muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20847, Karar No: 2013/5257, Tarih: 21.03.2013

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sanığın katılan ...'den 20.544 TL; diğer katılan ...'dan ise 11.900 TL menfaat elde etmesi karşısında mahkemece sanık hakkında sonuç adli para cezası belirlenirken, elde edilen menfaatin iki katından az olacak şekilde gün adli para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14289, Karar No: 2011/7129, Tarih: 13.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14289 E.  ,  2011/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2009 tarih ve 2007/601-2009/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan Akay Giyim adlı işyerinin 25.01.2006 tarihinde davalıya ait daireden kaynaklanan dahili su hasarı nedeniyle hasar gördüğünü, 26.01.2006 tarihinde yapılan inceleme sonucu eksper tarafından düzenlenen rapor neticesinde sigortalıya 6.936,00-TL. ödendiğini ileri sürerek bu miktarın 29.05.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, sigortalı dükkanda meydana gelen hasara sebebiyet verdiklerinin ispat edilemediğini, davacının iddialarının yersiz olduğunu, kendilerinin de zarar gördüklerini, dahili su hasarının apartmanın genel giderlerinden kaynaklandığını tahmin ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı ve davalıya ait dükkanların bulunduğu binanın yıkılmış olması nedeni ile depoda muhafaza edilen ve zarar gören giyim eşyalarının incelenmesi ile toplam zararın 6.176,30 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 6.176,30 TL'nin 29.05.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava, işyeri paket sigorta poliçesine dayalı olarak sigortalıya ödenen tazminatın TTK. 1301. maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davalı taraf savunmasında diğer itirazlarının yanısıra, hasara kendilerinin neden olmadığını, hasarın binanın ortak mahallerinden kaynaklandığını, kendi işyerlerinin de hasar gördüğünü, haksız eylemden müvekkilinin sorumlu olmadığını savunduğuna göre, mahkemece davalının bu savunmasının hangi delillere göre aşıldığı karar yerinde gösterilip tartışılarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken, bu savunma üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12882, Karar No: 2025/5129, Tarih: 18.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12882 E.  ,  2025/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/802 E., 2021/1113 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.05.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12818, Karar No: 2010/4031, Tarih: 12.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12818 E.  ,  2010/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2006/1227 - 2008/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili ile dava dışı ... arasındaki kredi kartı üyelik sözleşmesini garantör sıfatıyla imzaladığını, davalının üyenin fiilini taahhüt adı altında ve asıl borçludan bağımsız olarak imzaladığı başka bir sözleşme daha bulunduğunu ileri sürerek, (2.851) YTL’nı temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu kredi sözleşmesinin kefili olduğunu ve sorumluluğunun kefalet limitiyle sınırlı bulunduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının kefil sıfatıyla ve (300) YTL limitle sınırlı şekilde sorumlu olduğu, davacı bankaya 450 YTL ödemede bulunduğu, ödeme tarihinde gerçek borç miktarının 345,92 YTL olduğu, dolayısıyla davalının borcundan fazla ödeme yaparak dava tarihinden önce borcu tasfiye ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının dava konusu sözleşmeye garanti eden sıfatıyla da katılmış olsa dahi yerleşmiş Yargıtay kararlarına göre tarafların kefaleti amaçladığının ve davalının müteselsil kefil olduğunun kabulünün gerekmesine, bu durumda her ne kadar dava konusu kredi sözleşmesinde herhangi bir limit gösterilmemesi nedeniyle davalının kefaleti ayakta kalamaz ise de davalının kefalet limitinin (300) YTL. olduğunu açıkça kabul etmesi karşısında, mahkemece davalının anılan meblağ üzerinden ve kendi temerrüdünden sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20496, Karar No: 2017/736, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20496 E.  ,  2017/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin tarih 05/06/2014 Esas 2014/5693 Karar 2014/10533 sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5905, Karar No: 2018/7163, Tarih: 25.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5905 E.  ,  2018/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklanan alacak nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya içerisinde rastlanamadığından;

1) Davalı ...'in vekaletnamesinin hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...ı'dan temin edilmesi,

2) Dava konusu 23705 ada 2 ve 8 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

3) Davaya konu ... 32. İcra Müdürlüğünün 2011/6828 Esas sayılı icra dosyası aslının icra müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 25.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29610, Karar No: 2013/18206, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29610 E.  ,  2013/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz talebinin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, gerek 08.04.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararda, gerek 29.11.2007 günlü kararda temyiz mercii ile yasa yolu başvuru mercii ve şeklinin gösterilmediği anlaşıldığından; öğrenme üzerine sanığın asıl hükme yönelik 08.04.2010 ve ek karara yönelik olduğu değerlendirilen 14.06.2011; müdafiinin 05.07.2010 havale tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulü ile, mahkemenin 08.04.2010 gün 2005/1310 Esas, 2007/854 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sahte bilgi ve belgelerle sahte banka kartı düzenlettirme şeklinde gerçekleşen eylemde bankanın zarar gören konumunda olacağı cihetle, suçtan zarar gören ve mahkemece usulüne uygun şekilde davetiye çıkartılıp davadan haberdar edilmeyen Garanti Bankası, Finansbank ve Anadolu Finans bankasına gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ olunarak buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7289, Karar No: 2019/11487, Tarih: 25.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7289 E.  ,  2019/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma (TMK m. 166/1-2)" olarak görülmesi gerekir. Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şeklide gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1033, Karar No: 2011/7644, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1033 E.  ,  2011/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasızsız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkin davada Akçakale Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; enerji nakil hattının geçmesi nedeni ile belirlenen irtifak bedelinin 5.050,64TL olan değerine göre yargılama görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi de; davaya konusu taşınmazdaki toplam değerin 7.623,42 Tl olduğu, bu değerin Asliye Hukuk Mahkemesinin görev sınırı içinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 37. maddesine göre bakılacak davalarda kamulaştırma işleminin yapılmış olması aranmaktadır. Davalı idare tarafından yapılmış bir kamulaştırma işlemi bulunmadığından görev, davanın değerine göre belirlenecektir.

Somut olayda, 21.01.2010 günlü keşif sonrası yapılan bilirkişi incelemesinde ek raporla taşınmazdaki enerji nakil hattı irtifak alanının 3184,64 m2 ve değerinin 5.050,64 Tl olduğunun bildirilmesi üzerine Sulh Hukuk Mahkemesince Asliye hukuk mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş isede dava, ecrimisil istemi ile birlikte toplam 7.150,00 TL tazminat bedeli gösterilerek açılmış olup, 24.02.2010 günlü ziraat bilirkişi raporuna göre belirlenen 2.572,78 TL ecri misil bedeli Asliye Hukuk Mahkemesince dikkate alınmadığı görülmüştür.Bu durumda davanın toplam değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırı olan 7.080,00 TL ‘yi aştığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Akçakale Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

2011/1033

2011/7644

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Akçakale Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8628, Karar No: 2015/6626, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8628 E.  ,  2015/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/74094

MAHKEMESİ : Tekkeköy (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2009/167 (E) ve 2010/847 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-13.03.2009 tarihli iddianame ve 11.10.2008 gün ve VDENR-2008-645/49 sayılı vergi suçu raporunda; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı' nın yürüttüğü Tebeşir 55 kod adlı soruşturma kapsamında, sanığın yetkilisi olduğu A...Petrol İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti' nin de içinde bulunduğu çok sayıda mükellef hakkında sahte fatura ticareti yapmak suçlarından yapılan aramada ele geçen bilgi ve belgelerden faydalanılarak yapılan incelemeler sonucu ''sahte fatura kullanmak'' ve ''yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahını azaltacak şekilde başka ortamlara kaydetmek'' suçlarının işlendiği belirtilmiştir.

CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar düzenlenmiş ise de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki suçlar yönünden anılan Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde aramanın usul ve şartları ayrıca hükme bağlanmıştır. Buna göre vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca gerçekleştirilecektir. VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller hukuka uygun kabul edilebilir ise de, VUK’nın 359. maddesi kapsamındaki bir suç soruşturmasında arama kararı ve aramanın gerçekleştirilmesi işleminin VUK hükümlerine göre yapılması gerekir. Aksi halde elde edilecek delil hukuka aykırı olacağından, hükme esas alınamayacaktır.