muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5839, Karar No: 2023/6615, Tarih: 30.10.2023

4. Bununla birlikte hükümlünün tekerrüre esas alınan Güdül (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2007 tarihli ve 2006/14 Esasi 2007/27 Karar sayılı kararına konu 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 516 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki mala zarar verme suçundan verilen erteli hapis cezası ilâmının silinme koşullarının oluşup oluşmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında verilen Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/659 Esas, 2021/995 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26030, Karar No: 2015/17450, Tarih: 22.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26030 E.  ,  2015/17450 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık... hakkında 05.02.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2014 gün ve 2013/824 esas, 2014/171 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 tarih, 2013/8-830 esas 2014/502 karar sayılı kararı da gözönüne alınarak mahkeme kararlarının temyiz denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın temyiz işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan başka yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17170, Karar No: 2015/557, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17170 E.  ,  2015/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/95

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22237, Karar No: 2022/8910, Tarih: 11.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22237 E.  ,  2022/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç ve hüküm tarihlerinde kayden onbeş yaşından küçük olan mağdurun babası ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nufus kaydına göre aynı zamanda vasisi olan müşteki Halim’in, kovuşturma evresinde 19.02.2013 günlü duruşmada verdiği ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını bildirmesine karşılık haklarında kamu davası açılan sanıkların, mağdurun amcası ile dayısı oldukları gözetilerek temsil kayyımı tayini için verilen tevdi kararına istinaden dosyanın mahkemesine gönderildiği, tayin edilen temsil kayyımının usulüne uygun şekilde yapılan gerekçeli karar tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan vekille ilgili mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1616, Karar No: 2023/1797, Tarih: 11.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1616 E.  ,  2023/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/643 E., 2021/2470 K.

DAVA TARİHİ : 19.09.2016

HÜKÜM : Davalının İstinaf Talebinin Reddine, Davacının Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/931 E., 2018/1114 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı iş sahibi vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen 26/03/2014 tarihli sözleşmenin sadece son sayfasının her iki tarafça imzalandığını, diğer sayfalarda ve ceza-i şart maddelerinin olduğu sayfalarda davalı imzasının bulunmadığını ancak sözleşmenin tüm maddeleri ile uzun süre sorunsuz şekikde uygulandığını, ancak davalının davacıyı atlayarak müşteri ile çalışma isteğini direkt bildirdiğini ve sözleşmenin 3.1 ile 7. maddelerine aykırı davrandığını, bu sebeple 3.1 maddesinde belirlenen ceza-i şartın ödenmesi için icra takibine geçildiğini, davalının itirazı ile takibin durduğunu bildirerek, davalı itirazının iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine %20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde; hizmet sözleşmesinin sadece son sayfasında imzasının yer aldığını, diğer sayfalarının imzalanmadığını, kendileri tarafından imzalanmayan ilk 5 sayfanın özellikle ceza-i şart ibareleri içeren 3.1, 7.2 ve 8.3 maddelerinin değiştirildiğini, bu maddelere sonradan ilaveler yapıldığını, bu ilavelerin kendilerini bağlamadığını, ayrıca hesaplanan ceza-i şartın da fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine, %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aldırılan 06/10/2018 tarihli bilirkişi raporu ve 30/04/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu dayanak alınmak suretiyle, davacı yanca sunulan sözleşmenin 3, 7. ve 8. maddelerinde değişiklik yapıldığı, imzalı bulunan 6. sayfa ile diğer 5 sayfanın birbirinden farklı olduğunun anlaşıldığı, davacının sonradan değiştirildiği ve eklendiği anlaşılan ve davalı tarafından imzalanmayan bu maddelere dayanarak cezai şart istemesinin mümkün bulunmadığı, takipte bulunan davacı aleyhine inkar tazminatına hükmedilebilmesi için takibinde haksız ve kötü niyetli olduğunun ispat edilmesi gerektiği, davacının takipte hem haksız hem de kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine, dava değeri üzerinden 145.083,42 TL tutarında %20 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının elinde bulunan nüsha ile davacı müvekkilinin ibraz ettiği sözleşmenin aynı olduğunu, sözleşmenin imzalanması anında yapılan değişiklikler nedeniyle punto ve kağıt vasfında değişiklik olduğunu, mahkemece davalının elinde bulunan sözleşmenin bir nüshasının ibraz edilmesinin istenmesi gerekirken yapılmadığını, her iki tarafın da kabul ettiği gibi olayda iki nüsha sözleşme bulunduğunu, sözleşmede değişiklik yapıldığı sonucuna varılabilmesi için her iki sözleşmenin mukayeseli olarak incelenmesi gerekirken tek nüsha sözleşme üzerinden sözleşmenin değiştirildiği sonucuna varılmasının yasaya aykırı olduğunu, her sayfadan seçtikleri maddelerin sözleşmenin yürürlükte kaldığı sürece taraflarca karşılıklı uygulandığını, sözleşmenin tamamının içerik, anlam ve devam eden maddeler ile başlıklar bakımından mantıksal bir sıralama halinde olduğunu, davacı aleyhine %20 icra inkar tazminatına da hükmedilmesinin yanlış olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl alacak 218.466,23 Euro'nun %20'si 43.693,24 Euro esas alınarak icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken TL üzerinden hükmedilmesinin hatalı olduğunu, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife esas alınarak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava tarihindeki kur esas alınarak nispi avukatlık ücretine karar verilmesinin de hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl alacak 218.466,23 Euro'nun %20'si 43.693,24 Euro esas alınarak icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken TL üzerinden hükmedilmesinin hatalı olduğunu, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife esas alınarak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava tarihindeki kur esas alınarak nispi avukatlık ücretine karar verilmesinin de hatalı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacı yan, davalıya gönderdiği e-maildeki sözleşme ile fiziki sözleşme maddelerinin değiştirildiğini iddia ettiğinden ispat yükünün davacıda olduğu, davacı yanca bu iddiayı ispatlayacak yazılı bir belge sunulamadığı gibi, tanık dinlenmesini mümkün kılacak yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgenin de bulunmadığı, davacının delil listesinde açıkça " yemin" deliline de dayanmadığı, davacı yanca davalıya e-mail yoluyla gönderilen sözleşmelerle, davacı tarafından dosyaya fiziki olarak sunulan 26/03/2014 tarihli sözleşme karşılaştırıldığında; sayfa sayısının başlangıcının aynı olduğu, 3.1, 7.2, 8.3 maddelerinin farklı olduğu, davacının davalıya gönderdiği Word ve PDF formatındaki sözleşmelerde ceza-i şart olmadığı halde, dosya kapsamına sunulan 26/03/2014 tarihli sözleşmede ceza-i şart maddelerinin bulunduğu, 26/03/2014 tarihli sözleşmenin tüm sayfalarında davacı imzasının bulunduğu, davalı imzasının ise sadece son sayfada yer aldığı, sözleşmenin son sayfasında ceza-i şart düzenlemesi bulunmadığı, davacı yanca davalıya gönderilen e-maildeki sözleşme ile fiziki sözleşme maddelerinin değiştirildiği yönündeki iddianın ispatlanamadığı, bu sebeple davalıya e-mail yoluyla gönderilen sözleşmenin esas alınması gerektiği, bu sözleşmelerde de ceza-i şart maddesinin bulunmadığından davanın reddi kararının yerinde olduğu, davacının icra takibi yapmakta haksız ve kötü niyetli olduğu davalı yanca ispatlanamadığına göre kötü niyet tazminatı koşulları oluşmadığından, mahkemece kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulünün hatalı olduğu, davalının vekalet ücretine ilişkin istinaf itirazlarının ise yerinde olmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf talebinin reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddi ile yasal şartları oluşmadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı iş sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı iş sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı iş sahibi vekili temyiz dilekçesinde özetle; normal durumun aksinin iddia edenin ispat yükü altında olduğu, basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün dikkate alınmadığı, sözleşmenin her sayfasının imzalanması zorunluluğu bulunmadığı, aksini idda eden tarafın ticari teamüller ve basiretli tacir gibi hareket etme yükümlülüğü altında sözleşmenin diğer nüshası ile ispatlaması gerektiği, davalı tarafça sözleşmenin diğer nüshasının sunulmadığından ticari örf ve adetin dikkate alınması gerektiği, e-postalardaki sözleşme taslakları yönünden bilirkişi incelemesi yapılamayacağı, davalıdaki sözleşme ibraz edilmediğinden Adli Tıp Kurumu raporunun davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bağlantılı birleşik ikrar kuralları dikkate alınmadığı, sözleşme nüshası davalı tarafça sunulmadığından kötüniyet tazminatına hükmedilemeyeceği ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 26/03/2014 tarihli sözleşmeden kaynaklanan ceza-i şartın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle davacı yanca ilk derece mahkemesince verilen davanın reddi kararına karşı istinaf kanun yolunda ileri sürülmeyen itirazların temyiz aşamasında ileri sürülememesine göre usul ve kanuna uygun olup, davacı iş sahibi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11/05/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5767, Karar No: 2012/11508, Tarih: 31.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5767 E.  ,  2012/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir..

Mahkemece, irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre taşınmaz değerinin hesaplanması zorunludur.

Mahkemece, hükme esas alınan raporda somut emsal olarak kabul edilen satış işlemi, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesi uyarınca rızai kamulaştırma suretiyle yapılmış olduğundan, bu satışın serbest satış olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu nedenle taraflara, değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24720, Karar No: 2014/22439, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/24720 E.  ,  2014/22439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanığın neden olduğu soruşturmada tayin edilen zorunlu müdafii gideri 462 TL ibaret yargılama giderinin sanıktan alınarak devlet hazinesine gelir kaydına” cümlesinin çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1840, Karar No: 2021/16545, Tarih: 27.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1840 E.  ,  2021/16545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa sanığın savunması alınmaksızın karar verilebileceği, ancak bu hallerin bulunmadığı somut olayda duruşma gününe ilişkin tebligatın sanığın duruşmada bildirdiği son adres yerine mernis adresine yapılması sebebiyle usulüne uygun olmadığı ve bu suretle sanık hakkındaki hüküm açıklanırken mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunmasının yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2)Sanığın denetim süresinde işlediğinden bahisle hakkındaki hükmün açıklanmasına esas alınan ilama konu olan ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ihbara konu olan hükümde, uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.