muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/784, Karar No: 2021/4442, Tarih: 29.06.2021

Suça süreklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK’nın 82/1-c, 35/2, 31/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen 8 yıl 8 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 7 yıl 2 ay olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan İstanbul (Kapatılan CMK 250. Madde ile görevli) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarih ve 2006/91 Esas, 2009/41 Karar sayılı Ek kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği görülmekle, tek bir fiil ile nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının oluşmasına sebep olan suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 44. maddesi hükmü gereğince sadece daha ağır cezayı gerektiren nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan cezalandırılması gerektiği ve ‘’mala zarar verme’’ suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ‘’nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme’’ suçundan kurulan mahkumiyet hükmünden mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2 nolu maddesinin 7. fıkrasının başına ‘’ Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2 nolu maddesinin 7. fıkrasının başına ‘’ Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme

suçundan kesinleşen İstanbul (Kapatılan CMK 250. Madde ile görevli) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarih ve 2006/91 Esas, 2009/41 Karar sayılı Ek kararı ile verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ve’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4784, Karar No: 2011/5972, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4784 E.  ,  2011/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in İİK'nun 337/a maddesi uyarınca 3'er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İİK'nun 16.Babında yazılı suçlardan takibi şikayete bağlı olanlar hakkında açılan davanın yargılaması sırasında, İİK'nun 349.maddesinin beşinci fıkrası uyarınca müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunlu olup, müşteki vekilinin 5 Aralık 2007 havale tarihli şikayet dilekçesi üzerinde duruşma gününü aldığını bildiren imzası bulunması nedeniyle haberdar olduğu kabul edilen 15.04.2008 tarihli celseye katılmadığının anlaşılması karşısında, İİK'nun 349.maddesinin beşinci fıkrası gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, iki sanığın da borçlu şirketin yetkilileri olmaları nedeniyle haklarında açılan bu davada birlikte yargılandıkları dikkate alındığında bozma kararının kararı temyiz etmeyen diğer sanık ...'e de CMK'nun 306.maddesi uyarınca sirayet ettirilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7533, Karar No: 2019/3387, Tarih: 28.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7533 E.  ,  2019/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağma suçunun silahla ve apartmanın eklentisi niteliğindeki merdiven boşluğunda işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nin 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5706, Karar No: 2018/6266, Tarih: 25.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5706 E.  ,  2018/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2017 gün ve 2017/90 Esas, 2017/124 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk Derece mahkemesinin kararına karşı istinaf talebinde bulunan sanığın bizzat kendisine Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının tebliğ edilmediği anlaşıldığından, kararın usulünce tebliği ile tebellüğ belgesinin ve verildiği taktirde temyiz dilekçesinin eklenmesinin ardından şayet temyiz yoluna başvurursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra ve ayrıca ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının katip ve hükmün kurulduğu 18.05.2017 günlü celsenin ise üye hakim ve katip tarafından ıslak imza ile imzalanmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde e-imzalarının da bulunmadığı anlaşılmakla, anılan noksanlıklar giderildikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/8087, Karar No: 2009/14474, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8087 E.  ,  2009/14474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarlasına dikip yetiştirmek üzere, ... Üniversitesi ... Meyve Araştırma ve Uygulama Merkezi başkanı ve asistanları olan davalıların bölümlerinde ürettiklerini söyledikleri, küt diken türü limon fidanlarını satın aldığını ve bedelini ödediğini, sözleşmenin de davalı ... adı ile yerine davalı ... tarafından imzalandığını, davalılarla devamlı olarak görüşme yapıp, bilgi ve talimatlarına uyduğu halde fidanlarda normal gelişmenin olmadığını, yaptığı araştırmada davalıların fidanları merkez dışından temin ederek verdiği, fidanların aşılamalarının yanlış ve hatalı yapıldığının, küt dikenli türü olmadığının anlaşıldığını ileri sürerek, maddi ve manevi zararının faizi ile ödetilmesini istemiş, birleşen dava ile de ek zaralarının tahsilini istemiştir.

Davalı ..., diğer davalıların yardımı ve gözetimi ile kendi özel fidanlığında yetiştirdiği fidanları davacıya sattığını, davacının da ... fakültesinde öğretim üyesi olduğunu ve bakım ve budama hatasının davacıya ait olduğunu ileri sürmüş, diğer davalılar da davacının Üniversitenin anlaşmalı olduğu fidanlık sahibi, davalı ...'den fidanları satın aldığını, ancak ...'in şehir dışında olması nedeni ile sözleşmeyi asistan olan davalı ...'ın imzaladığını, satıştan sonraki aşamada dikim ve bakım ile ilgili hiç bir görevi ifa etmediklerini bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacının alıcı ve davalılardan ... yerine ... tarafından satıcı sıfatı ile imzalanan sözleşme ile küt diken türü limon fidanlarının satışının kararlaştırıldığı, yargılama aşamasında alınan DNA analiz raporunda davacının bahçesinden alınan örnekler ile orjinal küt diken limonlardan alınan örneklerin aynı nitelikte olduğunun açıklandığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

2009/8087-14474

Davacının alıcı ve davalılardan ... yerine ... tarafından satıcı sıfatı ile imzalanan sözleşme ile küt diken türü limon fidanlarının satışının kararlaştırıldığı, yargılama aşamasında alınan DNA analiz raporunda davacının bahçesinden alınan örnekler ile orjinal küt diken limonlardan alınan örneklerin aynı nitelikte olduğunun açıklandığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

2009/8087-14474

Yargılama aşamasında alınan 5.9.2005 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu limon bahçesinin 7-8 yaşlarında olup, ağaçların çoğunluğunda meyve olmadığı ve çok az kısmında da ağaç başına 1-3 kg. meyve olduğu, en kötü bakım şartlarında bile ağaç başına 5-10 kg. meyve alınmasının gerektiği, yine devamlı şekilde meyve verecek dalların kesildiği ve obur dalların bırakıldığı kabul edilse bile 3 yılın sonunda oluşacak dallardan meyve alınmasının mümkün olabileceği, bu nedenle küt diken çeşidinin bir çok sinonimimi olmasından dolayı büyük dikenli ve geç verime yatan bir küt diken çeşidi sinonimi olabileceği açıklanmış, mahkemece aldırılan 6.2.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, muhalefet şerhi koyan bilirkişi görüşünde de, bu raporu destekler şekilde, 9 yaşına gelmiş kütdiken bahçesinin aşırı dikenlilik ve verimsizliğinin bahçede yapılan kültürel ve teknik uygulamalardan kaynaklanmasının çok düşük bir olasılık olduğu, mevcut durumun bütün ağaçlarda görülmesinin bahçedeki mevcut kütdiken tipinin genetik özelliği olduğu, yani farkına varılmadan mutasyona uğramış bir bitkiden alınan aşı gözüyle oluşturulan damızlık bitkilerden alınan aşı gözleriyle fidanların aşılanmasından kaynaklanabileceği, azot gübrelemisi yapılmasının obur dal oluşumunu teşvik etmesinin mümkün olmadığı açıklanmıştır. Aynı bilirkişi kurulunun çoğunluk görüşünde ise; başta fidanlarda gençlik döneminde yapılan derin budama, gübreleme ve yetiştiricilikte yapılan diğer hatalar nedeni ile obur dalların oluşumunun teşvik edildiği, obur dallardan alınan aşı gözleriyle aşı yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, bu bahçenin tesisinden önceki baklagillerin azot gübrelemesinin de obur dal teşvikine de etkisinin bulunduğu açıklanmıştIr. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 5.9.2005 tarihli ve 6.2.2008 tarihli muhalif bilirkişi raporu birbirini destekler şekilde olup, mahkemece hükme esas alınan 2. bilirkişi raporunun çoğunluk görüşünün ise, bu raporların ileri sürdüğü iddiaları bilimsel ve gerekçeli şekilde karşılamadığı ve cevaplamadığı, genel ifade ile sonuca varıldığı anlaşılmaktadır. Bu raporlara dayanılarak hüküm tesis edilemez. Mahkemece yapılacak ...; konusunda uzman yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla davacının ileri sürdüğü iddialar konusunda, bilimsel, gerekçeli, ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15,60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44870, Karar No: 2012/4740, Tarih: 20.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/44870 E.  ,  2012/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine Yüksek Planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, bu nedenle maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini, maaş nakil ilmühaberine artışın yansıtılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Türk Telekom İl Müdürlüğü’nde kapsam dışı statüsünde çalışmakta iken Türk Telekom’un özelleştirilmesi sonucunda 406 Sayılı Yasa’nın Ek 29. maddesi ve 4046 Sayılı Kanunun 22. maddesi hükümlerine göre 14.02.2006 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildiriminin yapıldığını ve farklı bir kurumda göreve başladığını, müvekkilinin ücret bildirim belgesi incelendiğinde Yüksek Planlama Kurulu’nun 08.05.2006 tarih ve 2006/T17 sayılı kararıyla kamu personeline öngörülen 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00.-TL ek maaş artışının yansıtılmadığının görüldüğünü öne sürerek maaş nakil belgesinde 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00. TL ek maaş artışının da yansıtılması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazı yanında, Davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik ve yanlış düzenlenmesi nedeniyle mahrum kaldığı ek ödemelerden doğan parasal haklarının ödenmesine yönelik taleplerinin zamanaşımına uğradığını, Maliye Bakanlığı’nın mütalaasında “Nakle tabi personelin (sözleşmeli statüde dahil) Devlet Personel Başkanlığı’na bildirim ücretinin ve bu bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başladıkları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek sürede ödenecek aylık veya ücretlerin tespitinde dikkate alınmayacaktır” denildiğinden, 5473 sayılı Kanun ile getirilen parasal hakların maaş nakil ilmühaberine yansıtılmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 375 sayılı kanun hükmünde kararnameye eklenen ek 3. madde kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmayıp ek ödemeden yararlanamayanlar arasındaki ücret dengesizliğini içeren bir uygulama olduğu, Yüksek Planlama kurulunun da 40, + 40, TL zammı ek 3. madde çerçevesinde belirlendiği, bu düzenlemenin kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış olmadığı için 406 sayılı kanunun ek 29 maddesinin 3. fıkrasının uygulanmasında kamu görevlilerine yapılan artış miktarı kapsamında değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, Maliye Bakanlığı’nın da