muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5266, Karar No: 2014/6626, Tarih: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5266 E.  ,  2014/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, suç üstlenmeye azmettirmek

HÜKÜM : TCK'nun (81, 35, 53, 58), (38, 270/1-1c, 53, 58), 54, 63 maddeleri uyarınca; (10 yıl hapis cezasına).

(6 ay hapis cezasına.)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve suç üstlenmeye azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin eksik incelemeye, suç vasfına yönelen, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan

tahsiline karar verilen toplam 693,00 TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam " 885,40 TL" olarak tesbit olunan miktarın "192,40 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11808, Karar No: 2010/14821, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11808 E.  ,  2010/14821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nazımiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2010 gün 2010/25-2 no.lu davanamesiyle ...'ın nüfus kütüğünde 30.08.1999 olan doğum tarihinin 24.02.1997 olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek adı geçenin doğum yılı 1998 olarak düzeltilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Nazımiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2010 gün 2010/25-2 sayılı davanamesiyle, davalılardan Metin ve ...'ın müşterek çocukları ... ile ...'in doğum tarihleri arasında 180 günden az süre bulunduğu gerekçesiyle ...'nin doğum tarihinin 24.02.1997 olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece, davanın kabulüne ay ve gün baki kalmak kaydıyla ...'ın doğum tarihinin 1998 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, yaşının düzeltilmesi istenen ...'nin 30.08.1999, ...'in ise 25.01.2000 tarihinde doğmuş oldukları, her iki kardeşin doğum tarihleri arasında 4 ay 25 günlük bir süre bulunduğu, Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından dosyaya gönderilen 10.03.2010 gün 2528 sayılı yazıda ...'nin annesi ...'ın 24.02.1997 tarihinde canlı bir kız çocuğu dünyaya getirdiğinin bildirildiği, bu kişiye ... Devlet Hastanesi ile Fırat Üniversite Hastanesi tarafından verilen raporlarda 12 yaş ile uyumlu olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre açılan yaş düzeltme davaları nitelikleri itibarıyla kamu düzenine ilişkin bulunmaktadır. Hakim doğru sicili oluşturmak mecburiyetindedir. Dosya içeriğine göre ...'ın Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde 24.02.1997 tarihinde doğduğu kanıtlanmış bulunmaktadır. Mahkemece bu resmi belge esas alınarak adı geçenin nüfus kütüğünde 30.08.1999 olan doğum tarihinin 24.02.1997 olarak düzeltilmesi halinde de kayıtlar arasında herhangi bir çelişki veya uyumsuzluk meydana gelmeyeceği aşikardır. Bu durum ve resmi doğum raporu dikkate alınarak adı geçenin doğum tarihinin doğum raporundaki gibi 24.02.1997 olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, bu rapora nazaran tali delil niteliğinde olan sağlık kurulu raporlarına itibar edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1034, Karar No: 2014/6876, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1034 E.  ,  2014/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2012 (EK KARAR: 26.11.2013)

NUMARASI : 2012/375-2012/477

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11514, Karar No: 2018/5093, Tarih: 07.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11514 E.  ,  2018/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK’nın 179/3-2, 50, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 90 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9965, Karar No: 2018/6318, Tarih: 18.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9965 E.  ,  2018/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; ... Üniversitesi Fen Fakültesi Matematik Bölümünde öğretim görevlisi olduklarını, davalının ise aynı yerde bölüm başkanı olduğunu, bölüme öğretim görevlisi olarak alınacak bir kişinin belirlenmesi amacıyla yapılan bölüm toplantısında, istedikleri kişinin alınmasını istemeyen davalının, kendilerine hitaben “salaklar” sözünü sarf etmek suretiyle kişilik haklarının zedelendiğini belirterek uğradıkları manevi zararın tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalı vekili, müvekkilinin, davacıların agresif ve saldırgan davranışları nedeniyle, küçük düşürme ve tahkir astı içermeksizin tepki verdiğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının, davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunduğu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olayın şartları ile dava konusu sözün hangi bağlamda söylendiği dikkate alınmalıdır. Tarafların öğretim görevlisi oldukları, aralarında, bölüme alınacak kişi konusunda anlaşmazlık çıktığı, bölüm başkanı olan davalının, davacıların önerdiği kişiyi istememesi, davacıların da anılan kişinin alınması konusunda ısrarları üzerine tartışmanın doğduğu ve dava konusu ifadenin, savunulan fikre yönelik bir değerlendirme olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında hiçbir tartışma yaşanmadan, doğrudan söylenen aynı sözün, küçük düşürücü ve aşağılayıcı olduğu kabul edilirse de, tartışmanın geldiği aşama ve konu itibariyle dava konusu sözün söylenmiş olması karşısında doğrudan muhatabı hedef almadığı, tartışılan fikre yönelik bir değer yargısını ifade ettiği kabul edilmelidir. Dolayısıyla söylenen sözün, bağlamından uzaklaşıp yalnızca sözlük anlamından yola çıkıldığında, her zaman aynı değeri hedef aldığı ve aynı etkiyi doğurduğu söylenemez. Bu itibarla, tartışmayı bir bütün olarak değerlendirerek tek bir kelimeye anlam yüklenmemeli, ifadenin, tartışmanın bütünü içerisindeki yerine ve zamanına bakılmalıdır.

Dosya kapsamından; davalının bölüm başkanı olduğu, davacıların ise aynı bölümde öğretim üyesi olarak görev yaptıkları, olay günü yapılan bölüm kurulu toplantısında davalı tarafından davacılara yönelik sarf edilen ifadenin toplantı sırasında davacıların görüşlerine karşı sert eleştiri ve karşı koyma amacıyla sarf edildiği, kaba ve incitici olmakla birlikte davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; manevi tazminat isteminin tümden reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14259, Karar No: 2014/11242, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14259 E.  ,  2014/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15855, Karar No: 2013/14892, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15855 E.  ,  2013/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Çatalca 2 Asliye Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında ölüm tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın çekişmesiz yargı işlerinden olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 S.Y. 36/1-a maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş ve düzeltme davalarında yetki ve görev yönünden ise düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; davacı babası ...'nun ölüm tarihinin 12.06.1979 olduğu halde, hatalı olarak 25.01.1989 olarak kaydedildiğini belirterek ölüm tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Bu nedenle anılan madde uyarınca davanın Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Çatalca 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12715, Karar No: 2020/626, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12715 E.  ,  2020/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün gerekçe kısmında “Yapılan yargılama sonunda toplanan delilerin değerlendirilmesi yapıldığında; Sanık ...'ün Gemlik İlçesi ... Caddesi üzerinde park halinde bulunan ... plaka sayılı müşteki ...'a ait traktörün üstü açık alet kutusundan muhtelip anahtar ile motor pimleri alarak 2 TL karşılığında sattığı, böylelikle sanığın müsnet açıktan hırsızlık suçunu işlediği değerlendirilmekle, Olayın yukarıdaki anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yapılan soruşturma evresi sonunda, yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alındığında bu kapsamda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin oluştuğu ve böylece üzerine atılı suçu işlediği yukarıda gösterilen delillerden ve tüm soruşturma dosyasının tetkikinden anlaşılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklindeki değerlendirme ile suçun sanık tarafından işlendiğinin kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.