muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24294, Karar No: 2015/6313, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24294 E.  ,  2015/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınamza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasal değişikliklerden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3462, Karar No: 2024/4440, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3462 E.  ,  2024/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2486 E., 2023/2819 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/153 E., 2023/192 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2332, Karar No: 2013/2886, Tarih: 02.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2332 E.  ,  2013/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi kurum vekili, dava dışı kurum mükellefi ... Şifa Ltd. Şti'nin vergi borçlarının, 05.08.2010 tarihli kefaletname ile dava dışı borçlu ... Ltd. Şti. tarafından ödenmesinin kabul ve taahhüt edilmesi üzerine, borçlu ... Ltd. Şti.'nin Sosyal Güvenlik Kurumu'ndaki her türlü hak ve alacaklarının haczi için aynı tarihte gönderilen haciz bildiriminin ...'na ....08.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, buna göre, borçlunun ... nezdindeki istihkakı üzerindeki ilk haczin müvekkil kurumuna ait olmasına rağmen, ... Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunanların birinci ve ikinci sırada yer alırken, müvekkil kurum alacağına üçüncü sırada yer verilmesi nedeniyle para isabet etmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan... vekili ile şikayet olunan ... şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi kurum tarafından konulmuş haczin önceki tarihli olmadığı, önceki tarihli olsaydı dahi şikayetçi kurum ile kefil arasındaki kefaletnamenin 05.08.2010 tarihinde düzenlenip aynı tarihli haciz bildirisi ... ... İl Başkanlığına gönderildiği, 6183 sayılı Yasa'da öngörülen prosödüre uyulmadan ve takip kesinleştirilmeden hacze gidildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10764, Karar No: 2008/11279, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10764 E.  ,  2008/11279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir.

Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 6187 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, tapu kaydında “Kilerci” olarak yazılı olan soyadının “Kiler” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece az yukarıda belirtilen ilkeler ışığında zabıta araştırması dışındaki araştırma ve incelemeler yapılmış ise de; delillerin takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür. Şöyle ki; mahkemece davanın reddine gerekçe olarak gösterilen nedenlerden bir tanesi aynı yer nüfusuna kayıtlı “...i” isminde başka bir şahsın varlığıdır. Gerçekten de, dosya arasındaki nüfus kaydına göre ... ili,....ilçesi, merkez mahallesi (ya da köyü) nüfusuna kayıtlı, .... 1959 doğumlu ... isimli başka bir

şahıs vardır ve halen de sağdır. Ancak, bu kişinin baba ismi “....dir. Halbuki davacının baba adı “Salih” olup, tapu kaydında da “Salih” olarak yer almaktadır. Öte yandan, dava konusu tapu kaydının ve akit tablosunun dayanağını oluşturan ... 3.Noterliği tarafından tanzim edilmiş olan 10.06.1977 gün ve 8673 yevmiye numaralı vekaletnamedeki ....nin baba adı (Salih), doğum tarihi (1939) ve hane numarası (202), davacınınkiyle birebir örtüşmektedir. Yine, az yukarıda bahsi geçen vekaletnamenin dayanağını oluşturan Ticaret ve Sanayi odasının fotoğraflı kimlik kartındaki nüfus bilgileri dava konusu edilen soyadı dışındaki davacının kimlik bilgileriyle aynen örtüşmektedir. Bu deliller tanık beyanıyla da desteklendiğine göre, mahkemece sübut bulan davanın kabulüne karar verilecek yerde, davanın tam olarak ispat edilemediğinden bahisle reddine karar vermek doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6926, Karar No: 2018/4542, Tarih: 21.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6926 E.  ,  2018/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9700, Karar No: 2025/5024, Tarih: 15.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9700 E.  ,  2025/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/944 Esas, 2024/1257 Karar

KARAR : Esastan ret / Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/278 Esas, 2024/107 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun davalılar vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 114 ada 31 parsel, 114 ada 58 parsel ve 115 ada 247 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idarece belirlenen değerin kabul edilemeyecek kadar düşük olduğunu, taşınmazların gerçek değerinin çok altında belirlendiğini, taşınmazların gerçek değerinin mahkemece tespitini, tespit edilen bedelin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıdan tahsil edilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı nedeni ile faize hükmedilmemesi gerektiğini, ürün giderinin düşük, gelirin yüksek alınarak bedelin fahiş belirlendiğini, taşınmazların kalan kısmında değer artışı hesaplanması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı nedeni ile faize hükmedilmemesi gerektiğini, ürün giderinin düşük, gelirin yüksek alınarak bedelin fahiş belirlendiğini, taşınmazların kalan kısmında değer artışı hesaplanması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; ürün verim ve fiyatlarının düşük, masrafların yüksek alındığını, münavenin hatalı olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini, taşınmazların kıymetli bir bölgede bulunduğunu, objektif değer artışının ve taşınmazların kalan kısmında değer kaybının daha fazla olacağını, 247 parselde de değer düşüklüğünün hesaplanması gerektiğini, bedelin taşınmazların gerçek karşılığını yansıtmadığını, bedele yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğunu gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazların olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, münavebeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ve bölge münavebe yapısı ile uyumlu olup, dava konusu taşınmazların öncesinde kamulaştırılan kısmında yola cephesinin bulunmaması ve kamulaştırmadan arta kalan 114 ada 57 parselin (114 ada 58 parselden ifraz edilen) yüzölçümü ve geometrisi dikkate alınarak uygulanan değer düşüklüğü oranında ve 115 ada 247 (115 ada 247 parselden ifraz edilen) parsel için değer düşüklüğü uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediği ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş olması doğru görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazların özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7967, Karar No: 2018/5950, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7967 E.  ,  2018/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat ( her iki suçtan)

Sanık ...; TCK 158/1-f-j-son, 52, 53, TCK204/1, 53. maddeleri gereği mahkumiyet (üçer defa)

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından; sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan banka vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ise sanık müdafisi ve katılan banka vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1-Halkbank’a verilen 8349723 numaralı çek bakımından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden katılan ... vekilinin yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapı Kredi Bankası'nın maddi varlığı olan 8349723 numaralı sahte çekin Halkbank’a verilmesi konusunda Halkbank’ın resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar gören olmadığı, bu kapsamda bu suç yönünden hükmü temyiz hakkı bulunmadığı, yanlış verilmiş katılma kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, bu hükümleri temyiz hakkı bulunmayan katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ...’in Yapı Kredi Bankası’ndan aldığı çek karnesini sürekli iş yaptığı sanık ...’ya teminat olarak bıraktığı, sanık ...’nın bu çeklerden 8349723 no.lu olanı sahte şekilde tanzim edip Halkbankası'ndan 1.4300 TL kredi çekerken teminat olarak verdiği, 8349730 numaralı olanı Türkland bankasından 21.000 TL kredi çekerken teminat olarak verdiği, 8349724 numaralı olanı ise Şekerbank (Girişim AŞ.)'den 16200 TL'lik kredi çekerken teminat olarak verip kredi meblağlarını tahsil ettiği, bankaların ilgili çekleri işleme koyduklarında ise sanık ...’ın çekler için ödemeden men talimatı koydurup çeklerin sahte olduğunu iddia ettiği ve ödemenin imkansız kalmasını sağladığı, sanıkların bu şekilde iştirak halinde üçer defa resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçları yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın Yapı Kredi Bankası'na ait üç çeki, farklı zamanlarda, farklı bankalardan kastını yenilemek suretiyle kredi çekerken teminat olarak verdiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,