muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10121, Karar No: 2011/14319, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10121 E.  ,  2011/14319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21328, Karar No: 2015/2886, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21328 E.  ,  2015/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3582, Karar No: 2015/2966, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3582 E.  ,  2015/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/22058

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2010

NUMARASI : 2009/648 (E) ve 2010/269 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık K.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık Ş.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5579, Karar No: 2013/9954, Tarih: 29.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5579 E.  ,  2013/9954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında düzenlenen protokol çerçevesinde yapılacak işlerin teminatı amacıyla çek verildiğini, protokole uygun olarak işlerin eksiksiz ve tam olarak yapılmasına rağmen çekin iade edilmediğini, keşide tarihinin ve yerinin doldurularak davalı ... tarafından bankaya ibraz edildiğini belirterek çek nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmekini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu çekin protokolde belirtilen çek olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece protokolde çekin davacı şirket sahipleri tarafından cirolanarak verileceğinin ve yükümlülükler yerine getirilmediği takdirde nakde çevrileceği hükmünün bulunduğu, davalı şirket adına diğer davalının da imzasının yer aldığı, davalı ...’nın çeki hangi hukuki ilişki nedeniyle aldığına dair dosyaya kanıt sunulmadığı, protokol tarihi itibariyle Merkez Bankası dolar kuru nazara alındığında 240.000 TL.bedelli çekin 150.000 Dolara tekabül ettiği, teminat şartının yerine geldiğine dair davalıların kanıt sunmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava konusu çekle ilgili olarak davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, teminat olduğu iddia edilen çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine yönelik olup davacı bu iddiasını usulüne uygun delillerle ispat yükü altındadır.

Dosyada yer alan ve tarafların kabulünde olan 15.06.2006 tarihli protokolün B/5 maddesinde ... İnş. Dan. Ve Yat. Ltd. Şti.'nin 150.000 doları ... Metal End. Malz. Dış Tic. Ltd. Şti. hesabına aktaracağı, B/6 maddesinde ise ... Metal End. Malz. Dış Tic. Ltd. Şti.ne verilecek 150.000 dolar karşılığı 150.000 dolarlık çek şirket sahipleri tarafından ciro edilmiş olarak verilecektir hükmünü içermektedir.

Mahkemece, dava konusu çekin protokol kapsamında düzenlenen çek olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, yukarıda belirtilen protokol hükümleri gözetilerek çekin sözleşmedeki edim karşılığı mı yoksa teminat olarak mı verildiği saptanıp, teminat olarak verildiğinin kabulünde ise teminat fonksiyonunun devam edip etmediği üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17087, Karar No: 2013/20008, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17087 E.  ,  2013/20008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Bilindiği üzere; yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. Anayasanın 36. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. (HUMK'nun 73.) maddelerinde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre; mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür. Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile mutlaka dava ve duruşmadan haberdar edilmelidirler. Duruşmaya gelinmese dahi ilgilinin yokluğunda davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde, açıklanan biçimdeki uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanarak işin esasına girildikten sonra deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gereklidir. Değinilen işlemler nedeniyle tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Bu nedenle tebliğ ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri tamamen şeklidir. Tüzel kişilere yapılacak tebligatın, bilinen son adresinde yetkilisine 12. md.), yetkilisinin işyerinde bulunmaması durumunda daimi çalışanlarına (13. md.); bunun da mümkün olmaması

durumunda, Kanunun 35. maddesine göre daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak tebliğ yapılacağı belirtilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde eldeki davayla ilgili olarak, dava dilekçesi, ve duruşma gününün ... İnşaat San. ve Tic. AŞ.’nin kurum kayıtlarına göre geçerli adresi yerine, diğer davalı ... Hafriyat İnşaat. Taah. Tic. Ltd. Şti’nin adresine tebliği usulsüz olup, taraf teşkili sağlanmadan; davalının savunma hakkı ortadan kaldırılarak davanın esasına girilip hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde eldeki davayla ilgili olarak, dava dilekçesi, ve duruşma gününün ... İnşaat San. ve Tic. AŞ.’nin kurum kayıtlarına göre geçerli adresi yerine, diğer davalı ... Hafriyat İnşaat. Taah. Tic. Ltd. Şti’nin adresine tebliği usulsüz olup, taraf teşkili sağlanmadan; davalının savunma hakkı ortadan kaldırılarak davanın esasına girilip hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. ve 87. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu 02.04.2007 tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile; “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den az olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli,hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/540, Karar No: 2021/502, Tarih: 26.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/540 E.  ,  2021/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde davacının yurtdışında çalışarak aile bütçesine katkıda bulunduğunu, çalışmadığı dönemlerde ise aldığı işsizlik parasını davalıya verdiğini, davalının bu paraları Türkiye'de taşınmaz almak için kullandığını açıklayarak, 436 ada 3 ve 4 parseller için 50.000'er TL, 28 ada 6 ve 16 nolu parseller için 10.000'er TL, 2766 ada 9 parseldeki 1/2 pay için 50.000 TL, 2766 ada 2 parselde 5 nolu bağımsız bölüm için 50.000 TL olmak üzere toplam 220.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 14.12.2015 tarihli dilekçe ile talebini 436 ada 3 ve 4 parseller için 137.372,90 TL'ye, 28 ada 6 ve 16 nolu parseller için 115.613,74 TL'ye, 2766 ada 9 parseldeki 1/2 pay için 75.000 TL'ye, 2766 ada 2 parsel 5 nolu bağımsız bölüm için 150.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 225.000,00 TL artık değere katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen ilk karar, Dairenin 11.10.2018 tarihli ve 2016/10963 Esas, 2018/17130 Karar sayılı ilamıyla, 436 ada 3 ve 4 nolu parseller hakkındaki katkı payı alacağı talebine ilişkin olarak davacının çalışarak gelir elde ettiğinin kabulü gerektiği, açıklanan Daire ilke ve uygulamalarına göre tarafların evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar olan tüm gelirleri göz önünde bulundurularak davacının katkı oranının belirlenerek hüküm kurulması gerektiğine ve 28 ada 6, 28 ada 16 nolu parsellere ilişkin katılma alacağı talebine ilişkin olarak ise edinilmiş mallara katılma rejmi döneminde satın alınıp boşanma dava tarihinden kısa süre önce elden çıkarılan taşınmazların edinilmiş mal nitelğinde olup aksinin davalı tarafından ispat edilmesi zorunluluğuna işaret edilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 137.372,90 TL katkı payı alacağının, 340.613,74 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin 436 ada 3 ve 4 nolu parseller hakkındaki katkı payı alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin 436 ada 3 ve 4 nolu parseller hakkındaki katkı payı alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma ilamında, tarafların evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar olan tüm gelirleri göz önünde bulundurularak davacının katkı oranının belirlenerek sonuca gidilmesine işaret edildiği halde, Mahkemece, bu hususlar gerektiği gibi değerlendirilmeden katkı oranı %50 olarak belirlenerek hüküm kurulduğu görülmektedir. Mahkemece belirlenen %50 katkı oranının neye göre belirlendiği denetime açık ve anlaşılır değildir. O halde, Mahkemece yapılması gereken iş, dosyadaki bilgi ve belgelere göre konunun uzmanı bilirkişiden rapor alınması suretiyle Dairemiz'in ilke ve uygulamalarına uygun şekilde tarafların evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar olan tüm gelirleri göz önünde bulundurularak katkı oranının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması olmalıdır. Açıklanan hususlar dikkate alınmadan davaya konu 436 ada 3 ve 4 nolu parseller hakkındaki katkı payı alacağı talebine ilişkin olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10595, Karar No: 2019/13217, Tarih: 23.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/10595 E.  ,  2019/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun ödeme emri tebliğ işlemin usulsüzlüğünü ileri sürerek icra müdürlüğüne yaptığı itirazların süresinde olduğunun kabulü ile hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, alacaklı ve borçlu vekillerinin yüzlerine karşı verilen 15.03.2017 tarihli kısa kararda, şikayetin reddine karar verildiği, gerekçeli karar da ise, şikayetin kabulü ile öğrenme tarihinin 31.07.2015 olarark düzeltilmesine karar verildiği, 17.03.2017 tarihli tavzih kararı ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

HMK’nın 294/1. maddesinde, “Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür”, düzenlemesine;

Aynı kanunun 304/1. maddesinde, “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir....”, hükmüne;

Yine aynı Kanunun 305. maddesinde de; “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda anılan yasa hükümlerine ve Dairemiz ile Yargıtay’ın diğer Hukuk Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik uygulamalarına göre, mahkemece esas hakkında karar verilmesiyle davadan el çekildiğinden, bu aşamadan sonra herhangi bir nedenle dosyanın ele alınarak tavzih yoluyla da olsa esasa ilişkin yeni bir karar verilmesi mümkün değildir. Yerel mahkemece, ancak Yargıtay’ca kararın bozulması halinde yeniden esas hakkında karar verilebilir. Mahkemece bu usule aykırı olacak şekilde tavzih yolu ile esas hakkında yeniden karar verilmesi yerinde değil ise de; bu hususta tarafların temyizi bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, HMK'nın 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin

taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.