muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11254, Karar No: 2022/11939, Tarih: 06.10.2022

. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir. İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır. Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur. Tüm bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davaya konu somut olay açısından her bir davalı ve ölen sigortalının kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenerek sorumlu oldukları tutarların açıklanan ilkeler gözetilerek tespiti amacıyla olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar vermek gerekirken uyulan bozma kararının gereklerine aykırı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19621, Karar No: 2014/2587, Tarih: 25.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19621 E.  ,  2014/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mazıdağı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2004/96-2011/138

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı taraflara ait araç sürücülerinin kusurlu hareketleri ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü ve davacı Serhan'ında yaralandığını beyan ederek, davacı serhen ve eşi Azize için 5.000'er TL, diğer davacılar için ise 3.000'er TL manevi tazminat ile davacı Serhan ve Azize için 10.000'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile de; maddi tazminat istemini Davacı Serhan için 19.008 TL iş göremezlik, 10.369 TL destek, davacı anne azizenin ise 11.368 TL destek tazminatı olmak üzere toplam 40.737 TL'ye çıkarmıştır. Birleşen dava ile davacı vekili, müvekkilkine ait kamyonda oluşan hasar nedeni ile 5000 kazanç kaybı ile 3000 TL değer kaybı toplamı 8.000 TL maddi tazminat kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davacılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; çocuk Bahri Doğu’nun ölümü nedeniyle davacılar Azize ve S.. D.. için 7.721,50 TL destek tazminatının davalılar İ.. B.., K... Day. Tük. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti., F... Sigorta A.Ş., B..Sigorta A.Ş.’den yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine; sigorta şirketlerinin poliçelerinde yazılı miktarlar ile sorumlu tutulmasına, yasal faizin İ.. B.. ve K.. Day. Tük. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Şti bakımından haksız fiil tarihi olan 11/12/2003 tarihinden itibaren, F... Sigorta A.Ş. bakımından dava tarihi olan 12/09/2004 tarihinden itibaren, B...Sigorta A.Ş. bakımından ihtarnamenin tebliğinden 8 iş günü sonrası olan 02/03/2004 tarihinden itibaren hesaplanmasına. M... B...D...’nun ölümü nedeniyle davacı Serhan ve A.. D.. için 4.000 er TL,diğer davacılar M.. D.., N.. D.., E... D..., M...D... için de 2.000 er TL manevi tazminatın davalılar İ.. B.. ve K... Day. Tük. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Şti’den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalılara verilmesine.Davacı S.. D..’nun yaralanması nedeni ile 13.758,14 TL MADDİ TAZMİNATIN davalılar Ş.. D.. ve H...Sigorta A.Ş.’den yasal faizi ile tahsil edilerek davacıya verilmesine, yasal faizin Ş.. D.. bakımından haksız fiil tarihi olan 11/12/2003’ten itibaren, Hür Sigorta A.Ş. bakımından dava tarihi olan 12/09/2004’ten itibaren hesaplanmasına birleşen 2005/6 Esas sayılı davanın davacısı Karavil Ltd. Şti’nin alacak talebinin KISMEN KABULÜ İLE 3.200 TL’nin birleşen davanın davalıları S.. D.. ve A.. D..’dan kaza tarihi olan 11/12/2003’ten itibaren işleyecek yasal faizi birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalı K....Ltd Şti vekili 8.7.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz istemlerinden feragat etmiş olup vekaletnamesinde temyizden feragatla yetkili olduğu anlaşıldığından bu davalının temyiz istemlerinin feragat nedeniyle reddi gerekmektedir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, talebin müştereken ve müteselsilen olmasına göre dava B.. A.. vekilinin tüm, davalı Şemsettin ile davalı F.... S... AŞ vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Trafik kazası sonucu yaralanan davacı Serhan’ın yaralanma derecesi ve maluliyet oranı konusunda Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun tıbbi rapor alınmadan Diyarbakır Devlet Hastanesinden alınmış 1612.2004 tarihli sağlık kurul raporunu esas alan tazminat raporuna itibar ederek yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Trafik kazası sonucu yaralanan davacı Serhan’ın yaralanma derecesi ve maluliyet oranı konusunda Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun tıbbi rapor alınmadan Diyarbakır Devlet Hastanesinden alınmış 1612.2004 tarihli sağlık kurul raporunu esas alan tazminat raporuna itibar ederek yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.

4- Davalı F... Sigorta A.Ş ...... plakalı kamyonun ihtiyari Mali Sorumluluk Sigortacısıdır. İ.M.S.S; Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyarı Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigorta Teminatının Kapsamı" başlığını taşıyan 1. maddesine göre, sigortacı aracın işletenine yüklenebilecek hukuki sorumluluğun poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin eder.Davalı taraf aracının Z....B.. A.. olup, ölüm ve yaralanma poliçe limitleri 18.000 TL'dir. Mahkemece hükmedilen 7.721,50 TL destek tazminat miktarı Z....limiti içinde kaldığından davalı fiba Sigorta A.Ş hakkındaki davanın reddine karar vermek gerekirken hatalı değerlendirme ile bu davalı hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı K.. Ltd Şti vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava B.. A.. vekilinin tüm, davalı Şemsettin ile davalı F..S. AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Şemsettin ile davalı F.. S... AŞ vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar K... Ltd. Şti, Ş.. D.. ve F..S.. AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 506,31 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı B.. A..'den alınmasına 25.2.2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3581, Karar No: 2023/10660, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3581 E.  ,  2023/10660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2699 Esas, 2022/3891 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İlk Derece Mahkemesi : Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/301 Esas, 2019/283 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Soma ilçesi, ... Mahallesi 342 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı idarece yapılan işlemlerin usule aykırı olduğunu, müvekkilinin taşınmazı için takdir edilen değerin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, müvekkilinin ciddi şekilde hak kaybına uğrayarak mağdur olacağını, haksız ve kötü niyetli davanın reddini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İlk Derece Mahkemesi KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; acele kamulaştırma dosyasında belirlenen kısmının mahsubu ile bankaya depo edilen fark bedelin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ve ... Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen bedel yönünden yerel mahkeme kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ve kaldırılması gerektiğini, hükme esas aldığı bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, maden alanı olan ve ziraat yapılması zor olan bir yer için belirlenen değerin fahiş olduğunu, nemalandırılan kısım için faiz işletilmesinin doğru olmadığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğini, davalı lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması için istinaf isteminde bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, emsal araştırması yapılmadığını, kapitalizasyon faiz oranı yüksek belirlendiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu iddiasının gerçeğe uygun olmadığını, değer artış oranının eksik belirlendiğini, dekar başına verimin eksik hesaplandığını, ürün maliyeti çok yüksek, fiyatlarının ise eksik belirlendiğini, ürün maliyet miktarı, brüt gelirinin en fazla 1/3'ü oranında olması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması için istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir metodu esas alınarak, taşınmaz için buğday, tütün, nohut münavebesine göre, dava tarihi olan 2018 yılı Soma İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne ait maliyet verileri kullanmak suretiyle değerlendirme yapıldığı, alınan değerlerin İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri ile uyumlu olduğu, kuru arazide kapitalizasyon faizinin yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olarak %5 alındığı, taşınmazın belirlenen nitelikleri itibarıyla objektif değer artışı uygulanması gerektiren bir artı değerinin bulunmadığı tespit edildiğinden, objektif değer artışı uygulanmamasının doğru olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan taşınmaza kapama niteliği vermeyen ağaç değerlerinin 2018 yılı Soma İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne ait ağaç değeri cetveline uygun yapıldığı ancak maliyet cetveline göre bulunan üretim giderinin brüt gelirin %50'sine yakın olması, bu hali ile ekonomik tarım yapılabilmesi için Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağı, aynı zamanda üretim giderinin brüt gelirin 1/3'ünün de altında olamayacağı gözetilmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ve usul ekonomisi de dikkate alınarak, bu hususta ek rapor alınmayarak Bölge Adliye Mahkemesince kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanarak tespit edilen bedel 239.029,60 TL olup, belirlenen bedele göre oluşan 155.264,00 TL fark bedelin davacı idare tarafından depo ettirildiğini, bununla birlikte, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmüşse de kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedel için, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine kadar; İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesaba yatırtılan kısım için ise kamulaştırma bedelinin kesinleştiği tarihe kadar yasal faiz uygulanması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesaba depo ettirilen kısım için faizin bitiş tarihinin karar tarihi olarak gösterilmesi doğru olmadığı gibi; İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesaba yatırtılan kısmın ve Dairece fark kamulaştırma bedeli olarak depo ettirilen bedelin de, varsa neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilerek davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, Dairece tespit edilen kamulaştırma bedeline göre, fark kamulaştırma bedelinin davacı idareye depo ettirildiği gözetilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kararının hüküm fıkrasının 4/b-) bendinde "b-)İlk Derece Mahkemesince 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılan 81.617,60-TL'lik kısmı ve Dairece fark kamulaştırma bedeli olarak depo ettirilen 155.264,00-TL'lik kısmın için; davanın açıldığı tarihten 4 ay sonraki tarih olan 06.11.2018 tarihinden, daire karar tarihi olan 29.12.2022 tarihine kadar yasal faiz uygulanarak davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine," şeklinde hüküm kurulmuş; ancak yine kararda da belirtildiği üzere söz konusu fark bedeller davacıya ödeninceye kadar geçecek süre içinde zaten vadeli hesapta nemalandırıldığını ve bu durumda ise hükmün bu haliyle hatalı olduğu ve infazında tereddüte sebep olacağını, üretim giderinin brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiği yönünde gerekçeye yer verilmişse de bu tespitin kabulünün mümkün olmadığını, zira yine aynı kararda üretim giderinin brüt gelirin %50'sinin üzerinde olduğu açıkça belirtilmiş; ancak ekonomik tarımdan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle üretim gideri brüt gelirin 1/3'ü olarak alındığını, Bölge Adliye Mahkemesince alınan raporun tebliğ edilmediğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kuru tarım arazisi niteliğindeki Manisa ili, Soma ilçesi, ... Mahallesi 342 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kuru arazi niteliğindeki taşınmaza uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının yeniden belirlenerek hesaplama yapılması doğru olduğu gibi belirlenen birim bedeli benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalardaki metrekare birim fiyatları ile uyumludur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kuru arazi niteliğindeki taşınmaza uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinde belirtilen masraflarla ekonomik tarım yapılamayacağından üretim masraflarının yeniden belirlenerek hesaplama yapılması doğru olduğu gibi belirlenen birim bedeli benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalardaki metrekare birim fiyatları ile uyumludur.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.