muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17011, Karar No: 2010/2195, Tarih: 22.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/17011 E.  ,  2010/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... (devredilen .....) adına.....arasındaki dava hakkında ....... Mahkemesi'nden verilen 30.04.2008 günlü ve 1087/389 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davaya konu edilen ve yargılama sırasında, Kurumca idari para cezasının kaldırılması sonucu ödeme emrinin iptal edilmesi nedeniyle, mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararda, söz konusu ödeme emrinin toplam tutarı 1.046,73 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.......
Yargıtay — Esas No: 2014/3045, Karar No: 2015/2608, Tarih: 11.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/3045 E.  ,  2015/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7618, Karar No: 2024/4287, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7618 E.  ,  2024/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/87 E., 2023/679 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/499 E., 2020/686 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma kararı verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının, müvekkiline ve ailesine hakaret ettiğini, müvekkilinin ilk eşinden olan çocuğundan rahatsız olduğunu ve evde istemediğini, ortak kız çocuğunu ise okula göndermediğini, davalının iddialarının gerçek olmadığını ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davacı erkek dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının, müvekkiline ve ailesine hakaret ettiğini, müvekkilinin ilk eşinden olan çocuğundan rahatsız olduğunu ve evde istemediğini, ortak kız çocuğunu ise okula göndermediğini, davalının iddialarının gerçek olmadığını ve kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediğini, davacının kendisi ve çocuğu ile ilgilenmediğini, ortak çocuğun yanında dahi fiziksel şiddet uyguladığını, annesi ve ablasının evliliğe müdahale ettiğini, davacının eve gelmediğini ve bakmadığını, ihtiyaçları karşılamadığını, psikolojik sorunları olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, üvey çocuklarına gerekli ilgi ve özen göstermediği, kızını okula göndermediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının tam kusurlu olduğu, sosyal inceleme raporu dikkate alınarak ortak çocuğun velâyetinin davacı babaya verilmesine karar verilmesi gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı babaya verilmesine, davalı anne ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü ile boşanma, kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü ile boşanma, kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü ile boşanma, kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, velayet düzenlemesinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci ve 336 ncı maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10922, Karar No: 2016/10356, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10922 E.  ,  2016/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yanlış tedavi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının tüketici olup vekâlet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici işlemi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Tüketici Mahkemesi ise vekalet sözleşmesinden kaynaklanan davalara bakma görevi tüketici mahkemesine ait ise de, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun geçici 1. maddesine göre, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalar açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam eder hükmü nedeniyle davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davacılar vekili, müvekkili ...'in doğumunun yapılması için ... Özel Sağlık Hizmetlerine yatışının yapıldığını, aynı gün doğuma alındığını, doğum esnasında davalıların ihmal ve kusurları sebebiyle göbek bağı kesilmek istenirken yeni doğan bebek ....'in ayak parmağının kesildiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasında, tedavi hizmetine ilişkin vekalet ilişkisi bulunmakta olup ihtilafın, vekâlet hükümlerine göre çözümlenmesi gerekmektedir. 6502 Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-(l) maddesi ile vekâlet sözleşmeleri de Kanun kapsamına alındığından, taraflardan birinin tüketici olduğu vekâlet sözleşmelerine ilişkin uyuşmazlıkların da tüketici mahkemesinde çözümlenmesi zorunludur. Ne var ki, 6502 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinde "Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış davalar açıldıkları mahkemede görülmeye devam eder." hükmü bulunmakta olup; eldeki dava, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce 10/11/2011 tarihinde açılmış bulunduğundan, taraflar arasındaki hukukî ilişkinin dava tarihinde yürürlükte olan 4822 sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. 4077 sayılı Kanunla güdülen amaç, tüketicinin tüketime yönelik satışlarda, mal ve hizmetlerdeki ayıplara karşı korunması olduğundan, 4077 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyecek olan somut uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/2321, Karar No: 2004/3327, Tarih: 17.03.2004

2. Hukuk Dairesi 2004/2321 E., 2004/3327 K.

**2. Hukuk Dairesi 2004/2321 E., 2004/3327 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 306 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 307 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 315 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacıların 26.04.2002 tarihli dava dilekçesiyle açtıkları davada, evlat edinme geçici bakım sözleşmesiyle S…

….. İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünden yanlarına aldıkları M…

…'i evlat edinmek istedikleri, duruşmada davacı M…

….. Ç…

…..ın otuz yaşını doldurmamış olması nedeniyle davadan feragat ederek eşinin evlat edinmesine muvafakat ettiği, mahkemece Meryem Çakır'ın açtığı davanın feragat nedeniyle reddine, Güngör Çakır tarafından açılan davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

l Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 315. maddesi İle "Evlat edinme kararı, evlat edinenin oturma yeri, birlikte evlat edinme de eşlerden birinin oturma yeri mahkemesince verilir. Mahkeme kararıyla birlikte evlatlık ilişkisi kurulmuş olur." hükmü getirilerek evlat edinmeye izin kararı verilmesi usulü kaldırıldığından, dava ve hüküm tarihi itibarıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesinin 5. bendindeki evlat edinme davalarında sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğuna ilişkin hüküm zımni olarak yürürlükten kaldırılmıştır.

Yukarıda açıklanan hükümler çerçevesinde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği l Ocak 2002 tarihinden itibaren aile mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihe kadar evlat edinme davalarında görevli mahkeme, asliye hukuk mahkemesidir.

Dava ve hüküm tarihinde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu nazara alınarak, resen dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece esasa girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer taraftan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun tek başına evlat edinmeyi düzenleyen 307. maddesinin 2. fıkrasına göre otuz yaşını doldurmuş olan eş, diğer eşin ayrıt etme gücünden sürekli olarak yoksunluğu veya iki yılı aşkın süreden beri eşinden ayrı yaşamakta olması yüzünden birlikte evlat edinmesinin mümkün olmadığını ispat etmesi halinde, tek başına evlat edinebilir.

İncelenen dosyadan, beş yıldan fazla bir süreden beri evli olan davacıların anılan kanunun 306. maddesine göre birlikte evlat edinmelerinin mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tek basına evlat edinme şartlarının oluşmamasına rağmen, mahkemece Medeni Kanunun 307/2. maddesi hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

İncelenen dosyadan, beş yıldan fazla bir süreden beri evli olan davacıların anılan kanunun 306. maddesine göre birlikte evlat edinmelerinin mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tek basına evlat edinme şartlarının oluşmamasına rağmen, mahkemece Medeni Kanunun 307/2. maddesi hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 17.03.2004 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21922, Karar No: 2014/24742, Tarih: 25.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21922 E.  ,  2014/24742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 04.07.2014

No : 2013/311-2014/448

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarının yapılandırılmasından yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, sigortalılık talebine dair davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkemece, Dairemizin 2013/6952–2013/9487 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de;

Eldeki dava dosyasına konu somut olayda, Kurumca, 01.09.1994 tarihinden itibaren sigortalı olarak tescil edilen davacının, 5 yılı aşan prim borcu bulunması nedeni ile 5510 sayılı Yasanın Geçici 17. maddesinin “Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 1479 ve 2926 sayılı kanunlara göre tescilleri yapıldığı halde, bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla beş yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, prim borçlarının ödenmesine ilişkin Kurumca çıkarılacak genel tebliğin yayımı tarihini takip eden aybaşından itibaren 6 ay içerisinde ödememeleri halinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. …” hükmü gereğince aynı tarih itibariyle sigortalılığının durduruduğu, 01.05.2008'den devam eder şekilde yine tescil işlemi yaptığı anlaşılmaktadır. Kurum tarafından, davacının 01.09.1994-30.04.2008 tarihleri arası durdurulan sigortalılık süresini ihya edilebilir kabul ettiği de belirgindir. Buna rağmen, Mahkemece, davacı hakkında Kurumca zaten sigortalılık süresi olarak kabul edilen ve dolayısıyla konusuz kalan 01.09.1994-30.09.1994 dönemi ve 01.05.2008 tarihinden sonraki dönem hakkında tespit hükmü kurması yersizdir. Aynı şekilde,durdurulmasına rağmen ihya edilebilir kabul edilen 01.09.1994-30.04.2008 dönemi hakkında da uyuşmazlık konusu çekişme ortadan kalkmış, başka bir anlatımla; her iki taraf yönünden de davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yarar kalmamıştır.

2- 6111 sayılı Kanundan yararlanma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

2- 6111 sayılı Kanundan yararlanma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6587, Karar No: 2016/6514, Tarih: 13.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6587 E.  ,  2016/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 137 ada 7 parsel sayılı 6.330,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından davalılar ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan zilyetliğin tespiti davası sonucunda davanın kabulüne ilişkin verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından hükmün bozulmasına ilişkin ilam taraflara tebliğ edilmiş; ancak yeniden esasa alınıp yargılamaya devam edilmemiştir. Malik hanesi açık kalan taşınmazın adına tescili için davacı ... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açılmış, bu davada yapılan askı ilan süresi içerisinde ... mirasçıları ... ve paydaşları tarafından ayrı bir dava açılmış olup, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde kadastro tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa gereğince tüzel kişiliği Kalkan ... Köyü (Mahallesi) yerine ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının reddine, diğer davacıların davasının kabulüne, ... Köyünde bulunan 137 ada 7 parsel nolu taşınmazın, ...'a ait ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/578 Esas, 2005/522 Karar sayılı veraset ilamındaki mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile dahili davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece lehine tescil kararı verilen davacılar yararına edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti malik hanesi açık bırakılmak suretiyle yapılmış olup, 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin mahkemece re'sen belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece kadastro tespit gününden önce açılan davada taraf olup Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından dayandığı tapu kaydının uygulanmasına ilişkin lehine bozma kararı verilen katılan davacı ...'a tebligat çıkartılarak taraf koşulu sağlanmadan, ayrıca bozma ilamı çerçevesinde araştırma yapılarak çekişmeli taşınmazın kamulaştırma sahası içerisinde kalıp kalmadığı da belirlenerek gerçek hak sahibi tespit edilmeden, kadastro tespitinden sonra açılan davaların tarafları ile sınırlı olarak yargılama yapılıp karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.