muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17802, Karar No: 2019/14920, Tarih: 03.07.2019

Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Somut olayda, davacı taraf kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacının yıllık ücretli izin hakkı alacağının kalmadığına dair ibranamenin bulunduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacının çalıştığı dönemde hak ettiği 42 günlük iznin kullandırıldığı ya da ücretinin ödendiğinin davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle hükme esas bilirkişi raporunda hesaplanan yıllık izin ücreti alacağına hükmetmiştir.

Dosya içeriğinde, üzerinde tarih bulunmayan davacı imzasını havi yıllık ücretli izin ibranamesi, davacının imzasını havi 2013 yılı ücretli iznini talep ettiği(17.06.2013-02.07.2013 tarihleri arası) izin dilekçesi ve davacının imzaları bulunmamakla birlikte 2010-2011 ve 2012 yıllarına ilişkin yol+Pazar gün sayılarına ilişkin ibareler içeren yıllık ücretli izin cetveli bulunmaktadır. Ancak, bu belgelere ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; mahkemece, davacı asil çağrılarak söz konusu belgeler gösterilmek suretiyle yıllık izinlerle ilgili beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3873, Karar No: 2007/4800, Tarih: 01.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3873 E.  ,  2007/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları M.Y..’in diğer mirasçılarını mirastan mahrum bırakmak amacıyla ve muvazaalı olarak ..ve ..parsel sayılı taşınmazlarını bir kısım davalıları aracı kılarak davalı oğlu K...’e intikalini sağlamak için temlikler yaptığını, taşınmazların satın alan kişilerce hiçbir zaman kullanılmadığını, murisin temlikleri 90 yaşında yaptığını ve birkaç yıldır doğru düşünemediğini, diğer davalıların murisin ve davalı K...’in yakınları ve arkadaşları olduklarını ileri sürüp..ve .. no’lu parsellerin tapularının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar İ.., S..ve K...Be.., kendilerine devredilen taşınmazlar için para vermediklerini, kendilerinin de parasız devrettiklerini, taşınmazların elden ele dolaştıktan sonra davalı K..Y...e geçeceğini, tapu masraflarını davalı K..Y..’in karşıladığını bildirmişler, davalılar E.., H...ve K...Y..., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemlerin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .ve ...parsel sayılı taşınmazların davacıların miras bırakanı M..Y... adına kayıtlı iken .. sayılı parseli 27.12.1995 tarihinde davalı İ...C..U..'a .. sayılı parseli de 27.8.2004 tarihinde davalı İsa G...ye satış suretiyle temlik ettiği, taşınmazların kısa aralıklarla diğer davalılara ayrı ayrı devrinden sonra en son olarak davalılar E..G...ve H.. K...adlarına intikal gördüğü böylece miras bırakanın sağlığında dava konusu taşınmazları diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve danışıklı olarak davalılara temlik ettiği yapılan keşif dinlenen tanık beyanları ve toplanan diğer elverişli delillerle kanıtlandığı gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması doğrudur.Bir kısım davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir,reddineAncak, davalılar payları oranında iptal ve tescil istedikleri halde davalı K.....'in miras bırakandan gelen yasal miras payını da kapsar biçimde iptal ve tescil kararı verilmesi olması doğru değildir.

Öte yandan, taşınmaz üzerindeki muhtesatların davalı K..Y..tarafından yapıldığı iddia edilmişse de, bu husus ayrı bir dava ve istek konusu olabileceğinden bozma kapsamına alınmamıştır.

Davalıların yukarıda açıklanan sebepten ötürü temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle HUMK:'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18365, Karar No: 2014/1335, Tarih: 30.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/18365 E.  ,  2014/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/04/2013

Numarası : 2012/148-2013/390

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve eksik ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının astım rahatsızlığından ötürü kendi isteğiyle istifa ettiğine ilişkin dilekçe vererek işten ayrıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ve ulusal bayram genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ve ulusal bayram genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır

Somut olayda; mahkemece tanık beyanlarına itibar edilerek davacının haftada 14 saat fazla mesai yaptığı ve milli bayramlarda çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamına davacının işe giriş çıkış saatlerini gösteren çizelgeler sunulmuştur. Her ne kader bilirkişi raporunda; davalı tanık beyanlarına göre dahi normal mesai saatleri dışında fazla çalışma olmasına rağmen bu çizelgelerde bu çalışmaların gösterilmemiş olması ve çizelgelerde davacının imzasının olmaması nedenleriyle bu kayıtlara itibar etmemişse da işyerinde giriş çıkışların kart sisteminde olması nedeniyle davacının kayıtlarda imzasının olmaması son derece doğaldır. Mahkemece yapılacak iş; söz konusu işyerine giriş çıkış kayıtlarını içeren çizelgelere göre davacının fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir. Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14148, Karar No: 2012/4658, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14148 E.  ,  2012/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2008/375-2010/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Ekolojik Enerji + Şekil” ibareli markanın tescili için davalı kuruma başvurduğunu ancak davalının 556 Sayılı KHK’nin 7/1-a-c maddeleri gereğince talebi reddettiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markanın soyut ayırt ediciliğinin bulunduğu, bir kısım mal ve hizmetler için doğrudan tanımlayıcı olmakla birlikte diğer mal ve hizmetler için tanımlayıcı niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2008-M-5499 sayılı kararının 4. sınıfta yer alan sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların kimyasal olmayan katkıları, 39. sınıfta yer alan elektrik dağıtım hizmetleri, çöplerin depolanması ve taşınması hizmetleri, atıkların toplanması ve taşınması hizmetleri, 40. sınıfta yer alan sıvı, kimyasal madde, gaz hava işletme hizmetleri, enerji üretimi hizmetleri, 42. sınıfta yer alan bilimsel ve sınai inceleme, araştırma hizmetleri, mühendislik hizmetleri dışında kalan mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29637, Karar No: 2013/32724, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/29637 E.  ,  2013/32724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan .... Şti yararına suça sürüklenen çocuk aleyhine, karar tarihindeki AAÜT'nin 13/1. maddesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .... Şti vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına, ''kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine karar tarihindeki AAÜT uyarınca 500 TL maktu vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınarak hazineye verilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine yüklenen suçu işlediğine ilişkin diğer sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki anlatıma dışında mahkumiyetine yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/11/2013 gününde sanık ... yönünden oybirliği ile sanık ... yönünden ise ...'ın karşı oyu oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... aleyhinde kurulan mahkumiyet hükmünün yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığı gerekçesi ile bozulması çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Zira aleyhindeki mahkumiyet hükmü düzeltilerek onanan suça sürüklenen çocuk ... 22.08.2004 tarihli yer gösterme tutanağında yerinden sökülen cam parçası üzerinde parmak izi çıkınca suçu ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini ifade etmiş,

..., ... ile aralarında kendisine iftira atılmasını haklı gösterecek herhangi bir olaydan bahsetmemiş,

Tanık ... hırsızlıktan yaklaşık on iki gün önce suça sürüklenen çocuk ...'in gazete kağıdına sarılmış vaziyette ucu sivri cisimle binaya girdiğini ifade etmiş.

..., ... ile aralarında kendisine iftira atılmasını haklı gösterecek herhangi bir olaydan bahsetmemiş,

Tanık ... hırsızlıktan yaklaşık on iki gün önce suça sürüklenen çocuk ...'in gazete kağıdına sarılmış vaziyette ucu sivri cisimle binaya girdiğini ifade etmiş.

Hırsızlık yapılan kasanın özel katkı malzemeleri kullanılarak yapılan üst bölümünün anahtarı kendisinde bulunan sanık ... 130.400 Euro, 62.260 GBP, 20.520 Doları güvenli üst bölüm yerine katkı malzemeleri ile desteklenmeyen zarar verilmesi kolay olan alt bölüme koymuş, böylece ... fazla miktarda nakitin muhasebede birikmesini sağladığı gibi bu parayı da güvenliği daha az bölüme yerleştirmiş,

Profesyonel hırsızlarca kolayca açılabilecek olan ikinci kat pvcden imal kapı alet kullanılarak açılamayınca cam sökülmüş, balkona girilen kapı camı içeriden dışarıya doğru kırılmış kasanın alt kısmı murç ile delinip suç aleti olay yerinde bırakılarak hadiseye acemice dışarıdan hırsızlık suçu verilmek istenmiştir.

Sanık ...'in fazla miktarda nakitin birikmesini sağlayıp, parayıda güvenliği daha az alt bölüme koyarak aralarında öncesinde anlaşma bulunan suça sürüklenen çocuk ...'le hırsızlık süsü vererek parayı çaldığı kanaati ile aleyhindeki hükmün onanması gerektiği kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/17, Karar No: 2015/944, Tarih: 24.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/17 E.  ,  2015/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 -Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın kimliği tespit edilemeyen arkadaşları ile beraber iki adet av tüfeği ile mağdurların üzerine doğru etkili mesafeden toplam 6 kez ateş ettikleri, saçma isabeti nedeni ile mağdur .. sol tibia ve sol göğüs bölgelerinden hayati fonksiyonları ağır(5) derecede etkileyecek kemik kırığına, dalak yırtılmasına, organ işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde splenektomi yapılmasına (dalağın çıkartılmasına), yaşamsal tehlike geçirmesine; mağdur ..’nın sol ayak bölgesinden, mağdur ..’ın bacak ve kol bölgelerinden, mağdur ..’in sağ el bölgesinden yaşamsal tehlike geçirmeyecek ve etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; teşebbüs nedeni ile 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak;

a-Mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezası hükmedilmek sureti ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından;

b-Mağdurlar .., .. ve ..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde alt sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine, 12 şer yıl hapis cezası tayin edilmesi ise CMUK’nun 326/son maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdurlar .., .., .. ve ..'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış , savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında belirlenen cezaların kazanılmış hak nedeni ile indirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerde kazanılmış hak nedeni ile indirim yapılan bentlerde yer alan "kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmakla" ibarelerinden sonra gelmek üzere "CMUK'nun 326/son maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek sureti ile DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2353, Karar No: 2018/5651, Tarih: 10.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2353 E.  ,  2018/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1965 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalılar Hazine vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği, (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde ise davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar planı 2005 yılında kesinleştiği halde, mahkemece taşınmaz bölümleri üzerinde 1985 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğrafları getirtilerek jeodezi bilirkişisine inceleme yaptırıldığı gibi, raporda taşınmaz bölümleri üzerinde sadece ağaç bulunup bulunmadığına ilişkin değerlendirme yapılmış, taşınmaz bölümlerinin sınırları ve niteliği belirlenmemiş, taşınmaz üzerinde imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise tamamlanma tarihi tespit edilmemiş, taşınmaz bölümlerine komşu tescil harici taşlık yerlerle farklı yapıda olup olmadığı belirtilmemiş, imar planının kesinleştiği 2005 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirtilmemiştir.Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmaz bölümlerinin imar planının kesinleştiği 2005 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirilip dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, ziraat mühendisi bilirkişisi ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır