muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3979, Karar No: 2024/15903, Tarih: 03.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/3979 E.  ,  2024/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 01.10.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15230, Karar No: 2016/713, Tarih: 15.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15230 E.  ,  2016/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/194064

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 15/04/2015 - 2015/150 esas ve 2015/152 karar

Sanık : Z.. Ü..

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/02/2016 tarihinde üye ... ...kaşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Suç konusu hapların içerisindeki maddenin analizine ilişkin düzenlenen, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün, BRS – KİM - 15 – 00787 numaralı uzmanlık raporunda;

"5 – MeO – MİPT ( methoxy-N, N-methylisopropyltryptamine)" ismi ve kimyasal formülü ile bilinen maddenin, 2313 Sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun kapsamında olduğu belirtilmiştir.

Bir maddenin uyuşturucu ya da uyarıcı madde olup olmadığı, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 19. maddesinin verdiği yetki uyarınca BKK (Bakanlar Kurulu Kararı) ile de belirlenebilecektir.

a) Dosya içindeki Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporunda ise incelenen maddenin hangi tarih ve sayılı BKK gereğince uyuşturucu ya da uyarıcı madde kapsamına alındığı belirtilmemiştir.

b) 25.01.2014 tarihli Resmi Gazete de yayınlanan 16.12.2013 tarihli 2013/5742 sayılı BKK'nın eki olan liste de, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından tespiti yapılan maddenin kimyasal adı ve formülüne aynen uyan bir maddeye rastlanılmamıştır.

Açıklanan bu durum nedeniyle; incelenen suça konu maddenin hangi tarih ve sayılı BKK ile uyuşturucu ya da uyarıcı madde kapsamına alındığı veya hangi tarih ve sayılı BKK da belirtilen uyuşturucu ya da uyarıcı maddelerin türevi olup olmadığı, Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak bir raporla belirlenmeden, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün Uzmanlık Raporu yeterli kabul edilerek, eksik araştırmaya dayalı olarak kurulan mahkûmiyet hükmünün bu nedenlerle bozulması yerine, onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/12367, Karar No: 2013/14881, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12367 E.  ,  2013/14881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, işlediği bir suç nedeniyle mahkemeye sevk edildiği, sorgu sırasında duruşma salonunun penceresinden atlayarak kaçmaya çalışırken ayaklarından yaralandığı, daha sonra tutuklanan sanığın, tedavi olması amacıyla öncelikle ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne kaldırıldıktan sonra, mahkum koğuşunun tavanında bulunan kontrplakları kırarak asma tavan ile kiriş arasında bulunan boşluktan firar ettiği, böylece sanığın, kamu malına zarar verme ve tutuklunun kaçması suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin ilgili kısımlarına "TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca" ibaresi eklenmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4815, Karar No: 2019/1712, Tarih: 07.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4815 E.  ,  2019/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile bir kısım müdahiller vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile icra takibine geçildiğini icra dosyalarının kesinleştiğini, borçlunun davalı ... Ortopedi Travmatoloji El Cerrahisi Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde mevcut hisseleri üzerine haciz konulduğunu, ortağın borcundan dolayı şirket mallarının haczinin mümkün olmadığını, şirketin feshinin istenmesi gerektiğini şirket ve şirket ortaklarına karşı TTK'nın 522. maddesi uyarınca şirketin feshinin ihbar edildiğini ileri sürerek, şirketin feshini talep etmiş yargılama sırasında İİK 177/1 uyarınca davalı şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili ile Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2011 günlü ve 2011/4384 Esas 2011/2555 Sayılı Kararı ile mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının TTK 522.maddesinde öngörülen koşulları yerine getirmediğini diğer yandan İİK.nun 177. maddesinde, alacaklının iflasa tabi borçlu hakkında icra takibi yapmaksızın iflas isteyebileceği hallerin düzenlendiğini, borçlunun taahhütlerinden kurtulmak amacıyla hareket ettiğine alacaklılarını zarara uğratmak amacı ile hareket ettiğine borçlunun, alacaklılarının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunduğuna dair kanaat getirecek emare ve belgelerin varlığının kanıtlanamadığı hakkında yapılan haciz yolu ile takipte ödeme emrini alan borçlunun, borcunu karşılayacak "hiç" ya da "borcunu karşılayacak kadar" malı olup olmadığının araştırılmadığı, hisse haczinden başka işlem yapılmadığı gibi takip borçlusu ...'nin şahsi borcundan dolayı İİK.nun 177/1 maddesine göre şirketin iflasının istenemeyeceği ve icra dosyasında borçlunun şahsi mallarına yönelik işlemde yapılmadığı İİK.nın 177. maddesinde öngörülen koşulların oluşmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ile bir kısım müdahiller vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ile bir kısım müdahiller vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile bir kısım müdahiller vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5438, Karar No: 2014/13713, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5438 E.  ,  2014/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketicinin şikâyeti üzerine, ...Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, tüketicinin talebinin kabulüne, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan toplam 14,22 TL'nin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına şeklinde verdiği 27/06/2012 tarih ve 2012/695 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir. Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/487, Karar No: 2010/2453, Tarih: 05.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/487 E.  ,  2010/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak)

HÜKÜM : 5237 S.K 206,71,62,71,52.mad. uyarınca 80.00 YTL apc.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 4.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay’ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikayetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.06.2008 gün ve 2008/125 esas, 2008/273 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü’nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumdan çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılayamayanlara 2090 Sayılı “Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun” gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin don olayından zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 08.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 01.12.1999’dan beri SSK’dan emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3160, Karar No: 2015/1329, Tarih: 05.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/3160 E.  ,  2015/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ( Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2013 tarih ve 2013/76-2013/389 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/02/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 27/02/2009 tarihine kadar şirketin tek başına temsil ve ilzamına yetkili müdürü olduğunu, davacı şirketin kuruluşundan sonra eğitim öğretim sektöründe faaliyet gösterdiğini, uzun yıllar şirket müdürlük görevini yürüten ve bu yıllar içinde şirketin tek müdürü olan davalının şirketin sahibiymiş gibi bir görünüm sergilediğini, davalının şirket müdürlüğünden ayrılmasından sonra yapılan incelemelerde şirket ortaklar kurulu kararı olmaksızın bilgisayar, İngilizce ve sürücü kursu faaliyeti yürütülen şubedeki 25.000 TL değerindeki bilgisayar, 100.000 TL demirbaş ve 100.000 TL kursun itibari değeri olmak üzere 225.000 TL değerinde varlıkları, 6.490 TL'ye ....'ye sattığını, araç satışlarının ticari defter ve kayıtlarında gösterilmediğini, 12.6.2010 tarihli toplantıda davalı aleyhine dava açılmasına karar verildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şirketin zararı olan miktardan şimdilik 16.000 TL'nin davalıdan avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın ortaklar kurulu kararı alınarak açılmasının gerektiğini, davacı şirket yöneticileri ile davalı arasında husumet derecesine varan ihtilaflar nedeniyle davalının birtakım yasal haklarını kullanması üzerine davacı şirket yönetimi davalının bir takım alacaklarını engellemek için dava açtığını, davacının iddia ettiği harcamaların kabul edilebilir olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın 15/04/1994 tarihinden 27/02/2009 tarihine kadar 15 yıl süre ile müdür olarak görev yaptığı, dosyaya sunulan şirket ortakları tarafından 01/06/2008 tarihinde şirkette yeniden yapılandırmaya gidileceğinden .... Sürücü Kursu ve bünyesindeki bilgisayar, muhasebe ve İngilizce kursu işletmesinin isim hakkı dahil tüm hakları ile birlikte ..., .... ve ...'a ait olacağına, alım satım yetkisinin ...'da olduğu için sürücü kursu ve bünyesindeki bilgisayar, muhasebe ve İngilizce kursunu dilediği

kişilere dilediği bedelle satış yapmaya tam yetkili bulunduğuna, bu satışlarla ilgili hiçbir bedel alınmayacağına, şirket ortaklarının itiraz etme hakkının olmadığına dair verilen kararda davalı ...'ın yetkilendirildiği, bu belgenin de davacı şirketin %66,50 oranında pay sahibi olan ortaklar tarafından imzalandığı, yine dosyada mübrez 10/10/2008 tarihli belgeye göre ...'a ait araçların yeni şirkete satışı yapılırken masraflarının ... ve .... tarafından karşılanmasına dair karar alındığı, eski kursa ait yani davacı ait bu tarihe kadar tahakkuk edip de ödenmeyen mevcut sigorta, vergi vs. borçların...'da kalan ortaklar tarafından ödeneceğinin belirlendiği, bu belgeyi imzalayanların da davacı şirkette %66,50 oranında pay sahibi oldukları, 01/06/2008 ve 10/10/2008 tarihli ortaklar kurulu kararlarının davacı şirket karar defterlerinde bulunmadığı, dava dışı.... Şirketi'nin karar defterinde ki belgede davacı şirket tüzel kişiliğinin temsil olunmadığı, böyle bir belgenin davacı şirketi bağlaması için şirket tüzel kişiliğini temsilen kaşe ve yetkili imzaların bulunması gerektiği, bu kararın davacı şirket bakımından sonuç doğurmayacağı, davacı tarafın uğradığını iddia ettiği zarar kalemlerinin ispatlanamadığı, kebir defterinin ibraz edilmediği, ibraz edilen ticari defterlerin delil niteliğinin bulunmadığı, bilirkişi raporunda şirket borçlarının 10/10/2008 tarihli belgedeki beyanlara uygun olarak tahsili cihetine gidilmesi gerektiğine işaret edilmiş ise de bu belgenin aslının bulunmaması, belgedeki imzaların sahibi olan gerçek kişileri bağlayacağı ve tüzel kişilik olarak davacı şirketi bağlamayacağı, davacı şirketin uğradığı maddi zararın tespitinin mümkün olmadığı ve davacı tarafından zararın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin önceki dönemlerde tek başına temsil ve ilzama yetkili müdürü olan davalının, görevi sırasında zarara neden olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Anonim şirketlerde yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile müdürleri görevleri sırasında sebep oldukları zarardan dolayı şirkete, pay sahiplerine ve üçüncü kişilere karşı sorumludurlar. Sorumluluğun doğması bakımından öncelikli koşul, zararın olmasıdır. Zarar gören, bu zararının varlığını kanıtlamadır. Zararın varlığı sabit ise; kusur karinesi söz konusu olduğundan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin bu zarardan sorumlu olduğu karine olarak kabul edilir. Yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ancak kendilerine bir kusur izafe edilemeyeceğini kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabilirler.(TTK. 338,359).

Somut olayda da davacı şirket vekili, davalı müdürün müvekkili şirketi zarara uğrattığını ileri sürmüş, hangi eylemleriyle zararın doğduğunu dilekçesinde ayrıntılı şekilde açıklamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, davacı şirket tarafından sahte olduğu iddia edilen şirket ticari defterlerinde ve karar defterinde yer almayan 01.06.2008 ve 10.10.2008 tarihli ortaklar kurulu kararlarının uyuşmazlığın çözümünde esas alınamayacağı isabetli şekilde tesbit edilmiş ve dava dilekçesindeki zarar kalemleri ticari defter ve belgelerde yer aldığı tesbit edilmiş ancak ticari defter kayıtlarında davacı şirketin uğradığı maddi zararının tesbitinin mümkün olmadığı, zararın ispat edilemediği belirtilmiştir. Hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi temel alınan bilirkişi raporları da uyuşmazlığı çözmeye elverişli bulunmamıştır. Davalının dava dilekçesinde açıklanan dönemlerde şirket müdürü görevinde bulunduğu sabittir. dava dilekçesinde ve delil listesinde davalıya atfedilen işlemlerin şirketi zarara uğratan işlemler olup olmadığı raporda denetime uygun şekilde incelenmemiş, genel ifadelerle yetinilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, davacı vekilinin rapora yönelik itirazları ve zarar kalemleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ve delil listesinde davalıya atfedilen işlemlerin şirketi zarara uğratan işlemler olup olmadığı hususunun (demirbaşların, araçların ve işletme devrinin rayiç değerlerinin devir tarihleri itibariyle tesbit edilip, yapılan devir bedelleri de dikkate alınarak) makine mühendisi, şirketler hukuku uzmanı ve mali müşavirden oluşan bilirkişi kurulu oluşturulup, davacı şirketin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp, tarafların iddiaları ve savunmalarını karşılayan ve denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/02/2015 oybirliğiyle karar verildi.