muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2165, Karar No: 2018/7628, Tarih: 04.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2165 E.  ,  2018/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07.12.2016 tarih ve2015/146 Esas-2016/372 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08.03.2017 tarih ve 2017/213-2017/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, her türlü gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan, verimi artırmaya yönelik kimyasal solüsyonların imalatı ve satışı ile iştigal eden, dünyada ve ülkemizde iyi tanınıp bilinen bir firma olduğunu, "..." markasının 99/013286, 2011/108974 ve 2013/108034 sayılarla Türkiye'de ve ayrıca ABD, Arjantin, Mısır, Kanada, Meksika ve Suudi Arabistan'da tescilli olduğu, "...” markasının kimyasal kısaltma olmayıp marka olma niteliğini taşıdığının Yargıtay incelemesinden geçen iki ayrı mahkeme kararıyla da sabit olduğunu, "..." markasının Türkiye'de 15 yılı aşkın süredir kullanıldığını, davacı ile aynı iş kolunda faaliyet gösteren davalının da "..." markasının aynısını ya da iltibas yaratacak düzeyde benzerini, izin almadan imal edip "... ..." markası ile satışa arz ettiğini, bu filleriyle davacının marka haklarına tecavüz ettiğini, markaların benzer olduğu ve aynı tür emtialarda kullanıldığını ileri sürülerek davalının "..." markasını kullanımına ilişkin fiillerinin haksız olduğunun hükmen tespiti ile haksız rekabetinin men'i, davalının davacının tescilli markalarına tecavüzünün 556 sayılı KHK'nın 9, 61 ve 63. maddeleri uyarınca da ref ve men'ini, davalı kullanımlarının önlenmesini, haksız rekabet teşkil eden tanıtma vasıtaları, ticari evrak ve sair basılı maddelerin toplatılması ve imhasını, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini, davalının bu markayı davacıdan izin-lisans alarak kullanması halinde ödemek zorunda kalacağı yıllık bedelin bilirkişilerce tespit olunması ile bu rakam esas olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini, kararın kesinleşmesinden sonra ve masrafı davalıdan alınmak koşulu ile mahkeme kararının "başlangıç" ve "gerekçe" bölümlerinin özetinin ve "hüküm" fıkrasının tamamının ilanını talep ve dava etmiş, 11/10/2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminatı 4.309,05 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığı ve usulden reddi gerektiğini, dava konusu marka olan "..." ibaresinin genel bir ibare olan ve ilgili sektörde herkes tarafından kullanılan "potasyum tiyo sülfit" aktif maddesinin Latince ismi olan "kalium tiyo sülfit" ibaresinin kısaltması olduğunu, davalı tarafından kimyasal bileşen açıklamasından başka bir amaçla kullanılmadığını, ... tarafından tescil edilen bazı markaların "..." ibaresiyle tescil edildiğini, müvekkili şirketin "... ..." markası için Gıda ve Hayvancılık Bakanlığı Genel Müdürlüğü'nden "Kimyevi Gübre Tescil Belgesi" alarak markayı KHK'nın 12. maddesi uyarınca dürüstçe kullandığını ve haksız kazanç peşinde olmadığını, markayı müstakil olarak kullanmayıp kısaltma olduğu vurgulanacak biçimde "...." şeklinde ve açılımı ile birlikte kimyasal bileşimi açıklama ihtiyacıyla kullandığını, davacının gönderdiği ihtarname tebliğ alındıktan sonra piyasada rağbet görmeyen ürünleri toplatarak üretimini durdurduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı markasına davalı tarafça tecavüzde bulunulduğunun sabit olduğu, bu nedenle davalı eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluştuğunun tespiti ile tecavüz ve haksız rekabet fiillerinin durdurulmasına, üzerinde ... ibaresi bulunan ürünlerin toplatılmasına, 4.309,05 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, takdiren 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm özetinin masrafları davalıdan karşılanmak üzere Türkiye genelinde yayınlanan tirajı 100.000'in üzerinde olan bir gazetede bir kez olmak üzere ilan edilmesine, diğer ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçeleri ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 467,88 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/12/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9131, Karar No: 2015/14092, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/9131 E.  ,  2015/14092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/308062

Mahkemesi : Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 08/05/2014

Numarası : 2013/441 - 2014/360

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık E.. K..'a isnat olunan kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunun, kültür ve tabiat varlığı olarak tescilli olan ya da 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılmaları nedeniyle tescil şartı aranmaksızın koruma altında bulunan yerlerde veya sit alanı içerisinde işlenmesi halinde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-1. cümlesinin uygulanacağı, kazı mahallinin belirtilen özelliği taşımaması halinde ise 74/1-1. cümleye göre belirlenecek temel cezadan, 74/1-2. cümle uyarınca indirim yapılacağı, bu nedenle define aramak için sit alanı olan yerde izinsiz olarak kazı yaptığı anlaşılan sanığın eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 74/1-1.cümlesi kapsamında bulunmasına rağmen, sanık E.. K.. hakkında 74/1-2.cümle uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni sayılmamıştır.

Menemen İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı ihbarı üzerine, ...ilçesi, .. beldesi, ... Tepe mevkiine giden kolluk görevlilerince, sanıklar S.. A.. ve E.. K.. ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar.. ... suç aletleri olan kazma, kürek, hilti, murç gibi suç aletleriyle birlikte izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede sanıkların 2 metre derinliğinde ve 2 metre genişliğinde kazı yaptıklarının tespit edildiği, sanıkların verdikleri ifadelerinde de, hazine bulabilmek amacıyla kazı yapmaya karar verdiklerini, izinsiz kazı yaptıkları esnada kolluk görevlilerince yakalandıklarını ikrar ettikleri, 27.12.2013 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknikeri bilirkişisinden alınan 07.01.2014 tarihli raporda ve arkeolog bilirkişilerden alınan 14.01.2014 tarihli raporda belirtildiği üzere, davaya konu izinsiz kazı yapılan yerin, 1. derece doğal sit alanı olduğu, ayrıca Myrina ve Panaztepe gibi yoğun arkeolojik buluntu veren örenyerlerine de oldukça yakın bir yerde bulunduğu, tüm bu nedenlerle sanıkların fikir ve eylem birliği ile 1. derece doğal sit alanı içerisinde kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bölgenin korunması gerekli bir yer olduğunun mahallinde ve sanıklar tarafından bilinip bilinmediğinin araştırılması ve sonucuna göre 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının takdir ve tayini gerektiğine yönelik bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar S.. A.. ve E.. K..'un, haklarında verilen cezanın fazla olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5342, Karar No: 2021/7663, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5342 E.  ,  2021/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekilleri de temyiz dilekçelerinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vd. vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare, davalı ... vd, davalı ... vd vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vd, davalı ... vd vekillerinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı,01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 3. bendinde yer alan ( karar tarihi olan 29.04.2019 tarihine kadar ) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 2. bendinde yer alan (fark bedel olan 33.426,94 TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/İpotek vb.şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (5.) bendin hükümden çıkartılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... vd. yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4507, Karar No: 2023/5179, Tarih: 14.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4507 E.  ,  2023/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/99 E., 2014/365 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/99 Esas, 2014/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.01.2018 tarihli ve 14-2015/104719 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize Tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair taraf beyanları dışında somut delil bulunmadığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde saat 14.00 sıralarında on beş yaşı içerisinde olan katılan mağdure ...'in evine gitmek için yürüdüğü sırada sanık ile karşılaştığı, sanığın katılan mağdureyi telefon ile konuşuyor gibi yapıp takip etmeye başladığı, katılan mağdurenin evlerinin bulunduğu aparttmanın kapısını anahtarı ile açmak istediği sırada sanığın arkasından katılan mağdureye sarıldığı, ardından sırtını ve kalçasını ellediği, katılan mağdurenin bu sırada kapıyı sallayıp yardım istemek için bağırdığı, sesleri duyan katılan mağdurenin komşusu tanık ...'in camdan bakıp bağırması üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, katılanın, sanığı soruşturma ve yargılama aşamasında teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Aynı gün saat 19.30 sıralarında on sekiz yaşı içerisinde olan diğer katılan mağdure ...'nin dershaneden çıktığı, evine gitmek için yolda yürüdüğü sırada sanığın karşıdan geldiği, katılan mağdureyi geçtikten sonra tekrar geri döndüğü, telefonunu çıkardığı, telefon ile konuşur gibi yapıp katılan mağdurenin peşinden giderek onu takip etmeye başladığı, katılan mağdureye yaklaşıp eliyle bacağına dokunup ''naber yavru'' dediği, ardından eliyle katılan mağdurenin kalçasını ellediği, daha sonra katılan mağdurenin yanından uzaklaştığı, katılan mağdurenin sanığı soruşturma ve yargılama sırasında kesin olarak teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmalarına, katılan mağdurelerin iddialarının tanıklar ... ve ...'ın beyanları ile doğrulanmış olması, her iki olayın da benzer şekilde işlenmiş olması, katılan mağdurelerin her ikisinin de kesin olarak sanığı teşhis etmiş olmaları, katılan mağdurelerin ruh sağlığı hakkında düzenlenen raporların içeriği göz önüne alınarak itibar edilmemiş ve sanığın katılan mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi olarak ve katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yukarıda anlatılın husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış, düzeltilen sebep nedeniyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yukarıda anlatılın husus dışında hukuka aykırılık bulunmamış, düzeltilen sebep nedeniyle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/99 Esas, 2014/365 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci ve ikinci paragraflarında yer alan '' 103/1-b'' ibarelerinin karardan çıkartılarak birinci paragraftaki bölüme ''103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası'' ikinci paragraftaki bölüme ise ''103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8151, Karar No: 2010/8891, Tarih: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8151 E.  ,  2010/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle bir kişinin yaralanmasına sebep olma suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Sulh Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.2009 gün ve 2009/466 E. 2009/415 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1912, Karar No: 2014/3586, Tarih: 23.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1912 E.  ,  2014/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un kasten öldürme, sanık ...’un kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık...müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru savunma koşullarının varlığına, TCK.nun 27/2 maddesi yada haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, beyanı hükme esas alınan tanıkların tarafsız olmadıklarına, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, delillerin takdirinde hata edildiğine, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar...ve ... hakkında kurulan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

23/06/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ile ...'ın yokluklarında 27/06/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.