muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13353, Karar No: 2011/6246, Tarih: 23.05.2011

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının iddiasına göre davalı ...'ın kendisine olan borcunu ödemiş bulunmasına göre, davacı vekilinin davalı ... aleyhine yaptığı temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer davalı ...Ş. (davayı üstlenen TMSF) aleyhine yapılan temyiz incelemesine gelince; dava, davalı ...'ın diğer davalı bankadan aldığı para ile davacıya olan borcunu ödemesinden sonra davacıdan geri alınan paranın davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Davalı ... Cumhuriyet Savcılığında ve Emniyetteki ifadelerinde davacıdan borç para aldığını ve bankadan aldığı para ile davacıya borcunu ödediğini bildirdiği anlaşılmıştır. Olay tarihi gözetildiğinde uygulanması gereken 743 Sayılı Kanun'un 903. maddesine göre, "zilyedin rızası olmaksızın elinden alınan parayı ve hamile muharrer senetleri hüsnüniyetle iktisap etmiş olan kimse aleyhinde istihkak davası ikame olunamaz" hükmü gereği para, zilyedin elinden rızası hilafına çıkmış olsa dahi iyiniyetli hamilden istenemeyecektir. Bu itibarla ve davada davacı kendisinden geri alınan paranın diğer davalının borcuna karşılık ödendiği savunmasında bulunduğuna göre mahkemece davacının iyiniyetli olup olmadığı üzerinde durularak neticesine göre bir hüküm tesis edilmek gerekirken, anılan husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ... aleyhine yaptığı temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ... aleyhine yaptığı temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’un 1. maddesi ile dava konusu olayın meydana geldiği tarih gözetildiğinde 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 903 vd. maddeleri çerçevesinde açılmış bir istihkak davasıdır. Davada husumet, (mahkemenin kabulü bakımından) davalı bankanın kasasını soyan ve davacıya olan borcunu bu soygundan elde ettiği para ile ödeyen ... ile kasası soyulan davalı bankaya yöneltilmiştir. Bu durumda, belirtilen yasa maddesinden hareketle tarafların olaydaki konumu belirlenecek olursa, davacı parası elinden polis marifetiyle ve rızası dışında alınarak davalı bankaya iade edilmiş zilyet, davalı banka zilyedin elinden alınan parayı iktisap eden, davalı ... ise geçici ve kötüniyetli zilyet olarak tanımlanmalıdır. Davacıdan polis marifetiyle alınan paranın esasen davalı bankaya ait olduğu konusunda yerel mahkeme ile Dairemiz çoğunluğunun görüşü arasında bir farklılık bulunmadığı gözetildiğinde, davalı bankanın parayı iktisabının kötüniyete dayandığı söylenemeyecektir. O halde davacının davalı banka aleyhine işbu istihkak davasını ikame etmeye hakkı olmayıp banka hakkındaki davanın reddi sonucu itibariyle doğru olup davacının davalılardan Sümerbank hakkındaki temyiz isteminin reddi gerektiği kanısındayım.

Hal böyle olunca, birinci bentteki açıklamalar ve çıkan sonuç gözetildiğinde, geçici ve kötüniyetli zilyet olduğu kuşkusuz olan ...’ın, sonuçta asıl sahibine dönen para ile yaptığı borç ödemesinin geçerliliğinden söz edilemeyecektir. Bu durumda ise, davacının temyiz isteminin kabulü ile davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü cihetine gidilmesi gerektiği kanısında olduğumdan mahkeme kararının davalı ... bakımından vermiş olduğu kararın bozulması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2008/7584, Karar No: 2008/6599, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7584 E.  ,  2008/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 154 ada 29 ve 28 parsel sayılı 2708,93 ve 2595,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının oluşmadığı, taşınmazların zilyetlikle iktisaba konu yerlerden olmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tespitinin iptali ile taşınmazların ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların aktif dere yatağında kalmayıp tarla olarak kullanıldığı, ancak taşınmazlar üzerindeki zilyetlik yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı süresi koşulunun davalılar lehine oluşmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davalı taraf tanıklarınca davalıların murisleri ile birlikte zilyetliklerinin 50 yılı aşkın olduğu bildirilmiş, ziraatçi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 24.03.2008 tarihli raporda dava konusu her iki taşınmazın tamamının uzun yıllardır tarla olarak kullanıldığı, imar ve ihya edildiği belirtilmiş, buna karşın jeolog bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 12.05.2008 tarihli raporda dava konusu taşınmazlar üzerindeki imar-ihyanın 8-10 yıllık olduğu belirtilmiş olduğu halde mahkemece bilirkişi ve tanık beyanları ile uzman bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için; iki ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilerek taşınmazların niteliği, imar ihyanın başlangıç ve tamamlanış tarihi, taşınmazların tarımsal amaçlı olarak kaç yıldan bu yana kullanıldığı hususlarında eski raporları da irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10197, Karar No: 2017/12365, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10197 E.  ,  2017/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yeşilyurt Mahallesi 515 ada 241 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1087, Karar No: 2014/6890, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1087 E.  ,  2014/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2012 (EK KARAR: 27.11.2013)

NUMARASI : 2012/500-2012/570

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/ kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2268, Karar No: 2010/3586, Tarih: 17.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2268 E.  ,  2010/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62,53.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2009 gün ve 187/237 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükmün, ceza miktarı itibariyle re’sen yapılan incelenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8994, Karar No: 2013/11820, Tarih: 05.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8994 E.  ,  2013/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmadığından, idarenin yaptığı kamulaştırma nedeniyle taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağında azalma olacağı tabii olup, taşınmazın tespit edilen değerinde, taşınmazın yüzölçümü de nazara alınarak % 20 azalma olacağı dikkate alınıp, bu konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde taşınmazın tüm bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20553, Karar No: 2016/10305, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20553 E.  ,  2016/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 5288 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu taşınmazın 15.326 m² olduğu ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planında “ilköğretim ve lise alanı” ve “ trafo” alanına isabet ettiği, taşınmazın üzerinde halen ... ortaokulunun bulunduğu, mahkemece keşif anında taşınmazın üzerinde basketbol sahası, trafo ve 20-25 yaşlarında çok sayıda ağaç bulunduğu ve çevresinin yol ile çevrili olduğunun gözlendiği, fen bilirkişisinin 10.03.2015 tarihli raporuna göre taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında 157,38 m² sinin “imar yoluna” kalan 15.168,62 m² sinin ise “ilköğretim ve lise alanına” isabet ettiği, 482,12 m² sinin fiilen yol, 9.255,07 m² sinin okul alanı ve 5589,13 m² sinin ise fiilen park olarak kullanıldığının belirtildiği, davalı idare tarafından okul alanı olarak kullanılan 9.255,07 m² ye el koymanın olduğunun kabulü ile hüküm kurulduğu, aynı taşınmazın diğer paydaşları tarafından açılan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/ 29 Esas ve 2014/1068 Karar sayılı Dairenin 2016/8240 Esas- 2016/10304 Karar sayılı dosyasının yapılan incelemesinde ise, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçeli uygulama imar planında “ilköğretim ve lise alanına” isabet ettiği ve 5740 m² sinin yeşil alan olduğunun belirtildiği, taşınmazın imar planındaki konumuna göre tamamına el koyulduğunun kabulü ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemelerce alınan bilirkişi raporları ve kurulan hükümler arasında çelişki bulunduğuna göre, dava konusu taşınmaza okul alanı, yeşil alan ve yol olarak el atma olup olmadığı bütün yönleri ile araştırılarak mahallinde yapılacak keşif suretiyle kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, proje bütünlüğü açısından da değerlendirilerek mevcut çelişkinin giderilmesi ve bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile düzenlenen rapora göre infazda da tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmaz malın değerinin belirlenmesinde kıyasen uygulanan 11. maddenin (g) bendine göre; taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.