muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9725, Karar No: 2024/1684, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/9725 E.  ,  2024/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/513 E. 2016/534 K.

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında eziyet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın eşinin eziyet çekmesine yol açacak bir takım davranışlarda bulunup bulunmadığı iddiasına ilişkindir.

2. 30.07.2013 tarihinde müteveffa Vecide'nin evlerinin bir odasında kendisini boynundan asmak suretiyle intihar ettiği yönünde alınan ihbar ile şüpheli ölüm olayı nedeniyle sanık ve annesi hakkında soruşturma başlatıldığı, müteveffanın ailesinin kızlarının eşi olan sanık tarafından sürekli darp edildiğini, çocuklarının olması nedeniyle boşanamadığını, zaman zaman vücudundaki morartıları kendilerine gösterdiğini, kızlarının ölümüne de sanığın sebep olduğunu belirterek şikayetçi oldukları belirlenmiştir.

3. a) Müteveffanın babası katılanın ve annesi ve kardeşlerinin aşamalarda, müteveffanın sanık tarafından sürekli olarak darp edildiğini, sanığın harçlık bile vermediğini, çocuklarına bez parasını bile yalvararak verdiğini, darp izlerine zaman zaman şahit olduklarını, ancak çocukları için boşanamadığını beyan ettikleri, akrabaları F.Ş.'nin, bir perde mevzuu nedeniyle müteveffanın darp edilip aç bırakıldığını çocuklarından ve kızkardeşinden duyduğunu beyan ettiği belirlenmiştir.

3. a) Müteveffanın babası katılanın ve annesi ve kardeşlerinin aşamalarda, müteveffanın sanık tarafından sürekli olarak darp edildiğini, sanığın harçlık bile vermediğini, çocuklarına bez parasını bile yalvararak verdiğini, darp izlerine zaman zaman şahit olduklarını, ancak çocukları için boşanamadığını beyan ettikleri, akrabaları F.Ş.'nin, bir perde mevzuu nedeniyle müteveffanın darp edilip aç bırakıldığını çocuklarından ve kızkardeşinden duyduğunu beyan ettiği belirlenmiştir.

b) Müteveffa ve sanığın ortak çocukları olan B.O.B. ve M.B. savcılıkta, anneleri olan müteveffanın babaları tarafından sürekli darp edildiğini, hatta sanığın annelerini ası süsü vererek öldürdüğünü beyan ettikleri, çocukların alınan ifadelerinin ardından sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen değerlendirme ve sonuç başlıklı raporda, B.O.B.'nin olaya kendisinin şahit olmadığını, savcılıkta yanlış bilgiler verdiğini, olaya abisi M.B.'nin şahit olduğunu beyan ettiği, babasının ailesinin yanına gitmekten korktuğu için o şekilde ifade verdiğini ifade ettiği, ancak çocukların kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında babaları olan sanığın annelerini sürekli darp ettiğini, vefat etmeden önce de darp ettiğini, daha sonra da öldürdüğünü beyan ederek soruşturma aşamasındaki ifadelerine döndükleri belirlenmiştir.

4. a) 30.07.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı ile, müteveffanın sol uyluk poupart bağının hemen altında ön tarafta biri 6 cm, diğeri 2 cm çapında sarı renk almış eski ekimoz, sağ dirsekte 0,3 cm çapında kurutlu eski yara mevcut olduğu,

b) İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.12.2015 tarihli raporu ile müteveffanın ölümünün ası sonucu gerçekleşmiş olduğu, ası dışında travmatik tesirle öldüğünün tıbbi delilleri bulunmadığı belirlenmiştir.

5. Sanık ve annesi hakkında kasten öldürme ve intihara yönlendirme suçlarından delil yetersizliği nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde düzenlenen eziyet suçundan ayrı şekilde failin öldürmeye yönelik kastının bulunması durumunda ayrıca kasten öldürme suçundan sorumlu tutulacağı göz önünde bulundurularak, somut olayda sanık ve ölen ...'nin ortak çocukları olan B.O.B. ve M.N.B. kovuşturma aşamasında pedagogun da itibar edilebilir bulduğu beyanlarında ilk ifadelerine dönerek babalarının annelerini öldürdüğüne ilişkin anlatımların 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yeni delil olarak kabul edilebileceği anlaşılmakla, bu kapsamda yeniden bir değerlendirme yapılarak işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un "Eziyet" başlıklı 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında eziyet suçunun maddi unsuru, “bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmek” şeklinde belirtilmiş, ancak bu davranışların ne olduğu somut olarak ortaya konulmamıştır. Ancak maddenin gerekçesinde; eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerektiği belirtilmiştir. Böylece kanun koyucu işkence suçuna ilişkin 94 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki tanıma, eziyet suçunu düzenleyen 96 ncı maddenin metninde değil, gerekçesinde yer vererek eziyet suçunda fiilin arz ettiği özellikleri belirlemiştir. Bu durumda eziyet suçu ile işkence suçu, maddi unsuru bakımından benzerlik göstermektedir. Ancak eziyet suçu bakımından maddenin gerekçesinde, işkence suçunda öngörülen “algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine” yol açacak hareketten söz edilmemektedir.

Eziyet serbest hareketli bir suçtur. Mağdurun gerek bedensel gerek ise ruhsal yönden acı çekmesine neden olacak, mağdurda utanma, korku, acizlik ve değersizlik duygusu uyandırıp onurunu zedeleyecek hareketler eziyet kapsamındadır. Bu suç tipinde mağdur, objektif olarak aşağılayıcı ve eza verici hareketler aracılığıyla, insan olma niteliğinin gerekli kıldığı düzeyin objektif olarak altında kalan ve kişiliğinin derhal ya da ileride gelişebilmesi için gerekli olan dengeye olarak etki edebilecek muamelelere tabi kılınmaktadır.

Eziyet teşkil eden fiiller, kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Eziyetten söz edebilmek için, maddenin gerekçesine göre eziyet oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Sistematik olmaktan kastedilen, mağdura karşı yapılan birden fazla saldırının, genel bir tutum çerçevesinde gerçekleştirilen davranışların bir parçası olması ya da önceden kararlaştırılmış, organize ve düzenli bir seyir izlemesidir. Sistematik olma hali, hareketlerin eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığını tespite yarayan kriterlerden biridir. Hareketlerin sistematik biçimde uygulanması, mağdura yönelik davranışların belli bir süreç içinde düzenli ve bir bütünlük arz eder biçimde yapılmasını gerektirir. Bu sebeple mağdura yönelik hareketler, fail tarafından bilerek ve istenerek belirli bir süreçte genel bir tutum çerçevesinde bir bütünün parçası olarak veya belirli bir plan dahilinde işlenirlerse eziyet suçu oluşur. Burada çeşitli nitelikteki hareketler objektif olarak belirli bir şiddeti içermekte, asgari düzeyde bir ağırlığa ulaşmaktadır. Hareketler bir bütün halinde objektif olarak eziyet teşkil edecek boyuta ulaştığında, başka bir deyişle asgari bir düzeyde şiddete ulaştığında suç tamamlanmış olacaktır.

Dava konusu olayda, sanığın eşi olan müteveffayı evlilik süreci içerisinde sistematik bir şekilde gerek darp etme, gerekse aç bırakma, para vermeyip belli başlı ihtiyaçlardan mahrum bırakma şeklinde gerçekleşen ve ölüm olayına kadar devam eden eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi kapsamında eziyet suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7764, Karar No: 2013/10399, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7764 E.  ,  2013/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken dava harcının alınmasından sonra,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı ve sılajlık mısırın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) ilçe tarım müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4682, Karar No: 2011/7358, Tarih: 26.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/4682 E.  ,  2011/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

7.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda 36 m2'lik orman alanında işgal ve faydalanmada bulunulduğu tespit edilmesine göre, sanığın ifadesinde 1985 senesinde orman idaresinin tespit yapıp, direk diktiğini, hatta kendi arazilerinin etrafında 15 m kadar boşluk bırakıldığını belirttiğinden, suça konu yerde orman sınır tespitinin yapılıp yapılmadığı, tel örgü veya direk bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2593, Karar No: 2023/6407, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2593 E.  ,  2023/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/47 Esas, 2022/68 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla )

SAYISI : 2018/214 E., 2021/12 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket yetkilisi olan ...'in, ... Eğitim Danışmanlık İnşaat Tur. Tar. Hizm. San. ve Tic. A.Ş. ticari ünvanı adı altında faaliyet gösteren ... Kolejini 25.04.2017 tarihinde düzenlenen yazılı sözleşme ile devraldığını, sonrasında usulüne uygun karar alınarak Tatvan Noterliğinin 25.04.2017 tarih ve 04625 yevmiye no.lu anonim şirket pay devri sözleşmesi ile şirketin yeni tek hissedarı olduğunu, hisse pay devrinden önce şirket hissedarlarının davalı ... ve dava dışı ... olduğunu, müvekkili ile hissedarlar arasında adi yazılı sözleşme şeklinde düzenlenen pay devri, borç ve alacaklar ile haklara ilişkin yapılmış olan sözleşmede belirlenen 10.000.000,00 TL bedelle satışın taraflarca anlaşılarak kabul edildiğini, çıkacak olan borçlara ilişkin ise 100.000,00 TL opsiyon belirlenerek şirketin devraldığını, borcun ödendiğini, sözleşmede bahsi geçmeyen davalı ... keşidecisi olduğu 1.500.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak diğer davalı tarafından icra takibi başlatıldığını, davalılar hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, soruşturmanın devam ettiğini, icra takibine konu bononun hisse devir sözleşmesinden sonra düzenlendiğini, davalı ... savcılıktaki ifadesinde şirkete kaynak sağlamak için bu bononun düzenlendiğini belirtmişse de böyle bir borçlanmanın gerçekleşmediği ve bu konuda usulüne uygun bir karar olmadığını, bononun davalılar tarafından sahte ve muvazaalı olarak oluşturulduğunu ileri sürerek, davacının davalılara borçlu olmadığının tespitini, bononun iptalini ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede hisse pay bedellerinin şirketin borç kalemleri içerisine dahil edilmediğini, şirketi devir alan ...'in hisse pay devir bedelleri hariç şirketin 10.100,000,00 TL'ye kadar olan borçlarından tüm mal varlığı ile sorumlu olduğunu kabul ettiğini, şirketin tüm alacak ve borç kalemlerine sözleşmede yer verilmediğini, şifahi olarak kendisine söylendiğini, sözleşmede 1.500.000,00TL bedelli bonodan bahsedilmediğini, ancak şirketi devralan ...'in borçtan haberdar olduğunu, davalı ...'nun şirketin devamı için davalı ...'e borç para verdiğini, bononun şirketin devri durumunda davalı ...'nun alacağından mahrum kalmaması için düzenlendiğini, geçmiş tarihli muvazaalı olarak tanzim edilmiş bir bononun söz konusu olmadığını, usulüne uygun olarak tanzim edildiğini, şirketin defterlerinin doğru tutulup tutulmadığı konusunun müvekkili ...'nun sorumluluğunda olmadığını, şirketin yetkililerinin sorumluluğunda olduğunu, alacak ve borç kaleminin şirket defterlerine yazılmadığını, müvekkilinin alacağının kaydedilmemesinin şirketi sorumluluktan kurtarmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tatvan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/462 E. sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporunda şirketin devir tarihi itibariyle hesaplanan toplam borç miktarının 11.148.453,58 TL olarak hesaplandığı, Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda şirket kayıtlarında ve ticari defterlerinde 1.500.000,00 TL tutarlı bononun yer almadığı ve davalı ... ile davacı şirket arasında ticari ilişkinin olmadığının bildirildiği, taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve devir tarihinde davaya konu 1.500.000,00 TL tutarlı bononun şirket kayıtlarında ve ticari defterlerinde ve sözleşmede yer almadığı, 18.04.2017 düzenleme tarihli bononun şirket devir tarihinden 7 gün önce düzenlenmiş olduğu şirket devir tarihinden sonra geriye yönelik olarak davalı şirketin eski ortağı ... ve alacaklı ... tarafından haksız kazanç sağlamaya yönelik olarak muvazaalı bir şekilde şirketteki eski görevini kötüye kullanarak davalı ... tarafından keşide edildiği ve diğer davalı alacaklı ... ile fikir ve eylem iş birliği içerisinde herhangi bir alacakları olmamasına rağmen dava konusu bonoyu geçmiş tarihli ve sahte olarak düzenlediği kanaatine varıldığı, davalı eski şirket ortağı ... savcılık dosyasında vermiş olduğu ifadesinde davacı şirketin ... isimli kişiye kurum olarak borçlu olduğunu ve maddi kaynak gereksiniminden dolayı şirketin davalı ...'ya borçlandığını iddia etmiş ise de yönetim kurulu karar defterinde böyle bir kaydın olduğunu ispat edemediği, özel kişilerin şirket borçlanması kararının yönetim kurulu kararıyla alınması gerektiğinden ve ticari defterlerde şirket hesabına daha önceden ... tarafından herhangi bir meblağ yatırıldığı davalılar tarafından ispatlanamadığı, gerekçesiyle davacı şirketin davalılara bonodan kaynaklı olarak borçlu olmadığını tespitine, icra takibinin iptaline, davalılar aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; açılan davalarda 4 adet bilirkişi raporunun düzenlendiğini, bu raporların hepsinin aynı kişinin düzenlediğini, ancak her raporda farklı değer belirlendiğini, rapora itirazların İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmediğini, her bir raporda borç miktarı farklı gösterilmesine rağmen aradaki çelişkiler giderilmeden, itirazları değerlendirilmeden karar verildiğini, dava konusu olan bononun ticari defterlerde kayıtlı olmadığı hususu hükme esas alındığını, bu hususun Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, davacı şirketin alacak ve borç kalemlerinin hiçbir şekilde ticari defterlere işlenmediğini, müvekkilinin alacaklı olduğu senedin de davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarında yer almamasının davacı şirketin bu borçtan kurtarmadığını, bilirkişi raporunda müvekkil davalı ile davacı şirket arasında ticari ilişkinin bulunmadığı değerlendirmesinin hatalı olduğunu, 24.04.2017 tarihli şirket pay devir sözleşmesinde şirketi devralan ...'in, şirketin 10.100.000,00 TL' ye kadar olan borçlardan sorumlu olduğunu belirtildiğini, dava konusu senede ilişkin borcun buna dahil olduğunu, dava konusu senetten şirketi devralan şahsın haberdar olduğunu, müvekkillerinin kendi alacaklarını alamamasına rağmen aleyhine kötü niyet tazminatının hükmedilmesinin dayanaktan yoksun olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile senede karşı ileri sürülen her türlü iddia ve def'inin yazılı delille ispatlanması gerektiği, somut olayda ispat külfeti davacıda olduğu, dosya içerisindeki belgelere göre, geriye dönük tarih yazılarak bu imzanın atıldığı iddia edilmiş ise de, dosya kapsamında bu iddianın ispatına ilişkin somut delillerin bulunmadığı, Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bonoda çift imzası bulunan ...'in keşide tarihinde davacı şirketin münferit temsilcisi olduğu dikkate alındığında, davalı ...'ın senetteki imzalardan birini kendi şahsı adına diğerini de davacı şirketin temsilcisi olarak şirket adına attığı anlaşıldığından davalı ...'in kendi şahsı adına attığı imza ile keşideci lehine aval veren konumunda olduğu, asıl borçlu gibi sorumlu olduğu, icra takibinde alacaklı olarak yer almadığı ayrıca davalı ...'ın davacı şirketten alacaklı sıfatına haiz olmadığı bu nedenle hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiği, davacı, takip konusu senedin davacı şirket defterlerinde kayıtlı olmadığını iddia etmiş olması nedeniyle bu hususta defter incelemesi yapılmış ise de, senedin davacı defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespitinin davanın sonucuna etki eden bir husus olmadığı, kambiyo senetlerinin borçtan mücerret olduğu, düzenleyenin ticari defterinde kayıtlı olmaması veya defter kayıtlarında lehtar ile arasında bir ticari ilişki bulunmamasının senedin geçerliliğine etki eden hususlardan olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri