muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/277, Karar No: 2021/10513, Tarih: 20.09.2021

B- BAM KARARI:

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

III.TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU:

Davacı vekili tarafından kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasını talep etmiştir.

IV.İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacının 14.3.1990 tarihinde davalı kuruma müracaat ederek 1.12.1989 itibarıyla vergi kaydına dayalı tescil edildiği, davalı kurumun 2006 yılında vergi dairesinden vergi kaydını istemesi üzerine, Şişli Vergi Dairesince verilen cevapta davacının 1984-1994 arasında vergi kaydı bulunduğunu beyanı üzerine davalı kurumun tescil tarihini bu kayda göre belirlediği ve 1989-1994 arası hizmet verdiği, davacının 2006 yılında 1984-1989 arasındaki vergi kaydına dayalı verilen hizmet için kuruma 5458 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma yoluyla prim ödemesi yaptığı fakat düzenli ödemesi olmadığından yapılandırmasının iptal edildiği, davacının 18.09. 2012 de Bağ-Kur ve SSK hizmetiyle emekli olmak için dilekçe verdiği, davalı kurumun vergi dairesi ile tekrar yazışma yaptığı, Şişli Vergi Dairesinin davacının bu kez 01.12.1989-31.08.1994 arasında vergi kaydı bulunduğunu bildirdiği, kurumun bu yazıya itibar ederek davacının tahsis talebini reddettiği anlaşılmaktadır.

Davacının vergi kaydındaki çelişkinin sebebi araştırılmadan karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacının vergi kaydındaki çelişkinin sebebi araştırılarak çelişki giderilmeli, davacının 1984-1989 arasındaki sürede vergi kaydının bulunduğunun anlaşılması durumunda aylık koşullarının bulunup bulunmadığı irdelenmeli sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1579, Karar No: 2024/3173, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1579 E.  ,  2024/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/40 E., 2023/193 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Dikili 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/402 E., 2020/385 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye düşen bağımsız bölümün haricen satın alınmasından kaynaklanan alacak istemine ilişkin davada, "01.12.2015 tarihli yazılı belgede imzası olan şahısların sözleşme metninin 2-b maddesinde alıcı ...'a 3 no.lu villanın 400.000,00 TL'ye satılacağı ve bunun 100.000,00 TL'sinin peşin alındığı, davacı ...'ın villanın teslimi anında 300.000,00 TL'yi, ...'a ödemesi halinde villanın teslim edileceği beyan edilerek, ...Yapı tarafından davacı murisleri ... arasındaki borcun ... tarafından ifa edileceği taahhüt edildiğinin kabulü gerekir. Dava konusu taşınmazın sözleşme gereği tamamlanarak ... adına tescil edilmediği, Türk Borçlar Kanunu'nun 123. maddesi ve devamında düzenlenen karşılıklı borç yükleyen edimlerde taraflar sorumluluklarını yerine getirmedikleri takdirde, sözleşmeden dönerek karşılıklı edimlerini geri isteyebilecekleri" gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden kabulü ile; 100.000,00 TL'nin davalı ...'tan tahsili ile dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davacıya verilmesine, davalı ... bakımından ise, arsa sahibi olması ve sözleşme kapsamında hukuki sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince; "davacılar ya da murisleri bakiye 300.000,00 TL'yi yükleniciye ödediklerini ya da devir sözleşmesindeki 400.000,00 TL'ye villayı almak istediklerini kanıtlayamamışlardır. Taşınmazın dava dışı üçüncü kişiye satış tarihi 10.07.2017 olup, devir sözleşmesinin yapıldığı 01.12.2015 tarihinden itibaren yaklaşık 2 yıl sonra elden çıkarılan bu taşınmaz ile ilgili olarak ifa olanağı kalmayan satış sözleşmesindeki kendi edimini (satış bedelini tamamen ödemeyi) yerine getirmeyen davacı tarafın, villanın rayiç değerini isteme hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda; davacılar murisi tarafından ödenen 100.000,00 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacılara iade edilmesi gerekir. Bu iadeden ise; önceki yüklenicinin 100.000,00 TL'lik borcunu devralan yeni yüklenici ... sorumlu olur. Burada artık arsa sahibinin sorumluluğu olmaz. Çünkü; davacı alıcı taraf-yeni yüklenici- arsa sahibi arasında 01.12.2015 tarihli devir sözleşmesi ile yeni oluşan duruma göre, 400.000,00 TL'lik villanın bakiye 300.000,00 TL'si alıcı tarafından ödenmemiş olmakla, alıcının artık yüklenicinin halefi olduğu alacağına, yüklenici edimini yerine getirmiş olsa bile (ki edim yerine getirilmiştir) kendi edimi eksik kaldığı için hak kazanamaz" gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacılar vekili ile davalı ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı yine; 01.12.2015 tarihli "Sözleşme ve Protokol" başlıklı davalı ...'un da imzasını içeren devir sözleşmesi uyarınca, davalı ...'un, dava dışı devreden yüklenici ...Yapı İnş. Müh. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davacıların murisi ...'a satılması kararlaştırılan 3 no.lu villanın, yeni satış fiyatı olan 400.000,00 TL'nin ... tarafından kabul edilmemesi halinde, villa satımı nedeniyle ...'dan alınan 100.000,00 TL'yi davacılar murisi ...'a iade edeceğini kabul ettiği anlaşıldığından davacılar vekili ile davalı ...'un temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin ve davalı ...'un tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılar ile davalıdan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/908, Karar No: 2014/7958, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/908 E.  ,  2014/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2013 tarih ve 2010/161-2013/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait 2007/05682 sayılı tescilli tasarımını birebir taklit ederek piyasaya sunduğunu ileri sürerek, endüstriyel tasarım tescilinden ... haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, menine, durdurulmasına, bu zamana kadar üretilmiş ve halen piyasada bulunan ürünlere ticari amaç ile bulundukları yerlerde el konulmasına, endüstriyel tasarım ihlali ve haksız rekabet teşkil eden bu fiillerin sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, ....000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ithal ettiği ve satışa sunduğu çatal, bıçak takımlarının "..." markalı olup, bu marka haricinde herhangi bir mal alış satışı bulunmadığını, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu yönündeki iddianın hukuki ve maddi dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bilgilenmiş kullanıcı gözü ile bakıldığında davacıya ait çoklu tasarımın 1 ve ... nolu tasarımı ile davalıca ithal edilen ürünler arasında iltibas yaratacak şekilde belirgin benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine ve men'i'ne, 2007/05682 sayılı çoklu tasarımın 1 ve ... sayılı tasarımların davalı tarafından satışa sunulmasının engellenmesine, varsa satışa sunulan ürünlere el konulmasına, 7.500,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 640,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25470, Karar No: 2020/11161, Tarih: 08.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25470 E.  ,  2020/11161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı Tekirdağ Devlet Hastanesinde hizmet alım ihalesi kapsamında ihbar olunan işveren şirketlerin işçisi olarak 12/12/2002- 15/08/2014 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını,ücretlerinin zamanında ödenmemesi ve hizmet süresinin kesintili bildirilmesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yapmasına karşın karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde ve husumet itirazında bulunmuş, davacının alacaklarından davalı Kurumun sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla mesai ücretinin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf dava dilekçesinde günde ortalama 3-4 saat fazla mesai yaparak çalıştığını beyan etmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talebi ile bağlı kalınarak haftalık 24 saat fazla çalışma yapıldığı kabulüyle hesaplama yapılmış ise de, davacının beyanının her zaman günlük 4 saat fazla mesai yapıldığı yönünde değerlendirilmesi hatalı olup, davacının günlük 3 saat ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek alacağının yeniden hesaplanmasının yerinde olacağı anlaşıldığından, yazılı şekilde verilen karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22058, Karar No: 2014/23082, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22058 E.  ,  2014/23082 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ... adına Av. .... ... ile ... ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ... ... arasındaki dava hakkında ... .... İş Mahkemesi’nden verilen 27.09.2013 gün ve 12/1042-13/792 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davalı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü ;

Dairemizin geri çevirmeye ilişkin önceki kararı yerine getirilmemiş olup, davacının ... sigorta merciinden temin edilecek yeni tarihli TR-4 belgesi yerine, Kurumun ... sigorta merciine yazdığı istek yazısı gönderilmiş; Yine diğer geri çevirme nedeni ile ilgili hiçbir işlem yapılmamıştır.

Mahkemece, yeniden geri çevirmeye neden olunmayacak şekilde;

1-Davacının yurtdışı hizmetlerini borçlanmaya yönelik başvurusunun reddine ilişkin Kurum yazısının davacıya tebliğ tarihi Kurumdan sorulup, cevabi yazı;

2-Aylık için yurda kesin dönüş şartının denetlenmesini sağlayacak şekilde ilgili ... ... ... Kurumuna yazılan Kurum yazı sonucu beklenip davacının ...’daki durumunu gösterir yeni tarihli TR 4 belgesi veya varsa ...’dan aylık aldığını ve aylık başlangıcını belirtir resmi belge getirtilip dosyaya konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7831, Karar No: 2011/16964, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7831 E.  ,  2011/16964 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İlçe Merkez ve Köyleri Sulama Koop. Adına başkan İhsan Ağveranlı vekili avukat ... ile ... Gen. Müd. Izafeten Enerji Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.3.2010 tarih ve 361-91 sayılı hükmün Dairenin 20.1.2011 tarih ve 9434-436 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı; davalı tarafından inşa edilen yeraltı suyundan sulama tesisleri işletilmek üzere kooperatife devredildiğini, dayanak devir sözleşmesinin geri ödeme başlıklı 8. Maddesine göre tesislerin kooperatife devredildiği tarihten itibaren 30 yıl müddetle idame ettirilmesinin kabul edildiğini, bu müddet zarfında gereken yenilemelerin idare tarafından yapılacağının 30 yıl süre zarfında kuyuların bir defa, motopompları ise iki defa yenileneceğinin kabul edildiğini devir bedelinin tamamının idareye ödendiğini, davalı idarenin sözleşmenin bu maddesine göre yenilemesi gereken 100 den aşağı olmayan kuyu ve ayrıca motopompları yenilemediği halde bu kuyu ve motopompların bedellerini yenilemiş gibi tahsil etmesine rağmen 249.732.082-TL borçlu olduğunun bildirildiğini, oysa kooperatifin davalı idareye hiçbir borcunun bulunmadığı gibi alacaklı dahi olduğunu, belirterek davalı idareye borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının devir sözleşmesinden dolayı kurumlarına borcunun bulunmadığını davacının kurumlarına olan ve uyuşmazlık konusu asıl borcunun devir sözleşmesinin 8.maddesi gereğince yapılan ek sözleşmelerden kaynaklandığını, sözleşmenin 8.maddesi uyarınca 33 adet kuyu ve 41 adet motopomp Daire Başkanlıklarının da ilgili yazıları doğrultusunda ön görülen kuyu yenileme ücretleri ve motopomp tahsis ücretlerinin öncelikle ön sözleşme ve daha sonra da ek sözleşmeler yapılarak kalan sürelerine bölündüğünü, kooperatif yönetimleri yapılan bu ek sözleşmelerle kuyuların ve motopompların bedellerini ödeyeceklerini taahhüt etmelerine rağmen ödeme noktasında gerekli ödemeleri yapmadıklarını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Davanın KISMEN KABULÜ ile davacının davalıya 59.168,48-TL borcu olmadığının tespitine, Fazlaya dair talep ve davasının reddine, Davacı tarafından yatırılan 3.371,40-TL

peşin harç, 12,20-TL başvurma harcı olmak üzere toplam 3.383,06-TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2011 tarih, 2010/9434 E.sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş davalı tarafından Karar Düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair Karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair Karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davasının kısmen kabulü nedeniyle yargılama giderleri hesaplanırken davacı tarafça yatırılan 3.383.06 TL harç masrafının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı DSİ Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanun kapsamında Genel Bütçeli Kamu idaresi niteliğinde bulunup harçlar kanuna göre harçtan muaf olduğu halde davalı idareden harç alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekirken, Dairemizce hükmün Onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 20.01.2011 tarih, 2010/9434 E., 2011/436 K.sayılı “onama” ilamının kaldırılması gerekmiştir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin Reddine, (2).bentte açıklanan nedenle davalının Karar düzeltme talebinin Kabulü ile Dairemize ait 20.01.2011 tarih, 2010/9434 E., 2011/436 K.sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının “Hüküm” fıkrasında yer alan “Davacı tarafından yatırılan 3.371,40-TL peşin harç, 12,20-TL başvurma harcı olmak üzere toplam 3.383,6-TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve yazılarının karardan çıkartılarak yerine “Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” peşin alınan harcın davacıya iadesine cümlesinin yazılarak kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2252, Karar No: 2015/2771, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2252 E.  ,  2015/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3209, Karar No: 2022/2156, Tarih: 19.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/3209 E.  ,  2022/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2017 tarihi ve 2016-262-2017/287 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükümler, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

2-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP sisteminde yapılan incelemede, Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/575 esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hakkında derdest dava dosyası bulunduğu görülmekle; silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme ile silahlı terör örgütüne üye olma suçlarının temadi eden suçlardan olması nazara alınarak, sanığa atılı eylem ve faaliyetler belirlendikten ve iş bu dosyada aynı eylem ve faaliyetler nedeniyle mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığı hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptandıktan sonra, sanığın eylemlerinde hukuki ve fiili kesinti oluşup oluşmadığı da değerlendirilerek, dosyalarının gerekirse birleştirilerek sanık hakkındaki tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini edilmesi gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.