muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23571, Karar No: 2013/400, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23571 E.  ,  2013/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

NUMARASI : 2010/693-2011/456

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Tapu Maliki O.. A.. mirasçılarından Hasine ve Ramazan Aydın dışındaki diğer mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

2-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2061, Karar No: 2013/17286, Tarih: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2061 E.  ,  2013/17286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum Asliye 3. Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedellerinin haksız olduğundan bahisle iadesi istemiyle Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu Tüketici Hakem Heyeti Kararının itirazen ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı ... faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında kayıp-kaçak bedeli tahakkukunun haksız olduğu belirtilip başvuru tarihine kadar ödemenin tüketiciye iadesine karar verilmiştir. Her ne kadar kararda belirtilen miktar kesinlik sınırı altında görünse de kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağından, bir başka deyişle kararın ard etkisi olduğundan ve HGK ve Dairemizce de benimsenen görüş bu yönde olduğundan mahkemenin itirazın kısmen kabulü ile tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine ilişkin kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28/12/2012 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6126, Karar No: 2020/7821, Tarih: 30.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6126 E.  ,  2020/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...'a ait otomobilin sürücüsü diğer davalı ... yönetimindeki aracın müvekkilinin kullandığı motosiklete çarparak sakatlanmasına neden olduğunu, kaza tespit tutanağına göre davalı sürücünün asli kusurlu olduğu, müvekkilinin tali kusurlu olduğunu, sol ayak bileğini bükemeyen ve bacağında 3 cm kısalık olan davacı müvekkilinin %22 maluliyet oranına sahip olduğunu, davacının tarım işçisi olarak çalışmakta iken geçirdiği kaza sebebiyle uzun zaman yatalak kaldığını, mesleğini yapamaz hale geldiğini, iş ve kazanç kaybına uğradığını, kazaya karışan otomobil sürücüsünün kullandığı aracın kaza tarihi itibariyle trafik sigortasının davalı ... tarafından yapıldığını, HMK 107. Maddesine göre toplanacak delillere göre maddi tazminat tutarı belirlenerek işleten ve sürücü yönünden olay tarihinden, sigortacı yönünden sigorta limitini aşmamak üzere dava tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte, ayrıca 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte işleten ve sürücüden tahsiline dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından yapılan ödeme sonucu müvekkilinin ibra edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının maddi tazminat davasının feragat sebebiyle reddine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 11.000,00 TL alacağının haksız eylem tarihi olan 01.08.2011'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4365, Karar No: 2016/4956, Tarih: 11.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4365 E.  ,  2016/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan inceleme sırasında; Çatalca Sulh Ceza Hakimliğiyle Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Çatalca Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/01/2016 gün ve 2016/126 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11514, Karar No: 2022/15910, Tarih: 14.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11514 E.  ,  2022/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, yurtdışı borçlanmasının ilgili döneme mal edilmesi ve aylık tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi Kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı vekili tarafından herhangi bir belge sunulmadığından gerekli şartları taşımadığı anlaşılan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesi gereğince, istinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılarak tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Anılan Kanunun 366. maddesine göre de "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352’nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır."

Böyle olunca, HMK’nın 344. maddesinde öngörülen prosedürün davacı yönünden işletilerek, temyiz yoluna başvuru harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılmasının temini, şayet temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması yoluna gidilirse bu yöndeki ek kararının hükmü temyiz eden davacı vekiline tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4869, Karar No: 2022/2957, Tarih: 19.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4869 E.  ,  2022/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02/08/2016 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 03/07/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19/04/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklaması dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16047, Karar No: 2012/23542, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16047 E.  ,  2012/23542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın satış tarihi 1992 yılı olup, değerlendirme tarihinden onyedi yıl öncesine ilişkin olduğundan bu satışın emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsal taşınmazların satış akit tablosu ile emsallere olan mesafesini gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden Kamulaştırma Kanununun 15. maddesine göre oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosyaya vekaletleri sunulan ve paylarının bedeline hükmedilen İlayda Yılmaz ve Barışcan Yılmaz'ın karar başlığında gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9210, Karar No: 2006/16201, Tarih: 23.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9210 E.  ,  2006/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, nafaka ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- \* Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

3-Maddi ve manevi tazminata faiz yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki vardır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

4-Kadının mali ve sosyal durumu tesbit edilmeden eksik inceleme ile yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru değildir.

5-Dava kabul edildiği halde davacı lehine vekalet ücreti verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın 3, 4, 5 bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma dışında kalan sair temyiz itirazlarının 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 23.11.2006 per.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* hükmedilen tazminatlara faiz konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* hükmedilen tazminatlara faiz konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.