muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33300, Karar No: 2018/14467, Tarih: 06.06.2018

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu nedenlerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu yasal şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K,).

Dava ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu nedenlerle hükmün tefhimi sırasında Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece verilen kısa kararda davalı tarafça davacıya verilen senedin kıdem, ihbar ve ikramiye alacağına ilişkin verildiğinin tespitine hükmedilmiş, ancak yazılan gerekçeli kararda ise farklı bir biçimde davalı tarafça davacıya verilen senedin kıdem ve ihbar alacağına ilişkin verildiğinin tespitine şeklinde karar yazılmıştır. Yerel mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Böylece belirtilen Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297., 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın salt bu nedenle sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir. 06/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6506, Karar No: 2022/1095, Tarih: 11.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6506 E.  ,  2022/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

K A R A R

1. Dava konusu 121 ada 89 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, 3402 sayılı Kanun'a 5831 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında kullanım kadastrosu tutanağı veya güncelleme listesi düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili kurumlardan sorularak, kullanım kadastrosu yapılmış ise kadastro tutanaklarının, güncelleme listesi düzenlenmişse bu listeler ile güncelleme askı ilan tutanak örneklerinin,

2. Dosya içerisinde bulunan ve ... Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğünden gönderilen yazı içeriğinden, davalılara 2/B Satış Komisyonu Başkanlığı tarafından çekişmeli taşınmazın satışı yapıldığı anlaşıldığına göre, satış işlemlerinin hangi hukuki gerekçe ile yapıldığı, bu satışın infaz edilip edilmediği, infaz edilmediyse infaz edilmeme sebebi ilgili yerlerden sorularak yazı cevabının,

3. Dava konusu taşınmazın 6292 sayılı Kanun kapsamında satış işlemine konu olup olmadıkları araştırılarak varsa ilgili evrakın ve taşınmazlara ait tedavüllü tapu kayıtlarının (kütük sayfaları ile birlikte) getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11265, Karar No: 2021/6711, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11265 E.  ,  2021/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/703 E- 2019/958 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Arsa niteliğindeki Çavuşlu (Merkez) mahallesi, 138 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; 28.07.2018 tarihli fen raporu ile 17.06.2019 tarihli fen ek raporunda gösterilen 3/IRT-1 ve 3/IRT-3 hatların 1969 yılında, 3/IRT-2 hattının ise 1988 yılında geçtiğinin belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 3/IRT-2 enerji nakil hattına ilişkin irtifak hesabında, 3/IRT-1 ve 3/IRT-3 hatlarına ilişkin önceki irtifak hakkı nedeniyle taşınmazın değerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı tespit edilip, indirilerek değer tespiti yapılması gerekirken, dava konusu taşınmazın toplam yüzölçümünden 1969 yılında geçen irtifak alanı düşülmek suretiyle değer tespiti yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/703 E.- 2019/958 K. sayılı kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18584, Karar No: 2014/7621, Tarih: 17.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18584 E.  ,  2014/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.10.2013 tarih ve 2012/205-2013/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankaya devrinden önce ... Ticaret ve Kredi Bank A....ye vadeli para yatırdığını, güveni kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak parasının ... hesaba yönlendirildiğini ileri sürerek, 3.550,00 TL'nin yatırılma tarihi olan 23.09.1999 tarihinden vade tarihi olan 30.12.1999 tarihine kadar % 90 akdi faiz, vadeden fiili ödeme tarihine kadar ise % 90 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, paranın ... Bankası'ndan tahsilinin imkansız olduğunun öğrenildiği tarihten başlaması gereken süreye nazaran zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davalı bankanın davacı tarafından para yatırılan ...'nin külli halefi olduğu, davacı tarafından yatırılan paranın aynı banka şubesinde bulunan ... hesabına aktarıldığı, ... hesapta bulunan paranın yukarıda yazılı olduğu şekilde amaç dışı kullanıldığı, davalı bankanın külli halefiyet sıfatı ile bu mevduatın geri ödenmesinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... A....ye karşı açılan davanın kabulü ile 3.550,00 TL'nin 23/09/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişebilir oranda avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve fer’i müdahil vekilleri temyiz etmiştir..

.1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka ve fer'i müdahil ...'nin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ve fer’i müdahil vekilleri temyiz etmiştir..

.1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka ve fer'i müdahil ...'nin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ...’nin 22.12.1999 tarihinde ...’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine ... ile ... A.Ş. (sonraki unvanı ... A.Ş.) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından ...’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen ...’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasındaki harca ilişkin 2 numaralı bendin tamamen çıkarılmasına, yerine “Davalı ... A.Ş. harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına yer olmadığına" ibaresinin yazılmasına, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 4 numaralı bendi silinerek, yerine "Davacı tarafça yapılan toplam 582.00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın ve başvuru hacının karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” ibaresinin yazılmak suretiyle kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ......ye iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12459, Karar No: 2013/32362, Tarih: 09.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/12459 E.  ,  2013/32362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, birikmiş ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait iş yerinde elektrik bakım elamanı olarak çalışırken maaşlarının gecikmesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı şekilde fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, birikmiş ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Metal San. ve Paz. A.Ş. vekili, işyeri devri nedeniyle müvekkili firmanın kıdem tazminatından sorumluluğunun 01.02.2006 - 10.10.2008 tarihleri ile sınırlı olduğunu, 4857 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince devir anında doğmuş ve ödenmesi gereken bir meblağın bilirkişi raporunda tespit edilmediğini, davanın kıdem, fazla mesai ve izin ücreti yönünden reddi gerektiğini, sadece 1.709,34 TLsı üzerinden sorumluluklarına hükmedilmesi gerektiğini, savunmuştur.

Davalı, ... Aliminyum Levha San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekili, yapılan devir sözleşmesi ile işyerinin diğer davalıdan devredilğini, devirden sonra davacıya ücretlerinin ödendiğini, işlemiş kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai alacağından 1475 sayılı yasanın 14. Maddesi gereğince devreden ve devralan şirketin her ikisinin birlikte sorumlu olduğunu, davacı tarafın ücret alacağının bulunmadığını, bu nedenle akdin feshinin haklı bir nedene dayanmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, aylık ücretinin parça parça ve gecikmeli ödenmesi halinde işçinin iş akdi ile bağlı kalmaya zorlanamayacağı ve iş akdini fesh etmesinin haklı nedene dayandığı, davacı feshinin haklı olduu, tarih belirtilmeyen dönem bordrolarının ispat vasıtası olmadığı, zira başkaca ödenen aylar ücretine de ilişkin olabileceği, diğer yandan davacının fazla çalışma ve yılılk izin ücreti alacaklısı da olduğu, 4857 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince iş yerini devralan davalı şirketin devirden önce doğmuş işçilik alacaklarından ve kendi dönemi içerisinde tahakkuk eden sair alacaklardan sorumlu olduğu ve işyerini devredenin de ancak kendi döneminde tahakkuk eden kıdem tazminatından müteselsilen sorumlu olduğu, gerekçesi ile davalılardan ... Metal Şirketi bakımından davanın kısmen kabulüne, diğer davalı ... Alüminyum Şirketi bakımından ise tamamen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Aliminyum Levha San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Aliminyum Levha San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Aliminyum Levha San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının talep ettiği birikmiş ücret alacağının kabulüne karar verilmiş ise de, davalı ... Aliminyum Levha San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekili, işyeri devrinden sonra 2009 yılı Mart ayından itibaren davacıya ücretlerinin ödendiğini savunmuş ve bir kısım tediye makbuzları sunmuştur. Sunulan bu makbuzlarda ödemenin 'maaşa mahsuben' yapıldığı yazılı olup hangi aya ait olduğu belirtilmemiş ise de, bu ödeme makbuzları davacıya gösterilerek davacının açıkca beyanı tespit edilip maaşa mahsuben yapılan bu ödemelerin ücret alacağından mahsubu gerekirken yazılı gerekçe ile bu ödemelerin dikkate alınmaması hatalıdır.

3- Kabule göre de, bilirkişinin davacının 2009 yılı Temmuz ayı maaşına dair yapılan ödemeyi dikkate aldığı ek rapora, itibar edilmemesi isabetsizdir.

4- Hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10951, Karar No: 2013/17279, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10951 E.  ,  2013/17279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecirimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecirimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmazı sulu tarım arazisi niteliğinde kabul eden rapora göre karar verilmiş ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın, derin su kuyularından sulandığı belirtilmiş ancak, sözü edilen sulama kuyularının debisinin 938.750 metrakarelik 17 parselin tamamını ya da ne kadarını sulayabileceği ve taşınmaz üzerinde sulamayı sağlayacak tesisin mevcut olup olmadığı hususlarında bir açıklama bulunmamaktadır.

Bu itibarla; yeniden oluşturulacak ve içinde jeoloji mühendisi de bulunan bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, mahkeme gözlemi ile birlikte da yukarıda belirtilen hususları da açıklayan rapor alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1330, Karar No: 2020/4326, Tarih: 16.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1330 E.  ,  2020/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R

Şikayetçi vekili, müvekkilinin haczi şikayet olunanın alacağından önceki tarihli olduğu gibi, alacağının da, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca rüçhanlı olduğunu, ancak düzenlenen sıra cetvelinde, usul ve yasaya aykırı olarak, satış bedelinin rehin hakkı sahibi şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 28.05.2015 tarihli ve 2014/4772 E., 2015/3997 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunanın alacağının doğum tarihinin şikayetçinin haczinden sonra olduğu ve alacağının İİK'nın 138/2. maddesinde belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren yediemin ücreti alacağı olmadığı, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.