muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12507, Karar No: 2012/1273, Tarih: 02.02.2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün üyesi olma suçundan verilen cezanın infazının ne şekilde yapılacağı hususu ile ilgili olarak;

1) 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonrasında işlenen suçlar bakımından:

5237 sayılı TCK'nın 589. maddesinin, örgüt mensubu suçlu hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedileceği hükmünü içerdiği, anılan hükmün örgüt mensubu olma kanuni sonucundan mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan infaza ilişkin bir düzenleme olduğu ve kazanılmış hakka konu edilemeyeceği, aynı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 61-j maddesine göre örgüt mensubu suçlu deyiminden; bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişinin anlaşılacağı, buna göre 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesi kapsamındaki suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün üyesi olanlar hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 1074. maddesinde gösterilen koşullu salıverilme süresi ve aynı maddede düzenlenen infaz rejiminin uygulanacağı,

2) Dava konusu olayda olduğu gibi 01.08.1999 ile 01.06.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu döneminde işlenen suçlar bakımından:

2) Dava konusu olayda olduğu gibi 01.08.1999 ile 01.06.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu döneminde işlenen suçlar bakımından:

5237 sayılı TCK'nın 72. maddesine göre suçun işlendiği zamanda yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümlerinin farklı olması halinde hükümlünün lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı, aynı maddenin 3. fıkrasına göre infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı fakat koşullu salıverilmenin, infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanmasının istisnaları arasında sayıldığı dikkate alın-dığında; koşullu salıverme ile ilgili olarak da lehe infaz kanununun tespit edilmesi gerektiği; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleriyle Mücadele Kanunu'nun 13. maddesinde bu kanun kapsamına giren suçlardan mahkum olanlar hakkında Terörle Mücadele Kanunu'nun 17. maddesi hükümlerinin uygulanacağı atfının bulunduğu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki lehe olan 171. maddesine göre 647 sayılı Kanun'un 19. maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile ek 2. maddesi hükümlerinin uygulanmayacağı ve koşullu salıverilme için hükümlülük süresinin dörtte üçünün iyi halli olarak çekilmesi gerektiği, bu durumda 3713 sayılı Kanun'un 5532 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 171. maddesi hükümleri ile sonradan yürürlüğe giren ve yukarıdaki 1. bölümde uygulaması açıklanan 5275 sayılı Kanun'un 1074. maddesi hükümleri arasında yapılacak lehe kanun değerlendirmesinde, her iki durumda da koşullu salıverilme için cezaevinde iyi halli olarak geçirilmesi gereken sürenin hükmedilen süreli hapis cezasının dörtte üçü olacağı, bu durumda ise değerlendirmeye konu edilen her iki kanun hükmünün aynı sonucu vermesi ve 5275 sayılı Kanun'un 107. maddesinde öngörülen denetim süresinin infaz rejimine ilişkin olup TCK'nın 73. maddesine göre derhal uygulanması gerektiği sonucuna varıldığından;

Örgüt mensubu suçlunun cezasının infazına ilişkin olarak verilen Ankara Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2010 tarihli ve 2010668 Değişik iş sayılı kararı ile anılan karara yönelik itirazın reddine dair Ankara Onikinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2011 tarihli ve 201149 Değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığından ve kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12311, Karar No: 2010/1028, Tarih: 15.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/12311 E.  ,  2010/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nin yargılanması sırasında; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2008 gün ve 2007/313 E. 2008/776 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37809, Karar No: 2025/1620, Tarih: 16.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37809 E.  ,  2025/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/28 E., 2021/394 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/151 E., 2020/187 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3, 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24328, Karar No: 2014/7792, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24328 E.  ,  2014/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın önceden yapılan kamulaştırma ve ek kamulaştırmaya konu kısımlar fen bilirkişisi raporunda gösterilerek bu bölümler haricindeki elatılan kısım hesaplanmış ise de daha öncedenkamulaştırmasız elatıldığı tespit edilenve bedeline hükmedilen 112,79 m2 ve 707,68m2lik kısımlar yönünden ... 1Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/26esas ve 521 karar sayılı dosyası ile verilen kararnı kesinleşip kesileşmediği aratırılıp, kesinleşmesi halinde,mahallinde yaniden keşif yapılarak kamulaştırmasız el atılan 112,79 m2 ve 707,68m2lik kısımların krokisi zemine uygulanarak fen bilirkişi raporunda B3 ve B4 ile gösterilen yerler ile aynı yer olup olmadığı tespit edilip aynı yer olması halinde bedeline hükmedilen bu bölümler mahsup edilerek kalan kısım hakkında karar vermek yerine bu husuta inceleme yapmayan yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Fen bilirkişi raporunda B4 ile gösterilen kısım önceki kamulaştırma nedeniyle sulu tarım arazisi iken kuru tarım arazisine dönüştüğünden değer azalışı verilen alanda kaldığından bu kısmın bedeli belirlenirken bu kısma isabet eden değer azalışı bedelinin hesaplanıp hükmedilen toplam bedelden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Tapu kaydı üzerinde mevcut olan ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2415, Karar No: 2019/6409, Tarih: 18.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2415 E.  ,  2019/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın 12/09/2007 tarihli suça konu işe giriş bildirgesini, Gaziantep 2. İş Mahkemesinde 2009/177 Esas sayılı dava dosyasına cevap dilekçesi ile birlikte ibraz ederek kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; katılanın, sanığa ait iş yerinde çalışmaya başladıktan bir süre sonra 12/09/2007 tarihinde sigortaya giriş kaydının yapıldığını, söz konusu işe giriş bildirgesini kimin imzaladığını, nasıl düzenlenildiğini bilmediğini söylemesi; sanığın, yanında çalışan sigortalı işçilerin genelde işe giriş bildirgelerini kendilerinin düzenleyerek muhasebecisine verdiklerini, muhasebecisinin kendisini arayıp teyit aldıktan sonra SGK ile gerekli yazışmayı yaptığını, kendisinin işe giriş bildirgesinin düzenlenilmesi ile bir ilgisinin bulunmadığını savunması; Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 16/05/2018 tarihli uzmanlık raporunda, daha fazla mukayese yazılarının temin edilmesi sonucunda belge üzerindeki yazıların sanığa ait olup olmadığının değerlendirilebileceği, katılana atfen atılı imzanın katılanın eli ürünü olmadığı ancak taklit imza olması nedeniyle söz konusu imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığının değerlendirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; katılanın, sanığın iş yerinde çalıştığı tarihlerde sanığın muhasebecisi olan kişinin tespit edilip tanık olarak dinlenmesi, kendisinden işe giriş bildirgelerinin kim tarafından düzenlenilip SGK ya verildiğinin, belgenin düzenlenilmesi sırasında sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; sanığın ve katılanın yeterli miktarda yazı örnekleri alınıp suça konu işe giriş bildirgesi üzerindeki yazıların sanığın ya da katılanın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

2-Suça konu belgenin Gaziantep 2. İş Mahkemesi'nin 2009/177 Esas sayılı dava dosyasına ibraz edildiği tarih belirlenmesi gerekirken gerekçeli karar başlığında şikayet tarihinin suç tarihi olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8342, Karar No: 2013/9706, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8342 E.  ,  2013/9706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21342, Karar No: 2015/2888, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21342 E.  ,  2015/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/384, Karar No: 2024/1943, Tarih: 27.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/384 E.  ,  2024/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/207 E., 2023/518 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu annesine küfür edildiği için işlediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; temyize konu olmayan asta müessir fiil suçunun sanığı P.Çvş. ...ün, askerlik hizmetini yaptıkları sırada, 17.02.2010 tarihinde koğuşa gelerek, öğle yemeği sonrası yemekhanedeki işlere yardım etmemesi nedeniyle sinirlendiği sanık P.Er ... hakkında küfür içerikli sözler sarf ettiği, bu durumun P.Er ... tarafından sanık P.Er ...’e iletilmesi üzerine sanığın, P.Çvş. ...ün yanına geldiği ve neden kendisine küfür ettiğini sorarak suratına gelecek şekilde yumruk attığı, ...ün de sanığa yumruk attığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/1 az vahim hal cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında atılı suçu ...ün annesine küfür etmesi sebebiyle ve onun tahrikiyle işlediğini beyan etmiştir.

Olay tespit tutanağı, ... hakkında düzenlenen kati sağlık raporu, ...ün çavuşluğa naspedildiğine ilişkin Birlik komutanlığının yazısı ve eki, tanık olarak yeminli beyanlarına başvurulan ... ve ...'nın ifadeleri dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında (Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 07.03.2013 tarihli ve 2013/223 Esas, 2013/95 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için ihbarda bulunan Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhleri dava dosyasında mevcuttur.

Sanık hakkında (Kapatılan) Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 07.03.2013 tarihli ve 2013/223 Esas, 2013/95 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için ihbarda bulunan Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhleri dava dosyasında mevcuttur.

Olay tarihinde sanığın rütbesiz asker er, mağdurun ise çavuş rütbesine haiz olduğu, 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanun'un (211 sayılı Kanun) 10 uncu ve 1632 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre aralarında ast-üst ilişkisinin bulunduğu, sanığın rütbece üstü olan mağdurun yüzüne yumruk atmak suretiyle doğrudan vücut bütünlüğüne ve üstlük nüfuz ve otoritesine yönelik fiili saldırı gerçekleştirdiğinin kabulü ve dosya kapsamında bulunan ve usulüne uygun ifadeleri alınmış mağdur ve tanık ifadelerinin de bu yönde olduğu göz önüne alınarak Mahkemece sanığın üste fiilen taarruz suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26278, Karar No: 2015/12907, Tarih: 03.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26278 E.  ,  2015/12907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve bilinçli taksirle yaralama

HÜKÜM : Sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan beraat; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanma sının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybir liğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek iste min itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri olarak mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterile ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

III- Sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Emanetin 2012/29 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılan düğün yeri kamera görüntüleri bilirkişiye verilerek çözümü yaptırılmadan, mağdur ... hakkında adli rapor düzenleyen... tanık olarak dinlenip, mağdurun ayağındaki yaralanmanın ateşli silah yarası olup olmadığı kesin olarak tespit ettirilmeden mağdurun emanete alınan botu üzerindeki deliğin kurşun isabet etmesiyle oluşup oluşmadığı belir lenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve C.Savcısının temyiz itirazları bu iti barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL MASINA), 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.