muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15754, Karar No: 2019/22726, Tarih: 09.12.2019

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir.

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmî dava için söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece dava kısmi alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır.

Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece dava kısmi alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır.

Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Kıdem tazminatı alacağı bakımından ;dava dilekçesinde, işyerinde davacı işçiye ayni olarak yemek ve barınma imkanı sağlandığı iddia edilmiştir.Kıdem tazminatı hesaplamasında, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması esas alınmalıdır. Ayni menfaatlerin parasal değeri ise, işverene olan maliyetine göre belirlenmelidir. Bu maliyetin belirlenmesinde, sunulması halinde öncelikle işyeri kayıtları dikkate alınacaktır.İşçiye sağlanan ayni menfaatlerin işverene olan maliyetinin ve dolayısıyla giydirilmiş ücret miktarı ile kıdem tazminatının, tam ve kesin olarak belirlenebilmesi öncelikle karşı tarafın vereceği bilgilere bağlıdır. Bu itibarla, somut olayda dava konusu kıdem tazminatı alacağı belirsizdir. Mahkemece, bu alacak talebinin esastan değerlendirilerek yazılı miktarda hüküm altına alınması yerindedir.

İhbar tazminatı alacağı bakımından ; davacı, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını ve çalışma süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu ihbar tazminatı alacağı gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği açıktır. Anılan sebeple,ihbar tazminatı alacağı talebi belirsiz alacak davasının konusunu oluşturmayacağından, mahkemece davacının talep arttırım dilekçesinin bu alacak kalemi yönünden ıslah dilekçesi olarak değerlendirilerek ihbar tazminatı alacağı yönünden davanın kısmi alacak davası olarak sonuca bağlanarak hüküm altına alınması yerindedir.

Hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir. Açıklanan nedenle, mahkemece hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası türü ile istenebileceği, hüküm altına alınacak alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ve talep arttırım dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunulamayacağı gözetilmelidir.

Ne var ki; Mahkemece, hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına dava ve talep arttırım tarihinden itibaren faiz yürütülmüş ve talep arttrım dilekçesine karşı zamanaşımı savunması dikkate alınmıştır. Mahkemece, talep arttırım dilekçesine karşı yapılan zamanaşımı savunmasının dikkate alınmaması ve hafta tatili, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel ücreti alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 09.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10585, Karar No: 2016/11945, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10585 E.  ,  2016/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3677, Karar No: 2015/4697, Tarih: 28.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3677 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/39551

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2012/30 (E) ve 2012/253 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

YCGK. 2013/11-472 E. 2014/533 K. ve 2014/11-301 E. 2014/551 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, dava açan belge olması nedeniyle müşteki tarafından icra ceza mahkemesine verilecek olan şikâyet dilekçesinin, şüpheli veya şüphelilerin isimleri ve şikâyet konusu olaya ilişkin bilgileri taşıması gerekli olmakla birlikte, bu dava dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesinde belirtilen iddianamenin bütün şekil şartlarını içermesi zorunluluğu bulunmamasına göre, somut olayda mahkemece şirketin yasal temsilcisinin tespit edilmiş olması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün bulunması, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28480, Karar No: 2010/26279, Tarih: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28480 E.  ,  2010/26279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2010/180464

MAHKEMESİ :(ÇATALCA) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :26/06/2007-2006/360E-2007/287K

SUÇ :Eşe karşı kasten yaralama ve hakaret suçu

Eşe karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık O.. K..'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62, 52/2, 125/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.000 yeni Türk lirası ve 1. 500 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair (ÇATALCA) Sulh Ceza Mahkemesinin 26/06/2007 tarihli ve 2006/360 esas, 2007/287 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/07/2010 gün ve 2010/8645/46732 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2010 gün ve 2010/180464 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın kasten yaralama suçunu esine karsı islemiş olması sebebiyle cezasının 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayininde,

Hakaret suçu ile ilgili olarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun değerlendirilmemesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Dosyada mevcut nüfus aile kaydından, suç tarihinde tarafların evli olduklarının anlaşılması karşısında, eşine karşı gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan, sanık hakkında hükmolunan cezada TCK.'nın 86.maddesinin 3.fıkra (a) bendi uyarınca artırım yapılmaması nedeniyle, bu husustaki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ÇATALCA) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 26.06.2007 gün ve 2006/360, 2007/287 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma istemine gelince;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçundan yapılan yargılama sonunda, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231.maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bu konudaki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ÇATALCA) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 26.06.2007 gün ve 2006/360, 2007/287 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (b) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1687, Karar No: 2021/6651, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1687 E.  ,  2021/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak

ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)2 numaralı bendindeki ( idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)3 numaralı yer alan (karar tarihi olan 29/04/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 29.04.2021) kelimelerinin yazılmasına,

c)4 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5404, Karar No: 2012/12510, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5404 E.  ,  2012/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2007 gün ve 2007/222 Esas, 2007/251 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 02.07.2010 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verildiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK. nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23107, Karar No: 2017/10677, Tarih: 10.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23107 E.  ,  2017/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik; HAGB.

2- Nitelikli dolandırıcılık; TCK 158/1-f-son, 62, 52, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararın sanık müdafi, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın satın almış olduğu mal karşılığında verdiği çekin tamamen sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda:

1-Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın aşamalarda ısrarla suçlamayı kabul etmemesi ve çek üzerinde yazılar yönünden bilirkişi incelemesi yapılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikli çekin ön ve arka yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılması, sanığın çalıştığı iddia edilen ...Gıda İnş. Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. yetkililerinin celp edilip dinlenmeleri, yazı ve imza örneklerinin alınarak inceleme yapılması, çekte cirosu bulunan ... ve yazılı cep telefonlarının araştırılması, varlığının tespiti halinde yazı ve imza incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.