muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2548, Karar No: 2022/3379, Tarih: 21.04.2022

Anılan bu husus, davacı S.. D.. vekilinin karar düzeltme talebi üzerine yeniden yapılan inceleme ile anlaşıldığından, (6100 Sayılı HMK’nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesi uyarınca davacı S.. D.. vekilinin karar düzeltme talebinin değinilen yönden KABULÜNE, Dairenin 30/09/2021 tarihli 2021/2331 Esas 2021/4973 Karar sayılı Düzeltilerek Onama ilamında yazılı, “Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların bu yöne ilişkin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.” ifadesinin Dairenin Düzeltilerek Onama ilamından çıkartılarak yerine, “ Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak ve ehliyetsizlik hukuki nedeni yönünden terekeye göre 3. kişi konumunda olan davalı ...’e karşı pay oranında açılan tapu iptali ve tescil istekli davanın dinlenilebilir olmadığı, bu sebeple ehliyetsizlik iddiası yönünden Mahkemece araştırma ve inceleme yapılmamış olmasının sonuca etkili bulunmadığı gözetilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların bu yönlere ilişkin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.” ifadesinin yazılarak, Dairenin 30/09/2021 tarihli 2021/2331 Esas 2021/4973 Karar sayılı Düzeltilerek Onama ilamının açıklanan şekilde düzeltilmesi ile hükmün (6100 sayılı HMK’nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18790, Karar No: 2019/3571, Tarih: 04.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/18790 E.  ,  2019/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 591 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dosya kapsamında yer alan iki raporda da aynı emsal incelenmesine rağmen ilk raporda dava konusu taşınmaz emsalin yüzde ellisi değerinde, ikinci raporda ise yüzde otuz yedisi değerinde kabul edilmiş olup bu çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kesilecek olan düzenleme ortaklık payının araştırılarak bu orana göre düzenleme ortaklık payı kesilmesi gerekirken, birinci raporda dava konusu taşınmazın bulunan metrekare bedelinden kesilen yüzde 40 düzenleme ortaklık payının denetlenmemesi, ikinci raporda ise kadastral parsel olan dava konusu taşınmazdan imar parseli olan emsalden düşülen düzenleme ortaklık payı oranında düzenleme ortaklık payı düşülmesi de doğru değildir. Bu itibarla rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, hükmedilen bedele dava tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Taşınmaza el atma tarihinin 04/11/1983 tarihinden önce olduğu anlaşılmakla, el atma tarihi itibariyle maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1304, Karar No: 2022/2930, Tarih: 18.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1304 E.  ,  2022/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki üst hakkına dayalı ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.01.2022 gün ve 2021/584 Esas, 2022/90 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar daha önce temyiz nedeni yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay bozma ilamı uyarınca bozmaya uygun olarak verilen mahkeme kararı gerekçesine göre, ilamımız usul ve yasaya uygun olup, düzeltilmesini gerektirir bir neden bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 660,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/04/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

Davacı vekili tarafından 01.01.2004-31.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil talepli olarak açılan davada, mahkemece, ilk karar sonrası karar düzeltme aşamasında verilen bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin süresinde temyiz isteminde bulunması üzerine dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesince incelenerek onanmış, bu defa davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine; Dairemizin Sayın çoğunluğu görüşünü, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi yönünde kullanmış olmakla, aşağıdaki şekilde karar düzeltme isteminin kabul edilerek kararın bozulması yönünde muhalefet görüşümüz açıklanmıştır.

Davamızda kısaca üst hakkından dolayı olarak, davalının haksız elatmasının önlenmesi ve ecrimisil talep edilmektedir.

Davacı tarafından muhtelif tarihler yönünden açılan davaların birleştirildiği ve yine bu davaların sonraki tarihlerde tefriki sonucu yargılamaların sonuçlanmasının uzun zaman alması sebebiyle gecikme olduğu açıktır.

Mahkemece ilk karar ile dava kabul edilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile karar onanmış, ancak davalı vekilinin karar düzeltme talebi sonrası bu sefer, ilk derece mahkemesi kararı 23.11.2017 tarihli Yargıtay ilamı ile bozulmuştur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan Sayın ...'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Mahkemece ilk karar ile dava kabul edilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile karar onanmış, ancak davalı vekilinin karar düzeltme talebi sonrası bu sefer, ilk derece mahkemesi kararı 23.11.2017 tarihli Yargıtay ilamı ile bozulmuştur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan Sayın ...'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Konu, dava konusu olan İzmir ili, Konak ilçesi, ... Mahallesi ada ..., parsel 5'de yer alan taşınmazda, davacı şirket lehine 25 yıl süre ile konulan üst hakkını, davacı şirketin usulünce kullanıp kullanılmadığı hususudur.

Dava konusu parsellerle bağlantılı ve halen Hazine'ye ait 6, 7 ve 8 sayılı parseller yönünden ihtilafların devam ettiği ve davacı şirketin bu yerler için sürekli ecrimisil ödediği hususları da tartışmadan uzaktır.

Yargıtay bozma ilamında ihtilaflar devam ederken şirket adına verilmiş olan 13.11.2003 tarihli taahhütname gerekçe gösterilerek davalıya verilen kullanma izni sebebiyle dava açılamayacağı belirtilmektedir.

Öncelikle ilgili taahhütnamenin kimin tarafından imzalandığı açık olmadığı gibi imzalayan kişi belirlense dahi bu belgeyi imzalamaya yetkili olup olmadığı araştırılmamış olup, bu yönden inceleme yapılması için kararın bozulması gerektiği açıktır.

Bunun dışında yine taahhütname başlıklı belgede esasen şarta bağlı bir ifade olmasına rağmen bu husus da yeterince incelenmemiştir.

Şöyle ki; davacı şirketin, ana taşınmazda bağlantılı olan 6, 7 ve 8 sayılı parsellerde lehine irtifak hakkı kurulacağı inancı ile hareket ettiği, ancak uzun süre beklemesine rağmen bunun sağlanmadığı, dolayısıyla taahhütnamenin bu yönden geçersiz olduğu açıktır.
Yargıtay — Esas No: 2011/9143, Karar No: 2012/10184, Tarih: 11.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9143 E.  ,  2012/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat.....tarafından, davalı ... Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 19/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, yaralamalı trafik kazası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, asgari ücretin 7.07 katı üzerinden hesaplanan tazminat miktarı hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamı dikkate alındığında davacının restaurantta işletme müdürü olarak çalıştığı sabittir. Aynı işyerinde çalışan davacı tanıkları, kendilerinin haftalık 400 TL bahşiş aldığını, davacının müdür olması sebebiyle kendilerinin 2 katı tutarında ortalama haftalık 800 TL tutarında bahşiş aldığını ifade etmişlerdir ki; davacının aylık geliri ile birlikte bu miktar aylık olarak asgari ücretin 7.07 katı olmaktadır. Daimi ve geçici iş göremezlik tazminatı bu gelir esas alınarak hesaplanmış ve hükmolunmuştur. Davacının bahşişlerle birlikte aylık maaşının yedi katı tutarında gelir elde ettiğinin ve bu gelirin devamlı olduğunun kabul edilmesi doğru değildir. Bahşişlerle birlikte davacının gelirinin, asgari ücretin 3 katı olarak kabul edilip buna göre zarar hesabı yapılması gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21540, Karar No: 2017/14776, Tarih: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/21540 E.  ,  2017/14776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 187 ada 31 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/161, Karar No: 2021/1063, Tarih: 22.09.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/161 E.  ,  2021/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ortaklığın giderilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda... Sulh Hukuk Mahkemesince verilen dava konusu taşınmazların aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ...'in Bursa ili Mudanya ilçesi Çağrışan Köyü, 1683 ve 1684 parsel sayılı taşınmazların müşterek maliki olduğunu, dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın aynen taksim ile giderilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazların Mudanya Belediye Başkanlığının 12.12.2012 tarihli yazısında iki eşit parçaya ifraz olacak şekilde aynen taksiminin mümkün olduğunun belirtildiğini, taşınmazların aynen taksimi hâlinde değerlerinde bir azalma olmayacağının bildirilmiş olması karşısında ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazların Mudanya Belediye Başkanlığının 12.12.2012 tarihli yazısında iki eşit parçaya ifraz olacak şekilde aynen taksiminin mümkün olduğunun belirtildiğini, taşınmazların aynen taksimi hâlinde değerlerinde bir azalma olmayacağının bildirilmiş olması karşısında ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2013/124 E. 2015/76 K. sayılı kararı ile; bilirkişi tarafından hazırlanan ifraz krokisinin Mudanya Belediye Başkanlığına gönderilerek, taşınmazların ifrazının İmar Kanunu’na ve uygulanan imar planına uygun olup olmadığı yönünde değerlendirilmesinin istenildiği, Belediye Encümeninin 01.07.2014 tarihli ve 2014/288 sayılı kararı ile, dava konusu taşınmazların krokideki şekilde ifrazının uygun olduğuna karar verdiği, davacının bu karara karşı belediye nezdinde yaptığı itirazın ve bu itirazın reddi üzerine idare mahkemesinde açılan davanın bekletici mesele yapılmasını talep ettiği, ortaklığın taksim suretiyle giderilmesi davalarında belediye başkanlıklarından talep edilen, ifraz krokisinin imar uygulamasına uygun olup olmadığına ilişkin görüş bildirilmesinden ibaret olduğu, belediyelerin bu görüşlerinin mahkemeler dışında icrai hükmünün bulunmadığı, bu nedenle idare mahkemesinde açılan davanın bekletici mesele yapılmasının gerekmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, Bursa ili... ilçesi, Çağrışan Köyü, 1683 parsel sayılı taşınmazın harita mühendisi ve kadastro şefinin krokili raporlarında belirtilen (B) harfi ile gösterilen kısmın ve 1684 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen kısmının davacı ... adına ayrı parsel numaraları verilmek üzere kayıt ve tesciline, Bursa ili... ilçesi, Çağrışan Köyü, 1683 parsel sayılı taşınmazın harita mühendisi ve kadastro şefinin krokili raporlarında belirtilen (A) harfi ile gösterilen kısmın ve 1684 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen kısmının davalı ... adına ayrı parsel numaraları verilmek üzere kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazların bu şekilde aynen taksimine, ortaklığın ifraz suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 14. Hukuk Dairesince 25.10.2016 tarihli ve 2015/4828 E. 2016/8697 K. sayılı kararı ile; “…Belediye encümen kararı alınmadan ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilemeceğinden Bursa 2. İdare Mahkemesinde 2014/1366 Esas, 2014/1330 Karar sayılı dosyasında dava konusu 1683 ve 1684 parsel sayılı taşınmaların ifrazının mümkün olduğuna ilişkin Mudanya Belediye Encümeninin 01.07.2014 tarih ve 2014/288 sayılı Kararının iptali istemiyle açılan dava 6100 sayılı HMK'nın 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davası için bekletici mesele teşkil eder. Mahkemece sözü geçen davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden taşınmazların taksimi suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 492 sayılı Harçlar Yasası ve Harçlar Yasasının Genel Tebliği'nin 1 sayılı Tarifesi gereğince aynen taksim kararı verilen taşınmazlar yönünden karar tarihi itibariyle binde 4,55 oranında harç alınması gerekirken, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş gibi satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınmasına karar verilmesi doğru değildir…” gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 2016/856 E. 2017/106 K. sayılı kararı ile önceki gerekçelere ek olarak; Mudanya Belediye Encümeninin 01.07.2014 tarihli ve 2014/288 sayılı dava konusu taşınmazların bilirkişilerce düzenlenen krokide belirtildiği şekilde ifrazının uygun olduğu kararının, görüş bildirme-mütalaa niteliğinde bir karar olduğu, kesin olmayan ve yürütülmesi gerekli olmayan bir idari işlem hakkında açılan idari davanın, işbu ortaklığın giderilmesi davası bakımından bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu 1683 ve 1684 parsel sayılı taşınmazların ifrazının mümkün olduğuna ilişkin Mudanya Belediye Encümeninin 01.07.2014 tarihli ve 2014/288 sayılı kararının iptali istemiyle Bursa 2. İdare Mahkemesine açılan davanın, eldeki ortaklığın giderilmesi davasında bekletici mesele yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle ortaklığın giderilmesi ile ilgili yasal düzenlemelere değinmekte yarar vardır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle ortaklığın giderilmesi ile ilgili yasal düzenlemelere değinmekte yarar vardır.

13. Ortaklığın giderilmesi davaları, paylı mülkiyetin yahut elbirliği mülkiyetinin konusunu oluşturan taşınır ya da taşınmaz mal ya da hakların, paydaşlar veya ortaklar arasındaki birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirmek suretiyle ferdi mülkiyete geçmesini sağlayan davalardır. Niteliği itibariyle iki taraflı ve dava tarafları için benzer sonuçlar meydana getiren ortaklığın giderilmesi davaları, bu özelliği itibariyle diğer dava türlerinden ayrılmakta ve farklı usul işlemlerine tabî tutulmaktadır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahip olduğundan davacının satış suretiyle paylaşma istemesi, davalının aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmeyecektir.

14. Paydaşlar arasında yapılmış bir hukukî işlem ya da malın sürekli bir amaca özgülenmiş olması nedeniyle paylı mülkiyeti sürdürme zorunluluğunun bulunmadığı durumda [4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 698], her paydaş malın paylaşılmasını talep edebilir. Her bir paydaşa paylı mülkiyeti sona erdirebilmesi için tanınmış bir hak olan paylaşmayı isteme hakkı, yenilik doğuran ve paya bağlı bir haktır (Oğuzman, M.Kemal/ Seliçi, Özer/Oktay-Özdemir, Saibe.: Eşya Hukuku, 22. Baskı, İstanbul 2020, s. 378).

15. Bir paydaş tarafından bu hakkın kullanılması, bütün paydaşların paylaşmayı yerine getirme borcunu doğurur. Paylaşmanın nasıl yapılacağı TMK'nın 699. maddesinde düzenlenmiş olup, bir veya birkaç paydaşın geçerli şekilde paylaşma istemleri ile paylaşma borcu doğunca, bu borcun rızaen yerine getirilmesi (rızai paylaşma) durumunda paylaşma, aynen bölüşme veya bedelini paylaşmak üzere malın pazarlık veya arttırma ile satılması (bedelin bölüşülmesi) ile gerçekleşebilir (TMK m. 699/1). Şayet bir veya birkaç paydaşın paylaşmaya yanaşmaması ya da paylaşmanın tarzında anlaşamaması durumunda mahkeme tarafından paylaşmanın sağlanması (kazai paylaşma) için dava açılır. Bu davada paydaşlardan birinin istemi üzerine hâkim, malın aynen bölünmesi mümkün oldukça malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verecektir (TMK m. 699/2).

16. Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, pay-paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Bunun için öncelikle taşınmazın son tapu kayıtlarının ve eğer varsa çaplarının getirtilip incelenmesi, bu kayıtların taşınmazla uyuşup uyuşmadığının ve tapu kayıtlarında düzeltilmesi gereken bir durumun bulunup bulunmadığının taşınmaz üzerinde keşif yapılarak aynen taksim yolu ile ortaklığın giderilmesi istenen taşınmazın yürürlükteki kanun ve yönetmelik hükümlerine göre aynen bölüşme yoluyla paydaşlığının giderilmesine uygun olup olmadığının saptanması, ondan sonra da karar verilmesi gerekir.