muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1481, Karar No: 2008/2635, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1481 E.  ,  2008/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 29.08.2001 tarihinde davalı sigorta sirketine zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı, davalı ...’a ait olup davalı ...’nün sevk ve idaresindeki 06 J 2210 plakalı aracın davacı Ankara- Dikimevi kavşağında karşıya geçmek için kaldırımda beklediği sırada kavşakta direksiyon hakimiyetini kaybederek sinyalizasyon direğine çarptığını, kırılan sinyalizasyon direğinden düşün demir parçanın ayağına düşerek yaraladığını ve 3 parmağının kesilmesine sebebiyet verdiğini, bu nedenle davacının maddi ve manevi olarak zarara uğradığını,kazada sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutup 100.000.000 TL maddi (iş gücü kaybı), 10.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.Davacı vekili ıslah ile maddi tazminat talepleri toplamını 9.238.983.208 TL’ye çıkarmıştır

Davalılar ....’e usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen davaya yanıt vermemişlerdir.

Davalı Sigorta şirketi vekili, kaza yapan aracın sigortacısı olarak maddi tazminat yönünden sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını,kusur oranını ve zarar miktarını kabul etmediklerini, temerrüde düşürülmediklerini savunup davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar da ,manevi tazminat yönünden ilk karar bozma kapsamı dışında kaldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat yönünden ise davalı sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olarak davanın kabulüne ve 9.238,98 YTL ‘nin davalılar ....’den olay tarihinden itibaren ,davalı şirketten dava tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlı yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline ve davacıya verilmesine karar verilmiş, karar, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 184.90.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş'den alınmasına 16.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28485, Karar No: 2015/862, Tarih: 02.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28485 E.  ,  2015/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185.maddesine aykırı olarak, 18.01.2010 tarihli oturumun gizli yerine açık yapılması, giderilmesi olanaklı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri bölümünün çıkarılarak yerine “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL.'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanıklar... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1.maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 5 yıl 6 ay 20 gün yerine 5 yıl 6 ay 10 gün olarak eksik cezaya hükmolunması,

2-) Sanıkların yakınandan aldıkları montu yakınanın montun arkadaşına ait olduğunu söylemesi üzerine yakınana iade ettiklerinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorulmadan, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Mahkemece 5271 sayılı Yasası'nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklara savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin,

sanıklar ...'ye yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,

4-) Sanıklar ...'nin yapılmasına sebebiyet verdikleri yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar ... hakkında kazanılmış hakkın korunmasına, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17795, Karar No: 2025/3542, Tarih: 25.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/17795 E.  ,  2025/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin 29.09.2016 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu görülmüştür.

Sanık hakkında ceza hesabı yapılırken hesap hatası ile eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8409, Karar No: 2008/1272, Tarih: 29.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/8409 E.  ,  2008/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

Davacı,iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi  tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı  delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacılarının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava ,davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle  davacı eş ve çocukların ilk davada alınan hesap raporu ile miktarı tesbit edilen ancak o davada talep ve hüküm dıış kalan bakiye maddi tazminat alacaklarının davalı işverenden tahsili ile davacı kardeşlerin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin aynen, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava hukuksal niteliği itibariyle S.S.K.'ca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir. Mahkemece ilk davada kararın  verildiği 06.12.2005 tarihinden sonra sigorta tahsisleri peşin değerinde aylık bağlama katsayısında artış olduğu gibi zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminatının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin  esas alınması zorunludur. Öte yandan asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Mahkemece kesinleşen dava dosyasındaki hükmolunan miktar ile o dosyada alınan hesap raporunda hesaplanan miktar arasındaki fark üzerinden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapıcak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hak sahibinin maddi zararını belirlemek ve belirlenen bu zarardan hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ve kesinleşen dosyadaki son hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılıp davacının bakiye maddi zararı belirlenmeden  yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10129, Karar No: 2014/14887, Tarih: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10129 E.  ,  2014/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2008/491-2013/217

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan S.. A.. ile G. Sigorta Türk A.Ş vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı S.. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ ile G.. A.. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 06.04.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılardan S.. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ ile G.. A.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılardan S.Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’ne ait fabrika inşaatının yapımının B.Yapı İnş Taah Müh Tic San Ltd Şti tarafından üstlenildiği, bu şirketin inşaatın çatı işlerinin yapımını davalı C.. Ç..’e verdiği, C.. Ç..’e ait işyerinde çatı ve cephe kaplama ustası olarak çalışan kazalının 06.04.2008 günü çatıda alt mahyaları takarken 8 m. yüksekten zemine düşerek öldüğü dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davalı S. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’ni S. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’nin zararlandırıcı olay nedeniyle kusurunun bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kusuru bulunmasa bile zarardan sorumlu olup olmayacağına ilişkindir. Mahkemece davalı S.Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’nin inşaat işini anahtar teslimi verdiğinden kusurunun bulunmadığına ilişkin kusur raporu hükme esas alınmasına rağmen gerekçesi açıklanmadan hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu, zarara uğrayan işçi veya hak sahiplerinin maddi veya manevi tazminat talepleri, ancak işveren veya kusurlu üçüncü kişilere karşı yöneltilebilir. Bunun dışında, aracı olarak tabir edilen kişiler aracılığı ile işe alınan işçilerin uğrayacakları zararlardan dolayı, asıl işveren de aracılarla birlikte 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca sorumlu olur.

Gerçekten, bir iş kazası sonucu, zarara uğrayan işçi veya hak sahiplerinin maddi veya manevi tazminat talepleri, ancak işveren veya kusurlu üçüncü kişilere karşı yöneltilebilir. Bunun dışında, aracı olarak tabir edilen kişiler aracılığı ile işe alınan işçilerin uğrayacakları zararlardan dolayı, asıl işveren de aracılarla birlikte 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca sorumlu olur.

Gerek 4857 sayılı Yasanın 2/6 ve gerekse 5510 sayılı yasanın 12/son maddeleri ile yürürlükten kalkan Sosyal Sigortalar Kanununun 87/2. maddesinde; aracının hukuksal açıdan tarifi yapılmış kimlerin aracı veya halk arasındaki deyimi ile "Taşeron" sayılacağı belirlenmiştir. Buna göre; aracıdan bahsedilebilmek için; öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konulan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işverene devredilmelidir. Buna karşın bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin doğabilmesinin ilk koşulu; işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin, bulunması, diğer unsurda, işin asıl işverene ait işyerinde görülüyor olmasıdır. Çoğu kez bina inşaat işlerinde görüldüğü gibi, ana binayı veya asıl işi bitirmekle yükümlü bir işveren, bu işin doğrama, döşeme, su tesisatı gibi bölümlerini aracılara devretmektedir. Bu gibi durumlarda üst-alt işveren ilişkisinden söz edilebilir. Buna karşı, bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda, artık üst-alt işveren ilişkisi ortada bulunmamaktadır. Arsanın veya binanın salt maliki olmak ve ihale makamı olarak işi bütünüyle devretme durumlarında, ortada aracı denilen kurumdan söz edilemez. Çünkü burada iş tamamıyla ve bütün olarak bağımsız bir işverene devredilmektedir.

Dava konusu olayda, gerek hazırlık ve gerekse yargılama sırasında düzenlenen kusur bilirkişi raporlarında, 27.11.2007 tarihli sözleşme ile fabrika inşaatının anahtar teslimi suretiyle verildiği kabul edilerek, davalı S. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’ne kusur verilmediği görülmektedir. Hukuki değerlendirme hakime ait olup bu değerlendirmenin yapılabilmesi için söz konusu sözleşmenin dosya içerisinde bulunması gerektiği açıktır. Hal böyle olunca fabrika inşaatının yapımına ilişkin 27.11.2007 tarihli sözleşme dosya içerisine getirtilerek değerlendirilmeden ve davalı S.Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ’nin inşaat işini anahtar teslimi verdiğinden kusurunun bulunmadığına ilişkin kusur raporu hükme esas alındığı halde, nedenleri açıklanmadan tazminattan sorumlu tutulması da isabetsiz olmuştur.

Davalı sigorta şirketinin temyizine gelince: Davalı G.. A..’nin lehtarı davalı C.. Ç.. olan işveren sorumluluk sigorta poliçesini düzenlediği ve dava konusu kazanın bu poliçe ile teminat altına alınan zararları kapsadığı dosya içerisindeki poliçe kapsamından anlaşılmaktadır.

Davalı sigorta şirketinin temyizine gelince: Davalı G.. A..’nin lehtarı davalı C.. Ç.. olan işveren sorumluluk sigorta poliçesini düzenlediği ve dava konusu kazanın bu poliçe ile teminat altına alınan zararları kapsadığı dosya içerisindeki poliçe kapsamından anlaşılmaktadır.

Öte yandan davalı sigorta şirketince düzenlenen poliçede, sorumluluk koşullarını düzenleyen 1. Maddede poliçede yazalı meblağlara kadar zararın karşılanacağı açıklandığı gibi 6. Maddede de manevi tazminatın teminata dahil olmadığı açıkça belirtilmiştir. Bu duruma göre 30.000,00-TL olan poliçe limitini aşar biçimde maddi tazminat ile poliçe kapsamında bulunmayan manevi tazminattan sigorta şirketinin sorumlu tutulmasının hatalı olduğu ortadadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar S.. Yapı Gereçleri Üretim Paz. AŞ ile G.. A.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15546, Karar No: 2021/14458, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/15546 E.  ,  2021/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, sanık ...’a gerekçeli kararın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken,  sadece “okumak/almak” suretiyle tebliğ edilmesi karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet kararına yönelik temyizde;

a) Müşteki ...’ın TCK'nın 6/1-d maddesi uyarınca yargı görevi yapan kişilerden olmamasına karşın, sanık ... hakkında TCK’nın 265/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

2) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet kararına yönelik temyizde;

Başka suçtan farklı yargı çevresinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’ın, bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, yalnızca sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesin, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21970, Karar No: 2013/182, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/21970 E.  ,  2013/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, 15.01.2013 gününde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

....