muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15293, Karar No: 2017/13733, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15293 E.  ,  2017/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 08.10.2003-22.06.2007 tarihleri arasında imalat ustası olarak çalıştığını, son ücretinin 1.000,00 TL net+yemek+servis şeklinde olduğunu, iş akdinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, zorla içeriğini bilmediği bir takım belgeler imzalatıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ihbar tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, davacının imalat ustası olarak değil, imalat personeli olarak asgari ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin 30.10.2003'te başladığını, iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini, davacının ilk olarak 05.07.2006'da istifa dilekçesi verdiğini ancak vazgeçerek çalışmaya devam ettiğini, daha sonra 18.06.2007 de 2. istifa dilekçesini verdiğini, davalı şirketin farklı şirketler ile taşeron olarak çalıştığını, davacının primlerinin eksiksiz ödendiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanununda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşıldığı üzere işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, olsa olsa ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde icap biçiminde değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin haklı fesih nedenlerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 3.7.2007 gün 2007/14407 E, 2007/21552 K.).

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu ihtimalde ise işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanılamaz. Bundan başka işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları 4857 sayılı İş Kanunu'nun sistemi içinde geçerli olup, bu halde kıdem tazminatını 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları 4857 sayılı İş Kanunu'nun sistemi içinde geçerli olup, bu halde kıdem tazminatını 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda; Davacı iş akdinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, zorla içeriğini bilmediği bir takım belgeler imzalatıldığını iddia etmiş, davalı ise davacının istifa ettiğini savunmuştur. Davacı tanıklarının iş sözleşmesinin feshi konusunda bilgileri mevcut değildir. Davalı tanıkları ise davacının kendisinin işyerinden istifa ederek ayrıldığını, istifa dilekçesini kendisinin yazarak imzaladığını belirtmişlerdir. 10.11.2014 tarihli grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişinin raporuna göre istifa dilekçesindeki yazı ve rakamların davacıya ait olmadığı, imzanın ise davacıya ait olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, davalı tanıklarının davacının istifa dilekçesini kendisinin bizzat yazarak imzaladığını söylemeleri hususunun bilirkişi raporu ile çeliştiği davalı tanıklarının halen işyerinde çalışıyor olmaları da nazara alındığında davalı tanıklarının iş sözleşmesinin feshi konusundaki beyanlarına itibar edilmediği, 18.06.2007 tarihli istifa dilekçesine bakıldığında imzanın yazılardan çok alta yazılardan sonra boşluk olacak şekilde alta atıldığı belirtilerek istifa dilekçesinin boş olarak alındığı ve sonradan doldurulduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak istifa dilekçesindeki imzanın davacıya ait olduğu sabittir. Davacının boşa imza attığı yönünde bir iddiası olmamakla birlikte, davacının iddiası baskı ve zorla imza attırıldığı yönündedir. Davacı tarafından söz konusu imzanın zorla imzalattırıldığı ispat edilemediğine göre davacı imzasını içerir dilekçeye değer vermek gerekirken davacının iddia etmediği bir hususun mahkemece davanın kabulüne gerekçe gösterilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3342, Karar No: 2020/4777, Tarih: 24.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3342 E.  ,  2020/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iptal edilen doğalgaz abonelik sözleşmesinin devamına karar verilmesi istemine yönelik davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, mahkemece davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum ile yapmış olduğu 09.11.2010 tarihli abonelik sözleşmesi gereğince konut olarak kullandığı, ancak tapu kaydında niteliği itibari ile garaj olarak belirtilen taşınmazına doğalgaz bağlandığını; bir süre sonra davalı kurumun "garaj tapulu" yerlere doğalgaz aboneliği verilemeyeceğinden bahisle, 24.05.2013 tarihinde abonelik sözleşmesini iptal ederek, doğalgaz bağlantısını kestiklerini; bu taşınmaz tapu kaydında garaj olarak geçiyor ise de, kendisinin burayı konut olarak kullandığını ve davalı kurumun bu uygulaması nedeniyle mağdur olduğunu belirterek; bu konudaki muarazanın giderilmesini ve yeniden doğalgaz aboneliğinin sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece; davacıya ait yerin garaj niteliğinde olduğu, ancak fiilen "konut" olarak kullanıldığı, bu yapının 3194 sayılı İmar Yasasına uygun olmadığı gerekçesiyle davalı kurum tarafından hizmetin durdurulduğu, İmar Yasasına aykırılık hususunun ülkemizin önemli sorunlarından biri olduğu, yasa koyucu bununla mücadele için değişik yasalarda "hizmet götürmemek" suretiyle bir yol ve yöntem geliştirdiği; ancak, hizmetten mahrum bırakılmakla sorun çözülemediği ve kişilerin imar yasasına aykırı inşa edilmiş konutlarda oturmaya ve hayatlarına devam ettikleri, kentte gelecek hayatını burada devam ettirme durumumdaki kişilerin bu ihtiyaçlarının karşılanması gerektiği; olayda davacıya ait mesken olarak kullanılan yere ve bulunduğu binaya daha önce gaz verildiği, herhangi bir fenni eksiklik ve kusur tesbit edilmediği, bu meskende ısınma ve pişirme amaçlı doğalgaz kullanımına yönelik tesisatların TSE standartlarına uygun malzelemelerden imal edilip, kullanımında bir sakınca olmadığının inşaat ve makine mühendisi konusunda uzman bilirkişi raporuyla tesbit edildiği; konuta elektrik ve su gibi hizmetlerin verildiği, aynı binadaki diğer

konutlarda doğalgaz hizmeti verildiği hususları da nazara alındığında; davacının davasının kabulüne, davalı şirketçe davacı konutuna gaz verilmek suretiyle taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş; Dairemiz, 24/05/2016 T. ve 2015/5225 E. 2016/8019 K. sayılı ilamı ile; "taraflar arasındaki uyuşmazlığın tapu kaydında niteliği itibari ile "garaj" olarak tescil edilen, ancak konut olarak kullanılan taşınmaza doğalgaz aboneliği tesis edilip edilemeyeceği noktasında toplandığını, taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde niteliğinin “garaj” olarak göründüğü, fiili kullanımda ise mesken olarak kullanıldığı, söz konusu yerin imar yasasına aykırı olarak inşa edilmiş olmasına rağmen bulunduğu bina inşaat projesine ve ruhsatına uygun hale getirilip getirilemeyeceği ve 3194 sayılı İmar Kanunu ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre, niteliğinin mesken olarak tapuya tescilinin sağlanıp sağlanamayacağı konusunda bir araştırma yapılmadan karar verildiği, hal böyle olunca, mahkemece; dava konusu alanın bulunduğu binaya ait tasdikli inşaat (yapı) projesinin ilgili belediyeden getirtilip, davaya konu davacıya ait garaj tapulu alanın, bulunduğu binanın inşaat projesine ve yapı ruhsatına uygun hale gelip gelemeyeceği, bina inşaat projesinin tadilinin mümkün olup olmadığı ve buna göre dava konusu alanın 3194 sayılı İmar Kanunun ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun ilgili maddeleri gereğince, niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanıp sağlanamayacağı hususlarının belediyeden sorulması ve ihtiyaç duyulması halinde konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi heyeti ile keşif de yapılarak, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle kapsamlı bir araştırma yapılması; gerekirse davacı tarafa, sahip olduğu alan hakkında, yukarıda belirtilen kanunların ilgili maddeleri gereğince yasal hale getirmesi, bulunduğu binanın inşaat projesinin tadili ve mesken olarak tapuya tescilinin sağlanması hususunda yetki ve süre verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile" hüküm bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; doğalgaz arzı sağlanması talep edilen ve tapu kaydı ile yapı ruhsatında garaj tapulu olmakla birlikte fiilen konut olarak kullanılan taşınmazın, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince, niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanamayacağı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; doğalgaz arzı sağlanması talep edilen ve tapu kaydı ile yapı ruhsatında garaj tapulu olmakla birlikte fiilen konut olarak kullanılan taşınmazın, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ilgili maddeleri gereğince, niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanamayacağı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; tapu kaydında niteliği "garaj" olarak görünen yere doğalgaz arzı sağlaması 3194 sayılı İmar Yasası'na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapının bulunduğu arsanın 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek

eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

01.07.2019 tarih ve 30818 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1267 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile, ödeme süresi 31.12.2019 tarihine kadar uzatılmıştır.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

01.07.2019 tarih ve 30818 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1267 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile, ödeme süresi 31.12.2019 tarihine kadar uzatılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 09.02.2018 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Davacı, temyiz aşamasında dava konusu konuta ait 18.07.2018 tarihli yapı kayıt belgesini dosyaya sunmuştur .

Bu kapsamda, davacının sunduğu yapı kayıt belgesi değerlendirilerek sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK' nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5691, Karar No: 2019/2718, Tarih: 28.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5691 E.  ,  2019/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 31/05/2005 tarihli taşınmaz mal kira devir sözleşmesi ile kiracısı bulunduğu kiralananın tahliye edildiğini, kendisi tarafından yapılan ve devir yoluyla kendisine intikal eden iş ve imalatların ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/20 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kiralanana yaptığı imalat ve tesislerin bedeli olarak 200.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kira sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 129.788,49 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sözleşmede aksine bir hüküm yoksa davacı kiracı, akti ilişkinin devamı sırasında kiralananda yaptığı değer artırıcı masraf ve harcamalarını TBK 527 vd (BK.nun 414) maddelerinde düzenlenen vekaletsiz işgörme hükümlerine göre davalıdan talep etme hakkına sahiptir.

Somut olayda; davacı şirketin dava konusu mecuru 31/05/2005 tarihli taşınmaz mal kira devir sözleşmesi ile 3 yıl süre ile kiraladığı, aynı mecura ilişkin olarak 24.10.2007 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi imzaladığı, mecurun 04.11.2014 tarihinde tahliye edildiği sabittir.

Somut olayda; davacı şirketin dava konusu mecuru 31/05/2005 tarihli taşınmaz mal kira devir sözleşmesi ile 3 yıl süre ile kiraladığı, aynı mecura ilişkin olarak 24.10.2007 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi imzaladığı, mecurun 04.11.2014 tarihinde tahliye edildiği sabittir.

31/05/2005 tarihli taşınmaz mal kira devir sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 19/c maddesinde; "kiracı, kiraladığı işyerinin içinde, dışında, inşaatta veya tesisatta değişiklik yapamaz.Yapılacak değişiklikler için Fen İşleri Müdürlüğünün iznine tabidir. Bu işten dolayı yapmış olduğu masraflar için belediyeden hiçbir hak talebinde bulunmayacaktır...", 19/h maddesinde; "Kiracı, kiraladığı iş yerini tahliye ederse teslim tutanağında belirtilen demirbaşları ve sonradan yapılan ilave müştemilatı aynen Belediyeye bırakmak zorundadır", 19/l maddesinde; "Kiracı, kiraladığı iş yerini niteliğine uygun olarak iç tezinatlarını en iyi şekilde düzenleyecek, idarenin bu konuda önerileri olursa kabul edecektir. Yapacağı düzenleme ve iç tezinat için hiçbir masraf talep edemez", 20/e maddesinde; "kiralanan yer hali hazır durumu ile kiracıya teslim edilecektir. Belediyenin izni ile veya izinsiz yapılan işler tahliye anında bedelsiz olarak Belediyeye bırakılır" şeklinde hükmün bulunduğu anlaşılmaktadır.

24.10.2007 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 17/c, 17/h, 17/l ve 18/e maddelerinde, yukarıdaki maddelere paralel düzenlemeler yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan kira sözleşmelerinde tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan hükümlerin geçerli olup tarafları bağladığı, bu maddeler uyarınca davacının yaptığı imalat bedellerini talep edemeyeceği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.