muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/546, Karar No: 2017/4371, Tarih: 25.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/546 E.  ,  2017/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin (5). bendinden “edilmesine ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “ edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1218, Karar No: 2014/7869, Tarih: 21.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1218 E.  ,  2014/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORKUTELİ ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/647-2013/387

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin ödenmesi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı kurumun 2220 nolu elektrik abonesi olduğunu, 22.10.2010, 22.11.2010, 14.12.2010, 24.01.2011, 16.02.2011, 30.05.2011, 15.12.2011, 23.01.2013, 12.10.2012, 01.11.2012 ve 10.12.2012 tarihli faturalar ile tahakkuk ettirilen toplam 16.834,33 TL kayıp-kaçak bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 16.834,33 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11042, Karar No: 2014/1072, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11042 E.  ,  2014/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/178-2012/140

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/178-2012/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan A.. K.. vekili ve davalı M.. K.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin markası olan “k. yakı, ş. delikli kapsi kumlu kaplanlı“ ibareli markasını taklit eden ürünleri sattıklarını, eylemlerinin markaya tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Medine, 1500 adet boş yakı zarfının başka biri tarafından dükkana bırakıldığını, kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Ayşe, davalılardan Medine'nin yanında gündelik ile çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca “Ş. Delikli–K. Yakı” ibareli ... sayılı markanın davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların pek çok çeşit taklit ürünün yanında, 1584 adet dava konusu markayı taşıyan boş yakı zarfı ile yakalandığı, davalılardan M.. K..’ın mahkumiyetine, diğer davalının beraatine ilişkin kararın kesinleştiği, davacının tercihine göre yıllık lisansın 1.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL maddi tazminat ve 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Ayşe vekili ve davalı Medine temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.. K..'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalılardan Ayşe vekili ve davalı Medine temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı M.. K..'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı A.. K.. temyizine gelince, davalı Ayşe diğer davalının işyerinde çalışan işçidir. 556 sayılı KHK'nın marka hakkına tecavüz fiiline iştirak halini düzenleyen 61/e bendi 5083 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Ayrıca, olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 50. maddesi ile (TBK md.61) iştirak halinde sorumluluk hali düzenlenmiş ise de buna göre yardımcı olan kişinin asıl mütecaviz ile birlikte iştirak halinde sorumlu tutulabilmesi için eyleminin tecavüz oluşturduğunu bilmesi yada bilebilecek durumda olması gerekir. Davalı Ayşe'nin diğer davalı Medine'nin işyerinde çalışan işçi olması nedeniyle bu anlamda mütecavizin eylemine iştirak eden veya kolaylaştıran olarak nitelendirilmesi somut uyuşmazlık bakımından kanıtlanamadığı halde bu davalının da sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmamış kararın davalı A.. K.. bakımından bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı M.. K..'ın bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı A.. K.. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 248,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı M.. K..'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı A.. K..'na iadesine, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14265, Karar No: 2016/15460, Tarih: 01.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/14265 E.  ,  2016/15460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 29.09.2014 tarihinde kesinleşen kararla anlaşmalı olarak (TMK m. 166/3) boşanmışlar ortak çocukların velayetleri ise tarafların anlaşmaları doğrultusunda davalı babaya verilmiştir. Bu dava ise anne tarafından boşanma tarihinden yaklaşık sekiz ay sonra 26.05.2015 tarihinde açılmış, anne velayet kendisinde olan babanın velayet görevlerini yerine getirmediğinden bahisle ortak çocukların velayetinin kendisine verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tarafların ortak çocukları 04.02.2009 doğumlu .... velayeti babadan alınarak anneye verilmiş, 2000 doğumlu.... velayeti ise davalı babada bırakılmıştır. Toplanan delillere göre, boşanma kararının verilmesi ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında geçen süre içerisinde velayetin değiştirilmesini gerektiren bir durum, olay, hal ve şartlarda değişiklik veya davalı babanın velayet görevini yerine getirmediği ve kötüye kullandığı hususları ispatlanamamıştır. Diğer yandan kardeşlerin birbirinden ayrılması onların ruhi ve bedeni gelişmelerini olumsuz şekilde etkiyebileceğinden, mümkün olduğunca ve haklı sebepler bulunmadıkça kardeşlerin birbirinden ayrılmaması gerekir. Bu nedenlerle tarafların ortak çocuğu.... baba yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikenin varlığı da ispat edilmediği halde ortak çocuk .... velayetinin anneye verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2016 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2015/1588, Karar No: 2015/5844, Tarih: 01.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1588 E.  ,  2015/5844 K.**

* KASTEN ÖLDÜRME

* ŞÜPHEDEN SANIK YARARLANIR İLKESİ

* SUÇLUYU KAYIRMA SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

1-Maktül A. A.'ın kimlik bilgilerinin, karar başlığında yer almaması, mahallinde giderilebilecek bir yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.

2-Katılan A.. A..’n, sanık M.. hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve madde ticareti ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık S.. hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından vekilinin; sanık M.. E.. hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelmeyen temyizinde hukuki menfaati olmadığından, müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Sanık M.. E..'ın maktül A..'ı kasten öldürme suçundan kurulan hükmün sanık müdafii ve katılan AS.. vekilinin, sanık M.. E.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün müdafiinin, sanık S.. İ.. hakkında suçluyu kayırma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün ise sanığın temyizlerine hasren duruşmalı olarak yapılan incelemesinde,

Oluşa ve dosya içeriğine göre,

Sanık M.. ile maktülün arkadaş oldukları, olay günü maktül ile sanık M..'ın konuşmak için buluştukları, iki tarafı tanıyan sanık S..'nin de tarafların hararetli konuşmalarını duyunca yanların gittiği, sanıkların savunmasına göre maktülün tabancayı kafasına dayayıp intihar etmek istediğini beyan etmesi üzerine sanık M..'ın tabancayı maktülün elinden aldığı, dosya içerisinde mevcut kamera kayıtlarına göre de, M.. ile maktülün tabancayı birbirlerinden almak için karşılıklı hamle yaptıkları sırada, bitişik atışla maktülün sol kaş hizasından bir adet ateşli silah mermi çekirdeği ile yaralandığı ve kaldırıldığı hastanede öldüğü, sanıkların ise koşarak olay yerinden ayrıldıkları, maktülün ölümüne neden olan tabancanın ise olay yerinde bulunduğu olayda,

A- Dosya içeriğine göre,sanık savunması, tanık anlatımı, maktülün isabet yeri, olayda kullanılan silahın mahkemenin kabulünün aksine olay yerinde bulunması, kamera kayıtları ve buna bağlı bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor içeriği, maktülde atış artığına ilişkin svapların alındığı zaman ve koşullar gözetildiğinde, sanık M..'ın savunmasının aksini gösterir somut bir delil olmadığı nazara alınarak, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık M.. hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından beraat kararları verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

B-Sanık M.. hakkında suç teşkil eden ve sabit görülen bir eylemin bulunmamasına göre, beraat eden sanık M..'ın kayrılmasının suç teşkil etmeyeceği dikkate alındığında sanık S.. hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Kabule göre de,

B-Sanık M.. hakkında suç teşkil eden ve sabit görülen bir eylemin bulunmamasına göre, beraat eden sanık M..'ın kayrılmasının suç teşkil etmeyeceği dikkate alındığında sanık S.. hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Kabule göre de,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlarının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık M.. müdafii ve sanık S.. ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre

sanık M.. hakkında çıkartılan yakalama emrinin dosya kapsamına göre infaz görmediği anlaşılmakla işlemsiz iadesinin temini için yazı yazılmasına, 01/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/12/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. E.. müdafii Avukat H. Y.'in yokluğunda 10/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/4209, Karar No: 2019/16446, Tarih: 19.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4209 E.  ,  2019/16446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'ün temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları CGK'nin 10.04.2007 tarih, 2007/878 Esas - 2007/85 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın gıyabında verilen hükme ait tebligatın adli tatil içerisinde 18.08.2015 tarihinde yapıldığı, tebligatın adli tatil içinde yapılmış olması halinde temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren 7 günlük temyiz süresine tabi olduğu, sanığın 7 günlük temyiz süresinden sonra 10.09.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ...'in müşteki ...'a karşı, sanık ...'un müşteki Asım'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında müşteki ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin kemik kırığının hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, Adli Tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/4) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11322, Karar No: 2017/14987, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11322 E.  ,  2017/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... mahallesi 452 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Alınan rapor, zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı emsalle aynı mahallede ve yakın mevkiideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza aynı ifadelerle yola da cepheli olmasından bahisle emsalden 2,10 kat değerli bulunarak 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, dosyamızda ise hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın, emsal alınan taşınmaza göre yola ve il merkezine daha yakın olduğu belirtildiği halde başkaca bir gerekçe gösterilmeden emsal parselden (1,05) kat daha değersiz olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.