muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13268, Karar No: 2023/11606, Tarih: 31.10.2023

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.03.2013 tarihli ve 2011/248 Esas, 2013/71 Karar sayılı kararı ile taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunmadığı ve satışların muvazaalı yapıldığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.12.2014 tarihli ve 2013/14083 Esas, 2014/18802 Karar sayılı ilamı ile;

"...

Tasarrufun iptali davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, kötüniyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir (İİK md 282).Madde metninden de anlaşıldığı gibi davalı borçlu ile hukuki muvamekde bulunan kişiler arasında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Somut olayda taşınmazı ilk olarak borçludan satın alan ve davalı ...’a devir eden ... davada taraf değildir. Taraf teşkili dava şartlarından olup taraf teşkili sağlanmadan davaya devam olunamaz. Bu nedenle adı geçen kişinin davaya dahil edilmesi, bildirdiği takdirde delilleri toplanarak hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi yerine taraf teşkili sağlanmadan davaya devam ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 10.02.2016 tarihli ve 2015/182 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın satışının muvazaalı olduğu hususunun kanıtlanamadığı, dava konusu taşınmazın dava dışı ... tarafından diğer davalı ...'a 19.06.2008 tarihinde satıldığı, davalının banka havalesi ile 100.000,00 TL satış bedelini ödediği, konut kredisi çekerek ödeme yaptığı hususununda sunulan ödeme planı ve kredi ödemelerine ilişkin belgelerle kanıtladığı, alınan bilirkişi raporu içeriğine göre satım tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın değerinin 110.000,00 TL olduğu belirtildiğinden satışın piyasa değeri üzerinden gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, dava dışı ... ile davalıların akrabalık ve yakınlığı bulunduğu hususunun da davacı tarafından kanıtlanamadığı, alacaklı bankanın arsa üzerinde kat irtifakı kurularak iki adet bağımsız bölüm oluşturulduktan sonra kalan borç için ipoteğini 2 nolu bağımsız bölüme alacak miktarını karşıladığı için hasretmesi hususunun ise tamamen bankanın yetki ve insiyatifiyle olduğu, davalı ...'ın diğer davalı ...'ın teyzesi olduğu gözönüne alındığında davalı ...'in aynı evde oturuyor olmasının da muvazaa iddiasının kanıtı sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin bu defa 03.04.2019 tarihli ve 2016/6946 Esas, 2019/4014 Karar sayılı ilamı ile;

"...

C. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin bu defa 03.04.2019 tarihli ve 2016/6946 Esas, 2019/4014 Karar sayılı ilamı ile;

"...

Somut olayda, davacının, davalı borçlunun dava dışı bankadan kullandığı krediye kefil olduğu, davalı borçlunun adına kayıtlı “Muğla ili, Bodrum İlçesi, ....., Mah. ......., mevkkinde 11 ada, 167 parselde kayıtlı arsasını da kredinin teminatı olarak ipotek edildiğini, ancak daha sonradan arsa üzerine kat irtifakı kurulacağından banka tarafından arsa üzerinden ipoteğin kaldırıldığı, 1. kat 2 nolu bağımsız bölüm kaydına ipoteğin işlendiğini ancak dava konusu zemin kat 1 nolu bağımsız bölüm kaydına ipoteğin konulmadığını, davalı borçlu tarafından dava konusu zemin kat 1 nolu bağımsız bölüm ve kaydında ipotek mevcut bulunan 1. kat 2 nolu bağımsız bölümün 01.02.2008 tarihinde dahili davalı 3. kişi ...’a düşük bedel ile devredildiği, davalı 3. kişi ... tarafından da dava konusu gayrımenkulün kısa bir süre sonra davalı borçlunun yiğeni olan ...’a devredildiğinin tespit edildiği, dava dışı banka tarafından kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalı borçlu aleyhine icra takibi yapıldığı ve kaydında ipotek bulunan gayrımenkul ile ilgili ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile İzmir 17. İcra Müdürlüğü’nün 2009/17899 sayılı dosya ile icra takibi yapıldığı, davacı tarafından İzmir 17. İcra Müdürlüğü’nün 2009/17899 sayılı dosyanın temlik alındığı, söz konusu gayrımenkulün de alacağa mahsuben davacı tarafından satın alındığı, dosyadan alınan rehin açığı belgesine istinaden davalı borçlu aleyhine Şişli 7. İcra Müdürlüğü’nün 2011/15821 sayılı dosya ile icra takibi yapıldığı, borçlunun adına kayıtlı mal varlığına da rastlanmadığı, 06.09.2011 tarihinde yapılan menkul haczi sırasında davalı borçlunun dava konusu gayrımenkulde oturduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığı ..........,’ın beyanında, davalıların hepsini tanıdığını, davalı ... ile akraba olduğunu, ......,’in söz konusu gayrımenkulleri alma gücü bulunduğunu, davalı ...’in başından beri bu evde oturmaya devam ettiği, belirtilmiştir.

Davalı tanığı ...'ün beyanında ise, “tüm davalıları tanıdığını, davalı ...’in amca oğlu olduğu, söz konusu gayrımenkulleri alacak gücünün olmadığı, ...’in zor durumda olması sebebi ile evde oturmasına izin verildiği” belirtilmiştir.

Dahili davalı ... davaya cevap dilekçesinde, davalıya ait gayrımenkulleri ipotek yükü ile satın aldığını hatta ipotek borcu sebebi ile kredi geri ödemelerini de bankaya kendisinin yaptığını beyan etmiştir.

Davalı tanığı ...'ün beyanında ise, “tüm davalıları tanıdığını, davalı ...’in amca oğlu olduğu, söz konusu gayrımenkulleri alacak gücünün olmadığı, ...’in zor durumda olması sebebi ile evde oturmasına izin verildiği” belirtilmiştir.

Dahili davalı ... davaya cevap dilekçesinde, davalıya ait gayrımenkulleri ipotek yükü ile satın aldığını hatta ipotek borcu sebebi ile kredi geri ödemelerini de bankaya kendisinin yaptığını beyan etmiştir.

Davalı ...‘in tanık beyanları ve davalıların kendi beyanlarına göre dava konusu gayrımenkulde başından beri oturduğunun anlaşılmasına, davalı ... ile diğer davalılar arasında kira sözleşmesine ya da kira bedeli ödendiğine dair herhangi bir dekont, makbuz ibraz edilmemesine, davalıların tüm tanıkların davalılar arasındaki ilişkiyi bilip davalıları tanıdıklarının belirlenmesine ve davalı ...'ın davalı ...'i tanıdığının davalı ...’in kendi beyanına göre kredi borcunun kendisi tarafından ödendiğinin iddia edilmesine rağmen dava dışı banka tarafından yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte dava dışı 2 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından alacağa mahsuben satın alınmasına dair itiraz da bulunmadığı gibi ihalenin feshi davası da açmadığının anlaşılmasına, dava konusu gayrımenkulü satın aldıktan çok kısa bir süre sonra davalı borçlunun yiğeni olan davalı ...’a devretmesine hususları değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesi ile karar yeniden bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

D. Mahkemece Yeniden Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;davalı ...‘in tanık beyanları ve davalıların kendi beyanlarına göre dava konusu gayrımenkulde başından beri oturduğu, davalı ... ile diğer davalılar arasında kira sözleşmesine ya da kira bedeli ödendiğine dair herhangi bir dekont, makbuz ibraz edilmediği, davalıların tüm tanıkların davalılar arasındaki ilişkiyi bilip davalıları tanıdıklarının belirlendiği ve davalı ...'ın davalı ...'i tanıdığının davalı ...’in kendi beyanına göre kredi borcunun kendisi tarafından ödendiğinin iddia edilmesine rağmen dava dışı banka tarafından yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte dava dışı 2 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından alacağa mahsuben satın alınmasına dair itiraz da bulunmadığı gibi ihalenin feshi davası da açmadığı, dava konusu gayrımenkulü satın aldıktan çok kısa bir süre sonra davalı borçlunun yiğeni olan davalı ...’a devrettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile; Muğla İli, Bodrum İlçesi, ......, Mahallesi, ......; Mevkii, 11 ada 167 parsel (yeni 810 ada 60 parsel) Zemin Kat 1/2 arsa paylı bağımsız bölüm 1 numaralı taşınmazın Bodrum Tapu Müdürlüğünce yapılan 19/06/2008 tarih 10405 yevmiye nolu satış işleminin Şişli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/15821 Esas sayılı icra dosyasındaki takip konusu alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptaline ve davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; ipotek alacaklısı banka tarafından ipoteğe konu edilmeyen taşınmazla ilgili bu davanın açılamayacağını, banka ile anlaşma yoluna giden davacının, dava dilekçesinde bankaya olan tüm borcu ödediğini ve icra dosyasını temlik aldığını açıkça beyan etmişse de, banka ile hangi rakam üzerinden anlaştığını, icra dosyaları kapak hesabı üzerinden mi yoksa haricen tahsil yöntemi ile mi alacağın temlik alındığının belli olmadığını, davacının tıpkı müvekkili ... gibi kredi sözleşmesi kefili olduğunu, davacının yapması gerekenin banka dosyasını temlik almak değil, bankanın ipotekli taşınmazı satmasını beklemek ve satılan bu 2 nolu bağımsız bölüm bedelinin kredi borcunu kapatmıyor ise geri kalan borç kısmını ... ile birlikte ödeyerek kefillikten kurtulmak olması gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kefil ......,'in asıl borçlu dava dışı Tempo Taşımacılık Ltd. Şti.'nin bankaya olan borçlarını ödemesi üzerine alacaklı banka ile anlaşıp bir miktar ödeme yaparak, icra dosyasına konu alacağı temlik aldığını, diğer kefil olan ...'in davacıya herhangi bir sorumluluğunun olamayacağını, kefillerden birinin borcu ödemesi halinde alacaklı ile borçlu ve kefiller arasındaki borç ilişkisinin sona erdiğini, müvekkili Adil ile davalı ... arasındaki satış işleminin muvazaalı olmayıp, müvekkilinin yatırım amaçlı olarak Bodrum’da taşınmaz edinmek istediğini, bu arada davalının yeğeni diğer davalı ...’ın yaşlı anneannesi... ve teyzesi ...’in evsiz kalmamaları ve kendi annesinin oturduğu komşu iki parsel arasında kalan dava konusu taşınmaza yabancı birinin girmemesi için (1) nolu bağısız bölümü müvekkilden satın almak istediğini ve müvekkilinin de (2) nolu bağımsız bölümdeki ipoteğe konu borçları ödemek için yeterli maddi gücü bulamadığı ve ...‘den de herhangi bir kira alamadığı için (1) nolu taşınmazı davalı ... ’a sattığını belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece bozma ile ilgili herhangi bir karar verilmeden doğrudan doğruya davanın kabulüne karar verildiğini, davalı ...'ın dava konusu bağımsız bölümü banka konut kredisi ile satın aldığını ve kredilerini ödediğini, davalılardan ... ...'ın eşiyle birlikte düşmüş oldukları ekonomik sıkıntı nedeniyle bağımsız bölümü sattıklarını, kefillerden birinin borcu ödemesi halinde alacaklı ile borçlu ve kefiller arasındaki borç ilişkisinin sona ereceğini belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, davacı tarafından davalı borçlu hakkında yapılan icra takibinin itirazsız kesinleştiği, davalı ...‘in dava konusu gayrımenkulde başından beri oturduğu, ... ile diğer davalılar arasında kira sözleşmesi ya da kira bedeli ödendiğine dair herhangi bir dekont, makbuz ibraz edilmediği, tüm tanıkların davalılar arasındaki ilişkiyi bilip davalıları tanıdıklarının belirlendiği, davalı ...'in dava konusu gayrımenkulü satın aldıktan çok kısa bir süre sonra davalı borçlunun yeğeni olan davalı ...’a devrettiği anlaşılmakla; davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ... İmbat'tan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5028, Karar No: 2011/4033, Tarih: 06.07.2011

11. Ceza Dairesi 2011/5028 E., 2011/4033 K.

**11. Ceza Dairesi 2011/5028 E., 2011/4033 K.**

**- DEFTER VE BELGELERİ İBRAZ ETMEMEK

- SAHTE FATURA DÜZENLEME**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 13 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak

I-Sanık hakkında, 11/11/2005 tarihli Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasıyla 16.09.2005 tarihli vergi suçu raporuna göre 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve aynı yıla ilişkin defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarını işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine Adana C.Başsavcılığı'nın 17.04.2006 tarihli iddianamesiyle, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılması karşısında, yüklenen suçların birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu, birinin diğerinin unsuru yada ağırlatıcı nedeni olarak düzenlenmediği gözetilmeden hangi belgelerin sahte olduğu somut olarak belirtilmediğinden tek suç sayılması gerektiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının 28/07/2005 tarihinde tebliğ edilmesine göre suç tarihinin 13/08/2005 olacağı ve bu tarih itibariyle yürürlükte olmayan, 5275 sayılı yasayla mülga 647 sayılı CİK'nun 6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

II-Kabule göre de;

1-Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının 28/07/2005 tarihinde tebliğ edilmesine göre suç tarihinin 13/08/2005 olacağı ve bu tarih itibariyle yürürlükte olmayan, 5275 sayılı yasayla mülga 647 sayılı CİK'nun 6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden sanığın halen vergi borcunu ödememesi nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3902, Karar No: 2023/3781, Tarih: 09.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3902 E.  ,  2023/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/798 E., 2023/745 K.

Hasımsız olarak konkordato isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Karara yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması üzere, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23 ncü Hukuk Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile istinaf başvusurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının talepte bulunan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.09.2023 tarihli ve 2023/2477 Esas, 2023/2818 Karar sayılı kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dairemizin yukarıda yer verilen kararı ile talepte bulunan ...'ün temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğinden bu konuda yeniden temyiz incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu itibarla ...'e ait yeniden gönderilen temyiz istemli dilekçenin reddi ile temyiz esasının bu şekilde kapatılmasına, istek halinde temyiz peşin harcın iadesine, 09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7845, Karar No: 2010/1157, Tarih: 15.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7845 E.  ,  2010/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye 23. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin çocukları ve Yasemin’in kardeşi olan ... ’nın davalıların sürücü, malik ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın çarpmasıyla oluşan kazada öldüğünü, kazada davalıların kusurlu ve sorumlu olduklarını ve müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, 200,00 TL hastane ve cenaze giderleri ile ıslahla birlikte toplam 7.774,57 TL destek tazminatının ve toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faizleriyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, limitle ve kusur oranında sorumlu olduklarını ve temerrüde düşürülmediklerini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün 2/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin olarak; davacı baba için 3.735,30 TL, davacı anne için 4.039,27 TL destek tazminatının tüm davalılardan, 118,75 TL cenaze masrafları ile anne ve baba için 4.000,00’er TL ve davacı kardeş için ise 1.500,00 TL manevi tazminatın sürücü ve malikten temerrüt faizleriyle tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.