muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11672, Karar No: 2016/9710, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11672 E.  ,  2016/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 125 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında uygulanacak veriler ile kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça belirlenerek sulu ise sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın taşınmaz üzerinde bulunan derin kuyudan mı sağlandığı, başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenerek, pompalama veya damla sulama yöntemi ile yapılan bir sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi, kuru ise kuru tarım arazilerinde, sulu ise sulu tarım arazilerindeki zeytinin 2013 yılı itibariyle ortalama verim, satış fiyatı ve üretim giderinin il tarım müdürlüğünden getirtilip, sulu ise %5, kuru ise %6 kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle değer belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1106, Karar No: 2019/3308, Tarih: 23.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1106 E.  ,  2019/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanığın istinaf talebinin esastan, katılma talebinde bulunan Kurum talebinin ise kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından reddi.

1-Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin "İstinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin hükmünü sanık ... savunmanının yasal süresinde temyiz ettiği, ancak sanık ...’ın bulunduğu cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu 03.05.2019 tarihli dilekçesi ile hükmün onaylanmasına yönelik talebinin temyizden feragat iradesi taşıdığı kabul edildiğinden; sanık ... savunmanının anılan temyiz itirazının REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 29.01.2019 günlü ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin, yağma suçu yönünden vaki temyiz talebinin, katılma hakkı bulunmadığını gerekçesiyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.01.2019 gün ve 2018/4258 Esas ve 2018/2557 sayılı ek kararı ile reddedildiği; bu sefer Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin, kararın kendisine tebliğine müteakip 12.02.2019 tarihli dilekçe ile anılan ek karar aleyhine de temyiz davası açtığı anlaşılmış olmakla;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; 29.01.2019 günlü ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.01.2019 gün ve 2018/4258 Esas ve 2018/2557 Karar sayılı “Temyiz talebinin reddi ek kararı”nın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 Sayılı Kanun ile değişik 304.maddesi gereğince, dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21494, Karar No: 2015/2983, Tarih: 25.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21494 E.  ,  2015/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİRE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/93-2014/240

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesi ile; davalılardan S. D. 'a ait olan traktörü, galerici olan davalı M.. Ü..'den satın aldığını ve bedelini ödediğini, ancak diğer davalı A. S. 'in davacıdan alacaklı olduğunu söyleyip söz konusu traktörü davalı Süleyman'dan devraldığını iddia ederek, traktörün dava tarihindeki rayiç değerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan M. D. cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını, kendisinin yalnızca traktör alım satımı konusunda aracı olduğunu, traktörün diğer davalı Akif'e satıldığını daha sonradan duyduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan S. D. cevap dilekçesi ile; kendisinin traktörü davalı Mehmet'e sattığını, Mehmet'in de davacıya sattığını, davacının traktörü Mehmet'ten satın alıp parasını da Mehmet'e ödediğini, davacının davalı Akif'e borcu olduğu için traktörün devrini Akif'e yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı A. S. vekili cevap dilekçesi ile; davaya konu traktörün davalı Akif'e değil, dava dışı.......... Ltd.Şti'ye satıldığını, davalı Akif'in husumet ehliyeti olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın M.. Ü.. yönünden zaman aşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar S. D. , A. S. ve S. Ç. yönünden taraf sıfatı bulunmadığından husumet yokluğundan reddine dair verilen karar Dairemizin 10.12.2013 tarih 2013/14122E-17551K sayılı ilamı ile ;

''Davacının, davalı M.. Ü..'e ait galeriden 2002 yılında sözlü sözleşme ile davalı Sabahattin'e ait traktörü satın aldığı ve ödemeyi davalı Mehmet'e yaptığı, aracın davacı adına devri yapılmadan 13.12.2002 tarihinde elinden alındığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davada, geçersiz araç satış sözleşmesi gereğince ödenen bedelin tahsili talep edilmektedir.

Sebepsiz zenginleşme, haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının malvarlığından ya da emeğinden yararlanma olarak tanımlanır. Sebepsiz zenginleşme kurumunun temel özelliklerinden biri olan "şahsilik" prensibi gereğince kime karşı ödeme yapılmış ise sadece o kişiden talepde bulunulması gerektiği ilkesi getirilmiştir.

Bu durumda, davacının geçersiz araç satış sözleşmesi yaptığı ve ödemede bulunduğu davalı Mehmet haricindeki diğer davalılar yönünden mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu durumda, davacının geçersiz araç satış sözleşmesi yaptığı ve ödemede bulunduğu davalı Mehmet haricindeki diğer davalılar yönünden mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak, davacı ile davalı Mehmet arasında düzenlenen araç alım-satım sözleşmesi noterde yapılmadığı, haricen yapıldığı için davacıya mülkiyet hakkı devrini sağlamaz ise de taraflar arasında geçersiz de olsa sözleşmeden kaynaklanan alacak söz konusu olduğuna göre davada TBK'nun 82.(BK'nun 66.) maddesinde açıklanan zamanaşımı süreleri değil, TBK'nun 146.(BK'nun 125) maddesinde düzenlenen "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, her alacak on yıllık zamanaşımına tabidir." hükmü gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanmalıdır.

Bu durumda, ifanın imkansız hale geldiği (aracın 3.kişiye satış tarihi) 13.12.2002 tarihinden dava tarihi 18.05.2010 tarihi arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği anlaşıldığından, mahkemece; davalı Mehmet yönünden davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.'' gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda; M.. Ü..'ün komisyoncu olduğu ona bir satış bedeli ödenmediği gerekçesi ile davanın M.. Ü.. yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde HGK.nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları).

Dairemizin bozma ilamında mahkemece; davalı Mehmet yönünden davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilmiş, ancak mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra hiçbir inceleme yapılmadan davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamında mahkemece; davalı Mehmet yönünden davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilmiş, ancak mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra hiçbir inceleme yapılmadan davanın reddine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre, satış bedelinin davalı Mehmet'e ödenip ödenmediği yönünde davacının delilleri ve davalının karşı delilleri sorularak değerlendirilmeli, davacının dava dilekçesinde vs. deliller demek suretiyle yemin deliline de dayandığı anlaşılmakla, gerekirse davacının davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4496, Karar No: 2017/6293, Tarih: 09.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4496 E.  ,  2017/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, 2632, 2635, 2636, 2637 ve 2638 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan ... oğlu ...'ye ait olduğunu, kadastro tespiti sırasında söz konusu taşınmazların malikinin ... oğlu ... olarak tespit edildiğini, bu hususta ilgili tapu sicil müdürlüğüne yapılan başvurularının sonuçsuz kaldığını ileri sürüp miras bırakanı ile kayıt malikinin aynı kişi olduklarının tespiti ile malik hanesinin ..., ... oğlu olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari başvuru yolunun tüketilmediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Bakanlar Kurulunun 22.7.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı kararı ile kabul edilen, 17.8.2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicili Tüzüğünün 28. maddesinde, kütük sayfası malik sütununda malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasının yazılacağı, tüzel kişilerin unvanlarının tam olarak yazılacağı ve paylı mülkiyette pay miktarı; paydaşların adı, soyadı ve baba adından sonraki kısımda, kesirli olarak gösterileceği ifade edilmiştir.

Aynı Tüzüğün 72. maddesinde, “Tapu sicilinde değişikliğin, hak sahibinin istemine ya da yetkili makam veya mahkeme kararına istinaden yapılabileceği” 74. maddesinde ise “Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi hâlinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılacağı, istem belgesinde yapılan yanlışlık veya eksiklik düzeltilerek, belgenin uygun bir yerine yazılmak suretiyle taraflar ve tapu görevlilerince imzalanacağı ve sicilde buna uygun düzeltme yapılacağı, ana veya yardımcı siciller üzerinde yapılmış hata veya eksikliklerin, ilgililerce sunulan veya başka idarelerce düzenlenen belgelerden kaynaklanması hâlinde, ilgililerin gerçek durumu kanıtlayıcı belgelere dayalı başvuruları üzerine, istem, yevmiye defterine kaydedilerek gerekli düzeltme yapılacağı, kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde, belgelere aykırı tescil veya esaslı yazım hatasının düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması gerektiği, ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, bu durum beyanlar sütununda belirtilerek, 26.9.2011 tarihli ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre işlem yapılacağı, yapılacak düzeltmeler hatalı yazımdan sonra hak sahibi olmuş kişilerin hakkını etkileyici nitelikte ise, bu hak sahiplerinin de yazılı olurlarının aranacağı, müdürlüğün ilgililerin bilgisi dışında yaptığı işlemleri tebliğ etmekle yükümlü” olduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; 17.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren yeni Tapu Sicil Tüzüğündeki tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğu tapu kütüğündeki yazım hatalarının düzeltilmesi isteklerine ilişkin olup, tapu maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olduğunun tespitine ilişkin istekler bu düzenlemenin kapsamı dışındadır.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetildiğinde mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2012/4451, Karar No: 2013/20880, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4451 E.  ,  2013/20880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Söke 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2011 tarih ve 2010/88-2011/580 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19/11/2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, kredinin teminatı olarak banka tarafından 06.07.2005 başlangıç tarihli 3 yıllık hayat sigorta sözleşmesi yaptırıldığını, kredi taksitlerinin aksaması üzerine banka tarafından kredinin 11.09.2009 tarihinde yeniden yapılandırıldığını ve bu yapılandırma sırasında muris ile 14.09.2009 tarihli hayat sigorta sözleşmesi düzenlendiğini, aslında bu sözleşmenin önceki sözleşmenin devamı olduğu halde yeni bir sözleşme gibi düzenlendiğini, murisin 27.09.2009 tarihinde vefat ettiğini, davalı tarafından vefat tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, ıslah iler artırılmış olarak 71.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta sözleşmesi yapılırken murisin kanser hastalığını gizlediğini, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, bu nedenle rizikonun teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta sözleşmesi yapılırken davacıların murisinin kanser hastalığını gizlediğinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı tarafından vefat tazminatının ödenmemesine gerekçe olarak davacıların murisinin kanser hastalığından vefat ettiği ve bunun da teminat dışı olduğu savunulmuştur.

2- Dava, hayat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı tarafından vefat tazminatının ödenmemesine gerekçe olarak davacıların murisinin kanser hastalığından vefat ettiği ve bunun da teminat dışı olduğu savunulmuştur.

Somut olayda, davacıların murisinin dava dışı bankadan tüketici kredisi kullandığı ve kredinin teminatı olarak muris için hayat sigorta poliçesi düzenlendiği, kredi borcunun daha sonra yeniden yapılandırıldığı ve bu yapılandırmadan birkaç gün sonra 14.09.2009 tarihinde banka tarafından murise hayat sigorta poliçesi düzenlendiği, anılan tarihli poliçede “sigorta öncesinden gelen kanser hastalığına bağlı vefat teminat dışıdır”, ayrıca davacıların murisi tarafından “kanser hastalığımın olmadığını, sigortaya kabul edilmem halinde sigorta sertifikası düzenlenmesini, sigorta öncesinden gelen kanser hastalığının teminat kapsamı dışında olduğunu bildiğine” ilişkin beyanının yazılı olduğu ve 14.09.2009 tarihinden önce davacıların murisinin akciğer kanseri rahatsızlığının mevcut olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı taraf, kanser rahatsızlığının bankadan ilk kredinin kullanıldığı ve 06.07.2005 başlangıç tarihli poliçenin düzenlendiği tarihte var olmadığını, bu nedenle bu tarihte sigorta şirketinden gizlenmiş bir rahatsızlığın bulunmadığını, dava dışı bankanın kredi taksitlerinin ödenmemesi üzerine kredi borcunun yapılandırması sırasında anılan tarihli poliçenin yürürlükte olduğunu, ancak bu yapılandırmadan birkaç gün sonra bankanın murisin rahatsızlığını öğrenmesi üzerine var olan poliçeye rağmen yeniden poliçe düzenlediğini, oysa bu poliçenin 06.07.2005 tarihli poliçenin devamı olduğunu, bu nedenle vefat tazminatının ödenmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de, muris tarafından imzalanmış bulunan 14.09.2009 tarihli poliçedeki murisin beyanı ve poliçede yer alan kanser rahatsızlığının teminat dışı olduğuna ilişkin özel şart göz önüne alındığında, davacıların murisinin bu tarihteki akciğer kanseri rahatsızlığını 14.09.2009 tarihli poliçenin düzenlendiği tarihte gizlediği ve davalı sigorta şirketine bildirmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece, vefat tazminatının hayat sigortası teminatı dışında olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2263, Karar No: 2024/7753, Tarih: 27.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2263 E.  ,  2024/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1185 Esas, 2024/96 Karar

DAVA TARİHİ: 27.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/395 Esas, 2022/152 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili,...ilçesi, ...Mahallesi 1058 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ile pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı kurum tarafından tespit edilen metrekare değerinin, emsal ve rayiçlerin oldukça altında olduğunu, Mahkemece resen temin ve tespit edilecek emsaller nazara alınarak bilirkişiler marifeti ile taşınmazın değerinin tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının yüksek olduğunu, münavebeye alınan ürün verim ve fiyatlarının yüksek, giderlerinin düşük alındığını, irtifak nedeniyle değer kaybının yüksek hesaplandığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, münavebeye alınan ürünlerin veriminin düşük olduğunu, objektif değer artış oranının %400 alınması gerektiğini, bilirkişi raporuna itirazların değerlendirilmediğini, irtifak nedeniyle değer kaybının düşük alındığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç