muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5601, Karar No: 2017/612, Tarih: 01.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5601 E.  ,  2017/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından beraat.

2) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37/1, 82/1-a maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 600,00.TL adli para cezası.

3) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 39/1, 82/1-a, 39/1. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası.

4) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 39/1, 82/1-a, 39/1. maddeleri

gereğince 18 yıl hapis cezası.

5) Sanık ... ... hakkında;

TCK'nun 39/1, 82/1-a, 39/1. maddeleri

gereğince 18 yıl hapis cezası.

6) Sanık ... hakkında;

TCK'nun 39/1, 82/1-a, 39/1. maddeleri

gereğince gereğince 18 yıl hapis cezası.

7) Sanık ... hakkında;

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 600,00.TLadli para cezası.

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından yapılan yargılama sonunda, mahkumiyetine dair .... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2015 gün ve 2014/362-2015/236 E.-K. sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 21.06.2016 gün ve 2016/279- 2016/3182 karar sayılı ilamı ile düzelterek ONANMASINA karar verildiği, Dairemizin düzelterek onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu kez sanık hakkındaki yargılamanın firari sanık ... hakkındaki yargılamayla birlikte yapılması için tefriki veya sanığın beraatine karar verilmesi yönünde yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği gerekçesiyle itirazda bulunulduğu;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla işlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 21.06.2016 gün ve 2016/279-2016/3182 esas ve karar sayılı, sanık ... hakkında; nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen düzelterek ONAMA kararının yalnız bu sanık yönünden KALDIRILMASINA, ilamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 21.06.2016 gün ve 2016/279-2016/3182 esas ve karar sayılı, sanık ... hakkında; nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen düzelterek ONAMA kararının yalnız bu sanık yönünden KALDIRILMASINA, ilamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Sanık ... hakkında; nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; sanıklardan ...’ın, kollukta ve Cumhuriyet savcılığında verdiği ifadelerde, halen kaçak durumda olan sanık...’ın, üzerinde gördüğü tabancayı nereden aldığını sorduğunda (sanık ...’ı kastederek) "dayımdan aldım" dediğini beyan etmesi nedeniyle, sanık ...’ın, nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları sabit kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanık ...’ın beyanının görgüye dayalı olmayıp, dolaylı bir anlatım olduğu, bu delilin ancak halen kaçak olan asıl fail...’ın yakalanmasından sonra, olayda kullanılan silahları ne şekilde ve kimden temin ettiği yönünde yapacağı muhtemel anlatımlara göre desteklenebileceği anlaşılmakla; sanık ... hakkındaki dosyanın tefriki ile, sanık ...hakkındaki derdest olan dava dosyasıyla birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi, sanık ...’ın hukuki durumunun buna göre tayini ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin, sanık ... hakkındaki hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanık ... hakkındaki ceza ile ilgili İNFAZIN DURDURULMASINA, sanık ... hakkında; Adli kontrol hükümleri uygulanarak, CMK’nun 109/3-a maddesi uyarınca YURT DIŞINA ÇIKMA YASAĞI KONULMASINA, 01/03/2017 gününde oybirliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6810, Karar No: 2010/4304, Tarih: 05.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6810 E.  ,  2010/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 8 parsel sayılı 5.844,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 106 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, taşınmaz üzerinde hazine tapusunun oluştuğu günden önce adına tescile karar verilen zilyet davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46/1. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı, taşınmazın tespitine dayanak yapılan 4753 ve 5618 sayılı yasalar uyarınca hazine adına tapuları oluşturulan ve taşınmaza ait olduğu taraflar arasında çekişme konusu olmayan Hazine tapusuna nazaran 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46/1 maddesi hükmünde öngörülen koşulların davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği yönünde toplanmıştır.

Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanıla gelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate

alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, mülki amirlikten sorulup saptanması zorunludur. Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, mülki amirlikten sorulup saptanması zorunludur. Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmelidir. Bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar, uzman bilirkişi ve uzman ziraatçi bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalıdır. Bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalıdır. Bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmelidir.

Öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin ... olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmelidir. Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazın tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı takdirde tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmelidir.

Dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/4376, Karar No: 2022/9645, Tarih: 20.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4376 E.  ,  2022/9645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında karşılıklı görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı/karşı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/12/2022 tarihinde davacı/karşı davalı vekili Av. ... ile davalı/karşı davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı/karşı davacıdan alınıp davacı/karşı davalıya verilmesine, 80,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7710, Karar No: 2024/11550, Tarih: 11.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7710 E.  ,  2024/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/741 E. 2024/799 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen istinaf başvurularının esastan reddine dair 11.03.2024 tarihli ve 2024/741 Esas, 2024/799 Karar sayılı kararının sanık ile müdafiine tebliği üzerine, kararın temyizi akabinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ek kararıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin reddine karar verildiği bu ek kararın sanık ile müdafiine tebliğinden sonra sanık ile müdafinin anılan ek kararı temyiz etmediği belirlenerek, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile müdafiinin temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, katılanın zararını karşılayıp etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine, katılana bir türlü ulaşamadığına, verilen ceza nedeniyle kendisinin ve ailesinin mağdur olduğuna yönelik olduğu; sanık müdafinin temyiz isteminin ise sanığın samimi beyanda bulunduğuna, sanık tutuklu bulunduğu için zararı karşılayamadığına, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanabilmesi için gerekli fırsatın sanığa tanınmadığına, sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ile müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, SANIK MÜDAFİİNİN TAHLİYE TALEBİNİN REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15992, Karar No: 2018/2712, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15992 E.  ,  2018/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6633, Karar No: 2022/1870, Tarih: 09.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6633 E.  ,  2022/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı şirket temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 02.10.2011 gününde verilen dilekçe ile dava konusu 54 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava konusu taşınmazın mera parseli içinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen 31.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı şirket vekili, davacının maliki bulunduğu 215 ada 54 parsel sayılı taşınmazın mera ve dere ile çevrili olduğunu, ana yola ulaşımı için yolu bulunmadığını belirterek, 215 ada 78 sayılı mera parseli üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili, mera ve dereden geçit hakkı kurulamayacağını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Geçit irtifakı tesisine ilişkin davanın yargılaması sırasında bilirkişiler tarafından belirlenen bedelin mahkeme veznesine depo edilmesine dair ara kararı kurularak bu miktar davacı tarafından depo edilmiş, ancak mahkemece davanın reddine dair hükümde depo edilen bu bedel hususunda bir karar verilmemiştir. Bu sebeple hükmün bozulması gerekmekte ise de, yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden hükme, "Davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilen 469,20 TL'nin davacıya iadesine" bendi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent uyarınca kabulü ile gerekçeli kararın hüküm sonucuna 5. ve son bent olarak "Davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilen 469,20 TL'nin davacıya iadesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/716, Karar No: 2015/5666, Tarih: 15.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/716 E.  ,  2015/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı CMK.nın 42/1. maddesi gereğince ve eski hale getirme taleplerinin birlikte yapılması halinde, eski hale getirme talebini değerlendirme yetkisi Yargıtaya ait olduğundan, mahkemece verilen eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair 31.10.2014 tarihli Ek Karar hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümlerde başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı Kararında açıklandığı üzere; aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, sanığın yokluğunda verilen 21.05.2014 günlü hükümde ise "... hükmün tebliğinden itibaren 7 gün içinde, Cumhuriyet Savcılığından hükmün açıklanmasından itibaren 1 ay içersinde ..." denilmek sûretiyle sanık yönünden kanun yoluna başvuru süresinde karışıklığa yol açılması nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanık müdafiin 14.07.2014 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.