muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15849, Karar No: 2017/161, Tarih: 11.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15849 E.  ,  2017/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- ..., 2-..., 3-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, ayrıca sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen çıkarılması ile yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8843, Karar No: 2015/9541, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8843 E.  ,  2015/9541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/390

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 tarih ve 2012/470-2013/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinden önceki bir dönem için müvekkili aleyhine açılan kamulaştırmasız el atma davasında verilen hüküm sonucu dava dışı alacaklının başlattığı takip üzerine alacaklıya 3.738,89 TL ödendiğini, işletme hakkı devir sözleşmesinde imza tarihinden önceki tüm mali sorumluluğun, işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüklerin, dağıtım faaliyetinin davalı tarafından gerçekleştirildiği dönemdeki tüm mükellefiyetinin davalıya ait olacağının düzenlendiğini, üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talepte davalının muhatap alınacağının belirtildiğini ileri sürerek 3.738,89 TL'nin alacaklıya yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2007/849 E. 2008/647 K. sayılı dosyasında verilen kararın icraya konulması sonucu davacının dava dışı şahıs için Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2008/9969 Esas sayılı takip dosyasına 25.06.2008 tarihinde 3.738,89TL ödeme yaptığı taraflar arasında akdedilen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca sözleşme öncesi döneme ilişkin sorumluluğun davalı üzerinde bulunduğu, ancak davacının sözleşmede belirtilen davayı davalıya ihbar etme yükümünü yerine getirmediğinden ilamla hükmedilen asıl alacak, yargılama gideri ve vekalet ücreti dışındaki kalemleri davalıdan isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.034,88 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 155,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5316, Karar No: 2013/10455, Tarih: 20.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5316 E.  ,  2013/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, katılanın ve ...'nun şirket müdürlüğünden azledildiklerine, kendisinin şirketi temsile yetkili müdür seçildiğine ilişkin karar alındığına dair şirketin karar defterinde sahtecilik yaptığı ve bu kararı Bakırköy 2. Noterliğinin 10 Mayıs 1999 tarih ve 15191 yevmiye sayılı işlemiyle onaylattığı, aynı noterlikten 02.06.1999 tarihinde şirket adına imza sirküleri tanzim ettirdiği, bu belgelerle şirketin bankada bulunan parasını çektiğinin anlaşılması, eylemde kullanılan içeriği itibariyle sahte imza sirkülerinin Noterlik Kanunu’nun 82. maddesi hükmü gereği kanunen sahteliği ispat edilmedikçe geçerli belgelerden olması karşısında; eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80 (5237 sayılı TCK’nun 204/1-3, 43.) maddelerine uygun suçu oluşturduğu ve zamanaşımı yönünden 765 sayılı TCK'nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olup henüz bu süreler dolmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, hükmolunan ceza miktarı itibari ile sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının bulunmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3663, Karar No: 2006/9766, Tarih: 19.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3663 E.  ,  2006/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Vasi...'a karar tebliği Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmış olup; "adreste bulunmama nedeni belirtilmediği ve komşu imzası alınmadığı için" usulsüzdür. Vasiye usulüne uygun karar tebliğinden sonra evrakların eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/4599, Karar No: 2022/4700, Tarih: 21.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4599 E.  ,  2022/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı hüküm tefhim edilen sanığa, kararın bulunduğu tutanağın bir örneğinin verilmemesi karşısında, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve benzeri oyun aletleri ve makineleri hakkında kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK.nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan hazırlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmakta ise de, 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir. 21.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2015/7875, Karar No: 2015/18353, Tarih: 15.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/7875 E.  ,  2015/18353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adilcevaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2013/136-2015/7

Davanın kabulüne dair hüküm, davalı M.. S.. tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz harcının kaynağı (HMK.nun 344) HUMK.nun 434/2. maddesi ve 07.07.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'nün peşin olarak alınması gerekir.

Davalı M.. S.. temyiz isteğinde bulunmuş, dosya arasında bulunan makbuz içeriğinden yatırılması gerekli nispi temyiz karar harcı yerine maktu temyiz karar harcı alındığı görülmüştür. Bu açıklamalara göre, “temyiz karar harcı” eksik alındığından (HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344) HUMK.nun 434/3. maddesi gereğince davalı M.. S..'ye eksik yatırılan nispi temyiz karar harcının yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen nispi temyiz karar harcı tamamlanmadığı taktirde Mahkeme'ce başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı'nın kapsamının gözönünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8213, Karar No: 2022/5620, Tarih: 06.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8213 E.  ,  2022/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2019 gün ve 2018/120 Esas, 2019/6 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 19.07.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.01.2021 gün ve 2019/545 Esas, 2021/53 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16662, Karar No: 2014/33751, Tarih: 12.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16662 E.  ,  2014/33751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/737-2014/61

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılında C.da satış elemanı olarak çalışmaya başladığını, iki kez terfi ederek kredi tahsis bölümünde çalışmaya devam ettiği sırada iş sözleşmesinin 30/06/2013 tarihinde davalı bankaya devrolduğunu, sözlü olarak herkesin eski görevine devam edeceği bildirilmiş olmasına rağmen insan kaynakları tarafından iletişim merkezinde görev verileceğinin beyan edildiğini, esaslı değişiklik oluşturduğu için kabul etmemesinden dolayı disiplinsizlik ve işyeri akışını bozma olarak değerlendirildiği savunması alındıktan sonra haksız olarak işten çıkarıldığını beyanla davalarının kabulü ile feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine ve işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatının 8 aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, C.. A.Ş ile D.. A.Ş arasında 11/04/2013 tarihinde imzalanan devir sözleşmesi ile C.. A.Ş'nin bireysel bankacılık bölümünü 01/10/2013 tarihinden geçerli olmak üzere devraldıklarını, davacının C..'dan gelen bir personel olduğunu,devren gelen personelin özlük haklarının aynen korunduğunu, davacının devirden önce kredi inisasyon sistem operatörü pozisyonunda uzman yardımcısı olarak çalıştığını görevinin kredi kartı müşterilerini bilgilendirmek, ödemeleri zamanında yapmalarının faydalarını ve yararlarını anlatarak maksimum müşteri memnuniyetini sağlamak ve limit aşımında olan kredi kartı hesaplarından ödeme yapılmasını sağlamak olduğunu,devirden sonra ise banka iletişim merkezinde autbond destek uzman yardımcısı olarak görevlendirildiğini ve görevinin yine başvuru,bilgilendirme, güncelleme, kampanya ve satış aramaları yapmak ve müşteri çağrılarını karşılamak olduğunu, davacının görev değişikliği talebinin tüm kadrolar dolu olduğu için karşılanamadığını, buna rağmen mevcut görevi kabul etmemesinin haksız olduğunu 10 ve 12 Kasım 2013 tarihli yazılı uyarıların sonuçsuz kaldığını ve bu nedenlerle akdin geçerli nedenle fesih edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, gider avansını yatırması için davalıya süre verilip ihtar edilmeden ve deliller toplanmadan karar verilmesi adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, gider avansını yatırması için davalıya süre verilip ihtar edilmeden ve deliller toplanmadan karar verilmesi adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/530, Karar No: 2024/5660, Tarih: 21.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/530 E.  ,  2024/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/254 E., 2022/358 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki meslek hastalığından vefata dayalı tazminat istemi davası nedeniyle Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; Davacı ...'ın eşi, diğer davacıların babası olan ...'ın davalıların işyerinde çalışırken meslek hastalığı nedeniyle 01.01.2005 tarihinde vefat vefat ettiğini, bu nedenle karısı ve çocuklarının yetim kaldığını, maddi ve manevi yoksunluğa düştüklerini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıların her biri için 3.000,00'er TL maddi tazminatın ve davacı eş Nagihan için 30.000,00 TL, diğer iki davacı çocuk ... ve ... için ise 20.000,00'er TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini eş için 160.835,60 TL'ye çocuk ... için 48.803,88 TL'ye, çocuk ... için 62.813,35 TL'ye artırmıştır.

2.Davacı vekili birleşen dava dosyasının dava dilekçesinde özetle; davacılar ... ve İsa'nın kardeşi, davacı ...'nın ise oğlu olan ...'ın davalı şirkette çalışırken meslek hastalığı nedeniyle vefat ettiğinin Mahkememizin 2010/588 Karar sayılı dosyasıyla tespit edildiğini ve bu ölüm nedeniyle davacıların manevi zararlarının giderilmesi adına bu davayı açtıklarını beyanla davacılar ... ve İsa için 5.000,00'er TL, davacı ... içinse 7.500,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı ...Ş.'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili asıl dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde özetle, davanın süresinde açılmadığını ve bu nedenle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini; davacıların SGK'dan işgöremezlik ödeneği alıp almadıklarının muğlak olduğunu, bu nedenle SGK'nın da davada hasım olarak gösterilmesi gerektiğini; Düzce İş Mahkemesinin 2007/566 E - 2010/588 K. Sayılı dosyasının henüz kesinleşmemesi nedeniyle hastalığın meslek hastalığı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin de net olmadığını, ayrıca anılan dosyada fahiş hatalar yapıldığını, Yargıtay denetimine elverişli olmayan bir bilirkişi raporuna binaen hüküm tesis edildiğini, yine aynı dosyada birçok bilirkişi raporu aldırıldığını ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini; müteveffanın davalı firmada çalışmadan önce başkaca merdiven altı tabir edilen atelyelerde çalıştığını, davalı firmada yalnızca 3 yıl 4 ay 25 gün çalıştığını, bu nedenle davanın daha önce çalıştığı işverenlere de davanın ihbarı gerektiğini; müteveffanın yakalandığı akciğer kanseri hastalığının bu kadar kısa süreli çalıştığı işyerinden kaynaklanmasının tıbben mümkün olmadığını, hastalığın evveliyatının 10 yıl olduğuna dair rapor mevcut olduğunu, bu konular açıklığa kavuşturulduktan sonra müvekkilleri yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini talep ettiklerini; söz konusu hastalığın meslek hastalıkları kategorisine dahi girmediğini; ayrıca müvekkilleri arasında yalnızca iş sözleşmesi bulunduğunu, alt işveren-asıl işveren ilişkisi olmadığından müşterek ve müteselsil sorumluluk cihetine de gidilemeyeceğini; müvekkili işyerinde gerekli iş güvenliği ve iş sağlığı önlemlerinin alındığını, bu nedenle müvekkillerine kusur izafe edilemeyeceğini; davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte talep edilen tazminat miktarlarının oldukça fahiş nitelikte olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARI

A) İlk Mahkeme Kararı

Mahkemenin 26.11.2015 tarih ve 2012/167 Esas - 2015/1039 Karar sayılı ilamında özetle; asıl davada eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin tam kabulüne manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile eşe 15.000,00 TL çocuklara 10.000,00 TL'şer manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada ise anne lehine 6.000,00 TL ve kardeşlere 4.000,00 TL'şer manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

B) İlk Bozma Kararı