muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26853, Karar No: 2013/32576, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26853 E.  ,  2013/32576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılarla imzalanan tellallık sözleşmeleri gereğince yüklendiği hizmeti tam olarak yerine getirmesine rağmen sözleşmelerde kararlaştırılan ücretlerin kendisine ödenmediğini, tellal olan davalı ...'la davalılara birlikte hizmet verildiğini, hak edilen ücretin ise ...tarafından tek başına tahsil edildiğini, verdiği hizmet bedelinin tahsili için davalılar hakkında icra takibi yaptığını, davalıların yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek haksız itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., sözleşmenin hile ve kasten hataya düşürülerek imzalatıldığını, tellallık hizmetinin ... tarafından verildiğini, sözleşmenin geçersiz olduğunu ve geçerli kabul edilse bile şarta bağlı imzalanan sözleşmenin, şartın gerçekleşmemesi nedeniyle geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., kiralayarak işlettiği iş yerini mal sahibiyle görüşerek devir ettiğini, davacıyla tellallık sözleşmesi imzalamadığını ve iddia edilen hizmeti almadığını savunarak haksız açılan davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., söz konusu taşınmaz için mal sahibinden aldığı yetkiye dayanarak diğer davalılara tellallık hizmeti verdiğini, davacının davalılara hizmet vermediğini, davacıyla birlikte hareket edilerek hizmet de verilmediğini, mal sahibinin sadece kendisini yazılı olarak yetkilendirdiğini ve davacının hiçbir hak ve yetkisinin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı ... ile imzalanan 30.04.2010 tarihli sözleşme ile davalı ...'le imzalanan 28.03.2010 tarihli sözleşmede davacının imzasının bulunmadığının ve sözleşmelerin bu haliyle geçersiz olduğunun anlaşılmasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı ... ile imzalanan 30.04.2010 tarihli sözleşme ile davalı ...'le imzalanan 28.03.2010 tarihli sözleşmede davacının imzasının bulunmadığının ve sözleşmelerin bu haliyle geçersiz olduğunun anlaşılmasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Tellallık sözleşmesine ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanunun 404. maddesinde "Gayrimenkul tellallığı, akdi, yazılı şekilde yapılmadıkça muteber olmaz." şeklinde yapılan düzenleme ile gayrimenkul tellallığı sözleşmesinin geçerliliğinin tarafların ortak iradesini yansıtacak şekilde yazılı olması şartına bağlanmıştır. Gayrimenkul tellallığı sözleşmesinin yazılı yapılarak hukuken geçerlilik kazanabilmesi için sözleşmenin hem yazılı yapılması hemde sözleşmeyi her iki tarafın da birlikte imzalaması gerekir. Davalı ... tarafından imzalanan ve imzası inkar edilmeyen 30.04.2010 tarihli sözleşmede davacının imzası yok ise de 28.03.2010 tarihli sözleşmede her iki tarafın imzası mevcuttur. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince bu sözleşme geçerli olup taraflar açısından bağlayıcıdır. Hal böyle olunca; mahkemece, davacı ve davalı ... tarafından imzalanmış olan 28.03.2010 tarihli geçerli sözleşmeyle kararlaştırılan içerik çerçevesinde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/132, Karar No: 2025/443, Tarih: 22.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/132 E.  ,  2025/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/726 E., 2023/1131 K.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin ... isimli sokak lambası tasarımını TPE nezdinde tescil ettirdiğini, söz konusu tasarımın Türkiye'de üretilmesi için müvekkili ile davalı şirket arasında ... Sokak Armatürü Kalıp İşletme Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davalı şirketin sözleşme süresi boyunca her ay en az 2000 takım üretmeyi ve ... aydınlatma armatürü kalıbının kira bedeli için müvekkili şirkete aylık kira bedeli olarak adet başına 12,00 TL nakit ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak sözleşmenin mali taahhütlerinin davalı şirket tarafından 2014 yılı Aralık ayından itibaren yerine getirilmemesi üzerine, davalı aleyhine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin hasılat kirası sözleşmesi niteliğinde olduğunu, takibe dayanak faturalara süresinde itiraz edilerek iade edildiğini, müşteriler tarafından kiralamaya konu ürünlerin piyasaya sürülmesi halinde dava dışı şirket tarafından toplatılacağının uyarısı üzerine sözleşmenin askıya alınarak kira bedellerinin ödenmediğini savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın açıldığı İstanbul 2. Fikri ve sınai Haklar Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınacağı ana kadar gerekli korumadan yararlandığı ve tüm ticari faaliyetlerine devam edebileceği, dava konusu kira bedellerinin tahakkuk ettiği dönemde de davacının ticari faaliyetine devam edebileceği ve tasarımı kullanabileceği, davalının kira bedellerini ödemediğine dair ikrarının bulunduğu, davalının ticari kayıtlarında kira bedellerine ilişkin faturaların yer almamasının davacının bu kira bedellerini talep etmesine engel olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının takip dosyasına itirazının iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının sözleşmeye ilişkin taahhütlerini tam olarak ve gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilinin kalıbı işletemediğinden kira bedelini de ödemediğini, tasarım hem davacı şirket hem de davalı şirket adına tescilli olup ortaya çıkan ihtilaf nedeniyle müvekkilinin kalıplardan ürettiği ürün siparişlerinin iptal edilmesi nedeniyle kira bedellerini haklı olarak ödemediğini, davacının bu durumu sözleşme öncesinde öngörebileceğini ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki kira sözleşmesi uyarınca davalı tarafça ödenmeyen kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı kiracının, kiralananı kullanımında bulundurduğu sürece kira bedeli ödemekle yükümlü olmasına, buna bağlı olarak kira bedelinin ödendiğini ispat yükü davalı kiracıya ait bulunmasına, bu itibarla Mahkemece taraflar arasında geçerli olan kira sözleşmesi hükümleri değerlendirilmek suretiyle deliller toplanılarak davalının kira bedellerinden sorumlu bulunduğunun belirlendiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1633, Karar No: 2011/6187, Tarih: 09.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1633 E.  ,  2011/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman emvalinin naklinde kullanılan traktör ve römorkun değeri itibariyle hüküm temyiz edilebilirlik özelliği kazandığından mahkemenin 04.11.2009 tarihli temyiz itirazının reddine dair ek kararın kaldırılması suretiyle müdahil idarenin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak,

1- Sanığın hazırlık aşamasında suça konu emvali tarlasının yaklaşık 1-1,5 km ilerisinden temin ettiğini beyan etmesinin yanısıra duruşmadaki savunmasında da dere kenarından topladığını beyan etmesine göre, emvalin temin edildiği yerde keşif yapılarak yerin orman olduğunun tespiti haline sanığın eyleminin 6831 Sayılı Yasanın 91.maddesi, orman dışı ise aynı yasanın 108.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa ile 6831 Sayılı Orman Kanununda değişiklik yapılması nedeni ile 5237 Sayılı TCK'nun 7/2, 5252 Sayılı Yasanın 9/3 maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 Sayılı TCK'nında cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olduğu gözetilmeksizin cezaların toplanmasına karar verilmesi,

4- Adli sicilde kaydı bulunmayan sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas 2009/13 sayılı kararı doğrultusunda CMK'nın 231.maddesindeki objektif ve subjektif koşulların ayrı ayrı değerlendirilip, karara bağlanması gerekirken yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Kabul edilen suç vasfına göre ağaçlandırma giderine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,09.05.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3002, Karar No: 2020/1922, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3002 E.  ,  2020/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... 4-Şanlıurfa Akabe TOKİ 6. Etap 119 Ada Tic. Merkezi Adına ... Gıda Tic. Ltd. Şti. ve Bahar Marketçilik Tic. Ltd. Şti. Müdürü ... 5-... 6-... 7-... ile davalılar 1-Ilgın İnş. İç ve Dış Tic. A.Ş.-Bucaklar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. İş Ortaklığı 2-..., birleşen 2013/767 Esas sayılı davada davacı ... ile davalılar 1-Ilgın İnş. İç ve Dış Tic. A.Ş.-Bucaklar İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. İş Ortaklığı 2-... ihbar olunan Prokon Müh. Müş. A.Ş.-Beşer Müh. Müş. Ltd. Şti. Ortak Girişimi arasındaki davadan dolayı Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.05.2016 gün ve 2012/520 E.-2016/390 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 20.05.2019 gün ve 2018/5750 E.-2019/2380 K. sayılı ilamı aleyhinde asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 384,00 TL para cezası ile bakiye 20,80 TL red harcının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen dosya davalısı ...'ya yükletilmesine, 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14165, Karar No: 2012/4084, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14165 E.  ,  2012/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kasten öldürülen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının 1479 sayılı Yasa'nın 63. maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı Asım Kayış aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir. Anılan madde uyarınca, davacı Kurumun rücu hakkı, kanundan doğan kendine özgü ve bağımsız rücu hakkı niteliğindedir. Bu madde kapsamında rücu edilecek kişilerin sorumlulukları, üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile kanunda belirtilen sosyal sigorta yardımlarının yapılmasını gerektiren bir halin doğması ile sigortalı veya hak sahiplerine bu yardımların yapılması koşuluna bağlanmıştır.

Dava konusu somut olayda; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin, Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin ... Karar sayılı onama ilamı ile 22.05.2001 tarihinde kesinleşen ... Karar sayılı ilamı ile davalı ...

Dilki'nin, sigortalı ....kasten öldürmek suçundan 765 sayılı TCK.'nın 450/4. fıkrası uyarınca idam cezası ile cezalandırılmasına, fer'i fail olması sebebiyle ....'nın 65/3 fıkrası uyarınca cezasından iştirak indirimi yapılarak 20 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve takdiri indirim sebeplerinin düzenlendiği aynı kanunun 59/2 fıkrası uygulanmak suretiyle, cezasından 1/6 indirim yapılarak 16 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış olup, Mahkemece; ceza dosyasında, ....'nın 59/2 fıkrası uygulanmak suretiyle davalı ...'nin cezasından 1/6 indirim yapıldığı gerekçesiyle, hak sahiplerine bağlanan aylığın ilk peşin değerinden 1/6 indirim yapılmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Tazminat hukukunun genel ilkesi, sorumluluk koşulları gerçekleştiğinde, zarar verenin, zarar görenin mal varlığında oluşan eksilmeyi gidermesi yükümlülüğünü öngörmekteyse de; zararın tümüyle giderilmesini amaçlayan “tam tazmin” ilkesinin katı bir şekilde uygulanmasının, adil olmayan sonuçlar doğurabileceğini gözeten yasa koyucu, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddelerinde, hakkaniyet gereğince tazminat tutarından indirim yapılması olanağını öngörmüş bulunmaktadır. Anılan Yasanın “Tazminat miktarının tayini” başlıklı 43. maddesinde; hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiştir.

Hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı yönündeki genel hukuk ilkesinin yansıması olarak kaleme alınan ve tazminat miktarından indirim sebepleri olarak, daha çok, zarar gören ile ilgili olanlara yer veren, anılan Yasanın “Tazminatın Tenkisi” başlıklı 44. maddesinde de; zarar gören taraf zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi, zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmış; eğer zarar, kasten veya ağır bir ihmal ya da tedbirsizlikle yapılmamış ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bırakacak ise hakimin, zarar ve ziyan miktarını hakkaniyete uygun olarak indirebileceği belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; sigortalı ....dava dışı...azmettirmesi sonucu ve davalı ...'nin sigortalının adresini bularak diğer davalı Asım Kayış'a bildirmesi üzerine,... tarafından birden fazla ateş edilmek suretiyle tahammüden öldürülmüştür. Meydana gelen öldürme olayında, sigortalının herhangi bir haksız davranışı sözkonusu değildir. Bu nedenle, Ceza Mahkemesinin takdiri indirim nedeniyle ....'nın 59/2 fıkrası uyarınca uygulamış olduğu 1/6 indirim sebebi uygulanmaksızın, davalı ...'nin, sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylığın ilk peşin değerinin (4.405,63 TL) tamamından sorumlu tutulmak suretiyle tazmin yükümlülüğü belirlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının davalı ...'ye yönelik 2. bendinin tamamen silinerek, yerine; "Davalı ... aleyhine açılan davanın KABULÜ ile,

1-4.405,63 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gereken 261,69 TL harcın davalı ...'den alınarak, hazineye gelir kaydına,

SONUÇ: Hüküm fıkrasının davalı ...'ye yönelik 2. bendinin tamamen silinerek, yerine; "Davalı ... aleyhine açılan davanın KABULÜ ile,

1-4.405,63 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gereken 261,69 TL harcın davalı ...'den alınarak, hazineye gelir kaydına,

3-Davacı kendisini duruşmada vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürüklükte bulunan ... uyarınca hesaplanan 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan tebligat ve müzekkere masrafı olmak üzere toplam 23,50 TL yargılama giderinin davalı ...'den alınarak, davacıya verilmesine", şeklinde yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ye iadesine, 06.03.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3786, Karar No: 2014/10576, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/3786 E.  ,  2014/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2001/493-2012/409

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/09/2012 tarih ve 2001/493-2012/409 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.06.2014 günü hazır bulunan davacı asil İ.. E.., davacı vekili Av. S.. B.. ve davalı şirket vekili Av. S.. Ş.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete ait ................... plakalı yolcu otobüsünün İstanbul'dan Ankara'ya giderden uğradığı kaza sonucu müvekkilinin hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralandığını, davalının olayda tam kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000.000 TL maddi ve 15.000.000 TL manevi tazminatın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 208.024,43 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, 04.07.2000 tarihinde gerçekleşen trafik kazasında müvekkiline ait aracın kusurunun bulunmadığını, davacının bütün hastane ve tedavi masraflarının, sigorta şirketince karşılandığını, manevi tazminat talebinin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının, 12.03.2012 tarihli bilirkişi raporuyla belirlendiği üzere 208.024,43 TL olduğu, davacı tarafça bu miktar üzerinden davanın ıslah edildiği, ancak davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunulduğu, ıslah edilen miktar yönünden iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, kısa kararda her ne kadar davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL maluliyet yazılmış ise de maddi hata yapılarak bu miktarın yazıldığı, maddi hatanın her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bu hususun 30.000 TL maluliyet tazminatı olarak düzeltildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 30.000 TL maluliyet, 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.