muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2738, Karar No: 2014/7043, Tarih: 08.05.2014

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1. aynı kanunun geçici 9.maddelerine ve EPDK’nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dâhil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. Kurulun yaptırım kararlarına karşı, kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. Tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korumaktadırlar. Kanun ve EPDK kurul kararları gereğince alınan kayıp-kaçak bedelinin haksız şart olarak kabulü olanaklı da değildir.

Hâl böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin kayıp-kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp-kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle; davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6897, Karar No: 2013/821, Tarih: 14.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6897 E.  ,  2013/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatife devir yoluyla ......2005 tarihinde üye olduğunu, davalı kooperatifin, müvekkiline gönderdiği ihtarname ile 31...2009 tarihi itibariyle ....700,00 TL asıl alacak ve aylık %... gecikme faizi talep ettiğini, müvekkilinin davalı kooperatife bu miktarda borçlu bulunmadığını ileri sürerek, müvekilinin ihtarnamede belirtilen miktar ve işlemiş faizinden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatif başkanının imzası bulunan ......2005 tarihli belgede, devir bedeli olarak davacı tarafından ....000,00 TL'nin ödendiği, bu paranın ....000,00 TL’sinin üyeliği devir eden ...'in kooperatife ait üyelik aidat borçlarına karşılık, kalan kısmının ise ...'e verilmek üzere, kooperatif başkanı'e teslim edildiğinin belirtildiği, her ne kadar ....000,00 TL miktarlı ödeme, kooperatif kayıtlarına intikal ettirilmemiş ise de bu durumun yöneticinin sorumluluğunu doğurduğu, davacı tarafından ödenmediğini göstermediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı kooperatife 31...2009 tarihi itibariyle, anapara borcunun ....700,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, devreden üyenin kooperatife olan ....000,00 TL borcunun üyeliğe kabulü sırasında önceki kooperatif yönetim kurulu başkanı'in imzasını taşıyan belge ile ödendiğinin kabulü ile bu miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, davacının üye olduğu 2005 yılından sonra 2010 yılına gelinceye kadar davacıya, devreden üyenin borcu ile ilgili herhangi bir bildirim yapılmadığı belirtilmiş ise de kooperatifin zamanaşımı süresi içinde alacağını her zaman istemesi mümkün olduğundan, bu gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. ......2005 tarihli yönetim kurulu başkanı'in imzasını taşıyan belgede kooperatif kaşe ve mührü bulunmamakta olup, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60. ve anasözleşmenin 46/.... maddesi gereğince kooperatif adına düzenlenecek belgenin geçerliliği kooperatif unvanı altında temsile yetkili

olanlardan ikisinin imzası olmasına bağlanmıştır. Buna göre ......2005 tarihli belge bu haliyle kooperatifi bağlayıcı nitelikte değil ise de mahkemece kooperatif konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak davacının ve diğer üyelerin kooperatife yaptığı ve uyuşmazlık konusu olmayan önceki ödemeler incelenmek suretiyle bu ödemelerin kime ve nasıl yapıldığı, davacı kooperatifin kooperatif başkanı aracılığıyla yapılan ödemeleri benimseyip benimsemediğinin 818 sayılı BK'nın 38. maddesi uyarınca araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalıyararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1354, Karar No: 2023/9030, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1354 E.  ,  2023/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/358 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, "d.1" komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin 12.09.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1249, Karar No: 2011/4820, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1249 E.  ,  2011/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme dışı yapılan iş bedelinin tahsili, karşı dava eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedelinin tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece takas ve mahsup yapılmak suretiyle asıl davanın ıslah da dikkate alınarak kabulüne karar verilmiş, karar davalı ve karşı davacı iş sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kural olarak dava ve karşı dava hakkında ayrı ayrı hüküm oluşturulması gerekirse de, kararın davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmemiş olması ve karşı dava takas ve mahsup dikkate alınarak sonuçlandırılmakla birlikte davalı ve karşı davacı iş sahibi yararına da vekâlet ücreti verilmesi dikkate alındığında, bu yanlışlık sonuca etkili görülmediğinden davalı ve karşı davacı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece asıl davada karar altına alınan miktara 23.11.2004 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Bunun dayanağı davacı yüklenici şirket tarafından davalı iş sahibine gönderilen 19.11.2004 günlü yazıdır. Sözkonusu yazı incelendiğinde miktar belirtilmediği görülmektedir. Miktar içermeyen yazının davalı iş sahibini temerrüde düşürmesi mümkün değildir. Bu nedenle davalı iş sahibi 5.500,00 TL yönünden dava tarihinde, kalan 3.220,88 lira yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 04.11.2008 tarihinde temerrüde düştüğünden, faizin bu tarihlerden başlatılması gerekirken, 23.11.2004 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-k.davacı iş sahibinin sair temyiz itirazların reddine, 2. bent gereğince kararın hüküm fıkrası 1. bendinin ikinci satırında yer alan “23.11.2004” tarihinin karardan çıkartılmasına, yerine “5.500,00 TL'sinin 17.02.2006 dava, 3.220,88 TL'sinin 04.11.2008 ıslah” tarih, rakam ve kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... ...'a geri verilmesine, 20.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14595, Karar No: 2014/28624, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14595 E.  ,  2014/28624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/98-2014/41

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3236, Karar No: 2022/13624, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3236 E.  ,  2022/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verilerek, Çorlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/253 Esas, 2021/67 Karar sayılı ilamı incelendiğinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Türkgücü Mahallesi, 1511 ve 1505 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen kamulaştırma bedeli 82.259,32 TL olması gerekirken, maddi hata ile 85.259,32 TL olarak fazla belirlenmesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/253 Esas, 2021/67 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının (1) ve (6) numaralı bentlerinde yer alan (85.259,32) sayısının çıkartılmasına, yerlerine (82.259,32) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7300, Karar No: 2020/6026, Tarih: 21.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7300 E.  ,  2020/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın 19/07/2019 tarih ve 94660652-105-81-6937-2019-KYB sayılı yazısı ile, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/632 esas, 2015/312 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03/08/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyaların Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosyalar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 09/07/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeni ile Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, 16/10/2014 tarihli ve 2014/9244 soruşturma, 2014/68 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 14/11/2014 tarihinde MERNİS adresinde aynı konutta oturan yakını imzasına tebliğ edildiği, kararın tebliği beklenmeksizin 27/10/2014 tarihinde infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 13/11/2014 tarihli ve 2014/1566 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 21/11/2014 tarihinde aynı konutta oturan babası Mustafa Yüksel imzasına tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 02/12/2014 tarihli kararı ile kaydın kapatılmasına karar verilerek dosyanın 05/12/2014 tarihinde Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 09/12/2014 tarihli, 2014/15574 soruşturma, 2014/3883 esas ve 2014/2214 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/4-a maddesi delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/632 esas, 2015/312 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine, 2 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verildiği, kararın 13/05/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/632 esas, 2015/312 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine, 2 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verildiği, kararın 13/05/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

5- Sanığın 27/05/2015 tarihinde işlediği yaralama suçu nedeniyle, Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/01/2018 tarihli ve 2014/632, 2015/312 sayılı ek kararı ile; 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verildiği, sanığın aynen infaz kararına itiraz ettiği, itirazı inceleyen mercii Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2018 tarihli ve 2018/248 değişik iş sayılı kararı ile, itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, anlaşılmıştır.

B-) Kanun yararına Bozma İstemi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2014 tarihli ve 2014/9244 soruşturma, 2014/68 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın çağrı kağıdının tebliği üzerine müracaatta bulunmaması sebebiyle denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2015 tarihli ve 2014/632 esas, 2015/312 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adı geçen sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/03/2017 tarihli ve 2014/632 esas, 2015/312 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2018 tarihli ve 2018/248 değişik iş sayılı kararının, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ilk kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. maddesinde, “(1) Hakkında her hangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır. (2) (Ek fıkra: 06/12/2006-5560 S.K.42.md) Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır.” şeklinde, 40. maddesinde; “(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren şüpheli, sanık veya hükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir. ... (3) Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir. (4) Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği,