muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10443, Karar No: 2020/3603, Tarih: 27.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10443 E.  ,  2020/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının, her iki suça yönelik temyiz talebinin lehe ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin Baba Yusuf Cami'sinde namaz kıldığı safhada askıya asmış olduğu ceketinin cebinde bulunan cüzdanının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" ve 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" olmak üzere hırsızlık suçunun iki farklı nitelikli halinin ihlal edildiği, böylelikle sanığın, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek; aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması,

2-Finansbank'ın 19.02.2015 tarihli yazısı ve dosya kapsamına göre; sanığın çaldığı müştekiye ait banka kartı ile ilk önce farklı banka ATM'sinden saat 15.37'de 100 TL, devamla saat 15.50'de Finansbank Yenihal şubesi ATM'sinden 40 TL olmak üzere toplamda 140 TL çekerek, suça konu banka kartını birden fazla kullanmak suretiyle haksız çıkar sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu açısından TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-İçinde nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, çeşitli kredi kartları, 30 TL ve 50 Euro nakit paranın bulunduğu cüzdanın çalınması karşısında; müştekinin dinlenilmesi sureti ile sanığın eşi tarafından sunulan 04.05.2015 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen havale kağıdında belirtildiği gibi 200 TL'nin müştekinin uhdesine geçip geçmediği ile çalınan diğer eşyaların iadesinin de sağlanıp sağlanmadığı hususları sorulup, buna göre araştırma yapılması gerektiği ve 200 TL'nin müştekinin uhdesine geçtiğinin belirlenmesi halinde ise müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre her iki suç açısından 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

4-Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması suçundan, temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1782, Karar No: 2010/4791, Tarih: 21.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/1782 E.  ,  2010/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2008 gün ve 2008/191 E. 2008/595 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19741, Karar No: 2010/8423, Tarih: 28.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19741 E.  ,  2010/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.9.2009
Yargıtay — Esas No: 2012/2240, Karar No: 2014/815, Tarih: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/2240 E.  ,  2014/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre, mağdurun sanığın TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk olan kardeşi tanık ... bir süre evlilik dışı birlikte yaşadığı, mağdurla geçinemeyen ... evine döndükten sonra, mağdurun sanık ve ailesini tehdit etmeye başladığı, bu sebeplerle sanıkla mağdur arasında çekişme oluştuğu, olaydan beş ay önce de sanığın mağduru basit şekilde yaraladığı, olay günü mağdurun, sanığın diğer kardeşi .... işyerinde...konuşup ayrıldığı, kısa bir süre sonra işyerine gelip bu görüşmeyi öğrenen sanığın, dükkanda bulunan baltayı alarak mağdurun peşinden koştuğu, akabinde baltanın kesici kısmı ile kaçmakta olan mağdurun kafasına ve sırtına iki kez vurduğu, başının arkasından saçlı deri kesisi ve sırtında 6 cm. uzunluğunda sıyrık oluşan mağdurun, can havliyle kendisini yakında bulunan bir berber dükkanına atarak kapıyı kilitlediği, ardından yetişen sanığın kapıyı zorlamasına rağmen açamaması üzerine baltayla camları kırdığı, etraftan kendisine doğru yaklaşanları görünce de eylemini tamamlayamadan suç yerinden kaçtığı olayda,

Tanık beyanları ve suçun nitelendirilmesi için yeterli olan Adli Tıp raporları uyarınca, yaraların niteliği dikkate alınarak, suçta kullanılan baltanın öldürmeye elverişli olduğunun anlaşılması, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve engel halin varlığı gözönünde bulundurulduğunda, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın fiilinin "öldürmeye teşebbüs" olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, yaraların niteliği ile ilgili yeniden rapor alınması ve sanığın fiilinin "kasten yaralama" olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşünceleri benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının eksik soruşturmaya ve suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/852, Karar No: 2021/6392, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/852 E.  ,  2021/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1) Sanık hakkında "2009 yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin 07.04.2014 tarihli yazının 28.04.2014 tarihinde ikametgah adresinde sanığın eşine tebliğ edilmesine rağmen yasal defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmediği somut olayda; sanığın savunmasında "... Söz konusu defterleri vergi dairesine teslim ettim ancak bir kısım defterler eksik olduğu için kendileri almadılar. Hatta ben söz konusu teslimat ile ilgili olarak rahatsız olduğumu ve diğer belgeleri de daha sonra getireceğimi söyledim ancak kabul etmediler. Yine ben söz konusu şirketin müdürüydüm. Daha sonra şirketteki yetkilerimi vekaletle Fuat Yaşar isimli şahsa devrettim. Ancak müdür olarak ben görünüyordum. Bununla birlikte işlemleri kendileri yapıyorlardı." şeklinde beyanda bulunarak herhangi bir mücbir neden ileri süremediği, ibraz edilmeyen faturaların yasal deftere kaydedildiği, sanığın da bunu kabul ettiği ve bu nedenle ibraz edilmeyen faturaların varlığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamı ile sanığın sübut bulan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12785, Karar No: 2017/4735, Tarih: 20.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12785 E.  ,  2017/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Yağma suçundan TCK'nun 148/1, 35/2, 53.maddeleri uyarınca 4 yıl hapis; tehdit suçundan TCK'nun 106/2-a, 43/1, 53.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis; müdafi ücretinin sanıktan alınmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5053, Karar No: 2025/624, Tarih: 23.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5053 E.  ,  2025/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/423 E., 2024/95 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.12.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi

mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1086, Karar No: 2013/3545, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1086 E.  ,  2013/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8847, Karar No: 2016/7242, Tarih: 06.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8847 E.  ,  2016/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası ve 60 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, telefonunun arızalanması nedeniyle, katılanın oğlu mağdur ... tarafından kullanılan cep telefonunu kısa süreliğine kullanmak için ödünç aldığı, ancak mağdur tarafından defalarca istenmesine rağmen telefonun iade edilmediği anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

2- 5275 sayılı Kanun'un 106/4 maddesindeki düzenleme gözetilmeden, suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük sanık hakkkında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN", "4 GÜN" ''3 GÜN'' ve "60 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "3 GÜN" "2 GÜN'' ve "40 TL" ibarelerinin eklenmesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın ise hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16785, Karar No: 2019/13734, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16785 E.  ,  2019/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.