muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1174, Karar No: 2011/3445, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1174 E.  ,  2011/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil, iskânın alınması ile ilgili muarazanın önlenmesi talebine ilişkin olup, mahkemece davaların kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında biçimine uygun olarak düzenlenen 22.09.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı arsa sahibine ait 10 nolu parselde 8 daireli olarak yapılacak binada davacı yükleniciye 5 daire verilmesi, tapu devrinin aşamalı olarak verilip son iki bağımsız bölümün tapusunun genel iskânın alınıp arsa sahibine ait dairelerin tesliminden sonra verilmesi kararlaştırılmıştır. Yargılama sırasında davaya konu binanın genel iskânının davadan önce 28.04.2006 tarihinde alındığı ancak sonradan genel iskân için düzenlenen belgelerde davalıya ait imzaların sahte olarak atıldığı iddiası ile ceza davası açıldığı ve belediyece iptâl edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak binanın tamamlandığı, belirlenen bazı eksik kusurlu imalât bedelinin 15.750,00 TL olduğu belirtilerek bu miktarın davacı tarafından depo edilip davalıya ödenmesi kaydıyla asıl ve birleşen 2007/16 Esas sayılı davanın kabulü ile sözleşme gereği devri gereken tüm payların tapu iptâli ile davacı adına tesciline ve birleşen 2008/14 Esas sayılı davanın da kabulü ile davalı adına iş bitirme tutanağına imzası aranmaksızın genel iskân belgesi almak üzere davacıya yetki belgesi verilmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme hükümlerine göre davacı yüklenicinin öncelikli edimi binanın genel iskânının alınıp arsa sahibine ait dairelerin teslimidir. Mahkemece birlikte ifa kuralına göre eksik işlerin bedeli depo edilerek tapu iptâl tescil kararı verilmiş ise de arsa sahiplerinin inşaat ile ilgili tüm alacaklarının karşılanması sağlanmadıkça birlikte ifa kuralları yerine getirilmiş olmaz. Binanın genel iskânı iptâl edilmiş, yargılama sırasında yenilendiğine ilişkin bir belge de sunulmamıştır. Bu nedenle mahkemece öncelikle iskânın alınması için davacıya yetki ve süre verilmeli, bundan sonra belirlenen eksik ve kusurlu işlerin bilirkişilerden alınacak ek rapor ile karar tarihine en yakın mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli belirlenip depo edilmek sureti ile tapu iptâl ve tecsile karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. Diğer taraftan gayrimenkulde kat irtifakının da kurulmadığı halen tarla vasfında olduğu tapu kaydından anlaşılmaktadır. Bu haliyle mahkemece 15/24 hissenin iptâline dair verilen kararın infazı da mümkün değildir. Mahkemece yapılması gereken iş davacıya iskânın alınması için yetki ve izin verilmesi, iskânın alınması halinde saptanan eksik işlerin karar tarihine en yakın piyasa rayicinin ve kat irtifakına esas olacak payların bilirkişilerden alıncak ek rapor ile saptanması, bulunacak bedelin davacıya depo ettirilerek ve davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalılar yönünden yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmeksizin tapu iptâl tescil kararı verilmesi, iskânın alınmaması halinde davanın reddine karar vermekten ibarettir. Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21094, Karar No: 2013/7526, Tarih: 08.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21094 E.  ,  2013/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .... Ankara Şubesinde operasyon yönetmen yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 30.03.2011 tarihinde sona erdirildiğini, mesai saatlerinin 09:00-18:00 arası olması gerekirken haftalık kırkbeş saatlik çalışma sınırını aşarak en erken 20:00'de günlük çalışmasına son verdiğini, on saat haftalık fazla mesaisi ortaya çıkmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, bu ücretin ödenmesi için Ankara 16. Noterliği aracılığıyla 10.05.2011 tarihli ihtarname gönderildiğini, davalı tarafça ödeme yapılmadığını bu sebeple fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin tüm hakları kendisine ödenmek suretiyle sona erdirildiğini, bu sebeple davanın reddi gerektiğini, ücret alacaklarının zamanaşımı süresinin beş yıl olduğundan dava tarihinden geriye dönük beş yıllık alacaklarını isteyebileceği, bu sebeple iş sözleşmesinin başladığı tarihten itibaren istemesinin iş kanununa aykırı olduğunu, davacının her ay imza karşılığı teslim almış olduğu bordrolara ve banka hesabına yatan aylık ücretine kanuni süre olan altı iş günü içerisinde itiraz etmediğini, bu sebeple dahi fazla mesai alacağı talep etmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının fazla mesai yaptığını kabul anlamına gelmemekle beraber imzalamış olduğu hizmet sözleşmesinin 8. maddesi hükmü uyarınca aylık ücrete dahil olan fazla çalışmayı kabul ettiğini, bu durumlarda alacak talebinde bulunamayacağına ilişkin Yargıtay kararları olduğunu, işçinin hastalık, sağlık, ölüm, mazeret izni gibi sebeplerle her gün aynı şekilde fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu durumlarda alacak talebinde bulunamayacağına ilişkin Yargıtay kararları olduğunu davacı tarafın bu beyanının gerçeği yansıtmadığını, müvekkil bankanın çalışma saatlerinin 09:00-18:00 arası olduğunu,

davacının fazla mesai yapmadığını, müvekkil bankanın fazla mesai yapılması yönünde herhangi bir talebi bulunmadığınından davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

davacının fazla mesai yapmadığını, müvekkil bankanın fazla mesai yapılması yönünde herhangi bir talebi bulunmadığınından davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının fazla mesai isteği taraf tanıklarının anlatımlarında belirtilen çalışma saatlerinin ortalaması esas alınarak yapılan hesaplamaya itibir edilerek kabul edilmişse de salt tanık sözlerine dayanılarak isteğin kabul edilmesi doğru görülmemiştir. Tanık sözlerininin denetlenmesi ve gerçek durumun araştırılıp saptanması bakımından uzman bir bilirkişi aracılığıyla işyerinde keşif yapılarak iş yoğunluğunun fazla mesai yapılmasını gerektirip gerektirmediği tespit edilip işyerindeki kamera kayıtları da incelenip giriş-çıkış saatleri daha somut bir şekilde tespit edilip bundan sonra davacının fazla mesai yapıp yapmadığının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14211, Karar No: 2022/8155, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14211 E.  ,  2022/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/67 E.– 2021/340 K. sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/67 E - 2021/340 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13098, Karar No: 2013/381, Tarih: 17.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13098 E.  ,  2013/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Takibe konu... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2011 tarih ve 2011/243 E., 2011/335 K. sayılı "haksız tutuklama nedeniyle tazminata" ilişkin kararına istinaden, alacaklı tarafından borçlu hakkında maddi ve manevi tazminat istemiyle yapılan takip talebi İcra Müdürlüğü'nce 28.05.2012 tarihinde “Yasa gereği Ceza Mahkemesi kararları kesinleşmeden icraya konulamayacağından, takibin kesinleşme şerhi verilmeden talebin kabul edilmemesine ve talebin reddine” şeklinde kararla reddedilmiş, bu kararın kaldırılması için alacaklı vekili tarafından İcra Mahkemesine şikayete gelinmiş Mahkemece İcra Müdürlüğü kararının doğru olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Ceza Mahkemelerinin, tazminata ve yargılama giderlerine ilişkin hükümleri ilamlı icra takibine konu edilebilir. 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümleri kesinleşmedikçe infaz olunamaz. Mahkumiyet kararının eklentisi olarak hükmolunan tazminat, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin de hüküm kesinleşmedikçe asla tabi olarak infazı istenemez.

Somut olayda, ise takibe konu edilen... Ağır Ceza Mahkemesi'nin yukarıda anılan ilamının konusu ceza mahkumiyeti içermeyen, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak tesis edilen ve müstakilen tazminata ilişkin olup, takibe konulabilmesi için kesinleşmesine gerek bulunmamaktadır. Ayrıca İİK'nun 32. maddesinde “para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam İcra Dairesine verilince İcra Müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder” düzenlemesine yer verilmiş bu madde ve devamında İcra Müdürüne ilamın kesinleşip kesinleşmediğini araştırma görevi verilmemiştir. Bu husus icra emri tebliğinden sonra borçlunun şikayeti üzerine İcra Mahkemesince incelenip karara bağlanır. O Halde Mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7648, Karar No: 2021/832, Tarih: 02.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7648 E.  ,  2021/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/180 Esas–2019/10 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02/02/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/180 E-2019/10 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 106 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 üncü bendinin ilk paragrafının tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdirinde belirlediği ve davalıya ödenmesine karar verilen 116.916,00 TL bedele 13.10.2018 tarihinden karar tarihi olan 15.01.2019 tarihine, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 38.467,26 TL bedele ise 13.10.2018 tarihinden karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmek suretiyle;) paragrafının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nci bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25415, Karar No: 2018/2355, Tarih: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25415 E.  ,  2018/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2836, Karar No: 2019/5190, Tarih: 10.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2836 E.  ,  2019/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin 19.12.2018 gün ve 2017/21851 Esas ve 2018/14620 Karar sayılı kararına itiraz edilmekle yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2019 tarihli itirazı yerinde görülüp Dairemizin Onama kararı kaldırılarak, yeniden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında daha önce tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olmasına karşın mahkeme hükmünde ''...TCK.nun 58/6. maddesi gereğince 2.KEZ mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına'' karar verilmesi;

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7.fıkrasından "2.KEZ" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9961, Karar No: 2015/22683, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9961 E.  ,  2015/22683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.