muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36806, Karar No: 2021/4085, Tarih: 05.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36806 E.  ,  2021/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 37 md. delaletiyle TCK'nın 158/1-g , 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in internetten satılık olarak gördüğü cep telefonunu almak için ilanda belirtilen ... numaralı telefonu aradığı, telefonun satışı için 550 TL'ye anlaştıkları, katılan 550 TL parayı sanık ...'in Yapı Kredi Bankası Avcılar Çarşı şubesindeki ... numaralı hesabına yatırıldığı, ancak cep telefonunun katılana gönderilmediği, katılanı gönderdiği paranın İstanbul Büyük Otogarındaki Akbank ATM sinden aynı gün çekildiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmasında banka kartını arkadaşı olan ve hakkında mahkumiyet hükmü verilen diğer sanık ...'e verdiğini, kartı verdiği zaman ... ve ... isimli arkadaşlarının da yanlarında olduğunu savunması, olayda kullanılan ... numaralı hattın hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... adlı kişiye ait olduğu, ancak telefon sözleşmesi ile ilgili bir imza ve yazı incelemesi yapılmamış olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanığın savunmasında geçen ... ve ... isimli şahısların olayla ilgili beyanlarının alınması, sanığın ve ...'in imza ve yazı örnekleri alınıp telefon hattına ilişkin sözleşmenin getirtilerek sözleşmedeki imza ve yazıların sanıkların veya .... isimli şahsa ait olup olmadığının tespit edilmesi, olayda kullanılan telefon hattının suç tarihi öncesi ve sonrasına ait HTS kayıtlarının getirtilerek sanıklarla yakınlığı olan kişi yada kişilerle irtibatı olup olmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Eylemin TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu halde TCK'nın 158/1-g maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, bozmanın 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'a sirayetine, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3212, Karar No: 2009/3127, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3212 E.  ,  2009/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, tapuda yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10385, Karar No: 2022/4689, Tarih: 14.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10385 E.  ,  2022/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın reddine ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacılar vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların eşi/babası ... kullandığı banka kredisine teminat sağlamak üzere davalı nezdinde hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, poliçe süresi içinde ölüm gerçekleştiği halde davalı sigortacının beyan yükümlülüğüne uyulmadığı gerekçesiyle ödeme yapmayı reddettiğini belirterek, ölüm tarihindeki poliçe vefat teminatı olan 100.000,00 TL'nin en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; poliçe tanziminden önce mevcut olan hipertansiyon rahatsızlığının beyan edilmediğini ve ölümün de bu rahatsızlığa bağlı gelişen beyin kanaması sonucu meydana geldiğini, beyan yükümlülüğüne uyulmaması nedeniyle zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; sigortalının ölüm nedeni ile beyan edilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğu, TTK'nın 1435. ve 1439. maddeleri gereği davalının tazminattan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karara davacılar vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacılar vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, poliçe tanziminden yaklaşık 3 yıl önceye dayanan kronik hipertansiyon hastalığını poliçe tanzimi sırasında bildirmeyen ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435/1. maddesindeki önemli hususları bildirme yükümlülüğüne aykırı davranan sigortalı murisin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen

tüm temyiz itirazlarının reddi ile İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 36.30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/548, Karar No: 2009/4848, Tarih: 28.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/548 E.  ,  2009/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 25/12/2007

Taraflar arasında  birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakan annesinin yaptığı temliklerin ve satış vaadi sözleşmelerinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek sözleşmelerin iptaline ve tapu iptali tescile olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin mahkeme kararı Dairece, "yalnızca 33 sayılı parseldeki 1 numaralı bağımsız bölüm yönünden eksik soruşturma nedeniyle" bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak tamamlanan soruşturma sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.4.2009 Salı günü saat  9.15. de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil,olmazsa tenkis ve satış vaadi sözleşmesinin iptali; karşı dava ise satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali-tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda, dava konusu olmayan ve taraflarla ilgisi bulunmayan bir taşınmaz hakkında hüküm kurulması ve bu şekilde kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13110, Karar No: 2022/14717, Tarih: 20.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13110 E.  ,  2022/14717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1) Sanığın kendisine ait ... medikal şirketi adına, katılan ... şirketinden mal alımı sırasında, diğer katılan ... şirketine ait keşideci imzası sahte oluşturulmuş 53.750 TL meblağlı çeki verip resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; sanığın beyanlarında “bu çeki AGE yetkilisi olarak bildiği ... numaralı telefon hattını kullanan ... isimli şahsın katılan ... şirketi çalışanı ... ... huzurunda imzalayarak 3AF şirketi çalışanı ... ...’e verdiğini, malların Asım lehine alındığını” beyan etmesine karşın gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... isimli kişinin ve ... numaralı telefon hattı sahibinin araştırılması, olay öncesi ve sonrası üçer aylık telefon görüşme kayıtlarının incelenmesi, 3AF şirketi çalışanı ... ...’ün sanığın iddiaları ile ilgili beyanının alınması, ilgili bankanın ve katılan ... şirketinin davaya konu çekin daha önce kendilerinden Repino isimli şirkete verilip ödenen 9.700 TL'lik çek olduğunun, davaya konu dosya arasındaki çekin ise gerçek olmadığını beyan etmelerine rağmen, bu hususun araştırılmaması karşısında, sahtecilik ve aldatıcılık niteliği yönünden inceleme yapılarak, aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden hüküm kurulurken; iddianamede ve mütalaada sanık hakkında TCK'nin 158/1-son maddesi gösterilmemesine rağmen, ek savunma hakkı verilmeksizin TCK'nin 158/1-son madde hükmü uygulanmak sureti ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı,

b) Haksız menfaat miktarı 53.750 TL olan nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nin 158/1-f son maddesi gereği adli para cezasının 5375 gün üzerinde belirlemeye başlaması gerekirken, gerekçesi de açıklamadan doğrudan günlüğü TCK'nin 52/2. maddesine göre 100 TL üzerinden 1613 gün karşılığı 161.300 TL olarak tayini ve TCK'nin 62. maddesi ile indirim yapılırken adli para cezasının gün karşılığının gösterilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6633, Karar No: 2012/8939, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6633 E.  ,  2012/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının sanıklardan ... hakkında onama, diğer sanık ... hakkında bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 16/11/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, sanıklardan ... hakkındaki karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 09/01/2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2012/0073 Esas, 2012/760 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile sanıklardan ... hakkındaki Dairemizin16/11/2011 tarih ve 2011/4154 Esas, 2011/7316 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda,

1- Dosya içinde bulunan şikayete dayanak yapılan ... 9.İcra Müdürlüğünün 2009/12804 esas sayılı takip dosyasında bulunan ... Ticaret Sicili Memurluğunun 02/12/2009 tarih ve 46184 sayılı yazılarında ...Akaryakıt İnşaat ve İnşaat Malzemeleri Demir-Çelik ve Hırdavat Otomotiv Plastik İthalat İhracat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi yetkilisinin ..., ortaklarının ...ve ... olduğunun bildirilmesine rağmen .../... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 10/12/2009 tarih ve 49629 sayılı yazılarında ...Akaryakıt İnş.Malz.İth.İhr. ve San. Ltd. Şti’nin 30/05/2009 tarihinde resen terk ettirildiğinin ve şirket ortağı ve müdürünün ... olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin unvanı tam olarak belirtilmek suretiyle mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde buna göre şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırılması yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Ticareti terk suçu aynı iş yeri ile ilgili olarak aynı yetkilisi/yetkilileri tarafından ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, ... 2.İcra Ceza Mahkemesinin 2010/252 esas sayılı dosyası incelenerek tarafları atılı suçun aynı olduğunun anlaşılması halinde, sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının veya davanın reddinin gerekip gerekmediği hususlarının tartışılması için her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/302, Karar No: 2018/6583, Tarih: 11.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/302 E.  ,  2018/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2 , 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1116, Karar No: 2017/17082, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1116 E.  ,  2017/17082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşya bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05.12.2017 tarihinde davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 3.470.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.