muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/320, Karar No: 2023/5283, Tarih: 21.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Bursa 2. İnfaz Hakimliğinin 17.07.2013 tarihli kararı, kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ belgesi, 14.04.2015 tarihli yakalanarak ele geçtiğine dair tutanak, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz isteği reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A-8 inci maddesi delaleti ile "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanunun 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 2 nci bendinde açıklanan nedenle Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin (A) bendi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4895, Karar No: 2011/10326, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4895 E.  ,  2011/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazın doğusunda bulunan 1417, 1418, 1419, 1274, 1278, 1357 sayılı parsellerin tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise ilgili dava dosyaları, ya da olanak yok ise, tescil hükümleri ve dayanağı olan bilirkişi raporları ve krokilerinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin dava tarihi olan 08.12.2005 tarihine en yakın zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ile bu tarihe yakın zamanda üretilmiş, memleket haritası, şehircilik ve imar planlarının hazırlanmasında kullanılan havadan çekilmiş şehir ve uyduğu fotoğraflarının,

getirtilerek dosyasına eklenmesi,

Daha sonra dava dosyası yeminleri tahtında orman bilirkişisi ve fen bilirkişiye verilerek, çekişmeli taşınmazın getirtilen hava fotoğrafı uydu fotoğrafı ve şehir fotoğraflarındaki yerlerinin işaretlettirilmesi, memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği, fotoğraflarda ne şekilde görüldüğü konusunda müşterek imzalı ek rapor ve krokinin alınması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4770, Karar No: 2019/3562, Tarih: 27.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/4770 E.  ,  2019/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Maddi ve Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminat taleplerinin reddi ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava TMK'nun 304. maddesine dayalı tazminat isteğine ilişkindir. Davacı kadın davalı ile evlilik dışı ilişkileri nedeniyle hamile kaldığını, bu sebeple çocuğun doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği giderleri olmak üzeri 5.000.- TL maddi, sosyal çevrede dışlanması sebebiyle yaşadığı manevi zarar karşılığı ise 20.000.-TL manevi tazminat talep etmiştir.

Çocuk ile baba arasındaki soybağı, ana ile evlilik, tanıma ya da hakim hükmüyle kurulabilmektedir (TMK m. 282/2). Toplanan delillerden, davaya konu küçük çocuğun 17.12.2013 tarihinde dünyaya geldiği ve baba tarafından nüfus memuruna beyanla tanındığı anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesinde ananın babalık davası ile birlikte veya ayrı olarak baba veya mirasçılarından doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderleri isteyebileceği hüküm altına alınmıştır. Mahkemece davacının maddi tazminat niteliğindeki doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderlere ilişkin talebi ile ilgili doğum yapılan hastaneden doğum belgelerinin istenmesi, taraf delillerinin toplanması, delillerin bu çerçevede incelenerek, gerektiğinde giderler konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Manevi tazminat istemine yönelik yapılan incelemede;

3- Manevi tazminat istemine yönelik yapılan incelemede;

Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesi ananın mali haklarını hüküm altına almıştır. Davacı kadının Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesinde yazılan mali haklar dışındaki manevi tazminat istemi Borçlar Kanunundan kaynaklanmakta olup aile mahkemelerinin görev alanı dışındadır. (B.K 49. ve 58.). Bu açıklamalar uyarınca manevi tazminata yönelik dava; Türk Medeni Kanununun 304. maddesinden değil Borçlar Kanunu 49. ve 58. maddelerinden kaynaklı olup, davanın Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülüp karara bağlanılması zorunludur. Davacı başvuru harcını yatırmıştır. Başvuru harcı dava dilekçesindeki tüm istekleri kapsar. O halde mahkemece, bu istekle ilgili davacıya nispi harcın tamamlanması için süre verilmesi, verilen süre içinde eksik nispi harç tamamlandığı takdirde bu talep yönünden tefrik ve görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temiyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6353, Karar No: 2013/7580, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6353 E.  ,  2013/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2011 gün ve 2011/74 Esas, 2011/238 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile ...'in hükümden sonra 26.04.2011 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikâh yapıldığında kamu davası ve hükmedilen cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1456, Karar No: 2011/5800, Tarih: 23.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1456 E.  ,  2011/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 6/8 oranında indirim yapılarak 22 gün hapis 112 TL adli para, TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 18 gün hapis ve 93 TL adli para cezası, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 216 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. madde gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 309 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5566, Karar No: 2017/6465, Tarih: 21.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5566 E.  ,  2017/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleşen dava ise tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vekili de temyize cevap dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/02/2017 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı birleşen davanın davalısı ... vekili gerekçeli kararı temyiz ettiği halde harçtan muaf olduğunu beyan etmesi nedeniyle temyiz başvurusu sırasında harç alınmadığı anlaşılmıştır.

5737 sayılı Kanununun 77.maddesinde vakıfların her türlü harçtan muaf olduğunun belirtilmesi davacı vakfın yargılama harçlarından muaf olduğunu göstermez.

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle davacı/davalı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının temyiz edenden istenip istenmediği ./..

araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7986, Karar No: 2016/14549, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7986 E.  ,  2016/14549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği elektrik faturaları ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 13.864,90 TL kayıp kaçak bedelinin davalı ... A.Ş.'den, 135.000 TL kayıp kaçak bedelinin davalı ... Elektrik... A.Ş.'den, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ....A.Ş., taraflar arasında imzalanan ebonelik sözleşmesi gereğince yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, ayrıca bu bedellerinin kendileri tarafından gelir kaydedilmeksizin dağıtım şirketlerine aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Elektrik Perakende Satış A.Ş., taraflar arasında imzalanan ebonelik sözleşmesi gereğince yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığınısavunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Davalı ..... A.Ş yönünden; davanın kabulü ile; 13.864,90 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren (30.01.2015) işleyecek avans faiziyle birlikte davalı .... A.Ş den alınarak davacıya verilmesine, Davalı ... önünden; davanın kısmen kabulü ile; 82.825,86 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren (30.01.2015) işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ... an alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı şirket ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. İle imzalanan 02/04/2009 tarihli "elektrik enerjisi satışına ilişkin perakende satış sözleşmesi"nin 15. maddesinde; ''...sözleşmenin ve yürürlükteki ilgili mevzuatın uygulamasından doğacak anlaşmazlıkların giderilmesinde yetkili organ ... Mahkemeleri ve İcra Daireleridir" şeklinde yetki şartı bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17.maddesine göre; ''Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.''

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 17.maddesine göre; ''Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.''

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 448. Maddesi ise; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" şeklindeki ifadesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağına vurgu yapmaktadır.

Buna göre somut olayda, davacı ile davalı davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasındaki abonelik sözleşmesinde, bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı ve her iki tarafların tacir olması sebebi ile 6100 sayılı HMK'nın 17.maddesi uyarınca anılan yetki şartının geçerli olduğu açıktır.

O halde mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak sureti ile dava konusu uyuşmazlıkta ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilerek dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı ....Ş'nin tüm, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... Elektrik Dağıtım Aş. Yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı .... A.Ş'nin tüm, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20713, Karar No: 2014/22166, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20713 E.  ,  2014/22166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2014

NUMARASI : 2013/966-2014/300

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.