muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14272, Karar No: 2016/15171, Tarih: 15.12.2016

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16697, Karar No: 2014/5330, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16697 E.  ,  2014/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/396-2013/239

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/05/2013 tarih ve 2011/396-2013/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalanan Türkiye'den Almanya ve Hollanda'ya taşınmak üzere davalılar tarafından teslim alınan giyim emtiasının davalı Z.. Ç..'in kullandığı araç ile taşınması sırasında bir kısmının hasarlandığını, taşıyıcının davalı Nak. Ltd. Şti. olduğunu, hasar bedeli 4.872,00 Euro (karşılığı 7.825,00 TL)’nin 16/03/2006 tarihinde sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı İş Finansal Kiralama A.Ş. ile ilgili davayı atiye terk etmiştir.

Davalı ..Uluslararası Taş. Ltd. Şti. vekili; aracın Bulgaristan’da yollarının uluslararası standartlara uygun olmaması nedeniyle yolun sağ tarafına yan yattığını ve emtianın bir kısmının hasarlandığını, kazada sürücünün kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Z.. Ç..; kullandığı aracın hamulenin hatalı yüklenmesi nedeniyle Bulgaristan çıkışında devrildiğini, yükleme yapılırken sigorta ettiren-gönderici As-Av Tekstil şirketi yetkililerini uyardığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davacı tarafın oluşan zararı tayine elverişli şekilde, hasar gören malları ayrı ayrı parça adedine göre tanımlamadığı, ürünlerin cins ve niteliklerinin belirlenemediği, davacı tarafından sunulan 5 adet yansıtma faturası üzerinden davalıların sorumluluğunun belirlenemeyeceği, davacının gerçek zarar miktarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR'ye tabi taşıma sonucu hasarlanan mal bedelinin davacı sigorta şirketi tarafından ödenmesinden sonra davalı taşıyıcılar aleyhine açılan rücu davasıdır.

Dairemizin bozma ilamına uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda; davacı tarafından sadece yurtdışındaki alıcının düzenlediği yansıtma faturalarının ibraz edildiği, ibraz edilen bu faturalara dayalı olarak CMR'nin 23. maddesi gereğince gerçek zarar

miktarının belirlenemeyeceği ve dosya içinde gerçek zarar miktarını belirlemeye elverişle belge ve bilgi bulunmadığı bildirilmiş, mahkemece bu rapora dayalı olarak zarar miktarının belirlenemediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda; davacı tarafından sadece yurtdışındaki alıcının düzenlediği yansıtma faturalarının ibraz edildiği, ibraz edilen bu faturalara dayalı olarak CMR'nin 23. maddesi gereğince gerçek zarar

miktarının belirlenemeyeceği ve dosya içinde gerçek zarar miktarını belirlemeye elverişle belge ve bilgi bulunmadığı bildirilmiş, mahkemece bu rapora dayalı olarak zarar miktarının belirlenemediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 42-43. maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'n 50-51. maddeleri gereğince zararı ispat etmek davacıya düşer ise de zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı taktirde hakim, halin mutad cereyanı ve mutazarrırın aldığı tedbirleri nazara alınarak zarar miktarını adalete tevfikan tayin eder. Bu durumda mahkemece, dosya içindeki mevcut deliller, iddia ve savunma gözönüne alındığında taşıma esnasında bir kısım malların hasar gördüğü ve davalı taşıyıcılaran malı hasarsız, tam ve sağlam olarak teslim aldıkları anlaşılmakla kazanın meydana geliş şekli, kaza esnasında araçta bulunan malların miktarı, kazadan sonra ikinci taşıyıcı tarafından düzenlenen uluslararası nakliyat notları ve diğer deliller gözetilerek mahkemece adalete uygun bir tazminata hükmetmek gerekirken zarar miktarının belirlenemediği gerekçesiyle davanın reddi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3192, Karar No: 2024/4975, Tarih: 17.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3192 E.  ,  2024/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili Konyaaltı ilçesi Hurma ... bulunan çekişmeli 1151 parsel sayılı taşınmaz idari yoldan Hazine adına taşlık ve çalılık niteliği ile tescilli iken 17.03.2005 tarihinde 2886 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi gereğince davalı ...’a Hazine tarafından satılarak mülkiyeti devredilmiştir.

Davacıların talebi dava tarihinden önce Hazine tarafından davalıya satışı yapılan çekişmeli eski 1151 yeni 20379 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince dava tarihinden önce Hazine tarafından davalıya yapılan satışın ayakta olduğu ve bu nedenle yolsuz tescil niteliğinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekilinin istinaf istemi Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş; davacılar vekilince bu kez temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Davacılar tarafından yatırılan 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17412, Karar No: 2014/3534, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17412 E.  ,  2014/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesinde “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkanları çerçevesinde tahsil ederler” hükmü yer almaktadır. Yine 2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesinde, “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları,acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır” denilmektedir.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Dokuzuncu maddesinde ise, “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanununun 32 nci, 5393 sayılı Belediye Kanununun 38 inci ve 60 ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 18 inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır” hükmü yer almaktadır.

Sanıklardan ...'nun sağlık güvencesi olmayan kızı olan Melek Çiftçioğlu'nun suç tarihinde merdivenden düşüp yaralanması üzerine, yukarıda açık kimliği yazılı akrabası olan sanık ...'ın kızı Fatma Çakmaklar'a ait yeşilkartı sanık ...'dan alarak kızı Melek Çiftçioğlu'nu Şanlıurfa 500 yataklı Devlet Hastanesine götürüp burada tedavisinin yaptırdığı, sanıkların eylemleri neticesinde kamunun 140.20 TL zararının oluştuğu olayda; hiçbir sosyal güvencesi bulunmayan sanık Yusuf'un acil sağlık hizmet bedellerinin alınmasının söz konusu olamayacağı, bu nedenle sanıkların eylemi nedeniyle kamunun herhangi bir zararından söz edilemeyeceği ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18276, Karar No: 2014/9679, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18276 E.  ,  2014/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen arkadaşları ile birlikte Konak Motor...'nin duvar ile çevrili bahçesine girerek atıl eşyaların konduğu deponun kepenk demirlerini kesip içeri girdiği, bir adet otomobil radyatörü alarak .. isimli işyerine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'in kimlik fotokopisini vererek satıp, karşılığında 70,00 TL para aldığı, ertesi gün aynı depoya yeniden girip başka hurda eşyaları da alıp uzaklaşırlarken yapılan bir ihbar üzerine kolluk görevlilerince arkadaşları ile birlikte suç üstü yakalandığı somut olayda; suça sürüklenen çocukların aldıkları eşyaların demir yolu kenarında bulunan hurdalar olduklarına yönelik savunmalarına karşın teslim tutanağında okul müdür yardımcısı ... ...'nın beyanından anlaşıldığı üzere, suça sürüklenen çocuklardan ele geçirilen eşyaların okula ait olduğunun tespit edilmesi, okulun güvenlik kameralarından her ne kadar yüzleri teşhis edilemese de bahçeye giren çocukların depodan eşya çaldıklarının anlaşılması karşısında zincirleme olarak kamu kurumu aleyhine hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7222, Karar No: 2017/2495, Tarih: 03.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7222 E.  ,  2017/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ve diğer davalı ...'in davalı-borçlu ... aleyhine icra takibi başlattıklarını, bu şahsa ait taşınmaz üzerine 22.03.2012 tarihinde haciz koydurduklarını, davalı ...'ın daha sonra icra takibine geçmiş olmasına rağmen aynı taşınmaza 28.12.2011 tarihinde haciz koydurarak sattırdığını, satıştan sonra yapılan derece kararında ilk sıradaki alacaklının davalı ... olduğunu, kendilerinin ikinci sıraya yerleştirildiğini, davalılar arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğunu, kendilerinin uzun süre aradıktan sonra borçluya ve taşınmazına ulaşabildikleri halde diğer davalının çok kısa bir sürede tebligatı yaptırdığını, borçlu ...'nin bizzat icra dairesine gelerek kendisine ait taşınmaz mal beyanında bulunarak alacaklısına yardımcı olduğunu, tarafların daha önceden tanıştıklarını ve aralarında bir arkadaşlık ilişkisi olduğunu, kendi aralarında anlaşmalı ve planlı bir şekilde hareket ettiklerini, yapılan sıra cetveli işlem ve kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın iptali yolunda hüküm kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bilirkişi raporu doğrultusunda yapılan işlemlerde bir hile ve muvazaa bulunmadığı, dolayısıyla yapılan sıra cetvelinin yerinde olduğu, gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6146, Karar No: 2012/13113, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6146 E.  ,  2012/13113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yapı Kimyasalları Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ....Şti.vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 3.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.01.2012 gün ve 391-42 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava dilekçesine ekli davacı vekilinin genel vekaletnamesini davacı şirketi temsilen Şefik Kerem Sar'ın verdiği görülmüştür. Ancak bu yetkilinin dava tarihi itibariyle davacı şirketi temsil yetkisinin ortadan kalktığı anlaşıldığından davacı vekilinin davacı şirket tarafından dava tarihi itibariyle yetkili temsilci vasıtasıyla verilen vekaletname varsa dosyasına konması, yoksa bu durumun belgelendirilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.