muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3207, Karar No: 2008/8664, Tarih: 29.05.2008

10. Ceza Dairesi 2008/3207 E., 2008/8664 K.

**10. Ceza Dairesi 2008/3207 E., 2008/8664 K.**

**- UYUUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMAK**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 141 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 44 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 3 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 119 ]

**"İçtihat Metni"**

Teşekkül halinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanıklar D.. K.., E.. R.., T.. R.. ve V.. R.. hakkında İSTANBUL 12. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu, 09.04.2007 tarihli 2004/141 esas, 2007/73 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; resen de temyize tabi olan hükmün Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafilerin tarafından temyiz edildiği; sanıklar müdafilerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının talep edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık D..K.. hakkındaki hükmün onanması, sanıklar E.. R.., T.. R.. ve V.. R.. haklarındaki hükmün bozulması isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 20.02.2008 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Davetiye tebliğine rağmen sanık D.. K.. müdafii bulunmadığından dosya sanık D.. k..hakkında duruşmasız, diğer sanıklar hakkında duruşmalı olarak incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık E.. R.. hakkındaki hükmün incelenmesi;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyetine yeterli, kesin inandırıcı, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı halde beraatına karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması

Yasaya aykırı Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları ve sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görüldüğünden resen de temyize tabi olan hükmün istem gibi BOZULMASINA,

B- Sanıklar D.. K.., T.. R.. ve V.. R.. hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile sanıklar T.. R.. ve V.. .. müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin uyuşturucu madde nakletmek ya da uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak, ihraç etmek suçuna teşebbüs ettiklerinin kabulü halinde işledikleri bir fiil ile birisi ihraca teşebbüs, diğeri tamamlanmış bulundurma ya da nakletme olmak üzere iki suç işlemiş olacaklarından, sanıklar hakkında;

a- Uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılarak cezanın belirlenmesi,

b- Tamamlanmış uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan uygulama yapılarak cezanın belirlenmesi,

a- Uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılarak cezanın belirlenmesi,

b- Tamamlanmış uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan uygulama yapılarak cezanın belirlenmesi,

Daha sonra TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen, "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır." şeklinde ifade edilen fikri içtima kurallarına göre sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte somutlaştırma ve karşılaştırma yapılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Temel Ceza saptanırken, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasanın 141/3. ve 5271 sayılı CMK'nin 34/1. maddesi gereğince gösterilen gerekçenin, TCK'nin 61. maddesinde belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saikı göz önünde bulundurarak ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olması gerekir.

Gerekçenin bu niteliği kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek özelliklerini taşıması yanında, hâkimin aşağı ve yukarı hadler arasında takdir yetkisini kullanırken TCK'nin 61. maddesinde düzenlenen kuralın dışına çıkıp çıkmadığının Yargıtay'ca değerlendirileceğini de göstermektedir. Yargıtay'ın görevi, yasaların Türkiye genelinde hukuka uygun olarak uygulanıp uygulanmadığını denetlemek, içtihatları ile ülkede yasaların ve hukuk kurallarının uygulanmasındaki birliği sağlamaktır.

Sanıkta ele geçen 118358,986 gram uyuşturucu maddenin niteliği ve miktarına ve buna bağlı olarak suç konusunun önem ve değerine göre, temel cezanın alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de; gider ölçüler açısından işlenen fiilde büyük ağırlık bulunmadığı gözetilmeden, yukarıda belirtilen ilkelere ve 5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak, temel hapis cezasının üst sınırdan belirlenmesi,

2- Sanıklar T.. R.. ve V.. R..'nin suç tarihinde geçerli bir sürücü belgeleri bulunup bulunmadığı araştırılıp, bulunduğunun anlaşılması halinde sanıklar hakkında 2918 sayılı Kanunun 119/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Sanıklar hakkında TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, TCK'nin 53/3. maddesinin uygulanması sırasında sanıkların sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakiler yönünden de "şartla salıverme tarihine kadar TCK'nin 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına" karar verilerek, sözü edilen maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Yasaya aykırı Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar E.. R.., T.. R... ve V.. R.. müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde görüldüğünden resen de temyize tabi olan hükmün kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ: 29/05/2008 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.Ş.. G..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar T.. R.. ve E.. R.. müdafii Av. Ü.. Ö... V.. R.. müdafii Av. H.. A..'nin yokluğunda, 29/05/2008 gününde yöntemine uygun biçimde açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/452, Karar No: 2021/10442, Tarih: 28.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/452 E.  ,  2021/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddi ile tescile ilişkin olarak kararın düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında kurulan hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Maltepe İlçesi, Yenikariye Mahallesi ... ada ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile tescile ilişkin olarak kararın düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7546, Karar No: 2011/7781, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7546 E.  ,  2011/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, daha önce düşünmediği halde, tatil ... kazandığından bahisle davet edildiği tesiste, davalı firma elemanlarının yoğun baskıları sonucunda 13.7.2005 tarihli devre tatil sözleşmesi imzaladığını, ancak tatil hakkını hiçbir şekilde kullanmadığını, tesislerin yapı kullanım izinlerinin bulunmadığını, sözleşmenin haksız şartlar içerdiğini, bu nedenlerle fesih koşullarının oluştuğunu sözleşmeyi feshederek, ... olduğu paranın iadesini istemişse de talebinin kabul edilmediği ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile ödediği 4.050 euronun faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının tesisi görerek sözleşmeyi imzaladığını, kapıdan satışın söz konusu olmadığını, süresinde cayma hakkını kullanmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, cayma hakkının süresinde kullanılmadığı, ayıplı hizmet verildiğine ilişkin delil de bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eğlence bahanesi ile davalı firma elemanlarının, hediye tatil kazandığından bahisle düzenlemiş oldukları tanıtım toplantısı sonucunda 13.7.2005 tarihli devre tatil sözleşmesini imzaladığını, ancak tatil hakkını kullanmadığını, tesisin yapı kullanım izninin bulunmadığını belirterek, sözleşmenin feshi ile, ... olduğu bedelin 2010/7546 2011/7781

iadesi istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise devre tatil sözleşmesinin kapıdan satış şeklinde yapılmadığını, davacının tesisleri bizzat görerek sözleşmeyi imzaladığını savunmuştur.

Dosyaya ibraz edilen Kuşadası Belediyesinin 4.10.2007 tarihli yazısında, Prestij clup adı altında işletilen alana ait taşınmaza 1999 yılında, 2126,68 metrekare apart konut, cafeterya ve idari bina için 2001 yılında 720 metrekarelik otel için ve 2004 yılında ise 3321,18 metrekarelik apart için ruhsat verildiğini, bu bölümlerden 720 metrekarelik kısmına yapı kullanma izin belgesi verildiğini bildirmiştir. O halde devre tatil alanı için yapı kullanma izninin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile, davacının yapı kullanma izninin bulunmadığı tesiste tatil hakkını kullanma ve sözleşmeyi ayakta tutma zorunluluğu yoktur. Bu nedenle , mahkemece sözleşmenin feshi ile ödenen bedelin iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 12.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4438, Karar No: 2011/11660, Tarih: 27.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4438 E.  ,  2011/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5244, Karar No: 2024/25144, Tarih: 21.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/5244 E.  ,  2024/25144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Aramanın hukuka aykırı olduğuna,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı

olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21334, Karar No: 2015/2887, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21334 E.  ,  2015/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13779, Karar No: 2012/6312, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13779 E.  ,  2012/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, garson olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin, iş yerinde açık müşteri hesabı kapatma amaçlı müşteri hesaplarında usulsüzlükler yapması, hesaplarda gerçeğe uygun olmayan belgeler kullanması ve bu amaçla şahsına ait olmayan tip (bahşiş) paralarını kullanarak diğer çalışanların hakkını gasbetmesi nedeniyle, haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı hakkında yapılmış bir ceza soruşturması ve bu konuda bir şikayet bulunmadığı, işverenlik tarafından davacının feshe neden olan davranışları ile tazminatsız olarak iş akdin son verilmesi eylem ve sonuç itibari ile işçi aleyhine büyük oransızlık oluşturduğu, ancak bu aşamada iş ilişkisinin işveren açısından devam ettirilmesinin beklenmez bir durum aldığı, davacının iş sözleşmesinin feshi davranışlarından kaynaklanan nedene dayandığından feshin geçerli olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, feshin geçersiz olduğunu; davalı vekili ise, feshin haklı nedene dayandığını belirterek hükmün ortadan kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen, işverenin haklı nedenle derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Davacının feshin geçersizliğine yönelik temyiz itirazları varit görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Davalının temyiz itirazları ise değerlendirildiğinde;

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen, işverenin haklı nedenle derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Davacının feshin geçersizliğine yönelik temyiz itirazları varit görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Davalının temyiz itirazları ise değerlendirildiğinde;

Somut olayda, davalı işverenlikte garson olarak görev yapan davacının iş sözleşmesi, sorumlu olduğu müşterilerden aldığı hesapların kasaya yatırılması ve tip kutusuna atılması gereken bahşişlerde usulsüzlükler yaptığının tespit edilmesi üzerine haklı nedene dayanılarak feshedilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle davacının sabit olan eylemi, her ne kadar mahkemece geçerli fesih nedeni olarak kabul edilmiş ise de, bu eylemin doğruluk ve bağlılığa uygun bir davranış olmadığı açık olmakla, feshin haklı nedene dayandığının kabulü gerekmekte olup, davalının temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12634, Karar No: 2012/11, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/12634 E.  ,  2012/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cumhuriyet Gazetesinin 21/11/2007 tarihli nüshasının 3.sayfasında "ÖZÜRLÜLER ŞURASI" başlığı altında "Başbakanlık tarikat amblemini tercih etti" başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyİe ilgilisi Hakyol Eğitim Yardımlaşma ve Dostluk Vakfı vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair Fatih 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 30/01/2008 tarihli ve 2008/222 sayılı kararına karşı ilgili gazete vekili Avukat ... tarafından vukubulan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin FATİH 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2008 tarihli ve 2008/143 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.05.2009 gün ve 28411 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2009 gün ve KYB. 2009-153807 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, söz konusu yazıda yer alan "Başbakanlık Özürlüler Dairesince düzenlenen 3.Özürlüler Şurasında kullanılan amblemin, Nakşibendi Tarikatının bir kolu olan İskenderpaşa Dergahı'nı uzun yıllar yöneten ...'ın kuruculuğunu yaptığı Hak Yol Vakfı'nın amblemlerinin aynı olması yurttaşların tepkisini çekti, yurttaşlar amblemlerdeki benzerliği, ... iktidarının tarikatlarla olan bağlantısının bir yansıması olarak, değerlendirildi." şeklindeki ibarenin bir bütün içerisinde nazara alındığında, "Hakyol Eğitim ve Yardımlaşma Vakfı'nın bir tarikat olarak nitelendirildiği, bu hususun da 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1.maddesi kapsamında kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım olarak sayılması gerektiği gözetilmeden, söz konusu yazı içeriğinde kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişelerle ilgili gerçeğe aykırı yayının olmadığı, haber-yorum içerikli olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Yasası'nın 3.maddesinde ifadesini bulan basının haber verme hakkı gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlıdır. Haber verme hakkı bu sınırlar içinde kaldığı sürece hukuka uygundur.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca kullanılan düzeltme ve cevap hakkı, kişilik haklarına saldırı ve gerçeğe aykırı yayın yapılmasına karşı düzenlenmiş bir hak olup, haber verme hakkının sınırlanmasına yol açacak yaygınlıkta kullanılamayacak ve ilgilinin gerçeğe aykırılık iddiasının da objektif ölçülere dayanılarak değerlendirilmesi gerekecektir.