muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3993, Karar No: 2019/1836, Tarih: 21.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3993 E.  ,  2019/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-08.07.2009 tarihli iddianame anlatımında; sanık ...'ın, mağdur ...'dan 174.000 TL alacağının bulunduğu, mağdurun borcunu ödeyememesinden dolayı sanık ... tarafından hakkında icra takibi başlatıldığı, suç tarihinden önce kendisini sanık ...'ın yeğeni olarak tanıtan sanık ...'in mağdurun vermiş olduğu 2 adet çeki göstererek kendisine borçlu olduğunu söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine ''Biz alacağımızı alırız'' diyerek tehdit edip iş yerinden ayrıldığı, olay günü de sanık ... ile mağdurun borç konusunu konuşmak için bir restaurantta buluştukları, bu sırada masada sanıklar İbrahim ile ...'in de bulunduğu, mağdur ile sanık ...'ın borç konusunu konuştukları sırada seslerinin yükseldiği, sanık ...'in bu sırada mağdura ''Bana perşembeye kadar 50.000 dolar hazırlayacaksın, aksi takdirde biz almasını biliriz, ben adamın canını alırım, zaten 4 leşim var, firariyim'' dediği, mağdurun itiraz etmesi üzerine sanık ...'in emanette kayıtlı ruhsatsız silahını çıkararak masanın altından yere doğru bir el ateş ettiği, mağdurun ayağa kalkması üzerine yere doğru iki el daha ateş ettiği, bu sırada sanık ...'in elinden silahı alan sanık ...'ın silahın kabza kısmı ile mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığının belirtilmesi karşısında; sanıkların eyleminin yağma veya yağmada "Daha az cezayı gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ...'nın hükümden sonra 03.02.2017 tarihinde vefat ettiğinin UYAP sisteminden alınan nüfus kaydından anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13969, Karar No: 2013/12657, Tarih: 31.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13969 E.  ,  2013/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3498, Karar No: 2024/4360, Tarih: 25.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3498 E.  ,  2024/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/421 E., 2016/313 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.02.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14878, Karar No: 2011/1779, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14878 E.  ,  2011/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22636, Karar No: 2010/13432, Tarih: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22636 E.  ,  2010/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’a ait nüfus kaydının, müdür veya veri hazırlama memuru tarafından imzalanmadığı görülmüş ise de, sanığın hazır bulunduğu 05/06/2001 tarihli oturumda okunması ve sanığın da kaydın kendisinin olduğunu belirtmesi karşısında tebliğnamedeki (2) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ... yakalandığında, suça konu tabancayı bırakmış olduğu sanık ...’nin ismini kolluk güçlerine bildirerek, iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 168/4-1. maddesi uyarınca, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorulmadan, yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522, sanık ... hakkında 59, sanık ... hakkında 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, sanık ... hakkında 62, koşulların gerçekleşmesi halinde 168/4-1, 116/2, 119/1-c maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri de gözetilerek, yapılacak uygulamaya göre lehe yasanın saptanması zorunluluğu,

3- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/07/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22134, Karar No: 2015/12093, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22134 E.  ,  2015/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayı ...'in akıl hastalığı yanında malvarlığını kötü yönetimi nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14704, Karar No: 2010/12730, Tarih: 29.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14704 E.  ,  2010/12730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.madde ve fıkraları uyarınca suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Yasa ile sonradan yürürlüğe giren Yasanın ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerekirken Yasaya uygun olmayan karşılaştırma ile hükümler kurulması,

2-Sanıkların,yakınan polis memurları ... ... ve ... ...'ya hakaret ettiklerinin kabul edilmesine rağmen, hakaret teşkil eden sözlerin ne olduğunun,denetime olanak sağlayacak şekilde gerekçenin kabul kısmına yazılmaması,

3-Gece vakti Yakınan ... ...'un internet cafesin de oyun oynamak isteyip yakınanın izin vermemesi ve kendilerini dışarı çıkmaları yönünde ikaz etmesi üzerine saldırgan davranışlar sergileyen sanıkların, olay esnasında cafe de bulunan yakınan polis memurlarına sövme ve tehdit eylemlerinde bulunup, kendilerine müdahale eden yakınan polis memurlarına kuru sıkı tabanca doğrultarak silahı boşuna taşımayacağım sizi vururum sözleri ile tehdit edip cafe dışında da eylemlerini sürdürmeleri karşısında sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde görevliye etkin direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, 765 sayılı TCY.nın 266/1,80 maddeleriyle hükümler kurulması,

4- Görevliye sövme suçunda, suç tarihine göre temel adli para cezasının 450 TL yerine 489 TL olarak fazla belirlenmesi,

5- Sanıklar müdafiinin son oturumda lehe hükümlerin uygulanması isteğinin TCK.nun 59. maddesini de içerdiği gözetilmeden, bu hususta bir karar verilmemesi,

6- Sanıkların, sövme suçunu iki görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın mağdur sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinde tanımlanan zincirleme suç hükmü uygulanarak eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ..., ... ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürülükte olan 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3155, Karar No: 2018/812, Tarih: 05.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3155 E.  ,  2018/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bornova Vergi Dairesi mükellefi olup toptan deri alım-satım işi ile iştigal ettiği belirtilen sanığın, 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığının iddia olunması; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, alışverişlerin gerçek olduğunu, aldığı malların karşılığını banka aracılığı ile ödediğini savunması; sanığın kullanmış olduğu faturaları düzenleyen ... hakkındaki 14.12.2011 tarih ve VDENR-2011-1408/25 sayılı vergi tekniği raporunda, yapılan yoklamada işyerinin uzun süredir boş olduğunun, herhangi bir mal mevcudunun ve kayıtlı nakliye aracının bulunmadığının belirtilmesi; dosya içerisinde suça konu faturaların bulunmadığının anlaşılması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ...’a yönelik dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen ve sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre deliller tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/13842, Karar No: 2015/26144, Tarih: 24.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13842 E.  ,  2015/26144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/313385

MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2015

NUMARASI : 2015/175 (E) ve 2015/222 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1 yıl hapis ve 500 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl hapis ve 25 gün adli para cezası olarak belirlenip TCK.nun 52/2-3. madde ve fıkraları gereğince 25 gün adli para cezasının her bir günü 20 TL'den 500 TL adli para cezasına çevrilmesi ve bozma öncesi verilen adli para cezasının 5 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 3. paragrafın çıkarılması, hükmün 4. paragrafında yer alan ''25 günün'' ve ''500 TL'' ibareleri çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''30 günün'' ve ''600 TL'' ibarelerinin yazılması; hükme 4. paragrafından sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 1 yıl hapis ve 500 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin ilavesi ve hükmün 6. paragrafı çıkarılarak yerine “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının birer ay ara ile 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan kısmının sanıktan tamamen tahsiline” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2027, Karar No: 2019/6241, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2027 E.  ,  2019/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilinden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.03.2016 tarihli ilamıyla karar araştırmaya yönelik bozulmuş bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.