muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9587, Karar No: 2014/21033, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9587 E.  ,  2014/21033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/207-2014/45

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2544, Karar No: 2011/1866, Tarih: 27.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2544 E.  ,  2011/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 455/1-son, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ölenin yakınlarının davaya katılma talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesine karşın katılan olarak kabul edilerek lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi,

2- Temel adli para cezası üzerinden tayin edilen para cezası ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu bulunan cezaların 765 sayılı TCK’nın 72. maddesi gereğince toplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sonuç adli para cezasının; tayin olunan temel hapis cezasında kusur indirimi ve takdiri indirim yapıldıktan sonra bulunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince günlüğü takdiren 11 TL’den paraya çevrilmesi ile tespit edilen 5005 TL adli para cezası ile 440 TL temel adli para cezasında kusur oranında ve takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenen 275 TL adli para cezasının 765 sayılı TCK’nın 72. maddesi gereğince toplanarak 5280 TL olarak belirlenmesi ve hükümden “katılan vekili için takdir edilen 500 YTL ücreti vekaletin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ilişkin cümlenin çıkartılması suretiyle hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/505, Karar No: 2019/9596, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/505 E.  ,  2019/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların çocuğu ...'nin davalı ... şirketine sigortalı, sürücü ... idaresindeki aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, araç sürücüsünün kazada asli kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kabulüne, 40.346,64 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 40.928,28 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hayatın olağan akışına göre; trafik kazası sonucu davacıların küçük çocuğu ölmeseydi 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana ve babaya bakacağı muhtemeldir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda; desteğin kaza tarihinde 9 yaşında olduğu belirtilmiş kaza tarihinden itibaren yardım ve hizmet ederek destek olacağı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu hesaplama şekli Yargıtay’ın yerleşik kararlarına uygun değildir. Tazminat hesabında küçüğün gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaza tarihinde 9 yaşında olan destek için yetiştirme gideri de düşülmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Her babanın ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir.

Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, anlatılan bilgiler ışığında hüküm kurmaya ve denetime elverişli, kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla, bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13414, Karar No: 2014/1630, Tarih: 12.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13414 E.  ,  2014/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/200847

Mahkemesi : İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26.06.2012

Numarası : 2012/135 - 2012/977

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Sanığın işlediği iddia olunan üç ayrı suçtan dolayı yakalandığında hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendisini E.. S.. olarak tanıttığı ve E.. S.. hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/44370, 2011/65130 esas sayılı iddianameleriyle kamu davalarının açıldığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/10965 soruşturma numaralı dosyasından ise kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından;Öncelikle, sözü edilen dava ve soruşturma dosyalarının aslı ya da onaylı örneklerinin getirilip incelenerek tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın her bir soruşturma dosyasında suçüstü yakalandığında başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması şeklindeki eylemlerinin yenilenen kasıt nedeniyle işlenip işlenmediği üç kez ceza tayin edilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan eksik soruşturma sonucu zincirleme suç kabul edilerek eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında tayin olunan iki yıl hapis cezasından TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığı halde arttırım sonucu cezanın "2 yıl 6 ay" yerine "1 yıl 6 ay" olarak gösterilmesi,

b- Mağdur E.. S..'e ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçunu işleyen sanık hakkında uygulama maddesinin TCK'nın 268/1. maddesinin yollamasıyla 267/1. maddesi yerine, anılan Kanunun 267/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/949, Karar No: 2012/7636, Tarih: 14.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/949 E.  ,  2012/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2010 tarih ve 2010/53-2010/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Haydarpaşa - Denizli seferini yapan Pamukkale Ekspresinin 27/01/2008 tarihinde saat 02:00 sıralarında Kütahya'da raydan çıkması sonucu meydana gelen kazada trende yolcu olan müvekkilinin yaralandığını, çok soğuk olan havada uzun süre olay mahallinde bekletildiğinden fiziki ve psikolojik acı çektiğini, kazanın etkisinden kurtulamadığını ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazanın kış ayında havanın mevsim normallerinin çok altında soğuk olması nedeniyle ray kırılması sonucu meydana geldiğini ve mücbir sebep olduğunu, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının kaza sonrası hastanede bir gün kaldığı ve taburcu edildiği, iş güç kaybı bulunmadığı ancak olayın şoku nedeniyle derin üzüntü yaşadığı, Kütahya Ağır Ceza Mahkemesine dava açılmadan önce aldırılan uzman bilirkişi raporunda davalının tam kusurlu olduğunun bildirildiği gerekçesiyle takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 89,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TCDD'den alınmasına, alınmadığı anlaşılan 79,50 TL temyiz başvuru harcının ve 21,15 TL temyiz ilam harcının davacı'dan alınmasına, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3703, Karar No: 2017/5969, Tarih: 01.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3703 E.  ,  2017/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TAZMİNAT-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ... ve ...’in paydaş oldukları 4626 ada 2 parsel sayılı taşınmazı 25.12.2012 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya muvazaalı olarak temlik ettiklerini, mirasbırakanların kendilerinden önce 2009 yılında ölen kızları ...’dan olma davacı torunlarından mal kaçırma amacıyla bu işlemin yapıldığını, davalının gerçekte mirasbırakanlara bakmadığı gibi mirasbırakanın da özel bakıma ihtiyaçlarının olmadığını, davalının ...’da yaşadığını ileri sürerek ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya temlik edilen çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişler, 27/08/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle çekişme konusu taşınmazın davalı tarafça dava tarihinden üç gün önce dava dışı kişiye satılmış olması nedeniyle iptal tescil talebini tazminata dönüştürmüş, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere taşınmazın devir tarihindeki gerçek değerinin faiziyle birlikte davacıların miras payları oranında davalıdan tahsiline olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı; muris ...’in şeker hastası olup uzun yıllar tedavi gördüğünü, ayak parmaklarının kesilmiş ve gözlerinin son yıllarda göremez olduğunu, muris ...’nin ise 2009 yılından beri siroz tedavisi gördüğünü ve ölümünden 6-7 ay öncesi yatalak duruma düştüğünü, murislere bakan kimse olmadığı için ...’dan murislerinin yanına geldiğini sık sık onları hastaneye götürerek tedavilerini yaptırdığını, murislerin teklifi üzerine çekişme konusu taşınmazın ölünceye kadar bakma şartı ile kendisine temlik edildiğini, temlikten önce murislerine bakmaya başladığını, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin ivazlı ve sağlararası bir işlem olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının anne ve babası olan murislerine karşı bakım borcunu yerine getirdiği, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muvazaalı olarak kabul edilemeyeceği, ivazlı akitlerde tenkis hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş; olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6794, Karar No: 2014/8140, Tarih: 30.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6794 E.  ,  2014/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın doğu sınırında 3573 sayılı Kanuna göre oluşturulan parseli bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz hakkında da aynı yolla (3573 sayılı Kanuna göre) ilk sahibi ya da mirasçıları adına oluşturulmuş zeytincilik dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa ilgili dosyanın getirtilmesi.

2) içine alındığı tarihin Başkanlığından sorularak alınacak cevabın bildirilmesi,

3) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1978 tarihli memleket haritası dışında daha eski ve daha yakın tarihli memleket haritaları varsa, getirtilerek, bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile birlikte ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, çekişmeli taşınmazı, yakın komşu parsellerle birarada gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14426, Karar No: 2022/7934, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14426 E.  ,  2022/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASINA ilişkin olarak Daireden çıkan 24/05/2021 gün ve 2020/7505 Esas – 2021/7440 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, Dairemizin 24/05/2021 tarihli ve 2020/7505 Esas - 2021/7440 Karar sayılı onama ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2020/7505 E. - 2021/7440 K. sayılı ilamı ile onanmış olup; davacı idare vekili tarafından maddi hataya dayalı düzeltim istemi üzerine, dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Fazla bloke edilen bedelin davacı idareye iade edilmesi gerekirken maddi hata sonucu yazılı şekilde onama yapılmış olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davacı idare vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemizin 24/05/2021 tarihli ve 2020/7505 Esas - 2021/7440 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.