muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4305, Karar No: 2025/5211, Tarih: 12.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4305 E.  ,  2025/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1011 E. 2022/2198 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2020 tarih, 2019/262 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Hükmün mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak 10.11.2022 tarih, 2021/1011 Esas, 2022/2198 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1,53, sanık ... açısından ayrıca 58. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarih, 2023/11504 nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, ... açısından cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ...'nın temyiz isteği; mahkumiyetine yeter derecede delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, 03.09.2021 tarihinde 10.44-11.27 saatleri arasında ... ve ... isimli sanıkların fotokapan görüntülerinde tespit edildiği, 03.09.2019 tarihli tutanağa göre; ... ve ... isimli şahısların fotokapan görüntülerinden çıktıktan sonra olay yerindeki diğer dört adet fotokopanın çalındığının tespit edildiği, olay yerinde sadece iki adet fotokapan aküsünün mevcut olduğu, olay yerinde iki adet kazı kuyusunun bulunduğu, bir adet 7.5 metre uzunluğunda ipe bağlı plastik kova, bir adet tahta saplı kürek, demir levye, demir çekiç, demir balyoz, tahta saplı demir keser, tahta saplı kazma, iki adet demir murç, bir adet kürek tespit edildiği, 03.09.2019 tarihli görüntü izleme tutanağına göre; 25.08.2019 ve 26.08.2019 tarihlerinde saat 21.54 ve 00.42'de kapüşon montlu erkek şahsın ve montlu bir şahsın kazı bölgesinden aşağı indiğinin görüldüğü, 27.08.2019 günü saat 21.29 sıralarında bir erkek ve bir kadın şahsın kazı bölgesine doğru çıktığı, 29.08.2019 günü saat 02.09 sıralarında bir erkek ve bir kadın şahsın kazı bölgesinden aşağı indiği, önde ilerleyen erkek şahsın ... isimli şahıs olduğu, 30.08.2019 tarihli fotokapan görüntülerine göre; saat 22.42 sıralarında iki erkek ve bir kadın şahsın kazı bölgesine çıktığı, öndeki şahsın ... olduğu, 29.08.2019 tarihinde saat 22.43'de bir erkek ve bir kadın şahsın kazı bölgesine doğru çıktığı, içlerinden birisinin polis memuru ... olduğu, 30.08.2019 günü saat 03.39 sıralarında iki erkek eve bir kadın şahsın kazı bölgesinden aşağı doğru indiği, önden inen birinci erkek şahsın ..., en arkadan gelen erkek şahsın ... olduğu, ...'nın 30.08.2019 günü saat 21.19, 30.08.2019 günü saat 21.19 diğer video görüntüsü, 30.08.2019 günü saat 02.59, 31.08.2019 günü saat 03.03 sıralarında videokapan görüntülerinden tespit edildiği, yanında bir bayan ve bir erkek şahıs daha olduğu, 31.08.2019 günü saat 21.42'de kazı bölgesine giren üç erkek ve bir bayan şahsın tespit edildiği, erkeklerden birinin ..., diğerinin ... olduğunun tespit edildiği, Antalya İl Jandarma Komutanlığının 18.09.2019 tarihli uzmanlık raporuna göre; kazı çukuru yanında tespit edilen bir litrelik Pepsi meşrubat şişesi ile Tadım marka çekirdek paketi üzerinden alınan parmak izlerinin sanıklardan ...'ın, sol el baş, sol el işaret parmağı ile sol el orta parmak izleri ile aynı olduğu, fotokapan bataryası üzerinden ve Pepsi meşrubat şişesi üzerinden alınan izlerle yapılan mukayese sonucunda ... 'un sol el işaret parmak izi ile aynı olduğunun anlaşıldığı, Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 26.09.2019 tarih ve 2019/393537 sayılı raporuna göre olay yerindeki bir çift eldivenin sol ve sağ teki üzerindeki numunelerden bir ve iki nolu sigara izmaritleri üzerinde alınan numenelerden 1 ve 7 nolu svap numunelerinden ..., ..., ..., ... ve ...'ın DNA profillerinin tespit edildiği, sanık savunmaları, fotokapan inceleme tutanağı, parmak izi raporu, DNA raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanıkların suç tarihlerinde 31.01

.09.2019 tarih ve 2019/393537 sayılı raporuna göre olay yerindeki bir çift eldivenin sol ve sağ teki üzerindeki numunelerden bir ve iki nolu sigara izmaritleri üzerinde alınan numenelerden 1 ve 7 nolu svap numunelerinden ..., ..., ..., ... ve ...'ın DNA profillerinin tespit edildiği, sanık savunmaları, fotokapan inceleme tutanağı, parmak izi raporu, DNA raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanıkların suç tarihlerinde 31.01.2020 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere üçüncü derece arkeolojik sit alanı içerisinde taşınır kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıklarının sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin beraat hükmünün kaldırılması suretiyle sanıkların eylemlerine uyan 2863 sayılı Yasanın 74/1 birinci cümle maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına, suça konu yerin üçüncü derecede arkeolojik sit alanı olması nedeniyle sanıklar lehine aynı Kanunun 74/1 ikinci cümlesi gereğince indirim yapılmasına yer olmadığına, sanıklardan ...'in suç tarihi öncesi kesinleşmiş HAGB hükmü bulunduğundan, kişilik özellikleri ve yargılama sürecindeki tavırları göz önüne alınarak sanık lehine CMK'nın 231 ve TCK'nın 51 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık ...'nın da tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına, sanık lehine CMK'nın 231 ve TCK'nın 50, 51 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akseki Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8524, Karar No: 2015/24243, Tarih: 11.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8524 E.  ,  2015/24243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/18816

MAHKEMESİ : Aydın(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2009/1264 (E) ve 2010/640 (K)

SUÇLAR : Kötü muamele, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. B.. müdafiinin ve katılan H.. B.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Diğer hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

Sanığın kendisinden ayrılmak isteyen eşi katılan A.'yi ısrarına karşın bu fikrinden vazgeçiremeyince, sinirlenerek müşterek çoçukları olan H.'yi önce el ve ayaklarından tutarak balkondan salladığı, ardından da ellerinden tutarak ağlayıp bağırmasına rağmen balkondan aşağı doğru yaklaşik beş dakika süreyle sarkıtıp eşi olan katılan A.'yi bebeği atmakla tehdit etmesi eyleminde, sanığın bebeğe karşı gerçekleştirdiği etkili eyleme yönelik bu hareketlerinin katılan eşini, bebeği öldürerek zarar vermekle tehdit amacıyla işlendiği gözetildiğinde, TCK'nın 106/3 fıkrasının göndermesi ile sanığın yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, TCK'nın başka bir suçu oluşturmayan eylemlerin fena muamele suçu olarak düzenlendiği 232. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık A.. B.. müdafiinin ve katılan H.. B.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8430, Karar No: 2013/12641, Tarih: 09.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8430 E.  ,  2013/12641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılanın ''... Bilişim Teknolojileri Medikal Ürünler Özel Sağlık Hizmetleri Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'' yerine "..." yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Eşinin borcundan dolayı müşterek konutlarında uygulanan haciz işlemi sonunda haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen eşyaların müşterek konutta kullanılan eşyalardan olması nedeniyle sanığın mahcuz malların ortak maliki olduğunun kabulü ile hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan verilen cezada TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 12 gün adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 6 gün adli para cezasına ve 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına indirilmesi ile aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de 1 gün adli para cezasının 20,00 TL hesabı ile 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine anılan Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilerek 740,00 TL adli para cezasına, çevrilmesi suretiyle sonuç olarak sanığın hapisten çevrilen 740.00 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2473, Karar No: 2018/1235, Tarih: 24.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/2473 E.  ,  2018/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.