muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13346, Karar No: 2017/5049, Tarih: 03.07.2017

Tutulan yasal defter ve kayıtlar ile suça konu defter ve kayıtların, konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre de;

a) Suç tarihi itibarıyla 213 sayılı Kanun'un 359/a-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 6 ay hapis olduğu gözetilmeden ve hapis cezalarının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabul ve gerekçe gösterilmeden temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi,

b) Sanıklar hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.09.2012 tarih ve 2012/13282 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporlarına uygun olarak “Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçundan kamu davası açıldığı, bu suç açısından her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle; 2006 ve 2007 takvim yıllarının tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanıklardan ...’ın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin, temyiz konusu suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeksizin, hükmün açıklanması hususunda ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarları yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/315, Karar No: 2015/12853, Tarih: 16.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/315 E.  ,  2015/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın soğuk zararı nedeniyle veriminde düşüş olduğu belirtilen dosyada mevcut 2013 yılı veri cetveli ile birlikte değerlendirmeye alınmak üzere kuru ve sulu şartlarda 2014 ve 2012 yılları itibarıyle dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3105, Karar No: 2012/6469, Tarih: 31.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3105 E.  ,  2012/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAİSALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali-tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan M.A.Ö.'ın 923 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, murisin 21.01.2003 tarihinde öldüğü geride mirasçı olarak davacı kızları ile davalı oğlunun kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın davalı oğluna yapmış olduğu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın devrinin muvazaalı olup olmadığı yönünde mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının olup olmadığı, başka taşınmazlarının bulunup bulunmadığı, ölümünden önce nerede ve kiminle yaşadığı, davalının akit tarihi itibariyle alım gücüne sahip olup olmadığı hususlarında araştırma yapılmadığı gibi, davalı oğlu ile davacı kızları arasındaki beşeri ilişkiler üzerinde de durulmadığı, öte yandan; davalı taraf çekişmeli taşınmazın miras bırakan tarafından Bağkur'dan emekli olabilmek ve bunun için paraya ihtiyacı olduğundan taşınmazın satıldığını savunduğu, buna karşılık davacıların da bu amaçla murisin başka bir taşınmazının elden çıkartıldığını ve çekişme konusu temlik tarihinden önce miras bırakanın emeklilik için gereken borçlarının ödediğini ileri sürdükleri halde bu husus üzerinde de durulmuş değildir.

Hal böyle olunca, değinilen hususlar ile yukarıdaki ilkeler de gözetilerek, murisin gerçek irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/691, Karar No: 2018/1650, Tarih: 29.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/691 E.  ,  2018/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 10/04/2017 tarih 2016/8187 Esas 2017/2909 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3591, Karar No: 2022/8626, Tarih: 04.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/3591 E.  ,  2022/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olup, mahkemece tayin edilen vekil ile yokluğunda kurulan hükümden haberdar olmayan mağdurenin karar tarihi itibarıyla reşit olmasından dolayı vekil tarafından yapılan temyize muvafakati olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına dair Dairemizce verilen 07.12.2021 gün ve 2021/23497 Esas, 2021/9821 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen mağdurenin anılan hükümleri temyiz etmemesi karşısında, vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ölçütlerine uygun teşekkül ettirilmiş Yükseköğretim Kurumlarına bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatristi ile adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile en az beş kişilik bir heyetten, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden içinde adli tıp uzmanı da bulunmayan Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde görevli üç kişilik heyetçe verilen 08.03.2013 tarihli rapora istinaden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulandığı anlaşıldığından, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda belirtilen nitelikleri taşıyan bir heyetten rapor alındıktan sonra, yapılacak lehe kanun değerlendirmesinde sanık hakkında anılan

maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti suretiyle, rapor aldırmak mümkün olmadığı takdirde oluşan şüphe sanık lehine yorumlanarak değerlendirme sırasında bu madde uygulama dışı bırakılarak hüküm kurulması gerekirken, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9711, Karar No: 2017/2673, Tarih: 16.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9711 E.  ,  2017/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ve müdahiller vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde fer'i müdahiller vekili Av. .... gelmiş, diğer taraflartan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacıların murisi ile davalı arasında 09.10.1997 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içinde inşaatı tamamlayıp müvekkilerinin murisine kalan 4 adet daireyi anahtar teslim olarak vermeyi taahhüt etmesine rağmen inşaatın halen bitirilmediğini, davacılara kalan dairelerin feri müdahillere satıldığını ve dairelerin bu kişilerce kullanıldığını, binanın tasdikli projesinin dahi olmadığını, davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini ve getirmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin feshini gerektiren bir durumun söz konusu olmadığını, müvekkili yüklenicinin edimlerini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahiller vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın davacıların murisi adına tapu tahsis belgesi bulunduğu, tapuda ... Belediyesi adına kayıtlı olduğu, sözleşmede inşaatın 18 ayda tamamlanacağının kararlaştırıldığı, .... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/475 D.İş sayılı tespit dosyasında, sözleşme gereği yapılması kararlaştırılan binanın tamamlanmamış olduğunun tespit edildiği, tasdikli mimari projesinin bulunmadığı, binanın kaçak ve ruhsatsız olarak yapıldığ, bilirkişi raporunda tespit edilen eksik işlerin tamamlanması için davalı yükleniciye 6 aylık süre verilmesine rağmen bunların tamamlanmadığı, ayrıca, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmadığından bu belgeye dayanılarak o taşınmaz üzerinde tarafların ruhsat alıp inşaat yapmalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile İstanbul 25.Noterliği'nin 09.10.2007 tarih ve ... yevmiye numaralı sözleşmesinin feshine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahiller vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmenin feshi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 184. maddesinde "Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahiller vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmenin feshi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 184. maddesinde "Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir.

Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder." hükmü düzenlenmiştir. HMK'nın 186. maddesinde "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir." hükmüne yer verilmiştir. Taraflar duruşmada hazır bulunuyorsa bu bildirim sözlü olarak yapılır, tutanağa geçirilir ve altı taraflara imzalatılır. Şayet taraflar hazır değilse yukarıda belirtilen içeriğe sahip meşruhatlı davetiye gönderilir. Anılan maddede hükümden önceki son yargılama aşaması olan sözlü yargılama aşaması düzenlenmiş bulunmaktadır. Hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı yargılama usulü içerisinde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Mahkemece, davacı vekili ile feri müdahil vekillerinin hazır bulunduğu, davalı veya davalı vekilinin ise hazır bulunmadığı 12.06.2014 tarihli duruşmada, taraf vekillerine bir sonraki duruşmanın HMK'nın 186. maddesi uyarınca tahkikat duruşması olduğu bildirilerek hazır bulunmaları hususunda ihtaratta bulunulduğu, ancak hazır bulunanların imzasının alınmadığı, her ne kadar ara kararda tebliğ edildiği belirtilse de hazır bulunmayan davalı vekiline anılan maddelerdeki içeriğe sahip meşruhatlı davetiye tebliğ edilmediği, buna rağmen 13.11.2014 tarihli duruşmada davalı vekilinin yokluğunda, HMK'nın 184 ve 186. maddesi uyarınca duruşmanın bitirilebileceği bildirilerek uyuşmazlığın esası ile ilgili hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, 12.06.2014 tarihli duruşmada, bir sonraki duruşmada tahkikata son verileceği bildirilmesine rağmen duruşmada hazır bulunmayan davalı veya vekiline tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmasını sağlamak amacıyla davet edilmesi ve çıkartılacak olan davetiyede, belirli gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildirilmesi gerekirken, HMK'nın 184 ve 186. maddeleri hükümlerine aykırı olarak, davacı vekili ile feri müdahiller vekiline duruşmada yapılan ihtarata rağmen imzalarının alınmaması ve davalı veya vekiline anılan maddelerdeki içeriğe sahip meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden sözlü yargılamaya geçilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekili ve feri müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekili ile feri müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ve feri müdahiller yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak fer'i müdahillere verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2769, Karar No: 2022/9326, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2769 E.  ,  2022/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacının ölmesi üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, gider avansını yatırması için davacı tarafa iki haftalık kesin süre verildiği, davacının verilen kesin süre içerisinde gider avansını yatırmadığı, HMK 114-1 g'de gider avansının dava şartlarından olduğu gerekçesi ile davanın HMK 115/2 gereğince dava şartı noksanlığı nedeni ile usulden reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada yaralanan ve malul kalan davacı için maddi, manevi tazminat talebinde bulunmuş, davacının mali gücünün yetersiz olduğunu bildirerek adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemece, 12/01/2004 tarihli karar ile davacının talebinin kabulü ile davacının adli yardımdan faydalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu kez mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) gereğince davacıya gider avansını yatırması için iki haftalık kesin süre verilmiş, kesin süre içinde anılan gider yatırılmadığından dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

HMK’nin 335. maddesinde adli yardımın kapsamı düzenlenmiştir. Anılan madde çerçevesinde adli yardım kararının ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağladığı hususu düzenlenmiştir. Buna göre, davacının adli yardım talebinin kabulü kararı karşısında mahkemece gider avansını yatırması için davacıya kesin süre verilerek, kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile ve eksik inceleme ile dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacı adli yardım talepli olduğu için harç alınmasına yer olmadığına 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10984, Karar No: 2016/8003, Tarih: 23.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10984 E.  ,  2016/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.