muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10325, Karar No: 2022/13155, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10325 E.  ,  2022/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Burdur Sulh Hukuk ve Gediz Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin "...., Mah. ...., Sk. No:.... İç Kapı No:... ..../Kütahya" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gediz Sulh Hukuk Mahkemesince ise, talebin TMK'nın 432. maddesine dayandığını, talebin niteliği gereği acele iş olduğu ve seri şekilde sonuçlanması gerektiğinden dosyanın ihbarın ilk yapıldığı mahkeme olan Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9569, Karar No: 2011/9228, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9569 E.  ,  2011/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.6.2011 günün oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1188, Karar No: 2016/5093, Tarih: 13.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/1188 E.  ,  2016/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : (Yağma) değişen suç vasfı nedeniyle, Tehdit ve İftira

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 02.04.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Alkollü vaziyetteki sanığın, elindeki bıçakla araç içinde bulunan mağdurlara kendisini polis olarak tanıtıp kimliklerini istediği, mağdur ...'in polis kimliğini göstermesini istediğinde bıçağı doğrulttuğu ve kimliklerini alarak, “sizi burada assam, kessem bana kimse birşey yapamaz” diye tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek; sanık hakkında, her iki mağdura karşı ayrı ayrı yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın yakalandığında kendisini ... ... olarak tanıttığı, üst aramasında kendi adına düzenlenmiş sürücü belgesinin bulunması üzerine doğruyu söylediği ve belirttiği isimle ilgili herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmakla, ... ...'in gerçek kişi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, adı geçen kişinin gerçek kişi olduğu saptandığı takdirde sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 267/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı; gerçek kişi olmadığı saptandığı takdirde ise, sanık hakkında TCK'nın 206.maddesinin uygulanacağının gözetilmemesi,

3-Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

4- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yeterli ödeme gücü bulunmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

4- Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yeterli ödeme gücü bulunmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7227, Karar No: 2012/7301, Tarih: 30.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7227 E.  ,  2012/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davaya katılan Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 114 ada 6 parsel sayılı 21373,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bir kısım davalıların miras bırakanı ... ile davalı ... adına, 118 ada 1 parsel sayılı 52,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 118 ada 2 parsel sayılı 47,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek üzere bir kısım davalıların miras bırakanı ... adına, 125 ada 2 parsel sayılı 49,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bir kısım davalıların miras bırakanı ... adına, 125 ada 3 parsel sayılı 33,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek üzere bir kısım davalıların miras bırakanı ... adına ve 126 ada 1 parsel sayılı 94,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek üzere bir kısım davalıların miras bırakanı ... adına miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği dava ve temyiz konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğunu ileri sürerek Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine dava ve temyiz konusu taşınmazların mera olduğunu öne sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava ve temyiz konusu 125 ada 2 ve 3 ile 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 01.07.2010 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 9000 m2 yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tapuya tesciline, geriye kalan 12373,33 m2 yüzölçümündeki bölümün mera niteliği ile sınırlandırılmasına, 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 36,02 m2 yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tapuya tesciline, geriye kalan 16,63 m2 yüzölçümündeki bölümün köy içi yol olarak tapuya terkinine, 118 ada 2 parsel sayılı taşınmazın aynı tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile işaretli 35,22 m2 yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tapuya tesciline, geriye kalan 12,44 m2 yüzölçümündeki bölümün köy içi yol olarak tapuya terkinine karar verilmiş; hüküm, katılan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 01.07.2010 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 9000 m2 yüzölçümündeki bölüm ile 118 ada 1 ve 2, 125 ada 2 ve 3 ve 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit gününde lehine tescil hükmü verilen davalı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10535, Karar No: 2018/3022, Tarih: 27.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10535 E.  ,  2018/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tespiti ve tasfiyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı ... ile vekili Av.... geldiler. Karşı taraf davalılardan ... ile vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; kardeş olan davalıların, diğer davalı şirketin ortakları olduğunu, müvekkilinin inşaat teknikeri olup aynı zamanda davalılardan ...'in kayınpederi olması nedeniyle bir süre davalılarla ortak olarak termal oteller işlettiğini, toplamda 105.000 Euro'nun müvekkili tarafından işletilen otellerin tadilat ve diğer işleri için harcandığını, müvekkilinin 2007 yılında ortaklıktan ayrıldığını, ancak davalıların müvekkiline davalı şirketten %25 pay ve işletilen 2.otelin bedelinin verileceği vaat etmelerine rağmen bugüne kadar edimlerini yerine getirmediklerini ileri sürerek; öncelikle taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin tespitini, sonrasında ise adi ortaklığın tasfiyesi ile müvekkiline ait kar payı ve sermaye payının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili cevap dilekçesinde; davacının, bir süre müvekkili şirketin temsilcisi ve müdürü olarak görev yaptığını, ancak taraflar arasında iddia edildiği gibi adi ortaklık ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 23.09.2014 günlü ve 2014/7254 Esas- 2014/12278 Karar sayılı ilamı ile "....Somut olayda; davacı, koymuş olduğu sermayenin ispatı için davalılardan ...'in el yazısı ile 20 Ocak 2005 tarihli ajanda sayfası üzerine yazmış olduğunu ileri sürdüğü “... den Alınan Otel için sarf edilen alacağı” başlıklı belgeye delil olarak dayanmış ancak mahkemece bu belge üzerinde bir inceleme yaptırılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece; öncelikle bu belge aslının davacı tarafça mahkemeye sunulmasının sağlanması, sözü edilen yazıların davalı ...'e ait olup olmadığının saptanmasına yönelik olarak HMK'nun 171.maddesi gereğince davalıya "isticvap" davetiyesi çıkarılması, davalı tarafından davete uyulması ancak yazının kabul edilmemesi halinde belgedeki yazının kendisine oturarak ve ayakta yazdırılması, ayrıca resmi kurum ve kuruluşlardan davalı ...'in el yazısının bulunduğu belgeler saptanıp getirtilerek uzman bilirkişi kurulundan delil olarak dayanılan belgedeki yazıların davalıya ait olup olmadığı yönünde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması, daha sonra toplanan deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının, davalı şirkete sadece müdür sıfatı ile bir dönem görevlendirilmiş olduğu, davacının iddia ettiği adi ortaklık ilişkisinin varlığının sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün ve yeterli olmadığı, davacı ile tüm davalılar arasında adi ortaklık tesis edildiğine dair taraflarının açık veya örtülü şekilde yazılı veya sözlü bir sözleşme, irade açıklaması ya da irade uyuşmasının varlığının kesin delillerle ispat edilememiş olduğu, bozma ilamında işaret edilen ve değerlendirilmesi gerektiği belirtilen ajanda belgesi içeriğinin de tüm toplanan delillerle birlikte değerlendirildiğinde davacı iddialarını kesin olarak ispata yeterli görülmediği, tanıkların çoğunluğunun beyanlarında davacının davalı şirkette müdür olarak görev yaptığını bildiklerini, bunun dışında ortak olup olmadıklarını bilmediklerini söyledikleri, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinde davacının davasını kesin ve yeterli kanıtlarla ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2)Somut olayda; davacı, davalı taraf ile adi ortaklık sözleşmesi yaptıklarını yasal delillerle ispatlayamamıştır.Bu durumda, davacı tarafın, iddiasını ispat zımnında, "yemin delili" kalmaktadır ki, dosyanın incelenmesinden, davacının dava dilekçesinde "sair delil" deliline dayandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, dava tarihi itibariyle 1086 sayılı HUMK' nun yürürlükte bulunduğu nazara alınarak, davacıya savunmasını ispat zımnında davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, dava tarihi itibariyle 1086 sayılı HUMK' nun yürürlükte bulunduğu nazara alınarak, davacıya savunmasını ispat zımnında davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı için takdir edilen 1.630 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacı tarafa verilmesine,peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6309, Karar No: 2020/8279, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6309 E.  ,  2020/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nun 158/1-f-son, 62, 52/2-4 ve 53.md gereğince mahkumiyet

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nun 204/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... isimli şahsın, kendisine ait ve aralarındaki hukuki ilişki nedeniyle temyiz dışı sanık ...’a verdiği 32.500 TL bedelli çekin kaybolması üzerine, çek sahibi ...’in çek bedelini ...’a elden ödeyip, çekin iptal edilmesi için bankaya başvurduğu, ancak sanığın, temyiz dışı sanık ...’in muhasebecisi olarak yanında çalışırken suça konu çeki elde etmesi üzerine, söz konusu çekteki keşide tarihinde tahrifat yaptıktan sonra çeki cirolayarak bankadan kullandığı kredi karşılığında yetkilisi olduğu şirket teminatına alınmak üzere bankaya ibraz etmesi neticesinde takasa girmesini sağlayıp haksız menfaat elde ettiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Suça konu çekin ait olduğu bankadan gelen 26/02/2009 tarihli cevabi yazıda; keşideci şirket olan ... San. Tic. Ltd. Şti. yetkililerinin münferiden ... ve ... ile vekil olarak ...’in olduğu belirtilerek yazı ekinde buna ilişkin imza sirküleri ile vekaletnamenin sunulması, sanığın 18/12/2019 tarihli temyiz dilekçesinde suça konu çeki kendisine ...’in düzenleyip verdiğine ilişkin beyanda bulunması ve sanığın kredi kullandığı İş Bankası .... Şubesi tarafından sunulan 08/10/2019 tarihli yazı ekinde yer alan kredi evraklarında; suça konu 32.500 TL bedelli çekin tahsile alındığı işlem tarihinin 17/01/2008 olarak gösterilmesi karşısında, suça konu çekte sahtecilik yapılıp yapılmadığının ve gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti amacıyla; ... San. Tic. Ltd. Şti. ünvanlı şirketin belirtilen dönemde çek keşide etmeye yetkili kişilerinin tespit edilerek,

buna ilişkin ticaret sicil kayıtlarının ve ilgili belgelerin getirtilmesi, ...’in duruşmaya davet edilip tanık sıfatıyla ayrıntılı şekilde ifadesi alınarak, ..., ... ve özellikle ...’in karşılaştırmaya esas olabilecek imza ve el yazısı örneklerinin temin edilip, belge asıllarıyla birlikte gönderilmek suretiyle, uzman bilirkişi veya kurulundan aldırılacak raporla, suça konu çekin ön yüzündeki el yazıları ve imzaların kime ait olduklarının ve çekin ne şekilde sahte olduğunun kesin olarak belirlenmesi, suç tarihinin tespiti amacıyla suça konu çekin sanık tarafından ilgili bankaya hangi tarihte teminat olarak verildiğinin de araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde atılı suçlardan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de; sanığın, suça konu sahte çeki banka tarafından tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla katılan bankaya ibraz etmesi karşısında, eylemin TCK’nın 158/1-f maddesinin yanı sıra 158/1-j maddesine de temas ettiği, bu itibarla sanık hakkında TCK’nun 158/1-f-j maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yalnızca TCK’nın 158/1-f maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16086, Karar No: 2018/6051, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16086 E.  ,  2018/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye ugun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10455, Karar No: 2014/7626, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10455 E.  ,  2014/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.