muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24608, Karar No: 2014/38033, Tarih: 01.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24608 E.  ,  2014/38033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/199-2013/355

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya, 19.05.2008 tarihli üç yıl süreli Site Yönetimi Hizmetleri Sözleşmesi kapsamında hizmet verdiklerini belirterek sözleşmenin süresi dolmadan 20/05/2010 tarihinde sonlandırıldığını bu kapsamda borç tasfiye protokolü yapıldığını, sözleşmede imzalanan ilk yıl için işçi yıllık izin ve kıdem tazminatı alacaklarının bütçeye dahil edilmediğini ancak devam eden yıllar dahil edileceğinin kararlaştırıldığını buna karşın tasfiye protokolünde bu hususun yer alması noktasında anlaşılamadığını ileri sürerek çalışan işçilerin yıllık izin ve kıdem tazminatları alacaklarını kapsayan hizmet bedeline ilişkin yaptıkları takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş hüküm;davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarında imzlananan sözleşme kapsamında çalıştırılan işçilerin yıllık izin ve kıdem tazminatı alacaklarının davalı yanca ödenmesi gerektiğinden bahisle davalı hakkında başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve taraflar arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın niteliği ve davanın açılış tarihi

itibariyle görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde İş mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9282, Karar No: 2013/9304, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9282 E.  ,  2013/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; Beraat;... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Ret- Onama

Taksirle öldürme suçundan sanıklardan ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, ...'ın beraatine ilişkin hüküm ise katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'nın, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen hükmün, katılana 03.03.2009 tarihinde tebliğ edildiği, katılanın 16.03.2009 tarihli hakim havaleli dilekçe ile CMUK’un 310/1 maddesinde düzenlenen temyiz süresini geçirdikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay tarihinde, sanığın, sevk ve idaresindeki araçla sürücü belgesiz ve kazadan yaklaşık bir saat sonraki ölçümde 97 promil alkollü iken, meskun mahal dışında gece saat 01.30 sularında 6 metre genişliğindeki iki yönlü hafif virajlı yolda giderken sağ tarafta, aracı bu olaydan önce başka bir nedenle yol dışına çıkmış olan ölene yardıma gelen ve yol dışından kurtarmaya çalışan diğer sanık ...'ın kullandığı çekicinin sağ banket üzerindeki ayağına vurması sonucu yardım bekleyen ... sürücüsünün ölmesi, sanığın aracındaki biri nitelikli olmak üzere üç kişiyle birlikte çekicide görevli mağdur ... olmak üzere toplam dört kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda, alkol miktarı da dikkate alındığında bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu ve nitelikli yaralanma nedeniyle eylemin şikayete tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usül ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1719, Karar No: 2015/2750, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1719 E.  ,  2015/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18635, Karar No: 2016/13346, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18635 E.  ,  2016/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1625, Karar No: 2014/5472, Tarih: 15.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1625 E.  ,  2014/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/330234

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

NUMARASI : 2009/314 Esas, 2010/602 Karar

SUÇ : Görevi ihmal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Mevlana Posta İşletme Müdürlüğünde dağıtım şefi olarak görev yapan sanık A.. Ö.. hakkında, Konya 5. İcra Müdürlüğünün 2006/4605 Esas sayılı dosyası kapsamında borçlu M..K..’a tebliğ edilmek üzere gönderilen tebligat zarfının ilgilisine tebliğ edilip edilmediği hususunda makul ve yasal süre içerisinde icra dosyasına bilgi vermediği, bu tebligatın akıbeti hakkında İcra Müdürlüğünce yazılan yazı ve tekitlere cevap vermediği, bu şekilde görevinin gereklerini yerine getirmede gecikme ve ihmal göstermek suretiyle görevi ihmal suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; dava dosyasındaki bilgi ve belgelere göre; Konya 5. İcra Müdürlüğü tarafından Mevlana Posta İşletme Müdürlüğüne gönderilen yazı ve tekit tarihlerinin sırasıyla 12/08/2008, 22/09/2008 ve 21/10/2008 olduğu, PTT Konya Başmüdürlüğü tarafından dava dosyasına gönderilen yazıda; sanık A.. Ö..’ın 18/04/2008-30/03/2009 tarihleri arasında posta dağıtım şefi olarak görev yaptığı, bu tarihler arasında Posta İşletme Şefliğinde adli tebligat şefi olarak görev yapan A.. B... isimli kişinin izinli olduğu zaman dilimlerinde adı geçenin yerine vekaleten adli tebligat şefi olarak görev yaptığı, zaman zaman bu göreve N.. D.. isimli kişinin de vekalet ettiği, ancak N.. D..’in adli tebligat servisi şefliğini asli olarak üstlendiği tarihin 22/09/2009 olduğu hususlarına yer verilmesine rağmen, sanığın savunması ile N.. D..’in sanığın adli tebligat şefi olarak görev yapmadığı, bu görevin kendisi tarafından yerine getirildiği şeklindeki anlatımlarına itibar edilerek beraet kararı verilmiş ise de; Konya 5. İcra Müdürlüğü tarafından yazılan yazıların Mevlana Posta İşletme Müdürlüğüne hangi tarihlerde ulaştığı ve bu tarihlerde sanığın adli tebligat şefi olarak görev yapıp yapmadığının araştırılmasından, yine sanığın soruşturma

aşamasında ifadesinin alınması sırasında kolluk görevlilerine ibraz ettiği, birer sureti dava dosyası içerisinde bulunan Konya 5. İcra Müdürlüğünce 12/08/2008 ve 21/10/2008 tarihinde Mevlana Posta İşletme Müdürlüğüne yazılan yazılara, adı geçen Müdürlük tarafından sırasıyla 28/08/2008 ve 30/10/2008 tarihlerinde cevap verildiğini gösterir 2 adet yazının akıbeti ve icra dosyasına girip girmedikleri ile sanığın aşamalardaki savunmalarında ileri sürdüğü muhatabın adreste bulunamadığına ilişkin tebligat parçasının Konya 5. İcra Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken yanlışlıkla Konya 8. İcra Müdürlüğü tebligat listesine eklenerek, bu adli birimde görev yapan A.. T.. isimli kişiye teslim edildiği şeklindeki beyanı üzerinde durulmasından, A.. B.. isimli kişinin dinlenmesinden, N.. D.. hakkındaki suç duyurusunun akıbeti beklenerek dava açılması halinde davaların birleştirilmesinden sonra oluşacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3771, Karar No: 2014/4762, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3771 E.  ,  2014/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/575-2013/840

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.