muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3158, Karar No: 2021/9841, Tarih: 16.09.2021

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturularak bilirkişi kurulu marifetiyle mahalinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi

Kabule göre de;

Bozma sonrası artan bedele ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün açıklanın nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1658, Karar No: 2014/965, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/1658 E.  ,  2014/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/271638

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

NUMARASI : 2008/289 (E) ve 2009/210 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın katılandan aldığı mala karşılık, çalıntı olduğunu bildiği çeki ciro edip vermek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında, suça konu çeki Vural Ticaret isimli işyerinin sahibi C.V..dan ticari ilişki gereği aldığını, çalıntı olduğunu bilmediğini, katılan kendisine çekin çalıntı olduğunu bildirince, katılana 6000 TL nakit ve kalan kısım için senet verdiğini, bu sebepten dolayı evine haciz geldiğini belirtmesi, katılanın ise ifadesinde sanığın suça konu çeki İslahiye'de kasaplık yapan K. K.. isimli şahıs ile birlikte gelip, yaptığı alışverişe karşılık verdiğini, çeki aldığı C.V..'ın keşideci Madenli Belediyesi ile çalıştığını beyan etmesi, çekin keşidecisi Madenli Belediyesi'nin 29.08.2006 tarihinde muhatap bankaya yazdığı yazıda kaybolduğunu bildirdiği çeklerin numarası ile suça konu çek numarasının farklı olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeksizin tespiti için, sanığın savunmasındaki hususların araştırılması, savunmada adı geçen ve çeki sanığa ciro ettiği anlaşılan C.. V..'ın ve katılanın beyanında adı geçen K.K..'nın ifadesine başvurulması, sanık ve C. V..'ın imza ve yazı örneklerinin yanı sıra, başka amaçla atılmış samimi imzalarını içeren belge asılları (resmi daireler ve bankalardaki imzasını içeren belgeler) getirtildikten sonra, suça konu çek aslındaki yazı, rakam ve imzaların sanığın ya da C. V..'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda uzman bilirkişiden rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ceza miktarına göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/803, Karar No: 2021/9719, Tarih: 15.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/803 E.  ,  2021/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/614 E. - 2018/565 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/614E- 2018/565K. sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Demirtaş Mahallesi 751 ada 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın 15.982,93 m2 olduğu, 5.536,75 m2'lik kısmına yol olarak ve 9.480,78 m2’lik kısmına ağaçlandırma yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ve kalan 965,40 m2'lik kısmına ise proje bütünlüğü gereği hukuken el atıldığı ve taşınmazın tamamının bedeli hesaplanarak davacılar payına düşen 142.209,00--TL'ye hükmedildiğinden, dava konusu taşınmazın 5.536,75 m2'lik kısmının tapu kaydının davacıların payları oranında iptali ile yol olarak terkinine, ağaçlandırma yapılan 9.480,78 m2’lik alan ile hukuken el atılan 965,40 m2'lik kısmının ise davacıların payları oranında iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/614 Esas, 2018/565 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3206, Karar No: 2008/9221, Tarih: 02.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3206 E.  ,  2008/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01.07.2000 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait dairede kiracı iken 20.11.2001 tarihinde tahliye ettiğini, sözleşme düzenlenirken verdiği 3000 Dolar depozitonun iade edilmediğini, tahsili için giriştiği icra takibine davalının kısmi itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve % 40 İcra inkar tazminatının davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ,davalının 4441,75 YTL alacak üzerinden itirazının iptaline,bu alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş ;hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin

Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, davacı kiracı 18.1.2006 tarihli icra takibinde 3000USD depozito bedelinin tahliye tarihi olan 21.11.2001 tarihindeki YTL karşılığı olarak 4441,75 YTL asıl alacak ,7867,25 YTL işlemiş faizi olmak üzere toplam 12.309 YTL üzerinden davalı aleyhine icra takibi başlatmış,davalı asıl alacağı kabul ederek istenen faizi kabul etmediğini belirterek takibe kısmi itirazda bulunmuştur.Mahkemece kısa kararda “4441,75 YTL üzerinden davalının itirazının iptaline “ şeklinde hüküm kurulmasına rağmen ,gerekçeli kararda ise davanın konusunun icra takibindeki 3000 USD depozit bedelinin YTL karşılığı olan 4441,75 YTL asıl alacağa yönelik itirazın olmadığı,davalının alacağa işletilen faize itiraz ettiğinden faiz alacağı üzerindeki itirazın kaldırılmasının dava konusu olduğu kabul edilerek ,davacının tahliye tarihi olan 20.11.2001 tarihinden takip tarihi olan 18.1.2006 tarihine kadar hesaplanan faiz alacağı mahkemece 7867,25 YTL olup davanın konusunu oluşturduğu ,7867,25 YTL üzerinden davalının itirazının iptaline karar verilmesi gerekirken beşeri hata sonucu rakam hatası yapıldığı mahkeme gerekçesinde açıkça yazılmış olduğundan az yukarda açıklanan gerekçe ile hükmün kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere, ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili ve infazda tereddüt yaratan mahiyette kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 2.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13884, Karar No: 2024/9588, Tarih: 06.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13884 E.  ,  2024/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/295 E.; 2023/245 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.08.2022 kesinleşme tarihli ve 2022/723 Esas, 2022/886 sayılı kararıyla katılan ...’ye vasi olarak tayin edilen ...’a yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, öncelikle varsa söz konusu belgenin temini, aksi halde kararın adı geçen vasiye usulüne uygun şekilde tebliğiyle, tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçeleri eklenip, hükmün temyizi halinde bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2063, Karar No: 2015/4307, Tarih: 10.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2063 E.  ,  2015/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi'nden verilen 26.09.2014 günlü ve 2013/484-2014/340 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-)6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 81. maddesiyle 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 60. maddesinin 9. bendinde; " Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır." hükmü öngörülmüş olup, hükümden sonra davacı vekiline atfen verilen 08.10.2014 tarihli dilekçede; anılan Kanun hükümlerinden yararlanmak için davadan feragat edildiği bildirilmişse de, belgenin imzasız olduğu ve kimlik tespiti yapılmadığı anlaşılmıştır. Anılan belgenin davacı vekiline ait olup olmadığı yöntemince tespit edilerek,

2-)Ayrıca dava konusu edilen sigortalılık prim borçları nedeniyle davacının 6552 sayılı Yasa'dan yararlanıp yararlanmadığı ve anılan Kanun uyarınca ne gibi bir işlem yapıldığı ve prim ve gecikme zammı borçlarının ödenip ödenmediği konusunda Kuruma yazı yazılarak cevabi yazı ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3220, Karar No: 2012/5071, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3220 E.  ,  2012/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 15.03.2012 gün 2012/554 Esas 2012/2023 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi Hazine vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satımı sonrası ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2423 sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunan şirketin alacağının birinci sırada gösterildiğini, müvekkilinin alacağının kamu alacağı olduğunu, haciz tarihi ile ipotek tarihinin aynı bulunduğunu, bu nedenle müvekkili alacağının öncelikli olduğunu, bu olmadığı takdirde satıştan elde edilen paranın taraflar arasında garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; şikayet olunan alacaklı lehine konulan ipoteğin şikayetçi vergi dairesi lehine konulan haciz tarihinden önce işlendiği, şikayetçi alacağının satılan taşınmazın aynından kaynaklanan vergi borcu olmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine ilişkin olarak verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 15.03.2012 gün 2012/554 Esas 2012/2023 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi Hazine vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.