muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1625, Karar No: 2019/3254, Tarih: 29.04.2019

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre davalı şirketin işbu davanın konusunu oluşturan marka tecil başvurusunda kötü niyetli olduğu, zira makine, cihaz ve taşıt onarımı ile ilgili elle çalışan motorsuz aletler emtiası gibi uzmanlık isteyen bir konuda, davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin, 15.08.2013 başvuru tarihinden önce, 2013 yılı Haziran ayından itibaren Türkiye'de de piyasaya sürülen, fakat bu tarihten çok daha öncesinde Almanya başta olmak üzere, dünyanın pek çok ülkesinde tescilli bulunan davacı markasının varlığını bilmemesinin mümkün olmadığı, davalı şirketin marka tescil başvurusuna konu edebileceği sınırsız sözcük ve işaret varken, üstelik de davacı markası ile şekil olarak da benzer nitelikteki bir görünüm ile davacı markası ile aynı ibareyi seçmesinin iyi niyetli bir davranış olarak kabulünün mümkün olmadığı ve dolayısıyla kural olarak davalı şirketin marka tescil başvurusunun, tüm sınıflar yönünden reddinin gerektiği, ancak davacı tarafça gerek başvuruya itirazına dair 11.03.2014 tarihli dilekçede, gerekse TPMK Markalar Dairesinin kararına itirazına dair 09.02.2015 tarihli yeniden inceleme talepli dilekçede, davalı şirketin marka tescil başvurusunun, 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden başvurunun iptalinin istendiği; işbu dava dosyasına sunulan 23.12.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesinde de aynı taleplerin, bu kez hükümsüzlük davası yönünden tekrarlandığı dikkate alındığında HMK'nın "Taleple bağlılık ilkesi" başlıklı 26/1. maddesi uyarınca, her ne kadar davalı şirket kötü niyetli de olsa İlk Derece Mahkemesince sadece yukarıda anılan mallar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü ile davalı markasının tamamen hükümsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar Türk Patent ve Marka Kurumu vekili ile Kısmet Lüks Hırdavat Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin 22/11/2016 tarih ve 2015/377 E. - 2016/349 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı TPMK YİDK’nın 2015-M-5651 sayılı kararının 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden iptaline, davalı ... Hırdavat Ltd. Şti.'nin 05.08.2015 tarihinde tescil edildiği tespit edilen 2013/68993 sayılı markasının 8

. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden iptaline, davalı ... Hırdavat Ltd. Şti.'nin 05.08.2015 tarihinde tescil edildiği tespit edilen 2013/68993 sayılı markasının 8. sınıfa ait "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (motorsuz) aletler. Elektrikli-elektriksiz, buharlı ütüler." malları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum ve şirket vekilleri ile katılma yoluyla davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum ve şirket vekilleri ile katılma yoluyla davacı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/392, Karar No: 2024/10128, Tarih: 23.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/392 E.  ,  2024/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/ 2274 Esas, 2020/1452 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Darende Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/136 Esas 2019/99 Karar

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan ve davacıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının sevk ve idaresinde olan olan araç ile 02.10.2017 tarihinde seyir halinde iken davacıların çocuğu olan 6 yaşındaki ...'a çarpması neticesinde ölümü ile sonuçlanan kazada davalının tam ve asli kusurlu olduğu, davacı anne ve babasının elem ve ızdırabını bir nebze olsun azaltabilmek amacıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 100.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının olayda kusuru olmadığı, vefat eden çocuğu görüp kazayı önlem amaçlı manevra yapma imkanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının olayda kusuru olmadığı, vefat eden çocuğu görüp kazayı önlem amaçlı manevra yapma imkanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen kusur raporunda davalı sürücünün kazada kusuru olmadığı, yine savcılık aşamasında alınan kusur raporunda da davalının kazada kusurunun olmadığının belirtildiği, haksız fiilden bahsedebilmek için hukuka aykırı bir eylem ve bu eylem sonucunda zarar doğmuş olması gerektiği, davalının kazada kusurunun olmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvurusunda; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, manevi tazminat belirlenirken manevi tazminatın ana unsurlarından olan tatmin ve telefi unsurlarını gözardı edilemeyeceğini, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını, hukuk mahkemesi hakiminin, ceza mahkemesince alınan raporla bağlı olmayacağını, bu raporda eksikliklerin bulunduğunu, yerinde keşif yapılması gerektiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporunda ve ceza mahkemesi aşamasında alınan kusur raporlarında, davalının kazada kusursuz olduğu, raporlar arasında çelişki olmadığının anlaşılması nedeni ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf talebinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının sevkindeki araç ile 02.10.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların müşterek çocuğunun ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının sevkindeki araç ile 02.10.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların müşterek çocuğunun ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; ceza yargılaması sonucunda davalı sürücünün kazada kusurunun olmaması nedeni ile hakkında beraat kararı verildiği ve kararın kesinleştiğinin anlaşılmasına , alınan kusur raporlarının çelişkili olmamasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11429, Karar No: 2014/12948, Tarih: 05.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11429 E.  ,  2014/12948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/282-2013/393

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapıldığı, örnek 6 numaralı ödeme emrinin borçluya 13/09/2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 19/09/2013 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı hesap kat ihtarnamelerinde belirtilen tüm borçların ihtarname sonrasında banka şubesine ödendiği, taraflar arasında yeni bir ödeme planı kararlaştırıldığını ileri sürerek icra emri ve takibin iptalini istediği, mahkemece, borçlu şirkete hesap kat ihtarına ilişkin tebliğin geçersiz olduğu gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK.'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmüne yer verildiği, aynı kanunun 297/c maddesinde ise; kararın, ''Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri'' içermesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda, banka tarafından gönderilen ihtarnameye ilişkin tebligatın borçluya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği hususunun borçlu tarafından takipten itibaren yasal itiraz ve şikayet süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Yapılan tebligatın usulsüzlüğü borçlu tarafından ileri sürülmeden icra mahkemesince resen incelenerek icra emrinin iptaline karar verilemez.

Bu durumda borçluya gönderilen ihtarnamalere ilişkin tebligatların usulsüzlüğü borçlu tarafından süresi içinde ileri sürülmediğine göre mahkemece taleple bağlılık ilkesi gereğince borçlunun diğer itirazları incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10822, Karar No: 2013/5278, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10822 E.  ,  2013/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- ...Kadastro Mahkemesi'nin 05.05.1999 tarih ve ... Esas, 1999/161 Karar sayılı dava dosyasının tomarıyla birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü’nden veya bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2- Dava konusu 150 ada 246 sayılı parselin kadastro tutanağının askı ilanı bölümünde askıya çıkartıldığı tarihlerin belirtildiği kesinleşmiştir veya kesinleşmemiştir bölümüne ise 03.02.1998 tarihinin yazıldığı, açılmadığından kesinleşmiştir / açıldığından kesinleşmemiştir ibarelerinin üstünün çizilmediği, bu nedenle 03.02.1998 tarihinin kesinleşme tarihi olup olmadığı hususunda duraksamanın ortaya çıktığı, aynı parselin dosya arasında bulunan tapu kaydında ise, tescil tarihi olarak 06.01.1998 tarihinin yazıldığı, bu tarihe göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, söz konusu hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi bakımından yine duraksamanın söz konusu olduğu gözetilerek belirtilen tarihler konusunda gerekli bilgi ve gerekçenin gösterilerek yazı cevabının dosya arasına konulması için ... Kadastro Müdürlüğü ile parselin kayıtlı olduğu Tapu Sicil Müdürlüğü’ne yazı yazılması, alınacak yanıtların dosyayla birleştirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18018, Karar No: 2014/7064, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18018 E.  ,  2014/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Bir kısım işçilik alacaklarının ödetilmesi istemi ile açılan davada mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı ... ve ... vekilleri ile kendi adına asaleten ...ç'a velayeten ... vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, bir kısım davalı vekilleri temyiz aşamasına verdikleri dilekçeleri ile temyiz istemlerinden feragat etmişlerdir. Dosyada mevcut vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkilerinin bulunduğu anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca ... ve ... vekilleri ile kendi adına asaleten ...ç'a velayeten ... vekilinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6245, Karar No: 2011/6180, Tarih: 24.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6245 E.  ,  2011/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2009 gün ve 119/286 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunda tahrike ve tüm suçları yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrikte indirim oranına, üst sınıra yakın ceza tayin edilmemesi, TCK.nun 51 ve CMK.nun 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrikte indirim oranına, alt sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2747, Karar No: 2023/6271, Tarih: 30.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2747 E.  ,  2023/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki şirket kâr payı ortaklığından kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 25.01.2012 tarihinde kurulan davalı şirketin %50 hisse ile kurucu ortağı iken hisselerinin %28'ini dosyası tefrik edilen diğer ortak...'e, %7'sini ise ortak olmayan ...'e devrettikten sonra kalan %15 oranındaki hissesini 17.09.2013 tarihinde şirket ortağı olmayan ...'a devrettiğini, yapılan devirlerde müvekkiline hiçbir hisse bedelinin ödenmediğini, davacı ile dosyası tefrik edilen... arasında düzenlenen 17.09.2013 tarihli protokole göre %15 oranındaki hisse devrinin geçici olup, müvekkilinin bu miktardaki hisseye karşılık gelen tüm haklarının ... tarafından korunacağının kararlaştırılmasına rağmen protokol hükümlerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek belirsiz alacak olarak açılan davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı şirketin kuruluşundan itibaren müvekkiline ödenmeyen kâr payının ödenmesini, bunun mümkün olmaması durumunda ise zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili ön inceleme duruşmasında kâr payı alacağını şirketten, zararları ise...'den tahsilini talep ettiklerini belirtmesi nedeni ile adı geçen gerçek kişi yönünden dosyanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydının yapıldığı anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirket hisse devir işlemlerinin noter huzurunda yapıldığını ve sözleşmede bedelin nakden ve defaten ödendiğinin yazılı olduğunu, aksinin yazılı delillerle kanıtlanması gerektiğini, ... ile yapılan protokolün kendilerini bağlayacağını, şirket ortaklığından yıllar önce ayrılmış olan davacının istemlerinin kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirkette ortaklığı bulunmayan davacının kâr payı alacağı talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri