muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4401, Karar No: 2010/8112, Tarih: 15.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4401 E.  ,  2010/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı kasten öldürmekten, ... ile ...'yı da kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu öldürme ve ...'yı öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan sanık ..., ...'yı kasten yaralamaktan sanıklar ... ile ... ... ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2009 ... ve 19/204 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar ... ile ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar ... ve ... haklarında duruşmalı, diğer sanıklar ile Cumhuriyet Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden; CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, mahallinde gereğinin yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ... ve ...’in suçlarının niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, suç vasfına, teşdide, tahrikin derecesine, TCK.nun 463.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ... hakkında kasten insan öldürme, mağdurlar ... ve ...’ya yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma, sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve kasten insan öldürmeye kalkışma

suçlarından verilen ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ... ... hakkında mağdur ...’ya yönelik kasten yaralama suçları yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların, mağdurlar ile sanık ... arasında yaşanan kavgayı görerek olay yerine gelip ellerindeki sopalarla mağdur ...’ın başına vurdukları, sağ parietalede kırıklara, sağ fronto-temporo-parietalde subdoral kanamaya ve kraniotomiye neden olup ... tehlikeye maruz kılarak 45 ... iş ve gücüne engel olacak şekilde yaraladıkları olayda;

... alınan vücut bölgesi, olayın gerçekleşme şekli ve meydana gelen yaranın niteliği dikkate alındığında sanıkların kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten insan öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde eylemin yaralama olarak kabulü,

... alınan vücut bölgesi, olayın gerçekleşme şekli ve meydana gelen yaranın niteliği dikkate alındığında sanıkların kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten insan öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde eylemin yaralama olarak kabulü,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 15.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

15.12.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukat ... ...’in yokluğunda 16.12.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/32716, Karar No: 2022/4925, Tarih: 17.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32716 E.  ,  2022/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suç konusu 28 adet küçükbaş hayvan yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde ise suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanarak, canlı hayvanların, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği ve adet başına yem, tedavi ve ilaç giderlerinin karşılanacağı belirtilmiştir

Somut olayda, 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen 28 adet küçükbaş hayvanın yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu da ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4922, Karar No: 2018/15362, Tarih: 25.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4922 E.  ,  2018/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, erkeğin davasının kabulü ve kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.12.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av..... ile karşı taraf katılma yoluyla temyiz eden davalı-karşı davacı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilecek karar aşağıdaki hususları içermelidir;

a) Kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi ile başkan, üyeler ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları, sicil numaraları.

b)Tarafların ve davaya ilk derece mahkemesinde müdahil olarak katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri.

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özeti.

Ç) İlk derece mahkemesi kararının özeti.

d) lleri sürülen istinaf sebepleri.

e)Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep.

f) Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi.

g) Kararın verildiği tarih, başkan ve üyeler ile zabıt kâtibinin imzaları.

ğ) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 359).

İncelemeye konu kararın, karar başlığında başkan, üyeler ve zabıt katibinin ad,soyad ile sicillerinin yer almadığı bu suretle kanunun açık hükmüne, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/9-a. maddesine aykırı davranıldığı anlaşıldığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 369/1).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.630 TL. vekalet ücretinin ....'ten alınarak ...'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/17959, Karar No: 2013/10650, Tarih: 17.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17959 E.  ,  2013/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının borçlu olmadığın tespiti ile ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m.168'de şöyle denilmiştir: “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.”

Maddede yer alan yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan iş bu davada, davacı yararına hükmedilen avukatlık ücretinin, maktu olarak belirlenmesi gereği gözetilmeyerek, nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "12.987,30.-TL nispi" ibaresinin silinerek, yerine "1.200,00 TL maktu" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27735, Karar No: 2015/3068, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27735 E.  ,  2015/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19415, Karar No: 2014/3901, Tarih: 27.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/19415 E.  ,  2014/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2009/136-2011/522

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan....Metal Boru Profil Şti vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de 17.09.2013 tarihli dilekçesi ile duruşma isteminden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı S...... Ltd. Şti'nden saç ve çelik bank istediğini, karşılığında mal bedeli olarak davaya konu her biri 28.000 YTL bedelli iki adet çek verildiğini, davalının mal vermediği gibi önce şirket ortaklarının aynı adreste faaliyet gösteren davalı M.. Ltd. Şti'ne daha sonra da diğer davalı .. M..... Ltd. Şti'ne çekleri ciro ettiğini, bu hususların diğer davalıların bilgisi dahilinde gerçekleştiğini belirterek müvekkilinin çekler nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..Metal... Ltd. Şti vekili, icra takibinin yapıldığı ve tüm davalıların ikametgahı Karadeniz Ereğli Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli meşru hamil olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar birlikte verdikleri cevap dilekçesinde Karadeniz Ereğli Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının iddialarının dayanağının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının lehine delil niteliği bulunan 2008 yılı defterlerinde dava konusu çekler karşılığında davalı S... Ltd. Şti tarafından düzenlenmiş fatura, irsaliye veya başka bir belgeye rastlanmadığı, davalı S.. Ltd. Şti'nin defterlerinin incelenmesi için yazılan talimatın bila ikmal döndüğü gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının davaya konu çekler nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan ...Metal... Ltd. Şti vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... Metal... Ltd. Şti dava ve takip konusu çeklere ciro yoluyla hamil olmuştur. 6762 sayılı TTK'nun 730/4 maddesi yollamasıyla çeklerde de uygulanan TTK'nun 599. maddesi uyarınca şahsi defiler iyiniyetli meşru hamile karşı ileri sürülemez. Mahkemece anılan bu husus üzerinde hiç durulmadan sadece keşideci davacının lehdar olan davalı S.... Ltd. Şti'ne borçlu olmadığı yönünde görüş bildiren bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2- Davalı ... Metal... Ltd. Şti dava ve takip konusu çeklere ciro yoluyla hamil olmuştur. 6762 sayılı TTK'nun 730/4 maddesi yollamasıyla çeklerde de uygulanan TTK'nun 599. maddesi uyarınca şahsi defiler iyiniyetli meşru hamile karşı ileri sürülemez. Mahkemece anılan bu husus üzerinde hiç durulmadan sadece keşideci davacının lehdar olan davalı S.... Ltd. Şti'ne borçlu olmadığı yönünde görüş bildiren bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Metal... Ltd. Şti. vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3881, Karar No: 2019/12439, Tarih: 24.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3881 E.  ,  2019/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'nin davalı ... Telekom'a ait olup gereği gibi kapatılmayan rögar kapağının üstünden geçmekte olduğu sırada aracın alt kısımlarının rögar kapağına çarparak savrulduğunu ve yaya üst geçidinin beton ayaklarına çarparak devrildiğini, ...'nin kazada vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 10.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi, davacı ... için 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, davacı ... için 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, davacı ... için 40.000,00 TL manevi, davacı ... için 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 200.000,00 TL tazminatın hakkın doğum tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini ... için 118.853,13-TL, ... için 8.010,08-TL, ... için 15.105,13-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; kusurun iş yapımını üstlenen şirkete ve alt teşeronuna ait olduğunu husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davacı ... için verilen maddi tazminat ile araç zararı için talep hakkında verilen karar kesinleştiğinden bu talepler hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ... için 8.010,08 TL, davacı ... için 15.105,13 TL maddi tazminatın 27/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 16.000,00 TL, davacı ... için 16.000,00 TL, davacı ... için 14.000,00 TL, davacı ...(...) için 7.000,00 TL manevi tazminatın 27/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10.176,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5120, Karar No: 2018/5086, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5120 E.  ,  2018/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.