muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10932, Karar No: 2020/5073, Tarih: 11.06.2020

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-)... Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve ... Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04/07/2018 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1127, Karar No: 2013/21396, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1127 E.  ,  2013/21396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat, temyiz talebinin reddi

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 53/1, 51, 51/3 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün katılan vekilince temyizi üzerine, temyiz talebinin reddine dair ek karar katılan vekili tarafından; sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılan itiraz üzerine kaldırılarak hükmün açıklanmasına dair ek karar sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün, katılan vekili tarafından temyizi üzerine mahkemece, yukarı sınırı 10.000 TL'yi geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümlerinin kesin nitelikte olduğu gerekçe gösterilerek, temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; 1412 sayılı CMUK'un 305/2 maddesine göre, sadece adli para cezasını gerektiren suçlarda belirtilen sınır söz konusu olduğunda beraat hükmünün kesin nitelik taşıyacağı, sanık ... hakkında ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve 5.000 güne kadar adli para cezası gerektiren 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, bu bakımdan, sözü edilen usul hükmünün somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı ve adı geçen sanık hakkındaki beraat hükmünün temyizi kabil olduğu kabul edilerek, 27.09.2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Kolluk kuvvetlerine, ... ve ... isimli şahısların, yanlarında bulunan tarihi eserleri şehirlerarası bir otobüs ile İzmit iline götürerek satacakları yönünde ihbarda bulunulması üzerine, bahse konu otobüs içerisinde arama yapıldığı, arama sonucunda, sanık ...'ın üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunmamakla birlikte, sanıkların oturdukları koltuğun üç sıra arkasında korunması gerekli taşınır kültür varlıklarının ele geçirildiği,her ne kadar sanık ... aşamalardaki benzer ifadelerinde suçlamayı kabul etmeyerek sözü edilen kültür varlıklarının kendisine ait olmadığını savunmuş ise de, sanıkların yakalandıkları otobüste muavin olarak çalışmakta olup olayın hemen akabinde kollukta ifadesine başvurulan ...'ın, içinde kültür varlıklarının bulunduğu poşeti, sanık ...'ın elinde gördüğünü beyan ettiği, belirtilen hususun kolluk kuvvetlerince düzenlenen ve altında ...'ın imzasının bulunduğu tutanakta da yer aldığı, dosya kapsamında sanık ...'in suça konu kültür varlıklarını bulduğuna ya da ticarete konu ettiğine dair herhangi bir delil elde edilemediği, dolayısıyla adı geçen sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesinde düzenlenen “kültür varlıklarını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile beraatine hükmedilmesi,

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. ve devam eden fıkralarında düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarının aynı maddenin 12. fıkrasına göre itiraz kanun yoluna tabi olduğu, itiraz merciince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında hata görüldüğü takdirde itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilip, müteakip işlemlerin itiraza konu kararı veren mahkemece duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ... hakkındaki kararın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık ...'in temyiz temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasına dair kararın sair yönleri incelenmeksizin, sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün ise açıklanan sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/274, Karar No: 2021/869, Tarih: 03.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/274 E.  ,  2021/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... Başkanlğı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 26793 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun tapu kaydının paylar oranında iptali ve tescil yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... Başkanlığından aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29091, Karar No: 2014/16351, Tarih: 13.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29091 E.  ,  2014/16351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/155057

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14.(Ümraniye 2.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

NUMARASI : 2008/2290 (E) ve 2010/212 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1) 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2) Kabule göre de;

2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği ancak bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, sanığın eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden "katılan idarenin zararının giderilmediğinden" bahisle objektif ve sübjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28081, Karar No: 2014/8583, Tarih: 08.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28081 E.  ,  2014/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın reddi.

Davacının 23.11.2011 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. vd maddeleri gereğince tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/72 Esas - 2010/238 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Yağma suçundan, 13.04.2010 – 24.12.2010 tarihleri arasında tutuklu olarak gözüktüğü, yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 23.03.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 23.11.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacının beraatine hükmedilen Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasındaki tutukluluğun hiç infaz edilmediğinin ve başka bir suçtan tutuklu ve hükümlü olması nedeniyle tahliye edilmediğinin Tekirdağ 1 nolu F tipi yüksek güvenlikli ceza infaz kurumundan gelen 16.07.2012 tarihli yazı içeriğine göre anlaşılması karşısında davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm fıkrasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. Maddesine aykırı davranılması, davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda ve yine yargılama gideri konusunda hüküm kurulmaması,

Hüküm fıkrasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. Maddesine aykırı davranılması, davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda ve yine yargılama gideri konusunda hüküm kurulmaması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin kendileri lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarına ilişkin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasında 1. fıkrada yer alan “reddine” ibaresinden önce gelmek üzere “5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasına 2. fıkra olarak “Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 2.400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine" ibaresinin ve hüküm fıkrasına 3. fıkra olarak “Yapılan yargılama giderlerinin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7669, Karar No: 2012/529, Tarih: 07.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7669 E.  ,  2012/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım etme, izinsiz silah taşıma.

HÜKÜM : Sanıklar .... ve ...'ın BERAATLERİNE.

2.Sanık ... hakkında:

a)Maktul ...'u kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81,29/1,53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6-7, 63 maddeleri uyarınca 16 yıl hapis.

b)İzinsiz silah taşıma suçundan; 6136 SY.nın 13/1,5237 sayılı TCK.nun 52/2-4, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 58/6-7, 54 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin süresinden sonra bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı

gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ...., ve .....,'in "öldürmeye yardım" suçları yönünden elde edilen delillerin sanıkların mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin derecesine, ceza miktarına, takdiri indirim nedenlerinin bulunduğuna; müdahiller vekilinin suçun niteliğine, sanıklar Hulis ve Servet'in de yardım eden sıfatıyla cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/02/2012 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3510, Karar No: 2014/10059, Tarih: 17.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3510 E.  ,  2014/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/112-2013/149

Davacı M.. H.. vekili Avukat Ş. Y.. tarafından, davalı S. T.. vd aleyhine 30/01/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı A.. K.. vekili duruşmasız olarak temyizi davacı vekili ile davalı S. T.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı A.. K.. vekili Avukat E.N.Ç..ile karşı taraftan davacı vekili Avukat S. S..geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle zarara uğrayana ödenen tazminatın, haksız eylemi gerçekleştiren davalılardan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair ilk kararı, Dairemizin 23/03/2010 gün ve 2009/4929 Esas, 2010/3231 Karar sayılı ilamı ile; davalıların zararın meydana gelmesindeki kusur oranları belirlenip bu kusura karşılık gelen tutardan sorumlu tutulması ve dava konusu olayda satışın yapıldığı tapu idaresinin iş yoğunluğu, çalışma ortamının koşulları gözetildiğinde, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca, davalılar yararına takdir edilecek uygun bir indirim yapılmamış olması gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak ödenen tazminattan BK'nun 43. maddesi uyarınca %25 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra, alınan rapora göre belirlenen %50 kusurları oranına isabet eden tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece haklı ve yerinde gerekçeler ile idarenin bölüşük kusuru değerlendirilerek, BK’nın 43. maddelsi uyarınca tazminat miktarından %25 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış ise de; somut olayın özelliği gözetildiğinde yapılan indirim azdır. Davalılar yararına daha üst düzeyde indirim uygulanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece haklı ve yerinde gerekçeler ile idarenin bölüşük kusuru değerlendirilerek, BK’nın 43. maddelsi uyarınca tazminat miktarından %25 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış ise de; somut olayın özelliği gözetildiğinde yapılan indirim azdır. Davalılar yararına daha üst düzeyde indirim uygulanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalı A.. K.. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22672, Karar No: 2016/9009, Tarih: 30.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/22672 E.  ,  2016/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesislere zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında aynı olay ile ilgili olarak 14.09.2005 tarihli iddianame ile hakkı olmayan yere tecavüz etmek ve kamu malına zarar verme suçundan kamu davası açılıp aynı mahkemenin 2005/126 E sırasında yargılama yapıldığının duruşma tutanağına geçirildiği cihetle, eldeki dava ile aralarında bağlantı bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/126 esas sayılı dosyası celbedilerek dosya incelemesinin tutanağa geçirilmesi, dosyanın ilgili evrakından onaylı suretlerinin imkan verecek şekilde dosya arasına konulması, davaların aynı olduğunun anlaşılması halinde daha sonradan açılan eldeki davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2- Hapisten çevrilen adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3- Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulama yapılırken "kararın kesinleşmesinden sonra" denilmek suretiyle infazı kısıtlayıcı, "üçer aylık taksitler halinde sekiz taksitle..." şeklinde çelişkili hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.