muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5941, Karar No: 2013/7187, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5941 E.  ,  2013/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... hakkında beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İzmir 10. İcra Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarih ve 2007/1098 esas, 2009/4780 sayılı kararı ile sanıklardan ... hakkında verilen beraat kararının müşteki vekili tarafından temyiz edilmemesi ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesinin sadece sanık ... yönünden yerine getirilmesi nedeniyle ... hakkında verilen beraat kararının kesinleşmiş olması karşısında, Dairemizin bozma kararından sonra mahkemece verilen temyize konu kararın başlığında, adı geçen sanık ismine de yer verilmiş olması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili müdürlüğüne bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin kayıtlı adresinde ticareti terk edip etmediği yönünde sanığın açık kimlik bilgileri de yazılmak suretiyle zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12502, Karar No: 2012/7636, Tarih: 04.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12502 E.  ,  2012/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 209/1 , 50/1-a ve 52 . maddelerinin uygulanması ile 3.600.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19906, Karar No: 2010/2695, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19906 E.  ,  2010/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4066, Karar No: 2011/20293, Tarih: 24.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4066 E.  ,  2011/20293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE),  24/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14176, Karar No: 2011/8712, Tarih: 12.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14176 E.  ,  2011/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2009 tarih ve 2005/51 - 2009/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait tasarım tescil belgesine konu çatal-bıçak setindeki ürünlerin davalı tarafından ayırt edilemeyecek kadar benzerinin üretilerek piyasaya sunulduğunu, bu durumun müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün tesbit ve men'ini, 6.765,24 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının üretip sattığı çatal-bıçak setinin davacının tescilli tasarımına konu ürünler ile ayniyet derecede benzer olduğu, bu durumun davacının tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının tasarım hakkına tecavüzünün tesbit ve menine, 3.150 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tasarım hakkına tecavüz iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, maddi tazminat istemini, davalının tasarıma tecavüz nedeniyle elde ettiği kazanca dayandırmış olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafın ticari defterlerini sunmaması nedeniyle davacıya ait çatal-kaşık tasarımına konu ürünlerden davalının ne kadar üreterek sattığının tesbitinin mümkün bulunmadığı belirtildikten sonra davalı şirkete ait 2004 ve 2005 yılı bilanço tablosu esas alınarak davalının tüm üretimlerinden elde ettiği kazanca göre hesaplama yapılmıştır. Oysa, mahkemece, davalı şirketin sadece davacıya ait tasarıma konu çatal-bıçak takımını üretip sattığı, gelir getirici başka hiçbir üretim yapmadığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmediğine göre davalı şirketin tüm kazancının sadece davacıya ait tasarıma konu ürünlerden elde edildiği kabul edilerek maddi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

Bu itibarla, mahkemece, davacıya ait davaya konu tasarımların taklit edilmek suretiyle davalı tarafından ne kadar üretilerek satıldığının tesbit edilerek, bu satışlardan davalının yaptığı imalat, işçilik, reklam, vergi vs giderler düşülmek suretiyle net karın bulunarak tazminatın belirlenmesi, şayet bu şekilde net karın belirlenmesi mümkün bulunmuyor ise BK’nun 42. ve devamı maddelerine göre mahkemece hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının elde etmiş olduğu tüm kazancın maddi tazminat olarak belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12059, Karar No: 2008/17058, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12059 E.  ,  2008/17058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 160 ada 1 parsel sayılı 35.27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaline, orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından vekalet ücretine ve yargılama giderine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dahili davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği de gözönünde bulundurularak H.Y.U.Y.'nın 94. maddese hükümleri de dikkate alınarak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasında ve davacı yararına vekalet ücreti tayin ve takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9092, Karar No: 2010/13990, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9092 E.  ,  2010/13990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kat Mülkiyeti Yasasının 26. maddesine göre bağımsız bölümlerin devri istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde; davacı kooperatif ile davalı savunmasında yer alan daha önceki kooperatif arasındaki devir ilişkisi ve davalının bu kooperatifler ile ilgili hukuki bağına ilişkin herhangi bir bilgi, belge ve ana taşınmaza ait tapu kaydına rastlanılmamıştır.

Mahkemece, Tapu Sicil Müdürlüğünden, davaya konu anataşınmazın tapu kaydının (tüm tedavülleri ile birlikte) ayrıca kat irtifakının ilk tesis edildiği tarihte bu kuruluma ilişkin tüm bilgi ve belgeler getirtildikten ve davacı kooperatifin davaya konu anataşınmazda kat irtifak sahibi oluşuna dayanak belgeler, davalının üyesi olduğu iddia olunan ... Konut Yapı Kooperatifi'ne yapılmış bir devir işlemi var ise buna ilişkin belgeler, yine davalının anılan iki kooperatif ile kurulmuş üyelik ilişkisinin varlığı halinde bu belgeler taraf vekillerinden temin edilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1089, Karar No: 2020/4825, Tarih: 12.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1089 E.  ,  2020/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., Mehmet Mahsum Abdüssemetoğlu, Mehmet Sait Çankaya ve Şükrüllah Çankaya haklarında kasten öldürmeye teşebbüs ve tasarlayarak öldürme suçlarından Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2019/565 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/02/2020 tarihli ve 35601974-104-0602-2019-E.127/10104 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 07/02/2020 günlü ve ND-2020/18105 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mardin Valiliğinin 21/01/2020 tarihli ve 10172473-950-2020/12 sayılı yazısında; Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/565 Esas sayılı dosyasının tarafları arasında husumet bulunduğu, aileler arasında husumetin halen devam ettiği, öldürülen ve yaralanan şahısların yakınları ile şüpheli şahıslar arasındaki dava sürecinde, adliyeye gelip gitmeleri esnasında alınacak tedbirlere rağmen kamu güvenliğini ihlal edebilecek nitelikte yeni müessif olayların meydana gelebileceği kanaati hasıl olduğundan, davanın farklı bir ilde görülmesinin uygun olacağı yönünde görüş belirtildiği,

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2020 tarihli ve B.M. 2020/75 sayılı yazısında; Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/565 Esas sayılı dava dosyasının taraflarının kalabalık bir aşiret olmalarından dolayı duruşmalara katılımın yüksek seviyede olacağı, sanıkların ceza infaz kurumundan adliyeye getirilip götürülmeleri sırasında kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde olduğu, söz konusu davanın Mardin Adliyesinde görülmesi halinde taraf vekilleri, vatandaşlar ve güvenlik güçlerinin zarar görmesine neden olabilecek müessif olayların yaşanma ihtimalinin bulunduğu, müessif olayların yaşanmaması, bölgenin içinde bulunduğu durumun (töre v.s) göz önünde bulundurularak olabilecek başka olayların önüne geçilebilmesi amacıyla, bahsi geçen dava dosyasının kamu güvenliği açısından başka bir ilde görülmesinin ve başka bir ile naklinin yapılmasının uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın nakli hususunda talepte bulunulmuş ise de; somut olayda davanın nakline karar verilmesi durumunda dosyanın tarafları arasında bundan sonra meydana gelecek tüm olaylara ilişkin yargılamalarda davanın nakline karar vermek gerekeceği, önemli olanın bu hadiselerin önüne geçmek olup bunun da kolluk güçleri ile idari makamların görevleri dahilinde olduğu, öte yandan dava ekonomisi ile tabii hakim ilkesi de düşünüldüğünde, keza dosya kapsamında kanunun aradığı manada ciddi, yakın ve kamu emniyetini tehlikeye düşürecek bir durumun bulunmadığı, hakeza mahkemece duruşma hazırlık tutanağı ile duruşma gün ve saatinin belirlendiği, savunma ve şikayetlerin tespiti, tanıkların beyanlarının alınması ile delillerin toplanması hususunda ara kararları oluşturulduğu, duruşma hazırlık tutanağının 8 numaralı ara kararı ile şikayetçilerden bir kısmının davanın nakline ilişkin istemlerinin reddedildiği, duruşma gün ve saatinde gerekli güvenlik önlemlerinin alınması hususunda herhangi bir önlem alınmasına da gerek görülmediği, diğer taraftan muhtemel olayları Mardin ili emniyet güçlerinin önlemeye yönelik imkanları da birlikte değerlendirildiğinde, CMK'nın 19/2. maddesinin öngördüğü dava nakli şartlarının somut olayda bulunmadığı, açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün, Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/565 Esasında kayıtlı bulunan kamu davasının başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakline ilişkin talebinin REDDİNE, dosyanın müteakip işlemlerin mahkemesince takdir ve ifası için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.