muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17561, Karar No: 2015/22669, Tarih: 30.06.2015

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan ./..

dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin

alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Kıdem ve ihbar tazminatı alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, talebe konu tazminat alacakları belirsiz alacak değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33294, Karar No: 2019/3671, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/33294 E.  ,  2019/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Davanın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; " Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır...

...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..."

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi; "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz...

...Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." hükümlerini amirdir.

...Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." hükümlerini amirdir.

Düzeltme ve cevaba konu edilen haberin, sanıkların imtiyaz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olarak çalıştığı günlük yerel süreli yayının 13.12.2012 tarihli nüshasının 1 ve 7. sayfalarında yayımlanan "Hakim Karşısına Çıktı" başlıklı haber olduğu, Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.01.2013 tarihli ve 2013/46 D.İş. sayılı dosyasında verilen düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına karar verildiği, kararın Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2013 tarihli 2013/62 D.İş. sayılı itirazın reddi kararı üzerine kesinleştiği, bu karara rağmen düzeltme ve cevap metnini yayımlamaması üzerine, katılan vekili tarafından 18.02.2013 tarihinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereği sanıkların cezalandırılması için suç duyurusunda bulunulduğu, ayrıca Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/46 D.İş. sayılı dosyası üzerinden alınan 22.02.2013 tarihli ek kararla; "düzeltme ve cevabın tirajı 100 binin üzerinde iki ayrı gazetede yayımlanmasına" karar verildiği, ancak bu karara karşı yapılan itiraz üzerine Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 tarihli 2013/132 D.İş. sayılı dosyası üzerinden itirazın reddine karar verildiği ve "düzeltme ve cevabın tirajı 100 binin üzerinde yayımlanmasına" dair ek kararın kesinleştiği, aynı ek karara karşı bu kez sanık ...'ın tebligatın usulsüzlüğü nedeniyle yaptığı itiraz üzerine, bu kez merci Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/140 D.İş. sayılı dosyası üzerinden verilen 13.03.2013 tarihli kararla, Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

Yerel Mahkemece, öncelikle düzeltme ve cevap talebine dair kararları içeren Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/46 D.İş., Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/132 D.İş. ve Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/140 D. İş. sayılı dosyalarının temyize konu dosya içerisine celbiyle incelenmesi, sanıklar hakkında "düzeltme ve cevabın tirajı 100 binin üzerinde yayımlanmasına" dair hukuken geçerli, yürürlükte olan ve kesinleşmiş başkaca bir karar olup olmadığının araştırılması, şayet bu yönde bir karar varsa kanun yararına bozma yoluna başvurmak suretiyle ortadan kaldırılmasının istenmesi, devamla adı geçen gazete nüshaları incelenerek; sanıkların düzeltme ve cevap yazısını gereği gibi aynı sayfa ve puntolarda yayımlayıp yayımlamadıklarının tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayinine karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile sanıklar hakkında daha önce aynı eylem nedeniyle açılan bir kamu davası ve düzeltme ve cevabın tirajı 100 binin üzerinde iki gazetede yayımlanmasına dair bir karar bulunması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6035, Karar No: 2006/6877, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6035 E.  ,  2006/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 6.2.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı aldığı yetki belgesine dayanarak tapuda ... Köyü 3223 parselde kayıtlı taşınmazda 4/108 paya sahip “... kızı ...”in aslında ... kızı olmayıp ... karısı olduğunu, kayıtta geçen “kızı” sözcüğünün silinerek yerine “eşi” sözcüğünün yazılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm, davalı idare temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Tapu Sicil Tüzüğünün “Mülkiyet Hakkının Tescili” üst başlığını taşıyan 25.maddesine göre tapu kütüğüne mülkiyet sahibine ait yazılacak kimlik bilgilerinin adı, soyadı ve baba adından ibaret olduğu belirtilmiş olup malike ait başka bir kimlik bilgisinin yazılmasına işaret edilmemiştir. Davacı düzeltme talep ederken 4/108 pay sahibi ...’e ait anne adının kütüğe işlenmesini istemiş olmaktadır. Böyle bir talep az yukarıda işaret edilen tüzüğün emredici kuralına aykırı düşer. Davacının düzeltme talep edilen “...”e ilişkin baba adının tapu sicilinde yanlış yazıldığından ötürü bir talebi de bulunmadığından davanın özetlenen bu biçimine göre reddine karar vermek gerekir iken istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3468, Karar No: 2019/7907, Tarih: 18.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3468 E.  ,  2019/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurum karafından tahakkuk ettirilen ek prim ve gecikme zammının iptaline, prim ve gecikme cezasının tahsilinin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 16/04/2019 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 16/04/2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13065, Karar No: 2019/248, Tarih: 22.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13065 E.  ,  2019/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada; davacılar ... (kendi adına asaleten, ..., ... ve ... adına velayeten) ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/08/2010 gününde verilen dilekçe ile kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın asıl dava ve birleşen davada davalılar ..., ... ve ... yönünden husumet nedeniyle reddine, 2010/180 esas sayılı asıl dava yönünden; maddi ve manevi tazminat istemlerinin davalı ... yönünden kabulüne; birleşen 2010/281 esas sayılı dosyası yönünden; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı ... vasisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ... vasisi ...'in yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4089, Karar No: 2015/2477, Tarih: 05.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4089 E.  ,  2015/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15726, Karar No: 2015/1315, Tarih: 11.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15726 E.  ,  2015/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 06/05/2014

Numarası : 2013/394-2014/212

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 06.07.2009 -29.02.2013 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olması nedeniyle feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalının harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “4 ve 5” numaralı bentlerinin silinerek yerine ;

“4-)Davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan toplam 93,85 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

5-Davacı tarafça yapılan 200,00 TL bilirkişi ücreti, 88,00 TL tebligat gideri, 0,60 TL dosya masrafı, 42,00 TL posta masrafı olmak üzere toplam 330,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.