muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5797, Karar No: 2020/1347, Tarih: 17.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5797 E.  ,  2020/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair kesin olarak verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının ... Belediyesi ile imzalamış olduğu su aboneliği sözleşmesinin yasa gereği kendisine devredildiğini, 2002/4 - 2010/3 dönemlerine ait ödenmemiş tüketim bedellerinin tahsili için başlattığı takibe davalının yetki ve esas yönünden itiraz ettiğini, Tarifeler Yönetmeliği uyarınca yetkili olan icra müdürlüğünde takip başlattığını, esas yönünden ise işyerini devrettiğini savunan davalının bu yer için tesis edilmiş olan aboneliğini sonlandırmamış olması nedeniyle oluşan borçtan sorumlu olduğunu ileri sürerek; takibe vaki haksız itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; yetkili icra dairesi ve mahkemenin, ikamet ettiği yer olan Hayrabolu icra dairesi ve asliye hukuk mahkemesi olduğunu, ayrıca alacağın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise aboneliğin kurulu bulunduğu işyerini 15 yıl kadar önce sattığını, bu nedenle hakkında dava açılmasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, gerek hizmet biriminin gerekse davalının ikametgahının bulunduğu yerde icra takibi yapması gerekirken, genel merkezinin bulunduğu yerde icra takibi yapmasının usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21/11/2019 tarihli ve 2019/106317 sayılı yazısıyla; davaya konu aboneliğin ticarethane tarifesi olarak tesis edildiğini, her iki tarafın ticari işletmesine ilişkin davayı görmekle görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, bu nedenle mahkemece o yerde ayrı bir ticaret mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davaya asliye hukuk mahkemesi olarak bakılmasının usul ve yasaya aykırı

olduğunu, ayrıca TBK’nın 89 uncu maddesi uyarınca davacının yetkili icra dairesinde takip başlattığını ileri sürerek; HMK’nın 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına temyiz isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının göreve yönelik kanun yararına temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu su aboneliğinin, 31/01/1983 tarihinde davalının ... Küçük Sanayi Sitesinde bulunan işyeri için tesis edildiği, dolayısıyla davalının esnaf olarak faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davaya genel mahkemece bakılması usul ve yasaya uygun olduğundan, kararın görev yönünden kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin reddi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu su aboneliğinin, 31/01/1983 tarihinde davalının ... Küçük Sanayi Sitesinde bulunan işyeri için tesis edildiği, dolayısıyla davalının esnaf olarak faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davaya genel mahkemece bakılması usul ve yasaya uygun olduğundan, kararın görev yönünden kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin reddi gerekir.

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yetkiye yönelik kanun yararına temyiz isteminin incelenmesinde;

Bilindiği üzere, itirazın iptali davaları, yapılan takibe itiraz üzerine duran takibin devam etmesini sağlamak amacıyla açılan davalardandır.

Yasal dayanağını 2004 sayılı İİK’nın 67 nci maddesinden alan itirazın iptali davası, alacaklının icra takibine karşı borçlunun yaptığı itirazın iptali ile aynı kanunun 66 ncı maddesine göre itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamayı amaçlamaktadır. Takip hukukundan doğan bu davada belirlenecek husus, borçlunun icra takibine yapmış olduğu itirazında haklı olup olmadığıdır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, itirazın iptali davasını gören mahkeme, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyebilir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması, sonuca etkili değildir. Başka bir ifadeyle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle tetkik merciinin (icra hukuk mahkemesinin) yerine geçerek, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek kesin olarak sonuçlandırmalıdır. Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır.

Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü açısından ilâmsız icra takibindeki yetki kurallarının açıklanmasında yarar vardır.

2004 sayılı İİK’nın 50 nci maddesinin birinci fıkrasına göre; para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HUMK’nın yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

HMK’nın 6 ncı maddesine göre; genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.

Aynı Yasanın “Sözleşmelerden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinde ise; sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan TBK’nın 89 uncu maddesi uyarınca; takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, sözleşmede aksine bir şart konulmamış ise para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödeneceğinden, ifa yeri de alacaklının yerleşim yeri olacaktır. Böyle bir durumda alacaklı kendi yerleşim yerinde bulunan icra dairesinde de takip yapabilecektir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan TBK’nın 89 uncu maddesi uyarınca; takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, sözleşmede aksine bir şart konulmamış ise para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödeneceğinden, ifa yeri de alacaklının yerleşim yeri olacaktır. Böyle bir durumda alacaklı kendi yerleşim yerinde bulunan icra dairesinde de takip yapabilecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; davacı, faturalara konu edilen hizmet bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, alacağı için 30/12/2016 tarihinde Tekirdağ 1. İcra Dairesinde icra takibi başlatmıştır. İcra takibinin para alacağına ilişkin olduğu ve taraflar arasındaki akdi ilişkinin inkar edilmediği gözetildiğinde, davacı genel merkezinin bulunduğu yer olan icra dairesinde de takip yapabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece; TBK'nın 89 uncu maddesi uyarınca davacının, genel merkezinin bulunduğu (takibin başlatıldığı) yer icra dairesinin de yetkili olduğu gözetilip işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının göreve yönelik kanun yararına temyiz isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yetkiye yönelik kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/07/2018 tarihli ve 2018/229 E. 2018/265 K. sayılı kararının HMK’nın 363/2 maddesi uyarınca sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 17/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14113, Karar No: 2012/3818, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14113 E.  ,  2012/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı N. T. tarafından borçlu D. İ. T.. Ltd. Şti. hakkında kira sözleşmesine dayalı olarak tahliye talepli icra takibine başlandığı, alacaklının başvurusu ile Keşan İcra Hukuk Mahkemesinin 26.09.2006 tarih ve 2006/141 E. - 171 K. sayılı ilamı ile tahliyeye karar verildiği anlaşılmıştır.

Şikayetçi V. T. ...Tic. AŞ. ise 01.04.2007 tarihinden bu yana kiracı olarak bulunduğunu icra dosyasında taraf olmamasına rağmen işyerinde yapılan tahliye işleminin iptali için icra mahkemesine başvurmuştur.

İİK'nun 276.maddesinde aynen; "tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika gösteremezse derhal tahliye olunur.

Şu kadar ki, bu şahıs resmi bir vesika gösterememekle beraber daireye ibraz olunan mukavele tarihinden evvelki bir zamandan beri orayı işgal etmekte bulunduğunu beyan eder ve bu beyanı icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse müdür tahliyeyi tehirle üç gün içinde keyfiyeti tetkik merciine bildirir.

İcra mahkemesi tarafları dinleyerek icabına göre tahliyeyi emreder veya taraflardan birinin yedi gün içinde mahkemeye müracaat etmesi lüzumuna karar verir. Bu müddet içinde mahkemeye müracaat edilirse, davanın neticesine göre hareket olunur. 36.madde hükümleri burada da uygulanır. Dava etmeyen taraf iddiasından vazgeçmiş sayılır ... " düzenlemesine yer verilmiştir.

Taşınmazın sahibi ve ilamda taraf olan N. T. ile şagil konumda olan V. T. Tic. A.Ş. arasında geçerli yazılı bir kira sözleşmesi yoktur. Üçüncü şahıs olan K. T. ile yapılan kira sözleşmesi alacaklıyı bağlamaz. O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12716, Karar No: 2014/15173, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12716 E.  ,  2014/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ...; 2- ... adına Av. ...; 3- ... Tic. Ltd. Şti. arasındaki dava hakkında ... 6. İş Mahkemesince verilen 04.02.2014 günlü ve 2012/314-2014/16 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2890, Karar No: 2019/6097, Tarih: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2890 E.  ,  2019/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümlere karşı vaki temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.12.2013 tarihli gerekçeli kararın sanık ...'ya 16.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve süresinde temyiz edilmediği, sanık vasisinin yargılamanın yenilenmesi ve temyiz talebinin 08.05.2017 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, sanık vasisi tarafından söz konusu ek kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.04.2018 tarih, 2017/38243 Esas ve 2018/2338 Karar sayılı kararıyla ek kararın onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28433, Karar No: 2013/36374, Tarih: 18.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28433 E.  ,  2013/36374 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : KARAR NO :

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Konusu mal varlığı olan Borçlar Hukukuna ilişkin sözleşmelerden doğan davalarda yetki HMK.nun 10. maddesinde belirtilen kurala göre çözümlenir.

Sözleşmenin yerine getirileceği yer öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tespit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde - borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede açık ve zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer 6098 sayılı Borçlar Kanununun 89. maddesine göre  belirlenir. Yani davanın konusu sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmadı ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Ancak aranacak ya da aldırılacak borçlar da 6098 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne var ki HMK.nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz, (sebepsiz iktisap gibi) genel yetkili yer olan yani davalının ikametgahında dava açılır.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-1162-1191 sayılı kararında da  yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek “HUMK.nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanunu'nun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde 818 Sayılı mülga Borçlar Kanunun 73. maddesine karşılık gelen 6098 Sayılı B.K.nun 89. maddesinin uygulanabilmesi  için akdi  ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar  ışığında somut olayın incelenmesinde; İcra takibi faturaya  dayalı olarak ve genel haciz yoluyla başlatılmıştır. Borçlu tarafından yasal sürede icra dairesine başvurularak  yetki itirazının ileri sürüldüğü  görülmektedir.

Borçlu itiraz dilekçesinde  temel borç  ilişkisine karşı çıkmamıştır.

Bu durumda olayda HMK.nun 10. maddesinin yukarıdan beri açıklanan kurallara göre uygulanması yani akdin icra olunacağı yerin öncelikle taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi  gerekir.

Borçlu itirazında, müessese adresinin Bursa’da bulunduğunu, bu sebeple Bursa İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu ileri sürmüştür. Her ne kadar takip konusu yapılan fatura

Borçlu itiraz dilekçesinde  temel borç  ilişkisine karşı çıkmamıştır.

Bu durumda olayda HMK.nun 10. maddesinin yukarıdan beri açıklanan kurallara göre uygulanması yani akdin icra olunacağı yerin öncelikle taraflar arasındaki yazılı sözleşme istenerek belirlenmesi  gerekir.

Borçlu itirazında, müessese adresinin Bursa’da bulunduğunu, bu sebeple Bursa İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu ileri sürmüştür. Her ne kadar takip konusu yapılan fatura

irsaliyeli olarak düzenlenmiş ise de faturada gösterilen malların borçlu şirket tarafından teslim alındığı hususunda fatura üzerinde şirket yetkilisinin imzası bulunmadığından bu malların alacaklı şirket adresinde teslim edildiği kabul edilemez. O halde, akdin  icra edileceği yerin neresi olduğu taraflar arasında varsa yapılan sözleşmeden saptanmalı sözleşmede bu hususta bir açıklama bulunmaz ise tarafların beyanları ve bu husustaki belgeler sorulup incelendikten sonra faturadaki malların Bursa'da mı yoksa Ankara'da mı teslim edildiği açıklığa kavuşturulduktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile para alacağı olduğundan bahisle alacaklının ikametgahında ödenmesi gerektiğinden yetki itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40, Karar No: 2022/2301, Tarih: 21.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/40 E.  ,  2022/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün Dairece bozulması üzerine, verilen direnme kararı davalı vekilince süresi içinde temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakandan intikal eden taşınmazlarla ilgili davalı kardeşi ile miras taksim sözleşmesi düzenlediklerini, ancak daha sonra mirasbırakan ... ... taksim sözleşmesinde yer almayan 421 ada 207 parseldeki 3 no.lu bağımsız bölümü intifa hakkını üzerinde bırakarak davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini öğrendiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalının taşınmazı üçüncü kişiye devrettiğini ileri sürerek, dava konu taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti ile miras payı oranında şimdilik 100.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, İstanbul dışında olduğu tarihte ihale ile satışa çıkarılan dava konusu taşınmazın mirasbırakan adına satın alındığını, ancak satış bedelini kendisinin ödediğini, bir gün sonra İstanbul'a döndüğünde taşınmazın mirasbırakan tarafından gerçek sahibi olan kendisine devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili; davacının kısıtlanması isteği ile Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde vesayet davası açıldığını, anılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, Boğaziçi Üniversitesinde öğretim görevlisi olduğunu, işi nedeniyle İstanbul dışında olduğu tarihte ihale ile satılacak olan dava konusu taşınmazın mirasbırakan adına satın alındığını, bir gün sonra İstanbul'a döndüğünde taşınmazın kendisine devredildiğini, satış bedelini banka kredisi kullanarak ödediğini, mirasbırakanın ölümü sonrasında, miras taksim sözleşmesi ile murisin tüm mallarını rızaen paylaştıklarını, ancak; davalı kardeşinin ruhsal bozukluğu olduğunu ve tedavi olması gerektiğini söylemesi üzerine taraflar arasında husumet oluştuğunu, davacının kızgınlık ve intikam hissiyle dava açtığını, tanıkların muvazaaya dair bir beyanda bulunmadıklarını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20/02/2020 tarihli, 2019/899 Esas 2020/216 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulünün doğru olduğu gerekçesiyle HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar