muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13956, Karar No: 2024/605, Tarih: 25.01.2024

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 02.04.2016 günü 23:00 sularında davalıya ait iş yerinde, baskı boya makinasının silindirinin elini kapması sonucu iş kazası geçirdiğini, söz konusu makinanın pompacı tarafında, acil stop ve acil stop telinin çalışmaması ve bu nedenle de makinanın bir başkası tarafından durdurulması sonucu oluşan zaman kaybı nedeniyle müvekkilin elinin gördüğü hasarın daha da arttığını, bu kaza sonucu müvekkilinin sağ eli, bileğinden itibaren tam bir şekilde açılamadığını ve tam bir şekilde kapanamadığını, ayrıca müvekkilinin bileğinden itibaren sağ elinde çok yüksek oranda güç kaybı olduğunu, ... 2.İş Mahkemesi'nde 2017/196 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının SGK tarafından %5,2 olarak belirlendiğini, taraflarınca bu meslekte kazanma gücü kayıp oranına itiraz edildiğini ve dosyanın Yüksek Sağlık Kurulu'na gittiğini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından müvekkillerinin meslekte kazanma gücü kayıp oranının değişmediğinin bildirildiğini, itirazları doğrultusunda Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu tarafından 23.10.2019 tarihinde müvekkillerinin meslekte kazanma gücü kayıp oranının E cetveline (yaşına) göre %17,0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiğini, meslekte kazanma gücü kayıp oranında çelişki bulunması sebebiyle dosyanın Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderildiğini, en son olarak 19.10.2020 tarihinde Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından 17.09.2020/1682 Karar No, 32984685/101.01.01/2020/3924-123 Sayılı kararı ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %17,0 olarak belirlendiği ve meslekte kazanma gücü kayıp oranının kesinleştiğini, ... 2.İş Mahkemesi'nin 2017/196 Esas sayılı dosyasında 21.01.2021 tarihinde verilen ara karar gereğince müvekkilinin meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti davası açması için süre verildiğini, müvekkillerinin Adli Tıp İkinci Üst Kurumu tarafından belirlenen %17,0 meslekte kazanma gücü kayıp oranının SGK tarafından dikkate alınarak işlemlerin bu oran üzerinden yürütülmesi için ... Sosyal Güvenlik Merkezi'ne 24.02.2021 tarihinde yazılı olarak başvurulduğunu, Kurum tarafından düzenlenen 03.03.2021 tarihli cevap yazısında meslekte kazanma gücü kayıp oranının %17 olduğuna dair kesinleşmiş Mahkeme kararı sunmaları halinde dikkate alınabileceğinin yazılı olarak bildirildiğini beyan ederek davalarının kabulünü talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı vekili; ... 2.İş Mahkemesi'nin 2017/196 E. sayılı dosyada alınan ATK raporunda meslekte kazanma gücü kayıp oranının %17 olarak tespit edildiğini ancak bu raporda; davacı tarafın olay öncesinde herhangi bir rahatsızlık geçirip geçirmediğine ilişkin veri sunulmadığını, kısıtlılık oranının hangi gerekçelerle ve ne şekilde belirlendiğinin açıklanmadığını, hesaplamanın ne şekilde yapıldığına dair ayrıntılı bir açıklamaya yer verilmediğini, bu durumda kişinin daha önceden bir rahatsızlığı olup olmadığı ve iddia edilen olayla ilgili bir illiyet bağının olup olmadığının belirsiz olduğunu,meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 5,2 'den %17'ye nasıl yükseldiğine dair raporda denetime açık bir değerlendirme bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; Kurum sigortalısı olan ...'nın 02.04.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu yaralandığını, daha sonra davacı olarak meslekte kazanma gücü kaybının tespiti talepli olarak huzurdaki davayı açtığını, hukuki mesnetten yoksun ve haksız davanın reddi gerektiğini, davacı (sigortalı) hakkında iş kazası sonrası meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti amacı ile ilgili kontrol ve muaeyenelerin yapılması sonucu ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulu’nun 09.12.2016 tarih 3692 sayılı kararı ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %5,2 olarak belirlendiğini, 2016/21 sayılı genelge gereği meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10'un altında olduğundan tahkikat talebinde bulunulmadığını, yapılan itiraz sonucu ise Yüksek Sağlık Kurulu tarafından inceleme yapılmış olduğunu, 30.07.2018-59/12680 karar tarih sayılı kararında davacının geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak kurulun 13.12.2017-92/16976 tarih sayılı kararının mevcut olduğunu ve bu kararda herhangi bir değişikliğe yer olmadığına ilişkin tespit yapıldığını, ATK raporunun Kurum için bağlayıcılığı olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; ... davanın kabulü ile davacının 02.04.2016 tarihli iş kazasına bağlı olarak E cetveline göre %17,0 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde tashihine dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; ... davanın kabulü ile davacının 02.04.2016 tarihli iş kazasına bağlı olarak E cetveline göre %17,0 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde tashihine dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı vekili; tanıkları dinlenmeden, delilleri toplanmadan ilk celse savunma hakları kısıtlanarak karar verildiğini, ATK raporunda davacı tarafın olay öncesinde herhangi bir rahatsızlık geçirip geçirmediğine ilişkin veri sunulmadığını, kısıtlılık oranının hangi gerekçelerle ve ne şekilde belirlendiğinin açıklanmadığını, hesaplamanın ne şekilde yapıldığına dair ayrıntılı bir açıklamaya yer verilmediğini, raporu kabul etmediklerini, Kurum sağlık kurulu raporları ile ATK raporları arasında fahiş fark bulunduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum nezdinde kesinleştiğini, ATK raporu doğrultusunda Kurumun işlem yapamayacağını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçeler doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8100, Karar No: 2013/2181, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8100 E.  ,  2013/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2010 gün ve 2009/539 Esas, 2010/653 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 21.08.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31632, Karar No: 2015/31761, Tarih: 03.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31632 E.  ,  2015/31761 K.**

**"İçtihat Metni"**

M.. Ö.. vekili avukat İ.. S.. T.. ile S.. A L.. Club Tic. Ltd. Şti.vekili avukat S.. D.. T.. aralarındaki alacak davası hakkında Ankara 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 09/06/2015 gün ve 2013/4791-2015/1530 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1.500 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece, 9.6.2015 tarihinde davanın kısmen kabulüne 1.163,01 TL'nin davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 79,45 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1736, Karar No: 2017/1891, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1736 E.  ,  2017/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.06.2014 gün ve 2013/241 E- 2014/319 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 11.06.2015 gün ve 2015/6616 E.- 2015/7805 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 19.06.2014 tarihli ve 2013/241 Esas ile 2014/319 Karar nolu ilamında direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 20.12.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24555, Karar No: 2014/21917, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24555 E.  ,  2014/21917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/658-2013/150

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5443, Karar No: 2019/7145, Tarih: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5443 E.  ,  2019/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatı ile)

Taraflar arasındaki davada .... 1. Sulh Hukuk, .... 3. Aile ve .... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatı ile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayetin düzenlenmesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, öncelikle yapılması gerekenin velayetin değerlendirmesi olduğu ve bunu yapma görevinin de Aile Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... 3. Aile Mahkemesince, ....Müdürlüğünün 04.02.2019 Tarih 2019/1077 sayılı yazılarında küçük .... ve annesi ...'in ... adresinde kaynanası ... isimli şahısla birlikte oturduklarının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatı ile) Mahkemesince de somut olayda yaşı küçük Halis Miraç Sönmez'in 26/12/2018 tarihinde ... ve .... çocuğu olarak evlilik dışı dünyaya geldiği, ....abası ... tarafından ... Nüfus Müdürlüğünün 10/01/2019 tarihli 901 sayılı tanıma senedi ile tanındığı ve çocuk ile baba arasında soybağının kurulduğu, anne ...'in 14/12/2002 tarihinde doğduğu ve ergin olmadığı anlaşılmaktadır. Çocuk...le baba ... arasında tanıma yoluyla soybağının kurulduğu anlaşıldığından babanın çocuğun velayetini alma hakkı mevcuttur. Aslolan velayet olduğundan davanın sulh hukuk mahkemesi tarafından babaya ihbar edilmesi, beyanının alınması, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, baba velayeti talep etmediği taktirde davanın mevcut duruma göre sulh hukuk mahkemesince sonuca bağlanması gerektiğinden eldeki davaya bakma görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi uyarınca sulh hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.