muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3483, Karar No: 2011/6075, Tarih: 18.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3483 E.  ,  2011/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı tasarlayarak öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu öldürme suçuna azmettirmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/10/2010 gün ve 196/257 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanığın temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanık ...'in tasarlayarak insan öldürme ve kabule göre de sanık ...'in bu suça azmettirme suçlarından cezalandırılmalarına ilişkin hükümler yönünden, töre saikiyle öldürme suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı yönündeki mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, aksi düşünceyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in tasarlayarak insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçu yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 52/1 maddesinin uygulandığı kısımda yer alan "66 gün" ibaresinin "20 gün" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan sanık ... hakkında

tasarlayarak insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B.a)Sanık ... hakkında tasarlayarak insan öldürmeye azmettirme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, oğlu sanık ...'i suç işlemeye azmettirdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyecek gerekçeyle varsayımlara dayanılarak yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, oğlu sanık ...'i suç işlemeye azmettirdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyecek gerekçeyle varsayımlara dayanılarak yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

aa)Sanığın, oğlu sanık ...'in suçta kullandığı tabancayı bilerek ona verdiğine veya silahı taşıdığına ilişkin kanıtların bulunmaması karşısında, ruhsatsız tabanca bulundurma eyleminden 6136 sayılı Yasanın 13/3 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, aynı yasanın 13/1 maddesi uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

bb)Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirdiğine ilişkin kanıtların bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 38/2 maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,

cc)Kabule göre de; 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 30 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 38/2 maddesi uyarınca 1/3 oranında artırılması sırasında 40 gün adli para cezası yerine 20 gün adli para cezasına, buna bağlı olarak aynı yasanın 52/1 maddesi uyarınca da 800,00 TL.adli para cezası yerine 400,00 TL. adli para cezasına hükmedilerek yazılı şekilde para cezasının eksik tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanık ...'in TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise derhal tahliyesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 18/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...

'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'in yokluğunda 20/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/2127, Karar No: 2025/2338, Tarih: 25.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2127 E.  ,  2025/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/571 E., 2023/886 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, tüm dosya kapsamıyla suçun sübûta erdiği ve Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 15.02.2019 tarih ve 13598 sayılı raporuyla sanığın cezai ehliyetini etkileyecek derecede ruhsal bir rahatsızlığına rastlanmadığı gerekçeleriyle mahkûmiyetine hükmedilmişse de; sanığa ait güncel adli sicil kaydı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ilgili Mahkeme kararı ve UYAP üzerinden yapılan araştırmaya göre, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 19.06.2018 tarih 10844 sayılı raporuyla sanığın, psikotik bozukluk denilen ruhsal hastalığının bulunduğu, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesinden istifade edeceği ayrıca suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığı yönündeki tespit nedeniyle Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli, Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli kararları ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihi itibarıyla akıl hastalığının bulunup bulunmadığının belirlenmesi bakımından, cezai ehliyetine ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınmak suretiyle, dava zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8213, Karar No: 2012/310, Tarih: 18.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8213 E.  ,  2012/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2009/175-2009/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli “Diva” markası ile ayırdedilemeyecek kadar benzer olan davalı adına TPE nezdinde tescilli 2008/22473 nolu "Divamo" markasının tescilli olduğu 08. sınıfta yer alan "değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme doğrama, soyma elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri" emtiaları ile 21. sınıfta tescilli tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmamış, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının tescilli markaları ile davaya konu davalı adına tescilli marka arasında 556 KHK 8/1-b md kapsamında iltibas bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına TPE nezdinde tescilli 2008/22473 nolu markanın tescilli olduğu 8.01 sınıftaki "değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri " emtiaları yönünden ve tescilli olduğu 21.sınıftaki tüm emtialar yönünden hükümsüzlüğüne sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiş, mahkemece yasal süre geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine dair karar davalı vekince temyiz edilmiştir.

1) Tebligat Kanunun 12. ve 13., Tebligat Tüzüğünün 17. ve 18. maddesi hükümlerine göre, tüzel kişinin tebligatı almaya yetkililerinin iş yerinde bulunmaması durumunda diğerlerine tebligat yapılabilmesi için yetkili kişinin iş yerinde bulunmaması sebebinin de tebligatta yazılı olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı adına çıkartılan karar tebligatında bu yönde bir açıklık bulunmadığından ve geçersiz tebliğin öğrenme tarihi itibariyle de temyiz istemi süresinde bulunduğundan, mahkemenin 27/04/2010 tarihli davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve davalı vekilinin esas karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece tesis edilen temyiz isteminin reddine dair kararın ortadan kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/660, Karar No: 2007/2394, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/660 E.  ,  2007/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Temyizi istenen mahkemenin 04.10.2006 tarihli tavzih isteminin reddine ilişkin gerekçeli kararı dosya arasında bulunmadığından, gerekçeli kararın,

2) Tavzih isteminin reddine dair verilen gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği, edildi ise tebligat parçasının dosya arasına konulması, edilmedi ise tebliğ edilerek tebligat parçasının,

3) Davalı, mahkemenin 24.05.2006 tarih ve 2004/10-5 sayılı ... Kadastro Mahkemesi aracılığıyla temyiz ettiğini iddia etiğinden, temyiz evrakı ve tevzi makbuzunun aslının dosyaya konulması, evrak yok ise ... Kadastro Mahkemesinin 2006/114 muhabere evrakının akibetinin sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/904, Karar No: 2012/9788, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/904 E.  ,  2012/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2011 tarih ve 2008/20-2011/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davalının sahibi olduğu Bayındır Menkul Değerler A.Ş. hisselerinin davacıya devrine dair sözleşme imzalanıp, devir işlemlerinin fiilen gerçekleştiğini, hisse devrine konu Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'nin 30.06.2003 tarihli birleşme sözleşmesi gereğince Global Menkul Değerler A.Ş. çatısı altında birleştirildiğini, hisseleri devre konu olan Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'nin bir aracı kurum olup, SPK'nun denetimine tabi bulunduğunu, SPK tarafından yapılan denetimlerde bu aracı kurum ile BRT Medya Ajans A.Ş. arasında imzalanan hizmet sözleşmelerinin karşılığı olarak aracı kurumun emsallerine göre (1.960.914) USD fazla ödeme yaptığının belirlenmesi üzerine, bu raporun Vergi Dairesince ihbar kabul edilerek Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'ne res'en kurumlar vergisi tarh edildiğini, varılan uzlaşma neticesinde (168.086.79) YTL vergi borcu, cezası ve gecikme faizinin vergi dairesine ödendiğini, davalının hisse satış sözleşmesinin 4.2.1 maddesi uyarınca geçmişten kaynaklanan ve ileriye dönük olarak ortaya çıkacak tüm borç ve taahhütlerden sorumlu olacağını ileri sürerek, (168.086.79) TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 24.01.2002 tarihli hisse satış sözleşmesinin 4.2.1 maddesi uyarınca sorumluluğunun 2 yıl ile sınırlı olduğunu, sözleşmenin 3. maddesi uyarınca devir tarihinin peşinatın ödendiği, 26.04.2002 tarihi olup, sözleşmenin 4.2.1 maddesi uyarınca müvekkili bankanın sorumluluğunun 26.04.2004 tarihinde sona erdiğini, davacı tarafından BRT Medya Ajans A.Ş. aleyhine açılan dava sonuçlandığında yapılan ödemenin gider kaydedilip kaydedilemeyeceğinin ve dolayısıyla hükmün kesinleşmesinden sonra vergi tahakkuk edilip, edilemeyeceğinin ortaya çıkacağını, bir başka anlatımla anılan davanın reddi halinde vergi denetmenlerinin tespit ettiği ve buna dayanarak hazırlanan vergi/ceza ihbarnamesine konu alacağın ortadan kalkacağını, söz konusu dava sonuçlanmadan önce yapılan vergi tahakkukunun hukuka aykırı olması nedeniyle süresi içerisinde vergi/ceza ihbarnamesinin iptalinin talep edilmesi gerekirken Vergi Dairesiyle uzlaşmaya varılarak ödenen miktarın müvekkilinden tahsilinin mümkün olmadığını, hisse satış sözleşmesinde Bayındır Menkul Değerler A.Ş. tarafından Bayındır Radyo Televizyon aleyhine açılmış olan davadan bahsedilmiş bulunması karşısında, davacının devir sözleşmesini vergi cezasına konu olayın yargılandığı davadan haberdar olarak imzaladığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin kararı Daire'mizin 29.05.2007 tarihli ilamı ile davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, İstanbul 10. Asliye Ticaret mahkemesinin kesinleşen 2010/261 esas, 2011/248 kararı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 168.086,79.-TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, dava konusu edilen alacağın sebebini, hisseleri devre konu Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'nin devir tarihinden önceki döneme ilişkin (168.086.79) TL vergi borcunun davacı tarafından ödenmesi oluşturmaktadır.Dosyadaki bilgi ve belgelerden vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği tarih itibariyle vergi borçlusu Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'nin davalı dışında hissedarlarının da bulunduğu anlaşılmakta olup, bu durumda davalının söz konusu şirketin vergi borcundan ancak hissesi oranında sorumlu olacağı tabidir. Öte yandan, taraflar arasında imzalanan 24.01.2002 tarihli Hisse Satış Sözleşmesinin 4.2.1. maddesinde hisselerini devreden davalının, "...geçmişten kaynaklanan ve ileri dönük olarak ortaya çıkacak tüm borç ve taahhütlerden devredilen hisse oranında (%89,36356) sorumlu olacağı" kabul edilmiştir.

O halde,mahkemece, 24.01.2002 tarihli Hisse Satış Sözleşmesinin 4.2.1. maddesi hükmü de nazara alınarak, davalının Bayındır Menkul Değerler A.Ş.'nin devir tarihinden önceki döneme ilişkin borçlarından dolayı, davacıya karşı ancak devrettiği hisse oranında sorumlu olacağı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ilgili şirketin vergi borcunun tamamından davalının sorumlu tutulması sonucunu doğurucak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin bakiye karar harcı ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bente açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının Reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bakiye karar harcı ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/102, Karar No: 2009/3074, Tarih: 12.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/102 E.  ,  2009/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret. Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesiyle, davalı tarafa zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 6.000,00 YTL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihi 3.8.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda davacı baba için 12.081,64 YTL, anne için 15.925,79 YTL ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu ,faiz türünün yasal faiz olması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı baba için 12.081,64 YTL, anne için 15.925,79 YTL destekten yoksun kalma tazminatının, temerrüt tarihi 3.8.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.135.48-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5985, Karar No: 2013/3682, Tarih: 06.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5985 E.  ,  2013/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK 359/a-2, TCY 62. maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin işyerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yılları hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren aynı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti, varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmayacağı gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre ise de;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.