muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3677, Karar No: 2008/7756, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3677 E.  ,  2008/7756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı- davalı ...Ş. vek. Av. ... ile davacı ... AG vek. Av. ..., davalı ... Plastik ve Kimyasal Madde ve Petrol Türevleri Tic. Tems. Ltd. Şti. arasında görülen dava hakkında İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17/02/2005 gün ve 505-55 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.12.2007 gün ve 6252- 10939 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Bozma ilamında sonuçtan önceki son cümlede “yazılı gerekçeyle reddinde” ibaresi yerine “yazılı gerekçeyle kabulüne” denilerek maddi hata yapılmıştır.

Yargıtay kararlarında maddi hatanın düzeltilmesi talep edilebileceğinden maddi hatanın düzeltilmesi talebi yerinde görülerek “kabulünde” ibaresinin “reddinde” ibaresi olarak düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle maddi hatanın DÜZELTİLMESİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1237, Karar No: 2019/4794, Tarih: 02.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/1237 E.  ,  2019/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13187, Karar No: 2019/2948, Tarih: 25.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13187 E.  ,  2019/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ili ... ilçesi ... mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespit çalışmaları sonucunda davaya konu 107 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile 107 ada 20 parsel taşınmazın miras bırakan ... adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlardan olduğu, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirme durumunun söz konusu olmadığı gibi zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceğini Kadastro Kanununun geçici 8. maddesine göre yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında açık renkli üzerinde ... olmayan alanlar içerisinde kaldığı, dava konusu yerin ... sayılmayan yer olduğu taşınmazların dere kenarında yer aldığı zeminlerinin kısmen sürülmüş olduğu ancak hiçbirisinin içinde kültür bitkisi bulunmadığı kuvvetle muhtemel vatandaşlar tarafından keşif yapılacağı gerekçesiyle sürüldüğü, civarda bulunan arazilerden yanlızca 2-3 parsel taşınmazın işlendiği fakat diğerlerinin uzun yıllardan beri sahipleri ve murisleri tarafından işlenmesi terk edilen arazilerden olduğu, ortofoto haritasından da bu durumun anlaşıldığı, işlenen arazilerin açık renkli toprak yapısına sahip olup, haritadan da anlaşılabildiği diğer alanların kısmen nehir yatağında kısmen de işlenmeyen alanlarda kaldıkları tespit tarihi itibariyle zilyetleri lehine iktisaba yetecek kesintisiz ve aralıksız zilyetlik şartını taşımadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu ... ili ... ilçesi ... mahallesi Dolaştepe mevkii 107 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ve 107 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tespitlerinin iptali ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yörede kadastro çalışmaları 3402 sayılı Kadastro Kanununun Ek-5. maddesine göre yapılmış ve kesinleşmiş olup, dava konusu taşınmazların her ikisi de ... parselinin dışında, açık renkli ... olmayan alan içerisinde kalmaktadır.

Dava, tapu iptali ve tescil davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yörede kadastro çalışmaları 3402 sayılı Kadastro Kanununun Ek-5. maddesine göre yapılmış ve kesinleşmiş olup, dava konusu taşınmazların her ikisi de ... parselinin dışında, açık renkli ... olmayan alan içerisinde kalmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye davalılar lehine zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29065, Karar No: 2014/20587, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29065 E.  ,  2014/20587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen 5 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve hesap hatası sonucu 36.500 TL yerine 36.000 TL olarak eksik ceza tayini; keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin gösterilmemesi ve verilen para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemiş olması,

2- Olay nedeniyle eşi ve oğlu ölen mağdur ...'un, kovuşturma evresinde istinabe yoluyla alınan ifadesinde, sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve katılma yönünde de talebinin bulunmamasına rağmen, ayrıca katılmasına da karar verilmediği gözetilmeyerek, kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden bahisle, sanık aleyhine mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve gerekçeli karar başlığında sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını açıkça beyan eden mağdurların müşteki olarak gösterilmeleri,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1825 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 36.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesi; hüküm fıkrasının 4. bendinin sonuna "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin yazılması; hükmün vekalet ücretiyle ilgili 7. bendinin çıkartılması ve gerekçeli karar başlığındaki "müştekiler" ibaresinin "mağdurlar" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3153, Karar No: 2013/2581, Tarih: 01.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3153 E.  ,  2013/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda ... Mühendisi Bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3420, Karar No: 2014/10302, Tarih: 13.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3420 E.  ,  2014/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/96-2007/718, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/676-2006/492 sayılı “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar için, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “Toplam 369,50 TL yargılama masrafından, hazırlık aşamasındaki müdafii gideri 135,00 TL, mahkemedeki müdafii gideri 230,00 TL olmak üzere 365 TL'nin” çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5118, Karar No: 2018/5084, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5118 E.  ,  2018/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2009/23295, Karar No: 2012/4245, Tarih: 27.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23295 E.  ,  2012/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği (değişen suç vasfına göre nitelikli dolandırıcılık )

HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43 ve 62. maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d, 43, 62 ve 52. maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hais cezası ve 2.080 YTL apc.

1-Sanık Müdafiinin, yüzüne karşı 12.12.2006 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 25.01.2007 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinden vaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Tekirdağ İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nde Hesap işleri bölümünde Milli Eğitim Vakfı işlemlerini yürütmek üzere görevlendirilen sanığın, Milli Eğitim Vakfı hesabından para çekebilmek için İl Milli Eğitim Müdürü tarafından imzalı yetki belgelerinden fotokopi suretiyle çoğaltarak düzenlediği sahte belgelerle (51 adet) vakfın banka hesabından para çektiğinden bahisle açılan davada, Milli Eğitim Vakfının dosya içindeki vakıf senedi de dikkate alındığında, vakfın niteliği, malları ve paraları hakkında özel bir hüküm olmadığının anlaşılması karşısında; kamu gücü ayrıcalıkları bulunmadığından vakıflara ilişkin mevzuatın uygulanması gerektiği ve adı geçen vakfın kamu kurumu ve kuruluşu olarak kabul edilemeyeceği, belgelerinin de resmi sayılamayacağı ve özel belge niteliğinde olduğu ve dolandırıcılık suçunun aldatıcı hareket unsurunu oluşturduğunun kabulü ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 79. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre eylemlerinin kül halinde oluşturduğu “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.