muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16282, Karar No: 2016/15022, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16282 E.  ,  2016/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde; bir kısım evrakların usulüne uygun kaydedilmediği (mali ve sosyal durum tutanakları) anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.21.11.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/16455, Karar No: 2020/4904, Tarih: 14.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16455 E.  ,  2020/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.01.2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın bir kısım davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden kabulüne dair verilen 10.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, fazla alınan harcın davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6793, Karar No: 2015/3142, Tarih: 08.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6793 E.  ,  2015/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :04.06.2014

Numarası :2012/208-2014/382

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 467,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-K A R Ş I O Y-

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden rücu'en tahsiline yönelik yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini, damga vergisinden sorumluluğun davalı yüklenicide olduğunu, ödemeden sonra yapılan ödemeyi davalıdan rücu'en talep ettiklerini,

ödenmemesi üzerine icra takibine giriştiklerini ve davalı borçlunun haksız yere takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 15.06.2005, 04.01.2005, 28.07.2005, 14.11.2005, 04.02.2008 ve 17.10.2008 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 15.06.2005, 04.01.2005, 28.07.2005, 14.11.2005, 04.02.2008 ve 17.10.2008 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Sözleşmede vergi ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, davacı banka yönetim kurulu 10.03.2011 tarih 10 nolu toplantısı ile tahakkuk ettirilen vergi cezalarının 6111 sayılı Kanun kapsamında banka tarafından ödenmesine karar verilip, bu bedel ilgili vergi dairesine ödenmiştir. Ödenen verginin kaynağı sözleşmenin birden fazla nüsha yapılmasından dolayı olup, dosyaya celp edilen deliller ile davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Danıştay 7. Dairesinin örnek kararları kapsamında bu verginin dava konusu edilmiş olması halinde yargı organınca iptal edilerek ödemeden kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Davacı banka yönetim kurulu, sözleşmeye göre vergiyi ödemede esasen sorumlu olan davalı şirketin yerine geçerek vergi borcunu ödemekle davalı şirketin vergiye ilişkin kanun yoluna gitme hakkını elinden almış bulunmaktadır. Verginin ödenmesinde davacı bankanın yasa yoluna gitmeyerek kusurlu olduğu da anlaşılmaktadır. “Hiç kimse kendi kusurundan hak elde edemez” ilkesi gereğince kusurlu olan bankanın davacıya rücu etmesini hukuk düzenini korumaz. Danıştay 7. Dairesinin 20.02.1982 tarih 1984/3147 Esas 1986/437 Karar sayılı kararı emsal gösterilerek dava yoluna gidilmiş olması halinde damga vergisi borcunun terkini mümkün olduğu halde (nasıl olsa sözleşmeye göre gerçek vergi yükümlüsüne rücu hakkım var) düşüncesi ile vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisi borcunun ödenmiş olması, davacı bankanın iyi niyetli olması halinde dahi kendi kusurundan hak elde edemeyeceği ve davalıya rücu edemeyeceği, bu nedenle davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararın onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/1439, Karar No: 2008/1218, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1439 E.  ,  2008/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davalı adına tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerine yönelik davacı Hazine vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine; Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; bir taşınmazın orman olup olmadığına, yörede orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiş ise orman tahdit haritasına göre, kesinleşmiş bir orman tahdidi yok ise 6831 sayılı Yasa'nın 1. maddesi doğrultusunda uzman bilirkişiler tarafından memleket haritası ve amenajman planı uygulanmak, ... yapısı ile bitki örtüsü incelenmek suretiyle karar verilir. Somut olayda yörede orman kadastrosu 1993 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Alınan üç kişilik orman bilirkişi heyeti raporundan, çekişmeli taşınmazların orman tahdit hattı dışında olduğu anlaşılmaktadır. Orman sınırları kesinleşmiş orman kadastrosu ile belirlendiğine göre sadece memleket haritasında ... renkle gösterilen alanda kaldığından bahisle bir yerin orman olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verilemez. O halde mahkemece Hazine adına tescile karar verilen taşınmaz bölümleri üzerinde davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde yazılı iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, taşınmazın niteliği hususunda uzman ziraatçi bilirkişiden ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parsellerin davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 3.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10632, Karar No: 2014/8724, Tarih: 06.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/10632 E.  ,  2014/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2008/178-2012/371

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılardan F.. Ş... vek. Av. N.. P.. tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Y. T. E. ile davalı F.. Ş... Temsilcisi M. I. ve vek. Av. N.. P.. gelmiş, diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan temsilci ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı komandit şirketi ile müvekkilinin devraldığı S.. A.. arasında 11.09.1998 tarihinde imzalanan ve diğer davalıya 13.04.1999 tarihinde devredilen anlaşma uyarınca I. A.Ş.'nin madeni yağ ürünlerini müvekkili şirketten tedarik etmeyi üstlendiğini ancak şirketin geçerli bir sebep olmadan bu taahhüde aykırı olarak ve onayı olmadan servis ve müvekkiline ait demirbaşları 03.08.2007 tarihinde başka bir kuruluşa devir ettiğini, davalının anlaşma uyarınca 200 ton madeni yağ alması gerekirken 64,80 ton alım yaparak 139,16 ton eksik alım yaptığını, dava takibine kadar uğranılan fiili zarar ve sözleşmenin geri kalanı için kar kaybına uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında davasını ıslah etmiştir.

Davalı F. Komandit Şirketi vekili şirketin hayatta kalan tek komandit ortağının M. I. olup şirketi 2003 yılında tasfiye edildiğini bildirerek, ehliyetizlik yönünden davanın reddini istemiş, bir sonraki dilekçesi ile de Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olup, alacak iddiasının zamanaşımına uğradığını, kefalet sözlemesinde limit öngörülmediğinden kefaleti hukuken geçersiz olduğunu, beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller bilirkişi raporu ve davacının davasını ıslah etmesi karşısında davanın kabulüne, 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline ıslah ile artırılan 232,479 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller bilirkişi raporu ve davacının davasını ıslah etmesi karşısında davanın kabulüne, 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline ıslah ile artırılan 232,479 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi vekilince temyiz edilmiştir.

1) Davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi'nin İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/820 Esas, 2010/187 Karar sayılı 20.04.2010 tarihli davacı şirketin açtığı "tüzel kişiliğin ihyası" davasında davanın kabulüne ve ihyasına karar verilmiş olup, davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi 30.04.2010 havale tarihli dilekçesi ile iş bölümü itirazında bulunarak dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini talep etmiş, mahkemece bu konuda bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'unun 4. ve 5. maddeleri gözetildiğinde görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu açıktır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Yasa'nın 5. maddesine göre, o tarihte Asliye Hukuk Mahkemesi ile Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki, görev ilişkisi olmayıp, iş bölümü ilişkisi olduğundan ve 6335 sayılı Yasa ile 6102 sayılı Yasada yapılan değişiklik hükmü 01.07.2012 tarihinden sonra açılacak davalara uygulanacağından somut olayda öncelikle iş bölümü itirazı değerlendirilip, iş bölümü sebebiyle mahkemenin tayininde olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

2)Öte yandan davaya konu Devir Anlaşması 1999 tarihlidir. Bu durumda 818 sayılı B.K.'nun 484. maddesi uygulanacaktır. Davacının dayanak yaptığı 13.04.1999 tarihli Devir Anlaşmasında, 11.09.1998 tarihli sözleşmeyi aynı kayıt ve şartlar ile davalı I. Plaza Otomotiv San. ve Tic.A.Ş'ne (devralan) devreden, diğer davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi'nin (devreden) bu anlaşmada "... Devreden ve Devrolan, iş bu sözleşmenin devir teslimine kadar doğan ve devir tarihinden sonra da doğacak olan tüm borçlardan müteselsil kefil ve müşterek müteselsil borçlu sıfatıyla birlikte sorumlu olmayı kabul ederler" şeklindedir. Davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi'nin bu anlaşmada adı, imzası mevcut ise de, bu anlaşmada ne kefalet limiti, ne de bunun yerine geçebilecek kredi limiti mevcut değildir. B.K.'nun 484. maddesi uyarınca kefalet sözleşmesinin geçerliliği ise yazılı şekilde yapılmış olması ve kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın gözetilmiş olmasına bağlıdır. 12.04.1944 tarihli 14-13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere yasanın öngördüğü geçerlilik şartına, yani kefalet limitinin sözleşmede gözetilmesi lüzumuna uyulmadan yapılan kefalet sözleşmesi hiç bir hüküm ve sonuç doğurmaz.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı F. M. I. ve Ortağı Adi Komandit Şirketi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre, bu davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı F.. Ş... yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak F.. Ş...'ne ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17337, Karar No: 2010/1005, Tarih: 01.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/17337 E.  ,  2010/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının süresine göre müdafiinin duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliği (REDDİNE),

Dosya üzerinden her iki sanık hakkında yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Sanık ...'ın yüklü miktarda silah satışı yapacağına ilişkin telefon ihbarı üzerine sanığın takibe alındığı, olay tarihinde aracına kimliği tesbit edilemeyen bir kişinin bindiği, buluşma yerine gittikleri, sanık ...'ün önce eli boş olarak gelip otomobile bindiği, bir süre sonra ayrıldığı, yarım saat sonra yine elinde bir şey olmadan geri geldiği, bir süre kaldıktan sonra yeniden gittiği, yarım saat sonra bu defa içinde ağır bir şeyin olduğu izlenimini veren bir poşet ile gelip araca binmesi üzerine güvenlik görevlilerinin araca yaklaşarak yüksek sesle polis olduklarını bildirmeleri üzerine kimliği belirlenemeyen şahsın araçtan elleri boş olarak inip kaçmaya başladığı, görevlilerin şahsı yakalayamadıkları, sanık ...'ün de elinde getirdiği poşet olduğu halde kaçmaya başladığı, görevlilerin sanığı takipleri üzerine sanığın elindeki poşeti attığı, bir görevli tarafından alınan poşetin içinden dört adet tabanca çıktığı, dur ihtarına uymayan sanığın üzerinden bir cisim çıkarıp kendilerine yönlendirmesi üzerine silah olduğu kanaati ile görevlinin sanığın ayaklarına doğru ateş ederek yaraladığı, sanığın kaçarken bir süre sonra yakalandığı, olay yerinde mekanizması kurulmuş bir adet tabancanın da araştırma sonucu bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıkların bireysel olarak ruhsatsız silah

satmak şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin, 6136 sayılı Yasanın 12/1. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturduğu halde nitelendirmede hataya düşülerek sanık ...'ün anılan Yasanın 13/1. madde ve fıkrası, yine sanık ... yönünden de anılan Yasanın 12/2. madde ve fıkrası gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklu kaldığı süre gözetilerek sanık ...'ın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline tel ile bildirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 1.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5371, Karar No: 2023/9222, Tarih: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5371 E.  ,  2023/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2021/806 E., 2021/833 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.04.2021 tarihli ve 2021/806 Esas, 2021/833 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 27.04.2021 tarihli ve 2021/806 Esas, 2021/833 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1760, Karar No: 2024/2162, Tarih: 24.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1760 E.  ,  2024/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/824 E., 2023/212 K.

DAVA TARİHİ : 01.07.2019

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/332 E., 2022/21 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların, müvekkilinin çocukları olduğunu, 2348 numaralı parselin davacının muris babasından tüm mirasçılarına intikal ettiğini, muris ... ... mirasçıları arasında anlaşma yapıldığını ve muristen kalan davaya konu bu taşınmazın davacıya ait olmasının kararlaştırıldığını, taşınmazın müvekkiline verilmesinin kararlaştırılmasına rağmen borçları nedeni ile elden çıkmamasını temin amacı ile taşınmazdaki miras nedeni ile oluşan hisselerin müvekkilinin davalı oğullarına devrinin sağlandığını, anlaşmaya göre borçlar bittikten sonra taşınmazın sonradan müvekkiline tapuda tekrar devrinin kararlaştırıldığını, ancak davalıların taşınmazı devretmekten kaçındıklarını, taşınmazın devrinin muvazaalı olduğunu, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılara velayeten anneleri ... ... cevap dilekçesinde özetle; davacı ile aralarında derdest boşanma davası olduğunu, mahkemece davalı çocuklarının velayetinin kendisine verildiğini, davacı tarafından davalılara yapılan bir devir bulunmadığını, davacının kendisinin boşanmadan vazgeçmesi amacı ile ve maddi yönden kendisi ile çocuklarını zarara uğratmak kastı ile bu davayı açtığını, davacının kendi muvazaasına dayanamayacağını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri