muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8443, Karar No: 2022/302, Tarih: 11.01.2022

Birleştirilen davada davacı vekili; müvekkilinin 2065 ada 5 parsel de kayıtlı 2 no'lu mesken vasıflı bağımsız bölümün maliki bulunduğunu, müvekkilinin maliki bulunduğu bağımsız bölümün tapu kütüğünden de görüleceği üzere, eklentisi olarak 2 no'lu kömürlüğün bulunduğunu, müvekkilinin maliki bulunduğu bağımsız bölümün eklentisi niteliğinde olan kömürlüğü, davalı ... Kargo Lojistik ve Dağıtım Hizmetleri A.Ş.’nin 01 Nisan 2019- 22 Şubat 2020 tarihleri arasında haksız olarak kullandığını, haksız müdahale ve tecavüz edilen döneme ilişkin müvekkiline ecrimisil bedeli olarak herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı tarafından 01.04.2019-22.02.2020 tarihlerini kapsayan dönem için haksız müdahale ve işgal suretiyle tasarruf etmesinden dolayı ecrimisil bedeline mahsuben şimdilik 1.000,00-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 19/01/2021 tarihli kararında, davanın iş bu esas yönünden davacılar ... ve ... tarafından açılan el atmanın önlenmesi davası konusuz kalmakla esas hakkında karar vermeye yer olmadığına, mahkememizin iş bu esası ve birleşen Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/308 Esas sayılı dosyalarında açılan ecrimisil tazminat davaları kaleminden davalarının kabulüne, 4.691,33 TL ecrimisil tazminatının davalıdan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile alınarak davacı ...'a, 5.002,83 TL ecrimisil tazminatının davalıdan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile alınarak davacı ...'ya, 3.388,06 TL ecrimisil tazminatının davalıdan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile alınarak davacı ...'e verilmesine karar vermiştir.

Davalı vekili, yerel mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi, 09/11/2021 tarihli kararı ile meni müdahale yönünden bir değer tespiti yapılmadığı, ilk dava dilekçesinde veya asıl dava dilekçesinde meni müdahale yönünden değer olarak 9.000,00 TL'nin belirtildiği, ıslah dilekçesinde belirtilen miktarlarda ıslah yapıldığı, hesaplamanın dosyadaki dava konusu taşınmaza ilişkin yapılan kira sözleşmesinde belirtilen miktar esas alınarak yüzölçümüne göre hesaplama yapıldığı, her bir davacının talep edebileceği ecrimisil miktarının karar tarihi olan 19/01/2021 tarihi itibariyle istinafı kabil karar miktar olan 2021 yılı 5.880,00 TL olduğu, bu miktarın altında kaldığı, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, objektif dava birleşmesinin söz konusu olduğu, her bir davacının ayrı ayrı dava açarak talep etme hakkı olduğu, bu nedenle istinafı kabil bir karar söz konusu olmadığından, mahkemece belirlenen ecrimisil bedelinin istinaf kesinlik sınırı altında kaldığını gerekçe göstererek davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar vermiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre; dava değeri 10.000,00 TL olarak gösterilmiş, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise davacı ...'a ait ...,... 1.normal kat 3 nolu bağımsız bölümün 01.04 2019-09.12.2019 tarihleri arasında hissesine düşen kira bedeli 4.691,33 TL, davacı ...'ya ait 2065 ada 5 parsel normal kat 4 nolu bağımsız bölümün 01.04.2019-09.12.2019 tarihleri arasında hissesine düşen kira bedeli 5.002,63 TL, davacı ...'e ait ... zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün 01.04.2019-09.12.2019 tarihleri arasında hissesine düşen toplam kira bedeli 3.388,06 TL, olarak hesaplanmış ve mahkemece bu miktarlar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.635,577 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davalı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 11/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17225, Karar No: 2014/12087, Tarih: 23.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17225 E.  ,  2014/12087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/165-2013/122

Davacı O.. K.. vekili Avukat F.. R.. Y.. tarafından, davalılar B.. A.. vdl aleyhine 24/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı A.. D..'in temyizi yönünden;

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; T. Gazetesi'nin 29/03/2010 tarihli nüshasında 1. sayfada “savcı yakalar, Kuban bırakır” manşeti altındakı yazı ve içeriği ile 12. sayfada davalılardan B.. K.. tarafından yazılan "Kuban Nöbetçi, Dalay serbest” başlıklı yazısı ve içeriğinde kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu belirterek, gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan A.. D..'de davalı gösterilmek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesi savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

26/06/2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan davalı A.. D..'e 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek bu davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalılar B.. A.. ve B.. K..'in temyizi yönünden;

Mahkemece, davaya konu haberde davacının taraflı karar verdiği ima edilmekte olup haberi doğrulayan veriler olmadığı halde tahliye kararlarından yola çıkarak konu ile konunun verilişi arasında objektif dil kullanılmaması nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden yorum yapılmasından dolayı davacının ve yaptığı işin itibarsızlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Diğer davalılar B.. A.. ve B.. K..'in temyizi yönünden;

Mahkemece, davaya konu haberde davacının taraflı karar verdiği ima edilmekte olup haberi doğrulayan veriler olmadığı halde tahliye kararlarından yola çıkarak konu ile konunun verilişi arasında objektif dil kullanılmaması nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden yorum yapılmasından dolayı davacının ve yaptığı işin itibarsızlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazılar bir bütün olarak incelendiğinde; İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve kamuoyunda "balyoz soruşturması" olarak bilinen soruşturma sırasında verilen tahliye kararın eleştirildiği, toplumun ilgisini çeken ve güncel bir konuda, eleştirel değerlendirme yapıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar B.. A.. ve B.. K..'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7517, Karar No: 2010/3463, Tarih: 29.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/7517 E.  ,  2010/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Davacı,  davalı işveren nezdinde  06.12.2000-15.09.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı,06.10.2000-15.09.2005 tarihleri arasında davalı Diyanet İşleri Bakanlığı'na bağlı Y. İl Müftülüğü G. Kuran Kursu’nda   usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 03.03.2000 tarih 23982 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğü giren Diyanet İşleri Başkanlığı Kur’an Kursları İli Öğrenci Yurt ve Pansiyon Yönetmeliğinin geçici 21. maddesi  gereği  Y. İl Müftülüğü G.Kuran Kursu nda   geçici öğretici sıfatıyla ek ders ücreti karşılığında ders vermek üzere 07.12.2000 tarihli  İl Müftülüğü teklifi, Valilik onayı ile  görevlendirilmiştir. Ek ders ücret onay çizelgesinde de 06.12.2000 tarihinden itibaren işe başladığı, haftalık okutulacak ders adı ve toplam 18 saat olacağı, 28.08.1984 gün ve 1984/8502 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca 2001 yılı Mali Bütçe Kanunun ilgili maddelerine göre her yıl için belirlenen ders saat ücretinin de Valilikçe onaylarının yaptırıldığı bunlara uygun olarak hazırlanan ders programları, girdikleri dersler ,aldıkları ücretler kayıtlara dayalı olarak belirlendiği gelen kayıtlarda açıktır. Bu çalışmalarla ilgili davalı Kuruma hiç bildirim yapılmamıştır. Dinlenen tanıklarda sonuca ulaşmak için yeterli değildir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini  ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında  çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Aksi iddia varsa eş değer belgelerle ispatlanmalıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir  gün kabul edilmektedir.Aynı Kanun’un 13.maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya  tam süreli  olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Hal böyle olunca davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde  tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının yada tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlenmesi gerekir. Davalı işyerinden davacı adına düzenlenen, dosyada bulunan ders programları devam-devamsızlık ve puantaj kayıtları,  ücret  belgeleri ile eksik olanlar getirilip birlikte  değerlendirilmelidir. İmzalı ücret bordrolarının bulunduğu dönemlerde bordroda yazılı ders saati süresi davacı yönünden bağlayıcıdır.  Diğer yandan davacının normal ders saati dışında mesaisini özellikle öğleden sonraları mesaisini işyerinde geçirdiği diğer bir dosyada davacı olan tanık ile tüm dava konusu dönemde sürekli çalışan veya kurs gören kayıtlı olmayan tanık tarafından ileri sürülmüş ise de,  bu hususta dinlenen tanık ifadeleri yeterli ve inandırıcı değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda bu yöndedir. Davacının işyerine geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak  davacının   günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı,  daha az saat derse girilen  günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre    7,5 saatlik çalışmanın 1   gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken mahkemece  ifadeleri yetersiz olan tanık beyanlarını esas alan bilirkişi raporuna göre  sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın içeriğine göre diğer temyiz sebeplerinin  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.03.2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8899, Karar No: 2020/14300, Tarih: 25.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/8899 E.  ,  2020/14300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın... Donanma Komutanlığında astsubay olarak görev ifa ettiği, katılanların ise suç tarihi itibariyle katılan ...'ın ... İlçe Emniyet Müdürü, katılan ...'ın ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Terör Büro Amirliği olarak görev yaptıkları, sanığın suç tarihinde ...PTT Müdürlüğü vasıtasıyla katılanlar hakkında adam öldürmeye teşebbüs ve 3713 sayılı Yasaya muhalefet suçlarını işlemediğini bildiği halde sırf soruşturma ve kovuşturma yapılmasını sağlamak amacıyla suç tarihi itibariyle ... Donanma Komutanı olan ...'e "komutan seni patlatacaklar, müdür ..., komiser ... örgütten 600.000 TL aldı, 2011'de Donanmaya giren gerillayı ...Komiser bıraktı, 100.000 TL aldı, ... bomba yaptı, kendini koru, eski bahriyeli" şeklinde dilekçe gönderdiği, iddiası ile kamu davası açılmış ise de sanığın aşamalardaki savunmasında suçlamayı kabul etmediği ihbar mektubunun postaya verildiği gün izinde olmadığını çalıştığını savunduğu ve sanığın savunmasının bir kısım tanık beyanları ile doğrulandığı, ... PTT Müdürlüğü ve etraftan elde edilen görüntüler ile sanığın görüntüleri arasında yapılan incelemede Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesinin 27/02/2015 tarihli raporun ile kafa ve yüz morfolojisi, saç yapısı yönlerinden benzerlikler görüldüğü, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.10.2013 tarihli raporunda ise kısmi benzerlik görülmüş ise de; morfolojik yapılar ve olası karakteristik izlerin net olarak görülememesi nedeniyle müspet veya menfi bir kanaat elde edilemediğinin anlaşıldığı, suça konu ihbar yazısının soruşturma aşamasında dosya arasına celp edilen İç İşleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığının 27.10.2012 tarihli uzmanlık raporunda yazıların sanık ...'un eli ürünü olmadığının belirtilmiş olması karşısında sanığın katılanlara karşı atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5425, Karar No: 2013/8452, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5425 E.  ,  2013/8452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmazların bedelinin belirlenmesi için emsal alınan 104 ada 132 parsel sayılı taşınmazdan bina bedeli düşüldüğü anlaşılmış olup emsalin 24.04.2008 tarihli satış akit tablosunun incelenmesinde sadece arsa olarak satıldığı ve satışında yapı bedelinin bulunmadığı görülmüştür. Buna göre emsal alınan satış gerçek satış olmadığı izlenimi uyandırmakta olup bu emsale göre değerlendirme yapılarak denetlemeye yeterli olmayan tapu kayıt ve akit tabloları ile bilirkişi rapor içeriğine göre karar verilmiş olması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesine göre istem halinde kamulaştırılan taşınmazın sicil kaydının terkinine karar verileceği, davacı ... başkanlığının böyle bir istemi olmadığı gözardı edilerek belediye başkanlığı adına tescile karar verilmesi gerekirken, yol olarak terkinine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bozma ilamının 1. bendi uyarınca yeniden emsal araştırması yapılarak bilirkişi kurulundan bulunacak uygun emsalin incelemeye alındığı ek rapor alınmalı, raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6956, Karar No: 2015/3964, Tarih: 06.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/6956 E.  ,  2015/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve Genel.....Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...... Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

İş kazası veya meslek hastalığına birlikte neden olan sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda, yapılan harcama ve ödemeler yönünden ayrık bir durum söz konusu olmadığından, toplam kusurlarına düşen ödemelerden müteselsilen sorumluluklarına hükmedilir. İşveren; sigortalı ya da hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin tümünden ancak sigortalı ya da hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği miktarla sınırlı olmak üzere, üçüncü kişi ise böyle bir sınırlama olmaksızın ilk peşin sermaye değerinin yarısından sorumludur. Bu durumda, işveren; sigortalı ya da hak sahibinin işverenden isteyebileceği gerçek zararı aşmayan ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden sorumludur. Üçüncü kişinin ise ilk peşin sermaye değerinin yarısının

müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşen tutarından sorumlu olması gerekecektir.Diğer taraftan, 5510 sayılı Kanunun 12. maddesinin 2. fıkrasında işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; işveren ve işveren vekili ....'nun ilk peşin değerli gelirin (34.693,27 TL) % 40 davalılar kusuruna isabet eden 13.877,2 TL sinden sorumlu tutulabileceği gözetilmeksizin, eksik rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının, 1. bendinin silinerek, yerine;

"1) 15.647.03 TL kurum zararından 11.275.29 TL gelirin 30.12.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

143,16 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 12.02.2010 tarihinden itibaren,

4,228,57 TL hastane masrafından 36,91 TL nin 28.05.2009 tarihinden itibaren,

21,32 TL nin 29.05.2009 tarihinden itibaren,

19,83 TL nin 04.06.2009 tarihinden itibaren,

1,657,81 TL nin 05.06.2009 tarihinden itibaren,

2.482.36 TL nin 09.06.2009 tarihinden itibaren,

8,80 TL nin 23.06.2009 tarihinden itibaren,

1,54 TL nin 28.06.2009 tarihinden itibaren, yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine;

Bakiye, 2602, 00 TL ilk peşin değerli gelirin davalılar......... ve ...... ve.....'dan gelir onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle alınarak davacı Kurum'a verilmesine" ibaresinin yazılmasına;

3. bendinde yer alan" 500.-TL:Vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalılardan Kadoğlu şirketine verilmesine, " ibaresinin silinerek, hüküm fıkrasından çıkartılmasına" ibarelerinin yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.