muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10617, Karar No: 2020/1953, Tarih: 05.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10617 E.  ,  2020/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 20.05.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, bunun üzerine mahkeme 09.06.2015 tarihinde ek karar ile mala zarar verme suçu yönünden kesin nitelikte karar olduğundan bahisle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek karar suça sürüklenen çocuk müdafiine 19.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin bu kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekilerin, Gediz Elektrik Dağıtım Şirketine ait elektrik trafosundan saat 05:30 sıralarında hırsızlık alarmının gelmesi üzerine olay yerine gittiklerinde, olay yerinden 500-600 m kadar uzakta sanığın kullandığı araç ile karşılaştıkları, hemen akabinde de jandarmanın geldiği ve yaptığı incelemede yolun kenarındaki demir elektrik direği üzerinde bulunan trafodan soğutucu yağın çalındığının tespit edildiği olayda, sanığın aşamalarda suçsuz olduğunu savunması,çalındığı iddia edilen 476 lt yağın sanığın kullandığı binek araç ile hırsızlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olmasının anlaşılması karşısında, sanığın oradan tesadüfen geçmesi dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3618, Karar No: 2013/2102, Tarih: 21.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3618 E.  ,  2013/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19773, Karar No: 2020/18220, Tarih: 25.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/19773 E.  ,  2020/18220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu kararında belirtildiği üzere adli para cezasına çevrilmesine karar verilen ilk hükümlerin yalnız sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, 5 ay ve 11 ay 20 gün hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükümlerin, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği belirtilmeyip 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, "Mahkemenin 18/07/2007 tarihli kararında da belirtildiği şekilde hakaret suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının aynı Kanunun 52/2 maddesine göre 1 gün karşılığı 20 TL den hesap edilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 7.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 5 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının aynı Kanunun 52/2 maddesine göre 1 gün karşılığı 20 TL den hesap edilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine" ibarelerinin eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3420, Karar No: 2019/1040, Tarih: 14.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3420 E.  ,  2019/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2013 ve 14/03/2016 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddini isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

I-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itiralarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nin 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik 13.08.2011 tarihli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Sanığın, mağdurdan kolyeyi alması üzerine, olay yerinde daha önce kendilerine haber verilmesi nedeniyle tertibat alan emniyet görevlileri tarafından yakalandığı ve kolyenin yapılan üst araması sonucu ele geçtiğinin anlaşılması karşında, eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2961, Karar No: 2010/2210, Tarih: 12.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/2961 E.  ,  2010/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/33151

MAHKEMESİ :(MUŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/07/2008 gün ve 234/240

TARİHİ VE NO :28/07/2008 - 234/240

SUÇ :Kangütme saikiyle taammüden öldürme, izinsiz silah taşımak

Y.. P.., M.. K.., M.. P.. ile M.. P..'ı kangütme saikiyle taammüden öldürmekten sanıklar T.. K.., N.. K.., Ş.. K.., Y.. K.., E.. K.., S.. K.., A.. K.. ile S.. K.., izinsiz silah taşımaktan adları geçen sanıklar Umit, Yavuz, Ethem, Sadık, Ayhan ile Sıddık, suçluyu kayırmaktan sanık K.. T..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (MUŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/07/2008 gün ve 234/240 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanıklar Ayhan ile Kenan dışındaki sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Ayhan ile Kenan dışındaki sanıklar haklarında duruşmalı, sanıklar Ayhan ile Kenan'ın temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Aynı maktüllere yönelik öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Yavuz, Sıddık, Tuncer, Şükrü, Sadık, Ethem, Nedim ve U.. K..’nın ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafiler tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

2-Tanık Berhem Hanay’ın beyanının tespit edildiği Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2008 tarih ve 2007/434 sayılı talimat tutanağının hakim tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Sıddık, Sadık, Şükrü, Tuncer, Yavuz, Ethem, Nedim, Umit müdafilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanıklar Sadık, Sıddık, Umit, Nedim, Tuncer, Şükrü, Ayhan, Kenan’ın ve sanık Ayhan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, mahkumiyete ilişkin hükümlerin bu nedenlerle ve irtibat nedeniyle sair cihetleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanıklardan Şükrü, Tuncer ve Ayhan’a verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak sanıklar Şükrü ve Tuncer müdafii ile sanık Ayhan’ın tahliye talebinin reddine 12/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

12/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar N.. K.., S.. K.., S.. K.., Ş.. K.., E.. K.., T.. K.., U.. K.. ile Y.. K.. müdafiileri yokluklarında 15/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/18771, Karar No: 2016/14311, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18771 E.  ,  2016/14311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/756, Karar No: 2007/2297, Tarih: 19.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/756 E.  ,  2007/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tespit

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 9.11.2006 gün ve 7292-15340 sayılı ilamiyle \* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

...un baba ile soybağının kurulmasına ilişkin dayanak belgenin Nüfus Müdürlüğünden istenerek, eksiklik ikmalinden sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/4104, Karar No: 2014/4635, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4104 E.  ,  2014/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işverene ait işyerindeki çalışmaların, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Kısa karar 13.12.2013 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş olup, 07.02.2014 günlü temyiz dilekçesi; temyize cevap niteliğindedir. 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesindeki cevap dilekçesiyle temyize paralel bir hüküm bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı Kurum vekili ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşife istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşife istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni

ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemi yapmadığı gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda somut irdeleme de içermemektedir.

Öncelikle, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendiği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Davacının dava konusu dönemde işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; dava konusu döneme ilişkin gürültü ölçüm kayıtlarına ilişkin belge bulunmamaktaysa da, dava konusu dönem itibariyle işyerinin kapasitesi, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeyi, çalışmanın gerçekleştiği saatler ve gürültü seviyesi ortalama olarak tespit edilerek, insan sağlığı için tehlikeli sınırın aşılıp aşılmadığı, yine dosya içindeki işyerinin kapasite raporları gözetilerek iş yerinde ne oranda sağlığa zararlı kimyasalların kullanıldığı, insan sağlığı için tehlike sınırının ne olduğu, dava konusu dönem itibariyle iş ortamında bulunan kimyasal maddelerin makul standartların ne kadar üzerinde olduğu, dava konusu dönem itibariyle işyerindeki mevcut havalandırma sisteminin emiş ve üfleme özellikleri gözetilerek, dava konusu dönemdeki işyeri kapasitesi ve kullanılan sağlığa zararlı kimyasal maddeler karşısında teknik olarak ne kadar büyüklükteki bir yeri havalandırabileceği hususları olayın özelliğine göre denetime elverişli olacak şekilde somutlaştırılarak tespiti gerektiğinden, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan...Ambalaj San. ve Tic. Anonim Şirketi'ne iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.