muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7850, Karar No: 2025/2646, Tarih: 19.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/7850 E.  ,  2025/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2192 E., 2024/2740 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2021 tarihli ve 2020/1912 Esas, 2021/1557 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafî ve katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/2192 Esas, 2024/2740 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/2, 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 52/2. maddelerinden 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi; dava konusu olayda transit rejim kapsamındaki eşya ile beyan edilen eşyanın uyuşmaması sebebiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluştuğu halde yargılamada bu hususun gözetilmemesinin, suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının müsadere edilmemesinin, kurumları lehine eksik vekalet ücreti verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün bu sebeplerle bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık Müdafin Temyiz İstemi; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, bilirkişi raporlarının eksik incelemeye dayandığına, gümrük idaresine karşı sorumlu olan şirketin transit refakat belgesinde kaydı olan ... Teknoloji Hizmetleri A.Ş. firması ile söz konusu eşyayı gönderen ... Trading Firması olduğuna, mülkiyet ve sorumluluk açısından sanığın sorumluluğunun bulunmadığına, sanığın mahrece iade dilekçesi vermesinin atılı suçun oluşması için yeterli olmadığına, suça konu eşyanın mülkiyetinin sanığa ait olmadığına, sanığa ait firmanın ihracat ve ithalat yapmadığına, açıklanan sebeplerle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dosya kapsamında, sanığın yetkilisi olduğu ... Endüstri Ürünleri.. Şti.'nin adına tescilli 15.10.2016 tarihli transit refakat belgesi ile ... Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğünden ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen eşyanın castor (hint yağı) olarak beyan edilmesine rağmen, transit refakat belgesindeki faturada eşya bilgisinin farklı olarak castor oil (motor yağı) olarak kayıtlı olduğu, İstanbul Gümrük ve Ticaret Bakanlığı İstanbul Laboratuvar Müdürlüğünün 02.12.2016 tarihli raporuna göre eşyanın motor yağı olduğunun tespit edildiği ve dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre 61.939,62 TL vergi kaybına sebebiyet verildiği olayda, 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile Gümrük Yönetmeliği kapsamında mahrece iade için gereken şartların somut olayda bulunmadığı, bunun yanında mahrece iadeye ilişkin 2 seri nolu Gümrük Genel Tebliğinin 2. maddesinde "özet beyana uygun olduğunun anlaşılması koşuluyla, eşyanın mülkiyetinin devrini kanıtlayan belge ibraz eden ithalatçı, ihracatçı yada taşıyıcı adına gümrük müdürlüğünce tescil edilecek transit beyannamesi veya TIR karnesi kapsamında gerekli işlemler tamamlanmak suretiyle geri gönderilir." düzenlemesinin yer aldığı, buna göre mahrece iade talebinde bulunan sanığın eşyanın kendisine ait olduğunu ve ......Şti adına gönderildiğini kabul ettiği, ancak transit refakat belgesine göre 21.520 kg hint yağı olarak beyan edilen eşyanın motor yağı olduğunun anlaşılması, tır karnesi ile transit refakat belgesinde eşya cinsinin tamamen farklı olarak hint yağı olarak beyan edilmesi, herhangi bir anlaşma ya da sözleşme olmaksızın sanığın yetkili olduğu şirkete sözü edilen ürünün gönderilmesinin olayın oluş şekline göre mümkün olmayışı karşısında, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde aşağıdaki düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Kendisini vekille temsil ettiren ve kamu davasına usulüne uygun biçimde katılan Gümrük İdaresi lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik vekâlet ücreti ödenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

2.Kendisini vekille temsil ettiren ve kamu davasına usulüne uygun biçimde katılan Gümrük İdaresi lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik vekâlet ücreti ödenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafî ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/2192 Esas, 2024/2740 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün vekâlet ücretine ilişkin (11) numaralı bendindeki "...10.200 TL." ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "16.000 TL" ifadesinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16993, Karar No: 2012/5293, Tarih: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16993 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçelerinde toplam 777,32 TL’ye ilişkin üç ayrı ödeme emrinin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın ve birleşen davaların kabulüne karar verilmekle birlikte, davacı lehine bir dosyadan maktu vekalet ücretine hükmedilmiş; 22.11.2010 günlü karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden, Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gözetilerek, 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak davanın tamamen kabulüne karar verildiği gözetildiğinde; davacı tarafından anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması, kesinlik nedeniyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6785, Karar No: 2025/1985, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6785 E.  ,  2025/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1258 Esas, 2024/1618 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların ... ..., ... ve ... ifadelerini içeren birçok marka tesciline sahip olduğunu, markalarının tanınmış marka seviyesine de ulaştığını, davalının, mağazacılık alanında faaliyet gösteren, ev tekstili ürünleri satan bir firma olup Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/77 D.iş sayılı dosyası ile yapılan delil tespiti üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda, davalının müvekkili şirketlerin tescilli markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerini tespit mahallindeki iş yerindeki tabela, kartvizit, poşet gibi tanıtım araçlarında markasal olarak kullandığının tespit edildiğini, müvekkili şirketlerin hem ticaret unvanının çekirdek unsuru hem de tescilli ve tanınmış markası olan ... ibaresinin davalı tarafından markasal kullanımlarının müvekkillerinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, davalının böylelikle tüketiciler nezdinde müvekkili şirketlerin bir bayisi olduğu izlenimi yaratarak haksız kazanç elde ettiğini, davalı tarafından https://www.facebook.com/karacahaliuretim sayfası üzerinden de tüketiciler nezdinde müvekkili şirketlerin internet sitesiymiş izlenimi uyandırmak suretiyle satış yapıldığını, maddi tazminata ilişkin hesaplama yöntemi olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 151. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen yöntemi seçtiklerini ileri sürerek davalı eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitini, önlenmesini ve durdurulmasını ile şimdilik ... Züccaciye Tic.ve San. A.Ş. için 250,00 TL maddi tazminata ve 4.500,00 TL manevi tazminata, ... ... San. Tic. A.Ş. açısından 250,00 TL maddi tazminata ve 500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile taleplerini arttırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı firma ortaklarının soy isimlerinden ilham alınarak 05.01.1995 tarihinde kurulduğunu, 1995 yılından bu yana ticaret sicilde ve vergi dairesinde kayıtlı unvanını kullandığını, "..." markasıyla müşterilerine hizmet sunduğunu, ... unvanını asla tek başına kullanmadığını, tanıtım kartı ve tüm evrakta müvekkilinin unvanını tam olarak kullandığının görüleceğini, toplanan malzemelerin hepsinde "..." markasının kullanıldığını, internet sayfasında davacının markasını anımsatacak şekilde, renk, yazı, karakter, ses ve benzeri hiç bir unsurun olmadığını, unvanın markasal kullanılmasının, markaya tecavüzünün söz konusu olmadığını ve unvanı halen tescilli olduğu için davacıların tazminat talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalının iş yerinde davacı adına tescilli "...+Şekil" ve "... ..." markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan "..." ibaresini ticaret unvanı kullanımından öte, markasal olarak davacının markalarının tescili kapsamında kalan ürünler üzerinde ve faturalarında kullandığının sabit olduğu, davalının kullanımlarının, markaların hitap ettikleri ortalama tüketici nezdinde iltibasa neden olacağı, SMK'nun 29/1-a ve 7/1-b hükümlerine göre bu durumun davacının tescilli markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiği, tecavüzün 2014-215-216 ve 2017 yıllarından itibaren devam ettiği, alınan bilirkişi raporu ile 81.459,45 TL maddi tazminat hesaplandığı, yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu, davacının marka haklarına tecavüz edilmesi nedeniyle SMK'nun 149/1-ç hükmü uyarınca manevi tazminat talebinde de bulunabileceği, ancak davalı şirketin ticaret unvanının tescil tarihinin üzerinden geçen 22 yıllık süre içerisinde davacı tarafın bu duruma sessiz kalması nedeniyle, ticaret unvanının terkinini talep etme hakkını kaybettiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, bozma kapsamında yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, davalının ticaret unvanının terkini taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, davalının ticaret unvanının terkini taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12657, Karar No: 2016/13779, Tarih: 01.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12657 E.  ,  2016/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Sayaç Okuma, İletim, Dağıtım ve Perakende Satış Hizmet Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.150 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 22.05.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 8.547,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ....'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun.... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe

etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.