muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7562, Karar No: 2018/4304, Tarih: 21.05.2018

./...

-2-

6100 sayılı HMK’nın 305. maddesinde tavzihin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı açıkça belirlenmiştir. Buna göre, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi değil yalnızca açıklanması imkanı vardır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, mahkemece talep üzerine veya kendiliğinden tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakim hükmü verdikten ve davadan elini çektinden sonra temyiz edilerek hüküm bozulmadıkça o davaya yeniden bakamayacak ve verilen hükmü değiştiremeyecektir. Tavzih kural olarak yalnızca hüküm fıkrasında olacak; hükmün gerekçesinin açıklanması için tavzih yoluna başvurulamayacaktır. Hakim; tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi hüküm verirken unutmuş olduğu vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dahil edemez. Aynı şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez.

Mahkemece verilen 16/09/2015 tarihli ek karar HMK 305. maddesi anlamında “tavzih kararı” niteliğindedir. Zira, davalılar yararına hükmedilen ve hükmün eki niteliğinde olan avukatlık ücretinin, davalılar yararına tavzih suretiyle değiştirilmesine karar verilmiştir.

Şu durumda, yerel mahkemece tavzih talebinin kabulüne dair verilen 16/09/2015 tarihli ek karar HMK 305/2. maddesine açıkça aykırı olduğundan, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün tavzihine ilişkin ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafa gerekçeli karar ile birlikte 16/09/2015 tarihli ek karar tebliğ edilmiş, davacı temyiz dilekçesinde ek karardan haberdar olduğu halde açıkça 10/06/2015 tarihli kararın bozulmasını talep etmiş, ek karardan bahsetmemiştir. Şu haliyle, temyiz edilmeyen 16/09/2015 tarihli ek karar yönünden temyiz incelemesi yapılamaz. Ek kararın içeriğine yönelik görüşüm saklı olmak üzere, ek karar yönünden temyiz istemi olmadığı halde temyiz incelemesi yapılmasını usul ve yasaya aykırı bulduğumdan sayın çoğunluğun ek karara yönelik inceleme görüşüne katılmıyorum. 21/05/2018
Yargıtay — Esas No: 2014/6041, Karar No: 2015/71, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6041 E.  ,  2015/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5402, Karar No: 2017/8759, Tarih: 02.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5402 E.  ,  2017/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan arazi kadastro çalışmalarında, taşınmazın niçin tescil harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabî yazının,

2) Çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığının ilgili belediyeden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerini de gösterir, taşınmaz ve geniş çevresine ait orijinal kadastro paftasının, komşu kadastral parsellerin tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin, komşu taşınmazlar hakkında benzer şekilde açılmış olan tescil davası bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa dava dosyalarının,

4) Keşifte uygulandığı belirtilen 1956 tarihli memleket haritasıının dayanağı hava fotoğrafları ile dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önce çekilmiş (özellikle 1990-2000'li yıllara ait) hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritaları ilgili yerlerden getirtilerek,

a) Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2106, Karar No: 2017/11864, Tarih: 13.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2106 E.  ,  2017/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 12.000,00 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 02.12.2014 tarihli dilekçesi ile de kayıp kaçak bedeli yönünden talebini 14.500,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; husumet itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, davacının dava konusu 1.000,00 TL perakende satış hizmet bedeli alacağı yönünden istirdat talebinin kısmen kabulü ile 211.15 TL alacağın dava tarihiden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının kayıp kaçak bedeli alacağı yönünden talebinin kabulü ile; 6.000,00 TL kayıp kaçak bedeli alacağının dava tarihiden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile ıslah ile artırılan 8.500,79 TL alacağın ise ıslah tarihi olan 02/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının dağıtım bedeli perakende hizmet satış bedeli yönünden istirdat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1820, Karar No: 2015/28422, Tarih: 14.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1820 E.  ,  2015/28422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın,.. Hastanesi'nden verilen 26.07.2013 tarihli raporda "epilepsi" hastalığının olduğunun anlaşılması karşısında suç tarihinde sanığın cezai ehliyetini tamamen veya kısmen etkileyen hastalığı olup olmadığına dair, varsa tedavi evrakları ilgili hastanelerden temin edilerek tam teşekküllü bir hastaneden heyet raporu aldırıldıktan sonra sanığa 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16535, Karar No: 2023/19868, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16535 E.  ,  2023/19868 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1030 E., 2023/1060 K.

DAVA TARİHİ : 15.06.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/192 E., 2023/42 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.12.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat Selçuk Geçendilber ile davalı vekili Avukat Dilşad Seher Kabacaoğlu geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Duruşma günü davacı vekili Avukat Selçuk Geçendilber ile davalı vekili Avukat Dilşad Seher Kabacaoğlu geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.01.2012-31.12.2014 tarihleri arasında belirli süreli iş sözleşmesi ile davalı Şirkette genel müdür pozisyonunda çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafça 06.11.2012 tarihinde tek taraflı olarak feshedildiğini, sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle iş sözleşmesinden doğan alacakların uzlaşma yoluyla ikale sözleşmesi imzalanarak çözüldüğünü, uzlaşma protokolüne göre davacının hak ettiği tazminat hesabının brüt 800.000,00 euro olarak belirlendiğini, ilgili maddede yasal kesintiler yapıldıktan sonra net tutarın ödeneceğinin belirtildiğini, 30.01.2013 tarihindeki euro döviz kuru baz alınarak brüt 1.881.427,66 TL üzerinden TL'ye çevrildiğini, hatalı olarak gelir vergisi kesilerek davacıya 31.01.2013 tarihinde ödendiğini, 800.000,00 eurodan 276.338,00 euroya tekabül eden kısmının 661.000,00 TL olarak vergi dairesine ödendiğini, bu kesintinin hatalı olduğu belirtilerek vergi dairesinden iade talep edildiğini, vergi dairesi tarafından 6,5 yıl sonra 81.000,00 euro (621.000,00 TL) olarak iade alındığını, vergi ödemelerinin yapıldığı tarih ile hatalı vergilendirmenin iadesi arasında tutarın döviz kuru nedeniyle değer kaybettiğini, davalının kusuru nedeniyle bu kaybın yaşandığını, davalı Şirketin davacının mükellef olmamasına rağmen gelir vergisi kesintisi yaptığını, ilgili kanuna göre tazminatların gelir vergisinden muaf olduğunu, bu bağlamda davalı Şirketin ödemeyi eksik yaptığının sabit olduğunu, iade sürecinde davalı Şirketin vergi dairesine gerekli bilgileri vermediğini, bu nedenlerle işlemlerin 1 yıl uzadığını, kur farkı sebebiyle davacının 81.000,00 euro iade alabildiğini, davacının zararının yaklaşık 195.000,00 TL olduğunu belirterek bu zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.01.2012-31.12.2014 süreli iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, sonrasında tarafların uzlaşma protokolü imzaladığını, davacıya brüt 1.882.427,66 TL üzerinden ödeme yapılması konusunda anlaştıklarını, sözleşmede yasal kesintiler yapıldıktan sonra net tutarın ödeneceğinin belirtildiğini, davacıya 31.01.2013 tarihinde protokole uygun olarak ödemenin yapıldığını, davacının davalı Şirketi ibra ettiğini, 18.01.2019 tarihli ve 7162 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na (193 sayılı Kanun) geçici madde eklendiğini, yapılan değişiklik sonrasında gelir vergisine ilişkin iadelerin mümkün hâle geldiğini, bu iadenin yapılabilmesi için işverenin gerekli bildirimleri yapmış olması gerektiğini, davalı Şirketin bu konuda gerekli bildirimleri gerçekleştirdiğini, Marmara Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 20.06.2019 tarihli bilgi talep yazısına istinaden davacıya yapılan ödemelerin brüt ve net tutarlarının, kesilen damga vergisi tutarlarının, gelir vergisi oranları ve tutarlarına ilişkin açıklayıcı tablonun, davacının son ücret bordrosunun, ödemenin yapıldığına ilişkin banka yazısının Daireye sunulduğunu, protokolün 2013 yılında yapıldığını, iadeye ilişkin yasal düzenlemenin 2019 yılında yürürlüğe girdiğini, davalı Şirketin üzerine düşen yükümlülükleri yaptığını, davacının ihtarnamesinde zararının 623.297,00 TL olduğunu belirttiğini ancak huzurdaki davada zararının 195.000,00 euro olduğunu iddia ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsünün işçi olduğu, bu tazminattan kesinti yaparak vergi dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğünün ise işverene ait olduğunu, diğer taraftan hangi tazminat ve alacaklardan vergi kesintisi yapılamayacağının kanunlarda açıkça gösterildiğini, işverenin vergi sorumlusu olarak vergi yükümlüsü olan davacı işçi adına kesinti yaptığı ve bu kesintilerin vergi dairesine ödendiği konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığını, kesintiler vergi dairesine ödendiğinden davalı işverenin sorumluluğunun ortadan kalkacağını, davacının vergi kesintisi yapılmaması iddiası ile idari yargıda kesintiyi kabul eden vergi dairesine karşı dava açması gerektiği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının tazminatına ilişkin hatalı vergilendirmenin davalı işveren tarafından yapıldığını, davacının alacağının kur farkından kaynaklı meydana gelen zarardan da doğrudan sorumluluğunun söz konusu olduğunu, davacının hak ettiği tazminat gelir vergisinden istisna olmasına karşın davalı Şirketin kusuru neticesinde vergilendiğini, uzlaşma protokolünde açıkça yer aldığı üzere davacıya karşı yapılan tazminat ödemelerinin iş güvencesi tazminatı ve her hâlükârda kıdem tazminatı olduğunu, hatalı olarak alınan 276.000,00 euroluk vergi ödemesi karşılığı 621.000,00 TL iade alındığını, 7 yıllık kur kaybından doğan ciddi bir zararın gündeme geldiğini, davalının hatalı kesintisinden kaynaklı gelir vergisinin iadesi sürecinde de davalının sunmak zorunda olduğu evrakı sunmadığını, iade sürecinin uzamasına sebebiyet verdiğini, bu sürede davacının zararının artmasına sebebiyet verdiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç