muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4279, Karar No: 2014/18207, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4279 E.  ,  2014/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/937-2013/774

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6861, Karar No: 2018/4230, Tarih: 05.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6861 E.  ,  2018/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11512, Karar No: 2016/16929, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11512 E.  ,  2016/16929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl/birleşen dosyada davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, asıl davada şimdilik 1.197,67 TL’nin, birleşen davada şimdilik 2.392,13TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl/birleşen davalılar, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davaların kabulü ile, asıl dava yönünden 1.197,67 TL kayıp kaçak bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen dava yönünden 2.392,13 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihi olan 28/01/2015 tarihi itibari ile işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte asıl/birleşen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile asıl/birleşen davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4803, Karar No: 2012/3222, Tarih: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4803 E.  ,  2012/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs, tehdit

HÜKÜM : 1-... ve ...'a yönelik tehdit suçu nedeniyle; suçun unsurları oluşmadığından beraatine

2- ...'ye yönelik yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs suçu nedeniyle; TCK'nun 82/1-d, 35/2, 62, 53/1-2-3 md ve fıkraları gereğince 15 yıl hpc

3- ...'ye yönelik yakın akrabayı kasten öldürmeye teşbbüs suçu nedeniyle; TCK'nun 82/1-d, 35/2, 62, 53/1-2-3, 54/1 md ve fıkraları gereğince 12 yıl 6 ay hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında tehdit suçlarından verilen beraat kararını temyizinde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiinin, temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'e yönelik suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada suç vasfına, tahrikin varlığına, teşdide, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Mağdur ...'e yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma suçundan verilen ve resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Mağdur ...'a yönelik eylem yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine, sanık ve mağdurun açıklamalarına göre; Sanığın, eşi olan mağdur ...'e ateş ettikten sonra dışarı çıktığı sırada karşılaştığı oğlu olan mağdurun kasık bölgesini hedef alarak tüfekle ateş edip yaraladığı sırada olay mahallinde bulunanların uzaklaşması üzerine, bir müddet mağdurun başında beklediği bu aşamada imkanı varken eylemine devam etmediği gibi mağduru hastaneye götürmek için aracın anahtarını istediği, olaydan önce yurt dışında ve tatil için ailesinin yanına gelen mağdurla aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması gözönüne alındığında,sanığın eyleminin silahla kasten yaralama suçunu oluşturacağı düşünülmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 25/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

25.04.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri Avukatlar ... ve ...’ın yokluklarında 26.04.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/1036, Karar No: 2020/4372, Tarih: 14.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1036 E.  ,  2020/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 30/07/2007 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/06/2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 06/02/2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın katılan ... ile olan evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya gelen ... isimli çocuğunu, 30/07/2007 tarihinde Söke Nüfus Müdürlüğü‘ne başvurarak resmi nikahlı eşi olan ... ile ortak çocukları gibi nüfusa kaydettirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29/09/2015 tarihli 2015/412 Esas ve 2015/286 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sanığın nüfus müdürlüğüne müracaatla bir belgeye dayanmayacak şekilde, çocuğu sadece beyan üzerine nüfusa kaydettirmekten ibaret oluşa uygun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 231. maddesindeki “çocuğun soybağını değiştirme suçu“ kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14657, Karar No: 2010/500, Tarih: 25.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14657 E.  ,  2010/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen davacı ... ve ...'dan olma 17.11.1942 doğumlu ...'in annesi, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kaydının idareden getirtilerek evraka eklenmesinden sonra dosyanın yeniden gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 25.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/686, Karar No: 2022/10079, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/686 E.  ,  2022/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın biriken neması ile birlikte derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3937, Karar No: 2022/16477, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3937 E.  ,  2022/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin beyanına göre hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu kaynaklı olarak 2.340 TL zararının bulunduğu, kovuşturma aşamasında müştekinin de hazır bulunduğu 27/04/2016 tarihli duruşmada, sanığın müştekinin zararını karşılamadığını belirtmesi üzerine, mahkemece sanığa bir sonraki celse olan 06/06/2016 tarihine kadar süre verildiği, 06/06/2016 tarihli duruşmada, sanığın müştekinin zararını gidermediğini belirttiği, 10/06/2016 tarihli karar duruşmasında ise sanığın zararı gidermediği hususunu yinelediği, karar verildikten sonra müştekinin 17/06/2016 havale tarihli dilekçesi ile, zararının karar tarihinden önce karşılandığını, karar duruşmasına katılamadığı için bu durumu belirtemediğini beyan etmesi karşısında;

Sanığın, mağdurun/zarar görenin zararını iade veya tazmin suretiyle gidermesi halinde doğal olarak amacı TCK'nın 168. maddesindeki ceza indiriminden faydalanmak olup, bunu da yasal düzenleme gereği hükümden önce yapması ve mahkemeye bildirmesi halinde etkin pişmanlıktan istifade edebilecektir. Rıza sorulması gereken veya tereddüt olan halde müştekinin beyanına başvurulabilecektir. İnceleme konusu olayda da yasal düzenlemeden istifade hakkı olmakla birlikte bu hakkın kanunun koruduğu yöntemle, hakkın suistimaline ve adil yargılamanın olumsuz etkilenmesine yol açmayacak şekilde kullanılıp kullanılmadığının denetlenmesi gerekir.

Hükümden sonraki başvuruda; hükümden önce ödeme yapıldığının banka dekontu veya PTT havale makbuzu gibi maddi ve sonradan üretilemeyecek bir belgeyle ispat edilmesi halinde itibar edilmesi gerekecektir.

Hükümden sonraki başvuruda; hükümden önce ödeme yapıldığının banka dekontu veya PTT havale makbuzu gibi maddi ve sonradan üretilemeyecek bir belgeyle ispat edilmesi halinde itibar edilmesi gerekecektir.

Somut olayda ise bu nitelikte bir belge sunulmadığı gibi, yapıldığı iddia edilen ödemenin hüküm verilinceye kadar mahkemeye neden bildirilmediğinin yargı makamlarınca itibar ve kabul edilebilir meşru mazereti de ortaya konulamamıştır. Aksine bir kabul tarafların muvazaalı bir şekilde geçmişe dönük başvurularına, CGK’nın 14.02.2012 tarih, 2012/195 Esas, 2012/40 Karar sayılı kararında kısmen konu edildiği gibi sanık-suça sürüklenen çocuk’dan korkan tedirgin olan mağdurların sanıkları koruma amaçlı beyanlarına, açıklanan şekilde soyut beyanlar ile yargılamaların uzatılmasına, davaların zamanaşımına uğratılmasına yol açabileceği değerlendirilmekle tebliğnamadeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi yolundaki düşünceye iştirak edilmemiş; sanığın müştekinin iş yerine girerek müştekinin uyuduğu sırada askıda bulunan pantolonun cebinden kredi kartını alması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-a,h maddesi gereğince hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın muhasebeci olan müştekinin çalışma ofisine girerek müştekinin uyuduğu sırada askıda bulunan pantolonunun cebinden kredi kartını alması şeklindeki olayda, mahkemece sanık hakkında hüküm kurulduğu üzere, suça konu yerin konut vasfının bulunmaması sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı, bununla birlikte sanık hakkında kamu davasının açıldığı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekiye ait iş yerinin suç saatinde açık olup olmadığı sorulmadan, müştekinin askıya asmış olduğu pantolonun bulunduğu yerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinden olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılıp, gerekçeli karar başlığında da suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak yazılmasına rağmen, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında suç isminin konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması ve sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine, aynı Kanun'un 116/1. maddesi olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.