muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10386, Karar No: 2014/20869, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13557, Karar No: 2013/29140, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13557 E.  ,  2013/29140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28/12/2005 tarihli olay yeri inceleme tutanağında suça konu aracın direksiyon alt muhafaza kapağının kırık elektrik kablolarının kesilerek düz kontak yapılmış olduğunun bildirilmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılmış olması

2- Bir numaralı bozma nedenine göre eylem nedeniyle tüm sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı kanun 24. maddesi kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ; 5560 sayılı Yasanın 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, uzlaşma teklifinin on sekiz yaşından küçük olan sanıkların yasal temsilcilerine yapılması yerine kendilerine yapılması

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıkların 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklardan ... hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca ,uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden; 5560 sayılı Yasanın 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, uzlaşma teklifinin on sekiz yaşından küçük olan sanığın yasal temsilcisine yapılması yerine kendisine yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5852, Karar No: 2016/6448, Tarih: 16.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5852 E.  ,  2016/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Hakimliğiyle İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Çatalca Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/03/2016 gün ve 2016/1750 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/134, Karar No: 2019/13328, Tarih: 23.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/134 E.  ,  2019/13328 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 63/10, 43/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.020,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2016 tarihli ve 2015/1423 esas, 2016/1365 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/12/2018 gün ve 94660652-105-54-14789-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2018 gün ve KYB 2018-103947 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/7018 esas, 2018/5741 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, müşteki Melih Karakış adına sahte olarak düzenlendiği iddia edilen ... ve ... numaralı hatlara ait abonelik sözleşmeleri nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılan 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin olarak sanığın alınan savunmasında özetle, üst bayi olarak alt bayiler tarafından düzenlenerek kendi firmasına gönderilen abonelik sözleşmelerinin üzerinde, ... Tekn. Ürün. Dağ. Merk. San. Tic. Ltd. Şti. olarak ünvanlarının bulunduğunu, ancak adına hat düzenlenen aboneleri kendisinin görmediğini, alt bayiler tarafından düzenlenerek gönderilen adı geçen sözleşmelerin firması tarafından Turkcel firmasının "HOBİM" birimine iletildiğini ifade ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi ve suça konu belgelerdeki imzaların sanık ve müştekiye ait olmadığının 06/10/2015 tarihli ve İST-BLG-15-7003 sayılı Uzmanlık Raporu ile belirlenmesi karşısında, söz konusu hatlara ilişkin abonelik sözleşmelerindeki imza ve yazıların kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak; ilgili abonelik sözleşmelerinin düzenlendiği alt bayi yetkili ve çalışanlarının tespiti ile imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bu kişilerin tanık olarak dinlenilmeleri ile üst bayilerin sözleşme düzenleme yetkilerinin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, yalnızca sanığa ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması ve anılan sözleşmenin sanığın yetkilisi olduğu işyerinde düzenlendiğinden bahisle yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5809 sayılı Kanun'un 6518 sayılı Kanunla değişik 56/4 maddesi; "...Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz..." hükmünü amirdir.

5809 sayılı Kanun'un 6518 sayılı Kanunla değişik 56/4 maddesi; "...Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz..." hükmünü amirdir.

Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde; suça konu ... numaralı hatta ilişkin abonelik sözleşmesi üzerinde ve eklerinde alt bayii olan Sertel İletişim adlı iş yerinin kaşesinin bulunduğu; ... numaralı hatta ilişkin abonelik sözleşmesi üzerinde “HOBİM Bilgi İşlem Hizmetleri A.Ş.” kaşesinin bulunduğu; ... numaralı hatta ilişkin abonelik sözleşmesi üzerinde ise hiç bir kaşe bulunmadığı; suça konu abonelik sözleşmelerinin tamamında sanığın sahibi olduğunu ikrar ettiği Ada Sakarya Teknoloji Ürünleri adlı iş yerinin isminin yalnızca bilgisayar aracılığı ile yazılmış olduğu ve sanığın iş yerine ait her hangi bir kaşenin sözleşmelerin üzerinde bulunmadığı görülmekte ve soruşturma evresinde düzenlenen bilirkişi raporuyla da "abonelik sözleşmesindeki imzanın müşteki ve sanığa ait olmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında düzenlenen suçun failinin; "...Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi sıfatıyla, abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapan, yaptıran, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenleyen, evrakta değişiklik yapan veya bunları kullanan..." kişiler olması, yine aynı Kanun'un 63/10. maddesinde "...Bu Kanun'un 56. Maddesinin .... fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde yazılı suç tanımında "sözleşme nedeniyle menfaat sağlama" şeklinde bir unsur olmaması, keza suça konu abonelik sözleşmesi üzerinde; sanığın yetkilisi olduğu bayiinin sadece isminin yazılı olması, bunun dışında sanığın şirketinin kaşesi veya sanığın imzasının sözleşmede olmaması, aksine sözleşme üzerinde sadece hattı aktive eden şirketin kaşesi ve çalışanın isminin yazılı olduğu kaşenin bulunması karşısında, ilgili işletmecinin (operatörün) sözleşmeyi yapan bayiinin kaşe veya imzası olmamasına rağmen hattı açması ve sanığın bu açılış işlemine dair bir fiili veya bağlantısı bulunduğunun ispatlanamaması karşısında, 5809 sayılı Kanun’un 56/4. maddesi delaletiyle 63/10. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucu yapılan yargılamada 1020 TL adli para cezası verildiği, kararın miktar itibariyle kesin olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2016 tarihli ve 2015/1423 esas, 2016/1365 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, hükümdeki ceza, güvenlik tedbiri ve yargılama giderlerine dair tüm maddelerin kaldırılarak, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 223/2-e maddesi gereği BERAATİNE, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14856, Karar No: 2017/24769, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14856 E.  ,  2017/24769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen ve 108 ada 36 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazların zemin yönünden rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 278 ada 21 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmazlara 3,5-4 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700 TL/m2 bedel belirlenmiş iken merkeze yaklaşık 6.5-7 km uzaklıktaki ve idarece 108 ada 26 parsel için 81.80 TL/m2'den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 550,00TL/m2 ve

58,07 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu 108 ada 26 parsel sayılı taşınmaza 550,00TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle, rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

58,07 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu 108 ada 26 parsel sayılı taşınmaza 550,00TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle, rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5249, Karar No: 2012/23609, Tarih: 12.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5249 E.  ,  2012/23609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1 ve 230/1-c, maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, tarafları tatmin edici, inandırıcı ve Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık olması gerektiği, Yargıtay'ın da gerek olağan gerekse olağanüstü kanun yolunda gerekçelerde tutarlılık denetimini ve disiplini sağlama görevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı delillerin, bu deliller konusunda mahkemesinin ulaştığı sonuçların, iddia savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, eylemin sabit olup olmadığı, sabit ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmadığı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, olayın tanıkları olan ... ile ... ve ...'ın birbiri ile çelişen beyanlarından hangisine hangi gerekçe ile itibar edildiği de belirtilmeden, "sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mahkumiyetine karar verecek yeterlikte kesin inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığından" bahisle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11499, Karar No: 2006/207, Tarih: 24.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11499 E.  ,  2006/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.6.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı ... kaydında malik görünen miras bırakanın soyadının düzeltilmesini, baba adı ve doğum tarihi ile doğum yerinin eklenmesini istemiştir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin doğum tarihi ile doğum yeri yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece eklenmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin üçüncü satırında yer alan “ 1902 D.lu ” sözlerinin ve rakamının hükümden çıkarılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 24.01.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28475, Karar No: 2025/2280, Tarih: 19.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/28475 E.  ,  2025/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/551 E., 2019/412 K.

SU: Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4.Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdure beyanlarının çelişkili olmadığına, taraflar arasında husumet bulunmadığına, mağdurenin ayağının sakat olması nedeniyle rızayla ilişkiye giren birinin bunun zorla olduğunu söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, bu nedenle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17304, Karar No: 2012/25358, Tarih: 11.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17304 E.  ,  2012/25358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2007/652-2011/474

Dava, davacının, davalının işvereni olmadığının 29.11.2000 tarihinde apartman boşluğunda meydana gelen kazanın işkazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.