muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2282, Karar No: 2014/12465, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2282 E.  ,  2014/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/410362

MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.03.2010

NUMARASI : 2009/52 Esas, 2010/354 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında kollukça mağdur sıfatıyla alınan beyanında, Şenay'ın fuhuş yaptığını, kendisini de fuhuşa teşvik ettiğini, Şenay'ın evinde kaldığı gecelerde eve gelen erkeklerin bir kısmı ile kendisinin de cinsel ilişkiye girdiğini, hatta Şenay'ın tanık Hakan ile cinsel ilişkiye girdiği gece kendisinin de Hakan'ın arkadaşı Evren ile cinsel ilişkiye varmayan birliktelik yaşadığını, Şenay'ın kendisine Bandırma İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli Bekir komiserden bahsederek, Bekir'i tanıdığını, yaptığı işi herkesin bildiğini ancak Bekir varken kimsenin evini basamayacağını, Bekir'in S. S. adında bir kadınla ilişkisinin olduğunu, o yüzden sürüldüğünü söylediğini ifade eden sanığın beyanları nedeniyle mağdure Şenay hakkında fuhuş suçundan, müşteki Bekir hakkında ise görevi kötüye kullanmak suçundan soruşturma açıldığı, Şenay'ın bir gün gözaltında kaldığı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde kollukta verdiği beyanlarının doğru olmadığını söylemesi üzerine mağdure ile müşteki hakkında delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip sanık hakkında iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı dava açılıp mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı, beyanları alınan tanıkların ifadeleriyle ve mağdurenin evinde suç tarihinde 1 ay kadar önce fuhuş ihbarı üzerine yapılan arama sonucu tanzim edilen tutanak ile desteklendiği, tanıklardan Hakan, Evren ve S. S.'ın da sanığın suça konu beyanlarını doğrular nitelikte ifade verdikleri, sanığın iddialarının ispat edilememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamayacağı kaldı ki mağdur ve müşteki hakkında atılı suçu işlemediklerinin sabit olması sebebiyle değil delil yetersizliği sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, sanığın yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen 6 ay 20 günlük hapis cezasının TCK 50/1-a. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den hesaplanarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 4000 TL olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 8000 TL olarak belirlenmesi,

Kabule göre de; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen 6 ay 20 günlük hapis cezasının TCK 50/1-a. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den hesaplanarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 4000 TL olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 8000 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1043, Karar No: 2017/8517, Tarih: 30.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1043 E.  ,  2017/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında hizmet akdine tabi olarak çalışmaya başladığı 16/06/1980 tarihinin, sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile, tahsis talep tarihi olan 01/01/2014'ten itibaren SSK hükümlerine göre bağlanması gereken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacıya 01/01/2014 tarihinden itibaren bağlanması gereken yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 16/06/1962 doğumlu davacının Türkiye'de 01/08/2013-15/08/2013 tarihleri arasında 5510 sayılı 4/1-(a) bendi kapsamında (15) günlük sigortalı hizmetinin bulunduğu, yurt dışında geçen hizmet sürelerinden 16/06/1980-25/01/2013 tarihleri arasında geçen 3602 günü 3201 sayılı Yasaya göre borçlandığı, 24/12/2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, davacının Almanya'da sigorta kapsamına alındığı 16/06/1980 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine ilişkin ... 3.İş Mahkemesi 2014/523 Esas sayılı kararının 09/05/2014 tarihinde Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği,davacının 04/12/2015 tarihli yurt dışı hizmet belgesinde Almanya'da zorunlu prime (pflichtbeitragszeit) tabi çalışmalarının 31.12.2014 tarihine kadar devam ettiğinin görüldüğü anlaşılmaktadır.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır.Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder. Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder.Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir.İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir.İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yurda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir.3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, özellikle sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin ikamet koşuluna bağlı olup olmadığı Kurumdan ve ihtiyaç duyulursa yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşundan sorulmalıdır.

Somut olayda, Alman Sigorta Kurumu tarafından düzenlenen 04/12/2015 tarihli hizmet belgesine göre davacının aylık bağlanmasına karar verilen 01/01/2014 tarihi itibariyle ve 31/12/2014 tarihine kadar devam eden sürede Almanya'da zorunlu prim ödemesi kapsamında çalıştığı anlaşıldığından aylık bağlama tarihinde kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/569, Karar No: 2012/1665, Tarih: 05.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/569 E.  ,  2012/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, ... İş Mahkemesi'nin 17.07.2008 tarih, 2007/440 Esas, 2008/595 Karar sayılı ilamı ile borçlu ... ... (.... ) hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/6803 sayılı takip dosyası ile takip başlatıldığını, 17.10.2008 tarihinde borçlunun açık kimlik bilgileri de verilerek trafiğe kayıtlı araçları üzerine haciz talep edildiğini, borçlunun ... plakalı aracına 20.10.2008 tarihinde haciz konulmasına rağmen, yine aynı tarihte borçlu adına kayıtlı...plakalı araç üzerine haciz konulmadığını, yazılan ikinci yazı üzerine araca haciz konulduğunu, sıra cetveli düzenlenirken kendileri tarafından konulan ilk haczin 20.10.2008 olarak kabul edilmesi gerekirken sonradan yazılan yazı üzerine konulan haciz tarihinin esas alındığını, hacizlerinin ilk sırada haczi bulunan SGK'nın haczinden önce olduğunu, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olduğundan İİK'nun 206. maddesince 1. sırada yer alan imtiyazlı alacaklardan olduğunu, haciz tarihinin önce olması ve imtiyazlı alacak olması nedeniyle...plakalı aracın satış bedelinin müvekkiline verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayet konusu icra müdürlüğü işleminin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet konusu araca şikayetçi tarafından konulan haciz tarihinin 29.04.2009 olduğu, her ne kadar araç haczi için yazılan müzekkere tarihi 17.10.2008 tarihi ise de borçluya ait T.C. no.su ve araç plakası olmadığından işlem yapılmadığı, araç üzerine 29.04.2009 tarihinde haciz konulduğu, işçi alacakları iflas bakımından imtiyazlı ise de hacze iştirak halinde haciz tarihi önce olan alacaklının önüne geçemeyeceği, ancak İİK'nun 100. maddesinde belirtilen belgelere dayanan işçi alacakları ilk hacze iştirak edip, bir derece meydana getirebileceği, ancak dosyada ilk haczin 20.04.2009 tarihinde SGK tarafından konulduğu, olayda İİK'nun 100. maddesi uygulanamayacağı, sıra cetvelinde ilk haciz tarihinin esas alınmasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı Onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19661, Karar No: 2016/13571, Tarih: 16.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19661 E.  ,  2016/13571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davacının büyük hissedarı ... olan davalı şirkette 270 civarında işçinin çalıştığını. 2014 yılı Şubat ayında 206 işçinin ... üye olduğunu, 30/03/2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerle belediye yönetiminin el değiştirdiğini, bu tarihten itibaren sendika üyesi olan işçilere üyelikten istifa etmeleri yönünde baskı yapıldığını, baskılara dayanamayan çok sayıda işçinin sendika üyeliğinden istifa ettiğini, davalı şirket yöneticilerinin ve Belediye Başkanın işçilerin çoğunluğunu sendika üyeliğinden istifa ettiremeyince 28/11/2014 tarihli yazı ile ilk etapta 64 işçinin iş sözleşmesini 30/11/2014 tarihinden itibaren 5 ay süreyle askıya aldığını, askıya alma işlemine de kış mevsiminin gelmiş olması ve yoğunluğun azalmasının gerekçe gösterildiğini, davacı ve arkadaşlarının ise 31.03.2015 tarihli yazı ile aynı neden gerekçe gösterilerek iş akitlerine son verildiği, davalı işverenin iş sözleşmesini tek taraflı olarak askıya almasının, işin niteliğinden ve yasadan kaynaklanmadığından iş sözleşmesinin feshi niteliğinde olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal nedenle ve geçerli bir neden olmaksızın sona erdirildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25 maddesine göre davacının yasal süre içinde başvurusu üzerine davalı tarafça işe başlatma - başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken sendikal tazminat tutarının en az 1 yıllık brüt ücreti olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; iş akdinin feshedilmediğini, sadece şirketin faaliyet konusu olan işlerinin azalması ve ekonomik nedenlerle 5 ay süreyle askıya alındığını, işe iade davası koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... davacı ve arkadaşlarının sendikaya üye olmasından dolayı iş akitlerinin tek taraflı olarak askıya alınmasının işverenin haksız feshi olduğu, mahkemece aynı konuya ilişkin dosyalarda verilen davanın reddine ilişkin kararların Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nce bozulup ortadan kaldırıldığı gözönüne alınarak yargılama süresinde davacı işe başlatılmış olmakla davacının işe iade talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ancak feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davalı işverence yapılan tek taraflı askıya alma işleminin bir işveren feshi olduğu ve feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmakta olup, yargılama sürecinde davacı işçi işe başlatılmış olmakla dava bu yönden konusuz kalmıştır. 03.06.2015 tarihli şirket yazı cevabına göre, fesih tarihi olan 01.04.2015 tarihinde iş akdi askıya alınan 25 kişi bulunmakta olup bu işçilerden 20'si sendikalıdır. İşyerinde çalışan işçi sayısı ise 342'dir. ... 14.05.2015 tarihli yazı cevabına göre, işçiler 05.02.2014 tarihinde sendikaya üye olmaya başlamışlar, yazı tarihine kadar 210 işçi sendikalı olmuş, fesih tarihi olan 01.04.2015 tarihi itibariyle ise iş akdi askıya alınanlar dahil toplam 43 sendika üyesi işçi kalmış bulunduğu anlaşılmıştır. Bu veriler dikkate alındığında fesih işleminin sendikal nedene dayandığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ne var ki, davacının dava dilekçesinin sonuç bölümünde feshin sendikal nedenle gerçekleşmesi sebebi ile 6356 sayılı Yasa'nın 25. maddesine göre ödenmesi gereken tazminatı "davacının yasal süre içinde başvurusu" şartına bağladığı gözden kaçırılarak hüküm kurulması hatalıdır.

Davacı, dava dilekçesinde işçinin yasal sürede başvurusu şartı ile işe başlatma ve başlatmama şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata hükmedilmesini talep ettiğinden, bu tazminatın davacının yasal süresi içerisinde işe başvurusuna rağmen işe başlatma ve başlatmama şartına bağlı olmaksızın 1 yıllık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının sendikal tazminata ilişkin 2. bendinin çıkarılmasına, yerine;

'' Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen, davalı işverence süresi içinde işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi dikkate alınarak davacının 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmesine,'' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22383, Karar No: 2015/3680, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22383 E.  ,  2015/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2012/232-2013/456

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz Dere yapı yaklaşma mesafesi alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza dayalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11543, Karar No: 2017/6128, Tarih: 04.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11543 E.  ,  2017/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.