muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/892, Karar No: 2017/303, Tarih: 30.05.2017

2- Dosyanın gereği için Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine iadesine” karar verildiği,

Katılanın, talebinin incelenmesi için dosyanın Yargıtaya gönderilmesi isteminde bulunması üzerine dosyanın mahkemesince gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince 19.04.2016 gün ve 11642-8148 sayı ile; “Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarih ve 959-834 sayılı ek kararının kovuşturmanın ertelenmesi kararından bağımsız bir karar olarak kabul edilemeyeceği, karara karşı başvurulacak yasa yolunun temyiz olarak gösterilmesinin olağan yasa yolunu değiştirmeyeceği, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararıyla 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1. maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiasının reddine ilişkin kararın itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu kararların itiraz mercince incelenmesi gerektiği, Anayasanın 152/2. maddesi uyarınca Yargıtayın bu konuda inceleme yapabilmesinin temyize tabi bir hükmün varlığına bağlı bulunduğu, anılan kararların temyize tabi hüküm niteliğinde olmamaları nedeniyle Anayasaya aykırılık iddiasının Yargıtay tarafından değerlendirilemeyeceği,

Anlaşıldığından, katılan ...'un tebliğnameye kısmen uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir karar vermeye yer olmadığına, Anayasaya aykırılık iddiasının reddine ilişkin karara karşı yapılan yasa yolu başvurusunun incelenmesi yönünden Dairemizin görevsizliğine, bu hususta Dairemiz ile Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı oluştuğundan dosyanın görev uyuşmazlığını çözmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine” karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi ile Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde;

Olumsuz görev uyuşmazlığının doğması için, karşılıklı olarak iki mercinin kendisini hukuki sorunun çözümünde görevsiz sayması, başka bir anlatımla iki mercinin karşılıklı görevsizlik kararı vermesi gerekir.

Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin “mahkemece verilen ek kararda yasa yolu olarak 'temyiz' yasa yolu öngörüldüğü, T.C. Anayasasının 152/2 maddesi gereğince 'Mahkeme Anayasaya aykırılık iddiasını ciddi görmezse bu iddia temyiz merciince esas hükümle birlikte karara bağlanır' hükmü de göz önüne alınarak, mahkememizce talep hususunda karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki kararının bu aşamada değerlendirme yapılamayacağına ilişkin olduğu, açıkça Yargıtayın görevli olduğunu belirtmediği görülmektedir.

Anayasanın "Anayasaya aykırılığın diğer mahkemelerde ileri sürülmesi" başlıklı 152/2. maddesinde “Mahkeme, Anayasaya aykırılık iddiasını ciddi görmezse bu iddia, temyiz merciince esas hükümle birlikte karara bağlanır”, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun “Anayasaya aykırılığın mahkemelerce ileri sürülmesi” başlıklı 40/2. maddesinde ise “Taraflarca ileri sürülen Anayasaya aykırılık iddiası davaya bakan mahkemece ciddi görülmezse bu konudaki talep, gerekçeleri de gösterilmek suretiyle reddedilir. Bu husus esas hükümle birlikte temyiz konusu yapılabilir” hükümlerine yer verilmiştir.

Düzenlemelere göre, bir davada taraflardan birinin Anayasaya aykırılık iddiasının mahkemece ciddi bulunmayarak reddedilmesi halinde, bu iddia temyiz merciince esas hükümle birlikte karara bağlanacaktır.

Temyiz mercii deyiminden, davanın kapsamına göre yargı sistemlerinde en üst mercii olarak son kararı veren yüksek mahkemeler anlaşılmalıdır. Davaya bakmakta olan mahkemenin esas hakkındaki kararı taraflar temyiz yoluna gitmediği için kesinleşmişse, mahkemenin Anayasaya aykırılık iddiasını ciddi bulmayarak verdiği ret kararı da kesinleşmiş olur.

05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun "Dava ve Cezaların Ertelenmesi" başlıklı geçici 1. maddesinde;

“(1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur...” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde yer alan kovuşturmanın ertelenmesi kurumu, 31.12.2011 tarihine kadar basın ve yayın yoluyla veya sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle gerçekleştirilen ve temel şekli itibarıyla adli para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı açılmış kamu davasının, maddenin 2. fıkrasında gösterilen sürenin bitimine kadar kesin hükme bağlanmalarının mahkemelerce ertelenmesidir.

5271 sayılı CMK’nun 223. maddesine göre; "mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları” birer hükümdür.

Öte yandan hüküm çeşitlerini gösteren 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinde bahsi geçen ve 8. fıkrada "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" düzenlemesi ile hangi hallerde verilebileceği belirtilen durma kararı, muhakeme şartı gerçekleştiğinde yargılamaya kaldığı yerden devam edileceği için hüküm niteliğinde değildir. (Nur Centel-Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayıncılık, İstanbul, 2014, 11. Bası, s.733; Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s.261; Nevzat Toroslu, Ceza Muhakemesi Hukuku, Savaş Yayınevi, Ankara, 2013, s.308; Kubilay Taşdemir- Ramazan Özkepir, Ceza Muhakemesi Kanunu Şerhi, 3. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, 2007, cilt:1, s.943; Hakan Karakehya, Ceza Muhakemesi Hukuku, 1. Bası, Savaş Yayınevi, Ankara, 2015, s.555)

Bu kapsamda, davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi kararı da, kovuşturmanın yapılmasını koşula bağlaması ve koşul gerçekleşinceye kadar usuli işlemleri durdurması sebepleriyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi anlamında bir durma kararıdır.

Durma kararları, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesinde açıkça belirtildiği üzere itiraz kanun yoluna tabi kararlardandır.

O halde 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararları, itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi olanaklı değildir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi ile Yargıtay 18. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığının doğmasına neden olacak karşılıklı görevsizlik kararları bulunmaması nedeniyle Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığı ve kovuşturmanın ertelenmesi kararından bağımsız bir karar olmayan Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi bulunmadığına ilişkin ek kararın Anayasanın 152/2. maddesi uyarınca esas hükümle birlikte temyiz mercii tarafından değerlendirilmesi gerektiği, bu bağlamda incelenmesi mümkün esasa ilişkin verilmiş bir karar bulunmadığından Anayasaya aykırılık iddiasının reddine dair ek kararın da bu aşamada Yargıtay tarafından incelenemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla dosyanın incelenmeksizin mahalline geri gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu üyesi; karşılıklı görevsizlik kararlarının bulunduğu, bu nedenle esas uyuşmazlık konusunun çözümlenmesi gerektiği düşüncesi ile karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Olumsuz görev uyuşmazlığı bulunmadığından ve Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi bulunmadığına ilişkin ek kararın esas hükümle birlikte temyiz mercii tarafından değerlendirilmesi gerektiği ancak bu aşamada esasa ilişkin verilmiş bir karar bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Dosyanın Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14570, Karar No: 2018/19835, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14570 E.  ,  2018/19835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işveren tarafından yasa, sözleşme ve toplu iş sözleşmesi ile kendisine verilmesi lazım gelen hakların ödenmediğini, müvekkilinin son brüt maaşının 2.507,41 TL olduğunu, 2006-2007 döneminden kalma 11 aylık ücretin hiç ödenmediğini, 2009-2010-2011 ve 2012 yıllarına ilişkin ücretlerinin ise eksik ödendiğini ileri sürerek ücret ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile sayılan büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 3. fıkrasında yeni kurulan ve sınırları genişleyen bütün büyükşehirlerde köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Kuyular Belediye Başkanlığının tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin c bendi ile tüzel kişiliği kaldırılan yerlerdeki köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde isimleri ile tek mahalle olarak bağlı oldukları ilçenin belediyesine katıldığı; mahkemelerde süren davalarda muhatabın, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan tüzel kişilikler hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu noktada öncelikle, devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek ve tüzel kişiliği sona eren belediyenin sınırları bünyesinde olduğu belediyeden ilgili belgeler sorularak tüzel kişiliği kaldırılan belediye borçlarının nereye devredildiğinin belirlenmesi, belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşta olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan Belediyenin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği gözetilmelidir.

Somut olayda; davacı işçi dosya kapsamındaki Devir, Paylaştırma ve Komisyon kararına göre Kuyular Belediyesinin kapatılması üzerine ... Büyükşehir Belediyesi DİSKİ Genel Müdürlüğüne devredilmiştir. Buna göre eldeki davada, davacının devredildiği kurum gözetilmeksizin davanın Hani Belediye Başkanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, sadece 2013-2014 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yapılan değerlendirmeyi içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsizdir. Mahkemece, talep konusu dönemleri kapsar toplu iş sözleşmelerinin tamamı celp edilerek ilgili hükümlerin nazara alınması neticesinde düzenlenecek denetime elverişli ek bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8674, Karar No: 2015/10526, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8674 E.  ,  2015/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret, Çatalca 2. Asliye Hukuk ve Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ferdi kaza sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi, davacıların dayandığı sigorta sözleşmesinin şahıslarla sigorta şirketi arasında düzenlenen özel sigorta poliçesi niteliğinde olduğu, ferdi kaza sigortalarının TTK'da düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik ve yetkisizlik kararı vermiştir.

Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, görev hususu yönünden herhangi bir itirazda bulunulmamış ancak davalı vekilinin herhangi bir yetki itirazında bulunmadığı gibi davanın niteliği itibari ile de kesin yetki kuralının uygulanmasını gerektiren bir durum bulunmadığından Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince görevsizlik kararı ile birlikte yetkisizlik yönünde de hüküm kurulduğu, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesince de karşı yetkisizlik kararı verildiğinden yetki uyuşmazlığı çıktığı gerekçesi ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, Bakırköy ve Çatalca mahkemeleri arasında yetki uyuşmazlığı çıkmıştır. Dava, tazminat istemine ilişkin olup, kesin yetki kuralı bulunmamaktadır. Kesin yetki sözkonusu olmadığına ve tarafların yetki itirazı da bulunmadığına göre uyuşmazlığın, Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/8260, Karar No: 2017/3475, Tarih: 19.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8260 E.  ,  2017/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 920,00.-TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14573, Karar No: 2018/19838, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14573 E.  ,  2018/19838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işveren tarafından yasa, sözleşme ve toplu iş sözleşmesi ile kendisine verilmesi lazım gelen hakların ödenmediğini, müvekkilinin son brüt maaşının 2.507,41 TL olduğunu, 2006-2007 döneminden kalma 11 aylık ücretin hiç ödenmediğini, 2009-2010-2011 ve 2012 yıllarına ilişkin ücretlerinin ise eksik ödendiğini ileri sürerek ücret ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile sayılan büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 3. fıkrasında yeni kurulan ve sınırları genişleyen bütün büyükşehirlerde köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Kuyular Belediye Başkanlığının tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin c bendi ile tüzel kişiliği kaldırılan yerlerdeki köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde isimleri ile tek mahalle olarak bağlı oldukları ilçenin belediyesine katıldığı; mahkemelerde süren davalarda muhatabın, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan tüzel kişilikler hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu noktada öncelikle, devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek ve tüzel kişiliği sona eren belediyenin sınırları bünyesinde olduğu belediyeden ilgili belgeler sorularak tüzel kişiliği kaldırılan belediye borçlarının nereye devredildiğinin belirlenmesi, belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşta olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan Belediyenin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği gözetilmelidir.

Somut olayda; davacı işçi dosya kapsamındaki Devir, Paylaştırma ve Komisyon kararına göre Kuyular Belediyesinin kapatılması üzerine ... Büyükşehir Belediyesi DİSKİ Genel Müdürlüğüne devredilmiştir. Buna göre eldeki davada, davacının devredildiği kurum gözetilmeksizin davanın Hani Belediye Başkanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, sadece 2013-2014 dönemine ilişkin Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yapılan değerlendirmeyi içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsizdir. Mahkemece, talep konusu dönemleri kapsar toplu iş sözleşmelerinin tamamı celp edilerek ilgili hükümlerin nazara alınması neticesinde düzenlenecek denetime elverişli ek bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.