muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13339, Karar No: 2019/11678, Tarih: 23.05.2019

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Kanunda değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ....'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4404, Karar No: 2016/7209, Tarih: 15.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4404 E.  ,  2016/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınana karşı eylemlerini birden fazla kişiyle birlikte ve geceleyin gerçekleştirdiği ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentleri ile uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “her iki sanık müdafiileri için 705 TL zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınarak hazineye gelir kayıt edilmesine” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19372, Karar No: 2014/12209, Tarih: 18.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19372 E.  ,  2014/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'nın, Tekirdağ’da birlikte askerlik yaptığı askerlik arkadaşı tanık ...'ü telefonla arayarak kazı sırasında para bulduklarını söyleyip, yardımcı olmasını istediği, tanık ...'in, durumu eniştesinin amcasının oğlu olan şikayetçi ...'a anlattığı ve onun isteği ile İstanbul’dan İzmir’e geldiği, sanıkla buluşup bir adet numune altın aldığı, tanığın, şikayetçi ile numune altını İstanbul’da gösterdiklerinde Osmanlı'nın son dönemine ait altın olduğunu tespit ederek diğer altınları 20.000 TL’ye satın almak hususunda anlaştıkları ve tanık ... ve şikayetçinin tekrar İzmir’e gelerek Altındağ semtinde sanık ve eniştesi olduğunu söylediği kimliği tespit edilemeyen ... ile buluştukları, sanık ve ... isimli şahsın içinde altın olduğunu söyledikleri bir çanta gösterdikleri, şikayetçinin 20.000 TL parasını aldıkları ve "ses yapmasın, elbiseye saralım" deyip çanta ve para ile beraber kaçtıkları, sanığın, bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "1000 gün" ve "20.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4437, Karar No: 2018/4047, Tarih: 28.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4437 E.  ,  2018/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16762, Karar No: 2015/30261, Tarih: 01.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16762 E.  ,  2015/30261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/79421

MAHKEMESİ : Sivas(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/209 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. S.. müdafii ile katılan H.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, haksız yere işten çıkarıldığı iddiasıyla iş mahkemesinde dava açması üzerine sanığın babası olan tanık O.. S.. tarafından uzlaşmak üzere işyerine çağrıldığı, burada adı geçen tanık ve katılan bu konuyu görüşürlerken sanığın içeri girip hiddetli bir şekilde "davanı geri alacaksın" türünde sözler söylediği ve tanıkların araya girmesiyle dışarı çıkarıldığı, peşinden katılan su içmek için dışarı çıktığında sanık tarafından tehdit edildiğinin kabul edilmesi karşısında, olay sırasındaki ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği, katılanın iş mahkemesinde dava açmasının haksız tahrik nedeni olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. S.. müdafii ile katılan H.. K.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34989, Karar No: 2013/16930, Tarih: 03.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34989 E.  ,  2013/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre, Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 29.06.2011 tarihli ekspertiz raporunda, Gaziantep İl Emniyet Müdür- lüğünün 24.05.2011 tarih ve B.05.1.EGM.4.27.43751.51163-BLS/980/Ş.Bey P.M./3393- 1514 sayılı yazısı ekinde gönderilen ve hakkında BLS.2011/2926 uzmanlık sayılı eks- pertiz raporu düzenlenerek silahı tespit edilemeyen olaylar arşivinde 7298 kod numarası ile beklemeye alınan 7.65 mm çaplı Browning tipi 2 adet kovanın ve 2 adet mermi çekirdeği gömlek parçasının suça konu silah ile atılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin dü- zenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılma- sının önlenmesi bakımından bahsi geçen olaylardan dolayı sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi halde incelenerek dosya içerisine alınıp bu davayı ilgi- lendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın tekerrüre esas geçmiş mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren hükmün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az ceza içeren birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması,

b) Adli emanetin 2011/4333 sırasında kayıtlı emanet eşyanın akıbeti hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321 ve 326/son maddesi gereğince (BOZULMASINA), ceza ve tekerrür yönünden kazanılmış hakların korunmasına, 03.06.2013 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18482, Karar No: 2016/19572, Tarih: 21.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18482 E.  ,  2016/19572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Sanığın suça konu yeri 2002 yılında tamamladığı ve bu tarihten sonra herhangi bir inşai faaliyette bulunmadığı savunması karşısında, binayı kimin, hangi tarihte yapılmış olduğunun tespiti açısından, binanın yapımıyla ilgili bilgisi olan veya çevre konutlarda oturan kişilerin tanık olarak dinlenilmesi, elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi tarihte kim adına tesis edildiğinin araştırılması, suça konu yere ilişkin önceki yıllara ait hava fotoğrafları veya uydu görüntülerinin temin edilmesi, yapı tatil zaptında belirtilen eklentilerin, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı ve yapım tarihi hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden ek rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve Hazine vekillerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9714, Karar No: 2014/4421, Tarih: 08.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2011/9714 E.  ,  2014/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2008/163509

Mahkemesi : Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2008

Numarası : 2007/143 - 2008/43

Suç : Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 220/7. maddesi kapsamında hiyerarşik ilişki içinde olmamakla birlikte örgütün amacını bilerek ve isteyerek hizmet eden kişiden ve “dolayısıyla örgüt üyeliğinden” sözedebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki ve süreklilik içerisinde, elverişli araç ve gereçlerle amaç suçları işlemek üzere bir araya gelerek oluşturdukları bir suç örgütünün varlığının gerekliliği nazara alındığında, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2006 tarih, 2006/51 soruşturma, 2006/36 esas ve 2006/27 numaralı iddianamesi ile hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte sanığın niteliğini bilerek ve isteyerek yardım ettiği iddia olunan T.. A.. liderliğindeki suç örgütüne yönelik olarak 12 sanık hakkında açılan kamu davasının Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/96 esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının devam ettiği, hakkında beraat kararı verilen sanığın hukuki durumunun tayini için, hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte niteliğini bilerek ve isteyerek yardım ettiği suç örgütünün varlığı yasal zorunluluk olup, dosya kapsamı karşısında bu zorunluluğun yerine getirilmesi bakımından Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/96 esas sayılı dava dosyasının sonuçlanıp sonuçlanmadığı araştırılıp, kesinleşmiş ise onaylı dosya örneğinin bu dosya içerisine konulması, kesinleşmemiş ise bu dava dosyası ile birleştirilip tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9565, Karar No: 2016/6775, Tarih: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9565 E.  ,  2016/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21/05/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, CMK'nın 223/2-b. maddesi gereğince beraat.

2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'un beraatine, sanık ...'nin ise mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karaisalı İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan Karaisalı ilçesi, Eğlence köyü, Düğlüklü mevkiine giden kolluk görevlilerince, karşı yönden gelmekte olan .... plakalı aracın durdurulduğu ve savcılığın yazılı arama izni doğrultusunda araç içerisinde aramanın yapıldığı, aracın bagajında kazma, kürek, balyoz ve murç gibi kazı aletlerinin bulunması üzerine, araçta bulunan ..., ... ve kendisini ... olarak tanıtan bir kişinin yakalama işlemlerinin yapıldığı ve şüpheli sıfatıyla ifadelerinin alındığı, her ne kadar yakalanan kişiler arasında bulunan ... isimli kişi hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanık ...'un verdiği ifadelerinde, olay ile kendisinin bir ilgisinin olmadığını, diğer sanıkları tanımadığını, tanımadığı bir kişinin kendi kimlik bilgilerini kullanmış olabileceğini beyan ettiği, sanıklar hakkında yakalama işlemini yapan kolluk görevlisi tanık ...'ın, sanık ...'un katıldığı 19.02.2014 tarihli duruşmada verdiği ifadesinde, olay günü yakaladıkları ve kendisini ... olarak tanıtan kişinin, duruşmada bulunan sanık ... olmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanık ...'un olay günü davaya konu yerde bulunmadığı ve atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu, bu nedenle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

./.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık ... tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'un beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;