muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9779, Karar No: 2016/1229, Tarih: 29.02.2016

Mahkemece, davanın Tüketici Yasasından kaynaklı hizmet bedelinin iadesi talebini içerir dava olduğu, davacının davayı açarken Tüketici Mahkemesi sıfatıyla mahkemede dava açtığı gerekçesiyle, davanın İstanbul Tüketici Mahkemesine devrine, esasın bu şekilde kapatılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, 3. maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 3/l. maddesi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kapsamı, karmaşalığı ve üst düzey teknolojisi gerektirmesi karşısında, bu davaların; dilekçelerin verilmesi, tahkikat ve hüküm aşamaları yönünden daha kısa ve basit şekilde sonuçlandırılmasında yarar görülen basit yargılama usulüne tabi tutulmasının sakıncaları da gözardı edilmemelidir. (Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 10480 E, 8330 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.)

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa kapsamında olmadığı gözetilip uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9357, Karar No: 2017/213, Tarih: 17.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9357 E.  ,  2017/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosyada bulunan ....... Ticaret Sicili Memurluğu’ndan gönderilen suça konu çekte keşideci olarak görünen şirketle ilgili belgelerden; Sanığın şirketin ortağı ve diğer ortak ... ile müştereken atacakları imzalar ile şirketi temsile yetkili oldukları, sanığın ve ...’in 04.06.2008 tarihinde şirketteki hisselerini devrettiği, 06.06.2008 tarihinde alınan ve 18.06.2008 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilen ortaklar kurulu kararı ile şirketteki müdürlük görevlerinin ve temsil yetkilerinin sona erdiği, yine aynı ortaklar kurulu kararına göre şirketi temsile yetkili olarak ......’nun müdür sıfatı ile münferit imza ile yetkilendirilmiş olduğu, suça konu çekteki keşide tarihinde şirketi tek başına ......’nun temsile yetkili olduğunun ve ...’in çekin keşide edildiği tarihte şirket ortağı olmayıp temsil yetkisinin de bulunmadığının anlaşılmış olması karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Mahkum olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin tüm bölümlerin çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8099, Karar No: 2020/7801, Tarih: 15.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8099 E.  ,  2020/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/12/2020 tarihinde gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y AR G I T A Y K A R A R I

Mahkeme hükmü davalı vekiline, 10/12/2018 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen onbeş günlük yasal süre geçirildikten sonra 24/07/2019 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/12/2020 tarihinde, karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15730, Karar No: 2015/12051, Tarih: 15.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15730 E.  ,  2015/12051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10515, Karar No: 2013/12185, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10515 E.  ,  2013/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizin 11.06.2012 tarihli bozma ilamında; "arazi niteliğindeki taşınmaza üzerinde bulunan fıstık, badem ve alıç ağaçlarının sayısına göre, gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, sadece taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur ilave edilmemesi gerekirken, eklenmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi" bozma nedeni yapılmıştır.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bozma ilamı öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın m2 değeri 16,99-TL/m2 olarak belirlendiği ve bu bedel dairemizce uygun görüldüğü halde, bozma sonrası alınan bilirkişi kurulu ek raporunda her ne kadar objektif değer artırıcı unsur ilave edilmeden hesaplama yapılmış ise de, bu sefer taşınmaz için 17,95-TL/ m2 değer belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Mahkemece verilen ilk karara karşı davacı vekilinin temyiz talebi olmadığı, bu durumda, bozma kararı ile 16,99-TL/m2 bedelin davalı idare yönünden usuli kazanılmış hak niteliğinde olduğu düşünülmeden yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/294, Karar No: 2019/270, Tarih: 15.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/294 E.  ,  2019/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sadece sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin olarak aleyhe, ...'ın hakaret suçu yönünden ise sanık lehine olduğu, ...'ın da sadece sanık sıfatıyla almış olduğu cezalara yönelik olarak temyiz isteğinde bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlerle ilgili olarak;

1-)TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, somut olayda, sanık ...'ın, 30/09/2013 tarihli mesajları kabulün aksine katılan ...'e değil de müşteki ...'a gönderdiği, sanık ...'ın Tekirdağ sahilinde bulunan dolgu alanındaki hakaret ve tehdit eylemleri ile Tekirdağ Devlet Hastanesi acil polikliniğindeki hakaret ve tehdit eylemleri arasında yaklaşık yarım saatlik süre olduğu nazara alındığında sanığın eyleminin araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğinde olduğu ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)Kabule göre de;

a)Hükmün gerekçesinde sanığın hakaret eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hüküm fıkrasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

b)Hakaret suçu ile ilgili hükümde, TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 ay 27 gün'' yerine ''3 ay 19 gün'' hapis olarak fazla tayin edilmesi,

.2.

c)Tehdit suçu ile ilgili hükümde, TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''6 ay 7 gün'' yerine ''5 ay 25 gün'' hapis olarak eksik tayin edilmesi,

d)Sanığın silahtan sayılan kesici bir aletle katılanı yaraladığının kabul edilmesi karşısında, hüküm kurulurken sanık hakkında TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

e)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

B)Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümlerle ile ilgili olarak;

e)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

B)Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümlerle ile ilgili olarak;

1)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre de;

a)Hükmün gerekçesinde sanığın hakaret eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hüküm fıkrasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

b)Sanık hakkında tehdit suçu ile ilgili hükümde TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''6 ay 7 gün'' yerine ''5 ay 25 gün'' hapis olarak eksik tayin edilmesi,

c)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

C)Sanık hakkında verilen bütün hükümlerle ilgili olarak ise;

Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun, TCK'nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK’nın 106/1. maddesine uyan tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması karşısında, anılan suçla ilgili olarak uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

.3.

.3.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından A bendinin 2-c ile B bendinin 2-b. sayılı bozma nedenleri yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddelerinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12394, Karar No: 2018/6402, Tarih: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12394 E.  ,  2018/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınır olan 6 ay olarak belirlendiği halde, adlî para cezasının gerekçe gösterilmeden alt sınır olan 5 gün yerine 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin 1. fıkrasındaki "180" ibaresiyle, 10. fıkrasındaki "3.600" ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5" ve "100" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1223, Karar No: 2013/4602, Tarih: 24.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1223 E.  ,  2013/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım ile 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62/1, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca (2 kez) 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan beraat, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılanlar ....,....ve .....'ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, katılanlar ....,..., ve .....vekilinin itirazı üzerine ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2012 tarihli kararı ile verilen itirazın reddine dair karar CMK'nun 271/4. maddesine göre kesin nitelikte olup temyiz yasa yoluna bağlı bulunmadığından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık ... hakkında ..... ve...'i kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında ..... ve ...'i kasten öldürmeye yardım suçlarından verilen beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, ..... ve ...'i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ..... ve ...'i kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde meşru savunmaya, suçların niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna, katılanlarlar....,....,.... vekilinin sanık ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden suçların niteliğine, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

24.06.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 27.06.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.