muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2698, Karar No: 2021/6694, Tarih: 23.03.2021

Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise, doğrudan uygulanan kurallardır (müdahaleci normlar). Bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukukî ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (ŞANLI, Cemal/ESEN, Emre/ATAMAN-FİGANMEŞE, İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2019, s. 7; ÇELİKEL, Aysel/ERDEM, B. Bahadır, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2020, s. 155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte, emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgarî ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (ELÇİN, Doğa, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, ... 2012, s. 189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgarî ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilâf söz konusu olmaz (AYGÜL, Musa, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, (Editörler, TANRIBİLİR, Feriha Bilge/GÜMÜŞLÜ TUNÇAĞI) Gülce, 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, ... 2017, s. 525-526; VURAL ÇELENK, Belkıs, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).

MÖHUK m. 27(1) uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (DOĞAN, Vahit, “5718 Sayılı Kanununa Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2007, C. XI, S. 1-2, s. 153; BÜYÜKALP SARIÖZ, A. İpek, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 2018, C. 8, S. 2, s. 211-212; ELÇİN, s. 89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla, mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (AYGÜL, Musa/ÇOBAN, Nazlı, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, S. 169, s. 1822-1824;ELÇİN, s. 118-137; BÜYÜKALP SARIÖZ, s. 217).

Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz (MÖHUK m. 27(2)). İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de, mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay 22. HD, E. 2016/9339 K. 2019/16564, T. 18.09.2019; AYGÜL/ÇOBAN, 1822-1824). Ancak işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir (MÖHUK m. 27(3)). Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Ancak hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukuk uygulanabilir (MÖHUK m. 27(4)). Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (ELÇİN, s. 147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk Lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (ELÇİN, 152).

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27. uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta, davalı Şirketler oluşturdukları Adi Ortaklığın Arnavutluk yasalarına göre kurulup tescil edilen bir kuruluş olmasının yanında, davacı işçi ile imzalanan iş sözleşmesindeki düzenlemeler ve MÖHUK 27. ve 47. maddelerine göre Arnavutluk Hukukunun geçerli olması gerektiğini savunmuşlardır.

Davacı ile davalı Şirketler arasında imzalanan yurtdışı iş sözleşmesinde, tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerinin Arnavutluk mevzuatına atıf ile belirlendiği gibi 9. maddesinde de sözleşme maddelerinde belirtilen hususlarda Arnavutluk Cumhuriyetinin İş Kanununa göre hareket edileceğinin düzenlendiği görülmektedir. Diğer yandan, davacı söz konusu iş sözleşmesi kapsamında tüm hizmet süresi boyunca sadece davalıların Arnavutluk’ta bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan Arnavutluk olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, taraflar arasında MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan ve aynı zamanda Arnavutluk hukukunun, mutad işyeri hukuku olduğu gözetildiğinde uyuşmazlığa bu hukukun tatbik edilmesi gereklidir.

Bu durumda yapılacak iş; Mahkemece gerekirse Arnavutluk hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle uyuşmazlığın Arnavutluk Hukukuna göre çözümlenmesinden ibarettir.

Netice itibariyle; uyuşmazlıkta uygulanacak hukukun yanlış tespitiyle sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7004, Karar No: 2013/6116, Tarih: 10.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7004 E.  ,  2013/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ortak girişim vekili ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Elektrik kesme ve bağlama monitörü olarak işe başladığını, daha sonra bu işin taşeronlara ihale ile verildiğini, davalı ortak girişimin ihaleyi aldığını, aylık ücretlerinin zamanında ve tam olarak ödenmediğini, davalı ortak girişim tarafından 29.02.2012 tarihinde işine son verildiğini iddia eden davacı feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ortak girişim vekili, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi gereği haklı nedenle feshedildiğini savunmuş, diğer davalılar ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının taşeron işçisi olarak davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye ait işyerinde çalışmaya başladığını, çalışanların 2 aylık ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle 2-3-5 ve 6 Aralık 2011 tarihlerinde iş yapma yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin alt işverenin feshettiğini, İş Kanununun 34.maddesi uyarınca 20 gün ücreti ödenmeyen işçinin iş görme borcunu yerine getirmeme hakkının bulunduğu, yapılan feshin geçersiz olduğu, muvazaa iddiasının ispat edilemediği, davacının alt işveren Net Enerji-Tac Elektrik Girişim ortaklığındaki işine iadesine karar vermek gerektiği, TEDAŞ yönünden ise karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davacının 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar ... A.Ş. ile ortak girişim arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davalı ortak girişim tarafından feshin geçerli sebebe dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar ... A.Ş. ile ortak girişim arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davalı ortak girişim tarafından feshin geçerli sebebe dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bununla birlikte, davalılardan TEDAŞ A.Ş. yönünden taraf değişikliğinin yanılgıya dayandığından bahisle açılan dava konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi de hatalıdır. Zira aynı kararda tüm elektrik dağıtım işi ile tüzel kişiliğe sahip Adana Elektrik Dağıtım Müessesesi dahil iken kurumun 04.02.2004 tarih ve 22 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alınması sonucu TEDAŞ yönetim kurulunun 01.03.2005 tarihli kararı ile 5 ili kapsayan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. kurularak Adana Elektrik Dağıtım müessesesi ile diğer 5 müessesenin tüzel kişiliklerinin sona erdiği ve il müdürlüklerine dönüştürüldüğü belirtildiği görülmüştür. Davacının hizmet cetveli incelendiğinde çalışmasının TEDAŞ Yönetim Kurulunun kararından sonra söz konusu olduğu ve bu hali ile davalı ... ile davacı arasında hizmet ilişkisinin bulunmadığı görülmekle davalı ... yönünden açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile tarafta yanılgı kabul edilerek karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretile ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine,

3-Diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulü ile,

a-Davalı alt işveren olan Net Enerji Tem.Sos. Hiz.Ltd Şti-Tac Elek. Tur. Tic. Ltd. Şti. ortak girişimi tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

b-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Net Enerji Ltd. Şti. ve Tac Elektrik Ltd. Şti'den müştereken ve müteselsilen alınmak suretiyle miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

c-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Net Enerji Ltd. Şti. ve Tac Elektrik Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

c-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile Net Enerji Ltd. Şti. ve Tac Elektrik Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

4.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harcın davalı ortak girişim ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

5.Davacının yapmış olduğu 232,60 TL yargılama giderinin davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. Net Enerji Ltd.Şti. ve Tac Elektrik Ltd. Şti. ortak girişiminden tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

6.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1320,00 TL avukatlık ücretinin davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş ile Net Enerji Ltd. Şti. ve Tac Elektrik Ltd. Şti. ortak girişiminden alınarak davacıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, diğer davalılardan temyiz harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 10.4.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7507, Karar No: 2015/1326, Tarih: 03.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7507 E.  ,  2015/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nama ifa ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı birleşen davanın kira alacağı yönünden kısmen kabulüne, nama ifa yönünden reddine, asıl davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin inşaatı iskân alınmış şekilde 1,5 ay geç teslim ettiğini, eksik ve ayıplı imalat yaptığını, yükleniciye verilmesi gereken bazı bağımsız bölümlerin halen arsa sahibi adına olduğunu, sözleşmede anahtar teslimi şeklinde düzenleme bulunduğundan iskân ruhsatının geç alınması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, eksikliklerin tamamlanması için kendilerine nama ifaya izin verilmesini, gecikme tazminatı olarak şimdilik 9.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve bilrleşen davada davalı vekili, müvekkili yüklenicinin inşaatı süresinde tamamlayarak teslim ettiğini, davacıların sözleşme gereği müvekkiline düşen daireleri teslimden kaçındıklarını, kira alacaklarının doğmadığını, üstelik nama ifa istenmesinin kötüniyet olduğunu, eksik ve ayıplı iş olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı yüklenicinin yaptığı imalatın eksik ve kusurlu olduğu, sözleşme gereği müteahhide verilmesi gereken bazı bağımsız bölümlerin arsa sahibi adına olduğu, eksikliklerin tamamlanması için nama ifaya izin verilmesi gerektiği, sözleşmede geç teslim halinde kira bedelinin müteahhit tarafından cezai şart olarak ödenmesinin kararlaştırıldığı, inşaat tesliminin iskân şartına bağlı olması nedeniyle 1,5 aylık gecikme nedeniyle kira bedeline hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kira alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne, 7.200,00 TL kira alacağının 09.11.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 14 nolu bağımsız bölümün davacılar tarafından davalı yüklenicinin nam ve hesabına 90.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satışı suretiyle davacılara öncelikle binanın bilirkişi raporunda belirtildiği üzere 57.764,21 TL'si tutarındaki eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi, arta kalan paranın davalı yükleniciye verilmesi şeklinde davacı tarafa nama ifaya izin verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin,...'nın 298/3. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu...'nın 294/3. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada ...'nın 294/4. fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Bu gibi hallerde,...'nın 294/3. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır....'nın 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin...'nın 141. maddesi ile HUMK'nın ve ...'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda "47.764,21 TL tutarındaki eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi'' şeklinde karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda 57.764,21 TL'ye karar verilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır.

Bu durumda mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1992/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacılardan alınarak asıl ve birleşen davada davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17022, Karar No: 2017/5830, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17022 E.  ,  2017/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 204 ada 11 parsel, 37,80m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 204 ada 11 sayılı parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.