muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1687, Karar No: 2018/22250, Tarih: 16.10.2018

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine yönelik talepler bakımından; dava dilekçesinde deliller arasında tanık anlatımlarına da dayanılmış olmasına göre, tanık anlatımlarına dayalı olarak talebin kabulü ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olacağından ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir. Mahkemece, bu talepler yönünden davanın esasına girilerek yapılan değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi isabetlidir.

Kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, aylık ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarına yönelik talepler bakımından ise; dava dilekçesinde, davacının 21/05/2004-15/05/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı; aylık ücretinin net 2.000,00 TL olduğu; yıllık izin günlerinde çalışmaya devam ettiği; evli, iki çocuklu olmasına ve eşinin de çalışmamasına göre hak kazandığı asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediği; 31/01/2009-15/05/2012 tarihleri arasına ilişkin ödenmemiş aylık ücret alacaklarının da bulunduğu açıklanmıştır. Giydirilmiş ücret noktasında ise, çıplak aylık ücrete (iddiaya göre net 2.000,00 TL) ek parasal veya ayni menfaat sağlandığı yönünde, herhangi bir iddia ileri sürülmemiştir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, kanuna göre kendisine kullandırılması gerekli yıllık izin süresi ile ödenmesi gereken asgari geçim indirimi alacaklarını ve ödenmemiş aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Her ne kadar, dava dilekçesinde, davacının çalışma süresi ve gerçek ücreti bakımından, fiili durum ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları arasında farklılık olduğu gerekçesiyle davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiş ise de, dava dilekçesinde de net bir şekilde ifade edildiği üzere, davacı çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Taraflar arasında, çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, yukarıda bahsi geçen alacakları belirsiz hale getirmez. Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, aylık ücret ile asgari geçim indirimi alacaklarının davacı tarafça belirlenebilir nitelikte olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15495, Karar No: 2010/128, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15495 E.  ,  2010/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1254, Karar No: 2024/2823, Tarih: 19.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1254 E.  ,  2024/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1701 E., 2022/2774 K.

DAVA TARİHİ : 03.10.2019

HÜKÜM : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahk. Sıf)

SAYISI : 2021/172 E., 2022/55 K.

1.Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde tazminat ve kira kaybı istemli alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın tazminat istemi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

2. Kararın davalı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın tazminat talebi yönünden kabulü ile kira kaybı istemi yönünden reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalılar vekili olan Avukat ...’a 29.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 16.02.2023 tarihinde verilmiştir.

Olağanüstü hal kapsamında yargı alanında alınan tedbirlere ilişkin 11.02.2023 tarihli ve 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi 2 nci maddesi gereğinde temyiz sürelerinin 06.04.2023 tarihine karar duracağına karar verilmiş ve aynı maddenin 6 ncı bendinde "Olağanüstü hal ilan edilmeyen illerin barosuna kayıtlı avukatların ve bürolarında çalışan kişilerin; olağanüstü hal ilan edilen illerde kan veya kayın hısımlarının bulunması veya olağanüstü hal ilan edilen illerde felakete uğrayanların kurtarılması, meydana gelen hasar ve zararın telafi edilmesi ya da ihtiyaçların karşılanması amacıyla bu illere gitmeleri halinde bu madde hükmü, söz konusu avukatlar tarafından takip edilen dava ve işlerle ilgili olarak bu avukatlar bakımından 6/3/2023 (bu tarih dâhil) tarihine kadar ülke genelinde uygulanır." şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir. Davalılar vekili, depreme ilişkin yardım çalışmalarında aktif olarak yer aldığını belirterek, temyiz isteminin süresinde sayılmasını talep etmişse de temyiz dilekçesinin kapsamından iddiasını ispata elverişli bir bilgi veya belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE

Temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/12447, Karar No: 2014/6691, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12447 E.  ,  2014/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4983, Karar No: 2017/4165, Tarih: 11.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4983 E.  ,  2017/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi,ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu118 parsel sayılı taşınmaza komşu 208 parsel sayılı taşınmazı paydaşı olan davalıların elattıklarını ileri sürerek davalıların elatmalarının önlenmesine ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazın dere yatağı olduğunu, kendilerinin imar ve ihya etmek suretiyle taşınmazı uzun süredir kullandıklarını, davacının bu güne kadar kullanmalarına itiraz etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların elatmalarının önlenmesine ve 11,607 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline,davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının mülkiyet hakkına değer verilerek davalıların dava konusu taşınmaza elatmalarının önlenmesine karar verilmesi kural olarak doğrudur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle hükmün bu kısmının ONANMASINA.

Davalının ecrimisile yönelik temyiz itirazına gelince ;davacı ...’in 17.03.2017 tarihinde ölümü ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2017 tarihli veraset ilamına göre geriye mirasçı olarak ...,...,... ve ...’ın kaldığı,mirasçıların da 23.06.2017 havale tarihli dilekçeleri ile ecrimisil isteğinden feragat ettiklerini bildirmişlerdir.

Davacı mirasçılarının davadan feragatine ilişkin beyanlarının, HMK'nın 307. ve 311. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşılmış, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK'nun 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine engel oluşturan mirasçıların ecrimisil isteğinden feragatına ilişkin hüküm verme yetkisi hükmü veren mahkemeye ait olduğundan yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davacı mirasçılarının ecrimisil isteğinden feragati nedeniyle, bu hususta karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/240, Karar No: 2006/233, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-240 E., 2006/233 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-240 E., 2006/233 K.**

**- MAHKEMENİN KARAR VERME YETKİSİ

- YOLCULAR TARAFINDAN İŞLENEN SUÇLAR**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın M... Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

M... Gümrük Komisyonu da; sanıkların eylemlerinin 4926 sayılı Yasanın 13/3. maddesine temas ettiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, M... Gümrük Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, M... Gümrük Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 563-858 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 563-858 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.11.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2033, Karar No: 2012/5537, Tarih: 05.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2033 E.  ,  2012/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 62, 53 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığı halde TCK 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç niteliğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında kasten öldürme ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan kısmen re'sen de temyize tabii bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın tabancayla maktul ... ...'ı hedef alarak birden fazla el ateş ettiği sırada onun yakınında bulunan ve otopark içinde maktulle birlikte araca binmek üzere olan kişilerin de isabet alarak ölebileceğini ya da yaralanabileceğini öngörmesine rağmen atışına devam etmesi üzerine mağdur ...'in sol ayak iç yüzünden isabet alarak basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda, sanığın bu eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 21/2. Maddesi kapsamında olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu düşünülmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13716, Karar No: 2023/4834, Tarih: 05.07.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/13716 E.  ,  2023/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme,

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2018 tarihli, 2018/60 Esas ve 2018/296 sayılı Kararı ile sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etmek" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 24.09.2019 tarihli, 2018/2140 Esas ve 2019/1042 sayılı Kararı

ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen temel cezada TCK'nın 220/7-2 nci cümlesi gereğince eylemiyle orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun makul indirim yapılması gerekçesiyle hüküm CMK'nın 280/2 nci maddesi uyarınca ortadan kaldırılarak, sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etmek" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca kesin olarak mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

2-Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3-Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "05.02.2015" yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihi olan "02.08.2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar eleştiri ve düzeltme dışında yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR