muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23489, Karar No: 2013/23995, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23489 E.  ,  2013/23995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35732, Karar No: 2017/16677, Tarih: 07.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35732 E.  ,  2017/16677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, yemek ücreti, vergi iadesi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı yönetim kurulu kararı ile davacının iş sözleşmesinin sona erdiğini, davacının iddia ettiği gibi bir hizmet süresinin olmadığını, çalıştığı dönemler için kıdem tazminatını aldığını, fazla mesai yapmadığını bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, iş sözleşmesinin davalı tarafından bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek toplanan deliller, dinlenen tanıklar ve düzenlenen bilirkişi raporu da dikkate alınarak davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemiz tarafından, 2014/35054 esas ile 2015/820 karar sayılı ilamı, davacının hizmet süresinin tespiti açısından, hiç araştırma yapılmadan kayıtlara göre karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alınarak yeniden karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde çalışma süresi noktasında uyuşmazlık olduğundan öncelikle çözülmesi gereken hukuki problem davacının hizmet süresidir.

Mahkemece davacının hizmet süresinin belirlenmesinde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları dikkate alınarak belirlenmiş, karar Dairemizce davacının çalıştığını iddia ettiği 2002-2007 dönemleri içeren davalı birliğin muavin defteri, evrak kayıt defterleri, davalı birliğin üyelik bilgilerini içeren bilgi ve belgelerin davalıdan istenerek gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra dosya bir bütün olarak değerlendirilerek davacının hizmet süresinin belirlenmesi gerektiği noktasında bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak gerekli araştırmalar yapılmış ise de; davalının işyerine ilişkin 2007 yılı öncesi için hizmet tespitine dair sadece gelir ve mizan belgesi sunduğu, bozma öncesi de çeşitli usulsüzlüklerden dolayı kayıt tutulmadığını beyan ettiği, yine çeşitli kurumlara yazılan belgelerde davacının hizmetine yönelik herhangi bir kayda rastlanmadığı görülmüştür. Ancak, hizmet süresine ilişkin dinlenen ve aynı bina çalışanları olan davacı tanıkları ile özellikle davalı tanık beyanlarında; tanık ... 2005-2007 yılları arasında başkanlık yaptığını davacı ile de 2005-2006 yıllarında birlikte çalıştığını, yine ortak tanık Gürsel'in 2006-2008 yılları arasında davalı birlikte, başkan yardımcısı olduğunu, davacı ile çalıştığını, davacının sigorta girişinin ise 2007 yılında yapıldığını ifade etmişlerdir..

Davalı birliğin 08.03.2007 tarihli yönetim kurulu kararında “ birliğimize geçici yardım etmekte olan ...'ın yardımcı hizmetler personeli olarak 07.03.2007 itibariyle kadroya alınmasına ve SSK işlemlerinin yapılmasına ..” kararı alındığı buna istinaden sigorta kaydının yapıldığı görülmüştür. Hal böyle olunca davalı birliğin yönetim kurulu kararından önce davacının zaten davalı işyeri çalışanı olduğu ve 08.03.2007 tarihi itibariyle kadroya alındığı görülmüştür. Mahkemece; tanık beyanları, davalı birlik kayıtları ile birlikte değerlendirildiğinde hizmet süresinin yazılı hususlar gözetilmeden, eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15391, Karar No: 2014/21372, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15391 E.  ,  2014/21372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.02.2014

No : 2011/839-2014/111

Dava, hizmet tespiti ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın hizmet tespiti yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan S.. S.. Başkanlığı ve A.. K.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada, davacı, son ay net 2.000 TL ücretle olmak üzere 2002-06.08.2011 tarihleri arasında davalı işverenler nezdinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz gerçekleşen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma süreleri ile sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespitini talep etmiştir. Mahkeme, davacının 01.07.2002-08.11.2010 döneminde davalılardan şirket nezdinde, 09.11.2010-06.08.2011 döneminde de davalılardan A.. K.. nezdinde asgari ücretle çalıştığının tespitine karar vermiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir.

Mahkemenin, davacının sigortalılık süresinin tespitine yönelik hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan; tarafların gösterdiği tanıklarla yetinilmeyip, re'sen araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu tarihleri içerir sigorta primleri bordroları ile aylık prim ve hizmet belgelerinde kayıtlı sigortalılar resen dinlenilmeli, sigortalılara ulaşılamadığı takdirde komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı işyerinde çırak olarak çalıştıklarını beyan eden davacı tanıkları G.. G.. ve R.. T..'un şahsi sicil dosyaları getirtilmeli, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı S.. S.. Başkanlığı vekili ile davalı A.. K.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı A.. K..'a iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2887, Karar No: 2011/1730, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2887 E.  ,  2011/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı M.. K..’un anne, baba ve kardeşlerini de gösterecek şekilde nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25377, Karar No: 2022/2743, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25377 E.  ,  2022/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aynı mağdura karşı kasten yaralama suçundan farklı zamanda gerçekleştirdiği tehdit suçu yönünden, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kasten yaralama ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise tehdit suçu yönünden,17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5289, Karar No: 2025/66, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5289 E.  ,  2025/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/133 Esas, 2024/380 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; halı ticareti ile uğraşan müvekkili ile davalı arasındaki taşımacılık sözleşmesi uyarınca, müvekkiline gelen halıların teslimi veya müvekkilinin sattığı halıların başka illerdeki halı ticareti ile uğraşan kişilere gönderilmesinin sağlandığını, ancak 16.09.2010 tarihli taşıma kargosuna konu halılardan bir kısmının ilgili yerlere teslim edilmediğini, teslim edilmeyen halılara ilişkin olarak davalıya bir çok kez müracaat edilip, 03.11.2010 tarihli yazı ile de davalı şirketin genel müdürlüğüne müracaat edilmesine rağmen olumlu bir sonuç alınamadığını, müvekkilinin halı sahiplerinin zararlarını karşılamak zorunda kaldığını, bu suretle müvekkilinin toplamda 170.000,00 TL zarara uğradığını, bu konuda kusuru ve sözleşmeye aykırı davranışı bulunan davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin müracaat tarihi olan 03.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 14.05.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 170.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sevk irsaliyesinde teslim alan kısmında müvekkili şirketin personelinin isim ve imzasının olmadığını, davacı tarafça sunulan irsaliyelerde yer alan imzaların müvekkili şirket personeline ait olmadığını, davacının müvekkili şirkette kaybolduğunu iddia ettiği 15 adet halının içeriği hakkında teslim sırasında herhangi bir beyanın yer almadığını, davacının dava konusu halıları müvekkili şirkete teslim ettiğini ispatlamak zorunda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalının taşımayı üstlendiği 15 adet halıyı kaybettiği 6 adet halıyı ise ilgililerine teslim ettiği, Bozma ilamı doğrultusunda, kaybolan 15 adet halının değerinin dava ve ıslah ferihleri dikkate alınarak belirlendiği, hüküm kurulurken bozma ilamı ile oluşan usuli muktesep hakların da gözetildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının taşınmasını üstlenerek teslim aldığı halıların bir kısmını taşıma esnasında kaybettiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının taşınmasını üstlenerek teslim aldığı halıların bir kısmını taşıma esnasında kaybettiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15397, Karar No: 2021/17934, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15397 E.  ,  2021/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2019 tarihli ve 2016/402 esas, 2019/591 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/04/2021 gün ve 7875-2021 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gün 18/06/2021 ve 2021/58111sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'ye yönelik eylemi nedeniyle Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2016 tarihli ve 2016/24227 soruşturma, 2016/9478 esas, 2016/707 sayılı iddianamesi ile nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı halde, bu suçlar yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, mahallinde alınacak kararla meselenin hâlli mümkün olup, mahkemesince zamanaşımı süresi içinde bu konuda her zaman bir karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 10/10/1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/05/2016 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Karar duruşmasında Tekirdağ F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya 12.09.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” hükmün usulüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ...’ya usule uygun olarak (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa CMK 263’üncü maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (KÜÇÜKÇEKMECE) 7. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 12.09.2019 tarihli ve 2016/402 E., 2019/591 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5551, Karar No: 2021/9783, Tarih: 01.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5551 E.  ,  2021/9783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalışmakta iken emekliliğe hak kazandığını, kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini, davacının yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını beyan ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 26.12.2019 tarihli, esas 2017/13833, karar 2019/24480 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya kapsamına göre, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu sabit olup, Mahkemece davalıların hükmedilen alacaklardan müştereken müteselsilen sorumlu olduklarına karar verilmesi isabetlidir. Ancak ulusal bayram ve genel tatil ücreti konusunda, bu kuralın dışına çıkıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, bozmadan önceki kısa karar gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle bozma öncesi kısa kararda belirtilen şekilde hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de, bozma kararı ile birlikte (bozulan) önceki hükmün tamamen ortadan kalktığı dikkate alınmalıdır. Bu halde, kısa karar ile gerekçeli karar arasında yeniden çelişki oluşturulmaksızın, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde ‘davalıdan’ tahsiline karar verilmesi bozma sebebi ise de, yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın, 3. bendindeki ‘davalıdan’ sözcüğü hükümden çıkartılarak yerine ‘davalılardan’ sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.06.2021 oybirliğiyle karar verildi.