muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15565, Karar No: 2020/1153, Tarih: 10.03.2020

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmaza ait dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan getirtilip dosya ikmal edilmeli, bundan sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı; yapılacak bu keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, kim tarafından ne zamandan beri ve ne şekilde kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisine, yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi yaptırılarak, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlettirilmeli; fen bilirkişisinden ise, keşfi izlemeye ve bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8610, Karar No: 2015/2316, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8610 E.  ,  2015/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4568, Karar No: 2011/3516, Tarih: 01.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4568 E.  ,  2011/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (İSTANBUL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/12/2010 gün ve 254/506 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 01/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1626, Karar No: 2015/6980, Tarih: 16.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1626 E.  ,  2015/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/220988

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan yargılama sırasında; Çerkezköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi ve Silivri 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çerkezköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 gün ve 2014/344 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/194, Karar No: 2014/1566, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/194 E.  ,  2014/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/11118

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2010/73 (E) ve 2010/221 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, gerçekte bal üretip satmadığı halde komisyon karşılığı sahte müstahsil makbuzu düzenleyip satan O. S.. adlı kişiden içeriği itibariyle sahte olduğu anlaşılan 26.08.2006 tarih ve 7900 kg bal satıldığını gösterir müstahsil makbuzunu temin ederek bal destekleme primi almak için Gürgentepe İlçe Tarım Müdürlüğüne verdiği, ancak durumun fark edilmesi üzerine sanığa destekleme primi verilmediği, bu şekilde sanığın kamu kurumunu dolandırmaya teşebbüs ettiğinin iddia edildiği olayda, sanığın bal satıp suça konu müstahsil makbuzunu aldığını belirttiği O.. S.. hakkında, Erzurum Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından tanzim edilen 05.11.2007 tarihli vergi suçu ve vergi tekniği raporları içeriklerine göre vergi mükellefi olan O.. S.. ile ilgili olarak Vergi Usul Kanuna Muhalefet suçundan kamu davası açılması gerektiği yönünde görüş belirtilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; O. S.. hakkında 2006 yılına ait ve sanık Y.. G..'in aldığı müstahsil makbuzunu da kapsayacak biçimde sahte müstahsil makbuzu düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı yaptığına dair herhangi bir soruşturma yapılıp yapılmadığı, yine bu kapsamda dava açılıp açılmadığının araştırılıp tespit edilmesi, açılmış bir dava varsa dosyanın getirtilip incelenmesi ve onaylı bir suretinin dosya içine konulması, yine gerek görülmesi halinde O.S.. isimli kişiye ait ticari defter, bilgisayar kayıtları, irsaliye ve fatura ile diğer hukuki belgelerin temin edilmesinden sonra dosyanın bilirkişiye tevdinin sağlanarak muhteviyatı itibariyle sahte olduğu iddia edilen müstahsil makbuzunun sanık Y.. G.. ile O. S.. arasındaki gerçek bir ticari ilişki çerçevesinde tanzim edilerek verilip verilmediği hususunda denetime elverişli rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10193, Karar No: 2010/6900, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10193 E.  ,  2010/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.4.1982-17.1.1991 tarihleri arasında primlerini ödediğinden hizmetlerinin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının primlerini ödediği 20.4.1982-17.1.1991 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 15.1.1981-30.10.1981, 16.7.1991-27.12.1991 tarihleri arasında(sigortalılık belgesinde 17.7.1991-27.12.1991 tarihleri yazılı ise de vergi dairesi bu dönem vergi kaydının başlangıcının 16.7..1991 olduğunu bildirdi) ve 13.3.1992 tarihinden beri de devam eder şekilde vergi, 9.10.2000 tarihinden beri devam eden oda ve 10.10.2000 tarihinden beri devam eden sicil kaydının bulunduğu, Kurumun davacıyı 10.4.1992 tarihli giriş bildirgesine göre vergi kaydı dikkate alınarak 20.4.1982 tarihinde sigortalılık tescilini yaptığı, ancak 2008 yılı içerisinde yapıldığı anlaşılan Kurum işlemiyle sigortalılık süresinin vergi kayıtlarına göre 17.1.1991-27.12.1991 tarihleri arası ve 13.3.1992 tarihinden beri devam eder şekilde düzeltildiği, 28.2.2008 tarihli hesap ekstresine göre 10.4.1992-31.1.2008 tarihleri arasında prim ödemelerinin bulunduğu 1992 affından yararlandığı ve Zeytinburnu Vergi Dairesinin yazısına göre 15.1.1981-30.11.1982 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğunun bildirildiği görülmüştür. Somut olayda sigortalılık sürelerinin değerlendirilmesinde kayıtlarda tam görülmeyen ancak Zeytinburnu Vergi Dairesinin yazısına göre 15.1.1981-30.11.1982 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu bildirilmesi karşısında bu yönde araştırma yapmadan ve davacının 1992 affından yararlanarak uyuşmazlık döneminin primlerini yatırıp yatırmadığı Kurumdan sorulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle davacının 15.1.1981-30.11.1982 tarihleri arasında vergi kaydı olup olmadığını kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturmak, bu tarihler arası vergi kaydı var ise davacının 20.4.1982-30.11.1982 tarihleri arasıda koşulları bulunduğundan 1479 sayılı yasa tabi sigortalı olduğunun tespitine karar vermek, bu tarihler arası vergi kaydı yok ise bu dönemi de kapsar şekilde 20.4.1982-17.1.1991 tarihleri arasındaki süreler yönünden; davacının 1992 yılında çıkarılan 3780 sayılı Af Yasası kapsamında ödediği primlerin uyuşmazlık konusu bu dönemi kapsayıp kapsamadığı kurumdan sorularak, gerektiğinde, aktüerya uzmanı bilirkişiden bu hususta rapor alınarak sonucuna göre değerlendirme yapılmak, daha açık bir anlatımla, eğer davalı kurum geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmiş ve uzun süre bu primleri kullanmış ise, daha sonra davacının sigortalılığının iptal edilmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağından, uyuşmazlık dönemi içerisinde 1992 Affından yararlanılarak pirimleri ödenen süreler yönünden davanın kabulüne; geçmişe yönelik prim tahsil edilmediği, edilmiş olsa dahi kurum tarafından uzun süre bu primlerin kullanılmadığının saptanması halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ,7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/452, Karar No: 2018/5950, Tarih: 25.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/452 E.  ,  2018/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.08.2005 gününde verilen dilekçe ile TMK 724. maddesine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacı ... için açılan davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... açısından davanın reddine dair verilen 26.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi Davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.09.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekli Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacılar vekili 09.08.2005 tarihli dilekçesi ile davaya konu 19 pafta, 463 parselde kayıtlı taşınmazın Mehmet kızı ..., ..., ..., ... adına verasetin iştirak olarak tapuya kayıtlı olduğunu, ... ile ...'in aynı kişi olduğunu ve kayıtlardaki bu hatanın dava açılarak düzeltileceğini, tapuda veraseten iştirak maliki olarak görünen kişilerden birçoğunun vefat ettiğini, tespit edebildikleri halihazırdaki mirasçıları dilekçelerinde davalı olarak belirttiklerini, tapuda veraseten iştirak maliki olarak görünen şahıslar ve mirasçıları tarafından yıllar önce 17 Pafta, 461 Parsel, 19 Pafta 462 ve 463 parsellerin özel parselizasyon yapılarak, yazılı harici taksim sözleşmesiyle paylaşıldığını, bu sözleşme uyarınca da bu taşınmazların 3. kişilere satılması konusunda aralarında anlaştıklarını ve bu satışlar için kendileri dışında emlakçı ...'a yetki verdiklerini,

Davacı ...; taşınmaz malikleri ve mirasçılarından ... hissesine isabet eden yerden, vekili-yetkilisi temsilcisi ...'ndan bahsi geçen yazılı harici rızai taksim sözleşmesine güvenerek 26 yıl önce 06/09/1979 tarihli harici yazılı satış sözleşmesi ile dava konusu 19 pafta, 463 parsel ve özel parseldeki 2 ada, 6 parseldeki 121 m2'lik arsayı 121.000 TL bedelle satın ve teslim aldığını ve bedelini ödediğini ve davacı ...'ya 10.11.1993 tarihinli harici yazılı satış sözleşmesi ile bu arsayı ...'tan temlik alarak üzerine iki katlı betonarme bina yaptığını,

Davacı ...'ün ise davalılar ve murisleri vekili-temsilci ...'ndan 14/02/1979 tarihli harici yazılı satış sözleşmesi ile satım ve teslim alan ...'den ve 17.03.1994 tarihli yazılı satış ve temlik sözleşmesi ile davacı ...'e temlik ve satış yaptığını belirterek TMK'nun 724. maddesi gereğince ... kaydının iptali ile bedelsiz olarak davacılar adına her biri için kendisi tarafından kullanılan bölümün tescilini, mahkeme aksi kanaatte olur ise her bir arsa için yeni belirlenecek arsa bedelinden harici satış sözleşmesi ile ödenen arsa bedellerinin güncellenmiş halinin mahsubu ile eksik kalacak kısmın davacılar tarafından ödenmesi halinde adlarına tescilini istemiştir.

Davalılardan ... vekili tarafından dosyaya sunulan cevap dilekçesi ile; Davacıların dayandığı harici taksim sözleşmelerinin bütün mirasçılar tarafından imzalanmamış olması nedeniyle hukuken geçersiz olduğunu, aksi düşünülse dahi ilgilinin bu taksim sözleşmesi ile kendisine kalan yeri harici bir satış sözleşmesi ile tasarruf etme imkanının bulunmadığını, davacıların her birinin selef durumunda olduğunu, vekil kılınan ...'nın geçerli bir vekaletnamesinin bulunmadığını, davaya konu parselin ilk kök kayıtlarından itibaren bir çok uygulama gördüğünü bedele yönelik bir talebin dava edilmediğini belirterek davanını reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili tarafından dosyaya sunulan cevap dilekçesinde; Davalı ...'ün hiçkimseye murisinden kalan arsa hissesini satmadığını ve bir bedel almadığını, arsa paylaşımı yapılmasına dair şartlı bir sözleşmeyi 1979 yılında imzaladığını, bu konuda kendisine bir bilgi verilmediğini yapılan miras taksim sözleşmesinin de tüm mirasçıların katılımı ile yapılmadığını, 01/01/1979 tarihli belgede ... 461-462-463 parsellerin parselazyon ve satış sözleşmesidir başlığı ile hazırlanmış ise de bu sözleşmede şart kılınan 461 Parselin ... mirasçılarına bırakılmasına dair ileri sürülen şartın yerine getirilmediğini, 10/02/1979 tarihli arsa satış mukavelesi başlıklı belgede ... mirasçılarının yer almadığını, sunulmuş olan belgelerin tüm mirasçılar tarafından imzalanmamış olması nedeniyle geçerli olmadığını, bir haktan sadece o hakkın sahibi veya hakkın sahibinin vekil ettiği kişilerin feragat edebileceğini, davacılar tarafından sunulan 14/03/1988 tarihli belgeye göre bu belgede imzası bulunmayan kişilerin de haklarından feragat etmiş sayılacaklarına ilişkin beyanlarının hukuki olmadığını, davacılar tarafından yapılan inşaatların kaçak olduğunu, ... dışı satımların geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., 21/03/2006 tarihli celsede, davalılar ..., ..., ... ve ... ve Bahise Kokulumersin ve ... 'ın ise 05.10.2005 27/04/2006 ve tarihli celselerde davacılardan satış sonrası paralarını aldıklarını belirterek imzalı beyanları ile davayı kabul etmişlerdir.

Davalılardan ..., ..., ..., ..., 21/03/2006 tarihli celsede, davalılar ..., ..., ... ve ... ve Bahise Kokulumersin ve ... 'ın ise 05.10.2005 27/04/2006 ve tarihli celselerde davacılardan satış sonrası paralarını aldıklarını belirterek imzalı beyanları ile davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, mahallinde 28.09.2006 tarihinde ve 29.01.2015 tarihlerinde keşif yapılmış, 25.12.2015 tarihli keşif raporunda davacı ...'nın 06.09.1979 ve 10.11.1993 tarihli harici satış senediyle satım ve teslim alınıp üzerine iki katlı bina yapılan taşınmazın 463 sayılı parselin 17.02.1987 tarihli imar uygulamasında 32220 ada 16 sayılı parselde 108 m2'lik taşınmaz içerisinde kaldığı, yine 32225 ada 18 sayılı parselde 111 m2 arsa cinsli taşınmaz içerisinde bulunduğu, tapuda davacı ...'ün bayii ... lehine ait bina şerhi bulunduğu belirtilmiştir.

Dava, TMK.nun 724. maddesine dayalı olarak açılan temliken tescil davasıdır. Dava konusu 461-462-463 parselin 20/03/1956 tarihli tapulama ile işlem gördüğü, 27/01/1977 tarihli intikal ile ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ... adlarına iştiraken kaydedildikleri, 17/02/1987 tarihinde ve 25/11/1996 tarihinde imar görüp 25731, 32220, 32225, 32226 ve 32227 ada içinde yer aldıkları, 463 nolu parselin özel parselasyona tabi tutulduğu, taksim sözleşmesinin ve satış yetkisi verilmesine ilişkin 01/01/1979 ve tarihli sözleşmenin tüm pay sahiplerinin imzasını taşımadığı, bu hali ile geçerli bir taksim sözleşmesinden bahsedilemeyeceği, davacıların iddialarının harici satış sözleşmelerine dayandırılmış olup, tapulu yerin haricen satışının geçerli olmadığı, satıldığı iddia olunan yerin ifrazının da mümkün olmadığı, bu tür davalarda iyiniyetin kabul edilebilmesi için bina inşa edilen yerin ileride davacıya verileceği ümidiyle bina yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre işiraken mülkiyete konu bir taşınmazdan bir miktar ev yeri satın alınmasında diğer paydaşların da onayı sağlanmadığından davacının iyiniyetli olduğunun kabul edilemeyeceği, iyiniyetin gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların araştırılması da gerekmediği görülmekle, bu itibarla, davanın sübjektif koşulu olan iyiniyetin gerçekleşmediği gerekçesiyle davacı ...'nın ... iptali ve tescil isteminin reddine, diğer davacı ... açısından bu davacı tarafından vekilin azledildiği ve sonrasında 10.07.2014 tarihindeki celseye bizzat katılıp davayı takip etmeyeceğini bildirilmiş olduğu görülmekle, davacı ... için açılan davanın açılmamış sayılmasına 26.04.2016 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.