muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4834, Karar No: 2017/6826, Tarih: 15.06.2017

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilşkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından vefat edenin yakınlarına bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi için önemlidir.

5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda; destek aylıkla çalışan "TIR" şoförü olup .... tarafından gönderilen yazı cevabında;...'ın ölümü nedeniyle davcı eş....'e 31.245,10 tl ve musrsin kızı davacı ...'ye 6.186,69 Tl ve davacı kızı ...'e 6.706,84 Tl iş kazaı kolundan peşin sermaye değerli aylık bağlandığı bildirilmiştir.Mahkemece hükme esas alınan 26.05.2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda davacılar için hesaplanan tazminatlardan ilk peşin sermaye değerleri mahsup edilmemiştir.

Somut olayda; destek aylıkla çalışan "TIR" şoförü olup .... tarafından gönderilen yazı cevabında;...'ın ölümü nedeniyle davcı eş....'e 31.245,10 tl ve musrsin kızı davacı ...'ye 6.186,69 Tl ve davacı kızı ...'e 6.706,84 Tl iş kazaı kolundan peşin sermaye değerli aylık bağlandığı bildirilmiştir.Mahkemece hükme esas alınan 26.05.2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda davacılar için hesaplanan tazminatlardan ilk peşin sermaye değerleri mahsup edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre; dava dışı ....'nın davacılara yaptığı bu ödemeler nedeniyle sorumlulara rücu davası açıp açmadığı belli olmayıp araştırılmamıştır.Bu durumda Mahkemece .... tarafından işbu davanın davalıları ... ve ...'ya rücu davası açılıp açılmadığı, açıldı ise sonuçlanıp sonuçlanmadığı hususlarının araştırılarak, yetkili mahkemede dava açıldıysa ve sonuçlanmadı ise sonucu beklenerek peşin sermaye değerinin mahsubu konusunda dava sonucuna göre karar verilmesi; sonuçlandı ise hüküm altına alınan ve rücuen tazminine karar verilen rakamlar var ise bu rakamların; dava açılmadı ise .... tarafından ödendiği belirtilen rakamların; davacılar için hesaplanan tazminatlardan mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.480,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/420, Karar No: 2012/9676, Tarih: 02.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/420 E.  ,  2012/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, sanık hakkında hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Yasanın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek, CMK'nın 230/1-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanığa verilen 150 GÜN ADLİ PARA CEZASININ sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü takdiren 20 TL den toplam 3000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin "Sanığa verilen 150 GÜN ADLİ PARA CEZASININ sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak 5237 sayılı yasanın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL den toplam 3000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4198, Karar No: 2015/2325, Tarih: 04.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4198 E.  ,  2015/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Nazilli 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.)

Tarihi :06.02.2014

Numarası :2012/135-2014/104

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat M..K..ile davalı vekili Avukat A..K.. Ü..geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çek bedelinin tahsili istemiyle girişilen icra takibine dayanak yapılan çekin şirketlerini bağlamayacağından borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı yüklenici vekili, çekin verildiği tarihte davacı şirketin temsilcisi ve yetkilisi şirket müdürü Asım İçelli ile yapılan iş karşılığı düzenlendiğini ayrıca faturanın da bulunduğunu belirtmiş, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya ve takibe konu 118.000,00 TL bedelli çekin 19.04.2012 keşide tarihli olup, A.. İ.. tarafından imzalandığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı A..ın temsilcileri olmadığını, şirketteki payını 16.05.2011 tarihinde devrettiğini bildirmiştir. Dosyada mevcut bulunan ticaret sicili gazetesi ve ticaret sicili kayıtlarına göre, A..İ..'nin şirketteki ortaklık payını devrettiği ve buna ilişkin 24.05.2011 ve 01.06.2011 tarihli protokollerin düzenlendiği, ancak dava konusu çekle ilgili bir açıklamadan bahsedilmediği anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacı şirketin çekten sorumluluğu kanıtlanamadığından davanın menfi tespit bakımından kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden istemin tümüyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6865, Karar No: 2013/3143, Tarih: 12.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/6865 E.  ,  2013/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün ... ile Rct Varlık Yönetim A.Ş. avukatınca duruşmalı olarak ihbar olunanca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan Rct Varlık Yönetim A.Ş. vekili avukat ... ve ... vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...’ın vekili olarak ... 5. İcra Müdürlüğün 2007/11814 esas sayılı dosyasını ve daha sonra da ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/887 esas sayılı davasını takip ettiğini, ancak 7.7.2008 tarihli duruşmaya tarafların katılmadıklarını, dosyanın işlemden kaldırılmasına, daha sonra da açılmamış sayılmasına karar verildiğini, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sulh yoluyla çözümlendiğini, vekalet ücretinin ise ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 20.000,00 TL vekalet ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 9.4.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de dava değerini 480.000,00 TL artırarak toplam 500.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece kararın gerekçe kısmında, “…davacının ıslah talebi süresinde ve yasaldır….Bilirkişiler gerekçeli raporlarında davacının toplam alacağının 43.500,00 TL + 125.000,00 TL = 168.500,00 TL olduğunu, davalıların müteselsil sorumluluklarının bulunduğunu, davacının Avukatlık ücretine hak kazandığını bildirmişlerdir. Rapor hükme dayanak alınmıştır.” Şeklinde açıklama yapılmış, “Hüküm” fıkrasında ise, miktar belirtilmeden “Davanın kabulüne” şeklinde karar verilmiş, hüküm, taraflar ve ihbar olunan tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında miktar belirtilmeden “davanın kabulüne” şeklinde hüküm kurulmuşsa da, kararın gerekçe kısmında ise, bilirkişi raporunun hükme dayanak alındığı ve davacının toplam 168.500,00 TL vekalet ücretine hak kazandığı belirtilmiştir. Oysa ki dava miktarı, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ıslahla 500.000,00 TL’ye çıkarılmış olup, mahkemece miktar belirtilmeden kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “davanın kabulüne” denilmek suretiyle, “500.000,00 TL üzerinden davanın kabulü” anlamına gelen hüküm kurulmuş olmasına rağmen, gerekçede ise “davacının toplam 168.500,00 TL vekalet ücretine hak kazandığı” belirtilmek suretiyle, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile kararın gerekçesi arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15365, Karar No: 2018/9253, Tarih: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15365 E.  ,  2018/9253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12633, Karar No: 2019/4910, Tarih: 13.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/12633 E.  ,  2019/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi Ve Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarında... ile ...'ın müşterek çocuğu görünmesine karşın, gerçekte annesinin ., babasının ise ... olduğunu ileri sürerek nüfus kayıtlarının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesini istemiş; mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hakim re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.

1.Dava, kayden anne görünen...'ın hukukunu yakından ilgilendirdiğinden, davalı sıfatı ile davaya dahil edilmesi gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,

2.Kamu düzeni ile yakından ilgili olan nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, Hukuk Muhakemeleri Kanunu uygulanır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 292/1. maddesinde, uyuşmazlığın çözümü bakımından zorunlu ve bilimsel verilere uygun olmak ve ayrıca ... yönünden bir tehlike oluşturmamak şartıyla, herkesin soybağının tespiti amacıyla vücudundan kan veya doku alınmasına katlanmak zorunda olduğu, haklı bir sebep olmaksızın bu zorunluluğa uyulmaması halinde hâkimin incelemenin zor kullanılarak yapılmasına karar vereceği hükmü bağlandığından; Mahkemece açıklanan kanun hükmü çerçevesinde, somut olaydaki iddia ile ilgili olarak DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6605, Karar No: 2020/15662, Tarih: 16.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/6605 E.  ,  2020/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 10.11.2015 tarih ve 2015/8-83 Esas, 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasayla TCK.nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, oluşa, dosya kapsamına göre, sanığın köy boşluğuna tecavüz ettiği, bu sebeple atılı suçun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21371, Karar No: 2016/11446, Tarih: 22.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21371 E.  ,  2016/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı işyeri ... San.Tic..Ltd.Şti'nin yokluğunda verilen hükmün adı geçen şirketin adresine tebliği için çıkarılan tebligatın adı geçen davalı şirketin taşındığından bahisle bila tebliğ iade edildiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Hükmi Şahıslara ve Ticarethanelere Tebligat” başlıklı 12. maddesinin son fıkrasına göre, “Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir.” hükmü yer almaktadır. Yine Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20. maddesinde de; "Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır" hükmü bulunmaktadır.

7201 sayılı TK'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek : 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." düzenlemesi öngörülmüş olup, davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı merkez adresine yöntemince gerekçeli karar tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklendikten ve temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu‘nun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.