muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11232, Karar No: 2014/20891, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4318, Karar No: 2010/11036, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4318 E.  ,  2010/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2008/249- 2008/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yangın sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde yangın meydana geldiğini, sigortalı işyerine aracını tamir ettirmek için getiren davalı aracında bulunan kimyasal gübreden çıkan gazların patlamasının yangına neden olduğunu, oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, 12.700,00 TL’nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde hasar oluşmasına neden olan yangının davalı arcının bagajındaki fenni gübrenin kimyasal bozulma sonucu patlamasıyla meydana geldiği ve bu durumdan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 585,88 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2000, Karar No: 2025/5286, Tarih: 25.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2000 E.  ,  2025/5286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/270 E., 2024/495 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ... ... Karşı Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından, Şikâyetçi ...'a Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hümün Temyiz İncelemesi

Suça sürüklenen çocuk ile iştirak hâlinde suç işleyen inceleme dışı sanık Şehmus Derse hakkında aynı suça ilişkin yapılan yargılama sonucunda Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2013 tarihli ve 2012/751 Esas, 2013/96 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi raporunda sanığın şikâyetçiye ait balkonu bir üst kata tırmanmak için kullandığı ve kastının buradan hırsızlık yapmaya yönelik olmadığı şeklinde kanaat bildirilmiş olmasına istinaden beraat kararı verildiği de dikkate alınarak; bahse konu dosyanın onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınması ve delillerin birlikte takdiri ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun sonucuna göre takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10415, Karar No: 2023/2091, Tarih: 25.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10415 E.  ,  2023/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/214 E., 2022/23 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/214 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.07.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, ... adına kayıtlı bulunan arazideki ağaçları keserek çalması şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin 09.04.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/214 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32712, Karar No: 2020/6992, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/32712 E.  ,  2020/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, dava konusu alacakların hesaplanması konusunda alınan bilirkişi raporunda, bilirkişi alternatifli hesaplama yapmış, davacı bu hesaplamalardan 1.şekle göre olan miktarlar üzerinden davasını ıslah etmiş, Mahkeme ise 2.alternatif üzerinden takdiri indirimde uygulamak suretiyle alacaklar hakkında hüküm tesis etmiştir. Davacının ıslah dilekçesi ile toplam talep ettiği miktarlar ile Mahkemece hükmedilen kısım arasındaki fark üzerinden davalı yararına vekalet ücreti verilmesi gerekmektedir. Yine bu kısımda oluşan red kısmın tespitinde, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmektedir. Dolayısıyla mahkemece 2.alternatif üzerinden kabul edilen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına %30 indirim yapılmak suretiyle alacaklar kabul edildiğinden, davacının 1.alternatife göre yaptığı ıslah için de yine aynı oranda indirim yapılmak suretiyle red kısım hesaplanmıştır. Buna göre takdiri indirim dışında oluşan red kısım üzerinden davalı yararına verilmesi gereken red vekalet ücreti 1.800,00 TL olup, bu miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 442,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın 4 numaralı hüküm fıkrasının (b) bendinin tamamen çıkartılarak yerine " b-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31057, Karar No: 2018/865, Tarih: 05.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/31057 E.  ,  2018/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Dosya kapsamındaki 15/06/2017 tarihli ... Belediye Başkanlığı’nın dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olduğunun bildirildiği cevabi yazısına, tapu kadastro genel müdürlüğünün parsel sorgulama sitesindeki dava konusu taşınmazın bulunduğu konuma ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz arsadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan 135 ada 9 parsel üzerindeki ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2015 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden ağaç bedellerinin tespiti,

3) Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece enkazın akibetinin araştırılması, kim tarafından alındığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2962, Karar No: 2013/6829, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2962 E.  ,  2013/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15052, Karar No: 2020/5492, Tarih: 28.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/15052 E.  ,  2020/5492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/06/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların murisi ...‘ın 22.12.1983 tarihinde vefat ettiğini, murise ait ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli 2015/67 Esas, 2015/54 Karar sayılı mirasçılık belgesinde ...‘ün nüfus kayıtlarında yapılan hata nedeniyle sehven mirasçı olarak gösterildiğini aslında mirasçı olmaması gerektiğinden bahisle söz konusu mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli 2015/67 Esas, 2015/54 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 17. maddesi uyarınca; mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir.

Tarafların murisi 22.12.1983 tarihinde öldüğünden olayın çözümünde uygulanacak kanun hükmü 4721 sayılı Kanun hükümleri olmayıp, murisin ölüm tarihinde yürürlükte olan 743 sayılı Kanunun 23/11/1990 tarihinde yürürlüğe giren 3678 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki hükümleridir.

Yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 444/2 maddesi hükmüne göre, 23/11/1990 tarihinden önceki ölüm olaylarında sağ kalan eş, miras bırakanın ana, baba veya bunların füruu ile birlikte mirasçı olursa seçimlik olup mirastan 1/4 oranında mülkiyet veya yarısının intifa payı hakkına sahip olacaktır.

Somut olayda; ... 2. Sulh Hakimliğinin 28.06.1984 tarihli 1984/78 Esas, 1984/621 Karar sayılı mirasçılık belgesiyle ilgili dosya mahkemece getirtilerek incelenmeli, sağ kalan eşin intifa hakkını seçtiğinin açıkca saptanması halinde bağlayıcılığı dikkate alınarak yeni düzenlenecek mirasçılık belgesinde intifa hakkı verilmesi hususu göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan murisin anne baba bir kardeşleri ile baba bir anne ayrı kardeşlerine miras payı dağıtımında eşit oranda pay verilmesi doğru görülmemiş olup, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; hükümde 24 payın kardeşi‚ "Faik'den olma yeğeni ...‘e" verilmesi gerekirken, maddi hata sonucu "Fahri" adının yazılması da doğru değildir.

Öte yandan murisin anne baba bir kardeşleri ile baba bir anne ayrı kardeşlerine miras payı dağıtımında eşit oranda pay verilmesi doğru görülmemiş olup, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; hükümde 24 payın kardeşi‚ "Faik'den olma yeğeni ...‘e" verilmesi gerekirken, maddi hata sonucu "Fahri" adının yazılması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2100, Karar No: 2013/2293, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2100 E.  ,  2013/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesi Başhekimliğinin 18.01.2011 günlü yazısı içeriğine göre sanığın 10.12.2010 tarihinde şizofreni tanısıyla tedavi altına alındığı ve 06.01.2011 tarihinde taburcu edildiği belirtilmesi karşısında sanığın, suç tarihinde ceza sorumluluğunu kaldıracak veya azaltacak şekilde akıl hastalığı olup olmadığına ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca rapor alınıp, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş, sanığın eşi ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.