muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7827, Karar No: 2022/7579, Tarih: 03.10.2022

2022/5090 Karar sayılı kararı ile oy çokluğu ile onanmasına karar verildiği, Dairemizin sanık ... hakkındaki kasten öldürmeye yardım suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2022 tarihli itiraznamesi ile " sanık ...'ın üzerine atılı suçun sabit olmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile itiraz yoluna başvurulduğu, Dairemizin 03.10.2022 tarih 2022/7827 Esas 2022/7579 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazın reddine oy çokluğu ile karar verildiği anlaşılmıştır,

Her ne kadar yerel mahkeme tarafından sanık ...'ın olay başlamadan önce sanık ...'in kendisine sanıklar ..., ... ve ...'ın iş yerine arabayla getirmesini söylediği ancak sanık ...'in araç kullanmayı bilmediğini söyleyerek bu teklifi reddetmesi üzerine sanık ...'in sanık ...'e ...'ı aramasını söylediği bunun üzerine sanık ...'ı telefonla aradığı sanık ...'in beyanını ilettiği olaydan sonra da sanıklardan ...'ı yoğun şekilde telefon görüşmelerinin bulunması nedeniyle sanık ...'in maktulün ölümü açısından sanıkların bir kısmının kavga olacağını anlamasına rağmen olaydan önce olay yerine çağırarak TCK'nin 39/2-c maddesi gereğince yardım eden sıfatıyla sorumlu olduğu ve yardımın niteliği gereği kavga olayına doğrudan müdahale etmeksizin sadece diğer sanıkları işletmeye çağrılması yönündeki yardımda bulunduğunun kabul edilerek TCK'nin 81, 39/2-c, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de gerek maktulün kardeşi ...'un beyanları gerekse tarafsız görgü tanıkları ..., ..., ... ve diğer tanıkların beyanları nazara alındığında sanık ...'ın ... Türkü Kafe isimli iş yerinde garson olarak çalıştığı ancak olay gecesi maktulün de aralarında bulunduğu grubun olduğu masayla iş yerindeki garsonlardan ...'ın ilgilendiği maktulün arkadaşlarının hesap nedeniyle garson olan ...'la tartıştıkları sanık ...'ın maktulün bulunduğu masayla herhangi bir ilgisinin olmadığı ayrıca hesapla ilgili tartışma yada müdahil olmadığı, maktul ve yakınlarının iş yerinden ayrılmasından sonra maktul ve iki arkadaşının iş yerinin karşısında beklemeleri nedeniyle sanık ...'in sanık ...'ten arabayla arkadaşlarını bu iş yerine getirmesini istediği ancak sanık ...'in araç kullanmayı bilmediğini söylediği bunun üzerine sanık ...'in sanık ...'ı telefonla aramasını istediği sanık ...'in de sanık ...'in isteği üzerine sanık ...'ı telefonla aradığı bir süre sonra sanıklar ..., ... ve ...'ın kafeye geldikleri daha sonra maktulün de aralarında bulunduğu grubun sanıkların oturduğu masaya gelmeleri üzerine kavganın başladığı kavga neticesinde maktul ...'nın öldüğü olayda sanık ...'ın olayın olduğu ... Türkü Kafe isimli iş yerinde garson olarak çalıştığı maktul ve kardeşi ile sanıkları daha önceden de bu iş yerine gelip gitmeleri nedeniyle tanıdığı ancak aralarında herhangi bir husumet veya

yakınlık bulunmadığı, olay günü hesap nedeniyle yaşanan tartışmaya sanık ...'in katıldığı sanık ...'in ise bu tartışmaya katılmadığı bu tartışmadan sonra maktulün de içinde bulunduğu grubun iş yerinden ayrıldığı ancak maktul ve arkadaşlarının iş yerinin önünde beklemekte oldukları yanına gelip gidenler olduğu sanık ...'in isteği üzerine sanık ...'in sanık ...'ı arayarak Kadir'in kendilerini çağırdığını söylediği sanıklar ..., ... ve ...'in olaydan önce sanık ...'le görüştüklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK’nin 39. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır. Anılan düzenlemeye göre, maddi yardım; suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise; suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Somut olaya bakıldığında sanık ...'ın suça konu olayın olduğu iş yerinde garson olarak çalıştığı taraflarla herhangi bir husumetinin bulunmadığı hesap meselesi nedeniyle sanıklardan Kadir ve maktulün arkadaşları arasında yaşanan tartışmaya dahil olmadığı maktul ve arkadaşlarının iş yerinin karşısında beklemeleri nedeniyle sanık ...'in isteği üzerine sanıklardan ...'ı aradığı sanık ...'ın da diğer sanıklarla birlikte iş yerine geldikleri kavga olayı sırasında ateşli silah veya delici kesici alet kullanılmadığı her ne kadar sanık ...'in önceki olay nedeniyle sanık ... ile maktulün olduğu grup arasında bir kavga çıkacağını öngörebilecek durumda olsa da sanık ...'ın diğer sanıkları telefonla araması ile maktulün ölümü arasında doğrudan illiyet bağının bulunmadığı, sanık ...'in kendisinin de telefonla diğer sanıkları arayabileceği, dosyada yer alan HTS kayıtlarının incelenmesinde sanık ...'ın sanık ...'yı 19.08.2017 saat 01:38:47 sanık ... ...'ı saat 01:48:40'da telefonla aramasından önce sanık ...'in saat 01:33:19'da sanık ...'yı telefonla arayarak görüştüğünün tespit edildiği, öncelikli olarak sanık ...'in aracın anahtarını vererek sanık ...'ten diğer sanıkları araçla iş yerine getirmesini istediği sanık ...'in ise araç kullanmayı bilmediğini söyleyerek anahtarı almadığı bunun üzerine Kadir'in ...'ı aramasını söylediği nazara alındığında sanık ...'in bu arama neticesi diğer sanıkların maktulü öldürecekleri yönünde bir bilgiye yada öngörüye sahip olduğuna dair bir delil bulunmadığı, sanıklarda herhangi bir silah bulunmadığı kaldı ki diğer sanıkların iş

yerine gelmesinden sonra da iş yerinin karşısında başka bir iş yeri önünde bekleyen maktul ve yanındakilerin sanıkların bulunduğu masaya gelmeleri ve maktulün küfretmesi üzerine kavganın başladığı nazara alındığında sanık ...'ın diğer sanık ...'ı aramasından sonra sanıkların maktullerin bulunduğu tarafa gidip maktullere saldırmadıkları, mahkemenin kabulüne göre de diğer sanıklar hakkında maktulden kaynaklanan haksız tahrik altında eylemin gerçekleştiğini kabul ederek TCK'nin 29. maddesinin uygulandığı sanık ...'ın bu kapsamda diğer sanıkların maktulü öldüreceklerini bildiği yönünde bir kabulün de söz konusu olmadığı nazara alındığında iş yerinde garson olarak çalışan sanık ...'ın maktulün içinde bulunduğu grup veya diğer sanıklarla herhangi bir husumeti veya iş birliğinin söz konusu olmadığı diğer sanıklarla maktulün öldürülmesi konusunda herhangi bir anlaşma içerisinde olduğu veya sanık ...'in maktulü öldüreceğini bilerek diğer sanık ...'ı telefonla arayarak iş yerine çağırdığına dair dosyaya yansıyan somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığından sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçuna bilerek ve isteyerek yardımda bulunduğuna dair cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak yeterli, inandırıcı ve kesin bir delil elde edilemediğinden sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Dairemiz kararına karşı sanık ... hakkındaki yerel mahkemenin mahkumiyet kararın onanmasına ilişkin kararın kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verimesi yönündeki itirazının kabulü yerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine dair Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum. 03.10.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/6406, Karar No: 2011/15017, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6406 E.  ,  2011/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

El atma tarihinde mevcut olmayan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18609, Karar No: 2017/1558, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18609 E.  ,  2017/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 26.11.2009 tarihinde meydana gelen kazada müvekillerin oğlu/kardeşi ....’ın öldüğünü, ölmeden once nişan hazırlıkları yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... ve baba.... için 10.000,00 er TL maddi tazminat, 15.000,00 er TL manevi tazminat ile yaşı küçük kardeş ... için 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat ile reşit kardeşler ... için 7.500, 00 TL, ...için 5.000,00 TL ve .... için 2.599,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, manevi tazminatın teminat dışı olduğunu, maddi tazminat sorumluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Davanın kısmen kabulüne, davacı anne ... için, 4.056,22 TL, davacı baba..... için 3.772,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine; davacı anne ... ve baba ... için 5.000,00 er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsiline; diğer davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davacı tarafça dava açılmadan önce davalı ... şirketine başvurulmadığı, başvurulduğuna dair dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu halde davalı ... şirketinin davadan önce temerrüde düşürüldüğü kabul edilemez. Davalı ... şirketinin bu durumda dava tarihinde ilk kez davadan haberdar olduğunun kabulü gerekirken, dava edilen miktar ile ıslah edilen maddi tazminat yönünden davalı ... şirketi yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. ve 2.bendinde yazılı "maddi tazminatın" ibaresinden sonra gelmek üzere "davalı ... şirketi yönünden dava tarihi olan 28.11.2011 tarihinden, diğer davalı yönünden" ibaresinin ayrı ayrı eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 16.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2204, Karar No: 2014/4888, Tarih: 04.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2204 E.  ,  2014/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/159745

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/02/2013, 2012/21 (E) ve 2013/31 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, eşi olan Şefika'yı öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın cezai ehliyetine ilişkin Dr. E. T. A. R.S. Hastalıkları Hastanesinin 22.05.2012 tarihli raporunda, mevcut akıl hastalığının sanığın işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı nitelikte olup, cezai ehliyetinin bulunmadığının bildirildiği, Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi'nin 19.10.2012 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 30.11.2012 tarihli raporlarında ise sanıkta ceza sorumluluğunu etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilemediği, işlediği suça karşı ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17182, Karar No: 2012/21982, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17182 E.  ,  2012/21982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin işletmenin, işin ve işyerinin gereklerinden kaynaklanan sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin performansıda dikkate alınarak feshedildiği ancak savunmasının alınmadığı bu nedenle feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre pazarlama yöneticisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davalı işyerinde gerçekleştirilen yeniden yapılanma ve organizasyonel verimlilik çalışmaları kapsamında davacının görev yaptığı birimde verimliliğin artırılması için bazı önlemler alınması gerektiği ve yeniden yapılandırma çerçevesinde şube performansı, bu performans düzeyine çalışanların kişisel katkıları, ilgili ... ve şubelerin norm kadro yapıları gibi kriterler göz önünde tutularak işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle davacının iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin fesih sebebi dikkate alındığında, mahkemece feshe dayanak yapılan yeniden yapılanmaya ilişkin işletmesel karar, davacının çalıştığı bölümde yapıldığı savunulan norm kadro çalışması, aynı sebebe dayanılarak işten çıkarılanların ve fesih öncesi ve sonrası işe alınanların liste ve sayısı, eski ve yeni organizasyon şemaları getirtilerek mahallinde uzman bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılmak suretiyle işyerinde uygulandığı savunulan yeniden yapılanma sonucunda istihdam fazlalığı oluşup oluşmadığı, norm kadro çalışmasıyla davacının pozisyonunun ortadan kalkıp kalkmadığı, davacının yerine işçi alınıp alınmadığı ve davacıya başka iş önerilmesinin mümkün olup olmadığı ve fesihte objektif kriterlere dayanılıp dayanılmadığı hususlarının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10886, Karar No: 2023/1512, Tarih: 21.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10886 E.  ,  2023/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda mahkemece asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün onanmasına karar verilmiş, onama kararına karşı davalı idare vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilmesi üzerine hüküm 08.05.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili; 01.10.2019 tarihli tavzih dilekçesi ile; mahkemece hükme esas alınan 28.07.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 231,06 m²lik kısmın tapu kaydının iptali ile davacı paylarının yol olarak terkinine karar verilmiş ise de fen bilirkişi raporundaki koordinatlar ile sayısallaşma sonucu oluşan koordinatlar uyumlu olmadığından koordinatlı krokiye göre işlem yapılabilmesi için hükmün tavzihini talep etmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.10.2020 tarihli ek karar ile tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen 09.10.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizce yapılan inceleme sonucu; kesinleşen mahkeme kararında 231,06 m²lik bölümün bedelinin tahsiline karar verildiği hâlde, tavzih kararı ile 215,98 m²lik kısmın terkinine karar verilmesinin doğru olmadığını, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinde hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt yaratıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Yine 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin ikinci bendine göre de "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükümleri göz önünde bulundurulduğunda, kesinleşen hükmün esasını değiştirecek şekilde karar verilmesi mümkün olmadığından, mahkemece davalı idare vekilinin tavzih talebinin reddi yerine tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi doğru bulunmadığından 09.10.2020 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek karar ile bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen 17.05.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Temyiz istemi, kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen 17.05.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Temyiz istemi, kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin ikinci fıkrası gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve yasaya uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 17.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın istenildiğinde davalı idareye iadesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.