muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/109, Karar No: 2010/48, Tarih: 09.03.2010

Saptanmıştır.

Tüm bu bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, Kurulumuz ve yerel mahkemece de kabul edildiği üzere, aslında sanık A. N.’in, ..... Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti’ne borcunun olmadığı, takibin esasen sanık A.N.’e değil müdahil dört şirkete yönelik olarak gerçekleştirildiği, Av. ........ tarafından mahkemeye sunulan sanık M..K. imzalı tarihsiz belgedeki "....adlı şirketin aynı zamanda .....,....S.A. ve ......Türkiye Şirketi’nin de ortağı olması hasebiyle şimdilik alacağımızın 1.250.000 Dolarlık tutarı için A.N. aleyhine acilen icra takibi yapmanızı ve takip kesinleştiği takdirde A.N.’in fazladan çıkarttığı paraların bu dört şirketten tahsili cihetine de gidilmesini rica ederim" beyanından icra takibinin A. N.’ye yönelik başlatılacağı, bu sanığın takibe itiraz etmemesi nedeniyle takibin kesinleşmesinden sonra haczin 3. kişiler olan bu şirketlere yöneltileceği planıyla hareket edildiği açıkça anlaşılmaktadır. 5. İcra Müdürlüğü’nün 2001/5255 sayılı dosyasında icra takibinin kesinleşmesinden sonra sanık A. N.’nin menkul veya gayrimenkul mal varlığının olup olmadığı araştırılmamış olması ve sanık A. N. tarafından takibin kesinleşmesini müteakip mal beyanında bulunulmamış olmasına karşın, İcra Ceza Mahkemesine şikayette bulunulmaması da varılan bu sonucu doğrulamaktadır. Takibin başla¬dığı tarihle, sonrasında A. N.’in, .....Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi ile olan ilişkisi kesilmemiş, şirket müdürlüğü ve şirketi temsil yetkisi devam etmiştir. Bu da asıl amacın katılan dört şirketten dava konusu paraların alınması olduğunu açıkça göstermektedir. Bir an için aksi yargı kararlarına rağmen şirket müdürü A. N.’nin kendi şirketine gerçekten borçlu olduğunu kabul ettiğimizde, alacaklı olan şirketin bu alacağı elde edemediği ve şirketi zarara uğrattığı dolayısıyla kendisine borçlu olduğunu iddia ettiği şirket müdürüne karşı takip başlattığı, bu takip sonucunda yine kendi alacağı olduğunu iddia ettiği parayı katılan şirketler hesaplarına haciz koydurarak tahsil yoluna gittiği sonucuna ulaşılır ki, bu kabul de dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Şöyle ki, şirket kendisine karşı takip yaptığı takip borçlusunun değil, katılan şirketlerin hesaplarına el koymuş, bu şirketlerden edindiği paranın da kendi alacağı olduğunu iddia etmiş, bunların A.N.’nin alacağı olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır. Diğer yönden borçlu olduğu iddia edilen şirketten başka üç şirketin daha hesaplarına haciz koydurulmuş ve bunların borçlu olduğuna dair bir iddiada da bulunulmamıştır. Burada varlığı ileri sürülen alacak .....Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi’nin alacağı olup, şirket müdürü olan sanık A.N.’nin şahsi bir alacağı bulunmadığı halde, borçlu olarak görünen şirket müdürü yine şirketin parasıyla şirkete olan borcunu ödemiş olmaktadır.

Sanık Av. ..........savunmalarında, şirketi temsile yetkili olan sanık M. F. K.’den almış olduğu talimat doğrultusunda sanık A. N. aleyhine İcra takibi başlattığını, avukat olarak kendisine verilen talimatları yerine getirdiğini savunmuş ise de; sanık N.T.’nın, şirket müdürü varken şirket müdür yardımcısı M. F. K.’den talimat alarak şirket müdürü aleyhine söz konusu icra takibini başlatması, icra dosyasına ibraz edilen vekâletnamenin M. F. K.tarafından değil A.N.tarafından verilmiş olması ve bu vekâletnameye dayanarak A. N. aleyhine takip başlatılması, icra takibi talimat emrini verdiği iddia edilen M.F.K.nin takip başlamadan önce bu avukata vekâletname vermemesi, vekâletnamenin takipten sonra 09.01.2002 tarihinde verilmesi, hukuk bilgisinden yoksun M. F.K.nin icra takibindeki sürece dayalı takibin kesinleşmesinden sonra 3. şahıs konumundaki şirketlere haczin yöneltilmesine dair icra hukuku bilgisini gerektirecek bir talimat vermesinin mümkün görülmemesi, hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık A. N.’nin, .........şirketine karşı başlattığı hukuksal süreci kaybetmesi üzerine, şirketi tarafından kendisi aleyhine icra takibi başlatıp, bu takibe itiraz etmeyerek takibi kesinleştirilmesi, ...... Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti’nin alacaklı 3. kişi olduğu gerekçesi ile müdahil dört şirkete karşı haciz ihbarnamelerinin çıkartılması, ihbarnamelerin katılan şirketlerle ilgisi olmayan Y. K.’a tebliğ edilip kesinleştirilmesi ve bu suretle şirketlerin paralarının alınmasına dair işleyecek sürecin, hukuk bilgisinden ve tecrübesinden yoksun olan sanık A.N. tarafından düşünülüp planlanması mümkün olmayıp, bu planın Mersin Barosuna kayıtlı uzunca yıllar avukatlık yapmış ve icra hukuku alanında tecrübeli olduğu bilinen sanık Av. ......tarafından düşünüldüğü ve sanıklar A. N. ve Av. ........’nın plan dahilinde birlikte hareket ederek 01.10.2001 tarihinde Mersin Asliye Ticaret Mahkemesinin 1998/1284 esas sayılı dosyasında tashihi karar taleplerinden vazgeçtikleri, 8 gün sonra Mersin 5. İcra Müdürlüğünün 2001/5255 sayılı dosyasıyla başlattıkları icra takibinde, takibin kesinleşmesi üzerine 1 ve 2. haciz ihbarnamelerini Y. K.’ye bu plan dairesinde tebliğ edilerek, 1. ve 2. haciz ihbarnamelerinin şirketleri temsile yetkili kişilere tebliğ edilmesi halinde, yapılacak itirazları engellemek amacıyla Y. K.’nin da bu plana dahil edilerek, 1. ve 2. haciz ihbarnamelerinin şirketi temsile yetkili olmadığı, Mersin İcra Tetkik Mercii’nin 35-158 sayılı ilamı ile anlaşılan katılan şirketlerde çalışmadığının Mersin İş Mahkemesinin 27.12.2005 gün ve 390-1304 sayılı kararı ile de sabit olan Y.K.’ye tebliği sağlanarak,

Sanıklar A. N., N. T., M.F.K.ve Y.K.’ın eylem ve fikir birliği içerisinde üzerlerine atılı kamu kurumu olan İcra Müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri, ...... Şirket sahiplerinin E.W. ve R. O.; ...... Şirket sahibinin M. A. ......Şirket sahibinin O.W.M., .....İthalat ve İhracaat Ticaret Limited Şirketi sahiplerinin N.M., M. H. S. olduğu, olay tarihinden önce mağdur şirketler olan.....Inc., ..... .....ve Comtrade S.A. şirketlerinin Türkiye’deki işlerini takip etme yetkisini mağdur .....İthalat ve İhracaat Ticaret Limited Şirketi’ne verdikleri; katılan üç yabancı şirketin Türkiye’deki temsilcisi ...... İthalat ve İhracaat Tic. Ltd. Şti olsa dahi, bu şirketlerin sahiplerinin ayrı ayrı şahıslar olması, banka¬lardaki hesaplarının ve malvarlıklarının ayrı olması, 1. ve 2. haciz ihbarna¬melerinin her şirkete ayrı ayrı çıkartılması, mağdur sayısınca nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme uygulaması ve bu hükmü onayan Özel Daire ilamında bir isabetsizlik bulunmayıp, itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi, itirazın haklı nedenlere dayandığı görüşüyle, kabulü yönünde oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2010 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3548, Karar No: 2021/18552, Tarih: 01.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3548 E.  ,  2021/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunluluğuna rağmen, sanığın yokluğunda verilen hükümde yasa yoluna başvurma yönteminin usulüne uygun olarak gösterilmediği ve sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, sanık ...’nın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın 09.05.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi ve raporla akıl hastası olduğunu beyan ettiği, sanığın UYAP sisteminden yapılan nüfus kayıt örneğinin incelemesinde Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 29.01.2010 tarihli 2009/1489 Esas 2010/91 sayılı kararı ile akıl hastalığı sebebiyle kısıtlanarak kendisine vasi atanmış olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle ilgili hastaneden tedavi evraklarının getirtilmesi ve sanığın 31/10/2015 tarihinde işlediği iddia edilen nitelikli hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15802, Karar No: 2015/20706, Tarih: 12.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15802 E.  ,  2015/20706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/112110

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/648 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, müştekinin evinden tespit edilemeyen saatte cüzdanının ve cep telefonunun çalındığı, HTS raporuna göre olaydan bir gün sonra suça konu cep telefonunun ilk olarak sanık adına kayıtlı hattan kullanıldığının tespit edildiği, telefonun olaydan yaklaşık bir ay sonra H.. C.. tarafından karakola getirilerek teslim edildiği, H.. C..'ın telefonu kendisine M.. E..T..'ın sattığını söylediği, M.. E..T..'ın da telefonu kendisine sanığın sattığını söylediği, sanığın da aşamalarda telefonu M.. E..T..'a sattığını kabul ettiği, kendisinin ise açık kimlik ve adresini bilmediği daha sonra öldüğünü öğrendiği açık kimlik ve adresini vermediği R.. K..'tan karşılıksız olarak aldığını savunması karşısında, sanığa yüklenen suçu işlediğinde kuşku bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan mahkumiyeti yerine suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan savunmasına dayanılarak yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2031, Karar No: 2020/3165, Tarih: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2031 E.  ,  2020/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınarak ergin oluncaya kadar kurum koruması altında olduğunun tespitini istemiş, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile 18 yaşına kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiş, davalı kurumun istinaf etmesi üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği ve bu karara karşı davacının temyiz talebinde bulunduğu görülmüştür. Tespit isteği 2828 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır.

2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmesine ilişkin Tüzüğün 7. maddesinde "bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren bu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tespiti mahkeme kararıyla olur hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)' nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş, ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Koruma Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanunun 22. madddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Tekirdağ'da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda, tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, aile mahkemesinin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir (HGK'nun 16.01.2013 tarih ve 2012/2-563 esas-2013/69 karar sayılı kararı).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5171, Karar No: 2011/20770, Tarih: 13.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/5171 E.  ,  2011/20770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 s. Yasanın 359/b-1, 765 s. TCK'nun 59/son ve 647 s. Yasanın 6. maddeleri gereğince erteli 15 ay hapis cezası

Sanıkların 2004 takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandıkları nazara alınarak haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eylemlerinin tek suç kabulüyle hüküm kurulması, kullanılan sahte faturaların adet ve tutarlarına, zararın miktarına, kastın yoğunluğuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, soruşturma sonucuna göre oluşan kanaate göre sanıklar müdafiinin "suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sanıkların suç işleme kasıtlarının bulunmadığına" ilişen, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden hüküm fıkrasının 5- 6. bentlerinde yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi ,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “sanıktan” ibaresi çıkartılarak, yerine “sanıklardan eşit olarak” denilmek; 6. bendin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "sanıkların sebebiyet verdikleri aşağıda ayrıntılı dökümü yapılan yargılama giderlerinden 9,5 TL'nin sanık ...'tan , 13 TL'nin ise sanık ...'den ayrı ayrı tahsiline" denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2611, Karar No: 2012/2753, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2611 E.  ,  2012/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10210, Karar No: 2016/12122, Tarih: 14.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10210 E.  ,  2016/12122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... İlkokulu Anaokuluna izafeten ... Bakanlığı aleyhine 01/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan incelemede adli yardım talebinin reddi ile yapılan yargılama sonunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25332, Karar No: 2022/6252, Tarih: 30.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25332 E.  ,  2022/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ...’ın 03.01.2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını, davacı vekilinin feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 30/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/633, Karar No: 2020/663, Tarih: 23.09.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/633 E.  ,  2020/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ayıplı malın misli ile değişimi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 3. Tüketici Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 02.11.2012 tarihinde işleme konulan tarihsiz dava dilekçesinde; müvekkilinin 25.08.2010 tarihinde Renault marka araç bayii olan davalı ... Otomobilcilik Yedek Parça Turz. Nak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’den (... Oto. Ltd. Şti.) Symbol 2011 model sıfır km araç satın aldığını, iki ay sonra aracın sol arka çamurluğunun alt kısmındaki verniğin attığını fark ettiğini, bunun üzerine aracı yetkili servise götürdüğünü ve aracın boyanmış olduğunu öğrendiğini, davalılardan ayıp nedeniyle malın yenisi ile değiştirilmesi talebinde bulunduğunu ancak talebinin yerine getirilmediğini, bu hususta keşide ettiği ihtarnamesinden ve lehine tesis edilen tüketici hakem heyeti kararından da sonuç alamadığını ileri sürerek gizli ayıplı bulunan aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalı... Motorlu Araçlar İmal Satış A.Ş. (Mais A.Ş.) vekili cevabında; süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, araçta üretimden kaynaklı herhangi bir kusurun mevcut olmadığını, vernik atması şeklindeki problemin davacı hatasından da kaynaklanmış olabileceğini, garanti süresi boyunca sorunsuz kullanılan aracın, teslim tarihinden iki yıla yakın süre geçtikten sonra önemli vasıfta kabul edilemeyecek bir ayıp iddiasına dayanılarak misli ile değişim istenmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı gibi değişime ilişkin yasal koşulların da oluşmadığını, değişim yönünde verilecek bir kararın davacının sebepsiz zenginleşmesine neden olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Oto. Ltd. Şti. ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. İzmir 3. Tüketici Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2012/1260 E., 2014/21 K. sayılı kararı ile; “… Tüketici seçimlik hakkını kullanırken objektif iyi niyet kuralları içerisinde hareket etmek zorundadır. Olayda ayıbın niteliği, tarafların hak ve menfaatleri gözetilmiş, misliyle değiştirmenin aşırı bir dengesizliğe neden olup olmadığı, bedel indirimi uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmiştir.

Halen toplumun önemli bir kesiminin hayallerinden birisi başını sokacağı konut ise diğeri otomobil sahibi olmaktır. Araç edinebilmek amacıyla ya birikiminin çok önemli bir kısmını kullanmakta ya da kredi alıp ödeyebilmek için uzun sure temel ihtiyaçlarından dahi fedakârlık yapmaktadır.