muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/580, Karar No: 2009/12264, Tarih: 05.11.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/580 E., 2009/12264 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/580 E., 2009/12264 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT

- CEZA MAHKUMİYETİNİN HUKUK DAVASINA ETKİSİ

- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI NEDENİYLE TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 177 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 187 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ertan vekili tarafından, davalı Yaşar aleyhine 04.06.2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24.11.2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davalının keşif sırasında söylediği sözün iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Avukat olan davacı, vekil edeninin hırsızlık suçundan yargılandığı ceza davasında yapılan keşif sırasında, ceza davasına katılan davalının, "yalan söylüyor" biçimindeki sözlerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının şikayeti üzerine davalının, keşif sırasında davacıya söylediği söz nedeniyle kamu görevlisine hakaret suçundan dolayı yargılandığı ve Türk Ceza Yasasının 125/1. maddesi gereğince cezalandırıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 231/6-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, davalının itirazının Asliye Ceza Mahkemesince reddedilerek kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına olaya uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Kabul şekli bakımından da manevi tazminat davasının tümden reddedildiği durumda karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3. maddesi uyarınca davalı yararına Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, nispi vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, Ceza Mahkemesinin maddi olgunun belirlenmesine ilişkin cezalandırma kararı hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcıdır. Şu durumda, davalının Ceza Mahkemesinde hakaret suçundan cezalandırıldığı ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından, Ceza Mahkemesi kararının tartışılarak söylenen sözün iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilmesi doğru değildir.
Yargıtay — Esas No: 2014/21065, Karar No: 2015/2875, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21065 E.  ,  2015/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10518, Karar No: 2022/348, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10518 E.  ,  2022/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma Kanunu'nun 17. maddesine dayanan tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma Kanunu'nun 17. maddesine dayanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünde ise kabulü ile HMK'nın 353-1-b-2 maddesi gereğince harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bentlerin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile HMK'nın 353-1-b-2 maddesi gereğince harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bentlerin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31690, Karar No: 2011/12579, Tarih: 20.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/31690 E.  ,  2011/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bitlis İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, şikayetinde Bitlis Vergi Dairesi'ne olan vergi borcundan dolayı emekli maaşına konulan  haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

İcra mahkemeleri, İİK. nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğünün işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Borçlunun şikayeti ise, Bitlis Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle borçlunun Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan almakta olduğu emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu durumda şikayetin konusu, vergi dairesi müdürlüğünce konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle anlaşmazlığın çözümü, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden ve görev kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemece bu husus re'sen gözetilerek yargı yolu nedeni ile istemin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11926, Karar No: 2011/11865, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11926 E.  ,  2011/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 23.10.1994- 14.5.1995, 30.9.1995- 31.12.1995, 9.10.2003- 21.4.2004 ve 1.10.2004- 3.3.2005 tarihleri arasında zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, karanın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde SSK’ya bağlı çalışmalar dışındaki 23.10.1994-14.5.1995, 30.9.1995-18.5.1996, 4.10.1996-21.5.1997, 30.10.1997-10.5.1998, 7.10.1998-10.5.1999 tarihleri arası dönem için prim kesildiğinden bu dönemlerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiş, daha sonra mahkemeye sunduğu 4.5.2010 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 23.10.1994-14.5.1995, 30.9.1995-31.12.1995, 9.10.2003-21.4.2004, 1.10.2004-3.3.2005 tarihleri itibariyle Tarım ... sigortalılığının tespiti şeklinde düzelttiğini bildirmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının talebini 23.10.1994-14.5.1995, 30.9.1995-31.12.1995, 9.10.2003-21.4.2004, 1.10.2004-3.3.2005 tarihleri itibariyle tarım ... sigortalılığının tespite karar verilmiştir.

HMK.'nun 119.maddesine göre talep sonucu çok açık bir şekilde yazılmalıdır. Talep sonucu açık değilse HMK'nun 31. maddesine göre hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda ,maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında , taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir ; delil gösterilmesini isteyebilir.

Somut olayda dava dilekçesinde talep sonucu çok açık olarak yazılmış olup talep sonucunun açıklanmasına gerek bulunmayıp davacı vekilinin talep sonucunu bu beyanı ile artırdığı görülmektedir.

HMK.'nun 181. Maddesinde, talep sonucunun kısmi ıslah yoluyla artırılması usulen olanaklı hale gelmiştir.

Davacının beyanının bir an için sözlü ıslah olarak kabul edilmesi halinde ise, ıslah, sözlü yapılabilmesi yönünden şekil şartına sahip ise de peşin maktu ıslah harcı yatırılmadan yapıldığına göre mahkemece usulüne uygun olmayan beyana değer verilmek suretiyle 23.10.1994-14.5.1995, 30.9.1995-31.12.1995, 9.10.2003-21.4.2004, 1.10.2004-3.3.2005 tarihleri itibariyle Tarım ... sigortalılığının tespiti kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun ve davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun ve davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2849, Karar No: 2018/4184, Tarih: 04.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/2849 E.  ,  2018/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25090, Karar No: 2024/5789, Tarih: 02.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25090 E.  ,  2024/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/529 E. 2016/499 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7080 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine, sanığın basın ve ifade hürriyetinin ihlal edildiğine ve kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yazı işleri müdürü ve sorumlusu olduğu internet sitesinde " Başlar kıç olursa" başlıklı yazısında "Valinin kıçının dibi o kadar genişmiş ki Adıyaman'lı yüzlerce seçilmiş Milletvekiline, Belediye Başkanı ile STK Başkanlarına yer varmış, son olarak da İstanbul'da Vali ... ın kıçının dibine bunca seçilmiş sığınmış. Halka baş olmayı beceremeyenler ona buna kıç olmaya mahkumdur." şeklindeki yazı ile katılana hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; suça konu yazıya ilişkin internet çıktıları, sanık savunması, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı karşısında, adli sicil kaydında mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmaması, bunun yanı sıra verilen adli para cezasının ertelenmemesi hususları ile sanığın internet sitesinde yazmış olduğu yazının tamamı incelendiğinde katılanın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olup eleştiri sınırlarını aştığı anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/272, Karar No: 2014/4786, Tarih: 30.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/272 E.  ,  2014/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/132221

MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/1116 Esas, 2012/1495 Karar

SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık hakkında açılan davada Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2011 günlü 2008/1310 Esas, 2011/158 Karar sayılı ilamıyla karara bağlanan dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dava dosyalarındaki davaların mükerrer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; dosya içerisine alınan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesindeki dava dosyasının karar içeriğine göre bu dosyada temyiz davasına konu olan dosyadaki 25/02/2008 tarihli suç tutanağı ile ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı ancak temyize konu davanın iddianame tarihinin 04/08/2008 olduğu, Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesine açılan suç tarihleri 24/06/2008 ve 29/07/2008 ve iddianame kabul tarihi 26/11/2008 olan kamu davasından önce açıldığı, bu nedenle bu eylemler için teselsülün 04/08/2008 tarihinde kesildiği anlaşılmakla; güncel UYAP kayıtlarına göre Bursa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesince bozulduğu belirlenmekle halen derdest ise dava dosyasının bu dosya ile birleştirilmesi, karar verilmiş ise sanık hakkında aynı yere ilişkin tüm dava dosyalarının onaylı örneğinin alınmasından sonra eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının saptanması sonrasında, halen derdest diğer dosyalarla birleştirme hususunun düşünülmesi, mümkün olmaması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde ise sanığa verilecek cezada 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyalarından verilen cezanın bu cezadan mahsubu ile sadece zincirleme suç nedeniyle uygulanan artırım miktarına hükmedilmesi gerektiği halde eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3289, Karar No: 2021/8072, Tarih: 17.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3289 E.  ,  2021/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, mahkemece direnildiği ve Ceza Genel Kurulunun 04/06/2020 tarih 2017/12-707 esas ve 2020/265 karar sayılı ilamı ile direnme hükmünün incelendiği anlaşılmakla;

Sabıkasız geçmişi nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulan kadın doğum uzmanı olarak görev yapan sanık hakkında, adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemekle,

Ceza Genel Kurul kararına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, cezanın üst hadden tayin edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6817, Karar No: 2022/16004, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6817 E.  ,  2022/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Hayrabolu İlçesi, Çene Mahallesi 823 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kamulaştırmadan arta kalan bölüme ilişkin değer azalış oranı %10 belirlenmek suretiyle taşınmazın değerinin tespit edilmesi ve 2942 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 8. fıkrasının 4. cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle hükmün faize ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1- Bölge Adliye Mahkemesince ödenmesine karar verilen fark bedelin hükümde hatalı gösterilmesi,

2-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2020/914 Esas, 2022/461 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının,

a) B bendinin 4 nolu fıkrasında yer alan (Dairemizce ödenmesine hükmedilen) ibaresinden sonra gelen (184.562,07) sayısının çıkartılmasına, yerine (130.851,63) sayısının yazılmasına,

b) Ayrı bendi olarak, (Davalı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5.100,00 TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin eklenmesine,