muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3784, Karar No: 2014/6530, Tarih: 03.04.2014

4-Bozma sebep ve şekline göre müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ING Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açılanan nedenlerle kararın ING Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın müflis A.. B.. yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden müflis A.B. İflas İdaresi Memurlarına iadesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14758, Karar No: 2024/18960, Tarih: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/14758 E.  ,  2024/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1060 E., 2020/1712 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Sanığın TCK 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8700, Karar No: 2011/15969, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8700 E.  ,  2011/15969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20704, Karar No: 2022/16056, Tarih: 21.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20704 E.  ,  2022/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13/05/2019

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13/05/2019 tarihli, 2018/2848 E. - 2019/622 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13580, Karar No: 2017/917, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13580 E.  ,  2017/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4635, Karar No: 2021/20144, Tarih: 22.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4635 E.  ,  2021/20144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihli 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile TCK'nın 142/1-b maddesinin mülga edildiği ancak aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunun düzenlendiği, kanunun 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, suç tarihinin 09/04/2014 oluşu nedeniyle sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-b yerine aynı Kanunun 142/2-h maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...’ın 09.12.2016 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye değişik gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, 22/12/2021 tarihinde sanık ... hakkındaki bozma sebebi yönünden sayın Başkan Vekili ... ve sayın Üye ...’ın muhalefeti ile oy çokluğu, sanık ... hakkındaki bozma sebebi yönünden ise oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...’ın katılanın sahibi ve işletmecisi olduğu ... Deri Mamulleri Pazarlama San.Tic. Ltd. Şti isimli iş yerinde işçi olarak çalıştığı, muhtelif tarihlerde ancak mesai saatlerinde iş yerinde bulunan kemerleri çaldığının anlaşılması karşısında; suçun vasfının belirlenmesi açısından; suça konu kemerlerin sanığa görevi gereği teslim edilen eşyalardan olup olmadığı hususu araştırılmadan, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi kapsamındaki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yerel mahkemece hüküm kurulması nedeniyle sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının öncelikle bu sebepten bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/7473, Karar No: 2023/2150, Tarih: 12.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7473 E.  ,  2023/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/29 E., 2022/234 K.

Taraflar arasındaki asıl dosyada maddi ve manevi tazminat, birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/598 Esas sayılı dosyasında faiz, birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/334 Esas sayılı dosyasında manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar, davalı N.. A.. ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle ve incelemenin duruşmalı yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 12.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili Av. Ümmügülsüm Şenoğlu, davalı asıl N.. A.. ve vekili Av. N.. A.. ile davalı Tasfiye Halinde Özel Halkalı Sağlık Hizmetleri ve Ticaret AŞ. vekili Av. E.. Ş..’in sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili H.. İ..'ın davalı hastanede 11.09.2008 tarihinde doğum yaptığını, prematüre bebek olarak doğan davacı Deniz'in 39 gün küvezde içerisinde yoğun bakımda kaldığını, oksijen tedavisi uygulandığını, 20.10.2008 tarihinde taburcu edildiğini, ancak tedavisi sırasında yapılması zorunlu olan ROP testinin uygulanmadığını, hastane tarafından verilen epikriz raporunda bebeğe ROP testinin uygulandığı ve patolojik bir bulgu bulunamadığı belirtilmekte ise de bunun doğru olmadığını, rutin bir göz muayenesi ile yetinildiğini, göz doktoru A.. A..'in imzasının dahi bulunmadığını, bunun tıbbi bir hata olduğunu, zamanında teşhis ve tedavi yapılamadığı için görme kaybı yaşadığını, yaşamı boyunca hiçbir şeyi göremeyecek hale geldiğini, gerekli tetkik ve teşhisleri yapmayan doktor ve hastanenin sorumlulukları bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin her biri için 2.500 TL maddi tazminat ile Nurettin ve Hikmet için 25.000 TL, Deniz için 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.09.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile hem maddi hem de manevi tazminat talepleri yönünden hüküm altına alınacak miktara 11.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı D.. İ.. yönünden 1.895.844,81 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

2.Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/598 Esas sayılı davasında davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; asıl davada davalılar aleyhine haksız fiilden dolayı maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını, dava dilekçesinde faiz talep etmediklerini, bu nedenle asıl davada talep ettikleri tazminat alacağı için 1.400.000 TL faiz alacağının tahsilini talep etmiştir.

3.Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/334 Esas sayılı davasında davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; asıl davada belirtildiği gibi davalı doktor N.. A..’ın davacı D.. İ..’ı ROB testi yapılması amacıyla göz doktoruna sevk etmediği için %100 görme kaybı yaşaması üzerine müvekkillerinin yaşadığı acı, elem, ızdırap kaynaklı zararların tazmini amacıyla H.. İ.. için 50.000 TL, N.. İ.. için 50.000 TL, D.. İ.. için 150.000 TL manevi tazminatın haksız fiilin ortaya çıktığı tarihten itibaren işletilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Özel Halkalı Hastanesi ve davalı N.. A.. vekili cevap dilekçesinde özetle; Açılan davayı kabul etmediklerini, hastane ve doktor tarafından gerekli kontrol ve muayenelerin tıbbi esaslara göre uygulandığını, herhangi ihmal veya teşhis ve tedavi hatası yapmadıklarını, komplikasyona bağlı olarak küçüğün görme kaybı yaşadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı A.. A.. vekili cevap dilekçesinde özetle; küçüğün epikriz raporunun müvekkili tarafından düzenlenmediğini, o dönemde hastanede tek göz doktoru olduğunu, Küba’ya tatile gittiği için muayenenin müvekkili tarafından gerçekleştirilme ihtimalinin olmadığını, bu raporun gerçek dışı olduğunu, açılan ceza davasında da küçüğün anne ve babasının müvekkilini hiç görmediklerine dair beyanda bulunduklarını, dolayısıyla herhangi bir kusuru bulunmadığından husumet düşmeyeceğini, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/598 Esas sayılı dosyasında davalı N.. A.. vekili; zamanaşımı itirazlarının gözetilerek davanın bu yönüyle reddine karar verilmesini, ilk davada güncel verilere göre tazminat hesaplandığından sebepsiz zenginleşmeye ve mükerrer tahsilata yol açacak şekilde geriye yönelik faiz taleplerinin reddi gerektiğini, kusur durumunun tespiti için, 1 çocuk hastalıkları uzmanı, 1 göz hastalıkları uzmanı, 1 nörolog, 1 dahiliye uzmanı hekimden oluşacak bir heyete dosyanın tevdii ile küçüğün doğum sonrasında içinde bulunduğu klinik tablo, ulusal ve uluslararası kabuller gereği rop muayenesi yapılma zorunluluğu mevcut olup olmadığı; diğer sistemlerde süregelen ciddi arazlar nedeniyle rop teşhis edilseydi dahi o aşamada tedavi edilip edilemeyeceği hususlarının değerlendirilmesini, müvekkil hekimin eylemlerinin tıp bilimine uygunluğunun incelenmesini, davacı küçüğün olayla illiyeti olan ve olmayan tüm vücut fonksiyon kaybının tespitini; zarar durumun ağırlaştığı kadar olacağından gözleri haricindeki vücut fonksiyon kaybı ile gözler dahil vücut fonksiyon kaybı arasındaki farkın belirlenmesini, bakıcıya muhtaçlık durumunun da bu bağlamda diğer arazlar yönünden bakıcı gerekip gerekmediğiyle birlikte tespitini ve haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.10.2013 tarihli 2009/166 Esas, 2013/511 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki uyuşmazlığın teşhis ve tedavi hizmetinden kaynaklandığından ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 23 üncü maddesi gereğince davaya bakma görevi tüketici mahkemelerine ait olduğundan dava dilekçesinin görev nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 09.06.2014 tarih ve 2014/14297 Esas, 2014/18011 Karar sayılı ilamıyla; somut olayda, davacı ile davalı doktor arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiğinden mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyanın kusur oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumuna (ATK) gönderildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 30.12.2013 tarih ve 14271 karar nolu raporunda kısaca uzman göz hekimine rop muayenesi yaptırılmış ise N.. A..'ın kusurunun bulunmadığı, rop muayenesi yapılmamış ise N.. A..'ın eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığının mütalaa edildiği, ceza dosyasından alınan Yüksek Sağlık Şurası'nın 08-09 Kasım 2012 tarihli 13179 karar sayılı raporunun da aynı doğrultuda olmasından dolayı ATK kusur raporu, ceza dosyası kapsamı göz önüne alındığında davalı N.. A..'ın 33 haftalık prematüre doğan ve 39 gün yoğun bakımda tedavi gören davacı küçük D.. İ..'ın rop muayenesini yaptırmadığı ve muayene yapılmış gibi diğer davalı A.. A..'in yurtdışında olduğu tarihe rastlayan sahte evrak düzenlediği göz önüne alındığında N.. A..'ın asli ve tam kusurlu olduğu, diğer davalı hastane işleteni olan tasfiye halinde Özel Halkalı Sağlık Hizmetleri ve Tic. AŞ'nin de adam çalıştıranın sorumluluğu gereğince davalı N.. A..'ın kusurundan onun gibi sorumlu olduğu, A.. A..'in ise yurtdışında olması nedeniyle herhangi bir kusur ya da ihmalinin olmadığı, kusur oranı belirlendikten sonra maluliyet oranının tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumu’na gönderildiği, ATK 3. İhtisas Kurulu’ndan alınan 23.12.2015 tarih ve 22464 karar nolu maluliyet raporuna göre ''11.09.2008 doğumlu D.. İ..’in mevcut görme kaybı arızası nedeniyle 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve ilerde ihraz edeceği meslek ve mevki bilinmemekle birlikte Grup1 kabul olunarak: Gr1 II (66……….65)A %100, E cetveline göre %100 (yüz) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı '' şeklinde görüş bildirildiği, 19.01.2018 tarihli 5 kişilik üniversite hocasından alınan maluliyet raporunda ''1-Göz özür oranı %90 olup, diğer organları sağlıklı, sadece göze bağlı bir maluliyet söz konusu olsaydı eğitim ile meslek sahibi olabilir, yaşamını devam ettirebilir, dolayısıyla bakım gerektirmezdi, 2-Göz dışında arazların %96 oranında saptanmasına, bu arazların geri dönüşümsüz sekeller olması nedeniyle özürlülük oranına katılıyoruz. Bu sekellerin tababet uygulamalarının yanlışlığı nedeniyle olmadığına, erken doğum ve yeni doğan dönemindeki hastalıkların ağır komplikasyonlarından kaynaklandığını düşünmekteyiz. Çocuğun yaşadığı göz dışındaki sorunlar önlenemez komplikasyonlardır ve çocuk doğduktan sonra yapılması gereken tedavi başarı ile yapılmıştır. N.. A.. çok ciddi yaşamsal içeren hastalıkların sağıtımı ve hastanın yaşatılabilmesi için tüm gerekleri yerine getirmiştir. Ancak bu bebekte rop (yeni doğanın erken doğması sonucundan gerçekleşen görme kusuru ve körlük) taraması yapılmalıydı. Muayenenin yapıldı yapılmadı - yaptırıldı yaptırılmadı konusunun kararı yüce mahkemenin tasarrufundadır

. Çocuğun yaşadığı göz dışındaki sorunlar önlenemez komplikasyonlardır ve çocuk doğduktan sonra yapılması gereken tedavi başarı ile yapılmıştır. N.. A.. çok ciddi yaşamsal içeren hastalıkların sağıtımı ve hastanın yaşatılabilmesi için tüm gerekleri yerine getirmiştir. Ancak bu bebekte rop (yeni doğanın erken doğması sonucundan gerçekleşen görme kusuru ve körlük) taraması yapılmalıydı. Muayenenin yapıldı yapılmadı - yaptırıldı yaptırılmadı konusunun kararı yüce mahkemenin tasarrufundadır.'' şeklinde görüş bildirildiği, bu iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve diğer sekeller yanında görme kusurunun maluliyete etkisinin belirlenmesi için dosyanın ATK üst kuruluna gönderildiği, ATK 2. Üst Kurulu'nun 03.02.2022 tarih ve 432 karar nolu maluliyet raporu ''Hekimin doğum sonrası rop açısından muayeneye yönlendirme yapmadığı için kusurlu olduğu, bu nedenle meydana gelen görme kaybının ilgili yönetmelik kapsamında %100 maluliyet oranı gerektirdiği, dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında sadece bu görme kaybına bağlı değerlendirme yapılarak %100 oranının bulunduğu, çocukta mevcut diğer (göz dışı) hastalıkların erken doğum ve sonrasında gelişen komplikasyondan kaynaklandığı, hekimin eksik eylemi ile ilişkili olmadığı, bu nedenle dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında değerlendirilmediği, ancak bu diğer hastalıklara bağlı maluliyetin de yönetmelik kapsamında %100 oranında olduğu, bilirkişi kurulu raporunda geçen görme kaybına bağlı hesaplama oranının maluliyet oranı olmadığı, özür oranı olduğu, rop testi sonucunda zamanında muayene edilerek tedaviye başlansa dahi görme kaybının gelişebileceği oy birliği ile mütalaa olunur. '' şeklinde görüş bildirildiği, 14.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre davacı D.. İ..'ın 3.490.605,37 TL maddi zararının olduğunun hesaplandığı, hesaplama yapılırken TRH-2010 yaşam tablosunun kullanılmış olması ve son asgari ücrete göre tazminat miktarının belirlenmiş olması nedeniyle usul ve yasaya uygun bulunduğu, dosyadan alınan; ATK kusur raporu, ATK 2. Üst Kurulunun 03.02.2022 tarihli maluliyet raporu ve 14.04.2022 tarihli bilirkişi heyet raporu oluş ve dosya kapsamına uygun, bilimsel ve teknik verilere dayanan, objektif kriterlere göre hazırlanmış ve denetime elverişli olduğundan bu raporlara itibar edilmiştir.