muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18055, Karar No: 2023/26236, Tarih: 25.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18055 E.  ,  2023/26236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/111 E., 2016/29 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, hakarete uğrayan ve darp edilenin kendisi olduğuna, kararın yeniden incelenmesini istediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, hakarete uğrayan ve darp edilenin kendisi olduğuna, kararın yeniden incelenmesini istediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü temyiz dışı sanık ... U. ile birlikte ... Merkez ... Bulvarı üzerinde bulunan ... Petrol isimli petrol istasyonunda başka şahıslarla tartıştıkları yönünde ihbar gelmesi üzerine polis memurları şikâyetçi ve katılanların olay yerine gittikleri, sanıktan kimliğini istedikleri, sanığın “Kimliğini alın, bu kimliği a..na koyduklarım, diyerek kimliğini yere attığı.” ayrıca “Siz kimsiniz benim sizin memurluğunuz kadar hapis yatmışlığım var, ...'in itleri, o... çocukları, ben size yapacağımı bilirim.” diyerek hakaret ve tehditlerde bulunduğu, bunun üzerine polis memurlarının sanığı ekip arabasına bindirmeye çalıştıkları ancak direndiği, sonrasında ifadesi alınmak üzere ... Polis Merkezi Amirliğine götürüldüğü burada komiser muavini olan katılan ... B.'ye “Siz kimsiniz lan, ne yapacaksanız yapın, beni burda tutamazsınız, ben eroin bağımlısıyım, senin yıldızın bana sökmez.” dediği ve katılanın üzerine doğru elini kaldırırak yaralamaya teşebbüs ettiği, diğer polis memurlarının araya girmek suretiyle engelledikleri, sanığın katılana hitaben “Seninle görüşeceğiz, bunun dışarısı da var hesaplaşacağız.” diyerek tehdit ettiğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan ve şikâyetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15490, Karar No: 2010/125, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15490 E.  ,  2010/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3834, Karar No: 2023/7118, Tarih: 16.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3834 E.  ,  2023/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/403 E., 2018/123 K.

HÜKÜMLÜ :......

SUÇ : Sahte fatura kullanma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2013/403 Esas, 2018/123 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 26.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/4352 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59327 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59327 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359 esas, 2006/7944 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hâk oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemece her ne kadar 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesine eklenen 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince sanığın atılı suç nedeniyle vergi ziyana sebebiyet verip vermediği değerlendirilmeksizin, cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak hüküm kurulmuş ise de, dosya içerisinde yer alan 2008 ve 2009 yıllarına ait 15/03/2013 tarihli ve 2019-A3296/11-12 sayılı vergi inceleme raporlarında sanık hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanması nedeniyle anılan yıllara ilişkin vergi ziyaı cezası kesildiği anlaşılmakla, oluşan vergi ziyaı nedeniyle sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmesi hususu hatırlatılarak ve sanığın ödeme yapması için gereken sürenin son günü olan 15/04/2023 tarihine kadar beklenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli ve 2013/403 Esas, 2018/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca (iki kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.04.2018 tarihli ve 2018/1685 Esas, 2018/1662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.04.2018 tarihli ve 2018/1685 Esas, 2018/1662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir... Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

4. Cumhuriyet Başsavcılığınca yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, duruşmalı olarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2013/403 Esas, 2018/123 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında lehe uygulama yapılarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; bahse konu hükmün, "...oluşan vergi ziyaı nedeniyle sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmesi hususu hatırlatılarak ve sanığın ödeme yapması için gereken sürenin son günü olan 15/04/2023 tarihine kadar beklenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle kanun yararına bozulması talep olunmuş ise de, Mahkemece yazılan 14.05.2022 tarihli müzekkereye istinaden ...Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından gönderilen 17.05.2022 tarihli cevabi yazıda; "...dairemizin 0460348968 vergi numaralı mükellefi ...'ın yazımız tarihi itibariyle suça konu olan 2008 ve 2009 yılları bilerek sahte belge kullanma suçundan dolayı adına düzenlenen tarhiyatlara ilişkin vergi mahkemesinde dava açılmadığı ve tarhiyatların ihtilafsız kesinleştiği görülmüş olup bahse konu olan incelemeden doğan tüm tarhiyatların ödendiği görülmüştür." denildiğinin anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3333, Karar No: 2017/7286, Tarih: 10.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3333 E.  ,  2017/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca 765 sayılı (mülga) TCK'nın 459/2, 45/3, 72, 647 sayılı kanunun 4. ve 2918 sayılı kanunun 119. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 29/01/2010 tarihli karar ile sanığın, 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 459/2, 45/3, 72. maddeleri uyarınca 457,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, itiraz edilmemesi üzerine 15/03/2010 tarihinde kesinleştiği ve belirtilen tarih itibariyle beş yıllık denetim süresi başladığından, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu, daha sonra sanığın, 22/04/2010 tarihinde “uyuşturucu ve uyarı madde imal ve ticareti” suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/10/2011 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan mahkumiyet hükmünün temyizde onanmak suretiyle 10/05/2015 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiğinden, anılan suçun işlendiği 22/04/2010 tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran aynı kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi olan 26/01/2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7478, Karar No: 2006/9444, Tarih: 23.11.2006

11. Ceza Dairesi 2006/7478 E., 2006/9444 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/7478 E., 2006/9444 K.**

**- ÇALINAN TİCARİ DEFTER VE KAĞITLAR HAKKINDA KAYIP BELGESİ VERİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 68 ]

**"İçtihat Metni"**

Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan sanık M…

….'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2004 tarihli ve 2003/325 esas, 2004/104 sayılı kararının infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine 765 sayılı Kanun'un lehe olduğunun kabulü ile sanığın aynı ceza ile cezalandırılmasına ilişkin ANKARA 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2005 tarihli ve 2005/253 esas, 2005/143 sayılı kararının, dosya kapsamına göre; mahkemece sanık hakkında 765 sayılı Kanun'nu 342/1 ve 81/1-3 maddeleri gereğince ceza takdir edilmiş ise de, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve infaz rejimi ile ilgili bulunan, tekerrüre esas mahkümiyetin uyarlama kararında artırım sebebi yapılamayacağı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 ve 53/1. maddelerinden kurulacak hükmün lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06.10.2006 gün ve 45741 sayılı yazılı emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 06.11.2006 gün ve YE.2006251351 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre yasa yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2005 gün ve 2005/253 esas, 2005/143 sayılı kararının CMK. nun 309/1-3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK. nun 309/4-d. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümlü M…

…. O…

….'un sabit olan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkemenin kabul ve uygulaması gözetilerek, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Hükümlünün TCK. nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ©

© bendinde yeralan haklardan koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İadesine, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18317, Karar No: 2010/371, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18317 E.  ,  2010/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D. DAVALILAR : ... (ÖLÜ) VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... oğlu ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ... mevkii 109 ada 60 parsel sayılı 16737,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer pay ile ... ve ... ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, ... oğlu ... ... taşınmazın 1/2'şer pay ile ağabeyi ... ile kendisine ait olduğunu, davalı... oğlu ... ... ile ilgisinin olmadığını, bu kişi adına yapılan tespitin iptali ve adına tescili iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... oğlu ... ...'nın davasının reddine ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılan ... oğlu ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve resmi belge niteliğindeki eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla çekişmeli parselin öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu belirlenip, her ne kadar tanıklar dayanılan Nisan 1935 tarih no 10-14 sayılı tapu kaydının çekişmeli parseli kapsadığını bildirilmişlerse de, değişebilir nitelikteki güneyi dere okunan ve fiilen batısında bulunan sırt sınırı itibariyle 3402 Sayılı Yasanın 20/c maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, doğusundaki ... Deresinden başlanarak uygulandığında çekişmeli parseli kapsamayacağı; kaldı ki, bir an için çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilse dahi, 4785 Sayılı Yasa gereği bu tapu kaydına değer verilemeyeceği gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre katılan ... oğlu ... ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.