muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5983, Karar No: 2023/6039, Tarih: 28.12.2023

5. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/95 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci cümlesinin birinci fıkrası, aynı cümlenin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.09.2023 tarihli, 2023/100827 sayılı ve uygulama maddesinin gösterilmemesi ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

2. Sanığın temyiz isteği; eylemin suç olduğunu bilmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasında yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, 27.10.2009 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, sanık hakında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.12.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresinde 30.09.2014 tarihinde işlediği mühür bozma suçuna kadar geçen 1 yıl 9 ay 23 günlük durma süresi de eklendiğinde inceleme tarihinden önce 20.08.2023 tarihinde gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dokuzuncu maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/95 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9090, Karar No: 2015/1711, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9090 E.  ,  2015/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/01/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/4

Taraflar arasındaki Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 2011/5,7,8,10 ve 2012/2,4 dönemlerine ait faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12856, Karar No: 2012/2563, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12856 E.  ,  2012/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen trafik kazası sonucu pertotal olduğunu, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 10.000.00 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçe peşinatı kazadan sonra ödendiğinden sigortacının sorumluluğunun başlamadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, prim peşinatının kazadan iki gün sonra ödendiği, TTK.’nun 1282. ve 1295. maddeleri uyarınca sigortacının sorumluluğunun başlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında kasko sigorta poliçesi 18.05.2006 - 18.05.2007 vadeli olarak düzenlenmiştir. Çekişme, anılan bu poliçe nedeniyle davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun başlayıp başlamadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu kaza 20.05.2006 tarihinde meydana gelmiş, poliçede peşin olarak ödeneceği kararlaştırılan 184.34 TL prim peşinatı 22.05.2006 tarihinde, 110.57 TL 1. taksit 20.06.2006 tarihinde ödenmiş, geri kalan dört taksitin ödendiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır.

TTK.'nun 1279. maddesi hükmüne göre, riziko, kural olarak sigorta sözleşmesinin vücut bulması ve yine aynı Yasa’nın 1295. maddesi uyarınca sigortacının sorumluluğunun başlamasından sonra oluşması halinde sigorta teminatı içerisinde kabul edilir. Sigortacının sorumluluğunun başlayabilmesi için TTK'.nun 1282. ve 1295. maddeleri hükümleri uyarınca primin tamamının veya ilk taksitinin ödenmiş olması zorunlu ise de sigortacının olaydan ve ihbardan, diğer anlatımla rizikoyu öğrendikten sonra primleri tahsil etmesi, sonrasında geri vermemesi ve bir ihtarla da sözleşmeyi feshetmeyerek ayakta tutması karşısında, sigortacı tahsil öncesi gerçekleşen rizikodan sorumludur.

Bu durumda mahkemece, rizikonun teminat kapsamında olduğu anlaşılmakla işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5187, Karar No: 2025/4742, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5187 E.  ,  2025/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2052 E. - 2021/1024 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/190 E. - 2019/303 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Sanığın TCK 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK 62, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23323, Karar No: 2013/84, Tarih: 14.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23323 E.  ,  2013/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ....422,57 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ...... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevli asistan doktor olduğunu, asistanların net performans puanının hesaplanmasında her asistanın kendi çalıştığı kiliniğe ait olan klinik hizmet puan ortalaması esas alınması gerekirken, net performans puanının hesaplanmasında hastane hizmet puan ortalaması dikkate alınarak 154 asistana toplam 490.269,98 TL tutarında fazla ödemede bulunulduğunun tespit edildiğini, bu asistanlar arasında yer alan davalıya toplam ....896,77 TL fazla ödeme yapıldığını, bu paranın bir kısmının davalıdan tahsil edildiğini, davalının bakiye borcunun ....422,57 TL olduğunu belirterek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı tarafa herhangi bir borcunun bulunmadığını, fazla ödeme yapılmasında müvekkilin kusurunun olmadığını, davacının fazla ödenenin iadesi talebine karşı İdare Mahkemesinde iptal davası açtıklarını, Mahkemece idarenin işleminin iptaline karar verildiğini, iptal kararı ile birlikte davacı idarenin talep ettiği paranın talep gerekçesinin ortadan kalktığını ve davanın konusuz kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kendisine fazla ödeme yapılmasında kusurunun bulunmadığı, yapılan fazla ödemenin davalının açık hata ve hilesinden kaynaklanmadığı, fazla ödemenin uzman muhasebe denetmenlerinin yaptığı inceleme sonucu ortaya çıktığı ve kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, idare mahkemesinin iptal kararı ile davalı hakkındaki idari işlemin iptaline karar verildiği gerekçeleri ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; fazla ödenenin iadesi istemine ilişkin alacak davasıdır.

Dosya içeriğinden, ... Deftardarlık Muhasebe Müdürlüğü'nün ....04.2010 tarihli inceleme raporu ile 01.01.2009-31.....2009 tarihleri arasında davalınında aralarında bulunduğu bir kısım hastane çalışanına ilgili mevzuata aykırı olarak hesap yapılmak suretiyle fazladan ödeme yapıldığının tespit edildiği, temyize konu davanın ise ....04.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Dava; fazla ödenenin iadesi istemine ilişkin alacak davasıdır.

Dosya içeriğinden, ... Deftardarlık Muhasebe Müdürlüğü'nün ....04.2010 tarihli inceleme raporu ile 01.01.2009-31.....2009 tarihleri arasında davalınında aralarında bulunduğu bir kısım hastane çalışanına ilgili mevzuata aykırı olarak hesap yapılmak suretiyle fazladan ödeme yapıldığının tespit edildiği, temyize konu davanın ise ....04.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Davalı tarafından davacı idare aleyhine ... .... İdare Mahkemesinde açılan iptal davasında; kişinin sebep olduğu bir hata, hile, gerçek dışı beyan sözkonusu olmadığından, fazla yapılmış olduğu iddia edilen ödemenin yapıldığı tarihten itibaren ancak dava açma süresi içinde idarece istenebileceği, 2577 Sayılı Kanunun .... maddesinde öngörülen idari dava açma süresi geçirildikten sonra geri istenilmesine yönelik tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesi ile ....08.2010 tarih ve 013856 sayılı fazla ödenenin iadesi istemine dair idare işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mülga 818 Sayılı Borçlar Kanununun 62. maddesi, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun 78. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Bu maddelerde belirtilen yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır. Buradaki yanılma; davacı idarenin hataya düşmeseydi, davalıya edada bulunmayacağı anlamına gelmektedir.

HGK'nun 1982/...-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; hatalı intibak ve hatalı terfi gibi şart tasarrufun yanlış yapılması veya sonradan geri alınması halinde, daha önce bu şart tasarrufa dayanılarak memura yapılan fazla ödemenin idare hukuku ilkelerine göre geri istenebileceği ve geri isteme süresinin 60 gün olduğu, ancak şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin ise Borçlar Kanununun haksız iktisap kuralları çerçevesinde geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Harçlar Kanununun .... maddesine göre Genel Bütçeye dahil olan davacı kurum harçtan muaf olmasına rağmen ...,... TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4289, Karar No: 2021/3369, Tarih: 07.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2017/4289 E.  ,  2021/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

İzinsiz kazı yapmak suçundan tüm sanıkların beraatlerine, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, mahalli ... savcısı, katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İzinsiz kazı yapmak suçundan sanıklar ... ve ...’in beraatlerine ilişkin hükme yönelik, katılan vekili ve mahalli ... savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda sanıkların kazı yaptıkları alanların tespit edilemediği, iletişim tespit tutanaklarından da kazı yaptıklarına ilişkin somut bir delilin elde edilemediği, bu konuda dosya kapsamındaki tek kanıtın, sanık ...'nun evinden ele geçirilen dedektör ve kazma olduğu, bu eşyaların kazı yapmak suçunda kullanıldığının iddia edildiği, ancak dedektör ve kazma edinilmesinin hazırlık hareketi olarak da değerlendirilebileceği, sanıkların toprak kap, bronz murç, iki adet gümüş sikkeyi nasıl elde ettiklerinin somut olarak tespit edilemediği, eşyaların ticari gaye ile bir başkasından alınmış olabileceği gibi bulunmuş da olabileceği, bu nedenlerle sanıkların kültür varlığı elde etmek için izinsiz kazı yaptıklarının sabit kabul edilemeyeceği gerekçesi ile beraatlerine dair hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli ... savcısı ve katılan vekilinin, sanıkların izinsiz kazı yapmak suçundan da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- İzinsiz kazı yapmak suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekili ve mahalli ... savcısının, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanık ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ... müdafi ve sanık ...’nun temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:

2- İzinsiz kazı yapmak suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekili ve mahalli ... savcısının, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan sanık ... ve ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ... müdafi ve sanık ...’nun temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:

a- ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/12/2012 tarihli ve 2012/796 değişik iş sayılı arama kararına istinaden sanık ...’nun evinde yapılan aramada, dosya kapsamında mevcut 27/03/2014 havale tarihli bilirkişi ek raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları tespit edilen kültür varlıklarının ele geçirildiği, anılan Kanunun 67/2. maddesinde açıklanan kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun, 5271 sayılı CMK’nın 135. maddesinin 8. fıkrasındaki, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanabileceği suçlar arasında sayılmadığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, dava konusu eserlerin babaannesinden kaldığını beyan ettiği, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun oluşması için, bildirimi yapılmamış kültür varlıklarının ticaret kastıyla “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” eylemlerinden hiçbirinin somut olayda gerçekleşmediği, bu kapsamda sanığın eyleminin anılan Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesisi,

b- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi tüm taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, suça konu kültür varlıklarının akıbeti konusunda karar verilmemesi kanuna aykırı,

c- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d- UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 28/10/2014 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4262, Karar No: 2014/3716, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4262 E.  ,  2014/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2009/102-2012/358

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar B.. K.., Z.. K.., E.. E.. ve N.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkillerinin desteği S. Z.'ın kullandığı motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı baba Hüseyin için 25.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı anne Seyran için 25.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeş Gökhan için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işleten S.. K..'nın, dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşıldığından, mirasçılarına ve davalı tarafın zorunlu trafik sigortacısına karşı ayrı bir dava açılmış ve bu dosya ile birleştirilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı S.. K..'ya yönelik davanın ölü kişiye karşı dava açılamayacağından reddine, davalılar N.. K.., Z.. K.., E.K. (Ezgi) ve B.. K.. yönünden ve manevi tazminat miktarı açısından ayrı ayrı davanın kısmen kabulüne, davacılar H.. Z.. ve S.. Z.. için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın ve davacı G.. Z.. için toplam 4.000,00 TL manevi tazminatın bu davalılardan olay tarihi olan 17/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacılar H.. Z.. ve S.. Z.. için açılan maddi tazminat davasının tüm davalılar yönünden kabulüne, davacı H.. Z.. için toplam 21.030,00-TL ve davacı S.. Z.. için 24.903,85-TL maddi tazminatın bu dosya ve birleşen dosya davalılarından (sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline, alınarak her bir davacıya ayrı ayrı verilmesine, davalı sigorta şirketi yönünden faizin başlangıç tarihinin dava tarihi olarak uygulanmasına, diğer davalılar yönünden ise faizin olay tarihi olarak uygulanmasına, davacı H.. Z.. için hükmedilen 16.030,00 TL'lik kısma ve davacı S.. Z.. için hükmedilen 19.903,85 TL'lik kısma ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar B.. K.., Z.. K.., E.. E.. ve N.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.