muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/954, Karar No: 2015/66, Tarih: 13.04.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/954 E.  ,  2015/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Kesinleşmiş hükmün aynen infazına dair

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kesinleşen hükmün infazı aşamasında, 5278 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yeniden değerlendirme yapılmasına dair talep üzerine, “Yeniden hüküm kurulmasına ve infazın durdurulmasına yer olmadığına, mahkememizin 13.09.2005 tarih ve 2004/606 esas ve 2005/445 karar sayılı ilamı ile verilen cezanın aynen infazına” ilişkin 15.02.2008 tarihli ek kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. maddesi kapsamında olduğu ve aynı Kanunun 101. maddesinin 3. fıkrası gereğince itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle; itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15906, Karar No: 2018/10863, Tarih: 19.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/15906 E.  ,  2018/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 1 nolu davalı ... Deri Ürünleri San.ve Tic. Ltd.Şti’nin ... Vergi Dairesinin 3100012729 sicil numarasında kayıtlı vergi mükellefi olup,kesinleşmiş vergi borcu bulunduğunu, söz konusu şirket ortağı davalı ...’nin maliki bulunduğu ..., Şişli, ... caddesinde kain, tapunun 222 pafta, 1238 ada, 52 parsel sayısında kayıtlı 193.55 M2 miktarındaki ana taşınmazın 20/100 arsa paylı 2.kat 4 nolu bağımsız bölümünü davalı ...’ye sattığını, ...’nin de aynı taşınmazı 22.10.2001 tarihinde davalı ...’ya sattığını davalılar arasında yapılan bu satışların muvazaalı ve vergi borcunun tahsilini engellemek amacına yönelik olduğunu, davalılar ... ile ...’nın aynı adreste ikamet ettikleri, davalılar arasındaki yakınlık, satışların vergi borcunun kesinleşmesi üzerine yapılmış olması ve satış bedelinin düşüklüğünün, davalılar arasında muvazaa konusunda mutabakat ve işbirliği bulunduğunu ortaya koyduğunu belirterek dava konusu taşınmazın 10.06.1999 tarihinde ... tarafından ...’ye ve 22.10.2001 tarihinde ... tarafından ...’ya yapılan satışının 6183 SK.nun 24 ve müteakip maddeleri uyarınca iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Daire’nin 22/01/2015 tarih ve 2014/15607 esas 2015/735 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı ... yönünden yargılama sırasında borcun ödenmesi nedeniyle konusuz kalan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8776, Karar No: 2014/9782, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/8776 E.  ,  2014/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/205-2013/71

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.05.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ...... ile temyiz edilenler vekili Avukat ............ geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı şirket pay devrinin iptali ile miras payları oranında tescil ya da tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanın kanser hastası olduğu dönemde ortağı olduğu şirketteki paylarını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; muris K... Ü... G... 'in 4.10.2007 tarihinde noterde düzenlenen pay devir sözleşmesi ile G.... İmalat İnşaat Malz. Tic. Ltd Şirketindeki 600 payını davalı Raziye'ye, 1200 payını diğer davalı Asım'a sattığı, murisin 23.12.2009 tarihinde ölümü sonucu mirasçı olarak önceki eşten olma çocukları davacı ve davalı Asım ile dava dışı iki çocuğu ve ikinci eşinin kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Davada, ehliyetsizlik hukuki sebebi yanında muris muvazaası hukuki sebebine de dayanıldığına göre, hukuki ehliyetin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek önemine binaen öncelikle incelenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik yönünden araştırma ve değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Davada, ehliyetsizlik hukuki sebebi yanında muris muvazaası hukuki sebebine de dayanıldığına göre, hukuki ehliyetin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek önemine binaen öncelikle incelenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik yönünden araştırma ve değerlendirme yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Türk Medeni Kanununun (TMK) “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek, aynı Yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu Yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, TMK'nin 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyiniyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. Bu ilke 11.6.1941 tarihli 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da aynen benimsenmiştir.

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında; bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve malvarlığı hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar.

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında; bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve malvarlığı hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar.

Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta gözlem (müşahede) kağıtları, film grafiklerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 282. maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “oy ve görüşü” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen TMK'nin 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hâl böyle olunca; önemine binaen öncelikle hukuki ehliyetsizlik yönünden tarafların bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa mirasbırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kağıtları, reçeteler vs. tedavi evrakının tamamının ilgili yerlerden istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, akit tarihinde miras bırakanın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde muvazaa iddialarının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2085, Karar No: 2019/1324, Tarih: 25.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2017/2085 E.  ,  2019/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, yüklenici şirket tarafından iş sahibi kooperatif aleyhine açılan asıl dava; davalı kooperatifin bakiye imalât borcunun tespit ve tahsili, iş sahibi kooperatif tarafından yüklenici kooperatif aleyhine açılan birleşen dava ise aynı akdî ilişki sebebiyle yüklenicinin eksik ve kusurlu imalât yaparak ve yapmadığı işlerin karşılığı da tahsilatta bulunarak kooperatifi zarara uğratmasından dolayı uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaların birleştirilerek yapılan yargılanması sonucunda asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi kooperatifin 20.07.2003 tarihli olağan genel kurul toplantısının 6. maddesinde "kooperatife ait arsa üzerinde yapılacak inşaatın yapım yetkisinin ... Teks. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye pazarlık usulü ile yaptırılması hususunda yönetim kuruluna oybirliğiyle yetki verildi denildikten sonra verilecek ihalenin maliyet üzerinden en fazla %8 kâr payı ile karar verildi" şeklinde karar alınmıştır. Yine davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi kooperatif yönetim kurulu 23.07.2003 gün 82 sayılı kararında da aynen 10 dubleks inşaatı ve 8 daire inşaatını yapma yetkisinin ... Teks. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ye verilmesine, ayrıca maliyet üzerinden KDV hariç %8'lik kâr ile karar verildi şeklinde karar verilmiştir.

Taraflar arasında sözleşme başlıklı ve tarih yazılı bir sözleşme bulunmayıp işveren olarak davalı-birleşen dosya davacısı kooperatifin, yüklenici firma olarak davacı-birleşen dosya davalısı ... Teks. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'nin gösterildiği tarihsiz ve kooperatif başkanı ve 2. başkanı ile yüklenici firma yetkilisinin imzasını taşıyan belgede; "yüklenici şirket 02.05.2003 tarihinde kooperatif yönetiminin aldığı karara istinaden ...'ne ait olan 2323 ada 17 parselde 10 dubleks daire ve 2323 ada 15 nolu parselde yapılacak 12 dairelik inşaatın anahtar teslim olarak (iç dizayn, banyo takımı, mutfak dolapları, yer döşeme malzemeleri, seramik

malzemeleri, iç kapıları, alçı sıvalar, kartonpiyer, dairi içi boya, armatürler, elektrik anahtar ve prizleri hariç) yapımını ... Teks. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. olarak taahhüt etmiştir.'' Yüklenici şirketin söz konusu taahhütname ile yapımını üstlendiği inşaatlarla ilgili ödenecek bedel yazılı olmadığı gibi iş sahibi kooperatifin genel kurul ve yönetim kurulu kararlarının icap niteliğinde olup, yüklenici tarafından kabul edildiğine dair bir ifade de bulunmamaktadır. Bu haliyle söz konusu taahhütname ile taraflar arasında iş sahibi kooperatife ait taşınmazlar üzerinde inşaat yapımı konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulmakla birlikte söz konusu taahhütnamede bedel bulunmadığı gibi taraflar imalât bedelinin ne olduğu ve nasıl hesaplanması gerektiği konusunda mutabık değillerdir. Dosya kapsamına göre bir kısım işlerin yapıldığı tarihler ve dava ile birleşen dava tarihlerinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi hükmü ile Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre eser sözleşmesi ilişkisi kurulup tarafların bedelde anlaşamamaları ve sözleşmede bedelin gösterilmemiş olması halinde imalât bedelinin yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması, mahalli piyasa rayiçleri içerisinde KDV ve yüklenici kârı olacağından bunların bedele ayrıca katılmaması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman 2 teknik ve 1 mali müşavir bilirkişiden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan dosyadaki mevcut delil, tutanak, delil tespit dosyasındaki bulgular ve alınan bilirkişi raporlarına göre eksik ve kusurlar da dikkate alınarak asıl dava tarihi itibarıyla davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtların yapıldıkları yıl mahalli piyasa rayiçleriyle bedeli, davalı-birleşen dosya davacısının kanıtladığı ödemeler konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek asıl ve birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile her iki davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazalrının kabulüyle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9520, Karar No: 2013/12652, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9520 E.  ,  2013/12652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun bu doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Somut olaya dönersek, taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını

belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz,davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20981, Karar No: 2021/3157, Tarih: 22.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20981 E.  ,  2021/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

İncelenen dosyada; mahkemece sanığın yakalama ile savunması alınırken bildirdiği adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı ancak bu adrese daha önceden usulüne uygun yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından 35. maddeye göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklamasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz taleplerinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1121, Karar No: 2020/12643, Tarih: 21.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/1121 E.  ,  2020/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 06/04/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın mesul müdür olarak işlettiği... isimli işyerinden telefonla sipariş veren sanığın 200 TL'nin para üstünü de yemekle birlikte istediği, siparişi getiren kişiye ise "sen para üstünü ver, yemeği yukarı çıkar, 200 TL yi al" dediği ve para üzerini alarak uzaklaştığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin cezasından mahsubuna ilişkin olarak TCK'nın 63. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/333 esas 2011/357 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hiçbir uzlaştırmacının tarafına ulaşmadığına ve yasadan faydalanamadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.