muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16213, Karar No: 2016/15808, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16213 E.  ,  2016/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.,

Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/161, Karar No: 2020/2273, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/161 E.  ,  2020/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2016 gün ve 2016/24 Esas, 2016/118 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 22.07.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 21.12.2016 gün ve 2016/59 Esas, 2016/210 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5730, Karar No: 2012/10855, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5730 E.  ,  2012/10855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15091, Karar No: 2022/7704, Tarih: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15091 E.  ,  2022/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idarde vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep; maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkin davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak kabulü ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi yönünden yeniden esas hakkında verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiş; Dairemizin 13.10.2021 gün, 2021/7505 E. - 2021/11379 K. sayılı kararı ile dava konusu taşınmaz imar parseli olduğundan tespit edilen metrekare birim bedelinden düzenleme ortaklık payı kesilmemesi ve intifa hakkı sahibinin davaya dahil edilmesi gerektiği gerekçesiyle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiş, bozma kararına karşı davacı idare vekilince maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; Dairemizin 13.10.2021 gün, 2021/7505 E. - 2021/11379 K. sayılı bozma ilamında herhangi bir maddi hata yapılmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilinin talebinin REDDİNE, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29661, Karar No: 2018/4285, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29661 E.  ,  2018/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 180 ada 66 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2.78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1,5-TL olduğu halde dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak, emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10029, Karar No: 2012/11067, Tarih: 11.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10029 E.  ,  2012/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :49-47

Dava,eksik ödenen yaşlılık aylığının yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, birikmiş aylıklar yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,faiz talebi yönüden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporlarla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı Kurum avukatı hükmü temyiz etmiş ise de, işin esasına ilişkin kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi kapsamına uygun olarak miktar itibariyle kesin nitelikte bulunması nedeniyle temyiz talebinin reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı 01.02.2003-01.10.2003 tarihleri arası alması gereken yaşlılık aylıklarından dava tarihine kadar birikmiş faizlerinden 2.193,00TL ile 01.02.2003 -01.10.2003 tarihleri arası alması gereken yaşlılık aylıklarından 2.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle Kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl alacak yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, faiz yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.2005 onama tarihi 2003/ Esas 2004/21 Karar sayılı ilamı ile davacının ilk işe giriş tarihinin 25.11.1975 ve yaşlılık aylığı başlangıç tarihininin 01.02.2003 olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davacının 01.02.2003-01.10.2003 tarihleri arası birikmiş aylıkları 24.09.2008 tarihinde davacı hesabına ödenmekle birikmiş yaşlılık aylığı talebi konusuz kalmıştır. Uyuşmazlık ise faiz alacağı hususundadır.

a)Faiz alacağına ilişkin davalarda, faiz başlangıç tarihinin; tahsis talebinin 506 sayılı Kanunun 116. maddesinde yazılı üç aylık sürenin sona ermesinden önce reddedilmesi halinde Kurumun red tarihi, üç aylık sürenin sona ermesinden sonra reddi veya cevapsız bırakılması halinde üç aylık sürenin sona erdiği gün olarak ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 161. maddesi de dikkate alınmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, faiz başlangıç tarihinin aylık bağlama tarihi 01.02.2003 olarak tespiti gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, tespit davasının kesinleşme tarihi olan 17.11.2005 tarihinin esas alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının B) bendinin 2.satırında yer alan "490.39 ""rakamının silinerek, yerine, "3.063.13" rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11935, Karar No: 2016/19920, Tarih: 01.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/11935 E.  ,  2016/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 25/03/2015 tarih ve 2014/36965 Esas, 2015/10817 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10.06.2016 tarih ve KD-2016/219798 sayılı itiraznamesi ile '' Olay tarihinde aralarındaki hukuki anlaşmazlık nedeni ile sanığın babası ... ve hükümlü ...' ün katılan ile görüşmeye gittikleri, katılanın evinin önündeki konuşma sırasında hükümlü ...'ün üzerindeki silahı kendisine teşhir ettiğini düşünen katılanın sinirlenerek "o silahı alır g.. sokarım" dediği, buna sinirlenen hükümlü ...' ın birkaç metre mesafeden katılanın ayaklarına doğru ateş ettiği, mermilerden bir tanesinin katılanın dizine isabet ettiği, olay nedeni ile katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı dosya kapsamı ile sabittir.Yerel mahkeme, olay sırasında katılanın hükümlü ...'e hakaret ettiğini sabit görse de, katılanın hükümlünün kendisine silah göstermesi nedeni ile hakarette bulunduğu, ilk haksız hareketi hükümlünün gerçekleştirdiği, bu nedenle hükümlü lehine TCK' nın 29. maddesinin uygulanamayacağı kanaatine varmıştır. Hükümlü ise tüm aşamalarda üzerinde bulunan tabancanın giydiği tişört nedeniyle kendisi farkına varmadan görünür hale geldiğini savunmuştur. Hükümlünün savunmasının aksine katılanın soyut iddiasından başka somut bir delil bulunmamasına göre, katılanın da kabul ettiği hakaret içerikli sözler nedeniyle sanığın TCK.nun 29. Maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması gerektiği kanaatine varıldığından''bahisle onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasına talebiyle 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler hükmü uyarınca, dosyanın itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 25/03/2015 tarih ve 2014/36965 Esas, 2015/10817 Karar sayılı sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,

3) Mahalli mahkemece verilen hükmün incelenmesinde;

Aksi ispat edilemeyen savunmaya göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8713, Karar No: 2013/9003, Tarih: 19.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8713 E.  ,  2013/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Her iki sanığın değişen suç vasfı ile görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ve sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili İç İşleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de, katılma talepleri ilk derece mahkemesinde reddedilen veya kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazineye ve İçişleri Bakanlığına temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; hükmün Hazineye ve ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.