muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19270, Karar No: 2015/26185, Tarih: 01.10.2015

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası. 1. Bası. İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farz etmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa. belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, talebe konu tazminat alacakları belirsiz alacak değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına kanuni faiz yürütülmesi, ayrıca davalı kurumun harçtan muaf olduğunun hüküm fıkrasında dikkate alınması gereklidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6917, Karar No: 2017/1061, Tarih: 23.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/6917 E.  ,  2017/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında .... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski ada 594, 1428, 1429 parsel sayılı 13375, 9070, 32130 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, sırasıyla 15370 ada ..., ..., 27 parsel numaralarıyla ve ....256...., ....973.66, 29.334,28 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1478 parsel sayılı 15500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 15370 ada 52 parsel numarasıyla ve ....226,36 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait 15370 ada ..., ..., 27 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümlerinin eksildiği ve eksikliğin tescil harici taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmış, sonrasında 15370 ada 52 parsel maliklerini de davaya dahil etmiştir. Yargılama sırasında ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait 15370 ada 52 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... ve müdahil ...'in açtıkları davaların kabulüne; 15370 ada ..., ..., 27 ve 52 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitlerinin iptaline, çekişmeli 15370 ada ... parselin 01.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 42.72.45, (B) harfi ile gösterilen ....221.26, (C) harfi ile gösterilen ....882.65, (D) harfi ile gösterilen 59.31 (E) harfi ile gösterilen 70.48 ve (F) harfi ile gösterilen 43.... metrekare olmak üzere toplam ....549,36 metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline, çekişmeli 15370 ada 52 parselin (J) harfi ile gösterilen 464,07 metrekare yüzölçümlü kısmının iptali ile çekişmeli 15370 ada ... parsele eklenmek suretiyle 15370 ada ... parselin (G) harfi ile gösterilen ....076.50, (H) harfi ile gösterilen 335.97, (I) harfi ile gösterilen ....255.87, (J) harfi ile gösterilen 464.07, (K) harfi ile gösterilen 44.63 ve (L) harfi ile gösterilen 79.... metrekare olmak üzere toplam ....256,... metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline, (R) harfi ile gösterilen ....649,78 metrekare kısmın 15370 ada 52 parsele eklenmek suretiyle, çekişmeli 15370 ada 52 parselin (Y) harfiyle gösterilen ....567,... ve (R) harfi ile gösterilen ....649,78 metrekare olmak üzere toplam ....216,95 metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline, çekişmeli 15370 ada 27 parselin (M) harfi ile gösterilen ....997.05, (N) harfi ile gösterilen ....122.66, (O) harfi ile gösterilen ....062.64 ve (P) harfi ile gösterilen ....957,37 metrekare olmak üzere toplam 35.139,72 metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmazlara ait arazi kadastrosu sırasında düzenlenen kadastro tutanağı, çekişmeli taşınmaz ve komşularını gösterir arazi kadastro pafta haritası, arazi kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve dayanakları, uygulama kadastrosuna ait ada raporu getirtilmemiş, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamış, sadece taşınmazların zemin durumu ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılması sonucu oluşan duruma göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmış, çekişmeli taşınmazlardan 15370 ada 27 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağında bu parseldeki yüzölçüm farkının, dava dışı komşu 32 parsel sayılı taşınmaz ile arasında mükerrer tescilden kaynaklandığı belirtildiği ve bilirkişi raporunda da buna değinildiği halde mükerrerlik oluşturan kısım ve yüzölçümü raporda gösterilmemiştir. Ayrıca uygulama kadastrosu ile 15370 ada ... parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve hükme esas 01.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda (S) harfi ile gösterilen, 15370 ada ... parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve hükme esas 01.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda (T) harfi ile gösterilen, 15370 ada 27 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve hükme esas 01.07.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda (U-V) harfleri ile gösterilen kısımlar hakkında da hüküm kurulmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ....02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17063, Karar No: 2015/31000, Tarih: 09.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17063 E.  ,  2015/31000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/75865

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2010/290 (E) ve 2011/459 (K)

SANIKLAR : D.. A.., Y.. E..

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Emekli orman memuru olan sanık Yakup’un, bir alışveriş sebebiyle tanıdığı şikâyetçiye Orman Bakanlığından arazi kiralama işine aracılık yapabileceğini, tanıdığı idareciler olduğunu, bütün kiralama işlerini takip edebileceğini ve bakanlıktaki işlerini halledeceğini söyleyerek bazı bürokratik yazı ve planlar göstermek suretiyle ondan 40.000,00 TL istediği, yine ikna etme sürecinde diğer sanık D.. A..'nın da kendisini emekli polis memuru olarak tanıttığı ve şikayetçiye "Benim daha önce ormandan bir kiralama işimi halletti, ona güven, yalnız paranın hepsini birden verme, Ankara'ya birlikte git" diyerek onu ikna etmesi üzerine şikâyetçi ile sanık Yakup’un birlikte Ankara'ya gittikleri ve orada Muammer diye bir müdür ile karşılaştıkları, tesadüfen olan bu karşılaşmayı sanık Y.. E..'nin sanki bu şahıs bu kiralama işini halledecek kişiymiş gibi şikayetçiye tanıttığı, bu suretle şikayetçiden aldığı paraları iade etmediği gibi iş takibini de yapmadığı, yine şikayetçinin ifadesinin alınmasından sonra, sanık Yakup’un, üzerinde "Y.. E..'den Otuz Bir Milyar aldım" yazan ve şikayetçinin imzasını taşıyan bir belge sunduğu, şikayetçinin ifadesinde, Dursun aracılığı ile 1.000,00 TL parayı geri aldığını ve Dursun'un getirdiği “1.000,00 TL aldım” yazan bir belgeyi imzaladığını beyan etmesi üzerine yaptırılan bilirkişi incelemesi ile bu belgedeki "Otuz" yazısının sonradan eklendiğinin belirlendiğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikâyetçinin, sanık Yakup ile arasında ilk etapta yapılan anlaşma uyarınca 4.500,00 TL’yi verdikten sonra aradan geçen zamana rağmen herhangi bir işlem yapılamaması nedeniyle kiralama işinden vazgeçerek parasını geri istemesi üzerine bu kez diğer sanık Dursun, kendisinin emekli polis olduğunu, Yakup’un iyi bir insan olduğunu, kendisinin de işini hallettiğini, hatta parayı vermeden önce onunla Ankara’ya giderek yetkililerle görüşebileceğini söylemesinden dolayı şikâyetçinin sanık Yakup ile birlikte Ankara’ya gittiği ve orada müdür olarak tanıttıkları Muammer’in kiralama işinin olabileceğini belirtmesi nedeniyle yeniden ikna olarak geri kalan parayı vermiş olması karşısında, sanıklar hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönden bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezalarının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezalarının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında uygulanan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “240 gün”, “300 gün”, “250,00” ve “5000 TL" adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "5 gün", “6 gün”, “5 gün” ve “100,00 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık Y.. E.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık Y.. E.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, suça konu eklemeyi sonradan yapmadığını belirtmesi ve incelenen dosyada sadece grafoloji uzmanından alınan rapor ile yetinilmesi karşısında; suça konu yazı aslında yer alan “Otuz” ve “Hiç alacağım kalmamıştır” içerikli yazıların sonradan ilave edilip edilmediği, ilave edilmişse iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdiri ile tayininin hâkime ait olması nedeniyle suça konu yazı aslı celp edilerek, üzerinde gözlemde bulunduktan sonra aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan ve belge aslı denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12382, Karar No: 2022/2497, Tarih: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12382 E.  ,  2022/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2018 tarih ve 2018/209 - 2018/483 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "04.02.2015"

yerine; bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında "25.04.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.