muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/452, Karar No: 2017/3254, Tarih: 31.05.2017

Davalı kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini; davaya konu 2012/04727-11, 13 ve 16 sayılı tasarımların, davacıya ait tasarımlara benzediği iddialarını kabul etmenin mümkün olmadığını; davanın mesnetsiz ve haksız olduğunu; tasarımlar arasında aynılık, benzerlik olmadığını; müvekkiline ait tasarımının tamamının farklı ve yeni olduğunu; görsellere bakıldığında tasarımlar arasındaki tek bağın, ürünlerin kek olması olduğunu, başkaca hiçbir benzerliğin olmadığını; müvekkilinin davacıdan haksız kazanç elde etmeye çalışmak gibi yakışıksız bir ithamda atfedilen güdüyle hareket etmesinin düşünülemeyeceğini; herhangi bir haksız rekabete de yol açmadığını; davacının haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2012/04727-13 ve 16 sıra nolu tasarımın, davacıya ait ilgili görseller karşısında yenilik koşulunu sağladığı ancak ayırt edici nitelik koşulunu sağlamadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulü ve 2013/T-606/1 sayılı YİDK kararının kısmen iptaline, 2012/04727 - 13 ve 16 sıra nolu tasarımların tescil edildiğinden hükümsüzlüğüne, 2012/04727-11 sıra nolu tasarımın ise davacıya ait ilgili görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı gerekçesiyle bu yönden açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12617, Karar No: 2013/7279, Tarih: 27.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12617 E.  ,  2013/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6654, Karar No: 2016/13512, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6654 E.  ,  2016/13512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan, kayıp-kaçak vb. Bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21.maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının Yerel Mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3342, Karar No: 2018/7841, Tarih: 12.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3342 E.  ,  2018/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu  takip dayanağı ilamda hükmedilen alacakların yasal kesintiler yapılmadan takibe konulduğunu ve bu miktarlar üzerinden hesaplanan faizin hatalı ve yüksek olduğunu açıklayarak icra emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, brüt alacak üzerinden yapılacak yasal kesintilerin infaz sırasında icra müdürlüğünce yapılacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu  tarafından temyiz edilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır(HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı).

HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Mahkemece yapılacak iş; taraflara süre verilerek, bildirdikleri bankalardan, hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda   alacaklara brüt miktar üzerinden  hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece taraflara banka ismi bildirmeleri için süre verilmesi, her iki tarafın da bildirdiği bankalardan faiz oranları getirtilerek, bilirkişiden ilamdaki alacak miktarlarından yasal kesintiler düşülerek, nete dönüştürüldükten sonra bulunacak net alacak  miktarı üzerinden faiz hesabının yapıldığı bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltimesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece taraflara banka ismi bildirmeleri için süre verilmesi, her iki tarafın da bildirdiği bankalardan faiz oranları getirtilerek, bilirkişiden ilamdaki alacak miktarlarından yasal kesintiler düşülerek, nete dönüştürüldükten sonra bulunacak net alacak  miktarı üzerinden faiz hesabının yapıldığı bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltimesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3605, Karar No: 2010/2031, Tarih: 11.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/3605 E.  ,  2010/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhaleye fesat karıştırmak suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2007 gün ve 2006/5 Esas, 2007/45 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

26.12.2003 tarih ve 25328 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5020 sayılı Yasanın 12 ve 13. maddeleriyle değişik 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre Hazine'nin bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kuruluşunun duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine'nin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından; evvela davanın Hazine'ye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek Hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4633, Karar No: 2016/9847, Tarih: 09.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4633 E.  ,  2016/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Ölen yakını olan katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile mağdur katılanlar ... ve ...'e velayeten ..., iki grup halinde kendilerini farklı vekiller ile temsil ettirmelerine rağmen, katılanların tamamı için 3600'er TL vekalet ücretine hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümü hükümden çıkarılarak yerine ''Ölen yakını olan katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... kendilerini tek bir vekille temsil ettirdiklerinden 3.600 TL maktu ücreti vekaletin sanık ...'den alınarak katılanlara verilmesine; mağdur katılanlar ... ile ...'e velayeten ..., kendilerini tek bir vekille temsil ettirdiklerinden 3.600 TL maktu ücreti vekaletin sanık ...'den alınarak katılanlara verilmesine '' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5769, Karar No: 2018/1480, Tarih: 05.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5769 E.  ,  2018/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/04/2015 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; hakaret nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; dava konusu olayın yaşandığı tarihte belediye başkanı olduğunu, davalının kendisine belediye çalışanlarının da bulunduğu yerde alenen hakaret ettiğini ve bu nedenle rencide olduğunu, derin üzüntü yaşadığını belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı; davacıya yönelik sözlerinde hakaret kastı taşımadığını, dava konusu edilen ifadenin toplumda da hakaret olarak algılanmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının, olay tarihi itibariyle siyasi kişiliğinin bulunması ve bu nedenle davalının rahatsız edici sert üslubuna, eleştirilerine katlanması gerektiği hususu dikkate alınarak manevi tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde belirtildiği üzere kişilik haklarının zedelenmesinden zarar gören , uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.

Davaya konu edilen olayda; davalı hakkında açılan kamu davası sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, dosyada mevcut deliller ve özellikle ceza yargılamasında toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının davacıya yönelik hakaret eyleminin sabit olduğu, olay tarihi, olayın oluş şekli, davalı tarafından sarf edilen sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştiri sınırlarının aşıldığı, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği görülmüştür. Davalı tarafça sarfedilen ve davaya konu edilen bu ifadelerin, eleştiri sınırlarını aştığı, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilmelidir. Hal böyle iken; Mahkemece, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/85, Karar No: 2023/4428, Tarih: 22.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/85 E.  ,  2023/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin adresinde haciz yapıldığını, borçlu ile müvekkili kardeş olmalarına karşın aralarında hiçbir ticari ve ekonomik bağ olmadığını ileri sürerek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçlunun davacı şirkette hissedar iken, müvekkili ile yaptığı kredi ilişkilerinden sonra şirketteki hissesini kardeşine devrettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ...... Şirketinin %1 hissesi ...'a ait iken 07.11.2017 tarihinde diğer hissedar...'a devrettiği, tanık beyanlarından ...'ın sık sık ....., Kuyumculuk adresinde bulunduğu, borçlu ile davacının kuyumculuk işinde çalışmaya devam ettiği, borçlunun kredi kartı harcamaları ve borçlanmaya sebebiyet veren borç ilişkisi (kullandığı kredi) dikkate alındığında kuyumculuk faaliyetine devam ettiği takibe konu kredi sözleşmesinden sonra şirket hissesini devrettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı üçüncü kişi vekili, kardeş olmaları dışında borçlunun davacı ile bir bağının bulunmadığını, borçlunun 20 yıldır davacıdan ayrı bir işletmesi bulunduğunu, borçlunun kuyumcu olmadığını, davacının ise 1993 yılından beri kuyumculuk yaptığını, borçlunun aldığı kredi ile davacının bir ilgisi bulunmadığını, haciz yapılan adreslerin hiç birisinin borçluya ait olmadığını, bu konuda gerekli incelemenin yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç