muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1859, Karar No: 2023/1404, Tarih: 12.04.2023

II. CEVAP

Şikayet olunan cevap dilekçesinde; müvekkili alacağının şikayetçinin ipotek tesisinden çok önce doğduğunu, dava dışı borçlunun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla taşınmazlarını devrettiğini, tasarrufun iptali davasının kabul edildiğini, sıra cetvelinde müvekkiline ilk sırada yer verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğunu, savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesince şikayet olunan dosya alacağının satış tarihi itibariyle 111.878,43TL, olduğunun belirlendiği, tasarrufun iptali davasını kazanan alacaklının tasarruf konusu malın borçluya aitmiş gibi satış ve haczini isteyebileceği, satıştan elde edilen paradan alacağını alabileceği, sonradan taşınmaz üzerinde yapılan tasarrufun, iptal davası açan alacaklıya karşı hüküm ifade etmeyeceği, bu nedenle sonradan lehine ipotek tesis edilen alacaklılar ile haciz uygulayan alacaklıların iptal edilmiş tasarruf oranında iptal davasını kazanan alacaklıya karşı önceliğinin bulunmadığı, gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; İlk derece mahkemesinin tasarrufun iptali alacaklısının mı yoksa ipotek alacaklısının mı ilk sırada yer alması gerektiğine ilişkin değerlendirmesinin hatalı olduğunu, İlk derece mahkemesi Yargıtay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda tasarrufun iptali alacaklısını ipotek alacaklısının önünde tutmuş olsa da mevcut Yargıtay içtihatlarının somut olayda uygulanamayacağını, ayrıca şikayet olunan alacağı ile ilgili icra mahkemesi kararı ile tespit edilmiş olan 111.878,43 TL tutarındaki dosya hesabının dikkate alınamayacağını, bu hesaptaki hataları gidermek için yeniden hesap yapılması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tasarrufun iptaline karar verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi ile söz konusu mal borçluya aitmiş gibi alacaklının alacağını tahsil edebileceği, tasarrufun iptaline konu taşınmazı devralan kişinin verdiği ipotek nedeniyle alacaklı olanlar ile sonradan haciz uygulayan alacaklıların iptal davasını kazanan alacaklıya karşı önceliğinin olmadığı, bu nedenle şikayet olunanın birinci sırada yer almasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, şikayetçinin, şikayet olunanın alacak miktarının yüksek gösterildiğine yönelik itirazı bakımından ise; şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyada bakiye borç miktarının 111.878,43-TL olduğu, ancak sıra cetveli düzenlenmesine esas yazılan müzekkerede borç miktarının 182.602,57-TL olarak fazla gösterildiği, bu sebeple paylaşıma konu paranın tamamının birinci sıradaki alacaklıya ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetçinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 142, İİK 277 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2071, Karar No: 2010/2911, Tarih: 26.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2071 E.  ,  2010/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/07/2009 gün ve 171/321 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/5, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, re’sen temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12793, Karar No: 2009/13406, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12793 E.  ,  2009/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, muris anneannesi “... kızı, ...’nun” dava konusu ... köyü 306 ada 11 parselin tapu kaydında “... ” yazılı soyadının “... ” olarak, “... ” yazılı baba adının da “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen 1937 tarihli 335 tahrir numaralı vergi kaydı dosyaya getirtilmeden ve tapu kaydında malik görünen ... kızı ... ile ilgili nüfus araştırması yapılmadan, kadastro tespit bilirkişileri dinlenmeden ve gerekirse mahallinde keşif yapılmadan, kuşkulu durum yaratan zabıta araştırması ve davada dinlenilen tanıkların yeterlie olmayan beyanlarına itibar edilerek hüküm tesis edilmiştir.

./..

2009/12793-13406 -2-

Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9097, Karar No: 2023/5254, Tarih: 30.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9097 E.  ,  2023/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/160 E, 2016/43 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/160 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Türk Ceza Kanunu’nun 24 üncü maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alındığında sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine,

2.Diğer temyiz nedenlerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Türk Ceza Kanunu’nun 24 üncü maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alındığında sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine,

2.Diğer temyiz nedenlerine ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü;"İddia, sanık sorgusu, katılan kurum vekili beyanları, toplanan deliller, yapılan yargılama ve oluşan vicdani kanıya göre; sanığın Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğünün Sivrihisar İlçesi Kaymaz Mahallesinde bulunan Silo İnşaatını yapan As İnşaat isimli firmanın yetkilisi olduğu, bu iş yerinde yapılan çalışmalar sırasında arkeolojik bulgulara rastlanıldığı, ilgili firma görevlilerince İlçe Jandarma Komutanlığına bildirildiği, İl Kültür Turizm Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda inşaat alanının Kaymaz Birinci Höyük I. derece Arkeolojik Sit sınırları içerisinde kaldığının tespit edildiği ve her türlü çalışmaların durdurulduğu ancak sanığın 26.02.2014 tarihli ve 1279 sayılı Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğü Teknik İşler Daire Başkanlığının "...söz konusu parsellerde silo inşaatı çalışmalarının yürütülmesinde herhangi bir sakınca bulunmamaktadır. söz konusu bölgenin sit alanı içerisinde olması nedeniyle çalışmaların son derece dikkatli bir şekilde yürütülmesi hususunda bilgi ve gereğini rica ederim" şeklindeki yazı cevabı doğrultusunda sanığın inşaat faaliyetlerine devam ettiği, söz konusu inşaatın Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğüne ait olduğu sanığın As İnşaat isimli firmanın yetkilisi olduğu, inşaatı onları talebi ve talimatı üzerine devam ettiği anlaşılmıştır. Böylece değerlendirecek olursak; sanığın üzerine atılı suçun kasten işlenebileceği, sanığın ise inşaata devam etmesinde kastının bulunmaması sebebiyle beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklinde mahkemece karar verilmiştir.

B.Sanık savunmasında;"Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Olayla ilgili bir hukuki sorumluluğum yoktur. Bu hususta daha önce ifade vermiştim o ifademi aynen tekrar ederim, ekleyecek bir husus yoktur, hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

B.Sanık savunmasında;"Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Olayla ilgili bir hukuki sorumluluğum yoktur. Bu hususta daha önce ifade vermiştim o ifademi aynen tekrar ederim, ekleyecek bir husus yoktur, hakkımda şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğünün Sivrihisar ilçesi, Kaymaz Mahallesinde bulunan Silo İnşaatını yapan ... İnşaat isimli firmanın yetkilisi olduğu, bu iş yerinde yapılan çalışmalar sırasında arkeolojik bulgulara rastlanıldığı, ilgili firma görevlilerince İlçe Jandarma Komutanlığına bildirildiği, 22.01.2014 tarihli müze müdürlüğü raporunda; inşaat alanının bir bölümünün I. Derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde kaldığı, çalışmaların mahallinde yapılan tutanak ile durdurulduğu belirtilmiş, Eskişehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 21.02.2014 tarihli kararı ile suça konu alanın Toprak Mahsülleri Ofisi tarafından satın alındığı tarihte beyanlar hanesinde I. Derecede arkeolojik sit alanı olduğuna dair şerh konulmadığı ve kamu yararı gözetilerek suç duyurunda bulunulmasına gerek olmadığına ancak bundan sonra kuruldan izin almaksızın herhangi bir fiziki ve inşai müdahalede bulunulmaması konusunda ilgililerin uyarılmasına karar verildiği, akabinde Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğü tarafından ilgili firmaya suça konu parsellerin sit alanından çıkarıldığı, inşaat çalışmalarının yürütülmesinde herhangi, bir sakınca bulunmadığı, ancak söz konusu bölgenin sit alanı içerisinde olması sebebiyle dikkatli olunması gerektiğine ilişkin yazı yazıldığı, sanığın da bu yazıya istinaden inşaata devam ettiğinin anlaşılması üzerine Eskişehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 18.04.2014 tarihli kararı ile suç duyurunda bulunulduğu ve sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; suça konu alanın I. Derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı, yargılama aşamasında alınan arkeolog bilirkişi raporu ile suça konu faaliyetlerin 2863 sayılı Kanun'da belirtilen hususlara muhalefet durumunda olan faaliyet niteliğinde olduğunun belirtilmesi, sanığın da Eskişehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 21.02.2014 tarihli kararına rağmen kuruldan herhangi bir izin almadan Toprak Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğünün yazısına istinaden inşaata devam ederek üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2.Sanığın savunmalarında 26.02.2014 tarihli talimata istinaden çalışmaların tekrar başlatıldığını beyan etmesi karşısında mahkemesince talimatı veren yönetici hakkında zamanaşımı süresi içerisinde suç duyurusunda bulunulabileceği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2.Sanığın savunmalarında 26.02.2014 tarihli talimata istinaden çalışmaların tekrar başlatıldığını beyan etmesi karşısında mahkemesince talimatı veren yönetici hakkında zamanaşımı süresi içerisinde suç duyurusunda bulunulabileceği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/160 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27701, Karar No: 2015/3587, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27701 E.  ,  2015/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3068, Karar No: 2015/4581, Tarih: 17.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3068 E.  ,  2015/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

1-) Sanık Haydar'ın av tüfeği ile mağdurlar .. ve ...’e ateş ederek, mağdur ...’i sağ uyluk, sol göğüs ve batın bölgesinden vurduğu, femoral ven, sol akciğer ve karaciğer yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, mağdur Bahattin’in ise batına nafiz olan çok sayıda saçma tanesi yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, diğer sanık Sebahattin'in bu suçlara yardım eden sıfatıyla katıldığı olayda, sanık ... hakkında mağdurları kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Bahattin hakkında mağdurları kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından hüküm kurulurken, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ..'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... ve müdafiinin CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, uygulama maddesinin 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi yerine, CMK.nun 307/4. maddesinin yazılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "CMK.nun 307/4. maddesi" ibaresinin "1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık Haydar hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık Sebahattin hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında mağdur Kudret'i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8763, Karar No: 2014/11518, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8763 E.  ,  2014/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6043, Karar No: 2024/531, Tarih: 22.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6043 E.  ,  2024/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2467 E., 2023/2561 K.

HÜKÜM : Ret/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/341 E., 2021/44 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Samsun 1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların mirasbırakan babaları ...'un ... mahallesinde bulunan 257 ada 5 parsel, 275 ada 9 parsel, 269 ada 48 parsel ve 279 ada 74 parsel sayılı taşınmazlarını muvazaalı olarak 05.04.1982 tarihinde tapuda satış olarak göstermek suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, ekonomik durumu iyi olan mirasbırakanın taşınmazlarını satmasını gerektiren bir neden bulunmadığını, söz konusu işlemin asıl amacının bağış yapmak olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında müvekkillerinin adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların 1982 yılında müvekkiline temlik edildiğini, taşınmazların kadastro tespitinin 1984 yılında yapıldığını, kadastro tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, mirasbırakanın ihtiyacı nedeniyle taşınmazları satmak istediğini, müvekkilinin de taşınmazların 3. kişilere satılmasını önlemek amacıyla satış bedellerini ödemek suretiyle dava konusu taşınmazları satın aldığını, tüm kardeşlerinin bu durumu bildiklerini, mirasbırakanın malvarlığının makul bir bölümünü müvekkiline temlik ettiğini, dava konusu taşınmazları temlik ederken diğer yasal mirasçıları mirastan yoksun bırakma ve mal kaçırma amacının olmadığını, diğer mirasçılara temlik edilen ve intikal eden başkaca taşınmazlar olduğunu, müvekkilinin mirasbırakana yıllardır bakıp yardım ettiğini, müvekkilinin kardeşleri arasında bir husumetin söz konusu olmadığını, mirasbırakanın çocukları arasında herhangi bir ayrım yapmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI