muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/129, Karar No: 2011/20004, Tarih: 14.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/129 E.  ,  2011/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK.na muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi gereğince 6 ay hapis cezası, bu hükmün kesinleştirilmesi üzerine Adana C.Başsavcılığının 01.06.2005 tarihli uyarlama talebi üzerine uyarlama talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair 27.06.2005 tarihli ek karar, ek karara 27.10.2005 tarihli yapılan itiraz ile yine 27.10.2005 tarihli itiraz, bozma ilamı üzerine kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden duruşmalı inceleme sonunda verilen 11.09.2008 tarihli talebin reddine ve infazın devamına dair ek karar

Hükümlü müdafinin 15.09.2008 günlü temyiz dilekçesinin içeriğinin mahkemece verilen 11.09.2008 tarihli karara yönelik olduğu anlaşılmakla temyiz incelemesi anılan karara ilişkin olarak yapılmıştır.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine

ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 1998 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden ve CMK 231.maddesinde sayılan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmeksizin, sanığın halen vergi borcunu ödememesi nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6927, Karar No: 2019/15531, Tarih: 03.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6927 E.  ,  2019/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine dair ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin kararının temyizi işlemlerinin süreden reddine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararların Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş;davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2018 tarihli 2017/357 Esas 2018/278 Karar sayılı ek kararı ile; bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17.04.2018 tarihli 2017/357 Esas 2018/278 Karar sayılı ek kararı ile HMK'nın 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 346/1 maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiş, bu ek kararlar, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HKM'nun 361/1 maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara karşı tebliğden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Temyiz dilekçeleri süresi geçtikten sonra verildiğinden dilekçelerin ayrı ayrı reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4245, Karar No: 2010/7745, Tarih: 06.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4245 E.  ,  2010/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/126829

...'ı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2009 ... ve 13/169 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Olay yerinde bulunan 1 adet boş kovanın müsaderesi ile ilgili olarak karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman mahkemesince karar verilmesi mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, tahrikin varlığına, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine 06.12.2010 gününde ... ...'ın öldürme suçunda tahrik hükmünün uygulanması gerektiği karşı oyu ve oyçokluğu ile diğer hususlarda oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Maktulün, sanığı ve yakınlarını hırsızlıkla suçladığının; sanığın çayırlarını biçtiğinin ve olay sırasında maktul ile sanığın birbirlerine önce kimin başlattığı

belirlenemeyen el ayak hareketleri yaptıklarının saptanması, haksız tahrik oluşturan hareketlerin varlığının dosya içeriğinden saptanması halinde, sanık suçunu inkar etse ya da susma hakkını kullansa bile haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin yerleşmiş uygulama karşısında; sanık lehine hakız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması düşüncesiyle ... çoğunluğun onama düşüncesine katılmıyorum.

06/12/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat Şerafettin ... Laloğlu'nun yokluğunda 09/12/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/10092, Karar No: 2012/3833, Tarih: 09.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10092 E.  ,  2012/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz sebeple 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-e maddesine göre iş arkadaşlarının huzunda, kayıp eşya deposunda eksik eşyaların olduğu ve sorumlusunun davacı olduğu gerekcesi ile fesh edildiği ve davacının kötüniyetli olarak ve davacıyı rencide ettiğini, tutulan tutanakların kurgu olduğunu, tutanakları imzalayanların şirkette çalıştıkları için imzaladıklarını belirterek geçerli sebep olmadan, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını ancak işyeri devri ve mutabakat sebebi ile 28.07.2009 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığını sebep olarak da sözleşmenin 2. maddesinde belirtildiği üzere iflas erteleme sistemine giren şirketin işletmecesi ve kiracısı olduğu alanı devrederken iflas erteleme kararı veren mahkeme ve kayımlarca da onaylanan devir anlaşmasının bir şartının kiracının personel iş sözleşmelerin feshetmesi gerektiğinin belirtildiğini ve davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini, ancak bakanlıklardan gerekli onay gelmeyince çalışanların onayı ile işletmenin süreç içinde devamı için 28.07.2009 tarihinden itibaren davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, objektif sebebin gerçekleştiğini davacının işe iade davası açamaycağını, turizm kompleksi olan şirkette unutulan eşyalara ilişkin kayıp ve bulunmuş eşya çizelgesi tutulduğunu, sahipsiz eşyaların kayıp eşya statüsünde olduğunu ve eşyayı bulanın adı, eşyanın bulunduğu yer ve muhafaza edildiği yer belirtilerek kayıt altına alındığını, şirket kasasında, H&K deposunda bir kısmının ise çalışanlar tarafından muhafaza edilmekte olduğunu, işyerinde 2009 Ağustos ayında kayıp eşyalar ile ilgili çeşitli şikayetler yapıldığını ve yapılan kontrollerde bazı değerli eşyaların yerinde olmadığının bildirildiğini, bazı çalışanların davacının işe gelirken elinde poşet veya çanta yok iken iş çıkışında elinde poşet bulunduğunu belirttiklerini ve şirket kasasında muhafaza edilmesi gereken eşyaların davacının çekmecesinde bulunduğunu ve kayıp eşya çizelgesinde belirtilen kayıtlar doğrultusunda bilgi verilmesinin istendiğini ancak davacının bilgi vermediğini ve iş sözleşmesinin bu sebeple işçinin işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak ve işverenin meslek sırlarının ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davaranışlarda bulunması sebebiyle fesh edildiğini söyleyerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yaptığı işin belirli süreli bir iş olmadığı, süregelen bir iş olduğu ve iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabul edildiği, tanık beyanlarına göre davacının işyerindeki kayıp eşyalarla ilgili davacının somut olarak suistimali olduğu veya bu eşyaları alıp götürdüğü konusunda beyanda bulunamadıklarını, davalı tarafın savunmasına göre kayıp eşyaların bir kısmının şirket kasasında saklandığı bir kısmının housekeeping deposunda saklanmak üzere davacıya zimmetli olarak teslim edildiği belirtildiğini, yapılan kontrollerde bazı eşyaların yerinde bulunmadığı ve davacının çekmecesinde olduğunun tespit edildiği belirtilmesine karşın davalı tarafından davacının fesih sebebi olarak dayandığı 4857 sayılı Kanun'un 25/2-e maddesindeki durumları somut olarak ispat edemediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda şüphe feshi söz konusudur. Bu tür fesihte, işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı, işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebeptir. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, güven potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek iş için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir.

Dosya içeriğine göre temizlik müdürü olarak 2007 yılından itibaren çalışan davacının iş sözleşmesinin şirkette uzun zamandır bilinen ve süregelen uygulamaya göre kayıp eşyalar ile ilgili uygulamaya son bir aydır uymadığı zimmet defterinde yazan kayıp eşya deposunda olması gereken eşyaların bulunmadığı bazılarının da çekmecesinde görüldüğü zimmetinde olan kayıp eşyalarla ilgili açıklayıcı ve tutarlı açıklamalar yapmadığının tespit edildiği, bu davranışı işverenin güvenini kötüye kullanması teşkil etmesi sebebi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e bendi gereği tazminatsız ve bildirimsiz feshedildiği anlaşılmaktadır. Tanık beyanları, tutulan tutanak ve yazılı ifadelerde, mevzuata göre değerli kayıp eşyaların muhasebedeki kasada muhafaza edilmesi ve üye istediği zaman kayıp eşyanın bu kasadan alınarak teslim edilmesi gerektiği ancak kıymetli eşyaların temizlik müdürü tarafından saklandığı, davacının çekmecesinde durduğu ve anahtarın davacıda olduğu, tek anahtar bulunduğu bu anahtarın üç kişi tarafından kullanıldığı, cep telefonu, fotoğraf makinası, saat gibi kasaya teslim edilmesi gerektiği halde eşyaların teslim edilmediği belirtilmiştir. İş sözleşmesinin devamı konusunda davacının fesih sebebi yapılan davranışı kesin şekilde kanıtlanmamış ise de tutanak içeriği ve tanık beyanları ile ortaya çıkan olgulardan işverenden iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez derecede şüphe meydana gelmiş olup bu durumda iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı sabit olmasa da geçerli sebebe dayandığı kabul edilmelidir. Bu sebeple davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 105,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1530, Karar No: 2018/5894, Tarih: 26.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/1530 E.  ,  2018/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, örgüte üye olma, görevi kötüye kullanma, örgüte üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, sanık ... hakkında örgüte üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan ... vekilinin, sanıklar yönünden suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, örgüte üye olma ve örgüte üye olmamakla birlikte yardım etme suçlarından doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmadığından; sanıklar ..., ... ve ...’un görevi kötüye kullanma suçlarının mağdurunun katılan ... olmadığı; katılan ...’nin CMK'nın 237. maddesine göre anılan suç ve sanıklar yönünden doğrudan ve/veya dolaylı olarak zarar görmemesi sebebiyle adı geçen sanıklar yönünden kamu davasına katılma olanağı bulunmadığından bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı kabulle; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında yağma, sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Bozma Üzerine

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5432, Karar No: 2014/25120, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5432 E.  ,  2014/25120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2011/679-2013/531

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.