muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12454, Karar No: 2014/2615, Tarih: 14.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/12454 E.  ,  2014/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/81934

Mahkeme : İSTANBUL (KAPATILAN) 13. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/05/2009 - 2007/136 esas ve 2009/185 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında, söz konusu olayın faillerinden birisi olarak tespit edilen ve yakalanan şüpheli Murat Akdeniz'in, suç ortağı olduğunu ve adresini gösterebileceğini beyan ettiği MEHMET isimli şahsın “M. Mahallesi ... (...). Sokak No: ... Esenler/İstanbul” adresine arama için gelindiğinde; kapı çalınmasına ve arama kararı bulunduğu belirtilmesine rağmen kapının açılmaması üzerine zor kullanılarak içeri girildiğinde, sanıklardan Feyyaz, Cumali, Fesih, Mesut ve Yılmaz'ın evde, Ramazan'ın ise evden kaçması sonrası kovalamaca sonucunda sokakta yakalandığı, iki ayrı odadan ibaret olduğu anlaşılan evde yapılan aramada, bir bavul içerisinde suç konusu esrarlar ile birlikte çok sayıda kilitli poşet ve 128 MB (Sony Memory Stick) hafıza kartı ele geçirildiği, 04.12.2006 tarihli olay, yakalama ve ev arama tutanağında evin sahibi olarak F. B.'ın da imzasının bulunduğu, sanıkların savunmalarında evde misafir olarak bulunduklarını ve evin M. D. isimli kişiye ait olduğunu beyan ettikleri, hırsızlık soruşturmasına ilişkin Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/144 esas sayılı dosyasındaki iddianamede şüpheliler arasında “M. İ.” isimli şahsın yer aldığı anlaşılmakla;

1-Söz konusu esrarların ele geçirildiği “M. Mahallesi ... (...). Sokak No: ... Esenler/İstanbul” adresinde suç tarihi itibari ile kim veya kimlerin ikamet ettiklerinin muhtarlık kayıtlarından araştırılması, 2-04.12.2006 tarihli olay, yakalama ve ev arama tutanağında evin sahibi olarak imzası bulunan F. B. tanık sıfatıyla çağrılarak, söz konusu esrarların ele geçirildiği yerde, suç tarihi itibari ile kim veya kimlerin kiracı olduklarının, buna ilişkin yazılı bir kira sözleşmesi olup olmadığının sorulması ve sanıklardan Y.. Y..'nın savunmaları da okunarak, söz konusu yerin ikiye bölünmek suretiyle ayrı ayrı kişilerce kullanılıp kullanılmadığının açıklattırılması,

3-Suç konusu esrarların içerisinde ele geçirildiği bavulda bulunarak, geçici muhafaza altına alınan ve Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.12.2006 tarihli, 2006/2939 müt. sayılı kararı ile el konulmasına karar verildiği anlaşılan, 128 MB (Sony Memory Stick) hafıza kartı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanıklar ile bir bağlantısı olup olmadığının araştırılması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10356, Karar No: 2015/6108, Tarih: 08.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10356 E.  ,  2015/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyetine dair ihbar üzerine, olay yeri olan ... ilçesi, ... mevkiine saat 23:45 sıralarında giden kolluk görevlilerince, kazı alanına yakın yerde sanık ...'nun idaresindeki aracın park halinde olduğunun fark edildiği, bu esnada hareket eden aracın takip edilerek durdurulduğu, araçta sanık ... dışında, sanıklar... ve ...'un da olduğunun görüldüğü, sanıklara araçta ne olduğunun sorulması üzerine, araçta bulunan jeneratör, hilti, ucunda ampul olan seyyar kablonun sanıklar tarafından kendiliğinden gösterildiği ve rızaen teslim edilen eşyaların muhafaza altına alındığı, etrafta yapılan incelemede, sanıkların araçlarının ilk görüldüğü yere yakın yerde, bir ağaç kenarında, 75x90 cm ve 135x315 cm genişliğinde iki adet çukurun kazılmış olduğunun, derinliklerinin 7-8 metre kadar olduğunun, bu yere de 600 metre mesafede bir kaya kovuğunun içerisinin birisi 2 metre çapında ve 4 metre derinliğinde, diğeri 1 metre çapında ve 6-7 metre derinliğinde koridor şeklinde kazılmış olduğunun tespit edildiği, olay yerinde inceleme yapan ... Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 27.03.2013 tarihli raporda, ilk kazı yerinin sit alanına yakın yerde ancak sit alanı dışında bulunduğunun, bu kazı yerinde çok sayıda Roma dönemine ait çanak, çömlek ve kiremit parçalarının bulunduğunun, ikinci kazı yerinin ise ... Koruma Bölge Kurulu'nun 30.03.2007 tarih ve 1098 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer aldığının, bu nedenlerle her iki kazı yerinin de 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli yerlerden olduğunun belirlendiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her

ne kadar yargılama neticesinde, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delillerin elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiş ise de; sanıkların ilk görüldükleri yerin kazı alanına yakın olduğunun kolluk tutanağında belirtilmesi, sanıkların saat gece 00:00 sıralarında ve meskun mahal olmayan yerde yakalanmaları, ilk yakalandıklarında üzerlerinin tozlu oluşu ve bunun nedeni konusunda çelişkili ifade vermeleri, yine araçlarında kazı faaliyetinde kullanılabilecek jeneratör, hilti gibi suç aletleriyle yakalanmış olmaları, verdikleri ilk ifadelerinin birbirleriyle çelişkili oluşu, sanık Yunus Konuş'un ilk ifadesinde, bir ağaç dibindeki kazı yerini fark ettiklerini ve içerisine girdiklerini beyan etmesi, sanık ...'un verdiği ilk ifadesinde ise, ustası olan Yunus Konuş'un kendisine kazı işi olduğunu, 2 gündür define bulabilmek amacıyla, araçta bulunan hilti marifetiyle olay yerini kazdıklarını, hep beraber kazı yaptıklarını ama bir şey bulamadıklarını beyan etmesi karşısında, sanıkların ifadelerinin cezalandırılmaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, sanıklar ... ile ...'un ifadelerinden anlaşılacağı üzere, sanıkların ilk kazı yeri olan yaşlı bir ağaç dibindeki kazıyı gerçekleştirdikleri, ancak diğer kazı yeri olan 600 metre ilerideki kazıyı da kendilerinin gerçekleştirdiğinin delillerinin bulunmadığı, böylece sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılan korunması gerekli bölgede izinsiz kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9126, Karar No: 2015/1726, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9126 E.  ,  2015/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/191-2012/349

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri toplamı olan 107,03 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2729, Karar No: 2017/5236, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2729 E.  ,  2017/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2013/42-2015/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı F.A.S. Tarımsal Ürünler Yem Gübre İlaç Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı Aze Tarım Ürünleri Zirai İlaç Gübre Narenciye Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin gübre, kimyasal solüsyonlar üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, “Nitro- Sul” ibareli 2003/12433 nolu markasının 1, 5 ve 32. sınıfta 22/05/2003’den beri tescilli olduğunu, davalıların müvekkilinin “Nitro-Sul” markası ile iltibas yaratan marka ve tanıtım gereçleri kullandığını ileri sürerek tedbiren bu tür ürünlerin toplanmasını, haksızlığın önlenmesini, marka tecavüzünün haksız eyleminin tespitini, önlenmesini, sonuçlarının giderilmesini, kaldırılmasını, internetten satışlarının da önlenmesini, tecavüz nedeniyle doğan zararı dikkate alınarak 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini, hüküm kesinleştiğinde ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Fas Tarımsal Ürünler Limited Şirketi vekili, “NİTRO” sözcüğünün bir kimyasal bileşimi belirttiğini,“N” sözcüğünün azotu, “O” harfinin ise oksijeni ifade ettiğini, her iki elementin de gübre içinde yer aldığını, ayırt edicilik taşımadığını, müvekkilinin markasının “F. A. S Nitro” şeklinde olduğunu ve davacınınkinden ayrıldığını, ortalama tüketicinin karıştıramayacağını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı Aze Tarım Ürünleri Limited Şirketi vekili, müvekkilinin üretim yapmadığını, söz konusu markayı kullanmadığını, “NİTRO” markasını taşıyan ürünleri satın aldığını, davalının Tarım Bakanlığından aldığı belgelere itibar ettiğini, sadece satıcı konumunda olduklarından kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Aze Tarım Ürünleri Limited Şirketi vekili, müvekkilinin üretim yapmadığını, söz konusu markayı kullanmadığını, “NİTRO” markasını taşıyan ürünleri satın aldığını, davalının Tarım Bakanlığından aldığı belgelere itibar ettiğini, sadece satıcı konumunda olduklarından kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Fas Tarımsal Ürünler Limited Şirketi’nin markayı izinsiz olarak gerek internet sitesinde gerekse kataloglarında, ambalajlarında markayı haksız kullandığı, davalı AZE Limited Şirketi’nin de söz konusu ürünleri davacıdan temin ederek satışa sunduğu, aynı sektörde bulunduğundan tarafların markalarını bilebilecek konumda olduğu, sattığı marka ihlali ürünler nedeniyle anılan eylemden sorumlu olduğu, her ne kadar "Nitro" (NO2) kimyasalının ifadesi, bir gübre ile ilgili bir malzemenin veya ham maddenin ifadesi olsa da, davacının markasının "Nitro-Sul" şeklinde tescilli olduğu ve başvuru tarihinde bu yana tescilli olarak kullanıldığı, tanımlayıcı da olsa, ibarenin markasallaştırılmasının haksız rekabet olduğu gerekçesiyle davalıların, eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, tecavüz oluşturan markayı taşıyan gübre solüsyonu ve benzeri ürünlerin, ambalajların, etiketlerin ve tanıtım gereçlerinin toplanarak imhasına, tecavüzün giderilmesine, internet üzerinden satışlarının kaldırılmasına, men edilmesine, markaya tecavüz ve haksız rekabetleri nedeniyle 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı Fas Tarımsal Ürünler Limited Şirketi ve davalı Aze Tarım Ürünleri Limited Şirketi vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalılardan Fas Tarımsal Ürünler Ltd. Şti.’nde yapılan aramaya ilişkin arama tutanağının düzenlenmesinden sonra marka tescil başvurusunun yapıldığının anlaşılmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 624,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8691, Karar No: 2015/27142, Tarih: 18.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8691 E.  ,  2015/27142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın kardeşi olan ... ..., Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 9.10.2006 tarihli kararıyla kasten adam öldürmek, bıçakla yaralama ve bıçakla yaralamaya teşebbüs suçlarından 15 yıl hapis cezasına mahkum edildiği ve dosyasının suç tarihinde Yargıtay'da temyiz aşamasında olduğu, avukat olan sanıkların katılanla görüştükleri ve ... ... vekilliğini üstlenerek Yargıtay'daki işlemleri yürüteceklerini belirtip, Yagıtay'daki tanıdıkları hakimlere para vererek kararın sanık lehine bozulmasını ve sanığın tahliye edilmesini sağlayabileceklerini vaat ettikleri, katılanın da 07.05.2007 günü sanıklardan ... ... banka hesabına 50.000 TL havale ettiği, ancak sanıkların dava dosyasıyla ilgili hiçbir işlem yapmadıkları gibi vekaletnamede almadıkları, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, banka yazısı ve dekontu ile tüm dosya kapsamına göre dolandırıcılık suçunun sanık ... tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılanın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, sanıkların birlikte iş yerine gelerek 15 yıl hapis cezasına mahkum olan kardeşi ... ... ile ilgili Yargıtay'daki işlemleri yürüteceklerini belirtip, Yagıtay'daki tanıdıkları hakimlere para vererek kararın ... ... lehine bozulmasını ve ...'ın tahliye edilmesini sağlayabileceklerini söyleyip 50.000 TL para almak suretiyle kendisini dolandırdıklarını belirtmesi, bu hususun tanık ... ... ... beyanlarınca doğrulanması karşısında, eylemin sübuta erdiği ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma ilamı sonrası değişen katılan ifadesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3784, Karar No: 2014/6530, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3784 E.  ,  2014/6530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2011/602-2012/427

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/10/2012 tarih ve 2011/602-2012/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ING Bank A.Ş. Adına borcu üstlenen TMSF vekili ve müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurtbank Kocaeli Şubesi'nde uzun süre hesabı bulunduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile parasının O.S. hesabına yatırdığını, müvekkili parasının hiçbir zaman O.-S. hesabına gitmeyip, Yurtbank A.Ş.'nin uhdesinde kaldığını, banka tarafından şubelere gönderilen yazılarda hedef gösterilerek paraların O.-S. hesaba yönlendirilmesinin istenildiğini, banka personelinin mudileri istedikleri irade beyanında bulunmaya zorlamak için hatalı fikrin doğumuna veya teyidine ya da devamına kasten sebebiyet verdiklerini, mudilerin banka personelinin prim usulü hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını ileri sürerek, 6.390,24 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, Yurt S. O. S. Ltd. Şti'nin A.. B.. tarafından kurulduğu, davalılar S.. E.. ve M. N. Y.'ün şirketin yöneticisi oldukları, O.S. şirketinin sadece Yurtbank A.Ş. Merkez Şubesi'ndeki hesaptan ibaret olduğu, şirket adına mevduatın Yurtbank A.Ş. Şube'lerince toplandığı, şubelerce toplanan paraların grup şirketlerine kredi olarak aktarıldığı, O. S. hesabına para yatıranların bu şekilde haksız ve hukuka aykırı bir fiile maruz bırakıldıklarının kesinleşen ceza mahkemesi kararından anlaşıldığı, A.. B..'in eyleminin

6762 sayılı TTK'nın 336/5. maddesinde tarif edilen gerek kanunların gerekse sözleşmelerin kendisine yüklediği sair vazifelerin kasten ve ihmal neticesi yapılmaması niteliğinde bulunduğu, TTK'nın 321/son. maddesinde temsile ve idareye salâhiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin sorumlu olacağı hükme bağlandığından B.. H.. dışındaki davalı banka ve yöneticileri olan davalıların meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı hesaba yatırılan anaparaya hesap açılırken belirlenen faizi ekleyerek vade sonu itibariyle akdi faiz istemişse de hesabın açıldığı tarihten itibaren avans faizine hükmetmek gerektiği gerekçesiyle, davalı B.. H.. A.Ş.hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 5.934,95 TL'nin 17.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ING Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF ve davalılar A.. B.., S.. E.. ve M. N. Y.ten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF vekili ve Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ING Bank A.Ş. adına borcu üstlenen TMSF vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ING Bank A.Ş.'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurtbank A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın O.S. Bankası'na gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurtbank A.Ş.'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş.'ye devredilen Yurtbank A.Ş.'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının temyiz itirazlarına gelince; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17.10.2007 tarih ve 2005/120-2007/381 E-K sayılı kararı ile davalılardan A.. B..'in iflasına karar verildiği, kararın 14.01.2008 tarihinde kesinleştiği, ikinci alacaklılar toplantısının ise 12.03.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, bu davalı hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, tahsil davası olarak görülmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.