muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16391, Karar No: 2014/7647, Tarih: 18.04.2014

Mahkemece; anılan hisse senetlerine konu ihalenin feshine dair kararın kesinleştiği, bu karar ile ihale alıcısının mülkiyet hakkının son bulacağı ve taşınır malın mülkiyetinin borçluya geri döneceği, bu nedenle İcra Müdürlüğü'nün 30.01.2013 tarihli kararında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu tarafından, Aydın 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nde 22.10.2010 tarihinde U.. E.., H.. B.. ve M.. E.. aleyhine, U..E.. tarafından, ihalenin usulsüz olması nedeniyle şikayete konu hisselerin mülkiyetinin iktisap edilemediği ve bu nedenle diğer davalıya ve davalılar arasında yapılan temliklerin geçersiz olduğu iddiasıyla hisse devir sözleşmelerinin geçersizliğinin tespitine ilişkin açılan dava halen derdest olup,Yüksek Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/2122 Esas ve 2012/8459 Karar sayılı bozma ilamı sonrasında, Mahkeme'nin 2012/228 Esasında kayıtlıdır.Bu dosyada; 22.10.2010 tarihinde verilen ihtiyatı tedbir kararı da dosya kapsamına göre halen geçerlidir. Hal böyle olunca, M.. E.. tarafından hisse senetlerinin mülkiyetinin iktisabının geçerli olup olmadığının tespitinin yargılamayı gerektireceği ve bu kapsamda az yukarıda belirtilen dava açılmış bulunduğu göz önüne alındığında, İcra Müdürlüğü'nün 30.01.2013 tarihli kararının usul ve yasaya aykırı bulunduğundan iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Şikayet eden vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle; Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31258, Karar No: 2013/2263, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31258 E.  ,  2013/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hürriyeti bağlayıcı cezası adli para cezasına çevrilen suça sürüklenen çocuk hakkında, ayrıca erteleme kararı da verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 6136 sayılı Yasanın 15/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca tayin edilen 13 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrasına göre adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme 4 nolu uygulamadan sonra gelmek üzere “sanık hakkında hükmolunan 13 tam gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek, sanığın 260 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3269, Karar No: 2020/8220, Tarih: 08.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3269 E.  ,  2020/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ..., ..., ... ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.12.2020 Çarşamba günü davalılar davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri Av. ... geldi. Davacı ile diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar ..., ..., ... ve ... vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karar bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlular ... ve ... aleyhine takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını, ... dava konusu taşınmazlarını önce davalı...’e sattığını onunda diğer davalılara devrettiğini belirterek, bu tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Sarıay vekili, dava koşullarının oluşmadığını, borçlu şirket ve diğer davalılar ile müvekkilinin bir organik bağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davalıları tanımdığını, taşınmazı yatırım amaçlı aldığını belirtmiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, dava koşullarının oluşmadığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, davalı...’in borçlu ...’in gayri resmi eşi olduğu, müşterek çocuklarının bulunması diğer davalıların ise ...’nin borçlunun kardeşi olmaları nedeni ile aralarındaki tasarrufun iptali gerektiği, davalı ... yönünden ise hisse devirlerinin doğrudan ...'ya yapılmadığı, ...'ın aracılığıyla bu devirlerin yapıldığı, Nülüfer'e yapılan devir ile ...'a yapılan devirler arasında kısa süre bulunduğu tapu devir senetlerinde belirtilen satış bedelleri ile keşif sırasında belirlenen satış bedelleri arasında büyük fark bulunduğu taşınmazların fiili kullanıcılarının değişmemesi göz önünde bulundurulduğunda davalı ...'ya yapılan satış işlemlerinin gerçek bir satış olmadığı kanaatine varıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesince delillerin usul ve yasaya uygun olarak tartışıldığı, mahkeme kararının hukuka uygun bulunduğu anlaşıldığından; HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince istinaf isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu davalarda amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1). Bu yasal nedenle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir dava olup; tasarrufa konu malların aynı ile ilgili değildir.

Tasarrufun iptali davaları, İİK'nun 282/1 maddesine göre borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan kişi aleyhine açılır. Somut olayda, dava konusu 1185 ada 54 parsel, 26905 ada 4 parsel, 103 ada 11 parsel, 38163 ada 33-34-35 parsel nolu taşınmazdaki borçlu hissesini 10.03.2017 tarihinde davalı...’e o da 26.05.2017 tarihinde 2605 ada 4 parseldeki hissesini davalı ...’ye, 1185 ada 54 parsel, 103 ada 11 parsel, 38163 ada 35 parsel nolu taşınmazdaki hisselerini 16.06.2017 tarihinde ...’a satmıştır. Davalı ... ve ...’ye borçlu tarafından yapılmış bir satış bulunmamaktadır. Anılan davalılar kendi hisselerini davalı...’e satmıştır. Borçlu ... ile davalılar ...arasında bir tasarruf olmadığından bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının borçlu ..., aleyhine açtığı dava ile tefrik kararı verilmiş ve bu davada davalı sıfatı kalmamış olmasına rağmen karar başlığında davalı olarak yer almasıda hatalıdır.

3-Davacının borçlu ..., aleyhine açtığı dava ile tefrik kararı verilmiş ve bu davada davalı sıfatı kalmamış olmasına rağmen karar başlığında davalı olarak yer almasıda hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ..., ... ve ...'nin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu yerel mahkeme kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK 373/1 maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan red kararının kaldırılarak HMK’379/2. maddesine göre dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ..., ..., ...'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 30.429,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ...'dan alınmasına 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2153, Karar No: 2019/9862, Tarih: 16.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2153 E.  ,  2019/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. ünvanlı işveren şirkete verilen kararın Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ edildiği, fakat tebligat yapılan adresin Ticaret Sicil adresi olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Ek : 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca, davalı şirketin Ticaret Sicili adresi araştırılarak, gerekçeli kararın tebliğ edildiği adresle aynı ise işlemsiz iadesi, başka bir adres olduğunun anlaşılması halinde, bu adrese gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19520, Karar No: 2010/4955, Tarih: 25.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19520 E.  ,  2010/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5330, Karar No: 2018/2549, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5330 E.  ,  2018/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6093, Karar No: 2025/3700, Tarih: 26.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6093 E.  ,  2025/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1542 Esas, 2024/916 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/337 E., 2021/159 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2003/32102 "KEREBİÇÇİ ..." ibareli markanın 2016 yılına kadar müvekkili adına kayıtlı olduğunu, müvekkil ile davalı ve babası arasında 2019 yılına kadar devam eden bir ticari ilişki olduğunu, 2016 yılında yaşanan ekonomik kriz sebebi ile zorda olan müvekkilinin faiz karşılığı borç para alışverişi ile markasını davalıya devretmek zorunda kaldığını, ancak bu devri takiben alacak baskısı devam ettiğinden müvekkilinin kızının taşınmazının da borç para ve faiz baskısı altında devredildiğini, kambiyo senedi tanzim edildiğini, taraflar arasındaki anlaşmaya göre senet borcu ödendiğinde marka hakkının iade edileceğini, taşınmazın da kredi ödemelerinin yapılması şartıyla iade edileceğini, bahsedilen tüm ödemeler yapıldığından inançlı işlem ile davalıya teminat olarak devredilen marka hakkını geri isteme hakkının doğduğunu, davalı hakkında tefecilikten suç duyurusunda bulunulduğunu, davalının ve babasının tahsil ettiği ödemelere ilişkin kendi el yazılarının olduğu borç kayıtlarının dosyaya sunulduğunu, yazılı delil başlangıcı olması halinde inançlı işlemin her türlü delille ispatının mümkün olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi zararlarına ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, dava konusu markanın teminat amaçlı olarak inançlı işlemle davalı adına yapılan tescilinin iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; marka devir sözleşmesinin sahte olduğuna ya da davacıya zorla imzalattırıldığına dair bir beyan bulunmadığını, bu yönde yapılmış bir suç duyusunun da bulunmadığını, dava dilekçesine göre müvekkilinin babası ile davacı arasında inanç sözleşmesi varmış gibi marka tescilinin iptalinin talep edildiğini ancak müvekkilinin babasının ticari işlerinden sorumlu olmadığı gibi inançlı işlemin yazılı delille ispatı gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının " ..." ibareli markanın davalı tarafa teminat niteliğinde devredildiğini beyanla davalı tarafa yemin teklifinde bulunduğu, davalının davacının hazırladığı yemin teklifini kabul ederek yemin ettiği, davacının inançlı işlem iddiasını usulüne uygun ispata elverişli yazılı belge ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iddiasını inançlı işleme dayandırdığı, bu iddianın 05.02.1947 tarihli ve İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ya da yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge ile ispatlanması gerektiği, taraflar arasındaki ticari ilişkiye yönelik defter ve kayıtların, tapu kayıtlarının tek başına ispata yeterli olmadığı, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/5405 sayılı soruşturma dosyasında, eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/597 E. 2020/10 K. sayılı kararının ise tehdit, hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin olduğu, dava konusu marka devir sözleşmesi ile ilgisinin bulunmadığı, taraflar arasındaki marka devir sözleşmesinin inançlı işlem olduğuna yönelik yazılı delil niteliğinde belge bulunmadığı, davacı tarafından, davalıya teklif edilen yeminin davalı tarafından ... edildiği, dava konusu marka devir sözleşmesinin, inançlı işleme dayalı olarak teminat amaçlı yapıldığı ve gerçek bir devir işlemi olmadığının davacı tarafça ispatlanamadığı, davanın reddi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı tarafa ait markanın inançlı işlem ile davalıya devrildiği iddiasına dayalı marka tescilinin iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3047, Karar No: 2010/2538, Tarih: 05.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/3047 E.  ,  2010/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30436, Karar No: 2013/3255, Tarih: 14.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30436 E.  ,  2013/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarakdavacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerine dilekçe yazım ücretine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin bendin çıkartılarak yerine “2200 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.