muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6792, Karar No: 2014/14429, Tarih: 24.09.2014

Davalı vekili, davanın reddini ve davacı aleyhine %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı tarafça daha önce acentesi olduğu davalı şirkete teminat olarak verilen imzalı boş senet niteliğindeki bononun acentenin devrinden sonra kendisine iade edilmediği belirtilerek takip konusu yapılan bu senet ile borçlu olmadığının tespiti ve takibin iptali istenilmiş ise de, davacının davalı ile olan acentelik ilişkisinin 3. bir şirkete devir edilerek sona erdiği, bu devir protokolü uyarınca, davacı ile davalı arasında önceden geçerli olan acente sözleşmesi hükümleri kapsamında devirden sonra da 2 yıl süre ile acentenin borçlarından dolayı sorumluluğunun devam ettiği, davalı tarafça yapılan incelemede devir alan şirketin davalı adına kestiği bir kısım fatura bedellerini davalıya göndermeyip acente bünyesinde tuttuğu, yine bir kısım demirbaşları fesih sonrası iade etmediği, borca mahsuben verilen bir kısım çeklerin de karşılığının bulunmadığının tespit edildiği, bu nedenle takip tarihi itibariyle davalı şirketin devir alan dava dışı şirketten 61.279,58 TL alacaklı bulunduğu, teminat senedi niteliğindeki dava konusu 16.000 USD bedelli senedin ise bu alacak miktarının altında kalmakla davalının söz konusu senedi takip konusu yapmakta haklı bulunduğu gerekçesiyle, davacının menfi tespit ve iptale yönelik davasının reddine, dava reddedilmekle birlikte dava nedeniyle takibin tedbiren durdurulmadığı anlaşıldığından, davalı tarafın davacı aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesine yönelik talebinin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı asil temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, davanın itirazın iptali davası olmayıp, menfi tespit davası olması ve davalının yetki itirazında bulunmamış olmasına göre, davacının yetki itirazı ile aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı asil temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, davanın itirazın iptali davası olmayıp, menfi tespit davası olması ve davalının yetki itirazında bulunmamış olmasına göre, davacının yetki itirazı ile aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taraflar arasında akdedilen acentelik sözleşmesi uyarınca teminat olarak verildiği iddia edilen senedin icra takibine konulması nedeniyle bu senetten dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taraflar arasında münakit 10.09.2005 tarihli acentelik sözleşmesinin 43. maddesinde çıkacak ihtilaflarda davalının defter ve kayıtlarının geçerli ve kesin delil teşkil edeceği, davalı şirketin, defter kayıtları uyarınca davacıdan takip ve dava tarihi itibariyle 61.279,58 TL alacaklı olup, davalının bu alacağının tahsilini teminen senedi takibe koymasında yasa, sözleşme ve objektif iyiniyet kurallarına aykırılık bulunmadığının belirtildiği, davacı tarafın da bilirkişi raporuna itirazında dosyada mevcut iddia ve beyanları ile bu iddialarını destekler mahiyetteki delil ve belgelerinin özellikle de malzemelerin teslimine ilişkin tutanaklar ile diğer ilgili tutanaklar, çekler, hakedişler, bu kapsamda keşide edilen ihtarnameler, delil olarak sunulan icra dosyaları ve dava dosyası kapsamları incelenmeksizin rapor düzenlendiği belirtilmek suretiyle bilirkişi raporuna yönelik somut ve ciddi itirazlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece davacının rapora yönelik işbu itirazlarının ve dayanılan belgelerin iddia edildiği üzere borcu söndürücü nitelikte bulunup bulunmadığının değerlendirilip, gerekirse bu itirazları karşılayacak şekilde ek rapor ya da farklı bir bilirkişi heyetinden yeni bir bilirkişi raporu alınmak ve sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı asile iadesine, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13961, Karar No: 2019/8208, Tarih: 10.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13961 E.  ,  2019/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tebligat Kanunu 35/son maddesinin “Daha önce yurt dışındaki adresine tebligat yapılmış Türk vatandaşı, yurt dışı adresini değiştirir ve bunu tebliğ çıkaran mercie bildirmez, adres kayıt sisteminden de yerleşim yeri adresi tespit edilemezse, bu kişinin yurt dışında daha önce tebligat yapılan adresine Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğunca 25/a maddesine göre gönderilen bildirimin adrese ulaştığının belgelendiği tarihten itibaren otuz gün sonra tebligat yapılmış sayılacağı” şeklindeki düzenlemesi gereğince, davalılardan ...’e gerekçeli kararın tebliğ edildiği kabul edilerek dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de; Dosya arasında bulunan 21.06.2016 tarihli “Adres Araştırması Formu”nda davalı ...’ün Mernis(yurtiçi) Adres Bilgisi olarak “Nişantaşı M. Kalemkar Sokak B.bl No: 16 Konya 9980” yazdığı ve dolayısıyla adres kayıt sisteminden davalının yerleşim yerinin tespit edilebilir olduğu, bu nedenle yapılan yurtdışı tebligatının usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, davalının belirtilen yurt içi adresine gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Tarafların murisi (61510014390 TC kimlik numaralı) Mustafa ve Ayşe oğlu ... adına belgesizden zilyetliğe dayalı olarak aynı çalışma alanı içerisinde (Cihanbeyli İlçesi, Gölyazı-Demir Köyü) tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının, Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7913, Karar No: 2023/935, Tarih: 09.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7913 E.  ,  2023/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 Tarihli ve 2021/549 Esas 2021/609 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan, 5237 Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 Tarihli ve 2022/694 Esas, 2022/997 Karar Sayılı Kararı

1. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ;

1. Cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,

2. Sanık ...'ın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ;

1. Cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,

2. Sanık ...'ın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ;

1. Sanığın eyleminin, meşru savunma kapsamında kaldığına,

2. Haksız tahrikin varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile tanık ...'un olay yeri olan ve birlikte yaşadıkları dairede tartışmaya başladıkları, tartışma seslerini duyan tanık Bartuğ'un aynı sitenin havuz kısmında alkol almakta olan sanıklara durumu anlatması üzerine, sanık ...'in doğrudan sanık ...'ın ise peşinden seslerin geldiği maktulün dairesine gittikleri, sanık ...'in ısrarlı şekilde kapıya vurması üzerine maktulün kapıyı açtığı, sanıkların içeriye girdikleri, sanık ... ile maktul arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ...'in maktulü birden fazla kez bıçaklayarak otopsi raporunda belirtilen şekilde öldürdüğü olayda, maktulün hedef alınan vücut bölgeleri, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli bir silah olması ve maktulün olay yerinden kaçmasıyla eylemin son bulması karşısında sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, maktulle çıkan tartışmaya engel olmayan, sanık ...'in yanında durarak onda olan suç işleme kastını kuvvetlendiren ve tanık ...'un müdahalesine engel olan sanık ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 20.08.2019 tarihli ; "Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ (karaciğer, diyafragma, ince bağırsak ve mezenter) ve büyük damar (sol juguler ven, vertebral arter) kesisinden gelişen iç kanama (hemoperitoneum) ve dış kanama, diyafragma kesisinden gelişen pnömotoraks sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, sanıklar hakkında düzenlenen adlî muayene raporları, kamera görüntüsü inceleme tutanağı, uzmanlık raporları, tanık Bartığ'un aşamalardaki ifadeleri ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de; sanık ...'ın sanık ...'in eyleminin kapsamını ve çerçevesini bildiği ve aynı kast altında eylemine iştirak ettiğine veya yardım ettiğine dair, savunmasının aksine mahkumiyetine yeter somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden hükmün kaldırılmasına ve atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de; sanık ...'ın sanık ...'in eyleminin kapsamını ve çerçevesini bildiği ve aynı kast altında eylemine iştirak ettiğine veya yardım ettiğine dair, savunmasının aksine mahkumiyetine yeter somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden hükmün kaldırılmasına ve atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar Vekili Yönünden

1. Takdiri İndirim

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, "kişiliği, suçtan sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki etkileri" dikkate alınan sanık hakkında yeterli gerekçe ile takdirî indirim nedeni uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın Mahkumiyetine Karar Verilmesi

Sanıkların havuz kenarında oturmakta olduğu sırada tanık Buğra'nın beyanıyla sanık ...'in peşinden giden sanığın çıkan tartışma sonucu ani gelişen kastla sanık ...'in maktulü öldürdüğü olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca eyleme yardım ettiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafii Yönünden

1. Maktulün, talebi ve izni olmadığı halde özel hayatına müdahale edecek biçimde ikametinin içine haksız bir şekilde giren sanığa gösterdiği tepki sonrası elinde silah niteliğini haiz bir alet de olmadığı halde orantısız şekilde sanık ...'in birden fazla bıçak darbesiyle yaralandığı, sanığın olay yerinden kaçmasıyla eylemin son bulduğu, bu haliyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

Sanık ...'in herhangi bir yardım talebi olmadığı halde geç saatte maktulün kapısını çalması, izni olmadığı halde konutuna girmesi ve çıkan tartışma sonucu maktulü bıçaklayarak öldürmesi karşısında ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla sanık yararına haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/694 Esas, 2022/997 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 39/2-a, c ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında ise ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince temyiz edilmesi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, bölge adliye mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle anılan sanık bakımından bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayız.

Olayın oluş şekli değerlendirildiğinde; Maktul ile tanık ...’un bir site içinde bulunan dairelerinde birlikte yaşadıkları, olay günü 21:00 - 22:00 saatleri arasında maktul ile tanık ... arasında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı, sanıklar... ... ve ...’ın site bahçesinde birlikte alkol aldıkları sırada sanıkların savunmasına göre yanlarına gelen bir çocuğun “ablayı öldürüyorlar, yardım eder misiniz” demesi üzerine sanıkların seslerin geldiği maktulün evine koşarak gittikleri, tanık ...’un beyanına göre sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı...” diye bağırıp küfür ettikleri,

tanık ...’un gelenlerin maktulün alacaklıları olduğunu düşünerek kapıyı açmamasını istediği ancak maktulün kapıyı açınca sanıkların evin içine rıza dışı girdikleri, maktul ile sanık ... arasında boğuşma başladığı, bu esnada sanık ...’in üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak maktule 12 tane bıçak darbesi vurduğu, sanık ...’ın ise yaralı durumdaki maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a elini önler şekilde uzatıp, “bacım sen karışma” diyerek engel olduğu, maktulün yaralanmasına bağlı olarak kaldırıldığı hastanede öldüğü anlaşılmıştır.

Sanık ...’ın hukuki durumu değerlendirildiğinde, öldürme fiilini gerçekleştiren asli fail... ... ile birlikte maktulün dairesine gelmesi, sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı...” diye bağırıp küfür etmeleri, rıza dışında zorla evin içine girmeleri, evin içerisinde diğer sanık ... maktul ile kavga edip onu bıçakladığı sırada müdahale ederek engelleme imkanı varken sessiz kalarak asli faile manevi destek vermesi, bunun yanında yaralı vaziyette bulunan maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a engel olup “bacım sen karışma” diyerek suçun işlenmesi sırasında asli faile yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırması nazara alındığında sanık ...’ın eyleminin Türk Ceza Kanunu’nun 39/2-c maddesi kapsamında kaldığı, sanığın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği, bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bu hükme yönelik onama kararına katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2017/7527, Karar No: 2019/4962, Tarih: 01.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/7527 E.  ,  2019/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KIRŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suçta kullanılan 34 AK 522 plaka sayılı araç sahibinin araç üzerindeki şerhin kaldırılması talepli 30/11/2017 havale tarihli dilekçesinin mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür

Sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1868, Karar No: 2020/169, Tarih: 08.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1868 E.  ,  2020/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Tüketici Mahkemesince verilen 10/01/2019 tarih ve 2018/176 E- 2019/16 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/02/2019 tarih ve 2019/167 E- 2019/204 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ziraat Bankası Kayseri...Şubesinde adına dört ayrı vadeli döviz hesabında Euro olarak bulunan parasının bilgisi ve onayı olmadan Ziraat Bankası Sanayi Şubesine aktarıldığını, ve faiz oranında 2,50’den 1,50’ye düşürüldüğü, bu işlemler nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını elire sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın aktarma tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işlemin 21/10/2015 tarihinde % 2,5 ile şubeden şubeye hesap aktarımı olduğunu, faiz oranının yine % 2,5 olduğunu, ancak faizin dönem sonu 17/06/2016 olması nedeniyle o tarihte güncel olan ne ise o faiz oranı verildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu , toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi raporlarında bankaların işlemlerin daha kolay ve seri olmasını sağlamak, müşteri memnuniyetini artırmak, aynı grup müşterileri aynı şubelerde toplayarak daha nitelikli hizmetler

vermek amacıyla dönem dönem şubeler arası müşteri devirlerinin yapıldığı, bankaların genel uygulamasında bu tip devirlerin müşteriye sorulmadan yapıldığı, somut olayda da banka, hinterland düzenlemesi kapsamında mevduat müşterilerinin adreslerine yakın şubelerden hizmet almasını sağlamak amacıyla hesapları sanayi şubesine devrettiği, davacının 04/08/2016 tarihinde mevduat hesaplarının devredildiği şubedeki hesaplarından itiraz etmeksizin ana para üzerine tahakkuk etmiş faizlerini tahsil ettiği, kaldı ki bu devir nedeniyle davacının herhangi bir nedenle faiz veya buna benzer maddi kayba sebebiyet verilmediği, mevduat hesaplarının devreden şubede olduğu gibi aynı şartlarla devam ettiği ve devir nedeniyle herhangi bir faiz oranı düşürülmesi veya değişikliği işleminin söz konusu olmadığı, davacının maddi olarak bir zararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.