muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9966, Karar No: 2014/10678, Tarih: 30.04.2014

3-Gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulaması açısından, ulusal bayram ve genel tatil ücreti prime esas kazançlar içerisinde değerlendirilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan brüt ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından, damga ve gelir vergisi kesintilerinin yapılmasıyla yetinilerek, işçi payına düşen prim kesintilerinin nazara alınmaksızın alacağın net tutarının belirlenmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4144, Karar No: 2007/5968, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4144 E.  ,  2007/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacılar ile davalılar ..., ... ..., ..., ..., ... ... ... vekilleri ile davalı ... ... tarafından temyiz edilmiş davacılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili avukat ... ile davalılar ... ... vs. vekili avukat ... davalı ... vekili avukat ... .... Davalı ... ... vekili ve davalı ... gelmedi. Davacılar ile davalılar ..., ... ..., ..., ..., ... ... ... temyiz dilekçelerinin süresi içinde, davalı ... ...’nın temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, davalı yükleniciler ile arsa sahipleri arasındaki sözleşmeye istinaden inşa olunan binadan daire satın alan davacıların eksik bırakılan imalâtın bedelinin tahsiline ilişkin olarak açılmış olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacılar ile davalı ... ve Makbule haricindeki davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... ..., 01.07.2005 tarihli dilekçesi ile mahkeme kararını temyiz etmiş ise de dilekçesinde imza olmadığı gibi temyiz defterine kaydettirmemiş ve harcını da yatırmamış olduğundan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre mümeyyiz davalıların tüm, davacıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Yüklenici ve arsa sahibinden daire satın alan davacılar, davalarında inşaatın ortak yerlerindeki eksik imalâtın bedeli dışında ayrıca kendi bağımsız bölümlerinde eksik bırakılan imalâtın bedelini de talep etmişlerdir. Oysa mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen alacağın tamamı binanın ortak yerlerindeki eksik imalâta ilişkin olup, bağımsız bölümlerdeki eksik imalât değerlendirilmediğinden mahkemece bilirkişilerden bu konuda ek rapor alınarak varsa bağımsız bölümlerdeki eksik işlerin bedeline de hükmedilmelidir. Mahkeme kararında yüklenici ...’dan tahsil kararı verileceği yerde davalı ... ...’dan tahsil kararı verilmesi maddi hatadan kaynaklanmış olup, mahkemesince her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalı ... ...’nın temyiz isteminin reddine, (2.)bent gereğince davalılar ..., ..., ..., ... ve ... ...’un tüm, davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, (3.)bent uyarınca hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 151,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ... ..., ..., ..., ... ... ...'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 03.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7479, Karar No: 2018/25, Tarih: 04.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7479 E.  ,  2018/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen 30.11.2015 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından mahkemece yapılan yargılamada yaşı küçük mağdurenin velisi sıfatıyla sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan ...'e kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasından sonra yapılan yargılama neticesinde kurulan işbu temyize konu hükümlerin tebliğ edildiğine dair bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa tebligat parçasının temin edilmesi, aksi halde yokluğunda kurulan hükümlerin kanun yollarına başvurma hakkı bulunan katılan ...’ye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2982, Karar No: 2021/1955, Tarih: 03.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2982 E.  ,  2021/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.01.2018 tarih ve 2015/97 E- 2018/47 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 04.03.2019 tarih ve 2018/1316 E- 2019/412 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete ait muhasebe kayıtlarının kontrolü esnasında 3 adet çekin kayıp olduğunun tespit edildiğini, yapılan araştırmada çeklerin boş kısımlarının doldurularak imzalanmak suretiyle davalı ... Derneğine dernek tarafından da ciro yolu ile kulüp yöneticisi davalı ...'e verildiğinin anlaşıldığını, davacının davalı spor kulübü ile hiç bir ticari ilişkisi bulunmadığını ve derneğin amacı dışında çek kabul etmesinin mümkün olmadığını, davalı ...'in davalı derneğin yöneticisi olduğundan iyiniyetli yetkili hamil olarak kabul edilmeyeceğini ileri sürerek davacının dava konusu çekler nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı şirket yetkilisi ...'ın davalı kulüpte as başkan olduğunu ve davalı kulüp adına imza yetkilisi olduğunu, ...'ın davalı kulübe olan borcu ve davacı firmanın reklamları karşılığında davaya konu çeklerin davalı ...'a verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...'in çeklere düzgün ciro silsilesi ile iyiniyetli yetkili hamil olduğunu, davacının çeklerin rızası dışında elinden çıktığını ve davalının kötü niyetli olduğunu kanıtlaması gerektiğini, davacı şirket yetkilisi ...'ın davalı ...'a başkan adayı olduğunu ancak seçimi kaybettiği için kötü niyetle bu davayı açtığını savunarak davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu çeklerin davacı şirket yetkilisinin verdiği açıkça çek keşide edebilme yetkisine haiz vekil ... tarafından imzalanarak davalı ... Derneğine teslim edildiği, dernek tüzüğüne göre kulübün amaçlarını gerçekleştirmek üzere bir takım kat karşılığı inşaat işleri yaptırabileceği ve gelir elde edebileceğinin düzenlendiği, çek almasının dernek faaliyetlerine aykırılık teşkil etmediği, çekin bir ödeme vasıtası olup aksinin iddia eden tarafından yazılı delille kanıtlanması gerektiği davacı tarafın iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, dava dışı ...'ın, şirketin eski müdür ve ortaklarından olduğu, yine dosya içerisinde mevcut 28/01/2015 tarihli vekaletnamesi ile şirket müdürü Muazzez Kanat'ın şirket adına çek keşide etmek dahil tüm işlemleri takip yetkisini ...'a verdiği, davaya konu çeklerin keşide tarihinin de bu vekaletnamenin düzenlendiği tarihten sonraki dönemlere ait olduğu, bu nedenlerle davacı tarafın çeklerin sahteliği iddiasını ispat edemediği, eski şirket temsilcisi ...'ın davalı dernekte yöneticilik yaptığı, dava konusu çeklerin davacı şirket temsilcisi tarafından derneğin faaliyetini sürdürmesine yönelik bağışlama amacıyla verildiği, davalı derneğin bağış almasına yönelik yasal engel bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8331, Karar No: 2024/9847, Tarih: 30.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8331 E.  ,  2024/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/373 E. 2016/203 K.

SUÇLAR : Hakaret, Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılan ...'ın yanında katılan ... olduğu halde, eşinin miras payı olan ve sanık ...'nin kullanımında olan eve gelip kapıyı çaldığı ve içeriye seslendiği, sanık ...'ın ise katılana hitaben "Beşikdüzü orospususun, buralarda 3 aydır orospuluk yapıyorsun, sinkaf ederim seni, sinkaf ettireceksin ağzını, gidin buradan sizi doğrarım, öldürürüm" şeklinde sözler söylediği, katılan ...'in sanığı uyarması neticesinde sanığın bu kez müşteki ...'e hitaben "sende orospusun" şeklinde söz söylediği, akabinde katılan ...'in kapıyı ittirdiği ve kapının açıldığı, sanğın ...'e hitaben "o ayağını g..ne sokarım" şeklinde sözler söylediği ve bu şekilde katılanlara hakaret ettiğniin ve onları tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının 1 inci cümlesi, 125 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.11.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9919, Karar No: 2006/9937, Tarih: 21.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9919 E.  ,  2006/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Çatalca 1.A.H.(Aile) Mahkemesi

Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydın beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK.168) Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının yerleşim yerinin Çatalca olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tercih hakkını doğru olarak kullanmıştır. İşin esasının incelenmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 450 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.06.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/7664, Karar No: 2009/9269, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7664 E.  ,  2009/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kamulaştırma davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kıyıköy enerji nakil hattı için davalıya 49 yıllığına irtifak hakkı tesis edildiğini, 2002 yılı irtifak hakkı bedelinin süresinde ödemediğini ileri sürerek, gecikme faizi ve KDV ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece hakem sıfatı ile dava görülmüş ve davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 Sayılı Kanunun 1. maddesi "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet'e veya belediyelere veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usülüne göre halledilir" hükmünü içermektedir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Somut olayda davacının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Ancak davalı ... özel hukuk hükümlerine göre kurulmuş, ticari esaslara göre faaliyet gösteren şirket olup, 3533 sayılı Yasada belirtilen kamu 2009/7664-9269

kuruluşlarından değildir. O halde taraflar arasındaki ihtilafın hakem sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılması mümkün değildir. Mahkemece genel mahkeme sıfatı ile davanın görülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/110, Karar No: 2016/6047, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/110 E.  ,  2016/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazda 151-152-153 nolu bölümlerin sahibi olduğu, davalı tarafın sahibi bulunduğu 151-152-153 nolu bölümlerin aidatlarını 2005 yılı Aralık ayından beri ödemediğini bu nedenle 4.850 TL aidat borcu ile aidatlara ilişkin ceza-i şart ve faizlerinin tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kat Mülkiyeti Kanununun 22. maddesinin 1. fıkrasına göre; kat maliki, aynı Yasanın 20. maddesi uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarı ile sınırlı olup; yaptığı ödeme kira borcundan düşülür hükmü yer almaktadır.

Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalının anataşınmazda 152 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğu, davaya konu edilen 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerde tapu kaydına göre malik olmadığı ve davalı savunmasında 152 numaralı bağımsız bölüm hariç 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerle ilgisinin olmadığı ve kullanan veya kiracı sıfatının olmadığı belirtilmiş olup, hükme esas bilirkişi raporunda ise davalının aidatların belirlendiği kat malikleri kurul kararında 152, 153 ve 151 numaralı bağımsız bölümler içinde imza attığını belirterek üç ayrı bağımsız bölüm için de borç hesaplamış olup, mahkemece bu hususta başkaca bir araştırma yapılmadan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Buna göre mahkemece davaya konu edilen 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlerin davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya bu bağımsız bölümlerde davalının kiracı sıfatı ile yararlanıp yararlanmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde araştırılıp buna dair tüm bilgi ve belgeler dosya arasına alınmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davalının malik olmadığı 151 ve 153 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin ortak gider borcundan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26778, Karar No: 2016/23914, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26778 E.  ,  2016/23914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye tediye alacağı, sair sosyal yardım haklarından doğan alacak, ek tazminat, vardiya zammı ücreti ile yol-yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... İşletmeleri avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan ... yer altı sahasında, ... üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının ... İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise ... İşletmeleri Kurumundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “...” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “...” adresine tebliğ edilmesi üzerine, ... İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.