muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13051, Karar No: 2016/14390, Tarih: 23.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/13051 E.  ,  2016/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, murisin borcundan dolayı, mirasçı olan borçlular hakkında başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlular vekili, icra mahkemesine başvurusunda, murisin borcundan dolayı doğrudan mirasçılar aleyhine takip başlatılamayacağını, aksi düşünülse bile, murisin kredi borcuna ilişkin mirasçılara bilgi verilmeden takibe girişilemeyeceğini, murisin mirasçıları olduklarını gösterir ibare bulunmaksızın ödeme emri gönderilemeyeceğini, ödeme emrinde belirtilen faiz alacağının başlangıç tarihinin ve faiz oranının açıkça gösterilmediğini ve borçlulardan ...’in haciz tehdidi ile usulsüz olarak borcu yüklenmek zorunda bırakıldığını belirterek takibin ve borçlu ... hakkında yapılan işlemin iptali ile hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, Mahkeme, icra takibinin, muris ölmeden evvel başlatılmadığı bu nedenle mirasçılara karşı doğrudan icra takip yapılamayacağını ve bu hususun takibin her aşamasında re’sen dikkate alınması gerektiğini belirterek takibin iptaline karar vermiştir.

Şikayet ve icra takip dosyasının incelenmesinde, muris ...’in 14.02.2014 tarihinde vefat ettiği, murisin kredi ve kredi kartı borcundan dolayı, mirasçıları ..., ..., ..., ... hakkında 05.09.2014 tarihinde icra takibine başlandığı, ödeme emrinin, tüm borçlulara, en son tebligatın 19.09.2014 tarihinde yapılmak suretiyle, tebliğ edildiği, borçlulardan ...’in, 19.09.2014 tarihinde takip dosyasına başvurarak, her türlü dava ve itiraz hakkından vazgeçip takip borcuna yönelik olarak, icra müdür yardımcısı huzurunda alacaklı ile, İİK'nun 111. maddesi gereğince taksitlendirme sözleşmesi imzaladığı, iş bu şikayet için icra mahkemesine başvuru tarihinin ise 13.02.2015 olduğu görülmüştür.

İİK'nun 53. maddesine göre terekenin borçlarından dolayı ölüm günü ile beraber üç gün içinde takip geri bırakılır. Mirasçı mirası kabul veya reddetmemişse bu hususta Türk Medeni Kanunu’nda belirlenen müddetler geçinceye kadar takip geri kalır.

TMK'nun 606/1. maddesine göre ise mirası ret süresi üç aydır. Buna göre murisin ölümü üzerine üç gün ve devamında üç ay süre ile mirasçıları hakkında takip yapılamaz.

Somut olayda şikayetçi borçluların murisi olan ...’in 14.02.2014 tarihinde vefat ettiği, 3 aylık süre dolduktan sonra 05.09.2014 tarihinde, şikayetçi mirasçılar aleyhine icra takip yapıldığı, yapılan takibin İİK'nun 53. maddesine uygun olduğu anlaşılmaktadır.

TMK'nun 606/1. maddesine göre ise mirası ret süresi üç aydır. Buna göre murisin ölümü üzerine üç gün ve devamında üç ay süre ile mirasçıları hakkında takip yapılamaz.

Somut olayda şikayetçi borçluların murisi olan ...’in 14.02.2014 tarihinde vefat ettiği, 3 aylık süre dolduktan sonra 05.09.2014 tarihinde, şikayetçi mirasçılar aleyhine icra takip yapıldığı, yapılan takibin İİK'nun 53. maddesine uygun olduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 16. maddesine göre; “Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere icra ve iflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır.”

Borçlular vekili, murisin kredi borcuna ilişkin mirasçılara bilgi verilmeden takibe girişilemeyeceği ve murisin mirasçıları olduklarını gösterir ibare bulunmaksızın ödeme emri gönderilemeyeceğine dair şikayetinin ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde icra mahkemesine yapılması gerektiği ancak şikayetin 7 günlük süreden çok sonra yapıldığı bu nedenle de (şikayetin) süresinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan ödeme emrinde belirtilen faiz alacağının başlangıç tarihinin ve faiz oranının açıkça gösterilmediğine ilişkin iddialar borca itiraz niteliğinde olup, takibin şekline göre İİK'nun 62/1. maddesi uyarınca, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde icra müdürlüğüne yapılması gerekir. İcra müdürlüğü yerine, icra mahkemesine yapılan itiraz fuzuli olup bir hukuki sonuç doğurmaz.

İİK.nun taksitle ödeme başlıklı 111.maddesinde aynen; "Borçlu alacaklının satış talebinden evvel borcunu muntazam taksitlerle ödemeği taahhüt eder ve birinci taksiti de derhal verirse icra muamelesi durur. Şu kadar ki borçlunun kafi miktar malı haczedilmiş bulunması ve her taksitin borcun dörtte biri miktarından aşağı olmaması ve nihayet aydan aya verilmesi ve müddetin üç aydan fazla olmaması şarttır. Borçlu ile alacaklının borcun taksitlendirilmesi için icra dairesinde yapacakları sözleşme veya sözleşmelerin devamı süresince 106 ve 150/e maddelerindeki süreler işlemez. Ancak bu sözleşme veya sözleşmelerin toplam süresinin on yılı aşması halinde, aştığı tarihten itibaren süreler kaldığı yerden işlemeye başlar. Taksitlerden biri zamanında verilmezse icra muamelesi ve süreler kaldığı yerden devam eder" düzenlemesine yer verilmiştir.

Taksitlendirme sözleşmesinde, ödemeyi ikiye ayırmak gerekir. Birincisi İİK.nun 111.maddesinin 1. ve 2.fıkralarında düzenlenen borçlunun yasal hakkından doğan taksitlendirme, ikincisi ise, hacizden önce veya sonra alacaklının kabulüne bağlı olan taksit sözleşmesi ile yapılan taksitlendirmedir. ( Kuru, Baki; İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, (İstanbul: Türkmen Kitabevi, 2004), Sh.522 - 525 arası)

Taksitlendirme sözleşmesinde, ödemeyi ikiye ayırmak gerekir. Birincisi İİK.nun 111.maddesinin 1. ve 2.fıkralarında düzenlenen borçlunun yasal hakkından doğan taksitlendirme, ikincisi ise, hacizden önce veya sonra alacaklının kabulüne bağlı olan taksit sözleşmesi ile yapılan taksitlendirmedir. ( Kuru, Baki; İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, (İstanbul: Türkmen Kitabevi, 2004), Sh.522 - 525 arası)

Somut olayda borçlu ... ile alacaklı arasında, icra müdür yardımcısı huzurunda düzenlenen 19.09.2014 tarihli sözleşme, alacaklının kabulüne bağlı olan taksit sözleşmesi niteliğinde olup, İİK.nun 111. maddesinin aradığı şekil şartlarına uygun olup, bahse konu evrakın icra müdürlüğü huzurunda yapılmadığı iddiası dar yetkili olan icra mahkemelerinde incelenemez.

Bu durumda, mahkemece, borçlular vekilince öne sürülen iddialar hakkında, yukarıda yazılan gerekçe doğrultusunda, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12436, Karar No: 2018/649, Tarih: 25.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12436 E.  ,  2018/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1678, Karar No: 2017/137, Tarih: 11.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/1678 E.  ,  2017/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK' nın 342/1, 59/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Vergi Dairesi mükellefi olarak fırıncılık faaliyeti bulunan sanığın, hakkında beraat kararı verilen eşi ...'dan aldığı .... Noterliğince 28.02.2002 tarihinde düzenlenmiş görünen ... yevmiye sayılı "... çek hesabı açtırma... çek keşide etme..." yetkilerini de havi vekaletnameye dayanarak ... Bankası ... Şubesinde açtırdığı ... no'lu hesaptan aldığı çek karnelerinden birine dahil olan suça konu 05.06.2005 keşide tarihli 0153274 seri no'lu çek yaprağını, katılan şirketten aldığı un bedeli olarak, ön yüz yazı ve rakamlarını ve kesideci ... imzasını, kimliği belirlenemeyen ücüncü bir şahsa yazdırıp attırarak sahte olarak düzenletip, çekin sahteliğini bilerek cirolayıp katılan şirket pazarlamacısına verdiği ve "resmi belgede sahtecilik" suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suça konu çeki çek hesabı sahibi olan eşi ...’dan aldığı genel vekaletnameye istinaden keşide ettiği, yapılan icra takibine bir itirazının bulunmadığı ve alınan savunmasında çeki kendisinin ciro ettiğini kabul ettiği anlaşılmakla, suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında atılı suçtan beraat hükmü verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23191, Karar No: 2018/1917, Tarih: 13.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23191 E.  ,  2018/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, taraflar arasında yaşanan olayları anlattıktan sonra, tanık beyanlarına göre davalı kadının az, davacı erkeğin ise fazla kusurlu olduğu belirtilmiş ancak taraflara yüklenen kusurlar somut olarak gerekçe de gösterilmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/1-c. maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, gerekçesiz karar oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/3784, Karar No: 2015/32805, Tarih: 06.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/3784 E.  ,  2015/32805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/236353

Mahkeme : ANTALYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 15/05/2013 - 2012/214 esas ve 2013/177 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç konusu esrarın kargo aracılığı ile sanık tarafından gönderildiğine ilişkin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkındaki soruşturma ayrılan B... Y... K...'ın soyut beyanı dışında delil olmadığı dikkate alınarak;

a) Sözü edilen esrarın bulunduğu paketin kargoya verildiği tarihte varsa kamera kayıtlarının getirilerek duruşmada izlenip tartışılmasının sağlanması,

b) Göndericisi A.. U.., alıcısı B.. Y.. K.. olan gönderiye ilişkin kargo şirketinde bulunan belgeler içinde göndericinin el yazısı ve/veya imzasının bulunduğu belge olup olmadığının araştırılması, varsa aslının getirtilerek sanığa gösterilmesi; sanık yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediğinde, sanığın suç tarihinden önce resmi makamlara verdiği elyazısı ve imzalarının bulunduğu belge asılları getirtilip, huzurda yazı ve imza örnekleri alındıktan sonra, kargo belgesindeki yazı/ ve/veya imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi ya da uzman kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ikrarından dolayı sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, Başkan Vekili tekerrür yönünden ek gerekçesi ve oybirliğiyle, 06/11/2015 tarihinde karar verildi.

EK GEREKÇE

Dairemizin 15/02/2012 tarih ve 2008/18536- 2012/1087 sayılı kararına yazdığım karşı oy gerekçemde belirttiğim nedenlerle; sadece para cezasından ibaret mahkûmiyeti, TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanmasını gerektirecek bir tekerrür oluşturmadığı halde, sanık hakkında bu fıkraların uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenle, bozma nedenine belirtilen bu aykırılığın da eklenmesi gerektiği kanısındayım. 06/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2013/2054, Karar No: 2015/37737, Tarih: 03.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2054 E.  ,  2015/37737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Sanık için tebligat ve posta masrafı olarak yapılan toplam 19 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4306, Karar No: 2020/1940, Tarih: 03.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4306 E.  ,  2020/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak, davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmekle; daha önceden belirlenen 03/03/2020 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, düzenlediği faturalar ile kendisinden 01.05.2011-30.11.2014 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen faturalar ile kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden belediye tüketim vergisi, enerji fon bedeli, TRT payı ve KDV bedelinin tahsil edildiğini, işbu bedellerin tüketim ve hizmet karşılığı olmaması nedeniyle tahsilinin mevzuata aykırı olduğunu, zira kayıp-kaçak bedelinin elektrik enerjisinin nakli sırasında meydana gelen kayıplarla, başkaları tarafından yasal olmayan yollarla kullanılan elektrik enerjisinden oluştuğunu, kaçak elektrik bedelinin hem dürüst abonelerden hem de kaçak elektrik kullananlardan tahsil edilmesinin mükerrer tahsilata neden olduğunu, bu itibarla kayıp-kaçak bedeli ve ferilerinden sorumlu olmadığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı ilamı ile elektrik abonelerinden tahsil edilen bu bedellerin iadesinin gerektiğine karar verildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik toplam 150.627,33 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ; Dairemizin 26.12.2016 tarih ve E.2016/7812-K.2016/16304 sayılı ilamı ile, " ...Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir."gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ve alınan 04/02/2019 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda; “...davalı elektrik idaresinin tanzim ettiği elektrik faturaları EPDK tarifelerine uygun ise de, 6719 sayılı kanunla değiştirilen 6446 sayılı EPDK'nın 17/6-ç maddesinde kayıp kaçak oranları EPDK hedef oranlarını geçmemek şartıyla kayıp kaçak bedellerinin tarifelerde yer alarak tüketicilere yansıtılacağı düzenlendiğinden yukarıda da belirtildiği üzere hedef kayıp kaçak oranını aşan kısım yönünden hesaplama yapılarak iadesi gerekmiştir.

Davalı şirketin kayıp kaçak bedelinin gömülü olduğu EPDK ulusal tarifesinin ilgili ticarethane grubuna uygulanacak enerji satış fiyatından indirim yapmıştır. İndirimler gömülü kayıp kaçak bedelinin de dahil olduğu birim fiyattan, bir başka deyişle çıplak enerji birim satış bedeli + kayıp kaçak bedeli üzerinden yapıldığından, kayıp kaçak bedeli kaçınılmaz bir şekilde mükerrer olarak faturaya yansımıştır.

Gerçekleşen kayıp kaçak oranına göre kesilen kayıp kaçak bedelinin 259.401,72 TL olduğu, EPDK hedef kayıp kaçak oranlarına göre alınması gereken kayıp kaçak bedelinin 143.398,22 TL olduğu, buna göre fazladan alınan 116.003,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline" karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Davacı ... Otelcilik ve Turizm Tic. AŞ vekilinin katılma yolu ile temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Davacı A.Ş vekili, davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK'nun 433. maddesinde öngörülen on günlük yasal süre içerisinde mahkemeye verilmediği anlaşılmaktadır.

1-) Davacı ... Otelcilik ve Turizm Tic. AŞ vekilinin katılma yolu ile temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Davacı A.Ş vekili, davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK'nun 433. maddesinde öngörülen on günlük yasal süre içerisinde mahkemeye verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı A.Ş vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin reddi gerekir.

2-) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile bu bedel üzerinden alınan vergi, pay ve fonların istirdatı istemine ilişkindir.

Hemen belirtmek gerekir ki HMK’nın 119/1-e maddesi uyarınca davacı, iddiasının (davasının) dayanağı olan bütün vakıaların (olayların ve olguların) sıra numarası altında açık özetlerini dava dilekçesinde yazmalıdır. Bunlar, dava dilekçesindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye elverişli bulunan vakıalardır. Bu vakıalar, maddi bir fiil olabileceği gibi bir hukuki işlem de olabilir.

Öte yandan, HMK’nın 194. maddesi uyarınca; taraflar dayandıkları vakıaları ispata elverişli şekilde somutlaştırmalıdır. Kanun, buna (vakıaları) somutlaştırma yükü demektedir. Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi,

vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi söz konusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşullara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen taraf sonuçlarına katlanmak durumundadır.

Davacı, davasının dayanağı (temeli) olan bütün vakıaları (açık özetlerini) dava dilekçesinde bildirmekle yükümlüdür (HMK m.119/l-e). Davacının, dilekçeler aşamasından sonra (dilekçesinde bildirmediği) yeni vakıalar ileri sürmesi, davayı değiştirme olup, ancak davalının rızası veya ıslah yolu ile mümkündür (HMK m.l41).