muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9842, Karar No: 2013/17489, Tarih: 25.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9842 E.  ,  2013/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Davacılar ... ve müşterekleri ile davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair........Mahkemesi'nden verilen 09.12.2011 gün ve 294/849 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 114 ada 35 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan ... ile davalılar adına tespit edildiğini, taşınmaz kapsamında bulunan 20 dönümlük yerin vekil edenine ait olup ortak miras bırakandan kalmadığını, kadastro sırasında ada ve parsel numarası yazılı parsel kapsamında tespit edildiğini açıklayarak tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölmesi üzerine davacının mirasçıları vekalet vermek suretiyle davayı sürdürmüşlerdir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın orta kök miras bırakan ...’dan kaldığını, kadastro tespitinin doğru yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılardan ......., ...... ve ... ile ..., kimlikleri tespit edilmek suretiyle verdikleri dilekçelerde, davayı kabul ettiklerini bildirmişler, davalılardan ... duruşma sırasında aynı yöndeki beyanını tekrar etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda A harfiyle gösterilen 23.197,77 m2 lik bölümün, taşınmazın bütününe oranlanması suretiyle toplam 61.630.506 pay kabul edilerek, 41.755.986 payın iptaliyle mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılar ........ mirasçıları adına tapuya tesciline, kalan payların kararda yazılı şekilde kayıt malikleri ve mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından dilekçelerinde yazılı gerekçelerle temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından niza konusu 114 ada 35 parsel sayılı taşınmaz, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenine dayalı olarak miras bırakan ...’dan mirasçılarına intikal ettiği açıklanarak 1/5 paylı mülkiyet şeklinde ... mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı .........vekili, teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen yerin ortak kök miras bırakan ...’dan kalmadığını, müvekkili tarafından ormandan açılarak tarım arazisi haline getirildiğini, tespit tarihinden

....

....

geriye doğru 20 yıldan fazla süre tarım arazisi olarak kullanıldığını bildirmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından; taşınmazın tamamının ortak kök muris ...’a ait olduğu, ölmesi üzerine mirasçılarına intikal ettiği, kadastro tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı, A harfiyle gösterilen bölümün davac........ tarafından ormandan açıldığı hususunun yeterince kanıtlanamadığı, yerel bilirkişi ve tanıkların bu husustaki beyanlarının davanın kabulüne yeterli bulunmadığı, dava konusu taşınmazın paylı mülkiyet şeklinde ve mirasçılar arasında süren bir dava niteliğinde bulunması nedeniyle davayı kabul eden mirasçıların payları göz önünde tutularak bu kişiler yönünden şimdiki gibi davanın kabulüne, diğer paydaşlar yönünden kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına aykırı düşecek şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 689,00 TL peşin harcın istek halinde bir kısım davalılar ... ve müştereklerine iadesine 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2017/42698, Karar No: 2017/24046, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42698 E.  ,  2017/24046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 02/11/2006-04/03/2010 tarihleri arasında davalı şirketin... bölgesindeki şantiyelerinde mimar olarak net 2.476 USD ücret ile çalıştığını, 17.990 USD birikmiş ücret alacağının bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve usulsüz olarak feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 17/01/2007 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, müvekkili şirketin ekonomik krizden etkilendiğini, Rusya'da sürdürdüğü inşaat faaliyetlerinin zaman zaman durma noktasına geldiğini, firmaların işi durdurması ve davalının alacaklarını tahsil edememesi yüzünden karşılıklı olarak işin durdurulduğunu ve bu durumun 03/07/2009 tarihinde çalışanlara bildirildiğini, davacının aynı gün iş sözleşmesinin sona erdirildiğine ilişkin tebliği almaktan kaçındığını, 30/09/2009 tarihli işten ayrılış bildirgesi ile iş sözleşmesinin sona erdirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Ticaret Sicili Gazetesine göre davalı işveren şirket 17/12/2013 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile tasfiyeye girmiş, tasfiye memuru olarak ... belirlenmiştir.27/03/2015 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile davalı işverenliğin alacağı ve borcu olmadığı belirtilerek tasfiye memurunun ibra edilmesine karar verilerek tasfiye sonuçlandırılmıştır. 27/03/2015 tarihli tasfiye sonu beyanı yapılmıştır. Bunlar, 08/04/2015 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanmıştır.Davalı vekili Avukat ... 15/04/2015 tarihli dilekçesi ile tasfiye nedeni ile hukuki varlığı sona eren şirketin kendisine verdiği vekalet görevinin de sona erdiğini belirtmiştir.

... 8. Asliye Ticeret Mahkemesinin 30/03/2016 tarih 2015/1536 esas 2016/318 karar sayılı ihya kararında, davacının açtığı mevcut iş davası kesinleşip infazına kadar olmak kaydıyla TTK 547. maddesi uyarınca ek tasfiye işlemleri yapılmak üzere davalı şirketin ihyasına, şirketin sicile yeniden tesciline,bu işlemlerin yapılması için son tasfiye memuru ...'in atanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Karar 03/06/2016 tarihinde kesinleşmiştir.TTK 547. maddesinin ek tasfiyeye ilişkin olduğu ve “(1) Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa,son tasfiye memurları,yönetim kurulu üyeleri,pay sahipleri veya alacaklılar,şirket merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar,şirketin yeniden tescilini isteyebilirler.

(2) Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir. Davacı taraf Mahkemenin ara kararına istinaden davayı tasfiye memuruna karşı yöneltmiştir. Sonrasında davacı tarafça yine Mahkeme ara kararı ile davanın yeniden davalı şirkete yönetiltiği anlaşılmaktadır. Davalı şirketin ihyasına ilişkin kararda şirketin ek tasfiye işlemleri yapılmak üzere ihya edildiği, yani şirketin kararda belirtilen iş davaları kesinleşip infazına kadar ek tasfiye işlemleri için yeniden tescil edildiği, davalı şirketin tasfiye sürecinin devam edeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece tasfiye süreci devam ettiğinden temsile yetkili tasfiye memuru belirlenerek,bu şekilde taraf teşkilinin sağlanmasından sonra da davacının talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bunlar yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5060, Karar No: 2015/8453, Tarih: 08.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5060 E.  ,  2015/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ...vek.Av.... arasında görülen dava hakkında.... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22/10/2013 gün ve 2011/342-2013/211 E.K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 27.11.2014 gün ve 2014/11137-17102 E.K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davanın temelini oluşturan icra takibine konu edilen faturalarda alacağın komisyon alacağı olduğu belirtildiği gibi mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporunda da dava konusu alacağın komisyon alacağı niteliğinde olduğu açıkça saptanmıştır.

Davalı taraf, davacının iddiasını ispat etmesi gerektiğini ve faturanın tek başına alacağın kanıtı olamayacağını savunarak davanın reddini istemiş ve mahkemece aynı gerekçelerle feragat edilen kısım dışında kalan alacağa ilişkin talebin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı taraf davalı şirketin genel müdür asistanı sıfatı ile ...önderilen e-posta mesajlarında davalı tarafça borcun kabul edildiğinin ve mesajlarda belirtilen tarihlerde ödeme yapılacağının belirtildiğinin mahkemece dikkate alınmamasının doğru olmadığı ileri sürülmüştür.

Bu durumda mahkemece davacı tarafın delil olarak dayandığı ve dosyaya sunulmuş olan e-posta mesajları üzerinde durulup, bu mesajların davalı tarafça gönderilen mesajlar olması halinde davalıyı bağlayıcılığı ve davanın sonucuna etkisi tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması ve bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ilamda yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile sadece kötüniyet tazminatı bakımından bozma kararı verildiği anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 27.11.2014 tarih 2014/11137 E. 2014/17102 K. sayılı kararının kaldırılmasına, hükmün belirtilen gerekçelerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına,

peşin harcın istek halinde iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3495, Karar No: 2018/5713, Tarih: 20.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3495 E.  ,  2018/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 150/1, 86/2, 62, 53/1, 58/6. maddesine göre, 3 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyet, mükerrirlere özgü infaz rejimi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 10/10/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti ile ilgili kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18388, Karar No: 2015/8862, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/18388 E.  ,  2015/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu işletmenin muhasebe kayıt ve defterlerinin davalı tarafından tutulduğunu, ayrıca vergi dairesi ile olan işlemlerin de davalı tarafından yürütüldüğünü, vergi dairesince defterleri üzerinde yapılan incelemeler neticesinde muhasebe kayıtlarının kusurlu tutulması nedeniyle hakkında 99.291,93 TL vergi ve vergi ziya cezası kesildiğini, davalının yapılan incelemeler sırasında defterlerini teslim ederek kesilen vergi cezaları ile ilgili dava açma ve vergi dairesi ile yazışmalar konularında kendisine yardımcı olmadığını, bu nedenle gerek dava açma ve gerekse yazışmalar konusunda kendisine yardımcı olmak üzere bir uzmandan danışmanlık hizmeti aldığını ve bu hizmet karşılığı 8.890,00 TL ödeme yaptığını, uzman yardımı ile açtığı davalar neticesinde 99.291,93 TL'lik cezadan kurtulduğunu, ancak mahkeme kararı gereği 1.876,81 TL vergi ziyaı cezası olarak vergi dairesine yatırdığını, ayrıca harç ve masraf olarak da 378,8 TL harcadığını, yapmış olduğu bu harcamalar toplamı 11.145,61 TL'nin davalıdan tahsili amacıyla başlattığı icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne; takibin 7.432,95.TL üzerinden devamı ile davalının itirazının bu miktar yönünden iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, hakkında kesilen vergi cezalarının iptali için açtığı davalarda ve vergi dairesi ile yazışmalarda muhasebeci olan davalının kendisine yardımcı olmaması nedeniyle bir uzmandan yardım aldığını ve bu uzmana 8.890,00 TL ödeme yaptığını ileri sürerek bu miktarın da davalıdan tahsili amacıyla icra takibi yapmış, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda bu talebin 5.555,00 TL'lik kısmından davalının sorumlu olduğuna karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının uzmana ödediğini iddia ettiği 8.890,00 TL'lik talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; davacının almış olduğu danışmanlık hizmeti dolayısıyla ödemiş olduğu ücreti davalıdan talep etmesi mümkün değildir. O halde mahkemece davacının 8.890,00 TL'lik danışmanlık hizmeti ücreti talebinin tamamının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15503, Karar No: 2010/5843, Tarih: 31.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15503 E.  ,  2010/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yalova Sulh 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, sövme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığa yükletilen katılanın yüzüne karşı tehdit ve sövme eylemleri ve apartman ilan panosuna asılan yazı ile tehdit eylemine ilişkin temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-İddia ve görgü tanığı ...'ın yargılama sırasında doğruluğunu kabul ettiği soruşturma evresindeki anlatımına göre, sanığın apartman girişinde karşılaştığı katılana yönelik atılı tehdit ve sövme suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında, birden çok kez işlenen tehdit ve sövme eylemleri bakımından zincirleme suç hükümleri de gözetilerek, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanıtların takdirindeki yanılgı sonucu beraat kararı verilmesi,

b-Sanığın apartman ilan panosuna astığı yazı ile katılanı "aklını başına topla, belanı benden bulma, mahkemede kozun varsa kullanırsın" diyerek tehdit ettiğinin kabul edilmesine göre, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı ve tehdidin objektif olarak korku yaratacak nitelikte bulunduğu gözetilmeden beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,

2-Sanığa yükletilen apartman ilan panosunda asılan yazı ile sövme eylemine ilişkin temyize gelince;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8166, Karar No: 2009/12281, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8166 E.  ,  2009/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Turizm İşl. Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile 1-... Bakanlığı 2-Mal Müdürlüğüne İzafeten ... Kaymakamlığı 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2007 gün ve 77-408 sayılı hükmün Dairemizin 19.2.2009 tarih ve 11836-2079 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar ... Bakanlığı ve Başbakanlık Gümrük Müşteşarlığı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, Reyhanlı Milli ... Müdürlüğü ile yaptıkları 12.4.2004 tarihli hasılat kira sözleşmesi ile cilvegözü gümrük sahasında bulunan 6 numaralı mağazayı gümrük hattı dışı eşya satış mağazası olarak işletmek üzere 5 yıl süre için kiraladığını, Reyhanlı Mal Müdürlüğü'nün 20.10.2005 ve 9.2.2006 tarihli yazılarla mağazanın tahliye edilmesinin istendiğini, oysaki sözleşmenin BK 270/2 maddesi kapsamında hasılat kirası niteliğinde olup çıkacak ihtilaflarda BK.'nun hükümlerinin uygulanması gerektiğini, bu nedenle 2886 Sayılı Yasanın 75. Maddesi gereğince tahliye edilemeyeceğini ileri sürerek kiracılığın tesbiti ve davalıların muarazasının men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemenin, sözleşmenin 6. Maddesine göre feshin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair kararının davacı temyizi sonucu dairemizce davacı yararına bozulması üzerine bu kez davalılar ... Bakanlığı ve Başbakanlık Gümrük Müşteşarlığı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, 2886 Sayılı Yasa çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi uyarınca mahkeme kararı olmadan tahliyenin gerçekleşmeyeceğinden bahis ile muarazaanın giderilmesi isteminde bulunmuştur. Davacının dayandığı kira sözleşmesi 4.3.2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl sürelidir. Dava konusu kiralanan cilvegözü gümrük sahasında bulunmaktadır. Bir davada ileri sürülen maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulup uygulamak doğrudan hakimin görevidir. (HUMK.76.md.). 18.05.1955 tarihinde kabul edilen 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 14. maddesinde 2009/8166-12281

“2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrimenkuller hakkında da bu kanun hükümleri tatbik olunur.” hükmü bulunmaktadır.2886 sayılı Devlet İhale Kanunu; kamu kurumlarının satım, kira ve benzeri konularda yapacakları ihalelerin yöntemlerine, içeriklerine ve sonuçlarına ilişkin düzenlemeler taşımaktadırlar. Dolayısıyla; 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre kiraya verilen taşınmazların da (6570 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen koşulları taşımaları halinde), 6570 sayılı Kanun kapsamında olacaklarının ve bunlara ilişkin kira sözleşmeleriyle ilgili olarak, ancak 7. maddede tahdidi olarak sayılan nedenlerden birine dayanılmak ve ilam alınmak suretiyle tahliyenin sağlanabileceğinin kabulü gerekir.Somut olayda, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu taşınmazın nitelikleri itibariyle 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup, bulunmadığı (Kanunun 1. maddesinde öngörülen şekilde belediye teşkilatı olan yerlerle, iskele, liman ve istasyonlardaki örtülü taşınmazlardan olup, olmadığı) dosya kapsamından açıkça anlaşılamamaktadır. Öyle olunca; Yerel Mahkemece öncelikle davaya konu taşınmazın (kiralananın) 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup, bulunmadığı belirlenmek suretiyle, eğer anılan Kanun kapsamında ise bu kanun hükümlerine göre tahliye koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, bu kanun kapsamında değil ise mevcut karar gibi hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın 6570 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususunda keşif ve bilirkişi raporu almadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

Mahkeme kararının yukarıdaki gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen Dariremizin 19.2.2009 tarih ve 2008/11836 Esas, 2009/2079 Karar sayılı ilamında yer alan gerekçe ile bozulduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşılmış olmakla , karar düzeltme talebinde bulunan davalıların bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin anılan bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, dairemizin 19.2.2009 tarih ve 2008/11836 Esas, 2009/2079 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.