muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/712, Karar No: 2020/3266, Tarih: 29.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/712 E.  ,  2020/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31/03/2016 gün ve 2015/278 - 2016/278 sayılı kararı onayan Daire'nin 20/11/2018 gün ve 2016/13971 - 2018/7217 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı Bosch A.Ş. vekili ile katılma yoluyla BWT A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Makine Kırılması Sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı Astaş Gayrimenkul Yatırım ve Turizm A.Ş'ye ait 3 adet Buderus Logano Plus SB-825L/2500 marka tipindeki sıcak su kazanının sigortalı tarafından 26/10/2006 tarihinde satış-bakım sözleşmesi ile davalı Bosch A.Ş'den satın alındığını, kazanların garanti süresinin 5 yıl olduğunu, periyodik bakımların kontrolünü de aynı firmanın yaptığını, kazanların temizlenmesi, koruyucu kimyasal ile ömrünün uzatılması işlemleri işi için de yine sigortalı ile davalı BWT A.Ş. arasında 01/04/2008 tarihinde servis anlaşması imzalandığını, zaman içinde her üç kazanda çatlama, su borularında delinme olduğunu, mahkeme aracılığıyla yapılan tesbitte bağlı kazan fılanşındaki çatlamanın kazan imalat hatasından meydana geldiği, duman borularında oluşan korozyon ve delinmelerin ise kimyasal korumanın tam yapılmamasından oluştuğunun ortaya çıktığını, dava dışı sigortalının davalı BWT A.Ş. ile olan sözleşmesine 31/03/2009 tarihli ihtar ile son verdiğini, kazanlardaki hasarların imalat hatasından kaynaklanması nedeniyle davalı Bosch A.Ş. firmasının imalat ve bakım hatasından, diğer davalı BWT A.Ş.'nin gerekli kimyasal korumayı sağlamamasından dolayı müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek sigortalıya ödenen zarar tutarı 278.280,07 USD'den kazanların Aviva Sigorta A.Ş. ile müşterek sigorta yapılmasından dolayı %40 payına tekabül eden 111.312,03 USD'nin 06/01/2010 ödeme tarihinden faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı BWT A.Ş. yönünden davanın reddine, davalı Bosch A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 48.143,35-USD'nin 06/01/2010 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile anılan davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalı Bosch A.Ş. vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı Bosch A.Ş. vekili, katılma yoluyla davacı vekili ve katılma yoluyla davalı BWT A.Ş. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bu kez davalı Bosch A.Ş. vekili, katılma yoluyla davacı vekili ve katılma yoluyla davalı BWT A.Ş. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davalı BWT A.Ş. vekili, davalı BWT A.Ş. yönünden davanın reddine, davalı Bosch A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararını temyiz etmemiş, davacı vekili ve davalı Bosch A.Ş. vekilinin temyizi üzerine tüm temyiz itirazları reddedilerek mahkeme kararı onanmıştır. Davalı BWT A.Ş. vekilinin temyiz etmediği karar, Dairemizce de onanmış olduğundan davalı BWT A.Ş. vekilinin karar düzeltme talep etme hakkı bulunmayıp karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Bosch A.Ş. vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı BWT A.Ş. vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı Bosch A.Ş. vekili ve davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ve davalı Bosch A.Ş.'den ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21405, Karar No: 2015/2892, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21405 E.  ,  2015/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7529, Karar No: 2020/9771, Tarih: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7529 E.  ,  2020/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile objektif değer artışı ve münavebeye esas alınan ürünlerin satış fiyatı yönünden HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; portakal bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın el atma tarihindeki niteliklerine göre değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun, objektif değer artışı ve münavebeye esas alınan ürünlerin satış fiyatı yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12868, Karar No: 2022/16838, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12868 E.  ,  2022/16838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.07.2014 Tarihli ve 2014/640 Esas, 2014/790 Karar Sayılı Kararı;

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...’ın velayeti altına bırakılmıştır.

B. Baykan Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2017 Tarihli ve 2017/5 Esas, 2017/12 Karar Sayılı Kararı;

Yerleşim yeri değişikliğine izin kararı ile dosya Mahkemenin esasına kaydedilmiştir.

Veli, 31.05.2022 tarihli dilekçesi ile görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 08.06.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının adres kayıt sistemindeki adresinin ...../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.06.2022 Tarihli ve 2022/968 Esas, 2022/1023 Karar Sayılı Kararı;

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının velisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Baykan Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından velinin talebi ile ilgili karar vermekte Baykan Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Baykan Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından velinin talebi ile ilgili karar vermekte Baykan Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Baykan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1078, Karar No: 2014/9697, Tarih: 10.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1078 E.  ,  2014/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hayasızca hareketlerde bulunma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7211, Karar No: 2013/10026, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7211 E.  ,  2013/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın yol olarak terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Ülkemizde zeytin üretiminin yaygın olarak yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda zeytin veriminin genelde ortalama 400-500 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde dekara verimin 700 kg üzerinden yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 500 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği gerekçeli bir değerlendirme raporunda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak taşınmazın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 10.04.2012 tarihli yazısında 2011 yılı zeytin fiyatının ortalama 1,55 TL olmasına rağmen bilirkişi kurulunca gerekçe gösterilmeksizin 2,00 TL olarak alınması,

Dosya içerisinde yer alan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 10.04.2012 tarihli yazısında 2011 yılı zeytin fiyatının ortalama 1,55 TL olmasına rağmen bilirkişi kurulunca gerekçe gösterilmeksizin 2,00 TL olarak alınması,

3-Dava konusu taşınmazın; deniz kıyısına yakınlığı, Kaz Dağları eteklerindeki düzlükte ve astım hastalarının yararlandığı oksijeni bol olan bölgede bulunması, ayrıca termal su kaynakları ile konaklama tesislerine yakınlığı, kara ulaşımı güzergahında olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %25 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %30 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

4-Kabule göre de; mahkemece tespit edilen ve kamulaştırılan taşınmazın malikine ödenmesine karar verilen bedel 399,85 TL olup kendisini vekille temsil ettiren idare yararına hükmedilen avukatlık ücreti ise 1.320 TL'dir. Anayasamızın kamulaştırmayı düzenleyen 46. maddesine göre; Devlet ve kamu tüzel kişileri kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını .... kamulaştırmaya yetkilidir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi kamulaştırma yapma yetkisine sahip kuruluşların kamulaştırma yapmaları halinde kamulaştırılan taşınmazın değerinin tam karşılığını, taşınmazın malikine kural olarak ödemek zorundadırlar. Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesinin 8. fıkrasına göre, hakim, adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeline hükmederken taşınmaz malikinin eline geçecek bedelin kamulaştırılanın değerine uygun olup olmadığını gözetmesi gerekir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi somut olayda, mahkemece hükmolunan kamulaştırma bedeli, işin önemi ve niteliği, hükmolunan şeyin tahammülü dikkate alınarak idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3219, Karar No: 2020/5762, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3219 E.  ,  2020/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/716 E. - 2018/22 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa ili Nilüfer ilçesi Beşevler mahallesi 749 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22297, Karar No: 2014/18450, Tarih: 16.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22297 E.  ,  2014/18450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/95-2013/157

A.. Y.. tarafından mirasçılık belgesi verilmesi davasının reddine dair Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.11.2013 gün ve 95/157 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep eden A.. Y.., babası Ahmet'in 23.01.1956 tarihinde, babasının babası Teyfur ve Teyfur'un babası S..E..'nin ise seferberlikten önce ölmüş olduklarını, Sait'in nüfus kaydı olmadığını ancak tapu kayıtlarında adının geçtiğini, mirasçı olduğunu tanık beyanlarıyla da ispat edebileceğini ileri sürerek S.. E..'nin mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde talep eden tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 30. maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda "taraflarca hazırlama ilkesi" geçerli ve Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup; ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafın iddia ettiği olaylar ve ileri "sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma ilkesi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olanı davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi, bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince, dosya kapsamında mirasçılık belgesi istenen S..E..'nin nüfus sicilinde kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında hasımsız açılan mirasçılık belgesi verilmesi davalarında mirasçılığın her türlü delille kanıtlanabileceği, mirasçılık belgesi istenen kişinin namı müstear veya hiç yaşamadığı belirlenmedikçe salt nüfus sicilinde kaydı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilemeyeceği kuşkusuzdur. O halde, davanın, S.. E..'nin nüfusta kayıtlı olmadığı gözönüne alınarak, davacı tarafça mirasbırakanın adının geçtiği iddia edilen tapu kayıtlarının getirilmesi, tanık dinlenmesi, mirasçısı olduğu belirtilen kişiler varsa nüfus kayıtları için Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nden istenmesi, mirasbırakanla soybağının araştırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilerek karar verilmesi gerekir.

Böyle bir araştırma yapmadan yersiz gerekçelerle talebin reddine karar verilmesi isabetsiz, talep edenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.