muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15916, Karar No: 2024/25781, Tarih: 09.12.2024

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 26.05.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2016 tarihli ve 2016/5448 soruşturma, 2016/187 sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 20.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin 18.10.2018 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2019 tarihli ve 2016/5448 Soruşturma, 2019/1585 Esas, 2019/1416 sayılı iddianamesi ile Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2019/371 Esas, 2019/441 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına, kovuşturma şartına ilişkin şartların devam ettirilmesi için Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verildiği, anılan karara karşı yapılan itiraz üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2020 tarihli ve 2020/931 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildiği,

D. Yapılan yargılama sonunda Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.12.2020 tarihli ve 2020/705 Esas, 2020/1026 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/2, 192/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/788 Esas ve 2021/768 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında 19.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2014 tarihli ve 2013/12107 Soruşturma, 2014/1111 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

Anlaşılmıştır.

E. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/788 Esas ve 2021/768 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında 19.11.2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2014 tarihli ve 2013/12107 Soruşturma, 2014/1111 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2.Yapılan yargılama sonucunda, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/147 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 08.04.2015 tarihinde kesinleştiği,

3. Kanun yararına bozma istemine konu Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile ihbarda bulunulması üzerine, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/788 Esas, 2021/768 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf kanun yoluna başvurduğu,

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 27.06.2022 tarihli ve 2021/2427 Esas, 2022/1199 Karar sayılı kararı ile, 26.05.2016 tarihli eylemin zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 27.06.2022 tarihli ve 2021/2427 Esas, 2022/1199 Karar sayılı kararı ile, 26.05.2016 tarihli eylemin zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olması nedeniyle her iki dosyanın birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6545 sayılı Kanun) 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a (5320 sayılı Kanun) eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan; "Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve dokuzuncu fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, 5271 sayılı Kanun'un kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231. maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda, sanık hakkında daha önceden Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/147 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.04.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Cumhuriyet savcılıkları tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 26.05.2016 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma konusu yapılarak kamu davası açılması ve yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın 26.05.2016 tarihli eylemini, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine verilen ve 08.04.2015 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilip açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği, sanığın 18.10.2018 tarihli aynı nitelikteki suçu yönünden ise kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Kabule göre de,

Kabule göre de,

"Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş

yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31.05.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, kararın itiraz yolu, mercii ve süresinin gösterilmediği gibi,

yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31.05.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, kararın itiraz yolu, mercii ve süresinin gösterilmediği gibi,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğinin usûlsüz olduğu, bu nedenle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı anlaşıldığından; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi de Kanun'a aykırıdır.

G. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde

G. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde

düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/705 Esas, 2020/1026 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının;

"Sanığın 26.05.2016 tarihli eylemi nedeniyle açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına,

Sanığın 18.10.2018 tarihli eyleminden 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına" şeklinde değiştirilmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9632, Karar No: 2011/13963, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9632 E.  ,  2011/13963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1415, Karar No: 2015/5061, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1415 E.  ,  2015/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi ile.... Aile Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, talebin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı vekili müvekkilinin ana ve baba isim benzerliği nedeniyle ... T.C. kimlik numaralı baba ... ve ... T.C. kimlik numaralı anne ... adına nüfusta kayıt edilmesi gerekirken, davalı idarenin yanılması ile aynı isimleri taşıyan ve aynı nüfusta kayıtlı ... T.C. kimlik numaralı ... ve ... T.C. kimlik numaralı ... üzerine kayıt edildiğini, yanlışlıkla kayıt işleminin müvekkilinin gerçek babası ...'nın 16/02/2014 tarihinde vefatından sonra noter eliyle veraset ilâmı çıkartmak istemesi ile ortaya çıktığını, aynı yanlışlığın müvekkilinin ablası ... T.C. kimlik numaralı ... için de yapıldığını, bu nedenlerle, müvekkilinin yanlış tescil edilen nüfus kayıtlarının düzeltilmesi ile gerçek nüfus kütüğüne kaydının yapılmasını talep etmiştir. Bu haliyle 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili asliye hukuk mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlandığından, anılan madde uyarınca asliye hukuk mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13681, Karar No: 2018/3135, Tarih: 28.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13681 E.  ,  2018/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 117, 118 ve 1107 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, emsal olarak incelenen ... Köyü 1550 parsel sayılı taşınmaz, Anonim Şirkete satılmış olup özel amaçlı bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi ; ilk bilirkişi raporunda emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan %33 daha değerli olduğu belirtilerek dava konusu taşınmaza 80,00-TL m2, ek bilirkişi raporunda ise aynı emsalin dava konusu taşınmaz ile eşit değerde kabulü ile 120,00-TL m2 değer biçilerek aradaki değer farkına ilişkin çelişki giderilmeden düşük değer biçen rapora göre karar verilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 18.01.2012 tarihli raporunda dava konusu taşınmazda bulunan ve kamulaştırma nedeniyle tahrip olduğu tespit edilen muhdesatların, gerekçesi gösterilmeden bedeline hükmedilmemesi,

3)Dava konusu taşınmazların el atılan ve tapusunun iptaline karar verilen kısımlarının yüzölçümleri hükümde açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması,

4)Kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında hesaplanan bedelin mahsubu ile fark bedele faiz işletilmesi gerekirken kamulaştırma bedelinin tamamına faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9514, Karar No: 2020/1335, Tarih: 30.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/9514 E.  ,  2020/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasınında yürürlükten kaldırılması karşısında infazda, yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi yasaya aykırı ise de;

Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibareninin çıkartılması sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1166, Karar No: 2012/16857, Tarih: 09.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1166 E.  ,  2012/16857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Kamu davasının CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine dair.

Sanık hakkında Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/804 esas sayılı dava dosyası ve ekindeki vergi suçu ve vergi inceleme raporları ile tüm belgeler getirtilip duruşmada incelenerek özetleri ayrıntılı olarak duruşma tutanağına geçirilmeden, denetime olanak sağlaması bakımından onaylı birer suretleri dosya arasına alınmadan, davaların, konusunun, suç tarihlerinin ve düzenlenen vergi raporlarının aynı vergi mükellefiyetine ilişkin olup olmadığı kesin surette saptanmadan ve davaya dayanak vergi suç raporu tarihinin 12.10.2005 olduğu da gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu her iki davaya konu iddianamenin de 31.05.2004 tarihli vergi suç raporuna dayanılarak düzenlendiği belirtilerek davaların mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.