muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12048, Karar No: 2011/22591, Tarih: 01.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/12048 E.  ,  2011/22591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

1- Sanık hakkındaki Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2006 günlü iddianamesi ile açılan .... Vergi Dairesi Müdürlüğünün .... sicil numaralı şahsi mükellefiyetinden dolayı 2001 ve 2002 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2007 günlü iddianamesi ile açılan ..... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ..... sicil numaralı mükellefi .... Mimarlık İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile ilgili hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340023119 sicil numaralı şahsi mükellefiyetinden dolayı 2001 ve 2002 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340098297 sicil numaralı mükellefi ... Mimarlık İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340023119 sicil numaralı şahsi mükellefiyetinden dolayı 2001 ve 2002 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340098297 sicil numaralı mükellefi ... Mimarlık İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

1-Sanık hakkındaki Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2007 günlü iddianamesi ile açılan ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340098297 sicil numaralı mükellefi ... Mimarlık İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile ilgili hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizine gelince;

1-Sanık hakkındaki Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2007 günlü iddianamesi ile açılan ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 4340098297 sicil numaralı mükellefi ... Mimarlık İnş. ve Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçları ile ilgili hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizine gelince;

Dosyada mevcut 09.12.2005 gün ve VDENR-2005-1038/110 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki 21.11.2005 gün ve VDENR-2005-1038/86 sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlere göre; tahakkuk eden vergilerini ödemeyen, üzerine kayıtlı her hangi bir taşıtı, iş yeri, gayrimenkulü bulunmayan şirketin, yüksek miktarlarda fatura düzenlemesine karşın, ilgili yıllardaki beyannamelerini dahi vermediği, düzenlenen faturaların tarih ve sayı yönünden teselsül etmediği, faturalardaki tutarın yalnızca bir bölümünün tahsil edildiği, şirket müdürü olan sanığın vergi denetmenince tespit edilen 14.11.2005 tarihli beyanında esasen piyasada iş yapamadığı için Mimarlar Odası tarifesinin % 25-30’u arasındaki bedellerle proje çizdiğini beyan ettiği dikkate alınarak, sanığa yüklenen muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilip, mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçelerle beraate hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20576, Karar No: 2015/2858, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20576 E.  ,  2015/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20001, Karar No: 2019/2324, Tarih: 18.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/20001 E.  ,  2019/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

... niteliğindeki ...... İli, ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 694 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 07.06.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken kamulaştırma bedeline üçer aylık ve en lehe olan faiz oranı uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5. paragrafının tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7146, Karar No: 2011/4368, Tarih: 07.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/7146 E.  ,  2011/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/184197

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2008

NUMARASI : 2008/209

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında 27.11.2002 tarihli tutanakla ilgili verilen kararın incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 Sayılı CYY'nın 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup,yine aynı Kanununun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından,sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için,dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II-Sanık hakkında 05.01.2004 tarihli tutanakla ilgili verilen kararın incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın “suça konu binanın üç kat olduğunu,birinci katında eltisinin ikinci katında kendisinin,kendisine ait olan üçüncü katta ise kiraya verdiği öğrencilerin oturduğunu,tutanağın üçüncü katla ilgili tutulduğunu,abone kendisi olduğu için davanın kendisi hakkında açıldığını,üzerine olan iki katı 2003 yılının Nisan-Mayıs ayında sattığını,ikinci tutanağa konu yerde oturmadığı için ikinci tutanaktan haberinin olmadığını”savunması,sanık hakkında düzenlenen 27.11.2002 ile 05.01.2004 tarihli tutanaklardaki abone ve sayaç numaraları aynı

olmasına,27.11.2002 tarihli tutanağın Hürriyet mahallesi ... sokakta yer alan .. numaralı daire ilgili olduğu yazılmasına karşın 05.01.2004 tarihli tutanaktaki adresin Hürriyet mahallesi ..sokaktaki .. numaralı daire hakkında düzenlendiğinin yazılması karşısında öncelikle iki ayrı tutanağa konu olan adreslerin aynı yere ait olup olmadığı,tutanak tarihi olan 05.01.2004 tarihi itibariyle sanığın hangi adreste oturduğu,tutanağın düzenlendiği evi satıp satmadığı tapu kayıtları getirtilip,zabıta araştırması yapılarak kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-05.01.2004 tarihli suç tutanağının kurum tarafından kesilen enerjiyi açmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla düzenlenmesi ve tutanakta sayaç numarası ile endeksinin yazılmış olması karşısında katılan kurumdan enerjinin hangi tarihte kesildiği,enerji kesme ve mühürleme tutanağının düzenlenip düzenlenmediği,sayacın sökülüp sökülmediği sorularak ve sayaç sökülmemiş ise tutanak tanıkları dinlenerek kullanılan elektriğin sayaçtan geçip geçmediği belirlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

3-Kabule göre de;

Suça konu sayacın suç tarihinden önce katılan kurum tarafından mühürlenip mühürlenmediği araştırılarak varsa mühürleme tutanağı da getirtildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden,eksik soruşturma ile yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2115, Karar No: 2012/669, Tarih: 19.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/2115 E.  ,  2012/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

MÜDAHİLLER :... ve ark.

... MİRASÇILARI:... ve ark.

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliğiyle karar verildi.19.01.2012 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2012/20410, Karar No: 2012/19738, Tarih: 19.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20410 E.  ,  2012/19738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :154-220

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 Yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, reddine karar verilmiş olan 413,28 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı avukatının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7692, Karar No: 2024/4628, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7692 E.  ,  2024/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/772 E., 2023/904 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kastamonu Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/306 E., 2021/727 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, tarafların 6-7 yıl kadar önce 2 yıl ayrı kaldıklarını, sonra barıştırıldıklarını, 1 yıl daha beraber yaşadıktan sonra tekrar ayrıldıklarını ve 4 yıldan beride ayrı yaşadıklarını, son ayrılma olayında davalının ortak konuttaki kendi eşyalarını ve ortak çocuğunu da alarak evden ayrıldığını, davacının kadın sığınma evinde kaldığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedenine bağlı olarak tarafların boşanmaların karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 05.01.2021 tarihinde tebliğ edilmiştir, davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinde tarafların altı yedi yıl kadar önce iki sene ayrı kaldıklarını, sonrasında barıştıklarını ve bir araya gelerek bir yıl birlikte yaşadıklarını, bundan sonra tekrar ayrılarak yaklaşık dört senedir ayrı yaşadıklarını beyan ettiği, bu anlatıma göre tarafların dava tarihi olan 15.06.2020 tarihi itibarıyla dört senedir ayrı yaşadıkları, yani yaklaşık haziran 2016 yılında ayrıldıkları, taraflar barıştıktan sonra bir sene birlikte yaşayıp ayrıldıklarına göre barışma tarihinin yaklaşık olarak 2015 yılının haziran ayı olduğu, davacı vekilinin tanık Mehmet'in dinlenmesinden vazgeçtiği, dinlenen tanık Hüseyin'in 2007-2009 yılları arasında tarafların oturduğu binada apartman görevlisi olduğunu ve 2009 yılında görevinden ayrıldığını, ayrıldıktan sonra taraflar arasında ne yaşandığını bilmediğini beyan ettiği, davacı tarafın anlatımına göre, tanığın beyanlarının barışmadan önceki bir tarihe ait olduğu, bunun yanında tanığın beyanında yer alan hadiselerin üzerinden 11 sene gibi uzunca bir süre geçtiği, üzerinden uzun süre geçmesine rağmen evlilik birliğinin taraflarca sürdürüldüğü durumlarda artık tarafların bu olayları affettiği veya hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiği, dava dilekçesindeki anlatıma göre olayların af kapsamında kaldığı, vakıaları ispata yarar başkaca delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; usulü işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, davanın reddine karar verilmesinde her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvurusunda özetle; hükmün tamamı bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalıdan kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Davacı kadın vekili temyiz başvurusunda özetle; hükmün tamamı bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalıdan kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.