muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9826, Karar No: 2011/27370, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9826 E.  ,  2011/27370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, şikayetin yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine karar vermek gerekirken, işin esası incelenerek reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2935, Karar No: 2015/4942, Tarih: 09.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2935 E.  ,  2015/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini astsubay olarak tanıtarak katılandan hile ile 50 TL almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddi edilen olayda;

Sanığın suçu ikrarı, şikayetçi beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 GÜN", "5 GÜN" ve "5X20=100 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2266, Karar No: 2014/9364, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2266 E.  ,  2014/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/374-2013/943

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üniversite öğrencisi olduğunu, reşit olduğu 04.04.2007 tarihine kadar davalı olan babası tarafından davacıya aylık 200,00 TL iştirak nafakası ödendiği, davacının öğrenci olduğunu, annesinin ev hanımı olduğunu, ihtiyaçlarını karşılayamadığını ileri sürerek, davacı lehine aylık 400,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, emekli işçi olduğunu, talep edilen miktarın yüksek olduğunu ve bu miktarı ödeyecek maddi gücünün bulunmadığını, eski eşi Zekiye ve özürlü olan çocuğu Adem için de nafaka ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı M.. E.. için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 328/2. maddesinde; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almaktadır.

Aynı kanunun 364.maddesinde ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” denilmektedir.

Somut olayda; davacının davalının kızı olduğu, Siirt Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenci olduğu, annesi ve özürlü kardeşi ile birlikte yaşadığı, annesinin ev hanımı olduğu; davalının emekli işçi olduğu, aylık 850,00 TL emekli maaşı bulunduğu, şeker hastalığı nedeniyle sağ bacağının kesik olduğu, tek odalı bir dükkanda tek başına yaşadığı, eski eşi Müzeyyen'e aylık 300,00 TL yoksulluk nafakası, Müzeyyen'in velayeti altına alınan ve özürlü olan müşterek çocuk Adem için de aylık 200,00 TL nafaka ödediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davacının üniversite öğrencisi olması nedeniyle burs alıp almadığının araştırılmadığı, yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine davalı aleyhine hükmedilen nafaka miktarının, davalının gelir durumu ile eski eşi ve oğlu Adem'e ödediği nafaka miktarı dikkate alındığında yüksek olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davacının üniversite öğrencisi olması nedeniyle burs alıp almadığının araştırılmadığı, yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine davalı aleyhine hükmedilen nafaka miktarının, davalının gelir durumu ile eski eşi ve oğlu Adem'e ödediği nafaka miktarı dikkate alındığında yüksek olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; tarafların ve davacının annesinin sosyal ve ekonomik durumları ile davacının burs alıp almadığı, alıyor ise miktarı ayrıntılı bir şekilde tespit edilerek, davacının ihtiyaçlarına, davalının eski eşi ve oğlu Adem'e ödemiş olduğu nafaka miktarı da dikkate alınarak, TMK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniye uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, davalının gelir durumu ile orantısız, davalıyı ödeme güçlüğüne düşürecek nitelikte nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, talep yardım nafakası olmasına rağmen, mahkemece tedbir nafakasına hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15933, Karar No: 2012/41739, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15933 E.  ,  2012/41739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olduğu anlaşıldığından; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan CMK'nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; kendisini "Gümrük'te Serbest Bölgede müdür - müşavir" olarak tanıtıp, sahte isim kullanarak çevresinde "... takibi yapar - ... bitirir imajı" oluşturup şikayetçiler ve katılanları işe aldıracağı, gümrükten ucuza telefon - sigara alabileceği vaatlerinde bulunup onlardan para alarak haksız yarar sağlamaktan ibaret her bir eyleminin dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, katılan ...'dan çeşitli vaatlerle değişik zamanlarda birden fazla para alıp haksız yarar sağladığı halde hakkında TCK'nın 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/152, Karar No: 2021/162, Tarih: 19.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/152 E.  ,  2021/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01.07.2020 tarih ve 2016/12-2017/67 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, davalı tarafından davacı hakkında başlatılan icra takibinde davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraflara 30.11.2017 tarihinde tebliğ edilerek temyiz süresi sonunda 19.12.2017 tarihinde kesinleştiği gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, işbu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 01.07.2020 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, mahkemenin 01.07.2020 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2880, Karar No: 2024/983, Tarih: 20.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2880 E.  ,  2024/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine-kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine - kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

.... ilçesi ... Paşa Mahallesi çalışma alanında 2613 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro sırasında, 223 ada 121 parsel sayılı 4440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 26.1.1977 tarihli komisyon kararına istinaden, vergi kaydı, satın alma ve eklemeli zilyetlik nedenleriyle ... adına tespit edildikten sonra, ... ve müşterekleri vekilinin itirazı üzerine kadastro komisyonunun 8.11.1985 tarih ve 1390 sayılı kararı ile " ... ... tarafından sunulan satış senendi ile vergi kaydının çekişmeli 121 parsel sayılı taşınmaza uyduğu, ancak vergi kayıt miktarının 1000 m2 olup miktar fazlası bölüm üzerinde zilyetliği kanıtlayan bir bilgi veya belge olmadığu ..." gerekçesiyle, .... ve arkadaşlarının vaki itirazlarının reddine, kadastro komisyonunun 26.01.1977 tarihli kararının iptaline, vergi kayıt miktarı kadar yerin yine 121 parsel numarası altında ... adına, kayıt miktar fazlası olan 3340,00 m2 lik yerin ise ifraz edilerek arsa vasfıyla Hazine adına tespitine, ifraz sonucu oluşacak (miktar fazlası) parselin beyanlar hanesine Şadi Çoracı' nın işgalinde olduğunun yazılmasına karar verilmiş ve bahsi geçen kayıt miktar fazlası bölüm 223 ada 158 parsel numarasıyla ve 3440 metrekare yüzölçümlü olarak ve arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar A.Mehlika Akça ve müşterekleri vekili, Çerkezköy Kadastro Mahkemesine sunduğu dava adileçesinde özetle; tapu kaydı ve ırsen intikale dayanarak, kadastro komisyon kararının iptali ile ... ili... ilçesi Gazi Mustafa Kemal Paşa Mahallesi 223 ada 121 (ifrazen ayrılan 158 de dahil olmak üzere) parsel sayılı taşınmazın davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davacı ... Çobancı ise, Çerkezköy Kadastro Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; kadastro komisyon kararı ile ifraz edilip ... ili... ilçesi Gazi Mustafa Kemal Paşa Mahallesi 158 parsel numarası altında Hazine adına tespit edilen taşınmaza yönelik olarak, satın alma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak, 08.11.1985 tarihli komisyon kararının iptali ile taşınmazın tespit gibi 123 ada 121 parsel numarası altında adına tescilini talep etmiştir.

Davacı ... Çobancı ise, Çerkezköy Kadastro Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; kadastro komisyon kararı ile ifraz edilip ... ili... ilçesi Gazi Mustafa Kemal Paşa Mahallesi 158 parsel numarası altında Hazine adına tespit edilen taşınmaza yönelik olarak, satın alma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak, 08.11.1985 tarihli komisyon kararının iptali ile taşınmazın tespit gibi 123 ada 121 parsel numarası altında adına tescilini talep etmiştir.

Çerkezköy Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 10.09.1999 tarihli ve 1987/61 Esas, 1999/3 Karar sayılı önceki kararı ile; " ... davacılar Arife Meliha Akça ve müştereklerinin dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmazla ilgisinin bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın 50 - 60 yıldır davalı - davacı ...'nın murisi İsmial Çorbacı tarafından kullanıldığı, ölümü üzerine ... tarafından kullanılmaya devam edildiği, ... mirasçıları lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14. ve 17. maddeleri koşullarının oluştuğu, Hazine nin ise somut olayda taraf sıfatının bulunmadığı, zira Hazine'nin tespit maliki olmadığı " gerekçesiyle davacı ... ve müştereklerinin davalarının reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, 223 ada 121 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile dosya arasında bulunan 30.04.1985 tarih ve 1985/55 Esas, 1985/59 Karar sayılı veraset ilamındaki hisselerine göre ... varisleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 23.6.2000 tarihli ve 2000/2896 Esas, 3011 Karar sayılı ilamıyla; "... mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, fen bilirkişi tarafından düzenlenen kroki ve ziraatçi bilirkişi raporu içeriği ile keşif sırasındaki sınırlamadan keşfin sadece 1 dönümlük alan üzerinde yapıldığının anlaşıldığı, 3440 metrekarelik bölüm üzerinde ise kim ya da kimlerin zilyet olduğunun açıkça belirlenmediği açıklanarak, çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, tespite esas alınan ve dayanılan 1936 tarih ve 119 tarhrir nolu vergi kaydının yöntemince uygulanarak aidiyetinin saptanması, özellikle vergi kaydının güney sınırında okunan Mehmet yerinin neresi olduğunun arazi üzerinde belirlenmesi, komşu parsel tutanaklarının getirtilerek uygulama ile ilgili bilirkişi sözlerinin doğruluğunun denetlenmesi, gerek 1 dönümlük ve gerekse 3440 metrekarelik bölümler üzerinde kimlerin hangi tarihten beri zilyet olduğunun zilyetliğin hangi süre ile ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğünün denetlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine ve kabule göre ise, taşınmazın pay ve paydaş oranları gösterilmek suretiyle tesciline karar vermek gerekirken sadece veraset ilamına atıfta bulunulmasının isabetsizliğine " değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası... Kadastro Mahkemesi'nin 2000/1 Esas numarası üzerinden yapılan yargılama sırasında bu mahkemenin kapatılması nedeniyle dava dosyası Saray (...) Kadastro Mahkemesi'ne devredilerek bu mahkemenin 2013/9 Esas sırasına kaydedilmiştir.

İlk Derece (Saray ) Kadastro Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda; " .... davacı ... ve müştereklerinin murisi olduğunu iddia ettikleri ...Paşa' nın veraset ilamını sunmadıkları, dayandıkları tapuyu ibraz etmedikleri ve yargılamanın hiçbir safahatına dahil olmayarak iddialarını ispata yönelik çaba göstermedikleri, yargılama aşamasında verilen keşif ara kararlarına rağmen mahkemece tayin olunan keşif masraflarını kesin süre ihtaratlı muhtıraların tebliğine rağmen karşılamadıkları bu nedenle davalarının reddine karar vermek gerektiği; davacı ...'nın iddiaları yönünden yapılan incelemede ise, mahallinde dinlenilen yerel bilirkişilerin beyanlarından, dava konusu ... ili... ilçesi GMKP Mah. 223 Ada 121 ve 121/son parsel sayılı taşınmazların davacı ...'nın murisi ...'dan intikal ettiğinin, muris ...'nın yıllardır kullanımında olduğunun, nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla tasarrufta bulunduğunun ve ölümüyle mirasçılarının kullanmaya devam ettiğinin anlaşıldığı, bu hususun bilgi ve görgüye dayalı mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile ispat olunduğu, özellikle yöreyi çok iyi bilen mahalli bilirkişi Raif Töre'nin yaşı itibariyle dava konusu taşınmazları ve komşularının ilk malikinden itibaren edinim şekilleri de dahil olmak üzere ayrıntılı bildiği ve bu kapsamda zilyetliğin davacı tarafça ispatlandığı ..." gerekçesiyle, davacılar ... ve müştekilerinin Hazine ve ...'ya husumet yöneltmek suretiyle açtıkları ispatlanamayan davanın reddine, davacılar ... ve müştekilerinin Hazine'ye husumet yöneltmek suretiyle açtıkları davanın ise kabulüne; dava konusu ... ili... ilçesi ... Mahallesi 223 ada 121 parsel ve 223 ada 121 parsel Son (158) Parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ölü ... (....' den olma 319...108 TC nolu ) adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, Kadastro Hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorundadır.