muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14509, Karar No: 2022/618, Tarih: 19.01.2022

İncelenen dosyada; 29/01/2019 tarihi itibari ile denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Bursa Devlet Hastanesinin 11/03/2019 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine denetim planı hazırlandığı, şüphelinin 11/04/2019, 25/04/2019, 16/05/2019, 31/05/2019 ve 24/06/2019 tarihli vaka sorumlusu görüşmelerine ve bireysel görüşmelerine katıldığı, 08/10/2019 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarılmasına rağmen 03/12/2019 tarihli 9.vaka sorumlusu görüşmesine ve aynı tarihli grup/seminer çalışmasına katılmadığı, şüphelinin 04/12/2019 tarihinde iş yoğunluğu nedeniyle 03/12/2019 tarihli programa katılamadığına dair mazeret dilekçesi verdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 05/12/2019 tarihli kararı ile resmi ve belgelendirilebilir bir mazeret olmadığından mazeretin reddine ve yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden dosyanın kapatılmasına karar verildiği, şüphelinin kapatma kararına itiraz ettiği, itirazında kargo işinde çalıştığını, iş yoğunluğu nedeniyle iki kez seminere katılamadığını, keyfi olarak yükümlülüklerini aksatmadığını, sadece iki seminerinin kalmış olduğunu belirttiği, Cumhuriyet savcılığınca, geçerli ve belgelendirilebilir bir mazeret beyan etmediğinden itirazın reddine karar verildiği dikkate alındığında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin infazı sürecinde yükümlülüklerine uyma konusunda çaba gösterdiği, denetim planına göre sadece katılması gereken 16/01/2020 tarihli vaka sorumlusu görüşmesi ile aynı tarihli seminer çalışmasının kaldığı, şüphelinin yükümlülük ihlalinde ısrar iradesinden söz edilemeyeceği, bu nedenle ısrar koşulunun oluşmadığı, mahkemenin durma kararının bu gerekçe ile kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmeyerek reddine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Açıklanan nedenlerle; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3866, Karar No: 2008/3536, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3866 E.  ,  2008/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %18,2 artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 18.10.2007 gün ve 2436 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 1994 tarihinde %20 olarak belirlenen işgöremezlik oranının %38,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9728, Karar No: 2015/23916, Tarih: 06.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9728 E.  ,  2015/23916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/31668

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

NUMARASI : 2009/424 (E) ve 2010/5 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar Ş.. Ş.. ve E.. E.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerinin usul ve Kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan S.. G.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık S.. Ş..'ye yükletilen tehdit eylemine yönelik ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, CMK’nın 325/1 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan S.. G.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, yargılama gideri ile ilgili hüküm fıkrasına “katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca 500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/421, Karar No: 2006/5577, Tarih: 01.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/421 E.  ,  2006/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 13.12.2005

Davacı, 12.8.1993-Mart 2000 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, oda kayıtlarında usulsüzlük olduğundan bahisle davalı Kurumca 12.8.1993 ile Mart 2000 yılları arasındaki sigortalılığın iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, oda kaydının usulsüz olduğundan ayrıca 25.11.1999 tarihine kadar olan sürede esnaf ve sanatkarlar sicil kaydı bulunmayıp yasada aranan sigortalılık şartları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede, davacının 1997 tarihli giriş  bildirgesi ile 8.5.1990 tarihi itibariyle oda kaydına istinaden tescil edildiği, vergi kaydının 18.11.1999-18.7.2000, sicil memurluğu kaydının 25.11.1999-31.7.2000 tarihleri arasında olduğu, oda kaydının ise 8.5.1990 tarihinden itibaren devam ettiği bildirilmiş ise de; odaya ait üye kayıt defteri ve karar defterinde yapılan incelemede, başka bir şahsın adının silinerek yerine davacının adının yazıldığı, aidat ödemesine ilişkin makbuz bulunmadığı oda yetkililerince bildirilmesine rağmen davacı tarafından oda aidatına ilişkin olduğu ileri sürülen okunaksız makbuz fotokopisi ibraz edildiği görülmektedir.

Yapılacak iş, davacının iddia ettiği gibi aidat ödemelerinin yapılıp yapılmadığını, bilirkişi marifetiyle, oda arşivi ve kayıtları üzerinde bizzet inceleme yaptırmak suretiyle incelettirmek, sonucunda süresinde aidat ödemesi yapıldığının anlaşılması halinde; uzun süre aidat ödemeyip geçmişe yönelik olarak sonradan aidat ödemesi yapılmasının geçmişe yönelik hak kazandırmayacağı hususuda gözönünde bulundurularak üye kaydı usulsüz olsa dahi aidat ödeme başlangıç tarihinden itibaren davacının odaya üye olduğunu kabul etmek, davacının dava dilekçesinde belirttiği 1992-1997 yılları arasında rahatsızlığı nedeniyle çalışamadığına, yakınlarının maddi desteğine muhtaç durumda kaldığına ilişkin beyanını ve davacı tanıklarının 1992 yılından sonra davacının ticari faaliyette bulunup bulunmadığını bilmediklerine ilişkin beyanlarını birlikte değerlendirmek suretiyle karar vermek gerekir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24189, Karar No: 2015/3009, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24189 E.  ,  2015/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15516, Karar No: 2018/22478, Tarih: 18.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15516 E.  ,  2018/22478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalılar harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm kısmının “2/a ve b” numaralı bentlerinde harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirmektedir. Ancak, bu durum bozma nedeni ise de söz konusu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelitelerk onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 2 / a ve b bentlerinin çıkarılarak yerine,

2- Harçlar yönünden;

a- Davalı kurumlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

b-Davacı tarafından dava açma sırasında peşin olarak ve dava değeri ıslah ile artırılırken yatırılan toplam 144,85- TL harcın (harç her zaman haksız çıkan taraftan kabul edilen dava değerine göre alındığından) karar kesinleştiğinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7284, Karar No: 2013/8671, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7284 E.  ,  2013/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın köy merkezi içinde olup, Bursa-Yalova karayoluna ve Orhangazi, Gemlik ilçe merkezlerine yakın olması, alt yapı hizmetlerine, ana arterlere, ithalat-ihracat merkezlerine, soğuk hava depolarına yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %50 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19832, Karar No: 2013/20504, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19832 E.  ,  2013/20504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Müteahhit sanığın, maliki ... olan 7160 parselde bina inşaa ettiği, katılanın ise komşu 7185 parselin maliki bulunduğu, taraflar arasında karşılıklı taşkın inşaat uyuşmazlığının oluştuğu, Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/662 E; 2003/238 sayılı 17.04.2003 tarihli kararı ile katılanın haksız müdahalesinin men'ine hükmolunduğu, anılan hükmün 05.05.2004 tarihi itibariyle kesinleşmesini müteakip çekişmenin halen devam ettiği, suç tarihinde katılanın aynı sınırda duvar yaptırmak için işçilere kalıp çaktırdığı sırada olay yerine gelen sanığın, kalıpları sökmesi, çıkan tartışmada "ananı avradını sinkâf ederim, benim kim olduğumu biliyor musun? Bana ... derler, ben istediğimi yaparım..." sözlerini sarfetmesi, elini beline de götürerek silah çekme hareketi yapması eylemlerinin "mala zarar verme"; "tehdit"; "hakaret" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın, yüklenen "tehdit" ve "hakaret" suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil olmadığını, "mala zarar verme" suçu yönünden ise TCK'nın 26. maddesi çerçevesinde hakkını kullandığını bu nedenle kalıpları sökmesi fiilinde ceza verilemeyeceğini takdir eden mahkemenin kabul ve ugyulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, "tehdit" ve "hakaret" suçlarından verilen "beraat" ile "mala zarar verme" suçundan verilen "ceza verilmesine yer olmadığına" dair kararların ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8402, Karar No: 2010/7818, Tarih: 05.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/8402 E.  ,  2010/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz imzanın vesikada sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla sahibi bulunduğu arazi miktarından daha fazla arazi beyan ederek haksız menfaat sağladığının iddia olunması karşısında; suçun sübutu halinde fiilinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/7 (5237 sayılı TCK.158/1-e) madde ve fıkrasındaki kamu kurumu aleyhine "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta usul ekonomisi de gözetilerek CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1336, Karar No: 2013/6925, Tarih: 05.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1336 E.  ,  2013/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../06/2010 gün ve 2008/524-2010/454 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/09/2013 gün ve 2010/10829-2012/14510 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı ... vekili, müvekkilinin ....08.2008 tarihinde davalının işlettiği trende yolcu olarak seyahat etmekte iken vagon başındaki kapının aniden açılması sonucu aşağı düşerek yaralandığını, kaza sonrası her iki ayağının da kesildiğini davalının kazada kusurlu olup, müvekkilinin olay nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 30.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah sonucu toplam 84.800,81 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise davacılar vekili, müvekkillerinin ...’nın anne ve babası olduklarını, oğullarının geçirdiği kaza sonucu her iki bacağının da kesilmesi nedeniyle müvekkillerinin manen zarara uğradıklarını ileri sürerek, her bir müvekkili için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/10829 E, 2012/14510 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekilleri HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. .../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilleri karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1545, Karar No: 2020/9932, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1545 E.  ,  2020/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ..., ...ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığının 03/03/2017 tarihli ve 2016/504 soruşturma, 2017/14 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın suç yeri itibariyle Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2017 tarihli ve 2017/7864 soruşturma, 2017/532 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair mercii Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2017/161 değişik iş sayılı kararını müteakip, söz konusu dosyanın yeniden suç yeri itibarıyla Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2017 tarihli ve 2017/12052 soruşturma, 2017/872 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, bu kez dosyanın suç yeri itibariyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığının 09/05/2017 tarihli ve 2017/188 soruşturma, 2017/23 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, söz konusu dosyanın yeniden suç yeri itibarıyla Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2017 tarihli ve 2017/14814 soruşturma, 2017/1076 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, bu kez yeniden dosyanın suç yeri itibariyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2019 tarihli ve 2018/302 soruşturma, 2019/6 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın yeniden suç yeri itibariyle Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/06/2019 tarihli ve 2019/6806 soruşturma, 2019/1874 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği merciince Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2019 tarihli ve 2019/908 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/03/2020 gün ve 94660652-105-08-1279-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2020 gün ve 2020-36930 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;