muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1454, Karar No: 2022/2769, Tarih: 02.03.2022

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 27/1 uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Dosya kapsamına göre davacı işçi 05.03.2017-29.05.2020 tarihleri arasında davalının yurt dışı işyerinde çalışmıştır. Taraflar arasında imzalanan 05.03.2017 tarihli ... bireysel iş sözleşmesinin tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin çalışma süresi, fesih, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği, yine sözleşmenin 18. maddesinde de anlaşmazlık durumlarında uygulanacak mevzuata ilişkin ihtilaf durumunda çalışılan ülkenin idari ve adli makamlarının yetkili olduğunun ifade edildiği görülmüştür. Buna göre tarafların iş sözleşmesi ile bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları açıktır. Davacı, dava konusu alacakların ait olduğu söz konusu çalışma döneminde davalıya ait ...’da bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı ... olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun ’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında ... Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. ... Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse ... Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14773, Karar No: 2010/7699, Tarih: 30.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/14773 E.  ,  2010/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Sanığın 765 sayılı TCK.nun 350/2 ve 81/1.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin 11.10.2002 gün ve esas karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Yüksek 6.Ceza Dairesi tarafından fiilin yaptırımını düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 204/1.maddesi karşısında 765 sayılı yasa hükümlerinin açıkça lehe hükümler içerdiğinden onanarak kesinleştiği,Ankara C.Başsavcılığı infaz bürosunun yeniden uyarlama talebi üzerine mahkemece verilen yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair 19.09.2006 gün ve esas,4 sayılı ek kararın davayı sonuçlandırıcı nihai karalardan olmayıp temyizi mümkün bulunmadığı cihetle;hükümlünün anılan ek karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24484, Karar No: 2015/24090, Tarih: 02.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24484 E.  ,  2015/24090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, grup şirket olan ve faaliyet alanı aynı olan davalı şirketlerde çalışırken iş akdinin yazılı fesih bildirimi yapılıp savunması alınmadan 02.04.2014 tarihinde 04 kodu ile çıkış verilerek feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının ... Servis'te 01/03/2007 tarihli iş sözleşmesiyle Bütçe ve Mali Analiz Raporlama Uzmanı olarak çalışmaya başladığını, bu sözleşmenin 30/09/2013 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini ve ibralaşıldığını, davacının 01/10/2013 tarihinde ... Kurulum nezdinde Denetçi olarak çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin 02/04/2014 tarihinde işyeri ve işletme gereklerinden doğan geçerli nedenle feshedildiğini, açılan davanın hak düşürücü süre ve ... Servis Ltd. Şti.bakımından husumet yokluğu nedeniyle reddini, ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti.nezdinde işçi sayısının 30'dan az olduğunu, davalı şirketlerin ayrı tüzel kişilikleri haiz, adresleri ve yönetimi bakımından farklı şirketler olduğunu, personel yönetiminin, şirketlerinin yönetimi ve kararlarının birbirinden bağımsız yürütüldüğünü, bu nedenle her iki şirketin işçi sayılarının birlikte dikkate alınmasının mümkün olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ayrı tüzelkişilikleri, faaliyet konuları ve yöneticilerinin olmasına karşın ortaklık yapısı bakımından davalıların aynı grup içinde yer alan kardeş şirketler (....) olduğu, kural olarak grup şirketi olsa dahi ayrı tüzelkişilikleri haiz olan işyerlerinde çalışan işçilerin diğer davalı şirketin işyerinde çalışan işçi sayısına dahil edilmesinin mümkün olmadığı, ne var ki bizzat dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından 4 ayrı kardeş şirkette muhasebe biriminin kapatılarak davacının son olarak çalıştığı ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti nezdinde tüm grup şirketlerine ortaklaşa hizmet vermek üzere yeni bir muhasebe biriminin organize edildiği, davacının ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti işçisi olarak diğer davalı şirketin de muhasebe/finans işlerini yerine getirmeye devam ettiği, başka bir söyleyiş ile davacının davalılar tarafından birlikte istihdam edilmiş olduğu, bu itibarla davacının hizmet verdiği tüm şirketlerdeki işçi sayılarının birlikte dikkate alınması gerektiği, buna göre davacı bakımından 30 işçi ölçütünün gerçekleştiği, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini işletme gereklerinden doğan geçerli nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürdüğü, davacının iş sözleşmesini fesheden ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti tarafından kurucu veya bağlı işveren kararı olarak herhangi bir işletmesel karar alındığı iddia edilip kanıtlanmadığı gibi böyle bir kararın tutarlı bir şekilde uygulanması sonucunda davacının işletmede istihdam fazlası haline geldiği ve fesihten başka başvurulacak başkaca bir tedbirin bulunmadığı –yani feshin son çare olduğunun- da kanıtlanmış olmadığı, bu nedenlerle davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle; toplanan deliller ve fesih sebebine göre mahkemece, işverence gerçekleştirilen feshin geçersiz olduğu, davalılar arasında organik bağ bulunduğu, davacının her iki davalı şirkete de hizmet verdiği şeklinde tespitte bulunularak 30 işçi şartı bakımından davalı şirketlerdeki fesih tarihindeki işçi sayısının toplamının esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davacının çalıştığı son işyeri ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti olup davacının bu işyerine iadesi gerekirken, mahkemece sadece davacının işe iadesine karar verilip hangi işyerine işe iade edildiğinin kararın gerekçesinden anlaşılamadığı gibi hüküm fıkrasında da bu hususun açıkça gösterilmemesi keza, davalı şirketlerin aralarında organik bağ bulunduğu ve davacının davalılar tarafından birlikte istihdam edilmiş olduğu mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen davalıların işe iadenin mali sonuçlarından müşterek ve müteselsil sorumlu tutulmamış olması hatalı olup yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Rüzgar Enerji Sant. Kurulum Hizm. Ltd. Şti. işyerinde İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılarca müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan 25,20 TL harcın alınması gerekli 27,70 TL harçtan mahsubu ile eksik 2,50 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu Yargıtay’a geliş-dönüş dahil toplam 491,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1500,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1170, Karar No: 2013/19110, Tarih: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1170 E.  ,  2013/19110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2012/172-2012/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yanın ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %43’er hisse ile ve münferit imza yetkisine sahip ortağı olduklarını, bu aile şirketinin, müvekkili ve davalının müşterek malik olduğu, iki arazi üzerine villa yapımı işini üstlendiğini, 06.04.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahiplerinin kendi paylarına düşen miktardaki villaları aldıklarını, ancak müvekkiline hiçbir villanın verilmediğini, öte yandan şirkete müteahhit sıfatıyla düşen taşınmazların satışlardan elde edilen gelirin şirket kayıtlarına yansımadığını ve rayiçler karşısında düşük kaldığını, müvekkili adına hiçbir bağımsız bölüm imal olunmadığını, arazi parçalarının usulsüz vekaletlerle satıldığını bu arada davalının müvekkilinin imza yetkilerini kaldırmaya ve şirket mallarını bir başka firmaya muvazaalı olarak satmaya çalıştığını, şirket üzerindeki villaların çok ucuza satılmış gibi kayıtlandırıldığını, davalının kendisine menfaat sağlar kusurlu davranışları nedeni ile TTK’nın 309. ve 336. maddesi hükmü uyarınca sorumlu olup gerek şirkete ve gerekse müvekkiline karşı tazminat borcu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şirket için 50.000.00 TL maddi ve müvekkili için de 100.000.00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 25.11.2010 gün ve 2009/-1003-12023 E.K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan ve benimsenen ek bilirkişi raporuna göre, davalı şirket müdürünce şirkete ait taşınmazlar gerçek değerinden satıldığı halde, şirket defterlerinde rayiç değerin altında gösterildiği, buna göre, satışa konu taşınmazların rayiç değerinin 248.249,24 TL olduğu, ancak şirket defterlerinde bu taşınmazların satış değerinin 204.894,50 TL olarak gösterildiği, aradaki 43.394,74 TL farkın davalı şirket müdürünün zimmetinde kalan tutar olduğu, davaya konu edilen taşınmazların satışı nedeniyle uğranılan zarar şirkete ait bir zarar olup, bu satışlar nedeniyle davacının kendi şahsına yönelik doğrudan veya dolaylı uğradığı bir zarar bulunduğunun ispatlanamadığı ve bir önceki hükmün sadece şirket adına açılan dava yönünden bozulduğu gözetildiğinde, davacının kendi adına açtığı tazminata ilişkin davanın reddinin uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 43.357,74 TL şirket zararının dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile ... İnş. Ltd. Şti.'ne verilmesine, fazlaya ilişkin istem ile davacının kendisi için istemiş olduğu tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. müdürüne karşı açılan sorumluluk davasıdır. Mahkemece bozma öncesi keşif yapılmış, bilirkişiler tarafından verilen rapora davalı vekilince itiraz edilerek rapora esas kat irtifakı senedinin değiştirildiği ancak yapılan hesaplamada bilirkişilerce bu husus dikkate alınmayarak önceki kat irtifakı senedine göre hatalı bir hesaplama yapıldığına işaret edilmiş, ancak mahkemece bu konuda bilirkişilerden ek rapor alınmadan davanın reddine karar verilmiştir. Bozma sonrası alınan ve davalı vekilinin ilk rapora itirazlarını karşılamayan ek rapora karşı da davalı vekilince aynı itirazlar tekrarlanmış ancak, mahkemece davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü ciddi itirazlar nazara alınmamıştır. Bilirkişilerden davalının vekilinin asıl ve ek rapora yukarıda değinilen itirazlarını karşılayan ikinci bir ek rapor alınması yoluna gidilmeyerek eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5338, Karar No: 2021/7641, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5338 E.  ,  2021/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 09.12.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 09.12.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yer alan (fark bedel olan 46.152,02-TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/ipotek vb. şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23469, Karar No: 2014/7224, Tarih: 17.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23469 E.  ,  2014/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın idari yargı görevli olduğundan bahisle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13015, Karar No: 2013/16746, Tarih: 27.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13015 E.  ,  2013/16746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHTA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ve davalı H.hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalı H. ve dahili davalı C. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve mirasçılar adına tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne;davalı H. hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacılar ve davalılar ile dava dışı mirasçı Fadile'nin 15.02.2008 tarihli 1051 ve 1052 yevmiye nolu genel vekaletnameler ile amcaları olan Ali'yi vekil tayin ettikleri,bu vekaletnameler kullanılarak muris N.F.'dan intikal eden dava konusu 306 ada 11 ve 308 ada 28 parsel sayılı taşınmazlar ile yine muristen intikal eden dava dışı 308 ada 25 ve 26 parsel,759 parsel ile 400 numaralı parseldeki murisin ½ payını 27.02.2008 tarihinde satış suretiyle eşit hisselerle davalılara devredildiği, yargılama sırasında davalı H.'nin dava konusu taşınmazlardaki payını 04.02.2010 tarihinde 3. kişi H. T.'ya;onun da 24.03.2010 tarihinde 3. kişi C.C.'a satış suretiyle temlik ettiği, davacının da seçimlik hakkını taşınmazın aynına yönelik olarak kullandığı ve 3. kişi C.'ın davalı olarak davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nn 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381. maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir. İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.