muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6036, Karar No: 2011/7776, Tarih: 11.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6036 E.  ,  2011/7776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... (...) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince bilirkişi raporuna göre davaya konu 421 ada 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde 2 adet bina bulunduğu anlaşılmaktadır. Keşfen değerleri de belirlenen muhdesat binaların aidiyeti hususunda tapu kayıtlarında herhangi bir şerh bulunmamaktadır.

Her ne kadar davalı ... taşınmazlar üzerinde kendisine ve bir kısım davalı murisi Şaban’a ait bina bulunduğunu belirtmiş ise de hangi binanın kendisine ait olduğu anlaşılamamaktadır. Bu halde yukarıda açıklanan ilkeler ışığında yargılamaya devam olunarak hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken, hangi muhdesat üzerinde kimin

hak iddia ettiği belirlenmeden ve muhdesat hususunda ittifak bulunduğu tespit edilmeden karar verilmesi doğru olmadığı gibi, binanın menkul mal kabul edilemeyeceği ve arsadan ayrıca satışının mümkün olmadığı halde “dava konusu taşınmazlar üzerindeki evlerin arsadan bağımsız olarak satışına” karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Hükmün bu nedenle bozulmalıdır.

hak iddia ettiği belirlenmeden ve muhdesat hususunda ittifak bulunduğu tespit edilmeden karar verilmesi doğru olmadığı gibi, binanın menkul mal kabul edilemeyeceği ve arsadan ayrıca satışının mümkün olmadığı halde “dava konusu taşınmazlar üzerindeki evlerin arsadan bağımsız olarak satışına” karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Hükmün bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 421 ada 7 no'lu parsele ilişkin kısmının ONANMASINA, hükmün 421 ada 8,9,10 no'lu parsellere ilişkin kısmının ise BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24756, Karar No: 2015/3031, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24756 E.  ,  2015/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10794, Karar No: 2012/24949, Tarih: 14.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10794 E.  ,  2012/24949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın celbedilen adli sicil kaydından sabıkasız olduğunun, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan eylemin orman boşluğuna ev ve çardak yapılmak suretiyle işgal ve faydalanma suçunu oluşturduğunun, yapılan ev ve çardakların ekonomik bir değerlerinin olmadığının anlaşılmasına, sahadaki tesislerin müsaderesine karar verilmiş olup müsaderenin orman işletmesince yerine getirilmesi gerekmesine göre yerinde olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19405, Karar No: 2014/14849, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19405 E.  ,  2014/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı ... şirketinin, abonesi olan davalıdan almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taraf sıfatı (husumet), dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir.

Bir sübjektif hakkı dava etme yetkisi, kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bu nedenle, o hakka ilişkin bir davada davacı olma sıfatı (aktif husumet ehliyeti) da o hakkın sahibine aittir.

Bir sübjektif hak kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi, o hakka uymakla yükümlü (borçlu) olan kişidir(pasif husumet ehliyeti).

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı tarafın 83500 nolu elektrik abonesi olan Orhan Şen'in başvurusu üzerine, hakem heyetince davaya konu 11.05.2012 günlü ve 2012/374 nolu kararın verildiği, ancak bu kararın iptali istemiyle açılan davada davalı olarak ...'nın gösterildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın reddi doğru olduğundan, HUMK. nun 438/9. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1816, Karar No: 2011/22115, Tarih: 18.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/1816 E.  ,  2011/22115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/163 Esas, 2005/338 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunupta katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6203, Karar No: 2014/22050, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6203 E.  ,  2014/22050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) 6136 SK'na aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 15/1 maddesi gereğince "tehlikenin azlığı dikkate alınarak" takdiren alt sınırdan 6 ay hapis cezası verilmesine rağmen 25 gün adli para cezası yerine 30 gün adli para cezası tayin edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, cezanın tayinine ilişkin kısımlarının " ...'ın kendisine ait sustalı bıçağı taşıyıp suçta kullanması nedeni ile yakalanmak suretiyle atılı “yasak bıçak taşımak“ suçunu işlediği, tevilli ikrarı, ele geçen bıçak, olay tutanakları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı ile sübuta erdiğinden, eylemine uyan 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince suçun işlenmesindeki özellikleri, suç yeri ve zamanı, suç konusunun değer ve önemi, tehlikenin azlığı dikkate alınarak 6 ay hapis ve 25gün para cezası ile cezalandırılmasına, çocuk suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda bulunduğundan TCK'nin 31/3 maddesi gereğince cezası 1/3 oranında indirilerek 4 ay hapis ve 16 gün para cezası ile cezalandırılmasını, çocuğa verilen hapisten çevrilme gün para cezası da TCK'nin 52/1-2-3 maddeleri gereğince şahsi ve ekonomik halleri dikkate alınarak 1 gün karşılığı taktiren 20 TL’den 2400 TL para cezasına çevrilerek neticeten hapisten çevrilme 2400 TL ve asıl para cezası 320 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilerek diğer kısımlarının aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14154, Karar No: 2014/17183, Tarih: 01.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14154 E.  ,  2014/17183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/88-2012/460

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Z. A. arasında yapılan genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız kısmi itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının 34.561,55 TL'ye itirazının iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı asıl borçlu Z. A. kullandığı kredinin teminatı olarak kendi evini ipotek ettirdiğini, davacının anılan dava dışı asıl borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, kredi borcuna mahsuben ödemelerde bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davalının, takibin 53.600-TL'sini aşan 34.561,55-TL'lik kısmına itiraz ettiği, itiraz edilen miktarın 21.312,06-TL'sine ilişkin itirazının haksız olduğu, 13.249,49-TL'lik kısmına itirazının ise haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının 34.561,55-TL'ye yönelik itirazının 21.312,06-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden iptaline, itiraza konu 13.249,49-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden kabulüne, takibin toplam 21.312,06-TL olarak devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, itirazın iptali davasıdır. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca itiraza konu olan 34.561,55-TL'nin 21.312,06-TL'lik kısma yönelik itirazın iptaline karar verilmiştir. Fazlaya ilişkin kısım için istemin reddine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüte düşülecek şekilde hükmün b fıkrasında ''itirazın itiraza konu 13.249,49-TL alacak miktarına ilişkin olan kısım yönünden kabulüne'' karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10082, Karar No: 2019/11682, Tarih: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10082 E.  ,  2019/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müşteki ...’a ait inşaattan inşaat demiri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nun 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141. maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-UYAP sisteminden yapılan sorgulamada suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 2014/197 Esas sayılı dosyasında 25.11.2014 tarihli celsede dinlenen tutanak tanığı ...’ın beyanında sanığın ve suça sürüklenen çocukların at arabasında bulunan malzemeleri çaldıkları yeri tarif ettiklerini belirttiği, dosya içeriğinden müştekilerin çalınan malzemelerinin teslim edildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1617, Karar No: 2023/5113, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1617 E.  ,  2023/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1847 E., 2022/3057 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/191 E., 2021/257 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının ziynet alacağı davasının ve boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, ziynet ve ev eşyası alacağı talebinin tefrikine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevap dilekçesinde; erkeğin, şiddet uyguladığını, davalının "sen neyi güzel yapıyorsun ki bunu yapabilesin" ifadelerini kullanarak müvekkilini aşağıladığını, davalının evin kapısını kilitleyip müvekkilinin dışarıya çıkmasını engellediğini, müvekkiline hakaret ettiğini, müvekkilinin ailesinin ziyarete gitmesine izin vermediğini, çalışmasını istemediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet ve ev eşyası taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, iddiaların gerçek dışı ve asılsız olduğunu, eşini sevdiğini, kadının evi terk ettiğini, düğünde takılan ziynet eşyalarını kasadan aldığını, doğum için hastaneye gittiğinde kadın ve kadının ailesinin kovduğunu, boşanmak istemediği açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI