muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1039, Karar No: 2014/6881, Tarih: 05.05.2014

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13619, Karar No: 2010/21716, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13619 E.  ,  2010/21716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6413, Karar No: 2018/8533, Tarih: 21.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/6413 E.  ,  2018/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, eşinden ve babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığına, babasından dolayı almakta olduğu ölüm aylığını kesen Kurum işleminin iptaline, aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16498, Karar No: 2017/18683, Tarih: 20.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16498 E.  ,  2017/18683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalılar ... ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılardan ...'ün ... Kadastro Genel Müdürlüğüne bağlı Döner Sermaye İşletmesinde 01.07.2002 tarihinde geçici işçi kadrosuna alındığını, doldurulan Puantaj Cetvellerine göre maaşının tam olarak ödendiği ancak 2002 yılı Ekim ayında 7 gün, Kasım ayında 2 gün,2003 yılında da 22 Ocaktan itibaren 30 Mart'a kadar ve Ekim -Kasım aylarında da 23 gün işe gelmediği halde gerçeğe aykırı olarak çalışma sürelerinin tam olarak doldurulmuş olduğunu, yine 2004 yılında 3 ay işe geldiğine ilişkin imzasının bulunmadığını, bu suretle devletin zarara uğratıldığını, iddia ve ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla, 5.087.285.834 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, dairedeki geçici işçilerin günlük mesailerinin takibinin müvekkilin görevi olmadığını, dava konusu puantaj cetvellerinin de müvekkil tarafından düzenlenmediğini, dava konusu olayla ilgili ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinde davanın devam ettiğini; davalı ... vekili, zararın meydana geldiği dönemde müvekkilinin İdari ve Mali İşler Şube Müdürü olup ...'ün bu müdürlükte değil Kadastro Şube Müdürlüğünde görevlendirildiğini; davalı ...'ün vekili, müvekkilinin bazen birim amirinin imza atmasına gerek olmadığı yönündeki söylemleri sonucu işe gittiği halde imzasını atmadığını, mesai izleme cetvelleri kadrolu işçiler yönünden önem taşıdığını bölge müdürlüğünce düzenlenen ve dosyaya sunulan 26.07.2004 tarihli araştırma raporunda müvekkilin işe devam ettiğinin vurgulandığını, müvekkilinin Konyaya tayininin yapılmaması nedeniyle 01.06.2004 tarihinde istifa ettiğini, Konya'da bulunduğu dönem içerisinde sehven yatan maaşların kuruma iade olunduğunu, davalı ... vekili; müvekkilinin bölge müdürü olduğu dönemde mesai izleme defterlerinin sağlıklı takip edilmediğini, daha çok kadrolu memurlar yönünden önem taşıdığını, işçilerin mesaiye gelseler bile imza atmadıklarının olduğunu, davalı ...'ün Konya da olduğu dönemler için aldığı paraları kuruma iade ettiğini, mesai izleme defterlerinin bölge müdürü adına şube müdürlerince denetlendiğini; davalı ... ise; işçinin geliş gidişinden çalıştığı birimin sorumlu olduğunu, işe gelmeyen bir işçinin bildirilmemesi halinde bu hususu kendisinin bilmesinin mümkün olmadığını savunarak ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut 08.02.2005 tarih ve 4 sayılı teftiş kurulu raporunda davalı ...'ün işe gelmediği halde 2002-2004 arası yıllarında düzenlenen puantaj cetvelleri üzerine ödeme yapılması nedeniyle kurumun 5.087.285.384 TL zarara uğratıldığı, bu konuda ... Valiliği İl idari Kurulunun 03.12.2004 tarih 165 sayılı kararında davalılar ..., ..., ... ve ... hakkında soruşturma izni verildiği, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/152 esas sayılı ceza davasında davalılar ..., ...’nun üzerine atılı görevi kötüye kullanma - nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine, ..., ..., ...’ün atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine, ..., ... ve ...'ün görevi kötüye kullanma suçundan dolayı cezalandırılmalarına karar verildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2012/463-32025 sayılı ilamında belirtildiği üzere zamanaşımı nedeniyle bu davanın düşmesine karar verildiği, hükmün kesinleştiği; 19.12.2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda davalı ...'ün 01.07.2002 tarihinde göreve başladığı, 02.06.2004 tarihine kadar geçici iş statüsünde davacı kurumda görev yaptığı, ...'ün 2004 yılında davacı kurumdan aldığı maaşları iade ettiğini savunduğu, ancak ödemeyle ilgili herhangi bir belge sunulmadığı; bilirkişi heyetinden 29.04.2013 tarihli ek rapor alındığı, raporda belirtildiği üzere idare zararının 3.687,28 TL olduğu, davalı ... ve ...'nun idare zararının oluşmasında herhangi bir kusurlarının bulunmadığı, geçici işçi davalı ...'ün %50, davalı ...'un %30 ve gözetim ve denetim görevini gerektiği şekilde yerine getirmeyen davalı ...'nin ise %20 kusurlu oldukları gerekçesiyle davalılar ... ve ...'nun idare zararında herhangi bir kusurları bulunmadığından haklarında açılan davanın husumetten reddine, 3.687,28 TL'nin diğer davalılar ..., ... Ve ...'dan müştereken ve müteselsilen Tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı Bakanlık, davalılar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı Bakanlık, davalılar ... ve ...'ün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık idarenin zararından davalıların sorumlu olup olmadığı konusundadır.

Temyiz:

Kararı davacı Bakanlık, davalılar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı Bakanlık, davalılar ... ve ...'ün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık idarenin zararından davalıların sorumlu olup olmadığı konusundadır.

Dosya içeriğinden, 08.02.2005 tarih ve 4 sayılı Teftiş Kurulu Raporunda davalı ...'ün işe gelmediği halde 2002-2004 arası yıllarında düzenlenen puantaj cetvelleri üzerine ödeme yapılması nedeniyle kurumun 5.087.285.384 TL zarara uğratıldığı, bu konuda ... Valiliği İl idari Kurulunun 03.12.2004 tarih 165 sayılı kararında davalılar ..., ..., ... ve ... hakkında soruşturma izni verildiği, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/152 esas sayılı ceza davasında davalılar ..., ...’nun üzerine atılı görevi kötüye kullanma - nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine, ..., ..., ...’ün atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine, ..., ... ve ...'ün görevi kötüye kullanma suçundan dolayı cezalandırılmalarına karar verildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2012/463-32025 sayılı ilamında belirtildiği üzere zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği, hükmün kesinleştiği; 19.12.2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda davalı ...'ün 01.07.2002 tarihinde göreve başladığı, 02.06.2004 tarihine kadar geçici iş statüsünde davacı kurumda görev yaptığı, 29.04.2013 tarihli ek raporda belirtildiği üzere idare zararının iade edilen miktarın düşülmesi ile 3.687,28 TL olduğu, davalı ... ve ...'nun idare zararının oluşmasında herhangi bir kusurlarının bulunmadığı, geçici işçi davalı ...'ün %50, davalı ...'un %30 ve gözetim ve denetim görevini gerektiği şekilde yerine getirmeyen davalı ...'nin %20 kusurlu olduklarının belirlendiği ve mahkemece raporlara itibar edilerek hüküm kurulduğu görülmektedir.

Ne var ki, varılan sonuç dosya içeriği ile tam olarak örtüşmemektedir.

Ne var ki, varılan sonuç dosya içeriği ile tam olarak örtüşmemektedir.

Kadastro Şube Müdürü...'in 02.07.2002 tarihinde işçinin başlatıldığını ve 30.07.2002 tarihine kadar izin verildiğini,şubede resmi bir yazı ile çalışmadığını, Bölge Müdürü ...'e bu işçiye ihtiyaç olmadığının bildirildiğini, Bölge Müdür ...'ya da bu durumu tekrarladığını, kendisine işçi ...'ün bir müddet daha şubede kalmasının söylendiğini, adı geçen işçinin dershaneye gidip geldiğini, fiilen ilişkisinin kendi şubesi ile kesildiğini ve o tarihten itibaren de İdari Ve Mali İşler İşler Şube Müdürlüğü'nde imza cetvelinin açıldığını, işçinin işe gelmeyip dershaneye gittiğini, ...'in de bu kişinin idare edilmesinde bilgisinin olduğunu; İdari ve Mali işlerde Kontrol İşlemcisi ...'un; ...'nun 2004 yılı 16 Şubat-14 Mart arası çizelgesini İşçi ...'ün işe gelmemesi nedeniyle imzlamak istememesi üzerine, ...'in ...'nun imzasını çıkarttırarak kendi adına imza açtırdığını; İdari ve Mali İşler Müdürü ...'nin davalı ...'in davalı işçiyi kadrosu Konya'ya çıkana kadar idare etmesi gerektiğini söylediğini beyan ettikleri görülmektedir. Gerek eldeki yargılamada, gerek ceza yargılaması aşamasında gerekse teftiş sırasında dinlenilen tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, her ne kadar yasal prosedüre göre bölge müdürlerinin geçici işçilerin görevlendirilmelerinde, günlük mesailerin takiplerinde ve puantaj cetvellerinin düzenlenmesinde sorumlulukları bulunmasada da; ilgili dönemin Tapu ve Kadastro 1. Bölge Müdürü ... tarafından, İşçi ...'ün üniversiteye hazırlık ve üniversite sürecinde işe gelmediği ve idarenin zararının oluştuğu dönemlerde işe gelmiş gibi idare edilmesi yönünde talimat verildiği ve verilen talimatın işçinin devamsızlığının gizlenmesinde etkili olduğu anlaşılmakta olup ceza yargılamasının zamanaşımı nedeniyle düştüğü de dikkate alındığında, bu davalının idarenin zararının oluştuğu tüm dönem bakımından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme bu kişi hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı işçi ...'ün imza ve puantaj cetvelinin idari ve mali işler müdürlüğünde doldurulduğu, idarenin zarara uğradığı dönemin Ekim 2002 tarihinden sonra bir başka deyişle kayıtların idari ve mali işler tarafından puantaj kayıtlarının tutulmaya başlanmasından sonra olduğu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında İdari ve Mali İşler Müdürü ...'nin sorumlu olduğunun kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; sorumluluğunun imza ve puantaj cetvellerinde kendi imzasının bulunduğu dönem (15.11.2002-14.12.2002 tarihleri arasındaki 30 gün, 15.12.2002.-31.12.2002 arasındaki 17 gün) ile sınırlı olduğunun gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

4-Dava konusu alacağın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsili talep edilmiş olup mahkemece hüküm altına alınan alacağa faiz işletilmediği görülmektedir. Mahkemece davalı işçi ...'e yapılan ücret ödeme tarihleri belirlenerek ödeme tarihlerinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken alacağın faizsiz hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Davacı yanca talep edilen zararın 1.400,00 TL tutarında kısmı 22.04.2005 tarih ve 425 sayılı Tapu Kadastro ve Genel Müdürlüğü'nün yazısına göre davalı ... tarafından yatırılmış olup, bu tutarın işçi tarafından yatırıldığı tarih dava tarihinden önce olduğundan kısmi ret nedeniyle hükmü temyiz eden davalı ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, 20.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/15567, Karar No: 2012/39425, Tarih: 24.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15567 E.  ,  2012/39425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının da alt sınırdan uzaklaşarak tayin edildiği ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine göre üst sınırın 100 tam gün olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gün birim üzerinden tayin edilen para cezasının adli para cezasına çevrildiği fıkranın hükümden çıkarılması, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılmasına ilişkin kısmın başına “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin yazılması ve hükümden, hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 120 birim gün sayısı ''100 gün'', TCK.nın 62. maddesinin uygulanması sonucu

belirlenen 100 gün ''83 gün'' ve 52. maddesi uyarınca tayin olunan 2000 TL. adli para cezası da '' 1660 TL.'' denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1981, Karar No: 2012/9260, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1981 E.  ,  2012/9260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 12.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4.15 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile 2.445,94 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi itibariyle işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkemece manevi tazminatın takdiri ile maddi tazminatın hesaplanmasına esas alınacak ücretin belirlenmesi hususlarında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş şekline, tarafların kusur oranlarına, husule gelen elem ve ıstırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, olay tarihindeki paranın alım gücüne, ekonomik koşullara ve özellikle 26.6.1996 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine, hak ve nesafet kurallarına göre, davacı yararına hüküm altına alınan 15.000,00 TL manevi tazminatın fazla olduğu belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince; davacının ücretinin eksik araştırma ve soruşturma ile belirlendiği hesap raporunun hükme esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi hatalı olmuştur.

Maddi tazminata gelince; davacının ücretinin eksik araştırma ve soruşturma ile belirlendiği hesap raporunun hükme esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi hatalı olmuştur.

İş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybeden işçinin maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş, dosya arasına alınan ödeme belgesine göre davacının gerçek ücretinin araştırılması, işyerinden gerekli kayıtların getirtilmesi, dosyaya sunulan belgenin buna göre değerlendirilmesi, ilgili meslek odasından gerekli araştırmanın yapılması ve buna göre gerçek ücretin belirlenmesinden sonra maddi tazminatın hesaplattırılmasından ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10301, Karar No: 2014/7112, Tarih: 28.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10301 E.  ,  2014/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.