muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17119, Karar No: 2022/3939, Tarih: 25.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17119 E.  ,  2022/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... ile ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesince istinaf başvurularının kabulüne, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda Bursa İli Osmangazi İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 112 ada 8 parsel sayılı 1.664,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 1975 yılından itibaren ... ... kızı Munise Yıldız'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Bilahare dava tarihinden önce 2017 yılında taşınmazın 1/3 payı 6292 sayılı Kanun uyarınca davalı ...'a satış yoluyla intikal etmiştir.

Davacı ..., taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve taşınmaz bir bölümü üzerinde fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına kullanıcı şerhi verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu 112 ada 8 parsel sayılı taşınmazda "kullanıcı ...' ın zilyetliğinde" kaydının iptali ile dosyada bulunan fen bilirkişisi Muharrem ...' ya ait 20.10.2020 tarihli raporda kırmızı taralı olarak (B) ile gösterilen kısmın davacı ...' ın zilyetliğinde olduğunun tespiti ile beyanlar hanesine şerh düşülmesine, aynı parselde geriye kalan ve (A) ile gösterilen kısmın ise davalı ... zilyetliğinde bulunduğuna ilişkin kaydın aynen muhafazasına karar verilmiş; hükme karşı davalı ... ile ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının kabulüne, kararın kaldırılarak davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş ve iş bu karar bu kez de davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davacı ...'dan alınmasına 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7647, Karar No: 2021/831, Tarih: 02.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7647 E.  ,  2021/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/173 Esas–2019/12 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02/02/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/173 E-2019/12 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 106 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve ... Mahkemesinin 2016/... başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve ... Mahkemesinin 2016/... başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 üncü bendinin ilk paragrafının tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdirinde belirlediği ve davalıya ödenmesine karar verilen 52.692,18 TL bedele 13.10.2018 tarihinden karar tarihi olan 15.01.2019 tarihine, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 24.921,84 TL bedele ise 13.10.2018 tarihinden karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmek suretiyle;) paragrafının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 ncı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/747, Karar No: 2016/8710, Tarih: 11.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/747 E.  ,  2016/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili ile davalı ...vekili arasındaki menfi tespit davası hakkında... 2 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.09.2015 gün ve 2013/387 E. 2015/449 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemenin esas hakkındaki hükmü davalı vekiline 24/07/2015 tarihinde, iş yerinde olmadığı için daimi çalışanı ... imzasına olmak üzere tebliğ edilmiş, davacı vekili hükmü 09/09/2015 tarihinde temyiz etmiştir.

Mahkemece temyiz süresinin son günü adli tatile rastladığından, temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren 1 hafta uzadığı, bu sebeple temyiz süresinin son günün 08/09/2015 olmasına rağmen temyizin süresinden bir gün sonra yapıldığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, verilen ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 10/09/2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14805, Karar No: 2015/3326, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14805 E.  ,  2015/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3229, Karar No: 2015/3615, Tarih: 12.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3229 E.  ,  2015/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin sözleşmeye aykırı inşaat yapması nedeniyle oluşan zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, 6502 sayılı yasanın 2. ve 3/1 maddesine göre Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine ve dava dilekçesinin dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, 3. maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 3/l. maddesi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kapsamı, karmaşalığı ve üst düzey teknolojisi gerektirmesi karşısında, bu davaların; dilekçelerin verilmesi, tahkikat ve hüküm aşamaları yönünden daha kısa ve basit şekilde sonuçlandırılmasında yarar görülen basit yargılama usulüne tabi tutulmasının sakıncaları da gözardı edilmemelidir. (Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 10480 E, 8330 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.)

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa ise kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde TBK'nın 470 vd. maddelerine de atıf yapılmadığından davanın mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16334, Karar No: 2014/17689, Tarih: 22.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16334 E.  ,  2014/17689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8400, Karar No: 2010/9257, Tarih: 03.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8400 E.  ,  2010/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2008 gün ve 2008/509 E. 2008/606 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23112, Karar No: 2015/18304, Tarih: 30.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/23112 E.  ,  2015/18304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet - 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bandrolsüz sigaraların ele geçirildiği ...'ın ifadesinde, kendisine sigaraları gönderen ... isimli kişinin kullandığı telefon numarası ile posta çeki hesap numarasını bildirdiği, bildirilen telefonun sanık ...'a ait olduğu ancak posta çeki hesabının sanığın babası olan .... ile sanık ...'dan hangisine ait olduğunun tespit edilmediği, baba ...'ın kolluktaki ifadesinde . tarafından bildirilen telefonu kendisinin kullandığını, sanık ...'ın da posta çeki hesabının babası olan ...'a ait olduğunu beyan etmesi karşısında, posta çeki hesabının sanık ile babası ...'dan hangisine ait olduğunun tespit edilerek gerektiğinde baba ... hakkında dava açılmasının sağlanması ve yargılamanın birlikte yürütülerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın eyleminin bir bütün halinde 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan yasanın 8/4 fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde eylem bölünerek 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasa'nın 3/5 fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 30.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1535, Karar No: 2024/8968, Tarih: 27.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1535 E.  ,  2024/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/969 E., 2021/942 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2019 tarihli ve 2018/2197 Esas, 2019/373 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314

üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2019/969 Esas, 2021/942 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün kaldırılarak 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

1-Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2-ByLock verisi hakkında bilirkişi raporu aldırılmadığına,

3-Bank Asyada bulunan hesap hareketlerinin rutin bankacılık faaliyeti olduğuna,

4-SGK kayıtlarının suç delili olarak kullanılamayacağına,

5-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3-Bank Asyada bulunan hesap hareketlerinin rutin bankacılık faaliyeti olduğuna,

4-SGK kayıtlarının suç delili olarak kullanılamayacağına,

5-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanması amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgüt mensupları tarafından kullanıldığı tespit edilen ByLock iletişim sisteminine bu özelliğini bilerek (kasten) dahil olan ve birçok kez kullanan, tanık beyanları ile örgütün askeri mahrem yapılanmasında donanmada subay sınıfı ile ilgilenen ÖSS grubunda bilgin/müdür yardımcısı olarak görev yapan, "..." kod ismi kullanan sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu konusunda şüphe bulunmadığından, inkara dayanan savunmalarına itibar edilmeyerek

dosya içerisinde bulunan diğer delillerle birlikte FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince her ne kadar temel ceza alt sınırdan tayin edilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş ise de, sanığın örgüt içindeki konumu, bilgin/müdür yardımcısı olarak görev yapması hususları dikkate alınarak hakkındaki temel ceza eylemi düzenleyen kanun maddesindeki alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, sanığın örgüt ideolojisini benimseyerek hiyerarşik yapıya dahil olduğuna ilişkin tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden verilen mahkumiyet kararına yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2019/969 Esas, 2021/942 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.