muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15905, Karar No: 2016/490, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15905 E.  ,  2016/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında;

a) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1, 43/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası, taksitlendirme,

b) Kamu malına zarar verme suçundan TCK'nın 152/1-a, 168/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası, taksitlendirme,

2- Sanık ... hakkında;

a) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1, 43/2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası, taksitlendirme,

b) Kamu görevlisine görevi nedeni ile hakaret suçundan TCK'nın 125/3-a, 43/1-2, 125/4, 52/2-4 maddeleri uyarınca 10.640,00 TL adli para cezası, taksitlendirme,

3- Sanık ... hakkında;

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1, 43/2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası, taksitlendirme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçiler icra müdür yardımcısı ... ile polis memurları ... ile ...'nun, borcundan dolayı hakkında kesinleşen icra takibi kapsamında haciz işlemi yapılmasını sağlamak üzere borçlu sanık ...'ın ikametine giderek evin garajında bulunan traktörün haciz

işlemini yapmak istediklerinde; sanık ...'ın şikayetçilere hitaben ''başınıza bela almak istemiyorsanız buradan defolun gidin, savcıyla gelin sizi buraya sokmam'' şeklinde tehdit içerikli sözler söylediği ve traktörün bulunduğu garajın kapısını kilitleyerek haczin yapılmasını engellediği, sanık H... D...'ın kardeşi olan H... D...'ın söz konusu traktörü çalıştırıp olay yerinden kaçırdığının görülmesi üzerine ise şikayetçiler polis memurları ve icra müdür yardımcısının ekip aracına binerek traktörü takip etmek istedikleri sırada sanıkların, şikayetçi polis memurlarının araca binmesine engel oldukları ve şikayetçilerin ekip aracına binmelerinin ardından ise ekip aracının üzerine çıkarak aracın hareket etmesini engellemek suretiyle kamu görevlileri olan şikayetçilerin görevlerini yapmalarına engel olacak nitelikte cebir sergiledikleri, sanık ...'ın ekip aracının arka camını görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde kırarak kamu malına zarar verdiği, bu şekilde sanıkların, üzerine atılı olan suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanaklarına, şikayetçiler ile tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, iddianame içeriğinde anlatılan eyleminin; görevlilere hitaben söylediği sabit olan "başınıza iş almak istemiyorsanız buradan defolun gidin" ve "gidin savcıyla gelin, sizi buraya sokmam" şeklindeki sözlerden ibaret olduğu ve sarfettiği bu sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya hakaret fiilinin unsurlarını oluşturmadığı, kararın gerekçesinde mahkumiyete konu edilen ve icra müdürü Halim'in beyanlarında geçen "senin a...na koyacağım" şeklindeki sözlere ise iddianame anlatımında yer verilmemiş olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup iddianamade tavsifi yapılan ve açıkça sanık hakkında “başınıza iş almak istemiyorsanız buradan defolun gidin” sözlerinden dolayı açılan dava ile bağlı kalınarak yargılamaya devam edilip karar verilmesi gerektiği, iddianamedeki sevk ve anlatıma göre, ''senin a...na koyacağım” sözlerine ilişkin sanık hakkında açılmış bir dava bulunmadığı, bu sözlere ilişkin ayrı bir iddianame tanzim edilerek hakaret suçundan da yargılama yapılabilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın atılı hakaret suçundan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16973, Karar No: 2015/10739, Tarih: 01.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16973 E.  ,  2015/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işveren şirkette 14/12/2009-30/07/2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağı talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya fesih bildiriminin noter aracılığıyla yapıldığını ve bizzat kendisine tebliğ edildiğini, davacının deneyim, iş görme ifasının en üst düzeyde olacağından neredeyse emin olunan mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, buna karşılık davacının pek çok kez ihtarlar aldığını, fakat ihtar edilen davranışlar konusunda olumlu bir gelişme olmadığını, müvekkili şirketin davacıyı işten çıkarmaya çalışması, davacının istifasını vermesini talep etmesi gibi bir durumun asla söz konusu olmadığını, davacının görevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi sebebiyle iş ilişkisinin devamının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işverenin feshin haklı nedene dayandığını ve ihbar önelinin kullandırıldığını ya da ücretinin ödendiğini de ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının davalı işyerinde çalışma süresi 14/02/2009-30/07/2012 tarihleri arasıdır. 01/04/2012-30/07/2012 tarihleri arasındaki dönem Elbistan Şubesinde geçmiştir. Davacının Elbistan Şubesinden önce işyerinin Ankara Şubesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının Ankara Şubesindeki çalıştığı süre ile ilgili fazla mesai talebinin ispatlanamadığı gerekçesi ile bu döneme ilişkin fazla çalışma alacağı talebi reddedilmiştir.

Mahkemece davacının Ankara Mağazasında hangi görevde olduğu davacı ve davalı işverenden sorularak tespit edilmeli, ayrıca Ankara Mağazasındaki ya da büyükşehirlerdeki mağazalarla Elbistan gibi yerlerdeki mağazaların çalışma saatleri ve düzeninin aynı ya da farklı olup olmadığı davacı işverenden sorulmalı, davalının Ankara Mağazasındaki görevi tespit edilerek davalı işverenin Türkiye’deki bütün mağazalarındaki çalışma sisteminin aynı olması durumunda dinlenen tanık beyanlarının davacının bütün çalışma süresine teşmili ile fazla mesai alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26590, Karar No: 2015/11921, Tarih: 12.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26590 E.  ,  2015/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin çocuk olan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak (zorunlu savunman ücreti çıkartıldıktan sonra kalan yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gözetilerek), "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5956, Karar No: 2014/11550, Tarih: 21.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5956 E.  ,  2014/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.12.2013

No : 2012/315-2013/1322

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması ve biriken yaşlılık aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüyle 24.09.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre, davalının avukatının tüm, davacının avukatının sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

6100 sayılı HMK. nın Islah ve Maddi Hataların Düzeltilmesi başlığını taşıyan bölümünün; Maddi hataların düzeltilmesi başlığını taşıyan 183. maddesinde, "Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır." Kapsamı ve sayısı başlıklı 176. maddesine göre, "Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.Aynı davada, taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir." Islahın zamanı ve şekli başlıklı 177. maddesine göre, "Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir." düzenlemelerini içermektedir.

Belirtilmelidir ki; maddi hata (hukuki yanılma), maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Sözlüğü, Doruk Yayınları, sayfa:208). Dava dilekçesinde yazım hatası sonucu yapılan tarih hatası her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğindedir.

Değinilen yasal hüküm ve açıklama çerçevesinde; dava dilekçesinde hatalı yazılan 24.09.2009 tarihi, 25.03.2013 tarihli dilekçeyle 24.04.2009 tarihi olarak düzeltilmiş olup; kaldı ki yöntemine uygun şekilde yapılan Islah işlemiyle, davacının, belirgin olan yaşlılık aylığı bağlanmasını 01.05.2009 tarihinden itibaren istediği gözetilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1533, Karar No: 2014/7257, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1533 E.  ,  2014/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2012 (EK KARAR: 22.11.2013)

NUMARASI : 2012/771-2012/799

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13697, Karar No: 2011/19245, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13697 E.  ,  2011/19245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.