muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/354, Karar No: 2012/167, Tarih: 24.04.2012

Öte yandan, aynı suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinden bir veya birkaçının uygulanmaması gibi durumların varlığı halinde aleyhe temyiz davası bulunmaması nedeniyle eleştirilerek onanması yerine sonucu değiştirmeyecek olan hukuka aykırılığın bozma nedeni yapılması, Anayasanın 141. maddesinin 4. fıkrasındaki “davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir” şeklindeki hükme ve usul ekonomisine aykırı olacak, yargılamanın uzamasına ve yeni yargılama giderlerine yol açacak, aynı zamanda Anayasanın 90. maddesi uyarınca bir iç hukuk normu haline gelen  Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil Yargılanma Hakkı” başlıklı 6. maddesinin “herkes gerek medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkemece davasının makul bir süre içerisinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir” şeklindeki düzenlemesinin ihlali anlamına da gelecektir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Hırsızlık suçundan sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 141/1, 62/1, 50/1–a ve 52/2–4. maddeleri uyarınca 6.000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece; “sanığın şebeke hattına ara boru takarak kaçak su kullanmak” şeklindeki eyleminin daha ağır cezayı gerektiren, aynı Yasanın 142/1–a maddesinde düzenlenen “kamu yararına tahsis edilen eşya hakkında hırsızlık” niteliğinde olduğunun kabulü ile, hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle ceza miktarındaki kazanılmış hak saklı tutulmak koşuluyla bozulmasına karar verilmiştir. Suçun vasıflandırılması ile ilgili bir uyuşmazlık ve aleyhe temyiz de bulunmayan bir davada, başkaca bir hukuka aykırılık da içermeyen hükmün, eylemin aynı suçun nitelikli halini oluşturduğundan bahisle eleştirilerek onanmasına karar verilmesi gerektiğinden, Özel Daire bozma kararı isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün 1412 sayılı Yasanın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte olan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün; “sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 141/1. maddesindeki basit hırsızlık suçunu değil, aynı Yasanın 142/1-a. maddesinde düzenlenen ve aynı suçun nitelikli hali olan hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır” eleştirisi ile onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi M. K.; “Sanığın şebeke hattına, izinsiz ara boru takarak, bu yolla kaçak su kullanması üzerine hakkında iddianame ile dava açıldığı, yerel mahkemenin TCK.nın 141. maddesinin 1. fıkrası gereğince sanık hakkında 10 ay hapis cezası verip adli para cezasına çevirdiği, sanığın kararı temyiz etmesi üzerine, Yüksek 2. Ceza Dairesi, kamu hizmetine tahsis edilen bir eşya olan şebeke hattı üzerinden hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle  sanığın  eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığından  CMUK.nın 326. maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek Yargıtay C.Başsavcılığı, 2. Ceza Dairesi’ne ait bozma kararının kaldırılarak, aleyhe temyiz bulunmadığından  hükmün onanmasını talep etmiştir.

1- Bu konuyu açıklığa kavuşturabilmemiz için, mevcut bu kararın Yüksek Daire görüşü doğrultusunda bozulduktan sonra, yerel mahkemece kurulacak hükmün, nasıl bir hüküm olacağı hususunun açıklığa kavuşturulması ayrıca aleyhe temyiz bulunmadığından hükmün onanması halinde de durumun ne olacağının belirtilmesi ve aradaki farklılıkların ortaya çıkarılması gerekmektedir.

Sanık hakkında, yerel mahkemece, 86. maddenin 2. fıkrası gereğince 4 ay hapis cezası verilerek hüküm kurulduğunu farz edelim. Karar yalnız sanık tarafından temyiz edilmiş ise, Yüksek Yargıtay’da mağdurun raporu incelendiğinde, yüzünde sabit iz bulunması nedeniyle, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamadan en az 5 yıl hapis cezası verilmesi gerektiği halde aleyhe temyiz bulunmadığından karar onanırsa, sanığın 86. maddenin 2. fıkrası gereğince basit yaralamadan hüküm giydiği kabul edilecektir. Eğer Yüksek Daire’nin dediği gibi hüküm kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile bozulursa bu takdirde 87. maddeden ağırlaşmış yaralamadan 5 yıl hapis cezası tayin edilecek ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak sanığın 5 yıl hapis cezası 4 ay hapis cezasına indirilecektir.

Görüldüğü gibi karar onandığı takdirde, sanığın 86.maddenin 2.fıkrası gereğince  kasten basit yaralama suçu işlediği kabul edilecek cezası 4 ay hapisten ibaret olacaktır. Bunun tersine karar bozulduğunda, sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu işlediği ve 87. madde ile cezalandırıldığı kabul edilecek ancak cezası yine 4 ay hapis cezasından ibaret kalacaktır.

Verilen 4 ay hapis cezası her iki halde miktarları eşit olduğundan, uygulamada bir fark görülmemekte ancak, uygulanan kanun maddeleri farklı olmaktadır. Karar onandığında sanık hakkında 86. madde uygulanmıştır. Karar bozulduğunda ise 87. madde uygulandığı anlaşılacaktır. Bu kararlar infaza gittiği sıralarda, yasama organının ceza kanununda af veya indirim yapması halinde sanığa hangi maddenin uygulandığı  önem arz etmektedir.

Verilen 4 ay hapis cezası her iki halde miktarları eşit olduğundan, uygulamada bir fark görülmemekte ancak, uygulanan kanun maddeleri farklı olmaktadır. Karar onandığında sanık hakkında 86. madde uygulanmıştır. Karar bozulduğunda ise 87. madde uygulandığı anlaşılacaktır. Bu kararlar infaza gittiği sıralarda, yasama organının ceza kanununda af veya indirim yapması halinde sanığa hangi maddenin uygulandığı  önem arz etmektedir.

4616 Sayılı  23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Verilen Cezaların Ertelenmesine Dair Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar Yüksek Yargıtay’ın  uygulaması onama doğrultusunda idi bu af kanunu çıkmadan evvel örneğin aynı suçu birlikte işleyen ve  TCK.nun 312/1. maddesi ile cezalandırılan (A) ve (B) kardeşten (A) olan kardeşin aleyhine temyiz bulunmadığı için hüküm onandığını farz edelim.

İkinci kardeş (B) yönünden aleyhine temyiz bulunduğu için, yapılan incelemede; Suçta nitelikli hal gerçekleştiği gerekçesiyle  TCK.nun  312 maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkrasının uygulanması  gerekçesiyle hüküm bozulduğunu farz edelim. 765 sayılı Yasanın 312. maddenin 2. fıkrası 4616 sayılı Kanunun 5/a fıkrası gereğince affa dahil edilmediğinden  (B) kardeş aftan yararlanamamıştır. (A) kardeş ise aynı suçu işlediği halde aleyhe temyiz bulunmadığından 312/1. fıkra ile hakkında kurulan hüküm onandığından  hakkında verilen ceza 312 maddenin 1. fıkrasını içerdiğinden bu fıkra af kapsamına dahil edildiğinden aftan yararlanmıştır.

Görüldüğü gibi  kardeşler hakkında iki ayrı sonuç ortaya çıkmıştır.(B) kardeş ağır bir ceza ile cezalandırılmış ve aftan yararlanamamış.(A) kardeş ise az bir ceza almış ve  ayrıca aftan da yararlanmıştır.   Atıfetin bir kez uygulanması gerekirken iki kez uygulanarak  adalete aykırı sonuçlar ortaya çıkmıştır. 4616 sayılı Yasadan dolayı cezaların ertelenmesine karar verilirken aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu tip adalete aykırı sonuçlarla çok sayıda karşılaşılmıştır.

Eğer hüküm onanmayıp kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile bozulmuş olsa idi bu takdirde her iki kardeşin cezası 765 sayılı Yasanın 312. maddenin 2. fıkrası gereğince hüküm giyeceğinden ikisi de aftan yararlanmayacaktı. Ancak (A) kardeşin kazanılmış hakkı bulunduğundan cezası az olacaktı (B) kardeşin aleyhine temyiz bulunduğundan cezasının daha fazla olacağı açıktır. Böyle hallerde adalete aykırı sonuçlar ortaya çıkmamaktadır.

Bu açıklamalardan anlaşıldığı gibi, aleyhe temyiz bulunmasa bile, Yüksek Yargıtay’ın kararı hemen onamayıp, yerel mahkemenin kararını bozarak, gerçek ve doğru uygulama ne ise o uygulamanın yapılması gerektiğine karar vererek, kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile hükmün bozulmasına karar vermelidir.

Bu açıklamalardan anlaşıldığı gibi, aleyhe temyiz bulunmasa bile, Yüksek Yargıtay’ın kararı hemen onamayıp, yerel mahkemenin kararını bozarak, gerçek ve doğru uygulama ne ise o uygulamanın yapılması gerektiğine karar vererek, kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile hükmün bozulmasına karar vermelidir.

2-Yüksek Yargıtay C.Başsavcılığı itirazında, temyizin yalnız sanık tarafından yapılması halinde, sanık yönünden kazanılan hakkın sadece ceza miktarı ile sınırlı olmadığını, ayrıca kararda bulunan ve sanık lehine tecelli eden tüm hatalı uygulamaların sanık aleyhine değiştirilemeyeceğini ileri sürmekte ise de bu doğru değildir.

1412 sayılı Usul Kanunun 326.maddesi aynen şöyledir.  'Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine C.savcısı veya  291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.' Tatbikatta burada sonraki ceza önceki cezadan tür ve miktar açısından daha ağır olamaz denmektedir. Burada 'tür' kelimesi ile cezanın hangi tür bir ceza olduğunu belirterek, ilk hükümde, verilen ceza,  hangi tür ceza ise o tür cezadan daha farklı bir ceza olamaz. Örneğin ilk hükümde 6 ay hapis ise bozmadan sonra da 6 ay ağır ceza olamaz yine 6 ay hapis cezası olması gerekmektedir.

Cezanın türünü bu şekilde izah ettikten sonra, bu sefer cezanın miktarını değerlendirmemiz gerekmektedir. Bu açıdan da olaya baktığımızda, örneğin ilk hükümde 6 ay hapis cezası verilmiş ise, bozmadan sonra 6 ay 10 gün hapis cezası verilemez. 6 ay hapis cezası verilmelidir.

Kazanılmış hak deyince, cezanın tür ve miktarı kural olarak hatırlanmalıdır. Daire hükmü bozduktan sonra, yerel mahkeme yeniden hüküm kurarken kanuna uygun olan doğru uygulama ne ise o uygulamayı yapacak, uygulama bittikten sonra kazanılmış hakkın iki kuralını uygulayarak ilk hükümdeki cezaya geri inecektir.

İlk hükümde sanık hakkında uygulanan, ve eksik ceza getiren  farklı ceza  maddeleri kazanılmış hak olamaz, doğru uygulama neyi gerektiriyorsa o maddeler uygulanır. Kazanılmış hak sadece sanığa uygulanan sonuç ceza miktarı ile sınırlıdır.

Örneğin sanık silah sayılan bıçak ile mağduru yaralayıp, yaşamını tehlikeye soktuğu  halde yerel mahkeme,sanık hakkında kullanılan bıçağı silah saymayıp 86/3-e fıkrasını uygulamadığını kabul edelim bu takdirde aşağıdaki cezayı verdiğini farz edelim.

TCK.nun 86/1. maddesi gereğince 1 yıl  hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK.nun 86/3-e uygulanmadı

TCK.nun 87/1-d  bir kat arttırarak 2 yıl hapis

TCK.nun 87/1-ilk 3 yıl hapis

TCK. nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde 2 yıl 6 ay sonuç hapis cezası tayin edildiğini kabul edelim.

Bu karar, yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinde, aleyhe temyiz bulunmadığından bu karar C.Başsavcılığı’nın dediği gibi  her zaman onanamaz, mesela Yüksek Daire ½ oranında tahrik uygulanması kanaatine varırsa zorunlu olarak üç gerekçe  ile kararı bozacaktır.

a-86/3-e fıkrasının uygulanmaması

TCK.nun 87/1-d  bir kat arttırarak 2 yıl hapis

TCK.nun 87/1-ilk 3 yıl hapis

TCK. nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde 2 yıl 6 ay sonuç hapis cezası tayin edildiğini kabul edelim.

Bu karar, yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinde, aleyhe temyiz bulunmadığından bu karar C.Başsavcılığı’nın dediği gibi  her zaman onanamaz, mesela Yüksek Daire ½ oranında tahrik uygulanması kanaatine varırsa zorunlu olarak üç gerekçe  ile kararı bozacaktır.

a-86/3-e fıkrasının uygulanmaması

b-tahrikin ½ oranında uygulanması gerekirken uygulanmaması,

c-CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile hükmü bozar.

Yerel mahkeme gerçek ve doğru uygulamayı uyguladığında   kararı  aşağıdaki şekilde uygulamalıdır.

TCK.nın 86/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis,

TCK.nın 86/3-e maddesi gereğince  ½ oranında arttırılarak 1 yıl 6 ay hapis

TCK.nın 87/1-d maddesi gereğince  bir kat arttırılarak 2 yıl 12 ay hapis

TCK.nın 87/1 son maddesi gereğince 5 yıldan aşağı olamayacağından 5 yıl hapis

TCK.nın 29 maddesi gereğince 1/4 indirilerek  3 yıl 9 ay hapis

TCK.nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis

CMUK’nın 326/son  maddesi gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının kazanılmış hak olan 2 yıl 6 ay hapis cezasına  indirilmesi ile yetinilecektir.

Yüksek Yargıtay C.Başsavcılığı açısından itirazı kabul ettiğimizde, gerçek ve doğru olan uygulamayı değil bilerek yanlış uygulamayı yapmamız gerekmektedir.

TCK.nın 86/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis TCK.nın 86/3-e  kazanılmış hakkıdır bu madde önce uygulanmamış şimdide uygulanmayacaktır.

86/1-d maddesi gereğince bir kat arttırılarak 2 yıl hapis 87/1-ilk (bıçak kullanmadığımız için) 3 yıl hapis cezasına çıkarılacak

29. maddesi gereğince ¼ indirilip 2 yıl 3 ay hapis cezası uygulanması gerekecektir.

62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirildiğinde 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası (yanlış uygulama sonucu sanığa verilen eksik bir cezadır.)

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanabileceği için sabıkası yoksa bu da uygulanabilir. Gerçek cezasının 2 yıl 6 ay olması gerekirken, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası verilmekte ayrıca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ihtimali de ortaya çıkmaktadır. Kazanılmış hak kuralı deyince, sanığa bir defaya mahsus olmak kaydıyla, tanınan atıfet genişletilerek, sanığa uygulanan yanlış uygulamalar sonucu, ikinci bir atıfetten yararlandırılmış olması suretiyle, adalete aykırı sonuçlar ortaya çıkmaktadır. Sanığa verilecek sonuç cezanın 2 yıl 6 ay olması gerekmektedir.

İkinci bir örnek: sanık hakkında 86/1, 87/3, 87/1-d, 87/1-son, 29 ve 62. maddeleri gereğince, nitelikli yaralamadan dolayı, 1/4 oranında tahrik uygulanarak verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yalnız sanık tarafından temyiz edilip, tahrik uygulanmaması gerekçesi ile hüküm bozulduğunda, yerel mahkeme kanuna uygun olan tahriksiz doğru uygulamayı yapıp, sanığa verilmesi gereken 4 yıl 2 ay hapis cezasını tayin ettikten sonra, CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ilk hükümde verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından daha fazla ceza tayin edilemeyeceğinden 4 yıl 2 ay hapis cezasının,  3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Yüksek Yargıtay C.Başsavcılığı ise hükmün bozulmasına yer olmadığına, hükmün onanması gerektiği kanaatindedir. Bu takdirde yerel mahkemenin direnme hakkı ortadan kalkacaktır.

Devletimiz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesini kabul etmiş ve bu sözleşmede mevcut bulunan adil yargılanma hakkı, susma hakkı, savunma hakkı, silahların eşitliği ilkeleri ve suçsuzluk karinesi gibi prensipler bugün artık iç hukukumuzun doğrudan uyulması zorunlu kuralları haline gelmiştir. Yargı’nın amacı kişilere ağır cezalar vererek, çabucak cezalandırarak, korku salmak değildir. Zaman aşımı süresi ceza kanunumuzda uzatılmıştır. Hukukun evrensel ilkeleri zaman içinde, fertlere doğru uygulanarak, herkesin aynı sistemden geçeceğini göstererek, topluma güven sağlamalıdır.

3-Yargıtay C.Başsavcılığı bir suçun temel şeklinin nitelikli şekle dönüşmesini suç vasfının değişmesi olarak kabul etmemektedir.

a- Farklı bir suçun, daha farklı bir suça dönüşmesi suç vasfının değişmesidir: Örneğin TCK.nın 106/2-a silahla tehdit suçunun,170/c silahla ateş ederek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna dönüşmesi gibi.

b- Temel bir suçun, farklı bir suça dönüşmesi suç vasfının değişmesidir: Örneğin TCK.nın 86/1. maddesi gereğince yaralama suçunun ,148.madde  yağma suçuna dönüşmesi.                        c- Temel bir suçun, nitelikli şekline dönüşmesi de suç vasfının değişmesidir: Örneğin TCK.nın 86/1. maddesi gereğince yaralama suçunun, 87. maddedeki nitelikli yaralamaya dönüşmesi halinde suç vasfı değişmiştir.

Katılan mağdur hakkında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir rapor verilmesi üzerine kasten yaralamadan 1500 TL adli para cezası verildiğini farz edelim, katılan vekili katılanın yüzünde sabit iz bulunduğuna dair ayrıca rapor bulunduğunu iddia ederse bu şekilde suç vasfının değiştiğini iddia ederse ve iddiası doğrulanırsa, sanığın 87. madde gereğince nitelikli yaralamadan cezalandırılması için hükmün bozulması gerekmektedir. Görüldüğü gibi temel bir suçtan, nitelikli suça geçildiğinde de suç vasfında bir değişiklik söz konusudur. Suçun vasfının değiştiğini kabul etmeseydik, ilk hükümde verilen 1500 TL adli para cezadan ibaret hükmün temyizi kabil olmazdı.

Yasama organı bir af çıkardığında, belli bir suçun örneğin yağma suçunun, hem temel şeklini ve hem nitelikli şeklini, affa dahil etmek zorunda değildir. Temel şeklini affa dahil eder. Nitelikli şeklini affa dahil etmeyebilir. Dolaysıyla temel bir suçun nitelikli suça dönüşmesi halinde aleyhe temyiz yoksa, ilerde af çıksa bile ikisi hakkında da çıkar deyip, hükmü onayamayız.  Bu nedenle tüm ihtimaller dikkate alınarak, her suç için gerekli olan gerçek ve doğru uygulamanın yapılması, hukukun temel kuralıdır.

Yukarıda belirttiğim tüm hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde, Yüksek C.Başsavcılığının itirazının reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve on Genel Kurul Üyesi ise; benzer düşüncelerle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ     :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.09.2011 gün ve 57339-34071 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2008 gün ve 665-265  sayılı hükmünün “sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 141/1. maddesindeki basit hırsızlık suçunu değil, aynı Yasanın 142/1-a maddesinde düzenlenen ve aynı suçun nitelikli hali olan hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır” eleştirisi ile ONANMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2012 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 24.04.2012 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11853, Karar No: 2014/12577, Tarih: 12.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11853 E.  ,  2014/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/277-2013/213

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

E) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.