muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7482, Karar No: 2023/5200, Tarih: 21.06.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...' in eşi olan tanık ...' in, evi terkederek, şikayetçi ile kaçtığı, bu durumu öğrenen sanık ...' in, kardeşi olan sanık ... ve kayınbiraderi olan sanık ... ... ile birlikte, eşinin kaçırılması olayının verdiği üzüntü ve tahrik altında hareket ederek şikayetçinin çalıştığı yere gittikleri, şikayetçiyi sopayla darp ettikleri ve zorla araca bindirerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre sanık ...' in eşinin evden kaçması üzerine, akrabaları olan diğer sanıklar ... ve ... ... ile birlikte yaptıkları araştırmada eşinin şikayetçi ... ile kaçtığını öğrendikleri, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, şikayetçinin çalıştığı çiftliğe gelerek şikayetçiyi sopa ile darp edip zorla araca bindirerek alıkoydukları olayda sanıkların eyleminin kül halinde cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı suç olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde eylemin bölünerek kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Dava dosyası kapsamına göre sanıkların şikayetçiye karşı iştirak halinde işledikleri eylemlerinin tek bir eylem olduğu halde aynı suçtan üçer kez hükümler kurulmak suretiyle cezalandırılmalarına karar verilerek hükümlerin karıştırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Şikayetçi ...'in talimat yoluyla alınan ifadesinde şikayetçi olduğunu, davaya katılma talebinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında katılma talebi ile ilgili 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 237 ve müteakip maddeleri gereğince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ...' in resmi nikahlı eşi, sanık ...' nın yengesi ve sanık ...' ...' in kız kardeşi olan tanık ...' in, şikayetçi tarafından kaçırılması nedeniyle duydukları üzüntü ve haksız hareketin hiddeti altında atılı eylemi gerçekleştirdikleri anlaşılmakla haklarında 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarih ve 2014/297 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ... ' in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2822, Karar No: 2019/1161, Tarih: 21.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2822 E.  ,  2019/1161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 1-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 2-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

Hüküm : 1- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nın 109/2, 109/3-a.b.c, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet,

2-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelen olmaması sebebiyle duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1-Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun, bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesine nazaran CMK'nın 286/2-h maddesi uyarınca kesin olan kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 296/1 maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Suç tarihinde,..... Karayolunun .... Mevkiinde PKK/KCK terör örgütü mensuplarının karayolunu keserek durdurdukları araçlarda kimlik kontrolü yaptıkları, mağdurlar ... ve ...’i yanlarına alarak kaçırdıkları, araçlardan indirdikleri diğer şahısları ise dere yatağına götürüp örgütsel propaganda yaptıktan sonra serbest bıraktıkları olayla ilgili başlatılan soruşturmada; kollukta fotoğraftan yaptırılan teşhiste olay yerinde olduğunu söylediği sanığın mahkeme huzurunda sanıkla birlikte bulunarak verdiği ifade ve yaptığı teşhiste kesinlikle olay yerinde olmadığını ifade eden ...’ün belirtilen ifade ve fotoğraf teşhisleri dışında, inkara dayanan savunmanın aksini ortaya koyan hiçbir delil elde edilememesine göre şüphenin sanık lehine yorumlanacağı genel kuralı gereğince sanığın ispat edilemeyen müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden ve re’sen de temyize tabi olan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın bu suçtan tahliyesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5051, Karar No: 2023/5598, Tarih: 13.12.2023

"...Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2015 tarihli iddianamesi ile,26/07/2014 tarihinde saat 10:33 sıralarında Treco Kauçuk Aş isimli işyerinde üretim bölümünde Metgür bamburi kauçuk hamur makinesinde tiner ile temizlik yapılması sırasında oluşün parlama neticesinde yangın çıktığı,çıkan yangında o sırada makineyi temizlemek için uğraşan fabrika işçisi maktul ...'ın vücudunda yanıklar oluştuğu,hastaneye kaldırılan ...'ın daha sonra İzmir Bozkaya Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkinin yapıldığı ve burada öldüğü,yapılan ölü muayene tutanağında ölümün yanık ve yanık komplikasyonlarından kaynaklanan solunum ve dolaşım yetmezliğinden olduğunun tespit edildiği,olaya ilişkin yangın eğitmeni ve itfaiye amiri,iş güvenliği uzmanı,makine mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan raporda,olayın meydana gelmesinde kast unsurunun bulunmadığı,tiner ile yapılan çalışmalarda gerekli tedbiri almayan,güvenli çalışma ortamı ve yöntemi oluşturmayan işveren ile talimatları gereği gibi işveren adına nezaret etmeyen vardiya amirinin asli kusurlu olduğu,müteveffa ...'ın da tali kusurlu olduğunun belirtildiği,makinelerde tiner ile yapılan temizlik sırasında gerekli tedbiri almayan kolay tutuşabilir bir madde olan tinerin oluşturabileceği parlama riskine karşı gerekli hassasiyeti göstermeyen işveren sanık ... ile işveren adına hareket eden vardiya amiri sanık ...'ün taksirle hareket etmek suretiyle ölüme sebebiyet verdiği iddiası ilecezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,sanıkların kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı yönünde savunmada bulundukları, ancak bilirkişi raporları,kamera kayıt görüntüleri,tanık beyanları,otopsi tutanağı ve dosya delillerinin kül halinde değerlendirilmesi sonucu sanık ...'un iş güvenliği hususundaki gerekli tedbirleri almadığından dolayı asli kusurlu olduğu kanaatine varılmakla suç ve suçun işlenmesindeki özellikler,meydana gelen zarar ve netice ve sanığın kusur durumuna binaen takdiren ve teşdiden ceza tertibi yoluna gidilmesi suretiyle hapis cezası ile cezalandırılmasına,suç ve suçun işlenmesindeki özellikler ve sanık için öngörülen hapis cezasının iki yılın üzerinde olmasına binaen sanık hakkında TCK 50.maddenin uygulanmasına yer olmadığına,keza sanık için öngörülen hapis cezasının iki yılın üzerinde olmasına binaen şartları oluşmadığından TCK 51.madde gereğince hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına ve hakkında CMK 231.maddede düzenlemesi yapılan hükmün açıklanmasının ertelenmesine dair iş bu lehe yasa hükmünün uygulanmasına yer olmadığına,keza vardiya amiri olan ... hakkında her ne kadar kısa karar ile tali derecede kusurlu olması sebebiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de,dosya delillerinin gerekçeli karar aşamasında yeniden değerlendirilmesi sonucu adı geçen sanık kazanın meydana gelmesinde kusurlu olmadığı kanaatine varılmakla müsnet suçtan dolayı beraatına,keza kararın E bendinde hakkında atılı taksirle yaralama suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin değerlendirme yapılan ..

... hakkında her ne kadar kısa karar ile tali derecede kusurlu olması sebebiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de,dosya delillerinin gerekçeli karar aşamasında yeniden değerlendirilmesi sonucu adı geçen sanık kazanın meydana gelmesinde kusurlu olmadığı kanaatine varılmakla müsnet suçtan dolayı beraatına,keza kararın E bendinde hakkında atılı taksirle yaralama suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin değerlendirme yapılan ... ve ... haklarındaki suç duyurusunda bulunulmasına..." gerekçeleri ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkraları uyarınca 16.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Olay tarihinde saat 10:33 sıralarında T....C.O. Kauçuk ve Kimyasalları isimli işyerinde üretim bölümünde Metgür bamburi kauçuk hamur makinesinde tiner ile temizlik yapılması sırasında oluşan parlama neticesinde yangın çıktığı, çıkan yangında o sırada makineyi temizlemek için uğraşan fabrika işçisi maktul ...'ın yanık ve yanık komplikasyonlarından kaynaklanan solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu öldüğü, Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılı olarak açıklanan 12.10.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunun Mahkemece hükme esas alındığı, bu raporda vardiya amiri olan sanık ...'ün kusurunun bulunmadığının tespit edildiği olayda; kısa kararda tali derecede kusurlu olduğu gerekçesi ile sanık ...'ün mahkumiyetine karar verilmiş olduğu, ayrıca şirket genel müdürü Ümit Bolkan, teknik müdür üretim planlama sorumlusu Olgun Mandıracı, ..., ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, gerekçeli kararda ise sanık ...'ün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olmadığı kanaatine varılmakla müsnet suçtan dolayı beraatına, ayrıca hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin değerlendirme yapılan ... ve ... hakkındaki suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin ara kararından sarfı nazar edilmesine karar verilmek suretiyle hükümde karışıklık ve çelişki yaratılması; yine hükmün gerekçe kısmında 12.10.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunun içeriğinin hatalı yazıldığı görülmekle, hükümde çelişki yaratılmak suretiyle karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuş olup, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-4) ve (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/342 Esas, 2015/919 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4155, Karar No: 2015/13388, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4155 E.  ,  2015/13388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 33. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/142-2013/297

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11115, Karar No: 2013/4259, Tarih: 20.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/11115 E.  ,  2013/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-2. cümle, 50/1-a, 52, 53/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının yasal süreden sonra olan temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyizlerine gelince;

1- Sanık hakkında Aydıncık İcra Müdürlüğünün 2008/96 ve 2008/97 esas sayılı takip dosyalarında yapılan hacizler sonucu kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen mahcuzları satması nedeniyle TCK'nın 289. maddesi uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle dava açılmış olması karşısında sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken bir kez mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kısa kararda sanık hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığının belirtilmesine rağmen gerekçeli kararda bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşması nedeniyle sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3- Hükmün gerekçesinde, sabıkasız olan sanık hakkında hükmedilecek sonuç cezanın adli para cezası olması ve sanığın üzerine atılı suçun niteliği itibari ile şikayetçinin tazmini gereken somut maddi zararının doğmadığı hususları ile birlikte sanığın yargılama sürecinde dosya kapsamına yansıyan ve suça eğilimli kişilik özelliklerini yansıtan bir tutum ve davranışının bulunmaması karşısında yasal şartların gerçekleşmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında katılanın zararının karşılanmaması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve kısa kararda sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cazasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği belirtildiği halde aynı zamanda hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

4- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. maddesi hükmü karşısında anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasından mahkemeye karşı tutumu nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılması sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, ayrıca adli para cezasından indirim yapılmasına rağmen hapis cezasından indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

6- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6202, Karar No: 2021/28691, Tarih: 07.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/6202 E.  ,  2021/28691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-) Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme olması, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve 3. fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninde çıkarılması nedeniyle TCK'nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan suçla ilgili olarak uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- ) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz sebepleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8004, Karar No: 2010/8869, Tarih: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8004 E.  ,  2010/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'nin yargılanması sırasında; Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2008 gün ve 2008/568 E. 2008/832 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18008, Karar No: 2015/2704, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18008 E.  ,  2015/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7425, Karar No: 2024/13509, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/7425 E.  ,  2024/13509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1016 E., 2020/664 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/439 Esas, 2019/211 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/1016 Esas, 2020/664 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.02.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemi özetle; delillerin yetersiz olduğuna, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;