muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2065, Karar No: 2015/3911, Tarih: 08.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2065 E.  ,  2015/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde taranmamış temyiz başvuru dilekçesinin bulunduğu ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08.05.2015 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14564, Karar No: 2024/101, Tarih: 09.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/14564 E.  ,  2024/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/41 E., 2021/268 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/308 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 10.12.2020 tarihli ve 2019/21088 Esas, 2020/18920 Karar sayılı ilâmıyla; sanıktan ele geçen kaçak sigaraların ticari maksatla bulundurulduğuna dair dosya kapsamında delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Suluova Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/89 Değişik is sayılı önleme arama kararına istinaden yolcu otobüsünde yapılan aramada muavin olan sanığa ait 22 karton kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Suça konu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanık hakkında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması kanaatiyle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Suça konu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanık hakkında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması kanaatiyle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15471, Karar No: 2010/135, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15471 E.  ,  2010/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17343, Karar No: 2020/13020, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17343 E.  ,  2020/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi Milli Eğitim Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan eksikliği giderme yazısı üzerine şikayetçi kurum vekilinin 10/12/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/04/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22/03/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 22/07/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4142, Karar No: 2010/1267, Tarih: 23.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4142 E.  ,  2010/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ankara 3.Aile Mahkemesinden verilen 05.03.2009 gün ve 781/265 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde Keçiören 4.Bölge tapusu 4177 ada 14 nolu parsel üzerinde kurulu binada davalı adına tapuda kayıtlı bulunan dairenin tapu kaydının ½ oranında iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline, olmadığı takdirde bilirkişice tespit edilecek yarı payın bedelinin tahsiline, şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL’nin hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddianın doğru olmadığını, evi 1989-1996 tarihleri arasında babasından kalan maaşı biriktirerek aldığını, o dönemde eşinin kendisini zorlayarak hatta kendisine karşı şiddet uygulayarak evi kendi üzerine tapuya kaydettirdiğini, daha sonra da söz konusu evin davacı tarafından kendisine devredildiğini açıklayarak davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil davasının reddine, davacının katılma alacağına yönelik davasının kabulüne, taşınmazın karar tarihindeki değeri olan 55.000,00 TL’nin ½ oranında hesaplanan ve katılma alacağı olan 27.500,00 TL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 202 ve 219.maddeleri gereğince açılan edinilmiş mallara katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemenin 05.03.2009 gün ve 2005/781 Esas, 2009/265 Karar sayılı katılma alacağına ilişkin hükmü davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, temyiz harç ve masraflarının yatırılması için 09.04.2009 tarihli muhtıra davalı vekili adına çıkartılmış, muhtırada belirtilen 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması üzerine mahkeme 07.05.2009 gün ve 2005/781 Esas, 2009/265 sayılı ek kararıyla HUMK.nun 434/3.maddesi gereğince hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu sefer sözü edilen bu karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. O halde öncelikle bu sorunun çözümlenmesi gerekir.

Davalı ..., 15.11.2007 günlü dilekçesiyle adli yardım isteğinde bulunmuş, Ankara 11.Aile Mahkemesinin 07.03.2008 gün ve 2007/78 D.İş sayılı kararı ile adli yardım isteğinin yerinde görülmesi üzerine Ankara 3.Aile Mahkemesinde devam etmekte olan 2005/781 Esas sayılı dosya bakımından HUMK.nun 465 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım isteğinin kabulüne karar verilmiştir. Adli yardım isteğinin kabulüne ilişkin kararda belirtilen dosya Ankara 3.Aile Mahkemesinde devam etmekte olan ve elde bulunan katılma alacağıyla ilgili dosya olduğu saptanmıştır. HUMK.nun 465 ve devamı maddeleri gereğince verilen adli yardım kararlarının kural olarak hüküm kesinleşinceye kadar varlıklarını sürdürdüklerinin kabulü gerekir. Bu kabul, hak arama özgürlüğünün (Anayasa m.36) ve adil yargılama hakkının (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m.6) bir gereği olarak kabul edilmelidir. Adli yardım kararı verilen kişiler bakımından her türlü yargılama giderleri, harç ve masraflar, tanık ve bilirkişi ücretleri ile tebligat masrafları vs. Devlet tarafından karşılanır. Adli yardımdan yararlanan kişi geçici olarak açıklanan masraflardan bağışık sayılır ve davayı kaybettiği takdirde yapılan tüm masrafların kendisinden tahsiline karar verilir.

Davalı ..., az yukarıda açıklanan Ankara 11.Aile Mahkemesinin kararıyla Ankara 3.Aile Mahkemesinin 2005/781 Esas sayılı dosyası için adli yardımdan yararlanmış olduğuna göre hüküm kesinleşinceye kadar adli yardımın devam etmesi esastır. Yargıtay safhası da buna dahildir. Çünkü temyiz de bir dava olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle temyiz aşamasında adli yardım isteği konusunda karar verilmesi mümkündür. O halde adli yardımdan yararlanması gereken davalı vekili adına çıkartılan muhtıra nedeniyle temyiz harç ve giderleri verilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararı açıklanan ilkelere aykırıdır. Bu nedenle yerel mahkemenin 07.05.2009 gün ve 2005/781 Esas, 2009/265 karar sayılı hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararının belirtilen sebeplerle kaldırılmasına karar verilip işin esasının ve temyizinin incelenmesine geçildi.

İşin esası bakımından yapılan incelemede; edinilmiş mallara katılma rejiminde ilke olarak ayın istenemez. Bu nedenle iptal ve tescile karar verilemez. Ancak, katılma alacağı istendiğinde durum değerlendirilir. O halde, 07.10.1953 T.ve 8/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kanunen geçerli bir sebebe dayanmayan tapu iptali ve tescil davaları dinlenmez, bu nedenle mahkemece tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde, eşinin eve dönmesi için 4177 ada 14 sayılı parseldeki payını davalıya devrettiğini açıkça vurgulamaktadır. Davalı evi 1989-1996 yılları arasında babasından kalan maaşı biriktirerek aldığını ve davalının zor ve şiddet uygulaması sonucu tapu kaydının davacı adına çıkartıldığını bildirmiştir. Uyuşmazlık konusu parsele ait tapu kaydı üzerinde yapılan incelemede, Osman kızı ... tarafından 10/320 payın 28.01.2003 tarihinde yapılan satış sonucu alındığı belirlenmiştir. Cins tashihi yapılmamış olup, halen arsa olarak görülmektedir. Ne var ki uyuşmazlık konusu olan bu arsa üzerinde bulunan tarafların hak iddia ettiği daire vardır. Dosyadaki bilgilere göre satışı yapan davacı eş ... olduğu anlaşılmaktadır. Esasen bu konuda taraflar arasında bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Davacı bizzat dairenin (arsa payının) tapusunu satış suretiyle davalıya devrettiğine göre, yapılan işlem gerçekte satış değil gizli bağıştır. Somut olgunun açıklanış biçimi ve dosyadaki tüm delillerden, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin gizli bağış olduğu anlaşılmaktadır. Yani dairenin davacı tarafından davalıya bağışlandığının kabulü gerekir. Somut olayda, davacı gizli bağıştan rücu (dönüş) sebeplerini ileri sürmediğine ve bu konuda açılmış herhangi bir dava ve istek de bulunmadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle katılma alacağına hükmedilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1142, Karar No: 2014/4838, Tarih: 02.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1142 E.  ,  2014/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4052, Karar No: 2011/4701, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4052 E.  ,  2011/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı (Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/2888 Esas sayılı dosyasında yapılan 27.03.2008 günlü haczin uygulandığı işletmenin borçlu tarafından üçüncü kişiye devredildiğini, bu nedenle üçüncü kişinin de borçlu ile birlikte 2 yıl süre ile işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu, teferruat listesindeki kompresörlerin 2002, mahcuzların ise 2007 yapımı olduğunu belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi) vekili, haciz mahallinde bulunan borçluya ait üç taşınmazı, üzerindeki soğuk hava deposu ve eklentileri ile 14.01.2008’de satın aldıklarını, mahcuzların da satın aldıkları taşınmazın teferruatı olarak tapu kaydında ve resmi satış senedinde yer aldığını, bilirkişi raporunun bunu doğruladığını taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceklerini, borçlu şirketle arada organik bağ bulunmadığı gibi hacizde bunu gösteren bir belgenin de ele geçmediğini, ayrıca işletme devri olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu şirket) yetkilisi, alacaklı şirket ile aralarındaki ticari ilişki nedeni ile borçlarına karşılık çek verdiklerini, süresinde ödeyemediklerini, o dönemde haciz adresinde faaliyet gösterdiklerini, fabrika binasını demirbaş listelerinde kayıtlı ekipmanlarla birlikte devrettiklerini, ancak dava konusu mahcuzların borçlu şirkete ait olduğunu, açılan davayı kabul ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin yapıldığı soğuk hava deposunun takibe dayanak çek tarihinden önce 14.01.2008’de borçlu tarafından üçüncü kişiye devredildiği, çekin düzenlenmesine neden olan temeldeki borç ilişkisinin varlığı ile tarihi belirlenmeden İİK’nun 44. ve BK’nun 179. maddesinin uygulanma koşullarının belirlenemeyeceği, davacı ve borçlunun verilen kesin süre içerisinde ticari defterlerini sunmadığı, bu nedenle bilirkişi incelemesinin yaptırılamadığı “ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.

TMK 619. 684/1. maddeleri uyarınca bütünleyici parça, ana malın hukuki durumuna bağlıdır ve başkasına ait olsa bile birleştiği malın maliki olan kimsenin mülkiyetine gireceği için bulunduğu taşınmazdan ayrı olarak haczedilmesi de mümkün olamayacaktır.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.

TMK 619. 684/1. maddeleri uyarınca bütünleyici parça, ana malın hukuki durumuna bağlıdır ve başkasına ait olsa bile birleştiği malın maliki olan kimsenin mülkiyetine gireceği için bulunduğu taşınmazdan ayrı olarak haczedilmesi de mümkün olamayacaktır.

Somut olayda dava konusu soğuk hava kompresörlerinin haczin yapıldığı soğuk hava deposu niteliğindeki taşınmazın bütünleyici parçası olduğu bilirkişi incelemesi ile belirlenmiştir. Dosyadaki mevcut tapu kaydına göre taşınmaz da üçüncü kişiye aittir.

Bu durumda dava konusu soğuk hava kompresörleri içinde bulundukları soğuk hava deposundan ayrı haczedilemeyeceğinden davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı alacaklıdan alınmasına 12.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.