muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3419, Karar No: 2025/280, Tarih: 15.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3419 E.  ,  2025/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/531 E., 2024/279 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/11 E., 2021/487 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere, erkeğin karşı davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından nafakaların ve tazminatların miktarları yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın lehine takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı- davalı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı- davalı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı- davalı kadın vekilin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5763, Karar No: 2019/15015, Tarih: 04.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5763 E.  ,  2019/15015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 03/10/2007 tarihinden 03/12/2012 tarihine kadar davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını, 1.400 TL maaş almasına rağmen davalının SGK primlerini az ödemek için bunun 1.100 TL.'sini banka yolu ile kalanını elden ödediğini, davacının korku ve psikolojik baskı altında istifa dilekçesini imzalamak zorunda kaldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; 04/04/2008 tarihinden önceki fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı işyerinde 03/10/2007 ile 03/12/2012 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, aylık 1.100 TL net maaş aldığını, ödemelerin banka yolu ile yapıldığını, davacının ödemeleri ihtirazi kayıtsız aldığını, hafta içi 08.30 - 18.00 saatleri arasında çalıştığını, 1 saat öğle yemeği molası 30 dakika sabah öğleden sonra iki mola daha verildiğini, hafta sonu ise Cumartesi günü 09.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını, yemeklerin davalı işyeri tarafından karşılandığını, ortada hiçbir neden yokken 03/12/2012 tarihinde işten ayrıldığını, fazla mesai, genel tatil, hafta sonu çalışmasının söz konusu olmadığını, çalışması durumlarında karşılığının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, iddiasını ispat bakımından tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanığı E. S. çalışma şeklini "...08.00-18.00 saatleri arasında çalışırdık, ancak yaz aylarında saat 20.00 e kadar fazla çalışma yapılırdı, kış aylarında ise ayda 2 hafta saat 20.00'e kadar çalışılır..." şeklinde açıklamıştır.

Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 18 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

Bu açıklamaya göre işyerinde yazın farklı kışın farklı çalışma süreleri olup, bilirkişinin yaz kış sürekli 18 saatlik çalışma tespiti açıklanan delil durumuna uygun değildir.

Davacının çalışması yukarıya alınan tanığın açıklaması doğrultusunda yaz kış ayrımı yapılarak doğru sürelere göre yeniden belirlenip hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Kabule göre de hakkaniyet indirimi (karineye dayalı makul indirim) dışında reddedilen miktar dikkate alındığında, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğu saptanmıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 04/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14968, Karar No: 2016/16943, Tarih: 15.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14968 E.  ,  2016/16943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu yetkilisinin mahkemesine başvurusunda; diğer şikayet nedenleri yanında satış ilanı tebligatı üzerindeki imzanın yetkililerine ait olmadığı ve satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 127. maddesi gereğince, taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Somut olayda, satış ilanının tebliğ edildiği şikayetçi temsilcisinin tebliğ mazbatasındaki imzasını inkar ettiği, mahkemece bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmediği görülmüştür.

O halde mahkemece, borçluya gönderilen tebliğ mazbatasındaki imzanın yetkilisine ait olup olmadığının usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan borçlu temsilcisinin 10.07.2015 tarihinde ihale anında hazır bulunsa da aynı tarihte satış gerçekleştiğinden, satışa hazırlanmak için makul süre olarak kabul edilemez.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7188, Karar No: 2009/6366, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7188 E.  ,  2009/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi ( İlk Kademe Belediyesi ) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5394, Karar No: 2013/24946, Tarih: 07.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5394 E.  ,  2013/24946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği nazara alınmaksızın, seçenek yaptırım öngören TCK'nın 89/1. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a ve 52/2-4. maddelerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasına "verilen hapis cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6. fıkrasına "hükmedilen adli para cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 52/4. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/167, Karar No: 2021/7665, Tarih: 26.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/167 E.  ,  2021/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında maktulu kasten öldürme

suçundan TCK’nin 37 delaletiyle 81, 62. maddeleri

gereğince üçer kez 25 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 gün ve 2018/332 Esas ve 2019/359 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların maktule yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş,incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanıkların bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun sübut bulmadığına, sanık ... müdafiinin suçun sübut bulmadığına, katılanlar vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Halit Balkıs, ... müdafii Avukatlar ..., ...'ın yokluklarında 29/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/27234, Karar No: 2024/16361, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/27234 E.  ,  2024/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/849 E., 2021/63K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/58 E., 2019/80 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/996, Karar No: 2014/5237, Tarih: 26.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/996 E.  ,  2014/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurenin yağmalanması sırasında, doktor raporuna göre, yüzünde kimyasal yanık oluşturacak nitelikte sprey sıkıldığının anlaşılması karşısında; uygulama maddesinin TCK'nun 149/1-a, d, h maddesi yerine 149/1-d, h olarak gösterilmesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9698, Karar No: 2014/18157, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9698 E.  ,  2014/18157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.02.2013 günlü ve 2011/289-2013/55 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 27.02.2014 günlü ve 2013/18771-2014/3412 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan "yabancılara satılamaz" şerhi ile birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiği hususunda düzeltilerek onama yapılması gerekirken "tapu kaydındaki bu şerhin tespit edilen bedele yansıtılmasına" şeklinde düzelterek onama yapıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 27.02.2014 gün 2013/18771 Esas-2014/3412 Karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına karar verilip dava dosyasının yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydında mevcut "yabancılara satılamaz" şerhi ile birlikte davacı adına tesciline karar verilmemesi doğru değil ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının ikinci bendindeki "davacı idare adına tesciline" sözlerinden önce gelmek üzere "tapu kaydında bulunan "yabancılara satılamaz" şerhi ile birlikte" sözleri ilave edilmek suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz onama harcının ve karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/839, Karar No: 2016/2121, Tarih: 18.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/839 E.  ,  2016/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık .... müdafiinin isteği üzerine bu sanık yönünden duruşmalı, sanıklar ... ve ... hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanık ....'ın yargılama sırasında onsekiz yaşını doldurmamış olması nedeniyle, 15.10.2015 ve 27.10.2015 tarihli duruşmaların CMK'nın 185. maddesi uyarınca kapalı yapılması yerine açık olarak yapılması ve hükmün de kapalı yerine açık olarak tefhim edilmesi, sanığın temyiz inceleme tarihi itibariyle onsekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''30.03.2015'' yerine ''27.03.2015'' olarak yazılması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- ....Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerinin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ve sanık ..... müdafiinin duruşma sırasındaki sözlü savunması bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "30.03.2015" olarak yazılması,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “... hapın” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve .... Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi'nce alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.