muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10603, Karar No: 2016/7403, Tarih: 10.05.2016

-Çeyiz listesinde 14. bendden 56. bend dahil olmak üzere eşyalara yönelik açtığı davanın kabulüne ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/89 D. İş tespit tutanağında belirtilen eşyaların davacı asile yedi emin sıfatıyla 12/06/2002 tarihinde teslim edildiği anlaşılmakla bu eşyalara yönelik aynen iade edilmesine dair karar verilmesine yer olmadığına ancak, bu eşyaların malik sıfatıyla davacıya ait olduğunun tespitine, karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kural olarak, evlilik sırasında ziynet eşyaları, kim tarafından takılmış olursa olsun, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılır.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Somut olayda; davacı taraf, evlendikten kısa süre sonra hiçbir eşyasını alamadan baba evine gönderildiğini ve ziynet eşyalarının davalıda kaldığını iddia etmiş olup, dinlenen davacı tanıkları beyanlarında, düğünde davacıya 8-10 tane altın bilezik, 1 adet altın set, 1 adet saat ve birkaç adet altın yüzük takıldığını, davacının düğünden 15 gün kadar sonra baba evine gönderildiğini, davacının geldiği gün onu bizzat gördüklerini, davacının üzerinde hiçbir takı, ziynet eşyası bulunmadığını, elinde çantası dahi olmadığını belirtmişlerdir. Buna göre davacı kadının evlilikten çok kısa bir süre sonra davalı tarafından baba evine gönderildiği ve üzerinde altınlarının bulunmadığı hususunun tanık beyanlarıyla ispatlandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkeme, davacı kadının ziynet eşyalarına yönelik iddiasını ispat ettiği kabul edilerek, davacıya ait olup da davalı uhdesinde kaldığı anlaşılan ziynet eşyalarının aynen, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise nakden belirlenecek olan bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1854, Karar No: 2018/21084, Tarih: 05.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/1854 E.  ,  2018/21084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, izinsiz bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre başka suçtan cezaevinde bulunan sanık ...'nin yüzüne karşı verilen hükümde cezaevinde bulunan kişilerin kanun yoluna başvurma şeklinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ye yükletilen tehdit ve yaralama ile ...'e yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ...'in katılan ...'a yönelik yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık ...'in, görevi yaptırmamak için direnme suçunu silahla işlemesi nedeniyle TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığı, bozma yapılamayacağı,

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ... ve ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

./..

-2-

2-Sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yaralama ve izinsiz bıçak taşıma suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık ...'in iddianamede belirtilen sözlerinin geleceğe yönelik tehdit suçu kapsamı içerisinde kaldığı ayrıca hakaret suçundan ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b-Sanık ...'in savunmasında, katılan ... ile aralarında adli mercilere intikal eden husumet olduğunu, suç tarihinden bir gün öncesinde katılan ... ile kavga ettiklerini, katılan ve ailesinin her gördüğü yerde kendisine hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini belirtmesi karşısında, tüm bu hususlar değerlendirilerek sanık ... lehine de TCK'nın 29. ve kabule göre hakaret suçunda aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanık ...'in savunmasında, katılan ... ile aralarında adli mercilere intikal eden husumet olduğunu, suç tarihinden bir gün öncesinde katılan ... ile kavga ettiklerini, katılan ve ailesinin her gördüğü yerde kendisine hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini belirtmesi karşısında, tüm bu hususlar değerlendirilerek sanık ... lehine de TCK'nın 29. ve kabule göre hakaret suçunda aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 125/1. maddesi yerine 125/3-a maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

d-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yaralama suçu yönünden, mağdur ...'in 21.11.2012 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, sanık ...'a şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e-Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde uyarınca gün para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

f-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2013/20184, Karar No: 2014/4083, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20184 E.  ,  2014/4083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 3.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2012/755-2013/7

Taraflar arasında görülen hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile bileşenleri ve bedelleri EPDK tarafından belirlenen tarifelerin uygulanmasının lisans sahibi tüm dağıtım şirketleri için yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek kayıp kaçak, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma, dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine dair hakem kurulu kararının iptal edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz talebi kararın kesin olduğu gerekçesi ile ek karar ile reddedilmiş, davacı vekili tarafından ek karar da temyiz edilmiştir.

Davaya konu olan hakem kurulu kararında tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içinde de anılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiğinden kararın kesinlik niteliği yoktur.

HUMK.'nun 432/4.maddesinde "Temyiz, temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa karar veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir." Yasanın vazettiği anlamda bir kesinlik gerçek bir kesinliktir. Yoksa ki, kesin olmayan bir karara mahkemenin kesin ibaresini koyması o kararın kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da 432/4.maddesinde belirtilen bir kesinlikten bahsedilemez. Kesin olmayan bir karara hakimin kesin olduğunu kararına yazması bu kararın gerçekte kesin olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla da temyizi mümkündür.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen 29/01/2013 tarihli ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bedellerin bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak ve diğer bedellerin bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Sözkonusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli ve diğer bedeller perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6400, Karar No: 2011/15555, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6400 E.  ,  2011/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza yakın konumda olduğu anlaşılan 317 ada 51 parsele ilişkin dava sonucu, Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/526 esas, 2007/219 sayılı kararı ile taşınmazın metrekaresine 2006 yılı itibariyle 4.000,00-TL değer biçildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. İlgili dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte güçlü delil niteliğinde olduğu gözönünde tutularak dava konusu taşınmaza göre üstün ve eksik yönleri irdelenerek değerlendirme yapılması ve ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, gerektiğinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi, gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın... Bulvarına cepheli ve ticari faaliyetlerin yoğun olduğu bir bölgede bulunduğu anlaşıldığına göre, dava konusu taşınmazla benzer yüzölçümülü ve aynı niteliklere sahip, arsa olarak kiralanan emsal kira sözleşmelerini ibraz etmeleri için taraflara yeniden süre verilerek, mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ecrimisil bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, , 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4879, Karar No: 2017/5599, Tarih: 14.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/4879 E.  ,  2017/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...’ün, aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek, babasını olay tarihinde sağlık ocağına götürdüğünü ve doktor tarafından muayene edilerek rapor verildiğini, bu rapora istinaden vekaletname çıkartıldığını savunması, sanık ...’ın, olay tarihinde vekaletname düzenlenmesi için...’ün ikametine gittiğini, bu kişinin ayağının sarılı vaziyette olduğunu gördüğünü, oğlu sanık ...’ün de babasının bacağının kırıldığını beyan etmesi üzerine vekaletnamede bu hususun yazıldığını, herhangi bir usule aykırı işlemde bulunmadıklarını savunması, sanık ...’in, sanık ... ve babasının taşınmazın satışı ile ilgili kendisine vekaletname vermek istediklerini söylemeleri üzerine kabul ettiğini, bunun dışında düzenlenen vekaletnameye bir iştirakinin bulunmadığını savunması, diğer sanıkların da aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, mahkemece alınan Antalya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’nün 20.12.2011 tarihli raporunda Hüseyin Karagün'ün akit yapmasına mani teşkil eden... gibi hastalıklarının, sağlık ocağındaki muayenesinde; Dr ... tarafından ilk bakışta görülememiş ve teşhis edilmemiş olabileceğinin belirtilmesi ve mahkemece raporu düzenleyen doktor ... hakkında verilen beraat hükmünün kesinleşmesi karşısında; sanık ...’ün ne şekilde babasının adına gerçeğe aykırı rapor düzenlenmesi ve buna istinaden vekaletname çıkartılmasını sağladığı, her bir sanığın işlediği kabul edilen suçların yasal öğelerini oluşturan sabit ve gerçekleşmiş sayılan olaylar ayrı ayrı açıklanmadan, suçların ne şekilde işlendiği belirtilip, sübut kanıtları gösterilip, sanıkların suçlara iştiraklerinin ne şekilde gerçekleştiği de tartışılıp, açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK'nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a-Farklı zamanlarda noter vekaletnamesi ve tapu satış senedi düzenlenmesine sebep olan sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3204, Karar No: 2012/5540, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3204 E.  ,  2012/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında "tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2009 yılı gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2009 yılı verileri henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2008 yılı verilerinin uygulanması, kabule göre de; gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden gelen veri cetvelindeki ortalama değerlerin esas alınması gerekirken, resmi veri ortalamalarından yüksek verim miktarları üzerinden değerlendirme yapılması"nın doğru olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli, bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalı ve taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurulmalıdır.

Buna göre, 2009 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gerçekçi istatistiki bilgilere ve bilimsel esaslara dayalı olarak belirleyen veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek, bozma öncesi düzenlenen bilirkişi raporundaki değerlerin bu verilere uygunluk sağlayıp sağlamadığının denetlenmesi ve gerekirse gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden gelen veri cetvellerindeki ortalama değerlere uygunluk sağlayan ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4273, Karar No: 2011/4726, Tarih: 14.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/4273 E.  ,  2011/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...’ın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2009 gün ve 2009/40 E. 2009/110 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16860, Karar No: 2013/11230, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16860 E.  ,  2013/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.12.2002 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı hakkında 01.12.2004 tanzim ve 01.12.2008 tahliye tarihli tahliye taahhüdüne dayanılarak başlatılan icra takibine davalının imza inkarında bulunduğunu belirterek itirazın iptali ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalıya ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının imza itirazında bulunması üzerine Adli Tıp Kurumu'nun imza incelemesine esas teşkil edecek davalıya ait imza örneklerinin hangi kurumlarda bulunduğu hususunda verilen 2 haftalık kesin süre içerisinde davalı tarafça cevap verilmediği, dolayısı ile davalının bu iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle itirazın iptali ve tahliye isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, 01.12.2004 tanzim tarihli tahliye taahhüdüne dayanmış ve davalı kiracı tarafından imza itirazında bulunulmuş, mahkeme huzurunda imza örnekleri alınmış ve davalı tarafça bildirilen kurumlardan bir kısım imza örnekleri getirtilmiş, ancak imza incelemesi yapan Adli Tıp Kurumu tarafından gönderilen imza örneklerinin yeni tarihli olduğu ancak tahliye taahhüdünün tanzim tarihi olan 2004 yılına yakın tarihteki imza örneklerinin bildirilmesi istenmiştir. Davacı, imzası inkar edilen tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalı kiracıya ait olduğunu kanıtlamakla yükümlüdür. Davanın niteliği itibariyle imzanın kiracıya ait olduğunu kanıtlama yükü davacı kiraya verene aittir. Bu durumda, Adli Tıp Kurumunun 07.12.2011 tarihli yazısında istenilen tahliye taahhüdünün tanzim tarihi olan 2004 yılına yakın tarihli davalıya ait imza örneklerinin bulunduğu yerleri davalının verilen kesin sürede bildirmediği gerekçesiyle davanın reddi doğru değildir. Mahkemece, ya istenilen imza örneklerinin bulunduğu yerlerin ispat külfeti kendisine düşen davacı taraftan bildirilmesi istenmeli ya da bu husus da re'sen araştırma yapıp davalının imza örneklerinin muhtemel bulunma yerleri tespit edilerek temini ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile imza itirazına uğrayan tahliye taahhüdündeki imza incelemesi yapılmadan davanın sonuçlandırılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.