muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6344, Karar No: 2023/5990, Tarih: 19.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6344 E.  ,  2023/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 22.04.2014

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece davalı vekilinin talebi üzerine 04.08.2022 tarihli ek karar ile hükmün tamamlanmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile davacı banka arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, kredi borcunun süresinde ödenmemesi nedeniyle hesabın kat edildiğini, davalıya ihtarname tebliğ edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının kısmen itiraz ettiğini, takip sırasında yapılan ödemelerin mahsubu ile 28.000,00 TL'si gayri nakit alacak olmak üzere bakiye 157.179,92 TL’ye yapılan itirazın iptali gerektiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 11.03.2020 tarih, 2019/39 E. ve 2020/205 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 24.11.2021 tarih, 2020/6542 E. ve 2021/6523 K. sayılı kararıyla, takipten sonra ve davadan önce yapılan ödemenin davacı tarafından dava dilekçesinde düşülüp, talepte bulunulduğu dikkate alınarak karar verilmesi ve reddedilen kısım bakımından davacı temlik alan bu kesime yönelik olarak aleyhine harç, vekâlet ücreti ve sair yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve davalı vekilinin talebi üzerine 04.08.2022 tarihli ek karar ile reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilerek hükmün tamamlanmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen 04.08.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamı doğrultusunda reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, gayrinakdi alacak yönünden temlik bulunmadığını belirterek ek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Mahkemenin yukarıda belirtilen 04.08.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilamı doğrultusunda reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, gayrinakdi alacak yönünden temlik bulunmadığını belirterek ek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dairemizin 24.11.2021 tarih, 2020/6542 E. ve 2021/6523 K. sayılı kararıyla “Temlik alan davacıya takip konusu yapılan gayri nakdi alacaklar bakımından bir temlik söz konusu olmadığından, gayri nakdi alacak talebinin reddi sebebiyle davacı temlik alana herhangi bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden, reddedilen kısım bakımından davacı temlik alan bu kesime yönelik olarak aleyhine harç, vekalet ücreti ve sair yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.” denilmiş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, gayrinakdi alacak talebinin reddine karar verilmiş, reddedilen kısım yönünden de davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Ancak davalının 21.07.2022 tarihli talep dilekçesi üzerine Mahkemece 04.08.2022 tarihli ek karar ile reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilerek hükmün tamamlanmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı ile açıkça vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği belirtilmiş olmasına ve bozmaya uyulmasına karşın ek karar ile hükmün tamamlanmak suretiyle davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, ek kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme ek kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17817, Karar No: 2022/17228, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17817 E.  ,  2022/17228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1) 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde, “aynı yasanın 7. maddesindeki ihtarın yapılmasına” şeklinde karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2428, Karar No: 2025/2888, Tarih: 25.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/2428 E.  ,  2025/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/476 E., 2023/760 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Eratı kanuna muhalif olarak hizmetçiliğe vermek suçundan kurulan hükme yönelik;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Asta müessir fiil suçundan kurulan hükme yönelik;

Mahkemece, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın yargılamaya konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükmü gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11619, Karar No: 2014/8350, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11619 E.  ,  2014/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/313996

MAHKEMESİ : Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30.06.2011

NUMARASI : 2011/59 Esas, 2011/83 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunmasında isimleri geçen ve mağdure ile yaşanan olayı gördüklerini beyan ettiği işyerinde çalışan müzisyen F.. S.., garsonlar D.. Ç. ile S.. Y.. Şan ve sanığın oğulları Akın ve Aydın ile mağdurun beyanlarında geçen olay tarihinde birlikte eve dönmeyi planladığı arkadaşının açık kimlik ve adresinin mağdureden sorularak, bu şahısların tanık sıfatıyla dinlendikten ve mağdurenin 155 ihbar hattını aradığında yaptığı telefon görüşmesi kaydı getirtilerek, söz konusu görüşme dökümü yapıldıktan sonra, sanığın hukuki durumumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, eksik incelemeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4944, Karar No: 2018/1699, Tarih: 26.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4944 E.  ,  2018/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması, dosya içerisinde mevcut Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı‘nın 16.12.2011 tarih ve RDK-2011/4543 sayılı komisyon mütalaasında, sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek“ suçundan mütalaa verildiğinin belirtilmesine karşın, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.04.2012 tarih ve 2011/164187 Soruşturma-2012/23810 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaanın atıf yaptığı 13.12.2011 tarih ve VDENR-2011-834/18 sayılı vergi suçu raporuna uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan açılan davaya devamla hüküm kurulduğu, ancak vergi suçu raporunda anlatılmasına rağmen, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşemeyeceği gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince öncelikle durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8586, Karar No: 2019/8785, Tarih: 16.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8586 E.  ,  2019/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.04.2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, yabancı dilde düzenlenmiş ödeme belgelerinin, işçi tarafından anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün olmadığından, bu belgelere tek başına itibar edilemeyeceği açıktır. Hesaplamaya dahil edilen dönemlere ilişkin yabancı dilde düzenlenmiş belgelerde yazılı miktarların banka aracılığıyla ödendiği de kanıtlanmamıştır. Ancak, mevcut durumda ödemelerin yapılıp yapılmadığı noktasında, davacı asilin dinlenilmesi gerekliliği doğmuştur. Anılan sebeple, yabancı dilde düzenlenmiş ödeme belgelerinde gösterilen tutarların ödenip ödenmediği hususunda davacı asil usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmelidir. Bu yönde bir işlem yapılmaması hatalıdır.

3-Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda, hesaplamalarda esas alınan ve işyeri kayıtlarına göre belirlenen son ücret olan 3.840,00 ...’nin (SAR), “brüt” değil, “net” olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, kabule göre hesaplamaların direk net ücret üzerinden yapılmış olmasına rağmen, hüküm sonucunda ilgili alacak tutarlarının “brüt” olduğunun ifade edilmesi suretiyle çelişki oluşturulması hatalıdır.

3-Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda, hesaplamalarda esas alınan ve işyeri kayıtlarına göre belirlenen son ücret olan 3.840,00 ...’nin (SAR), “brüt” değil, “net” olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, kabule göre hesaplamaların direk net ücret üzerinden yapılmış olmasına rağmen, hüküm sonucunda ilgili alacak tutarlarının “brüt” olduğunun ifade edilmesi suretiyle çelişki oluşturulması hatalıdır.

4-Eldeki davaya uygulanacak mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 83. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiilî ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini istiyebilir” hükmü düzenlenmiş olup, alacakların hangi para birimi üzerinden hesaplanacağı ve hüküm altına alınacağı noktasında, davacı taraf, kendisine ödenen yabancı para birimi cinsi ve Türk Lirası arasında tercih hakkına sahiptir. Bunun dışında, başka bir para birimi üzerinden talepte bulunması hukuken mümkün değildir. Bu halde, davacının son ücretinin ... Riyali cinsinden olmasına göre, yıllık izin ücretinin ve kabule göre hesaplanan son döneme ilişkin ihbar tazminatının Amerikan Doları cinsinden hüküm altına alınması hatalıdır.5-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ihbar tazminatı bakımından, aralıklı hizmet sürelerinin toplanılacağına ilişkin bir kanun hükmü bulunmaması gerekçesiyle, sadece son çalışma dönemi dikkate alınarak dört haftalık ihbar öneli üzerinden hesaplama yapılmıştır.

İhbar tazminatı açısından, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirileceği yönünde mevzuatta bir hüküm bulunmadığı açıktır. Ancak bu halde, gerek hak kazanma, gerekse de zamanaşımı ile ücret miktarı yönünden her bir dönemin yek diğerinden bağımsız değerlendirilmesi ile sonuca gidilmesi gereklidir. Mahkemece önceki çalışma dönemleri bakımından bu yönde bir değerlendirme yapılmadan sadece son çalışma döneminin dikkate alınması, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı olduğundan hatalıdır.

6-Dosyaya sunulan yıllık izne ilişkin belgelerin bir kısmında işçi adı altında imza bulunduğu görülmekte ise de, davacı vekili belgelerde müvekkilinin imzasının olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunmuştur. İmza itirazı karşısında belge asıllarının getirtilerek imza incelemesi yapılması gerekirken, bu yönde bir işlem yapılmaması hatalıdır.

7-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece tesis edilen hüküm sonucunda, ihbar tazminatı bakımından işleyecek faiz türünün ilgili bentte açıkça gösterilmemesi; yıllık izin ücreti bakımından ise infazda tereddüte yol açacak şekilde iki ayrı faiz türünün yazılması hatalıdır. Davacının anılan alacaklar için talebi yasal faiz olmasına göre, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına yasal faiz işletilmelidir.

Mahkemece tesis edilen hüküm sonucunda, ihbar tazminatı bakımından işleyecek faiz türünün ilgili bentte açıkça gösterilmemesi; yıllık izin ücreti bakımından ise infazda tereddüte yol açacak şekilde iki ayrı faiz türünün yazılması hatalıdır. Davacının anılan alacaklar için talebi yasal faiz olmasına göre, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına yasal faiz işletilmelidir.

8-Kabule göre, davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre eksiktir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/466, Karar No: 2010/7615, Tarih: 29.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/466 E.  ,  2010/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : ...: 765 sayılı TCK'nun 503/1, 65/3, 522, 81/1, 36, 647/4, 5 maddeleri gereğince 3 Kez 1.204.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına;sanığa verilen aynı neviden adli para cezalarının TCK'nun 72. maddesi gereğince toplanarak sonuç ve toplam olarak 3.612.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirilmesine, gecikme zammı uygulanmasına, müsaderesine ilişkin.

...: 765 sayılı TCK'nun 503/1, 65/3, 522, 81/1, 36, 647/4, 5 maddeleri gereğince 3 Kez 1.194.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına;sanığa verilen aynı neviden adli para cezalarının TCK'nun 72. maddesi gereğince toplanarak sonuç ve toplam olarak 3.582.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirilmesine, gecikme zammı uygulanmasına, müsaderesine ilişkin.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 7/56 sayılı kararında açıklandığı üzere; kendilerine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanıklar ... ve'a yokluklarında (sanık adına atanan Av.lı'nın yüzüne karşı verilen ve fakat temyiz edilmeyen) verilen gerekçeli kararın ve ayrıca sanık ... için atanan Av.'ın temyiz dilekçesinin bu sanığa usulünce tebliğ edilerek tebellüğ (alındı) belgeleri ile verilmesi halinde sanıklara ait temyiz dilekçelerinin ve sanık 'la ilgili ek tebliğnamenin de düzenlenerek birlikte iadesinin temini için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35190, Karar No: 2014/36378, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/35190 E.  ,  2014/36378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/517-2014/938

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle bozmaya uyularak karar verimiş olmasına göre davalı Ahi Evran Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 56/b. maddesine göre “Üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Açıklanan kanuni düzenleme sebebi ile davalı üniversitenin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, harçtan sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin "Harçlar kanunu gereğince alınması gerekli 833,98 TL harçtan bozmadan önce alınan 720,46 TL'nin mahsubu ile bakiye 113,52 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına," şeklindeki 7. bendinin çıkartılmasına, yerine;" Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, alınması gerekli 833,98 TL harçtan bozmadan önce alınan 720,46 TL'nin mahsubu ile bakiye 113,52 TL'nin davalı ATK Güvenlik Ltd. Şti.'den alınarak hazineye gelir kaydına " cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.