muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8868, Karar No: 2024/11602, Tarih: 12.09.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 03.03.2023 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7438 sayılı Kanun kapsamında emekliliğini talep ederek kendi isteği ile iş sözleşmesini sonlandırdığını, 7438 sayılı Kanun'dan faydalanmak isteyenlerin hak kaybına uğramamaları başvuru yaptıkları ay itibarıyla emekli maaşına hak kazanmaları için salt bilgilendirme amaçlı e-posta gönderildiğini, davacı tarafın dilekçesinde de belirttiği üzere e-posta içeriğinde hiçbir zorlama baskı söz konusu olmayıp, "emeklilik imkânından faydalanma düşüncesinde olanlar" ibaresi ile başvurunun kişilerin ... iradelerine bırakıldığını, dolayısıyla çalışanlar üzerinde herhangi bir zorlama veya yönlendirme yapılmadığını, davacı taraf, sendika temsilcilerinin ve Şirketin insan kaynakları departmanının "emekli olup yeniden çalışmak isteyen işçilerden iş başvuru formu alınacağını, işe devam etmek isteyen işçilerin devam ettirileceğinin söylediğini" iddia etmişse de bu iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesince 08.05.2023 tarihli tensip tutanağı ile feshin geçersizliğinin tespiti ve işe iadeye ilişkin davanın işbu davadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen taraf tanıklarının ittifak hâlinde davacının iş sözleşmesini feshe zorlanmadığını, yeniden işe alınacağına dair davacıya taahhütte bulunulmadığını, arabulucu görüşmesinde arabulucunun her bir başvurucuyu ayrı ayrı görüşmeye alıp bilgilendirme yaptığını, evrakı okumalarına da müsade edildiğini beyan ettikleri, davacının arabuluculuk görüşmelerinde yeniden işe alınacağı yönünde iradesinin fesada uğratıldığını, yanıltıldığını ve arabulucunun tarafsız davranmadığını ileri sürmüşse de bu iddiasını inandırıcı delillerle ispatlayamadığı gibi arabulucunun tarafsız olmadığının somut olarak ispat edilemediğinin de anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin müvekkilinin iradesinin fesada uğratıldığını ispat edemediğine ilişkin gerekçesinin hukuka, akla, mantığa ve vicdana uygun olmadığı gibi işçi aleyhine yorum yasağı ilkesine de aykırı olduğunu, 03.03.2023 tarihinde 7438 sayılı Kanun Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesine rağmen işçilerin başvuru yapmaması üzerine davalı Şirket tarafından müvekkillerinin talebi olmaksızın 23.03.2023 tarihinde bu Kanun'a yönelik brifing düzenlediğini, davalının bu brifing sonrasında davacı müvekkillerinin emekli olsalar dahi çalıştırılacaklarını söylemesi üzerine müvekkilleri tarafından 23.03.2023 tarihinde anılan Kanun'dan yararlanmak üzere toplu başvuru yapıldığını, aynı zamanda da 23.03.2023 tarihinde tüm işçilere çalıştırılacakları için iş başvuru formlarının doldurtulduğunu, bu hususun tüm dosya içeriğinden sabit olduğunu, mart ayında emekliliğe teşvik edilen tüm işçilerin haziran ayında ücretlerine zam yapılacağı ve bu nedenle de zamlı ücretleri üzerinden emekli olarak ömür boyu yüksek bedelli emekli maaşı alma hakkını dahi kullanmadıklarının davalının cevap dilekçesindeki beyanları ile sabit olduğunu, delillerinin toplatılmadığını, sunulan delillerin ve arabuluculuğun hukuka aykırı olduğu savunmasının hiç değerlendirilmediğini, ilgili arabulucudan sürece ilişkin bilgi, belge ve evrak celp edilmediği gibi Bursa iş mahkemelerinden celp edilen evrak Mahkeme dosyasına eklenmesine rağmen hâkim tarafından değerlendirilmediğini, arabulucuya başvuru yapanın davalı işveren olduğunu, ihtiyari arabuluculuk tutanaklarında ise başvurucu tarafın davacılar olarak göründüğünü, arabulucunun söz konusu faaliyetine ilişkin olarak aldığı ücreti belgelendiremediği gibi makbuz da sunamadığını, davacı müvekkillerin davalı işverenin verdiği ... nedeniyle arabulculuk sürecine dâhil olmadıklarını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; işveren tarafından 03.03.2023 tarihinde yürürlüğe giren Kanun üzerine işçilere e-posta gönderilerek EYT kapsamında olan işçilerin e-Devlet üzerinden aldıkları evrak ile muhtemel yoğunluğun önünde geçmek için 25.03.2023 tarihine kadar insan kaynakları departmanına başvuruda bulunmalarının talep edildiği, zira işçilerin emeklilikten faydalanması için işten ayrılışlarının yapılmasının gerektiği, bunun üzerine davacının 23.03.2023 tarihinde aldığı e-Devlet çıktılarını da ekleyerek el yazılı dilekçesi ile emeklilik nedeniyle işten ayrılmak istediğini davalıya bildirdiği, dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarından işyerinde bundan önce toplantı yapıldığı ve tekrar işe başlamak isteyenlerden talep alınacağı, ancak herkesin işe davet edilmeyeceği, memnun olunan işçilerin işe davet edileceği, bazı işçilerin eleneceği bildirildiğinin ihtilaf dışı olup davacının davalıya başvurusu ve Sosyal Güvenlik Kurumu çıkışının 23.03.2023 tarihinde yapıldığı, davaya konu arabuluculuk görüşmesinin 27.03.2023 tarihinde yapıldığı, işverenin süreci oldu bittiye getirmediği, bu süre zarfında davacının işverene verdiği dilekçenin sonuçlarını düşünmesi için yeteri kadar zamanının oluştuğu, her ne kadar davacı haziran ayında zam yapılacağını bundan dolayı emekli edildiklerini iddia etmiş ise de, iddia edilen zam ile fesih arasında yaklaşık 3-4 ay olduğu gözetildiğinde bu yöndeki iddiaya itibar edilmediği, dinlenen davacı tanık beyanlarından görüşmelere herkesin ayrı ayrı alındığı, arabulucunun yapılan iş ile ilgili yeterli bilgiyi verdiği hatta okumak isteyenlere süre tanıdığı, herhangi bir baskı uygulamadığının belirtildiği, hâl böyle olunca arabuluculuk tutanağında davacının imzasının inkâr edilmediği, iş sözleşmeleri benzer mahiyette feshedildiği anlaşılan her iki davacı ve davalı tanığının da bizzat davacının arabuluculuk görüşmeleri sırasında iradesinin fesada uğratıldığına dair bir beyanda bulunmadıklarının görüldüğü, arabuluculuk anlaşma tutanağının sahteliği ispat edilinceye kadar geçerli olup ilâm niteliğinde olduğu, dolayısıyla uyuşmazlıkta delil durumu dikkate alındığında davacının anlaşma tutanağı tanzim edilirken iradesinin fesada uğratıldığına dair iddiası ve arabulucunun tarafsız olmadığının somut olarak ispat edilemediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verişmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arabuluculuk sürecinin usulüne uygun şekilde yürütülüp yürütülmediğine ve buna göre dava şartı olan arabuluculuk tutanağının iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 1, 3, 8, 9, 11, 14, 15, 17 ve 18 inci maddeleri, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. 02.06.2018 tarihli ve 30439 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliği'nin 5, 10, 11, 13, 17, 20 ve 21 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işçi, dava dilekçesi ile işveren tarafından süreci başlatılan ihtiyari arabuluculuk sonunda düzenlenen anlaşma tutanağının gerçek iradesini yansıtmaması nedeniyle iptaline ve davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ihtiyari arabuluculuk anlaşma belgesinin iptali ile işe iade davasının tefrikine karar verildikten sonra, anlaşma belgesinin iptaline yönelik işbu davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ise onanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince ihtiyari arabuluculuk anlaşma belgesinin iptali ile işe iade davasının tefrikine karar verildikten sonra, anlaşma belgesinin iptaline yönelik işbu davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ise onanmıştır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 11 inci maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca bölge adliye mahkemesinin işe iade davalarına ilişkin verdiği kararlar kesin olup, temyiz edilemez. Bu durumda işe iade uyuşmazlığı hakkında arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kesin olduğu kabul edilmelidir.

Diğer yandan, 6100 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, kanunda belirtilen durumlar dışında tespit davası açan davacı, dava açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunduğunu açıkça ortaya koymak zorundadır. Bu nedenle diğer davalarda aranan hukuki yarar yanında tespit davası açan davacının, kendisi için söz konusu olan tehlike veya tereddütlü durumun ortaya çıkaracağı zararın ancak tespit davası ile giderilebileceğini ispat etmesi gerekir. Şayet davacı, kendisini tehdit eden tehlikenin tespit davası ile giderilebileceğini ispat ederse hukuki yararının varlığından söz edilebilir. Tespit davası ile elde edilecek hukuki koruma başka bir yolla veya başka bir davayla sağlanabiliyorsa bu konuda tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmamaktadır. Bir dava içerisinde iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek hususlar da tespit davasının konusu olamaz (Bkz. ... Pekcanıtez, Pekcanıtez Usûl Hukuku, İstanbul, On beşinci Bası, 2017, s.976-977).

Arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın iptaline yönelik dava, niteliği itibarıyla bir tespit davasıdır. Bu dava ile borçlar hukuku sözleşmesi niteliğindeki anlaşmanın geçersizliğinin tespiti istenmektedir. Her tespit davasında olduğu gibi burada da 6100 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesi uyarınca güncel hukuki yararın varlığı aranacaktır. Davacı söz konusu davayı açmakta güncel hukuki yararının varlığını ortaya koymak durumundadır.

Dairemiz uygulamasına göre arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığı alacak veya işe iade davasında ön sorun olarak incelenebilir. Anlaşmanın geçersizliğinin tespiti işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre tespit davası ile elde edilecek hukuki korumanın başka bir yol veya dava ile sağlanabildiği açıktır. Bu durumda, davacının anlaşmanın iptali istemiyle ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez.

Dairemiz uygulamasına göre arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığı alacak veya işe iade davasında ön sorun olarak incelenebilir. Anlaşmanın geçersizliğinin tespiti işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre tespit davası ile elde edilecek hukuki korumanın başka bir yol veya dava ile sağlanabildiği açıktır. Bu durumda, davacının anlaşmanın iptali istemiyle ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, davacının aynı dava dilekçesi ile anlaşmanın geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda anlaşmanın geçersizliğinin tespitine ilişkin talebin işe iade davasında ön sorun olarak incelenmesi mümkün iken, ayrı bir dava olarak değerlendirip tefrik kararı verilmesi doğru olmamıştır. Bir an için anlaşmanın geçersizliğinin tespiti için ayrı bir dava açılmış olduğu kabul edilse bile, bu davada Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararın işe iade davasında verilen karar gibi kesin nitelikte olduğu kabul edilmelidir. Diğer yandan, yukarıda belirtildiği gibi, anlaşmanın geçerli olup olmadığı işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre, davacının bunun için ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararı da bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçersizliğinin tespitine ilişkin açılan davada verilen kararın kesin olmadığı ve bu tür bir tespitin yapılması amacıyla ayrı bir dava açmak için güncel hukuki yararın mevcut olduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/36207, Karar No: 2015/26617, Tarih: 08.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36207 E.  ,  2015/26617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı... .. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davaya konu ... 1.6 model aracın 12.04.2006 tarihinde tescil edildiğini, 16.02.2009 tarihinde araçta meydana gelen olağandışı sesin fark edilmesi üzerine aracın yetkili servis tarafından çekildiğini, 17.02.2009 tarihinde iş emri düzenlenerek kendisine verildiğini,aracın servise alınmasını takiben yaptığı müracaatlarda, tamir süresinin uzayacağı ve aracın teslim edilemeyeceğinin bildirilmesi üzerine 21.02.2009-06.04.2009 tarihleri arasında araç kiraladığını ve 2.360 TL kira bedeli ödediğini, zararının karşılanması ve aracın yenisi ile değiştirilmesi için, noter aracılığıyla davalılara ihtarname çektiğini ileri sürerek asgari aynı nitelik ve özelliklerde yeni bir aracın teslimine, 2.360 TL araç kiralama bedeli ve 148,67 TL ihtarname bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın .... yönünden kabulü ile 2006 model... 1.6 otomatik vites bir aracın yenisinin davacıya verilmesine, aynı özelliklerde araç bulunmaması halinde İcra İflas Kanunu'nun 24. maddesinin uygulanmasına, davacının araç kirası olarak verdiği 2.360.00 TL kira bedeli, 148,67 TL ihtarname bedeli olmak üzere toplam 2.508,67 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı...... ve...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden açılan davanın pasif dava ehliyeti olmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı.... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, satın aldığı araçta imalat hatası bulunduğunu belirterek ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesi ve zararlarının karşılanması istemi ile eldeki davayı açmıştır. 4077 sayılı Yasanın 4/2 maddesi uyarınca, tüketici, satılan malın ayıplı olması halinde “malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi”ni isteme hakkına sahiptir. Yasada geçen ifade “malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi” olduğu halde; hüküm fıkrasında “yenisinin davacıya verilmesine” denilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.

3-Davada kendisini avukat aracılığıyla temsil ettiren davacı yararına 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2014 yılında tüketici mahkemelerinde maktu ücret 750,00 TL'dir. Mahkemece bu yönün göz ardı edilmesi yanlış olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 2. paragrafında yer alan “2006 model.... 1.6 otomatik vites bir aracın yenisinin davacıya verilmesine” kısmının çıkarılarak yerine “2006 model .... 1.6 otomatik vites aracın misli ile değiştirilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, 3. bent gereğince mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 8. paragrafında yer alan “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı....'den tahsili ile davacıya verilmesine” ifadesinin çıkarılarak yerine “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00 TL vekalet ücretinin davalı....'den tahsili ile davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 8.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15350, Karar No: 2010/21373, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15350 E.  ,  2010/21373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davası ile müdahil Hazinenin aynı taşınmazın Hazine adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile müdahil ... temsilcisi yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davacı idare vekili ile ve davalılardan ... temsilcisinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Bozma öncesinde davalı ...’e ödenen bedelin, bu davalıdan alınarak bankada bloke edilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Kamulaştırma bedeli olarak belirlenen ve davalı ...’e ödenen 1.748,56-TL. bedelin bu davalıdan tahsili ile ileride hak sahibi olduğunu ispat ederek kişiye ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1484, Karar No: 2014/21477, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1484 E.  ,  2014/21477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/321-2013/2

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.