muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/33977, Karar No: 2013/582, Tarih: 15.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/33977 E.  ,  2013/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı firmada çalıştığını, işveren tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ikramiye alacaklarını talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının davalı şirkette asgari ücretle çalıştığını, davacının kendisinin işyerini terk ettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, davalı şirkette ikramiye uygulamasının olmadığını, açılan davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece davacının yoğun sezonda yılda dört ay kadar asgari ücretin iki katı ve diğer dönemde asgari ücretle çalıştığı, işverence haksız olarak çıkarıldığı gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı her iki taraf vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının uzun yıllar deri dikim makine işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan ücret araştırma yazılarına göre ek rapor alınmış ve sendika ile ... Derneğinin bildirdiği ücret rakamlarının ortalamasına göre hesaplamaya gidilmiştir.

Davacı tanık anlatımlarıyla da desteklenen ek raporda belirlenen asgari ücretin 2,24 katı olan ücret dikkate alınmalı ve buna göre davaya konu tazminat istekleriyle ilgili karar verilmelidir.

Mahkemece fazla çalışma ücreti yönünden ek rapordaki hesaplamaya itibar edildiği halde tazminatlar bakımından daha düşük ücretin esas alındığı ilk rapordaki hesaba göre isteklerin kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6123, Karar No: 2022/10677, Tarih: 26.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6123 E.  ,  2022/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 01.11.2018 tarihli, 2017/2607 Esas, 2018/1375 Karar sayılı "... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2017 tarih 2016/330 Esas, 2017/106 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/434 Esas – 2016/428 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 65 AS 157 plaka sayılı araca uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu kapsamında 25.06.2008-06.10.2016 tarihleri arasında 8 yıl 3 ay 11 gün süre ile el konulduğu, yapılan yargılama sonunda atılı suçtan mahkumiyetine ve aracın müsaderesine dair karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 30.06.2016 tarih 2016/1780 Esas 2016/2086 karar numaralı ilamı ile ".... mesleği şoför olan hükümlünün sözü edilen minibüsle yolcu taşıyarak geçimini sağlaması nedeniyle, bu aracın müsaderesinin işlediği suça nazaran daha ağır sonuç doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağı dikkate alınarak, TCK'nın 54. maddesinin 3. fıkrası gereğince minibüsün hükümlüye iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulması üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2016 tarih 2016/434 Esas – 2016/428 karar numaralı hükmü ile aracın davacıya iadesine karar verildiği, hükmün 31.10.2016 tarihinde kesinleştiği, davanın el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 755,130,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 4.746,50 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılıp, "...davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, davaya dayanak teşkil eden aracın ise suçta kullanıldığının sabit olduğu, aracın müsadere koşulları oluştuğu halde davacının sosyal ve ekonomik durumu ile TCK'nın 54. maddesinin 3. fıkrasındaki yasal düzenleme gözetilerek aracın iadesine karar verilmesi karşısında davacının tazminat hakkının bulunmadığı" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin hükmünün kaldırılarak, davanın reddine hükmedilmiş olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesinin 20.09.2017 tarih, 2014/14195 başvuru numaralı kararında da vurgulandığı üzere, suçta kullanılan veya suça konu eşyalara el konulmasının, bu eşyaların yeniden suçta kullanılmalarının önüne geçilmesi, caydırıcılığın sağlanması ve muhtemel bir müsaderenin sonuçsuz kalmasını önlemek gibi amaçlar taşıdığı, bununla birlikte kamu makamlarının söz konusu tedbirleri alırken kişilerin mülkiyet haklarının korunmasını gözetmelerinin gerektiği, fiilen el koyma tedbirinin uygulanmasının, kişilerin geçici süreyle de olsa mülkünden yoksun bırakılması gibi ağır bir sonuca yol açacağının belirtildiği,

Somut dosya açısından; el konulan araca ilişkin sicil kaydına şerh konulmak suretiyle daha az zarara yol açabilecek bir yolun da varlığına rağmen, yaklaşık 8 yıl el konulan aracın alıkonulması şeklindeki müdahalenin ölçülülük anlamında gereklilik ölçütünü sağlamadığı, bu kapsamda, davacı lehine 5271 sayılı Kanunun 141/1-j maddesi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 1 01.11.2018 tarihli, 2017/2607 Esas, 2018/1375 Karar sayılı "davanın reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9821, Karar No: 2011/11919, Tarih: 11.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9821 E.  ,  2011/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Anne ve baba olduğu iddia edilen ... ve ...'nın evli ise evlilik kayıtlarının, evli değilseler her birinin nüfus kayıtlarının getirtilerek dosya içine alınıp, birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.11.07.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8480, Karar No: 2022/4416, Tarih: 29.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8480 E.  ,  2022/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Müşteki ...’ün Koçbank ... Şubesinde bulunan hesabından 24/08/2006 tarihinde 2350 TL ... Şubesi ait tanık ...’ın hesabına internet aracılığıyla gönderildiği, tanığın söz konusu hesabına ait kartı ve hesap numarasını sanık ...’e verdiği, sanık ... tarafından bu gönderilen paranın 800 TL’sinin çekildiği, kalanının para tarafından bloka konulması nedeniyle çekilmediği, sanık ...’in söz konusu parayı kendisine borcu olan sanık ...’nın kendisine borcu olması nedeniyle gönderdiğini belirttiği, sanık ...’nın ise üzerine atılı suçu kabul etmediği olayda;

Söz konusu işlemlerin... IP numarası ile internete girilmek suretiyle yapıldığı ve IP numarasının bağlı olduğu telefonun ise ... numaralı telefon olduğu ve bu telefonun hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilen...’e ait olduğu,... ifadelerinde, nüfus cüzdanını çaldırdığını, söz konusu abonelik sözleşmesindeki imzaların kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında;

1-Öncelikle, ... IP numarasının bağlı olduğu bilgisayar ve modem ile dosyanın bütünüyle bilişim suçlarından anlayan uzman bilirkişilere tevdi edilerek bilgisayara bağlı modem türlerinin tespit edilmesi, internet bağlantısına dışarıdan girilip girilemeyeceği, IP numarasının değiştirilmesinin mümkün olup olmadığı, bilgisayarlara virüs gönderilerek bilgilerinin alınıp alınmadığı suça konu işlemin ne şekilde nereden yapıldığı konularında bilirkişi raporu alınması,

2-... GSM hattı ile görüşme yapan hatların tespit edilerek, hat sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenip sanık ... ile bağlantı ve ilişkileri olup olmadığı belirlenmesi,

3-... nolu hattın abonelik sözleşmesinin ilgili GSM şirketinden aslı getirtilerek söz konusu belge üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-... GSM hattı ile görüşme yapan hatların tespit edilerek, hat sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenip sanık ... ile bağlantı ve ilişkileri olup olmadığı belirlenmesi,

3-... nolu hattın abonelik sözleşmesinin ilgili GSM şirketinden aslı getirtilerek söz konusu belge üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Sanık ...’nın olay tarihinde kullandığı telefonlar tespit edilip HTS kayıtları getirtilerek diğer sanık ... ile görüşmelerinin olup olmadığının tespit edildikten sonra tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13152, Karar No: 2016/3704, Tarih: 24.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13152 E.  ,  2016/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu aleyhinde yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçlunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla tasınmazlarını boşandığı eşi olan davalı ... ile yine borçlunun yakını olan davalı ...'e satarak devir ettiğini ileri sürerek tasarrufun iptali kararı verilmesini talep etmistir.

Davalı borçlu ... ve davalı 3. kişi ... vekili, dava konusu taşınmazların borçlunun eşine boşanma protokolü uyarınca ve diğer davalıya olan borca karşılık satıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece borçlunun taşınmazlarını; borcun doğum tarihinden sonra boşandığı eşine ve yakın akrabasına raicinden düşük bedellerle sattığı, bu tasarrufların İİK'nın 277 vd. maddeleri uyarınca iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufun iptaline verilmesi, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.655,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11825, Karar No: 2014/11370, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11825 E.  ,  2014/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2009/398-2013/142

Davacı, 04/05/2009 tarihinden itibaren malulen emekliliğe hak kazandığına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının, 04.05.2009 tarihinden geçerli olmak üzere malulen emekliliğe hak kazandığının tespiti ile bu tarihten itibaren birikmiş emekli aylıklarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ve aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının böbrek hastalığı nedeniyle hastalığının başlangıç tarihinin işe giriş tarihinden önce olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; böbrek hastası olan 20.11.1956 doğumlu davacıya 13.02.1998 tarihinde organ nakli yapıldığı, davacının 01.03.1998 – 2009/2. dönemleri arasında 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanun 4-a maddesi) kapsamında sigortalı olarak çalıştığı, davacının 14.05.2009 tarihinde maluliyet aylığı talep ettiği, Kurumca; “işyerine maluliyeti gerektiren arıza ile girdiğinden” talebin reddine karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulu’nun 10.12.2010 karar tarihli raporunda; “Sigortalının 506 Sayılı Kanuna tabi işyerine maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiğinden aynı Kanunun 53. maddesinin (B) fıkrası hükmünce maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağına” karar verildiği, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 11.06.2012 tarihli raporunda; “davacının mevcut tıbbi belgelerine göre hemodiyalizi gerektirir böbrek hastalığı arızası nedeniyle 10.02.1998 başlangıç tarihi olmak üzere 85/9529 Karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü 3. bölüm 10. madde E-46 fıkrası uyarınca beden çalışma gücünün en az 2/3 ünü (üçteikisini) kaybetmiş olduğundan malul durumda olduğu, bu durumun 13.02.1998’de yapılan renal transplantasyona kadar devam ettiği, yapılan renal transplantasyon tedavisi nedeniyle 13.02.1998 ila Nisan 2009 tarihleri arasında malullük durumunun ortadan kalktığı, Nisan 2009 tarihinde transplant böbreğin rejeksiyonu nedeniyle hemodiyaliz tedavisi görmeye başladığından ilk hemodiyalize girdiği 17.04.2009 başlangıç tarihi olmak üzere ve halihazırda 11 Ekim 2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Ek-1 Arıza/Hastalık Listesi E-4 maddesi uyarınca beden çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetmiş olduğundan malul olduğunun” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Davanın yasal dayanağı tahsis talep tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 25. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinde; “5510 sayılı Yasanın 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün % 60'ını kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının bu hastalık veya özrü sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı” bildirilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının hastalığının sigortalı olmadan önce de malul sayılabilecek nitelikte olduğu Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtilmiş ise de; 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun raporuna göre, davacının 10.02.1998 başlangıç tarihi olmak üzere beden çalışma gücünün en az 2/3’ünü (üçteikisini) kaybetmiş olduğundan malul durumda olduğu, ancak bu durumun 13.02.1998’de yapılan renal transplantasyona kadar devam ettiği, yapılan renal-transplantasyon tedavisi nedeniyle 13.02.1998 ila Nisan 2009 tarihleri arasında malullük durumunun ortadan kalktığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporuna göre, davacının ilk defa çalışmaya başladığı tarih olan 01.03.1998 tarihinden önce maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacının ilk defa işe başladığı tarih olan 01.03.1998 tarihinden önce malul olup olmadığı yönündeki Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun raporu arasında çelişki meydana gelmiştir. Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde davacıdaki maluliyetin başlangıcı yönünden Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkiyi gidermek ve sigortalının çalışma gücü kaybı oranını ve hangi tarihten itibaren malul olduğunu, sigortalı olarak ilk defa işe girdiği 01.03.1998 tarihinde maluliyeti bulunup bulunmadığını tespit etmek için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor almak ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.