muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8296, Karar No: 2016/14489, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8296 E.  ,  2016/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı-enerji fonu bedeli ve bu bedellerin KDV'si olmak üzere fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 4.000 TL'nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 77.531,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım bedeli, dağıtım ve sayaç okuma bedelleri ve diğer bedelleri davacı aboneden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı-enerji fonu bedeli ve bu bedellerin KDV'sinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/6627, Karar No: 2024/1966, Tarih: 15.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/6627 E.  ,  2024/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/419 E., 2022/327 K.

SUÇ : Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2016 günlü ve 2014/3741 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında Kullanımları Gereği Açıkta Bırakılmış Eşya Hakkında Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142 nci maddesi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/545 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi gereğince teşdiden 4 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, suçun gece vakti işlendiği anlaşılmakla Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince verilen ceza 1/2 oranında artırılarak sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2022/419 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile usule ve esasa ilişkin hükmü etkileyecek nitelikte hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde her hangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda ön görülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1.a maddesi gereğince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, sanık ... hakkında Yargıtay'da temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine, temyizin kapsamı, tebliğname tarihi göre; Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142 nci maddesinin birinci fıkrası (e) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine aittir.

IV. KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yukarıda değinilen gerekçeye dayalı olarak Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle, karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5053, Karar No: 2018/338, Tarih: 30.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/5053 E.  ,  2018/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat, ..., ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 5 parsel sayılı 5.800,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı ve hibe nedeniyle davalı ... oğlu ..., 106 ada 8 parsel sayılı 17.726,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, haricen hibe ve kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle 3/9 payı davacı ..., 3/9 payı davalı ..., 1/9'ar payı davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Komisyonca reddedilen davacı ..., taşınmazların kök muris ...'ye ait iken sağlığında 1958 yılında yaptığı taksimle kendisine kaldığını, o tarihten beri kendi zilyetliğinde bulunduğunu öne sürerek taşınmazların tam paylı olarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Kadastro Müdürlüğüne açılan davanın husumet nedeniyle reddine, çekişmeli 108 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; taşınmazın tamamı 9 pay kabul edilerek, 3 payın davacı, geri kalan payların davalı ... oğlu ... adına tapuya tesciline, çekişmeli 106 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davalılar ... ve ... hakkındaki davanın kabulüne; davalı ... ve ... hakkındaki davanın reddine, taşınmazın tamamı 9 pay kabul edilerek, 5 payın davacı ..., 3 pay davalı ..., 1 payın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... oğlu ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazların muris ... oğlu ...'dan kaldığı, murisin ölümüyle mirasçılar arasında yapıldığı ileri sürülen taksimin davacı tarafından ispat edilemediği, davacının miras payı kadar hakkının bulunduğu bu nedenle, davayı kabul eden davalıların paylarının davacı adına, davayı kabul etmeyen 108 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki yönüyle ise davacının miras payı oranında davacı adına tesciline karar verilmiş ise de mahkemece davanın nitelendirilmesinde hataya düşüldüğü gibi yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya da yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazların tarafların kök murisi ... oğlu ...'ya ait olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf olmayıp esasen bu yön mahkemeninde kabulundedir. Davacı, muris tarafından sağlığında taşınmazlarının çocuklarına paylaştırıldığı, çekişmeli taşınmazların da murisin sağlığında yaptığı bu paylaştırma sonucunda kendisine düştüğü ve o tarihten bu yana kendi zilyetliğinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece taşınmazlar başında yapılan keşifte de dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan murisin sağlığında taşınmazlarını çocuklarına paylaştırıp paylaştırmadığı, paylaştırmış ise zamanı, o tarihten bu yana taşınmazların kimin tarafından nasıl kullanıldığı olaylara dayalı olarak sorulmadığı gibi; taşınmazlar hakkında alınan genel beyanlar da son derece soyut nitelikte olup davayı aydınlatmaktan uzaktır. Kaldı ki; dosya arasına getirtilen kayıt ve belgelerden bölgede asıl kadastro çalışmalarının 1969 yılında yapıldığı, bu tarihte muris ... oğlu ...'nın sağ olmasına rağmen çok sayıda taşınmazın davacı ... ile davalıların miras bırakanı ... adına ayrı ayrı tespit ve tescillerinin yapıldığı, yine bu tarihte tespiti yapılan 115 parsel sayılı taşınmaz önce muris ... oğlu ...'ya ait iken oğulları ... ve ...'a devrettiği gerekçesiyle 1/2 paylı olarak ... ve ... adına tespit edildiği, ...'in, taşınmazın fiilen ayrı ayrı bölümler halinde kullanıldığını söyleyerek Komisyona itiraz ettiği ve itiraz üzerine iki parçaya ayrılarak ayrı ayrı ... ve ... adlarına tescillerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan murisin davacı ... ve davalıların miras bırakanı ... dışında ... isminde bir kızı bulunup, davacı ...'in çekişmeli taşınmazlar hakkında yapılan tespite karşı komisyona itirazda bulunması üzerine düzenlenen Komisyon inceleme tutanağında ...'ın taşınmazların sağlığında babası tarafından kardeşlerine verildiğine dair imzalı beyanı bulunmasına rağmen mahkemece gerekçede bu deliller tartışılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmez. Hal böyle olunca; taşınmazlar başında yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılarak taşınmazın kök muris ... oğlu ... tarafından sağlığında paylaştırılıp paylaştırılmadığı, zilyetliğinin bu suretle devredilip devredilmediği, kimin hangi tarihten beri nasıl kullandığı, murisin sağlığında 1969 yılında yapılan kadastro sırasında murise ait başkaca ve çok sayıda taşınmazın davacı ... ile kardeşi ..

. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmez. Hal böyle olunca; taşınmazlar başında yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılarak taşınmazın kök muris ... oğlu ... tarafından sağlığında paylaştırılıp paylaştırılmadığı, zilyetliğinin bu suretle devredilip devredilmediği, kimin hangi tarihten beri nasıl kullandığı, murisin sağlığında 1969 yılında yapılan kadastro sırasında murise ait başkaca ve çok sayıda taşınmazın davacı ... ile kardeşi ... adına tespit yapıldığına göre dava konusu taşınmazların bu paylaştırma dışında bırakılıp bırakılmadığı olaylara dayalı olarak sorulup açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki olması halinde usulüne uygun şekilde çelişkiler giderilmeli, murisin kızı Sultan'ın komisyon inceleme tutanağındaki beyanı ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirilmek ve gerekçede bu deliller tartışılarak hangi delillere neden üstünlük tanındığı açıklanmak suretiyle bir hüküm kurulmalıdır. Hal böyle olunca; davacı ve davalı ... oğlu ...'nın temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.630,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren temyiz eden tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 30.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5923, Karar No: 2008/8598, Tarih: 24.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5923 E.  ,  2008/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 690.madde göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 593.maddesi gereğince kambiyo senedi niteliğinde olan bonudaki hakkın devri ancak ciro ve teslim yolu ile mümkündür. Ayrıca, İİK'nun 595/2.maddesi gereğince lehine ciro yapılan kimsenin ciroda gösterilmesine lüzum olmadığı gibi ciro cirantanın sadece imzasından ibaret de olabilir. Bu şekilde yapılan ciroya beyaz ciro denir.

Somut olayda takip konusu yapılan 15.10.2006 vade tarihli 190.000 YTL bedelli bono arkasında lehdar M. S.. tarafından beyaz ciro yapıldığı ve bu senedin mirasçıların elinde bulunduğu görülmüştür. Bu haliyle mirasçıların söz konusu senedi beyaz ciro ile aldıklarının kabulü gerekir. Mirasçılar takip sırasında muris Y. T..'den kendilerine bononun kaldığını belirterek takip yaptıklarını ileri sürdüklerine göre gerek yukarıda belirtildiği üzere beyaz ciro yoluyla senedi ellerinde bulundurmaları sebebiyle yetkili hamil olduklarından ve ayrıca Medeni Kanun'daki miras hükümlerine göre de hak sahibi olduklarından ve dolayısıyla hamil oldukları da anlaşıldığından bunun aksinin de yazılı bir belge ile kanıtlanamamış olduğu dikkate alındığında mirasçıların takip yapmalarında yasaya uymayan bir yön yoktur. Bu nedenle itirazın reddine karar vermek gerekirken kabule karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9017, Karar No: 2012/10949, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9017 E.  ,  2012/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın 2004 yılında işlediği suç için 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ve erteleme, 15 ay denetim süresi belirlenmesi. Sanığın 2004 yılında işlediği suç için 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ve erteleme, 15 ay denetim süresi belirlenmesi

Sanık hakkındaki 213 sayılı VUK'nun 367. maddesine göre dava şartı olan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının B.07.1.GİB.4.34.40.01-034-29088/Rİ4-501 sayılı mütalaasının, vergi denetmeni ... tarafından düzenlenen 24.01.2008 gün, VDENR-2008-400/4 sayılı vergi suçu ve 2008-400/3 sayılı vergi tekniği raporlarındaki anlatım ve tespitlere uygun biçimde 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 18.02.2008 gün 2008/3050-1131 sayılı iddianame ile sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasında, yargılamaya devam olunarak bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykrı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22472, Karar No: 2012/10222, Tarih: 18.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/22472 E.  ,  2012/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/247991

MAHKEMESİ : Akçakoca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2008

NUMARASI : 2008/95 (E) ve 2008/190 (K)

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2. fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir. Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın kanunda aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde “sanık hakkında TCK.nun 86/2 ve 125/1.maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle aynı Kanunun 50/2. maddesi gereğince 50/1.maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle, tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.