muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1387, Karar No: 2018/1576, Tarih: 25.10.2018

O hâlde uyuşmazlık konusu alacakların belirlenebilmesi; çalışma süresinin belirlenmesi, hesap raporu alınması, işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ile tahkikatı gerektirdiğinden, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında, alacağın belirli olup olmadığının talep sonucunun belirlenmesiyle alakalı olduğu yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisinin bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde hizmet süresi ve ücretini açıkça belirttiği, sosyal haklardan dava dilekçesinde bahsedilmediği, bu noktada alacakların belirsiz olduğundan bahsedilemeyeceği, yemek yardımı miktarının bordrolardan anlaşıldığı, yol yardımının parasal değerinin de işveren kayıtlarıyla ortaya çıkmadığı, bilirkişice piyasa ortalamaları göz önüne alınarak resen belirlendiği, yargı kararı ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle, kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulünün kabul edilemeyeceği, bu nedenle işçi lehine yorum ilkesinin de 6100 sayılı Kanunun benimsediği ilkelerin dışına çıkılmasına gerekçe yapılamayacağı, işçi lehine yorum ilkesinin usul hukukunda değil, maddi hukukta uygulama alanı bulabilen bir ilke olduğu, alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için, talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerektiği, bu sebeple davanın açıldığı anda dava konusu edilen alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin davacıdan beklenemeyecek bir nitelik taşıyıp taşımadığını belirlemede, somut olayın koşulları ve özellikleri gözetilerek doğruluk ve güven kuralı çerçevesinde (TMK m.2; HMK m.29, I) dürüst, makul ve orta zekâlı bir insandan beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen, alacak tutarını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun ölçü olarak esas alınması gerektiği, somut olayda dava konusu edilen işçilik alacaklarının objektif olarak belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.10.2018 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11643, Karar No: 2015/13715, Tarih: 26.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11643 E.  ,  2015/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/324-2015/296

Davacı T.. B.. vekili Avukat S.. A.. tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 14/03/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6004, Karar No: 2015/5392, Tarih: 06.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6004 E.  ,  2015/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeplerle, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Buna göre, temyiz incelenmesi yapılmak üzere Dairemize UYAP üzerinden elektronik imzalı olarak gönderilen ve 2014/6004 esasına kaydedilen Mahkemenizin 12.12.2013 tarih, 2012/1284-2013/1600 E/K. sayılı dosya içeriğinde bir kısım evrakların taranmamış veya okunaklı olmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeplerle, denetime olanak sağlamak bakımından;

Temyiz incelenmesinin daha sağlıklı yapılabilmesi bakımından dava dosyasının fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27346, Karar No: 2018/2822, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27346 E.  ,  2018/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1585, Karar No: 2012/8132, Tarih: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1585 E.  ,  2012/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12855, Karar No: 2010/20968, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12855 E.  ,  2010/20968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14256, Karar No: 2014/4010, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14256 E.  ,  2014/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada erilen 18/04/2013 tarih ve 2011/308-2013/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 24, 25 ve 26. sınıflarda tescilli 'ibareli markanın tescil edildiği 25. sınıftaki bir kısım emtia yönünden hiç kullanılmadığını ileri sürerek, 25. sınıftaki ''Ayak giysileri: Ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar, konçlar, sayalar... Başlıklar, şapkalar, bereler, kepler, kasketler... Bebekler için bu sınıfa dahil özel eşyalar: Bebekler için tekstilden bezler, bebekler için tekstilden kundak bezleri, zıbınlar, naylon donlar, mama önlükleri (kağıt mama önlükleri hariç), kravatlar, papyonlar, fularlar, şallar, başörtüleri, pareolar, geçme elbise yakaları, bandanalar, manşonlar, kol bantları, baş bantları, bileklikler...'' emtiaları yönünden, 556 sayılı KHK.'nin 14 ve 42/1-c maddeleri uyarınca kullanmama nedeniyle kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, haklı nedenlere dayandığını usulünce ispat edemediği, davalının delil olarak süresi geçtikten sonra dosyaya sunduğu markanın kullanımına ilişkin katalog, ürün, fatura, tanıtım malzemelerinin dikkate alınmadığı, 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42/1-c maddeleri uyarınca hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14743, Karar No: 2006/16656, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14743 E.  ,  2006/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu olan ... Kasabası 384 ve 385 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak suretleri, kadastroca oluşan tapu kayıtları ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Kasabasında imar uygulamasının yapıldığı anlaşılmakta olup, hangi tarihte imar uygulamasının yapıldığı, kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin uygulama imar planı içinde yer alıp almadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevabi yazının,

3) ... Kasabasında yapılan imar uygulaması neticesinde oluşan 141 adanın bulunduğu yeri gösteren kadastro paftasının fotokopisinin getirtilerek,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5304, Karar No: 2021/4941, Tarih: 23.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/5304 E.  ,  2021/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Eşe karşı tasarlayarak kasten öldürme, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER :... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarih ve 2016/457 Esas, 2017/156 Karar sayılı ilamı ile;

1)Sanık hakkında ...'u tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümle, 43/1, 29, 50/1-a maddeleri uyarınca 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvurusunun esastan reddine,

2)Sanık hakkında mağdur ...'ı tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümle, 43/1, 29, 50/1-a maddeleri uyarınca 3360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvurusunun esastan reddine,

3)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvurusunun esastan reddine,

4)Sanık hakkında eşi ...'u tasarlayarak kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-d, 29. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

5)Sanık hakkında mağdur ...'ı tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 35/2, 29. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvuruları üzerine anılan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 35/2, 29. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17/11/2017 tarih ve 2017/1891 Esas, 2017/2112 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17/11/2017 tarih ve 2017/1891 Esas, 2017/2112 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin sanık ... hakkında eşi ...'u tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

1)Sanık ... hakkında eşi ...'u tehdit suçundan kurulan mahkumiyet, mağdur ...'ı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

23/03/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 25/03/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/2172, Karar No: 2010/1703, Tarih: 29.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/2172 E.  ,  2010/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 29.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56545, Karar No: 2011/37757, Tarih: 27.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56545 E.  ,  2011/37757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/91866

MAHKEMESİ : Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

NUMARASI : 2008/26

SUÇ : Kasten Yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nun 125/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, hapis cezasına hükmedildiğinden bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı ve bu nedenle hakaret suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-5237 sayılı TCK’nun 125/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, aynı kanunun 50/2. maddesinde, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve sürelerine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1385, Karar No: 2018/1574, Tarih: 25.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1385 E.  ,  2018/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2016

NUMARASI : 2015/382-2016/115

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Denizli 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.05.2015 tarihli ve 2014/220 E.- 2015/221 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/17561 E.- 2015/22669 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.