muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4088, Karar No: 2024/5436, Tarih: 07.10.2024

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1938 doğumlu muris ...'un 05.01.2020 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak oğlu davacı ..., oğlu davalı ... ve kendisinden önce ölen oğlu...'ten torunları olan davalılar ..., ... ve... ile dava dışı eşi ... ve dava dışı çocuğu.....'nin kaldığı; dava konusu 1086 parsel sayılı taşınmaz muris ve kardeşleri adına verasette iştirak halinde kayıtlı iken muris dahil olmak üzere tüm mirasçıların taşınmazdaki paylarını dava dışı ...'a (davacının eşi) 24.10.2014 tarihinde satış suretiyle temlik ettikleri,....'nın da taşınmazı 06.04.2016 tarihinde dava dışı ...'e, Ali'nin de 30.05.2016 tarihinde davalı ...'ya devrettiği, 205, 209, 360 parsel sayılı taşınmazlar ile 1794 ada 13 parseldeki A Blok 9 nolu bağımsız bölümün davalı ... tarafından sırasıyla 25.01.2018, 18.12.2015, 30.05.2011 ve 11.08.2009 tarihlerinde dava dışı kişilerden satın alındığı, bu taşınmazlar bakımından muris tarafından yapılmış bir temlikin bulunmadığı, davaya konu traktörün 11.09.2012 tarihinde davalı ... adına tescil edildiği, öte yandan 1176 ada 2 parseldeki B blok 2 nolu bağımsız bölüm muris adına kayıtlı iken 29.01.2009 tarihinde dava dışı ...'a satış suretiyle temlik edildiği, dava dışı ...'nın da taşınmazı 01.10.2010 tarihinde bir kısım davalıların murisi...'e devrettiği, 461 ada 109 parseldeki 10 nolu bağımsız bölüm de muris adına kayıtlı iken 12.03.2008 tarihinde dava dışı ... Otomotiv... Şirketi'ne satış yoluyla temlik ettiği, taşınmazın dava dışı Şirket tarafından da 02.03.2010 tarihinde yine bir kısım davalıların murisi...'e devredildiği, ...'ün ölümüyle taşınmazların mirasçıları olan davalılar ..., ... ve...'a intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz konusu değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1.b. bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1.b. bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı, öncelikli olarak dava konusu taşınmazların tapu kayıtları ile traktörün trafik kaydının iptaliyle muris ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... adına kayıtlı dava konusu 1086, 205, 209, 360 ve 1794 ada 13 parseldeki A Blok 9 nolu bağımsız bölüm ile traktörün dava tarihindeki keşfen saptanan değerleri toplamı 1.061.747,23 TL; ... mirasçıları olan diğer davalılar adına kayıtlı dava konusu dava konusu 1176 ada 2 parseldeki B blok 2 nolu bağımsız ve 461 ada 109 parseldeki 10 nolu bağımsız bölümün keşfen saptanan değerleri toplamı ise 632.343,80 TL'dir. Davanın terekeye iade istekli olduğu gözetildiğinde, anılan değerlerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin üzerinde olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması gerekir.

Davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; miras ortaklığını düzenleyen TMK'nın 640. maddesinde "Birden çok mirasçı bulunması halinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir. Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Mirasçılardan birinin istemi üzerine sulh mahkemesi, miras ortaklığına paylaşmaya kadar bir temsilci atayabilir. Mirasçılardan her biri, terekedeki hakların korunmasını isteyebilir. Sağlanan korumadan mirasçıların hepsi yararlanır." hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de TMK'nın 706, TBK'nın 237, ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

01.04.1974 tarihli ½ sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibarıyla mirasbırakanın kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Mirasbırakanın gerçekte bedelini bizzat ödeyip üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi adına kaydettirmesi halinde, diğer bir söyleyişle bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı, koşulları var ise tenkis istenebileceği Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarihli 586/782; 21.9.1994 tarihli 248/538; 21.12.1994 tarihli 667/856; 11.10.1995 tarihli 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş, Dairenin yargısal uygulaması da bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 571/1. maddesi “Tenkis davası açma hakkı, mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihten başlayarak bir yıl ve her halde vasiyetnamelerde açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın açılması tarihinin üzerinden on yıl geçmekle düşer. ” hükmünü amirdir. Bu süre hak düşürücü nitelikte olup hakim tarafından yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır.

Türk Medeni Kanunu'nun 571/1. maddesi “Tenkis davası açma hakkı, mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihten başlayarak bir yıl ve her halde vasiyetnamelerde açılma tarihinin, diğer tasarruflarda mirasın açılması tarihinin üzerinden on yıl geçmekle düşer. ” hükmünü amirdir. Bu süre hak düşürücü nitelikte olup hakim tarafından yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır.

Somut olayda, dava terekeye iade talepli açılmış olup muris ...'un ölüm tarihine göre terekesi elbirliği mülkiyetine tabidir. Davacı tüm mirasçılar adına tek başına dava açabilirse de, böyle bir davayı yalnız başına yürütemez. Bu durumda öncelikle dava dışı mirasçıların davaya katılımlarının veya muvafakatlerinin sağlanması ya da TMK'nın 640. maddesi gereğince terekeye temsilci atanması için dava açmak üzere davacıya süre verilmesi ve atanacak tereke temsilcisi huzuruyla davaya devam edilmesi, daha sonra davacının taleplerinin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda sırasıyla incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ek karar ve asıl karara yönelik temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.11.2023 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1263, Karar No: 2012/3331, Tarih: 10.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1263 E.  ,  2012/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmektedir.

Sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir olay nedeniyle verdiği 18.3.2008 tarih ve 2008/7-56 sayılı kararında da savunma hakkının öneminin vurgulandığı, Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebliğinin savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca, tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35291, Karar No: 2013/29362, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/35291 E.  ,  2013/29362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/272692

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2011/451 (E) ve 2012/1209 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık P.. K.. hakkında hüküm kurulurken, gerekçeli karar ve kısa kararda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği belirtildiği halde, aynı hükme ilişkin kısa kararda bu sefer sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4170, Karar No: 2015/4072, Tarih: 14.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4170 E.  ,  2015/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri

dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 31. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca, 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuğun "bakımından sorumlu olan ailesine çocuk yetiştirme konusunda, suça sürüklenen çocuğun kendisine ise 5395 sayılı Kanun'un 5/1-a. maddesi uyarınca eğitim ve gelişimi ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye yönelik olarak danışmanlık tedbiri uygulanmasına,

Tedbirin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından yerine getirilmesine,

Karardan bir suretin tedbirin uygulanması yönünden İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne gönderilmesine,

5395 sayılı ÇKK'nun 8/3. maddesi uyarınca tedbir kararının uygulanmasına ilişkin olarak üçer aylık süreler ile mahkememize rapor verilmesine,

5395 sayılı ÇKK'nun 36/1. maddesi uyarınca denetim altına alınmasına takdiren gerek bulunmadığına,

Tedbirin uygulanması yönünden verilen kararın kesinleşmesinin beklenilmesine gerek bulunmadığına" hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "dosya kapsamındaki delillere ve duruşma tutanaklarına yansıyan kişiliğine göre bakımından sorumlu olan ailesine çocuk yetiştirme konusunda, kendisine ise eğitim ve gelişimi ile ilgili sorunlarını çözümünde yol göstermeye yönelik olarak hakkında TCK'nın 56/1. maddesi yollaması ile 5395 sayılı ÇKK'nun 5/1-a. maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanması,

Tedbirin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından yerine getirilmesine,

Tedbirin Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından yerine getirilmesine,

Karardan bir suretin tedbirin uygulanması yönünden İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne gönderilmesine,

5395 sayılı ÇKK'nun 8/3. maddesi uyarınca tedbir kararının uygulanmasına ilişkin olarak üçer aylık süreler ile mahkememize rapor verilmesine,

5395 sayılı ÇKK'nun 36/1. maddesi uyarınca denetim altına alınmasına takdiren gerek bulunmadığına,

Tedbirin uygulanması yönünden verilen kararın kesinleşmesinin beklenilmesine gerek bulunmadığına" ilişkin bölümün karardan çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1843, Karar No: 2018/7467, Tarih: 06.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1843 E.  ,  2018/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, park halinde duran minibüsün açık olan kapısından girip araç içinden bir miktar para çaldığını savunması, müştekinin şoförlüğünü yaptığı aracın lastiğinin patlaması nedeniyle yolcuları başka araca geçirip lastik tamircisine gittiğini ve park halinde olan aracının açık olan kapısından girilerek suçun işlendiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bahsi geçen aracın olay saatinde halkın yararlanmasına sunulmadığı gibi belli varış veya kalkış yerinde de bulunmadığı gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5046, Karar No: 2023/8744, Tarih: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5046 E.  ,  2023/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2020/2279 E., 2021/200 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.03.2021 tarihli ve 2020/2279 Esas, 2021/200 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin olarak;hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması, mala zarar verme suçuna ilişkin olarak ise beraat hükmünün gerekçesine ilişkin olmayan temyizde hukuki yararın bulunmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 29.03.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 10.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9851, Karar No: 2014/2388, Tarih: 03.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/9851 E.  ,  2014/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/220698

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2011

NUMARASI : 2010/428 (E) ve 2011/5 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu projektörler çalınırken gören olmadığına,sanığın “suçlamayı kabul etmediğine ve ele geçen projektörlerin kendisine ait olduğuna”ilişkin savunmasına,tanık M.. A..'ın “sanığa geçen yıl iki projektör sattığına,seri numaraları bulunmayan projektörlerin hepsinin birbirine benzediğine”dair beyanına dayanılarak sanığın beraatine karar verilmiş ise de;10.08.2010 tarihli teşhis ve teslim tesellüm tutanağına göre “sanığa ait tek oda barakadan oluşan deposunda yapılan aramada ele geçirilen üzerinde PELSAN yüksek basınçlı projektör 230 V.50 Hz.IP... yazıları bulunan,üzerindeki beyaz renkli kablosu arkasında olan,montaj aparatı altında bulunan balans bölümü olan projektörün” katılana gösterildiğinin ve katılanında projektörün kendisine ait olduğunu teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında,öncelikle katılanın suça konu projektörü nereden aldığına ilişkin varsa belgelerin getirtilmesi ve bu belgeler ile elektrik işlerinden anlayan ve projektör satışı yapan bir elektrikçi bilirkişiye 10.08.2010 tarihli teşhis ve tesellüm tutanağına konu olan projektör üzerinde inceleme yaptırılarak özellikleri yazılı suça konu projektörleri diğer projektörlerden ayırt edici özelliklerinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınması,bu incelemeden sonuç alınamadığı takdirde projektörü üreten firmaya yazı yazılmak suretiyle ürettikleri projektörlerin birbirinden ayırt edici özelliklerinin bulunup bulunmadığının,sanığın projektörü satın aldığını iddia ettiği “Öz As Elektrik”e suç tarihi olan 23.07.2010 tarihinden önce projektör satışı yapıp yapmadıklarının ve yapmışlar ise buna ilişkin belgelerin ve tanık M.. A..'ın işyerine ait belgeler incelenmek suretiyle 23.07.2010 tarihinden

önce kimlere kaç adet projektör satışı yaptığının ve bu belgelere göre sanığın tanık M.. A..'dan projektör alıp almadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.