muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1230, Karar No: 2016/7715, Tarih: 14.03.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, Dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de sözkonusudur.

Somut olayda, dava dilekçesinde davanın 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine dayanılarak açıldığı belirtilmiştir. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından, 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi uyarınca da, talep miktarı artırımına ilişkin dilekçe sunulmuş ve davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı tekrar vurgulanmıştır. Hal böyleyken, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı yönünde şüphe yoktur. Mahkemece ise dava kısmi dava türünde kabul edilerek, sonuca gidilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt sözkonusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir. Yine taraflar arasındaki iş ilişkisinin mevsimlik olup olmadığı yönünde uyuşmazlık bulunması da, davanın belirsiz alacak davası olarak kabulüne imkân vermez.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Yıllık izin ücreti alacağı bakımından, davacı hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmediği izin sürelerini, kendisine bu alacak için işverence varsa yapılan ödemeleri ve alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumda olduğundan, sözkonusu alacak da belirsiz alacak değildir. Bu halde mahkemece, yıllık izin ücreti alacağının da hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18786, Karar No: 2013/16291, Tarih: 23.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18786 E.  ,  2013/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2012 tarih ve 2012/30-2012/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, M. Şevki Vanlı tarafından 1987 yılında kurulan davalı şirkette müvekkilinin ortak olduğunu, 10.10.2008 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısındaki hazirun cetveline göre müvekkilinin şirkette ölen kocası M. Şevki Vanlı'dan miras yolu ile kalan hisse (1/4) dahil 107.425,19 hissesinin bulunduğunu, bunun nominal değerinin 10.742.518,75 ettiğini, murisin 13.03.1996 tarihli vasiyetnamesinde şirket hisselerinin %80 ini ölmeden önce kurduğu Şevki Vanlı Mimarlık Vakfı'na bıraktığının ortaya çıktığını, müvekkilinin bu vasiyete karşı Ankara 6. AHM’nin 2008/417 esasında, saklı payının ¼ oranında ihlal edildiği iddiası ile dava açtığını ve mahkemece yapılan yargılama neticesinde talebinin kabul edildiğini, bu durumda müvekkilinin şirketteki hisse adedinin, murisin sağlığında var olan, miras yolu ile kalan ve dava neticesinde edindiği hisse adedi birlikte hesaplandığında 107.425,03 olduğunu, hisse tutarınında 10.742.503 ettiğinin belirlendiğini, böylece müvekkilinin hisse adedinin 10.10.2008 tarihli genel kurula ilişkin hazirun cetvelindeki miktara ulaştığını, iki yılda bir yapılması gereken şirket olağan genel kurul toplantısının 2006 yılından sonra nihayet 03.10.2011 tarihinde yapıldığını, hazirun cetvelinde müvekkiline ait hisselerin 2.235.236 olarak gösterildiğini ve hisse tutarınında yanlış olarak sermaye tutarı ismi altında 22.352.36 olarak gösterildiğini, bu şekilde de toplantıya devam edildiğini, müvekkilinin hisse adedinin bilinçli olarak eksik gösterildiğini, müvekkiline ait hisselerin vakfa yazıldığını, bu suretle de müvekkilinin %10 hisseder olarak imtiyaz hakkının kullanmasının önüne geçildiğini, yasa ve ana sözleşmenin müvekkiline verdiği hakları kullanmasının engellendiğini, bu suretle ibra kararı alınmasının sağlandığını, murisin ölümünden sonra gerçekleştirilen hukuk dışı işlerin üstünün örtülmek istendiğini ileri sürerek 03.10.2011 tarihli genel kurulda alınan kararların ve genel kurulun iptali ile müvekkilinin şirketteki hissesinin 10.742.518,75 adet olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketteki hissesinin nizalı genel kurulda oluşturulan pay cetvelinde doğru gösterildiğini, davacının mevcut hissesi, miras yolu ile kalan hissesi ve açılan tenkis davası neticesinde kazanılan hisselerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde davacının, 2.234.236 adet hissesinin kaldığını, pay cetveline göre davacının %10 sermayeyi temsil etmediği görüldüğünden, genel kurulda gündeme madde ilavesi talebinin yerinde olmadığını, sermaye artırımına ilişkin kararın usulüne uygun alındığını, diğer kararlarında yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirkette, davacıya ait hissenin, iptali istenen genel kurulda esas alınan pay cetvelinde bildirildiği gibi 2.235.236 değil, 10.742.518 olduğu ve bu hisse sayısına bağlı olarak yapılan 03.10.2011 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların davacının etkileme gücü sınırlandırdığı, davacının ve dolayısı ile de genel kurulun iradesinin sakatlandığı gerekçesiyle davalı şirketin 03/10/2011 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptaline, davacının davalı şirketteki hissesinin (payının) 10.742.518,00 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Her ne kadar mahkemece, dava dışı vakıf ile davacı arasında başka bir mahkemede sonuçlanan tenkis davasında verilen kararda maddi hata bulunduğu değerlendirilerek sonuca varılmış ise de, davacıya, 6100 sayılı HMK'nın 304. vd. maddeleri uyarınca, o hükmü veren mahkemeden söz konusu hatanın düzeltilmesi amacıyla talepte bulunması için süre verilmesi ve bu mahkemece verilecek kararın sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, işbu davada taraf olmayan dava dışı vakfın hukukunu da etkileyecek şekilde, yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23939, Karar No: 2022/10061, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23939 E.  ,  2022/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 30/06/2022 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15479, Karar No: 2021/18767, Tarih: 06.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/15479 E.  ,  2021/18767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2342, Karar No: 2013/5650, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2342 E.  ,  2013/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Görevi Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müteahhit olan sanık ...'nın katılanlar ile kat karşılığı inşaat yapmak üzere anlaşıp, noterde sözleşme yaptıkları, sanığın yapılacak binanın 8,12,17 ve 20 numaralı dairelerini katılanlara vermeyi taahhüt ettiği, ancak daha sonra bahse konu dairelere iştirak halinde malik olan katılanlara sözleşme gereği kendisine düşen daireleri satacağını söyleyerek 04.09.2007 tarihinde 17 numaralı, 06.12.2007 tarihinde 8 numaralı ve 12.12.2006 tarihinde de 20 numaralı dairelerin satışını yaptırdığı, bu satışların tamamını ... Tapu Sicil Müdürlüğü'nde görevli sanık ...'ün yaptığı, katılan ... 'nun okur yazar olmamasına rağmen, okuma yazma biliyormuş gibi işlem yaptığı, yine ...'e de işlerinin acele olduğunu söyleyip gerekli yasal açıklamaları yapmadan ve alıcılar hazır edilmeksizin tapu senetlerini imzalatarak satış işlemini gerçekleştirdiği, sanık ...'nın nitelikli dolandırıcılık, suça konu satış

işlemlerini yapan sanık ... ile işlemleri denetleyen ve müdür ... ve müdür yardımcıları ... ve ...'in de görevi kötüye kullanma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

1-Sanıklar ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanma suçundan beraatlerine dair karara karşı O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin, sanık ... hakkında 17 numaralı dairenin satışı nedeniyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına dair sanığın ve katılanlar vekilini temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ...'nın 8 ve 20 numaralı dairelerin satışı nedeniyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın ve katılanlar vekilinin, sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan beraat kararına karşı O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a)... 2. Noterliği'nce düzenlenen 24.02.2006 tarih ve ... yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesine göre, katılanlara dört adet daire verileceğinin kararlaştırıldığı, 25.05.2007 tarih ve ... yevmiye numaralı işlemle gerçekleştirilen kat irtifakı tesisi ile taşınmaz üzerinde konut niteliğinde 26 adet bağımsız bölümden 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 17, 20 no.lu bağımsız bölümlerin ... ile ...'ün adlarına hisseleri oranında tescil edildiği, katılanların satış vaadi sözleşmesi gereğince sanık müteahhit adına olan dairelerin devri için de, arsa sahibi olmalarından dolayı imzalarının bulunması gerektiği, sanığın kendisine ait daireleri sattığını söyleyerek katılanlara yaptırdığı her bir devrin birbirinden bağımsız, müstakil eylemler olduğu, farklı bağımsız bölümlerle ilgili, farklı farklı alıcılara satış yapıldığı ve her bir eylemin ayrı bir dolandırıcılık suçunu oluşturacağı ve sanığın her satış için ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suça konu 8 ve 20 numaralı dairelerin satışının zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Sanık ... ile katılanlar arasındaki kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesine göre yapılan 25.05.2007 tarih ve ... yevmiye numaralı işlemle gerçekleştirilen kat irtifakı tesisini ve suça konu tüm satış senetlerini sanık ...'ün tanzim ettiği ve Hediye Düzyollu'nun imza bölümüne parmak bastığı, kat irtifakı tesisine esas 22.05.2007 tarihli vekaletnamede katılan ... 'nun okuma yazması bulunmadığından tanıklar huzurunda işlem tesis edildiğinin belli olduğu, katılanın satış senetlerine yazmış olduğu "okudum" ibaresi incelendiğinde de, bu ibarenin öğretilmiş şekilde ve zorlukla yazıldığının belli olduğu, buna göre işlemi yapan memur olan sanık ...'ün Tapu Sicil Tüzüğünün 17.maddesi uyarınca satış işlemleri sırasında iki tanık bulundurması gerektiği ve satış sözleşmesinin tanıkların huzurunda okunması zorunlu olduğu halde, bu işlemi yaptırmadan katılan okuma yazma biliyormuş gibi işlem yaptırdığı, suça konu daireleri satın alan tanıkların ifadelerinde alış verişi sanık müteahhit ... ile yaptıklarını bildirip, katılanların tapu devri sırasında tapu dairesinde olup olmadıklarına dair çelişkili beyanlarda bulunmaları karşısında; sanık ...'ün yaptığı bu işlemler ile katılanların zarara uğramasına neden olduğu ve atılı görevi kötüye kullanmak suçunu işlediği sabit iken, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10458, Karar No: 2015/3318, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10458 E.  ,  2015/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9629, Karar No: 2013/11410, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9629 E.  ,  2013/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ermenek Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2011 gün ve 2011/258 Esas, 2011/341 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile ...'ün hükümden sonra 20.07.2012 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikâh yapıldığında kamu davası ve hükmedilen cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.