muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4720, Karar No: 2024/6208, Tarih: 06.11.2024

Sanıklar ..., ... ve ...'in Atatürk Barajı Sulama Birliği yönetim kurulu başkan ve üyeleri olduğu, Yaylak Sulama Projesi kapsamında DSİ GAP 15. Bölge Müdürlüğü tarafından projelendirilen, inşa edilen ve olay tarihinde Atatürk Barajı Sulama Birliğine devredilmiş olan sulama kanalına serinlemek amacıyla giren 2005 doğumlu ...'ın boğularak hayatını kaybettiği olayda, olaya konu kanalın 83 kilometre uzunluğunda olduğu, ölenin yüzmek amacıyla kanala girdiği yerin Umutlu köyünde, köyün arka kısmında batı bölümünde bulunan Koçeren mevkii olarak bilinen yerdeki Ramazan Demir isimli şahsa ait tarla olduğu, DSİ ile Atatürk Barajı Sulama Birliği arasında mevcut 16/01/2006 tarihli Devir Sözleşmesinin 3. maddesine göre, "tesisin işletilmesi ile ilgili her türlü işin birlik tarafından yapılacağı", 4. maddesine göre, "tesisin, DSİ ve Sulama Birliği temsilcilerinden oluşan bir kurul tarafından muayene edileceği ve muayene sonunda Birliğin gücü içerisinde olduğu anlaşılan yapabileceği veya yaptırabileceği bakım-onarım hizmetlerinin birlik tarafından yapılacağı, aksi takdirde bu işlerin DSİ bakım onarım programları kapsamında gerçekleştirileceği", 17. maddesine göre ise "sulama birliğinin, DSİ'nin yazılı izni olmadan tesiste herhangi bir değişiklik ve genişletme yapamayacağının" hüküm altına alındığı, dosya kapsamı incelendiğinde, olay yeri kanal etrafında "kanalda yüzmek tehlikeli ve yasaktır" levhasının bulunduğu, 24/03/2011 tarih ve 2011/65 sayılı Bozova Kaymakamlığı Atatürk Barajı Sulama Birliği Başkanlığına başlıklı ve Yaylak Belediye Başkanlığına muhatap yazıda, "29 Mart - 15 Ekim 2011 tarihleri arasında tarımsal sulamanın yapılacağı ve sulama sürecinde açık kanalın su ile dolu olması sebebiyle can ve mal kayıplarının önlenebilmesi için gerekli duyurunun belediye hoparlöründen yapılmasının istenildiği, 24/03/2011 tarih ve 2011/59 sayılı Bozova Kaymakamlığı Atatürk Barajı Sulama Birliği Başkanlığına başlıklı ve Bozova Kaymakamlık Makamı muhatap yazıda; 29 Mart - 15 Ekim 2011 tarihleri arasinda tarımsal sulamanın yapılacağı ve sulama sürecinde açık kanalın su ile dolu olması sebebiyle can ve mal kayıplarının önlenebilmesi için kanalın geçtiği Yaslıca, Arıkök, Konuksever, Soğukkuyu, Argıncık, Kındırali, Kılıçören, Umutlu, Sığırcık, Türkmenören Muhtarlıklarına gerekli duyurunun yapılmasının istenildiği, yine 24/03/2011 tarih ve 2011/66 sayih Bozova Kaymakamlığı Atatürk Barajı Sulama Birliği Başkanlığı başlıklı ve Köy Muhtarlıkları muhatap yazıda; 29 Mart - 15 Ekim 2011 tarihleri arasında tarımsal sulamanın yapılacağı ve sulama sürecinde açık kanalın su ile dolu olması sebebiyle can ve mal kayıplarının önlenebilmesi için köy halkına gerekli duyurunun yapılmasının istenildiği, yine DSİ Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya gönderilen cevabi yazıya göre sulama birliği başkanı ... tarafından suç tarihinden evvel 18/02/2011 tarihinde DSİ 15

... tarafından suç tarihinden evvel 18/02/2011 tarihinde DSİ 15. Bölge Müdürlüğüne talep yazısı yazılarak "DSİ Teşkilatınca projelendirilip yapılan Yaylak Sulama Projesi kapsamında bulunan 83 km uzunluğundaki açık ana sulama kanalında; Atatürk Barajı Sulama Birliğinin sulama sezonunda aldığı tüm tedbirlere rağmen ana kanalda can ve mal kayıpları yaşanmaktadır, bu nedenle ana kanalın iki tarafına; insan ve hayvan girişlerinin önlenmesi için tel çit çekilmesini arz ederim" şeklinde önlem alınması amacıyla girişimlerde bulunulduğu, bu kapsamda 22 Mart 2011 tarih ve 27882 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6172 sayılı Sulama Birlikleri Kanunu gereğince görev alanı ve çalışma konuları arasında can güvenliğini sağlamaya yönelik olarak herhangi bir görev, yetki ve sorumluluk verilmeyen birliğin gücü içerisinde alabileceği tüm önlemleri aldığı, çit çekilmesi hususunda girişimlerde bulunduğu, böylece DSİ tarafından sağlanan bütçe, plan ve izin alınmadan fiziki olan, tel çit, tel örgü, ve duvar gibi engellerle girişinin kapatılmaması nedenleriyle sanıklara kusur izafe edilemeceği gözetilmeden, sanıklara kusur yükleyen isabetsiz bilirkişi raporlarına itibarla beraatleri yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeninin, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar ... ve ...'e hüküm açıklanırken SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1639, Karar No: 2025/6858, Tarih: 15.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1639 E.  ,  2025/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2515 E., 2021/2439 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 10.10.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13360, Karar No: 2021/12489, Tarih: 15.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13360 E.  ,  2021/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinden aktarılan 1981/78 Esas sayılı dosyanın kapsamına girdiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5 ve 27. maddeleri uyarınca genel mahkemelerde dava konusu olan taşınmazların geometrik ve hukuki durumunu saptama görevinin kadastro hakimine ait olduğu, kadastro ekibince geometrik ve hukuki durumunun belirlenmesi hukukça hiçbir değer taşımayacağı, Mahkemece tutanak aslının dava dosyası ile birleştirilerek askı ilanları yaptırıldıktan sonra davaya bakılması gerekirken, bu doğrultuda işlem yapılmaksızın esas hakkında yargılama yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, açıklanan şekilde işlem yapıldıktan sonra esas hakkında karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 143 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Önceki tarihli bozma ilamında da açıklandığı üzere, kadastro tespit tarihinden önce genel mahkemede dava konusu olan taşınmazlara ilişkin derdest olan ve kesinleşmemiş dava dosyalarının Kadastro Mahkemesine aktarılması zorunludur. 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 5. maddesi uyarınca da, bu taşınmazlara ilişkin olarak düzenlenen tutanakların davalı olarak tanzim edilerek malik tespiti yapılmadan Kadastro Mahkemesine devri gerekir. Bu düzenlemelere aykırı olarak yapılan kadastro işlemleri hukuken değer taşımaz ve tutanakların hukuken malik hanesi açık olarak kabul edilir.

Somut olayda; çekişmeli taşınmazın malik hanesi doldurularak tespit yapılmış ise de, açıklandığı üzere bu tespit, hukuken değer taşımadığından, taşınmazın malik hanesi açık olarak kabul edilmelidir. Çekişmeli taşınmazın malik hanesi açık olduğundan, Mahkemece, taşınmazın kimin adına tescil edileceğine karar verilmesi gerektiği halde, tespit gibi tescile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olayda; çekişmeli taşınmazın malik hanesi doldurularak tespit yapılmış ise de, açıklandığı üzere bu tespit, hukuken değer taşımadığından, taşınmazın malik hanesi açık olarak kabul edilmelidir. Çekişmeli taşınmazın malik hanesi açık olduğundan, Mahkemece, taşınmazın kimin adına tescil edileceğine karar verilmesi gerektiği halde, tespit gibi tescile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davacılara iadesine, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16655, Karar No: 2018/13763, Tarih: 22.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/16655 E.  ,  2018/13763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakan ...’ün maliki olduğu 7 adet taşınmazı 03/09/2010 tarihinde aynı işlem ile muvazaalı olarak torunu olan davalı ...’a satış yolu ile temlik ettiğini, bu taşınmazlardan 3066 parsel sayılı taşınmazı davalı ...’un 28/03/2011 tarihinde diğer davalı ...’a satış yolu ile devrettiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, davalı ...'ın iyi niyetli kabul edilmesi halinde dava konusu 3066 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinin miras paylarına isabet edecek kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte satış işlemini yapan davalı ...'tan tahsilini istemişlerdir.

Davalı ..., ekonomik durumunun söz konusu taşınmazları satın almaya elverişli olup satış işleminin gerçek olduğunu, davalı ..., iyiniyetli 3. kişi olduğunu, akraba olan taraflar arasındaki beşeri ilişkileri bilmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...’ın kötü niyetinin ispatlanamadığı gerekçesi ile 3066 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu iptali ve tescil talebinin reddine, diğer taşınmazlar yönünden muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, ayrıca 3066 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden davacıların miras paylarına isabet eden miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’tan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'un yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.488.13.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26784, Karar No: 2015/3037, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26784 E.  ,  2015/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3778, Karar No: 2014/4769, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3778 E.  ,  2014/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/566-2013/832

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği bir tarihte müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, daha sonra ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.