muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15707, Karar No: 2017/13935, Tarih: 24.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15707 E.  ,  2017/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Hanikaharzem ..... Köyü 148 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yöntem itibariyle isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 8024 m²'lik dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken 899 m²'lik küçük taşınmazın emsal alınması nedeniyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan özel amaçlı olmayan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla artırılması,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut irtifak hakkının taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilerek zemin bedelinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Tespit edilen bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden 25.03.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiği halde, faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi, bitiş tarihinin ise hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22521, Karar No: 2015/2987, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22521 E.  ,  2015/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3769, Karar No: 2015/1504, Tarih: 29.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/3769 E.  ,  2015/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı yasal delil elde edilemediği; gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nin sit alanı içinde tahribat yapmadığına ve anılan kanun maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı uyarınca iptal edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- .... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 13.07.2007 tarih ve 1331 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit olarak tescilli, .. İli, ... Mahallesi 11 pafta 228 ada 197 parselde, yapılan kurtarma kazısı çalışması sonucu ortaya çıkartılan duvarın, murç ve çekiç kullanılarak tahrip edildiği iddiası ile sanık hakkında dava açıldığı, sanığın aşamalarda verdiği benzer beyanlarında, dava konusu yerde define arayan şahıslar tarafından yapılan müdahaleler

./.

-2-

sonucu suça konu duvarın bir kısmınının yıkıldığını, düşmeye meyilli olan duvar taşlarının dava konusu yere giren canlıların zarar görmemesi için işçisi sanık Celal'e ''taşları düşür'' dediğini beyan ettiği, 18.06.2012 tarihli müze raporu ile kurul kararına aykırı olarak sanığın murç ve çekiç ile yapı kalıntılarını tahrip ettiğinin belirtildiği, dosya içerisinde yer alan fotoğraflardan ve arkeolog bilirkişi tarafından mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen rapordan, anılan parselin ortasında yer alan doğu -batı konumlu duvarın ortadaki merdiveninden itibaren doğu yönündeki bölümünün yaklaşık 5 metrelik kısmındaki taşların üst sırasının sökülmüş olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde belirtilen '' kültür varlığına zarar verme'' suçunu oluşturduğu gözetilerek, suç tarihinde yürülükte bulunan 2863 sayılı Kanun'un 65/a maddesi uyarınca sanık hakkında hüküm kurmak gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 23/01/2008 tarihli 5728 sayılı Kanun'un 408. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası öngörülmüş olmasına karşın, sanık hakkında hüküm kurulurken sadece adli para cezası tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6759, Karar No: 2012/11267, Tarih: 13.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/6759 E.  ,  2012/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, kooperatif tüzel kişiliğinin ve 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için kooperatif tüzel kişiliği ve Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada kooperatif tüzel kişiliğinin, Hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın kooperatif tüzel kişiliği, Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ve ayrıca Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli tebliğnamenin anılan kurumlara tebliği ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3638, Karar No: 2016/4779, Tarih: 10.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3638 E.  ,  2016/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Geçici Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde,velayetin geçici düzenlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde davalının adresinin bildirilmediği, bu hususta davacıya verilen kesin süreye rağmen gereğini yapmadığı gerekçesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin yazılmadığı, Mahkemece, iki hafta içinde davalının açık adresinin bildirilmesi, aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hususunun davacıya ihtar edildiği, davacının da 28.9.2015 ve 23.11.2015 tarihli dilekçeleri ile, davalının açık adresini tespit edemediğini, zabıta marifeti ile araştırılmasını, tespit edilemez ise, ilanen tebligat yapılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine dava dilekçesi davalının adres kayıt sistemindeki adresine tebliğe çıkarılmış, ancak mahkemece tebligatın usulüne uygun olmadığı tespit edilmiş, yeniden aynı adrese tebliğe çıkarılmış, tebliği çıkaran merci tarafından, tebliğ evrakına "bu adresin, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebligatın Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğine" ilişkin bir şerh konulmadığı halde posta memuru tarafından Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yönetmeliğin 16. maddesinde, “Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir.”; Yönetmeliğin 79. maddesinde, “16. maddenin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemine göre düzenlenecek tebliğ zarfı açık mavi renkte bastırılır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak usulüne uygun (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartılıp, işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının dava dilekçesinde davalının adresini bildirmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalının dava dilekçesinde T.C kimlik numarası bulunduğuna ve buna göre adres kayıt sistemindeki adresine erişilebildiğine göre, adres bildirilmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9919, Karar No: 2020/2270, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2017/9919 E.  ,  2020/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün tavzihi talebinin reddine dair ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili asliye hukuk mahkemesine hitaben verdiği dilekçe ile ... köyü 192 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmasına rağmen orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışarısında bırakıldığını belirterek taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasını ve orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiş, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiş, kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1991/2661-3207 E.-K. sayılı kararıyla özetle “Davanın 3353 sayılı Kanun uyarınca kadastro mahkemesinde hakem sıfatıyla görülmesi gerekmesine rağmen bu hususa riayet edilmediği” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, Orman Yönetiminin hükme karşı 3533 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca yaptığı itirazın ise reddine karar verilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 11/10/2016 tarihli dilekçesi ile çekişmeli 192 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak mahkemece verilen hüküm ile taşınmaz hakkında kadastro tespitine itiraz sonucu Tekirdağ 2. Kadastro Mahkemesinin 1986/112-1998/5 sayılı dosyasında verilen hükmün mükerrerlik teşkil ettiğini belirterek mükerrerliğin tavzih yolu ile giderilmesini talep etmiş, mahkemenin 13/07/2017 tarihli ek kararı ile her iki hüküm de henüz kesinleşmediğinden mükerrerlik oluşmadığı, kaldı ki mükerrer hüküm olsa bile bu hususun tavzih yoluyla giderilmeyeceği gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkin hükmün tavzihi talebine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu çalışmaları 1982 yılında gerçekleştirilmiştir. Genel arazi kadastrosu ise 1979 yılında yapılmıştır.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkin hükmün tavzihi talebine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu çalışmaları 1982 yılında gerçekleştirilmiştir. Genel arazi kadastrosu ise 1979 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı ... Yönetiminin tavzih talepli dilekçesinde belirtilen sebebe göre mükerrerlik oluşturduğu iddia edilen mahkeme kararlarındaki çelişkinin tavzih yoluyla giderilmeyeceği gözetilerek talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, temyiz itirazlarının reddi ile temyize konu ek kararın ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden ve 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 30/06/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6777, Karar No: 2022/1832, Tarih: 17.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6777 E.  ,  2022/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 01/06/2016

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahalli mahkemece temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararlarına ilişkin olarak kararın suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle dava dosyası yüksek Yargıtay'a gönderilmiş ise de; mahkemece 01/06/2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, kararın müdafiye 08/06/2016 tarihinde tebliği edildiği, bu tarihten itibaren yasal süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından verilmiş ek karara ilişkin temyiz dilekçesinin bulunmaması karşısında, temyiz incelemesine esas bir karar bulunmadığından dosyanın mahalline incelenmeksizin İADESİNE, 17/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4923, Karar No: 2010/4294, Tarih: 24.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4923 E.  ,  2010/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında uyuşmazlık konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü ve 26.01.2009 günlü Başkanlar Kururu Kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14589, Karar No: 2015/11845, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14589 E.  ,  2015/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2015

NUMARASI : 2015/331-2015/376

TALEP EDEN : Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : A.. İ..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ortaca Sulh Hukuk ve Kumluca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün MERNİS adresinin "S.. Mah. S.. B.. Sk. No: .. Kumluca/ANTALYA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesince ise; hükümlünün ceza infaz kurumuna sunmuş olduğu dilekçeye ve Ula Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/125 E. - 2009/48 K. sayılı kararına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “K.. Mah. Ortaca/MUĞLA” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 26.01.2015 tarihli dilekçeden ve Ula Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2009 tarih ve 2008/125 E. - 2009/48 K. sayılı kararından hükümlünün cezaevine girmeden önce “K.. Mah. C.. Ş.. Sk. No:.. Ortaca/MUĞLA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16486, Karar No: 2017/24745, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16486 E.  ,  2017/24745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 15 parsel ve 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taşınmazların zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 278 ada 21 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmazlara yaklaşık 3 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazlardan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170TL/m2 değer biçilen taşınmazlara700TL/m2 bedel

belirlendiği gözetildiğinde merkeze yaklaşık 6,5-7 km uzaklıktaki ve idarece 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 74,97 TL/m2 den,114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 68,15 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmazlara 500TL/m2 gibi yüksek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.