muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/71, Karar No: 2020/7755, Tarih: 18.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/71 E.  ,  2020/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, 29/04/2014 tarihinde alınan savunmasında vareste talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 25/09/2014 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana yönelttiği “cezaevinde bir de Turgay maşası var, tombaladan müdür” şeklindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

3) Kabule göre ise, TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44752, Karar No: 2019/2830, Tarih: 25.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/44752 E.  ,  2019/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, katılan ...’dan bir miktar para almak için şantaj eyleminde bulunmasının ardından, adı geçen katılanı gıyabında ölümle tehdit etmesine ilişkin diğer eylemlerinin, bütün halde şantaj suçunu işleme amacına yönelik ve bu suçun devamı niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında, TCK’nın 107/2, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, tehdit suçundan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanığın katılan ...’ya yönelik tehdit ve şantaj suçlarından alt sınırdan hapis cezalarına hükmedilmesine karşın, aynı gerekçelerle bu sefer katılan ...’ya yönelik tehdit suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması suretiyle çelişki oluşturulması,

3-Sanık hakkında hükmedilen ve ertelenen hapis cezalarına ilişkin denetim sürelerinin, bir gerekçe gösterilmeksizin en üst hadden üçer yıl olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5121, Karar No: 2021/8004, Tarih: 02.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5121 E.  ,  2021/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 13.09.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada davacıların desteği ... ... ...’nün vefat ettiğini, davacıların müteveffanın desteğinden mahrum kaldıklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her davacı için 2.525,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini davacı ... için 161.238,39 TL’ye davacı ... için 151.859,20TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile davacı ... için 161.238,39 TL, davacı ... için 151.859,20 TL, toplam 313.098,59 TL’nin 11.12.2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince davalı sigorta şirketi vekilinin itirazlarının reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağına göre sürücü ... aracı ile geri manevra yaptığı sırada aracın sol arka kısmına yakın yerde bulunan yaya ... ... ...’yü fark etmeyerek çarpması neticesinde ölümüne neden olmuş, sürücüye “manevraları düzenleyen genel şartlara uymama” kuralını ihlal ettiği için asli ve tam kusur verilmiştir. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından alınan 31.03.2020 tarihli Trafik Kusur bilirkişisi raporuna göre de dava dışı sürücü meydana gelen olayda %100 kusurlu bulunmuş, müteveffanın yaşı nedeni ile kusuru olmadığı, belirlenmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Davaya konu kazanın oluş biçimi ve desteğin kaza tarihinde 2 yaşında olduğu hususu dikkate alınarak, olayda müteveffanın anne ve babası olan davacıların bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihlalleri olup olmadığının ve meydana gelen olayda kusur durumlarının uzman bilirkişiden alınacak raporla değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Davaya konu kazanın oluş biçimi ve desteğin kaza tarihinde 2 yaşında olduğu hususu dikkate alınarak, olayda müteveffanın anne ve babası olan davacıların bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihlalleri olup olmadığının ve meydana gelen olayda kusur durumlarının uzman bilirkişiden alınacak raporla değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 2 yaşında olan desteğin ölümü sebebi ile annenin çalışıyor olması halinde hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında, annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti halinde ise, sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi gereklidir.

Somut olayda, davacı anne ve baba yönünden desteğe 18 yaşın ikmaline kadar yetiştirme gideri harcanacağı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, hesaplama yöntemine ve esas alınan orana dair raporda bir açıklama yoktur. Bu yönüyle bilirkişi rapora denetime elverişli değildir. Ayrıca aktüer hesabında desteğin askerlik süresi/dönemi içerisinde gelir elde edip edemeyeceği gibi hususlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerekirken askerlik süresi değerlendirilmeksizin hazırlanan aktüer hesabı da hatalı olup, Tahkim Komisyonunca, desteğin askerlik hizmet süresi içinde gelir elde edemeyeceği gözetilerek bu sürenin hesaplanan tazminattan indirilmesi yönünden ve yukarıda açıklanan ilkelere göre yetiştirme gideri hesabı yönünden bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Kabule göre de; Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacı yararına davalı aleyhine tam nispi vekalet ücretine hükmedilmiş; davalı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti nezdinde vekalet ücretine dair yapmış olduğu itiraz reddedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince karar tarihi itibariyle davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında ücrete hükmedilmesi(maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile) gerekirken yazılı şekilde tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı sigorta şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan itiraz başvurusunun reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1), (2)ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9893, Karar No: 2014/12769, Tarih: 21.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9893 E.  ,  2014/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Hastalıkları ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.2.2013 tarih ve 2011/332-73 sayılı hükmün Dairenin 11.12.2013 tarih ve 2013/15326-31111 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9643, Karar No: 2018/621, Tarih: 24.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/9643 E.  ,  2018/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...TİCARET MAHKEMESİ AV. ...

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketten ... satın alarak ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen ... faturalarına haksız olarak kayıp ... bedeli adı altında bedel yansıtıldığını, aboneliği süresince 10 yıllık kayıp ... bedelinin tahsili amacıyla iş bu davayı açtıklarını beyan ederek şimdilik 1.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 15/03/2016 tarihli dilekçesi ile talebini 2.724,44 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı; kayıp ... bedelinin ... tarafından belirlenen bir bedel olup uygulanmasının yasal zorunluluk olduğunu ve davacının basiretli tacir gibi davranmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının haksız olarak kesilen kayıp ... bedelini istemekte haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp ... bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... ... ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-..., ..., dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle ... (... enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı ... Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici ... heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici ... Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, ..., perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, ..., perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-... bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-... ..., dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4385, Karar No: 2012/21663, Tarih: 12.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4385 E.  ,  2012/21663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,89/2-b, 62/1,52/2, 52/4, maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin suçun subut bulmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesine göre verilecek adli para cezasının asgari hadden tayini halinde miktarının 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 19/12/2006 tarihinden önce işlenen suçlarda 5 günden 730 güne kadar, bu tarihten sonra işlenen suçlarda ise 5560 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine eklenen 9. fıkra hükmü uyarınca 90 günden 365 güne kadar olduğu dikkate alınarak, suç tarihi itibariyle adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeyerek adli para cezasına esas alınacak gün sayısının alt sınırının 90 gün olduğundan bahisle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanığın 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 89/2-b maddesi uyarınca ½ oranında arttırılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının 1 günlüğü TCK'nın 52/2 maddesi gereğince 20TL'den hesaplanarak sonuç cezanın 100TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5764, Karar No: 2010/9828, Tarih: 27.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5764 E.  ,  2010/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :30.3.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, asıl alacak üzerinden % 40 icra tazminatının davalılardan alınmasına, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına,toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalılardan kiracı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalılardan kefil ...'ın temyiz itirazlarına gelince; davaya ve takibe dayanak yapılan, 15.10.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davalı ... müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Sözleşmenin özel koşullar bölümünün 10.maddesinde; davalı kefilin kiracıyla birlikte müşterek kefil ve müteselsil borçlu olup akitten doğan bütün borçları kapsadığı, bu sorumluluğun akdin sona erişine kadar yenilenen yılları da kapsayacak şekilde süresiz olduğu kararlaştırılmıştır. 14.12.2009 tarihli icra takibinde kefil de borçlu olarak gösterilmiş ve ödemediği iddia olunan 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları oniki aylık kira bedeli toplamı olan 10.500 TL alacak için takip başlatılmıştır.

Her ne kadar sözleşmede kefilin sorumluluğu açıkca düzenlenmiş, davalı borçlu ...'ın müteselsil kefil olduğu belirtilmiş, sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde kefilin sorumluluğunun kira sözleşmesinin sona ermesine kadar yenilenen yılları da kapsayacak şekilde süresiz olduğu kararlaştırılmış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.3.2006 gün ve 2006/6-78 esas 2006/88 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi Borçlar Kanunu'nun 484. maddesi hükmü gereğince, yazılı şekilde düzenlenmiş, süresi ve ödenecek kira paralaranın miktarı açıkca gösterilmiş bir kira sözleşmesini kiracının kefili sıfatıyla imzalayan kişi, sözleşmede gösterilen kira süresi boyunca, kiracının ödemekle yükümlü bulunduğu kira paralarından, kefil sıfatayla kiralayana karşı sorumludur. Zira, böylesi bir durumda kefilin sorumluluğu süre ve miktar itibariyle belirlidir. Kefil sorumluluğunun kapsamı ve sınırlarını bilmektedir. Kira süresinin 6570 Sayılı Gayrımenkul kiraları Hakkındaki Kanunu'nun 11. maddesi gereğince uzadığı hallerde, uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için öncelikle bu hususun sözleşmede açıkca kararlaştırılmış olması gerekir. Bunun yanında, kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve miktarla sınırlı olacağının açıkca gösterilmiş olması da şarttır. Ne kadar uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir. Olayımızda, kefaletin sözleşmenin sona ermesine kadar, yenilenen yılları da kapsayacak şekilde süresiz olarak devam edeceği kararlaştırılmış ise de; kefilin gerek sorumlu olacağı süre gerekse azami miktar gösterilmemiş olduğu için müteselsil kefilin sorumluluğu sözleşmenin düzenlendiği tarih olan 15.10.2002 tarihinden itibaren bir yıl süreyle sınırlıdır. Davacı, borçlular hakkında başlatmış olduğu icra takibi ile kefilin sorumlu olduğu dönemden sonra gelen 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık ve 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayları kira bedelini istemiştir. Bu durumda kefil hakkında itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı kiracı hakkındaki kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davalılardan kefil ...'a ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.