muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18649, Karar No: 2017/5353, Tarih: 17.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18649 E.  ,  2017/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu,elektrik sayacının 2011 yılının 9. ayında son okuması yapılıp faturası çıkartıldığını ve 5.665,40 TL'lik borcun ödendiğini, sonrasında sayacının bozulmasından mütevellit davalı kuruma başvurarak sayacın değiştirilmesini istediğini; davalı kurum görevlilerince müvekkilinin sayaç değişim talebinin dikkate alınmayıp sayacın bir müddet değiştirilmediğini, sonrasında 73019883 seri no'lu sayacın sulama zamanında davalı kurum elemanlarınca gelinip değiştirildiğini; bu süre zarfında, herhangi bir sulama faaliyeti yapılmayıp sulamanın durdurulduğunu, bunun üzerine davalı kurum elemanlarınca sökülen 73019883 seri no'lu sayaç üzerinde yapılmış olan inceleme sonucunda sayaçla ilgili olarak 07.09.2012 tarihli Sanayi Ticaret İl Müdürlüğünce yapılan muayenede sayacın sağlam olduğu belirtildiğinden son endeks farkının tarafına fatura edildiğini; .... ....r İl Müdürlüğünce düzenlenen ayrı bir Sayaç Tamir Bakım ve Ayar Servisi inceleme raporunda görevli kişi tarafından elle yazılmış herhangi bir mührü, kaşesi olmayan rapora binaen ise, sayacın okunamadığının yazıldığı ve malzeme kısmına .....arızalı seklinde rapor düşüldüğünün sabit olduğunu, bu şekli ile raporlar arasında çelişki bulunduğunu; davalı kurum tarafından ilgili yönetmeliğe aykırı hesaplama yapıldığını ileri sürerek; 73.513,00 TL'lik borcun 69.934.00 TL'lik kısmı ile ilgili olarak davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine ve fatura tutarının kendisine ait olmadığına karar verilen kısmı ile ilgili olarak işlemiş olan faizin alınmamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zamanaşımı, husumet, derdestlik itirazları olduğunu, davacının kendilerinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, sayacının söküldüğü ve inceleme yapıldığını, yapılan inceleme sonucunda Bakanlık mühürlerinin sağlam olduğu;

Davalı, zamanaşımı, husumet, derdestlik itirazları olduğunu, davacının kendilerinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, sayacının söküldüğü ve inceleme yapıldığını, yapılan inceleme sonucunda Bakanlık mühürlerinin sağlam olduğu;

ancak tarih hatası olduğunun görüldüğünü, 07.09.2012 tarihinde Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nce yapılan kontrolde sayacın .....ekran pilinin arızalı olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle 14.09.2011 tarihi ile 08.06.2012 tarihleri arasında okuma yapılamadığını, bu tarihler arasında .....ekranın arızalı olması nedeniyle okunamayan tüketim tutarının 07.09.2012 tarihli Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü raporunda 3.397,848 olarak tespit edildiğini, daha sonra da davacının aktif son endeks farkı hesaplanarak 266.112,64 bulunduğunu, davacının TL bazında tüketim ekstresi incelendiğinde tüketimlerinde bir tutarsızlık olduğunun görüleceğini, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı kurul kararı yönünde kanunun belirlediği ölçülerde tahakkuk yapıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacının iptalini talep ettiği faturanın söz konusu sayaçtaki endekse göre belirlendiği,sayaçta herhangi bir arıza bulunmaması nedeni ile sayaçta yazılan endekse göre düzenlenen faturanın uygun olduğu, her ne kadar dosyada alınan bilirkişi raporunda davacının faturada belirtilen kadar enerji tüketmesinin mümkün olmadığı belirtilmiş ise de; bilirkişinin kanaatini dayandırdığı herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, bilirkişinin yapmış olduğu hesaplamanın arızalı sayaçlarla bir başka değişle enerji kaydetmeyen sayaçlar ile ilgili olduğu, somut olayda ise davacıya ait sayacın enerji kaydetmemesinin söz konusu olmadığı, yalnızca .....ekran pilinin bitmesi nedeni ile sayacın görülmediği, enerji kaydında herhangi bir sorun olmadığı, bu nedenle bilirkişi raporunun olaya uygun bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;tarımsal sulama aboneliğinden kaynaklı borç nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Somut olayda;davacının davalı kurumun tarımsal sulama abonesi olduğu,davacının sayacının bozulması şikayeti ile davalı kuruma başvurduğu,bu başvuru sonrası davalı kurum görevlilerince davacıya ait sayacın 08.06.2012 tarihinde söküldüğü ve söküm esnasında sayaç üzerindeki endeksin okunamadığı,ilgili sayacın Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Diyarbakır İl Müdürlüğü'nce yapılan muayenesi neticesinde ise 07.09.2012 tarihli raporda sayacın vekalet mühürlerinin sağlam olduğu,.....ekran pilinin arızalı olduğunun görüldüğü ve sayacın tüketilen enerjiyi kaydeder olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği,sayaç ayar servisinde ise sayacın endeksinin okunduğu ve okunan endekse göre ise 14.09.2011-08.06.2012 tarihleri arası 266.112,64 kwh'lık tüketimin yapıldığının belirtildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

HMK 266. maddesi hükmüne göre; Çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukukî bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Mahkemece; her ne kadar, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporundan ayrılma gerekçeleri belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda ifade edildiği üzere çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasının zorunlu olduğu ve teknik bilgiyi gerektiren eldeki somut davada hakimlik bilgisi ile değerlendirme yapılarak hüküm kurulması yoluna gidilemeyeceği kuşkusuzdur.

Ayrıca, dosya kapsamında alınan 16.03.2015 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde ise,davaya konu edilen sayacın sağlam olduğu ve tüketilen enerjiyi kaydettiği belirtilmesine rağmen, hatalı şekilde sayacın tüketim kaydetmediği değerlendirilerek EPMHY'nin 19. maddesine göre hesaplama yapıldığı ve bu bilirkişi raporunun da hükme esas alınamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, ilgili sayacın sağlam olduğunun 07.09.2012 tarihli Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Diyarbakır İl Müdürlüğü'nün raporu ile belirlendiği ve sayacın tüketilen enerjiyi kaydettiğinin gözetilmesi,dosyanın alanında uzman 3'lü bilirkişi heyetine tevdi edilerek dosya kapsamında yer alan ''son endeks farkı'' başlığı altında düzenlenen belgede tüketim miktarının belli olduğu ve bu miktarın 80 çarpanı ile çarpılmak suretiyle 266.112,64 kwh'lık ek tahakkukun elde edilip bu ek tahakkuk çerçevesinde davacıya ilgili faturanın tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla; söz konusu ek tahakkukun EPMHY ve ilgili kurul kararına uygun olup olmadığının belirlenmesi,bu belirleme yapılırken davacının itirazlarının da karşılanması yönünden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle sonucuna göre inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11039, Karar No: 2019/5703, Tarih: 27.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11039 E.  ,  2019/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

KARAR : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3642, Karar No: 2021/3209, Tarih: 04.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3642 E.  ,  2021/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e, 87/2-b-son. maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp veya SEGBİS aracılığıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe suretiyle yakalama yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e. maddelerine göre belirlenen "3 yıl 9 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/2-b. maddesine göre iki kat artırılması sırasında "9 yıl 27 ay" hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak "11 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5946, Karar No: 2012/13811, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5946 E.  ,  2012/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Keşefli Köyü 117 parsel sayılı 7200 m² yüzölçümündeki taşınmazın, tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın kısmen Yeşilöz Köyü'nde yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını iddia ederek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu Keşefli Köyünde 1986 yılında orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 30/04/1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Komşu Yeşilöz Köyünde ise, orman kadastrosu 1985 yılında yapılmış, 25.04.1985 günü ilân edilerek kesinleşmiştir. 1988 yılında yapılan daha önce orman kadastrosu yapılmamış ormanların orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 24.05.1989 tarihinde kesinleşmiştir.

Yörede 31.07.1986 tarihinde yapılıp 01.06.1987 – 01.07.1987 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmaz, senetsizden davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit tutanaklarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada 117 sayılı parselin orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/844, Karar No: 2018/1334, Tarih: 08.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/844 E.  ,  2018/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar veme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

a)UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...'nin hüküm tarihinden sonra 12.04.2017 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarih, 2015/215 Esas ve 2016/58 Karar sayılı kararının Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 30.06.2016 tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan duruşmaya devamla karar verilmesi gerekçesi ile bozulduğunun anlaşılması karşısında; mahkemenin bozma ilamına uyduğu halde suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 25.06.2015 tarihinde işlediği kamu malına zarar verme eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5759, Karar No: 2019/11757, Tarih: 24.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5759 E.  ,  2019/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, kesin olarak verilen kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozulması istemi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşu 2 parsel sayılı taşınmazın ise davalılara ait olduğunu, davalıların dava konusu taşınmaza duvar yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu açıklayarak, davalıların müdahalesinin önlenmesine ve duvarın yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair kesin olarak verilen kararın kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca istenilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal isteklerine ilişkindir.

1. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut olayda, dava başlangıçta ... ve ... aleyhine açılmış olup, daha sonra taşınmazın diğer paydaşları ..., ..., ..., ... ve ...’ın davaya dahil edilmelerine karar verilmiştir.

Ancak;

a) Davaya dahil edilmelerine karar verilen paydaşlardan ... ve ...’a gönderilen dava dilekçesi, tensip zaptı, duruşma zaptı ve bilirkişi raporu tebliğine ilişkin tebliğ evrakları muhatapların adreste tanınmadığı gerekçesiyle iade edilmiş, adı geçen davalılara usulüne uygun tebliğler yapılmadan yargılama sonlandırılmıştır.

b) Davaya dahil edilmesine karar verilen ... ile ilgili tebligatın incelenmesinde ise; tebligat muhatabın dışarıda olması nedeniyle muhtara bırakılmış ancak, tebliğ evrakında, muhatabın geçici olarak mı, sürekli olarak mı dışarıda olduğu ve dışarıda ifadesi ile nerenin kasdedildiği hususlarında bir açıklama yapılmamıştır.

b) Davaya dahil edilmesine karar verilen ... ile ilgili tebligatın incelenmesinde ise; tebligat muhatabın dışarıda olması nedeniyle muhtara bırakılmış ancak, tebliğ evrakında, muhatabın geçici olarak mı, sürekli olarak mı dışarıda olduğu ve dışarıda ifadesi ile nerenin kasdedildiği hususlarında bir açıklama yapılmamıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Madde metni, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 30. maddesinin birinci fıkrasında; “Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir..” hükmünün yer aldığı, Tebligat Kanunu'nun ''Tebligat Mazbatası'' başlıklı 23.maddesinin 7.bendinde; '' 21 inci maddedeki durumun tahaddüsü halinde bu hususlara mütaallik muamelenin yapıldığının, adreste bulunmama ve imtina için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılmasının" emredildiği, ''Tebliğ mazbatasında bulunması gereken bilgiler ve tanzimi'' başlıklı Tebligat Yönetmeliğinin 35.maddesinin (f) bendinde ise; ''30 uncu ve 31 inci maddelerdeki durumların gerçekleşmesi halinde bu hususlarla ilgili hangi işlemlerin yapıldığının, adreste bulunmama ve kaçınma için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılacağının" hüküm altına alındığı görülmektedir.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7. ve Tebligat Yönetmeliğinin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin; muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir. Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün veya tebligatın, tebliğ evrakında belirtilen tarihten önce yapılamayacağının anlaşılması halinde Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesinin 2., 3., 4. ve 5. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır. Bu itibarla, Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, imzadan çekinmeleri halinde, bu husus da belirtilerek, Tebligat Yönetmeliğinin 35.maddesi gereğince muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır. Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, iki numaralı fişin, yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır.

Az yukarıda açıklandığı üzere, ...’ya yapılan tebligat muhatabın dışarıda olması nedeniyle muhtara bırakılmış ancak, tebliğ evrakında, muhatabın geçici olarak mı, sürekli olarak mı dışarıda olduğu ve dışarıda ifadesi ile nerenin kasdedildiği hususlarında bir açıklama yapılmamıştır.

Bu haliyle yargılamaya taraf teşkili sağlanmadan devam edilerek hüküm tesis edilmiştir.