muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/208, Karar No: 2015/2831, Tarih: 26.02.2015

nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, bina değer kaybı ve arazinin toplam değeri üzerinden irtifak bedeli hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

3-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, ıslah edilen miktara da dava tarihinden faiz verilmesi yerine ıslah tarihinden faizin başlatılması,

4-Ayrıca; 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında kamulaştırmasız el atmaya bağlı tazminat istemi ile ilgili olarak davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15023, Karar No: 2013/3219, Tarih: 05.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15023 E.  ,  2013/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, işlemin muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden miras bırakan H. K.'nın dava konusu 313 ada 8 parsel sayılı taşınmazda yer alan 6 numaralı bağımsız bölümü 24.01.2003 tarihinde 10.100.00-TL bedelle satış suretiyle davalıya temlik ettiği, davalının miras bırakanı ile yapılan harici satım sözleşmesine istinaden devrin yapıldığını ve bedelinin miras bırakanın banka hesabına yatırdığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yeterli bir araştırma yapıldığı söylenemez. Zira mirasbırakan ile davalı arasında yapılan satış sözleşmesinde çekişmeli taşınmazın satışına ilişkin yükümlülüklerin belirlendiği buna istinaden davalının 23.01.2003 ve 27.02.2003 tarihlerinde kararlaştırılan satış bedelini miras bırakanın banka hesabına yatırdığı saptanmış ise de bu husus mahkemece değerlendirilmediği gibi murisin diğer çocukları ile olan beşeri ilişkileri, mal satmaya ihtiyacı olup olmadığı ve başka taşınmazları bulunup bulunmadığı da yeterince araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca muvazaa iddiasının yukarıda ilkeler uyarınca araştırılması, mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6113, Karar No: 2018/2853, Tarih: 12.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6113 E.  ,  2018/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdura ait ...Mahallesi İzmir yolu üzerinde bulunan Teknik Yalıtım isimli tel örgü ile çevrili işyerine yanında kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte gelen sanığın,tel örgüleri kesmek suretiyle içeriye girip, bir takım malzemeleri iş yerinin yan tarafında bulunan boş arsaya attığı, bu esnada iş yerine gelen mağdurun durumu farketmesi üzerine sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen diğer kişinin işyerinin dışında bulunan motorsiklete binerek yükledikleri malzemelerle birlikte kaçtıkları, mağdur ... takip ederek sanıkların önlerine çıkınca, sanık ...'ın motosikleti sürüp bıçak çekerek "seni öldürürüm çekil önümden" diyerek motorsiklet ile kaçtığı olayda; sanığın hırsızlık olarak başlayan eyleminin işyerinin dışında yağmaya dönüştüğü düşünülmeden yasal koşulları bulunmadığı halde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22827, Karar No: 2012/4796, Tarih: 27.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22827 E.  ,  2012/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.955 TL alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; davalının, müvekkiline ait arsayı 10 yıl süre ile kiraladığını, taraflarca imzalanan kira sözleşmesi ile doğacak vergi vb. borçların davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının tahakkuk eden emlak vergisi borcunu ödemediğini ileri sürerek; 3.955 TL nin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili; emlak vergisinin mülk sahibi tarafından ödenecek bir vergi olduğunu, aksinin kira sözleşmesinde kararlaştırılmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kira sözleşmesinin 11.maddesinde emlak vergisinin davalı tarafından ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının, davacıya ait arsa vasfındaki taşınmazı üzerine musakkaf nitelikte bir işyeri inşa ederek 10 yıl süre ile kullanmak üzere kiraladığı, bu nedenle kiralananın vasfının değiştiği ve dava dışı belediye tarafından değişen bu vasfa göre emlak vergisinin davacı adına tahakkuk ettirildiği, davacının bu dava ile tahakkuk eden vergiden arsa vasfına göre ödemesi gereken vergiyi düşerek bakiye kalan miktarı talep ettiği anlaşılmaktadır.Taraflarca imzalanan kira sözleşmesinin 11.maddesi ile; iş bu eserin (işyerinin) yapılması sürecinde ve yapımından sonra dahi kiralayanın herhangi bir sebepten (vergi, ssk, diğer tüm ceza ve harçlar ile 3.kişilerin açacağı tazminat vb.) borç altına girmesi halinde iş bu borçların kiracıdan rücuen talep edileceği kararlaştırılmıştır.Sözleşmenin bu hükmü ile bunu tamamlayan diğer maddeleri uyarınca; davalı taraf vasıf değişikliği nedeni ile kiralanan için tahakkuk eden emlak vergisi borcundan (davacıya karşı) sorumlu olduğu açıktır. Ne var ki dosya kapsamından davacının anılan emlak vergisini ödemediği, diğer bir anlatımla davacının bu vergiyi davalıdan rücuen talep etme koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.Bu nedenle; rücu koşullarının henüz gerçekleşmediği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 2.75.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24706, Karar No: 2014/20729, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24706 E.  ,  2014/20729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/230245

Mahkemesi : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 22/12/2011

Numarası : 2011/71 - 2011/598

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekilinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu değerlendirilmiş olup, temyiz isteminde bulunarak davaya katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca katılan sıfatıyla davaya kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/02/1994 tarih ve 1735 sayılı kararı ile sınırları belirlenen S.. Külliyesi koruma alanı içerisindeki anıt eser olarak tescilli S.. Külliyesi Arastası'nda mevcut iş yerinde izin almaksızın cephe doğramasını alüminyum, çatı ve saçakları yenilemek, yer döşemesini seramik malzeme ile değiştirmek, içeride lambiri yapmak suretiyle atılı suçu işlediklerinin iddia olunduğu, sanık S.. E..'in dava konusu yeri 2007 yılında kiraladığını, iş yerinin tadilata ihtiyacı olması nedeniyle 2010 yılında, taşınmazın maliki sanık H.. K..'nın da haberi olduğu tadilatları yaptığını, taşınmazın koruma kapsamında olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık H.. K..'nın aşamalardaki benzer ifadelerinde; dava konusu taşınmazın eşinden miras kaldığını, 2010 yılında sanık S.. E..'in, iş yerinde tadilat yaptığını, tadilattan haberi olduğunu, taşınmazın koruma kapsamında olduğunu bilmediğini beyan ettiği, mahkemece, tescil kararının, mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediği hususunun, Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nden sorulduğu, halbuki, adı geçen kurumun, tescil kararını, gerekli ilanların yapılması için üst yazı ile ilgili diğer kurumlara gönderdiği, tapu kaydının beyanlar hanesinde 08/01/1991 ve 25/02/1992 tarihli tescil şerhleri bulunmakla birlikte, 10/02/1994 tarihli kararın tapu kütüğüne işlendiğine dair bir açıklama da yer almadığı anlaşılmakla;

Taşınmaz maliki olan sanık H.. K..'nın, taşınmazı edindikten sonra, tapu kaydındaki korunması gerekli kültür varlığı şerhlerini görecek şekilde tapuda işlem yapıp yapmadığının, S.. Külliyesi koruma alanı sınırlarının belirlendiği 10/02/1994 tarih ve 1735 sayılı kurul kararının, külliye içerisindeki iş yeri sahiplerine duyurulup duyurulmadığının araştırılması, araştırma sonucu sanıkların tescil kararından haberdar oldukları sonucuna varılması halinde, izinsiz müdahalede bulunulduğu iddia olunan taşınmaz üzerinde, sanat tarihi alanında uzman bilirkişi refakate alınmak suretiyle yeniden keşif yapılıp, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarar görüp görmediği, özgün yapısını kaybedip kaybetmediği her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenerek, zarar tespiti halinde “kültür varlığına kasten zarar verme”, zarar mevcut olmadığının belirlenmesi halinde, inşaat bilirkişisi raporundaki “basit tamir ve tadil” tanımlaması da dikkate alınarak, “izinsiz tadilat ve tamirat yapma” suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak ve yapılan müdahalelerin basit nitelikte olduğu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4919, Karar No: 2012/256, Tarih: 23.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4919 E.  ,  2012/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu... aleyhine 35.000,00 TL ve fer’ilerinin tahsili amacıyla başlattığı icra takibi sırasında, borçlunun taşınmazına 08.08.2007 tarihinde haciz koydurduğunu, bu haciz işlemi sonrasında taşınmazın kıymet takdirini yaptırarak satışını sağladıklarını, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetveli ile şikayetçi haczinin iki yıllık sürede taşınmazın satışının istenmediğinden bahisle şikayetçiye pay verilmediğini, oysa satılan taşınmaz bedelinin 13.000,00 TL olup, şikayetçi alacağına yetmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetçinin iki yıllık sürede haczedilen taşınmazın satışını istemediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, kıymet takdiri istemenin İİK’nun 106 ve 111. maddelerindeki süreleri kesmeyeceği, şikayetçinin iki yıllık süre geçtikten sonra 11.02.2010 tarihinde satış istediği, haciz düştükten sonra istenen satışa itiraz edilmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17411, Karar No: 2022/12858, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17411 E.  ,  2022/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde, İtiraz Hakem Heyetince verilen 22/02/2021 tarih ve 2021/İHK-5178 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerinin dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 22/02/2021 tarih ve 2021/İHK-5178 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakının İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28110, Karar No: 2024/17495, Tarih: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/28110 E.  ,  2024/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2568 E., 2021/657 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2019/71 E., 2019/421 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi; gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın; silahlı terör örgütü FETÖ/PDY'nin kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden sonra örgütsel herhangi bir faaliyetinin tespit edilememesi, tanık ... ve sanığın aşamalardaki samimi beyanlarından yapının gerçek yüzü ortaya çıkmadan önce sohbet toplantılarına katıldığı, soruşturma aşamasına Manisa İl Emniyet Müdürlüğünün cevabi yazsısında ByLock kullanıcısı olmadığının belirtilmesi hususu gözetilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir

1) Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin atıf maddesi olarak sadece TCK’nın 220/7 nci maddesinin gösterilmesi,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin atıf maddesi olarak sadece TCK’nın 220/7 nci maddesinin gösterilmesi,

c- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "22.09.2014" yerine “23.08.2017” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.