muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6644, Karar No: 2016/14443, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6644 E.  ,  2016/14443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ...Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/44002, Karar No: 2015/7755, Tarih: 11.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/44002 E.  ,  2015/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, komisyon sözleşmesine istinaden davalı tarafından takip başlatıldığını, sözleşmeye konu dairenin alınmasında davalının katkısı olmadığını, davalının daireyi sadece dışarıdan gösterdiğini, ev sahibi ile görüştüklerinde ise emlakçı ile herhangi bir anlaşması olmadığını öğrenmeleri üzerine ev sahibi ile anlaşarak daireyi aldıklarını, davalının satış sözleşmesine katkısı olmadığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitine ve %40 'dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, aralarında sözleşme olduğunu, daireyi göstermesine rağmen kendisinin bertaraf edilerek satış sözleşmesinin imzalandığını, tellallık ücretinin verilmemesi amacı ile hareket ettiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacılar . .. ve ...'ün Kadıköy 4. İcra Müdürlüğünün 2009/9116 Esas sayılı dosyasındaki ödeme emrinde belirtilen 3.357,77 borçlu olmadıkları anlaşıldığından bu miktar borçlu olmadıklarının tespitine, davalı tarafın kötü niyeti kanıtlanamadığından davacı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, komisyon sözlemesine dayalı olarak başlatılan takipten dolayı borçlu olmadıklarının tespiti istemi ile eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, davadışı satıcı ile davalı arasında anlaşma bulunmadığı, sözleşmenin kurulmasında davalının katkısı olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı tarafındna ibraz edilen “ gayrimenkul kiracı ve alıcı tarafından ödenecek komisyon güvencesi ve yer gösterme formu” başlıklı belgede dairenin görüldüğü, belgenin düzenlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde, imzlayan kişinin yada usul füruudan birinin alması halinde satış için %3 komisyon ödeneceği taahhüt edilmiş olup anılan belgede ..., . . ve . . yer almasına rağmen davacılardan . .. imzası bulunmakta olup imza inkar edilmemiştir.Sözleşmede, komisyon hizmeti alındığı düzenlendiğine göre sözleşme bu şekli ile geçerli olup imzası bulunan davacı . .. bağlar. O halde mahkemece dava konusu dairenin tapu kaydı celp edilerek söleşmeye konu dairenin belirlenen sürede satılıp satılmadığı tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi uusl ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12881, Karar No: 2010/13576, Tarih: 16.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12881 E.  ,  2010/13576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 150 ada 59 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını , özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali ve muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin çekişmeli taşınmaza ilişkin bölümünün idari yargı yerince iptal edildiği, hukuka uygun bir kıyı kenar çizgisinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 sayılı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı iddiası dayalı tapu iptali, sicilin kütükten terkini ve muhtesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin idare mahkemesince iptal edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada ileri sürülen iddia ve savunmanın içeriğine göre, yanlar arasındaki uyuşmazlığın ‘kıyı kenar çizgisinin’ belirlenmesinden kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere; son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış; anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna; ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine”işaret edilmiştir.

O halde; öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı, ondan sonra, üç jeolog veya Jeoloji mühendisi veya Yüksek mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı; harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün, böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda "kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin ya da düzenlenip de 5/3 Sayılı Kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın, idari yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise, kıyı kenar çizgisi, bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan delil olarak yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda bir araştırma yapılarak kıyı kenar çizgisi belirlenmemiş, ayrıca davalının savunmasında ileri sürdüğü Marmaris As. H.M’ nin 1978/61 Es. sayılı dosyası irdelenmemiş, taşınmazın dayanak kayıtlarının tescil ilamı ile oluşup oluşmadığı değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle çekişmeli taşınmazın sicil kaydının hazinenin taraf olduğu ve kıyı kenar çizgisinin irdelendiği tescil kararı sonucu hükmen oluşup oluşmadığı ve ortada kesin hüküm veya kesin delil bulunup bulunmadığının belirlenmesi, ondan sonra duruma göre yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde inceleme ve araştırma yapılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, idare tarafından çizilen kıyı kenar çizgisinin idari yargı kararıyla iptal edilmesinin hükme gerekçe yapılması sonucu eksik inceleme ile yetinilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2077, Karar No: 2011/286, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2077 E.  ,  2011/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erbaa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 31.03.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1.maddesi gereğince, çekişmenin İİK'nun 10.babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14764, Karar No: 2013/16049, Tarih: 27.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14764 E.  ,  2013/16049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçundan verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... köyü tüzel kişiliği temsilcisine ve katılma talebi reddedilen şikayetçi ...'a tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yoklukta verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarlığına ve şikayetçiye tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemeleri halinde ise sanıkların ve Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1756, Karar No: 2015/2754, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1756 E.  ,  2015/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2057, Karar No: 2022/14615, Tarih: 25.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2057 E.  ,  2022/14615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm bir kısım davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değilidir. Ancak;

1-Mahkemece verilen ilk karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş olup, ilk kararı temyiz etmeyen davalılar bakımından davacı idare lehine usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek ,hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

2-Mahkemece verilen ilk kararda tespit edilen bedelin hüküm fıkrasına hatalı yazılması,

3-İlk kararla hükmedilen bedele 05.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi 15.07.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafından (291.639,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (274.550,00) rakamlarının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. paragrafından;

-(291.639,00) rakamlarının çıkartılmasına yerine (274.550,00) rakamlarının yazılmasına,

-(266.799,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (265.590,00) rakamlarının yazılmasına,

-(24.840,00) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (8.960,00) rakamlarının yazılmasına,

-(davalılara) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ilk kararı temyiz eden davalılara) ibaresinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idarece fazla depo edilen 17.089,00 TL bedelin varsa bankadan çekilmesine kadar vadeli hesapta işleyen neması ile birlikte davacı idareye iadesine, davalı tarafa ödeme yapılmış ise varsa ödeme tarihine kadar işlemiş nemaları ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

d)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tahsilde tekerrür oluşturmamak kayı ile ilk kararla hükmedilen 265.590,00 TL bedele 05.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi 15/07/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8257, Karar No: 2017/3275, Tarih: 12.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8257 E.  ,  2017/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Mağdurun aşamalardaki anlatımlarına ve HTS kayıtlarına göre, yağma eyleminin gece saat 20:26 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1-h maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 613,00.- TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.