muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2289, Karar No: 2014/7662, Tarih: 28.11.2014

Öte yandan, ortak yerlerde saptanan eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelini davacı arsa sahibi sözleşmede kararlaştırılan paylaşım oranına isabet eden kısmından daha fazla talep edemez. Bu itibarla, mahkemece binanın ortak alanlarındaki eksik ve kusurlu işlerin bilirkişi raporunda belirlenen giderim bedelinden, sözleşmede kararlaştırılan paylaşım oranında hesaplanan kısmının tahsiline hükmedilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ortak alan niteliğinde bulunan sığınaktaki eksik ve ayıplı işlerin denetime elverişli bir şekilde dava tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre değeri belirlendikten sonra yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda, sözleşmedeki paylaşım oranına göre, arsa sahiplerinin payına düşen kısmın belirlenmesi gerekirken, ne şekilde belirlendiği anlaşılamayan '' evlerin oranına isabet eden '' ibaresi ile paylaşıma konu miktarın belirlenmiş olması da doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davalı yüklenici tarafından, arsa sahiplerinin bağımsız bölümlerinde mutfak tezgah üstünün beyaz mermer yerine granit yapıldığı savunulmuş olup, mahkemece yukarıda 2-a bölümünde açıklanan ilke çerçevesinde yüklenicinin bağımsız bölümleri de dahil tüm bağımsız bölümlere mi yapıldığı, yoksa sadece davacı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlere mi yapıldığı hususu araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, mutfak tezgah üstünün sadece arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde mermer yerine granit yapıldığının tespiti halinde, bedelinin mahsubunun istenebileceği gibi, teslim süresine etkisinin de tartışılması gerektiğinin düşülmemesi de hatalı olmuştur.

Ayrıca, davalı tarafça davacılardan M.. İ..'e ait dubleks dairenin kendisi tarafından yapıldığı belirtilerek imalat bedelinin mahsubu ve yapılan bu imalatın teslimde gecikmeye sebebiyet verdiği savunulmuştur. Taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesinde, son kat dairelerini alan tarafların her türlü masrafını kendilerinin karşılayacağı kararlaştırılmıştır. Bu durumda mahkemece, davacılardan M.. İ..'in projeye göre 38.14 m² olması gereken dubleks dairesi için yapılan imalat bedelinin mahsubu ile bu imalatın yapılması için gereken sürenin işin teslimi gereken tarihe eklenerek, M.. İ.. yönünden teslimi gereken tarihin belirlenmesinden sonra bu davacı yönünden gecikme tazminatı miktarının tespit edilmesi gerektiğinin gözden kaçırılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, bir kısım davacılar vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19332, Karar No: 2015/3565, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19332 E.  ,  2015/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24915, Karar No: 2014/17316, Tarih: 18.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24915 E.  ,  2014/17316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilerek 28.03.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 05.04.2013 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz talebinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın tüm aşamalarda; suça konu aracı, 2008 yılında Ocak ayı içinde İstanbul'da Kartal açık oto pazarında açık kimlik bilgilerini bilmediği ... ve ...'den pazarlık yaparak haricen aldığını, kendisinin hırsızlık suçunu işlemediğini savunması karşısında; aracın çalınma tarihi ile sanıktan yakalanma tarihi arasında geçen uzun süre de dikkate alındığında sanığın aracı çaldığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, sanığın eyleminin bu hali ile TCK.nun 165/1. maddesindeki suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturduğu halde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45900, Karar No: 2016/4004, Tarih: 11.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/45900 E.  ,  2016/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Kemal Çağlar İnş. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum vekili, dava dışı işçi . . . tarafından ... aleyhine işçilik alacaklarının tahsili için İş Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini, kararın icra takibine konulduğunu, icra dosyasına ödenen meblağın sözleşme gereğince alt işveren olan davalılardan rücuen tahsili gerektiğini ileri sürerek, 4.304,06 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı tarafından dava dışı işçiye ödenen 4.130,74 TL nin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 2.460,45 TL sinin davalı ... ....den 4.130,74 TL'sinin de davalı . . . ödeme tarihi olan 22/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı . . . . tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı tarafından dava dışı işçiye ödenen 4.130,74 TL nin tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 2.460,45 TL sinin davalı ... ....den 4.130,74 TL'sinin de davalı . . . ödeme tarihi olan 22/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı . . . . tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Yine, 6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olursa; mahkemece, kısa kararda alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında alacağın davalılardan tahsiline hükmedilerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, yine kararın gerekçesinde herbir yüklenicinin işçiyi çalıştırdıkları kendi dönemleri ile sınırlı olmak üzere sorumlu oldukları belirtilmesine rağmen, tüm meblağın davalı . . . . den tahsiline karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.. 2-Bozma nedenine göre davacı ve davalı ..i'nin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı ve davalı . . . .. sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/605, Karar No: 2013/13166, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/605 E.  ,  2013/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabil- mesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştireme- yeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9521, Karar No: 2024/2017, Tarih: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9521 E.  ,  2024/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2274 E., 2020/1425 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2019 tarihli ve 2016/222 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2019/2274 Esas, 2020/1425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; özetle eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, teşebbüs nedeniyle ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirime ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; özetle eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suçun vasfına, teşebbüs nedeniyle ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirime ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde katılan ...'un köy meydanında bulunan İ. Kıraathanesi adlı kahvehanenin ön kısmında oturmakta iken, sanık ...'nin kullandığı araç ile tek başına kahvehanenin önüne gelerek aracı park ettiği ve aracın açık olan camından ele geçirilemeyen ucu kısa pompalı tüfeğini çıkarıp katılana doğrulttuğu, bunun üzerine olay yerinde bulunan tanıkların kaçıştığı, katılanın ise yan tarafta bulunan bakkala doğru kaçmak istediği, ancak sanığın yaklaşık 5-6 metre mesafeden katılana doğru, hedef gözeterek iki el ateş ettiği ve katılanın her iki atış sonucu da isabet aldığı, sanığın katılana iki el ateş ettikten sonra üçünçü defa ateş etmek isterken tüfeğin ateş almadığı, sanığın tüfeğin ateş almaması üzerine olay yerinden aynı araç ile kaçtığı, katılanda ateşli silah ile meydana gelen yaralanmanın multiple ince barsak ve kolon perforasyonuna, hayati tehlike geçirmesine sağ ayağında metatars kemik kırığına ve sol ayak bileğinde bimalleoler kırığına neden olduğu sol alt ekstremitedeki greftlenme ve kısıtlılığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu, kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, yaralanmaya ilişkin kati rapor, olay yeri inceleme raporu, kamera kayıtları, yaralanmaya ilişkin kati rapor, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 21.01.2019 tarihli raporuna göre katılanın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı ve oluşan kırığın

hayati işlevlerini ağır derecede etkileyecek nitelikte olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında teşebbüsün derecesi belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının yerinde olduğu, olay yerini gösterir kamera kaydından da anlaşılacağı üzere sanığın katılana öldürmeye elverişli mesafeden ateş ettiği, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın niteliği dikkate alındığında kastının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanma imkanının olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2019/2274 Esas, 2020/1425 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13740, Karar No: 2010/9824, Tarih: 16.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/13740 E.  ,  2010/9824 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zimmet, sahtecilik, 3628 sayılı Kanuna muhalefet, resmi daireler marifetiyle yapılan müzayedede rekabeti ihlal ve 298 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ... hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine, sanık ... ’un zimmet suçundan mahkumiyetine ve diğer sanıkların üzerlerine atılı suçtan beraetlerine dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2007 gün ve 1996/236 Esas, 2007/414 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.

CGK'nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nun 34/2, 231/2. ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 30.11.2007 günlü kararda ise başvuru süresinin başlangıcı, başvuru mercii ve şekilleri gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla sanık müdafiin 26.02.2008 günlü temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanık ... hakkındaki kamu davasının düşmesine dair karar ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı zimmet eylemleri nedeniyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Oluş ve dosya kapsamına göre, TURBAN Turizm A.Ş. Antalya Bölge Müdürü sanık ...'ın görevi gereği çeşitli birimlerden aldığı avansları iade etmemesi, bu sanığın makam şoförü olan sanık ...'un bu amaçla Beldibi işletmesi tarafından keşide edilen 150.000.000 TL.lik çeki tahsil ederek

./..

-2-