muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/350, Karar No: 2011/700, Tarih: 23.11.2011

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. “

“S..... Y..... P.... E.....”

” adlı proje kapsamında yapılacak konutların satışına ilişkin ilanlarda, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, otopark, futbol, voleybol, basketbol sahaları ve tenis kortu, çocuk oyun parkı, kapalı çocuk kulübü, büfe ve lokal olmak üzere çeşitli tesislerin etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu sosyal tesislerin mülkiyeti Ümraniye Belediyesi’ne ait 189 ada 14 parsel üzerinde inşa edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı S.... T.... K.... A.Ş., her ne kadar vaat ettiği sosyal tesisleri taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “

“S...... Y...... P...... E......”

” projesinin vaziyet planında, ilanlarında, tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde sosyal tesislerin etrafı çevrili site içinde gösterilmesi ve inşa edildikten sonrada etrafı çevrilerek site alanına dahil edilmesi sureti ile davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Ümraniye Belediyesi’ne ait olan 189 ada 14 parsel üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Ümraniye Belediyesi’ne ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “

“açık ayıp”

” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalıya yapılmış ayıp ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “

“ayıplı ifa”

” değil “

“eksik ifa”

” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyeti aracılığı ile, dava konusu sosyal tesislerin siteye dahili halinde davacının satın aldığı dairenin değeri ile siteye dahil edilmemesi halindeki değerinin belirlenmesi, yapılacak oran sonrası davacının isteyebileceği bedel indirimi miktarının taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli raporla tespit edilmesi ve bu değer farkının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir…

…”)

…”)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “

“Geçici madde 3”

” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.Maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/730, Karar No: 2013/22689, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/730 E.  ,  2013/22689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı ve davalıların aşağıda belirtilen temyiz itirazıları dışında kalan sair temyiz itiazlarının reddine,

2-İş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirler ile bilirkişiye yaptırılan gerçek zarar miktarları karşılaştırılmış, ilk peşin değerli gelirlerin daha düşük çıkması üzerine, düşük olan ilk peşin değerli gelirlerin kusur karşılığı içinde kalan taleple sınırlı olarak karar verilmiştir.

Mahkemece, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirler ile bilirkişiye yaptırılan gerçek zarar miktarları karşılaştırılmış, ilk peşin değerli gelirlerin daha düşük çıkması üzerine, düşük olan ilk peşin değerli gelirlerin kusur karşılığı içinde kalan taleple sınırlı olarak karar verilmiştir.

Hükme esas alınan gerçek zarar tavan hesap raporunda; 1-)Sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olduğundan, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esas olmakla, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun tazminat hesabına esas bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınması gerekirken, 1931 tarihli PMF cetvellerinin kullanılması, 2-) %10 iskonto/artırım oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak iskonto/artırım %5 oranı üzerinden yapılmalısı gerekirken % 10 iskonto/artırım oranının benimsenmesi yerinde görülmemiş ise de; gerçek zarar tutarlarının ilk peşin değerli gelir tutarlarından yüksek çıkmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmeyerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda işveren şirketin % 50, davalı ...'in % 10, sigortalının % 40 kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; davalı ...'in işveren vekili olup olmadığının tartışılmadığı görülmektedir.

5510 sayılı Kanun'un işveren vekilini tanımlayan 12. maddesinde; " 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işverendir.

İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.'' hükmü öngörülmekte olup, bu hüküm karşısında davalının işveren vekili olduğunun anlaşılması halinde 5510 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca, işveren vekili olmadığının anlaşılması halinde, 3. kişi sıfatıyla 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesi uyarınca sorumlu olacağı kabul edilmelidir.

İş kazası halinde 3. kişinin sorumluluğunu düzenleyen anılan Kanunun 21/4. fıkrasında; '' İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir. '' düzenlemesi uyarınca bağlanan gelirler yönünden 3. kişinin sorumluluğu; gerçek zarar tavan sınırlamasına bağlı olmaksızın doğrudan ilk peşin değerli gelirin yarısının kusur karşılığı ile sınırlı bulunmaktadır.

Bu nedenle davalı ...'in işveren vekili olup olmadığı irdelenerek, sonucuna göre davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2458, Karar No: 2021/6794, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2458 E.  ,  2021/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin hatalı yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

a)Gerekçeli karar başlığının dava tarihine ilişkin bölümünden (25/01/2018) tarihinin çıkartılmasına, yerine (13.05.2015) tarihinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Gerekçeli karar başlığının dava tarihine ilişkin bölümünden (25/01/2018) tarihinin çıkartılmasına, yerine (13.05.2015) tarihinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

b)2 numaralı bendindeki (bedel idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

c)3 numaralı yer alan (karar tarihi olan 20/05/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

d)5numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.050,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.050,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13971, Karar No: 2018/7217, Tarih: 20.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13971 E.  ,  2018/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.03.2016 tarih ve 2015/278-2016/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Makine Kırılması Sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Gayrimenkul Yatırım ve Turizm A.Ş'ye ait 3 adet ... marka tipindeki sıcak su kazanının sigortalı tarafından 26/10/2006 tarihinde satış-bakım sözleşmesi ile davalı ... A.Ş'den satın alındığını, kazanların garanti süresinin 5 yıl olduğunu, periyodik bakımların kontrolünü de aynı firmanın yaptığını, kazanların temizlenmesi, koruyucu kimyasal ile ömrünün uzatılması işlemleri işi için de yine sigortalı ile davalı ... A.Ş. arasında 01/04/2008 tarihinde servis anlaşması imzalandığını, zaman içinde her üç kazanda çatlama, su borularında delinme olduğunu, mahkeme aracılığıyla yapılan tesbitte bağlı kazan fılanşındaki çatlamanın kazan imalat hatasından meydana geldiği, duman borularında oluşan korozyon ve delinmelerin ise kimyasal korumanın tam yapılmamasından oluştuğunun ortaya çıktığını, dava dışı sigortalının davalı ... A.Ş ile olan sözleşmesine 31/03/2009 tarihli ihtar ile son verdiğini, kazanlardaki hasarların imalat hatasından kaynaklanması nedeniyle davalı ... A.Ş firmasının imalat ve bakım hatasından, diğer davalı ... A.Ş'nin gerekli kimyasal korumayı sağlamamasından dolayı müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek sigortalıya ödenen zarar tutarı 278.280,07 USD'den kazanların ... Sigorta A.Ş. ile müşterek sigorta yapılmasından dolayı %40 payına tekabül eden 111.312,03 USD'nin 06/01/2010 ödeme tarihinden faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş vekili, davacının sigortalısına yaptığı ödemenin poliçe koşulları ve klozlarına aykırı olduğunu, ödemenin lütuf (... ) ödemesi olarak kabul edilmesi gerektiğini, yasal sürede ayrıca ayıp ihbarının yapılmadığını, zararların imalat hatasına bağlı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş vekili, sigortalı şirketin oluşan kazan hasarlarında kendisinin kusurlu olduğunu, anlaşma koşullarına uymadığını, eksik boya kullanımı bulunmadığını, kazanların çatlaması veya değişmesine korozyonun neden olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş vekili, sigortalı şirketin oluşan kazan hasarlarında kendisinin kusurlu olduğunu, anlaşma koşullarına uymadığını, eksik boya kullanımı bulunmadığını, kazanların çatlaması veya değişmesine korozyonun neden olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; 49.703,35 USD'den 1.560 USD ... miktarının düşürülmesi sonucu nihai hasar bedelinin 48.143,35 USD olacağı davalı ... ve Klima San. Tic. A.Ş'nin 06/01/2010 tarihi itibari ile temürrüdünün söz konusu olduğu gerekçesiyle anılan davalı açısından davanın kısmen kabulüne, meydana gelen hasarın hatalı üretim ve hatalı işçiliğe bağlı olarak meydana geldiği, yani riziko ile hatalı üretim arasında uygun nedensellik bağının bulunduğundan davalı ... Su Arıtma Sis. San.ve Tic. A.Ş.yönünden hasarla ilgili atfı kabil kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle de bu davalı açısından davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş vekilli temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3.641,94 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... A.Ş'den alınmasına, 20/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12474, Karar No: 2014/19443, Tarih: 10.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12474 E.  ,  2014/19443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2014 tarih ve 2012/138-2014/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; murisi ...'a ait... Şubesi'ndeki mevduatlarının 8.788.985.939.165 TL meblağa ulaştığını, söz konusu birikimin 30/05/2002 tarihinde tediye fişinde taklit imzalar kullanılmak suretiyle tamamiyle murisinin bilgisi dışında hesaptan çekilerek zimmete geçirildiğini, davalı bankaya mirasçı sıfatıyla başvuru yaptığında murisinin bu kadar parası olmadığı yönünde savunma yapıldığını, oysaki bunun gerçekçi olmadığını, davalı bankadan araştırma yapılmasını ve gerekli evrakların tarafına verilmesini istediğini, yapılan araştırma sonucunda söz konusu meblağın vadeli hesaba yatırılıp aynı gün çekilmiş olduğunun kayıtlarda göründüğünü, bu hesap hareketi öncesi ve sonrasında gerçekleşen hesap hareketlerine ilişkin makul bir açıklama yapılmadan memurun sehven rakam hatası yaptığını ve bu hatanın murisin imzası ile onaylandığını telefonda tarafına ilettiklerini, Banka Teftiş Kurulu raporuna göre de 8.788.985.939.165 TL tutarındaki işlemin ilgili görevlinin rakam hatası yapması nedeniyle sehven gerçekleştirildiğinin, daha sonra da iptal edildiğinin ifade edildiğini, bunun hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi bu kadar yüksek bir meblağ ile bu şekilde işlemlerin bir memur tarafından yapılmasının da mümkün olamayacağı, murisin birikiminin bankaca usulsüz işlemler yapılarak buharlaştırıldığı ve zimmete geçirildiğini ileri sürerek asıl alacağı 1.831.000 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 30/05/2002 tarihinden itibaren, TL mevduatlara uygulanan en yüksek banka faizi ile davalı bankadan tahsil edilerek tarafına verilmesine ve ilgili evraklar üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçek dışı ve kötü niyetli olduğunu, talep olunan paranın asla mevcut olmadığını, muris ...'ın kapatılmasına kadar hesaplarında hiçbir zaman trilyon düzeyinde para bulunmadığını, murisin hesaplarını herzaman bizzat takip ettiğini, davacının ileri sürdüğü olaydan sonra da yıllarca murisin müvekkili bankayla işlem yapmaya devam ettiğini, söz konusu işlemin banka memurunun hatası nedeniyle oluştuğunu ve murisin de imzası alınarak durumun düzeltildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 30/05/2002 tarihinde davacının murisi tarafından mevduata yatırılan paranın rakamsal hata sonucu 8.788.985.939.165 TL yatırılmış gibi gösterildiği, ancak hatanın fark edilmesi sonucu çalışan personelce paranın iadesine ilişkin makbuz düzenlendiği, iade makbuzlarına davacının murisi tarafınca imza atıldığı, atılan imzanın davacı murisine ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, davacının murisine ait banka hesabından banka personelince para çekilmesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Davacının murisi ... 22.07.2006 tarihinde ölmüş, geride mirasçıları olarak eşi ..., kardeşleri ... ... ..., kardeşi ...'un oğullar... ve ... kalmıştır. TMK 640. maddesine göre, mirasçılar arasında iştirak halinde mülkiyet hükümlerinin geçerli olduğu, mirasçıların tereke üzerinde ancak oybirliği ile tasarruf edebilecekleri, bu nedenle davanın diğer mirasçıların muvafakatlarının sağlanması veya TMK 640/3 maddesi uyarınca yetkili mahkemece terekeye temsilci tayin ettirilmesi suretiyle görülmesi gerekir. İştirak halindeki terekeye dahil bir hakka dayanarak mirasçılardan birinin sadece kendi payına yönelik olarak açtığı dava ise dinlenilemez. Bu nedenle davanın mirasçı ...'nun miras hissesine yönelik olması nedeniyle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi yerinde görülmemiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün yukarıda yazılı gerekçeyle ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.