muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15468, Karar No: 2017/3850, Tarih: 19.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15468 E.  ,  2017/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2015 tarih ve 2014/401-2015/364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekilli şirkete ait 02/09/2011 yılında yeni imza sirküleri hazırlandığı, tescil ve ilan olunduğunu, bu sebeple eski 31/07/2008 tarihli şirket ortağı davalı ...'a tek başına imza yetkisi verilen sirkülerin geçersiz olduğunu, yeni imza sirküleri ile şirket ortaklarından ... ve ...'ın 5 yıllığına münferiden imza yetkilisi durumuna geldiğini, şirket ortaklarından ...'ın 08/11/2012 tarihinde eski imza sirkülerine dayanarak şirketin tek varlığı olan ... İşletmesi'nin çalışma ruhsatını imam nikahlı eşi ...'ye devrettiği ve burada yeni bir çalışma ruhsatı çıkarıldığını, ortaklar kurulunca böyle bir karar alınmadığını iddia ederek davalı ...'ye ait çalışma ruhsatının tedbiren durdurularak iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; işletme ruhsatı devir protokolünde eski tarihli imza sirküleri kullanılmış ise de davacının beyan ettiği yeni tarihli imza sirküleri ve Ticaret Sicil Gazetesi incelendiğinde Fatih Tuncer ile ...'ın davacı şirketi şirket unvanı veya kaşesi altında münferiden temsil ve ilzam etmeye yetkili kılınmalarına karar verildiği, devir tarihinde davalının yetkili olduğunun sabit olduğu, davacının, davalının yetkisiz olduğunu ispatlamak için başka herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirkete ait otel işletme hakkının ve içindeki taşınırların devrine ilişkin sözleşmenin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ...'ın şirketi temsile yetkili olduğu ve bu yetkiye istinaden şirketin malvarlığını devredebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak TTK'nın 643. maddesi yollamasıyla limited şirketlere uygulanacak TTK'nın 538/2. fıkrası uyarınca tasfiye memurlarının şirketin önemli miktarda aktiflerini toptan satabilmesi için bu konuda genel kurul kararının gerektiği düzenlenmiştir. Toplanan delilerle şirketin tek malvarlığı olan otel işletme hakkı ve içindeki taşınırların devri şirketin tasfiyesi sonucunu doğuracak nitelikte olduğundan TTK'nın 538/2 fıkrası gereğince genel kurul kararı gerekmektedir. Mahkemece genel kurul kararı olmadan yapılan geçersiz devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26599, Karar No: 2013/13355, Tarih: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26599 E.  ,  2013/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/41803

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2008

NUMARASI : 2008/346 (E) ve 2008/714 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dilekçesine ekli Bursa Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 01.11.2010 gün 670 sayılı raporuna göre “H.. A..'ın Parapoit bozukluğu (Paranoit Pisikoz) tanılı TCK.nun 32/1.maddesine giren bir akıl hastalığının olduğunun bildirilmesi karşısında; suç tarihi itibarıyla da sanığın aynı hastalığının bulunup bulunmadığı. dolayısıyla 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun araştırılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15800, Karar No: 2015/17606, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15800 E.  ,  2015/17606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafakanın Kaldırılması-Nafaka Borcu Bulunmadığının Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.06.2015 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı; davalı ile ... 5. Aile Mahkemesinin 2009/607 esas 2011/220 karar sayılı kararı ile boşandıklarını kararın 07/04/2011 tarihinde kesinleştiğini, kararda müşterek çocukların velayetinin kendisine verildiğini, çocukların anne yanına kalma şartı ile anneye aylık her bir çocuk için 2.000 TL olmak üzere toplam 4.000 TL nafaka ödenmesi konusunda anlaştıklarını, nafakanın Nisan 2011 tarihinde ödenmeye başlandığını, Eylül 2012 tarihinde müşterek çocukların yanında sürekli kalmaya başladıklarını, bu tarihten sonra nafaka ödenmesi sebebinin ortadan kalktığını, müşterek çocukların anne yanında kalmadığı için nafaka ödemesinin yapılmadığını, bu nedenlerden dolayı ... 5. Aile Mahkemesinin 2009/907 esas 2011/220 karar sayılı 24/03/2011 tarihli kararın 5. bendinde belirtilen nafakadan 01/09/2012 tarihinden itibaren dava tarihine kadar borçlu bulunmadığının tespitine ve nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde boşanma kararının ve tarafların anlaşmasının taraflar için bağlayıcı olduğu, çocukların annede kaldıkları, kaldı ki hüküm fıkrasında açıkça "tarafların isteği ve çocukların annede geçirecekleri süreler göz önüne alınarak" ibaresine yer verildiği, annede kalma şartının yer almadığının kabulü gerektiği belirtilerek açılan davanın reddine karar verilmiş verilen karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde boşanma kararının ve tarafların anlaşmasının taraflar için bağlayıcı olduğu, çocukların annede kaldıkları, kaldı ki hüküm fıkrasında açıkça "tarafların isteği ve çocukların annede geçirecekleri süreler göz önüne alınarak" ibaresine yer verildiği, annede kalma şartının yer almadığının kabulü gerektiği belirtilerek açılan davanın reddine karar verilmiş verilen karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava niteliği itibariyle boşanma protokolünden kaynaklı menfi tespit ve nafakanın kaldırılması davasıdır. Tarafların ... 5. Aile Mahkemesinin 2009/607 esas 2011/220 karar sayılı kararı ile anlaşmalı boşandıkları, kararın 07/04/2011 tarihinde kesinleştiği kararda müşterek çocukların velayetinin babaya verildiği, velayetin babaya verilmesine rağmen tarafların isteklerine ve çocukların annede geçirecekleri süreler göz önüne alınarak karar tarihi olan 24.03.2011 tarihinden itibaren her ay, her bir çocuk için 2.000 TL olmak üzere toplam 4.000 TL nafakanın çocuklar için harcanmak üzere baba tarafından anneye verilmesine karar verildiği, yine aynı hükümde 24.03.2011 havale tarihli protokolün onaylandığı, bahsi geçen protokolün 7. maddesinin birinci fıkrasında aynı hususların belirtildiği ikinci fıkrasında ise "çocuklardan birisi yada ikisi birden henüz 18 yaşını bitirmeden eğitim amaçlı olarak anne yanından ayrılırsa bu taktirde o çocuk yada çocuklar için anneye verilen nafaka kesilecek, çocukların baba tarafından karşılanacak tüm giderleri

karşılanmaya devam edecektir" şeklinde karar aldıkları anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamından ve özellikle davalı kadının 03.12.2013 tarihli cevap dilekçesinin sekizinci bendinde çocukların ergenlik çağına geldiğini ve okullarının açıldığı eylül ayında babalarında kalmayı tercih ettiklerini şeklindeki beyanları ile yine mahkemece bizzat dinlenen ve idrak çağında olan müşterek çocukların babalarının yanında kaldıkları, anneleri ile kişisel ilişki düzeyinde görüşmeye devam ettikleri şeklindeki beyanları karşısında müşterek çocukların 2012 yılının eylül ayından itibaren davacı baba yanında kaldıkları anlaşılmaktadır. Davacının en son 2012 yılı ağustos ayı nafaka borcunu ödediği hususunda ise taraflar arasında çekişme yoktur. Protokolde yer alan sözü edilen düzenleme, müşterek çocukların onsekiz yaşına kadar anne yanında sürekli kalmaları halinde velayet hakkı kendisinde olmasına rağmen babanın çocukların eğitim giderlerini karşılama amacıyla nafaka adı altında anneye ödeme yapmasını ön görmektedir. Diğer bir ifade ile taraflar boşanma protokolünde müşterek çocukların anne yanından ayrılmaları halinde anneye nafaka adı altında yapılan ödemenin sona ereceğini açıkça kararlaştırmışlardır. O halde müşterek çocukların 2012 yılı eylül ayından itibaren davacı baba yanında kaldıklarının ve davacı tarafından protokol uyarınca yapılan son ödemenin 2012 yılı ağustos ayında yaptığı sabit olduğuna göre mahkemece protokol uyarınca davacının davasının her iki talebi yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken , yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/9037, Karar No: 2017/12071, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9037 E.  ,  2017/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Fatih Mahallesi 2115 ada 5 (12) parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5737, Karar No: 2011/1513, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5737 E.  ,  2011/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 11.02.2010

No : 19-45

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 07.08.2006 tarihinde yapılan “2007 Yaz Sezonu Kontenjan Sözleşmesi” gereğince davalının müşterilerinin müvekkiline ait otelde konakladığını, faturanın düzenlendiği tarih ile ödemenin yapıldığı tarih arasında döviz kurunda meydana gelen değişiklik nedeniyle oluşan kur farkı alacağının gönderilen ihtarnameye rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek 36.412,21 YTL kur farkı alacağının 14.11.2007 fatura tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arsındaki sözleşmenin 2. maddesinde fatura ödemesinin YTL olarak yapılacağının belirlendiğini, fiyatların Euro üzerinden tespit edilmesinin davacının kur farkı talep edebileceği anlamına gelmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda kur farkı alacağının talep edilebilmesi için bu hususun taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılmış olmasının ya da bu yönde bir uygulamanın bulunmasının zorunlu olduğu, davalı şirketin acente sıfatıyla davacıya ait otele müşteri temin ettiği, sözleşmede döviz cinsinin Euro olduğunun, 2. maddesinde ise ödemelerin YTL olarak yapılacağının belirlendiği, taraf defterlerinin incelenmesinden kur farkı uygulamasının bulunmadığının anlaşıldığı, davacı tarafından sunulan 19.04.2007 tarihli belge ile döviz cinsinden ödeme yapılacağına ilişkin mutabakata varıldığının ileri sürüldüğü, ancak bu belgenin davaya konu edilen 2007 yılı yaz sezonunu kapsamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davaya konu alacağın talep edildiği dönemde yürürlükte bulunan sözleşmenin 2. maddesinde ödemelerin YTL üzerinden yapılacağının kararlaştırılmış olmasına, 03.10.2007 tarihli mutabakatta 2007 yılı yaz dönemi için de geçerli olacağına ilişkin bir hüküm bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7726, Karar No: 2009/6632, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7726 E.  ,  2009/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesi ile, Samsun 5. İcra Müdürlüğünün 2007/6666 Esas sayılı dosyasından,borçlu şirketin fabrika satış mağazasında yapılan haciz sırasında davalı 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu, 3.kişinin borçlu şirket yöneticisi Mehmet Albayrak’ın oğlu Tarık’ın kayınvalidesi olduğunu ve alacaklılardan mal kaçırma amacı ile işyerini devrettikleri belirterek.İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak davalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, davalının borçlularla bir ilişkisi olmadan işyerini açtığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçlunun alacaklılardan mal kaçırma amacı ile oğlunun kayınvalidesi davalı 3.kişi üzerine işyerini devir ettiği gibi, işyeri devrinin İİK’nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı ve BK’nun 179.maddesi gereğince de işyerini devir alan davalının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından bahisle davanın ve davalı alacaklının tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, tazminat isteminin reddinin ve red edilen tazminat üzerinden davalı 3.kişi yararına vekalet ücreti takdir edilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacaklının İİK”nun 99, maddesine dayalı olarak açtığı, 3.kişinin istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı alacaklı yararına tazminat takdiri için gerekli olan takibin teminat karşılığı durmasına ilişkin bir karar verilmemiş bulunmasına göre, davacı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacı alacaklının tazminat istemi davanın feri niteliğinde olduğu gibi talep olmadan da resen hükmedilecek nitelikte bir tazminat olduğundan reddi halinde davalı 3.kişi yararına avukatlık ücreti hükmedilmesini gerektirmemektedir.

Mahkemece, bu hususun göz ardı edilmesi suretiyle red edilen tazminat yönünden davalı 3.kişi yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Mahkemece, bu hususun göz ardı edilmesi suretiyle red edilen tazminat yönünden davalı 3.kişi yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.nolu bette açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 6.bendindeki “250.00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’e verilmesine “cümlesinin çıkartılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 389.40.-TL fazla alınan harcının istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6148, Karar No: 2018/1625, Tarih: 01.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6148 E.  ,  2018/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri

yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... . İş Mahkemesinin 2015/693E – 2016/148 K. sayılı dosyası ve ... . İş Mahkemesinin 2015/691E-2016/146K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Holding A.Ş.'ye iadesine, 1.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.