muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19226, Karar No: 2015/1470, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19226 E.  ,  2015/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2013/776-2014/294

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örnek Vakıfbank Adapazarı/Sakarya Şube Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta Vakıfbank Adapazarı/Sakarya Şube şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihi 20.05.2014 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1570, Karar No: 2015/13726, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1570 E.  ,  2015/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/302-2014/562

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. İ.. tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. İ.. tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dosya arasında bulunan 12.09.2014 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda;kıyas emsal olarak alınan 61 ada 7 parsel ve 19 ada 17 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan yapıların bedelinin hesaplanmasına ilişkin bölümde ,yapıların satış tarihindeki birim maliyet fiyatları alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, dava tarihindeki yapı birim fiyatları esas alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m2 birim bedelinin belirlenmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, resen belirlenen vergi değerlerine ait sokak ve cadde isimleri dosyada bulunan krokilerden işaretlettirilerek, gerektiğinde fotoğrafları da çekilerek dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden Düzenleme Ortaklık Payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinde, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonucu oluşan fark bedele, dava tarihinden 4 ay sonrasından karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4-Tespit edilen kamulaştırma bedelinde, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonucu oluşan fark bedele, dava tarihinden 4 ay sonrasından karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı S.. İ..'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı S.. İ..'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26238, Karar No: 2014/10619, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26238 E.  ,  2014/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Körfez Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/746 Karar no:2013/579

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK. m.114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (6100 s. HMK. m.115/1) Davada, davacının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki Kocaeli Derince Eğitim Araştırma Hastanesinin Psikiyatri Polikinliğinde tedavi gördüğü ve zeka geriliği tanısı konduğu 17.05.2012 tarihli tedavi belgesince doğrulanmış bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56/1. maddeleri uyarınca davacının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, gerekirse Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.05.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/23132, Karar No: 2017/63, Tarih: 16.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23132 E.  ,  2017/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Tabldot Tem. Özel Güv.Hiz.Dan. ve Bel.Hiz. Ltd. Şti.'nin vergi borcu için şirket ortağı davalı ... hakkında takip yapıldığını, amme alacağının tahsilini imkansız hale getirmek amacıyla davalı borçlu ...'nin taşınmazını kardeşi diğer davalı ...'e sattığını, tasarrufun hükümsüz olduğunu belirterek iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ..., takibe konu vergi borçları için vergi mahkemesinde dava açıldığını, bu durumun bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiş, diğer davalı ... savunma yapmamıştır.

Mahkemece dosya kapsamından, takibe konu olan vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin Vergi Mahkemesi kararı ile terkinine karar verildiği, bu kararların Danıştay incelemesinden geçerek onandığı, vergi dairesi müdürlüğü tarafından tasarrufun iptaline dayanak olan borçların ortadan kaldırıldığının bildirildiği, dolayısıyla ortada borç ve geçerli bir takip bulunmadığı belirtilerek, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3721, Karar No: 2024/4772, Tarih: 23.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3721 E.  ,  2024/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.03.2023

SAYISI : 2020/2078 E., 2023/369 K.

DAVALILAR : ... vd. vekilleri Av. ... vd.

DAVA TARİHİ : 03.04.2015

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/148 E., 2020/209 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ikinci kademe tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince tapu iptal ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen değer 148.788,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5926, Karar No: 2020/14308, Tarih: 22.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/5926 E.  ,  2020/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklardan ... ve ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet, ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan beraat, ..., ..., ..., ..., Hasan Salman ve ... hakkında imar kirliliğine neden olma, ..., ... ve ... hakkında 1163 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli zimmet suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını

kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8831, Karar No: 2013/11353, Tarih: 02.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8831 E.  ,  2013/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan davacı ile davalının baba-kız olduklarını, davacının eğitimine devam ettiğini beyan ederek, aylık 750 TL yardım nafakasının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık 175,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmonulan yardım nafakasına faiz yürütülmesi talep edilmiş ise de, nafaka alacakları dava tarihinden itibaren her gün doğan ve yeniden işlemeye başlayan miktarı da hakim tarafından belirlenen inşai özelliğe haiz alacaklardan olup, işlemiş olanlar karar tarihinde, işleyecek olanlar ise her ayın başında muaccel hale geldiğinden nafakaya bu esaslar çerçevesinde yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, nafaka alacaklarına mahkeme hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece birikmiş nafakaya karar tarihinden itibaren, işleyecek nafakalara tahahkuk tarihlerinden itibaren ödenmeyen günler için yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine,

"hükmolunan nafakalara kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine" ifadesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/776, Karar No: 2018/798, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/776 E.  ,  2018/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3895, Karar No: 2013/6142, Tarih: 12.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3895 E.  ,  2013/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme

HÜKÜM : Çocuk Maktüle ...'i öldürme suçundan; Mahkemenin 16/02/1995 tarihli, 1994/158 esas, 1995/15 karar sayılı kararı ile 765 Sayılı TCK’nun 448/1, 31, 33. maddeleri gereğince alt sınırdan verilen netice 24 yıl hapis cezası, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun ilgili maddeleri olan 81/1, 53. maddelerine göre verilecek müebbet hapis cezasından sanığın daha lehine olduğundan bu suç yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, bu suçtan dolayı önceki kararda verilen 24 yıl hapis cezasının aynen infazına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suç tarihinde maktule 18 yaşından küçük olduğu halde lehe hüküm karşılaştırmasının 5237 Sayılı TCK’nun 82/1-e maddesi yerine aynı yasanın 81. maddesi gereğince yapılması sonuca etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK. gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve önceki hükmün aynen infazına dair kurulan hükümde düzeltme

nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Uyarlama yargılamasında yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılması ve kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin ise hüküm altına alınması gerektiği anlaşılmakla, CMUK’nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderlerini düzenleyen "2 nolu" bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "2- Kesinleşen hükümdeki 1,88.-TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline, uyarlama yargılaması nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin ise kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 12/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4165, Karar No: 2012/9816, Tarih: 24.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4165 E.  ,  2012/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı vekilinin temyiz talebine ilişkin verilen ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacak bakımından menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ıslah edilmiş haliyle kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz istemi yerel mahkemece, harcın süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle ek karar ile red edilmiştir.

Davalı vekili ek karar ve esasa ilişkin karara karşı temyiz isteminde bulunmuştur.

1-Davalı vekili temyiz dilekçesini 07.03.2012 tarihinde Yazı İşleri Müdürüne havale ettirmiş, anılan dilekçe 13.03.2012 tarihinde temyiz harcı yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Kararın davalıya tebliğ tarihi 21.02.2012 dir. Bu tarihten itibaren 15 günlük temyiz süresi 13.03.2012 tarihinde dolmaktadır. Ancak davalı vekili bu tarihte temyiz dilekçesini Yazı İşleri Müdürüne havale ettirmiştir. Halen yürürlükte bulunan HUMK'un 434/3. maddesi gereğince temyiz harcının süresi içinde yatırılması şarttır. Ancak 25.01.1985 gün ve 5/1 Sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı gereğince, Yazı İşleri Müdürünün, ilgiliden ödenmesi gereken harcı hesaplayıp bu harcı istediğini ve fakat ilgilinin yatırmadığını belgelemesi durumunda temyiz isteminin harcın yatırılmamış olması nedeniyle red edileceği, aksi halde temyizin süresinde olduğunun kabulü gerekeceği belirtilmiştir.

Somut olayda temyiz dilekçesi kendisine ibraz edilen Yazı İşleri Müdürü, ödenmesi gereken harç tutarını hesaplayıp ödeme yolunda ilgilisine herhangi bir talimat verdiğine ilişkin ne temyiz dilekçesinde bir kayıt belirtmiş ne de harici bir tutanak düzenleyip ibraz etmiştir. Bu durumda havale tarihi itibarıyla temyizin süresinde olduğunun kabulü ile, mahkemenin 19.03.2012 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin esas karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin esas kararda gösterilen gerekçelere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dava dilekçesinde, davalı tarafından istenen 22.223,00 TL tutarında borçlu olmdığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ile, davacının 1.388,00 TL borcunun olduğu belirlenmiş, davacı vekili 26.12.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 20.835,00 TL olarak ıslah etmiştir. Borcun tamamını dava konusu edip bilahare kısmen haklı olduğu anlaşılan davacının, ıslah dilekçesi ile haksız olduğu kısmı dava dışına çıkaracak şekilde ıslah yapması usulen mümkün değildir. Böyle bir ıslah olsa olsa, ıslah edilen tutarın davacı yanca da borç olarak kabul edildiği sonucunu doğurur.