muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14766, Karar No: 2013/706, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14766 E.  ,  2013/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Eyüp 1. As. H. Mah.)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve İSKİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, Kemerburgaz Köyü, 2398 parsel sayılı 2383,50 m² yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline ve davalının elatmasının önlenmesi istemleriyle dava açmıştır. İstanbul Sular İdaresi Genel Müdürlüğünün hasımsız açtığı dava sonucu Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.01.1969 gün 1968/302 - 1969/25 sayılı kararıyla 221 sayılı Yasa uyarınca 2383,50 m² yüzölçümlü taşınmazın su güzergâhı niteliği ile Sular İdaresi Genel Müdürlüğü adına tapuya tesciline karar verilmiş, kararın infazı üzerine taşınmaz, 2398 parsel numarasını almıştır. 2398 parsel 2383,50 m² yüzölçümlü olarak isale hattı niteliği ile İSKİ Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlıdır.

Mahkemece, Orman Yönetiminin açtığı davanın kısmen kabulüne ve Kemerburgaz Köyü, 2398 parsel sayılı taşınmazın 09.11.2009 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (B) ile gösterilen 1586,00 m² yüzölçümündeki bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 15.06.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) harfiyle işaretli bölümünün orman kadastrosu içinde, (A) harfiyle işaretli bölümünün orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 04/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2944, Karar No: 2018/533, Tarih: 12.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/2944 E.  ,  2018/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki temlik alan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı yüklenici şirket ile davalı iş sahibi ... arasında imzalanan eser sözleşmesinin haksız feshedilmesi nedeniyle uğranılan maddi zarar ve yoksun kalınan kâr alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Dava açıldıktan sonra 20.05.2013 tarihli temlikname ile, davayı açan yüklenici şirket dava konusu alacağı işleyecek faizleri ve tüm fer’ileri ile birlikte ...’na temlik etmiş, temlik alan ... vekili 18.07.2013 tarihli celsede temliknameyi mahkemeye ibraz ederek alacağın tahsilini talep etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili, esas yönünden davanın reddini istemiş, sözleşmenin 11. 5. maddesinde yüklenicinin her türlü hakediş ve alacaklarını idarenin yazılı izni olmaksızın başkalarına temlik edemeyeceği, temliknamelerin noter tarafından düzenlenmesi ve idarece istenilen kayıt ve şartları taşıması gerektiği şeklinde düzenleme mevcut olup, temlik işlemi geçerli olmadığından kabul etmediklerini savunmuştur.

Mahkemece yüklenici ile davalı arasında düzenlenen sözleşmede temlik yasağı bulunduğu, temlik işleminin davalının muvafakati ile yapıldığına dair bir delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, temlik alan davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Alacağın devri (temliki) 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 183 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup 183. maddenin birinci fıkrasında kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklının borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebileceği kabul edilmiş, devam eden maddelerde devir sözleşmesinin geçerlilik şekli, yasal veya yargısal devir ve etkisi ile devrin hükümleri düzenlenmiştir. Bu düzenlemelere göre kural olarak sözleşmede temlik yasağı bulunması ya da borçlunun rızasına bağlanmış olup borçlunun rızasının bulunmaması halinde alacağın temliki borçluya karşı ileri sürülemez.

.....

.....

Dava konusunun devri ise alacağın temlikinden farklı olup, alacağın temlikinde davadan önce ve aşamalı ödeme kararlaştırılan hallerde sözleşmenin ifası aşamasında dahi yapılması mümkün olmakla birlikte, dava konusunun devri adından da anlaşılacağı gibi ancak davanın açılmasından sonra yapılabilir. Dava konusunun devri dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddenin 1. bent a ve b fıkralarında davanın açılmasından sonra davalı tarafın dava konusunu üçüncü bir kişiye devretmesi halinde davacının seçimlik hakları gösterilmiştir. Somut uyuşmazlıkta bu husus konumuzun dışındadır. Dava konusunun davacı tarafından devri 125. maddelerin 2. bendinde düzenlenmiş ve madde metninde aynen “davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devir edilecek olursa, devralmış olan kişi görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden devam eder” denilmiştir.

Dava konusunun davacı tarafından üçüncü bir kişiye devredilmesi halini düzenleyen HMK'nın 125/2. maddesi hükmü, devralan üçüncü kişinin hukuk gereği (ipsojure) davacı sıfat ve buna bağlı olarak dava takip yetkisi kazanacağı ve davanın yeni davacı ile süreceği gerekçesiyle devralan kişinin kendiliğinden davacı yerine geçerek davaya kaldığı yerden devam olunacağı esasını getirmiştir. Bu hükme göre dava, davayı devralan üçüncü kişi ile davalı arasında devam edecektir. Bunun için davalının bu konuda karar vermesi veya devralan üçüncü kişinin davacı yerine geçmesi için onayı aranmaz (....). Dava konusu şey dava açıldıktan sonra davacı tarafından başka bir kişiye devredilirse, bu durumda devralmış olan kişi davacı yerine geçerek görülmekte olan davaya kaldığı yerden devam eder. Ancak bu halde davalı yeni davacıya karşı, kişisel savunma sebeplerini ileri sürebilir (.... tarafından açıldıktan sonra 20.05.2013 tarihinde düzenlenen temlikname ile ..... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/252 Esas sayılı dosyasında dava konusu yapılan alacaklar dava ve talep hakları ile birlikte üçüncü kişi ...’na devredilmiştir. Söz konusu belgenin başlığında temlikname yazılmış olmakla birlikte dava açıldıktan sonra yapıldığı ve içeriğinde temlik alanın davaya konu edilen hak ve alacakları işleyebilecek tüm faizleri ve ferileri ile birlikte almaya ve ahzu kabza yetkili olduğu belirtildiğinden, dava konusunun devri belgesi niteliğindedir. Davacı yüklenici şirket tarafından dava açıldıktan sonra dava konusu (müdahil) ...’na devredilmiş olduğundan ... davacı yüklenici şirket yerine geçmiştir.

Bu durumda mahkemece dava açıldıktan sonra dava konusu hak ve alacakların tamamı ...’na devredildiğinden, ... HMK'nın 125/2. maddesi gereği dava açan yüklenici şirket yerine geçtiği, aktif dava ehliyeti bulunulduğu ve davaya kaldığı yerden devam edilmesi gerektiğinden işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece dava açıldıktan sonra dava konusu hak ve alacakların tamamı ...’na devredildiğinden, ... HMK'nın 125/2. maddesi gereği dava açan yüklenici şirket yerine geçtiği, aktif dava ehliyeti bulunulduğu ve davaya kaldığı yerden devam edilmesi gerektiğinden işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

....

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davayı devralan ...’nun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden temlik alana geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.02.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.....

- K A R Ş I O Y -

Alacağın temliki yani alacağın devrinin düzenlendiği TBK 183. maddedeki düzenlemenin karşı anlamlarıyla da değerlendirilen hükümlerine göre asıl hukuki ilişkiye ilişkin sözleşmede, alacağın devrine ilişkin bir yasak var ise, veya devirin geçerli olabilmesi için alacaklının rızası şartı var ve bu rıza yok ise alacağın devrinin geçerli olduğundan söz edilemez. Alacağın devri Borçlar Hukukunda düzenlenmiş olup, maddi hukukla ilgili bir tasarruf işlemidir. Geçerliliği ve sonuçlarının da düzenlendiği kanundaki hükümlere göre değerlendirilmesi gerekir. TBK'da ayrıca özel bir düzenleme olmadığı için 183. ve devamı maddelerdeki geçerlilik koşulları her aşamada geçerli ve ileri sürülebilir olup, alacağın devrinin alacakla ilgili dava açıldıktan sonra olması 183. maddedeki koşulların aranmasından vazgeçilmesini gerektirmez.

Alacağın devri maddi hukuka ilişkin ise de bu devirin dava açıldıktan sonra olması halinde; davacı veya davalı sıfatlarının kimde olacağı, usule ilişkin hakların kim tarafından nasıl kullanılacağı ise usul hukukuna ilişkindir. Bu nedenle usul kurallarında dava konusunun alacaklı veya borçlu tarafından devri halinde yapılacak işlemlerin neler olduğuna dair düzenlemeler yer alır. Bu konuda HMK'da yer alan hüküm 125. madde olup, davacının dava konusunu devri ikinci fıkrada düzenlenmiştir. Buna göre; davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder.

Sözleşmede devir yasağı olsa bile bunu ileri sürecek olan, devire konu alacağın

....

borçlusudur. Borçlu alacağın devri nedeniyle rızası bulunmadığını devrin geçerli olmadığını ileri sürmemiş ise bunun uyuşmazlık konusu olmadığı rızanın mevcut bulunduğunun kabulü gerekecektir. Alacağı devralan HMK 125. madde gereğince hemen davacı yerine geçer ve usulden doğan yetkileri kullanabilir ise de davalının kendisine karşı ve devreden alacaklıya karşı ileri sürebileceği def'i ve itirazlar ile de muhatap olacak ve sonucunda maddi hukuk anlamında talep edebileceği alacak bulunduğu ispatlandığı takdirde alacağa hükmedilecektir.

HMK 125. madde nedeniyle hemen davacı yerine geçmek ile TBK 183. maddedeki temlik nedeniyle alacaklı hale gelmek aynı sonuçları doğuran kurallar değildir. HMK'daki hükümler alacağın istenebilmesine ilişkin usul işlemlerini yapabilme yetkisi verir. Diğeri ise maddi hukuk anlamında alacağa sahip olma yetkisi verir. Davaya bakan hakimin davayı görüp yargılama yapmadan dava konusunun asıl sahibinin kim olduğunu saptaması mümkün değildir. Bu ancak verilecek kararın kesin hüküm haline gelmesi ile sağlanacaktır. Bu nedenledir ki dava konusunun devri halinde alacağı devralan, davacı yerine geçer delillerini ortaya koyar, davalı savunmalarına karşı delil ve beyanlarını bildirir ve sonuçta alacağın devrinin geçerli olduğunu da kanıtlayarak devraldığı alacak için lehine karar verilmesini isteyebilir. Bu işlemleri davacı olarak yapma yetkisi olmayan bir kimsenin alacağına kavuşabilmesi de mümkün olmadığından HMK 125. madde, maddi hukuk anlamında geçerli bir temlik olup olmadığına bakmaksızın davacı yerine geçme yetkisi vermektedir. Hemen davacı yerine geçme yetkisi verilmez ise alacağın varlığını devralanın ileri sürüp ispatlayabilmesi de mümkün olmaz. Dava konusunun devri usul hükmünün uygulanması için alacağın devrinin geçerli olması şartı yoktur. Ancak yargılamada maddi hukuk anlamında alacağın kendisi yönünden de istenebilirliği ispatlanmak zorundadır. HMK 125. maddenin amacı maddi hukukta yer alan alacağın temliki kurallarına bir sınır getirmek olmayıp, maddi hukuktan kaynaklanan alacağı talep etme ve ulaşabilmeyi kolaylaştırmaktır. Zaten usul hukukunda maddi hukuka ilişkin bir konunun bu kapsamda alacağın temlikinin düzenlenmiş olması da düşünülemez.

Somut olayda temlike konu sözleşmede alacağın devri yasağı bulunmakta olup, davalı bunu da ileri sürmüştür. Temlik alan HMK 125. madde gereğince davacı yerine geçmiş ve usul yetkilerini kullanmış ise de maddi hukuk anlamında alacaklı olduğunu yani geçerli bir temlikle davalıdan isteyebileceği alacak bulunduğunu kanıtlayamamıştır. Davalı ise sözleşmedeki devir yasağı nedeniyle temlik alacaklısı yani davacının kendisinden talep edebileceği alacak bulunmadığını ispatlamış olup davanın reddi kararı doğru olduğu için hükmün onanması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/37865, Karar No: 2015/20758, Tarih: 02.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37865 E.  ,  2015/20758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygula- masına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1- CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle ce- zanın 5800 TL ve 500 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 5800 TL ve 500 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

2- Bozma öncesi verilen ve sanık ile sanık lehine Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilen 21.04.2011 tarihli hükümde, sanığa hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine hükmedildiği halde, bozma sonrası hükümde taksite hükmedilmemesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlal edil- mesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sonuç cezanın belirlenmesine ilişkin 6.fıkra çıkarılarak yerine " sanığın neticeten 6000

TL ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak CMUK.nun 326/son maddesi gereğince infazın 5800 TL ve 500 adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresi yazılmak ve hükümden "sanığa verilen 500 TL adli para cezasının miktarı gözönüne alı- narak taksitlendirme yapılmasına yer olmadığına " ibaresinin çıkarılıp, yerine "sanık hakkında verilen adli para cezasının aylık 10 taksitte tahsiline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2015 gününde oybir liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10682, Karar No: 2011/6605, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10682 E.  ,  2011/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılardan ... ... ve vekili avukat ... gelmiş, davalılardan ... ve ... ...'ya çıkarılan davetiyenin bila tebliğ edildiği görüldü. Davacılar vekili avukat ... duruşma isteğinden vazgeçtiğini beyan ettiğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıların kayden maliki oldukları ... ili Orduzu (Bahçebaşı) kasabası mezarlık mevkiinde bulunan 2750 parsel ile Orduzu (Bahçebaşı) kasabası zorvalı mevkiinde bulunan 2749 nolu parsellere miras bırakanları ... Malkoç'un 1970 yılından vefat ettiği tarihe kadar (1993) yöresel adetlere göre zilyet olduğunu, ... Malkoç'un 1989 yılında tamamen çıplak olan dava konusu taşınmazları ağaçlandırdığını ve iki taşınmazı da kapama kayısı bahçesi haline getirdiğini, 1993 yılında vefatı ile birlikte her iki taşınmazı mirasçılarının bakmaya devam ettiğini, davacıların murisi ile davalılarca yapılan anlaşmaya ve yöresel örf-adetlere göre her iki taşınmazın üzerinde yetiştirilen meyveli ve meyvesiz ağaçların kendi murislerince dikilip yetiştirildiği, bakım masraflarının eşit paylaşıldığını ve ağaçların ürün seviyesine gelmesi halinde 1/2 mülkiyetinin miras bırakanları ...'e ait olduğunu, ancak davalıların haber vermeden her iki parseli de satışa sunduklarını ve bir parseli de sattıklarını, ... 1. Sulh Hukuk mahkemesinin 2004/3 D.... sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını, bilirkişi raporuna göre muhdesatın 1/2'sinin parasal karşılığının 81.494,90 TL olarak belirlendiğini, bir kısım davalıların tanıklar huzurunda bilirkişilerin tespit ettikleri miktarın çok yüksek olduğu ve 15.000 TL vereceklerini beyan ettiklerini, buna rağmen teklif edilen parayı almadıklarını ileri sürerek fazla talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 20.000 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, davacıların murisi ... ile taşınmaz malikleri olan ... Kiğılı ve Necmettin Kiğılı arasında 18.11.1989 ve 8.6.1992 tarihli “Mukavelename” başlıklı iki ayrı sözleşme imzalandığını, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, davacılardan hiçbirisinin davaya esas olan taşınmazlarda ağaçları yetiştirme yönünde çalışmadıklarını, tarafların iradelerinin ağaçlara ortak olmak değil sadece kavak ağaçlarının ¼ ünün rençbere (davacılar murisi) ait olacağı, bunun dışındaki ağaçlarda davacıların hiçbir ... olmadığını, yazılı sözleşme olduğuna göre de yerel teamüllerin uygulanamayacağını, sözleşmelere göre davacıların murisinin ağaç bedellerini ve dikim masraflarını peşinen mal sahiplerinden aldığını, davacıların sözleşme dışında talep edebilecekleri bir şey olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların maliki oldukları iki parça taşınmazın murisleri tarafından yöresel örf ve adete göre zilyet edilerek meyveli ve meyvesiz ağaç yetiştirildiğini, murislerinin vefatı ile taşınmazlara kendilerinin zilyet olduklarını, ne var ki taşınmazlardan birinin davalılarca satılması ve diğer taşınmazın da satılmak istenmesi üzerine taşınmazlar üzerindeki muhdesatın yarısının kendilerine ait olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalılar da davacıların murisi ile yapılmış iki ayrı sözleşmeye dayanarak davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, yazılı sözleşmenin aksinin davacılarca ispatlanamadığı ve sözleşmeye göre alacaklarının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacılar tarafından sözleşme altındaki murislerine ait imzaya itiraz edilmiş, ayrı ayrı yapılan her iki bilirkişi incelemesi ile sözleşmelerdeki imzanın davacıların murisine ait olup olmadığı belirlenememiştir. Hal böyle olunca sözleşme altındaki imzanın davacıların murisine ait olduğu belirlenemediğine göre sözleşmeye üstünlük tanınamaz. Taraflar arasında yazılı başka bir sözleşme de bulunmadığına göre, Mahkemece yörede bu şekilde bir teamül, örf ve adet uygulamasının varlığı araştırılması ve hâsıl olacak neticeye göre hüküm kurulması gerekirken, aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14949, Karar No: 2013/21687, Tarih: 05.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14949 E.  ,  2013/21687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.