muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21569, Karar No: 2015/2901, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21569 E.  ,  2015/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21667, Karar No: 2018/17801, Tarih: 17.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21667 E.  ,  2018/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin İskenderun Kadastro Mahkemesinde devam eden davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalarının aynı kişiler olup, olmadığı tespit edilerek farklı kişilerse, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün bozmanın niteliğine göre sair yönler incelenmeksizin açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42461, Karar No: 2018/1316, Tarih: 24.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/42461 E.  ,  2018/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Tıp Merkezi adı altında ... Girişim Sağlık Hizmetleri Elek.Teks.Gıda. San. Tic. Ltd. Şti' de 2007 yılından itibaren çalıştığını, işyerinin ... sicil numarası ile 18.12.2009 tarihinde ... Hastanesine dönüştüğünü, iş sözleşmesinin 18.05.2012 tarihinde tek taraflı olarak sonlandırıldığını, müvekkilinin kurumda hafta tatili, genel tatil ve bayram tatillerinde çalıştığını, işverenin bu çalışmalara ilişkin belgeleri ve nöbet çizelgelerini kendisine vermediğini, mesai saatlerine bağlı kalmadan çalıştığını ve fazla çalışmalarının ödenmediğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığını, davalı şirket ile banka arasında imzalanan maaş anlaşması sebebiyle bankaca verilen promosyon ücreti dikkate alınarak maaşının eksik yatırıldığını, bu sebeple 2010 tarihinden önce ödenmesi gereken 300 TL maaş alacağının bulunduğunu beyan ederek, gece çalışma ücreti farkı alacağı, ulusal bayram ve genel tatil günleri için ödenmesi gereken ücret farkı alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti ile eksik maaş ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıyı iş yerine uyum sağlamaması ve işverenin vermiş olduğu görev ve talimatları yapmaması üzerine işten çıkardıklarını, iş yerinde fazla çalışmanın olmadığını, fazla çalışma yapan personele ertesi gün izin kullandırdıklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine, Dairemizce "Dosya içeriğinden davacının kaloriferci ve temizlik elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ısınma ihtiyacının bulunmadığı ve kalorifer kazanının yakılmadığı yaz aylarında davacının fazla mesai yaptığı düşünülemez. Oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz ve kış dönemine ilişkin çalışma saatlerinin aynı olduğu tespitine göre hesaplama yapılmıştır. Kurumlar ve zabıta aracılığı ile kaloriferlerin yakılmadığı yaz aylarının tespit edilerek fazla mesai hesabında o ayların dışlanması suretiyle hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak ilgili yerlere müzekkere yazıldıktan sonra yeniden yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece uyulan bozma ilamında, kurumlar ve zabıta aracılığı ile kaloriferlerin yakılmadığı yaz aylarının tespit edilerek fazla mesai hesabında o ayların dışlanması suretiyle hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında ilgili dönemin dışlanıp dışlanmadığı Mahkemece re'sen yapılan hesaplamaya göre denetlenemediğinden; hesap bilirkişisinden bozma ilamımız doğrultusunda denetime elverişli raporla sonuca gidilmesi gerektiği görülmekle, denetime açık ek rapor alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16785, Karar No: 2016/1970, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16785 E.  ,  2016/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ... için yoksulluk nafakasının 250 TL'den 500 TL'ye, davacı(kızı) ... için yardım nafakasının 150 TL'den 300 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının gelirinde azalma olduğundan bahisle, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine, iştirak nafakasının 150 TL'den 225 TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, tarafların müşterek çocuğu ... için boşanma davası sırasında 150 TL iştirak nafakasına karar verilmiş ise de, bu davada davacı ...'nin ... Üniversitesinde öğrenci olması ve dava tarihi itibariyle(1992 doğumlu) reşit olması nedeniyle nafakanın yardım nafakası niteliğinde olduğu dikkate alınmadan hüküm fıkrasında "iştirak nafakası" ibaresinin yazılması doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yazılı bulunan "iştirak nafakası" ibaresinin silinerek yerine "yardım nafakası" olarak yazılması suretiyle hükmün HUMK'nun 438/ VII.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15542, Karar No: 2016/13422, Tarih: 06.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15542 E.  ,  2016/13422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin 21.01.2015 tarihli asıl kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme 25.03.2016 tarih ve 2013/915 E.-2015/136 K. sayılı  ek karar ile davalının temyiz talebini miktardan reddetmiştir.

Davalı vekili mahkemenin ek kararını temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 741,24  TL olup, karar tarihi itibariyle 2.080.00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından Mahkemenin davalının temyiz isteminin miktardan reddine dair 25.03.2016 tarih ve 2013/915 E.-2015/136 K. sayılı ek kararının HUMK.nun 427/2 ve 432/4. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/657, Karar No: 2008/3426, Tarih: 10.04.2008

5. Ceza Dairesi 2008/657 E., 2008/3426 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/657 E., 2008/3426 K.**

**- CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİ

- TAKDİRİ İNDİRİM NEDENLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden cinsel amaçlı yoksun kılma suçlarından sanık Şahin Fındık'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair G Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2007 gün ve 2006/302 Esas, 2007/182 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 02.04.2008 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ME hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ŞF adına gelen Av. MT huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 16.04.2008 Çarşamaba saat 14.00'e bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçelerde gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın amacı" şeklinde hukuki dayanaktan yoksun ve yasadaki soyut ifadelerin tekrarlanması suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygalanması konusunda yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden red kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10210, Karar No: 2020/1013, Tarih: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10210 E.  ,  2020/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçu bakımından, özel hukuk tüzel kişisi olan elektrik dağıtım şirketi temsilcisinin mahkemece alınan beyanına göre sanığın elektrik direklerinin dibinde hurda olarak durmakta olan demirleri çalmış olduğunun idda olunması karşısında, öncelikle mahalinde keşif icra edilerek eylemin bina dahilinde işlendiğinin belirlenmesi halinde eylemin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı açıktan terkedilmiş ise TCK’nın 30.maddesinin uygulanıp uyuglanmaycağının tartışılması şayet terkedilmiş olmadığı ancak açıktan çalındığının anlaşılması halinde ise bu kez hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçu bakımından ise sanığın adet gereği açıkta bulunan yol tabelasını çalmış olduğunun anlaşılması karşısında eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Mağdur ...’na ait suça konu tabelanın çalındığı yerin denetime olanaklı araştırılarak sonucuna göre teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18178, Karar No: 2025/2624, Tarih: 11.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/18178 E.  ,  2025/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına,

2. Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, incelemenin eksiksiz yapılarak karar verildiğine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2346, Karar No: 2012/21388, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2346 E.  ,  2012/21388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1- Sosyal Güvenlik Kurumu vek.Av.... Ergün

:2- ... vek.Av....

Davacı, murisi davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının ve geçirdiği kazanın iş kazası olmadığının tescil işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı şirket fabrikasının çatı onarımı işi sırasında vefat eden Ferhat Karaman'ın uğradığı kazanın kendileri bakımından iş kazası olmadığının ve ...'ın kendi işçisi olmadığının davalı şirketin işçisi olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık ...'ın ölmesi olayının davacı yönünden iş kazası olup olmadığı yönündedir. Uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için de öncelikle ölenin kimin işçisi olduğunun belirlenmesi gerekir.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması ( hizmet akdi ile çalışması) 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, olayın geçtiği davacılara ait fabrikanın Kurum tarafından işyeri olarak 1120647 sicil numarası ile 28.12.2005 tarihinde re'sen tescil edildiği, davacı şirketin çatı onarımı işi için ölen ...'ın kayınbiraderi olan ...ten fiyat teklifi aldığı, davalı şirketin davacı Yapı Merkezi Prefabrikasyon AŞ adına atermit levha, oluklu levfa gibi yapı malzemelerinin satışına ilişkin iki adet fatura düzenlediği, davacı şirketin ise davalı şirket adına iki adet tahsilat makbuzu düzenlediği ve yine davalı şirket emrine iki adet çek tanzim ettiği, çeklerden birinin ...in eşi ve ölen ...'ın kardeşi ... tarafından bankaya ibraz edildiği, çatı onarımı işi için davacı şirket ile davalı İzo-As İzolasyon Çatı Kaplama ve Asma Tavan Mlz. Pazarlama Taah. Ltd. Şti. arasında 14.12.2005 tarihli sözleşmenin tanzim edildiği, ancak sözleşmenin ... tarafından imzalandığı ve davalı şirketin ibraz ettiği imza

sirkülerinden ...in davalı şirket ile herhangi bir bağının bulunmadığının görüldüğü, tanık olarak beyanları alınan ... ve çatı onarımı işinin diğer çalışanı ... ve davacı şirket adına sözleşmeyi yapan ...'ın beyanlarından; davacı şirketin çatı onarım işini ...in üstlendiği ve olay günü ölen ... ile birlikte çatı onarım işi için davacıların fabrikasına geldikleri ve onarım sırasında ...'ın çatıdan düşerek hayatını kaybettiği anlaşılmaktadır.

Davacı; ölenin, kendi işçisi olmadığını, davalı şirket işçisi olduğunu iddia etmektedir. Tüm dosya kapsamından ölen işçi ile davacı şirket arasında hizmet akdi ilişkisinin olmadığı, davacı ile çatı onarım işini yapmak üzere anlaşanın ... olduğu ve ölenin de ...in işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacının davalı şirketin işçisi olduğunun kabulü mümkün olmasa da davanın reddi ile ölenin davacının işçisi olduğunu kabul etmek de isabetsizdir. Zira davacı yönünden olayın iş kazası olmadığı ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.