muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13284, Karar No: 2013/17014, Tarih: 07.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13284 E.  ,  2013/17014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.03.2013 gün ve 2012/27420 Esas - 2013/3789 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.03.2013 gün 2012/27420 esas, 2013/3789 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalıp, kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11922, Karar No: 2014/8022, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11922 E.  ,  2014/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Sanık ...’in alınan savunmasında suç saatinde olayların geçtiği mahallede bulunduğunu kabul etmesi, sanığın yeni aldıkları araçla babası Yusuf ile birlikte ikamet ettikleri Yıldırım ilçesinden Gölcük ilçesine ziyaret amacıyla gitmekte oldukları sırada Terminale daha kestirme diye katılanın ikamet ettiği Demirtaş mahallesine girmeleri,sanığın marketten sigara ve su alacağım diyerek araçtan ayrılması,babası ...un ise aracı trafiğe engel olmamak için dar bir sokağa parketmesi, marketten dönünce yola devam etmeleri,ancak araç yolda bozulunca bu araçla uzun yola gidemeyiz deyip aynı araçla ikametlerine tekrar dönmeleri şeklindeki savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması,tanık ...’ın sanık ...’i yalnızca katılan ve ailesinin ikamet etmekte oldukları binanın bahçe kapısından çıkarken çok yakından görerek ve ayrıntılı eşgal bilgilerini de vererek jandarmada kesin olarak teşhis etmesi,diğer tanık ...’ün de kendi aracının yanında park halinde olan sanığa ait aracı yakından incelemesi, sanık ...’in bir süre sonra tek başına tanık İbrahim de aracının başında olduğu sırada gelerek aracına binip gitmesi, tanığın 10 dakika kadar sonra da katılanın evinin önünde toplanan kalabalıktan hırsızlık olduğunu öğrenmesi ve aynı şekilde jandarmada sanığı kesin olarak teşhis etmesi, sanığın teşebbüs halinde iken yakalanamadığı için ayağındaki ayakkabının aynı olmamasının sanığın suçları işlemediğine dair kuşku yaratacak mahiyette bulunmaması, hususları kül halinde nazara alındığında sanık ...’in yüklenen suçları işlediğine ilişkin yeterli, hukuka uygun ve kuşkudan uzak delillerin bulunduğu gözetilerek suç konusunun önem ve değeri de gözetilip ceza tayini gerekirken delil yetersizliği gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5564, Karar No: 2014/8719, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5564 E.  ,  2014/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/20941, Karar No: 2015/2865, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20941 E.  ,  2015/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6657, Karar No: 2010/8957, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6657 E.  ,  2010/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15516, Karar No: 2015/42744, Tarih: 09.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/15516 E.  ,  2015/42744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/372943

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/493 (E) ve 2014/213 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yeterli mali gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık B.. G..'den alınmasına hükmedilmesi,

2-Yargılama giderinin tahsiline ilişkin hükümde sanık Ö.. O..'in isminin yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. O.. ve B.. G.. savunmanları ile sanık B.. G..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık B.. G.. hakkında hükmolunan “114,00 TL zorunlu müdafii gideri” ile “Yakup Emre Çenet” isminin çıkarılarak yerine, sanık "Ö.. O.." isminin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1435, Karar No: 2018/1156, Tarih: 20.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/1435 E.  ,  2018/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, tehdit

HÜKÜM : Dolandırıcılık ve tehdit suçundan beraat, resmi belgede sahtecilik suçundan dava zamanaşımı nedeni ile düşme

Sanık hakkında dolandırıcılık ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümleri, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen dava zamanaşımı nedeni ile düşme kararı, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, Almanya’da yaşayan eniştesi olan katılandan 1997 yılından itibaren sürekli borç para aldığı, daha sonra ortak olarak 1998 yılında ... Kauçuk şirketini kurdukları, şirkette kullanmak üzere farklı tarihlerde toplam 105.943 Alman markının katılan tarafından sanığa gönderildiği, sanığın bu paraları kendi şahsi işlerinde harcadığı, yine sanığın 18/04/2002 tarihinde şirketin adresinin değiştirildiğine ilişkin sahte karar oluşturarak, katılan adına imza attığı ve bu kararı da Ankara ... Noterliği’nde onaylattığı, ayrıca katılanın yurt dışından kesin dönüş yapması üzerine sanığın şirketin prim ve vergi borcu olduğunu söyleyerek yine 50.000 TL ve 30.000 TL miktarında ki paraları aldığı, fakat bu paraları da şahsi işlerinde kullandığı, sanığın bir süre sonra katılanı şirkete sokmadığı gibi şirket hissesini de katılana vermediği, katılanın bu paraların ödenmesi için sanığa ihtarname çekmesi üzerine de katılanın 18/12/2009 tarihinde müştekiye "ne benden ne de şirketten para isteme, yoksa sana dünyayı dar ederim, seni yaşatmam öldürürüm" vb sözlerle tehdit ettiği, şirket hesapları üzerinde inceleme yapılmak üzere istenildiğinde de karar defterinin kaybolduğunu bildirerek karar defterini de ibraz etmediği, sanığın bu surette dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediğine, gönderilen paraların katılanın sahibi olduğu kooperatif aidatlarına ilişkin olduğuna, sahte imza atmadığına, katılanın halen şirket ortağı ve yetkilisi olduğuna, şirket hissesinin devri için katılanın kendisinden para almasına rağmen buna yanaşmadığına, tehdit etmediğine” yönelik istikrarlı savunmaları ve tanık beyanları karşısında, taraflar arasındaki şirkete ödendiği iddia olunan paraların geri verilmemesi şeklindeki ihtilafın hukuki mahiyette bir anlaşmazlık olduğu ve bu itibar ile dolandırıcılık suçunun yasal unsurları gerçekleşmediği, tehdit suçu açısından da sanığın cezalandırılmaları için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, ayrıca noter onayının belgeleri resmi evrak haline dönüştürmeyeceği, dolayısıyla sanığa isnat olunan özel belgede sahtecilik suçunun işlendiği tarih olan 18/04/2002 tarihinden sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece verilen beraat hükümleri ile zamanaşımı nedeni ile düşme kararında her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19227, Karar No: 2018/4521, Tarih: 26.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19227 E.  ,  2018/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili şirketin davalıdan aldığı mallara karşılık çekler verdiğini, davalı tarafın ise kestiği faturalarla ilgili ... Vergi Dairesince taraflarına yapılan bildirim sonucu davalı hakkında olumsuzluklar olduğu gerekçesiyle davalı firmaya isabet eden 19.795,72 TL KDV’nin haksız iade-mahsuptan dolayı tarhiyat yapılması nedeniyle müvekkili şirketin ödemek zorunda kaldığı 22.046,00TL’nin tahsiline yönelik davalı aleyhine ... . İcra Müdürlüğü’nün 2012/2221 Es. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece, yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı tarafından mal alışında bulunduğu davalı şirkete isabet eden KDV mahsubunun yapılmadığından dolayı zarara uğradığı iddiasıyla dava açılmış ise de; davacının dava konusu vergi cezasının kaldırılması istemli davasını Maslak Vergi Dairesi’ne yöneltmesi gerektiği gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada davalıdan almış olduğu mala karşılık kesilen fatura nedeniyle vergi borcundan dolayı mahsubun usulsüz olduğu gerekçesiyle vergi dairesince ceza kesildiği ve bu nedenle meydana gelen zararının davalıdan tahsilini talep etmektedir. Davalı ise kendisinin kesmiş olduğu faturalarla ilgili herhangi bir usulsüzlük olmadığını savunmaktadır. Mahkemece meydana gelen zararda davalının hukuki sorumluluğu olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma yapılmadığı gibi bu konuda konusunda uzman bilirkişiden rapor da alınmamıştır. Ayrıca davalının ticari defterlerinin de vergi dairesince incelemede olduğu anlaşılmış olup, inceleme sonucunun akıbeti de araştırılmamıştır. Şu halde mahkemece yapılacak iş, davalının ticari defterlerine ilişkin vergi dairesince yapılan araştırmanın akıbeti sorularak, vergi konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla tarafların ticari defter ve belgeleri incelettirilerek, vergi dairesi tarafından davacıya kesilen cezadan dolayı davalının hukuki sorumluluğu bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2145, Karar No: 2025/7670, Tarih: 07.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2145 E.  ,  2025/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/274 E., 2024/411 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babası ...'ın 04.04.2003 tarihinde vefat ettiğini, eşinden aldığı aylığın yanı sıra ölen babasının ölüm tarihinden itibaren hem babasının hem de eşinin maaşlarına hak kazandığını, buna rağmen davalı Kurumca yalnızca eşinden dolayı dul aylığı bağlandığını, oysa davacının muris babası ...'ın da maluliyet geliri ile emekli aylığı aldığını, ancak davacıya eşinden almakta olduğu dul aylığı sebebiyle bu aylık ve gelirin davacıya bağlanmadığını, davalı Kurumun 02.07.2011 tarihli cevabı ile talebinin reddedildiğini belirterek babasından dolayı ölüm aylığına ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla babası ...'dan meslek hastalığı sebebiyle gelir bağlanmasını, 02.07.2011 tarihinden itibaren bağlanması gereken maaştan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10,00 TL'sinin ölüm tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; hem eşinden hem de ana-babasından aylığa hak kazanan kız çocuklarına yüksek olan aylığın ödenmesine ilişkin hüküm gereğince Kurum işleminin yerinde olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.11.2015 tarihli kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının babasından dolayı ölüm geliri bağlanmasına ilişkin talebinin reddine dair Kurum işleminin iptali ile davacının babası ...'dan dolayı 01.10.2008 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, tarafların ortak talebi doğrultusunda 10,00 TL'lik eda talebinde ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

Mahkemenin 24.11.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairece; "... Eldeki davada ise, davacının talebinin açıkça 02.07.2011 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanmasına yönelik olmasına rağmen, mahkemece daha önceki bir tarih olan 01.10.2008 tarihinden itibaren gelire hak kazanıldığına dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

Mahkemenin 24.11.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairece; "... Eldeki davada ise, davacının talebinin açıkça 02.07.2011 tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanmasına yönelik olmasına rağmen, mahkemece daha önceki bir tarih olan 01.10.2008 tarihinden itibaren gelire hak kazanıldığına dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-10.11.1994 tarihinde vefat eden 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan eşi üzerinden ölüm geliri ve ölüm aylığı alan davacının, babası...’in 04.04.2003 tarihinde vefatından sonra bu davayı açtığı anlaşılmış, ölüm geliri bakımından, davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi delaletiyle 506 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi olup, anılan maddede, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün %50 veya daha fazlasını kaybederek sürekli iş göremezlik geliri almakta iken ölenlerin de ölümün maluliyete esas olan iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın hak sahiplerine gelir bağlanacağı hükme bağlanmıştır. Ne var ki davacının babası...’in meslek hastalığı nedeniyle kazanma gücü kaybının %44 olarak belirtilmesi karşısında, 506 sayılı Kanun kapsamında davacıya ölüm geliri bağlanması için yasal şartların gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 20/3 maddesinin "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmü karşısında, sigortalılar lehine yapılan bu düzenleme nedeniyle, davacının bu madde ve 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesindeki hükümlere göre ölüm gelirine müstahak olup olmadığı hususunun irdelenmesi gerekli olup, anılan 34 üncü maddede sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kızlarına ölüm aylığı bağlanabilmesi, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmama veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olma koşullarına bağlanmış, aynı şekilde “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54 üncü maddede ise bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.