muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3044, Karar No: 2019/4519, Tarih: 22.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3044 E.  ,  2019/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-a, 35, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 22/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5337, Karar No: 2025/3712, Tarih: 26.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/5337 E.  ,  2025/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2696 E., 2021/2806 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 22.10.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9346, Karar No: 2025/5231, Tarih: 08.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9346 E.  ,  2025/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/723 E., 2024/1584 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 44. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/554 E., 2023/699 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalının 20.08.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: her ne kadar davacı vekili tarafından husumet Milli Savunma Bakanlığına yönlendirilmiş ise de 31.07.2016 tarihli ve 669 sayılı KHK’nın 106. maddesi uyarınca Gülhane Askeri Tıp Akademisi ve Asker Hastanelerinin Sağlık Bakanlığına devredilmesi nedeniyle davanın Sağlık Bakanlığına yöneltilmesi gerektiğini, 669 sayılı KHK gereğince Milli Savunma Bakanlığının taraf sıfatının kalmadığını, bu nedenle müvekkili ... açısından davanın husumet yokluğundan reddinin gerektiğini, davacının dava dışı yüklenici firmaların işçisi olduğunu, çalışanların iş sağlığını ve güvenliğini sağlamakla asıl sorumlu olanın dava dışı yüklenici firma olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Davanın kısmen kabulüne,

1- 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

Davanın kısmen kabulüne,

1- 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ... Bakanlığına bağlı 3. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığına ait iş yerinde, yemek hazırlama ve sunma hizmetinin yanı sıra temizlik hizmetinin ifasını da üstlenen .... A.Ş. bünyesinde aşçı yardımcısı olarak çalışırken, 20.08.2014 tarihinde erat yemekhanesinde buzdolabının üzerindeki içinde yağ çözücü bulunan gıda analiz şişesi içindeki sıvıyı limon suyu zannederek içmesi sonucu yaralanması suretiyle iş kazası meydana gelmiş olduğu, istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara 47. İş Mahkemesinin 2021/120 Esas 2021/38 Karar sayılı kararı ile kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin %20, dava dışı alt işveren ... A.Ş.'nin %60, davacı işçinin %20 oranında kusurlu olduğunun ve davacının iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %10,2 olduğunun tespit edildiği, yine BAM kararı ile davalı Bakanlığın, davaya konu edilen iş kazası nedeniyle meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olduğunun kesinleştiği, davalı tarafın husumet itirazının yerinde olmadığı, davalı tarafça yargılama aşamasında davanın ihbarı talebinde bulunulmadığı, olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu, davacının olay nedeni ile sürekli iş göremezlik kaybının oluştuğu, davacının gırtlak bölgesinin içtiği asit sebebiyle bir daha düzelmeyecek bir biçimde yanmış ve harap olması, tedavi süreci devam etmekte olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile paranın satın alma gücü birlikte dikkate alındığında, davacının uğradığı manevi zararın giderilmesi için 100.000,00 TL manevi tazminatın makul olduğu ve manevi tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verildiği, Mahkemece verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1) b) 1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Müvekkilinin davaya konu iş kazası sonucunda astım - bronşit, alerjik astım, ağır uyku apnesi sendromu, yemek borusu, mide bağırsak harabiyetinden dolayı ömür boyu ayda 40-50 şişe şurup ve ilaç kullanarak hayatını idame ettirerek yaşayacak olduğunu, sürekli iş görmezlik oranı %10,2 olarak tespit edilmiş olsa da bu oranın gerçek maluliyetini yansıtmadığını, psikolojik olarak maluliyetinin çok daha yüksek olduğunu, gırtlak bölgesi içtiği asit sebebiyle bir daha düzelmeyecek bir biçimde yanmış ve harap olmuş, tedavi süreci devam etmekte olup yanan tahrip olan bölgenin iyileşme olasılığının da bulunmadığını, aşçılık mesleğini eskisi gibi icra etmek bir yana günlük yaşamındaki insani ihtiyaçlarını dahi karşılarken zorluk çekmekte olduğunu, kaldı ki davacıyı işten çıkardıklarını, manevi tazminat miktarının düşük olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Mahkemece husumet, zamanaşımı ve diğer itirazlarının dikkate alınmamış olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü süreler geçirilmiş olduğundan davanın süre yönünden reddi gerektiğini,

b. Davanın 669 sayılı Kanun gereğince Sağlık Bakanlığına yönlendirilmesi ve müvekkili Bakanlık açısından davanın husumet yokluğundan reddinin gerekmekte olduğunu, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, 669 sayılı KHK gereğince Sağlık Bakanlığına tüm bilgi ve belgeler devir yapılmış olduğundan müvekkili Bakanlık nezdinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından dosyaya ibraz edilememiş olduğunu, davacının dava dışı yüklenici firmaların işçisi olduğunu, ihale makamı olan İdare ile fiili ve hukuki hiçbir bağları bulunmadığını, asıl sorumlunun dava dışı yüklenici firma olduğunu, ... ile davacının çalıştığı firma arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın, davacının nezdinde çalıştığı ve meydana gelen kazanın yaşandığı firma olan dava dışı Avira Gıda İnş. Araç Kiralama Taah.A.Ş.-Tam Sofraya ihbar edilerek gerekli tüm bilgi ve belgelerin toplanarak hüküm kurulması gerektiğini,

c. İş kazasında dava dışı Konyaaltı Belediyesi ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin de kusurunun bulunduğunu,

d. Hükmedilen tazminat tutarının fahiş olduğunu,

e. Alacağa işletilen faizin türü ve başlangıç tarihi yönünden de Mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

d. Hükmedilen tazminat tutarının fahiş olduğunu,

e. Alacağa işletilen faizin türü ve başlangıç tarihi yönünden de Mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

b.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

c.Dosya içeriğine göre, temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/361, Karar No: 2010/518, Tarih: 20.10.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/4-361 E.  ,  2010/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

Taraflar arasındaki  “Ayıplı Mal” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.05.2008 gün ve 2005/487 E.-2008/309 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 18.12.2008 gün ve 2008/14006-2008/15405 sayılı ilamıyla;

(...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davacı tarafından ortaya çıkan ayıp nedeniyle araç bedelinin yasal faiziyle tahsiline, olmadığı takdirde aynı misliyle değiştirilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece araç bedeline taşıt kullanım vergileri dahil dava tarihinden geçerli yasal faiziyle tahsiline ayıplı malın üretici davalıya iadesine karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre hükme dayanak yapılan bilirkişi heyet raporuna göre araçta meydana gelen ve süreklilik arz eden arızaların üretimden kaynaklandığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Mahkemece Tüketicinin Korunması Kanunu uyarınca araç bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Araç satım tarihi ve sonraki yıllara ait taşıt kullanım vergilerinin de davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Araç bedeli olarak satım tarihindeki fatura bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırılık oluşturduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davalıya iadesine karar verilen malın kullanılmış olması nedeniyle davacının da fayda elde ettiği gözetilerek, faizin başlangıç tarihinin aracın iade tarihi olarak kabulünde zorunluluk vardır. Anılan yönün gözetilmemiş olması da doğru olmamış, kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ayıp nedeniyle araç bedelinin yasal faiziyle tahsili, olmadığı takdirde aynı misliyle değiştirilmesi istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ayıp nedeniyle araç bedelinin yasal faiziyle tahsili, olmadığı takdirde aynı misliyle değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, “dava konusu aracın imalat hatalarından kaynaklanan gizli ayıplı bir araç olup, davalı Şirketin tüketicinin tercihini karşılamak zorunda olduğu, bu itibarla 19.215,87 YTL fatura bedeli ile taşıt satın alınırken davacının ödediği 6.658,99 YTL zorunlu vergi toplamı 25.874,86 YTL nin davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle “davanın kısmen kabulü ile dava konusu aracın davalı şirkete iadesine, aracın faturada yazılı bedeli ve satın alınma sırasında ödenen vergiler tutarı toplamı 25.874,86 YTL’nin 24.05.2005 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” dair verdiği karar, Özel daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, bozma ilamının 2. bendinde yer alan ve “Araç satım tarihi ve sonraki yıllara ait taşıt kullanım vergilerinin de davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp, araç bedeli olarak satım tarihindeki fatura bedeline hükmedilmesi gerektiğine” işaret eden bozma gerekçesine direnilmiş, bozma ilamının 3. bendinde yer alan ve “faizin başlangıç tarihinin aracın iade tarihi olarak kabulü gereğine” değinen bozma gerekçesine ise uyulmuştur.

1) Yerel Mahkemece, bozma ilamının 2. bendinde yer alan ve “Araç satım tarihi ve sonraki yıllara ait taşıt kullanım vergilerinin de davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp, araç bedeli olarak satım tarihindeki fatura bedeline hükmedilmesi gerektiğine” değinen bozma nedenine karşı, “ilk hükümde aracın alım bedeli ile birlikte hükmedilmiş olan verginin, taşıt kullanım vergisi değil aracın alınması nedeniyle tüketici tarafından ödenen zorunlu taşıt alım vergisi olduğu, bu vergilerin sonraki yıllara ait taşıt kullanım vergileri ile bir ilgisi bulunmadığı, aracın tüketici tarafından kullanılması ile ilgili masraf belgesinin bozmaya konu olan kararda araç bedeline dahil edilmediği, aracın ayıplı çıkması nedeniyle iadesi sonrasında yeniden alınacak araç için de ödenmesi kaçınılmaz olan taşıt alım vergisinin araç bedeli olarak iade edilmemesi halinde tüketicilerin zarara uğrayacağı” gerekçesiyle direnilmiştir.

Gerçekten, 23.02.2000 tarihli vergi dairesi alındı makbuzlarında yazılı bulunan vergilerin, Taşıt Alım Vergisi olduğu anlaşılmaktadır. Yerel Mahkemenin bozulan ilk kararında, çekişme dışı 13.725,62 TL araç çıplak bedeli ile 5.490,25 TL KDV nin yanı sıra, 6.658,99 TL zorunlu taşıt alım vergisinin hüküm altına alındığı ve bunun, aracın satın alınması sırasında ödenen vergiler tutarı olduğunun hükümde ayrıca gösterildiği açıktır.

Gerçekten, 23.02.2000 tarihli vergi dairesi alındı makbuzlarında yazılı bulunan vergilerin, Taşıt Alım Vergisi olduğu anlaşılmaktadır. Yerel Mahkemenin bozulan ilk kararında, çekişme dışı 13.725,62 TL araç çıplak bedeli ile 5.490,25 TL KDV nin yanı sıra, 6.658,99 TL zorunlu taşıt alım vergisinin hüküm altına alındığı ve bunun, aracın satın alınması sırasında ödenen vergiler tutarı olduğunun hükümde ayrıca gösterildiği açıktır.

Hal böyle olunca; Mahkemece verilen ilk kararda, Özel Daire bozma ilamında işaret edilen “araç satım tarihi ve sonraki yıllara ait taşıt kullanım vergilerine” değil, taşıt alım vergisine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmedilen verginin niteliğine ilişkin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Mahkemece hükmedilmiş bulunan taşıt alım vergisinin araç bedeline dahil edilip edilmeyeceği yönünden işin esası incelenmediğinden, bu yönden inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

2) Bozma ilamının 3 numaralı bendinde yer alan ve “faizin başlangıç tarihinin aracın iade tarihi olarak kabulü gereğine” işaret eden bozma nedenine uyularak oluşturulan yeni hüküm Özel Dairece incelenmediğinden; yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle direnme uygun bulunduğundan, taraf vekillerinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

2- (2) numaralı bentte yazılı nedenden dolayı uyulan kısım yönünden taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

20.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15729, Karar No: 2015/4351, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15729 E.  ,  2015/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2697, Karar No: 2015/5442, Tarih: 03.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2697 E.  ,  2015/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2013/236-2014/998

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti, müdahalenin önlenmesi ve tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı ve davalılardan H.. D.. arasında geçerli bir kira sözleşmesi var olmasına rağmen kiralayan-davalı Hürrem'in aynı kiralanan için diğer davalılarla yasaya aykırı ve tazminat hakkı doğuran ikinci bir sözleşme yapıp yapmadığının tespiti ile;Kiralanan kokoreç dükkanı ile üst katta bulunan daireye davalılar S.ve E.ın yaptığı müdahalenin kira sözleşmesine dayalı hak nedeniyle önlenmesine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL zararın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemidir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, olayda M.K 984 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamasına karşın diğer gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin devir alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı taraf dava konusu kokoreç dükkanını M. T. isimli şahıstan 27.000 TL bedelle devraldığını , devretmek üzere ise 37.000 TL karşılığında davalı Sabri ile anlaştığını bu miktarın 11.000 TL'sinin ödenmesi için adı geçen davalıdan senet aldığını, bu hususta ayrıca alınan 10.000 TL miktarında senet daha bulunduğunu ,bununla birlikte adı geçen davalının kalan 16.000 TL için de dava dışı M. E.'la anlaştığını ancak davalının verilen senetlerin karşılığını ödemediğini beyan etmiş;Davalı S.A. ise devir konusunda davacı ile 30.000 TL üzerinden anlaştıklarını,davacının tarafınca M. E.'a yapılan 17.000 TL ödemeyi kabul ettiğini ,bunun yanısıra davacıya 2.000 TL nakit ödeme yaptığını ve kalan 11.000 TL için de senet verdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davacı yan, kiralanan dükkanı 37.000 TL karşılığında devretmek üzere davalılardan Sabri ile anlaştığını,bu miktarın 11.000 TL ve ayrıca 10.000 TL'sinin ödenmesine yönelik davalı tarafından verilen senetler bulunduğunu, bu alacağın tazminini talep ettiğini bildirmesine ve ayrıca davalı Sabri'nin de bu konuda vermiş olduğu ikrar niteliğinde beyanları karşısında Mahkemece devir bedeli hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu konu irdelenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davacı yan, kiralanan dükkanı 37.000 TL karşılığında devretmek üzere davalılardan Sabri ile anlaştığını,bu miktarın 11.000 TL ve ayrıca 10.000 TL'sinin ödenmesine yönelik davalı tarafından verilen senetler bulunduğunu, bu alacağın tazminini talep ettiğini bildirmesine ve ayrıca davalı Sabri'nin de bu konuda vermiş olduğu ikrar niteliğinde beyanları karşısında Mahkemece devir bedeli hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu konu irdelenmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.