muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3966, Karar No: 2025/2309, Tarih: 10.04.2025

.12.2021 tarihli genel kurul kararlarının ...’nin şirketi münferiden tek imza ile temsil ve ilzama yetkili olduğuna dair 4. maddesinin iptal edilmesi gerektiğini, 14.12.2021 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının 5. maddesi ile müvekkillinin 35.000,00 TL olan huzur hakkının itirazlarına rağmen gerekçesiz biçimde 20.000,00 TL’ye indirildiğini, şirket yönetim kurulu başkan vekilliğine ...’un atanmasına dair 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu kararının 1. maddesinin iptalini /hükümsüzlüğünün tespitinin gerektiğini, ...'un hukuka açıkça aykırı olan bir yönetim kurulu toplantısında alınan kararla yönetim kurulu başkan vekilliğine getirilmesinin kötü niyetin çok açık ifadesi olduğunu, şirket muhasebe çalışanı olan ...’un, mezkur yönetim kurulu toplantısında yönetim kurulu başkan vekilliğine atanmakla kişisel menfaat sahibi olacağı çok açıkken kendisinin yönetim kurulu başkan vekilliğine atanmasına ilişkin müzakere ve oylamaya katılmasının kanuna açıkça aykırı olduğunun göz ardı edildiğini, ...’un müzakereye ve oylamaya katılma yasağının uygulanmış olması halinde ise müvekkilinin toplantıda olmadığı da gözetildiğinde bu görevlendirme için gerekli karar nisabı sağlanamadığından hükümsüz olduğunu, bu nedenle yok hükmündeki genel kurul kararına göre toplanan yönetim kurulunda müzakereye katılma yasağı da ihlal edilerek hukuka aykırı bir şekilde yönetim kurulu başkan vekilliğine seçilmiş olan ...’un yönetim kurulu başkan vekili olarak atanmasına ilişkin yönetim kurulu kararının iptalini talep ettiklerini,14.12.2021 tarihinde yapılan şirket genel kurul toplantısını müteakip müvekkilinin yokluğunda toplanan 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 2 numaralı kararla şirketi ...’nin münferiden tek imza ile ahzu kabz yetkisi de dahil olmak üzere temsil ve ilzama yetkili olduğuna dair ... ve ...’un oylarıyla karar alındığını, bu kararın dürüstlük ve iyi niyet ilkelerine aykırı olarak ...’nin müvekkilini yönetimden uzaklaştırma çabasının bir ürünü olduğunu, alınan bu kararın aynı zamanda müvekkili ile ... arasında 21.01.2021 tarihinde imzalanan “ortaklık ve mutabakat protokolü” başlıklı sözleşmeye de aykırılık taşıdığını, bahse konu sözleşmenin “Tarafların Yetkileri ve Sorumlulukları” başlıklı 4. maddesinin d fıkrasına göre taraflar şirket işlemlerinde imza yetkileri doğrultusunda çift imza ile hareket edeceğini ve dilediklerinde sınırları müştereken kararlaştırılarak yetki devri yapabileceklerini, bahse konu sözleşmenin her ne kadar müvekkili ve ... arasında imzalanmış bir sözleşme olmakla birlikte 14.01.2021 tarihli şirket genel kurul tutanağının 7. maddesinden de anlaşıldığı üzere şirketin bu sözleşmenin tarafı halinde olduğunu, bu nedenle 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında 2. madde ile ...’nin şirketi münferiden tek imza ile temsil ve ilzama yetkili olmasına dair ... ve ...’un oylarıyla alınan kararın da iptal edilmesi gerektiğini, şirketin 01.02.2022 tarihinde yapılan yönetim kurulu toplantısında müvekkili ve ..

... arasında imzalanmış bir sözleşme olmakla birlikte 14.01.2021 tarihli şirket genel kurul tutanağının 7. maddesinden de anlaşıldığı üzere şirketin bu sözleşmenin tarafı halinde olduğunu, bu nedenle 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında 2. madde ile ...’nin şirketi münferiden tek imza ile temsil ve ilzama yetkili olmasına dair ... ve ...’un oylarıyla alınan kararın da iptal edilmesi gerektiğini, şirketin 01.02.2022 tarihinde yapılan yönetim kurulu toplantısında müvekkili ve ... arasında akdedilmiş 21.01.2021 tarihli sözleşmenin, şirketi bağlamayacağı, bu nedenle bu konuda karar alınmasına gerek olmadığı yönündeki 26. maddesinin iptal edilmesi ve mahkeme farklı kanaatte ise hükümsüz olduğu tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısının 3., 4., 5. maddeleri ile alınan kararların iptaline, 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 1. ve 2. numaralı kararların iptaline, 01.02.2022 tarihli yönetim kurulu toplantısının 26. maddesi ile alınan kararın iptaline, mahkemenin farklı kanaatte olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplantıya katıldığını, hazirun tutanağını imzaladığını, toplantıda bulunduğunu, anasözleşmeye aykırı bir karar alınmadığını, yönetim kurulunun üç kişiden oluşabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının alınan 3, 4 ve 5 numaralı kararların iptalini talep ettiği genel kurul toplantısının çağrısız yapıldığı, davacının çağrısız genel kurula hiçbir itirazın olmadığı, 3, 4, 5, 6 numaralı kararlarda oy kullandığı, 8 numaralı kararın oy birliğiyle alındığı ve son karar olan 9 numaralı kararda da kendisini temsilen muhasebe personelinin istihdam edilmesini talep ettiği, genel kurul toplantısı sonuna kadar toplantıya iştirak ettiği, genel kurulda alınan 3 numaralı kararla yönetim kurulu üye sayısının 3'e çıkarılmasının kanuna ve esas sözleşmeye uygun olduğu, genel kurulda alınan 4 numaralı temsil şekline ilişkin kararın genel kurul tarafından alınması nedeniyle batıl olduğu, genel kurulda alınan 5 numaralı kararda yönetim kurulu üyelerinin huzur haklarının düşürülmesinin kanuna ve esas sözleşmeye uygunluk taşıdığı, 3 ve 5 numaralı genel kurul kararlarında dürüstlük kuralına aykırılık bulunmadığı, davacının iptalini talep ettiği yönetim kurulu kararlarının batıl olmadığı, yönetim yetkisi kapsamında alındıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4 numaralı kararın iptali talebinin kabulü ile; davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4 numaralı kararın iptaline, 3 ve 5 numaralı kararların iptali taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı şirketin 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 1 ve 2 numaralı kararların iptali taleplerinin ve 01.02.2022 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 26 numaralı kararın iptali talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının anılan çağrısız olağanüstü genel kurulun yok hükmünde olduğu yönündeki itirazının yerinde görülmediği, genel kurulun 3 numaralı ve 5 numaralı maddeleri yönünden talebin reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, 4.maddesinde şirketin temsil yetkisine ilişkin karar alındığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 370. maddesindeki “Esas sözleşmede aksi öngörülmemiş veya yönetim kurulu tek kişiden oluşmuyorsa temsil yetkisi çift imza ile kullanılmak üzere yönetim kuruluna aittir. Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır.” düzenlemeye göre temsil yetkisini devretme ve belirleme yetkisinin yönetim kuruluna ait olduğu, TTK’nın 375/1-d hükmü uyarınca müdür veya aynı işleve ait temsilci seçimlerinin münhasıran yönetim kurulunun devredilemez yetkileri arasında sayıldığı, Kanun’da bu konuda bir kaçış klozu öngörülmediğinden, anılan karar butlan ile batıl ise de İlk Derece Mahkemesi tarafından butlanına karar verilmesi gerekirken iptaline karar verilmesinin hatalı olduğu, kararın kamu düzeni yönünden kaldırılması gerektiği, 21.12.2021 tarihli yönetim kurulunun 1 ve 2 numaralı kararları ile 01.02.2022 tarihli yönetim kurulunun 26 numaralı kararlarının iptali yönünden; 21.12.2021 tarihli yönetim kurulundaki 1 numaralı kararın görev dağılımına ilişkin olduğu, anılan kararın TTK'nın 366.maddesine göre yönetim kurulunun yetkisi dahilinde değerlendirildiği, 2. maddesinin temsil yetkisinin bir ortağa devrine ilişkin olduğu, bunun aynı yasanın 367.maddesi gereği mümkün olduğu, anılan kararların oy çokluğuyla alındığı, yine 01.02.2022 tarihli yönetim kurulunun 26 numaralı kararının da şirketin taraf olmadığı sözleşmeye ilişkin olması nedeniyle yönetim kurulunca bir değerlendirme yapılmamasının da yerinde görüldüğü TTK'nın 391. maddesindeki batıl kararlardan olmadığı gibi aynı yasanın 445.maddesindeki kanun veya esas sözleşme hükümlerine ve özellikle dürüstlük kuralına aykırılık da bulunmadığından bu maddelerin iptali talebinin reddinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun açıklanan nedenlerle esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kamu düzeni yönünden kısmen kabulüne, yerel mahkemenin kararının kamu düzeni gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4 numaralı kararın batıl olduğunun tespiti ile butlanına, davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 3 ve 5 numaralı kararların iptali taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı şirketin 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 1 ve 2 numaralı kararların iptali taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı şirketin 01.02

.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 4 numaralı kararın batıl olduğunun tespiti ile butlanına, davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurul toplantısında alınan 3 ve 5 numaralı kararların iptali taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı şirketin 21.12.2021 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 1 ve 2 numaralı kararların iptali taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı şirketin 01.02.2022 tarihli yönetim kurulu toplantısında alınan 26 numaralı kararın iptali talebinin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin 14.12.2021 tarihli genel kurulunda alınan 3,4 ve 5 numaralı kararların, 21.12.2021 tarihli yönetim kurulunda alınan 1 ve 2 numaralı kararın ve 01.02.2022 tarihli yönetim kurulunda alınan 26 numaralı kararının batıl olduğunun tespiti ve alınan kararların iptali istemine dayanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 10.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/342, Karar No: 2011/1148, Tarih: 01.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/342 E.  ,  2011/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/290001

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KADIKÖY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/04/2010 gün ve 386/418 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 64/2, 450/4, 59, 31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin usule, lehe hükümlerin tam olarak uygulanmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın suça azmettiren olarak katıldığı halde azmettirmeye ilişkin uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi, uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olarak yapıldığından hükümlünün yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı, kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin hüküm fıkrasında gösterilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yargılama giderlerine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında temel cezanın tayin edildiği bölümdeki “82/1-a” ibaresinden önce gelmek üzere “38/1. maddesi yollamasıyla” ibaresinin eklenmesine, 23 TL yargılama giderlerinin hükümlüden alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına, kesinleşen hükümdeki 0.43.75 TL (43.750.000 lira karşılığı olan) yargılama giderinin hükümlüden alınmasına ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10807, Karar No: 2015/12241, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10807 E.  ,  2015/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili ve davalılar işveren ile Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının davalı işverenin sahibi olduğu araçta 01/11/2009 tarihinden, 30/03/2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, ilk olarak davalı işverenin kullandığı araçla ...güzergahlarında muavinlik yaptığını, daha sonra aynı araçta şöförlük yapmaya başladığını, işveren tarafından sigortasının yapıldığı tarihe kadar kesintisiz çalıştığını, bu nedenle 01/11/2009 ile 30/03/2013 tarileri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece 11/01/2010 - 27/04/2012 ile 13/07/2012 – 31/12/2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda; öncelikle davalı işyerinin kapsamı, davacının davalı işyerinde hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, çalışmanın varlığı ve süresi yöntemince araştırılmalı, mahkemece dinlenen tanıkların, davalı işverenin aracı 3.kişiye sattığı ancak aracı işletmeye devam ettiğine yönelik beyanları nazara alınarak, işveren sıfatı ve aracın işletme durumu usulünce tespit edilmeli, davacının, davalı işverenin ... yazıhanesini kullandığı, resmiyette bu işyeri üzerinden çalıştığı ve 27/04/2012 ile 13/07/2012 tarihleri arasında otogara giriş çıkış yapılmadığı ancak...durağından kalkıp Keşan da ...nin yazıhanesine yolcu indirildiğine dair iddiası yöntemince araştırılmalı, otogar yönetimine müzekkere yazılarak tespiti istenilen tarihlerde davacının çalışmalarına ait bilgi ve belgeler celp edilmeli, davacının şöför olarak çalıştığını iddia ettiği araçlara ilişkin trafik ceza bilgileri istenilmeli, davacının muavin olarak çalıştığını belirttiği döneme ilişkin olarak davalı işveren ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı şöförler, muavinler ve diğer çalışanlar, komşu işyeri tanıkları re’sen saptanarak dinlenilmeli, davacının işe başlama ve işten ayrılma tarihi ve uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekili ve davalılar işveren ile Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ...'ya iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4587, Karar No: 2018/7900, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4587 E.  ,  2018/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin sürekli olarak davalı Belediyede çalışmış olmasına karşın ihale alan şirketlerde sigortalı gösterildiğini, davalı Belediyenin asıl işveren diğer davalıların alt işveren olduklarını, davacının, 30.03.2014 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinin ardından değişen yeni yönetimle birlikte 31.08.2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, 31.08.2014 tarihinde iş başı yapmak için işyerine giden davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.