muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7278, Karar No: 2010/9369, Tarih: 07.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7278 E.  ,  2010/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak, rüşvet vermek ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 2007/307 Esas, 2008/407 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafileri ile diğer sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında rüşvet almak suçundan da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesinden ve temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7353, Karar No: 2018/4300, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7353 E.  ,  2018/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7841, Karar No: 2024/9376, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7841 E.  ,  2024/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/495 Esas, 2024/528 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Zile Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.08.2018 Tarihli ve 2018/321 Esas, 2018/455 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... 'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 15.02.2024 tarihli dilekçesiyle sağlık sorunları nedeniyle vasilik kararının kaldırılmasını talep edilmiştir.

Mahkemece, 01.03.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin Velimeşe Mah. ... Sok. No:11 İç Kapı No:2 Ergene/ Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2024 Tarihli ve 2024/495 Esas, 2024/528 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak herhangi bir talebinin bulunmadığı ve vesayet makamının izni de bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunun 406 ncı maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin vasilik kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Zile Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Zile Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Zile Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Zile Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Zile Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11904, Karar No: 2015/22114, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11904 E.  ,  2015/22114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/910-2014/339

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğuna ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vedeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27381, Karar No: 2015/3058, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27381 E.  ,  2015/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15940, Karar No: 2014/5447, Tarih: 20.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15940 E.  ,  2014/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 13.06.2013 tarih ve 2011/595-2013/349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların müvekkili şirketi ve müdürü olan müvekkili ...'yı yanıltıcı şekilde kötülediğini, müvekkili şirketin, 750.000,00 TL sermayeli ve dünyaca meşhur distribütörlüğünü yapmakta olduğunu, davalıların gönderdikleri fakslardaki kötüleyici ve hakaret içerikli beyanlarının müvekkili şirketin ve müdürü olan ...'nın güvenirliği hakkında kötüleyici, müşterilerin ekonomik davranışlarını ve kararlarını etkileyici ve onları aldatıcı nitelikte bulunması nedeniyle davalıların eylemlerinin TTK'nın 56, 57. Maddeleri delaletiyle 58/1-a maddesi uyarınca haksız rekabet niteliğinde olduğunun hükmen tespitine, saptanan haksız rekabetin önlenip, yasaklanmasına, haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, müvekkili için 5.000,00 TL manevi tazminat, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline; müvekkili ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Saatçi vekili, müvekkilinin herhangi bir yazı yazmadığını ve dosyaya sunulan yazının da imzasız olduğunu, söz konusu yazının yazılı delil başlangıcı bile teşkil etmeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu "... Kimdir?" başlıklı yazının içeriği itibariyle davacıları kötüleyici ve onların ahlaki ve mali durumu hakkında gerçeğe aykırı malumat verme niteliğinden olduğundan haksız rekabete sebebiyet verecek nitelikte olduğu, ancak söz konusu faks yazısının davalı ... Saatçi tarafından hazırlandığı (ve gönderildiği) ile davalı

.../...

-2-

davacıların müşteri ve bayilerine gönderildiği hususlarında kesin bir kanaate ulaşılamadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin davalılardan aleyhine açmış olduğu tazminat davasının atiye terki nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı vekilinin davalılardan aleyhine açmış olduğu tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak,10/3. maddesine göre manevi tazminat davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. Bu nedenle, mahkemece davalı ... yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, hükmün bu yönden bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “Davalılardan lehine takdir edilen 2.400 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan Erhan Saatçi'ye verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davalılardan takdir edilen 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan verilmesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün bu biçimde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2590, Karar No: 2010/16209, Tarih: 27.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2590 E.  ,  2010/16209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ormandan kaçak kum nakletmek eylemi nedeniyle nakilde kullanılan kamyonunun 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 108/4 maddesi gereğince müsaderesine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 8.3.2006 tarihli ve 2005/1415 esas, 2006/238 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.7.2009 tarihli ve 2009/874 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28.01.2010 tarih ve 4570 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2010 tarih ve 2010/23310 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, kabahat teşkil eden çamfıstığı kozalağı nakletme sebebiyle nakil aracının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince zoralımına karar verilemeyeceği gibi, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18/1. maddesine göre, kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ancak kanunda açık hüküm bulunan hâllerde karar verileceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabahat teşkil eden ormandan kum nakletme eylemi nedeniyle nakil aracının TCK'nın 54. maddesi gereğince zoralımına karar verilemeyeceği gibi, Kabahatler Kanununun 18/1. maddesine göre, kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, ancak kanunda açık hüküm bulunan hallerde karar verilebilir. TCK'nın 54. maddesinin kasıtlı suçlara ilişkin olması ve Kabahatler Kanununda olayla ilgili açık hüküm bulunmaması nedeniyle, kum naklinde kullanılan aracın müsadere talebinin kabulüne ilişkin Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin kararı usul ve kanuna aykırıdır. Bu karara yönelik itirazı inceleyen Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın kabulü yerine itirazın reddine karar vermesi nedeniyle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.7.2009 tarihli ve 2009/874 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Buna göre;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.7.2009 tarihli ve 2009/874 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca 07 ... plakalı 1993 model ... marka ticari kamyonun ruhsat sahibi Oğuzoğulları İnşaat Ticaret Nakliyat ve Turizm Limited Şirketi yetkilisine İADESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7183, Karar No: 2009/6361, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7183 E.  ,  2009/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi ( İlk Kademe Belediyesi ) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2261, Karar No: 2020/13793, Tarih: 30.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2261 E.  ,  2020/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 30.04.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanığın müştekinin Lezita isimli lokantada yemek yerken sandalyenin yan tarafına asmış olduğu çantasının içerisinden 50 TL para, kredi kartı, maaş kartı, personel kartı, tiyatro bileti ve nüfus cüzdanın bulunduğu cüzdanı aldığı ve cüzdanın içinden sadece 50 TL’ yi alarak cüzdanı attığı olayda; ekiplerce cüzdanın hangi aşamasında nasıl bulunup şikayetçiye teslim edildiği tutanakla belirtilmemiş ise de; sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde çantanın içinden 50 TL’yi alarak cüzdanı müştekiye ulaşabilecek şekilde bir binanın posta kutusunun yanına koyduğunu ve binayı hatırlamadığını belirttiği ve yine kovuşturma aşamasında şikayetçinin de sanığın savunmasını doğrulamış olması ve sanığın yakınları tarafından da zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında; suça konu cüzdanın soruşturma veya kovuşturma aşamasında mı iade edildiği tespit edilememiş de; suça konu cüzdan yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmadığı ancak sanığın suça konu 50 TL'yi şikayetçiye iade ederek kısmi iadeyi sağladığı, kısmi iadenin hangi aşamada karşılandığını şikayetçinin belirtmediğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadenin soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı karşılandığının şikayetçiden sorularak sanığın kısmi iadeyi soruşturma aşamasında gerçekleştirdiğini tespiti halinde şikayetçiden sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği ve yine sanığın kısmi iadeyi kovuşturma aşamasında gerçekleştirdiğini tespiti halinde ise şikayetçiden kovuşturma aşamasında gerçekleşmiş kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/2-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ile şikayetçinin kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi durumunda kısmi iade soruşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması, kısmi iade kovuşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

3-Tekerrüre esas alınan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarih, 2012/862 esas 2013/252 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suç tarihinden sonra 20/10/2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında yer alan ilamlardan ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2009 tarihli, 2008/1408 esas 2009/1 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.