muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6794, Karar No: 2016/15140, Tarih: 15.12.2016

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , Trt payı ve Enerji fonu bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , iletim bedeli , dağıtım bedeli ,sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve TRT payı ,enerji fon bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2975, Karar No: 2015/4259, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2975 E.  ,  2015/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mümessili olduğu şirketin alacaklı, katılan ... Pazarlama İnş. ve Taah. A.Ş’nin borçlu olduğu 50 bin TL’lik senedi ... Bankası'na ciro ederek kullanmış olduğu krediye teminat teşkil etmek üzere verdiği, şirketin bu durumdan protesto sonucu haberdar olduğu ve şikayetçi olduğu, yaptırılan bilirkişi incelemesinde senet üzerinde bulunan imzanın sanığın eli ürünü olmadığı ancak diğer yazıların eli ürünü olduğunun saptandığı sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul olunan olayda;

Sanığın aşamalarda istikrar gösteren ifadelerinde senedi teminat olarak katılan şirketten daha önce yapmış oldukları bir iş karşılığı aldığını, senedin katılan şirket yetkilisi tarafından imzalandığını, senet üzerinde şirketin kaşesinin bulunduğunu, senedin sehven bankaya verilmiş olduğunu ve durum anlaşıldığında senedin geri alındığını, suç kastının bulunmadığını ifade etmesi 05.03.2013 tarihli tebliğnameye cevap niteliğindeki dilekçesinin içeriği karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakılmadan tespiti bakımından;

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü bakımından; sanığın aşamalarda ısrarla ifade etmiş olduğu, katılan şirketle akdedilmiş bulunan sözleşme aslının celbedilerek sözleşmede bulunan imzalarla senet üzerinde yer alan imzaların mukayesesinin bilirkişi marifetiyle yaptırılması ve bu kapsamda özellikle sanık müdafiinin tebliğnameye cevap dilekçesindeki iddialarıyla ilgili olarak Hakan Ercan isimli kişinin celbedilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, bu kişiye ait imza ve yazı örneklerinin de incelemeye dahil edilmesi, senet üzerinde yer alan kaşenin şirkete ait kaşe olup olmadığının tespit edilmesi, senet katılan şirket tarafından verilmemişse kaşenin nasıl olup da senet üzerinde bulunduğunun sorulması, böylece senetteki imzanın ve kaşenin aidiyetinin araştırılması ile toplanan tüm delillerin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporunda senet üzerindeki imzanın sanığın eli ürünü olmadığına yönelik tespitine rağmen senetteki imzanın taklit edilerek atıldığının sanığa izafe edilmek suretiyle ve eksik inceleme neticesinde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında banka tarafından tahsis edilmemesi gereken bir kredinin tahsis edilmesi amacıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

2- Sanık hakkında banka tarafından tahsis edilmemesi gereken bir kredinin tahsis edilmesi amacıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Senedin Türkiye İş Bankası’na sanık tarafından hangi sebeple verilmiş olduğuna dair ... tarafından gönderilen 22.02.2010 tarihli yazı ile 23.10.2010 tarihli yazı arasında çelişki olduğu, yazılardan ilkinin senedin tahsil maksadıyla verildiği, ikincisinin de senedin teminat maksadıyla verildiğini ifade edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suç mağdurunun doğru olarak ortaya konması bakımından; bahse konu çelişki giderilerek, senedin ne maksatla verildiğinin tespitine çalışılması, eğer sanık tarafından kredi kullanma maksadıyla ve teminat olarak sunulmuşsa, senedin kredi kullanımının hangi aşamasında, tahsisi temin maksadıyla sonradan mı verildiğinin edilmiş bulunan krediyi teminat altına almak maksadıyla mı ibraz ettiğinin suçun unsurlarının oluşumu bakımından araştırılması, bankadan bahse konu işlemlere dair belgelerin celbedilerek incelenmesi, denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine konulması ile toplanan tüm deliller neticesinde bir karara varılması gerekirken eksik araştırmaya dayanılarak dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7799, Karar No: 2019/18406, Tarih: 16.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7799 E.  ,  2019/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli emanetin 2015/3455 Esas sırasına kayıtlı eşyalar ile ilgili herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, bu konuda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Tanıkların olay yerine gelen polis memurlarına kaçan şahısların yönlerini ve kıyafetlerini tarif ettikleri, bu bilgiler üzerine çevrede yapılan araştırmada sanığın tespit edildiği, sanığın polis ekiplerini görünce kaçarken atmış olduğu poşetten müştekinin eşine ait ... yazılı deri bayan kol çantasının ele geçirildiği olayda; sanığın hırsızlık eyleminin tamamlanmış olması karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 16.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8921, Karar No: 2021/13329, Tarih: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8921 E.  ,  2021/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre arsa niteliğindeki Kayseri İli, Melikgazi İlçesi, Çarşı Mahallesi, 369 ada, 56 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılması gerektiğinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7120, Karar No: 2017/1911, Tarih: 13.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7120 E.  ,  2017/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/10/2015 tarihli duruşma tutanaklarının her iki sayfasında zabıt katibi imzası yok ise de; iki sayfanın hakim tarafından imzalandığı ve tutanakların sahteliğinin ileri sürülmediği; yine 05/11/2015 tarihli duruşma tutanağının ikinci sayfasında hakim imzası yok ise de; tutanağın hakim tarafından e imza ile imzalandığı anlaşılmakla; anılan bu hususlar sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilerek ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının, (3). nolu paragrafındaki, “50/1-a maddesi” ibaresinin "50/1-a ve 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesi; taksitlendirmeye ilişkin (4). nolu bentten “tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine, ihtarat yapılmasına,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “ tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1080, Karar No: 2023/2907, Tarih: 25.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1080 E.  ,  2023/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2209 E., 2022/1511 K.

DAVA TARİHİ : 21.10.2021

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2022/13 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı banka vekili; davalıların murisi ... ... ile aralarında 17.02.2021 tarihli bireysel kredi sözleşmesi akdedildiğini, ... 1. Noterliğinin 09.07.2021 tarihli ve 9719 yevmiye sayılı hesap kat ihtarnamesi uyarınca müvekkili bankanın 129.586,25 TL alacağının muaccel hale geldiğini, murisin vefatı üzerine alacağın davalı mirasçılardan talep edildiğini ancak davalıların herhangi bir ödeme yapmadıklarını, ... İcra Müdürlüğünün 2021/2300 E. sayılı dosya ile mirasçılar aleyhine takip başlatıldığını, borçlularla yapılan arabuluculuk görüşmesi sonucu anlaşamama tutanağı düzenlendiğini, borçlu davalıların icra takibine itirazının kötü niyetli olduğunu belirterek itirazının iptaline, takibin devamına, asıl alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacı banka tarafından verilen kredi borcunun vefat halinde 91619606 poliçe numarası ile ...ve Emeklilik A.Ş. tarafından sigorta teminatı kapsamına alındığını, kredi borçlusu murisin kredi ödemeleri bitmeden vefat ettiğini, bu durumda kalan borcun teminatı veren sigorta şirketi tarafından ödenmesi gerektiğini, muris ... ...'nin kanser hastası olduğundan ölene kadar haberdar olmadığını, moralinin bozulmasını istemedikleri için ailesinin kendisine hastalığını söylemediğini, murisin tedavi için ilaç kullandığını ancak kanser olduğunu bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüketici işlemi niteliğindeki banka kredileri nedeniyle, hayat sigortası yapılmış olması durumunda, bankanın poliçe limitleri dahilinde kalan kredi alacağını öncelikle sigorta şirketinden tahsil etmesinin zorunlu olduğu, bu hususun, banka tarafından tüketicinin mirasçıları (halefleri) hakkında dava açılabilmesinin ön şartı olduğu, bankanın sadece poliçe limitinin yeterli olmadığı bakiye alacak için tüketicinin mirasçılarından talepte bulunabileceği, kredi kullanan tüketici adına yapılan hayat sigortası poliçesi mevcutken, bankanın tüketicinin ölümü nedeniyle, tüketicinin mirasçılarından ödenmeyen bakiye kredi alacağının tahsili için dava açması veya icra takibi başlatması, sigorta hukukunun temel ilkelerine ve sigorta yapılmasının amacına aykırılık oluşturacağı gibi sigorta yapılmasına duyulan güven ve itimadı da zedeleceği, bu nedenle bankanın alacağını öncelikle sigorta poliçesinden tahsil etmesi gerektiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davalıların murisinin kullanmış olduğu tüketici kredisinden kaynaklandığı, sigorta poliçesi incelendiğinde davacı bankanın poliçede daini mürtehin olduğunun anlaşıldığı, davacı bankanın öncelikle poliçeden kaynaklanan hakkına dayanarak poliçe düzenleyen Türkiye Hayat ve Emeklilik A.Ş. hakkında hukuki yollara başvurarak tüm hukuki yolları tüketmesi ve sonuç alınamaması halinde davalı mirasçılara yönelmesi gerekirken, sigorta şirketinin menfi yanıtına karşı hukuki yollar davacı banka tarafından tüketilmeden doğrudan davalı mirasçılara karşı takip yapması ve dava açması usul ve yasaya aykırı olduğundan açılan davanın HMK'nın 114/1-h ve 115 inci maddeleri gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle, usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yasal prosedür olarak hayat sigortası yapıldığını ancak bankanın kredi başvurusunda bulunan tüketicinin beyanlarını teyit etmek, sağlık durumlarını gözetmek gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığını, mirasçıların borçtan kurtulmaya yönelik olarak murislerinin hastalığını bilmediği iddiasının asılsız olduğunu, murisin kanser nedeniyle vefat ettiğini, sigorta şirketinin ölüm ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı bulunması nedeniyle ödeme yapmadığını, bu durumda da murisin borcundan mirası kül halinde kabul eden mirasçıların sorumlu olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç