muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2976, Karar No: 2023/2636, Tarih: 11.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2976 E.  ,  2023/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/53 E., 2022/586 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/110 E., 2021/366 K.

Taraflar arasında ihraç kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kooperatif yetkilisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kooperatif yetkilisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin yönetim kurulunun 05/12/2017 tarihli ve 2017/4 sayılı kararı ile kooperatif üyeliğine kabul edildiğini, yeni yönetim tarafından müvekkili hakkında 24/04/2018 tarih ve 2018/8 karar numaralı ortaklıktan ihraç kararı verdiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek ihraç kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın üye olarak kabul edildiği kararda imzaları bulunan yönetim kurulu üyelerinin imza yetkilerinin dayanağı olan 21/06/2017 tarih ve 2017/2 karar sayılı Yönetim Kurulu kararında atılan imzaların sahte olduğuna ilişkin kooperatif başkanlığına imza sahibi ... tarafından başvuru yapıldığı, bu hususta soruşturma yürütüldüğünü, davacı yanın ortaklığa kabulüne ilişkin işlemlerin yok hükmünde olduğunu, davacının ortaklığa kabul başvurusuna kadar taşımacılık işi ile uğraşmadığını, yeni üyelerin üyelik başvurusu sırasında ödemesi gereken 10.000,00 TLnin davacı yan tarafından ödenmediğini, belirtilen usulsüz işlemlerin davacı yanın bilgisi ve onayı dahilinde, üstelik kendisinini kooperatif ortağı yapma amacıyla gerçekleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kooperatife üye olduktan sonra 2018 yılında yapılan toplantılara katıldığı, aidat ödemelerin düzenli olmasa da yapıldığı ve ihraç kararı verilene kadar kooperatifin iştigal alanına ilişkin faaliyetlerde bulunduğu, davacının ihraç edilmesine ilişkin karardaki gerekçelerin kooperatif ana sözleşmesinin 14 ncü maddesinde belirtilen sebeplerden olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kooperatif yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kooperatif yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kooperatif yetkilisi istinaf dilekçesinde özetle; dinlenen tanıkların tamamının davacının taşımacılık işi ile iştigal etmediğini, 10.000,00 TL üyelik bedelini vermediğini beyan ettiklerini, 11.12.2015 tarihli yönetim kurulu kararının üye alımına ilişkin tahdit konulduğunu, yönetim kurulunun genel kurulun kararı olmaksızın üyeliğe kabul hakkı bulunmadığını, davacının ortaklığa kabul başvurusuna kadar taşımacılık işi ile uğraşmadığını, mesleki faaliyetine ilişkin kaydın ortaklığa kabulünden sonra yapıldığını, ana sözleşmenin 10 ncu maddesinde taşımacılık işi ile uğraşmanın ortaklığa kabulün ön şartı olduğunu, kriminal rapora göre yönetim kurulu teşekkülüne dair alınan kararda ... adına atılan imzanın sahte olduğunun belirtildiğini, halen soruşturmanın devam ettiğini, usulüne uygun teşekkül etmiş yönetim kurulu olmadığı gibi alınan kararların geçerliliği bulunmadığını, üyelik kaydı yoklukla malul olduğuna göre dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini

talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kooperatif yetkilisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kooperatif yetkilisi temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 16 ncı maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5941, Karar No: 2016/10403, Tarih: 14.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/5941 E.  ,  2016/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bozmadan önce verilen 13.11.2014 tarihli kararda sanık hakkında hapis cezasından çevrilen adli para cezasının 20 eşit taksitte, doğrudan verilen adli para cezasının 4 taksitte tahsiline karar verildiği ve aleyhe temyiz de bulunmadığı halde, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline ve doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirmeye ilişkin bölümünden "12" ibaresi yerine "20" ibaresinin yazılması ve doğrudan hükmolunan

adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımdan "taksitlendirilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerine "kazanılmış hakkı gözetilerek aylık 4 eşit taksitte tahsiline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1696, Karar No: 2015/12041, Tarih: 30.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1696 E.  ,  2015/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2013/53-2014/183

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 30/06/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. E.. U.. geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. E.. E.. K... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 13.12.2010 tarihinde O... Satın Alma Platformu Üyelik Sözleşmesi ile ...'a üye olduğunu, ... aracılığı ile davalı şirket ile 13.12.2010 tarihinde Elektrik Satın Alma Sözleşmesi imzaladıklarını, aracı firma ... ile davalı şirket arasındaki protokol gereğince kayıp-kaçak bedelinin “ayrıştırılmış tarife" ile verdikleri indirime dahil olduğundan ve bu suretle davacıdan tahsil edilmesine rağmen davalı şirket tarafından 2011 Ocak-2012 Nisan döneminde “mükerrer” kayıp-kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, davacıdan mükerrer tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli 18.296.61 TL'den şimdilik 1.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, EPDK denetiminde ikili anlaşmalarda elektrik tedarik ettiklerini" kayıp-kaçak bedellerinin tedarikçi şirketler tarafından dağıtım şirketi adına tahsil edilip, dağıtım şirketlerine aktardıklarını, davanın tedarikçi şirket aleyhine açılması gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasında imzalanan enerji satış sözleşmesinin 7.4, 7.6, 16, maddelerine ve EPDK'nın 28.12.2010 tarihli tarifesine uygun olarak kayıp-kaçak bedelleri tahsil edildiğinden, mükerrer tahsilat yapılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davada; mükerrer tahsil edildiği iddia olunan, kayıp-kaçak bedelinin tahsili talep edilmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilmanına göre; kayıp-kaçak bedelinin ve Dairemizin yerleşmiş uygulamasına görede; kayıp-kaçak bedeli ile birlikte, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği yönündedir.

Somut olayda; kayıp-kaçak bedelinin esası dava konusu değildir. İstem kayıp-kaçak bedelinin davalı tarafından mükerrer şekilde tahsil edildiği iddiasına yöneliktir.

Bilirkişi tarafından hazırlanan raporda; davalı tarafından davacıdan mükerrer kayıp-kaçak bedeli tahsil edilmediği bildirilmiştir.

Somut olayda; kayıp-kaçak bedelinin esası dava konusu değildir. İstem kayıp-kaçak bedelinin davalı tarafından mükerrer şekilde tahsil edildiği iddiasına yöneliktir.

Bilirkişi tarafından hazırlanan raporda; davalı tarafından davacıdan mükerrer kayıp-kaçak bedeli tahsil edilmediği bildirilmiştir.

Yargıtay uygulamasına göre; kayıp-kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeciği, ancak; davacının talebinin kayıp-kaçak bedelinin tahsil edilemeyeceği yönünde olmayıp “mükerrer tahsil edildiği iddia olunan kayıp-kaçak bedelinin iadesine” yönelik olması nedeniyle, HMK'nun 26. (HUMK'nun 74.) maddesinde “ Hâkim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez” ilkesi gereğince, mahkemece; taleple bağlı kalınarak bilirkişi raporuna göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında veklle temsil edilen davalı taraf için duruşma tarıhınde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet üçretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4190, Karar No: 2019/10801, Tarih: 14.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4190 E.  ,  2019/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi Ayvalık 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 28/11/2017 tarih ve 2016/307 E. 2017/305 K. sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının temyiz talebini 04/09/2018 tarihli ek kararla kesinlikten reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 04/09/2018 tarihli ek kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı vakıfta çalıştığını, bugüne kadar ödenmesi gereken ilave tediye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 tarih, 2016/3 E. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davalı sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfının, özel hukuk tüzel kişisi olduğu, ayrı ve bağımsız işveren sıfatını taşıdığı, kamu tüzel kişiliği bulunmadığı, 6772 sayılı kanunun 1. maddesinde belirtilen Devlet ve ona bağlı kurumlardan olmadığı, davacının anılan kanun uyarınca ilave tediye alacağı talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce 04.09.2018 tarihli ek karar ile HMK’nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca verilen kararların kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından 04.09.2018 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın 353/1-a maddesi "(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce 04.09.2018 tarihli ek karar ile HMK’nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca verilen kararların kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından 04.09.2018 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın 353/1-a maddesi "(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin 04.09.2018 tarihli ek kararında "... Dairemizce; Mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğundan ilk derece mahkemesince verilen asıl kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine HMK.nın 353/1-a/6 maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.” şeklinde gerekçe oluşturulmuştur. Davalı vekilinin bu karara yönelik temyiz talebi 04.09.2018 tarihli ek karar ile “verilen kararın kesin nitelikte olması” nedeniyle reddedilmiştir. Mahkemenin ret kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;

Davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 04.09.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14019, Karar No: 2014/22750, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14019 E.  ,  2014/22750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/976-2013/286

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.