muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5457, Karar No: 2015/1692, Tarih: 18.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5457 E.  ,  2015/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas,1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da ...'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava, davacılara isabet eden dairelerin ayıplı teslim edildiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmamasına rağmen tek bir temyiz başvuru ve temyiz karar harcı ile iki davacı yönünden kurulan hüküm temyiz edilmiştir. Hüküm her bir davacı yönünden bağımsız bir hüküm niteliğinde olup, dolayısıyla temyiz edilmesi durumunda her bir hüküm bağımsız niteliğiyle temyiz harcına tabi olacaktır.

Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de; her bir davacı yönünden ayrı ayrı maktu temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı alınması gerekirken, davacı ... yönünden yatırıldığı belirtilerek maktu temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılmış olup, diğer davacı için anılan harçların yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa anılan harçları yatırılmayan davacı yönünden davacılar vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35189, Karar No: 2014/36377, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/35189 E.  ,  2014/36377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/515-2014/937

Hüküm süresi içinde davalı A.. R.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle bozmaya uyularak karar verilmiş olmasına göre davalı Ahi Evran Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 56/b. maddesine göre “Üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Açıklanan kanuni düzenleme sebebi ile davalı üniversitenin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, harçtan sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin "Harçlar kanunu gereğince alınması gerekli 734,22 TL harçtan bozmadan önce yatırılan 616,52 TL'nin mahsubu ile bakiye 117,70 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına" şeklindeki 7. bendinin çıkartılmasına, yerine; "Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, alınması gerekli 734,22 TL harçtan bozmadan önce yatırılan 616,52 TL'nin mahsubu ile bakiye 117,70 TL'nin davalı A.. Ş..'den alınarak hazineye gelir kaydına" cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3715, Karar No: 2023/3905, Tarih: 10.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3715 E.  ,  2023/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3438 E., 2022/3939 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/205 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı şirket yanında sigortasız demirci ustası olarak çalışmakta iken 28.10.2011 tarihinde, üzerinde davalının iki işçisinin bulunduğu, iskelenin üzerine devrildiğini, sol ayağına çarparak ayağının diz kapağı altından kırılmasına neden olduğunu, olayın adli makamlara intikal ettiğini, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/177 esas sayılı dosya ile görülmekte olduğunu, SGK süreci(gelir ve aylık bağlamaya ilişkin) tamamlanmadığını, 18.06.2014 tarihli yazı ile kazanın iş kazası olmadığı yönünde karar alındığı, ... 5. İş Mahkemesi 2015/164 esaslı dosya ile maddi ve manevi tazminat davasının görülmekte olduğunu, özürlü kalmasına neden olan zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespiti ile bu statüden kaza tarihinden geçerli olacak şekilde, gelir/aylık bağlanmasına, ödenmeyen aylıklar ile aylık farklarının hak ediş tarihlerinden itibaren kademeli olarak işletilecek yasal faizi ile davalı kurumdan alınarak tarafına ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, davacı ... T.C. Numaralı ... 'in iddia ettiği iş kazası başvurusu üzerine İl Müdürlüğü İş Kazası Komisyonunda değerlendirildiğini, konuyu açıklayıcı herhangi bir adli belgeye ulaşılamadığından reddedildiğini, bu konuda kendisine yazılı bilgi verildiğini, ayrıca kaza geçirdiğini iddia ettiği tarihte Kurumun kayıtlarında sigortalı hizmetine rastlanmadığını, Kurum denetmenlerince inceleme yapılmış düzenlenen raporda davacının fiili çalıştığının tespit edilemediği iş kazası iddiasına yönelik İl Müdürlüğünce yapılacak işlem kalmadığı, haklı olarak davacının talebinin reddine karar verildiği, bu çerçevede davacının özellikle kaza tarihindeki hizmetinin tespitinin Mahkemece hizmet tespitine yönelik usullerle yapılması neticesinde karar verilmesi gerektiği ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/177 sayılı dosyasında görüleceği üzere beraat ettiğini, ayrıca davacının ... 5. İş Mahkemesinin 2015/164 ve ... 3. İş Mahkemesinin 2013/489 Esas sayılı dosyaları ile aynı konuda davalıya dava açtığını, derdestlik itirazında bulunduklarını, davalının ... İli Kepez İlçesi Ahatlı Mahallesinde Akdeniz Sanayi Sitesi 2. Kısmında bulunan Güne İnşaatın sahibi olduğunu, ...'ın şantiye şefi olduğunu, inşaatın alimünyum doğrama işlerinin bir firmaya verildiğini, o firmada ... ona yardım eden ... adlı şahıslara verdiklerini, davalının davacıyı hiç görmediğini, davacının hiçbir yerde çalışmadığını, ...'dan alacaklı olması sebebiyle... la görüşmek için davalının şantiyesine geldiğini, bir gün sonra da bu düzmece yalanı atarak olmayan bir olayı olmuş gibi gösterme çabasına girdiğini ileri sürerek; dayanarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; her ne kadar dava dosyasında dinlenen tanıklar ve soruşturma dosyasında ifadeleri alınan sanıklar ve tanıklar davacının işyerinde çalışmadığını beyan etmiş iseler de, beyanların çelişkiler içermesi, işyerinde çalışmayan bir kişinin başka bir yerde yaralanarak dava konusu işyerine taksi ile gelerek kendisini hastaneye götürmeleri için yardım istemesi, burada inşaatın şantiye şefi tarafından, diğer işçilerle birlikte kişinin hastaneye götürülmesi, hastaneye yatırılan kişiye inşaat firması sahibi tarafından refakatçi olarak işyerinde çalışan başka bir işçinin bırakılması hayatın olağan akışı ve hayat tecrübelerine uygun düşmemektedir. Açıklanan nedenlerle davacının 16.01.2012 tarihinde söz konusu kazayı davalıya ait işyerinde çalışırken geçirdiği ve tarafların iddiaları, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın kabulüne, davacının 16.01.2012 tarihinde davalı işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili, Mahkemece kabul edildiği üzere davacının diğer davalı işyerinde çalışması bulunduğunu, vekil edeni kuruma bu yönde bir bildirim de yapılmadığını, yine davacının diğer davalı işyerinde kaza geçirdiğine dair bir bilgi ve delil de bulunmadığını, olayın oluşuna dair görgü tanığı ya da kayıt bulunmadığını, sırf davalı işyerinin dışında kaza geçiren birinin davalıya ait işyerine gelip oradan hastaneye gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesi ile kabul kararı verilmesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kaldı ki dinlenen tanıkların da davacının davalı işyerinde çalıştığı yönünde beyanda bulunmadıklarını, yine davacının 14.06.2022 tarihli duruşmadaki iddianın genişletilmesine yönelik beyanlarına muvafakatlerinin olmadığını beyan etmelerine rağmen bu taleplerinin de kabul görmemesinin hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu, davacı vekilin o celseki beyanlarının iddianın genişletilmesi yasağına girdiğini belirtmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket yetkilisinin ceza dosyasından beraat etmiş olduğunu, davacının daha önce dava açmış olduğunu, derdestlik itirazında bulunduklarını, müvekkili şirketin ... İli Kepez İlçesi Ahatlı Mahallesinde Akdeniz Sanayi Sitesi 2. kısmında bulunan Güne İnşaatın maliki olduğunu, ...'ın şantiye şefi olduğunu ve inşaatın alimünyum doğrama işlerini bir firmaya verdiğini, o firmada ... ona yardım eden ... adlı şahıslara verdiğini, davacıyı hiç görmediğini, müvekkili Cevdet Gürkan'ın davacı hiçbir yerde çalışmamakta olup ...'dan alacaklı olması sebebiyle...'la görüşmek için müvekkilinin şantiyesine geldiğini, bir gün sonra da bu düzmece yalanı atarak olmayan bir olayı olmuş gibi gösterme çabasına girdiğini, tüm bu anlatılanların tanık anlatımları ve ceza dosyası ile sabit olduğunu ve davanın reddinin gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; sağlık kuruluşuna başvuru sırasında (... Eğitim ve Araştırması Hastanesi) olay; kaldığı otelde merdivenlerden yuvarlanarak yaralanma şeklinde belirtildiği, Ancak tanık Kerem davacının kaldığı pansiyonun personel sorumlusu olup 24.04.2012 tarihinde polise verdiği ifadesinde davacıyı davacıyı hatırlamadığını ancak pansiyonlarında kimsenin ayağının kırılmadığını ifade ettiği, davacının doğrudan sağlık kuruluşuna gitmesi veye götürülmesi yerine işyerine gelerek oradakilerden yardım istemesinin inandırıcı olmadığı, oluşa ilişkin beyanların çelişkili olduğu, Davacıyı hastaneye götüren, yanına refakatçi koyan, ihtiyaçlarını karşılayan inşaatın sahibi ve yetkilisinin sorumlusu olmadıkları bir durumda davacıyla bu derece ilgilenilmesi hayatın olağan akışına aykırı olmakla davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun da HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 16.01.2012 tarihinde geçirdiği olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1047, Karar No: 2022/10058, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1047 E.  ,  2022/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/429E– 2021/338K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/429 E - 2021/338 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20592, Karar No: 2017/670, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20592 E.  ,  2017/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 24.04.2013 tarih 2013/3210 Esas 2013/7399 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı ... Şti. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11387, Karar No: 2010/2245, Tarih: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11387 E.  ,  2010/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent haricinde kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte olmalıdır. (HUMK.md.388) Bu yön nazara alınmadan, tarafların aynı yerde bulunmaları halinde ayda 4 defa kararlaştıracakları yer ve zamanda muayyen müddetle davalının çocuğunu görmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, tarafların uyuşamamaları halinde çocukla anne arasında her Cumartesi günü kişisel ilişki kurulması da babanın velayet hakkını kullanmasını sınırlayıcı niteliktedir. Açılanan nedenlerle daha uygun sürelerle ve infazda duraksama yaratmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.02.2010 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2769, Karar No: 2012/24960, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2769 E.  ,  2012/24960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, maaşlarının geç ödenmesinden dolayı oluşan faiz alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KA R A R

Davacı, ilam ile yeniden bağlanan yaşlılık aylığının talebine rağmen yasal faizi ile birlikte ödenmemesi nedeniyle yaşlılık aylığına işlemiş faizi olan maddi zararından yasal faiz oranında 6.000,00TL'sinin davalı Kurumdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, kesinleşen karar uyarınca 7.8.2009 tarihinden itibaren aylığının bağlanmasını istediği, davalı Kurumca 3 aylık makul süre içerisinde 25.10.2009 tarihinde birikmiş aylıklarının ödendiği, mahkeme kararında faiz ödenmesine ilişkin hüküm de olmadığı, maddi tazminat talebinin yasal koşullarının da bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Tekirdağ ... Mahkemesinin 2006/463 E., 2007/431 K. Sayılı, 7.12.2007 tarihi itibariyle onanmakla kesinleşen ilamına istinaden 25.10.2009 tarih itibariyle davacıya birikmiş aylıklarının banka hesabına ödendiği, davacının 7.8.2009 tarihi itibariyle Kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesi ile Kurumca ödeme yapılmadan önce aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesini istediği, böylece davacının faize ilişkin hakkını saklı tuttuğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu ilamda her ne kadar aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin bir hüküm yok ise de, Kurumca aylıkların belirli tarihlerde ödenmesi gerektiğinden Borçlar Kanunu'nun 101/2 nci madde hükmüne göre Kurum temerrüde düşmüş sayılmalıdır. Emsal Daire kararları da bu doğrultudadır.

506 sayılı Yasanın 116 ncı madde hükmü ile talebi üzerine sigortalıya bağlanacak aylığın gecikmeksizin bağlanmasını temine yönelik olmak üzere Kuruma en çok üç aylık bir süre tanınmaktadır. Dosyamızda; Kurumca 1.6.2004 tarihi itibariyle yeniden bağlanması gereken aylığın 5 yıla yakın bir süre sonra ilam hükmüne istinaden ödendiği anlaşılmakta, davacının alacağını geç almaktan dolayı zarara uğrama durumu söz konusu olup, faiz alacağına karşılık belirli bir miktar paranın tahsilini istemektedir. O halde faiz alacağına ilişkin hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi yasal olmayıp kararın bozulmasını gerektirir.

O halde davacının temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 27.12.2012 tarihinde BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine oybirliği ile karar verildi.