muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6101, Karar No: 2021/461, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6101 E.  ,  2021/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 9 nolu bendin hükümden çıkartılmasına,

b) 4 nolu bendin hükümden çıkartılmasına,

c) 5-a numaralı bendinde geçen (kısmının) kelimesinden sonra gelmek üzere, (30.06.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 14.09.2012 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 9 nolu bendin hükümden çıkartılmasına,

b) 4 nolu bendin hükümden çıkartılmasına,

c) 5-a numaralı bendinde geçen (kısmının) kelimesinden sonra gelmek üzere, (30.06.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 14.09.2012 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte) ibaresinin yazılmasına,

d) 5-b numaralı bendinde geçen (üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (30.06.2012 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama kararına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/738, Karar No: 2012/15867, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/738 E.  ,  2012/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, gerçek ücreti tespit edilerek emekli aylığının yeniden hesaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı davalı S.S. As Yapı Kooperatifine ait işyerindeki çalışmalarının tespiti için açtığı davada, davalı işyerinde 1987-4.6.1995 tarihleri arasında hizmet akti ile çalıştığının tespitine ve eksik prim gün sayısının 2202 gün olduğunun tespitine karar verildiği ve kurumca 1.9.2005 tarihinden itibaren bu hizmetleri de dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlandığı, boyacı ustası olarak çalıştığı halde, kurumca asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak yaşlılık aylığı bağlandığını ve yaşlılık aylığının gerçek maaşı üzerinden yeniden tespiti isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde asgari ücret üzerinde çalıştığına dair İzmit Ticaret Odası'nın cevabi yazısı esas alınarak bilirkişice yapılan hesaplama doğrultusunda 1987-1995 yılları arasındaki her bir yıla ait prime esas kazanç tespit edilerek, yaşlılık aylığının bu miktarlar üzerinden hesaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık dava konusu dönemde davalı işyerinden bildirilen prime esas kazançların gerçek ücrete ilişkin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 77. Maddesi gereğince “Sigortalılar ile işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hak ettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, Brüt toplamı esas alınır.” Bu duruma göre de sigortalıya yapılan ödemelerin kuruma bildirilen kazanç miktarından fazla olduğunun ileri sürülmesi halinde prime esas kazancın tespitinde gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Gerçek ücretin belgelerle ispatlanması halinde ise varsayıma dayalı şekilde belirlenemeyeceği tartışmasızdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, dosya içerisinde davacının hizmet tespitine ilişkin Kocaeli 2. İş Mahkemesine açtığı davada, davacının davalı işveren S.S. As Konut Yapı Kooperatifinde 1987-4.6.1995 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdi ile çalıştığının ve eksik prim gün sayısının 2202 gün olduğunun tespitine karar verildiği ve onanarak kesinleştiği ve davacıya 1.9.2005 tarihinden itibaren bu hizmetleri esas alınarak yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının hizmet tespitine ilişkin açtığı davada ücrete ilişkin bir talebinin bulunmadığı, bu nedenle kurumca yaşlılık aylığı hesaplanırken işveren tarafından bildirilen kazançlar üzerinden hesaplama yapıldığı, hizmet tespitine ilişkin dosya içerisinde bulunan imzalı ücret bordroları üzerinde inceleme yapıldığı, 1989/5,6,7,8,10. aylara ilişkin ücret bordrolarındaki imzaların davacıya ait olmadığının, 1986/8,9,10,11,12. aylara ilişkin ücret bordrolarının üzerindeki imzaların ise davacının eli ürünün olduğu tespit edildiği, 1988/08 dönemine ilişkin ücret bordrosunda ise davacının imzasının bulunmadığının tespit edildiği ve davacıya ait bir kısım belgelerin 13.6.2005 tarihli bilirkişi raporunun 6. bendinde de belirtildiği üzere Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/112 Esas sayılı dosyasının içerisinde bulunduğu ancak buna ilişkin de herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; davacının yaşlılık aylığına esas alınan aylık ücretin miktarının hesabına ilişkindir.

Somut olayda; hizmet tespitine ilişkin dava dosyasında, davacıya ait bir kısım imzalı ücret bordrolarının bulunduğu ve bir kısım bordrodaki imzaların davacıya ait olduğu sabittir. Hal böyle olunca, imzalı ücret bordroları getirilmeden, başkaca bir araştırma yapılmaksızın Ticaret Odası tarafından bildirilen ücretler üzerinden prime esas kazancın belirlenmesi hatalı olmuştur. Yapılan işin niteliğine göre Ticaret odasının emsal ücret belirleyecek konumda olmadığı da açıktır.

Yapılacak iş,öncelikle hizmet tespiti davasında bilirkişi raporunda sözü edilen ücret bordroları ile varsa tüm bordrolar getirtilerek, imzası davacıya ait olan bordrolardaki işveren tarafından bildirilen miktar üzerinden ücret aldığı iddiasının ancak delil başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge ile ispatlanabileceği hususu dikkate alınmalı, davacı tarafından bu nitelikte bir belge sunulamaması halinde işveren tarafından kuruma bildirilen miktarda ücret aldığının kabulü ile, davacının imzasının bulunmadığı ve ücret bordrosu verilmeyen dönemlerde imzalı ücret bordrosunda geçerli olan ücretin asgari ücrete oranlanarak, davacının aldığı ücretin, asgari ücretin kaç katı olduğu hususu belirlenmeli ve talep edilen dönemdeki ücretleri bu miktar üzerinden hesaplamak sureti ile sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9342, Karar No: 2012/15034, Tarih: 05.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9342 E.  ,  2012/15034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11973, Karar No: 2012/5378, Tarih: 27.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11973 E.  ,  2012/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa kararda temel cezalandırma maddesinin TCK'nın 85/2. maddesi yerine 85/1. maddesi olarak gösterildiği, gerekçeli kararın gerekçe kısmında yazım hatası olarak sehven TCK'nın 85/2. fıkrası yerine TCK'nın 85/1. maddesinin yazıldığının belirtilmesi karşısında uygulama maddesinin TCK'nın 85/2 olarak ve sanığın 18/11/2008 olan tutuklama tarihinin gerekçeli karar başlığına 17/11/2008 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanığa verilen cezanın az olduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık müdafinin ise verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1253, Karar No: 2010/1688, Tarih: 29.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1253 E.  ,  2010/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 29/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7826, Karar No: 2012/161, Tarih: 24.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/7826 E.  ,  2012/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap, dolandırıcılık

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve oluşa uygun olarak Bolvadin Belediyesi Fen İşleri Amiri olan sanık ... ile ... Kadastro Müdür vekili olan sanık ...’nün Emridağ Meslek Yüksek Okulunda görevli harita mühendisi sanık ... ve serbest çalışan jeoloji mühendisi ...’ın da bir kısmına iştirak ettikleri görevleriyle ilgili işlerin yapılması sırasında vatandaşların özel sektöre yaptırmaları gereken işleri kendilerine veya işbirliğinde oldukları kişilere yaptırmaları hususunda yönlendirmeleri ve ayrıca sanık ...’ın içinde yer aldığı Belediye Emanet Komisyonu tarafından yaptırılan işleri üstlenen kişilerden para alarak menfaat temin etmesi şeklindeki somut olayda sanıkların yasanın öngördüğü anlamda icbar boyutuna varan bir davranışı içerdiğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle irtikap suçunun yasal unsurunun oluşmadığının, sanıkların eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağının kabulü ve sanık ...’ın belediye başkanının talimatıyla ...’e hazırlatıp mühendislik bürosu işleten ...’e fatura ettirdiği ... Organize Sanayi Bölgesine ait teknik yeterliliğe sahip olmayan haritayı onaylayarak bedelini belediyeye ödetmeye

çalışması eyleminin kamu kurumu aleyhine dolandırıcılığa teşebbüs olarak nitelendirilmesi karşısında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerde yer alan "ortadan kaldırılmasına" ibarelerinin çıkartılıp, yerlerine "düşmesine" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/803, Karar No: 2018/1529, Tarih: 23.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/803 E.  ,  2018/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 16.12.2013 tarihli ve 2011/667 E., 2013/535 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 23.09.2014 tarihli ve 2014/5398 E., 2014/25086 K. sayılı kararı ile;

“...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.