muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12757, Karar No: 2019/9380, Tarih: 12.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12757 E.  ,  2019/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ile defter ve belge gizleme suçlarından mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya kapsamında bulunan faturalar ile ilgili olarak bilirkişi raporu alınmış ise de, sanığın yetkili olduğu şirketin söz konusu faturaların kullanıcısı olduğu, üzerlerinde kullanıcı şirkete ilişkin bir kaşe ve imza bulunmadığı, üzerlerindeki kaşe ve imzaların düzenleyici şirkete ait olduğunun anlaşılması, sanığın suçlamaları kabul etmemesine rağmen, vergi incelemesi sırasında denetmenliğe bir takım belgeler ibraz etmesi, diğerlerini ise aradığını belirtmesi, kendisini kandırdığını söylediği ... isimli şahısla ortak şirket kurmaları, tanık...in sanığın iddialarını doğrulamaması, 25.07.2012 günlü yoklamada 2012 mayıs ayından itibaren işletmenin kapalı olduğu şeklindeki tespitinin şirket müdürü sanık ile birlikte yapıldığının belirtilmesi karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti bakımından;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların sanığın veya faturaları kullanan mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilmesi, söz konusu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Sanığın yetkilisi olduğu şirket adına işlem yapmak üzere Ankara .... Noterliği‘nin 19376 nolu vekaletnamesi bulunduğu belirtilen Mahmut Hilmi Ünal‘ın araştırılarak, CMK‘ nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

c)Sanığın yetkilisi olduğu şirket adına işlem yapmak üzere Ankara .... Noterliği‘nin 19376 nolu vekaletnamesi bulunduğu belirtilen Mahmut Hilmi Ünal‘ın araştırılarak, CMK‘ nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2014 tarih ve 2014/21388 esas sayılı iddianamesi ile 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılmadığı gözetilmeksizin iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan suç nedeniyle sanık hakkında hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22338, Karar No: 2011/7049, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22338 E.  ,  2011/7049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11917, Karar No: 2019/2207, Tarih: 01.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11917 E.  ,  2019/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Taşınmazların bulunduğu yörede kesinleşmiş uygulama imar planı bulunup bulunmadığının, varsa taşınmazın uygulama imar planı içerisinde olup olmadığının, uygulamanın askı ilan tarihleri ile kesinleştiği tarihin belediye başkanlığından sorulması ve 1/1000 ölçekli planın getirtilerek, çekişmeli taşınmazın bu plandaki konumunun gösterildiği ek raporun fen bilirkişiden alınması,

2)Dava konusu taşınmazlara komşu ve yakın komşu 295 ada 1, doğu komşusu 104, 101, ... komşusu 96 ve 97 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarıyla birlikte ve bilhassa tapulamalarına dayanak tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi,

3)... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/229 Esas sayılı dava dosyasının dosya arasına alınması,

4)Taşınmazlar gerçeğin bir görüntüsü olan hava fotoğrafları üzerinde gösterilmediğinden bilirkişi raporu denetlenememektedir, bu nedenle dava konusu taşınmazları gösteren en eski tarihli ortofoto haritası ile 1988’li yıllara ait ortofoto haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişiye verilerek; inceleme ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1958 ve 1986 tarihli hava fotoğrafları ve 1963 ve 1980 tarihli memleket haritaları ve varsa ortofoto haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de bu belgelerin ölçeğine çevrilip, denkleştirilip birbiriyle çakıştırıldıktan sonra (bilgisayar programlarından istifade edilebilir), taşınmazları ve yakın çevresinin bu belgelerde ne olarak gözüktüğü, hangi işaretle gösterildiği, hava fotoğrafıyla uyumlu olup olmadığı tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmeli, hava fotoğrafları ve ortofoto haritaları stereoskop aletiyle ve varsa güçlü tarayıcı programlarıyla mümkünse ayrı ayrı çok boyutlu incelenmeli, bu belgelerde,

a. Taşınmazların niteliği,

b. Üzerindeki bitki örtüsü,

c. Üzerinde varsa ağaçların cinsi, adedi, kapalılık durumu,

d- Kullanılan yerlerden olup olmadığı, varsa tasarruf sınırları, kullanım var ise niteliğinin detaylı olarak açıklandığı, hava fotoğrafları ve varsa ortofoto haritaları üzerinde taşınmazın ve yakın çevresinin gösterildiği, krokili, müşterek imzalı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3157, Karar No: 2017/6491, Tarih: 18.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3157 E.  ,  2017/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının parsel sayılı bölümde bulunan nolu bağımsız bölümün malikleri olduğunu, davalının proje ve vaziyet planına, Kat Mülkiyeti Kanununa ve yönetim planına aykırı olarak; zemin katta oturma odasını, mutfağı, terası büyüttüğünü, birinci katta teras üzerinde bulunan odayı büyüttüğünü, arka cephe zemin kat girişi ve üstünü kapalı alan haline getirdiğini, dışını kaynak taşla kaplattığını, çatıya kat ilave ettiğini, davalı tarafından yapılanların kanuna, yönetim planına, vaziyet planına ve projeye aykırı olduğunu, projeye aykırılıkların projeye uygun hale getirtilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesi istenilmiş, mahkemece; davacının dava konusu taşınmazda C/2 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, davalının ise dava konusu taşınmazın G/1 nolu bağımsız bölümünün maliki olduğu, taşınmazların vaziyet planı ve orjinal mimari projelerinin bulunduğu, davalı tarafça yapılan ilave ve tadilatlar neticesinde; inşaat bilirkişisinin raporunda belirttiği şekilde zemin kat salon duvarı yaklaşık 2,20 m genişletilerek duvar dışarı taşınarak ortak alandan alınmak suretiyle ve üstü kapatılarak birinci katta ilave alan kazanıldığı, açık çatı olarak görülen projeye aykırı şekilde kapatılarak kapalı mekan haline getirildiği, arka cephe olarak adı geçen kapı girişinin bulunduğu yerde projesinde açık balkon olarak görülen kapı sahanlığı üstü kapatılarak kapalı alan oluşturulduğu, terasın büyütüldüğü ve terasın genişletilerek projeye aykırı alan kazanıldığı, her ne kadar gömme balkon statüsünde olan kısım ortak alana taşkın nitelikte olmayıp taşıyıcı sisteme yük oluşturmasa da belediyece onaylı mimari projeye aykırılık teşkil ettiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile; İskele mahallesi mevkiinde kain 311 ada 1 parselde; G blok 1 nolu bağımsız bölümde; inşaat bilirkişisinin 02/03/2015 tarihli raporunda belirtilen zemin kat salon duvarı yaklaşık 2,20 m genişletilerek duvar dışarı taşınarak ortak alandan alınmak suretiyle kazanılan alan ile üstü kapatılarak birinci katta kazanılan ilave alanın yıkılarak projesine uygun hale getirilmesine, İnşaat bilirkişisinin 02/03/2015 tarihli raporunda belirtilen onaylı mimari projede açık çatı olarak görülen projeye aykırı şekilde kapatılarak kapalı mekan haline getirilmek sureti ile kazanılan ilave alanın yıkılarak projesine uygun hale getirilmesine, inşaat bilirkişisinin 02/03/2015 tarihli raporunda belirtilen arka cephe olarak adı geçen kapı girişinin bulunduğu yerde projesinde açık balkon olarak görülen kapı sahanlığı üstü kapatılarak oluşturulan kapalı alanın yıkılarak projesine uygun hale getirilmesine, inşaat bilirkişisinin 02/03/2015 tarihli raporunda belirtilen projeye aykırı olarak büyütülen terasın, genişletilerek tabandan da alan kazanılan kısmının yıkılarak projesine uygun hale getirilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, KMK'nın 33

. maddesi gereğince davalıya projeye aykırılıkları gidermesi için kararın kesinleşmesinden itibaren 30 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, projeye aykırı olarak yapılan tadilat ve imalatların kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece 1 no'lu bağımsız bölümdeki projeye aykırılıklar tespit edilip buna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesin de isabetsizlik bulunmayıp dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1989, Karar No: 2012/7014, Tarih: 09.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1989 E.  ,  2012/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm, davalı ... ile davacı Kurum vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı Kurum, davada 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca istemde bulunduğu halde, sigortalının işe giriş tarihi ve işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile , “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, ...sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, olayda uygulama kabiliyeti bulunmayan Borçlar Kanununun 55. maddesi çerçevesinde davalı ...’ın sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin, olayda uygulama kabiliyeti bulunmayan Borçlar Kanununun 55. maddesi çerçevesinde davalı ...’ın sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir.

3-Kabule göre de; 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 tarih ve ... Karar numaralı kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanması zorunludur.İptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı tarihten sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76’ncı maddesi gereğince, yürürlükteki kanunları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir kanun maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi de bulunmamaktadır. Bu nedenle, dava tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, söz konusu iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında kısmen reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmamasına karşın, mahkemece hatalı değerlendirme sonucu; yargılama sonunda; davacı Kurumun, davada haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip, vekil ile temsil olunan davalılar lehine vekalet ücretiyle sorumlu tutulması ve davacı Kurum harçtan muaf olduğu için dava açılması esnasında alınmayan başvuru harcından davalıların sorumlu olduğunun düşünülmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

0 halde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan, ...'a iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3560, Karar No: 2019/11079, Tarih: 21.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3560 E.  ,  2019/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen itirazların reddine ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2010 tarih ve 2009/381 Esas - 2010/49 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK' nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkası olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 58/3.maddesi uyarınca zorunlu olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerekip gerekmediğinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.