muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2850, Karar No: 2020/4391, Tarih: 23.09.2020

Karar, bir kısım davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Bir kısım davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 18.50. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5398, Karar No: 2015/4025, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5398 E.  ,  2015/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun taşınmazının satışı sonucunda hazırlanan sıra cetvelinde şikayet olunanın 2. sırada yer almasının doğru olmadığını, zira haczinin kesinleşme tarihinin 04.12.2012 değil 17.12.2012 olduğunu, müvekkilinin alacağının 2. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, şikayet olunana ayrılan payın müvekkiline ödenmesine veya garameten paylaşım yapılmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan alacaklının icra dosyasında ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, takibin kesinleşme tarihine yönelik itirazın yerinde olmadığı, şikayetçinin kambiyo senetlerine mahsus takip başlattığı, borçluya 28.11.2012 tarihinde ödeme emri tebliğ edildiği, takibin 11.12.2012 tarihinde kesinleştiği, 27.11.2012 tarihinde ihtiyati haciz şerhinin işlendiği, ihtiyati haczin henüz kesinleşmediği dönemde 2. sırada yer alan şikayet olunan alacaklının 05.12.2012 tarihinde kesin haciz işlemi yaptığı, şikayetçinin İİK'nın 100. maddede sayılan şartlara sahip olmadığı, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8193, Karar No: 2016/14513, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8193 E.  ,  2016/14513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 54.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 23.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini davalı ... ... yönünden 34.642,24 TL, davalı ... (...) ... yönünden 19.864,25 TL olmak üzere toplam 54.506,49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12658, Karar No: 2010/10714, Tarih: 06.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/12658 E.  ,  2010/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

16/05/2005 tarihli ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelirler idaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04/04/2007 tarihli, 26483 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan "Defterdarlığın veya Gelirler Bölge Müdürlüğünün" ibaresinin "Vergi Dairesi Başkanlığının veya Defterdarlığın" şeklinde değiştirilmesi karşısında; Ankara Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğü Büro Başkanı imzalı 06.10.2005 tarihli,9674 sayılı yazının, 213 sayılı Kanun'un 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğu Gelir İdaresi Başkanlığının 20.07.2010 tarih ve 7556 sayılı cevabı yazısı ile dosya kapsamından anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2003 takvim yılında sahte fatura kullanarak vergi kaçakçılığı suçunu işlediği iddia olunan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında mükellefin sahte fatura düzenlediği belirlenen Taş Ocakları ve İnşaat firmalarından sahte fatura alarak kullandığının belirtilmesine, sanığın vergi denetmenlerine verdiği ifadesinde adı geçen firmalara ödemelerin düzenlenen faturalar karşılığı çekle yapıldığını,kullandıkları faturaların gerçeğe dayandığını, düzenleyenlerin sahte fatura düzenlediklerini bilmesinin mümkün olmadığını savunmasına,bilirkişi kurulunca sanığın yetkilisi olduğu şirketin defter ve belgeleri ve dosya arasında mevcut vergi inceleme raporları ile sınırlı inceleme yapılarak rapor düzenlendiğinin anlaşılmasına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; öncelikle sanığın kullandığı faturaları düzenleyen firma ve sorumluları hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığı ve vergi inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp varsa vergi inceleme raporları ve eklerinin birer sureti ile soruşturma/kovuşturma evrakının celp ile özetlerinin duruşma tutanağına geçirilerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanması,kullanılan fatura adet ve meblağları da nazara alınarak faturaları düzenleyenler ile kullanan sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde yeniden

karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak karşılıklı mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan satıcının hesabına girdiğini gösteren geçerli belgeler olup olmadığı, faturaları düzenleyenlerin yeterli üretimleri ve stoklarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre delillerin değerlendirilmesiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15473, Karar No: 2014/177, Tarih: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15473 E.  ,  2014/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

D

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/302-2013/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı... Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş.'de mevduat hesabı bulunduğunu, 1999 yılının son iki ayı içerisinde banka personelinin banka sahiplerinden aldıkları talimat ve prim vaadiyle aldatıcı ve kasti yönlendirmesiyle hesaplarındaki paraların...Shore hesabına yatırıldığını, vatandaşı hiç aklında olmadığı...Shore kurumunun ne olduğunu ve güvenilirliğini bilmediği halde daha çok kazanacağını, devlet güvencesinde olduğunu, iki bankanın sahiplerinin de aynı olduğunun söylendiğini, ...'a TMSF tarafından el

.../...

-2-

konulduğunu, yatırılan paranın güvenceli hesapta bulunmaması nedeniyle ödenmediğini,...Shore Ltd. Şti'nin hayali paravan bir banka olduğunu, tüm davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 5.500,00 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren davalılardan reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

konulduğunu, yatırılan paranın güvenceli hesapta bulunmaması nedeniyle ödenmediğini,...Shore Ltd. Şti'nin hayali paravan bir banka olduğunu, tüm davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 5.500,00 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren davalılardan reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... Security...Shore Ltd'ye ... Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş. tarafından gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığı, ... Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş'nin hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı hususunun sabit olduğu, dava konusu mevduattan en hafif kusurundan dahi sorumlu olan davalı bankanın Bankacılık Yasası ve TTK'nın 321/5 maddesi gereğince sorumlu olacağı, davalılar ...,......, Üçem Taahhüt Tic. San. ve Yatırım Konsorsiyum A.Ş. ..., ..., ..., ..., ... aleyhinde açılan davanın, HMK'nın 150/5 md. gereğince açılmamış sayılmasına, davalılar ... Turizm İnş. A.Ş. Ada İnş. San ve Tic. A.Ş., As Yapı İnş. A.Ş. ... Holding A.Ş. ve TMSF aleyhinde açılan dava geri alınmış olmakla, esasa dair karar verilmesine yer olmadığına, davalı Zeynep İlkar vefat etmiş olmakla, bu davalı aleyhinde açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, 5.500,00 TL'nin 20/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte, 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 134/10, 5. bent, son fıkra hükümleri kapsamında alacaklı ve borçlunun rızası aranmaksızın TMSF borç üstlenmeden vazgeçebileceğinden, külli halefiyet yolu ile ... Bank A.Ş. ile devren birleştirilen ve sonrasında ... Bank A.Ş. olan unvanı İNG Bank A.Ş. olarak değişen davalı... Bank A.Ş'den 20/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı... Bank vekili ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı... Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı... Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fer'i müdahil harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 315,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı... Bank A.Ş'den alınmasına, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı... Bank

375,70 H

60,00 PH

315,70 BK

16/01/2014 -
Yargıtay — Esas No: 2009/2928, Karar No: 2010/1427, Tarih: 16.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2928 E.  ,  2010/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenildiği, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece dava ve temyize konu 152 ada 51 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 14.8.2008 tarihli rapor ve eki krokide (A) harfi ile işaretli 9851,65 m² yüzölçümündeki bölümünün kamu malı niteliğinde mera olmadığı, davacı ...’ın tutunduğu Haziran 1329 tarih 11 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dava ve temyize konu 152 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 4753 ve 5618 Sayılı Yasalar uyarınca yapılan mera tahsis kaydı ve haritası kapsamında kaldığı, halen de mera olarak kullanıldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı ...’ın tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmazın temyize konu bölümünü kapsadığı kabul edilmiş ise de tutunulan tapu kaydı hudutlarında tarif edilen ..., ..., ..., ... ve ... sınırlarının doğal nitelikli sınır yerlerinden olup her yerde bulunması mümkün bulunduğundan sözü edilen kaydın dava konusu taşınmazın temyize konu bülümüne ait olması mümkün değildir. Gerçekten bu olgu çekişmeli taşınmazın çevresini oluşturan temyize konu olmayan ve mera niteliği ile sınırlandırmak suretiyle tespit edilen taşınmaz arasında doğal yada yapay nitelikte bir sınır yeri tarif edilmediği de eylemli durumla doğrulanmıştır. Kaldı ki, mera olarak tespit edilen taşınmazlar içerisinde dere, tepe, çukur, hendek gibi doğal yada yapay sınır yerlerinin bulunması mümkündür. Kural olarak kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri eylemli duruma uymadıkça eylemli duruma değer verilmesi zorunludur. Öte yandan kural olarak meralar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın reddine, dava ve temyize konu 152 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3167, Karar No: 2021/3226, Tarih: 30.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3167 E.  ,  2021/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’nin savunmasında; 2008 yılında tekstil dükkanı açmak istediğini ve köylüsü ...’den borç para alarak Piramit Tekstil adıyla iş yeri açtığını, işler kötü gidince şirketi ...’e devrettiğini; sanık ... savunmasında; 2008-2009 yıllarında ...’ye ait tekstil firmasında kendi makineleriyle çalıştığını, şirketin muhasebecisi ...’ın kendisine 6 aylığına Piramit Tekstil adlı şirketi üzerine devredeceklerini söylediğini, noterde devir işlemi yapıldığını, şirketin gerçek sahibi olmadığını, sahte fatura düzenlendiğinden haberi olmadığını, ...’nin de köylüsü ... tarafından kandırılarak şirketin üzerine devredildiğini beyan etmesi; suça konu Vergi Tekniği Raporunda yer alan tespitlerde 2010 takvim yılı Ba-Bs form analizine göre, Piyaro Tekstil firmasından 1 belge karşılığı 30.000 TL tutarında mal alışının bulunduğu, aynı zamanda, aynı firmaya 1 belge karşılığı 30.000 TL tutarında mal satışının bulunduğuna dair tespitin yer alması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-İlgili vergi dairesinden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ismini bildirdikleri kişilere ait olduğunu söylemeleri halinde; sanıklar ve bu kişilerden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,