muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16939, Karar No: 2019/4532, Tarih: 10.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16939 E.  ,  2019/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili ... Un Yem Gıda San. ve Tic. A.Ş aleyhine ... Vergi Mahkemesi'nin 16/10/2008 tarih 2008/115 esas - 2008/1026 sayılı kararına dayanılarak, gümrük ve katma değer vergisi tahakkuk ettirildiğini, tahakkuk ettirilen tutarların davalı tarafından icra işlemine konu edildiğini, vergi borcunun ödendiğini, Tekirdağ Vergi Mahkemesi'nin 16/10/2008 tarihli 2008/115 esas - 2008/1026 sayılı kararının Danıştay tarafından müvekkili lehine onandığını, iş bu karara dayanılarak yapılan tüm icra işlemlerinin eski hale getirilmesi zorunluluğunun olduğunu, davalı tarafça herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı Vergi Dairesine karşı icra takibi yapıldığını, davalı yanın haksız ve kötüniyetli olarak haklarında ikame edilen icra takibine itiraz ederek takibi durdurduğunu ve takip konusu asıl alacağı 30/04/2014 tarihinde müvekkilinin hesabına ödediğini, faizi ödemediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 119.277,21 TL alacaklarının tespiti ile İstanbul 31. İcra Müdürlüğü'nün 2013/19940 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının alacağının ödendiğini belirterek davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, koşulları bulunmayan icra inkar tazminatı talebinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile İstanbul 31.İcra Müdürlüğü'nün 2013/19940 sayılı takip dosyası kapsamında bakiye alacağa yönelik davalının itirazının iptaline, takibin devamına, yasal koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı yasa uyarınca ödenen vergi alacağının istirdadına ilişkin İİK hükümleri gereğince yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, vergi alacağı 05.03.2013 tarihinde kesinleşmiş olup alacak likit olduğundan davacıların icra inkar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacılar lehine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Somut olayda, vergi alacağı 05.03.2013 tarihinde kesinleşmiş olup alacak likit olduğundan davacıların icra inkar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacılar lehine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının icra inkar tazminatına ilişkin (3) nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine (3) nolu bent olarak “Asıl alacak üzerinden % 20 oranında hesaplanan 66.600,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1484, Karar No: 2017/3377, Tarih: 11.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1484 E.  ,  2017/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak, tazminat, geçici kabul ve kesin kabulün mahkeme marifetiyle yapılarak sözleşmenin tasfiyesi, teminat mektuplarının iadesi talebinden ibarettir. Mahkemece; Dairemizin bozma ilâmına uyularak davanın reddine, dair verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı vekili; davalı aleyhine ... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4311 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibin yetki itirazı üzerine ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5564 Esas sayılı dosyası ile kayıt altına alındığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, müvekkilinin As Kamyon Desoto Hino yetkili servisi olarak ticari araçların yedek parça ve tamirat işlerini yaptığını, davalı tarafından ... isimli şahıstan kiraladıkları, davalı firmaca kullanılan ... plakalı araçların müvekkiline getirildiğini, ve araçların tamiratlarının yapılarak şoförlerine teslim edildiğini, şoförlerin ..., ..., ... ve ... olduğunu, müvekkili tarafından yapılan tamirat, yedek parça ve işilik bedelleri davalı firma adına faturaları düzenleyip gönderdiğini, ticari defterlere işlediğini, davalının araçların mülkiyeti kendisine ait olmasa dahi tamirat bedellerini ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek, itirazın iptâline takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, davalı vekili; müvekkili şirket bünyesinde ismi zikredilen şoförlerin çalışmadığını, davaya konu araçların da müvekkili şirkete ait olmadığını, araç sahipleri ile müvekkili firma arasında davaya konu araçların kiralanması konusunda herhangi bir sözleşme olmadığını, alacağa konu 22 adet faturanın müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkiline tebliğ edilmeyen faturaların kötüniyetli olarak icraya konulduğunu, söz konusu faturaların müvekkilinin defterlerine işlenmediğini, davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığını, tüm bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini, %40'tan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur. Mahkemece daha önce verilen davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 3.

Hukuk Dairesi'nin 05.02.2014 tarih, 2013/6385 Esas ve 2014/715 Karar sayılı ilâmıyla; davaya konu araçların başında keşif yapılarak, gerekirse tarafların ticari defterleri de incelenerek taraflar arasındaki sözleşme uyarınca gerekli tamir ve bakım hizmetinin verilip verilmediği ile, verildi ise hizmet bedelinin tespit edilerek varılacak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilmiş ve mahkemece yapılan yargılamanın 17.12.2015 tarihli oturumunda bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur. Bozma ilâmına uyan mahkeme bozma doğrultusunda keşif yapılması için ara kararı verilmiş ve davaya konu araçların hazır edilmeleri için taraf vekillerine süre verilmiş ve bu sürede araçların hazır edilmemesi ve hazır edilemeyeceğinin beyan edilmesi üzerine keşif yapılamamıştır. Mahkemece keşfin yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle keşif yapılmadan karar verilmesi zorunlu hale gelmiş ise de, hükmüne uyulan bozma ilâmında keşif yapılması yanında işin görüldüğü iddia edilen döneme ilişkin taraf defterlerinin incelenmesi gerektiğine de işaret edilmiş olup, mahkemece bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmiş olması az yukarıda belirtilen bozmaya uygun yargılama yapma zorunluluğuna uygun olmamıştır. Bu haliyle hükmüne uyulan bozma ilâmına uygun, uyuşmazlığın çözümüne yeter inceleme ve değerlendirme yapıldığından söz edilemez. Bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda taraf vekillerine tarafların işin yapıldığı iddia edilen yıla ilişkin ticarî defterlerini sunmak üzere 6100 sayılı HMK'nın 94 maddesi gereğince uygun kesin süre verilip, ticarî defterler ibraz edildiğinde HMK 266. maddesine uygun seçilecek bilirkişiye defterler incelettirilerek bozma ilâmına uygun düzenlenecek, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1995, Karar No: 2024/7063, Tarih: 03.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1995 E.  ,  2024/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/552 Esas, 2023/816 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin 12.11.2013 tarihinde hisse satın almak suretiyle davalı şirkete ortak olduklarını, davacı ...'ın %16, davacı ...'in %17 paya sahip olduğunu, şirket müdürlerinden ... ve ...'ın 12.11.2013 tarihinden 05.01.2015 tarihine kadar şirketin ortağı ve müdürü olup, müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıklarını, ...'ın 05.01.2015 tarihinden sonra tek başına münferiden şirketi temsile yetkili müdür olarak görev yaptığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 394 üncü maddesine göre yöneticilere ya da müdürlere ödenecek ücret veya huzur haklarının temel şartının ana sözleşme veya genel kurul kararına bağlanmasına bağlı olduğunu, şirket müdürleri ... ve ...'ın kanuna aykırı olarak herhangi bir genel kurul kararı olmaksızın ve ana sözleşmede hüküm bulunmaksızın tamamen keyfi olarak ve şirketi ciddi anlamda finansal sıkıntıya uğratacak kadar yüksek tutarlarda huzur hakkı aldıklarını, ayrıca şirket ortağı ...'ın müdürlüğü süresince ve özellikle tek başına yetkili olduğu tarihten sonra daha sık olmak üzere şirket kasasındaki paraları üzerinde taşıdığını, şirketin banka hesaplarından şahsi hesabına veya şirketle ilgisi açıklanamayan kişi ya da hesaplara paralar gönderdiğini, şahsi dernek üyeliklerini ve şahsi bağışlarını, şahsi bağkur primlerini şirkete ödettirdiğini, şirket muhasebecisini de kullanarak bu para hareketlerini gizlemek için olması gerekenden farklı hesaplara kaydettirdiğini, sonrasında bu hesapları kapatabilmek ve üzerindeki paraları gizlemek için gerçek olmayan gider evrakları temin ederek şirketin mali tablolarının gerçeği yansıtmamasına sebep olduğunu, 2014 yılında faaliyete başlayan şirketin kâr ettiğini, 2015 yılında ise yıllık kârın düştüğünü, 2016 yılının ilk yarısında zarar ettiğini, şirketin kâr ettikçe içinin boşaltılmaya çalışıldığını, şirket müdürü ...'ın şirketin vergi ve diğer yasal ödeme yükümlülüklerini yerine getiremeyecek kadar finansal sıkıntıda olmasına rağmen sürekli bir şekilde ve yasaya aykırı olarak şirkete borçlanma yasağını çiğnediğini, şirketin alacak çeklerini vadesinden önce iskonto ettirerek şirket adına kredi çektiğini, şirket kredi kartlarını kontrolsüzce kullanıp borcunu ödemeyerek şirketi finansal açıdan zora sokan eylemlerde bulunduğunu, vergi ve SGK gibi prim ödemelerini zamanında yapmayarak yüksek miktarlarda indirim iptali ve gecikme zammı gibi maddi zarara yol açtığını, şirket müdürü ...'ın tek başına yetkili olduktan sonraki bir tarihte herhangi bir genel kurul ya da ortaklar kurulu kararı olmadan şirketin finansal sıkıntı içerisindeyken 61.900,00 TL'ye şirket adına lüks bir oto satın aldığını, aynı araca 10.000,00 TL'nin üzerinde çeşitli tamir masrafları yaparak, maliyetin aşmasına ve bir kaç ay sonunda aracı 46.000,00 TL'ye satarak 20

...'ın tek başına yetkili olduktan sonraki bir tarihte herhangi bir genel kurul ya da ortaklar kurulu kararı olmadan şirketin finansal sıkıntı içerisindeyken 61.900,00 TL'ye şirket adına lüks bir oto satın aldığını, aynı araca 10.000,00 TL'nin üzerinde çeşitli tamir masrafları yaparak, maliyetin aşmasına ve bir kaç ay sonunda aracı 46.000,00 TL'ye satarak 20.000,00 TL'nin üzerinde zarara sebebiyet verdiğini, şirketin maddi olanaksızlıklarını görmezden gelerek LCD TV, lüks mobilyalar ve en pahalısından mobil telefonlar gibi yersiz ve makul olmayan harcamalar yaptığını, şirket muhasebesini de alet ederek ortakları şirketin durumu ile ilgili zamanında ve doğru bilgi almasına engel olduğunu, şirket müdürü ...'ın şifahen defalarca uyarılmasına rağmen şirketin genel kurul toplantılarını yapmadığını, bunun üzerine müvekkili Barış'ın noter ihtarnamesi ile talebine istinaden 15.10.2016 tarihinde olağanüstü genel kurulun yapıldığını, bu genel kuruldan en az 15 gün önceden ortakların incelemesine sunulması gereken bilgi ve belgelerin zamanında ve tam olarak hazırlanmadığını, ayrıca bilanço ve gelirler hesaplarının oylanması sırasında müdürlerin oy kullanamayacak olmalarına rağmen şirket müdürü ... 'ın hem kendisi hem de kendisine vekalet veren ... adına yasaya aykırı olarak oy kullandığını, bilançonun oylanmış olmasının müdürlerin ibrası anlamına geldiğini, tüm bu hususların şirketin devamı ve amacının gerçekleştirilmesi önünde bir engel teşkil ederek şirketin haklı nedenle feshine sebep oluşturduğunu ileri sürerek davalı şirketin haklı nedenle feshine ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin 01.04.2014 tarih 2014/02 numaralı kararı ile şirket ortaklarından ...'ın iş güvenliği uzmanı, OSGB sorumlu müdürü ve şirket müdürü olarak çalışmasından dolayı, şirket ortağı ... 'ın işyeri hekimi olarak çalışmasından ve şirkette müdürler kurulu başkanı olmasından dolayı, şirket ortaklarından ...'ın ise işyeri hekimi olmasından dolayı taraflarına huzur hakkının ödenmesinin kararlaştırıldığını, ortaklara şirkete sunmuş oldukları hizmet ve faydaya göre ödenen huzur hakkının emsal değerler ile orantılı olup doktor olarak hizmet sunan bir ortağın doktor olarak çalışan bir sigortalı ile aynı ücrete huzur hakkı adı altında aldığını, şirketin nakit akışının kurucu ortak ... üzerinde olup şirkete ait paraları yanında taşıması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, kurucu ortak ...'ın şirketin piyasada daha etkin olması ve daha çok firmaya ulaşılması anlamında katkı sağlayacağını düşündüğü için MUSİAD'a üye olduğunu, buna ilişkin genel kurul kararı mevcut olup üyeliğin şirket lehine yapıldığını, davacıların o dönemde herhangi bir itirazda bulunmadıklarını, 3 sene sonra şirket ile yaşanan anlaşmazlık sonucunda bu durumu ileri sürmelerinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, sorumlu müdür olması sebebiyle ortak ...'ın başka bir yerde sigortalı olması mümkün olmadığından prim ödeme konusunda ileri sürülen iddiaların yersiz olduğunu, davacı ... ...'in mali müşavir olup kendisine ait bir muhasebe programı olan ..

...'ın başka bir yerde sigortalı olması mümkün olmadığından prim ödeme konusunda ileri sürülen iddiaların yersiz olduğunu, davacı ... ...'in mali müşavir olup kendisine ait bir muhasebe programı olan ... isimli bir programı şirkette kullanılması yönünde ısrar ettiğini, sistem kurulduktan sonra zamanla mesai saatleri dışında dahi girdi çıktıları bizzat kendisinin yapmaya başladığını, yönetimin herhangi bir kararı olmadan kendi insiyatifi ile muhasebe kayıtları ile oynayarak ortaklar hakkında alacak borç ilişkisi doğurup, şirketi finansal olarak sıkıntıya soktuğunu, 2015 yılında şirketin tahsilat yapılmamasından dolayı alacak bakiyesi biriken firmalara iskonto uygulanması 2015 yılının personel maliyetlerinin artması, rakip firma sayısının artmasına paralel rekabetin artması, iş sağlığı güvenliği hizmetinin belirli bir ücret tarifesine tabi olmaması ve buna bağlı olarak hizmet bedelinin daha düşük yapılmış olması gibi sebeplerle şirketin finansal sıkıntı yaşadığını, yönetmelikte yapılan değişiklik nedeniyle artan personel maliyeti artışının müşterilere yansıtılamaması sebebiyle 2016 yılında zarar meydana geldiğini, son dönem tahsilatlarının ve finans durumunun iyi olduğunu, müvekkili şirketin yalnızca vergi borcu bulunduğunu, SGK'ya yahut personele borcu bulunmadığını, şirket adına çekilen kredilerin şirket için zaruri olup kalan bakiye borçların gecikmeksizin ödendiğini, davalı şirketin zamanla faaliyetlerinin genişlemesi ile orantılı olarak iddia konusu aracı tv ve şirketin bünyesinde çalışanlar için iş telefon almasında bir sakınca olmadığını, bu durumların şirketin feshini haklı kılmak için yeterli olmadığını, şirket mobilyalarının piyasanın en uygun yerinden alındığını, genel kurulda görüşülecek hususların e-posta olarak davacı ... ...'e iletildiğini, iddia edilen genel kurulda müdürlerin kendi iddialarında oy kullanmadığını, oy birliği ile ibra edilmediğinin de açık olduğunu, genel kurul kararına karşı tespit ya da istem davası açılmadığını, davacı ortakların müdürleri 2013, 2014, 2015 ve 2016 Ağustos ayına kadar ibra etmediğini, ancak 05.01.2015 tarihli karar ile ...'ın tek başına şirketi temsil etme yetkisi verdiklerini, bu durumun çeliştiğini, davacı ortakların şirkete sermaye koymadıklarını, hisse devrinden gelen bir ödeme ve/veya elden bir ödeme yapmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacıların haklı sebep olarak ileri sürdüğü sebeplerin şirketin feshini gerektirecek nitelikte olmadığı dolayısyla haklı sebeplerin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 636 ncı ve 406 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz istemlerinin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6157, Karar No: 2015/6616, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6157 E.  ,  2015/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutulara tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15673, Karar No: 2010/114, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15673 E.  ,  2010/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.