muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9642, Karar No: 2015/2356, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9642 E.  ,  2015/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17536, Karar No: 2024/1826, Tarih: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17536 E.  ,  2024/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/513 E., 2016/218 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.10.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1989, Karar No: 2012/21327, Tarih: 17.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1989 E.  ,  2012/21327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayındır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.10.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, davacı-davalı koca tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına (TMK m. 166/1) dayalı olarak açılmıştır. Davalı-davacı kadın Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2011 gün 191/403 sayılı ilamı ile akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmıştır. Akıl hastalığına dayalı bir dava bulunmadığı gibi (TMK m. 165) bu yönde usulüne uygun olarak yapılmış bir ıslah da bulunmamaktadır. Davalı-davacı kadının eylemleri iradi olmadığından kusurlu olduğundan söz edilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayanan boşanma davasının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru bulunmamıştır.

2-Ziynet alacağına ilişkin temyiz incelemesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı-davalı kocanın babası tanık A.. M.., 20'şer gram iki bileziğin bozdurulduğunu beyan etmiştir. Bu ziynetler yönünden davanın kabulü gerekirken bu hususta da ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2/b bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, ziynetlere yönelik sair temyiz itirazlarının ise 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/1243, Karar No: 2008/3744, Tarih: 28.04.2008

11. Ceza Dairesi 2008/1243 E., 2008/3744 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/1243 E., 2008/3744 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık Safiye'nin yapılan yargılaması sonunda, değişen suç vasfına göre memura yalan beyanda bulunmak suçundan, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair (Erzurum Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 16.02.2007 gün ve 2006/149 Esas, 2007/35 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı CBaşsavcıIığı'nın bozma isteyen 14.02.2008 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

Sanığın, ölen kocasından dolayı katılan kurumdan dul aylığı almasına rağmen, aynı kuruma babası nedeniyle yetim aylığına başvurusu esnasında kimlik araştırma belgesine dul aylığı aldığını yazmamak suretiyle haksız olarak 01.07.1999 tarihinden 01.07.2004 tarihine kadar yetim aylığını almak şeklinde gerçekleşen eyleminin zincirleme biçimde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve suç tarihinin haksız olarak en son maaş aldığı 01.07.2004 tarihli olduğu ve bu tarih itibariyle de, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden, suçun nitelemesinde hata sonucu yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/418, Karar No: 2014/6856, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/418 E.  ,  2014/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2012 (EK KARAR: 25.11.2013)

NUMARASI : 2012/605-2012/621

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8912, Karar No: 2014/6606, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8912 E.  ,  2014/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2875, Karar No: 2014/8071, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2875 E.  ,  2014/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/499-2013/736

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; maaş haczi kesintisinin yapılmasına ilişkin icra müdürlüğü işleminin şikayet yolu ile iptali istemine ilişkin olup, somut olayda düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmamasına ve mutemetlikçe yapılan maaş haczi sıralamasının İİK'nın 140. maddesi anlamında sıra cetveli olarak kabul edilmesine yasal olanak olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/220, Karar No: 2017/802, Tarih: 15.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/220 E.  ,  2017/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüse yardım, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, mala zarar verme.

HÜKÜM : Sanık ... hakkıda;

TCK.nun 39/1-2, 81/1, 39/2-1, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 39/1-2, 81/1, 35/2, 39/2-1, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

TCK.nun 38/1, 81/1, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, TCK.nun 38/1, 81/1, 35/2, 53/1,2,3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

Mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına.

Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...... ve mağdur ... ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanık ... hakkında maktul ve mağdura yönelik öldürmeye ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından, sanık ... hakkında maktule ve mağdura yönelik kasten öldürmeye ve öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından mahkumiyetlerine dair Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarih, 2012/424 esas ve 2013/164 karar sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizleri üzerine, Dairemizin 18.02.2015 tarih, 2014/4643 esas ve 2015/787 sayılı kararı ile "Dairemizin daha önceki 13/11/2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozmayı etkisiz kılacak şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde haraket ederek maktulü öldürüp, mağduru öldürmeye teşebbüs etmeleri nedeniyle sanıkların TCK.nun 37. maddesi delaletiyle 81 ve 81, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece "sanık ... hakkında; maktul ve mağdura yönelik öldürmeye ve öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından, sanık ... hakkında maktule ve mağdura yönelik kastan öldürmeye ve öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından cezalandırılması gerektiği" gerekçesiyle hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11733, Karar No: 2022/12092, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11733 E.  ,  2022/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra vekaletnamesinde davadan feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 08/09/2022 tarihli dilekçede, davadan feragat edildiği bildirilmiş olup davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalının temyizden feragat istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23651, Karar No: 2014/24346, Tarih: 19.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23651 E.  ,  2014/24346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/233-2014/376

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.