muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11629, Karar No: 2012/13697, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11629 E.  ,  2012/13697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/19 esas, 2012/6 karar sayılı 30.03.2012 tarihli kararının tavzihi istenilmiştir. Mahkemece tavzih talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; düzenlenen tutanakta ilgilinin adreste bulunmama nedeni belirtilmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamış ve imzadan kaçınmaya ilişkin bir açıklamaya yer verilmemiştir. Tebligat Kanununun 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun olarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalılardan Ümit Can'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliğine ilişkin evraka dosya kapsamında rastlanılmamıştır. Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyaya konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihlerinin bildirilmesi ve tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, yer fıstığı, yer fıstığı sapı ve mısır (1 ve 2. ürün olarak) kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13017, Karar No: 2013/9084, Tarih: 23.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13017 E.  ,  2013/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/535, Karar No: 2019/10310, Tarih: 16.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/535 E.  ,  2019/10310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 134/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 134/1, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2014/222 esas, 2014/336 karar sayılı kararının 16.07.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.09.2014 tarihinde TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 13.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/146 esas, 2016/241 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık ...’in, zemin kattaki evinde bir miktar alkol aldıktan sonra, apartman havalandırma boşluğuna dayadığı merdivenle üst kat komşusu olan mağdur ...’nin oturduğu evin havalandırma boşluğuna bakan mutfak penceresine yanaşıp, içeriye baktığı esnada, saat 00.10 sularında mutfağa giren mağdurla göz göze gelmelerinden dolayı panikleyerek merdivenden aşağı düştüğü olayda;

Yetişkin kız çocukları da olan mağdurun başkalarınca görülmesini ve bilinmesini istemediği konutu içerisindeki ailevi yaşantısını, gece vakti, özel bir çaba göstererek, gizlice gözetleyen sanığın eyleminin, TCK’nın 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmemesine, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37847, Karar No: 2014/472, Tarih: 20.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37847 E.  ,  2014/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/844-2013/336

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, TCDD Genel Müdürlüğüne bağlı işçi olarak çalıştığını, daha önce Sivas Demir-Çelik işletmelerinde çalışırken işyerinin özelleştirilmesi sonucu 1999 yılında açıktan atama ile TCDD bünyesinde yedinci derece ile işe başladığını, onsekizinci dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 25. maddesine göre yedinci derecenin karşılığının çırak okulu ve dengi okullar olduğunu, kendisinin meslek yüksek okulu elektrik bölümü mezunu olduğunu, toplu iş sözleşmesinde sanat okulu mezunlarının altıncı dereceden işe başladığı halde yüksekokul mezunlarının durumu hakkında bir düzenleme olmadığından işyerinin kendisini yedinci dereceden başlatmış olduğunu beyan ederek işe giriş derecesinin altıncı derece olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, Toplu İş Sözleşmesi’nin 25. maddesinin II/C. fıkralarına göre ikinci sınıf elektrikçi ehliyeti olanlar ile elektrik tesisatçıları hakkında yönetmelik hükümlerine göre elektrik tesisatçılığı ustalık belgesine sahip olanların yedinci dereceden işe başlatılacağı hüküm altına alınmış olduğunu, bu sebeple adı geçen işçinin Toplu İş Sözleşmesi'nin 25. maddesine göre ikinci sınıf elektrikçi ehliyeti olanlar gibi yedinci dereceden işe başlatılmış olduğunu beyan ederek haksız olarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının meslek yüksek okulu mezunu olduğu, eğitim durumunun toplu iş sözleşmesinde yazılı okul mezunlarından daha yüksek olduğu, toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu için bir derece öngörülmemiş olması, meslek lisesi mezunu olanların derecesinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının Sivas Demir Çelik İşletmelerinde çalışmaktayken bu kuruluşun özelleştirilmesi üzerine davalı işveren idarede açıktan atama suretiyle işe alındığı, taraflar arasında davacının niteliğine göre yedinci derecenin birinci kademesinden işe başlatılması yönünde iş sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı işveren idarede açıktan atama suretiyle işe alındığı sabit olup işe alınırken yürürlükteki toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu mezunlarına yönelik açık bir düzenleme yer almadığından ikinci sınıf elektrik teknisyeni olduğu dikkate alınarak yedinci derecenin birinci kademesinde işe başlaması teklif edilmiş davacıda bu derece ve kademeyi kabul etmesi üzerine iş sözleşmesi yapılmıştır.

Davacının, davalı işveren idarede açıktan atama suretiyle işe alındığı sabit olup işe alınırken yürürlükteki toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu mezunlarına yönelik açık bir düzenleme yer almadığından ikinci sınıf elektrik teknisyeni olduğu dikkate alınarak yedinci derecenin birinci kademesinde işe başlaması teklif edilmiş davacıda bu derece ve kademeyi kabul etmesi üzerine iş sözleşmesi yapılmıştır.

İş sözleşmesi tarafların özgür iradesi ile akdolunmuştur. Toplu iş sözleşmesinde davacının iddiasına dayanak yapılan maddede yer alan hükümler, sınavla işe alınan sanat enstitüsü, endüstri meslek lisesi, teknik lise mezunlarının intibak derecelerini düzenlemiştir. Davacı sınavsız işe alındığına ve işe alındığı sırada yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu mezunlarına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediğine göre tarafların özgür iradesi ile yapmış oldukları hizmet sözleşmesine üstünlük tanınması gerekir. Yorum yoluyla işveren iradesi yerine geçecek şekilde davacının meslek yüksek okulu diploması sebebiyle intibakının yeniden yapılması ve bu nedenle davalı işverene mali yük getirilmesi mümkün değildir. Kaldı ki uzun yıllar ilk işe giriş derece ve kademesi üzerinden gerçekleşen çalışma şartlarına davacı tarafından herhangi bir şekilde itiraz edilmemiştir.

Tüm bu yönler dikkate alınarak yorum yoluyla ve özellikle işveren iradesi yerine geçecek şekilde hüküm oluşturulması usul ve kanuna uygun olmadığından davanın reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/14834, Karar No: 2016/16301, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14834 E.  ,  2016/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu, ,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek;01.01.2011 tarihinden dava tarihine kadar olan tüketim dönemlerine ait faturalarda tüketim bedeli içinde tahakkuk ve tahsil edilmiş olan kayıp kaçak bedeli ile bu bedelin dahil olduğu tüketim bedeli üzerinden alınan %1 enerji fonu,%2 TRT payı,%5 BTV ,%18 KDV içindeki kayıp kaçak toplamına isabet eden farkın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’sinin her faturadaki tutarın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;31.03.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 225.392,68 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1442, Karar No: 2018/3175, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1442 E.  ,  2018/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2017 gün ve 2017/181 Esas, 2017/139 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.09.2016 günlü duruşma tutanağında mahkeme başkanı ile zabıt katibinin ve 01.11.2016 günlü duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri ilgili personel veya meslekle ilişiklerinin kesilmesi halinde yerlerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir personel tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3289, Karar No: 2019/9962, Tarih: 08.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3289 E.  ,  2019/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birbirini takip eden 24 eşit aylık taksitler halinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına," ibaresinin eklenmesi ile hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6158, Karar No: 2018/2454, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6158 E.  ,  2018/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı

Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.