muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1450, Karar No: 2021/7359, Tarih: 01.04.2021

Somut dosyada, davacının hizmet süresi tespit edilirken, kesintisiz çalışma olgusu usulünce ispat edilemediğinden kuruma bildirilen alt işverenler nezdinde geçen kesintili çalışmalar toplanarak sonuca gidilmesi gerektiği yönündeki bozmaya uygun şekilde davacının hizmet süresi belirlenmiş ve buna göre davacının 20.09.1994-28.06.2014tarihleri arasındaki toplam hizmet süresi 18 yıl 3 ay 28 gün olarak hesaplanmıştır. Ancak, davacının sigortalı hizmet cetvelinde kesintili hizmetin olduğu dönemler yönünden işyeri devri kabul edilip edilemeyeceği üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır. Zira; davalı ... Elektrik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ancak geçerli bir işyeri devri bulunması halinde davacının tüm dönem alacaklarından sorumlu tutulabilecektir. Bu durumda, sigortalı hizmet cetvelinde makul ihale boşluğu sayılamayacak kesinti varsa bu süreden sonraki çalışmanın yeni bir iş sözleşmesi ile yapıldığı kabul edilmeli ve davalı son alt işveren bu süreden sonrası için sorumlu tutulmalıdır. Davacının sigortalı hizmet cetvelinde 01.03.2004 tarihinde sona eren çalışmadan sonra ilk çalışmanın 01.06.2004 tarihinde olduğu anlaşıldığından, davalı ... Elektrik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. 01.06.2004 tarihinden sonraki hizmet süresi yönünden sorumlu tutulmalı ve dava konusu alacaklar buna göre yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Bu yön göz önünde bulundurulmadan davalı ... Elektrik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davacının tüm çalışmasından sorumlu tutulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı ... Elektrik İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.yararına takdir edilen 3.050,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2387, Karar No: 2021/4675, Tarih: 01.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2387 E.  ,  2021/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 3. Sulh Hukuk ve İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Yıldırım Mah. İzzet ... ... Cad. Şehit Cavit ... Sok. No:26/2 Bayrampaşa/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “Şirinevler Mah. 1. Kaplan Sok. No:21 İç Kapı No:3 Yıldırım/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanununun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27288, Karar No: 2015/28454, Tarih: 12.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27288 E.  ,  2015/28454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2014/1327-2015/751

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan celbi ile,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan iş yerinin dava dışı B.. A.Ş.'ne ait olup olmadığının tespitine yarar işyeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin),

3-Dava dışı B.. A.Ş. ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin,

Eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2637, Karar No: 2019/4486, Tarih: 24.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2637 E.  ,  2019/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 24/09/2018 tarih 2016/19517 Esas 2018/4409 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5103, Karar No: 2014/2977, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5103 E.  ,  2014/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi( 47. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11849, Karar No: 2014/7195, Tarih: 05.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/11849 E.  ,  2014/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2012/362-2013/329

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15/11/2005 tarihinden 07/12/2012 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işverence 07/12/2012 tarihinde hiçbir haklı ve geçerli sebep gösterilmeksizin feshedildiğini davalı işyerinde P.-İ. Sendikası T. şubesi tarafından örgütlenme çalışması başladığını, davalı işyerinde sendikal çoğunluğu sağlayacak sayıda işçinin sendika üyesi olduğunu, sendikanın yetki için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurusunu müteakip işveren vekillerinin işçiler üzerinde örtülü ve açık baskı uygulayarak sendikadan istifa etmedikleri takdirde iş akitlerine son verileceğini, Diyarbakır, Aydın gibi yerlere sürgün olarak gönderileceklerinin açıkça söylenildiğini, ilerleyen safhalarda bu baskıların bir takım işçiler üzerinde sonuç doğurduğunu, bir kısım işçilerin sendikadan istifa ettiğini, istifa etmeyen bir kısım işçilerin Güneydoğu Bölgesi'ndeki şirkete ait kuyulara gönderildiğini, bir kısmının da küçülme gerekçesi ile işten çıkartıldığını, iş yerinde herhangi bir küçülme gerçekleşmediğini, esnek çalışma, vardiya düzenlemeleri, ücretsiz izin, son girenin ilk çıkışı gibi koşulların yerine getirilmediğini, sendikaya üye olmayan veya baskı sonucu sendikadan istifa eden kişilerin çalışmaya devam ettiğini, işverenin bu iş koluna paralel doğal enerji kaynaklarından olan sıcak sudan elektrik üretimi için yeni girişimlerde bulunulduğunu, internet sitesinde işçi ve personel arayışına devam ettiğini, bu nedenlerle davacının iş akdinin sendikal örgütlenme nedeni ile haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, işe iade kararına rağmen müvekkilinin işe başlatılmaması halinde sendikal tazminat için bir yıldan az olmamak kaydı ile brüt ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının iş akdinin üretim ve iş hacminin düşmesi sonucu küçülmeye gidilmesi sebebi ile işletmesel karar ile feshedildiğini müvekkilinin Trakya Bölgesi'nde sahip olduğu lisans kapsamında doğalgaz arama ve üretim faaliyeti gösterdiğini, 2012 yıl sonu üretimin %48 oranında düştüğünü, 2012 yılında kompresör tesislerinde toplam ESAS NO 37 kişi istihdam edilmekteyken bu çalışanların tamamının doğalgaz kompresörü teknisyeni olarak çalıştığını, 2012 yılı ortasına kadar düzenli olmasa da gün içerisinde belirli saatlerde faaliyet gösteren bu tesislerdeki gaz üretiminin düşüş nedeni ile çalışamaz duruma geldiğini, bu üretim düşüklüğünden dolayı zorlu kompresör sahasında vardiya tutulmasına son verildiğini kuyulardaki basınçların düşük olması nedeni ile üretim sahalarında bulunmakta olan bazı kompesörlerin durdurulduğunu, tesislerin kapatılması nedeni ile Tekirdağ kompesör sahasında personel fazlalığı oluştuğunu bu durumun gaz başına düşen maliyetleri arttırdığını, müvekkili şirketin doğalgaz üretimindeki meydana gelen düşüş, bu düşünün kalıcı olması ve bunun sonucunda yaşanan personel fazlası nedeni ile davacının iş akdini sona erdirmek durumunda kaldığını, şirketin Trakya ve diğer sahalarda davacının görevlendirileceği pozisyon olmadığını, feshe son çare olarak başvurduğunu, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedilmediğini, P.-İ. sendikalı pek çok işçinin halen müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, salt bazı ekonomik güçlüklerin ortaya çıkmasının feshin gerekli ve kaçınılmaz olduğunu göstermeyeceği, işçinin çalışma olanağının kesin ve sürekli olarak ortadan kalkmış olması gerektiği, işverenin, işçinin çalışma olanağının nasıl ortadan kalktığını, feshe son çare olarak başvurduğunu somut şekilde açıklayıp kanıtlaması gerektiği, davalı şirketin Muratlı Karton, Modern Enerji şirketlerine gaz satışlarının halen devam ettiği, 2012 yılında bu satışların aynı trendde devam ettiği, davalı şirketin 2012-2013 yıllarında TPAO'dan aldığı gaz miktarında herhangi bir değişiklik olmadığı, E.Oil'den aldığı gaz miktarının 2012 yılı içerisinde stabil olduğu, Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün verileri ile davalı şirketin ana kompresör hattından alınan değerlerin uyumsuz ve çelişkili olduğu ancak her iki durumda da şirketin üretim değerlerinin düştüğ,ü davalı şirkete ait Muratlı Karton ve Modern Enerji şirketlerindeki istasyonların halen faal olduğu, 2012 yılı içerisinde personel sayısının yıl boyunca sabit olduğu, davalı şirketin 2012 yılındaki ortaklarına verdiği brüt satış gelirlerinin değişmediği, maddi duran varlıkların 2012 yılında artış gösterdiği, Aralık 2012 ila Ocak 2013 tarihlerinde toplam 3 yeni işçinin işe alındığı, dinlenen tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşifte davalı şirketin davacının iş akdine son verdikten sonra yeni kuyular açıp üretime geçmek için hazırlık yaptığının anlaşıldığı, davacının davalı tarafın iddiasının aksine davalı işveren tarafından başka sahalarda değerlendirme seçeneğine yöneldiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, ayrıca tanık beyanları ile işyerinde feshe kadar fazla mesai saatlerinde herhangi bir azalmaya gidilmeksizin ve esnek çalışma modeli uygulanmaksızın aynı tempoda mesainin devam etmesi karşısında davacının iş akdinin sona erdirilmesinde davalı işveren tarafından feshin son çare olma ilkesine uyulmadığı, bu nedenler ile davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli bir nedene dayanmadığı, davacı taraf iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia etmekte ise de akdin sendikal nedenle feshedildiğini ispat yükü davacı işçiye ait olup, dinlenen tanıkların beyanından davacı tanıklarının halen sendika üyesi olarak çalışmaya devam ettikleri, SGK'dan celbedilen dönem bordrolarında fesih tarihinde halen sendika üyesi olan işçilerin çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında davacı tarafın akdin sendikal nedenlerle feshedildiği hususunu ispat edemediği anlaşıldığından, davacı tarafın sendikal tazminat talebinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal hakkın engellenmesi suçundan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve sonucun ne olduğu yönünde dosyada bir bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece kamu davasının sonucunun ne olduğu araştırılıp kesinleşmesiyle birlikte yukarıdaki esaslar dahilinde, işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığı araştırılıp, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak sendikal nedenlerle fesih iddiasının kanıtlanamaması halinde işe başlatmama tazminatının 5 aylık ücret olacağının gözetilmemesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2912, Karar No: 2009/1326, Tarih: 03.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/2912 E.  ,  2009/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı ve 506 sayılı yasalara tabi sigortalı sürelerin haricinde ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı SGK Başkanlığının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren 1479 sayılı ve 506 sayılı Yasalara tabi sigortalı sürelerin haricinde, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 1479 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 1479 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 1479 ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve bu uzun süreli çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının ilk prim kesintisinin 24.4.1996 tarihinde yapıldığı, 1997, 1998 ve 2000 yılları ile 15.4.2003 tarihinde de kesintilerin devam ettiği, 1995 yılından itibaren devam eden Tütün tarım satış kooperatifi kaydının bulunduğu, 1.6.2006 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 20.8.1998-31.12.1998 ve 1.3.1999-30.9.1999 tarihleri arasında 11 ay 10 gün kısa süreli ve 1.5.2000-9.5.2001 tarihleri arasında da 1 yıl 8 gün olmak üzere uzun süreli 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu, yine 2004 yılında 32 gün 2005 yılında 159 gün 2006 yılında da 94 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarih olan 24.4.1996 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.1996 tarihinden itibaren 1.5.2000 tarihleri arasında kısa süreli 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı dışlanmak suretiyle tespit kararı verilmesi yerinde ise de; davacının uzun süreli 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının sona erdiği 9.5.2001 tarihinden sonra teslim ettiği ürün bedelinden yapılan 15.4.2003 tarihli prim kesintisi ile 1995 tarihinden itibaren devam eden kooperatif kaydı dikkate alınarak ve kısa süreli 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışlanmak suretiyle tescil edildiği 1.6.2006 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının ilk bendi silinerek yerine; “Davacının 01.05.1996 tarihinden itibaren uzun süreli 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının başladığı 01.05.2000 tarihine kadar 20.08.1998-31.12.1998 ve 01.03.1999-30.09.1999 tarihleri arasında kısa süreli 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının dışında ve 15.4.2003 tarihli prim kesintisini takip eden aybaşı olan 01.05.2003 tarihinden itibaren Kurumca tescil edildiği 01.06.2006 tarihine kadar 2004 yılında 32 gün 2005 yılında 159 gün ve 2006 yılında da 94 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığı dışında kalan sürelerde 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 03.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9370, Karar No: 2025/1598, Tarih: 27.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9370 E.  ,  2025/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydına göre mağdureye Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.03.2024 keşinleşme tarihli ve 2024/264 Esas, 2024/335 Karar sayılı ilamıyla ...'in vasi tayin edildiği anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesi kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi ilamının adı geçen vasiye tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığından, varsa anılan belgenin temin edilerek eklenmesi, aksi halde İlk Derece Mahkemesi ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının vasiye tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.