muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/130, Karar No: 2018/3214, Tarih: 07.05.2018

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında .... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2008/2783, Karar No: 2008/2758, Tarih: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2783 E.  ,  2008/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranın %11,2 oluşu nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 30.10.2007 gün ve 2513 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca,  sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007 tarihinde %11,2 olarak belirlenen iş göremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasa'nın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. . Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27566, Karar No: 2015/2174, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27566 E.  ,  2015/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11839, Karar No: 2025/1704, Tarih: 10.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11839 E.  ,  2025/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2681 E., 2024/984 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/512 E., 2022/238 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.04.2016 tarihinde yüzde 42 engelli raporu ile diğer yasal şartları da taşıdığından bahisle yaşlılık aylığı bağlandığını, yaşlılık aylığı almakta iken hakkında yapılan asılsız şikayet üzerine, sakatlık oranının yeniden tespiti için Haydarpaşa Numune Eğitim Araştırma Hastanesine sevk edildiğini, bu hastanede herhangi bir film, tahlil ve muayene dahi yapılmadan sadece uzaktan bakılarak rapor düzenlendiğini, sakatlık oranının bu raporda %37 olarak tespit edildiğini, sakatlık oranının %40 'ın altına düşmesi neticesinde yaşlılık aylığının kesildiğini, aylığının kesilmesine yönelik işlemin yerinde olmadığını, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik Kurum işleminin iptali ile engellilik oranının Mahkemece yeniden tespit ettirilmesine, kesilen aylıkların kesildiği tarih itibari ile yeniden bağlanmasına ve yersiz ödeme nedeniyle çıkarılan borcun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "Davanın kabulü ile

2-...'in 09.06.2011 tarihinden itibaren özürlülük/engellilik oranının %40'ın üzerinde olduğunun tespitine,

3-Davacının kesilen aylıklarının kesilen tarih itibarıyla yeniden bağlanmasına ve buna ilişkin Kurum işleminin iptaline,

4-Kurum tarafından yersiz ödeme sebebiyle davacıya çıkarılan borçların iptali ile davacının dava konusu ile ilgili Kuruma borcunun bulunmadığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, gerekçesiyle davalı Kurum vekili  tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, gerekçesiyle davalı Kurum vekili  tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, Kurum müfettiş raporları ve soruşturma evrakıyla ortaya konmuş olan, bir takım kişilerin usulsüzlük ve menfaat temini karşılığı rapor temin ettiklerinin tespiti ve bu tespitte davacının da adının geçiyor oluşunun yargılama aşamalarında dikkate alınmadığını, söz konusu soruşturma ve işlemler neticesinde davacının, vergi dairesi nezdinde sakatlık indiriminden faydalananlar arasından çıkarıldığını, bu durumda mevzuat gereği öncelikli şartı taşımayan davacının yaşlılık aylığı ödemesinin durdurulduğunu, sonuç olarak Kurumun bir hatası ve kusuru bulunmadığını, aksine usule ve mevzuata uygun olarak işlem tesis ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının vergi indirimine dayanılarak bağlanan yaşlılık aylığının, davacının çalışma gücü kayıp oranının % 40'ın altına düştüğü gerekçesiyle kesilmesine ve yersiz ödenen aylıkların borç çıkarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19941, Karar No: 2017/6572, Tarih: 17.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/19941 E.  ,  2017/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece 15.02.2017 tarihli ek karar ile; hükmün davalı vekilince 30/12/2016 tarihinde temyiz edilmesine rağmen dosya içeriğine göre temyize konu miktarın 1.776,36 TL olup temyiz tarihi itibariyle 2.270,00 TL lik kesinlik sınırı kapsamında kaldığından temyiz isteminin HMK 341-366 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek karar davalı vekiline 23.02.2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davalı vekilince ek karar; 6100 sayılı HMK’nın geçici 3.(1) “ Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü ve karar tarihinde yürürlükte olan HUMK. Md. 432/ son gereğince 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra 16.03.2017 tarihinde temyiz edilmiştir. Ek karar süre geçirildikten sonra davalı vekili tarafından temyiz edildiğinden davalının ek karara yönelik temyiz isteminin süre aşımı nedeni ile REDDİNE, 17.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5336, Karar No: 2021/6822, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5336 E.  ,  2021/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalılar vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... vekilileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendindeki (davacı idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olduğundan, bu bedelden bozma öncesi yatan 476.370,65-TL'nin ve ilk kararı temyiz etmeyen ... hissesine düşen 27.602,28-TL'nin MAHSUBU ile kalan ... hissesine ait 45.295,35-TL fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesi'ne müzekkere yazılmasına) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (bedelden bozma ilamı öncesi yatan bedelin ve ilk kararı temyiz etmeyen ... hissesine düşen 27.602,28-TL'nin MAHSUBU ile kalan ... hissesine ait 45.295,35-TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b) 1 numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 28/11/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15710, Karar No: 2018/3257, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15710 E.  ,  2018/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6364, Karar No: 2015/9044, Tarih: 08.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6364 E.  ,  2015/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Taşınmazın açık artırma yoluyla yapılan satışında satış memurluğunca İİK.nun 8. maddesine uygun bir ihale tutanağının düzenlenmesi zorunludur. Taşınmazın alıcı adına tescilinin yapılabilmesi için ihale bedelinin yatırılması gerekir. İhalenin yapıldığının ispatı ise ancak ihale tutanağı ile mümkündür.Somut olayda şikayete konu taşınmaz yönünden herhangi bir ihale tutanağı bulunmadığından taşınmazın şikayetçiye ihale edildiğinin kabulü mümkün değildir. İhale tutanağının kaybolduğu ya da yok edildiği iddiaları genel mahkemelerde ileri sürülebilecek hususlar olup icra mahkemesinde değerlendirme konusu yapılarak tapu iptal ve tescile karar verilemeyeceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13158, Karar No: 2010/11570, Tarih: 12.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/13158 E.  ,  2010/11570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB/2009-188318

Ruhsatsız silah taşımak suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 750,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (GAZİANTEP) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.4.2008 tarihli ve 2006/288 esas, 2008/465 sayılı kararını müteakip, sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 14.11.2008 tarih ve 2006/288 esas, 2008/465 sayılı ek kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Tüm dosya kapsamına göre, gıyapta verilen kararın sanığa, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış ise de, anılan maddenin uygulanabilmesi için gerekli ön koşul olan kendisine veya adresine Kanun'un gösterdiği usullere göre, daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise söz konusu Kanun'un 35. maddesinin son fıkrasında gösterilen istisnai durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında; gerekçeli kararın tebliği için sanığın bilinen son adresine çıkartılmış tebligat bulunmaması sebebiyle anılan Kanun maddesi uyarınca doğrudan yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı gibi, Tebligat Tüzüğü'nün 55/2. maddesi yollamasıyla aynı Tüzüğün 28. maddesinde adres araştırmasına yönelik olmak üzere belirtilen şekil şartları yerine getirilmeden yapılan tebligatın da geçerli sayılamayacağı, bu hususun Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 1.12.2004 tarih, 2004/20415-12070 sayılı ilamında da kabul edildiği cihetle, sanık tarafından verilen temyiz talebini içeren 15.10.2008 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak değerlendirilerek, temyiz talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.7.2009 gün ve 41934 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 17.8.2009 gün ve KYB/2009-188318 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 8.2.2008 tarihinde Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi önünde savunma yaparken bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edildiği, bundan sonra bir adres değişikliği bildirmeyen sanığın bu adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat çıkarılmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 8.2.2008 tarihinde Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi önünde savunma yaparken bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edildiği, bundan sonra bir adres değişikliği bildirmeyen sanığın bu adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat çıkarılmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, mahkemece sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmediğinden isteminin (REDDİNE), dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 12.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.