muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8448, Karar No: 2012/2993, Tarih: 14.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/8448 E.  ,  2012/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/130120

MAHKEMESİ : Tarsus 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2007

NUMARASI : 2006/278 (E) ve 2007/398 (K)

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A—Sanık E.. S..'ye atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan beş yıllık asli zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 30.06.2006 tarihi ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

B- Sanıklar Memet ve Seher hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama sanık E.. S.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre sanıklar M.. B.. ve S.. S..'nün katılanın konut dokunulmazlığını ihlal edip ardından katılanı kasten yaralama eylemleri nedeni ile unsurları itibari ile oluşan ve 765 Sayılı TCK'nun 193/1 maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçu ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, kasten yaralama suçunun konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsuru kabul edildiği halde , kasten yaralama suçundan ayrıca beraat kararı verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade etmesi ve koşulların gerçekleşmesi halinde kamu davasının düşürülmesi olanağı sağlaması nedeniyle doğurduğu sonuçlar itibariyle erteleme kurumuna göre daha sanık lehine olduğu ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, katılanın sanıklara yüklenen hakaret suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması ve sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması karşısında; sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken hükmün gerekçesinde “müştekinin zararının karşılanmaması, verilen cezanın paraya çevrilmiş olup ertelenmesi” şeklindeki dosya içeriğine uygun düşmeyen , yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile sanık E.. S.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek sanıklar M.. B.. ve S.S.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar Memet, Seher, Erol ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16677, Karar No: 2017/271, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16677 E.  ,  2017/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalı Hazine tarafından cevap dilekçesinde belirtilen tapu memuru .... ve taşınmazı davacıya satan ....hakkında .... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde açılan 2007/124 Esas sayılı dava dosyasının, bu dava dosyası temyize konu taşınmaz açısından açılmış bir ceza davası değil ise;temyize konu 46222 ada 1 sayılı parsel açısından aynı kişiler hakkında ceza davası açılıp açılmadığının; davanın taraflarından ve ceza mahkemeleri yazı işleri müdürlüklerinden sorulmak sureti ile tespit edilen ceza dosyasının bu dosyada yer alması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15914, Karar No: 2015/13597, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15914 E.  ,  2015/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1710 ada 1 sayılı 1.778,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 20 yıldan beri ... ve ...'in fiili kullanımında bulunduğu, taşınmazın tamamı dere mutlak koruma alanında kaldığı şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş ve tescil edilmiş, daha sonra 2014 yılında 6292 sayılı Yasa gereğince satış nedeniyle ...Belediyesi Başkanlığı adına tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı kullanım şerhinin kaldırılarak yerine ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar dava konusu taşınmazın davacının fiili kullanımında bulunduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; çekişme konusu 1710 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 6292 sayılı Yasa uyrarınca dava tarihinden önceki bir tarihte (16.01.2014 tarihinde) satılarak ... adına tescil edilmiştir. Kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın beyanlar hanesineki şerhe yönelik davanın dinlenebilmesi için davanın, 6292 sayılı Yasa uyarınca taşınmazın satış işleminden önceki bir tarihte ve Hazineye yöneltilerek açılması gerekir. Taşınmazın 3. şahıs adına tapuya tescil edildikten sonra şerhe yönelik davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır. Bu halde çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhe yönelik açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13834, Karar No: 2008/14843, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13834 E.  ,  2008/14843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.06.2008 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı, dava konusu kavak ağaçlarının kendisi tarafından dikildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kesin hüküm nedeni ile reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, kesin hükmün varlığı olumsuz dava şartlarındandır. Bir davada davanın tarafları dava konusu ve dava sebebi arasında birlik varsa HUMK.nun 237. maddesine göre kesin hükmün varlığından söz edilebilir ve sonradan açılan davanın dinlenme olanağı yoktur. Ancak, yukarıda sayılan nedenlerden herhangi biri sonradan açılan davada yoksa kesin hükümden söz edilemez.

Somut olaya gelince; davacı tarafından Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/898 esasında kayıtlı davada 5 parsel sayılı taşınmazdaki mülkiyet hakkına dayanılarak çaplı taşınmaza kavak ağacı dikmek ve duvar çekmek suretiyle oluşan elatmanın giderilmesi istenmiştir. Eldeki davada ise davacı, taşınmazına davalının kavak ağacı diktiğini, bu ağaçlar pamukçuk ürettiğinden astım ve allerjiye neden olduğunu ileri sürerek davalının kavak ağaçlarının kesilmesini talep etmiştir. Önceki davada Türk Medeni Kanununun 683. maddesine, eldeki davada ise aynı yasanın 740. maddesine dayanılmıştır.

Kısaca, her iki davada dava sebebi değişik olduğundan orta yerde kesin hüküm yoktur.

Bu tür davalarda esaslı unsur, zarar görmedir. O yüzden mahkemece, çevre mühendisi ve tabip olan bilirkişiler huzurunda yerinde keşif yapılmalı, davalı tarafından yetiştirilen kavak ağaçlarının iddia edildiği gibi yaşları ve konumlarına göre insan sağlığına zararlı olup olmadığı saptanmalı, zarar unsuru gerçekleşirse ağaçların köklenerek kaldırılmak suretiyle taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmelidir.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak gerçekleşmediği halde kesin hükümden söz edilip davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1172, Karar No: 2014/4261, Tarih: 25.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1172 E.  ,  2014/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/178-2013/62

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 806 parselde 3/20 olan mirasbırakan payının ara malik Şefik'e 29.12.2003 tarihinde, ondan da 1.4.2004 tarihinde davalı Hasan'a devredildiği, intikalle edinilen 6/120 mirasbırakan payının ise vekil Şefik eliyle 27.4.2007 tarihinde ara malik Mehmet'e, ondan da 9.4.2008 tarihinde davalı Hasan'a temlik edildiği, mirasbırakanın 06.03.2012 tarihinde öldüğü, geriye davanın tarafları olan çocuklarını bıraktığı, davacının temliklerin muvazaalı ve mirastan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; tarafların gösterdikleri ve gösterecekleri tanıkların yukarıda belirtilen ilkeler de gözetilerek yeniden dinlenmesi, yerinde keşif yapılıp taşınmazların gerçek değerlerinin belirlenmesi, ilk el maliklerin kim oldukları, bu kişilerin taşınmazlardaki edinimlerinden sonra tasarruflarının olup olmadığının üzerinde durulması, mirasbırakan ile taraflar arasındaki beşeri ilişkilerin saptanması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek niyetinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11104, Karar No: 2009/12267, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11104 E.  ,  2009/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.05.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı kayınpederi ...'la aralarındaki inançlı işlem gereği davalı ... adına alınan taşınmazın kendisine ait olduğunu, diğer davalı ...'e taşınmazın muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılardan ... dava konusu taşınmazın yarı payının davacıya ait olduğunu beyan etmiştir.

Diğer davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, inanç sözleşmesine dayanılarak tapu iptali ve tescil istemi ile açılmıştır.

Davacı 1970'li yıllarda Libya'da işçi olarak çalışırken kayınpederi olan ...'a dönem dönem paralar göndererek ve izine geldiğinde de bizzat nakit para vererek kendisi adına taşınmaz satın almasını istediğini ve bu cümleden olarak davalılardan kayınpederi ... 'in 11.04.1978 tarihinde 190 ada 106 parselde kayıtlı taşınmazı davalı ... 'dan satın aldığını, fakat tapuyu kendisi üzerine intikal ettirdiğini belirterek davalı ...'in daha sonra 06.01.2004 tarihinde taşınmazı diğer davalı gayri resmi eşi ...'e muvazaalı şekilde temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

./..

2009/11104 - 2009/12267 -2-

Davalı ... ise 28.09.2005 tarihli dilekçesi ile taşınmazın yarı payının davacı ...'in parası ve onun adına satın aldığını kabul etmiştir. Yargılama devam ederken davacı vekili 24.12.2008 tarihli oturuma katılarak oturumda zapta geçen beyanı ve aynı tarihli dilekçesi ile taşınmazın tamamına ilişkin talepten vazgeçerek yarı paya ilişkin iptal ve tescil talebinde bulunmuştur. Bu şekilde davalı ...'ın 28.09.2005 tarihli dilekçesi dayanılan inançlı işlemin yazılı delili konumuna gelmiştir. Hakim önünde yapılan bu bildirim tarafı bağlayacağından inançlı işlem için delil aramaya gerek yoktur.

Taşınmazın 06.01.2004 tarihinde diğer davalı ...'e temlik edilmesine ilişkin muvazaa iddiasına gelince; ..., tarafların kabulünde olduğu üzere diğer davalı ...'in gayri resmi eşi olup, dosya içerisindeki aile nüfus kayıt tablosuna göre ... ile ...'in 1972 yılından beri karı-koca hayatı yaşadıkları, aynı haneyi paylaştıkları ve 1973, 1974, 1977 ve 1978 yıllarında müşterek çocukları ...,...,... 'nin dünyaya geldiği anlaşılmaktadır. Bu derece aile içinde olan diğer davalı ...'in, üvey kızı durumunda olan ...'in eşi davacı ...'i yakından tanıdığı ve nikahsız eşi ... ile davacı arasındaki yakınlık nedeniyle taşınmazın ...'e geçişinde mülkiyetin hangi amaçla devralındığını bilmediğini kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır. Davaya konu taşınmazın ...'den ...'e geçtiği 11.04.1978 tarihi itibariyle diğer davalı ..., ...'le en az 4 yıldır karı-koca gibi yaşamaktadır. Hal böyle olunca ...'in taşınmazı tapudan devralırken danışıklı bir işlemin içinde olduğunu bildiği açıktır. Bu nedenle, yarı paya ilişkin inançlı işlem ile bu payın diğer davalı ...'e temlikinin muvazalı olduğunun kabulü ile yarı pay yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19868, Karar No: 2022/6043, Tarih: 11.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/19868 E.  ,  2022/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Samsun 12.Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/11/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli Ramazan Narman hakkında, 08/08/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda, 06/11/2018 tarihli ve 2018/35033 soruşturma, 2018/9568 esas, 2018/7282 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Samsun 12.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha once 27/10/2015 tarihli eylemi nedeniyle 2015/27773 soruşturma sayılı soruşturmada 05/11/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle 09/09/2016 tarihinde Samsun 2.Çocuk Mahkemesine 2016/341 esas sayılı kamu davasının açıldığı hususunun belirtildiği

2-Samsun 12.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23/05/2019 tarihli ve 2018/660 esas, 2019/429 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51.maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 10/09/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Denetim süresi içerisinde 03/10/2020 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan Samsun 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2021 tarihli ve 2020/476 esas,2021/93 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine de,

Samsun İnfaz Hakimliğinin 05/04/2021 tarihli ve 2021/2811 esas, 2021/2826 sayılı kararı ile, erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

4- Dosya arasında bulunan Samsun 2.Çocuk Mahkemesinin 30/03/2021 tarihli ve 2019/398 esas 2021/230 sayılı kararının incelenmesinde;

a-) Sanığın 27/10/2015 tarihli eylemi nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2015 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2015/848 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca kamu davası açılmasının ertelenmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, karar verildiği,

b-) Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2016 tarihli ve 2015/27773 soruşturma, 2016/7931 esas, 2016/535 sayılı iddianamesi ile Samsun 2.Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı,