muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2960, Karar No: 2015/3300, Tarih: 02.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2960 E.  ,  2015/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/790-2014/629

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiracı tarafından açılan, davalı kiraya verenin, kira alacağının tahsili için başlattığı icra takibindeki alacaktan, kiraya verene ödenmiş olan depozito bedelinin takas ve mahsubu istemine ilişkindir. Mahkemece davanın derdestlik nedeni ile reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalılardan M.. Ö..’in dava dışı mülk sahibinin kiracısı iken bu kez alt kira sözleşmesi ile taşınmazı kendisine kiraladığını sözleşme gereğince davalıya 15.000 TL depozito verdiğini, davalının kira alacağının tahsili için Bursa 4. İcra Müdürlüğünün 2012/11273 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibe itiraz edilemediğini, kesinleşen icra takibi nedeni ile icra dosyasında borcun büyük bir kısmını ödemek zorunda kaldığını, icra dosya alacağının davalı M.. Ö.. tarafından diğer davalı N.. K..’na temlik edildiğini, mülk sahibi ile davalı arasındaki kira sözleşmesinin feshedildiğini bu sebeple alt kira sözleşmesinin de kendiliğinden feshedilmiş sayılacağını depozito alacağının muaccel hale geldiğini belirterek, depozito olarak ödenen 15.000 TL nin Bursa 4. İcra Müdürlüğünün 2012/11273 sayılı dosyasında takas ve mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir. Davalı M.. Ö.. cevap dilekçesinde; davacının diğer davalı ve kendisi hakkında Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/8 sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtığını davanın halen derdest olduğunu davanın derdestlik nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının depozito vermediğini, davalı ile olan kira sözleşmesinin halen devam ettiğini savunmuşur. Diğer davalı N.. K.. vekili ise, derdestlik itirazında bulunarak, davacının icra takibindeki alacak nedeni ile müvekkili aleyhine Bursa 4. ATM sinin 2013/8 sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtığını, alacağı temlik aldığı sırada icra dosyasında takas mahsup talebinde bulunmadığını iyiniyetli müvekkiline karşı takas mahsup definin ileri sürülemeyeceğini, müvekkili açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, depozito alacağının yargılamayı gerektirdiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/8 Esas sayılı dava dosyası ile bu davanın dava konusunun, dava sebeplerinin ve taraflarının aynı olduğu belirtilerek davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Derdestlik, yani davanın görülmekte olması, 6100 sayılı HMK'nın 114/I-ı. maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Somut olayda; Davalı kiraya veren M.. Ö.. tarafından Bursa 4. İcra Müdürlüğünün 2012/11273 sayılı dosyasında başlatılan icra takibi ile 2010 yılı Mayıs ayı ila 2012 yılı Eylül ayları arasındaki 41.760 TL kira alacağının tahsili istenmiştir. Davacı kiracı tarafından iş bu davanın açılmasından önce Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/8 Esas Sayılı dosyasında aynı davalılar aleyhine ve aynı icra takibine yönelik olarak dava açılmış ise de; Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/8 Esas Sayılı dosyasında açılan davanın konusu, davacı kiracının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup eldeki davada ise depozito olarak ödenen 15.000 TL nin icra takibindeki dosya borcundan takas ve mahsup istemine ilişkindir. Bu durumda menfi tespit davası ile takas mahsup istemine ilişkin iş bu davanın konusunun aynı olduğundan bahsedilemez. Davalar arasında irtibat bulunması durumunda davaların birleştirilmesi veya bu mümkün olmadığı takdirde müstakil olarak karara bağlanması gerekir. Mahkemece derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8158, Karar No: 2019/16530, Tarih: 17.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8158 E.  ,  2019/16530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü (. ... 705 ada 2 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki ağaçlara cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi de yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan ... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3908, Karar No: 2024/7092, Tarih: 25.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3908 E.  ,  2024/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1826 E., 2022/2843K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;

A. Nitelikli kasten yaralama suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası cezalandırılmalarına,

B. Nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezaladırılmalarına,

C. Mala zarar verme suçundan 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli kararının sanıklar müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 13.09.2021 tarihli kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesinlik sınırının altında olması nedeni ile istinaf başvurularının usulden reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin ise sanıklar hakkında sübutu kabul olunan suç açısından teşditin fazla miktarda uygulanması ile yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar lehine takdiri indirim uygulanmaması gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesine Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında;

A. Nitelikli kasten yaralama suçundan 1 yıl 18 ay hapis cezası cezalandırılmalarına,

B. Nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezaladırılmalarına karar verilmiştir.

5. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararının sanıklar müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Nitelikli kasten yaralama suçundan 1 yıl 18 ay hapis cezası cezalandırılmalarına,

B. Nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezaladırılmalarına karar verilmiştir.

5. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararının sanıklar müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

6. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 17.11.2022 tarihli ek kararı ile kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeni ile bu suç yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi; sanıkların, atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediklerine, müşteki beyanına dayalı olarak hüküm kurulduğuna, suçun sübuta ermediğine, unsurlarının oluşmadığına, ispat açısından yeterli delil bulunmadığına, tanıkların dinlenmediğine ve resen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların, kardeşleri olan katılan ...'i darp ettikten sonra bağlayıp araçlarının bagajında evine götürdükleri bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın 27.10.2017 tarihinde alınan doktor raporunda, sol ayak kaval kemiğinde kırık saptandığı ve atele alındığı, dudaklarda, sağ gözde, sol elde ve alt çene kısımlarında yaygın ekimoz tespit edilmiştir.

3. 27.10.2017 tarihli kolluk tutanağında katılanın aracının olay yerinde başıboş vaziyette bulunduğu ve sağ ön camının kırık olduğu belirtilmiştir.

4. Katılanın eşi olan tanık H. A. kapıyı açtığında sanıklar Osman ve Halil'in katılanı eli ayağı bağlı bir vaziyette kapının önüne getirdiklerini gördüğünü, katılanı bıraktıktan sonra gittiklerini, sanık ...'i görmediğini, katılanı ne ile getirdiklerini de görmediğini, katılanın geldiğinde ağladığını, daha sonra katılanın elini ayağını çözdüğünü ve hemen ambulansı çağırdığını beyan etmiştir.

5. Sanıkların ve katılanın kardeşi olan tanık A. A. olayı bizzat görmediğini, sonradan duyduğuna göre sanık ...'la katılanın kavga etmeye gittiğini, diğer sanıkların da ayırmak için olay yerine gittiğini, babası ile sonradan katılanın aracını alıp kendisine götürmek için olay yerine gittiklerini, ancak jandarmanın aracı oradan aldığını beyan etmiştir.

6. Katılan aşamalardaki beyanında istikrarlı olarak; her üç sanığın da kendisini darp ettikten sonra bağlayıp araçlarının bagajında evine götürdüklerini ifade etmiştir.

7. Sanıklar ... ve ...; katılanı darp etmediklerini, katılan ile sanık ...'ı kavga ederken ayırdıklarını, katılanı bağlayıp araca koymadıklarını savunmuşlardır.

8. Sanık ... savunmasında; katılanın kendisini çağırması üzerine olay yerine gittiğini, katılanı darp etmediği gibi bağlayıp aracın bagajına koymadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

7. Sanıklar ... ve ...; katılanı darp etmediklerini, katılan ile sanık ...'ı kavga ederken ayırdıklarını, katılanı bağlayıp araca koymadıklarını savunmuşlardır.

8. Sanık ... savunmasında; katılanın kendisini çağırması üzerine olay yerine gittiğini, katılanı darp etmediği gibi bağlayıp aracın bagajına koymadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların, katılanı darp ettikleri, araçlarından çıkardıkları bir iple katılanı bağladıkları, bu şekilde de bir müddet darp etmeye devam ettikleri, sonrasında yine bağlı vaziyette katılanı sanık ... 'ın aracının bagajına koydukları ve katılanı evinin önüne getirip bıraktıkları ve geldikleri araçla ayrıldıkları bu şekilde birden fazla kişi ile cebir ve silah kullarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklara yükletilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların, darp ettikleri katılanı, iple bağladıktan sonra sanık ... 'ın aracının bagajına koydukları, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıktan sonra evinin önü evinin önüne getirip bıraktıkları somut olayda;

Katılanın olayın hemen akabinde alınan beyanlarının Adli Tıp Kurumu raporu ile uyumlu olması, katılanın aracının olay yerinde terk edilmiş halde bulunması, tanık H. A.nın somut bilgi ve görgüsü ve sanıkların savunması ile dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik ilk derece mahkemesinin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, darp edilen katılanın şahsına zarar verildiğinden etkin pişmanlık hükümlerinin sanıklar hakkında uygulanamayacağı anlaşılmakla; sanıklar müdafinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli 2022/1826 Esas ve 2022/2843 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16889, Karar No: 2014/9457, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16889 E.  ,  2014/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/217231

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2009

NUMARASI : 2009/68 (E) ve 2009/364 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.