muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14769, Karar No: 2019/14867, Tarih: 01.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14769 E.  ,  2019/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükümde belirtilen yasa yolunun yanıltıcı olması karşısında; merciide hata temyiz edenin hakkını sona erdirmeyeceğinden sanığın 13/09/2013 havale tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, 28/03/2012 tarihli tutanakta katılanın, sanığın .... plakalı Hyundai marka bir araçla gelip silahla tehdit ettiğini beyan ederek şikayetçi olduğu ve ilçe genelinde yapılan araştırmada söz konusu araca rastlanılmadığının belirlenmesi, müştekinin soruşturma aşamasında komşusu olan tanık ...'ın ''damadın seni arıyor'' diyerek kendisini uyardığını, sanığın araçla üzerine geldiğini, aracından inip silah doğrulttuğunu ve mekanizmasını çekerek ''reklamlar şimdi başladı seyretmeye devam edin'' dediğini beyan etmesine karşın, duruşmada tanık Ahmet'in ''damadın seni arıyor ve silahlı dediğini,'' sanığın araçla karşısına çıktığını, silahın mekanizmasını çekerek '' reklamlar şimdi başlıyor'' dediğini beyan etmesi, olayın tek görgü tanığı olan Ahmet'in ise soruşturma aşamasında sanığın opel marka bir araçla geldiğini, araçtan hiç inmediğini, silahına mermi sürdüğünü görmediğini, silahı müştekiye doğrultmadığını sadece yukarı kaldırarak ''efsane geri geldi ne olacak bakalım dediğini'' beyan etmesine karşın, duruşmada sanığın 33 plakalı araçla geldiğini, silahı göstererek aracın kapısını açtığını, bir ayağını yere attığı esnada " efsane döndü, şimdi reklamlar başlıyor" dediğini beyan etmesi karşısında; 28/03/2012 tarihli tutanakta belirtilen... plakalı aracın kime ait olduğu tespit edilip, araç sahibinin söz konusu aracı olay tarihinde sanığa kullanması için verip vermediği hususunda beyanı alınmadan ve katılan ile tanığın aşamalarda, birbirleriyle ve kendi içerisindeki beyanları arasında oluşan çelişkilerin giderilmeye çalışılıp giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20837, Karar No: 2014/187, Tarih: 14.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20837 E.  ,  2014/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARUHANLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/131-2013/174

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu ... parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazda davacı Dilek'in 2/80 hisse ile 14.11.2005 tarihi itibariyle, davalı Hasan'ın ise 1/5 hisse ile 17.12.1982 tarihi itibariyle paydaş oldukları, uyuşmazlığın bu parsel yönünden paydaşlar arasında olup buna göre davanın görülüp karara bağlanması gerektiği, buna karşın 3302 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazda davacı Dilek'in 3/16 hisse ile 14.11.2005 tarihi itibariyle paydaş olup, davalı Hasan'ın kayıttan kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, davalının, muvafakata dayalı olarak taşınmazları kullandığı savunmasında bulunduğu, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı Hasan tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu 2911 parsel sayılı taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Bunun yanı sıra davalı paydaş muvafakata dayalı olarak kullandığı savunmasında bulunmuş ise bu durumda, intifadan men olgusunun gerçekleştiğini ispat yükümlülüğü ecrimisil isteyen davacı paydaşa düşer. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Öte yandan, dava konusu taşınmaza haksız olarak elatan üçüncü kişi taraf muvafakata dayalı kullandığı savunmasında bulunmuşsa, kendisine taşınmaz malik ya da maliklerinin muvafakat ettiğini ispat yükümlülüğünün davalı üçüncü kişiye düşeceği kuşkusuzdur.

1- O halde, 3302 parsel bakımından Davalı Hasan'ın kayıttan kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, 3.kişi konumunda bulunduğu, bu durumda muvafakata dayalı kullanım savunmasına dayanan davalının iddiasını ispatlaması gerektiği, ne var ki, toplanan delillerden anılan hususun davalı tarafça ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, bu parsel yönünden usulünce alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu parsel bakımından hükmün ONANMASINA,

2- 2911 parsel bakımından ise, davacı Dilek kullanımdan men edildiği hususunu ispatlayamadığı gibi dava konusu taşınmazdan yararlanmak istediği hususunu da ispatlamış değildir. Yukarıda ifade edilen istisnalara da girmediğinden bu parsel yönünden ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle bu parsel bakımından ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/794, Karar No: 2009/1474, Tarih: 09.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/794 E.  ,  2009/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuku gereğince zarar veren ağaçların kesilmesi suretiyle müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 22.11.2007 tarihli dilekçesi ile fındık bahçesi cinsli 189 parsel sayılı taşınmazına sınır komşusu olan davalıların 188 sayılı parseli içerisinde bulunan ..., kavak, meşe ve ayva ağaçlarının gölge yapmak suretiyle vermiş olduğu zararın önlenmesi ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazlar arasında dere sınırı bulunduğu zarar vermediği nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu davanın kabulüne, davalılara ait 188 numaralı parseldeki bilirkişi raporunda tespit edilen ağaçların gölge yaparak davacının fındık bahçesine zarar verdiği tespit edilen nitelikleri ziraat bilirkişi raporunda belirtilen ağaçların tamamının kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir. 24.04.2008 tarihli keşif sonucu ziraat teknisyeni bilirkişi tarafından düzenlenen raporda yaşları 15 ila 50 arasında değişen ..., kavak, meşe, ceviz ve ayva ağaçlarının taşınmazların birbirinden ayırt eden sınır boyunca bulunduğu, ağaçların sınıra çok yakın olması nedeniyle davacının fındık bahçesine gölge yaparak ürün kaybına neden olabilir şeklinde düzenlenen rapor hüküm vermeye yeterli

görülmemiştir. Bu nedenle HUMK.nun 275. maddesi gereğince konusunda uzman bilirkişi ile yeniden keşif yapılarak dava konusu ağaçların tek tek tespit edilmesi, keşif krokisinde yerlerinin belirlenmesi, nizalı ağaçların her biri açısından zararın giderim şekli belirlendikten sonra HUMK.nun 388-389. maddelerine uygun infaza elverişli kroki düzenlendikten sonra neticesine göre komşuluk hukukundan doğan tecavüzün önlenmesi ve zararın giderilme şekli de hüküm kısmında belirtilmek suretiyle karar verilmelidir. Bu nedenle noksan soruşturma nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar veriLdi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1193, Karar No: 2015/5122, Tarih: 27.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1193 E.  ,  2015/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/89658

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/12/2013, 2012/58 (E) ve 2013/431 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in, eşi maktül .. kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen sebep bulunmadığı belirlenmiş, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, TCK'nun 32. madddesinin uygulanması gerektiğine vasfa, katılanlar .. ve .. vekilinin vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yagılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen "533,00.TL" müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, toplam "992,70.TL" olarak tesbit olunan miktarın "459,70.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 27/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1069, Karar No: 2012/3033, Tarih: 06.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/1069 E.  ,  2012/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 151/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2.000 TL adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 86/2, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)

b) TCK'nın 151/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)

3- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 86/2, 3-e, 62, 53/1, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

b) TCK'nın 151/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)

4- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 106/1-2, 62, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

(1000 TL adli para cezası)

b) TCK'nın 151/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit, sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24425, Karar No: 2015/3018, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24425 E.  ,  2015/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6268, Karar No: 2021/1540, Tarih: 17.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6268 E.  ,  2021/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11/02/2020 gün ve 2019/9576 Esas - 2020/2045 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm, davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davalılar vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği,

Bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 11.02.2020 gün ve 2019/9576Esas-2020/2045Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın sulu kapama bağ niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, Dairemizce geçersizliğine karar verilmeyen ve resmi verilere uygun 26/01/2015 tarihli 1.bilirkişi heyeti raporuna göre karar verilmesi gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın sulu kapama bağ niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre, Dairemizce geçersizliğine karar verilmeyen ve resmi verilere uygun 26/01/2015 tarihli 1.bilirkişi heyeti raporuna göre karar verilmesi gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 17/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28582, Karar No: 2011/8795, Tarih: 09.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28582 E.  ,  2011/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.