muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7642, Karar No: 2024/6140, Tarih: 07.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/7642 E.  ,  2024/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/795 E. 2016/447 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2016 tarihli ve2015/795 Esas 2016/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi,51 inci ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelenmesine hükmedilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığa atılı suçun maddi, manevi unsurlarının oluşmadığına; mahkemenin kabul gerekçesinin şüpheden sanık yararlanır ilkesine ters düştüğüne, sanığın böyle bir eylemden menfaatinin bulunmadığına, bu gerekçelerle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR:

1.Sanık ...'ın ... Mimarlık Mühendislik İnşaat Otomotiv Mobilya Tekstil Tic.Ltd. Şirketinin sahibi ve yetkilisi olduğu, katılan ...'un serbest inşaat mühendisi olarak faaliyet gösterdiği, katılan ... ile sanık ...'ın şirketi arasında 05.09.2012 tarihinde ... pafta, 880 Ada 3 Nolu parselde yapılan bina inşaatının şantiye şefliği sözleşmesi imzalandığı, katılanın alacaklarını alamamış olması sebebiyle suça konu 09.11.2012 tarihli yapı ruhsatında, şantiye şefi olarak imzalaması gereken kısmı imzalamadığı, sanığın yapı ruhsatı alınmadan inşaata başlanmasının mümkün olmadığı, zaman ve gelir kaybına uğrayacağını bildiği, sürecin devam etmesinde hukuki menfaatinin de bulunması sebebiyle suça konu yapı ruhsatına katılan yerine yerine 3.bir kişiye imza attırarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmış ve mahkeme tarafından oluşun iddia şeklinde kabulü ile temyize konu hüküm kurulmuştur.

2.Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre davaya konu 09.11.2012 tarihli yapı ruhsatında katılan ... adına atılan imzanın sanığın ve katılanın eli mahsulü olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre davaya konu 09.11.2012 tarihli yapı ruhsatında katılan ... adına atılan imzanın sanığın ve katılanın eli mahsulü olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Davaya konu 09.11.2012 tarihli yapı ruhsatında katılan ...'un imzasının sanık tarafından atıldığına dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ayrıca davaya konu yapı ruhsatını onaylayan kamu görevlisi temyiz dışı sanık ... hakkında da beraat kararı verildiği anlaşılmakla; müsnet suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2016 tarihli ve 2015/795 Esas 2016/447 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31812, Karar No: 2014/28875, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31812 E.  ,  2014/28875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/2516-2014/1768

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden dosya masrafı vs. Adı altında fazla para tahsil ettiğini belirterek, fazla hakları saklı kalarak 1.200 TL.nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1.200 TL.nin dava tarihinden 1050 TL.nin ıslah tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada 1.200 TL.nın ödetilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, toplam 2.250 TL.nın tahsilini talep etmiş olup, mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile toplam 2.250 TL.nin tahsiline, 1.200 TL.ye dava , bakiye 341,50 TL.ye ıslah tarihinden avans faizi ile tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda 1.200 TL.nin dava 1050 TL.nin ıslah tarihinden avans faizi ile tahsiline şeklinde karar verilmiştir. Bu hali ile kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve

yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, yukarıda açıklandığı gibi, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8534, Karar No: 2016/9699, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8534 E.  ,  2016/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

... Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğinin ihbarı ile hastanede meçhul olarak yatan ve ailesine ulaşılamayan, kendisine mahkeme kararı ile geçici nüfus cüzdanı ve T.C. Kimlik numarası çıkartılan ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.02.2009 tarih ve 2008/2632 Esas, 2009/246 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... İline nakledilecek olması nedeniyle bu ilde çalışan sosyal çalışmacı ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi artık kurumda çalışmadığı için vasilik görevine son verilmesini talep etmiş, vasi adayı ... da kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının “... Mah. .../1 Sok. No:2/A İç Kapı No:5 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine, mahkemenin yetkisizliğine, vasinin talebinin yetkili mahkemede değerlendirilmesine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince yerleşim yeri değişikliği için mahkeme tarafından herhangi bir izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından ağır derecede zeka geriliği bulunan kısıtlının kimsesinin olmadığı, ... Prof. Dr. ... Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği tarafından mahkeme kararı ile kimliğinin çıkartıldığı, 2009 yılından beri de ...'da özel bakımevinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiğinden vasi ve vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24330, Karar No: 2015/41709, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/24330 E.  ,  2015/41709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

20/10/2011 tarihli duruşma tutanağındaki mahkeme başkanı imzasının mahallinde tamamlanması olanaklı görülmüştür.

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın yağma suçunu, müşterek konutlarında işlemesi karşısında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ileYapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün zorunlu savunman ücretinin sanıktan tahsiline dair fıkrasının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5293, Karar No: 2015/6040, Tarih: 02.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5293 E.  ,  2015/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2014/308-2014/482

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescilin kabulüne dair verilen 30.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı D.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil D.. Ö.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. Y.. K.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Dursun'dan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5799, Karar No: 2014/3764, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5799 E.  ,  2014/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4133, Karar No: 2023/6336, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4133 E.  ,  2023/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1967 E., 2022/2573 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/106 E., 2020/158 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı Kurum tarafından davacı şirket adına tahakkuk ettirilen prim borçlarına yönelik idari işlem ile davalı Kurumun 24.08.2016 Tarihli “işe girişler ve APHB” konulu ve 20699/4656762 sayılı işlemin iptaline, anılan işlem nedeni ile davacı şirketin davalı Kuruma borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde; “ Fiilen veya işyeri kayıtlarından tespit edilecek her türlü bilgiden ya da Kamu Kuruluşları tarafından düzenlenen belge ve alınan bilgilerden çalıştığı tespit edilen sigortalılara ait olup , bu kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen 1 ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde bu belgeler Kurumca resen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir ” düzenlemesinin yer aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili Davalı ..., davanın şahsına yöneltilmesini anlamadığını, davacı şirketin bir takım idari problemlerini ortadan kaldırmak için 27.12.2010 – 27.12.2011 tarihleri arasını kapsayacak şekilde hizmet sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme gereği fiili bir çalışması olmadığını, evrak üzerinde şirket müdürü tayin edildiğini, 27.12.2011 – 27.12.2012 tarihleri arasında ise ikinci iş akdi imzaladığını, bu arada 26.12.2012 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiğini ve fili olarak çalışmaya başladığını, bu tarihten sonra sözleşmede azami 12 ders saati ibaresi varsa da bu sürenin fiili ders saati olmadığını, ne kadar şirkette çalıştı ise o kadar gününün Kuruma bildirimi yapıldığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosyada toplanan deliller, bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosyada toplanan deliller, bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Şirket vekili, dahili davalı ... ile yeni şube açılışı için bir yıllık sözleşme yapıldığını ve anılan kişinin müdür olarak atandığını, ...’nın bu husus dışında fiili çalışması bulunmadığını, bu dönemde fiilen müdür olarak ...’in çalıştığını, bir dönem ücretli trafik öğretmeni olarak çalışan ...’nın çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiğini, ...’nun da çalışması olmadığını beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile özellikle; davacı şirket ile dahili davalılar ... ve ... arasında düzenlenen sözleşmeler ve tanıklarca da dahili davalıların davacı şirket bünyesinde davaya konu dönemlerde çalıştıklarının beyan edilmiş olması nedeni ile ilk derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; istinaf kanun yoluna başvuran davacı şirket vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dahili davalılar ... ve ... hakkında işe giriş bildirgesi ve aylık prim hizmet belgelerinin verilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.