muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17963, Karar No: 2018/25816, Tarih: 29.11.2018

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılarak kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacaklarının esastan reddine karar verilmiş ise de; öncelikle bu alacak taleplerinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, kullandığı ve kullanmadığı yıllık izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek taleplerin esastan reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabul şekline göre; Mahkemece davacının iş akdinin 31.07.2011 tarihinde son bulduğunu ileri sürmesi ve bu tarih itibariyle çalışmanın devam ediyor olması gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmiştir. Ne var ki; dava 13.10.2014 tarihinde açılmış ve davalı ... Ltd. Şti.'nin savunmasına göre davacı ile aralarındaki iş akdi 24.06.2012 tarihinde sona ermiştir. SHC'ne göre, davacı dava dışı başka bir alt işveren nezdinde 17.08.2012 tarihinde yeniden çalışmaya başlamış ise de, 24.06.2012 ile 17.08.2012 tarihleri arasında makul süreyi aşan bir kesinti bulunmaktadır. Dolayısıyla, işyeri devrinden söz edilemeyeceğinden 17.08.2012 tarihindeki çalışmanın yeni bir iş sözleşmesine dayalı olduğunun kabulü gerekmektedir.

İş akdi 24.06.2012 tarihinde sona ermiş olup davacının talebi 31.07.2011 tarihine kadar hesaplama yapılması olduğuna göre; Mahkemece 24.06.2012 tarihi itibariyle kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşup oluşmadığı ve yıllık izin süresi belirlenerek taleple bağlılık nedeniyle 31.07.2011 tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken çalışmanın devam ettiği gerekçesiyle feshe bağlı alacakların reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9817, Karar No: 2023/1210, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9817 E.  ,  2023/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ret/ Kabul

Taraflar arasındaki kat malikleri kurulu toplantısının iptali davasında, verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulacak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

. Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.06.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptaline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.06.2015 tarihli ve 2015/475 Esas, 2015/437 Karar sayılı kararı ile davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, taraf teşkili sağlanmaksızın görevsizlik kararı verilmesinin hukuki dinlenilme hakkına aykırı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/1057 Esas, 2020/726 Karar sayılı kararı ile bir kısım davalılar yönünden davanın kabulü ile 03.06.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Istanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili Av. ... ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin murisinin toplantıda usulsüz temsil edildiğinden, haklarında pasif husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; ana gayrimenkule yeniden kat malikyeti tesis edilmekle, kararın icrasının zaten mümkün olmayacağını, riskli yapı şerhi işlendikten sonra bu yasa gereği oybirliğinin aranmaması gerektiğini bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; ana gayrimenkule yeniden kat malikyeti tesis edilmekle, kararın icrasının zaten mümkün olmayacağını, riskli yapı şerhi işlendikten sonra bu yasa gereği oybirliğinin aranmaması gerektiğini bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 rarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların malik oldukları ana gayrimenkulün yeniden inşaası için yapılan 03.06.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısı anında ana gayrımenkulde kat mülkiyetinin kurulu olduğu ve taşınmazın halen ayakta olduğu anlaşılmaktadır.

2. 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'da yapılan değişiklikten önce verilen bu kararların denetimi 634 sayılı Kanun uyarınca yapılacağından, oybirliği sağlanmaksızın alınan kararların mahkemece iptaline karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Davalı ...'tan aşağıda yazılı kalan temyiz başvuru harcının alınmasına,15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/682, Karar No: 2007/2586, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/682 E.  ,  2007/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kozan İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3538, Karar No: 2016/6759, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3538 E.  ,  2016/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1005 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal olarak alınan ... Mahallesi 47 ada 1 parsel sayılı kat mülkiyetli taşınmaza ait 2 numaralı bölüm (dükkan) satışı olup, kat mülkiyeti kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında; binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi gibi hususlar satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan arsa değerlendirmesinde emsal olamaz. Bu nedenle bilirkişi kurulunun emsal seçimlerini isabetli yaptıklarından söz edilemez.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı, ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2010 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Buna göre, belirtilen şekilde uygun emsal seçilmeden değer belirleyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9454, Karar No: 2015/2355, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9454 E.  ,  2015/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7963, Karar No: 2022/4343, Tarih: 10.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7963 E.  ,  2022/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi -manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraflar vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verdiği kararın, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalılar ... ve ...... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 10/05/2022 tarihinde davacı Asil ... ve vekili Av. ... ile davalılar ... ve ...... A.Ş. vekili Av. ......geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü temyiz eden davalılar ... ve ...... A.Ş. vekilleri tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle bölge adliye mahkemesince temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalıların adli yardım talebi, Dairece verilen 10/02/2021 tarihli ve 2020/11944 Esas 2021/1202 Karar sayılı kararla reddedilmiş, davalılar tarafından bu karara karşı süresinde itiraz edilmekle, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13/10/2021 tarihli kararıyla; davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin 10/02/2021 günlü kararının kaldırılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığından, bu karara yönelik davalıların yerinde bulunmayan itirazının reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

Davalıların adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğine göre, HMK’nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 344. maddesi uyarınca, temyiz harçları ile posta giderlerinin bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edenlere yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde bölge adliye mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesine, bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine, temyiz eden tarafından, verilen kesin süre içinde temyiz harçları ile posta giderlerinin tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilerek gerekli giderlerin yatırılması halinde, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14570, Karar No: 2023/2885, Tarih: 22.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14570 E.  ,  2023/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2378 ada 20 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından fiilen yol yapılarak el atıldığını belirterek el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekilinin cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın husumet yokluğu, görev, dava şartı yokluğu, taraf sıfatı yokluğu, zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddine, esas yönünden ise dava konusu taşınmaza davalı ... tarafından fiilen el atılmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptaline, davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hava fotoğrafları getirtilerek el atma tarihinin tespit edilmesi gerektiğini, uzlaşmanın dava şartı olduğunu, taşınmaza herhangi bir el atma olmadığını, hukukî el atmadan idari yargının sorumlu olduğunu, sorumlu idarenin de tespit edilmesi gerektiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, bedelin fahiş belirlendiğini, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli olmadığını, rapora itirazların değerlendirilmediğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılması gerektiğini, arta kalan kısımda değer kaybı oluşmadığını, faiz talep edilmesinin hatalı olduğunu, ıslah edilen miktara ıslah tarihinden faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve yasaya uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre belirlenen el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın davalı idarenin yetki ve sorumluluk alanında kaldığı ve husumetin doğru yöneltildiği, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre bedelinin uygun olduğu, taşınmaza 1983 sonrası el atıldığından uzlaşmanın dava şartı olmadığı, proje bütünlüğü gereği fiilen atılmayan ve imar planında yolda kalan bölümün bedeline hükmedilmesinin de yerinde olduğu, arta kalan bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alınarak uygulanan değer azalış oranında isabetsizlik bulunmadığı, kamulaştırmasız el atma davaları belirsiz alacak davası niteliğinde olup değerlendirme de dava tarihine göre yapıldığından bedelin tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesinin doğru olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”