muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9627, Karar No: 2021/3116, Tarih: 23.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9627 E.  ,  2021/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 116/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2012/371 esas, 2013/672 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27/10/2020 gün ve 94660652-105-38-11217-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/11/2020 gün ve 2020/97830 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09/10/2019 tarihli ve 2019/3228 esas, 2019/10018 karar sayılı ilâmında, "...Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanığın, 07/03/2016 tarihinde talimat mahkemesince alınan beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak sanığın yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hükmün bozulmasına..." şeklinde belirtildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, yakalama emri üzerine çıkarıldığı İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa sorgusundan önce, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan sorgusuna başlanmak suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak sanığın yokluğunda mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kısa kararın verildiği 10.10.2013 tarihli oturumda herhangi bir Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu/hükümlü bulunmayan sanığın, yargılama aşamasında yakalama kararı üzerine savunmasının İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesince alındığı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de; UYAP’tan yapılan kontrolde sanığın kısa kararın açıklandığı son oturum cezaevinde tutuklu ya da hükümlü olmadığının anlaşılması karşısında; kısa kararın açıklandığı son oturum cezaevinde tutuklu ya da hükümlü olarak bulunmayan sanığın duruşmada hazır edilmemesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle anılan hususa yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21603, Karar No: 2014/9362, Tarih: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21603 E.  ,  2014/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/67-2013/67

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dosyada mevcut 11.12.2012 tarihli yazı cevabına göre; davalı idarenin kıymet takdir komisyonunca dava konusu taşınmazın m2'sine 2011 yılı için 210,00-TL değer belirlendiği aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında ise 2009 değerlendirme yılı itibariyle aynı mahalledeki taşınmazların m2'sine 189,06-TL değer biçildiği halde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza 2012 yılı itibariyle 161,54 TL/m2 değer biçildiğinden rapor inandırıcı olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmaza göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru da değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle

imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın el atılan kısmının irtifak bedeli ile mülkiyet bedelinin ayrı ayrı hesaplandığı, mahkemenin gerekçeli kararında irtifak nedeniyle meydana gelen %40 değer düşüklüğü oranının uygun bulunduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında mülkiyet kamulaştırmalarında olduğu gibi tapu kaydının iptali ile idare adına tescil kararı verildiği dikkate alındığında, taleple bağlı kalınarak karar verildiğinden gerekçeli kararda irtifak bedeline mi mülkiyet bedeline mi hükmedildiği hususunda tereddüte yol açılması,

3) Davanın kabulüne karar verildiği halde, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18259, Karar No: 2012/20487, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18259 E.  ,  2012/20487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasına ilişkin ... 1. Asliye Mahkemesince verilen 28.05.2008 tarih 119-408 sayılı hükümlerin sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2012 tarih ve 2011/9654-2012/9072 sayılı ilamı ile oy birliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.06.2012 tarih ve 2008/246492 sayılı yazısı ile verilen kararın bozulması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/1080-1634 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 04.09.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2012 gün ve 2008/246492 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 12.04.2012 tarih ve 2011/9654 Esas ve 2012/9072 Karar sayılı bozma ve düşme kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/4. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, hüküm tarihi olan 28.05.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun suretiyle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/832, Karar No: 2021/11064, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/832 E.  ,  2021/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 6325 ada 213 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından faiz hükmü kurulduğu halde bozma ilamı öncesi depo kararı gereği bankaya bloke edilen 75821,88 TL faizin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceği gözetilerek iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) 3 bendinden (işbu kararın kesinleşmesine kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için daha önce kurum tarafından bloke yaptırılan ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, bu bedelin karar kesinleştikten sonra davalılara ödenmesine,) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

B) 3. bendin alt b. bendinden (karar kesinleşinceye) kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 07/10/2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

C) 3. Bendinin alt c bendinin hükümden çıkarılmasına,

D)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından faiz hükmü kurulduğu halde bozma ilamı öncesi depo kararı gereği bankaya bloke edilen 75821,88 TL faizin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceği gözetilerek bu bedel davalı tarafa ödenmiş ise davalılardan alınarak, davalı tarafa ödenmemişse bankaca davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/887, Karar No: 2007/13186, Tarih: 04.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/887 E.  ,  2007/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.04.10.2007 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluk ile iki ayrı konuda farklı düşünmekteyim:

1- ANLAŞMALI BOŞANMANIN FER’İ HÜKÜMLERİNE YÖNELİK TEMYİZ BOŞANMA BÖLÜMÜNÜ DE KENDİLİĞİNDEN İÇERİR Mİ?

Anlaşmalı boşanma davalarında aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkiminin taraflarca sunulan “boşanma düzenlemesini” uygun bulması şarttır. Hakim tarafların ve çocukların yararlarını dikkate alarak bu düzenlemede gerekli gördüğü “değişiklikleri” yapabilir.

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi taraflar arasındaki düzenlemenin hangi bölümünü neden kabul etmediğini açıklar ve taraflardan gerekli gördüğü değişiklikleri yapmalarını ister.( GENÇCAN-Boşanma-2, s. 373)

Anlaşmalı boşanma kararı bu değişiklikleri taraflar kabul ederse verilebilir. (GENÇCAN-TMK-2, s. 1291)

O halde boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz boşanma bölümünü de kendiliğinden içerir.Bu yüzden boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz halinde bile anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının doğası gereği olarak boşanma bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez.

Aksi uygulamada taraflar gerek kendileri ve gerekse çocuklarına ilişkin hiç de istemedikleri/böyle olsaydı asla boşanmayı kabul etmeyecek oldukları/düşünmedikleri sonuçlara katlanmış olurlar ki onlardan bu fedakarlık beklenemez.

Değerli çoğunluğun anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz isteğinin boşanmayı kapsamadığına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.

2- DAVACI-DAVALININ İSTEMİ ANLAŞMALI BOŞANMADAN FERAGATI İÇERİYOR MU?

Dava dosyasında anlaşmalı boşanmanın koşullarının oluşması sebebiyle hâkim tarafından anlaşmalı boşanmaya karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz isteğinin boşanmayı kapsamadığına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.

2- DAVACI-DAVALININ İSTEMİ ANLAŞMALI BOŞANMADAN FERAGATI İÇERİYOR MU?

Dava dosyasında anlaşmalı boşanmanın koşullarının oluşması sebebiyle hâkim tarafından anlaşmalı boşanmaya karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Evlilik en az bir yıl sürmüşse bu aşamadan sonra eşler (=kadın ve erkek) boşanma konusunda anlaşırlarsa evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve bu durumun ortak yaşamın devamını beklenemez hale getirdiğine ilişkin bir yapıntı kabul edilmiştir. TMK. m. 166 f. III hükmünde taraflarca kabul edilecek düzenleme söz konusu olduğundan anlaşmalı boşanmaya ilişkin düzenlemeyi kabul eden taraflar (=hem erkek hem de kadın) davacı-davalı sıfatını kendiliğinden alır. Görüldüğü üzere anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile olanaklıdır. O halde mahkeme kararında eşlerin davacı-davalı ve davalı-davacı biçiminde gösterilmeleri uygun olacaktır. Nitekim Dairem eşlerin anlaşmasına dayalı boşanma da¬valarında bir bakıma iki davacı ve iki davalı olduğu görüşünü sergilemiştir. (Y2HD, 15.3.1990, 11382-2844)

Anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile oluşabildiğine göre hem kadın hem erkek davadan feragat edebilir.

“Davacı eş” anlaşmalı boşanma hükmünün nafaka bölümünü kabul etmeyerek bu şekilde boşanmak istemediğini de açıklamış olmaktadır.

O halde anlaşmalı boşanma davasından “feragati” içeren temyiz davasının davacısı eşin dilekçesine değer verilerek hükmün bu sebeple bozulmasına ve tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasına yönelik olarak varsa delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/8088, Karar No: 2024/704, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8088 E.  ,  2024/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/398 Esas, 2023/947 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/248 Esas, 2022/248 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy İlçesi, ... Mahallesi, 960 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu 960 ada 5 parselde bulunan taşınmazın kamulaştırılmasına yönelik işlem ve kararların usulüne ve kanuna uygun olmadığını, komisyon tarafından belirlenen birim m² değeri ile değere etki eden diğer tespit ve oranların, taşınmazın niteliği değerlendirildiğinde çok düşük ve hakkaniyete ve gerçeğe aykırı olduğunu, bu nedenlerle davanın öncelikle dava şartı yokluğundan reddini, aksi halde davacı idare tarafından belirlenen değerin, taşınmazın gerçek değerinin çok altında belirlenmesi nedeniyle kıymet takdir komisyon raporuna ve idarece kamulaştırma işlemine bağlı yapılan tüm işlem ve alınan kararlara itirazların kabulü ile davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin çok düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, taşınmaza alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi 960 ada 5 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.