muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5333, Karar No: 2021/6816, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5333 E.  ,  2021/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendindeki ( , davacı idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olduğundan, 55.991,80 TL fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususnda Ziraat Bankası ... Şubesi'ne müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine ( bedelden bozma ilamı öncesi yatan bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel 55.991,80 TL nin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)1 numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 08/10/2019 ) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.050,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 3.050,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1636, Karar No: 2018/13972, Tarih: 05.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/1636 E.  ,  2018/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyünde bulunan 1205 parsel sayılı taşınmaza bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz tamamı ... Müdürlüğü lehine kamulaştırma yoluyla satılan özel amaçlı satıştır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın ifrazla geldiği 907 parselin kamulaştırmadan arta kalan kısmında imar durumu (çekme mesafesi ve yol yaklaşma sınırı gibi kısıtlayıcı sebeplerden ötürü yapı yapılma imkanının kalıp kalmadığı) yapılaşma oranı konusunda bir değişiklik olup olmayacağı ilgili belediye ve ... Müdürlüğünden sorulduktan sonra alınacak cevaba göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- İdarece düzenlenen kıymet takdir raporunda 15 adet 40 yaş fındık ağacına değer biçildiği ve geri çevrilme ilamı sonrası İlçe Tarım Müdürlüğünce düzenlenen tutanakta dava konusu taşınmazda 21 adet ağaç olduğu tespit edildiği halde ağaç bedeline hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7668, Karar No: 2014/7767, Tarih: 14.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7668 E.  ,  2014/7767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozova Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2012/65-2012/465

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 07/07/1997-18/11/1998 tarihleri arası davalı işveren nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet tespitine yönelik talebinin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanun'un 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16) , dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez. Davacıya ödenen ücretten sigorta primi kesilen hallerde, davacının iş ve sosyal sigorta mevzuatının öngördüğü sigorta hak ve yükümlülüklerini yerine getirmesi nedeniyle Kurumun Yasa'dan kaynaklanan denetim ve inceleme görevini yapmaması karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Öte yandan, kamu işyerlerinde çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı adına imzalı 07/07/1997 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı tarafından Kuruma verildiği, 07/07/1997-15/01/1998 tarihleri arası 79 günlük bildirim yapıldığı, 1996-1999 arası dönem bordrolarının getirtildiği, davacı tarafından gösterilen tanık beyanlarında davacının itfaiye eri olarak çalıştığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı adına işe giriş bildirgesinin verildiği, 07/07/1997-15/01/1998 tarihleri arası 79 günlük bildirim yapıldığı dolayısıyla hak düşürücü sürenin işlemeyeceği dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacı adına işe giriş bildirgesinin verildiği, 07/07/1997-15/01/1998 tarihleri arası 79 günlük bildirim yapıldığı dolayısıyla hak düşürücü sürenin işlemeyeceği dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, işyeri kamu kurumu olup çalışmaların kayıt altında olacağı dikkate alınarak, davacının çalışmalarıyla ilgili bilgi ve belgeleri istemek, uyuşmazlık konusu dönemde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, şef, memur ve hizmetli gibi görevlilerin beyanlarına başvurmak, yapılan ücret ödemeleriyle ilgili belgeleri istemek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7005, Karar No: 2022/9564, Tarih: 19.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7005 E.  ,  2022/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : GÖLHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde alacak davasının yapılan yargılaması neticesinde; davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, dair verilen karara karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Söğüt Belediyesi sınırları içinde 2544 elektrik abonesi olduğu bildirilmesine karşın davalı şirketin 53 adet abone olduğundan bahisle Belediye Tüketim vergisini 53 adet aboneye göre hesaplayıp gönderdiğini, 2017-2018-2019 yıllarına ait gerçek abone sayısına göre Belediye Tüketim vergisi tutarını belediyeye ödemediğini, bu hususta bilgi de vermediğini ileri sürerek 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 35.maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 150.918,00-TL'nin tahakkuk tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yargı yolu itirazında bulunarak, alacağa konu paranın belediye vergisine ilişkin olduğunu, vergi mahkemelerinin görevine girdiğini, adli yargıda doğrudan dava konusu edilemeyeceğini, 213 sayılı VUK ve tahsil aşamasında ise 6183 sayılı kanunun uygulanacağını, davacı idarenin kendisine verilen yetki çerçevesinde yasal prosedürü işletmeksizin doğrudan dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın usulden reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava konusu edilen alacağın 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunundan kaynaklanan vergi alacağı olduğu, söz konusu elektrik tüketim vergisinin Kanunun 39. maddesi gereğince elektrik enerjisini tedarik eden davalı tarafından tahsil edilerek öngörülen süre içerisinde davacı belediyenin hesaplarına aktarılması gerektiği, dava konusu alacak vergi alacağı olduğundan yine Kanunun 98. maddesin gereğince tahsili aşamasında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ve bunların ek ve tadilleri hükümlerinin uygulanacağı ve Kanunun 102. maddesine göre de Belediye Başkanı ve sayılan görevlilerin Vergi Usul Kanununu uygulamakta yetkili olduğu, dava konusu vergi alacağının tahakkuk, takip ve tahsiline ilişkin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda öngörülen usul ve esaslar uygulanmaksızın doğrudan adli yargı mercinde alacak davası açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen karar davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında ve değerlendirilmesinde esas ve usul bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından süresinde temyiz harcı yatırılarak temyiz talebinde bulunulmuş, ancak temyiz dilekçesi süresinde verilmemesine rağmen kamu düzenine ilişkin hususlar bakımından temyiz talebi değerlendirilmiştir.

Vergi mahkemesi; idarenin vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin iptal ve tam yargı davalarına bakmakla görevli idari mahkemedir. Vergi mahkemesi, görev alanı kanunda sınırlı bir şekilde sayılan özel bir ilk derece mahkemesidir ve idari yargı alanında görev yapan özel mahkeme niteliğinde olduğundan, görevleri kanun yoluyla 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 6. maddesinde açıkça belirlenmiştir. Buna göre, genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar vergi mahkemelerinde görülecektir.

Somut davada; uyuşmazlık Belediye tüketim vergisinin davacı ...’ye ödenmemesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Davalı, özel hukuk tüzel kişisi olsa da 6446 sayılı enerji Piyasası Kanun’dan kaynaklı olarak kamusal iş niteliğinde olan enerjinin iletimi hizmetini yerine getirmektedir. Şu halde; davalının dağıtımını yapmış olduğu elektrik yönünden uygulanması gereken vergi oranının belirlenmesi ve idari işlemin terkin edilmesi ve ardından tespit edilen bedelin tahsiline karar verilmesi gerekeceğinden, uyuşmazlığın idari yargı yerinde incelenip değerlendirilerek dava konusu hakkında karar verilmesi gerekeceğinden, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1721, Karar No: 2017/757, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1721 E.  ,  2017/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...Köyü ... ve... parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10826, Karar No: 2015/6184, Tarih: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10826 E.  ,  2015/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

NUMARASI : 2009/95-2011/106

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin iştiraklerinden olduğu Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş.'nin TMSF 'ye devriyle müvekkili şirketin % 99,9 hissesinin de TMSF'ye geçtiğini, halen müvekkili şirketin yönetim ve denetiminin TMSF tarafından atanan yöneticilerce idare edildiğini, TMSF ile Balkaner Gurubu arasındaki protokollerde alacakların tahsil ve tasfiyesi konusunda yapılan anlaşma gereğince müvekkili şirketin borçlu olarak imzası bulunduğunu, ancak protokol şartlarının borçlu, müşterek borçlu ve müteselsil kefiller tarafından yerine getirilmediğinden feshedildiğini, bu işlemden sonra TMSF'nin ihale yolu ile müvekkili şirkete ait bir kısım malvarlığını sattığını, elde edilen toplam 42.138.792,90 TL'nin müflis A...borcundan mahsup edildiğini, müflisin bu tutarda müvekkiline borçlu olduğunu, alacağın iflas masasına kaydı talebinin iflas idaresince reddedildiğini ileri sürerek, müvekkili şirket alacağının iflas masasına kayıt ve kabulünü talep etmiştir.

Davalı müflis A....iflas idare temsilcileri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının satışı yapılan varlık ve nakitlerinden elde edilen tutarların davacı şirketin kredi borçlarından mahsup edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.