muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5174, Karar No: 2011/5141, Tarih: 03.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanık adına çıkarılan meşruhatlı davetiyenin tebliğ edilemediği, aynı mahiyette olması sebebi ile irtibatlı bulunan aynı mahkemenin 688/402 E.K. Sayılı dosyasında aynı tarih ve saatli 21.01.2009 tarihli duruşmaya katılan sanık vekilinin müvekkilinin cezaevinde tutuklu bulunduğunu bildirmesine rağmen, daha önce tebligat yapılamayan aynı adresine yeniden bu defa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkarıldığı gibi tebligat parçasında kendisine haber verilen komşu isminin ve imzasının da bulunmadığına dikkat edilmeden yokluğunda karar verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın nüfus kaydı dosya içerisine getirtilip konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

3- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 2. İcra Mahkemesinin 25.03.2009 tarih ve 688/402 E.K. ve aynı tarih ve 717/429 E.K. sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7174, Karar No: 2017/5209, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7174 E.  ,  2017/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Tamamlanan yağma suçunu işyerinde işlediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi yerine aynı Yasanın 148. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıkdan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümünden "savunman ücretine ilişkin" bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5978, Karar No: 2014/8772, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5978 E.  ,  2014/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1717, Karar No: 2018/3755, Tarih: 11.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1717 E.  ,  2018/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı... Yapı Kimyasalları Kim. İnş. Mad. Gıda Tic. San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 18. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.12.2015 gün ve 2014/349-2015/477 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.04.2017 gün ve 2016/1563-2017/1524 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1446, Karar No: 2022/14101, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1446 E.  ,  2022/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanıklar hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2011 tarihli, 2008/1413 Esas ve 2011/515 Karar sayılı ilamı ile sanıkların cezalandırılmalarına dair hüküm kurulduğu, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.06.2014 tarihli, 2012/27217 Esas ve 2014/11200 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, sanıkların Anayasa Mahkemesi’ne başvurduğu, sanıkların adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine karar verildiği, bunun üzerine mahkemece yapılan yeniden yargılamada verilen sanıkların beraatlerine dair 13.07.2021 tarihli hükmün temyiz edildiği TCK'nin 66/5. maddesi ve hükmü gereği dava zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı ve dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A)Sanıklar hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında ... Lojistik firmasının vefat eden sanık ...’e ait olduğunu, kendilerinin şirkette işçi olarak çalıştıklarını, sahte fatura düzenlenmesiyle ilgili bilgilerinin olmadığını beyan etmeleri karşısında; şirketin muhabesini tutan ... ...’in vergi denetmenine verdiği beyanda muhatap olduğu kişilerin ... ve ... olduğunu söylemesi, şirkette sekreter olaerak çalışan ...’in emniyette verdiği beyanda arama yapılan adreste ...’in nakliyecilik yaptığını, ... Lojistik adına birkaç kere fatura yazdığını söylemesi, şirket adresinde arama yapıldığı sırada ...’in işyerinde bulunması, ... Lojistik firmasının ortaklarından ... ve sonradan hisse devri yapılan ...’ın bilgilerine başvurulmadığının da anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan ilgili takvim yıllarına ait faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve suça konu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını başka bir kişiye ait olduğunu söylemeleri hâlinde; ismi bildirilen kişinin ve şirket ortaklarından ... ve ...’ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanıkların savunması doğrultusunda şirketin fiilen kim tarafından idare edildiği, şirkette suç tarihleri itibariyle fatura düzenlemeye yetkili kişinin kim olduğu hususlarının sorulması ile faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması

2)Sanıkların ve tanıkların beyanlarına göre gerektiğinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Sanıkların ve tanıkların beyanlarına göre gerektiğinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Şirketin faaliyetine ilişkin vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile düzenlenen yoklama fişleri, tebliğ alındı belgeleri, işletme adına basılan faturaların teslimine ilişkin bilgi formları asıllarının getirtilmesi; gerekirse belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara aidiyetinin araştırılması,

4)Şirketin faaliyetine ilişkin beyannameleri veren muhasebeci ... ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya tanık sıfatıyla çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanıkları tanıyıp tanımadığı ve kimin talimatı ile işlem yaptığının sorulması,

5)Sahte fatura düzenleme suçuna konu faturaları kullanan, mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirilerek, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

6) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanıkları tanıyıp tanımadıkları, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

B)Suçun sübutu halinde; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8723, Karar No: 2010/9930, Tarih: 07.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/8723 E.  ,  2010/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; ... oğlu ...'in baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden istenerek evrak arasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6781, Karar No: 2018/494, Tarih: 22.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6781 E.  ,  2018/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2012/897-2015/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Et ve Mamülleri Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin müvekkilinin eski kiracısı olduğunu, şirketin müvekkiline 79.241,30 TL kira borcunun bulunduğunu, borçlu şirketin müdürleri olan davalıların sürekli hisse değiştirdikleri, kısa sürede şube açıp kapadıkları, aynı adreste aynı unvanlı, farklı şirketler kurdukları, bu eylemlerinin piyasayı dolandırmayı amaçladığı gibi bir şüpheye sebebiyet verdiğini, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını, mali durumun bozulması üzerine gerekli tedbirlerin alınmadığını, davalıların şirketin içini boşaltarak hak sahiplerinin alacaklarını tahsilini imkansız hale getirdiklerini, her üç davalının müdürlükleri esnasında şirketi kötü yöneterek şirketin aczine sebep olduklarını, kiracı şirket hakkında müvekkilince açılan tahliye davasında, tahliye taahhüdü altında imzası bulunan davalı ...'ın bu imzasını inkar ettiğini, uzun süren yargılama sonucunda imzanın ...'a ait olduğunun anlaşıldığını, karar duruşmasından kısa bir süre önce şirketin dükkanı terk ettiğini, kira tespit davası ile kira bedelinin belirlendiği, bu davalara istinaden yapılan icra takiplerinin derdest olduğunu, iki araç üzerine haciz konulmuşsa da vergi dairesinin de hacizleri nedeniyle satış işleminden müvekkilinin tahsilat sağlayamayacağını, gayri faal şirketin malvarlığının kalmadığını, açıklanan sebeplerle bu alacaklarının dava dışı kiracı şirketten tahsilinin mümkün bulunmadığını, TTK'nın 336. maddesi uyarınca yöneticilerin şahsen sorumlu olduklarını ileri sürerek 79.241,30 TL'nin takip tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ve ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kira sözleşmesinin tarafı olmayan ve kişisel olarak borç yüklenmeyen müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, şirket ortaklarının sorumluluğunun taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalıların şirket verdikleri zararın şirkete ödenmesini isteyebileceği, kendi adına tahsil talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalıların şirket verdikleri zararın şirkete ödenmesini isteyebileceği, kendi adına tahsil talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11745, Karar No: 2014/2055, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11745 E.  ,  2014/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/218021

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı O.. Harfiyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Arnavutköy Jandarma Trafik Kısım Amirliğince düzenlenen 14/05/2008 tarihli ve ET 491359 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2012/1220-1220 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05/06/2013 gün ve 35665 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2013 gün ve KYB. 2013/218021 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 21/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptmm kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2013 gün ve 2012/1220 D. İş Esas-2012/1220 D. İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12317, Karar No: 2025/6568, Tarih: 30.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12317 E.  ,  2025/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3621 Esas, 2023/28 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararının (1) numaralı bendine direnilmesine, (2) numaralı bendine uyulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmuş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının yerinde olduğu değerlendirilerek davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarına ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Çanakkale ili, ..., ... köyü 287 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, tarla olarak değerlendirildiği takdirde bir yılda birden fazla ürün yetiştirmeye olanaklı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %3 olarak belirlenmesi gerektiğini, objektif değer artış oranının yüksek belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2018/661 Esas, 2019/165 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç