muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1517, Karar No: 2024/2258, Tarih: 29.04.2024

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sözleşmede kararlaştırılan şartı yerine getirmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 143.957,89 TL alacağın 16.12.2019 tarihinden itibaren, 3.430,04 TL alacağın ise dava tarihinden itibaren faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle karar verildiğini, davacının sözleşmeye konu edimlerini yerine getirmediğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu, daire tahsisine ilişkin taleplerinin de kabul edilmesi gerektiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının sözleşmeye konu edimlerini yerine getirmediğini ve yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen mirastan feragat sözleşmesi uyarınca davalının davacıya bekar kaldığı sürece her ay 150,00 TL ödemesi gerektiği, ihtarname tarihi ve dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davalı tarafından sözleşmeye konu dairenin davacının kullanımına verildiği ancak dairenin davacıdan kaynaklanan sebeplerle kullanılmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf nedenlerinin değerlendirilmediğini, faiz başlangıç tarihinin yanlış olduğunu, sözleşmeye konu dairenin tahsis edilmemesi nedeniyle talep edilen alacak isteminin de kabul edilmesi gerektiğini, dairenin müvekkiline tahsis edilmesini imkansızlaştıranın davalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Dairemiz Kararı

1. Dairemizin 29.01.2024 tarihli ve 2024/296 Esas, 2024/535 Karar sayılı kararıyla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekili 13.02.2014 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi konulu dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olması nedeniyle temyiz talepleri doğrultusunda temyiz incelemesi yapılmasını istemiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mirastan feragat sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

1. Dairemizin 29.01.2024 tarihli ve 2024/296 Esas, 2024/535 Karar sayılı kararıyla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekili 13.02.2014 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi konulu dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olması nedeniyle temyiz talepleri doğrultusunda temyiz incelemesi yapılmasını istemiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mirastan feragat sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesi, 362 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ile ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6100 sayılı Kanunun'un "Belirsiz alacak davası" kenar başlıklı 107 inci maddesi şöyledir:

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) (Değişik:22/7/2020-7251/7 md.) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesi mümkün olduğunda, hâkim tarafından tahkikat sona ermeden verilecek iki haftalık kesin süre içinde davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın talebini tam ve kesin olarak belirleyebilir. Aksi takdirde dava, talep sonucunda belirtilen miktar veya değer üzerinden görülüp karara bağlanır."

3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 528 inci ve 545 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz edilip edilemeyeceği hususu ancak kanun ile belirlenir. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilip temyiz edilebilen kararlar 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesi hükmüyle belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilmiş olan malvarlığı davalarına ilişkin nihai kararlara karşı, kural olarak temyiz yoluna başvurabilir (HMK m.361/1). Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-a hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince verilen miktar ve değeri belirli bir tutarın altında kalan kararlar kesin olup bu kararların temyizi kabil değildir.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgili olup, temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusu edilen alacağın değeri dikkate alınır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir (HMK m. 362/2). Belirsiz alacak davasında alacağın bir kısmının dava edilmesi ve mahkemece bu alacağa ilişkin davanın tümden reddedilmiş olması halinde davacı yönünden kararın kesin olduğundan söz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgili olup, temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusu edilen alacağın değeri dikkate alınır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir (HMK m. 362/2). Belirsiz alacak davasında alacağın bir kısmının dava edilmesi ve mahkemece bu alacağa ilişkin davanın tümden reddedilmiş olması halinde davacı yönünden kararın kesin olduğundan söz edilemez.

Somut olayda; davacı, mirastan feragat sözleşmesine dayalı olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle ve davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek taleplerde bulunmuştur. Davacı, bir kısım alacağının miktarını 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlemiştir.

Ancak, İlk Derece Mahkemesince yapılan tahkikatta, davacının talep ettiği bir kısım alacağm miktarı belirlenmediğinden, davacı söz konusu alacağının miktarını anılan yasal düzenleme uyarınca belirleyememiş ve İlk Derece Mahkemesince davacının bu alacağına ilişkin dava reddedilmiştir. Dava belirsiz alacak istemine ilişkin olup temyize konu dava değerinin kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden, Dairemizin 29.01.2024 tarihli ve 2024/296 Esas, 2024/535 Karar sayılı temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilerek davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dairemizin 29.01.2024 tarihli ve 2024/296 Esas, 2024/535 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28358, Karar No: 2015/31385, Tarih: 24.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28358 E.  ,  2015/31385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2014/664-2015/434

DAVA : Davacı, fazla mesai ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir. (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1988, Karar No: 2010/5571, Tarih: 02.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1988 E.  ,  2010/5571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içinde davalılar arasında yapılmış olan alt işverenlik sözleşmeleri ile davacı işçinin istek konusu dönemde sendikalara üye olduğuna dair üye kayıt fişlerinin işverene bildirimine dair belgelere rastlanmamış olup, incelenmesine gerek görülen belirtilen sözleşme ve belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13123, Karar No: 2015/642, Tarih: 20.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/13123 E.  ,  2015/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle 376.763,30-TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/01/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 16.06.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yardıma muhtaç % 100 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ek dava ile bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bakıcı giderinden takdiri indirim yapılması gerektiğine ilişkin Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bakıcı giderinden % 50 oranında takdiri indirim uygulanmak suretiyle maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine dair kararı isabetlidir. Ancak, maddi tazminat isteminin kısmen reddi bakım giderine uygulanan takdiri indirimden kaynaklandığı ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesi mümkün bulunmadığı halde, maddi tazminatın kısmen reddi nedeniyle, reddolunan bölüm üzerinden davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yazılı bulunan “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Av. As. Üc. Tarifesinin 12. Maddesi uyarınca reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 10.253,49-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin silinmesine, yerlerine “Maddi tazminat isteminin kısmen reddi, bakım giderine uygulanan takdiri indirimden kaynaklanmasına ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın kısmen reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalıya yükletilmesine, 20/012015 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/17856, Karar No: 2014/21169, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17856 E.  ,  2014/21169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2012/131-2014/303

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17943, Karar No: 2012/27822, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17943 E.  ,  2012/27822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, otomotiv yedek parçaları satışıyla uğraştığını, davalının yanına gelerek borçları olduğunu, iş yerini kendisine devredebileceğini söyleyerek borç istediğini, o an nakit parası olmadığı için kredi kartlarını davalının post makinelerinden alışveriş yapmış gibi geçirerek toplam 18.000,00 TL yı davalıya verdiğini, davalının işyerini devretmeyerek taahhüdünü yerine getirmediğini, başka bir dükkan kiralamak zorunda kaldığını, davalının yine yanına gelerek isterse dükkanı tüm borçlarıyla devredeceğini söyleyince davalıdan dükkanı devraldığını, davalının birikmiş kira borcu, aidat, çek, elektrik, su, işçi borçları olmak üzere toplam 56.298,00 TL borcunu ödediğini, devraldığı dükkanda az mal bulunmasına rağmen o malların davalı tarafından kendisine fatura kesilerek verildiğini, aslında mağazada olmayan malları da bu faturalarla devralmış göründüğünü, 7 adet fatura nedeniyle davalının hakkında icra takibine giriştiğini ileri sürerek, 7 adet fatura toplamı olan 23.754,94 TL nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine , ödeme yapılması halinde ödenen bedelin yasal faiziyle istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm iddialarının, takibe konu fatura tarihlerinden öncesine ait olduğunu, davacının fatura bedellerini ödediğine dair delili bulunmadığını savunarak, davanın reddini, davacı aleyhine % 40 tazminata karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece kısa kararda davanın ve kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.