muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1705, Karar No: 2017/1318, Tarih: 15.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1705 E.  ,  2017/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nun 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve yüklenen suçların yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği cihetle, sanık hakkında, 20.07.2010 tarih ve 2140 sayılı mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun şekilde Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2010 tarihli iddianamesi ile, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, ''sahte fatura düzenlemek'', ''sahte fatura kullanmak'' ve ''defter ve belgeleri ibraz etmemek'' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden hangi suçtan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/280, Karar No: 2018/9494, Tarih: 21.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/280 E.  ,  2018/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yerköy ... Müdür Yardımcısı mağdur ... yargılama aşamasında, temsil ettiği TMO'nden, iki kez hırsızlık yapıldığını çalınan buğdayların tamamının teslim edildiğine ve kurumun bir zararının bulunmadığına dair beyanda bulunduğu, 02.08.2013 tarihli teslim ve tesellüm ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre ise; Yerköy ...'nden çalınan 9 torba yaklaşık 250-300 kğ ağırlığında buğday'ın ...'ya ait hurdacı dükkanında bulunarak kolluk görevlilerince el konulduğu, daha önce aynı yerden çalınan 7 torba buğday'ın ise sanık ...'un kendi rızası ile teslim ettiğinin belirtilmesi karşısında; kısmi iade gerçekleşmiş olup, müşteki kurumdan rızası sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

2-Sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini;

3-Hüküm kurulurken TCK'nın 43. maddesinin, TCK'nın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29620, Karar No: 2019/11639, Tarih: 27.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29620 E.  ,  2019/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, mülkiyeti ..., ... vs murislere ait olan tarlayı, ... ...’den üzerindeki müştemilatı ile devraldığını, kendisinin toprak sahibi olan varisler ile de kira akti yaptığını ve kira bedelini ödediğini söz konusu bahçede gül yetiştirciliği yapmaya başladığını, 24 Eylül 2012 tarihinde söz konusu tarla üzerindeki müştemilatı davalı ...'e ... 2. Noterliği’nin, 10808 yevmiye numaralı "Menkul Mal Eşya Satış Sözleşmesi" başlıklı sözleşme ile sattığını, satım konusu malzemelerin tek tek sayıldığını ancak 20.000 tane gül fidesinden bahsedilmediğini, gül fidelerinin satım akdinin konusu içerisinde olmadığını, ihtarname vasıtasıyla maliki olduğu gül fidelerini talep ettiğini, netice alamadığını tüm bu nedenlerle gül fidelerinin değerini ve gül fidelerinden elde edemediği kar kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş ıslah dilekçesi ile iş bu talebini artırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının gül ağaçlarının bedeline ilişkin olarak açmış olduğu davasının kabulü ile 5.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren 38.999,20 TL’nin ıslah tarihi olan 25.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının güllere ilişkin gelir alacağı talebinin kabulü ile 5.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren, 7.222,00 TL’nin ıslah tarihi olan 25.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, arsa sahiplerinden boş olarak kiraladığı tarlada gül yetiştiriciliği yaptığını, dava konusu tarla üzerindeki müştemilatı 24 Eylül 2012 tarihinde "Menkul Mal Eşya Satış Sözleşmesi" başlıklı sözleşme ile davalıya sattığını, gül fidelerinin sözleşmeye dahil olmadığını belirterek gül fidelerinin değerini ve gül fidelerinden elde edemediği kar kaybını davalıdan tahsilini istemiş, davalı 15.03.2013 tarihinde gül bahçesini toprak sahiplerinden kiraladığını, güllerin toprak sahibine ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacının boş arazi üzerinde bulunan müştemilat ve gül fidelerinin önceki kiracısı ...'den satın almış olduğuna ilişkin dosya kapsamında sözleşmenin bulunduğunu, tanık beyanlarıyla bu hususun doğrulandığını davacının dava konusu yer üzerindeki müştemilatı menkul eşya satım sözleşmesi yaparak davalıya sattığı ancak halihazırdaki gül fidelerinin de satılmış olduğuna ilişkin dosyada herhangi bir delil bulunmadığını, davalı ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılmış olduğu söylenilen yazılı kira sözleşmesinde söz konusu arazinin yaklaşık 20.000 adet gül fidesi ile birlikte kiraya verilmiş olduğunun belirtildiğini, kira sözleşmesinin her zaman için yapılabileceğini, kira sözleşmesinin taraflar arasında yapılan menkul eşya satım sözleşmesinden daha sonraki bir tarihe ait olduğunu gül fidelerinin menkul eşya satım sözleşmesinden hariç tutulmuş olduğuna ilişkin kanaat oluştuğunu, ... 2. Noterliği tarafından onaylama şeklinde yapılan menkul eşya satım sözleşmesine ilişkin olarak taraflardan hiç birisinin şimdiye dek imza inkarında bulunmadığı ve sözleşme içeriğine karşı çıkmamış olduğunu, davacının davalıya 04.03.2014 tarihli ihtarnameyi yolladığını, davalının ise gül fidelerini dava konusu arazi maliklerinden satın almış olduğuna ilişkin olarak cevap verdiğini, davacının arazi malikleri hakkında da suç duyurusunda bulunduğunu bu nedenle davacı ile dava dışı arazi malikleri arasında husumet olması nedeniyle davalı iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ..., 03.10.2013 tarihinde karakolda müşteki olarak vermiş olduğu ifadesinde;"...... isimli şahsın ... ve ... isimli mal sahiplerinden kiralamış olduğu çiçek serasını üzerinde bulunan tüm eklentileri ile birlikte satın aldım. 5 yıldır burada çalışıyorum. Daha sonra işleri yalnız yapamadığımdan ... isimli şahsa ısıtma-soğutma ve sera demirlerini sattım. Gül fidelerini gelirine kendisini de yarı pay olarak ortak ettim, parasını da aldım. Arazi içerisinde halen kendime ait gül fidelerim bulunmaktadır...Aynı zamanda ... ile gül fidelerinin hasılatına ortak olduğumuzdan yarı parasını da vermemektedir. ...Fidelerim ve fidelerimin satışından gelen paranın yarısını öderler ise uzlaşmak istiyorum..."demiştir.

Yine davacının ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3764 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine başlatmış olduğu icra takibinde icra sebebi olarak 24.09.2012 tarihli sözlü ortaklık anlaşmasını gösterdiği anlaşılmıştır.

Yine davacının ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2013/3764 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine başlatmış olduğu icra takibinde icra sebebi olarak 24.09.2012 tarihli sözlü ortaklık anlaşmasını gösterdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacının hazırlık soruşturmasındaki ifadesi, icra takibinde göstermiş olduğu sebep kendisini bağlamaktadır. Davacının kendisini bağlayan bu ifadelerinde davalı ile aralarında ortaklık ilişkisi olduğunu açıkça beyan etmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece bu beyanlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile gül ağaçlarının tüm gelirleri ve gül fideleri hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 961,00 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20455, Karar No: 2017/650, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20455 E.  ,  2017/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 24.10.2013 tarih 2013/11573 Esas 2013/16621 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1899, Karar No: 2017/5296, Tarih: 10.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1899 E.  ,  2017/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin itirazın kaldırılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 17. maddesinde “aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan itibaren kontrat süresi sonuna kadar olan kira bedelleri “muacceliyet kesbeder” koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK. kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Olayımızda, davacı 20.07.2017 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile taraflar arasında uyuşmazlık konusu yapılmayan yazılı kira sözleşmesine göre Ekim 2013 ile takip ayı olan Haziran 2015 arası ödenmeyen kira bedelleri ile sözleşmedeki muacceliyet şartı gereği istenebilir hale geldiğini iddia ettiği, takip tarihinden sonraki 2015 yılı kira dönemi sonuna kadar ki olan Temmuz-Ağustos ve Eylül 2015 aylar kira bedellerinin davalıdan tahsiline istemiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak, davalının tacir olup olmadığı üzerinde durularak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 2. bend de yazılı nedenlerle davalı vekilin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin kısmının BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3332, Karar No: 2019/1121, Tarih: 20.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3332 E.  ,  2019/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayetçi müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatarak borçlunun üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarına haciz koyulduğunu ancak kendisinin alacağının ilama dayandığından bahisle şikayet olunanın alacağından önce doğduğu gerekçesiyle şikayet olunana ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ve İcra Müdürlüğü tarafından yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetçinin alacağı yönünden hacze iştirak şartlarının oluşmadığını öne sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin kıdem tazminatı ve diğer alacakları bakımından 09.04.2013 tarihinde İş Mahkemesi nezdinde dava açtığı, mahkemece 10.03.2015 tarihinde karar verildiği, şikayet olunan alacaklının ise 27.03.2015 tarihinde takibe geçtiği, davacının işçi alacağının bu takipten evvel doğduğu, İİK'nın 100/2. maddesi kapsamında hacze iştirak edebileceği, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir.

Kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14981, Karar No: 2024/3483, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14981 E.  ,  2024/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/891 E., 2021/296 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün,Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : Uyarlama sonucu mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık ... hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan anılan Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 ncü, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 1.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.02.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.10.2018 tarihli ve 2018/10082 Esas, 2018/11024 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklik sebebiyle yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci

fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.02.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve KYB- 2022/112482 sayılı Tebliğnamesi ve Dairemizin 07.11.2022 tarihli tevdi kararı sonrasında düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/61958 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112482 sayılı kanun yararına bozma isteminin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararına yönelik olduğu ve "Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 Esas 2019/3352 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, infaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağı,

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112482 sayılı kanun yararına bozma isteminin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararına yönelik olduğu ve "Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 Esas 2019/3352 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, infaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağı,

Dosya kapsamına göre, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/235 sayılı kararı ile zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak sonuç cezanın Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/05/2012 tarihli ve 2011/619 Esas, 2012/404 sayılı kararı ile verilen cezadan mahsup edilmesine karar verildiği, sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2021 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2016 tarihli kararının tüm sonuçları ile ortadan kalktığı,

Bu kapsamda, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılamasında Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/619 Esas sayılı dosyasına konu 16/08/2011 ve 24/08/2011 tarihli aynı neviden eylemler nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak mahsup işlemi yapılıp yapılmayacağı hususunda da bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61958 sayılı kanun yararına bozma isteminin Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararına yönelik olduğu ve "1-Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, infaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağı,

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/624 esas, 2016/235 sayılı kararı ile zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak sonuç cezanın Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2012 tarihli ve 2011/619 esas, 2012/404 sayılı kararı ile verilen cezadan mahsup edilmesine karar verildiği, sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli kararı ile sanığın

mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli kararının tüm sonuçları ile ortadan kalktığı,