muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1779, Karar No: 2021/15582, Tarih: 21.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1779 E.  ,  2021/15582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 14/12/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki niteliğindeki dava konusu ... ili ... İlçesi, ... Mahallesi 4582 ada 3 parsel taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın ./..

kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (karar kesinleşene kadar 3'er aylık vadelerle yenilenen vadeli hesapta saklanmasına, karar kesinleştikten sonra bedelin davalıya ödenmesine,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (karar kesinleşene kadar 3'er aylık vadelerle yenilenen vadeli hesapta saklanmasına, karar kesinleştikten sonra bedelin davalıya ödenmesine,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yazılı (bugünkü karar kesinleşme tarihine kadar) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 21.12.2021 tarihine kadar) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7850, Karar No: 2014/14419, Tarih: 24.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7850 E.  ,  2014/14419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 10/10/2013 tarih ve 2012/129-2013/654 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.10.1999 yılında giderek hesap açmak istediğini söylediğini, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile kağıt üzerinden parasını off shore bankasına gönderdiğini, esasen parasının off shore bankasına yatırıldığını da bankaya el konulmasından sonra öğrendiğini, parasını almak için bankaya giden müvekkiline parasının off shore bankasındaymış gibi işlem gördüğünü, bu nedenle çekilemeyeceğini ve devlet güvencesi altında da olmadığının belirtildiğini, müvekkilinin baştan itibaren parasının olduğunu düşündüğünü ve bu inançla parasını yatırdığını, havale talimatlarının geçerli olmadığını ileri sürerek, 2.276,00 TL'nin 19.10.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %91 faiziyle,bu tarihten itibaren ise işleyecek değişen oranlarda kısa vadeli kredilere uygulanan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yetki, kesin hüküm, husumet, zaman aşımı yönünden davanın usulden ve müvekkili tarafından gerçekleştirilen işlemin havale işlemi olduğunu, davacının müvekkili banka nezdinde herhangi bir hak ve alacağı veya mevduatının bulunmadığını, davacının kendi özgür iradesiyle parasını tamamen farklı bir tüzel kişilik olan off shore bankasına yatırdığını, davacının dolandırılmasının söz konusu olmadığını, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde bulunmadığını, faiz talebinin yerinde olmayıp, hükmedilecek faiz oranının ancak vadesiz hesaplara uygulanan faiz oranı olabileceğini savunarak, esastan da reddini istemiştir.

vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, tarafından devir alınmasından sonra yöneticileri hakkında bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçu nedeni ile sayılı ilamında banka yöneticileri ile arkadaşının, grup şirketlerine ucuz kredi sağlamak amacıyla çalışanlara Kıbrıs'da kurdurdukları yüksek faiz vaadi ile mudi yönlendirdikleri, hesap açtırmak için gelenlerin iradesinin fesada uğratılarak paraların off shore hesaplarına aktarıldığı, bu kişilerin haksız ve hukuka aykırı fiile maruz bırakıldığından bahisle dolandırıcılık suçundan hükmolunan cezaların sayılı ilamı ile onandığı, davalı bankanın davacı tarafından para yatırılan külli halefi

olduğu, davacı tarafından yatırılan paranın aynı banka şubesinde bulunan off shore hesabına aktarıldığı, bu hesaptan yurt dışı bankaya gönderim yapıldığı yolunda davalı tarafça bir delil sunulmadığı, bu durumda off shore hesapta bulunan paranın amaç dışı kullanıldığı, davalı bankanın külli halefiyet sıfatıyla bu mevduatın geri ödenmesinden sorumlu olduğu, gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.276,00 TL'nin 19.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ıncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden 22.12.1999 tarihinde devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ile devren birleştirildiği, yine arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ile fer'i müdah vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın talep halinde davacı tarafa iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, 4. bendinde yer alan “... yatırılan 54,95 TL peşin ve maktu harç ile” ibaresinin çıkarılması ile yerine “....yapılan 491,00 TL yargılama giderinin...” ibaresinin yazılmak sureti ile kararın davalı ...Ş. ile fer'i müdahil yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı adesine, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12098, Karar No: 2023/9881, Tarih: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/12098 E.  ,  2023/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.12.2019

EK KARAR SAYISI : 2018/1822 E., 2018/2231 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2019 tarihli ve 2018/1822 Esas, 2018/2231 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.12.2019 tarihli ve 2018/1822 Esas, 2018/2231 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18352, Karar No: 2010/2106, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18352 E.  ,  2010/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13504, Karar No: 2017/4391, Tarih: 08.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13504 E.  ,  2017/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.05.2017 gün ve 2016/13759 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 26.05.2017 gün ve KYB. 2017/32940 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 359/b, 5237 sayılı Kanun’un 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2015 tarihli ve 2014/106 esas, 2015/310 sayılı kararının "Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8565 esas, 2015/5317 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine göre, anılan Kanun’un 371. maddesindeki pişmanlık şartlarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmünün uygulanmayacağı, bu itibarla, mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile 15 gün içinde ödenmesi koşullarının gerçekleşmesi gerektiği cihetle, somut olayımızda, vergi incelemesine 05/10/2012 tarihinde re’sen başlanmasına karşın, sanığın inceleme tarihinden önce KDV düzeltme beyanında bulunması ve idarece belirtilen miktarları ödemesi karşısında, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Pişmanlık ve ıslah kurumunun düzenlendiği 213 Sayılı Kanun’un 371. maddesine göre; mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile 15 gün içinde ödenmesi koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, bu şartların gerçekleşmesi halinde aynı yasanın 359. maddesindeki cezaların mükellef hakkında uygulanmayacağı cihetle; sanık müdafinin bila tarihli dilekçesinde sanığın aldığı faturaların sahte olduğunu öğrenir öğrenmez KDV düzeltme beyannamesi verdiğini, hiçbir sahte fatura kaydının gerçekleşmediğini, sahteliği tespit edilen belgelerdeki KDV tutarlarının indirim hesaplarından çıkartılması halinde ceza verilmesinin mümkün olmadığını beyan ettiği de gözetilerek, sanığın vergi incelemesi başlamadan önce başvuruda bulunup bulunmadığı, KDV düzeltme beyanı verip vermediği, haber verme tarihinden sonra ödeme süresi geçmiş vergileri ödeyip ödemediğinin ilgili vergi dairesinden sorulup var ise bu sürece ilişkin belgelerin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12587, Karar No: 2014/1058, Tarih: 04.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12587 E.  ,  2014/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çivril Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2010 gün ve 2010/85 Esas, 2010/363 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine ilişkin 12.07.2010 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, sürenin hangi tarihte başlayacağı, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yüzüne karşı verilen 02.06.2010 günlü hükümde ise “Kararın para cezası açısından kesin olduğu, hapis cezası açısından ise tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde..." temyiz edilebileceği belirtilerek hapis cezası yönünden kanun yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının hatalı gösterilmesi ve hapis cezası ile birlikte verilen para cezasının da temyizi kabil olduğunun gözetilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanığın 10.06.2010 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile mahkemenin 12.07.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20814, Karar No: 2012/5535, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20814 E.  ,  2012/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kulu Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2007 gün ve 2007/70 Esas, 2007/93 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların hükümden sonra 18.04.2012 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikah yapıldığında kamu davası ve hükmedilen ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30985, Karar No: 2020/1886, Tarih: 11.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30985 E.  ,  2020/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler; katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın eşinin ölümünden sonra evlenmek istemesi nedeniyle durumu kızı olan sanık ... ve damadı sanık ...’e söylediği onların da Kızıltepe ... köyünde bulunan sanıklar ... ve ... ile irtibat kurdukları, ayağı sakat bir kadın olduğunu onunla evlendirebileceklerini söyledikleri sonrasında sanıklar ... ve ...’in evlendirmek için öncelikle 2.000 TL sonrasında 5.000 TL istediği, katılanın parayı farklı tarihlerde sanık ... aracılığı ile diğer sanıklar ... ve ...’e verdiği ancak sanıkların evlendireceklerini söyledikleri kadının kabul etmediğini belirterek aldıkları paraları da iade etmeyerek atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanı, sanık ...’ın katılana sanık ... ile birlikte şaka yaptıklarını ancak para almadığını savunmasına rağmen sanık ...’in diğer sanık ... ve ...’in katılandan para aldığını savunması, sanık ...’in de parayı kendisinin sanıklar ... ve ...’e verdiği savunması karşısında tüm dosya kapsamından; sanıkların katılana yönelik hileli davranışlarla kendisini evlendirme vaadiyle farklı tarihlerde toplam 7.000 TL haksız menfaat temin ettikleri anlaşılmakla nüfus kayıt örneğine göre, sanıklar ...’ın katılanın kızı ...’in de damadı olması nedeniyle sanıklar ... ve ... ile katılan arasında üstsoy-altsoy ve bu derecedeki kayın hısımlığı ilişkisinin bulunması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 167/1-b ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddeleri kapsamında şahsi cezasızlık hükümleri gereğince, atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu sanıklar yönünden beraatine hükmedilmesi, ayrıca sanıklar ... ve ...’in katılana karşı eylemlerinin zincirleme şekilde basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu bu nedenle sanıklar ... ve ...’e atılı basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınmış olmasıda göz önünde bulundurularak mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.