muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6514, Karar No: 2014/16321, Tarih: 22.10.2014

Ancak, davada 190.000.00.-TL istenmiş olup 120.263,92.-TL tazminata hükmedildiğine göre, reddedilen 69.736,08.-TL üzerinden yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği sonucu yapılan inceleme neticesinde anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nin 440. maddesi uyarınca KABULÜNE, Dairenin 28.05.2013 tarih, 2013/6202 esas, 2013/8671 karar sayılı onama ilamının bu yönden ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 31.10.2012 tarih, 2005/533 esas, 2012/389 karar sayılı kararının 1086 sayılı açıklanan nedene hasren, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3627, Karar No: 2021/15266, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3627 E.  ,  2021/15266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/1113 E. - 2018/587 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1113 Esas, 2018 /587 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 701 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükmedilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen bedelin mahsubu sonrasında fark bedel 456.072,83 TL olduğu halde kararda haten 279.397,66 TL olarak yazılması doğru olmadığı gibi,

1)Hükmedilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen bedelin mahsubu sonrasında fark bedel 456.072,83 TL olduğu halde kararda haten 279.397,66 TL olarak yazılması doğru olmadığı gibi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3.-A) bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen 176.675,17 TL bedelin mahsubu ile bakiye 456.072,83 TL bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına, aynı bendin sonuna (456.072,83 TL bedele 23/03/2018 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 16/12/2021 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 8. bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9111, Karar No: 2018/1042, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9111 E.  ,  2018/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2016 gün ve 2016/36 Esas, 2016/55 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak aynı suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 13.12.2016 tarihli duruşma tutanağında üye hakim ..., 04.10.2016 günlü celsede alınan mağdurenin görüntülü ifadesine ilişkin hazırlanan çözümleme tutanağında ise mahkeme başkanı ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9778, Karar No: 2022/3173, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9778 E.  ,  2022/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/464 E. - 2021/173 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli, Derince İlçesi, Ş.Çınarlı Mahallesi, 2715 ada 15 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerinde bulunan yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13924, Karar No: 2014/35251, Tarih: 11.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13924 E.  ,  2014/35251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/228-2014/30

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı M.. A.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Mehmet'in bir kaç gün sonra ödeyeceğini beyan ederek borç para istediğini, 26.01.2009 tarihinde 12.000.00 TL'yi davalının birlikte çalıştığı ve damadı olan Muhittin'in hesabına havale ettiğini, kalan kısmı elden verdiğini, alınan borcun talep edilmesine rağmen ödenmemesi üzerine davalılar hakkında icra takibine giriştiğini, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Mehmet, açılan davayı kabul ederek davacıdan borç aldığını, şehir dışında olduğu için 12.000.00 TL'sının Muhittin'in hesabına gönderilmesini istediğini ve toplam 22.500.00 TL borçlu olduğunu beyan etmiştir.

Davalı Muhittin, davacıdan borç almadığını, davacıdan borç alan kayınpederinin şehir dışında olması nedeniyle paranın kendi hesabına yatırıldığını, taahhütname isimli belgede şahit olarak imzasının olduğunu ve Mehmet'in borcundan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı Mehmet'in davayı kabul ettiği, davacı tarafından davalı Muhittin'in hesabına yatırılan 12.000.00 TL'nin sahibi olduğu şirket hesabına aktarıldığının tespit edildiği ve borçtan bu miktarla sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Mehmet yönünden davanın kabulüne ve davalı Muhittin yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Muhittin tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Mehmet'in davayı kabul ettiği, davacı tarafından davalı Muhittin'in hesabına yatırılan 12.000.00 TL'nin sahibi olduğu şirket hesabına aktarıldığının tespit edildiği ve borçtan bu miktarla sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Mehmet yönünden davanın kabulüne ve davalı Muhittin yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Muhittin tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara banka havalesi ile borç verdiği iddiasıyla eldeki davayı açmış olup davalı Mehmet davayı kabul etmiş ve davalı Muhittin ise hesabına davacı tarafından havale edilen parayı borç olarak almadığını, taahütname belgesine tanık olarak imza attığını ve sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Davalının bu savunması gerekçeli inkar niteliğinde olup bu durumda karz ilişkisinin varlığını ispat yükü davacıya düşer. Taraflar arasında uyuşmazlığa ilişkin olarak tanık dinlenmiş ise de miktar itibariyle ve taraflar arasındaki hukuki ilişki yazılı belgeye bağlanması nedeniyle olayda tanık dinlenmesi mümkün olmadığı gibi dinlenen tanık beyanlarının da hükme esas alınmasına hukuken imkan yoktur. Yargılama sırasında toplanan delillerle davacı, davalı Muhittin yönünden davasını ispat edememiştir. Hal böyle olunca; mahkemece, davacının davalı Muhittin yönünden davasını ispat edemediği gözetilerek açılan davanın Muhittin yönünden reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkca yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönlerin gözardı edilerek, yazılı şekilde yanlış değerlendirmeyle davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı Muhittin yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39045, Karar No: 2017/7103, Tarih: 08.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/39045 E.  ,  2017/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Gıda ... ve Hayv. Bakanlığı vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... vekili avukat ... Buran aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.3.2015 gün ve 2014/468-2015/93 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, borçlu ... hakkında kesimhanelerde yapılan resmi kontrollere ilişkin olarak 2.700,00TL asıl alacak ile işlemiş faizlerin tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/501 esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, borçlu Belediye tarafından icra takibine itirazda bulunulduğunu, vaki itiraz neticesinde icra takibinin durduğunu, karşı tarafın itirazının yerinde olmadığını ve hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davalı ... tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile .. 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/501 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın 2.700,00 TL’lik asıl alacak yönünden iptaline takibin 2.700,00 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar sıfatları itibariyle 3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli hakkındaki kanuna tabi kuruluşlardandır. Mahkemece, uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa gereği hakem sıfatı ile bakılıp davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği gibi, hakem sıfatı ile verilen kararların temyizen incelenmesine yasal olanak yoktur. Anılan kararlara karşı, ancak hükmü veren mahkemeye itiraz olunabilir. (3533 Sayılı Kanun md. 4,6) O halde, dilekçenin itiraz niteliğinde kabul edilip değerlendirilmesi ve gerekli kararın verilebilmesi için, temyiz dilekçelerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5248, Karar No: 2024/11331, Tarih: 09.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5248 E.  ,  2024/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. İlk hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/625, Karar No: 2007/1247, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/625 E.  ,  2007/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...'nın anne-baba ve onlarında anne-babalarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11648, Karar No: 2024/16136, Tarih: 16.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11648 E.  ,  2024/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 04.10.2019 tarihli kararı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2024 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.06.2024 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 29.10.2016 tarihinde sona eren davacının reddedilen ve temyize konu edilen toplam alacağı 90.241,58 TL olup bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6022, Karar No: 2013/5497, Tarih: 21.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/6022 E.  ,  2013/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 1.543,57 TL'nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 1.157,68 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.