muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12998, Karar No: 2008/5339, Tarih: 14.04.2008

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, 20.04.1985 tarihli harici sözleşme ile davalılardan ...’a ait taşınmaz üzerinde bulunan binadan iki adet daireyi satın almış olup, tapuda devir yapılmadığı ve kat mülkiyeti kurulduğunda tapu devrinin yapılacağının kararlaştırıldığı ve 19.09.2005 tarihinde kat mülkiyetinin kurulduğu ve davalı malikin bu taşınmazları 23.09.2005 ve 01.11.2005 tarihlerinde diğer davalılara tapuda satarak devrettiği dosyadaki delillerden anlaşılmaktadır. Tapulu taşınmazın harici sözleşme ile satışı MK'nun 706, BK'nun 213 ve Tapu Kanununun 26.maddeleri gereğince, resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir. Bu nedenle davacı ödediği satış bedelinin, denkleştirici adalet kuralı gereğince ifanın imkansız hale geldiği tarih olan, taşınmazların davalı ... ve ...’e tapuda devredildiği tarihlerde ulaştığı değeri talep edebilir. Mahkemece yapılacak ..., davacının 20.04.1985 tarihinde ödediği satış bedelinin ne olduğu tam olarak belirlenmeli ve bu bedelin ifanın imkansız hale geldiği tarihler itibariyle, enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar gibi çeşitli ekonomik etkenlerin ortalamaları alınmak suretiyle ulaşacağı alım gücü, konusunda uzman bilirkişiden alınacak raporla belirlenmeli, bu şekilde belirlenecek miktara taleple bağlı kalınarak hükmedilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı harici sözleşme ile satın aldığı taşınmazların tapuda devrinin yapılmaması nedeniyle uğradığı zararın tazminini istemiş, dava dilekçesinde taşınmazların keşifle belirlenecek bedellerinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 30.000 YTL tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece de keşifle belirlenen bedele eksik harç tamamlatılmadan hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 1.160,00 YTL peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1068, Karar No: 2011/15071, Tarih: 06.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1068 E.  ,  2011/15071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :12.10.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Türk Medeni Kanununun 605/2. maddesine dayalı olarak mirasbırakan kardeşi Polat'ın mirasının hükmen reddini istemiştir. Mirabırakan Polat 12.4.2003 tarihinde ölmüş, mirası eşi ve çocuklarının tamamı tarafından 2.10.2003 tarihli mahkeme kararı ile Türk Medeni Kanununun 605/1. maddesine göre reddedilmiştir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerin göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK.md.612) Mirasbırakan Polat'ın mirası en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiş olup; davacı mirasçı olmadığı gibi, kendisine mirasta geçmez. Yasa gereği kendiliğinden tasfiye aşamasına gelmiş mirasta davacının dava açmakta hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır. İsteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2010/7795, Karar No: 2010/15120, Tarih: 16.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7795 E.  ,  2010/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline ve ecrimisil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9218, Karar No: 2014/20835, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9218 E.  ,  2014/20835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2011/427-2014/111

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11647, Karar No: 2012/11981, Tarih: 26.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/11647 E.  ,  2012/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararına göre 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin; sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, 6352 sayılı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

... Devlet Hastanesinde ortopedi uzmanı olarak görev yapan sanığın, attan düşme sonucu ayağı kırılan ve tedavi için aynı hastaneye getirilen katılan ...'ı ameliyat etmeye karar verdikten sonra, özel muayenehanesine katılanın yakınlarının gelmesini isteyerek, ayrıca aynı hastanede çalışan ve katılanın yakını olan ... ve ... aracılığıyla para talebinde bulunduğu ve bu şekilde, görevinin gereklerine uygun davranmak için kendisine çıkar sağlamaya teşebbüs ettiği, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3'deki görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yetersiz gerekçeyle sanığın beraetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki ceza miktarının indirilmesine rağmen, bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurması, yine hükümden sonra 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın rüşvet suçunu düzenleyen 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, bu eylemin TCK'nın 252. maddesi kapsamında rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturması, her iki kanun hükümleri karşılaştırılarak TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7362, Karar No: 2017/9023, Tarih: 03.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/7362 E.  ,  2017/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ...... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/02/2017 gün ve 2016/221-2017/125 sayılı hükmün davalı-... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkilin doğum için davalı hastaneye yatış yaptığını, doğum yaptıran Özel doktorun hastanede baş gösteren Menenjit mikrobu sonucu gelişen durumlarla ilgili olarak hastayı aydınlatma edimini yerine getirmediğini, aynı şekilde doğumdan sonra başlayan bakım ve gözetim görevi ihmal edilerek Menenjit mikrobunu kapmasına neden olduğunu, müvekkilinin Menenjit teşhisinden dolayı ölüm korkusu ile yaşadığını, tedavisinin devam ettiğini, dünyaya getirdiği çocukta sarılık baş gösterdiğini, onu emzirememe nedeni ile derin bir elem ve yıkım içinde olduğunu, müvekkili Okan'ın ise eşinin bu durumu yüzünden o da şoka girip günlerce çalışamadığını ileri sürerek fazlaya İlişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini İstemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı karan uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.270,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa İle değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır, O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/435, Karar No: 2015/2965, Tarih: 18.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/435 E.  ,  2015/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 51, 51/3. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın "kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına ya da önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK'nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, .....5. Ağır Ceza Mahkemesince, 02.04.2008 gün ve 2006/276-2008/88 sayı ile sanık ...'in TCK'nın 85/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 04.03.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınmıştır. Her ne kadar mahkemece yeniden hüküm tesis edilmeyip önceki verilen hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekiyor ise de, sanık hakkında önceki karar ile hükmedilen hapis cezasının, TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın TCK'nın 51/7-8 maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2-Mağdur ... vekilinin 02.04.2008 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmesi üzerine hakkındaki katılma kararı kaldırılmasına rağmen gerekçeli karar başlığında "katılan" olarak gösterilmesi ve karar başlığında ölenin doğum tarihinin 1941 yerine 1976 olarak yazılması

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 5. bendinin devamına "Sanığın, TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” bendinin eklenmesi ve ...'in gerekçeli karar başlığında "katılan" olarak gösterilen sıfatın "mağdur", ölenin de "1976" olarak gösterilen doğum tarihinin "1941" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.