muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3556, Karar No: 2006/10048, Tarih: 16.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3556 E.  ,  2006/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Çorum  İş Mahkemesi

Tarih               : 15.9.2005

Davacı  Bağ-Kur basamağının 22. basamağa yükseltilmesi gerektiğinin  tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün  davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,  davacının  son taksidi bir gün gecikme ile ödemesi nedeniyle basamak yükseltme talebinin davalı kurumca reddine ilişkin işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar  verilmiştir.

4956 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesine göre gerçekten; basamak yükseltmek isteyenler bekleme  süresindeki primleri ile tüm basamak  farklarını ödemek zorundadırlar. İlk  taksidin talep tarihini takip eden ay içinde ödenmesi şartıyla diğer taksitlerin ilk taksidin ödendiği tarihi takip eden üçer aylık dönemler halinde 3 eşit taksitte yatırılması zorunludur.

Her ne kadar davacı ilk üç  taksidi gününde son taksidi ise bir gün gecikme ile 1.10.2004  tarihinde  yatırmışsa da MK'nun 2. maddesi nazara alındığında bir günlük gecikmenin bankanın fazla kalabalık olduğu ve taksidin ertesi güne kaldığının bu bu kısa günlük gecikmeden dolayı basamak  yükseltme talebinin red edilmesi objektif iyi niyet kuralları ile başdaşmadığından  kurum işlemi hatalı olup mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken  reddine karar verilmesi usule ve  yasaya  aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  16.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3306, Karar No: 2014/10456, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3306 E.  ,  2014/10456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/292-2013/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıların bir araya gelerek teşekkül ettirdikleri iş ortaklığının .... Genel Müdürlüğü tarafından çıkarılan “.... 2011 yılı Atıksu Kanalı, .... Kanalı ve Dere Islahı İnşaatı” işinde 177 adet boru taşıma nakliyesini yaptığını, nakliye bedelinin düzenlenen fatura ile iş ortaklığından talep edildiğini, ancak davalılar tarafından faturaya itiraz edilerek faturanın iade edildiğini, bunun üzerine davalılar aleyhine takip başlatıldığını, davalıların takibe itirazları nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; takibe itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %20 sinden aşağıya olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, takip talebinde ve ödeme emrinde borçlu olarak Şimşek-Sigma İnşaat İş Ortaklığının gösterildiğini, bu ortaklığın adli şirket niteliğinde olduğu, tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle taraf ehliyetinin bulunmadığını, taraf ehliyeti olmayan adi ortaklık aleyhine yapılan takibin hukuken yok hükmünde olup takibin iptalinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; icra dosyasında borçlu olarak .... İnşaat İş Ortaklığının gösterildiği, davalıların bir araya gelerek oluşturduğu iş ortaklığının adi ortaklık statüsünde olduğu, adi ortaklık aleyhinde ancak adi ortaklığı oluşturan ortaklar taraf gösterilerek icra takibi yapılmasının mümkün olduğu, icra takibinde borçlu olarak gösterilen adi ortaklığın tüzel kişiliğinin ve taraf ehliyetinin bulunmaması sebebiyle geçerli bir takipten söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8185, Karar No: 2018/5841, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8185 E.  ,  2018/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'ya aykırılık (Sahte belge düzenlemek)

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanununda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıkdan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanığı daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlenen “vergi kaçakçılığı “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad. 3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “faturanın şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.26.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/3603, Karar No: 2015/6203, Tarih: 26.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3603 E.  ,  2015/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/293551

MAHKEMESİ : Bursa 7. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/588 (E) ve 2012/1118 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK. 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle sanıkların yetkili temsilci olup olmadığı hususunun belirlenmesi için ticaret sicil kaydının istenmesi, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Temyiz incelemesi sırasında sanıkların aynı suç nedeniyle haklarında birden fazla dava bulunduğunun anlaşılması karşısında, ticareti terk suçunun aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği bu sebeple dosyanın, sanıkların aynı suçtan dolayı yargılandıkları Bursa 7. İcra Mahkemesi'nin 2012/586 esas ve 2012/1116 karar sayılı dosyası ile birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7191, Karar No: 2009/6368, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7191 E.  ,  2009/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlk Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29854, Karar No: 2019/10009, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29854 E.  ,  2019/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli ve 2015/913 esas, 2016/738 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/04/2019 gün ve 94660652-105-06-2363-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2019 gün ve KYB 2019-46075 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ... adına sahte olarak düzenlendiği iddia edilen 0 543 520 80 94 numaralı hatta ait abonelik sözleşmesi nedeniyle, söz konusu hatta ilişkin belgedeki imzanın müştekiye ait olmadığının 30/10/2014 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenmesi karşısında, söz konusu abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak; öncelikle sanığın ve o tarihte ilgili iş yerinde çalışan kişilerin kimlik bilgileri tespit edilip bu kişilerin imza ve yazı örneklerinin temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bu kişilerin tanık olarak dinlenilmelerinden sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde; sanık hakkında Cumhuriyet savcılığı tarafından soruşturma aşamasında düzenlenen ön ödeme emrinin, doğrudan TK’nin 35. maddesine göre sanığın UYAP sisteminden elde edilen adresine yapıldığı, bunun üzerine sanığın savunması alınmadan hakkında düzenlenen iddianameyle 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi göndermesiyle 63/10 maddesinden cezalandırılması için kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında sanığa yeniden ön ödeme emri tebliğ edilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 1000 TL adli para cezası verildiğinin anlaşılması karşısında, bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/850, Karar No: 2015/5045, Tarih: 22.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/850 E.  ,  2015/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/6792

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/07/2013, 2012/394 (E) ve 2013/275 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım etme, kasten yaralama ve bu suça yardım etme, mala zarar verme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sadece ölen yönünden katılan sıfatı bulunan .., .. ve .. vekilinin, sanıklar hakkında mağdurlar .. ile ..'ya yönelik yaralama suçundan verilen hükümleri temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçlardan kurulan hükümlerle ilgili temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık .. hakkında maktül ..'yı kasten öldürme, mağdurlar .. ile ..'yı kasten yaralama, sanıklar .., .., .. ve .. hakkında kasten öldürmeye ve kasten yaralamaya yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar .. ile .. hakkında mala zarar verme suçlarından şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmiş ve ayrıca mahkumiyet hükümleri bulunması nedeniyle vekalet ücreti tayin edilmemiş, incelenen dosyaya verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık .. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada, diğer sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde eksik incelemeye, subuta, vasfa, yasal savunmanın ve tahrikin varlığına, katılanlar vekilinin cezaların teşditli olmasına, tüm sanıkların asli fail olarak sorumlu tutulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ..'in yokluğunda 05/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.