muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5806, Karar No: 2018/8375, Tarih: 23.10.2018

Ayrıca önemle belirtilmelidir ki, hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, eldeki davada, davacının tahsis talep ve dava açılış tarihleri dikkate alınarak, davacıya bağlanması gereken ölüm aylığının 506 sayılı Yasanın 99’uncu ve 5510 sayılı Yasanın 97’nci maddeleri irdelenmek suretiyle başlangıç tarihinin infazda tereddüt ve kuşkuya yer verilmeksizin belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve....... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/8106, Karar No: 2015/12856, Tarih: 18.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8106 E.  ,  2015/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/184432

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2011

NUMARASI : 2009/1441 (E) ve 2011/124 (K)

SUÇ : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü ;

I-Sanık K.. A.. hakkında mağdurlar İ.. U.. ve S. K.'a yönelik hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, mağdur S. K.'a yönelik hırsızlık suçunu işlediği sırada yüzüne maske takarak tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrirler hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği ile 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, dosya içeriği ve anlatımlarda gözetilerek; sanık K.. A.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda, zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, eylemi görevli memura karşı işlemiş olması nedeniyle artırım yapılırken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 86/3-c maddesi yerine, aynı Kanun'un 86/3-d olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar K.. A.. hakkında mağdur A.. S..'e karşı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve sanıklar E.. B.. ve B.. K.. hakkında hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II-Sanıklar K.. A.. hakkında mağdur A.. S..'e karşı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü ve sanıklar E.. B.. ve B.. K.. hakkında hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar E.. B.. ve B.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, eylemi görevli memura karşı işlemiş olması nedeniyle artırım yapılırken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 86/3-c maddesi yerine, aynı Kanun'un 86/3-d olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden ve sanık B.. K..'nın mağdur A.. S..'e yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık suçunda, kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

1-Mağdur A.. S..'e karşı aynı eylem nedeniyle Ankara 13 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/12/2009 gün ve 2009/1189, 2009/1446 sayılı kararı ile daha önce mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar E.. B.. ve K.. A.. hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Aynı yargı çevresi içindeki bir cezaevinde başka bir suçtan hükümlü bulunan sanıklar E.. B.. ve B.. K..'nın duruşmadan bağışık tutulması konusunda bir istemi olmamasına rağmen cezaevinden getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/1.maddelerine aykırı davranılması,

3- Sanıklar B.. K.. ve E.. B..'ın mağdur S. K.'a yönelik hırsızlık suçunu işlediği sırada yüzüne maske takarak tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması ,

4 -5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, dosya içeriği ve anlatımlarda gözetilerek; sanıklar E. ve B. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda, zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ,

4 -5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceğinden, dosya içeriği ve anlatımlarda gözetilerek; sanıklar E. ve B. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda, zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ,

5- Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddenin birinci fıkrasında yer alan "altı" ibaresi " dört" şeklinde değiştirilmiş olması karşısında sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş sanıklar K.. A.. ve E.. B.. müdafiilerinin ve Sanık B.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası sanıklar Ersin ve Burhan hakkında mağdur S. K.'a yönelik hırsızlık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulaack hükümlerden CMK 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1381, Karar No: 2019/18712, Tarih: 21.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1381 E.  ,  2019/18712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı idare yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 486 ada 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı idare yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulü ile faize ve haciz şerhinin bedele yansıtılmasına ilişkin hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10589, Karar No: 2014/19064, Tarih: 20.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10589 E.  ,  2014/19064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/04/2014

Numarası : 2013/974-2014/336

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalıl vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde otomasyon sekreteri olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Ancak, dosyaya sunulan 2011 yılından itibaren yapılan hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesinde, her hizmet için ayrı alım sözleşmelerinin yapıldığı ve sekreterlik ve büro hizmeti içinde yapılan sözleşmede alınan işçilerin sekreter olarak çalışacağına dair açık hükmün bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı da, otomasyon sekreteri olarak işe alınmıştır ve alındığı işin dışında başka bir işte görevlendirildiğini iddia etmemiştir. Bazı mahkeme kararlarında, otomasyon sekreterinin davalı hastanenin asıl işini yaptığı, bu nedenle aradaki hizmet alım ilişkisinin muvazaalı olduğu yönünde gerekçeler yazılmaktadır. Bu durum karşısında, otomasyon sekreterinin tam olarak hangi hizmeti gördüğü; yapılan işin hizmet alım sözleşmesinde belirtilen sekreterlik işinden farklı olup olmadığı detaylıca araştırılmalıdır. Eğer davacının, sözleşme kapsamında işe alındığı sekreterlik işi dışında bir iş yaptığı anlaşılırsa, muvazaa hususu üzerinde durularak buna göre; eğer hizmet alım sözleşmesindeki işi yapıyorsa, 2011 yılında işe alınmış olmasına göre, hizmet alım sözleşmesinde yapılmış bir muvazaa olmadığı, davacının ne iş için alınmışsa o işte çalıştırıldığı, usulüne uygun hizmet alım sözleşmesi doğrultusunda taşeron işçisi olarak çalıştığı, davalı kurumun işçisi sayılmasını gerektirecek bir muvazaanın bulunmadığı sabit olduğundan, buna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7725, Karar No: 2014/10335, Tarih: 01.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7725 E.  ,  2014/10335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacı ...'ın yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 1.000 TL iş göremezlik, 1.000 TL tedavi gideri, 5.000 TL hasar bedeli, 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta sadece maddi tazminattan sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini, birleşen dava ile de; aynı kaza nedeni ile daha önce dava açılmış ise de ilk açılan davadan sonra davacı tayyarın tıbbi sorunlarının arttığı ve ayak parmaklarının kesildiği, kollarını kullanamaz hale geldiği belirtilerek davacı ... için 9.000 TL iş göremezlik, 5.860 TL tedavi gideri, 5.000 TL manevi tazminatın ve diğer davacı eş ile çocuklar içinde 3.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenmiştir. Davacılar vekili ıslah ile iş göremezlik tazminat talebini 75.311,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; 5.000 TL araç hasarı istemi takip edilmediğinden, 6.862,70 TL tedavi gideri istemi de atiye bırakıldığından bu konularda karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... için 75.311,25 TL iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ... şirketi limit dahilinde sorumlu olarak) tahsiline, davacı ... için 10.000 TL, diğer 3 davacı için ise 3.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.831,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 1.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/515, Karar No: 2012/1353, Tarih: 07.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/515 E.  ,  2012/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesi ile ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmi ilana çıkartıldığını, ... köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 6 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmaz, kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sırasında fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ile gösterilen bölüm hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama sonunda kadastro mahekemesince, bilirkişi krokisinde (D) ile gösterilen ve kadastro sırasında paftasında dere yatağı olarak gösterilen yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli Salihli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın kesinleşmesi ile talep üzerine Salihli Sulh Hukuk Mahkemesinde devam olunan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu bilirkişi raporuna ekli krokide (D) ile gösterilen 1259,01 m2 yüzölçümlü bölümün orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10093, Karar No: 2013/21241, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10093 E.  ,  2013/21241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 62, 53, 51 maddeleri uyarınca mahkumiyetine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesinin kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında uygulanacağından, mahkum olunan 1 yıl 3 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinden bahisle tebliğnamede bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde, Antalya İli, Konyaaltı İlçesi, Çitdibi Köyü sınırları içerisinde yer alan Asarlık Tepe mevkiinde 07 CCV 87 plakalı ... içerisindeki şahısların kazı yapmak için dolaştıklarının ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden güvenlik güçlerinin söz konusu ... ile Hacısekililer Köyü, Mezarlık Mevkiinde karşılaşarak aracı durdurdukları, ... içerisinde sanık ... ile temyize gelmeyen sanıklar ..., ..., ... ve ...'in bulunduklarının, ayrıca bagajda 2 adet dedektör, 1 adet kazma, 1 adet kürek, 2 adet çekiç, 3 adet murç, 1 adet manivela, 1 adet tahra, 1 adet ruhsatsız av tüfeği ile 3 çuval salatalık ele geçirildiğinin tespit edildiği, tanıklar ..., ... ve...'ün, sanıkları Çitdibi Köyü, Asarlık Tepe mevkiinde gördüklerini beyan etmeleri üzerine ertesi gün bahsolunan yerde yapılan incelemede harabelerin ve mezarların olduğu bölgede tahra ile birkaç ağaç dalının kesildiği, çevrede yeni kazılmış bir alanın bulunmadığı hususlarının saptandığı, sanık ... ile temyize gelmeyen sanıklar ..., ..., ... ve ...'in aşamalarda alınan savunmalarında, suç tarihinde birkaç noktada dedektör ile arama yaptıklarını, ancak sinyal vermeyince kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, tanıklarında aşamalarda sanıkları kazı yaparken görmediklerini ifade ettikleri anlaşılmakla;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen izinsiz araştırma yapma suçu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, somut durumda ise sanığın suça konu