muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2183, Karar No: 2012/6327, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2183 E.  ,  2012/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece  tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteminin kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;    Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, 23.8.2005 tarihinde noterde düzenlenen vekaletname ile davalı Ö.F.'u vekil tayin ettiği, 26.8.2005 tarihinde ise davacıya ait 1 parsel sayılı taşınmazın vekil tarafından diğer davalı Asım'a, ondan da sırasıyla 31.8.2005 tarihinde davalı S.'e, 22.11.2006 tarihinde ise davalı N.'a satış suretiyle temlik edildiği, mahkemece verilen karardan sonra bir kısım davalılar ve davacının temyiz isteminde bulundukları,  davacı tarafın maktu temyiz harcı yatırması nedeniyle ihtara rağmen nispi temyiz harcı yatırmadığından 1.12.2011 tarihli ek karar ile davacının temyiz isteminin reddine karar verildiği ve ek kararında süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinde ve yargılama aşamalarında, davacı tarafın öncelikli talebinin tapu iptal ve tescil isteği olduğu, nevarki mahkemece bu isteğin reddi nedeniyle temyiz isteminde bulunan davacı tarafın maktu temyiz harcı yatırması gerekeceği açıktır.

Öyleyse, mahkemece ek kararla davacının temyiz isteğinin reddedilmiş olması doğru değildir.

Bu durumda, davacının  temyizi  isteğinin kabulüyle öncelikle yerel mahkemenin 2009/550 esas, 2011/296 karar sayılı ve 1.12.2011 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilerek  işin esasının  incelenmesine  geçildi.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda vekalet görevinin kötüye kullanıldığı ancak son kayıt malikinin iyiniyetli olduğu benimsenmek suretiyle tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, bilimsel verilere uygun olarak belirlenen tazminata karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.  Bir kısım davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, vekil Ö.F.'tan tahsiline karar verilen tazminata ilk temlikin yapıldığı 26.8.2005 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle,  hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2835, Karar No: 2011/2570, Tarih: 26.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2835 E.  ,  2011/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/11/2010 gün ve 192/244 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.’nun 449/1,51/1,59,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden,resen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10622, Karar No: 2014/8130, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10622 E.  ,  2014/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5315, Karar No: 2019/3062, Tarih: 20.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5315 E.  ,  2019/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar Yusuf ve Bülent hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik itiraz üzerine Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.04.2018 tarih, 2018/697 değişik iş sayılı kararının kesin olduğundan istinaf başvurusunun reddine dair kararına yönelik sanıklar Yusuf ve Bülent müdafilerinin temyiz talebi hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından; ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 20.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18479, Karar No: 2010/3284, Tarih: 04.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18479 E.  ,  2010/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/603, Karar No: 2015/3208, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/603 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13340, Karar No: 2018/7308, Tarih: 18.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13340 E.  ,  2018/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/550, Karar No: 2023/7812, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/550 E.  ,  2023/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1854 Esas, 2022/1835 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/565 Esas, 2021/623 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1890 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; İdare mahkemesinde iptal davası açtıklarını, iptal davasının kabul görmemesi durumunda gayrimenkullerin fiyatları bir hayli yüksek olduğunu, bu sebeple hüküm tesis edilirken taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, bedelin fahiş belirlendiğini, bilirkişi raporunun kanun ve içtihatlara uygun hazırlanmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, emlak değerleri karşılaştırmasının usul ve kanun uygun olmadığını ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, objektif değer artışı olduğunu ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, objektif değer artışı olduğunu ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalılara ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikileri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1890 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmaz için belirlenen kamulaştırma bedelinin tamamının hüküm kısmında gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedel düşülmek suretiyle fark bedelin kamulaştırma bedeli olarak hükümde gösterilmesi bozmayı gerektirir.

4. Dava konusu taşınmaz için belirlenen kamulaştırma bedelinin tamamının hüküm kısmında gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedel düşülmek suretiyle fark bedelin kamulaştırma bedeli olarak hükümde gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (a) bendinde yer alan "6.171,12" sayısının çıkarılarak yerine "100.452,12" sayısının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19787, Karar No: 2013/20430, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19787 E.  ,  2013/20430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/07/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 18/07/2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş; tanık ...'nin talimat yoluyla ifadesinin alındığı Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/05/2011 tarihli duruşma tutanaklarında hakim imzasının bulunması nedeniyle ilk iki sayfasında zabıt katibi imzasının bulunmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Katılan ...'ın 1976 tarihinden beri tapuda annesi Fatma adına kayıtlı olan evde ikamet ettiği, annesi öldükten sonra kardeşleriyle aralarında mal paylaşımı yapmadıkları, katılan ile kardeş olan sanık ...'nin, resmi nikahlı eşi olan diğer sanık ... ile birlikte katılanın Ankara'da bulunduğu sırada katılanın oturduğu evin giriş kapı kilidini çilingir marifetiyle değiştirip katılanın rızası hilafında eve girdikleri, ayrıca evin bahçesinde bulunan ara kapıyı kırdıkları ve bu şekilde mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda ;

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanık ...'nin dayısı olan tanık ...'in tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı olduğu hatırlatılmadan, yemini yaptırılarak dinlenilmesi sureti ile CMK'nın 45. ve 51. maddelerine aykırı davranılması,

2-Katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımları, tanık ifadeleri, suça konusu evin elektrik ve su faturaları ile emlak vergisinin katılan tarafından ödenmesi, keşif ve bilirkişi raporu, suça konu eve ilişkin fotoğraflar ile tüm dosya kapsamına göre, katılanın, kardeşi olan sanık ...'nin de hissedar olduğu ve miras yolu ile intikal eden suç konusu taşınmazı 1997 yılından itibaren annesi ile birlikte kullandığı, bilahare annesinin 1999 yılında vefatından sonra da bu evi kullanmaya devam ettiği, kış ayları dışında ve suç tarihini kapsar şekilde bu evde yaşadığı, dolayısı ile suça konu evi suç tarihinde fiilen kullandığı anlaşılan katılanın rızası bulunmaksızın, 2005 yılından itibaren bu eve girmeyen her iki

sanığın, olay günü katılanın oturduğu dairenin giriş kapısı kilidini değiştirip içeri girdiklerinin ve evin bahçesindeki ara kapıyı kırarak zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, atılı her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, sanıklarda suç kastı bulunmadığından bahisle, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.