muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10963, Karar No: 2013/11764, Tarih: 10.09.2013

Bu durumda, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, dairemizin onama ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşıldığıdan karar düzeltim isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 09.12.2010 tarihli mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcı ile tashihi karar peşin harcın davalı alacaklıya geri verilmesine 10.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/564, Karar No: 2015/3123, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/564 E.  ,  2015/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9114, Karar No: 2013/17956, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9114 E.  ,  2013/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığını geç almasından doğan faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının kesinleşen mahkeme kararına dayanılarak ödenen birikmiş aylıklarına ilişkin faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanı yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 116. maddesi oluşturmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 116. maddesi “Kurum, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tesbit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirir. Sigortalı ve hak sahibi kimseleri, kararı bildirilen yazıyı aldıkları günden başlamak üzere bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurumun kararına itiraz edebilirler. İtiraz kararın uygulanmasını durdurmaz.” hükmünü içermektedir.

Davacının Tekirdağ İş Mahkemesinin 2007/37 E, 2008/35 K Sayılı, 27.9.2010 tarihi itibariyle onanmakla kesinleşen ilamına istinaden 20.3.2011 tarihi itibariyle davacıya birikmiş aylıklarının banka hesabına ödendiği, davacının 21.9.2010 tarihi itibariyle Kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesi ile Kurumca ödeme yapılmadan önce aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesini istediği, böylece davacının faize ilişkin hakkını saklı tuttuğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu ilamda her ne kadar aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin bir hüküm yok ise de, Kurumca aylıkların belirli tarihlerde ödenmesi gerektiğinden Borçlar Kanunu'nun 101/2 nci madde hükmüne göre Kurum temerrüde düşmüş sayılmalıdır. Emsal Daire kararları da bu doğrultudadır.

506 sayılı Yasanın 116 ncı madde hükmü ile talebi üzerine sigortalıya bağlanacak aylığın gecikmeksizin bağlanmasını temine yönelik olmak üzere Kuruma en çok üç aylık bir süre tanınmaktadır.

Hal böyle olunca davacının ihtirazi kayıt koyarak ödemeyi kabul ettiği dikkate alınarak ödenmeyen faiz alacakları ile ilgili 506 sayılı Yasa'nın 116. maddesinde öngörülen sürede nazara alınarak işleyecek faiz alacağını hesaplanırken faizin başlatılacağı tarihe esas olmak üzere anılan 116 maddedeki 3 aylık sürenin sonu itibari ile faiz hesaplanması gerekirken 1.9.2006 tarihinden itibaren faiz hesaplanarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8943, Karar No: 2015/25352, Tarih: 13.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8943 E.  ,  2015/25352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- ... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanık müdafince suça konu eylemin iş yeri çalışanı ... tarafından gerçekleştirildiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ...'ın kim olduğu tespit edilip, sanık müdafinin savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, Ayrıca müştekinin beyanlarında belirttiği üzere müşteki kimliğini kullanılarak hırsızlık yapan kişinin suça konu eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği araştırılarak, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık hakkında beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

2- Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve ön ödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20380, Karar No: 2017/3036, Tarih: 11.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20380 E.  ,  2017/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı davalı ...'ın hastalığının meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hilal Tekin tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18088, Karar No: 2011/3722, Tarih: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18088 E.  ,  2011/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12684, Karar No: 2017/6983, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/12684 E.  ,  2017/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2012 tarih ve 2010/804-2012/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ...Öğrenci Yurdunun davalı şirkete devri hususunda 23/02/2009 tarihli protokol imzalandığını, protokolun 1. maddesinde ödeme şeklinin karara bağlandığını, devir protokoluna göre Keçiören ilçesindeki davalı şirket yöneticisi ...'a ait 3 nolu bağımsız taşınmazın sözleşme bedeli olarak davacıya devri veya evin değeri olan 112.000,00 TL'nin ödenmesinin kararlaştırıldığı, öğrenci yurdu davalı firmaya devredildiği halde davalının edimini yerine getirmediğini, davalı şirket yöneticisine ait taşınmazın bedelinden şimdilik 10.000,00 TL'nin sözleşme tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, protokolde kararlaştırılan yükümlülüklerin davalı tarafından yerine getirildiğini, 23/02/2009 tarihli protokolde ve devir sözleşmesinde devir tarihinden evvel tahakkuk eden üçüncü kişi ve/ veya kuruma karşı doğmuş doğacak her türlü alacak, vergi, SSK vs. borçlarından davacının sorumluluğunun devam edeceğinin kabul edildiğini, fakat sözleşmeden sonra davacının borçlarının olduğunun öğrenildiğini, davacıya ait bazı borçların davalı tarafından ödenmek zorunda kalındığını, bunun üzerine 26/05/2009 tarihinde tarafların ek protokol tanzim ettiğini, ek protokol gereği evin devrinden borçlara karşılık vazgeçildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında ...Öğrenci Yurdunun devri yönünde protokol akdedildiği, bu protokol çerçevesinde protokolden önceki vergi, belediye vs. borçların devreden tarafından ödeneceğinin öngörüldüğü, buna rağmen ödenmemesi nedeniyle davalıya haciz ihbarnameleri gönderildiği ve halen de ödenmediği, bunun üzerine ek protokol akdedildiği, ek protokol çerçevesinde bu tür borçlara karşılık protokolde bedel içerisinde gösterilen taşınmaz devrinin sözleşme dışı bırakıldığı, davacının protokolde bahsi geçen vergi ve belediye borçlarını ödediğine, protokoldeki yükümlülüğü ifa ettiğine dair delil sunamadığı gibi 26/05/2009 tarihli ek protokolde bu tür borçlara karşılık evin devri sözleşme dışı bırakıldığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7337, Karar No: 2025/801, Tarih: 15.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/7337 E.  ,  2025/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/802 E., 2023/1237 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/106, Karar No: 2004/133, Tarih: 08.06.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/3-106 E., 2004/133 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/3-106 E., 2004/133 K.**

**- HUKUKİ KESİNLİK

- SUÇUN UNSURLARININ ARANMASI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 91 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçak orman emvali bulundurmak suçundan sanıklardan Rüstem D.......'nin beraatına, sanık Durmuş K........'nün ise 6831 sayılı Yasanın 91/5-son, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 5.460.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, yediemindeki 1.5 kental çam odununun TCY.nın 36. maddesi uyarınca zoralımına, araç ve hurda ağaçların iadesine ilişkin Kalecik Sulh Ceza Mahkemesince 09.04.2001 gün ve 38-97 sayı ile verilen hükmün katılan idare temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 05.02.2002 gün ve 317-818 sayı ile;

"Sanık Durmuş'un köyde dededen kalma evinin 1983'de yıkılıp buradan kalan odunları çıkardığını, tamamının evin enkazından çıkan odunlar olup ormandan kesmediğini savunmasına; emval üzerinde yapılan tespit ve bilirkişi raporlarında emvalin yaklaşık 50-60 yaşlı, eski köy evlerinin şahısların kendi çatılarından sökülmüş eski tarihli kuru emval olduğunun; yeni kesime ilişkin ibareler taşımadığının bildirilmesine göre sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 10.06.2002 gün ve 11-51 sayı ile; "Sanıkların emval naklederken ya-kalandıklarına dair 17.5.1998 tarihli orman işletme görevlileri tarafından tutulan zabıt varaka-sının incelenmesinde sanıkların emanete alınan araçta bir miktar kavak odunu, yine nakliyesiz ve damgasız 5 adet 10x10 ebatlarında ve 0.200 dm3. hacminde çam odunları ile 150 kg. yaklaşık 1.5. kental çam odunu naklederken yakalandıkları anlaşılmış ve yine aynı tarihli yediemin senedinin incelenmesinde, yediemine teslim edilen odunların 5 adet 10x10 ebadında 0.200 dm3. hac-minde kuru çam odunu ve 150 kg. yaklaşık 1.5. kental ağırlığında kuru çam odunu olduğunu, kavak odunlarının yediemine teslim edilmediği, müdahil idare tarafından hazırlanan tazminat ra-porunda da çam maden direkleri ve yakacak çam odunu için tazminat talep edildiği görülmüş ve yargılama sırasında yapılan bilirkişi incelemesine dair raporlarda 26.04.1999 tarihli ek raporun 2 ve 3. bendine açıkça belirtildiği üzere 5 adet 10x10 ebadındaki kerestelik yakacak emvalinin yanında 150 kg. karaçam odununun da olduğu belirtilmiştir." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiş ve bu kez sanık Rüstem hakkındaki beraat kararının kesinleştiğinden bahisle bu sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan idare temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 16.07.2003 günlü tebliğnamesi ile 3. Ceza Dairesine ve Özel Daire Başkanlığınca da Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Durmuş K........'nün kaçak orman emvali bulundurmak suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık yüklenen suçun oluşup oluşmadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

17.05.1998 tarihinde düzenlenen suç tutanağında; Kalecik-Ankara yolu üzerinde 06 KEP 74 plakalı kamyonetin hareket halindeyken durdurulduğu, içinde Rüstem D....... ile Durmuş K........ adlı kişilerin bulunduğu, yapılan kontrolde kavak odunları ve damgasız olması nedeniyle kaçak olan 10x10 genişlik ve kalınlığında, 4 metre boyunda 5 adet, 0.200 dm3 çam ile 150 kg. civarında çam odunları olduğu, sorulduğunda emvallere ait nakliye teskeresi gösteremedikleri, bunun üzerine araca ve emvallere el konularak jandarma karakoluna teslim edildiği belirtilmiş, tutanak sanıklar tarafından da imzalanmıştır.

Sanık Durmuş K........ kolluk tarafından alınan ifadesinde; Sungurlu İlçesi Çavuşçu köyünde bulunan evini 1983 yılında yıkmış olduğunu, Ankara'da bir gecekondu yaptırdığını, yakalanan ağaçları da bu evin üzerini kapatmak için, diğer sanık Rüstem'e ait kamyonetle götür-dükleri sırada yakalandıklarını, köyden bir miktar eski ağaç attıklarını, içerisinde 5 tane eski çam ağacının da olduğunu, bu ağaçların kaçak olduklarını bilmediğini, bilse yüklemeyeceğini beyan etmiştir.

Duruşmada; benzer şekilde savunmada bulunmuş, ayrıca Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde bilirkişi incelemesi yaptırdığını ve ağaçların 50-60 yıllık olduğunun belirlendi-ğini, 150 kg. odunun da yıkık evden çıkardığı eski ve çürük emval olduğunu, ormandan kesme-diğini, suçsuz olduğunu söylemiş ve bilirkişi raporunu mahkemeye ibraz etmiştir.

Bilirkişinin en son raporu doğrultusunda 06.12.1999 tarihinde alınan ek ifadesinde, suça konu ağaçları köyde bulunan ve dedesinden kalan evin enkazından çıkarttığını, olay günü bu ağaçları Ankara'ya getirirlerken yakalandıklarını, bu ağaçların tamamen evin enkazından çıkartılmış işe yaramaz odun niteliğinde olup herhangi bir yerden kesmediğini, bilirkişi raporuna bir diyeceği olmadığını, 26.04.2000 tarihinde alınan ifadesinde de ağaçların çıkartıldığı evin dedesinden babasına ondan da kendisine intikal ettiğini, hangi tarihte yapıldığını bilemediğini, çok eski olup yıkıldığı için enkazını Ankara'daki evine getirmek için Rüstem D.......'nin aracına yükleyip yola çıktıklarında, yolda yakalandıklarını, orman işletmesinden herhangi bir ruhsat almadığını sadece tespit yaptırmış olduğunu belirtmiştir.

Diğer sanık Rüstem D....... ise kollukta ve duruşmadaki ifadelerinde benzer şekilde, sanık Durmuş'un, Çorum'da bulunan kavak kerestelerini getirip getiremeyeceklerini sorduğunu, içinde yasak ağaç olmadığını söylemesi üzerine D....... şirketine ait olan 06 KEP 74 plakalı kamyonet ile bu ağaçları getirmek için birlikte gittiklerini, ağaçları gördüğünü ancak ağaçtan anlamadığı için çam ağacı olduklarını bilmediğini beyan etmiş, bilirkişinin en son raporu doğrultusunda ve kamyonetin sahibi olan D....... Ltd. Şti.nin yetkilisi olarak 24.11.1999 tarihinde tanık sıfatıyla alınan ek ifadesinde ise, olay tarihinde arkadaşı olan sanık Durmuş'un teklifi ile kamyonetle köyüne gittiklerinde bu sanığın dedesine ait yıkılan inşaatın kerestelerini kamyonete yüklediklerini, Ankara'ya dönerlerken yolda yapılan kontrol sırasında yakalandıklarını söy-lemiştir.

Sanık Durmuş tarafından sunulan belgelerin incelenmesinde;

17.05.1998 tarihli "İlmuhaberdir" başlıklı belgede, köy halkından olan Durmuş K........'nün naklihane yaparak Ankara Altındağ ilçesine göçtüğü, köyde eski kullanılmayan evini sökerek eski ağaçlarını 06 KEP 74 plakalı kamyonete yükleyerek Ankara'ya nakletmek için köyden ayrıldığı belirtilmiş ve belge Çavuşçu köyü muhtarı Mümin İ....... ile iki aza tarafından imzalanıp mühürlenmiştir.

27.05.1998 tarihli, bilirkişi Ziraat Mühendisi Ahmet Sezer tarafından düzenlenen ve Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesine sunulan bilirkişi raporunun fotokopisinde, 26.05.1998 tarihinde 1998/168 D.İş sayılı dosya için yapılan keşifte, orman deposunda bulunan emvaller üzerinde yapılan tespit ve incelemede, söz konusu ağaçların orman emvali olup, ancak yaklaşık 50-60 yaşında, eski köy evlerinin çatı kısmından sökülmüş hurda ağaçlar olduğu, yeni kesim bu-lunmadığı ve kullanılmasında, taşınmasında sakınca olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Tutanağa konu emvaller üzerinde, yazılan talimat uyarınca Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mah-kemesince 29.09.1998 tarihinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi serbest orman mühendisi Mehmet Sandalcı, 30.09.1998 günlü raporunda; 5 adet 5x10 ve 10x10 ebatlarında yapacak ni-telikte 2. sınıf kerestelik kara çam odunu olduğunu, emvalin 150 kg. miktarında üst üste istiflen-miş ve kuru olduğu, çap ve boyları dikkate alındığında emvalin yakacak niteliğinde olmadığı, nakliye teskeresi bulunmadığı gibi, kesim yüzlerinde herhangi bir damgaya rastlanmadığını, ay-rıca 50-60 yaşlarında, çatıdan sökülmüş eski kavak odunları bulunduğunu, bunların ise yakacak odun niteliğinde olduğunu belirtmiştir.