muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4078, Karar No: 2014/4743, Tarih: 31.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4078 E.  ,  2014/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2011/274-2012/551

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavinin devam ettiğini, maddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, daimi sakatlık (iş göremezlik) olarak 10.000,00 TL. maddi tazminat ile 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 27.369,74 TL artırdığını belirtmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 37.369,74 TL maddi ve 9.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, hüküm davalılar S.. Y.. ve M.. Y.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, göre davalılar M.. Y.. ve S.. Y.. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 07.02.2012 günlü tek hekim raporunda Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre maluliyet oranının %38 olduğu bildirilmiş,

Davalılarca rapora itiraz edilmiş,

Mahkemece %38 maluliyet oranı esas alınarak hüküm tesis edilmiştir.

Haksız fiilin gerçekleştiği 27.03.2010 tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınmak suretiyle, 2659 Sayılı Adli Tıp Yasası'nın 16.maddesi gereğince bu konuda rapor vermekle görevli Adlı Tıp 3.İhtisas Kurulu'ndan davalıların rapora itirazlarının da değerlendirildiği davacının daimi işgücü kaybı ve oranına ilişkin yeni bir rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Bozma nedenine göre davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davalılar vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar M.. Y.. ve S.. Y.. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar S.. Y.. ve M.. Y..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32811, Karar No: 2021/6525, Tarih: 03.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/32811 E.  ,  2021/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ......'un çelik kapı alış verişi karşılığı müşteki ...'a Finansbank .... / ... Şubesine ait ... seri numaralı 15.06.2007 tarihli ve 8.000-TL bedelli sahte çeki ciro yoluyla verdiği, müşteki ...'ın da suça konu çeki aldığı mallar karşılığında ....'a , ...'ın aldığı mallar kaşılığında suça konu çeki ...'a, ...'nunda aldığı mallar karşılığı suça konu çeki ... dış tic. Tic.ltd. Şirketi yetkilisi ...'e, ...'ün ise çeki cirolamadan aldıkları elektrik malzemesi karşılığında ....oğlu elektirk isimli işyeri sahibi ...'na verdiği, ...'nun yanında çalışan .....'ın çeki bankaya tahsil etmek üzere ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, suça konu çekin ilk cirantasının ... isimli bir kişi olarak göründüğü ve bu kişinin isminin altında .... şeklinde bir telefon numarası bulunduğu, bu telefonun sanıklardan ... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, sanıkların iştirak halinde üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanık ... ....'un soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanında çeki aralarında ki ticari ilişki sebebiyle, bir çok kez de alışveriş yaptıklarını belirtiği suça konu çekte 1. ciranta alarak gözüken ...isimli bir kişiden aldığını beyan ettiği ancak bu kişiye ilişkin kimlik ve iletişim bilgilerini bilmediğini beyan ettiği ve yapılan alışverişe ilişkin her hangi bir belgesininde bulunmadığı anlaşıldığı, sanık ...'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanında çekte 1. ciranta gözüken ...ile aynı ceza kaldığını ifade ettiği, Malkara A 2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazılan müzekkere cevaplarında ...'nin 24/03/2006 ile 08/07/2006 tarihleri arasında söz konusu ceza infaz kurumunda kaldığı ancak ...isminde bir kayda rastlanmadığı bildirilmesi dikkate alınarak, sanık ...'ye bu durum tekrar sorularak ...isimli kişi ile başka bir ceza evinde birlikte kalıp kalmadıkları hususunun açıklığa kavuşturulması, ...isimli bir şahsın varlığı tespiti halinde, ...ile diğer sanıklar .... ve ...'nin mahkemede yüzleştirilerek suça konu çekte 1. ciranta olarak gözüken ....'ın kesin olarak belirlemesi, tespit edilmesi halinde ...'ın yazı ve imza örneklerinin alınarak, suça konu bono üzerindeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılması sonrasında toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14343, Karar No: 2012/21441, Tarih: 21.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14343 E.  ,  2012/21441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 gün ve 2009/152-2010/511 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/06/2012 gün ve 2011/3303-2012/10603 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl davada müvekkili ...’in 28/12/2008 tarihinde trenden indiği esnada trenin aniden hareket etmesi sonucunda vagonun kapı koluna montunun takılması ile trenle peron arasına düşerek iki ayağının da kesilmesi sonucunu doğuran kaza ile yaralandığını, bu kazanın davalı tarafın hatasıyla meydana geldiğini ileri sürerek şimdilik cismani zararı için 4.000,00 TL, yardımcı kişi masrafları için 3.000,00 TL, protez gideri için 2.000,00 TL ve tedavi gideri için 1.000,00 TL toplamı 10.000,00 TL maddi tazminatın; birleşen davada müvekkilleri ... için 50.000,00 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 30.000,00 YTL olmak üzere toplam 110.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla maddi tazminat talebini 62.516,25 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/3303 E,2012/10603 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2454, Karar No: 2018/2810, Tarih: 02.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2454 E.  ,  2018/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışıda uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2015 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 2.080,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 1.816,01 TL alacak tutarı, ile reddedilen miktarın 543,32 TL olması nedeniyle,kabul-red edilen miktarların yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle kesinlikten reddi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçelerinin; miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle REDDİNE, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20203, Karar No: 2009/8351, Tarih: 30.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/20203 E.  ,  2009/8351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.9.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/279 – 283 sayılı boşanma kararı ile 14.08.1999 doğumlu küçük M. K. G.’nin velayeti baba M. G.’ye verilmiş, baba M.. G.. 13.07.2008 tarihinde ölmüştür.Çocuğun velayeti askıda olup kendiliğinden anneye geçmez.

Çocuğun yasal temsilcisi; Türk Medeni Kanununun 183, 349. maddelerine göre açılacak velayet davası ya da Türk Medeni Kanununun 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkin karar sonucunda belirlenecektir.

Velayetin anneye verilmesi halinde Türk Medeni Kanununun 353 ve Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi, vesayet kararı verilmesi halinde ise Türk Medeni Kanununun 396 ve devamı maddeleri uygulanacaktır.

O halde mahkemece davalı anneye küçüğün velayetinin kendisine tevdi edilmesi yönünde dava açması için süre verilmesi, dava açılmaması halinde çocuğun yasal temsilcisinin belirlenmesi için sulh mahkemesine ihbarda bulunulması, yasal temsilci belirlendikten sonra yöntemine uygun olarak davet edilip (HUMK.m.73) gösterdiği takdirde delillerinin toplanması, çocuk mallarının korunması hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle kendiliğinden gerekli önlemlerin (TMK.m.361/2) alınması, vesayet kararı halinde bu konularda vesayet makamının görevli olacağının gözetilmesi gerekir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2009 per.
Yargıtay — Esas No: 2013/3777, Karar No: 2013/4576, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3777 E.  ,  2013/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ...

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1517 ada 1 parsel sayılı 502.62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve "taşınmazın bahçe olarak 35 yıldan beri ... oğlu ...'ın fiili kullanımında bulunduğu" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Orman İdaresi taşınmazın eylemli orman niteliğinde ağaçlık olarak belirlenmesi ve davalı adına verilen zilyetlik şerhinin iptal edilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 1517 ada 1 sayılı parselin Hazine adına tapuya tesciline ve beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının kullandığı eylemli orman olarak gözüken alanın bir kısmının orman ağaçları ile kaplı olmadığı, emekle yetişen ağaçların bulunduğu, eylemli orman sayılamayacağı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın bir kısım yerlerinin akasya, meşe, fındık ve gürgen ağaçları ile kaplı olduğu, bir kısım yerlerinin ise otsu çayır vejetasyonu ile kaplı bulunduğu orman bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Ancak fen bilirkişisinden rapor alınmak suretiyle ağaçlık alan ile açık alan birbirinden ayrılmamış, orman ağaçlarıyla kaplı bölüm yönünden "eylemli orman" şerhi verilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında yeniden yerel bilirkişiler, fen, ziraat ve orman bilirkişi katılımı ile keşif yapılmak suretiyle, tespit günü itibariyle ağaçlık alan ile açıklık alan kesin olarak belirlenmeli, ağaçlık ve açık alan bölümleri ayrılarak fen bilirkişi raporunda ayrı ayrı gösterilmeli, ağaçlık alan olarak belirlenen bölüm yönünden dava kabul edilmeli, taşınmazın açık alan olarak belirlenen bölümü yönünden ise mülkiyet hakkına sahip bulunmayan Orman İdaresinin zilyetlik şerhine yönelik dava açamayacağı göz önünden bulundurularak davanın reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/33271, Karar No: 2019/2846, Tarih: 06.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33271 E.  ,  2019/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Davalı ... Kimyasal Ürünleri A.Ş. temyizi açısından yapılan incelemede;

Hüküm taraflarca temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacı vekilinin UYAP’tan e-imzalı olarak gönderilen 08/07/2015 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiği ve davalı vekilinin temyizden feragat etmeye yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından davalının temyiz talebinin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

2- Davalı .... temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmeyen bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ....ye yükletilmesine, 06/02/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5119, Karar No: 2018/5085, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5119 E.  ,  2018/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.