muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7382, Karar No: 2024/13261, Tarih: 30.10.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Dairemizin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 Esas-2019/6842 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

1-Bir asker şahsın; gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağından, bu delilin teyidi ve maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması açısından;

Bizzat kullanımında bulunan GSM hatlarından HTS dökümlerine göre ankesör/ardışık arama kayıtları bulunan sanığın bütün görev yerlerini kapsayan HTS kayıtları üzerinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda "gerçekleştirilen arama sayısı, aramaların ardışık ya da periyodik olup olmadığı, aramaların gerçekleştirildiği saatler, konuşma süreleri, farklı ankesörlü telefonlardan aranıp aranmadıkları, ardışık aramaya dahil olan şahısların aynı kuvvete mensup ve aynı rütbede olup olmadıkları, aramaları gizlemek için herhangi bir şifreleme yönteminin kullanılıp kullanılmadığı" hususlarını gösterir analiz inceleme ve tespit raporunun düzenlettirilmesi, ayrıca sanığın tüm görev yaptıkları yerlerin tespiti ile ilgili yerlere yazı yazılmak suretiyle, görev yaptığı yerler itibariyle haklarında ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık aramalarının olduğuna yönelik herhangi bir kayıt, soruşturma veya kovuşturmanın olup olmadığının saptanması, varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yine sanıkla birlikte ardışık arandığı tespit edilen ve şahıslar var ise bu şahıslarla ilgili herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı belirlendikten sonra şahısların tüm aşama ifadelerinin getirtilerek gerekirse tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması,

2-Sanığın operasyonel hat kullandığına ilişkin inceleme ve tespit tutanağı delil kabul edilerek mahkemece hükme esas alınmışsa da, bu hattın adına kayıtlı olduğu belirlenen ...'in, hattan arandığı belirlenen ... ...'ın, ayrıca sanığın Cumhurbaşkanlığı başyaver aday havuzunda isminin olduğuna dair belge bilgisayarından elde edilen ...'ın tanık sıfatıyla usulüne uygun olarak dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tüm dosya kapsamı nazara alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yetersiz rapor ve belgelere dayanılaran yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/732 Esas, 2020/219 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11225, Karar No: 2021/13963, Tarih: 25.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11225 E.  ,  2021/13963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/11/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/423 E-2018/177 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama armut bahçesi niteliğindeki Bursa ili, İnegöl ilçesi, ... Köyü ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 üncü bendinin ilk paragrafının tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdirinde belirlediği ve davalıya ödenmesine karar verilen 77.486,14 TL bedele 21.04.2017 tarihinden karar tarihi olan 13.07.2018 tarihine, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 162.058,09 TL bedele ise 21.04.2017 tarihinden karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmek suretiyle;) paragrafının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 nci bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11678, Karar No: 2006/10112, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11678 E.  ,  2006/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006

Davacı, iş kazası  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 10.00000 YTL'nın manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.10.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı  adına Avukat N.D. geldiler. Karşı taraf ile ihbar edilen adına kimse gelmedi,Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukat sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumunca karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece hükme esas alınan 20.07.2005 tarihli hesap bilirkişi raporunda;davacı işçinin sendikalı işçi olup TİS den yararlandığının anlaşılmakta ise de TİS nin sunulmaması nedeniyle 2004 yılı Şubat ayına kadar ibrazlı ücret bordrolarının esas alındığı , bundan sonra ise 2004 Şubat ayı giydirilmiş ücretinin aynı tarihte yürürlükte bulunan asgari ücrete oranlanması yoluyla takip eden dönemde  ücretlerin tespit edildiği açıklanmak suretiyle tazminatın hesaplandığı anlaşılmaktadır.Asgari ücretin ve toplu iş sözleşmelerinin uygulanması kamu düzeniyle ilgili olduğundan bir talep olmasa dahi resen göz önünde tutulması zorunludur. Öte yandan, kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez. Bu nedenle,bir talep olmasa dahi olay tarihinden  hüküm tarihine en yakın tarihe kadar  işyerinde uygulanmakta olan TİS nin getirtilerek tazminatın belirlenmesinde esas alınması gerektiği açıktır.Öte yandan 1.1.2006 da yeni asgari ücretin yürürlüğe girmiş olmasına göre  bilinen varken varsayıma dayalı hesap yapılamayacağı dikkate alınarak davacının hakettiği tazminat miktarının yeniden hesaplanması gerekirken, 2006 yılı ücretlerini varsayıma dayalı belirleyen 20.07.2005 tarihli raporun karara esas alınmasıda kabul şekli bakımından hatalıdır.

Yapılacak iş, öncelikle davalı işyerinde toplu iş sözleşmesi uygulanıp uygulanmadığını ve uygulanmakta ise davacının sendika üyesi olarak veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle TİS den yararlanıp yararlanmadığını belirlemek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler (asgari ücretteki artışlar veya toplu iş sözleşmesinin getirdiği olanaklar) göz önünde tutularak yeniden hesap raporu almak, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri Kurumdan sorularak bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 450.00 YTL  duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/606, Karar No: 2011/7185, Tarih: 23.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/606 E.  ,  2011/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 114 ada 22, 104 ada 92 parsel sayılı sırasıyla 468.924.69 m2 ve 13.562.303.46 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacılar ... ve ... taşınmazların bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...'nın temyizi dava konusu 114 ada 22 ve 104 ada 92 parsel sayılı taşınmazların uzman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 14.06.2010 tarihli raporunda (A)harfi ile işaretli 14.046.75 m2, (E) harfi ile işaretli 13.268.19 m2 ve (F) harfi ile işaretli 14.383.28 m2, davacı ...'nın temyizi ise (B) harfi ile işaretli 14.461.05 m2, (C) harfi ile işaretli 12.483.62 m2 ve (D) harfi ile işaretli 18.680.85 m2 yüzölçümündeki bölümlerine yöneliktir.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Temyize konu (A), (B), (C), (D), (E) ve (F) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin sınırlarını mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit gören 114 ada 22 ve 104 ada 92 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu olmayan bölümlerinin oluşturduğu, çekişmeli taşınmaz bölümleri ile sınırlarını oluşturan dava ve temyize konu olmayan kesimi arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır yeri bulunmadığı, kaldı ki bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkün olduğu, dava ve temyize konu taşınmaz bölümlerinin sınırlarını oluşturan mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, dava ve temyize konu olmayan bölümüne el atılarak kazanıldığı ve onun bir bölümünü oluşturduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85'er TL harcın davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12891, Karar No: 2018/10451, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12891 E.  ,  2018/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen kararı temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen temyiz yoluna başvurma harcını ve nispi temyiz karar harcını yatırdığına dair makbuz dosyada ve UYAP sisteminde bulunamamıştır. Bu durumda harç yatırılmış ise makbuzun eklenerek, yatırılmamış ise temyiz yoluna başvurma harcının ve nispi temyiz karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28563, Karar No: 2013/12364, Tarih: 05.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28563 E.  ,  2013/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, denetim süresi belirlenmesine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümlerde takdiri indirim nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 62/1.maddesi uyarınca gün adli para cezasından 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 gün para cezasına hükmedilerek ve (8) nolu hüküm fıkrasında 2 gün karşılığı 40 TL yerine 1 gün karşılığı 20 TL adli para cezasına hükmedilerek, eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden (3) numaralı hüküm fıkrasındaki "1 gün karşılığı adli para" ibareleri çıkartılarak yerine "2 gün karşılığı adli para" ibarelerinin yazılmasına, yine (8) numaralı hüküm fıkrasındaki "1x20=20 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "2x20=40 TL" ibarelerinin yazılmasına karar verilerek, sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11716, Karar No: 2011/23314, Tarih: 22.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/11716 E.  ,  2011/23314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırıkkale l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/2071, Karar No: 2013/6751, Tarih: 09.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2071 E.  ,  2013/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/27389, Karar No: 2024/20724, Tarih: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27389 E.  ,  2024/20724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.09.2023

SAYISI : 2020/1196 E., 2021/1241 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2020/1196 Esas, 2021/1241 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2020/1196 Esas, 2021/1241 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8326, Karar No: 2015/16732, Tarih: 10.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8326 E.  ,  2015/16732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik inceleme bulunmadığına ... 'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın işyeri markette vergi kontrol elemanlarınca yapılan kontrol sırasında iki çeşit 17 paket bandrolsüz sigara ele geçirilmiştir. Sanık savunmasında sigaraları içmek için satın aldığını ve memurlarca yapılan aramada, açık olan dolabın içinde bulduklarını söylemiştir.

Mahkemece, sigaraların markette bulunması ve miktar itibariyle kişisel kullanım sınırı üzerinde olduğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

Öncelikle sigaraları ele geçiren görevliler çağrılıp dinlenerek sigaraların ne şekilde ele geçirildiği, bulunduğu yerde müşteriler tarafından görünür olup olmadığı satışa sunulma biçiminde sergilenip sergilenmediği yapılan işlemin bir arama faaliyeti niteliğinde olup olmadığı açığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken bu hususlar açıklattırılmadan ve 17 paket sigaranın kişisel kullanım sınırını aşmadığı halde eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.