muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12634, Karar No: 2012/11, Tarih: 16.01.2012

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca kullanılan düzeltme ve cevap hakkı, kişilik haklarına saldırı ve gerçeğe aykırı yayın yapılmasına karşı düzenlenmiş bir hak olup, haber verme hakkının sınırlanmasına yol açacak yaygınlıkta kullanılamayacak ve ilgilinin gerçeğe aykırılık iddiasının da objektif ölçülere dayanılarak değerlendirilmesi gerekecektir.

Kanun yararına bozma istemine konu yazının bütünü değerlendirildiğinde güncellik, gerçeklik, kamu yararı ve toplumsal ilgi unsurlarını içermekte olduğunda kuşku yoktur. Konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsuruna gelince; bu unsur haber gerçeği yansıtsa dahi kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak niteleme ve yorumun haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde bulunmasını öngörür. Öze ilişkin koşulların varlığı durumunda da biçimsel koşullara uyulması zorunluluğu vardır. Eleştirinin verilişinde gereksiz, yararlı olmayan beyan, niteleme ve değerlendirmelere gidilerek içerik ile uygun düşmeyen tahrik edici, yalın bir okuyucuda husumet ve kuşku yaratıcı dil ve ifade kullanılmaması, seçilen sözcüklerin aşağılayıcı, küçük düşürücü, incitici nitelikte olmaması gerekmektedir.

Belirtilen hususlar göz önüne alındığında ve bütünü değerlendirildiğinde kanun yararına bozma istemine konu yazının kişilik haklarını ihlal edici nitelikte olmadığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20556, Karar No: 2017/7041, Tarih: 28.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20556 E.  ,  2017/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyleki;

... mahallesi parsel 4 ve 9 sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda böyle bir inceleme yapılmaksızın soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerdenmümkün olmaması durumunda yakın il ve ilçelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere

olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5269, Karar No: 2024/9175, Tarih: 21.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5269 E.  ,  2024/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/475 E., 2021/232 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.02.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1401, Karar No: 2023/1410, Tarih: 12.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1401 E.  ,  2023/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/341 E., 2022/64 K.

ŞİKAYETÇİ : T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 05.04.2018

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; müvekkili tarafından borçluya ait taşınmazların üzerinde 80.000,00 TL ipotek tesis edildiğini, dava dışı borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptıklarını, taşınmazların satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline 54.470,99 TL ödenmesine, arta kalan paranın ise 2. sıradaki şikayet olunan dosyasına ödenmesine karar verildiğini, müvekkilin 80.000,00 TL ipotek alacağının devam ettiğini ve ipotek bedeli kadar ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetçinin ipoteğinin üst sınır ipoteği olduğunu, bu nedenle de ilam niteliğinde olamdığını, şikayetçinin takipte talep ettiği miktarın satış tarihi itibariye belirlenen alacaktan fazlasını talep edemeyeceğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2018 tarihli ve 2018/200 Esas, 2018/358 Karar sayılı kararıyla;takibe konu alacak miktarının 23.789,03 TL ana para ile faiz ve masraflardan ibaret olarak gösterildiği, icra müdürlüğünce de bu husus dikkate alınarak sıra cetveli oluşturulduğu, alacaklının takip borçlusundan başka alacaklarının olduğuna ilişkin takip talebinde bir ibare bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli ve 2018/2250 Esas, 2019/1544 Karar sayılı kararıyla; şikayetçinin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla giriştiği takibin takip talebinde ipotekle temin edilen alacağının tamamını göstermiş olması gerekmesine ve bu tutarın sonradan arttırılamayacağına göre istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2019 tarihli ve 2018/2250 Esas, 2019/1544 Karar sayılı kararıyla; şikayetçinin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla giriştiği takibin takip talebinde ipotekle temin edilen alacağının tamamını göstermiş olması gerekmesine ve bu tutarın sonradan arttırılamayacağına göre istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 29.09.2021 tarihli ve 2021/786 Esas, 2021/488 Karar sayılı ilamı ile; İpotek lehdarı ipotekli taşınmazın paraya çevrilmesi halinde takip yapmaksızın muaccel olan alacağını ipotekli taşınmazın satışından temin edebileceği, şikayetçi banka takip tarihinde muaccel olan alacak miktarı üzerinden takip yapmış ise de satış tarihinde muaccel hale gelmiş alacağını satış bedelinden temin edebileceği, şikayetçi bankanın satış tarihi itibariyle asaleten ve kefaleten muaccel hale gelen alacağının ipotek bedeli ile sınırlandırılarak ödenmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi alacaklının ipoteğinin üst sınırının 80.000,00 TL olarak gösterildiği, şikayetçi alacaklının takip yapmasa dahi satış tarihinde muaccel hale gelmiş alacaklarını ipoteğin üst sınırıyla sınırlı olarak talep edebileceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile; sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; şikayetçinin ipoteğinin üst sınır ipoteği olduğunu, bu nedenle de ilam niteliğinde olamdığını, şikayetçinin takipte talep ettiği miktarın satış tarihi itibariye belirlenen alacaktan fazlasını talep edilmesinin HMK 26. maddesine aykırı olduğunu, şikayetçi dava dışı borçludan başkaca alacakları olduğunu iddia etmiş ise de bu alacaklarını takip talebinde göstermediğini, takibe konu evraklar talep edilmesi üzerine borcun sebebi gösterilen genel tarımsal kredi sözleşmesi dışında takiple ilgisi olmayan evraklar sunulduğunu, şikayetçi vekilince alacak miktarının takipte gösterilenden ibaret olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 148 ve davamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 148 ve davamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayet olunan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20326, Karar No: 2013/7642, Tarih: 11.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20326 E.  ,  2013/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ücret ve ikramiye alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacı davalı şirketin Bursa’daki işyerinde müdür olarak çalışmakta olup, şirketin Gebze’de tesis kurmaya karar verdiği, davacının Bursa’daki görevinin haricinde bu tesisin kurulumuna ilişkin işlerle de ilgilendiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı yan Gebze’deki tesisin kurulum aşamasındaki çalışmaları karşılığında ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı, davacı ile aralarında imzalanan iş sözleşmesinin 2. maddesine göre davacının Gebze’deki faaliyetlerinin yaptığı işin makul gereklilik sınırları içerisinde kaldığını iddia etmiş, davacı ise aksini ispatlayamamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının Gebze’deki masraflarının davalı şirket tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır. Öte yandan taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 6. maddesinde yer alan ücretin belirlenmesine yönelik düzenlemede davacının makul gereklilik sınırlarını aşmayan çalışmalarının kendisine yapılan ücret ödemesinin kapsamı içerisinde kaldığı görülmektedir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, davacıya Gebze’deki işin denetim ve gözetimi amacıyla yapılan görevlendirmenin süreklilik göstermediği, gereken durumda davacının haftada 2-3 gün gayrimuayyen zamanlarda Gebze’ye gidip gelmek suretiyle gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu yönler dikkate alındığında davacının dava konusu edilen çalışmaları karşılığında ayrı bir ücret almaya hak kazanmadığı, talep konusu edilen alacağa hak kazanma koşullarının somut olayda mevcut olmadığından dolayı davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6015, Karar No: 2011/12276, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6015 E.  ,  2011/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5806, Karar No: 2018/8375, Tarih: 23.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5806 E.  ,  2018/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, aksi Kurum işlemlerinin iptali ile ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, .........Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

.......... Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, 02.02.2002 tarihinde vefat eden babasından dolayı bakıma muhtaç bulunması sebebiyle 02.02.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile birikmiş aylıkların ödenmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, Davalı vekili aşamalarda Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 15.10.2014 tarihli raporuyla IQ seviyesinin 56 olup, 2/3 oranında beden çalışma gücünü kaybetmediğini tespit ettiğini, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davacının dosyadaki 13.11.2007 tarihli ...... 21.07.2014 tarihli raporuna göre yine çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediği ve bir başkasını sürekli bakımına muhtaç olmadığı tespit edilmiştir........ 14.07.2016 tarihli raporunda ise, davacının doğuştan mevcut hastalığı sebebiyle beden çalışma gücünün en az 2/3'ünü kaybettiği ve bir başkasının sürekli muhtaç olduğu belirlenmiş maluliyetin başlangıcı yeniden sorulmak suretiyle çocukluktan mevcut hastalığının bulunduğu tespit edilmiştir.

Bu doğrultuda mental rederdasyon rahatsızlığı bulunan davacının kurumun ilk müracaatı olan 18.02.2003 tarihini takip eden aybaşı itibariyle vefat eden babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı sabittir. Bu doğrultuda birikmiş aylıkların yasal faiziyle davalı kurumdan tahsili gerekir.

Davacı her ne kadar dava dilekçesinde babasının vefat tarihi olan 02.12.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiş ise de, davacının aylık bağlama koşulları yönünden tahsis talebi bulunması gerektiğinden bu tarih esas alındığından 01.03.2003 tarihi esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar dair karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

.......Hukuk Dairesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

.......Hukuk Dairesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı, eksik araştırma yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi ve kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olması ve resen dikkate alınacak diğer nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-506 sayılı Kanunun, “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99/1. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı öngörülmüş, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans” başlığını taşıyan 97/1. maddesinde ise bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı açıklanmıştır.

Şu durumda, 99/1. madde gereğince 5 yıl içinde istenmediğinden tümüyle zamanaşımına uğrayan gelir ve aylığın, ancak yazılı başvuru tarihini izleyen aybaşından itibaren ve geriye dönük olmamak üzere bağlanabilmesine karşın 97/1. maddede, gelir ve aylığın 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek her bir gelir ve aylık için 5 yıllık zamanaşımı süresi benimsenmiş, 99/1. maddede yer alan, gelir ve aylıkların yazılı talep gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı yönündeki hükümden tamamen farklı düzenleme yapılmış olmakla buna göre hak sahipleri bakımından lehe olan ve 01.10.2008 tarihi itibari ile uygulanması mümkün olan, 5510 sayılı Kanunun 97. madde hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca önemle belirtilmelidir ki, hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.