muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7500, Karar No: 2009/8070, Tarih: 23.11.2009

cezalandırılabilecektir. Böyle bir olasılığın varlığı İcra ve İflas Kanunu’nun 337.maddesinde öngörülen disiplin hapsi cezasını, Anayasa’nın hukuk devleti ilkesinin düzenlendiği 2.maddesine aykırı hale getirmektedir. Bu nedenle, 337.maddesinin birinci fıkrası Anayasa’nın 2.maddesine aykırıdır. İptali gerekir." şeklindeki ifade ile iptal gerekçesi açıklanmıştır. Gerekçeli karardaki, "…337.maddesinin birinci fıkrasının iptaline karar verilmesinin doğuracağı hukuksal boşluk, kamu yararını ihlal edici nitelikte olduğundan…" şeklindeki ifadeden de anlaşılacağı üzere, anılan eylem hakkında gerekli düzenleme yapılıncaya kadar hukuksal boşluk önlenmek istenmiştir.

Hal böyle olunca, İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Yasa ile değişik 337.maddesinin birinci fıkrasının 16 Nisan 2009 tarihine kadar yürürlükte olduğu, itirazın incelendiği tarih itibariyle suç olmaktan çıkarıldığı gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de, itirazın incelendiği tarihte iptal hükmü yürürlüğe girdiğinden borçlunun üzerine atılı olan mal beyanında bulunmama eylemi kanunda suç olmaktan çıkmıştır.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görüldüğünden ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 24.4.2009 gün ve 2009/351 değişik ... sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden; mal beyanında bulunmamak eyleminden dolayı borçlu ... hakkında mal beyanında bulunmamak eyleminden dolayı disiplin hapsi cezası verilmesine yer olmadığına, hakkındaki mahkumiyet hükmünün çektirilmemesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7983, Karar No: 2007/7626, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7983 E.  ,  2007/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talas Belediyesinin 30.4.2007 günlü yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında ...kampüs alanında kaldığı bildirilmiş, Dairece dosyanın geri çevrilmesi üzerine yine aynı belediyeden gelen 12.7.2007 günlü yazıda ise dava konusu taşınmazın 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planları dışında olduğu bildirilmiştir.

Aynı belediyeden gelen bu iki yazı arasındaki çelişkinin giderilmesi için 30.4.2007 ve 12.7.2007 günlü yazıların örneklerinin Talas Belediye Başkanlığına gönderilerek dava konusu taşınmazın 1/5000 ya da 1/1000 ölçekli uygulanan imar planında olup olmadığının yeniden sorulmasından ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planında ise imar planına alınmasına ilişkin belediye encümen kararının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9483, Karar No: 2014/21030, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9483 E.  ,  2014/21030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/611-2014/109

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/498, Karar No: 2010/1003, Tarih: 22.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/498 E.  ,  2010/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d, 29/1, 62/1. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2009 gün ve 172/218 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 449/1, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 22.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4978, Karar No: 2008/1717, Tarih: 04.02.2008

10. Ceza Dairesi 2006/4978 E., 2008/1717 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/4978 E., 2008/1717 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- İZİNSİZ KENEVİR EKMEK

- KULLANMAK İÇİN UYUŞTURUCU MADDE BULUNDURMAK**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 30 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

- 5607 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU [ Geçici Madde 1 ]

- 5607 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU [ Madde 17 ]

- 2313 S. UYUŞTURUCU MADDELERİN MURAKABESİ HAKKINDA KANUN [ Madde 27 ]

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz hint keneviri ekmek ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından sanıklar Ayhan ve Cengiz hakkında (Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi)'nce yapılan yargılama sonunda; 28.10.2005 tarihinde 2005/249 esas ve 2005/431 karar sayı ile bu fiiller tek suç kabul edilerek, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 11.04.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-

İzinsiz kenevir ekmek ve kullanmak için esrar bulundurmak fiillerinin iki ayrı suçu oluşturduğu; sanıkların yetiştirdikleri kenevirlerin 81 kök olması, 9 kökünü söküp kurumaya bırakmaları ve kriminal polis laboratuarı tarafından düzenlenen raporda kenevirlerin tamamından net 1344 gram esrar elde edileceğinin belirtilmesi, bu miktar esrarın kullanma sınırlarının üzerinde bulunması nedeniyle, sanıkların kenevirleri, elde edecekleri esrarı kullanmak için yetiştirdikleri kabul edilemeyeceğinden, izinsiz kenevir ekme suçunun, suç tarihinde yürürlükte iken, 5377 sayılı Kanun'la 08.07.2005 tarihinde madde metninden çıkarılan 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Kendisi tarafından kullanılmak üzere uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran bitkileri yetiştiren kişi, bu fıkra hükmüne göre cezalandırılır" hükmünün kapsamına girmediği gözetilmeden; Ceza Genel Kurulu'nun 22.05.2007 tarihinde verdiği 2007/85-109 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 2313 sayılı Kanun'un 27. maddesinin yollaması ile gerek hüküm tarihinde yürürlükte olan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 30 ve geçici 1. maddelerine, gerekse sonradan yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17 ve geçici 1. maddelerine aykırı olarak, sözü edilen iki suçla ilgili davaların birlikte kovuşturulup karara bağlanması,

2-

Kabule göre;

a)

Sanıkların izinsiz kenevir ekmek ve kullanmak için esrar bulundurmak fiillerinin iki ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden, her iki fiilin bütünüyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sadece bu suçtan hüküm kurulması,

b)

2-

Kabule göre;

a)

Sanıkların izinsiz kenevir ekmek ve kullanmak için esrar bulundurmak fiillerinin iki ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden, her iki fiilin bütünüyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sadece bu suçtan hüküm kurulması,

b)

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu iie ilgili olarak; hükümden sonra 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde; uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında;

aa) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi,

bb) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi, altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilebileceği,

cc) Sadece ikinci fıkranın uygulandığı durumlarda, tedavinin ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde davanın düşmesine karar verilmesi, aksi halde birinci fıkra uyarınca ceza tayin edilmesi,

Öngörülmüş olduğundan; bu değişiklik karşısında, uyuşturucu madde kullanmış olan sanıkların hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 04.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/159, Karar No: 2019/812, Tarih: 18.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/159 E.  ,  2019/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ın arayan şahsın kendisini İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nden Başkomiser Yücel olarak tanıtarak, banka kredi kartlarının limiti ile oynandığını, başka bankalardan hesap açıldığını, bir banka memurunun banka bilgilerini sattığını bu sebeple en yakın ATM cihazına giderek banka bilgilerini sıfırlaması gerektiğini ve bu esnada cep telefonunu asla kapatmamasını söylediği, katılan ...'ın sanık ...'in kredi kartı hesabına toplam 7980 TL parayı meçhul şüpheliye gönderdiği,

Aynı gün katılan ...'ın eşi olan katılan ...'ın arayan şahsın kendisini polis memuru olarak tanıtarak, "eşiniz ile görüştük, sizin de şahsi ve şirket hesaplarınıza müdahale olmuş, sizi Savcı beye bağlayayım" dediği, kısa bir süre sonra bu kez kendisini Sakarya savcısı olarak tanıtan kişinin katılan ...'ı diğer hatta bekleyen eşi katılan ... ile görüştürerek her iki konu beyanlara inanmasını sağladığı, katılan ...'ın telefondaki kişinin yönlendirmesi neticesinde nakit para temin ettiği ve ayrıca altın satın alarak bozdurup elde ettiği toplam 18.025 TL parayı PTT yolu ile sanık ...’a gönderdiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanık ...'in dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 01/02/2018 tarihli hükmün sanığa bizzat 27/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 30/11/2018 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuşsa da, katılanların tüm aşamalardaki istikrarlı beyanları, banka ile PTT Adana Baş Müdürlüğü’nün yazı cevapları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlemediği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3046, Karar No: 2025/2117, Tarih: 21.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3046 E.  ,  2025/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/32 E., 2024/992 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/97 E., 2021/522 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında 27.11.2013 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre İzmir İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 895 ada, 1,2,3,4 ve 5 parseller ile 896 ada, 1 ve 2 parseller üzerinde bina yapılacağının ve davacı arsa sahibine 21 adet bağımsız bölüm verileceğinin, inşaatların sözleşme tarihinden itibaren eksiksiz bir şekilde 30 ay içinde teslim edileceğinin, gecikme halinde her daire için aylık 800,00 TL gecikme tazminatı ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak yüklenicinin bağımsız bölümlerin tapularını eksik işlerle ve geç teslimle devrettiğini ileri sürerek, eksik işlerin bedeli 183.147,00 TL ve gecikme tazminatı bedeli 369.600.00 TL toplam 552.747,00 TL nin davalıdan ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kooperatif yönetim kurulu başkanı Abdullah Atlı’nın cezaevinde tutuklu olmasından dolayı işlerin tamamlanamadığını, mücbir sebebin doğduğunu bu husus dikkate alındığında gecikme tazminatı talep edilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, dürüstlük kuralı ile bağdaşmayacağını, eksik işlerin sözleşmede belirlenen unsurlar dikkate alınmaksızın hesaplandığını, diğer arsa sahiplerinin inşaatı eksiksiz olarak aldıklarını imza altına aldığını, müşterek borçluların ya da alacaklıların beyanının davacının durumunu da etkileyeceğini, davacının davalı müvekkilini temerrüde düşürmediğini, ticari faiz talep edebilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi kök ve ek raporları doğrultusunda yapılan hesaplama neticesinde, yapı kullanma izin belgeleri 09.08.2017 tarihinde alınmış olsa da sözleşmedeki dairelerin eksiksiz olarak teslim edileceği hükmüne ve A Bloktaki 20 adet bağımsız bölümde eksiklikler olmasına göre bu 20 adet bağımsız bölüm için dava tarihine kadar gecikme tazminatı hesaplanması gerektiği, bunun 356.266,67 TL olduğu, B bloktaki 1 adet bağımsız bölümde eksik olmadığı, bunun yapı kullanım izin belgesi alındığı tarihe kadar gecikme tazminatının 11.520,00 TL olup toplam gecikme tazminatının 367.786,67 TL olduğu, eksik işlerin ise rapordaki hesaplanan ortak alanlardaki eksikliklerin arsa payına oranlanması ile toplamda 203.038,96 TL olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 367.786,67 TL gecikme tazminatının ve taleple bağlı kalınarak 183.147,00 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin dava tarihiden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak miras hisseleri oranının davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kooperatif yönetim kurulu eski başkanı ....'nın ... üyeliğinden tutuklandığını, işlerin bu nedenle durduğunu, bunun olağanüstü hal vs. gibi mücbir sebep sayılıp inşaat süresine eklenmesi gerektiğini,

b. Davacı dışındaki diğer arsa sahiplerinin inşaatı eksiksiz teslim aldıklarına yönelik imza attıklarını, bunun ise müteselsil sorumluluk gereği davacıyı da bağlaması gerektiğini,

c. Ticari faiz talep edilemeyeceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik iş bedeli ile gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve sözleşmenin 3. maddesinde belirtildiği üzere inşaatın 27.05.2016 tarihinde eksiksiz teslim edilmesi gerektiğine, davalı vekilinin mücbir sebep olarak ileri sürdüğü halin teslim tarihinden sonra gerçekleştiğine ve eksikliklerin de giderilmediğine, davacı lehine dava tarihinden itibaren yasal faiz hükmedilmesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.