muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1561, Karar No: 2023/4631, Tarih: 02.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına göre davacı tarafça işyerinde kimyasal maddelerin kullanımı nedeniyle zarar gördüğünden bahisle manevi tazminat talebinde bulunulmuşsa da; ATK 3. İhtisas Kurulunun 03.07.2018 tarihli raporunda, İzmir Ödemiş Devlet Hastanesi'nin 29.05.2006 giriş ve 01.06.2006 çıkış tarihli epikriz raporunda davacının daha önce kranioplasti enfeksiyonu nedeniyle opere edilmiş olduğunun, apse düşünülen hastanın kültür ve antibiyoterapi için yatırıldığı şeklinde belirtildiğinden kişinin bu yatıştan öncede rahatsızlanmış olduğunun anlaşıldığı bununla birlikte kronioplasti yapılan alanda enfeksiyon oluşumunun beklenen defekt onarımı operasyonuna ait komplikasyonlarından olduğunun, enfeksiyon oluşumunda işyerinde maruz kalınan kimyasalların etkili olmadığının, işyeri ortamının mecut rahatsızlığına katkısının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla manevi tazminat şartlarının somut dosya kapsamı açısından oluşmadığı belirlenmekle Mahkemece dosya kapsamına uygun olarak davanın reddine karar verilmesinde hatalı yön bulunmadığından davacı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olup, açıklanan nedenlere, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve istinaf sebepleriyle yapılan incelemeye göre davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: İşyerindeki kimyasalların alın bölgesine takılan kranioplastiyi etkilediğini bu sebeple ameliyatla çıkartılmak zorunda kaldığını, bu ameliyat nedeniyle müvekkilinin büyük üzüntü duyduğunu, Çalışma ve Sosya Güvenlik Bakanlığı müfettişlerince düzenlene raporda işyerinde kullanılan kimyasalların uygun olmaması nedeniyle davalıya idari para cezası kesildiğini, Adli Tıp Raporunda kimyasalların enfeksiyon üzerinde etkisi olmadığına dair tespitin yerinde olmayıp raporda kranioplastinin neden çıkartıldığının açıklamadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının işyerinde maruz kaldığını iddia ettiği, olumsuz çalışma şartları ve kimyasallar nedeniyle uğradığı kayıp nedeniyle manevi zararının giderilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 49, 50, 51, 52, 56 ve 417 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 95 inci maddesi, 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi, 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dosya kapsamında toplanan tedavi kayıt ve belgeleri ile bu belgeler değerlendirilmek suretiyle Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan rapor içeriğindeki tespitlere, davacı vekilinin temyiz itirazı olarak sunduğu sebeplerin, istinaf sebebi olarak ileri sürülmüş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar gerekçesinde açıklandığı şekilde karşılanmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olan karara yönelik davacı vekili tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13184, Karar No: 2014/25742, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13184 E.  ,  2014/25742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/889-2014/9

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1900, Karar No: 2008/2953, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1900 E.  ,  2008/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 11,20 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 30.10.2007gün ve 2523 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 14.09.2004 tarihinde % 0,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 11,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19486, Karar No: 2023/5166, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19486 E.  ,  2023/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1638 D. İş

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.12.2005 tarihli ve 2005/3299 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlünün şikâyetçinin büfesinden hırsızlık yaptığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2006 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 168/2. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 13.09.2012 tarihli ve 2011/13174 Esas, 2012/18907 Karar sayılı ilâmıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Hükümlünün 14.12.2021 tarihli son sözünün sorulmadığı gerekçesiyle infazın durdurulması ve yeniden yargılama talebi üzerine, Mahkemesince 14.12.2021 tarihli ek kararla talebin reddine karar verilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına itiraz yoluna gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2021 tarihli yazısıyla 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığından itiraz yoluna gidilmediğinin bildirildiği, hükümlünün 21.10.2022 tarihinde yeniden aynı talepte bulunduğu, Mahkemesince 25.10.2022 tarihli ek kararla talebinin daha önce değerlendirilmiş olduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraza gidilmemiş olduğu gerekçesiyle talebin reddedildiği, itiraz üzerine merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/1638 Değişik İş sayılı kararı ile hükmün verildiği son celse olan 29.11.2006 tarihinde cezaevinde olan sanığın SEGBİS ile ya da bizzat hazır edilmeksizin son sözü sorulmadan hüküm verildiği, bu yönden infazın durdurularak yeniden celse açılarak hükümlüye son sözü sorularak hüküm tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/32165 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55641 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55641 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/32165 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55641 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55641 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; nitelikli hırsızlık suçundan yapılan yargılamada sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2006 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli ve 2011/13174 Esas, 2012/18907 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlünün 14.12.2021 tarihli son sözünün sorulmadığı gerekçesiyle infazın durdurulması ve yeniden yargılama talebi üzerine, Mahkemesince 14.12.2021 tarihli ek kararla talebin reddine karar verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına itiraz yoluna gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2021 tarihli yazısıyla aynı Kanun'un 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığından itiraz yoluna gidilmediğinin bildirildiği,

Hükümlünün 21.10.2022 tarihinde yeniden aynı talepte bulunduğu, Mahkemesince 25.10.2022 tarihli ek kararla talebinin daha önce değerlendirilmiş olduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraza gidilmemiş olduğu gerekçesiyle talebin reddedildiği, bunun üzerine itiraz merci ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2022/1638 Değişik İş sayılı kararı ile her ne kadar hükmün verildiği son celse olan 29.11.2006 tarihinde cezaevinde olan sanığın SEGBİS sistemi ile ya da bizzat hazır edilmeksizin son sözü sorulmadan hüküm verildiği, bu yönden infazın durdurularak yeniden celse açılması ile hükümlüye son sözü sorularak hüküm tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2006 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13.09.2012 tarihli ve 2011/13174 Esas, 2012/18907 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, Yargıtay onama kararının hukuken varlığını koruduğu, bu ilâm hakkında 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesi uyarınca itirazda bulunulduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna gidilmediğinin anlaşıldığı, nitekim sanık tarafından talep edilen hususların, aynı Kanun’un 311. maddesinde tahdidi olarak sayılan yargılanmanın yenilenmesi sebepleri arasında bulunmadığı, Yargıtay ilâmı ile kesinleşen hüküm ile ilgili yeniden celse açılmak suretiyle hükümlüye son sözü sorularak hüküm tesis edilmesi halinde, hakimin el çektiği ve Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleşen dosyada usul ve yasaya aykırı şekilde ... bir hüküm tesis edilmesi anlamına geleceği gözetilmeden, bu yönden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2006 tarihli ve 2005/1326 Esas, 2006/957 Karar sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 13.09.2012 tarihli ve 2011/13174 Esas, 2012/18907 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, Yargıtay onama kararının hukuken varlığını koruduğu, bu ilâm hakkında 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesi uyarınca olağanüstü yasa yolu olan itiraz yoluna gidilmesi için istemde bulunulduğu ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yoluna gidilmediğinin anlaşıldığı, nitekim hükümlü tarafından talep edilen hususların, aynı Kanun’un 311. maddesinde tahdidi olarak sayılan yargılanmanın yenilenmesi sebepleri arasında bulunmadığı, Yargıtay ilâmı ile kesinleşen hüküm ile ilgili yeniden celse açılmak suretiyle hükümlüye son sözü sorularak hüküm tesis edilmesi hâlinde bu durumun, hakimin el çektiği ve Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleşen dosyada usûl ve yasaya aykırı şekilde ... bir hüküm tesis edilmesi anlamına geleceği gözetilmeden, bu yönden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/1638 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5916, Karar No: 2015/11329, Tarih: 06.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5916 E.  ,  2015/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/16333

Yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık G.. B..'in yapılan yargılanması sırasında; Silivri Ağır Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Silivri Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2014 gün ve 2014/32 E. 2014/328 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24867, Karar No: 2022/2008, Tarih: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24867 E.  ,  2022/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 03/01/2022 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 09/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/619, Karar No: 2010/1549, Tarih: 17.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/619 E.  ,  2010/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HARRAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2003

Taraflar arasında görülen davada;Davacı,  mülkiyeti  Hazineye  ait  parsellere  davalıların  yapılanmak  suretiyle   elattıklarını  ileri  sürüp   elatmanın  önlenmesi ve  yıkım   istemiştir.Davalılar, davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların  kayden  davacı  idareye  ait   taşınmazlara   elatmasının  sabit  olduğu  gerekçesiyle  davanın  kabulüne   karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde davalı M. B. tarafından  süresi  geçtikten  sonra temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı  taşınmaza  elatmanın  önlenmesi ve  yıkım  isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Dosya  içeriği ve  toplanan   delillere  göre  kabul  kapsamına   alınan  çekişme  konusu  taşınmazlardan  temyiz konusu  edilen  158 ada  3  parsel  sayılı  taşınmaza   haklı  ve  geçerli  bir nedenleri  bulunmaksızın  davalılar A.  A. ve H.  A.'nin  158  ada  2  parsel  sayılı  taşınmaza  davalılar  A.. S. ve İbrahim  H.A.'nin  yapılanmak  suretiyle  elattıkları  keşfen  belirlendiği  halde   mahkemece  bu  parseller   bakımından   adı  geçen  kişiler aleyhine  hüküm  kurulması  gerekirken 158  ada  3  sayılı  parsele  elatma  olguları  bulunmayan  A. A.ve İ.  H. A.  hakkında  davanın  kabul edilmiş   olması  isabetsizdir. Diğer  taraftan  158  ada  2  parsel  bakımından  olumlu veya   olumsuz  bir hüküm  kurulmamış   olması da  doğru  olmadığı  gibi, haklarında  dava  kabul edilen  davalılar   B.  S. Halaf  S.,C.S. ve  M.  K.'nın  da  avukatlık  ücretinden  sorumlu  tutulmaları  gerekirken   bu  hususunda  gözardı  edilerek  yazılı   olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş  olması   isabetsizdir.

Davacının  bu yönlere  değinen temyiz  itirazları   yerindedir. Kabulüyle  hükmün  HUMK'nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin harcın temyiz edene geri  verilmesine, 17.2.2010  tarihinde   oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12150, Karar No: 2013/264, Tarih: 17.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12150 E.  ,  2013/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, Mahkemece, kısa kararda; “ Davanın kabulü ile, Malatya İli, Merkez ... Köyü sınırlarında kain, 115 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile; 1/40 hisse oranıyla davacı Abdullah oğlu, 1976 doğumlu A. K.. adına, 1/40 hisse oranıyla davacı A.. oğlu, 1978 doğumlu M. K.. adına, 38/40 hisse oranıyla davalı S.. oğlu, 1960 doğumlu C. D.. adına tapuya kayıt ve Tesciline ” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda bu hükme ilave olarak " Yapılacak tescilin tapu kaydına, 59/2400 hisse oranı şeklinde davacı A..oğlu A.K..adına, 59/2400 hisse oranı şeklinde davacı A.. oğlu M.. K.. adına, 2242/2400 hisse oranı şeklinde davalı S.. oğlu C.D.. adına ve 40/2400 hisse oranı şeklinde dava dışı H.. oğlu M.. D.. adına Tescil edilmesine " ibaresinin eklenerek değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.