muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16465, Karar No: 2017/1632, Tarih: 20.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16465 E.  ,  2017/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5001584451 sözleşme nolu hatları için 2013 ve 2014 yıllarında kayıp kaçak bedeli olarak ödedikleri 10.000 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5001593800 sözleşme nolu hatları için 2013 ve 2014 yıllarında kayıp kaçak bedeli olarak ödendikleri 5.000 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; kayıp -kaçak bedelinin, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak belirlendiği, ...kararlarının iptal edilmediği sürece herkesi bağlayıcı nitelikte olması karşısında, davalının bu bedeli tahakkuk ettirmesinde yasal mevzuata aykırı bir yön bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3984, Karar No: 2013/4117, Tarih: 30.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3984 E.  ,  2013/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevini usulsüz üstlenme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/4186, Karar No: 2010/2861, Tarih: 16.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/4186 E.  ,  2010/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2009

Davacı,davalı işveren nezdinde 27.9.2002-27.10.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı davalı işyerinde hizmet  akdine dayalı olarak 27.09.2002-27.10. 2003 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışma süresinin tesbitini  talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne  karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporu içeriğinden davacının davalı  Y. Dış Ticaret Tekstil Sanayi Limited Şirketinde  çalıştığı, davanın bu tüzel kişilik aleyhine açıldığı, A-K.Tekstil San. Tic. Ltd.Şt.nin ise davalı sıfatı bulunmadığı açık olduğu halde kısa kararda hüküm  A.-K.Tekstil San. Tic. Ltd.Şt aleyhine kurulmuş, bu yanlışlık gerekçeli kararın gerekçesinde de açıkça vurgulandığı halde,hüküm fıkrası tekrar A.-K.Tekstil San. Tic. Ltd.Şt aleyhine oluşturulmuştur.

Bir başka deyişle mahkeme kararının gerekçesi duruşmada tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ve hüküm fıkrası ile açık çelişki halindedir.

TC Anayasasının 141. maddesinin 3.fıkrasında ; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerektiği vurgulanmıştır. HUMK nun 388/son fıkrasında ise “Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer,açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan maddelerin açık hükmü gereği hüküm fıkrası ile gerekçenin de çelişkili olmaması kabul ve red olunan hususların açıkça ve şüphe ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde gerekçe ve hükümde bulunması gerekir.

Mahkemece verilen kararın gerekçesinin ;  kısa karar ve hüküm fıkrası ile çelişik  olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların bozma kapsamı dışındaki sair itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalılardan  Y.Dış Ticaret ve Tekstil Ltd.Şti'ne iadesine  09.03.2010 gününde oyçokluğuyla  karar verildi

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların bozma kapsamı dışındaki sair itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalılardan  Y.Dış Ticaret ve Tekstil Ltd.Şti'ne iadesine  09.03.2010 gününde oyçokluğuyla  karar verildi

HUMK’nun 434/3. maddesi gereğince  temyiz dilekçesi  verilirken  gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.  Bunların eksik ödendiği sonradan anlaşılır ise kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük  kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararın temyiz edilmemiş  sayılmasına karar verir. Bu kararın temyiz edilmesi halinde 432. maddesi son fıkrası kıyasen uygulanır.

Somut olayda kararı temyiz eden davalı Y.Dış Tic. ve Tekstil San.Ltd. Şirket’inin temyiz dilekçesi yasal 8 günlük temyiz süresi içinde 17.02.2009 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harcı yatırılmamıştır.

Bu davalı yönünden  mahkemece HUMK’nun  434/3. maddesindeki prosedüre uygun işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi ve temyiz incelemesinin dosya döndükten  sonra yapılması gerektiği düşüncesinde olduğumdan  Sayın Çoğunluğun bu usulü eksiklik  giderilmeden temyiz incelemesi yapılarak temyiz harcını yatırmamış olan davalı şirket yönünden de kararın bozulması şeklindeki bozma kararı gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8844, Karar No: 2021/10560, Tarih: 15.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8844 E.  ,  2021/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

a) Sanık hakkında, eylemini olası kastla gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca cezasından "üçte birden yarısına kadar" indirim yapılması gerekirken (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Uygulamaya göre de;

b) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereği hükmolunan "120 gün" adli para cezasından TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken (1/3) oranında artırım yapılarak "80 gün" adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak "160 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılırken "120 gün" adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak "320 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "100 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak "266 gün" hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca sonuç adli para cezasına hükmedilirken "2.000 TL adli para cezası yerine "5.320 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4484, Karar No: 2017/7005, Tarih: 24.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4484 E.  ,  2017/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahibi olduğu işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği ve sözleşmeden kaynaklanan menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilerek hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7142, Karar No: 2020/8367, Tarih: 17.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7142 E.  ,  2020/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen davada; Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebi yönünden taşınmazın el değiştirdiği ve davacının malik sıfatının ortadan kalkmış olduğundan aktif dava ehliyeti yönünden bu talebin reddine; ecrimisil talebi yönünden davanın şartları oluşmadığından talebin reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tarafların eskiden evli olduklarını ve dava konusu taşınmazda yarı yarıya paydaş bulunduklarını, dava konusu taşınmazı davalının kullandığını, müvekkilinin kullanımına izin vermediğini ileri sürerek, dava tarihinden geriye dönük beş yıl için, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tarafların evlilikleri sırasında bu evde oturduklarını, taraflar boşandıktan sonra müşterek çocuk ile birlikte davalının bu evde oturmaya devam ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebi yönünden taşınmazın el değiştirdiği ve davacının malik sıfatının ortadan kalkmış olduğundan aktif dava ehliyeti yönünden bu talebin reddine; ecrimisil talebi yönünden davanın şartları oluşmadığından talebin reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazda tarafların paydaş olduğu, görülen izaleyi şuyu davası neticesinde taşınmazın dava dışı Seda Meşeli Allard'a 12.06.2015 tarihinde satıldığı, 23.11.2009 tarihinde kesinleşen mahkeme kararıyla tarafların boşanmış olduğu, mahkemece her ne kadar elatmanın önlenmesi talebinin aktif husumet nedeniyle bu talep yönünden davanın reddine karar verilmiş olsa da davacı yanın elatmanın önlenmesi yönünden bir talebinin bulunmadığı, ecrimisil talebi yönünden ise intifadan men hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle bu talep yönünden de davanın reddine karar verildiği sabittir.

1. Her ne kadar mahkemece elatmanın önlenmesi talebinin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olsa da, davacı yanın elatmanın önlenmesi yönünden usulüne uygun olarak açmış olduğu bir dava ve talebi bulunmamasına karşın elatmanın önlenmesi talebinin reddi yönünde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

2. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

2. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazla ilgili olarak izaleyi şuyu davası açılmış olup taşınmazda ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, dava konusu taşınmaz dava dışı üçüncü kişiye satılmış olup, davacının ecrimisil talebiyle ilgili olarak, izaleyi şuyu dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihinden itibaren, Yargıtay ve Daire uygulamaları doğrultusunda tespit edilecek ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1-2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.