muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/29046, Karar No: 2020/1685, Tarih: 19.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/29046 E.  ,  2020/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mah. (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın izinli bulunduğu esnada rahatsızlığı nedeniyle başvurduğu Kilis İl Jandarma Komutanlığınca sevk edildiği Kilis Devlet Hastanesinde 23/12/2015 tarihinde yapılan muayenesinde 10 gün istirahatinin uygun görüldüğü, buna göre istirahatinin bitiminde Tekirdağ-Kilis illeri arasında tanınması gereken 2 günlük dönüş yol süresi sonunda en geç 03/01/2016 tarihinde saat 24:00’e kadar birliği komutanlığına katılması gerekirken katılmayan sanığın 04/01/2016 tarihinden itibaren atılı suçu işlemeye başladığı gözetildiğinde suç başlangıç tarihinin “04/01/2016” yerine “22/12/2015” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nin 52. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 7. fıkrasında yer alan “...sanıktan 20 (yirmi) ay eşit taksitte tahsiline” ibaresinin çıkarılıp yerine “TCK’nin 52/4. maddesi gereğince sanıktan birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline” ibaresinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9197, Karar No: 2005/11719, Tarih: 21.07.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/9197 E., 2005/11719 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/9197 E., 2005/11719 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 644 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davada, murislerden 1/2 hissesi oranında intikal eden taşınmaz üzerindeki iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmesinin istendiği, mahkemece-davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesinde Sulh Hakiminin görevleri belirlenmiş olup, aynı maddenin 3. fıkrasında Sulh Mahkemesinin bu ve diğer kanunların Sulh Mahkemesi veya hakimlerini görevlendirdiği dava ve işlere bakacağı hükme bağlanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 644. maddesi ile iştirak halindeki mülkiyetin paylı mülkiyete dönüştürülmesi ile ilgili davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceğine ilişkin bir düzenleme getirildiğinden, bu davalarda Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 8. maddesinin 1. fıkrası hükmü gereğince görevin malın kıymetine göre belirlenmesi şeklindeki uygulama sona ermiştir.

Mahkemenin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Dava ve hüküm tarihinde, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu nazara alınarak, dava dilekçesinin resen görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece esasa girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 21.7.2005 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28804, Karar No: 2022/9301, Tarih: 12.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28804 E.  ,  2022/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın talimat mahkemesince istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın temyiz dilekçesinde, yüzde kırk altı oranında engelli olduğu ve bu engelin ortopedik ve zihinsel boyutta olduğunu belirttiği, temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu 08.12.2015 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, sanığa fiziksel engelin dışında epilepsi tanısı konduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi uyarınca sanığın “Suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda” Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9772, Karar No: 2006/14657, Tarih: 08.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9772 E.  ,  2006/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MSB vekili avukat ... ile ... El Deri Ayakkabı Lastik İm. San ve Tic. A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Ticaret Hakimliğinden verilen 20.7.2005 tarih ve 813-582 sayılı hükmün Dairenin 13.4.2006 tarih ve 2750-5611 sayılı ilamiyle onanmasına karar vreilmişti. Süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Kara Kuvvetleri Komutanlığının olağanüstü Hal Bölgesinde konaklanan birliklerin ihtiyacı için ihale yaptığını, ihaleyi davalının kazandığını, 285 saylı KHK gereğince satın alınacak malzemenin KDV den muaf olmasının belirtilmesine, ihale evrakında ve ihale ... belgesinde bu hususa açıkça yer verilmesine rağmen davalı şirkete yanlışlıkla 123.120.000.000 TL ödeme yapıldığını taleplerine rağmen iade edilmediğini öne sürerek 123.120.000.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aldığı KDV yi Vergi Dairesine yatırdığını, sebepsiz zenginleşmediğini bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, fazladan KDV ödenmiş olsa bile geri alınmasında sorumluluğun KDV yi tahsil eden mükellefe ait olmayıp defterdarlıkta olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiş, Dairemizce 13.4.2006 tarihinde onanması üzerine davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Toplanan delillerden ve dosya kapsamından davacı idarenin Olağanüstü Hal Bölgesindeki askeri birliklerin ihtiyacı için 120.000 adet çift enjeksiyon tabanlı er botlarını ihale yolu ile davalıdan satın aldığı, ihale şartnamesi ihale ... belgesi ve ihale komisyon kararında açıkça alımın 285 sayılı KHK. kapsamında ve KDV den muaf olarak yapıldığının belirtilmiş olmasına rağmen davalının taahhüt ettiği malzemeleri teslim ettikten sonra sözleşme bedeli dışında ödenen hakedişler tutarı üzerinden hesaplanan 61.470.000.000 TL ve 61.650.000.000 TL olmak üzere toplam 123.120.000.000 TL tutarındaki KDV nin de ödendiği anlaşılmaktadır.

3065 sayılı KDV Kanunun 8/2 maddesi "Vergiye tabi bir işlem söz konusu olmadığı veya katma değer vergisi fatura veya benzeri vesikalarda göstermeye ... bulunmadığı halde; düzenlediği bu tür vesikalarda katma değer vergisini gösterenler, bu vergiyi ödemekle mükelleftirler. Bu husus kanuna göre borçlu oldukları vergi tutarından daha yüksek bir meblağı gösteren mükellefler içinde geçerlidir, Bu gibi sebeplerle fazla ödedikleri vergilerin, indirim hakkına sahip olmayanlara iadesi konusunda ... ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir." düzenlemesini getirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, malzeme satışın KDV.ne tabi olmadığı, davalı şirketin düzenlediği faturalarda KDV.ni satış bedeline ilave edip davacıdan tahsil ettiği dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi bu husus mahkemeninde kabulündedir. Davalı şirket davacıdan KDV ni tahsil ettiğine göre bu vergiyi vergi dairesine ödemekle yükümlüdür. Şayet davalı davacıdan tahsil ettiği KDV yi vergi dairesine ödemişse her hangi bir sebebsiz zenginleşmesi söz konusu olmayacaktır. Buna karşılık davacıdan tahsil edilen KDV.si vergi dairesine ödenmemişse davalı da sebebsiz olarak zenginleşmiş olacaktır. Dosya içeriğinden davacıdan tahsil edilen KDV nin vergi dairesine ödenip ödenmediği açıkça tesbit edilememektedir. Bu durumda dava konusu KDVnın vergi dairesine ödenip ödenmediği konusunda tarafların tüm delilleri toplanmalı, dava konusu KDV nin vergi dairesine yatırıldığı saptandığı takdirde şimdiki gibi davanın reddine, tamamının veya belli bir kısmının vergi dairesine ödenmediğinin tesbiti halinde ise ödenmeyen miktar kadar davalı sebebsiz zenginleşeceğinden bu miktar yönünde davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemenin bu konuda inceleme yapmadan yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir. Temyiz edilen kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu dosyadaki inceleme sırasında anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulüyle dairemizin 13.4.2006 tarihli onama kararının kaldırılması, kararın yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerekir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme talebinin yukarıda açıklanan gerekçelerle kabulüne dairemizin 13.4.2006 tarihli 2006/2750-5611 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkemenin 20.7.2005 tarihli kararının BOZULMASINA, 8.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8621, Karar No: 2016/14912, Tarih: 08.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/8621 E.  ,  2016/14912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Kuruma borcu bulunmadığının tespitine, haksız tahsil edilen meblağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davalı Kurum aleyhine 7.532,81 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6652, Karar No: 2024/205, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/6652 E.  ,  2024/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/217 E., 2021/966 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2019/288 Esas, 2020/330 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/966 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde 35 AS ... plakalı araç ile Van'dan uyuşturucu madde getirileceğine dair istihbari bilgilerin edinildiği aracın şehir merkezinde park halinde olduğu ve yanında kimsenin bulunmadığının tespit edildiği, savcılıktan alınan yazılı arama emri kapsamında yapılan aramada aracın LPG tankının bulunduğu yerde zulalanmış şekilde 29 paket daralı 15 kilo eroinin ele geçirildiği, aracın ruhsat sahibi olan .... ile yapılan görüşmede aracı firar ettiği için dosyası tefrik edilen sanık ...'a sattığını ancak henüz devrini yapmadığını beyan ettiği, kendi aralarında yaptıkları adi satış sözleşmesini sunduğu, sözleşme içeriğine göre aracın sanık ... tarafından satın alındığı sanık ...'in ise kefil olduğunun tespit edildiği, yine araç içinde ele geçirilen olay gününe ilişkin alış veriş fişi üzerinden yapılan araştırmada olay tarihinde sanık ... ile soruşturma aşamasında hakkında KYOK verilen ve dosyada tanık olarak dinlenen ...'in araç içinde bulunduklarının tespit edildiği, ...'in alınan

beyanında aracın sanık ...'a ait olduğunu beyan etmesi üzerine sanık ... hakkında da soruşturma başlatıldığı, sanığın olaydan bir gün önce rent-a car firmasından 34 ACV.. plakalı aracı kiraladığının tespit edildiği ve olay tarihinde araçların öncü artçı şekilde Van'dan hareket ettikleri, sanık ...'ın Bitlis'te kontrol noktasına takılması sonrası sanık ...'ın aracı Siirt merkezde bir sokağa park ederek olay yerinden uzaklaştığı, sanık ...'ın hayatın olağan akışına aykırı savunmaları, araçların PTS kayıtları, yine aracın alıcısı olarak sanık ...'ın gösterildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe istinaf talebi bulunmadığından sadece eleştiri konusu yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratının yapılmaması hususu eleştirilip, "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine "..adli para cezasının ödenmemesi halinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağının ihtar edilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Soruşturma aşamasında el konulmasına karar verilen 35 AS ... plakalı aracın, 28.11.2018 tarihli adi satış sözleşmesi ile sanık tarafından malen sorumludan satın alındığı ve uyuşturucu maddelerin bu aracın gizli bölmesinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; suçta kullanılan bu araç hakkında iddianamede müsadere talep edilmediği gibi mahkemece müsaderesine de karar verilmediği anlaşıldığından, aracın müsaderesi konusunda mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/966 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda yukarıdaki eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8379, Karar No: 2017/14323, Tarih: 12.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8379 E.  ,  2017/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m.184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkeme, davalı kadına tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/3499, Karar No: 2012/4315, Tarih: 28.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3499 E.  ,  2012/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suçun niteliğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suçun niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 28/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.