muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20367, Karar No: 2014/22147, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25698, Karar No: 2013/11199, Tarih: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25698 E.  ,  2013/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuklar ile baba arasında her hafta Pazar günleri kişisel ilişki kurulması, davacı anneyi her hafta sonu eve bağlı hale getirerek velayet hakkını kullanmasını engelleyecek niteliktedir. Müşterek çocukların yaşları da dikkate alındığında her yıl Temmuz ayı boyunca kişisel ilişki de uzundur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.m.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına; yerine, "Müşterek çocukların, her ayın 2. hafta sonları Cumartesi günleri saat 10.00'dan, Pazar günleri saat 18.00'e ve her yıl 1 Temmuz saat 10.00'dan, 15 Temmuz saat 18.00'e kadar, baba yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün bu şekilde düzeltilerek; temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6501, Karar No: 2017/28550, Tarih: 13.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/6501 E.  ,  2017/28550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 08/03/2016 gün ve 2015/11824 Esas - 2016/3995 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine Kapatılan 18. Hukuk Dairesince onanmış, bu karara karşı bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir.

1-Yapılan incelemede; aynı bölgeden intikal eden ve Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2014/609 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/275 Esas sayılı dosyasında .... tarafından açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davada 21.06.2012 değerlendirme tarihi itibariyle buğday, marul ve patlıcan münavebesi uygulanarak ve ... ile çevre il ve ilçelerin (...-...) Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verilerinin ortalaması alınarak metrekaresine 25,21-TL değer biçildiği halde, 05.12.2013 tarihli eldeki davada alınan 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaza buğday, marul ve domates münavebesiyle ve 2013 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri esas alınarak 19,79-TL/m2 değer biçildiğinden 2013 yılı ... ilçe tarım Müdürlüğü verilerine göre belirlenen bedelin gerçeği yansıtmadığı ,

2-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespit edildiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşılldığından, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.03.2016 gün ve 2015/11824 Esas- 2016/3995 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Bu kez yapılan incelemede anlaşılldığından, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.03.2016 gün ve 2015/11824 Esas- 2016/3995 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, Belen köyü 23 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bu ndedenle yerinde görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince;

1- Aynı bölgeden intikal eden ve Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2014/609 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/275 Esas sayılı dosyasında ... tarafından açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davada 21.06.2012 değerlendirme tarihi itibariyle buğday, marul ve patlıcan münavebesi uygulanarak ve ... ile çevre il ve ilçelerin (...-...) Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verilerinin ortalaması alınarak metrekaresine 25,21-TL değer biçildiği halde, 05.12.2013 tarihli eldeki davada alınan 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaza buğday,marul ve domates münavebesiyle ve 2013 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri esas alınarak 19,79-TL/m2 değer biçildiğinden 2013 yılı ... ilçe tarım Müdürlüğü verilerine göre belirlenen bedelin gerçeği yansıtmadığı anlaşılmaktadır.

Yine aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin denetiminden geçen Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemli dava dosyalarında sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlarda münavebe ürünü olarak 1. yıl Buğday, K.Marul, 2. yıl Y.Patlıcan ürünü esas alınarak değer biçilmiştir.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaza buğday, k. marul ve y.patlıcan ürünleri ile ...-...-... ve .... il ve ilçelerinin 2012 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verilerinin ortalaması esas alınarak değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle aza hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma haçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1517, Karar No: 2010/7941, Tarih: 05.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/1517 E.  ,  2010/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

4811 Sayılı Yasanın 14/1 maddesinde “Vergi Usul Kanunun 359. maddesinde sayılan fiilleri 31.08.2002 tarihinden önce işleyenler hakkında Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurunda bulunulamaz, soruşturma aşamasında olanlar için takibat yapılmaz, açılmış bulunan kamu davaları ortadan kaldırılır ve kesinleşmiş mahkumiyet kararları infaz edilmez.” hükmüne; aynı kanunun gelir, kurumlar ve katma değer vergilerinde matrah artımının düzenlendiği 7 ve 8. maddelerinde ise, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Şubat 2003 ayı sonuna kadar 1998, 1999, 2000 ve 2001 takvim yılları için matrah artırımında bulunanlar hakkında vergi incelemesi yapılamayacağı ve bu yıllara ilişkin olarak daha sonra başka bir tarhiyat yapılamayacağı hükmüne yer verildiği, gelir vergisi mükellefi olan sanık hakkındaki vergi incelemesinin bu tarihlerden sonra 22.09.2004 tarih ve 1268 sayı ile başlayıp, 07.08.2006 tarihinde vergi suçu raporunun düzenlendiği, bu rapor ile ekindeki vergi inceleme raporlarından sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanan sanığın fiili ile gelir vergisi ziyaına sebebiyet verdiğinin anlaşılması nedeniyle suç tarihinin 01.04.2003 olacağı, buna göre 4811 sayılı yasadan yararlanma olanağının bulunmadığı gözetilerek, yargılama devam olunarak delillerin toplanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4811 Sayılı Vergi Barışı Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrasından yararlanabilmesi için aynı maddenin 3. fıkrası gereğince, vergi ziyaına sebebiyet verildiği hallerde salınan vergi ve kesilen cezalar ile gecikme faizi ve zamlarının aynı kanunun 18. maddesinde öngörülen süre ve tutarda tamamen ödenmesi ve bunlara karşı idari yargı yerlerinde dava açılmaması veya açılan davalardan vazgeçilmesinin gerektiğinden,bu hususların araştırılmaması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/93, Karar No: 2019/332, Tarih: 28.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/93 E.  ,  2019/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm re'sen temyize tabi olmakla birlikte hükümlü savunmanı tarafından da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hükümlü ... ve İbrahim İkiz tanınmamak için yüzlerine kadın çorabı takıp yanlarında ... olduğu halde, gece vakti mağdurun evine girip mağdurun el ve ayaklarını bağlayarak dolaşım özgürlüğünü ortadan kaldırdıktan sonra bir miktar parası, cep telefonu ve ziynet eşyalarını zorla alıp ayrıldıkları olayda;

Hükümlü ...’nin eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 499. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesi ile aynı kanunun 193/2. maddesi; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 149/1-b-c-d-h maddesinde anlamını bulan “Kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle, gece vakti, konutta ve birden fazla kişi tarafından birlikte” nitelikli yağma, aynı kanunun 109/2, 109/3-b maddesinde anlamını bulan “Birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu dikkate alınarak; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanun hükümleri bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuç birbiri ile karşılaştırılarak sonucuna göre, lehe yasanın saptanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Yağma suçunun işlenmesi sırasında silah kullanılmadığının anlaşılması karşısında uygulama koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması;

b)Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, uyarlama yargılamasında ilk hükümde verilen ceza miktarını geçmemek üzere kazanılmış hak olmayacağının gözetilmesine, 28.01.2019 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12472, Karar No: 2018/11797, Tarih: 20.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12472 E.  ,  2018/11797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı asil ve vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 3.202.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/20559, Karar No: 2013/7279, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20559 E.  ,  2013/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın köy boşluğuna tecavüzü nedeniyle verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Beykavağı köyü tüzel kişilik temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzen- lendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2912, Karar No: 2015/4764, Tarih: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2912 E.  ,  2015/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (Değişen vasıf basit güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan tarafından kendisine toptancıya götürülmesi için teslim edilen bir miktar parayı aldıktan sonra ilgili yere götürmeyerek uhdesine geçirmek suretiyle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Tüm dosya kapsamına göre sanığın sabit görülen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 25 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "25 gün" ve "500 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17403, Karar No: 2016/21743, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17403 E.  ,  2016/21743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, dava konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu edilmelerinin mümkün olup olmadığı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.