muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14291, Karar No: 2016/15160, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14291 E.  ,  2016/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Sayaç Okuma, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli , iletim , dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 27.467,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin ikametgahının Konya olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan ...'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 esas, 2015/1260 karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin ... tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki

... tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5057, Karar No: 2012/27790, Tarih: 19.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5057 E.  ,  2012/27790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre olay tarihinde sanık ...'ın Lokantada arka masada oturan mağdur sanık ...'la tartışmasından sonra dışarıda karşılaştıklarında tekrar tartışmaya başlamaları üzerine üzerinde bulunan ruhsatsız tabancası ile mağdur sanık ...'un ayaklarına doğru 8 el ateş ettiği, mermilerden ikisinin ...'un sağ bacağına dördünün de sol bacağına isabet ettiği, bu şekilde oluşan eylemin ruhsatsız tabanca taşıma ve yaralama suçlarını oluşturacağı, olayda ayrıca genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Silahla yaralama ve Ruhsatsız Tabanca Taşıma suçları yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanığın kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezasından çevrilerek tayin olunan gün adli para cezası ile doğrudan tayin edilen gün adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

3- Adli emanetin 2008/... sırasında kayıtlı suça konu tabanca ve ekleri hakkında bir karar verilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12586, Karar No: 2016/2654, Tarih: 17.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12586 E.  ,  2016/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2014

NUMARASI : 2014/514-2014/1133

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dava değeri 19.290,00 TL'nin altında kaldığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın kapama meyve bahçesi niteliğinde kabulü ile net meyve gelirine göre değerinin biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

H.U.M.K.nun 432.nci maddesine göre verilecek nihai kararlara karşı tebliğden itibaren l5 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Davacı EPDK vekilinin temyizi süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine,

Bir kısım davalı vekilinin temyizine gelince;

1)4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan, tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı Kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Mahkemece, 2014 yılı İlçe Tarım verilerinin hazırlanmadığı gerekçesiyle, 2013 yılı verilerine göre değer biçilmiştir.

Dairemiz denetiminden yakın zamanda geçen dosyalarda 2014 yılı Olur İlçe Tarım verilerine ilişkin verilen cevabi yazıda bu verilerin henüz kesinleşmediği bildirildiğinden, bu verilen kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, son 5 yıla ilişkin dekar başına verimi gösterir ilçe tarım müdürlüğü yazısı da getirtildikten sonra buradaki ortalama verim esas alınarak ve bunun dışındaki diğer hususlarda ise (var ise çelişki giderilip) 2014 yılı Olur İlçe Tarım verileri esas alınarak değer biçilmesi gerekirken, 2013 yılı verilerine göre değer tespit edilmesi,

2)Davada kendini vekille temsil ettiren taraflar lehine karar tarihinde yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken daha az ücrete hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14596, Karar No: 2016/297, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14596 E.  ,  2016/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/338621

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2015

NUMARASI : 2015/42, 2015/209

SANIK : Ş.. Ş..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Somut olayda; bankadan emekli maaşını çeken katılanı takibe alan sanığın, katılanın yanına giderek fakirlere yardım yapıldığını, isterse kendisine de yardım alabileceklerini söyleyip yardım dağıtılan yere götürmeyi teklif ettiği, kabul eden katılan ile birlikte yürümeye başladıkları, önceden hazırladıkları plan doğrultusunda kimliği tespit edilemeyen bir şahsın tarafından yola atılmış olan mendil bulup içinde dolar olduğunu söyleyerek, katılana "ne kadar dolar var sayalım" dediği, bu sırada yanlarına gelen kimliği belirlenemeyen diğer şahsın, mendil içerisinde dolar kaybettiğini söylediği, sanık ve katılanın görmediklerini söyledikleri bunun üzerine bu şahsın katılandan üzerindeki paraları göstermesini istediği, katılanın cüzdanındaki kontrol etmesi için bu şahsa verdiği, bu kişinin cüzdanın içerisine bakarak paranın kendisine ait olmadığını söyleyerek sanığa, “kadının parasını kağıda sar ver” dediği, sanığın, katılanın parasını kağıda sardıktan sonra el çabukluğu ile kendi cebine koyup önceden hazırladığı kağıda sarılı gazete parçalarını da katılana verdiği, daha sonra sanığın, geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrılarak ortadan kaybolduğunun anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında verilen cezayı çok bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11077, Karar No: 2011/10189, Tarih: 24.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11077 E.  ,  2011/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Mahkemece yukarıdaki esaslara aykırı biçimde, senedin keşide tarihi öncesine ve yakın tarihteki mukayese asılları toplanmaksızın alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı gerekçeyle eksik incelemeyle imza itirazının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; hakim imzanın borçluya ait olmadığı görüşüne ancak usulüne uygun yaptıracağı bilirkişi incelemesi sonucunda karar verebilir. "Çıplak gözle ilk bakışta senet altındaki imzanın mukayese imzalarla tamamen farklı olduğu, imzanın borçluya ait olmadığı" kanaat tesisi ile de hüküm tesis edilemez.

Ayrıca borçlu hakkında üç senet için kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği ve borçlu tarafından her üç senetteki imzaya itiraz edildiği görülmektedir. Mahkemece 21.7.2009 tarihli yazı ekinde gönderilen 30.06.2008 ve 30.7.2008 vade tarihli bonolar için imza incelemesi talep edilmiş ve 31.12.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda bu iki senet için imza incelemesi yapılmıştır. Buna rağmen takibe ve itiraza konu edilen ve hakkında herhangi bir inceleme yapılmayan 30.08.2008 vade tarihli bono ile ilgili olarak da itirazın kabulüne karar verilmesi ve İİK.nun 170/3 maddesi açık hükmüne rağmen "takibin durması" yerine "takibin iptali" yönünde hüküm kurulması da doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4524, Karar No: 2012/24266, Tarih: 27.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/4524 E.  ,  2012/24266 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/9. maddesine aykırılıktan ...'ın 1.706.399,2 yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/05/2008 tarihli ve 2008/398-491 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2010 tarihli ve 2008/794 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2010 tarihli ve 2010/628 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.02.2011 gün ve 10059 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 gün ve KYB. 2011-110005 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında, ortağı olduğu ... Tekstil Tic. San. Ltd. Şti. adına düzenlenen 22/07/2004 tarihli ve 2004/D1-2857 sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesi kapsamında gümrük muafıyetli olarak ithal edilen hammadde, yardımcı madde ve ambalaj malzemelerinin tamamının ihraç edilen mamuller bünyesinde kullanılmadığından bahisle idari yaptırım kararı düzenlenmiş ise de, dosya içerisinde mevcut ticaret sicil gazetesi örneklerinden muterizin şirketin ortağı olduğu ancak eylem tarihi olarak gösterilen 2004 yılı itibarıyla şirketi temsile yetkili müdür sıfatını haiz olmadığı anlaşıldığından, şirket adına yapılan ve kabahat teşkil eden fiillerin sorumluluğunun şirketi temsile yetkili kişilere ait olması gerekliği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2010 gün ve 2010/628 D. iş sayılı kararının, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 27.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.