muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30351, Karar No: 2018/21098, Tarih: 04.10.2018

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacakları bakımından; davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, dava şartı yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar hafta tatili ve genel tatil ücret alacağı bakımından da geçerlidir.

Yukarıdaki açıklamalar hafta tatili ve genel tatil ücret alacağı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, Mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, dinlenen davacı tanıklarının işverenle husumetinin bulunduğu anlaşılmakta olup, salt husumetli tanık beyanlarıyla söz konusu çalışmaların kanıtlandığının kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalıdır. Dosya kapsamında, husumetli tanık beyanları haricinde, davacının tatil günlerinde çalıştığını veya fazla mesai yaptığını ispatlamaya elverişli delil bulunmadığı nazara alınarak, söz konusu alacak taleplerinin reddine karar verilmelidir. Bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7662, Karar No: 2017/1486, Tarih: 16.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7662 E.  ,  2017/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle bina çökmesine neden olma suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları neticesinde, sanık ...'nun beraatine, diğer sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 171/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına aynı Kanunun 231/8. maddesi gereğince 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair BURSA 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2012 tarihli ve 2011/464 esas, 2012/931 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında taksirle bina çökmesine neden olma suçundan neticeten 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda sanığın kusursuz olduğu ve kısa kararda sehven beraatine karar verilen diğer sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirtilerek sanık ...'nun beraatine, diğer sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 171/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına aynı Kanunun 231/8. maddesi gereğince 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına hükmedilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratacak şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.05.2016 gün ve 2422 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2016 gün ve KYB/2016-215935 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanık ....'nun beraatine, sanık ...nun TCK.nun 171/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde gerekçeli karar içeriğinde isimlerin sehven hatalı yazıldığından söz edilerek sanık .....'nun beraatine; sanık ...'nun mahkumiyetine ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2013 gün ve 2011/464 esas, 2012/931 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27242, Karar No: 2015/3055, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27242 E.  ,  2015/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10242, Karar No: 2018/4674, Tarih: 26.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10242 E.  ,  2018/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nun suç tarihinde... Büyükşehir Belediyesi Yol Bakım ve Onarım Müdürlüğünde mühendis kadrosunda çalıştığı, katılanların ise ... Metal Limited Şirketi ortakları oldukları, katılanların şirketleri için daimi ruhsat almalarının gerektiği, bu sebeple katılan ...'un belediyeye ruhsat işlemini yapmak için gittiği, geçici ruhsat işleminin kalktığını daimi ruhsat alınması gerektiğini bunu da ... Büyükşehir Belediyesinin yetkisi dahilinde olduğunu öğrendiği sırada sanığın katılan ...’in yanına yaklaşıp "ne korkuyorsunuz, ben ...Büyükşehir Belediyesinde çalışıyorum, ruhsat dairesinde çok tanıdığım var, ruhsat işinizi ben hallederim" diyerek katılanı ikna ettiği ve bu iş için katılanlardan 12.000 TL parayı alıp ruhsat işlerini halletmeyip katılanları dolandırdığı iddia olunan olayda;sanığın savcılık beyanında katılanların ruhsat işlemlerini kendisinin halletmeye başladığını, teminat olsun diye de rızası ile katılanlara senet verdiğini, kovuşturma aşamasında ise Tekirdağ 1.Ağır ceza mahkemesince alınan talimat beyanında ise katılanların ruhsat işlerine hiç karışmadığını, senedin kendisine zorla imzalatıldığını beyan etmesi ve aşamalardaki bu çelişkinin giderilmemesi, katılan ...’in dükkan komşumuz ...’ın da ruhsat işlerini sanık halletmiş, bunu Salim’den öğrendik demesine karşın bu kişinin dinlenmemesi, yine sanığın talimatla alınan beyanında katılanlara verdiği senedin takibe konulmadığını, konulsa idi parayı ödeyeceğini beyan etmesi ve katılanların vekilinin senedin ödenmemesi üzerine kendilerince ...İcra müdürlüğü 2009/35379 takip numarası ile takibe konulduğu ancak sanığın maaşı üzerinde çok sayıda haciz olduğu için ödeme alamadıklarını beyan etmesine karşın bu takip dosyasının araştırılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın aşamalardaki beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, katılanlar adına bu dönem ilgili belediyede ruhsat işlemlerinin başlatılmış olup olmadığı, başlatılmış bir ruhsat işlemi var ise kim tarafından başlatıldığının resmi belgeler ve o dönem ruhsat dairesinde çalışan kişiler dinlenilerek tespit edilmesi, katılanın dükkan komşusu olan ...’ın konu ile ilgili beyanının alınması, ... Müdürlüğü ... takip numaralı dosyasının denetime elverişli şekilde bir örneğini dosya arasına alınmasının ardından sanığın başından beri dolandırıcılık kastı ile hareket edip etmediğinin tespiti, sanığın suç kastı ile hareket ettiğinin tespiti halinde , sanığın belirli ve belirlenebilir bir kişiyi tanıdığı yönünde beyanının olmaması dikkate alındığında eyleminin 5237 sayılı TCK 157.maddesinde düzenlenen ve 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu dikkate alınarak ardından sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10068, Karar No: 2008/3670, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10068 E.  ,  2008/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 30.04.2004 tanzim tarihli 16.000 USD bedelli bonodaki müvekkili şirket kaşesi altında bulunan imzanın daha önce şirketin yetkili müdürü olan ...’na ait olduğunu, tanzim tarihinin de müdür olduğu dönemde atıldığının saptandığını, bonoda malen kaydı bulunmasına rağmen müvekkili şirketin bono karşılığında mal almadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkili şirketin ortağı bulunduğu gayrimenkulü davacı şirketle birleştirilen ... İnş. Şti.’nin 2000 yılında kiraladığını, bu şirketin davacı şirketle birleşmesinden sonra davacı şirketçe de bu yerin kullanıldığını, bononun tahsil edilemeyen kira bedeline karşılık davacı şirketin yetkili müdürü ... tarafından verildiğini, davacının borçlu olmadığının HUMK’nun 290.maddesi gereğince yazılı delille ispatlaması gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalı vekilinin dava konusu bononun dava dışı ... İnş. San. Tic. Ltd.Şti.’nin müvekkiline olan kira borcuna karşılık, davacı şirketin temsilcisi tarafından düzenlenerek verildiğinin ileri sürdüğü, bu şekilde malen kaydı olan bonoyu talil ettiği, ispat yükü kendisine düşen davalının davacıya teklif ettiği yeminin davacı tarafça eda edildiği, davalının bononun kira ilişkisi nedeniyle verildiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacının menfi tespit davasının kabulüne, davacının bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, bononun davacı yönünden iptaline, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20421, Karar No: 2015/75, Tarih: 06.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20421 E.  ,  2015/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2000 tarih ve 2000/224-735 Esas-Karar sayılı ilamı suç tarihinden önce 25.01.2001 tarihinde kesinleşmiş ise de; temyiz dilekçesinde, tekerrüre esas alınan bu ilamın uyarlamasının yapıldığı ve Yargıtay tarafından bozulduğu belirtilmekle, adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerine ilişkin ilamlar ile varsa uyarlama kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bu süre içerisinde kendisine rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilmesine, bu kişinin üçer aylık süreler halinde rapor düzenleyip mahkemeye ibraz etmesine karar vermek suretiyle ve infaz yetkisini kısıtlayacak biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1181, Karar No: 2020/14027, Tarih: 08.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/1181 E.  ,  2020/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine, keza katılan İçişleri Bakanlığına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması ve katılan Sağlık Bakanlığı vekilinin 21/11/2013 havale tarihli dilekçesi ile temsil yetkisinin 10/03/2012 tarihi itibarı ile son bulduğunu bildirmesi karşısında; evvela gerekçeli kararın İçişleri Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığına, davanın ve hükmün ise Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15482, Karar No: 2014/2490, Tarih: 10.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15482 E.  ,  2014/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18284, Karar No: 2014/4118, Tarih: 19.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18284 E.  ,  2014/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,3-b; 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın, olay günü gündüz saat 19.20 sıralarında, yönetimindeki otomobille, meskun mahal içi, refüjle bölünmüş, tek yönlü, 7,2 metre genişliğindeki, iki şeritli, yanında 3 metre genişliğinde emniyet şeridi ve onun yanında da toprak alan bulunan görüşü açık yolda, .... yönünden .... yönüne seyirle olay yerine geldiğinde, yolun sağında duran otobüsten inerek, 59 yaşındaki tanık eşinin kolunda olay yerine yaklaşan otomobilin hızını ve özelliğini göz önünde bulundurmadan, otomobile ilk geçiş hakkını bırakmadan gerekli kontrolü yapmadan can güvenliğini tehlikeye düşürecek tarzda dikkatsiz ve tedbirsizce yolun sağından soluna geçmek isteyen ve ayağındaki rahatsızlık nedeniyle hızlı yürüyemeyen 66 yaşındaki katılan yayaya, önünde seyrederken durup yolcu indirdiğini gördüğü otobüsten inen yolcuların yolun karşısına geçmek için yola girebileceğini göz önünde bulundurmadan, yolda varlığını belirtecek biçimde uyarıda bulunmadan dikkatsiz ve tedbirsizce seyrini sürdürmesi sonucu, önlemsiz şekilde sol şeritte, şerit çizgisi yakınında, aracının sağ ön köşe ve kaput kısmıyla çarpması sonucu, yayanın, orta (2.) derece kemik kırıkları, yüzünde sabit iz ve sol gözünün görme yeteneğini kaybetmesi nedeniyle organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK' nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tesbitinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine sanığın, olayda kusuru bulunmadığına ve beraati gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13592, Karar No: 2017/1394, Tarih: 08.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13592 E.  ,  2017/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2014/397-2015/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ibareli 5. sınıftaki tıbbi ilaç ürünlerini içeren 2000/... sayılı markanın sahibi olduğunu, davalının 25.06.2012 tarihinde "..." ibareli, 5. sınıftaki "İnsan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler." ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine, iltibas vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2014/M-10409 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin ... esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve şirket vekilleri, davacı tarafından itiraza mesnet alınan markasının ilâç emtiasını içerdiğini, reçetesiz satılmasının mümkün olmadığını, reçetenin ancak bir doktor tarafından yazılabileceğini ve eczacı tarafından verileceğini, kelimelerin farklı olduğunu, bu nedenle başvuru konusu işaretle davacı markaları arasında bir karışıklık doğmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı ve davalının markalarının sektörde genel olarak sık kullanılan ibare ve unsurlar kullanılarak onların çağrışım güçlerinden istifade amaçlı oluşturulmuş tedavisi hedeflenen hastalığa veya etken maddeye yönelik işaretler oldukları, tescil kapsamının ilaçlara ilişkin olduğu bu tür malların reçeteyle satıldıkları, reçetenin doktorlar tarafından yazıldığı, eczacılar tarafından okunduğu, görsel, sesçil ve anlamsal olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle ortalama tüketicilerin bu işaretlerin farklı iki marka oldukları hemen ve ilk bakışta anlayabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.