muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/40, Karar No: 2022/2301, Tarih: 21.03.2022

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20/02/2020 tarihli, 2019/899 Esas 2020/216 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulünün doğru olduğu gerekçesiyle HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 27/04/2021 tarihli ve 2020/1584 E., 2021/2614 K. sayılı ilamı ile ‘‘...Somut olayda, mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında da taraflarca taksim sözleşmesi ile paylaşılan 5 adet taşınmazının bulunduğu, dinlenen davacı tanık beyanlarından muvazaanın varlığına ilişkin somut olguların ortaya konulmadığı, mirasbırakanın mirasçılarla beşeri ilişkilerinde de bir olumsuzluk iddiasının ileri sürülmediği gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının usulen ispatlanamadığı sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalının savunmasını ispat edemediği de benimsenmek suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir....” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararı bozulmuştur.

3.İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/10/2021 tarihli ve 2021/240 E., 2021/310 K. sayılı kararıyla; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

4. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili; direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, üniversitede öğretim görevlisi olduğunu, işi nedeniyle İstanbul dışında olduğu tarihte ihale ile satılacak olan dava konusu taşınmazın mirasbırakan adına satın alındığını, bir gün sonra İstanbul'a döndüğünde taşınmazın kendisine devredildiğini, satış bedelini banka kredisi kullanarak ödediğini, kredi taksitlerini kendisinin ödediğinin banka hesap dökümleri ile sabit olduğunu, İlk Derece Mahkemesince hatalı olarak, zabıtlarda yer almadığı halde tanıkların satış sırasında orada bulunduklarının ve bilgilerinin görgüye dayalı olduğunun belirtildiğini, oysa tanıkların muvazaaya dair bir beyanlarının bulunmadığını, mirasbırakanın ihale ile edindiği taşınmazı 1 gün sonra gerçek sahibi olan kendisine devrettiğini, mirasbırakan ile davacı arasında hiçbir husumetin bulunmadığını, babası ile annesi ...’un aralarının kötü olması sebebiyle, kendisine bir şey olması halinde, annesi ...'un bir güvencesi olması için dava konusu taşınmazın intifa hakkını annesine bıraktığını, mirasbırakanın ölümünden sonra kardeşler arasında düzenlenen taksim sözleşmesinde dava konusu taşınmazın yer almadığını, taşınmazın gerçekten davalı tarafından satın alındığını, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1.Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

Somut olayda; mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında taraflarca taksim sözleşmesi ile paylaşılan 5 adet taşınmazının daha bulunduğu, dinlenen davacı tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından muvazaanın varlığına ilişkin somut bir olgunun ortaya konulamadığı, mirasbırakanın mirasçılarla beşeri ilişkilerinde de bir olumsuzluk iddiasının ileri sürülmediği gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararı yerindedir.

VI. SONUÇ:

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararı yerindedir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; bozma kararının düzeltilmesine gerek görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12275, Karar No: 2012/18101, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12275 E.  ,  2012/18101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacılar vekilincede temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 03.04.2012 günü temyiz eden davacılar vekili ve davalı idare vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerlerine göre, dava konusu taşınmazın 7225 Ada, 19 parselden daha değerli, 2222 Ada 265 ve 263 parsellerle hemen hemen yakın değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, emsallerin dava konusu taşınmazdan en az 3 kat daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değer biçildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerekirken ve resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla mahallinde keşif yapılıp rapor alınması dava konusu taşınmaz ve emsallerin resen belirlenen emlak vergisine esas m2 rayiç değerleri de getirtilip rapor da denetlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Hükmedilen bedele değerlendirme tarihi olan dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15593, Karar No: 2019/2289, Tarih: 12.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15593 E.  ,  2019/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 24.01.2000 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 Sayılı Yasanın 9-10 ve 26. maddeleri gereğince davalılardan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davalı ...Ş. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı şirket hakkındaki davanın ise reddi ile diğer davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile “ Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Eldeki davada ise, kaza tarihinde düzenlenen poliçede Halk sigorta yazılı ise de kaza tarihindeki mevcut şirketin sonradan unvan değişikliği yaptığı ve ... Sigorta AŞ. olarak faaliyete devam ettiğinin anlaşılması karşısında, husumetin doğru sigorta şirketine yöneltilip yöneltilmediği, yeniden araştırılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Trafik-iş kazasının vuku bulduğu 24.01.2000 tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile; “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22’nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26’ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51-52. Maddeleri) uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, %50'den az olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

Eldeki davada ise, meydana gelen trafik-iş kazası nedeniyle davalı şöför ...’ın %100 kusurlu olmasına göre, işveren ... Nakliyat San. Tic. A.Ş.’nin sorumluluğunun, belirlenen %100 kusurdan BK. 43. ve 44. maddeleri gereğince en az %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak belirlenmesi ve bu arada da taleple bağlı kalmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili ile davalılardan ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...'a iadesine, 12.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/373, Karar No: 2019/13874, Tarih: 16.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/373 E.  ,  2019/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hükmün yürürlüğe girmesinden önce açılan, kamulaştırma bedelinin tespit ve taşınmazın tescili davasının 4 ay içerisinde sonuçlandırılamaması nedenine dayalı faiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hükmün yürürlüğe girmesinden önce açılan, kamulaştırma bedelinin tespit ve taşınmazın tescili davasının 4 ay içerisinde sonuçlandırılamaması nedenine dayalı faiz istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2,3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, faiz başlangıç tarihinin 05.01.2010 tarihi kabul edilmek suretiyle belirlenen faiz alacağı üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9300, Karar No: 2018/9064, Tarih: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9300 E.  ,  2018/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1- Sanıklar; ..., ..., ... ve ... haklarında; Beraat

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar; ..., ..., ... ve ...’un beraatlerine ilişkin hüküm ile sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’un sahibi ve yetkilisi olduğu .... elektrik şirketinin, Mamak ve Altındağ bölgesinin elektrik arıza, bakım ve onarım işini Başkent Edaş Genel Müdürlüğünden ihale ile aldığı, sanık ...’ın yaralanan çocuğun babası olduğu, sanık ...’nun elektrik mühendisi olarak yüklenici firma .... firmasında koordinasyon mühendisi olarak çalıştığı, sanık ...’un yüklenici firmada vardiya amiri, sanık ...’in de yine yüklenici firmada vardiya amiri olarak çalıştığı; olay gecesi saat 22.53’de vardiya amiri olan sanık ...’in bilgisayarına aşırı rüzgar nedeni ile elektrik telinin .... mahallesinde koparak yere düştüğü ve arıza ihbar kaydı düştüğü, vardiya amiri ....’in ihbarda bildirilen adrese arıza ekiplerini gece 02.30 da gönderdiği, ekiplerin adresi ve kopan elektrik telini bulamamaları nedeni ile görevli vardiya amiri ....’in emri ile arızayı gidermeden geri döndükleri, sabah saat 08.30 sıralarında okuluna yaya olarak giden 11 yaşındaki ...’ın ayağının altındaki elektrik telini eline alması nedeni ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; hükme esas alınan 15.02.2014 tarihli bilirkişi kurulu heyet raporunda da belirtildiği üzere, elektrik telinin kopması olayının ihbar edildiği zaman diliminde vardiya amiri olarak görevli olan sanık ...’in, arıza ekibine arıza yerini bulamadıklarında geri dönmeleri yerine, kopan tele ait hattın enerjisinin kesilmesi talimatı vermesi gerekir iken, telle ilgili hiçbir tedbir aldırmadığından asli kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi kurulu raporu, dosya oluş ve kapsamına uygun olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar; ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkında ise mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16021, Karar No: 2015/20275, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16021 E.  ,  2015/20275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.12.2013

No : 2010/139-2013/707

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı K.... vekili ile davalılardan İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26 ve 87. maddeleri olup, davada öncelikle halledilmesi gereken sorun, iş kazasına maruz kalan sigortalının işvereni olan A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. ile seyyar kurban kesim yeri inşaatının yüklenicisi olan A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. ve bu yeri yaptıran dava dışı İ..... B.... B...... arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinin, bir başka ifade ile asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığının saptanmasıdır.

506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile, asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de, tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.