muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5672, Karar No: 2019/15582, Tarih: 11.09.2019

Aynı şekilde duruşma açılmadan karar verilecekse dahi taraflar / karşı taraf yargılamadan haberdar edilmelidir

AİHM'ye göre de, iç hukuktaki duruşmada hazır bulunma hakkını kullanıp kullanmamaya karar verecek olan davanın bir tarafına, duruşmaya katılma imkanı verecek şekilde duruşmanın bildirilmemesi, silahlarda eşitlik ve çekişmeli yargılama ilkelerini özünden yoksun bırakır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı daha önce İlk Derece Mahkemesi’nce verilip kesinleşen davanın husumetten reddine dair karara karşı Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunmuş ve Anayasa Mahkemesi’nin 21/11/2017 tarihli ve 2014/19341 başvuru numaralı kararı ile de adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasına karar verilmiş, davacının yeniden yargılamayı talep etmesi üzerine de Mahkemece 6216 sayılı Anayasa Mahkemesi'nin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesine istinad edilerek dosya üzerinden ancak davalı tarafa hiçbir tebligat yapmadan tensiben davanın kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince ihlal kararının mahiyetine göre 6216 sayılı Kanun kapsamında dosya üzerinden karar verilmesi mümkün ise de; bu usul tarafların hukukî dinlenilme hakkını ihlal edecek mahiyette olmamalıdır. Bunun içinde yeniden yapılacak yargılamadan karşı tarafın haberdar edilmesi gerekir. Zira, bireysel başvuru özel bir hak arama yolu olup, burada herhangi bir mahkeme kararına karşı yapılmış bir bireysel başvuru durumu söz konusu olsa dahi diğer yargılama faaliyetlerinden farklı olarak başvurucu dışında ilgili davanın tarafı/tarafları bu hak arama sürecine dahil edilmemektedir. Buna bağlı olarak da Anayasa Mahkemesi’nin ihlal kararının Resmî Gazete yahut internet sitesinde yayımlanmış olması da sonuca etkili olmayacaktır. Dolayısıyla, bu hak arama sürecine bağlı olarak yapılacak yeniden yargılama taleplerinde, öncelikle bu başvuru dilekçesiyle birlikte dayanağı ihlal kararının ilgililere tebliği gerekir.

Açıklanan nedenlerle, Mahkemenin davacının yeniden yargılama başvurusu ile dayanağı ihlal kararını davalıya tebliğ etmeksizin tensiben dosya üzerinden karar vermesi hatalı olup, davalının hukukî dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğuracak şekilde yargılama yapılması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8641, Karar No: 2022/17751, Tarih: 27.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8641 E.  ,  2022/17751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 12.01.2012 tarihli temyiz dilekçesi üzerine 13/02/2012 tarihli ek kararın verildiği, ek karar tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa ek karar cezaevi aracılığıyla tebliğ edilirken, ek kararın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 13.07.2016 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre yapılan tebliğin karar içeriği okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmadığından tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı kabul edildiğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin ek karara ilişkin yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuna ilişkin yapılan kovuşturma sonunda 13/10/2011 tarihinde 6 ay 20 gün hapis cezasına karar verildiği, yüzüne karşı 13/10/2011 tarihinde verilen kararı,1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12/01/2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 27/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10932, Karar No: 2012/11412, Tarih: 15.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10932 E.  ,  2012/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2012 gün ve 2012/110 E. 2012/55 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8273, Karar No: 2010/2253, Tarih: 15.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8273 E.  ,  2010/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, yaralamaya teşebbüs, sövme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa yüklenen suçların CYY.nın 195.maddesindeki yalnız adli para cezası öngörülen suçlardan olmamasına karşın, yasal olmayan gerekçeyle dinlenilmesinden vazgeçilerek sanığın yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Akıl hastalığı bulunan sanığın TCY.nın 32.maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı" saptandıktan sonra, hukuki durumunun takdir ve belirlenmesi gerekirken, anılan maddede belirtilen hususları içermeyen 21.09.2005 tarihli ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan raporla yetinilerek eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- İddianamede hakaret suçunun sevk maddesi gösterilmemiş ise de, sanığın suç oluşturduğu açıklanan eylemi TCY.nın 125/1.maddesindeki şikayete tabi hakaret suçuna uyduğundan, yakınanın şikayetinden vazgeçmesi karşısında, bu suçtan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14245, Karar No: 2012/2501, Tarih: 20.02.2012

4. Hukuk Dairesi 2010/14245 E., 2012/2501 K.

**4. Hukuk Dairesi 2010/14245 E., 2012/2501 K.**

**- HAKSIZ FİİL REDDİNE DAYALI MADDİ TAZMİNAT

- KUSURUN AĞIRLIĞNA GÖRE TAZMİNATIN ŞEKLİ VE KAPSAMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Marmaris Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat A…

…. S…

…. Y…

…… tarafından, davalılar S…

….. A…

…. ve Z…

…… A…

…. aleyhine 14/05/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil reddine dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/05/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, orman yangınından kaynaklanan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir .

Borçlar Kanununun 43.maddesi hükmüne göre hakim durumun gereğine, zararı etkileyen şartların özelliğine ve kusurun ağırlığına göre tazminatın şeklini ve kapsamını tayin eder. Yani hakim duruma göre tazminatın miktarını azaltabilir ya da zararın tamamen tazminine hükmedebilir.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, olay tarihi, zarara neden olan çocukların yaşı, zararın miktarı ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında mahkemece uygun miktarda indirim yapılması gerekirken istemin tamamının kabulüne karar verilmesi uygun görülmemiştir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda [2] sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının [1] sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1047, Karar No: 2023/7895, Tarih: 28.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/1047 E.  ,  2023/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/647 E., 2015/950 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

11.12.2015 tarihinde yapılan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müdafi talebinin olmadığını beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafinin görevinin sona erdiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan zorunlu müdafinin temyiz ettiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliği için dosyayı iade etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın ve müdafinin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun müdafinin temyiz istemine açıkca bir karşı duruşu bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyize yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.12.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14534, Karar No: 2020/7237, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14534 E.  ,  2020/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın hüküm tarihinde aynı yer yargı çevresi olan Torbalı Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06/11/2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/872, Karar No: 2012/22873, Tarih: 05.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/872 E.  ,  2012/22873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 51/1-3. maddeleri uyarıncamahkumiyet - erteleme,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın,...Metal Kaplama Sanayi ve Tic.Ltd.Şti'nin ortağı ve bu şirketin fabrikasının müdürü olduğu, bu fabrikada çalışan katılanların işyerindeki zehirli gazlardan dolayı burunlarında koku almalarında azalmanın meydana geldiği, bu azalmanın uzuv zaafı niteliğinde olduğu, katılanların yaralanması ile işyerindeki mevcut durum arasında Adli Tıp Kurumu 5.İhtisas Kurulu Başkanlığının 15/10/2007 tarih ve 2283/A-B-C Sayılı raporlarıyla illiyet bağı bulunduğunun tespit edildiği, 29.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda sanığa kusur ifade edildiği 15.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda da, krom tankı üzerinde bulunan havalandırma tesisatının konumlandırılması veya tesisatın yetersiz güçte olması ya da çalışma süresince kesintisiz çalıştırılmaması, işçilere işe uygun kişisel koruyucu donanım verilmemesi, işçilere, işyerinde bulunan ve ortaya çıkabilecek tehlikeli kimyasal maddelerle ilgili sağlık ve güvenlik riskleri ve alınması gerekli önlemler ile iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verilmemesi, işçilerin tehlikeli kimyasal maddelerin sağlık durumlarına etkileri hususunda bilgilendirilmemeleri ve düzenli olarak sağlık gözetimlerinin yapılmaması ile tehlikeli kimyasallarla çalışan işyerindeki risklerin değerlendirilmemesi sebebiyle sanık ...'in asli kusurlu olduğunun belirtilmiş olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin, suçun unsurları bakımından “kaçınılmazlık unsurunun” olaya etkisi araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3266, Karar No: 2024/58, Tarih: 09.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/3266 E.  ,  2024/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirketin mükellefi bulunduğu vergi dairesince, taraflar arasındaki taşeron sözleşmesinin damga vergisinin ödenmediği gerekçesiyle inceleme yapıldığını, vergi inceleme raporunda, 1.833.530,13 TL tutarında vergi cezasının kesildiğini, buna ilişkin ihbarnamenin müvekkili şirkete 19/11/2015 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkili şirketin cezalı tarhiyatın terkini konusunda dava yoluna başvurduğunu, yargılama süresinin devam ettiği sırada yapılandırma neticesinde 727.850,34 TL'nin müvekkili tarafından Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Başkanlığı'na ödendiğini, müvekkili şirketin vergi, resim ve harç muafiyetine haiz olduğunu, bundan ötürü müvekkilinin sözleşmeden doğan herhangi bir harç yükümlülüğünün bulunmadığını, ödenen bedelin Damga Vergisi Kanunu'nun 24.maddesine istinaden müteselsil sorumluluk kapsamında ödendiğini, sözleşmeye bağlı damga vergisi mükellefiyetinin yasa ve içtihatlar uyarınca davalı şirketin yükümlülüğünde olduğunu, ödenen 727.850,34 TL'nin tahsiline ilişkin icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durdurulduğunu belirtilerek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı yanın icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Vergi Usul Kanununa göre kağıtları imzalayanların sözleşmenin tarafı olduğunu açıkça belirttiğini, davacının bu nevi vergiden muaf olduğunu belirtmesinin söz konusu olmadığını, davacıya verilmiş olan muafiyet belgesinin döviz kazandırıcı işlemlere ait olduğunu, olayda herhangi bir döviz kazandırıcı işlemin bulunmadığını, bunun için de her iki tarafın aynı işle ilgili olarak muafiyet belgesine sahip olması gerektiğini, söz konusu taşeronluk sözleşmesinin noterde düzenlenmediğini, sözleşmede damga vergisinin tarafının kim olduğu konusunda sözleşmede düzenleme bulunmadığını ve davacı yüklenicinin söz konusu vergilerden muaf olduğu konusunda bir hükmün sözleşmede yer almadığını, muafiyet belgesinin müvekkiline ibraz edilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmede damga vergisinden dolayı hangi tarafın sorumlu olacağına dair hüküm bulunmadığı ve Damga Vergisi Kanunu'na göre damga vergisinin ödenmesinde sorumluluğun sözleşmeyi imzalayanlarda olduğu ve bu sorumluluğun müteselsil sorumluluk olduğu anlaşıldığından davacı şirket tarafından sözleşme nedeniyle ödenen damga vergisi tutarının müteselsil sorumluluk nedeniyle yarısının davalıdan talep edilebileceği, bu nedenle ödenen 727.850,34 TL'nin 1/2'si olan 363.925,17 TL için yapılan icra takibine davalının yaptığı itirazın yerinde olmadığı, bu itirazın iptalinin gerektiği ve alacağın da likit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının ... 2. İcra Müdürlüğünün 2017/7081 Esas sayılı dosyasında 363.925,17 TL asıl alacak için yaptığı itirazın iptaline, bu alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, kabul edilen alacağın % 20'si olan 72.785,03 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracat Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve herhangi bir iptal veya geri alma yönünde İdari işleme konu olmayan “Vergi, Resim ve Harç İstisna Belgesi”ne sahip olduğunu, dolayısıyla, ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde müvekkilinin sözleşmeden doğan herhangi bir damga vergisi yükümlülüğü bulunmamasına rağmen sözleşmeden doğan damga vergisinin müvekkili tarafından Damga Vergisi Kanunu'nun 24. maddesinde öngörülen müteselsil sorumluluk hükmü uyarınca ödendiğini, oysa anılan sözleşmeye bağlı damga vergisi mükellefiyetinin yasa ve içtihatlar uyarınca davalı şirketin yükümlülüğünde olduğunu, bu itibarla müvekkili tarafından ödenmek durumunda kalınan damga vergisinin tamamından davalı şirketin sorumlu olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç