muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/28386, Karar No: 2023/9934, Tarih: 26.12.2023

Şikâyetçinin müdür olarak görev yaptığı ...-DE-BİR ... Eğitim Uygulama Merkezinde 27.11.2012 tarihinde meydana gelen hırsızlık eylemi nedeniyle olay yerinden alınan parmak izlerinin incelenmesi neticesinde tanzim edilen 01.12.2012 tarihli Parmak İzi Ekspertiz Raporu ile "7 ve 8 numaralı kartlar üzerindeki parmak izlerinin yabancı parmak izleri olduğunun" tespit edildiği, yine 14.05.2013 tarihli Ekspertiz Raporunda da "7 nolu 2 adet parmak izinin AFİS Sisteminde yapılan sorgulamada benzerine rastlanmadığının" belirtildiği, soruşturma devam ederken 05.06.2014 tarihli Ekspertiz Raporu ile "7 numaralı ... üzerindeki parmak izlerinin birbiri ile aynı olduğu ve APFİS veri sistemine 55549654 sistem numarası ile 10.08.2012 tarihinde Afyonkarahisar Trafik Tescil Şube Müdürlüğünce kaydedilen sanığa ait olduğunun belirtildiği, bunun üzerine sanık hakkında açlan dava ile yapılan yargılamada mahkemece yazılan müzekkere sonucunda Afyonkarahisar Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından sanığın 21.05.2015 tarihinde yeniden parmak izleri aldırılarak 10.08.2012 tarihli parmak izi formundaki parmak izlerinin mukayese edilmesine yönelik 12.06.2015 tarihli Ekspertiz Raporunda her iki parmak izi formundaki parmak izlerinin aynı olduğuna yönelik tespit üzerine verilen mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/4598 Esas, 2021/20300 Karar sayılı kararı ile "sanıktan bilirkişi marifetiyle yeniden parmak izi alınarak olay yerinden elde edilen parmak izleri ile kıyaslanması sonucunda düzenlenecek rapor ile tüm kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği" gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilerek işlem yapıldığı görülmüş ise de; bozma ilâmı sonrasında sanığın parmak izlerinin Afyonkarahisar Kocatepe Polis Merkezi Amirliğince düzenlenen parmak izi formu ile alındığı, düzenlenen parmak izi formunun olay yerinden elde edilen parmak izleri ile mukayese yapılması istenilmesine rağmen 27.05.2022 tarihli İstanbul ... Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen Uzmanlık Raporunun sonuç bölümünde "7 numaralı nakil kartı üzerinde bulunan iki adet parmak izinin birbiri ile aynı olduğu ve bu izlerin Afyonkarahisar Trafik Tescil Şube Müdürlüğü tarafından 55549654 sistem numarasına kayıtlı 10.08.2012 tarihli parmak izleri ve Afyonkarahisar Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.05.2015 tarihli parmak izi formunda sanığa ait olduğu belirtilen izler ile aynı olduğunun" tespit edildiği ancak bozma kararında belirtildiği üzere sanıktan yeniden alınan parmak izlerinin doğrudan olay yerinden elde edilen izlerle mukayese edilmediği anlaşılmasına rağmen mahkemece sanıktan alınan parmak izlerinin olay yerinden elde edilen izlerle aynı olduğu kabulü ile yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu görülmekle, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında Yargıtay 6

.05.2015 tarihli parmak izi formunda sanığa ait olduğu belirtilen izler ile aynı olduğunun" tespit edildiği ancak bozma kararında belirtildiği üzere sanıktan yeniden alınan parmak izlerinin doğrudan olay yerinden elde edilen izlerle mukayese edilmediği anlaşılmasına rağmen mahkemece sanıktan alınan parmak izlerinin olay yerinden elde edilen izlerle aynı olduğu kabulü ile yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu görülmekle, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararında belirtilen hususların gereğinin yerine getirilmesi doğrultusunda yeniden rapor düzenlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18826, Karar No: 2017/1477, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18826 E.  ,  2017/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av.....ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, boşanma ile velayeti davalı anneye bırakılan ortak çocuk 08.01.2001 doğumlu...'in velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocuğun velayeti konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu nedenle ortak çocuğun bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884-K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.480.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/542, Karar No: 2015/3119, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/542 E.  ,  2015/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8595, Karar No: 2024/2856, Tarih: 03.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8595 E.  ,  2024/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 21.11.2018

EK KARAR TARİHİ : 02.05.2019

SAYISI : 2019/688 E., 2019/487 K.

SUÇ : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.05.2019 tarihli ve 2019/688 Esas, 2019/487 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ayrı ayrı iki kez, 5237 sayılı Kanun'un 123, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 136/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, sanığın ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca red kararına ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; ek kararın temyizine ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde düzenlenen, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 2019/688 Esas, 2019/487 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14038, Karar No: 2016/7426, Tarih: 10.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14038 E.  ,  2016/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 06.03.2015 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak..., iletim, dağıtım bedelleri hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; idari işlemlere karşı açılacak davaların çözüm yerinin idari yargı olduğu, somut olayda ise 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesine göre iş bu davanın....da görülmesi gerektiği, genel ve düzenleyici nitelikteki tarifenin yürürlükte bulunduğu, bu tarife hakkında... tarafından verilmiş bir iptal kararı bulunmadığı sürece yapılan tahsilatın kanuna aykırı olduğu ya da haksız şarta dayandığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı tarafından bu kararın temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 06.03.2015 tarihli ek kararı ile verilen kararın miktar ve nitelik itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı ise mahkemenin 06.03.2015 tarihli ek kararı ile 21.01.2015 tarihli kararını süresi içinde temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak vb. bedeller, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak vb. bedellerin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur

Yine, kayıp/kaçak vb. bedeller uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Yine, kayıp/kaçak vb. bedeller uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak vb bedellerin tahsilinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 06.03.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan ... kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan ... tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile ... kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile ... kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, ... tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu;.... Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; idari işlemlere karşı açılacak davaların çözüm yerinin idari yargı olduğu, somut olayda ise 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesine göre iş bu davanın...'da görülmesi gerektiği, genel ve düzenleyici nitelikteki tarifenin yürürlükte bulunduğu, bu tarife hakkında... tarafından verilmiş bir iptal kararı bulunmadığı sürece yapılan tahsilatın kanuna aykırı olduğu ya da haksız şarta dayandığından söz edilemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; idari işlemlere karşı açılacak davaların çözüm yerinin idari yargı olduğu, somut olayda ise 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12.maddesine göre iş bu davanın...'da görülmesi gerektiği, genel ve düzenleyici nitelikteki tarifenin yürürlükte bulunduğu, bu tarife hakkında... tarafından verilmiş bir iptal kararı bulunmadığı sürece yapılan tahsilatın kanuna aykırı olduğu ya da haksız şarta dayandığından söz edilemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacı kurumun abonesi olan davalıdan kayıp-kaçak bedeli yanında, perakende satış hizmet bedeli,...H(sayaç okuma) bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedellerini de tahsil edemeyeceği gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.