muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/508, Karar No: 2024/153, Tarih: 03.04.2024

**Ceza Genel Kurulu         2022/508 E.  ,  2024/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 853-374

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Mahkemesince (Çorlu/Tekirdağ) 21.06.2013 tarih ve 478-329 sayı ile verilen kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle dosyayı yeniden ele alan Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Mahkemesince 2015/1049 esas sayılı dosyada 30.06.2016 tarihinde yapılan duruşmada; hakkındaki hüküm açıklanarak sanığın 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a, TCK'nın 62 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, ancak duruşmayı bitiren hâkimin, görevden el çektirilmesi sebebiyle duruşma tutanağına imza atamadığından bahisle dava dosyası başka bir hâkim tarafından yeniden ele alınmış, duruşma açıldıktan sonra 18.08.2016 tarih ve 1049-812 sayı ile hükmün yeniden açıklanarak sanığın 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a ile TCK'nın 62 ve 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba hükmedilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen (Kapatılan) Askerî Yargıtay 2. Dairesince 07.12.2016 tarih ve 604-647 sayı ile; "CMK'nın 'Duruşmanın sona ermesi ve hüküm' başlıklı, 223/1'inci maddesinde; 'Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.' ve aynı Kanun'un 231/1'inci maddesinde, 'Duruşma sonunda, 232'nci maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır.'; 232/3'iincü maddesinde ise, 'Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.' şeklinde düzenlemelerin yer aldığı, bu düzenlemelere göre, hüküm verildikten sonra yargılama faaliyetinin sonlandırıldığı ancak gerekçenin tamamı tutanağa geçirilmemişse sadece bu eksikliğin giderilmesi için hâkime on beş günlük bir sürenin tanındığı, dolayısıyla hâkimin gerekçeli hüküm hazırlama dışında dava dosyası ile ilgili başkaca bir faaliyette bulunma olanağının bulunmadığı görülmektedir.

Öte yandan; CMK'nın 232/5'inci maddesi, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'la, 'Hüküm sonucu tefhim edildikten sonra gerekçeli karar imzalanmadan hâkim ölür veya herhangi bir sebeple kararı imzalayamayacak hâle düşerse, yeni hâkim, tefhim edilen hükme uygun olarak, gerekçeli kararı bizzat yazarak imzalar. Toplu mahkemelerde böyle bir durumun gerçekleşmesi hâlinde, hüküm diğer hâkimler tarafından imzalanır ve başkan veya en kıdemli hâkim tarafından, hükmün altına diğer hâkimin imza edememesinin sebebi yazılarak imza olunur.' şeklinde değiştirilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu tefhim edildikten sonra hâkimin gerekçeyi hazırlayamaması veya imzalayamaması hâlinde yeni hâkimin görevinin yalnızca hükme uygun gerekçe yazılması ve bunun imzalanması işleri ile sınırlı olacağı, tekrar bir duruşma faaliyeti yürütülmeyeceği anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında; sanık hakkında 30.6.2016 tarihinde yapılan duruşmada hükmün açıklanarak duruşma faaliyetinin sonlandırıldığı, bu nedenle bir takım usule yönelik eksikliklerin gerekçe gösterilerek dava dosyasının tekrar başka bir hâkim tarafından ele alınıp yeniden duruşma yapılmasına yasal imkân bulunmadığı, yapılabilecek işlemin açıklanan hükme uygun gerekçe yazma ve imzalanması işleminden ibaret olabileceği sonucuna ulaşıldığından, Askeri Mahkemece sanık hakkında tesis edilmiş olan 18.8.2016 tarihli, 2015/1049 Esas ve 2016/812 Karar savılı mahkûmiyet hükmü ile buna ilişkin duruşma tutanağının yok hükmünde sayılmasına, sanığın temyizinin Askeri Mahkemenin 30.6.2016 tarihli, 2015/1049 Esas sayılı hükmüne yönelik ve süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulüne karar verilerek, bu hükmün temyiz incelemesine geçilmiştir." şeklindeki gerekçeyle Askeri Mahkemenin 18.08.2016 tarihli ve 1049-812 sayılı kararı yok hükmünde sayılarak sanığın temyizinin anılan Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2015/1049 esas sayılı hükmüne yönelik ve süresinde yapıldığı kabul edilmiş ve hükmün, "Bu bağlamda; Askeri Mahkemenin 30.6.2016 tarihinde yapılan ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklandığı duruşma tutanağı incelendiğinde, iki sayfadan oluşan tutanakta duruşmaya katılan hâkimin imzasının bulunmadığı görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 219’uncu maddesinde 'Duruşma için tutanak tutulacağı ve bu tutanağın duruşmayı yöneten hâkim ile tutanak kâtibi tarafından imzalanacağı' hükmüne yer verilmiştir. CMK'nın 222’nci maddesine göre, duruşmanın nasıl yapılacağı hakkındaki yargılama kurallarına uyulup uyulmadığı ancak tutanakla ispatlanabilecektir. Bu düzenlemeler ile yargılama faaliyetinde, duruşma tutanaklarının değiştirilmesini önlemek amaçlandığı gibi, bu tutanaklara, dolayısı ile yargılamaya olan güven sağlanmaya çalışılmaktadır. Bu amaçla duruşma için tutanak düzenlendiğine göre, gerek duruşma tutanağının ispat gücü, gerekse hükmün geçerliliği bakımından duruşmayı yöneten hâkim tarafından tutanaklarının imzalanması gerekirken bu husus göz ardı edilerek tutanak düzenlendiği anda imzalanmamak suretiyle oluşturulan imza eksikliği, CMK'nın 219 ve 222'nci maddelerine aykırılık teşkil etmektedir." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Mahkemesince 03.03.2017 tarih ve 1421-66 sayı (Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince 03.03.2017 tarih ve 853-374 sayı) ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Askeri savcı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve 66941 sayılı onama istekli tebliğnamesi ile dosya Askerî Yargıtayın kapatılması üzerine CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 20.10.2022 tarih ve 23832-14496 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında 30.06.2016 tarihinde yapılan duruşmada hükmü açıklayarak duruşmayı bitiren hâkimin, görevden el çektirildiği için duruşma tutanağına imza atmadığından bahisle dava dosyasının başka bir hâkim tarafından yeniden ele alınıp 18.08.2016 tarihinde yapılan duruşma sonucunda karar verildiği anlaşılmakla; birtakım eksiklikler gerekçe gösterilerek tekrarlanan işlemlerin usule uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Yerel Mahkeme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. ÖN SORUNA İLİŞKİN BİLGİLER

III. ÖN SORUNA İLİŞKİN BİLGİLER

İncelenen dosya kapsamından; (Kapatılan) Askeri Mahkemece sanık hakkında firar suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle 30.06.2016 tarihinde yapılan duruşmada, sanık hakkındaki hükmü açıklayıp duruşmayı bitiren hâkimin, görevden el çektirildiği için duruşma tutanağına imza atamadığından bahisle dava dosyası başka bir hâkim tarafından yeniden ele alınıp duruşma açıldıktan sonra 18.08.2016 tarih ve 1049-812 sayı ile hükmün yeniden açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen (Kapatılan) Askerî Yargıtay 2. Dairesince; 18.08.2016 tarihli ve 1049-812 sayılı karar yok hükmünde sayılarak sanığın temyizinin Askerî Mahkemenin 30.06.2016 tarihli ve 2015/1049 esas sayılı hükmüne yönelik ve süresinde yapıldığının kabul edildiği ve duruşma tutanağındaki imza eksikliğinin CMK'nın 219 ve 222. maddelerine aykırılık teşkil ettiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verildiği, (Kapatılan) Askeri Mahkemece bozma sonrası yeniden yargılama yapılıp birtakım eksiklikler sebebiyle dosyanın yeniden ele alınarak karar verilmesinin yerinde olduğundan bahisle bozmaya direnilerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Ön Sorun Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

B. Somut Olayda Ön Soruna İlişkin Değerlendirme

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, bozma sonrası yeniden duruşma açılıp tutanaklara imza atılarak yeni bir karar verilmesi sebebiyle Askerî Yargıtayın bozma sebebi yaptığı hususların ortadan kalktığı, yok hükmünde sayılan karara karşı direnilemeyeceği gibi bozma kararı doğrultusunda işlem yapıldığı, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi gereken bir uyuşmazlığın bulunmadığı anlaşıldığından yeni bir hüküm olduğu ve direnme kararı niteliği taşımadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi, Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi, Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Sanık hakkında firar suçundan Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) Askeri Mahkemesince 03.03.2017 tarih ve 1421-66 sayı (Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince 03.03.2017 tarih ve 853-374 sayı) ile kurulan hüküm, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7491, Karar No: 2013/8718, Tarih: 03.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7491 E.  ,  2013/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları Tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 114 ada 1 parsel sayılı 57 hektar 3413,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham toprak niteliğiyle ... adına tespit edilmiş, ... ve arkadaşlarının Ağustos 1985 tarihli 7 nolu tapu kaydına dayanarak kadastro komisyonuna yaptıkları itirazları kabul edilerek komisyon kararıyla davalılar adına tesbitine karar verilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazda davalıların zilyetliği bulunmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Orman Yönetiminin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla açtığı dava bu dosya ile birleştirilmiştir. ... Köyü Tüzel Kişiliği, davacılar yanında davaya katılma talebinde bulunmuştur. Yine, Asım Dinç, çekişmeli yerin murislerinden kalan tarla olduğu iddiasıyla tesbitin iptaliyle adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 114 ada 1 nolu parselin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline, katılan davacıların tescil istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Bölgede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece; davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 114 ada 1 nolu parselin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline, katılan davacıların tescil istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Bölgede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, davalı gerçek kişilerin dayandığı Ağustos 1985 tarihli 7 nolu, ilk geldisi Haziran 290 tarihli 17/6 nolu, Şikefta Tariki ... Köyünden gelen büyük çay sınırlı tapu kaydının Hazinenin taraf olmadığı mesaha tashihi davası ile yüzölçümü 8 dönümken 600 dönüme çıkarıldığı, miktarı ve sınırları itibariyle dava konusu yere uyduğunun düşünülemeyeceği, kaldı ki; taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu saptandığından tapu kaydı uysa bile, 4785 sayılı Kanun ile hukukî değerini yitirdiği ve ormanlarda sürdürülen zilyetliğe de değer verilemeyeceği belirlenerek, mahkemece yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkemece komisyon kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, hükümde tapu kaydının iptaline denilmiş olması, ayrıca, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine

vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1. bendinde bulunan; “tapu kaydının iptali ile” ifadesi kaldırılarak bunun yerine; “26.01.2007 günlü komisyon kararının iptali ile” ifadesinin yazılması, yine yargılama giderlerine ilişkin 3 ve 5. bentdleri kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3175, Karar No: 2018/2861, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3175 E.  ,  2018/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu ile ilgili olarak düzenlenen 18.02.2011 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ...'nün 03.03.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda belirtildiği üzere, mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu dikkate alınıp, 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa istenmesi, dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1263, Karar No: 2016/13693, Tarih: 30.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1263 E.  ,  2016/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın...nolu abonelik bakımından davanın kabulüne, ... nolu abonelik bakımından feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ve ... tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, aboneliğin tesis edildiği tarihten, abone tarihi ile sınırlı olmak üzere, 10 yıl geriye dönük olarak, bu dönemde kendisinden kayıp kaçak bedeli altında fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere şimdilik 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 13.10.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 7.517,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, ... tesisat numaralı abonelik bakımından davanın kabulüne, toplam 7.060,00 TL kayıp kaçak bedelinden 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden 6.060,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 13/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ... tesisat numaralı abonelik bakımından davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,