muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/499, Karar No: 2014/8224, Tarih: 02.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/499 E.  ,  2014/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2007/232-2011/36

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2011 tarih ve 2007/232-2011/36 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/04/2014 günü hazır bulunan asıl davada davacı ile birleşen davada davacı vekili Av. U.. K.. ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. A.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkillerinin donatanı ve acentesi oldukları gemilere davalının liman hizmeti verdiğini, hizmet bedelleri ödendiği halde davalının gecikme bedeli olarak 344.348.909.381 TL daha istediğini, büyük kapasiteli yolcu gemilerinin hizmet alımlarının ve seferlerinin aksamaması için davalıya toplam 5 adet çek verildiğini, 30.11.2003 tarihli çek dışındakilerin bedellerinin ödendiğini ileri sürerek, asıl davada davacı acentenin çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, birleşen davada davacı donatandan tahsil edilen bedele karşılık şimdilik 500.000 USD’nin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 09.04.2007 tarihli ilama dayanılarak, Liman Hizmetleri Tarifesi’ne göre asıl ve birleşen davaların konusu alacak ve fer'ilerinden donatan ile birlikte acentelerin de sorumlu olduğundan asıl davayı açan acente ile birleşen davayı açan donatanın aktif husumet ehliyetlerine sahip oldukları, birleşen davaya konu istirdadı talep edilen olayda söz konusu bedellerin sulh sözleşmesine istinaden ödenmiş olması, asıl davaya konu menfi tespiti ve iadesi istenen çeklere ilişkin ise alacağın bir kısmının ihtirazi kayıt ileri sürülmeden, bir kısmının da birleşen davada bahsi geçen sulh sözleşmesine istinaden ödenmesi ile davalının beyanı nazara alınarak asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bir zühul eseri kısa karara asıl davanın reddine ve birleşen davanın reddine yazılmış olduğundan ve ara karara uygun karar yazılması gerektiğinden asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- HUMK’nın 376. maddesi (HMK'nın 186. m.) uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı Yasa'nın 388. maddesi (HMK'nın 297. m.) uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede (HMK'nın 298. m.) öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki uygulamada, Yasa'nın 381/son fıkrası (HMK'nın 294. m.) hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde gerekçeli kararın, HUMK’nın 389. maddesi (HMK'nın 298. m.) uyarınca tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren ve tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesi ile yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki yasa maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut uyuşmazlıkta da mahkemece kurulan hükmün gerekçe kısmında asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi gerektiği belirtildiği halde, taraflara tefhim edilen kısa kararda sehven asıl ve birleşen davaların reddine karar verildiği bildirildiğinden, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, böylece kararın gerekçe kısmı ile hüküm kısmı arasında çelişki oluşmuştur. Bu durum karşısında mahkemece 10.04.1992 gün ve 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelemesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak asıl ve birleşen davalarda davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davacılara iadesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3344, Karar No: 2023/5872, Tarih: 03.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3344 E.  ,  2023/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/94 Değişik İş, 2023/92 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2023/5295

HÜKÜM/KARAR : Davacının İtirazının Reddine

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2020/95460

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 maddesinin 12. fıkrası gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince 4.041,80 TLL tazminata hükmedilerek davacının aynı kazaya ilişkin farklı başvuruları olduğu, bu şekilde gereksiz yargılama gideri yapılmasına neden olduğundan davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmesinin yerinde olmadığı yönünde karar verilmiş, karara karşı davacının yapmış olduğu itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 4.041,80 TL olup, davacı vekili tarafından temyize konu edilen vekalet ücreti talebi de, dava konusu ve miktarı açısından asla tabi olduğundan, temyiz edilen miktar kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23554, Karar No: 2014/22829, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23554 E.  ,  2014/22829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2013/446-2014/248

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6710, Karar No: 2015/3491, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6710 E.  ,  2015/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, 10.09.2013 tarihinde icra müdürlüğüne müracat ederek borçlu adına kayıtlı araçlardaki hacizlerinin yenilenmesini talep ettiklerini, ancak taleplerinin icra müdürlüğü tarafından 30.09.2013 tarihinde yerine getirildiğini, buna göre düzenlenen sıra cetvelinden de şikayetçi alacağı için üçüncü sırada yer verildiğini ileri sürerek, üçüncü sıradaki alacaklarının 2. sıraya çıkarılmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; borçluya ait aracın satışından elde edilen paranın paylaşımı için sıra cetveli düzenlenirken hacizlerin aracın trafik kaydına işlendiği tarihin gözetilmesi gerektiği, somut olayda her ne kadar alacaklı vekilince 10.09.2013 tarihinde söz konusu araç üzerine haciz konulması talep edilmiş ve icra müdürlüğü İİK'nın 79/1. maddesi uyarınca talepten itibaren 3 gün içinde haciz işlemi yapması gerekirken bunu yapmamış ise de, bu işlemin İİK'nın 16/2. maddesi uyarınca şikayet konusu edilmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16956, Karar No: 2022/17436, Tarih: 21.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16956 E.  ,  2022/17436 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : YÖNETİCİLİK GÖREVİNE SON VERİLMESİ KARARININ İPTALİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki yöneticilik görevine son verilmesi kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına bağlı ...'ın ... Başakşehir'de ... Yük Tevzi İşletme Müdürlüğü'nde 2005 yılından itibaren sözleşmeli memur statüsünde çalıştığını, elektrik elektronik mühendisi unvanı ile başmühendis pozisyonunda görev yaptığını, 2005 yılından itibaren davalı Sendikaya üye olduğunu, Sendika delegelerinin seçimi ile göreve geldiğini, ... Genel Merkezdeki genel başkan yardımcılığı (2015-2019) görevi sırasında tespit ettiği usulsüzlük ve yolsuzluklara ait belgeleri ... Cumhuriyet Başsavcılığına 2017 yılının Mart ayında verdikten sonra Genel Başkan Hacı Bayram Tombul ve bazı yöneticileri tarafından haksız görevden alınma cezaları ile karşı karşıya kaldığını, iki kere görevden alındığını, ....08.2020 tarihli ve 1568 sayılı karar ile yöneticilik görevine son verilmesine karar verildiğini, itirazının reddedildiğini ileri sürerek Sendika Disiplin Kurulu tarafından alınan ....08.2020 tarihli ve 1568 sayılı yöneticilik görevine son verilmesi kararının iptaline karar verilmesine talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddiaların doğru olmadığını, seçimi kaybettiğini, Hacı Bayram Tombul'u tehdit suçundan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/376 Esas sayılı dosyasında yargılamasının devam ettiğini, disiplin cezasının verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Enerji, Sanayi ve Madencilik Hizmetleri Çalışanları Sendikası Tüzüğü'ne göre Disiplin Kurulunun; doğrudan yöneticilik görevine son verilmesi kararı veremeyeceği, soruşturma sonuçlarını Genel Yönetim Kuruluna sunmakla görevli olduğu, sadece uyarma ve kınama cezası verebileceği, diğer cezaların üyelikten çıkarma hariç Yönetim Kurulu tarafından verilebileceği, Enerji-Bir-Sen ... Disiplin Kurulları ve Disiplin Yönetmeliği hükümlerinin normlar hiyerarşisi hükmü gereğince belirtilen Tüzük düzenlemesine aykırı olamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya verilen cezaların bu cezaları vermeye yetkili Sendika organları aracılığıyla tesis edildiğini ve mevzuata aykırılık bulunmadığını, davacının Sendika Genel Merkez yönetiminde yer almak için mevcut yönetim ile bir seçim yarışına girdiğini ve bu yarışı kaybettiğini, eldeki davada bu nedenle kötüniyetli bir şekilde hareket ettiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özellikle Enerji-Bir-Sen ... Disiplin Kurulları ve Disiplin Yönetmeliği' ne göre üyelikten çıkarma cezasının Genel Disiplin Kurulunun bu yöndeki teklifi üzerine Genel Kurul tarafından verilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı hakkında tesis olunan cezaların, yetkili organlar aracılığıyla verilmiş olup mevzuata aykırılık gerekçesinin yersiz olduğunu, davacının Sendika içi yarışı kötüniyetli bir şekilde yargıya taşıyarak müvekkili Sendikayı karalama saiki ile hareket ettiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yöneticilik görevine son verilmesine dair kararın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası ile Enerji, Sanayi ve Madencilik Hizmetleri Çalışanları Sendikası Tüzüğü'nün ve Enerji-Bir-Sen ... Disiplin Kurulları ve Disiplin Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.