muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4586, Karar No: 2018/7899, Tarih: 27.03.2018

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava, belirsiz alacak davası olarak açılmıştır. Bilirkişi raporunun alınmasından sonra 18.02.2016 harç tarihli ıslah dilekçesi ile rapor doğrultusunda miktarlar artırılmıştır.

Davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu sebeple dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve asgari geçim indirimi ücret alacaklarının miktarını belirleyebilme imkanına sahip olup, anılan alacak kalemleri yönünden belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığından belirtilen talepler yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, salt husumetli davacı tanıklarının beyanları esas alınarak fazla mesai ücreti ile hafta sonu ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarının da davalı aleyhine dava açtıkları ve somut davada çıkacak sonuçtan menfaat elde edecekleri de tartışmasız olduğundan başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli tanık anlatımına itibar edilmesi de mümkün değildir. Açıklanan nedenler ile davacının fazla çalışma , hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8160, Karar No: 2014/1219, Tarih: 20.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8160 E.  ,  2014/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/384

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, müflis kooperatifin arsa malikleri ile yaptığı arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin konusu olan bazı inşaat işlerini yaptığını, işlerin karşılığı kendisine verilen bir kısım senet bedellerinin ödenmediğini, müvekkiline verilen bonolar yanında, müflisten sözleşme ile iş alan dava dışı .... İnşaat Ltd. Şti. namına yapılan imalatlar nedeniyle bu şirkete verilip müvekkiline ciro edilen bonoların da ödenmediğini, alacağın tahsili için icra takibi yapıldığını, iflas masasına yapılan başvurularının reddedildiğini ileri sürerek, alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı şirket iflas idare memurları, davanın süresinde açılmadığını, icra takibi ve kambiyo senedinin, alacağın varlığını tek başına ispat etmediğini, ret kararının yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın 15 günlük yasal süre içerisinde açıldığı, davalı müflis kooperatif ile dava dışı .... İnşaat Ltd. Şti. arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmenin hangi tarihte yapıldığının sözleşmede yazılı olmadığı ve yüklenici şirket muavin defter ve kayıtlarında 2005 yılı cari hesabında kooperatifçe 315.789,46 TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, bu sözleşmeden evvel davacı veya dava dışı M. M.. tarafından yapılan işlere dair bir delil bulunmadığı, alacağa dayanak gösterilen bonoların tanzim tarihlerinin ise... İnşaat Ltd Şti. ile yapılan sözleşme tarihinden sonrasına ait olduğu, kooperatif tarafından yüklenici şirkete inşaat maliyetinden çok fazla ödeme yapılmış olduğunun şirket kayıtlarından anlaşıldığı, bu durumda, kambiyo senetlerinin illetten mücerret olduğunun anlaşıldığı, müflisin defter ve kayıtlarındaki alacak kayıtlarının davacı yan alacağının ispatında yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, muhtelif bonolara dayalı olarak, 15.07.2009 tarihinde iflası açıldığı tespit edilen müflisten alacaklı olunduğu iddia edilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin müflis kooperatif kayıtlarının incelenmesiyle, bir kısım bonoların kayıtlarda yer aldığı tespit edilmesine rağmen, davacı alacağının ispatı için müflis kayıtlarının yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır. Bilirkişi kurulunca, müflisin 2006 yılı kayıtları incelenmediğinden davacı ile müflis arasında önceye dayalı ticari ilişki bulunup bulunmadığı tespit edilmediği gibi; mahkemenin, bonoların tanzim tarihlerinin müflis ile dava dışı .... İnşaat Ltd Şti arasındaki akdi ilişki tarihinden sonrasına ait olduğu yolundaki ret gerekçesi de yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, müflise ait 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin ticari defter ve kayıtlar getirtildikten sonra, bilirkişi kurulundan, müflis ile davacı arasındaki tüm ticari ilişkiyi ortaya koyacak şekilde, davacı itirazlarını karşılar nitelikte ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, kayıtlarda tespit edilen davacı alacağı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan müflis davalı şirket iflas idaresi vekille temsil edilmediği halde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13139, Karar No: 2022/12341, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13139 E.  ,  2022/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

I)Katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizinin incelemesinde;

Sanıklara yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı; usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından, şikayetçi adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık ... müdafisinin temyizinin resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hükmün esasına, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden ise vekalet ücreti verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1) Suça konu çekin tamamen sahte mi yoksa keşideci imzası kısmının mı sahte olduğunun bankaya sorulması, keşideci imzasının sahte olarak oluşturulduğunun tespiti halinde çekin ne şekilde keşideci şirketin elinden çıktığının araştırılması, çekin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların sanığa aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve belgede sahtecilik suçlarında belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözetilip, suça konu belge aslı duruşmaya getirtilip incelenmek ve özellikleri tutanağa geçirilmek suretiyle gözlemde bulunulup denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması sonucuna göre beraati halinde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceğinin de belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Suç tarihi itibarıyla sanığın adli sicil kaydında sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mevcut olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarih ve 2006/346 Esas - 2006/25 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı, dolayısıyla suç tarihi itibarıyla sanığın kasten işlediği suçtan dolayı kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeden; alt sınırdan ceza tayin edilen ve cezası ertelenen sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19145, Karar No: 2018/15083, Tarih: 05.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19145 E.  ,  2018/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında 30.11.2016 tarihli tebliğnamede belirtilen temyiz istemlerine ilişkin dosyada mevcut 18.07.2016 günlü sanık ... hakkında düzenlenen dosya gönderme formu dışında temyiz formu düzenlenip düzenlenmediğinin denetime olanaklı belirlenmesi varsa buna ilişkin tüm evrakların eklenmesi şayet başkaca temyiz formu düzenlenmediğinin anlaşılması halinde ise sanıklar ... ve ...’in 31.05.2016 tarihli mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin değerlendirilmesine dair bütün ek kararlar ve bahsedilen bütün ek kararlara yönelik tüm tebligat evrakları ile varsa ek kararlara yönelik tüm temyiz dilekçelerinin denetime olanak verecek şekilde dosya eklenmesi sağlandıktan sonra gerekmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2694, Karar No: 2019/65, Tarih: 29.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/2694 E.  ,  2019/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-e-son, 168/1, 62, 52 ve CMK 231. maddeleri gereğince hükmün açıklamasının geri bırakılmasına, vergi usul kanununa muhalefet suçundan 213 sayılı VUK'un 359/b, TCK'nın 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Sanık hakkında, vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sanık müdafii tarafından, vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Ayrıntıları Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14/05/2013 tarih ve 20-26 E, K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere; sanık hakkında vergi usul kanununa muhalefet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da vergi usul kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ise CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve Dairelerin görevlerinin belirlenmesinde dikkate alınamayacağı, sanık hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyize tabi olduğu anlaşılmakla;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 29/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6336, Karar No: 2022/600, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6336 E.  ,  2022/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayana kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemin ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafında yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddi il HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzeni ilkesi gereğince gözetilmesi gereken hükmün ödeme) ilişkin bendi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1 -b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, İkitelli-2 Mahallesi, 973 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırın Kanunu'nun 11/1 -g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamulaştırma bedelinin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün re'sen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/l-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizli görülmemiştir. Ancak,

1- Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince derhal ödenmesine karar verilen 262.500,00-TL fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 11/03/2021 tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

1- Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince derhal ödenmesine karar verilen 262.500,00-TL fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 11/03/2021 tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2- Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarih kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resn Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi 2019/2192 E. ve 2021/563 K. sayılı ilamının;

a) 2 nolu bendinde yer alan (davanın dört aylık sürede sonuçlandırılamamış olması nedeniyle tespit edilen kamulaştırma bedeline 04/12/2017 tarihinden itibaren karar tarihi olan 01/06/2018 tarihine kadar yasal faiziyle davacıdan alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin hükümden çıkarılmasına yerine (ilk derece mahkemesi kararı ile derhal ödenmesine karar verilen 87.500,00-TL'yi 04/12/201 tarihinden ilk karar tarihi olan 01/06/2018, fark kamulaştırma bedeli olan 262.500,00 -TL'ye ise 04/12/2021 tarihine kadar yasal faizi işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 7 nolu beninin 2. fıkrasının hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.