muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1342, Karar No: 2019/1214, Tarih: 26.11.2019

Bu kıstaslar, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin;

1-Davacının kendisinden beklenememesi,

2-Bunun olanaksız olması,

3-Açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olması olarak belirtilmektedir.

Belirsiz alacak davasının getirdiği en önemli etkin koruma, usul ekonomisi ve hak arama özgürlüğüne hizmet etmesi yanında, davacının yüksek yargılama giderlerine katlanma ve dava konusu hakkın zamanaşımına uğrama riskini azaltmasıdır.

Usul hukukunun maddi hukuk içinde gerçekleşen hakkın talep edilebilirliğini, tespitini belirli kurallara bağlayan hukuk dalı olması nedeniyle maddi hukuk için araç olduğu unutulmamalıdır. O nedenle iş yargılaması kuralları ve bu anlamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu kurallarının iş ve sosyal güvenlik hukukuna hizmet ederken, bu hukukun ilkelerini de göz ardı etmemesi gerekecektir.

İşçilik alacakları bakımından, dava konusu edilen alacağın belirli olup olmadığı ile ilgili olarak davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin davacıdan beklenememesi kıstası ile açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktar ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olması kıstasının birlikte değerlendirip sonuca gidilmesi gerekir.

Kural olarak kişinin alacağını belirleyebilmesi için aynı zamanda belgeye bağlama yetkisinin olması veya bu konuda belge düzenlenip kendisine verilmesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun (İş Kanunu/Kanun) 8. maddesinin 3. fıkrası ile işverene yazılı sözleşme yapılmayan hâllerde en geç iki ay içinde genel ve özel çalışma koşullarını, günlük ya da haftalık çalışma süresini, temel ücreti ve varsa ücret eklerini, ücret ödeme dönemini, süresi belirli ise sözleşmenin süresini, fesih hâlinde tarafların uymak zorunda oldukları hükümleri gösteren yazılı bir belgeyi işçiye verme yükümlülüğü getirilmiştir.

Kanun’un 32/2. maddesi ile ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakın kural olarak Türk parası ile iş yerinde veya özel olarak açılan bir banka hesabına ödeneceği, çalıştırdığı işçilerin söz konusu alacaklarını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişilerin özel olarak açılan banka hesapları

dışında bu alacakları ödeyemeyeceği belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesi ile işverene iş yerinde veya bankaya yaptığı ödemelerde işçiye ücret hesabını gösterir imzalı veya iş yerinin özel işaretini taşıyan bir pusula verme yükümlülüğü hükme bağlanmıştır. Söz konusu pusulada ödemenin günü ve ilişkin olduğu dönem ile fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretleri gibi asıl ücrete yapılan her çeşit eklemeler tutarının ve vergi, sigorta primi, avans mahsubu, nafaka ve icra gibi her çeşit kesintilerin ayrı ayrı gösterilmesi zorunluluğu hüküm altına alınmıştır.

Kanun’un 67. maddesinde, günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatlerinin iş yerlerinde işçilere duyurulacağı; 75. maddesinde ise işverene çalıştırdığı her işçi için işçinin kimlik bilgilerinin yanında, İş Kanunu'nun ve diğer kanunlar uyarınca düzenlemek zorunda olduğu her türlü belge ve kayıtları saklamak ve bunları istendiği zaman yetkili memur ve mercilere göstermek zorunda olduğu bir özlük dosyası düzenlemesi gerektiği yükümlülükleri getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere bakıldığında işçi işveren arasındaki iş ilişkisinde belgeye bağlama görev ve yetkisinin işçide değil, işverende olduğu görülmektedir.

İş sözleşmesinde iş görme edimini yerine getiren ve belge düzenleme yetkisi ve yükümlülüğü bulunmayan işçinin, alacaklarını belirleyebilmesi için işveren tarafından düzenlenen kanuna uygun belgelere ihtiyacı vardır. Diğer yandan iş ilişkisindeki alacak kalemlerinin hesaplanmasında çıplak ücret ya da giydirilmiş ücrete göre hesaplanan farklı alacak türleri bulunmaktadır. Örneğin kıdem tazminatı, giydirilmiş ücretten hesaplanırken, diğer işçilik alacakları (fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin alacakları gibi) çıplak ücretten hesaplanmaktadır.

Giydirilmiş ücrete, işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Özellikle ücrete dâhil edilecek menfaatlerin iş yerinde süreklilik arz edip arz etmediği de çoğunlukla taraflar arasında tartışma konusu edilmektedir. Bu nedenle eğitim düzeyi ve sosyal durumları birbirinden farklı olan işçilerin alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmelerini beklemek mümkün değildir. Bunun için yukarda bahsedilen iki kriter birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen işçilik alacağının belirli olup olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2012 tarihli ve 2012/9-838 E., 2012/715 K. sayılı kararında belirtildiği üzere işçilik alacaklarının özelliği dikkate alınarak alacakların belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi aksinin kabulü de doğru değildir. Aynı şekilde bu nedenle talep konusu işçilik alacaklarının belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesi daha doğru olacaktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli ve 2015/22-1156 E., 2015/1598 K.; 22.06.2016 tarihli ve 2016/22-874 E., 2016/824 K.; 17.01.2018 tarihli ve 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli ve 2015/22-1156 E., 2015/1598 K.; 22.06.2016 tarihli ve 2016/22-874 E., 2016/824 K.; 17.01.2018 tarihli ve 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtay'ın iş davalarına bakan Daireleri olan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, müvekkilinin ödenmeyen ilave tediye ve ikramiye alacaklarının bulunduğunu, uzun bir dönemi kapsayan geçmiş yıllara ait kayıtların davalı işveren nezdinde olduğunu, hesaplamanın teknik bilgi gerektirdiğini belirterek anılan alacakların tahsili ile ilgili kayıtların ve ücret bordrolarının davalıdan istenilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilince dava dosyasına ücret bordrolarının bir kısmı sunulmuş, bilirkişi raporunda da, tüm dönem yönünden ücret bordroları sunulmadığından ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hesabında son ücretin asgari ücrete oranına göre hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Raporda, ilave tediye alacağı, her yıl için 52 yevmiye üzerinden, ikramiye alacağı ise tanık beyanı da dikkate alınarak yılda dört maaş olarak ödendiği kabul edilerek hesaplanmıştır.

Mahkemece ilave tediye bakımından bilirkişi raporunda hesaplanan miktar hüküm altına alınmış, dava dilekçesinde 11.000,00TL olarak talep edilen ve raporda 56.024,40TL olarak belirlenen ikramiye alacağı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8/3. maddesinde işveren açıkça işçiye varsa ücret eklerini gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlü tutulmuştur. Bu kapsamda işveren tarafından Kanun’un kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirerek gerekli belgeleri işçiye teslim ettiğine dair dosyaya bir delil sunulmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda işçinin alacağını belirleyecek verilerin elinde bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu edilen ilave tediye ve ikramiye alacaklarının belirlenebilmesi için davalı işverende bulunan bilgi ve belgelere ihtiyaç duyulduğundan, anılan alacakların belirlenebilir olduğundan bahsedilemeyecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu edilen ilave tediye ve ikramiye alacaklarının belirlenebilmesi için davalı işverende bulunan bilgi ve belgelere ihtiyaç duyulduğundan, anılan alacakların belirlenebilir olduğundan bahsedilemeyecektir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.09.2018 tarihli ve 2015/22-856 E., 2018/1350 K.; 07.03.2018 tarihli ve 2015/22-2283 E., 2018/421 K.; 09.05.2018 tarihli ve 2015/22-569 E., 2018/1017 K. , 17.09.2019 tarihli ve 2016/22-2233 E., 2019/877 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, dava dilekçesinde, ilave tediye alacağının 24.150,00TL olarak talep edildiği, mahkemece hüküm altına alınan ilave tediye alacağının da bu miktar olduğu, dava dilekçesinde ikramiyenin yılda dört maaş tutarında ödendiği belirtildiğinden ikramiye alacağının da belirlenebileceği, uyuşmazlık konusu olan alacakların belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, açıklanan nedenlerle direnme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına ve uyulan kısma yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan davacı vekilinin uyulan kısma yönelik ve taraf vekillerinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.11.2019 tarihinde oy çokluğu ile ve kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık konusu, davacının ilave tediye ve ikramiye alacaklarını belirsiz alacak davası olarak açıp açamayacağına ilişkindir.

Alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerekmektedir.

Alacağın belirli olup olmadığı talep sonucunun belirlenmesine ilişkindir. Yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisi bulunmamaktadır.

Belirsiz alacak davası, özel ve istisnai bir davadır, mümkün olduğunca dar uygulanması kabul edilmelidir.

Alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerekmektedir.

Alacağın belirli olup olmadığı talep sonucunun belirlenmesine ilişkindir. Yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisi bulunmamaktadır.

Belirsiz alacak davası, özel ve istisnai bir davadır, mümkün olduğunca dar uygulanması kabul edilmelidir.

Neredeyse bütün işçilik alacaklarına ilişkin davalarda bilirkişi raporu alınarak sonuca gidildiği, sırf bu nedenle ve hesap raporu alındığı için alacağın belirsiz olduğunu söylemek mümkün değildir. Genellikle hesap raporu alınan bilirkişiler avukat bilirkişileri olup dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını hesaplama bakımından davacı vekilinden bir farklarının olduğunu düşünmek de doğru değildir. Yani avukat bilirkişinin hesaplayabildiğini dosyasında somut verileri dikkate alarak davacı taraf rahatlıkla hesaplayabilir. Zaten kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını hesaplayıp hesaplayamama belirsiz alacak davası açmak için bir gerekçe olamaz.

İşçi lehine yorum ilkesi bir maddi iş hukuku ilkesi olup, yargılama hukukunda uygulanmaz.

Yargı kararları ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulü kabul edilmemelidir.

Somut olaydaki uyuşmazlık ilave tediye ve ikramiye belirsiz alacak olarak açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı dava dilekçesinde "bilirkişi incelemesi gerektirdiği" gerekçesiyle belirsiz alacak davası açmış olup, bilirkişi incelemesi gerektirmesi başlı başına belirsiz alacak davası açmak için gerekçe olamaz. Davacı dava dilekçesinde ilave tediye ücreti olarak 24.150,00TL talepte bulunmuştur. Yani davacı ilave tediye ücreti alacağının hesabını gayet net bir şekilde hesaplayıp 24.150,00TL olarak belirlemiş ve bu ücreti istemiştir. Bilirkişi de zaten 24.159,00TL olarak hesaplamıştır. Davacı hesabın küsuratlarını hesaplamasına dahil etmemiş, küsuratlarını istememiştir. Bu yüzden sonuç olarak 24.150,00TL talepte bulunmuştur. İlave tediye ücreti alacağının miktarı belirlenebilir durumdadır. Yıl içerisinde ne kadar ilave tediye ücreti alacağı bellidir. Davacı da belirleyip talepte bulunmuştur. Davacının, ilave tediye ücreti alacağını belirleyebildiği hâlde, belirsiz alacak olarak açması HMK 107/1 düzenlemesine açıkça aykırıdır. Belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup, ancak şartları varsa açılabilecektir. Bu yüzden ilave tediye ücreti bakımdan Yargıtay 22. Hukuk Dairesi bozma ilamı yerinde olup, mahkemenin direnme kararının bozulması gerekir.

Yine davacı ikramiye alacağı talebinde de bulunmuştur. Davacı dava dilekçesinde yılda 4 maaş tutarında ikramiye ödendiğini iddaa etmiştir. Davacının çalışma süresi ihtilafsızdır. Çalıştığı süre boyunca her yıl 4 maaş tutarı ikramiye ödendiği de ihtilafsızdır. Davacının aylık ücret miktarı da yine davacı tarafça bilinmekte olup davacı aynı dava dilekçesinde gayet kesin olarak hesap ettiği ilave tediye ücreti alacağı gibi ikramiye alacağından hesaplayabilecek ve ikramiye alacak miktarını belirleyebilecek durumdadır. Davacının ikramiye alacağı da belirlenebilir alacaktır. Mahkemenin ikramiye alacağını belirsiz kabul etmesi yasanın açık düzenlemesine aykırıdır.

Mahkeme kararının Yargıtay 22. Hukuk Dairesinde bozma ilamı doğrultasında bozulması gerekirken onanmasına ilişkin saygı değer çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2018/2317, Karar No: 2019/3262, Tarih: 30.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2317 E.  ,  2019/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, kayıtlarda yanlış yazılan baba isminin nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı, ... Müdürlüğü'ne teslim ettiği ürün bedellerinden yapılan prim kesintilerinde baba adının yanlış yazılması nedeniyle hak kaybına uğradığını belirterek, ... kayıtlarında İdris olan baba adının; nüfus kaydına uygun olarak Yaşar olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece yapılan yargılama sonucunda konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/11/2014 tarihli, 2014/118 E. 2014/138 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile, davacının ...Fındık Tarım Satış Kooperatifi aleyhine açtığı davanın KABULÜNE, ...Fındık Tarım Satış Kooperatifi Müdürlüğü kayıtlarında davacının "İdris" olarak görünen baba adının nüfus kayıtlarındaki gibi "Yaşar" olarak DÜZELTİLMESİNE, davacının SGK aleyhine açtığı kayıt düzeltme davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE ilişkin kararı, davalı Kurum vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 12/05/2016 tarih, 2015/16369 E. 2016/8511 K. sayılı ilamı ile "davacının talebinin hukuki nitelikçe 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkin olduğu, bu tür davalarda Sosyal Güvenlik Kurumunun yasal hasım olduğu ve 5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların Çözüm Yeri” başlıklı 101. maddesinde “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür” hükmünün öngörüldüğünü dikkate alınarak davanın iş mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiği gözönünde tutulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olduğu " gerekçesiyle bozulduğu ve yapılacak işin "davaya 'İş Mahkemesi Sıfatıyla' bakmak, davanın Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti olduğunu ve Kurumun yasal hasım olduğunu dikkate alarak toplanacak delillere göre bir karar vermek" olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...Fındık Tarım Satış Kooperatifinin 1999/Nisan tarihli prim kesinti listesinde 1956 doğumlu İdris oğlu, İdris Işık adına prim kesintisi yapıldığı, davacının talebinin bu kesintinin kendisine ait olduğunun tespitine ilişkin olduğu, 06/09/2017 tarihli davacıya ait " Tarım Sigorta Bilgileri" başlıklı belgeye göre davacının 01/05/1999 tarihi itibariyle 2926 sayılı yasa kapsamında tescilli olması nedeniyle Mahkemece, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ancak davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde bu işlemin ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/11/2014 tarihli, 2014/118 E. 2014/138 K. sayılı bozulan kararı uyarınca sehven yapıldığını , davacının tescil tarihinin aslında 06/09/2017 tarihi olduğunu bildirdiği, Dairemizin 12/05/2016 tarih, 2015/16369 E. 2016/8511 K. sayılı Bozma ilamında davaya "İş Mahkemesi Sıfatıyla' bakılması ve Kurumun yasal hasım olduğu yönündeki değerlendirme doğru ise de davanın Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti olduğunun maddi hata sonucu yazıldığı ve davacının talebinin ...Fındık Tarım Satış Kooperatifinin 1999/Nisan tarihli prim kesinti listesinde 1956 doğumlu İdris oğlu, İdris Işık adına yapılan kesintinin kendisine ait olduğunun tespiti ve kayıtlardaki yanlışlığın düzeltimesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı Kurumdan ...Fındık Tarım Satış Kooperatifinin 1999/Nisan tarihli prim kesinti listesinde 1956 doğumlu İdris oğlu, İdris Işık adına yapılan kesintinin davacıya ait olduğunun Kurumca kabul edilip edilmediğini sormak böylece davanın konusuz kalıp kalmadığını tespit etmek, kabul edilmediğinin anlşaılması halinde işin esasına girilerek İlgili Nüfus Müdürlüğünden İdris oğlu, 1956 doğumlu İdris Işık isimli bir kişinin bulunup bulunmadığını sormak,söz konusu prim kesintisinin davacıya ait olup olmadığını belirlemek, ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17432, Karar No: 2008/20732, Tarih: 24.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17432 E.  ,  2008/20732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2008

Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2008/2194 E. sayılı icra dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15409, Karar No: 2017/30128, Tarih: 28.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15409 E.  ,  2017/30128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada talep edilmeyen faiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada talep edilmeyen faiz istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21549, Karar No: 2015/2900, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21549 E.  ,  2015/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21726, Karar No: 2019/2766, Tarih: 21.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21726 E.  ,  2019/2766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ...... köyü 108 ada 22 parsel sayılı taşınmaz ...... niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre ...... niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan Bağlarbaşı Mahallesi, 278 ada 21 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmaza yaklaşık 3 km uzaklıkta, dava konusu taşınmazdan farklı bir mahalle ve konumda olup, emsal olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, Dairemizce aynı kamulaştırma kapsamında incelenen, idarece 170 TL/m2 değer takdir edilen ve merkeze 600-900 metre uzaklıktaki taşınmaza 700 TL/m2 bedel belirlendiği gözetildiğinde, merkeze yaklaşık 6-6,5km uzaklıktaki ve idarece 81,80TL/m2 takdir edilen dava konusu taşınmaza 650 TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.