muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15261, Karar No: 2025/1105, Tarih: 03.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15261 E.  ,  2025/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1595 E., 2022/1594 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz istemleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7314, Karar No: 2010/3397, Tarih: 29.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/7314 E.  ,  2010/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2009

Davacı,1.1.1988-17.1.1990 ve 28.10.1991 dava tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 01.01.1988 tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan sürede SSK sigortalı çalışmaları dışında kalan sürelerde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti  istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çakışan SSK'lı çalışması sonrasında Tarım Kredi Kooperatif kaydının başladığı 25.10.1995 tarihinden itibaren dava tarihi arasında kalan sürelerde 2926 sayılı yasaya tabi  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 Sayılı yasa’nın 6 /b maddesi hükmüne göre; Diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıkları sona ereceği öngörülmektedir. Bu nedenle Tarım Bağ-Kur Sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10 maddesindeki şartların varlığı halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulünün gerekeceği; 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36 maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.01.1988 tarihinden geçerli olmak üzere tarım Bağ-Kur sigortalı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı,  SSK lı çalışması nedeni ile 17.01.1990 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalılığının sona erdirildiği, Ziraat Odasına kaydının 02.07.2003tarihinde başladığı ve devam ettiği, 25.10.1995-26.12.2005 tarihleri arasında Tarım Kredi Koop. ortaklığının bulunduğu, ayrıca 18.01.1990-27.10.1991 tarihleri arasında kesintisiz 639 , günlük SSK zorunlu sigortalı olarak çalışmasının bulunduğu, davacının tarım bağ-kur sigortalısı olarak 2006 yılında 5458 sayılı Yapılandırma Yasasından yararlanarak  prim ödemesi bulunduğu  anlaşılmaktadır.

Davacının 18.01.1990-27.10.1991 tarihleri arasındaki 639 günlük  SSK.'na tabi çalışmaları kısa  süre sayılmayan uzun süreli çalışma olup, bu nedenle davacının 17.01.1990 tarihi itibari ile Tarım Bağ-Kur sigortalılığı sona ereceğinden, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı çalışmalarının sona erdiği, 28.10.1991 tarihinden sonra dava tarihine kadar olan sürede yeniden tarımsal faaliyete başladığına dair kuruma yazılı müracaatı bulunmadığı da dikkate alındığında yeniden tescili için ancak 36. Madde gereğince prim kesintisi bulunması halinde mümkün olabileceginden,bu yönden, tarımsal faaliyetine esas teşkil eden prim tevkifatı olup olmadığı araştırılmadan,yasaya aykırı olarak Kooperatif kaydının başladığı tarihten itibaren yeniden tesciline karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş;davacının tarımsal faaliyetine dayalı olarak teslim ettiği ürünler karşılığında pirim kesintilerinin olup olmadığı araştırıldıktan sonra varsa kesinti tarihlerine göre sigortalılık süresini diğer kayıtlarını da dikkate alarak belirlemek kesintinin bulunmadığının  anlaşılması halinde ise davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,29.03.1010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8099, Karar No: 2014/17959, Tarih: 19.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8099 E.  ,  2014/17959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/268-2014/51

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16784, Karar No: 2014/6224, Tarih: 31.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16784 E.  ,  2014/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 04/07/2013 tarih ve 2011/15-2013/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalın ibaresini hem marka olarak hem de ticari unvanında haksız olarak kullandığını, aresinin kullanılmasında müvekkilinin öncelikli hakkı bulunduğunu ileri sürerek marka tecavüzünün ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesi, ibaresinin davalı ticaret unvanından silinmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iştigal konusunun davacınınkinden farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı şirketin 1985 yılından beri petrol ve petrol ürünleri alım satımı konusunda iştigal ettiği ve .... ibaresi üzerinde markasal kullanımının bulunduğu, davalının ise 2010 yılında kimyasal ürünler taşıma, konaklama konuları ile ilgili olarak kurulduğu, davalı şirketin baresinin marka olarak tescili için nezdinde başvuru yaptığı,tarafından davacı kullanımına öncelik tanınarak bazı mal ve hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığı, tescil işlemlerinin halen devam ettiği, marka başvurusundan çıkarılan ürünler için davacı ticaret unvanı ile davalı ticaret unvanının iltibas yaratacağı gerekçesiyle davacının markasına vaki tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, .... ibaresinin davalı tarafından markasal olarak kullanımının önlenmesine, davalının ticari unvanındakiaresinin terkinine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının tescilsiz marka hakkı korumasının5.10.2011 tarih 2010/38301 sayılı kararı ile "sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar, tekstilde kullanılan kimyasallar, kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetleri ve kara, deniz ve hava taşıtlarının kiralanması hizmetleri (tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, kurye hizmetleri dahil). Boru hattı ile taşıma hizmetleri, çöplerin depolanması ve taşınması hizmetleri, atıkların toplanması ve taşınması hizmetleri" 1.12.2012 tarih 2012-M-4278 sayılı kararı ile "tekne

./..

-2-

./..

-2-

barındırma hizmetleri, su temin hizmetleri, taşıt ve malları kurtarma hizmetleri, malların depolanması, paketlenmesi ve sandıklanması hizmetleri" yönünden anlaşılmasının tabi bulunmasına ve taraf şirketlerin faaliyet alanlarının şirket ana sözleşmelerinde aynı yada benzer nitelikte bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7013, Karar No: 2020/6951, Tarih: 17.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7013 E.  ,  2020/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalarda psikolojik sorunları olduğunu ve Kayseri Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünü savunması karşısında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25364, Karar No: 2014/5478, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25364 E.  ,  2014/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.05.2013 gün ve 2013/5481 Esas - 2013/10031 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davanın kabulüne dair karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği Uyarıca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmazlara davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, kabulüne dair hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2013/5481-10031 sayılı onama ilamının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9076, Karar No: 2023/5727, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/9076 E.  ,  2023/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/876 E., 2023/1228 K.

KARAR : Temyiz dilekçesinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 26. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/111 E., 2023/275 K.

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile boşanma ilamı ile ortak çocuk ... ... ve... için ayrı ayrı aylık 750,00 TL bağlanan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 2235,00 TL ye yükseltilmesine, hükmedilen nafakanın kararın kesinleşmesinden itibaren her yıl Ocak ayında TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince kararın kesin olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvuru talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın da davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, ek kararın kaldırılmasına, davalının esasa yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, boşanma ilamı ile ortak çocuk ... ... ve... için ayrı ayrı aylık 750,00 TL bağlanan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 900,00 TL ye arttırılmasına, hükmedilen nafakanın kararın kesinleşmesinden itibaren her yıl Ocak ayında TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının talep ettiği ve reddedilen iştirak nafakalarının bir yıllık miktarı 98.400,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının talep ettiği ve reddedilen iştirak nafakalarının bir yıllık miktarı 98.400,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4584, Karar No: 2018/7897, Tarih: 27.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4584 E.  ,  2018/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin sürekli olarak davalı Belediyede çalışmış olmasına karşın ihale alan şirketlerde sigortalı gösterildiğini, davalı Belediyenin asıl işveren diğer davalıların alt işveren olduklarını, davacının, 30.03.2014 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinin ardından değişen yeni yönetimle birlikte 31.08.2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, 31.08.2014 tarihinde iş başı yapmak için işyerine giden davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."