muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6136, Karar No: 2020/5618, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6136 E.  ,  2020/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

A)Davacının Tavzih Talebi Yönünden;

Davacı vekili, Dairemizin bozma ilamının bakıcı gideri yönünden yeterince açık olmadığı gerekçesiyle kararın açıklanması için 14/01/2020 tarihli bozma ilamının tavzihini talep etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 305. Maddesi “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.“ Hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacı yararına hüküm altına alınan bakıcı gideri tazminatının bozma dışı kalarak kesinleştiği açık olduğuna göre davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B)Davalının Bozma İlamında Maddi Hata Bulunduğu İddiasına Yönelik Talebi Yönünden;

İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde, maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Davalı vekili 14/01/2020 bozma ilamı lehlerine olmasına karşın kendileri tarafından yatırılan temyiz harçlarının iadesine karar verilmemesi nedeniyle maddi hatanın giderilmesini talep etmiştir.

Dairemiz’in 14/01/2020 tarih ve 2019/5755 Esas, 2020/69 Karar nolu kararında, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, davalının ise bir kısım temyiz itirazlarının kabulüne, ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verildiği, buna göre davalı tarafından yatırılan temyiz harçlarının davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususun sükutla geçildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dairemizin 14/01/2020 gün ve 2019/5755 Esas, 2020/69 Karar sayılı bozma ilamındaki;

“Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma Avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılar yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.” rakam ve sözcüklerinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere,

“Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı ... San. A.Ş.‘ne iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılara yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya iadesine

07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15314, Karar No: 2014/2075, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15314 E.  ,  2014/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/262090

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı O.. Harfıyat Tic. Ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası İdari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 26/06/2008 tarihli ve ET 492626 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1321 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/07/2013 gün ve 47544 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2013 gün ve KYB. 2013/262090 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. Maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 26/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/03/2013 gün ve 2012/1321 D. İş Esas-2012/1321 D. İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3946, Karar No: 2015/990, Tarih: 22.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/3946 E.  ,  2015/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 02.08.2011 tarihinde gerçekleşen trafik - iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalılardan teselsül hükümleri gereğince rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması, ayrıca, işverenin fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusu olduğundan ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurularak saptanan kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar (dış tavan) hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi

itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ..... hazırlanmış, ....da 2012/32 sayılı Genelgesiyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında bu tabloyu uygulamaya başlamış olmakla, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı olduğundan bu konuda gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır ve buna göre ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ...tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda .... bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Diğer taraftan anılan Kanunun 21. maddesinin 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edileceği belirtilerek kusurlu davranışı bulunan üçüncü kişinin sorumluluğu, ödemelerin tümü yönünden kabul edilmesine karşın gelir bakımından başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile sınırlandırılmış olup kuşkusuz bu tutarlara ayrıca, teselsül hükümlerine göre açılan davalarda davalıların toplam kusur oranlarının da uygulanması gerektiği gibi gerçek zararların herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahiplerinin gerçek zararları hesaplanmalı, bu miktarlar ilk peşin sermaye değerleri ile karşılaştırılıp % 90 kusur oranına göre söz konusu 1. fıkra kapsamında davalı işverenin sorumluluğu belirlenmeli, üçüncü kişi konumundaki davalı ... hakkında ise 4. fıkra çerçevesinde ilk peşin sermaye değerlerinin yarısı esas alınıp % 90 oranı uygulanmalı ve poliçe limiti gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, işveren yönünden maddi zararları hatalı yöntemle hesaplayan rapora dayanılması, sigorta şirketi bakımından da gerçek zararların benimsenmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4941, Karar No: 2006/8046, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4941 E.  ,  2006/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Koru Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, ... bilirkişinin 06.04.2005 tarihli raporunda gösterilen 1.000,23 m2 yüzölçümlü taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi ve orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın 1950 yılında ... tarafından ... Mayatan'dan satın alınması üzerine orman muhafaza memuru lojmanı yapıldığı ve 1999 yılı depremine kadar lojman olarak kullanıldığı ve ... demirbaş listesine kaydedildiği, Orman Genel Müdürlüğünün kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz edinemeyeceğine ilişkin yasalarımızda bir hüküm bulunmadığı gibi, 3402 Sayılı Yasanın 16/A fıkrasında kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinde ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesislerin ilgili kamu kurum ve kuruluşları adlarına tespit olunacağına dair hüküm bulunduğu gibi, 4721 sayılı yasanın 713/6. maddesi uyarınca tescil davasında davalı konumunda olan kamu tüzel kişisinin karşı dava ile dava konusu taşınmazın tescilini isteyebileceği, kuruluş yasasına göre bir kamu tüzelkişiliği olan ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek tescil davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/06/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5122, Karar No: 2023/4461, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5122 E.  ,  2023/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2613 E., 2022/3242 K.

DAVA TARİHİ : ....08.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TALEP EDEN : Davacı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 52. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1072 E., 2022/125 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının; davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.12.2022 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; yapılan keşfin usulsüz olduğunu, ölçüm yapılan alanlarda bilirkişi tarafından ortam ölçümleri ve kişisel maruziyet ölçümleri yapılmadığı gibi havalandırmanın yeterli olup olmadığına dair bir tespitin raporda bulunmadığını, sadece önceki raporların teknik değerlendirmesinin yapıldığını, kişisel maruziyet değerlerinin altında kalınsa bile uzun sürede risk teşkil edip etmeyeceğinin belirlenmediğini, emsal dosyalarda ortamda zararlı kimyasallar kullanıldığı gerekçesiyle yapılan işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik' kapsamında olduğu yönünde tespit yapıldığını, bu dosyalarda bu hususa değinilmediğini, davacıların tamamen kapalı alanlarda kimyasal maddelerle çalıştığını, kişilerin meslek hastalığına yakalanmamış olmalarının bir kıstas olmadığını, işçilerin düzenli sağlık kontrolünün yapılmadığını ve hükmün hatalı olduğunu ileri sürerek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ... mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14501, Karar No: 2017/5700, Tarih: 11.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14501 E.  ,  2017/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına haksız saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ve ... Odası Başkanlığı için aday olduğunu, davalının da, davacıya karşı rakip olarak başkanlığa aday olduğunu, davalı tarafından genel kurul toplantısında davacı aleyhine “bunların odanın altını oyarak kasayı boşaltarak gider ayak 18.000,00 TL para çektikleri, odayı zarara uğrattıkları, elindeki yetkiyi kötüye kullandığı” şeklinde asılsız, iftira niteliği taşıyan beyanda bulunduğunu, davalı tarafından sarfedilen sözler neticesinde kişilik haklarının zedelendiğini iddia ederek, uğradığı manevi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, ... Elektrikçiler ve Elektronikçiler Odası Başkanlığı için yarıştıklarını, yaptığı konuşmaların seçim atmosferi içerisinde söylendiğini, davacının yönetici sıfatının gerektirdiği sorumlulukları yerine getirmediğini beyan ettiği ve bu beyanlarını muhasebe kayıtlarına dayandırdığını, hakaret içeren cümleler kullanmadığını beyan ederek istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından sarf edilen sözlerin davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu sözler; Elektrikçiler ve Elektronikçiler Odası Başkanlığı Genel Kurul toplantısı sırasında dile getirilmiştir. Mahkemece tazminata gerekçe gösterilen olayda; önceki yönetimin uygulama ve faaliyetleri eleştirel bir biçimde anlatılmıştır.

Şu halde; davalı tarafça kullanılan ve mahkemece tazminat verilmesine gerekçe sayılan ifadeler, davacının uygulama ve faaliyetlerinin eleştirilmesi niteliğindedir. Yerleşmiş Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi uygulamasına göre kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde; davalı tarafça kullanılan ve mahkemece tazminat verilmesine gerekçe sayılan ifadeler, davacının uygulama ve faaliyetlerinin eleştirilmesi niteliğindedir. Yerleşmiş Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi uygulamasına göre kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, temyiz nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29957, Karar No: 2015/15781, Tarih: 19.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29957 E.  ,  2015/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Onaysız fotokopiden oluşan bir kısım soruşturma evrakının hükme dayanak yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 169. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Olay tarihinde sanığın da içerisinde bulunduğu araçta ele geçirilen bir kısım hırsızlık mallarının müştekiye teşhis ettirilip teslim edildiğine ilişkin tutanağın dosya arasına alınmadığının anlaşılması karşısında bu hususa ilişkin eksikliğin giderildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.