muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18895, Karar No: 2018/7513, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18895 E.  ,  2018/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet-çeyiz eşyasının iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2013 yılında boşandığını, boşanmaya sebep en son olay tarihi olan 29/07/2012 tarihinde çıkan tartışma sonrasında yalnızca kıyafetleri ile ziynet olarak alyansı, bir adet yüzüğü ve bir çift küpesini alarak müşterek evden ayrıldığını, tüm şahsi eşyaları ile çeyiz eşyalarının davalı tarafta kaldığını, düğünde takılan 10 adet bilezik, 1 adet künye, 62 adet çeyrek altın, 3 adet yarım altın, 1 adet tam altının ileride tekrar yapılarak kendisine iade edileceği sözü ile davalının gireceği kooperatifin peşinatı olmak üzere davalı tarafça bozdurulduğunu, davalının boşanma davası açılınca kooperatif hissesini devrettiğini, ziynet eşyalarının kendisine geri verilmediğini ileri sürerek, dava dilekçesinde sayı ve niteliklerini belirttiği ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, bu mümkün olmazsa fazlaya ilişkin hakları saklık kalmak kaydı ile yasal faizi ile birlikte 20.000,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının ev alınmak üzere ziynet eşyalarını vermeyi önce kabul ettiğini ancak daha sonra vazgeçip kavga ve huzursuzluk çıkardığını, kendisinin işte olduğu esnada tüm ziynet eşyalarını alıp babasının evine gittiğini, ancak daha sonra barışmaları üzerine tüm altınların bozdurularak davacıya yeni model bilezik yapıldığını, bu bilezikleri davacının üzerinde taşıdığını, almış olduğu evin parasını babasından, ablasından ve arkadaşından aldığı borç ile ödediğini, ancak borç aldığı arkadaşına borcunu ödeyemeyince almış olduğu evi devretmek zorunda kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ziynet eşyalarına ilişkin davasının kısmen kabulü ile; 8 adet 20,00 gr 22 ayar bileziğin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde dava tarih itibariyle değeri olan 13.040,00 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer ziynet eşyalarına ilişkin talebinin reddine, davacının çeyiz eşyalarına yönelik davasının da kısmen kabulü ile karaca marka çatal bıçak takımı (100,00 TL), karaca marka çaydanlık seti (25,00 TL), 12 parça çatal kaşık seti (10,00 TL), tefal marka ütü masası (50,00 TL) karaca marka teflon tencere takımı (50,00 TL), nevresim takımı (50,00 TL) çeyiz sandığı (50,00 TL) 3 adet çift kişilik battaniye (60,00 TL) davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde dava tarihi itibariyle değeri olan 395,00 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, diğer eşyalara yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayları kanıtlaması gerekir.

Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Hayat deneyimlerine göre olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur.

Bu bağlamda davacı kadın, dava konusu ziynet eşyasının varlığını ve evlilik birliği içinde elinden zorla alındığını veya bozdurulduğunu ispat yükü altındadır.

Bu bağlamda davacı kadın, dava konusu ziynet eşyasının varlığını ve evlilik birliği içinde elinden zorla alındığını veya bozdurulduğunu ispat yükü altındadır.

Somut olayda, davacının iddiası altınların tümünün davalı tarafından elinden alındığı ve harcandığına ilişkindir. Davacı bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacının iddiasının ispatına yönelik olarak tanıkları dinlenmiş, davacı tanıkları, davacıya düğünde 9 adet bilezik, 73 adet çeyrek altın ve 1 adet künye takıldığını, düğünde takılan ziynet eşyalarının TOKİ'den ev almak üzere bozdurulduğunu, davacının ziynetlerinin TOKİ'den ev alınmak üzere bozdurulduğunu hem davacıdan hem de bizzat davalıdan duyduklarını beyan etmişlerdir.

Davalı tanıkları ziynet eşyaları yönünden ayrıntılı beyanda bulunmamışlar sadece davalının kız kardeşi, davacıya düğünde 9 adet bilezik, 1 adet yarım altın ile kendi yakınları tarafından 50-60 adet çeyrek altın ve davacının yakınları tarafından da 10 adet çeyrek altın takıldığını, bileziklerin davacıda olup, bunların bozdurulup ev alınmasının söz konusu olmadığını beyan etmiştir. Bu durumda davacının dava dilekçesinde belirttiği 62 adet çeyrek altın ile 1 adet tam altının da düğünde takıldığının davalı tanığının beyanı ile ispatlanmış olduğunun kabulü gerekir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların gerçek olmayan olayları gerçekmiş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. O halde, tanıkların sözlerine değer vermek gerekir. Buna göre davacı kadının, ziynet eşyalarının bozdurularak ev alınmak üzere harcandığı ve iade edilmediği yönündeki iddiasını ispat ettiği anlaşılmaktadır. Davalı, davacı kadının bunları iade edilmemek üzere rıza ile verdiğini kanıtlayamamıştır.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler gözetilerek, davacı tarafça varlığı ve bozdurularak harcandığı ispatlanan 1 adet yarım altın ve taleple bağlı kalınarak 62 adet çeyrek altın yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, davalı yönünden kapalı olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10841, Karar No: 2008/15436, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10841 E.  ,  2008/15436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere en yakın yeri gösteren 1963 yılında düzenlenen arazi kadastro paftasının,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) ... Köyünde fotogometri yöntemi ile düzenlenen harita varsa, bu haritanın ilgili yerlerden istenerek,

4) Dosyanın ... bilirkişiye verilerek çekişmeli taşınmaz ile etrafındaki başka gerçek kişilerin kullandıkları taşınmazları en yakın kadastro parseli ile irtibatlı olarak gösteren rapor ve kroki düzenlenmesi istenerek alınacak rapor ve krokinin,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya arasında konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/11/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3587, Karar No: 2024/2814, Tarih: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3587 E.  ,  2024/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/142 E., 2023/324 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 08.03.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece bu durum araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2023 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9499, Karar No: 2013/1091, Tarih: 19.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9499 E.  ,  2013/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadıklarının anlaşılmasına yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesini vermemesi gerekmekte olup, somut olayda .../... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 16.05.2008 tarih ve 27542 sayılı cevabi yazısında, borçlu şirketin kayden faal olmakla beraber 15.05.2008 tarihinde yapılan yoklama neticesinde adresini vergi dairesine bildirimde bulunmadan terk ettiğinin bildirilmesi, zabıta tarafından yapılan araştırma sonunda düzenlenen 06.05.2008 tarihli tutanağa göre de beş-altı ay kadar önce adresini terk ettiğinin ve nereye gittiğinin bilinmediğinin tespit edilmiş olmasına göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi nedeniyle yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5837, Karar No: 2022/14100, Tarih: 17.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/5837 E.  ,  2022/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil araçlarının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil araçları ile vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum Gümrük İdaresi lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin bendinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre belirlenen 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" ibaresinin eklenmesi ve bozma sebepleri dışında kalan kısımlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9034, Karar No: 2017/2026, Tarih: 27.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9034 E.  ,  2017/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkmece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 600 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 16.06.2015 günlü ve 2014/1118 E. 2015/566 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.12.2015 günlü ve 2015/14141-2015/20550 E.K. sayılı ilamı ile; davacının geçimi için gerekli davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4. Maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 500 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın bozmaya uygun olduğunun anlaşılması karşısında, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıda (2) ve (3) numaralı bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davasını açarken adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemece talep yerinde görülüp, adli yardım talebi kabul edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Adli yardım 6100 Sayılı Yasanın 334 ile 340.maddelerinde (1086 sayılı HUMK.nun 465 ila 472 maddelerinde) düzenlenmiş olup, taraflardan birinin davanın gerektirdiği harç ve masrafları karşılayacak maddi gücünün bulunmaması durumunda, bu mali yükümlülüklerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. Adli yardımdan yararlanan taraf davayı kazanırsa, diğer taraf adli yardım nedeniyle alınmamış olan bütün yargılama giderlerine de mahkum edilir; adli yardımdan yararlanan tarafa vekil de tayin edilmiş ise (HMK'nun 335/1-ç), karşı taraf vekalet

ücretine de mahkum edilir. Adli yardımdan yararlanan taraf davayı kaybederse (haksız çıkarsa), gerek diğer tarafın ödemiş olduğu, gerekse kendisinden adli yardım nedeniyle alınmamış olan bütün yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir; mahkeme uygun görürse, yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler halinde ödenmesine karar verebilir. (HMK'nun 339/1.maddesi) Hemen belirtilmelidir ki; yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan eş deyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. (HMK'nun 326/1.maddesi) Mahkeme, davada haksız çıkan tarafı kendiliğinden yargılama harç ve giderlerini ödemeye mahkum eder; bunun için haklı çıkan tarafın bir talepte bulunmuş olmasına gerek yoktur. (6100 sayılı HMK'nun 332/1.maddesi).

Ne var ki; eldeki davada adli yardım talebi kabul edilen davacının açtığı dava kısmen kabul edildiğine göre davadaki haklılık oranına göre harcın ve yargılama giderlerinin hesaplanarak, haklılık oranına göre taraflardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava harcının davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bundan ayrı olarak, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur, reddedilen kısım için ise vekâlet ücretine hükmolunmaz. (AAÜT. md 9)

Bu bağlamda mahkemece, davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihi olan 2016 yılı A.A.Ü.T. gereğince 1.800 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

4-Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

Bu bağlamda mahkemece, davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihi olan 2016 yılı A.A.Ü.T. gereğince 1.800 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

4-Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 3. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 3. bent olarak ’’-Adli yardım talebinin kabul edildiği anlaşılmakla alınması gerekli 122,95 TL peşin harç, 27,70 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 150,65 TL 'nin davanın red ve kabul oranına göre (0,83) 125.55 TL’lik kısmın davalıdan tahsili ile Hazineye irat olarak kaydedilmesine, davacıdan alınması gereken 25,10 TL harcın, yatırılan 81,95 TL’den mahsubu ile bakiye 56.85 TL harcın davacıya iadesine ’’ şeklinde ve yine hüküm fıkrasına 4. bent olarak ’’Davacı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.uyarınca maktu 1.800 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine‘’ ifadelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.