muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11655, Karar No: 2018/4117, Tarih: 30.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11655 E.  ,  2018/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2016 tarih ve 2015/169-2016/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ithalat ve ihracatını yaptığını boru kelepçeleri için davalının faydalı model belgesi aldığının öğrenildiğini, davalı tarafın üretimini üstlendiği susturuculu kelepçelerin dünyanın sektördeki lider firmalarından Walraven isimli 70 yıllık Hollanda firmasının ürünlerinden farklı olmadığını, davalının kuruluşundan dahi yıllar öncesinden beri yaygın bir kullanıma sahip olduğunu, faydalı model belgesinin yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımadığını ileri sürerek davalıya ait TR 2008/05317 sayılı faydalı model belgesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin "titreşim ve sesi önleyen boru kelepçesinde yenilik" başlıklı başvurusunun 2008/05317 sayı ile 22.09.2008 tarihli bültende yayınlanarak herhangi bir itiraz gelmeyerek tescil edildiğini, müvekkilinin boru kelepçesini kendisinin icat ettiğini söylemediğini "titreşim ve sesi önleyen boru kelepçelerinde yenilik" yaparak boru kelepçelerinde geliştirme yaptığını, yenilik kriterlerine sahip olduğunu savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu 2008/05317 nolu faydalı modelin istemleri ile aynı amaç ve fonksiyonda olan ürünlerin yurtdışında faaliyet gösteren Erico firması tarafından 2007 yılında kamuoyuna sunulduğu bu nedenle faydalı modelin yeni olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tarafa ait 2008/05317 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, TPE kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Dava konusu 2008/05317 sayılı faydalı model belgesinde istemler kısmında “borudaki titreşimi sönümleyen ve ses izolasyonu sağlayan bahsedilen susturucu parça içinde oluşturulan en az bir

hava boşluğu (2.4) içermesi” buluşun özelliği olarak belirtilmiştir. Dosya kapsamında bulunan 16.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda, (2.4) nolu özelliğin -hava boşluğunun- tarifnamede belirtildiği gibi teknik anlamda susturucu özelliği yaratarak ses izolasyonu sağlaması mümkün olmadığından yenilik unsuru içermediği görüşü açıklanmıştır. Ancak, Dairemizin yerleşik kararlarında da ifade edildiği üzere faydalı model ile korunan, küçük ve faydalı buluş niteliğindeki yeniliklerdir. Faydalı model belgesi ile koruma sağlanan küçük buluşlarda için, sanayiye uygulanabilen patentler için zorunlu olan tekniğin bilinen durumunu aşma koşulu da öngörülmemiştir. Bu durumda, dava konusu faydalı model belgesi istemlerinde yer alan (2.4) nolu hava boşluğu özelliğinin, yukarıda bahsedildiği üzere dava konusu faydalı model belgesine konu ürün bakımından amaçlanan titreşim ve sesi önleyen boru kelepçesinde küçük buluş vasfına sahip olup olmadığı hususu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde tartışılıp değerlendirilmeksizin, bu hususta ek bir rapor ya da yeni bir heyet raporu alınmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8714, Karar No: 2011/10668, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8714 E.  ,  2011/10668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, 1926 doğumlu ... ve ... oğlu ...'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edildikten sonra incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3479, Karar No: 2018/12437, Tarih: 19.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3479 E.  ,  2018/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : Sanık ... hakkında:TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Azami hız sınırının 50 km/s olarak belirlendiği meskun mahal dışında, gündüz vakti açık havada, sanık ...’in idaresindeki ticari minibüs ile seyir yönünde DUR levhası bulunan dört yönlü kavşağa gelip, geçiş önceliğine uymayarak yolun karşı tarafına geçtiği esnada, seyrine göre sağından bu yol üzerinde seyir halinde olan sanık ...’nin idaresindeki otomobil ile çarpışmaları sonucu meydana gelen kazada;

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın seyir yönünde 100'er metre arayla "90 km/s", "70 km/s" ve "50 km/s" hız tahdidi levhalarının mevcut olduğu, olay yeri inceleme raporu formunda sanığın idaresindeki otomobilin hız göstergesinin "110 km/s" gösterdiğinin tespit edilmesi karşısında, 50 km/saat hız sınırı uygulaması olan yolda, idaresindeki otomobili, kaza mahalli için belirlenen yasal hız sınırının iki katını aşacak bir hızla sevk ve idare ettiği dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilemeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası sonucu cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hesaplanması suretiyle sonuç adli para cezasının da 19.000 TL yerine 18.875 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sevk ve idaresindeki arkasında okul taşıtı ibaresi bulunan, şoförle birlikte 17 yolcu taşıma kapasiteli minibüs içerisinde yolcu taşıma kapasitesinin iki katını aşacak şekilde öğrenci ve öğrenci olmayan 38 yolcu taşıdığı dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilemeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/4. maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4731, Karar No: 2016/5462, Tarih: 25.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4731 E.  ,  2016/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sıra Cetvelindeki Sıraya İtiraz

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sıra cetveline itiraz isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 16.01.2016 tarih, 2016/1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 26.02.2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.02.2016 gün 2016/1 sayılı Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (23.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli Daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 25.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10827, Karar No: 2025/5352, Tarih: 20.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/10827 E.  ,  2025/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2204 E., 2023/151 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 25.01.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun İlk Derece Mahkemesince araştırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1093, Karar No: 2024/7991, Tarih: 30.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1093 E.  ,  2024/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2063 E., 2023/2623 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1050 E., 2023/713 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Konya 3. Aile Mahkemesi'nin 2014/612 Esas, 2019/1553 Karar sayılı dosyadaki hükümde davalı tanıklarının yalan tanıklık yaptığını, davalı tanığı ...'nin davacıyı ve davacının tüm ailesini davacının oğlu ... ... vasıtası ile tanıdığını ifade

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Konya 3. Aile Mahkemesi'nin 2014/612 Esas, 2019/1553 Karar sayılı dosyadaki hükümde davalı tanıklarının yalan tanıklık yaptığını, davalı tanığı ...'nin davacıyı ve davacının tüm ailesini davacının oğlu ... ... vasıtası ile tanıdığını ifade

ettiğini, ardından taşınmazın devir tarihinde tapu müdürlüğünde davacının oğlu ... ...'u ile ...'u ... ile birlikte gördüğünü, yanlarına gittiğini ve orada bulunma sebeplerini sorduğunu, ...'ın da dava konusu taşınmazları satın almak üzere orada bulunduklarını ifade ettiğini, tam bu sırada yanlarına davacının geldiğini, hatta kendisini tanımadığını söylediğini, tanığın bu beyanının hükme esas alındığını, davacının taşınmazın devrinden haberdar olduğuna karar verildiğini, davacının oğlu ... ...'un taşınmazların devir tarihinden yaklaşık 8 yıl önce öldüğünü, davacının eşi ...'un %90 oranı ile engelli olduğunu, tekerlekli sandalye ile ancak nadiren sokağa çıkabildiğini, tapu devir tarihi olan 09.05.2014 tarihinde sağlık durumunun da iyi olmadığını, ...'un 11 ayrı taşınmazların tamamını davalı ...'a devredildiğini, bu taşınmazların tamamının davacının oğlu ... tarafından davalıya devredildiğini, vekaletnamenin verilme tarihi devir tarihinden yaklaşık 5 yıl önce olduğunu, devir işleminden ne davacının ne de eşi ...'in haberi bulunmadığını, omurilik felci geçirmiş ve yürüyemeyen bir kişinin gıda ticari işlerle iştigal edebilmesinin mümkün olmadığını, 1999 tarihinden bu yana çalışamadığını, davalı tanığı ... A.'nın devredilen taşınmazların davacıya ait olduğunu beyan ettiğini, taşınmazların davacıya ait değil, davacının eşi ...'a ait olduğunu, Engelli, yürüyemeyen bir kişinin ikamet ettiği taşınmazı hiçbir sebep yokken satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının ve eşinin ... ailesinden kimseyi tanımadığını, taşınmazların devri esnasında davacının ve eşinin herhangi bir ekonomik sıkıntısı olmadığını, davalının davacının ipoteğinin bulunduğu bankaya ödemiş olduğu herhangi bir ödemesi bulunmadığını iddia ederek Konya 3. Aile Mahkemesi 2014/612 Esas, 2019/1553 Karar, 22.10.2019 tarihli kararının iptali ile yargılamanın iadesine, davanın kabulü ile Konya ili, ... ilçesi, ... mahallesi 200 pafta, 19822 Ada, 7 parsel, 3.Kat, 11 numaralı bağımsız bölümde kaim taşınmazın tapusunun iptali ile yeniden diğer davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; yargılamanın iadesi talebinin kötü niyetli olduğunu, davalının davacıya ve eşine karşı açtığı ve Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2021/151 E sayılı dosyada görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasını akamete uğratma ve sürüncemede bırakma amacı taşıdığını, tanık dinlenilmesinin 12.05.2015 tarihinde yapıldığını, o tarihten beri tanığın beyanının davacı tarafından bilindiği halde tanık hakkında ecrimisil davasına kadar herhangi bir şikayette bulunulmadığını, tanık hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet bulunmadığını, tanığın beyanlarının gerçek olduğunu, tanığın her iki kardeşin isimlerini karıştırdığını, kasdettiği kişinin ... olduğunu, sadece tanık ...'in beyanları ile değil tüm tanık beyanlarının birlikte değerlendirilerek hüküm kurulduğunu, davanın tamamen dürüstlüğe aykırı olduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; geçirdiği omurilik felcinden dolayı oğlu ...'a geniş yetkiler veren vekaletname verdiğini, oğlunun verilen bu vekaletname yetkisini kötüye kullanarak üzerine kayıtlı 11 taşınmazı kendisinin ve davacının haberi olmaksızın davalı ...'a sattığını, haberleri olsaydı engel olacaklarını, oğluna ait bir şirketin banka borçları sebebiyle borçtan kat kat fazla olan tüm mal varlığını satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, devir sırasında ne kendisinin ne de davacının tapu müdürlüğünde bulunmadığını, devir tarihinde hiçbir

borcunun bulunmadığını, ekonomik sıkıntı yaşamadığını, tüm mal varlığını satsa bile kendi oturduğu evi satmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının da kendi müşterek konutlarının satışına onay vermesinin mümkün olmadığını, taşınmazların devredildiği tarihte çok ağır hastalık geçirdiğini, devir tarihine yakın bir tarihte hastanede ameliyat olduğunu, ne kendisinin ne de davacının, ne davalı tanığını ne de davalı ...'yı tanımadıklarını, davalı tanığı ...'in söylediği gibi gıda ticareti ile uğraşmadığını, 1999 yılından beri çalışmasının mümkün olmadığını, oğlu ...'in 18.05.2006 tarihinde vefat ettiğini, davalı ...'nın söylediği gibi taşınmazların satışı yönünden devir tarihine yakın bir icra takibi bulunmadığını, oğlu ...'in borcunun 11 taşınmazın değerinin çok çok altında olduğunu iddia ederek Konya 3. Aile Mahkemesi 2014/612 Esas, 2019/1553 Karar, 2210.2019 tarihli kararının iptali ile yargılamanın iadesine, davanın kabulü ile Konya ili, ... ilçesi, ... mahallesi 200 pafta, 19822 Ada, 7 parsel, 3.Kat, 11 numaralı bağımsız bölümde kaim taşınmazın tapusunun iptali ile yeniden diğer davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılamanın iadesi sebeplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 inci maddesinde tahdidi olarak sayılmış olduğu, davacı tarafından yalan tanıklık yapan tanıkların beyanının hükme esas alındığını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde "İfadesi karara esas alınan tanığın, karardan sonra yalan tanıklık yaptığının sabit olması." koşulunun arandığı ve somut olayda bu koşulun gerçekleşmediği gerekçesiyle davacının yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda özetle; delillerin toplanmadığını, davanın kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının eşine ve taşınmazı satın alan davalıya karşı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesi uyarınca tapu iptal tescil ve taşınmaza aile konutu şerhi konulması istemiyle dava açtığı, İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararı ile davanın kesin hüküm sebebiyle usulden reddine karar verildiği, Dairemizin 30.10.2020 tarih 2020/385 Esas, 2020/1260 Karar sayılı ilamıyla davalı tanık anlatımları doğrultusunda davacının evin ipotek borcu için davalı ...'ya satılmasından haberdar olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesindeki şartların oluşmadığı, açılan davanın esastan reddi gerektiği gerekçesiyle davacının istinafının reddine, davalı ...'ın istinaf talebinin ise kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 01.02.2021 tarih 2020/6918 Esas, 2021/811 Karar sayılı ilamıyla usul ve kanuna uygun bulunarak onandığı, bunun üzerine davacının yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu, tanıklar ..., ... ve davalı ... ... hakkında yalan tanıklık iddiası ile

başlatılan soruşturmada Konya C.Başsavcılığı'nın 23.03.2022 tarih 2021/35266 soruşturma dosyası ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının itirazı üzerine Konya 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarih 2022/1555 değişik iş dosyası ile davacının itirazı kesin olarak reddedildiği, tanık beyanlarının yalan olduğu kesin olarak ispat edilemediğinden davacının yargılamanın yenilenmesine yönelik talebinin reddinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanıkların yalan tanıklık yaptığına ilişkin deliller toplanmadan karar verildiğini, adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde karar verildiğini, Tanık ... T.'nin davacının oğlu olan ...'i tapuda gördüğünü iddia ettiği tarihten yaklaşın 8 sene önce öldüğünü, bu ifadeden bile tanığın yalan tanıklık yaptığının anlaşıldığını, davalı ...'in ise o tarihlerde ağır hasta olması nedeniyle tapuya gidebilmesine olanak bulunmadığını, yalan tanıklık nedeniyle yapılan suç duyurusu nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de diğer delillerin toplanmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, somut olayda yargılamanın yenilenmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 194 ücü maddesi, 6100 sayılı Kanun'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci ve 375 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.