muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3244, Karar No: 2007/2396, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/3244 E.  ,  2007/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (Alacaklı) Kobay Kemer ve Deri Aksesuar San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı (3.Kişi) Empati Çeyiz ve Tekstil Ür. Tic. ve San. Ltd. Şti., (Borçlu) Berfi Tekstil ve Çeyiz Ür. Tic.San. Ltd. Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Mersin 1.İcra Mahkemesinden verilen 17.10.2006 gün ve 455/819 sayılı hükmün davacı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri takibe konu alacak miktarı hacizli malın değerinden düşük olduğundan, takibe konu alacak miktarına göre 2.157.99.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 20.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1076, Karar No: 2018/4139, Tarih: 10.10.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1076 E.  ,  2018/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-Sanıklar .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanıklar Bedriye ve Barış hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ;

1-CMK'nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenler ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak ve hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan dosya kapsamında tanık sıfatı bulunan, 16.06.2010 tarihli olayda ...'dan, 17.06.2018 tarihinde ...'den, ...'tan, 21.06.2010 tarihinde ...'dan, ...'ndan ve ...'ten ele geçen maddelerin analizine ilişkin kriminal yada adli tıp raporlarının aslı yada onaylı örneğinin dosya arasında bulundurulmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA,

C-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde ;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan tanıklardan maddelerle ilgisi bulunduğuna veya diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiğine ilişkin, iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

10.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17046, Karar No: 2015/24222, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17046 E.  ,  2015/24222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/111-2014/211

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4,5 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33058, Karar No: 2019/15032, Tarih: 04.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/33058 E.  ,  2019/15032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 28 Şubat 2013 tarihli ve Esas 2013/212, Karar 2013/31 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 30/12/2016 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-42-16/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işl. Ş.(26.B-91-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2019 gün ve 2018/23682 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin askeri aracı hususi menfaatinde kullanmak suçundan sanık Asb.P.Üçvş. ... hakkındaki 2013/212 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 19 Nisan 2012 tarihli, 2012/64-60 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın 19 Mart 2010 tarihinde askeri aracı özel menfaatinde kullanmak suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nın 130/1, TCK’nin 62, 50/1-a ve 52’nci maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52000 TL’lik hazine zararından tenkis yapılarak, 10000 TL hazine zararı ile buna bağlı 594 TL nispi harcın sanıktan tazmin ve tahsiline karar verilmiş; bu hükmün, Askeri Yargıtay 2’nci Dairesinin 5 Aralık 2012 tarihli ve 2012/1446-1257 Esas ve Karar sayılı kararı ile, usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Askeri Mahkemece; bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda 28 Şubat 2013 tarihli, 2013/212-31 esas ve karar sayılı karar ile; sanığın, 19 Mart 2010 tarihinde askeri aracı özel menfaatinde kullanmak suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nin 130/1 ve TCK’nin 62’nci maddeleri uyarınca iki ay on beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın maaşı ve rütbesi göz önüne alındığında 52000 TL’lik hazine zararını ödemesi durumunda müzayakaya düşeceği değerlendirildiğinden Borçlar Kanunu’nun 44/2’nci maddesi uyarınca 42000 TL’lik kısmının tenkis edilerek geriye kalan 10000 TL hazine zararının yirmi eşit aylık taksitler halinde ödenmesi koşuluyla CMK’nin 231’inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 594 TL nispi harcın sanıktan tahsiline karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 9 Nisan 2013 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

4. CMK’nin 231’inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Aynı maddenin dokuzuncu fıkrası, “Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir.” hükmünü içermektedir.

5.Dosyanın incelenmesinde, CMK’nin 231’inci maddesinin açık hükümleri karşısında maddi zarar tamamen giderilmeden veya bu zararın tamamen giderilmesi koşuluna bağlanmadan askeri mahkemece tenkis yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin, ayrıca iddianamede suç konusunun savaş aracı olması nedeniyle ASCK’nin 130/2’nci maddesinin tatbiki talep edildiği halde bu konuda bir karar verilmemiş olmasının kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

6. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 28 Şubat 2013 tarihli, 2013/212-31 esas ve karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması...” istenilmek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/08/2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36. maddesinde belirtilen “Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar...Yargıtay’a gönderilir” hükmü uyarınca;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 28 Şubat 2013 tarihli ve Esas 2013/212, Karar 2013/31 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 04/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1966, Karar No: 2018/11746, Tarih: 30.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/1966 E.  ,  2018/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... hakkında yaralama ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar ... ve ...'ın eksik araştırmaya ve sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1214, Karar No: 2007/1505, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1214 E.  ,  2007/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 150 ada 38 parsel numaralı taşınmaza ait tapu kaydında “...” olarak yazılı bulunan baba isminin “...” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda;

Dava konusu taşınmaz 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... kızı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece yapılan araştırma sonucu adına tespit yapılan bu kişinin nüfusta kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. Tanık olarak da dinlenen ... kızı ...’ın beyanı ile taşınmazın bu kişiye ait olmadığı sabit olmuştur. Ne var ki; yanlışlığın giderilmesi mülkiyet naklini gerektirdiğinden, tapu iptali ve tescil davası açılması yerine tapuda isim düzeltilmesi yoluyla kayıt malikinin değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8863, Karar No: 2010/11017, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8863 E.  ,  2010/11017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1)Davalılardan Zehra Akkurt hakkında vergi borcu nedeniyle davacı idare tarafından yapılmış ödeme emri tebliği, haciz bildirisi gibi icra takip evraklarının asıllarının getirtilip dosya arasına konulması

2)Davalı ...’un borcunun bulunmadığına ilişkin olarak dosya arasına ibraz edilen Ankara Cumhuriyet Vergi Dairesi müdürlüğünün 03.11.2004 tarih 28615 sayılı yazının aslının adı geçen vergi dairesinden getirtilip dosya arasına konulması, ayrıca davalı ...’un davaya konu edilen vergi borcunu ödeyip ödemediğinin vergi dairesinden sorulması, alınacak cevabın evraka eklenmesi

3)Ankara 1.Vergi Mahkemesinin 2004/11 esas sayılı kararının bir örneğinin mahkemesinden getirtilip dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4811, Karar No: 2018/6699, Tarih: 26.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/4811 E.  ,  2018/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, babasından dolayı kesilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz ödeme nedeniyle borcunun bulunmadığının tespitine, eşinden dolayı bağlanan aylığından yapılan kesintilerin mevduata işletilen en yüksek faiz ile hesap ettirilerek ödenmesine

karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19331, Karar No: 2015/2839, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19331 E.  ,  2015/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21444, Karar No: 2024/20437, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21444 E.  ,  2024/20437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.06.2023

SAYISI : 2022/4188 E., 2023/859 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2022/4188 Esas, 2023/859 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2022/4188 Esas, 2023/859 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8874, Karar No: 2018/15121, Tarih: 25.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8874 E.  ,  2018/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapisten çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin "sonuç olarak sanığın 1580 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "sanığın neticeten 1500 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.