muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25521, Karar No: 2019/22426, Tarih: 04.12.2019

Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir. Açıklanan nedenle, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken alacakların dava dilekçesinde talep edilen miktarına dava tarihinden, ıslah dilekçesinde talep edilen miktarına ıslah tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İşe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. İşçinin işe başlatılmaması fesih niteliğinde olmakla, işverence gerçekleşen bu feshe bağlı olarak ihbar tazminatı ile süre yönünden şartları mevcutsa kıdem tazminatı ödenmelidir. Hesaplamalar işe başlatmama yoluyla gerçekleşen fesih tarihindeki ücret ve kıdem tazminatı tavanı gözetilerek yapılmalıdır. İşçiye geçersiz sayılan fesih sırasında kıdem ve ihbar tazminatı ödenmişse, dört aylık boşta geçen süre ilavesiyle son ücrete göre yeniden hesaplama yapılmalı ve daha önce ödenenler mahsup edilerek sonuca gidilmelidir. Bu açıklamalar karşısında, işe başlatılmadığı tarihteki ücrete göre hesaplanacak fark kıdem ve ihbar ile işe başlatmama tazminatları belirsizdir. Yine 4 aylık boşta geçen süre alacağının niteliği gereği başlangıçta belirlenemeyeceği, yargılama sırasında işveren tarafından sunulan kayıtlara göre inceleme yapılarak gerçek miktarının belirlenebileceği hususları da birlikte değerlendirildiğinde söz konusu alacak da belirsizdir.

3-Diğer yandan işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretlerine uygulanan faiz başlangıç tarihleri noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade başvurusunda işe alınmadığı taktirde işe başlatmama tazminatının ödenmesini talep etmiş olması durumunda; işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekmez ve işe başlatmama anından itibaren faiz hakkı doğar.

İşe iade başvurusunda boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakların ödenmesi talep edilmiş ise, başvuru ile birlikte işveren de temerrüde düşürülmüş sayılmalıdır. Sözü edilen ücret ve diğer hakların ödenmemesi durumunda başvuru tarihinden itibaren faiz hakkı doğar.

Somut olayda, davacı dava tarihinden önce davalı işverene 10.02.2014 tarihinde ihtarname göndermiş olup işe iade talebinde bulunarak gereğinin yapılmasını, boşta geçen 4 aylık süreye ait ücret ve tazminat tutarının ödenmesini talep etmiştir. İlgili alacaklar hakkında, yukarıda anlatılan durum da dikkate alınarak faiz işletilmelidir.

Somut olayda, davacı dava tarihinden önce davalı işverene 10.02.2014 tarihinde ihtarname göndermiş olup işe iade talebinde bulunarak gereğinin yapılmasını, boşta geçen 4 aylık süreye ait ücret ve tazminat tutarının ödenmesini talep etmiştir. İlgili alacaklar hakkında, yukarıda anlatılan durum da dikkate alınarak faiz işletilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2328, Karar No: 2018/1535, Tarih: 05.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2328 E.  ,  2018/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4326, Karar No: 2019/3402, Tarih: 06.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4326 E.  ,  2019/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 gün ve 2014/150-2015/129 sayılı kararı onayan Daire'nin 24/04/2017 gün ve 2015/13737-2017/2339 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden Reftek Yapı Ürünleri Tic. Ltd. Şti.’ne ait 2005/57073 ve 2005/57261 nolu "Reftek" ve "R-Tek" ibareli 1, 6, 7 ve 11 no’lu sınıf ürünleri içeren markaların şirket müdürleri ... ve ... tarafından ortaklar kurulu kararı olmaksızın davalı Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti.'ne muvazalı ve yetkisiz biçimde devredildiğini, diğer davalılar ... ve ...'ün ise, devir yapanlara yardımcı olduklarını, devir nedeniyle davacı şirket ile davacı şirketin hakim ortakları ... ile ...ın zarar gördüğünü ileri sürerek, marka devir sözleşmelerinin iptali ile, gerçek hak sahibi şirket olan Reftek Yapı Ürünleri Ticaret Ltd. Şti. adına tescilini, talebin kabul görmemesi halinde ise hükümsüzlüklerini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davanın, davacı Reftek Yapı Ürünleri Tic. Ltd. Şti.'nin yöneticileri olan davalılar ... ve ...'na karşı şirket ortakları ve şirket tarafından açılan bir sorumluluk davası niteliği de taşımasına, bu nitelikteki sorumluluk davasında davacı ve davalı şirket yöneticilerinin birlikte hareket ettiğinin ileri sürülmesine, bu durumda davalı Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. yöneticileri olan davalılar ... ve ...'na husumet yöneltilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince reddine, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar ..., ... ve Reftek Pro Kontrol Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti ve davalılar ... ve ...'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4454, Karar No: 2007/7058, Tarih: 19.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4454 E.  ,  2007/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENEMEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu .ada .. parsel sayılı taşınmazı ile .. ada ..parsel B Blok .. ve . nolu dairelerinin 9.2.2004 tarihli vekaletnameye istinaden davalı P..tarafından annesi olan davalı Şöhret'e "satış" suretiyle temlik edildiğini, ancak anılan vekaletnamenin sahte olduğunu ve bu vekaletnameyi davalıların el ve işbirliği içerisinde düzenlediklerini ileri sürüp, vekaletnamenin sahte olduğunun tespiti ile iptali,tapu iptali ve tescil ile maddi ve manevi tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar N..i Ö..endilerini ayrı ayrı vekille temsil ettirmişler ve davalı G. duruşmaya katılmış ise de, savunmada bulunmamışlar davalı A.de davaya yanıt vermemiştir.

Davalı Şöhret, çekişme konusu taşınmazları bedelini ödemek suretiyle satın aldığını beyan etmiştir.

Mahkemece, vekaletnamedeki imzanın davacının eli mahsulü olduğu ve sahte vekaletname olmadığı gerekçesiyle, davalı Şöhret yönünden subut bulmadığından diğer davalılar bakımından ise husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.6.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F.. A..ile temyiz edilen vekili Avukat A...D..vekili Avukat C..T.. geldiler temyiz edilen P..Y.. vekiline çıkarılan tebliğatın dosyadaki mevcut adresinee tebliğ edilemeden döndüğü ve gelmediği görüldü davetiye tebliğe rağmen diğer temyiz edilenler vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, sahtecilik hukuksal nedenine dayalı vekaletnamenin iptali, tapu iptali ve tescil, ve maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait ..ada . parsel sayılı taşınmazın 25.2.2004 tarihindeki ...ada. parsel B.Blok; .ve .nolu bağımsız bölümlerin ise 1.3.2004 tarihinde vekil aracılığıyla ve satış suretiyle davalı Ş..'e temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, beyaza atmış olduğu imzalı kağıtların davalılar tarafından elde edilerek vekaletname haline getirilip, kullanılmak suretiyle anılan temliklerin gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait ..ada . parsel sayılı taşınmazın 25.2.2004 tarihindeki ...ada. parsel B.Blok; .ve .nolu bağımsız bölümlerin ise 1.3.2004 tarihinde vekil aracılığıyla ve satış suretiyle davalı Ş..'e temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, beyaza atmış olduğu imzalı kağıtların davalılar tarafından elde edilerek vekaletname haline getirilip, kullanılmak suretiyle anılan temliklerin gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, 9.2.2004 tarihli vekaletname altındaki imzanın davacıya ait olduğuna dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2004/11949 hazırlık sayılı dosyasında yaptırılan inceleme sonucunda elde edilen 21.10.2004 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle verilen ve kesinleşen takipsizlik kararı hükme dayanak yapılarak davanın reddi cihetine gidildiği görülmektedir.Oysa, davacı vekaletnameyi oluşturan ilk ve devam eden sayfalarındaki imzanın kendisine ait olduğunu bildirmiş ve üzerinin davalılar tarafından doldurulduğunu ileri sürerek vekaletname haline getirilmek suretiyle temlikte kullanıldığını beyan etmiştir.

Ancak; mahkemece, ileri sürülen bu iddia üzerinde durulmamış, esasen davacının da kabul ettiği, imzanın kendisine ait olduğuna dair belge kabul edilerek neticeye gidilmiştir.

O halde, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu söylenemez.Diğer taraftan davacı, temlik tarihlerinden önce Tapu Sicil Müdürlüğüne keyfiyeti bildirerek, sahip olduğu taşınmazla ilgili olarak bir işlem yapılmaması yönünde 21.1.2004 tarihli dilekçe verdiğini ileri sürmüş,ancak mahkemece gerçekten de bu dilekçenin ilgili idareye intikal edip etmediği üzerinde durulmamış, bu konuda değerlendirilmemiştir.

Ayrıca, dosya kapsamında sahte işlemlerle ilgili olarak bir kısım davalılar hakkında ceza davalarının derdest bulunduğu izlenimi uyanmaktadır.Bunların dahi üzerinde açık bir şekilde durulmuş değildir.Bu hususta da araştırma yapılmamıştır..

Ayrıca, dosya kapsamında sahte işlemlerle ilgili olarak bir kısım davalılar hakkında ceza davalarının derdest bulunduğu izlenimi uyanmaktadır.Bunların dahi üzerinde açık bir şekilde durulmuş değildir.Bu hususta da araştırma yapılmamıştır..

Hal böyle olunca, öncelikle vakaletname aslının getirtilerek vekaletnamenin en son sayfasında bulunan " okudum"; kabul ettim" şeklindeki yazının kimin eli ürünü olduğu, davacıya mı yoksa davalı G... K...'yamı ait olduğunun belirlenmesi, ayrıca vekaletnamenin düzenlenme şekli ve içeriği itibariyle teamüllere ve resmiyete uygun olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla tespit ettirilmesi, anılan vekaletnamenin kullanıldığı yerlerin de ilgilerinden saptananak, o işlemlerle ilgili olarak bir ceza davası açılıp açılmadığının belirlenmesi, 21.1.2004 tarihli dilekçesinin akibetinin soruşturularak açıklığa kavuşturulması, tarafların tüm iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilerek keyfiyetin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere eksik tahkikatla yetinilerek hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34743, Karar No: 2017/2846, Tarih: 12.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34743 E.  ,  2017/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karsısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükümden TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1...3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve hükümde yer alan “5237 sayılı yasanın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” cümlesinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/130, Karar No: 2018/6275, Tarih: 04.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/130 E.  ,  2018/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen 6 ay hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 3600 TL yerine 5400TL olarak fazla tayini,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (3.) olarak numaralandırılan hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3600TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasının (4.) numaralı fıkrasının başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11867, Karar No: 2014/19102, Tarih: 05.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11867 E.  ,  2014/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/230-2014/91

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2013/230-2014/91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait hisseyi diğer davalıdan 06.08.2010 tarihinde noter yoluyla devir aldığını, aradan geçen zaman içinde ortaklar kurulunun devri onaylamadığını, 24.09.2012 tarihinde devrin onaylanması için ihtarname düzenlediklerini ileri sürerek, davalı şirkete ait hisselerin davacıya aidiyetinin tespitini, sicile tescilini talep ve dava etmiştir,

Davalılar vekili, davacının aralarında yaptıkları protokollere uymadığını, bu nedenle ortaklar kurulunun devri onaylamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6102 Sayılı TTK'nın 595/2. maddesi uyarınca devir için ortaklar kurulunun onayının şart olduğu, aksi halde devrin geçerli bulunmadığı, anılan hususun dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisselerinin davacıya ait olduğunun tespiti ve hisse devrinin sicile tescili istemine ilişkin olup, mahkemece 6102 Sayılı TTK'nın 595/2. maddesi uyarınca devir için ortaklar kurulu onayının şart olduğu, aksi halde devrin geçerli bulunmadığı, anılan hususun dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında 06.08.2010 tarihinde noter hisse devri yapılmış, davacı taraf 24.09.2012 tarihinde hisse devrinin ortaklar kurulu tarafından onaylanması için davalılara ihtarname tebliğ etmiş, işbu dava ise 05.09.2013 tarihinde açılmıştır. 6103 Sayılı TTK'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 3. maddesi, tarafların iradelerinden bağımsız olarak, kanunla düzenlenen hukuki ilişkilere, bunlar TTK'nın yürürlüğe girmesinden önce kurulmuş olsalar bile, TTK hükümleri uygulanır hükmünü haiz olup, bu kapsamda somut olaya mahkemece 6102 Sayılı TTK'nın tatbik edilmesi isabetli

ise de, aynı kanunun 595/7. maddesindeki başvurudan itibaren üç ay içinde genel kurul reddetmediği takdirde onay vermiş sayılır düzenlemesi karşısında, davacının 24.09.2012 tarihli başvurusu bu kapsamda değerlendirilip tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

ise de, aynı kanunun 595/7. maddesindeki başvurudan itibaren üç ay içinde genel kurul reddetmediği takdirde onay vermiş sayılır düzenlemesi karşısında, davacının 24.09.2012 tarihli başvurusu bu kapsamda değerlendirilip tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.