muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25042, Karar No: 2016/27056, Tarih: 13.12.2016

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada ... da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/...-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/...-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ücreti alacağı bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir. Mahkemece, bu alacak yönünden davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi dosya kapsamına göre isabetli görülmüştür.

Kıdem ve ihbar tazminatı alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri ve fesihten önce kendisine tanınması gereken ihbar süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6378, Karar No: 2011/8651, Tarih: 06.07.2011

9. Ceza Dairesi 2011/6378 E., 2011/8651 K.

**9. Ceza Dairesi 2011/6378 E., 2011/8651 K.**

**- ASKERİ TESİSLERİ TAHRİP ETME

- FİKRİ İÇTİMA

- KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

- PATLAYICI MADDE BULUNDURMA VE TAŞIMA TEMADİNİN KESİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 307 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 44 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 80 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 170 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 174 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup, kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Ka-nun'a aykırılık suçlarından mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye teşebbüs, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, kasten insan öldürme ve öldürmeye teşebbüs, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının sübutu kabul edilmiş, cezalan azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında maktul Osman'ı tasarlayarak ve canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan hüküm kurulurken uygulanan Kanun maddesinin TCK'nın 82/1-a, b maddesi yerine TCK'nın 81/1-a, b olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle (BOZULMASINA), bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 12. fıkrasının birinci bendindeki "81/1-a-b" ibaresinin çıkarılarak yerine "82/1-a-b" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- 14.09.2006 ve 09.09.2007 tarihli patlayıcı madde bulundurma, 12.05.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve askeri tesisleri tahrip etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

2- 14.09.2006 ve 09.09.2007 tarihli patlayıcı madde bulundurma, 12.05.2007 tarihli genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve askeri tesisleri tahrip etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Patlayıcı madde bulundurma ve taşıma suçunun temadi eden suçlardan olması ve temadinin sanığın patlayıcılarla yakalandığı tarihte kesildiğinin anlaşılması karşısında patlayıcı madde bulundurma ve taşıma suçlarından dolayı tek bir hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 14.09.2006 ve 09.09.2007 tarihînde sanığın koyduğu İddia ve kabul edilen patlayıcılar nedeni ile de ceza tayin edilmesi,

b) Sanığın da içinde bulunduğu grubun 12.05.2007 tarihinde ateş etmesi suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi, askeri binalarda zarar meydana gelmesi ve iki askerin yaralanması ile sonuçlanan olayda hukuki anlamda bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın TCK'nın 44. maddesi hükmü karşısında daha ağır cezayı gerektiren kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca TCK'nın 170/1 ve 307/1. maddeleri uyarınca da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 06.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4073, Karar No: 2012/10250, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4073 E.  ,  2012/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20302, Karar No: 2016/2037, Tarih: 09.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20302 E.  ,  2016/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.02.2016 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve ve karşı taraf davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı 06.11.2006 doğumlu müşterek çocuk ...'nun velayetinin değiştirilerek tarafına verilmesini talep etmiş, mahkemece bu talep reddedilmiştir.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, velayeti babaya verilen müşterek çocuğun hafta içi anne yanında, hafta sonu ise baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durum velayet görev ve sorumluluğun örtülü olarak devri anlamına gelir. Ayrıca mahkemece alınan uzman raporu ve çocuğun görüşüde dikkate alındığından velayetin değiştirilmesine ilişkin talebin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1.350.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.02.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6474, Karar No: 2016/4535, Tarih: 13.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6474 E.  ,  2016/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVACI : ... Vek. Av. ...

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVADA DAVALI : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada (2010/88 E.) ... 2010/76, birleşen davada (2010/128 E.) ise aynı Müdürlüğün 2010/81 Esas sayılı dosyalarından düzenlenen sıra cetvellerinde, müvekkili ile aynı hacze iştirak derecesine dahil edilen davalının alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkilinin dava dışı borçlunun kefili iken, borcunu ödemek zorunda kaldığını, bu alacağın tahsili için takibe giriştiklerini, bu aşamada borçlunun mal kaçırma girişimlerinde bulunduğunu, davalının takibini hızlandırarak, alacaklarını almalarını engellemeye çalıştığını ileri sürerek, davalının sıra cetvellerinden çıkartılmasına ve bedelin müvekkiline ait takip dosyası ile...sayılı dosyası arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkilinin verdiği ödünç para nedeniyle alacaklı olduğunu, borçlu aleyhinde çok sayıda takip yapıldığı söylentisi çıkınca, alacağın tahsili için girişimde bulunduklarını, sıra cetvelinde yer alan ve kendisine pay düşen ...adlı kişiye davacı ile adı geçenin vekillerinin aynı olması sebebiyle dava açılmadığını, tebligatların köye aynı gün yapıldığını ve hızlandırılmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 27.10.2011 tarih ve .... sayılı ilamıyla; birleşen davaya yönelik temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, asıl davada ise davacı vekili dilekçesinde, satış bedelinin müvekkiline ait takip dosyası ile ... sayılı dosyası arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmekle, bu dosyaya garameten düşecek pay kadarını istemediğini kabul ettiği, davacı yanın, taraf olmadığı bir dosyaya pay ayrılmasını istemek bakımından aktif dava ehliyeti bulunmadığından, anılan dosyaya pay ayrılmaması doğru ise de, davacıya talebinden fazla hak bahşedecek şekilde, diğer dosyaya isabet eden payın da verilmesinin doğru olmadığı, bu durumda mahkemece, istemle sınırlı olarak, davacının bildirdiği dosya ile garame yapılmışcasına payların hesaplanması, kendisine isabet eden payın davacıya, diğer dosyaya isabet eden payın da davalıya verilmesine dair hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

../..

S.2.

../..

S.2.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda birleşen dava yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, asıl davada ise ... sayılı takip dosyası kapsamında hazırlanmış bulunan 01.03.2010 tarihli sıra cetvelinin 3. sırasında davalıya ayrılmış olan payın, ... sayılı takip dosyasının alacaklısı olan davacıya ayrılmış bulunan 1. sırasına, davacının sırası itibariyle hissesine düşecek pay kadarı ile davacıya ödenmesine, bakiye kısmın kalması halinde davalıya ödenmesine dair verilen karar, asıl davada davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.09.2014 tarih ve .... sayılı ilamıyla asıl davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden rapor alınıp tarafların garame paylarının hesaplanması ve bu hesaplama doğrultusunda yukarıda açıklanan ilkeye uygun olarak eda hükmü kurulması gerekirken, hükmün gerekçe bölümünde Dairemiz bozma ilamının yazılması ile yetinilmesi, hüküm bölümünde de infazı mümkün olmayacak şekilde gerekçenin aynen tekrar edilmesi suretiyle hüküm kurulmasının, HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı olduğu, bozma nedenine göre, asıl davada davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre; 11.303,73 TL'nin davacıya ödenmesi gerektiği belirtilerek, birleşen dosyanın bozma ilamı ile kesinleştiğinden hüküm tesisine yer olmadığına, asıl davanın kısmen kabulü ile ... sayılı takip dosyası kapsamında hazırlanmış 01.03.2010 tarihli sıra cetveline konu 11.303,73 TL'den oluşan alacağın davacıya ödenmesine, bakiye 2.701,37 TL'nin davalıya iadesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, temyiz edenin sıfatına ve kısmen kabul denmesine rağmen davacı talebinin tümden kabul edilmiş olmasına göre, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.