muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17485, Karar No: 2025/5779, Tarih: 20.05.2025

Dosyalar kapsamına göre; adli kolluk görevlilerinin 19.01.2022 tarihinde ... ... ve inceleme dışı diğer sanık...'dan uyuşturucu madde satın alması üzerine ...'nin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediğinin belirlendiği ve bu suçun delilin elde edildiği, ancak, adli kolluk görevlisinin 21.01.2022 tarihinde ikinci kez aldığı ve farklı soruşturma kapsamında, farklı adli kolluk görevlisince farklı yer ve zamanda ele geçirdiği uyuşturucu maddeyi, ...'nin, ilk satıştan sonra temin ettiğinin ayrıca delillendirildiği, dolayısıyla ikinci güven alımının ayrı suç oluşturduğu ve suç tarihlerine göre de 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede,

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/198 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 21.01.2022, iddianame düzenleme tarihinin ise 23.05.2022 olduğu; Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/373 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihlerinin 15.12.2021 ve 19.01.2022, iddianame düzenleme tarihinin 14.06.2022 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı ve anılan iki dosyada da ...'nin üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç tarihlerine göre bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı ise de; Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/266 Karar sayılı mahkûmiyet kararının evvelce 30.06.2022 tarihinde kesinleştiği ve mahsup konusu yapılabileceği anlaşıldığından, Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'ne yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiş ancak, Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/373 Esas, 2022/285 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebi ise yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KISMEN KABULÜNE,

B. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KISMEN KABULÜNE,

B. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

C. Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/373 Esas, 2022/285 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının B fıkrasının 3., 4., 5., 6. ve 7. Bendlerinin hükümden çıkarılarak yerine sırasıyla;

"3-...'nin incelemeye konu 19.01.2022 tarihli eylemini ve Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararına konu 21.01.2022 tarihli eylemini suç tarihlerine göre zincirleme şeklinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca, takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak, ...'nin 12 YIL 6 AY HAPİS ve 1250 TAM GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

4-...'nin suç tarihlerinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 8 YIL 4 AY HAPİS VE 833 TAM GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

5-...'nin duruşmalarda mahkeme heyetine karşı saygılı tutumu, geçmişi ve sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları ile cezanın fail üzerinde göstereceği olası etkileri ... lehine hafifletici sebep kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında oranında indirim yapılarak 6 YIL 11 AY 10 GÜN HAPİS VE 694 TAM GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

6-...'nin ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına esas 1 tam gün karşılığı takdiren 20,00-TL üzerinden hesap edilerek, ...'nin 694 tam gün karşılı olarak TOPLAM 13.880,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ...'ye verilen adli para cezasının, ...'nin ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer aylık taksitler halinde toplam 24 eşit taksit halinde...'den tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapılamadı)

7-...'nin neticeten 6 YIL 11 AY 10 GÜN HAPİS VE VE 13.880,00-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sonuç cezadan evvelce kesinleşen Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00-TL adli para cezasının mahsubu ile 1 YIL 4 AY 20 GÜN HAPİS VE 2.780,00-TL ADLİ PARA CEZASI FARK CEZANIN İNFAZINA" şeklindeki ibare eklenmek suretiyle DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemelerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4837, Karar No: 2016/2545, Tarih: 24.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4837 E.  ,  2016/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/211-2014/109

DAVACILAR : 1-Ş.. K.., 2-M.. K..

VEK.AV.A..İ... G...

DAVALILAR : 1-T..., 2-M... E... VEK.AV.F... Y..., 3-M.. Ö.. VEK.AV.N... K...

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerine ait buğday ekili ve zeytin ağaçlarının bulunduğu tarlaların 09/07/2008 tarihinde enerji nakil hattından kaynaklanan yangın nedeniyle zarar gördüğünü, oluşan zarardan dolayı davalıların sorumluluğunun bulunduğunu, delil tespiti neticesinde zararın belirlendiğini, ayrıca yoksun kalınan karın hesaplanmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 7.605,00 TL zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf vekilleri; olay nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; enerji nakil hattında iletkenlerde erime ve erime kalıntılarına ilişkin herhangi bir tespitin yapılmadığı, ayrıca kumru kuşunun kısa devreye sebebiyet verebilmesi için ayaklarının veya kanatlarının en açık durumda iki faza aynı anda temas etmesi gerektiği, bu kuşun özelliğinden dolayı fiziki olarak iki faza aynı anda temas etmesinin mümkün olmayacağı ve illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Somut olayda; olay yeri inceleme tutanağına göre enerji nakil hattına konan kuşun elektrik çarpılması nedeniyle yanarak düştüğü alandaki kuru otlarla teması neticesinde yangın çıktığı, mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda; hatta konan kuşun kısa devreye neden olması sonucu oluşan arktan yanarak kuru otların üzerine düşmesiyle yangına sebebiyet verdiği, keşif sonrası alınan raporda da aynı görüşün benimsendiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; hatta konan kumru kuşunun kanat açıklığının kısa devreye sebebiyet vermeyeceği, hat üzerinde yangın çıkaracak aykırı bir durumun tespit edilemediğini belirtildiği görülmektedir.

Bu şekilde; enerji nakil hatlarının olay yerinde varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığı, elektrik çarpması nedeniyle yanan kuşun kuru otları tutuşturması sonucunda yangına ve zarara sebebiyet verildiği anlaşıldığından dava konusu somut olayda kusursuz sorumluluk ilkesinin uygulanması gerekir.

O halde; mahkemece önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifeti ile kusursuz sorumluluk ilkesi gereği, olayın meydana gelmesi sonucunda ortaya çıkan zarar ile davalıların faaliyeti arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilerek davacı tarafın itirazlarını karşılayacak şekilde rapor alınarak kusur durumlarının tereddüde yer vermeyecek şekilde tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32132, Karar No: 2016/18252, Tarih: 20.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32132 E.  ,  2016/18252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, yol ücreti, yemek ücreti, kıyafet ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeye ait ... Spor Kulübünde 02.03.2005-31.01.2010 tarihleri arasında çalıştığını, bu süre içinde ücretlerinin zaman zaman spor kulübünden zaman zaman da belediye spor kulübü iktisadi işletmesinden yatırıldığını, son 12-13 aydır müvekkili ile birlikte birçok çalışana ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Başkanlığı vekili, davacının çalışanları olmadığını, beyanla taraf sıfatları bulunmadığını savunarak, husumet ile zamanaşımı da dahil olmakla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... Başkanlığı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.12.2012 tarih, 2012/37113 Esas, 2012/43911 Karar sayılı kararı ile, “Dosya içeriğine göre davacı ücretlerin yaklaşık 13 aydır yatırılmadığını belirterek, ücret alacağı isteminde bulunmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda istek gibi hesaplama yapılarak ücret alacağı kabul edilmiştir. Ancak davalı ... Başkanlığı temyiz aşamasında, ücretin davacının banka hesabına yatırıldığını, banka kayıtlarının araştırılmadığını savunmuştur. Davalı ile ilgili emsal geçen dosyalarda, banka yolu ile yapılan ödemeler, ücret alacağından mahsup edilmiştir (Dairemizin 2012/5519 Esasında incelenen dosya). Bu nedenle davacı adına ücret ödenmesi için açılan banka hesabı araştırılarak, bu hesaba hesaplanan dönemle ilgili yatırılan ücret olup olmadığı, varsa mahsubu gerekip gerekmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile ücret alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya direnilmiştir.

Mahkemenin direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nun 25.03.2015 tarih, 2013/9-1995 Esas, 2015/1075 Karar sayılı kararı ile, “Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı ve davalı ... Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi gerekmektedir.

Aynı yasanın 298 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir.

Belirtmek gerekir ki, hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişmesi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince başlı başına bir bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta; yerel mahkemece tefhim edilen kısa kararda brüt 16.082,31 TL ücret alacağına hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında brüt 17.445,89 TL ücret alacağına hükmedildiği, bu durumun tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrası) çelişkili olmasına sebep olduğu anlaşılmakla, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta; yerel mahkemece tefhim edilen kısa kararda brüt 16.082,31 TL ücret alacağına hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında brüt 17.445,89 TL ücret alacağına hükmedildiği, bu durumun tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrası) çelişkili olmasına sebep olduğu anlaşılmakla, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2788, Karar No: 2021/9786, Tarih: 01.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2788 E.  ,  2021/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Arnavutluk'da ki HES ve baraj inşaatı işinde "topograf" olarak 2.500,00 EURO net maaş, 106,00 EURO çocuk yardımı ve günde üç öğün yemek, servis ve kalacak yer temini karşılığında 04.04.2016-30.06.2017 tarihleri arasında çalıştığını, normal mesainin 07.00-20.00 arası olduğunu ancak davacının haftanın yedi günü, hafta tatilleri, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil çalıştığını, bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılığı ücretinin ödenmediğini, 2017 Nisan, Mayıs ve Haziran ayı ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, buna rağmen kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödenmediğini, pasaportunun ve aylık ücretlerinin verilmeyeceği baskısı altında ve işçilik alacaklarının ödeneceği vaadiyle davacıdan istifa ettiğine dair dilekçe alındığını, bir takım belgelerin imzalatıldığını, ancak söz konusu belgeler karşılığında davacıya herhangi bir para ödenmediğini, davalıların ihtarname ile temerrüde düşürüldüğünü iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, yetki itirazında bulunduklarını, davacı ile anlaşmak suretiyle iş sözleşmesinin sona erdiğini, tüm haklarının verildiğini, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının aldığını beyan ettiği ücretin gerçeği yansıtmadığını, ücretinin sözleşmede kararlaştırılan ücret olduğunu, iddia ettiği çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, işyerinde kural olarak fazla mesai yapılmadığını, yapıldı ise karşılığı ücretlerin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, bordroların ihtirazi kayıt olmaksızın imzalandığını, haftada en az bir gün izin kullandığını, dini ve milli bayramlarda kesinlikle çalışma yapılmadığını, imzalı puantaj cetvellerinden anlaşılacağını, resmi tatillerde de çalışma olmadığını, çalışma oldu ise bordrolarda tahakkuk yapılarak karşılığı ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının, müvekkili şirket yanında iddia ettiği tarihler arasında çalışmadığını, aralarında sözleşme imzalanmadığını, maaş ödemesi yapılmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında hiçbir hukuki bağ bulunmadığını, davacının işyeri sicil dosyası dahil hiçbir evrakın müvekkili şirkette bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusu yasal süresinde olmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352/1 maddesi gereğince reddine, davalı ... A.Ş. ile davacı tarafın istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı ... A.Ş. Temyizi Bakımından;

Her ne kadar davalı vekili davanın esasına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurmuş ise de, davalının İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurusu süresinden olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin reddine karar verildiği anlaşıldığından temyiz kanun yoluna başvurmasında hukuki yararı bulunmamaktadır.

Bu itibarla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından da kıyasen uygulanacak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346'ncı maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.Yukarıda yazılı sebeplerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı ... A.Ş. Temyizi Bakımından;

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.