muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1266, Karar No: 2014/6719, Tarih: 15.05.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın İcra Müdür yardımcılığı görevini yaptığı Ankara 30. İcra Müdürlüğünde öğle arasında Uyap işlemlerini yapan katılan Avukatın yanağını okşama ve yanağından öpmesi şeklinde sübut bulan olayda, mağdure hakkında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 19.01.2012 günlü raporda travma sonrası stres bozukluğu tanısı ile ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 102/5. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, sanık tarafından işlenen ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen dokunma şeklindeki bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu, olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkacak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması ve yine sanığın ani hareketiyle gerçekleşen eylemde kamu görevinin sağladığı otoritenin kullanılması ve bu suretle direncin kırılması söz konusu olmadığı gibi hizmet ilişkisi kavramı ile failin yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdure üzerindeki işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi sosyal haklarını belirleme yetkisine haiz olmanın vermiş olduğu nüfuzun kastedilmesi ve somut olayda mağdure ile sanık arasında bu şekilde bir hiyerarşik ilişkinin de olmadığı göz önüne alınarak, sanık hakkında TCK.nın 102/3-b maddesinin uygulanaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 15.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 15.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

TCK.nın 102. maddesinde cinsel saldırı suçu düzenlenmekte olup TCK.nın 102/3-b maddesinde de suçun nitelikli hallerine yer verilmiştir. Bu kapsamda 102/3-b maddesinde suçun "Kamu görevlisinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle" gerçekleştirmesi halinde cezanın yarı oranında artırılacağı belirtilmiştir. Nüfuz kelime anlamı itibariyle söz geçirme, güçlü olma, erk anlamına gelmektedir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için sanığın kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin verdiği nüfuzun kötüye kullanılması aranılmaktadır. Başka bir deyişle sanığın kamu görevi veya hizmet ilişkisinin verdiği statü, güç ve etkileme kabiliyetini mağdur üzerinde kullanarak eylemini gerçekleştirmesi gerekmektedir.

Dairemizin sayın çoğunluğu ani bir hareketle gerçekleşen olayda kamu görevinin sağladığı otoritenin kullanılması ve bu surette direncin kırılması söz konusu olmadığından maddedeki artırım nedeninin uygulanmayacağını kabul etmektedir. Ancak bu isabetli bir görüş değildir. Olay icra müdürlüğünde gerçekleşmiştir. Sanık kamu görevlisi sıfatıyla icra müdür yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Mağdure avukat sıfatıyla dosya incelerken sanık eylemini gerçekleştirmiştir. Sanık öğle arası olmasına rağmen mağdurenin çalışmasına müsaade ederek yalnız kalmasını sağlayıp, yanına gelip basit cinsel saldırı eylemlerini yapmıştır. Sanığın konumundan istifade etmesi veya suistimal etmesi suçun işlenmesini kolaylaştırmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık hakkında 102/3-b maddesinin uygulanması gerektiği ve bunu uygulayan yerel mahkeme kararının da yerinde olduğu kanaatinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/9403, Karar No: 2017/669, Tarih: 21.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9403 E.  ,  2017/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun işlenmesi sırasında, katılanın evine girdikten sonra kapıyı kilitleyip anahtarı cebine koyarak katılanın evden çıkmasını engelleyen sanık hakkında, zamanaşımı süresi içinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden işlem yapılması, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi, olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14605, Karar No: 2013/12000, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14605 E.  ,  2013/12000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, 18.01.2007 günlü Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesine aykırılıktan doğan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2346, Karar No: 2007/3805, Tarih: 12.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2346 E.  ,  2007/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Tayini

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* velayet davasında davacı baba ile küçük arasında menfaat çatışması bulunmamasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

oybirliğiyle karar verildi.12.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/35410, Karar No: 2016/14179, Tarih: 02.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/35410 E.  ,  2016/14179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı, davalılar ve feri müdahil avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'tan ... konutları 2. Etaptan konut satın aldığını, diğer davalı bankadan da kredi kullandığını, süresinde teslim edilmediği gibi, eksik ve ayıplarının bulunduğunu ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 7.300 TL. Kira kaybı ile 1.000 TL. Bedel indiriminin faizi ile müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.346 TL. kira alacağının yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer talebin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile, 3.346 TL.nın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda; davalı banka hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine karar verildiği açıklanmış olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış bulunmaktadır.

.... Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. Bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27037, Karar No: 2022/4374, Tarih: 14.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/27037 E.  ,  2022/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarih ve 2019/254 - 2020/110 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın eşi Asım Yıldırım hakkında şüpheli sıfatıyla yürütülen dosya kapsamında sanığın eşinin firari olmasının ve bu şahıs ile ilgili delillerin, sanık yönünden delil yahut örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği

ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair temyiz taleplerinin reddine;

Ancak,

1- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2. maddesi”nin gösterilmesi,

2- İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin sanığın örgüte yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "09/11/2014" yerine "24/08/2016 ve öncesi" olarak gösterilmesi,

2- İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin sanığın örgüte yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "09/11/2014" yerine "24/08/2016 ve öncesi" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki hükmün 1. fıkrasındaki "TCK'nun 220/7. maddesi delaletiyle 314/2" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2" ibaresinin eklenmesi, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi karar başlıklarının suç tarihi bölümünden "24/08/2016 ve öncesi" ibarelerinin çıkartılarak yerine ayrı ayrı "09/11/2014" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/75, Karar No: 2018/6168, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/75 E.  ,  2018/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/275, Karar No: 2010/10565, Tarih: 20.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/275 E.  ,  2010/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2008/32-2008/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Vakıfbank Kırşehir Şubesi' nin 02048289 hesap numarasına ait 6 adet ...Gıda Tekstil Yem. Hay. Nak. Pet. Ür. Paz. Ltd. Şti.'nin keşide ettiği çekleri müvekkilinin ciro yoluyla teslim alıp, bankaya ibraz etmişse de karşılığının olmadığını, bunun üzerine icra takibine girişildiğini, bu aşamada keşidecisi şirketin ... Ltd. Şti.olmasına karşın çek yapraklarının ....... Ltd. Şti. Olarak basıldığını öğrendiğini, böylece davalı bankanın hukuken var olmayan bir şirket adına çek yaprağı bastırdığının anlaşıldığını, 3167 sayılı Yasanın 3.maddesine göre çek yapraklarının basımından bankanın sorumlu olduğunu, davalı bankanın bu hatası nedeniyle müvekkilinin zarara uğratıldığını belirterek, fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla (6.000) YTL' nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, çeklerin üzerinde net bir şekilde Bereketli ... Ltd. Şti.'nin kaşesi bulunup şirket yetkililerince imzalandığı, üstelik çekte keşidecinin imzasının yeterli olup, ayrıca keşidecinin ad ve soyadının veya şirket ünvanının açık yazılmasının zorunlu unsur olmadığını, davacı tarafından alınan ihtiyati haciz kararı ve icra takibi ile oluşan sonuçla banka eylemi arasındaki illiyet bağının kesildiğini, davacının tüm yasal yolları tüketmeden dava açamayacağını, oluşan sonucun davacının kusuruyla gerçekleştiğini, dava konusu somut olayda bastırılan çek karnelerinin gerçekte var olan bir şirket için bastırılmış olduğunu, çek hesabının ... Ltd. Şti. hesabı olduğu ve şirket kaşesinin yer aldığını, Maliye Bakanlığı kayıtları esas alınarak çek basımının yasal zorunluluk olup, Maliye Bakanlığı kayıtlarını esas olan bankanın kusurunun bulunmadığını, davacıya banka tarafından her çek yaprağı için sorumlu olduğu tutarların ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre, çekler üzerinde bankaca hesap sahibi ".... Ltd. Şti." gösterilmiş ise de dava dışı... Ltd. Şti.'nin kaşesi ve kaşe üzerinde de imzasının bulunduğu, çeklerin ciro silsilesi ile davacı uhdesine geçtiği ve davacının ...Ltd. Şti. aleyhine takip yaptığı, TTK' nun 692/6.maddesi uyarınca çekte keşidecinin imzasının bulunmasının yeterli olup ad ve soyadının veya şirket ünvanının açıkça yazılması hususunda yasal zorunluluk bulunmadığı, bankanın çek üzerindeki keşidecinin ünvanını eksik yazması ile meydana geldiği iddia edilen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14213, Karar No: 2011/21177, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14213 E.  ,  2011/21177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, harici ...... alım satım devir sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olduğundan, davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4781, Karar No: 2010/10871, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4781 E.  ,  2010/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.