muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16514, Karar No: 2015/4438, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16514 E.  ,  2015/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nin tüm, davalı S.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle sonlandırdığını bildirerek kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “2” ve “4” numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine;

“2-Alınması gerekli 845,93 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 24,30 TL ve 211,50 TL ıslah harcı toplamı 235,80 TL'nin mahsubu ile bakiye 610,13 TL harcın davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacı tarafça peşin yatırılan 24,30 TL başvuru, 24,30 TL nispi, 3,75 TL vekalet harcı olmak üzere 52,35 TL harç ve 211,50 TL ıslah harcı toplamı 263,85 TL harcın davalı şirketten, bilirkişi ücreti 200,00 TL, tebligat ve posta gideri 127,70 TL olmak üzere toplam 327,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ne yükletilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2833, Karar No: 2019/15281, Tarih: 02.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2833 E.  ,  2019/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 622 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, diğer taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 622 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve dava konusu 634 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Mahkemece dava konusu 621 ve 623 parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş ise de; dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının murisi...’un da malik olduğu taşınmazların davalı idare tarafından 1982 yılında ... ... Merkezi ve Sosyal Tesisleri olarak kamulaştırıldığı, ... adına kamulaştırma evrakının noter yoluyla tebliğe çıkartıldığı, 30.01.1984 ve 27.04.1983 tarihlerinde “...imzasına” şerhiyle tebliğ edildiği, Tebligat Kanunu’nun 21/1 maddesinde (Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak ...haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.) hükmü gereğince adreste bulunmama nedeni açıklanmadığı gibi en yakın komşu veya yakına da haber verilmediği anlaşılmakla yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar.

Yukarıda açıklandığı üzere kamulaştırma işleminin davacıya usulüne uygun tebliğ edilmediği gözetildiğinde tamamlanmış bir kamulaştırma işleminden söz edilemez. Bu durumda fiilen el atılan 621 ve 623 parsel sayılı taşınmazlarda davacının tazminat talebinde bulunma hakkının olduğu nazara alınarak işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Yukarıda açıklandığı üzere kamulaştırma işleminin davacıya usulüne uygun tebliğ edilmediği gözetildiğinde tamamlanmış bir kamulaştırma işleminden söz edilemez. Bu durumda fiilen el atılan 621 ve 623 parsel sayılı taşınmazlarda davacının tazminat talebinde bulunma hakkının olduğu nazara alınarak işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

2-Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak talep edilen tazminat miktarı 10.000-TL olduğu ve davacı tarafından ıslah yapılmadığı halde, talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5957, Karar No: 2024/12815, Tarih: 05.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5957 E.  ,  2024/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi hükümlerinin uygulanmadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye kısmi uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7947, Karar No: 2016/10181, Tarih: 03.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7947 E.  ,  2016/10181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın evinde yapılan aramada ele geçen maddenin Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü'nün 24.11.2010 tarihli yazısında saf civa olduğunun, “tehlikeli kimyasal sınıfına” girdiğinin yine ... Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı'nın 03.01.2011 günlü görüş yazısında zehirleyici özelligi olduğunun belirtilmiş olması karşısında; sanığın eyleminin TCK.nun 174/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11781, Karar No: 2014/2071, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11781 E.  ,  2014/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/225191

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykın davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfıyat Tic. Ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığının 02/08/2008 tarihli ve 492700 sıra nolu idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2012/1218-1218 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17/06/2013 gün ve 38639 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2013 gün ve KYB. 2013/225191 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli idareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 02/08/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idarî para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idarî yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 gün ve 2012/1218 D. İş Esas-2012/1218 D. İş Karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15099, Karar No: 2015/1355, Tarih: 26.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15099 E.  ,  2015/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/862-2014/428

Uyuşmazlık, TMK 197/3.madde uyarınca anne baba ve çocuklar arasındaki şahsi ilişki tesisi talebi ve nafaka talebinden ibarettir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18870, Karar No: 2016/14315, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18870 E.  ,  2016/14315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13686, Karar No: 2017/6066, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13686 E.  ,  2017/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/09/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalılardan ...'nın temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ... Tarafçı'nın "Gerçek" gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürü, diğer davalı ...'in de bu gazetenin köşe yazarlarından olduğunu, adı geçen gazetede davacıyı karalamaya yönelik 14/03/2012 ve 19/03/2012 tarihlerinde haberler yapıldığını; yine 28/06/2013 tarihinde daha ileri giderek davalılardan ...'in "Yolsuzluk Ne Olacak?" başlıklı bir yazı kaleme aldığını, bu yazının amacının eleştiri değil davacıyı karalamak olduğunu, yazı nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek uğranılan manevi zararının müştereken ve müteselsilen davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı hakkında yapılan haberlerin eleştiri sınırlarının dışına çıktığı, görünür gerçeklik ile herhangi bir uyumunun bulunmadığı dolayıyla davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yayın tarihinde yürürlükte bulunan 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalılardan ... gazetenin yazı işleri müdürü olup, 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmamaktadır.

Bu haliyle, mahkemece davalılardan ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, adı geçen davalı yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;