muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27591, Karar No: 2019/6480, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/27591 E.  ,  2019/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 6325 ada 207 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, uzak bir bölgeden ve eski tarihli taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen 5.931,00 m² ve A harfi ile gösterilen 13.518,25 m²'lik kısımların konumu, geometrik durumu, yüzölçümü ve kamulaştırmanın amacı nazara alınarak bu bölümlerde değer azalışı olup olmayacağı yönünde değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen 5.931,00 m² ve A harfi ile gösterilen 13.518,25 m²'lik kısımların konumu, geometrik durumu, yüzölçümü ve kamulaştırmanın amacı nazara alınarak bu bölümlerde değer azalışı olup olmayacağı yönünde değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kıymet takdir raporunda taşınmaz üzerinde bulunduğu tespit edilen 5 yaşında 606 adet elma ve 5 yaşında 63 adet nar ağaçları ile sera bedeli hesaplandığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi açıklanmadan bu bedellerin hesaplamaya dahil edilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6463, Karar No: 2013/6262, Tarih: 10.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6463 E.  ,  2013/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dairemiz'in ....06.2013 tarihli geri çevirme kararının birinci bendi yerine getirilmeden dosyanın tekrar temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas,1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü asıl ve birleşen davalar yönünden temyiz eden asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, hem asıl hem de birleşen dava için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gerekirken sadece tek dava için temyiz harcı yatırıldığı, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca her iki dava için ayrı ayrı temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, her iki dava için temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi dava için temyiz harcı yatırılmadığına ilişkin davacı vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra temyiz harcı yatırılmayan dava yönünden temyiz harcı yatırılması için davacı vekiline HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16064, Karar No: 2025/1746, Tarih: 11.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16064 E.  ,  2025/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/275 E., 2024/253 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/506 E., 2024/70 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 17.01.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kaza sonrası emekli olduğu 31.05.2015 tarihine kadar sevkıyat depo personeli olarak çalıştığını, kazanın davacının kusuru nedeniyle meydana geldiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, 971.693,84 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirkete atfedilen ve hükme esas alınan %60 kusur oranının yüksek olduğunu, davacının 47 yaşında deneyimli bir çalışan olduğunu, kendisine gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri verildiğini, davacıya iş sağlığı ve güvenliği talimat ve taahhütnamesinin tebliğ edildiğini, olay günü diğer çalışan işçiler ve forklift operatörü de çay molasında iken davacının kendisine herhangi bir talimat verilmediği ve yetkisi olmadığı halde forklifti çalıştırıp paleti yukarı yükselttiğini, daha sonra merdivene çıkıp paketleri paletin üzerine koyduğunu, bir ayağı merdivende bir ayağı palet üzerinde iken dengesini kaybedip yere düştüğünü, olayın tamamen davacının uyulması gereken kurallara uymaması ve tedbirsiz hareket etmesinden kaynaklandığını, davacının ağır kusuru olduğunu, davalı şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacı tarafından sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmediğini, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 06.07.2020 tarih ve 2020/9751 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %37 olarak belirlendiğini ve bu oran üzerinden ödeme yapıldığını, Ankara Batı 3. İş Mahkemesinin 2018/96 Esasına kayıtlı rücu davasının devam ettiğini, bu durumda davacı ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sürekli işgöremezlik oranına itiraz edilmediğinden, kabul anlamına gelmemek üzere, taleple bağlı kalınarak %37 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden işlem yapmak gerekeceğini, bilirkişinin de bu yönde tespit yaptığını, Mahkemece kusur tespitine yönelik itirazlarının reddine karar verildiğinden, bilirkişi tarafından ilgili kusur oranları üzerinden hesaplama yapıldığını, bilirkişinin TRH 2010 tablosunun esas alınması gerektiğini beyan ettiğini, davacının 17.01.2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini, 31.01.2015 tarihinde emekli olarak işyerinden ayrıldığını, 01.03.2015 tarihinde kendisine Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlandığını, bilirkişi raporuna göre 05.09.2023 tarihinden sonra çalışmaya başladığını ve çalışmaya devam ettiğinin beyan edildiğini, bu halde, davacının çalışabilecek durumda olduğunu, davacının çalıştığı dönem için tazminat hesabının yapılmaması gerektiğini, davacının 20.01.1967 doğumlu olduğunu, 20.01.2027 tarihinde 60 yaşında olacağından yaklaşık 3 yıl daha çalışabileceğini, bilirkişinin bu dönemi 2 yıl olarak aldığını, Ankara Batı 3. İş Mahkemesinin 2018/96 Esas sayılı dosyasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından açılan rücu davasında, Kurum zararının toplam 99.437,46 TL olduğunu, sigortalıya 85

.01.1967 doğumlu olduğunu, 20.01.2027 tarihinde 60 yaşında olacağından yaklaşık 3 yıl daha çalışabileceğini, bilirkişinin bu dönemi 2 yıl olarak aldığını, Ankara Batı 3. İş Mahkemesinin 2018/96 Esas sayılı dosyasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından açılan rücu davasında, Kurum zararının toplam 99.437,46 TL olduğunu, sigortalıya 85.723,10 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, bilirkişinin belirlediği miktarın düşük olduğunu, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %60 altında olduğundan ve davacı çalışmaya başladığından, çalışmaya başladığı dönem ve sonrası ile 60 yaş sonrası dönem için tazminat hesaplamasının yapılmaması gerektiğini, hesaplamalara ve belirlenen miktara itiraz ettiklerini ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından itirazlarının dikkate alınmadığını, ıslah talebine itiraz etiklerini, ıslah talebine karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kazanın, 17.01.2014 tarihinde davacı işçinin depoda yer alan çok katlı rafların üzerine seyyar merdiven ile çıktığı, raflardaki malzemeyi rafın yanındaki forklift çatalları üzerinde bulunan ahşap palete koymak isterken, paletin üzerine ayağını bastığı esnada dengesini kaybederek palet ile birlikte düşmesi neticesi yaralanması şeklinde meydana geldiği, olayın iş kazası olduğu, SGK denetmen raporunda davalı işverenin %60, davacı işçinin %40 kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan ve alanında uzman iş güvenliği uzmanları tarafından düzenlenen 21.12.2020 tarihli son kusur heyet raporunda, davacı taraf %40 oranında, davalı taraf ise %60 kusurlu bulunduğu, denetmen raporu ve son heyet raporunun birbiri ile örtüştüğü, Ankara Batı 3. İş Mahkemesinin 2018/96 Esas, 2024/175 Karar sayılı rücu dosyasında da aynı kusur oranlarının kabul edildiği, somut olayda hükme dayanak alınan bilirkişi heyeti raporunun, 6331 sayılı Kanun'un öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyetini ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptadığı, hükme esas alınan hesap raporunda, maddi tazminat hesabında bakiye ömrün belirlenirken “TRH 2010” tablosunun dikkate alınması, pasif dönem zarar hesabı yapılması ile hesaplanan maddi tazminat miktarından, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin düşülerek somut uyuşmazlığa ve Yargıtay İçtihatlarına uygun olarak karar verildiği, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin Sosyal Güvenlik Kurumu Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezince %37 olarak belirlendiği (kontrol muayenesi gerektiği) 21.04.2017 tarihi ile dava ve ıslah tarihi nazara alındığında dahi on yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. ve 77. maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7590, Karar No: 2022/3193, Tarih: 05.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7590 E.  ,  2022/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/04/2022 tarihinde davacı taraftan gelen olmadı. Davalılar vekili Av. Melis Bağrıyanık geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7232, Karar No: 2017/5096, Tarih: 04.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7232 E.  ,  2017/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...’in, ... Körfez Şubesine ait, 05.11.2010 tanzim tarihli, 26.750 lira bedelli, keşidecisi .... Makine Nak. Ticaret Ltd. Şti., alacaklısı ... olan, ... ve ... adına sahte ciro imzaları ile imzalanmış çeki.... yetkilisi müşteki ...’a vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suça konu çekten önce ...’a başka bir çek verdiğini, o çekin sahte çıkması üzerine ... .... isimli kişiden aldığı suça konu çeki verdiğini, müşteki ...’a verdiği ilk çek nedeniyle yargılanıp mahkum olduğunu savunması, Uyap sisteminden yapılan sorgulamada, sanığın, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/409 esas, 2012/371 karar sayılı dosyasında, .... Bankası .... İstanbul Şubesinden verilme,..... Şti.’ne ait, keşideci imzası taklit edilerek 26.750 lira bedelli, 10.10.2010 düzenleme tarihli olarak oluşturulmuş sahte çeki kendi imzasıyla ciro ederek ...’a vermesi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduğunun ve kararın temyiz edilmeksizin 26.12.2012 tarihinde kesinleştiğinin, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/91 esas, 2012/5 karar sayılı dosyasında da mağdur sıfatıyla yer aldığının, savunmasında geçen.... isimli kişi ile suça konu çekte ilk ciranta olarak görünen ...’ın, ...’e verdikleri sahte çek nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduklarının ve kararın dairemizin 07.10.2015 gün, 2013/17459 esas, 2015/29303 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle çek hesabı sahibi .... Ltd. Şti. müdürü ....ın müşteki sıfatıyla dinlenerek suça konu çekin nasıl elinden çıktığının, çekte alacaklı olarak görünen ...’ı, sanığı ve sanığın savunmasında geçen .... ... isimli kişiyi tanıyıp tanımadığının, aralarında ticari ilişki bulunup bulunmadığının sorulması, ... ve .... isimli kişilerin çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, müşteki ...’den, ....ünvanlı işyerinin fiilen babası olan sanık tarafından işletilip işletilmediği, babasına kendisi adına imza atması konusunda yetki verip vermediği hususlarının sorulması, .... ...., ..., ....ve ... ile sanığın imza ve yazı örnekleri alınarak çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzası ve yazılar ile birinci ve ikinci ciranta yazı ve imzalarının aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, suça konu çekte ne suretle sahtecilik yapıldığı ve söz konusu çekin sanığın eline nasıl geçtiği ortaya konulduktan sonra, UYAP sorgulamasında sanığın, benzer eylemleri nedeniyle yargılandığı başka dosyalarının bulunduğu görüldüğünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K

.04.2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca; "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olduğu da gözetilerek açıklanan ilkeler doğrultusunda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, mükerrer yargılama yapılmaması, sanığın fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davaların tespit edilmesi, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/409 esas, 2012/371 karar sayılı dosyası ile tespit edilecek diğer dava dosyaları getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, birleştirme olanağının bulunmaması durumunda bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu kapsamda sonradan sübutu kabul edilen eylemler nedeniyle münhasıran önceki cezada zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak olan ilave cezaya hükmolunabileceği de gözetilip, toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,