muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6350, Karar No: 2022/2880, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6350 E.  ,  2022/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile kamu düzeni gereği re'sen bedelin derhal ödenmesi hükümleri yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli Saray İlçesi, Karabürçek Mahallesi, 1070 ve 942 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüz ölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, 6100 sayılı HMK’nın 353-1-b-2 maddesi gereğince bedelin derhal ödenmesine yönelik hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7554, Karar No: 2023/5138, Tarih: 04.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7554 E.  ,  2023/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/54 E., 2017/551 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, kadastro sırasında tespit dışı bırakılan dava konusu taşınmazın mirasbırakanları ... tarafından açılan tescil davası neticesinde mirasbırakanları adına tescil edildiğini, imar uygulaması sonucunda 8457 parsel ile 434 ada 9 parsel numarasını aldığını, ancak akrabaları olan dava dışı ...'ün mahkeme kararı ile anne adını '''' olarak değiştirip bu doğrultuda aldığı veraset ilamını kullanarak taşınmazları yolsuz biçimde adına intikal ettirdikten sonra 9 numaralı parseli birlikte hareket ettiği dava dışı ...'ye, 8457 nolu parseli ise davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, .....,'ın da 9 numaralı parseli daha sonra davalı ...'e aktardığını, davalıların iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek tapu iptali ve ... mirasçıları adına miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulü hakkındaki Mahkeme kararının temyizi üzerine Dairenin 20.10.2020 tarihli ve 2018/767 Esas, 2020/5267 Karar sayılı ilamı ile karar, ″...çekişmeli 8457 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucunda 673 ada 1, 698 ada 1, 701 ada 4 ve 702 ada 1 parsel numaralarını aldığı, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hem kapatılan kayıt hem de yeni kayıtlar üzerinden tapu iptal ve tescile hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün [(Dava konusu .....,ili, ...., ilçesi, .....mahallesi, 8457 parsel sayılı taşınmazda ölü davalı ...: oğlu adına olan tapu kaydının iptali ile dosyada mevcut Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilme 2010/990-974 E.-K. sayılı veraset ilamındaki hisseleri oranında muris ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline,) şeklindeki] 2-a) bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına 2. bendin sonraki başlıklarının da a-b-c-d olarak yeniden harflendirilmesine,...″ şeklinde düzeltilerek onanmış ve 21.06.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacılar vekili, 8457 sayılı parselin tamamının değil bir kısmının imar uygulamasına tâbi tutulduğunu,imar uygulaması dışında kalan kısmının aynı parsel numarasını koruduğunu, o nedenle, Dairenin düzelterek onama kararında Mahkeme kararının hüküm kısmının 2-a) bendinin tamamen hükümden çıkarılmasıyla 8457 sayılı parselin imar uygulaması dışında kalan kısmının infazının yapılamadığını ileri sürülerek maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Gerçekten de, davaya konu taşınmazlardan 8457 sayılı parselin tamamının değil bir kısmının imar uygulamasına tâbi tutulduğu ve 673 ada 1, 698 ada 1, 701 ada 4 ve 702 ada 1 sayılı imar parsellerinin oluştuğu, ancak imar uygulaması dışında bırakılan miktarının tapu sicilinin aynı sayfasında 8457 sayılı parsel olarak kaldığı Tapu Müdürlüğünün evraka eklenen 13.01.2022 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, davaya konu taşınmazlardan 8457 sayılı parselin tamamının değil bir kısmının imar uygulamasına tâbi tutulduğu ve 673 ada 1, 698 ada 1, 701 ada 4 ve 702 ada 1 sayılı imar parsellerinin oluştuğu, ancak imar uygulaması dışında bırakılan miktarının tapu sicilinin aynı sayfasında 8457 sayılı parsel olarak kaldığı Tapu Müdürlüğünün evraka eklenen 13.01.2022 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davacılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesine yönelik talebinin kabulüyle;

Dairenin 20.10.2020 tarihli ve 2018/767 Esas, 2020/5267 Karar sayılı düzelterek onama ilamının:

1- ″Diğer yandan, çekişmeli 8457 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucunda 673 ada 1, 698 ada 1, 701 ada 4 ve 702 ada 1 parsel numaralarını aldığı, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hem kapatılan kayıt hem de yeni kayıtlar üzerinden tapu iptal ve tescile hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.″ şeklindeki sekizinci paragrafının ilamdan çıkarılması,

2- ″Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 2-a) bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına 2. bendin sonraki başlıklarının da a-b-c-d olarak yeniden harflendirilmesine, yine″ şeklinde başlayan dokuzuncu paragrafının bu kısmının ″Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;″ şeklinde düzeltilmesi,

suretiyle MADDİ HATANIN GİDERİLMESİNE,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11181, Karar No: 2013/19592, Tarih: 10.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11181 E.  ,  2013/19592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mirasbırakan 08.06.2010 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının (eşi ve çocukları) tamamı tarafından miras 03.09.2010 tarihinde yapılan başvuru ile kayıtsız şartsız reddedilmiş, sulh mahkemesince süresi içinde yapılmış olan red beyanının özel kütüğüne tesciline karar verilmiştir (TMK md. 609). Süresi içinde yapılan red beyanı tutanakla tespit edilmiş olması şartıyla sulh mahkemesine ulaştığı andan itibaren sonuç doğurur ve ret, mirasın açıldığı andan itibaren hüküm ifade eder. Mirasçılar bu andan itibaren mirasçılık sıfatını kaybederler. Hüküm ve sonuç doğurmuş reddin ise, şartlarının varlığı halinde iptali yoluna gidilebilir. Olayda miras, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedildiğine göre, yasal olarak iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiştir (TMK md. 612/1). Bu bakımdan mirasbırakanın alacaklısının yazılı ve sözlü beyanda bulunulmakla sonuçlarını doğurmuş olan redde ilişkin beyanın bozulmasını istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu sebeple temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.07.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10687, Karar No: 2018/3028, Tarih: 27.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10687 E.  ,  2018/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi her iki davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden her iki davalının da vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 9026790 ve 3791060 nolu aboneliklerinden , abone oldukları tarihten bu yana kayıp kaçak bedeli altında yasal dayanağı bulunmayan bir kısım fazla tahsilatlar yapıldığını, 3791060 nolu aboneden 2011/6 döneminden itibaren 2014/12. Döneme kadar alınan kayıp kaçak tutarının 16.291,09 TL ile 9026790 nolu aboneden 2012/04 döneminden 2014/12.döneme kadar alınan kayıp kaçak tutarlarının 34.737,88 TL olup toplam 51.028,97 TL kayıp kaçak bedeli altında davacıdan para tahsil edildiğini ileri sürerek söz konusu kayıp kaçak bedelinin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.( birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri), geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı taraflarının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/984, Karar No: 2012/1683, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/984 E.  ,  2012/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 36 parsel sayılı 1748.56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen ve taksimen intikal ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Nedim ve ... adına eşit paylarla tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığı, 1936 yılı umumi tahririnde Hazine adına kayıtlı bulunduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 118 ada 9 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anaysasının 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Adil yargılanma hakkının garantileri arasında "aleni yargılama ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı" da yer almaktadır. Anılan prensiplerin amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. Anılan prensipler, mahkemelerce duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın uyumlu olmasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim, 10.04.1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Bileştirme Kararı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389. maddeleri ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H....nun 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, mahkemenin 02.03.2011 tarihli son celsesinde tefhim edilen kısa kararda "çekişmeli 105 ada 36 parselin tespit gibi tesciline" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "118 ada 9 sayılı parselin tespit gibi tesciline" karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması, adalete güven ilkesini zedelediği gibi, yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibi ile yasa hükümlerine de aykırı olup, isabetsizdir. Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24339, Karar No: 2015/3012, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24339 E.  ,  2015/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6517, Karar No: 2019/565, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6517 E.  ,  2019/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7943, Karar No: 2023/6595, Tarih: 25.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7943 E.  ,  2023/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4161 E., 2022/79 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/4161 Esas, 2022/79 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, dava dosyasında mevcut Bursa 10. Noterliğince tanzim olunan 11.06.2021 tarihli ve 019783 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 18.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14198, Karar No: 2014/31086, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/14198 E.  ,  2014/31086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından dava açıldığı halde bir karar verilmemişse de, zamanaşımı sonuna kadar bir karar verilebileceği,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıkların hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur hakkında verilen doktor raporunda, ağız ve burun bölgesinde milimetrik abrazyonların oluştuğunun belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında mahkumiyet yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.