muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10975, Karar No: 2017/2311, Tarih: 22.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/10975 E.  ,  2017/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın tek görgü tanığı olan ...'in, duruşmada sanık tarafından da içeriğine itiraz edilmeyen yeminli anlatımlarına, sanığın kısmi ikrarı içeren savunmasına ve mağdurun beyanlarına göre; sanık ...'in, gayriresmi olarak birlikte yaşadığı mağdur ... tarafından aralarındaki ilişkiye son verilmesinden yaklaşık üç ay sonra, mağdurun kardeşinin eşinden alacaklı olduğunu ifade eden ve alacağının tahsili için kendisine danışan tanık ...'e, cep telefonunda mevcut olan mağdura ait müstehcen bir resmi gösterip, “..., aha, ben de bunun fotoğrafı var, sana gösteriyorum, belki bunu dersen sana paranı verirler.” dediği ve mağdurun fiziksel mahremiyetine ilişkin özel görüntüsünü onun rızası dışında ifşa ettiği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı TCK'nın 134/2. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, hem soruşturma hem kovuşturma evresinde olayın özünü ayrıntılı ve esasa etkili olmayan farklılıklar dışında benzer şekilde anlatan, gerçeğe aykırı beyanda bulunduğuna dair ciddi ve inandırıcı delil ve olgu bulunmayan, hakkında yalan tanıklık nedeniyle bir işlem de yapılmayan tanık ...'in, mağdurun kardeşinin eşinden alacaklı olmasının başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü sebep olarak kabul edilemeyeceği ve tanık ...'e gösterilen görüntünün mağdurun özel yaşam alanı kapsamında kaldığı hususunda bir tereddüt bulunmadığı nazara alındığında, tebliğnamedeki, şikayete konu görüntülerin dosya kapsamına alınıp incelenmemesi ve tanık ... ile mağdur arasındaki ihtilaftan dolayı tanığın anlatımlarının hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi nedenlerine dayalı olarak hükmün bozulmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6859, Karar No: 2024/8183, Tarih: 21.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6859 E.  ,  2024/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1249 Esas, 2023/1168 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/225 E., 2021/101 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin “...” markasının 04.11.1988 tarihinde 88/107322 sayı ile tescil edildiğini, müvekkilinin “...” ana markası ile birlikte ..., ... ..., ... BAHARAT ... AŞKINA ve ... DERMAN markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin “... ... ... A.Ş. D” ibareli markasının 30. sınıf yönünden tescil ettirilmek istendiğini, tescili istenen sınıfın müvekkili firmanın yıllardır faaliyet yürüttüğü ve ticaret yaptığı ürünlerle aynı sınıfta yer aldığını, dava konusu başvurunun müvekkili şirket markaları ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu ve aynı sınıftaki mal hizmetleri kapsaması nedeniyle iltibas tehlikesi yarattığını, tescilin haksız rekabete sebebiyet vereceğini, davalının bu durumdan haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 16.06.2020 tarih ve 2020-M-4758 sayılı kararının ve “... ... ... A.Ş. D” ibareli marka başvurusunun iptaline, markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın ana faaliyet konusunun doğal siyez buğdayından un, bulgur gibi doğal ürünler elde etmek ve buna ilişkin ürünler üretmek olduğunu, müvekkilinin söz konusu markayı belirlemesindeki amacın siyez ürünlerinin ... ilçesi ve şirket unvanı ile bağlantısını kurmak olduğunu, dolayısıyla davacının müvekkili ile ilgili iddia ettiği iyiniyet kurallarına aykırılık iddiasının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin markasını oluşturan ... DEV. A kelimelerindeki ...’nin faaliyet yerini çağrıştırmak, DEV. A’daki DEV’in şirketin ve diğer markası ... YEM’in DEV’ini çağrıştırmak, DEV’in devamındaki kırmızı daire içindeki A harfinin ise A kaliteyi işaret etme amacı taşıdığını, müvekkili markasındaki asli unsurun ... olmadığını, davacının sadece ... kelimesi üzerinde durduğunu, Kastamonu siyezi ve Kastamonu Siyez bulgurunun TÜRKPATENT tarafından coğrafi alan olarak tescil ve ilan edildiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; davalı markası ile davacının itiraza mesnet markaları arasında ortalama tüketici nezdinde görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, başvuru markasında itiraz markalarıyla kıyaslanamayacak derecede farklı şekil unsuru ve renk kombinasyonunun bulunduğunu, “...” ibaresinin piyasada sıklıkla kullanılan ayırt ediciliği görece düşük bir ibare olduğunu, başvuruda bulunan “...” ibaresindeki “a” harfinin “dev” ibaresinden ayrı algılanabilecek şekilde farklı renklerle konumlandırılmasının, başvuru kapsamında bulunan “...” ibaresi ve şekil unsuru birlikte göz önüne alındığında başvuru ile ret gerekçesi 2018/10010 sayılı “... baharat ... aşkına” ibareli markanın görsel, işitsel ve bütün olarak ortaya çıkan izlenim bakımlarından karıştırılabilecek derecede benzer markalar olarak değerlendirilmediğini, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, itiraza mesnet marka ile başvuru markasında kullanılan şekillerin ve ek ibarelerin detaylarındaki farklılıkları hatırda tutamayacak olan orta düzeydeki tüketiciler nezdinde markalar arasında bir irtibat kurulması ve davalı markası ile aynı seri içinde bir marka olarak algılanması bakımından karıştırma ihtimalinin mevcut olduğu, ... kelimesinin her iki markada aynen yer almasının benzerliği arttırdığı, 30. sınıftaki mallar için ... kelimesinin ayırt edici olduğu, taraf markalarının 30. sınıftaki malların tamamı itibariyle aynı/aynı tür malları kapsadığı, markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, "... ... ... A.Ş. D" ibareli başvuru markası ile itiraza mesnet "..." asli unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira her iki markada da "..." ibaresinin asli unsur olarak yer aldığı, dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresinin bilinen bir coğrafi yer adı (Kastamonu ilinin ilçesi) olması sebebiyle yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, başvurunun tescil edilmek istendiği mal ve hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamında da yer aldığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2062, Karar No: 2015/1151, Tarih: 01.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2062 E.  ,  2015/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/563 E-2014/114 K.

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.07.2012 gün ve 2009/202 E- 2012/443 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin 29.05.2013 gün ve 2012/16351 E.-2013/9505 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kısmen kabul, kısmen red edilmiş, hükmün yukarıda başlık bölümünde esas ve numarası belirtilen karar ile bozulması üzerine, mahkemece önceki gerekçeler ile direnilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda "önceki kararda ısrar edilerek davanın kısmen kabulü ile, 4.237,00 TL.'nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karşın, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulü ile 4.237,00 TL.'nin 25.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 294/3.maddesi uyarınca kararın tefhimi her halde HMK 297/2.maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur..

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi olduğu ise, 10.04.1992 gün 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 01.04.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3, Karar No: 2012/3418, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3 E.  ,  2012/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kimyasal Plastik İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Giyim San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ... arasında görülen dava hakkında İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.03.2010 gün ve 838/160 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21/04/2011 gün ve 11889/5329 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 05.70.-TL harç ve takdiren 203.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19661, Karar No: 2014/3472, Tarih: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/19661 E.  ,  2014/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen hükmün katılan hazine vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ olunarak buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1726, Karar No: 2015/2751, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1726 E.  ,  2015/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18633, Karar No: 2016/13344, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18633 E.  ,  2016/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.