muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4650, Karar No: 2015/13449, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4650 E.  ,  2015/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2013/517-2013/513

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5118, Karar No: 2018/8182, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5118 E.  ,  2018/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 116 ve devamı maddelerinde “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar düzenlenmiş ise de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki suçlar yönünden anılan Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde aramanın usul ve şartları ayrıca hükme bağlanmıştır. Buna göre vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlilerince değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK'nin 147. Maddesinde, "bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır. Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sırasında, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nin 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller hukuka uygun kabul edilebilir ise de VUK’nin 359. maddesi kapsamındaki doğrudan bir suç soruşturmasında arama kararı ve aramanın gerçekleştirilmesi işleminin VUK hükümlerine göre yapılması gerekir. Aksi halde elde edilecek delil hukuka aykırı olacağından, hükme esas alınamayacaktır.

Sakarya Emniyet Müdürlüğünün 16.10.2009 tarihli istem yazısına istinaden, belirtilen adres ve ... plaka sayılı araçta sahte faturaların bulunma ihtimalinin belirtilmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığından belirlenen adreslerde suç delillerinin ele geçirilmesi amacıyla arama ve el koyma izni istenmiş, Cumhuriyet Başsavcılığınca nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesinden CMK'nin 116, 119 ve 127. maddeleri uyarınca arama ve el koyma kararı verilmesi talep edilmiş, Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden 16.10.2009 tarihinde alınan 2009/626 değişik iş sayılı arama ve el koyma kararı uyarınca ertesi gün Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan aramada, sanığa ve başka mükelleflere ait olmak üzere bir kısmı düzenlenmiş, bir kısmı boş, fatura ve irsaliyeler ile boş fatura koçanları ele geçirilmiş, Cumhuriyet savcısının talimatı ile ele geçirilen bu belgeler incelenmek üzere İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, idarece bu belgeler ve mükellefin tarh dosyası üzerinden yapılan incelemeler sonucunda vergi tekniği ve vergi suçu raporları düzenlenip, sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilmesi üzerine 2009 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılmıştır.

Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından, sanığın VUK'nin 359/b-1 maddesi kapsamında kalan suçu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, bu aşamada gecikmesinde sakınca bulunduğuna ilişkin bir hâlin varlığı da gösterilmediğine göre, genellikle vergi mükellefleri olan failler için kanun koyucunun öngördüğü ve daha güvenceli olan 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerindeki özel usule uygun olarak arama ve el koyma işleminin gerçekleştirilmesi, diğer bir ifade ile Cumhuriyet Başsavcılığının veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların sulh ceza hâkiminden talepte bulunması ve arama kararı verilmesi halinde arama işlemini vergi memurlarının gerçekleştirmesine imkân sağlaması gerekirdi.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, Ba ve Bs analiz formuna göre sanığın aramada ele geçen faturalar haricinde ...ve... Halı Yıkama Kuru Tez. İth. Firmasına 6 adet fatura karşılığında mal sattığı, sanığın bunlara ilişkin Bs bildiriminde bulunmadığı ve söz konusu faturalarında sahte olduğunun belirtilmesi karşısında, faturaları kullanan adı geçen mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından ve sanığın yüklenen suça yönelik açıklayıcı savunması alındıktan sonra, hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken hukuka aykırı deliller esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6465, Karar No: 2023/1225, Tarih: 01.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6465 E.  ,  2023/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/872 Esas, 2021/890 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/646 E., 2018/1364 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı Mobilink İletişim Hizm. Tic. Ltd. Şti'nin (Mobilink) %50 ortağı olduğunu, şirketin diğer %50 payının ise dava dışı AMVG Uluslararası İnternet ve Telk. Hizm. Ltd. Şti.'ye (AMVG) ait olup davalının her iki şirketin müdürü ve aynı zamanda AMVG'nin ortağı olduğunu, her iki şirketin aynı iştigal sahasında çalıştıklarını, davalının Mobilink şirketine zarar verdiğini, bu bağlamda davalının şirketi zarara uğratarak iflas durumuna getirdiğini, davalının, müvekkilinin imzasını taklit ederek aleyhine kararlar aldığını, şirketin tüm faaliyet konularını ve emeğini AMGV şirketine kaydırdığını, bu nedenle AMVG şirketinin yüksek kazançlar elde etmeye başladığını, Mobilink şirketinin feshi davasında alınan bilirkişi raporunda davalının kusurlu bulunduğunu, davalı tarafından şirket çalışanlarının AMVG bünyesine dahil edildiğini, hatta demirbaşlarının da bu şirkete devredildiğini, Mobilink'in kâr payının yok edildiğini, davalının müdürlük maaşını istediği gibi tayin ettiğini, şirketin içini boşalttığını, müvekkilinin şikayeti üzerine Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/37796 sayılı dosyası ile hakkında tahkikat başlatıldığını, özenli bir yönetici gibi hareket etmeyip rekabet yasağı yükümlülüğüne uymadığını ileri sürerek şimdilik 400.000,00 TL tazminatın zarar tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile Mobilink şirketine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 2003-2009 döneminde oluştuğu iddia edilen zarar için 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 309 uncu maddesi gereğince zaman aşımı süresinin dolduğunu, davalının 2008-2009 yıllarında müdürlük yaptığı ve önceki dönemler için kusur atfedilemeyeceğini, davalının Mobilink kuruluşundan önce de AMVG'de müdür olup davacının da bu durumu baştan beri bildiğini, davacının, davalının müdür olmasına uzun yıllar hiçbir itirazda bulunmadığını, şirketin zarar etmesinin en önemli nedeninin davacının ortağı olduğu üçüncü bir şirketin borcunu ödememesi olduğunu, AMVG şirketinin altyapı ve yazılım, Mobilink'in ise içerik ve servis alanında iştigal etiğini, şirketin gelirinin son yıllarda düşmesinin sektörel daralmadan kaynaklandığını, cep telefonlarına içerik indirmenin artık ücretsiz hale geldiğini, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/7441 sayılı dosyasında müvekkili yönünden takipsizlik kararı verilerek kararın kesinleştiğini, Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/503 E. sayılı dosyasının davalı şirketin fesih ve tasfiyesi, olmazsa iflasına ilişkin olduğunu, davanın kabulü için şirket müdürünün kusurlu bir eylemi ve eylem sonunda oluşan bir zararın oluşması gerektiğini, oysa ne kusurlu bir davranışın ne de bir zararın söz konusu olduğunu, bu davanın açılmasının sebebinin davacı ve babasına ait borçlu üçüncü şirket aleyhine Mobilink tarafından yasal işlem başlatılıp haklı bulunması olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek 24.05.2016 tarihli raporda belirlenen hususlar ve beraatle sonuçlanan 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/494 E., 2016/220 K. sayılı dosyasına ibraz edilen bilirkişi raporundan; davalı şirket müdürünün Mobilink şirketini kasten zarara uğratmadığı, davalının sorumluluğunu gerektirecek kusurlu bir davranışın da bulunmadığı, AMVG şirketine menfaat sağladığı, Mobilink şirketinin içinin boşaltıldığı, Mobilink şirketinin müşteri ve demirbaşlarının AMVG şirketine geçirildiği, elemanlarının diğer şirkete yönlendirildiği şeklindeki iddiaların ticari defter ve kayıtlar ile teyit edilmediği, Mobilink şirketinin davalının kötü yönetimi sonunda iflas etmediği, sektörel daralma sebebiyle borca batık hale geldiği, bu çerçevede davalı yönetici tarafından şirkete verilen ve tazmini gereken bir miktarın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, ibraz ettikleri deliller ve itirazlarının dikkate alınmadığını, davalının sorumluluğuna ilişkin İstanbul Anadolu 3. İflas Müdürlüğünün 2013/50 E. sayılı dosyasında düzenlenen raporun dikkate alınmadığını, ayrıca şirketin feshi için açılan İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/105 E. sayılı dosyasında davalının kusurlu bulunduğunu, davalı tarafından müvekkiline gönderildiği söylenen mailin ispat aracı olamayacağını, 2006 yılında alınan 3 ortaklar kurulu kararındaki imzanın müvekkilinin eli ürünü olmadığını, takipsizlik kararı verilmiş olsa da tek başına müdür olan davalının sahte imzadan haberdar olmamasının mümkün olmadığını,şirketin 2009 ve 2010 yıllarında üst üste zarar etmesinin sadece sektörel daralma ile açıklanamayacağını, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/401 E. sayılı dosyasında verilen kararın kesinleşmediğini, bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mobilink şirketinin 2008 yılına kadarki dönemde her yıl kâr etmesine rağmen, 2008 yılından itibaren sürekli zarar ettiği, ancak zararın şirketin kötü yönetiminden değil, genel olarak sektörel daralmadan kaynaklandığının tespit edildiği, yargılama sırasında mahkemece Turkcell'den alınan yazı cevabının da şirketin iştigal alanı olan mobil oyun ve melodi servislerinde özellikle 2009 yılından itibaren yıllar itibariyle meydana gelen daralmayı doğruladığı, davalı tarafından davacıya gönderilen e-postada da bu durumun teyit edilerek çıkış yolu arandığı, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/401 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporunda da piyasanın daralması ve teknolojinin değişmesi sonucunda şirket gelirlerinin azaldığı, şirketin borca batıklığının, 2004 yılından beri süregelen Kanal 6'nın şirkete olan borcu ile Tele Mesaj şirketinin borcunun tahsil edilememesinden kaynaklandığının tespit edildiği, şirketin iflasa sürüklenmesinde davalı yöneticinin kusurunun bulunduğunun kanıtlanamadığı gibi davacının ortağı bulunduğu şirketin de borcunu ödememesi olduğunun belirlendiği, davacının yetkilisi bulunduğu AMVG şirketinin faaliyet alanı ağırlıklı olarak mobil yazılım geliştirme ve teknik destek hizmetlerine ilişkin olmakla, Mobilink şirketiyle farklı olması nedeniyle şirket iş ve faaliyetlerinin AMVG şirketine kaydırıldığı ve rekabet yasağına aykırı davranıldığı iddiasının kanıtlanamadığı, şirketin içinin boşaltıldığı, müşteri ve demirbaşlarının AMVG şirketine aktarıldığı, elemanlarının bu şirkete yönlendirildiği hususlarında da delil bulunmadığı, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/401 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasında da bir yarar bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesindeki beyanları ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yönetici sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yönetici sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7657, Karar No: 2024/1916, Tarih: 19.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7657 E.  ,  2024/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1163 E., 2023/1246 K.

DAVA TARİHİ : 01.11.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/513 E., 2021/659 K.

Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacı müvekkil ile davalının 16.08.1999 tarihinde evlendiklerini, davacı müvekkil ile davalının Basel-Landschaft West İlçe Hukuk Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli kararıyla boşandıklarını, Basel-Landschaft ilçe mahkemesi tarafından verilen kararın 19.04.2018 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşen mahkememe kararına apostil şerhinin de eklendiğini, söz konusu yabancı mahkeme kararı yeminli tercüme vasıtasıyla tercüme ettirildiğini, davalı ve davalının mahkeme kararında yazıldığı üzere boşanmanın sonuçları üzerinde Basel-Landschaft West ilçe mahkemesi tarafından verilen ilamda yazılı olan boşanmanın sonuçları hakkında anlaşma kabul edilmiş olup söz konusu ilamda tarafların boşanmalarına, ortak çocukların Fatma Zehra Sarı, Eslem Meliha Sarı ve Hümeyra Hafsa Sarı'nın velâyetinin davacı müvekkile verilmiş olduğunu, belirtilen nafaka miktarının davacının gelirinden bağımsız ve enflasyona göre ayarlanacağı hüküm altına alındığını, boşanmanın diğer sonuçları hakkında karar verildiği ve kararın 19.04.2018 tarihinde kesinleştiği, davacı müvekkil tarafından Basel-Landschaft ilçe mahkemesi tarafından verilen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen boşanma kararının Türkiye Cumhuriyeti makamlarınca da geçerli kılınması için tanınmasını ve tenfiz edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkili ile davacının 1999 yılında evlendiklerini, daha sonra birlikte 2007 yılında İsviçre'ye taşındıklarını, 2011 yılında müvekkilin süreli oturma izninin İsviçre makamlarınca iptal edilmesi üzerine müvekkilin Türkiye'ye dönmek zorunda kaldığını, davacı eşinin İsviçre'ye gelme imkanının olmadığını gözeterek salt İsviçre de yaşamaya devam edebilmek amacıyla, yuvasının bozulmasını asla önemsemediğini, bu hevesle müvekkilin gıyabında düzmece bir anlaşmalı boşanma belgesi oluşturmak suretiyle güya bir anlaşma varmış gibi anlaşmalı boşanma davası açtığını, İsviçre de geçici oturma izni iptal edilen bu nedenle de Türkiye'ye kesin dönüş yapan ve sonraki vize talepleri de kabul edilmeyen müvekkilin ülkeye giriş imkanının bulunmadığı göz önünde bulundurulmak suretiyle davacı tarafından kötü niyetle bu durum istismar edilmiş ve İsviçre Mahkemesince de müvekkilin kendini ifade etme dava hakkında duruşmada bir görüş beyan etme hakkından mahrum kalmış olduğu dikkate alınmaksızın gıyabında tarafların boşanmasına karar verildiğini, davanın her aşamasının müvekkilin gıyabında yürütüldüğünü, müvekkil yargılama süreci dışında kaldığını, müvekkil gıyabında yürütülen dava da, dava dosyasına erişme imkanından yoksun bırakıldığını, müvekkilin kendisine tebliğ edilen davaya karşı savunmasını kısıtlı imkanlar ile yapmaya çalışsa da kendisi tarafından asla imzalanmadığı halde anlaşmalı boşanmaya dayanak teşkil eden sahte bir belge düzenlenerek bu belgenin mahkemeye sunulmuş olduğunu ve bu sahte belge göz önünde bulundurularak bir karar verilmiş olduğunu, ancak anılan mahkeme kararının tebliği üzerine öğrendiğini, orta da anlaşmalı bir boşanma mal paylaşımı olmadığını, çocukları velâyeti ve geçici tedbir konusunda da varılmış olan bir anlaşma da mutabakat da olmadığını, kararın gerekçesi taraflarına tebliğ edilmemiş olduğundan eşlerin her ikisi de Türk olduğu halde boşanma davasında ortak hukukları olan Türk Medeni Kanunu'nun hükümlerinin uygulanmamış olunduğunu hususun resen tarafınızca kamu düzeni gereği incelenip araştırılarak karar verileceğine olan inançlarının tam olduğunu, diğer taraftan anlaşmalı boşanmada, evlilik birliğinin sona erdiği konusunda bir kanaat oluşması bakımından eşlerin duruşmada dinlenmesi gerekli olduğu halde bu konudaki usul hukuku yargılamada ihlal edildiğini, müvekkilin oturma izninin iptalinden ve vize alma zorluğu nedeniyle İsviçre'ye gelme imkanından yoksun olması dikkate alınmaksızın salt davacının beyanlarına itibar edilerek müvekkilin kendi durumunu ifade etme ve izah etme konu hakkında savunma yapabilme ve gerçeğe aykırı sahte belgeler konusunda açıklama yapma imkanından yoksun bırakılarak savunma hakkı dolayısıyla silahların eşitliği ilkesinin ihlal adil yargılama ilkesine aykırı bir karar verildiği, müvekkilin savunma hakkının ihlal edilmesi suretiyle verilmiş olan hukuka aykırı Türk Medeni Usul Hukuku kuralları uyarınca hukuken muteber kabul edilmeye imkan bulunmaması karşısında kamu düzeni

itibar edilerek müvekkilin kendi durumunu ifade etme ve izah etme konu hakkında savunma yapabilme ve gerçeğe aykırı sahte belgeler konusunda açıklama yapma imkanından yoksun bırakılarak savunma hakkı dolayısıyla silahların eşitliği ilkesinin ihlal adil yargılama ilkesine aykırı bir karar verildiği, müvekkilin savunma hakkının ihlal edilmesi suretiyle verilmiş olan hukuka aykırı Türk Medeni Usul Hukuku kuralları uyarınca hukuken muteber kabul edilmeye imkan bulunmaması karşısında kamu düzeni gereği anılan kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmesine imkan ve ihtimal bulunmadığını, kamu düzenine aykırılık nedeniyle de maddî hukuk bakımından reddine karar verilmesini talep etmiştir