muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/168, Karar No: 2024/7248, Tarih: 05.12.2024

Mahkemece icra edilen keşif üzerine dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre; Bodrum katta yapılan inceleme de, Koruma Kurulunca tasdik edilen ve Belediyesince güçlendirme ruhsatı verilen kısmi bodrum katın tam kata tahvil edildiği, zemin katta, tasdikli projede salon olarak gösterilen kısım da banyo ilave edildiği, 2 odadan 1'nin iptal edilerek mevcut odaya ait banyo konuma getirildiği, bir oda ile

banyo arasına kapı açılarak mevcut banyonun odaya katıldığı, 1.normal katta, salon olarak gösterilen piyese banyo ilave edildiği, arka cephedeki mutlağa banyonun bir kısımı ilavo edilerek odaya konumuna getirildiği, 2.normal katta, salon olarak gösterilerek piyese banyo ilave edildiği, mutfağın odaya dönüştürülmüş olup, mevcut banyo odaya dönüştürülen mutfağın ve bitişiğindeki odaya ait 2 banyo konumuna getirildiği, diğer tarafta 2 oda arasındaki banyomun holden girilen kapısı kapatılıp, banyo ikiye bölünüp, iki odaya ait banyo konumuna getirildiği ve çatı katında, mevcut banyonun holden girilen kapısı kapatılıp ikiye bölünmek sureti ile mutfak olup odaya dönüştürülen piyese ve diğer odaya ait iki banyo konumuna getirildiği belirtilerek sanıklar tarafından suça konu imalatların onaylı güçlendirme projesine uygun hale getirilmesinin kurulca onaylı tadilat projesi ile giderebileceği tespitlerine yer verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın alınan savunmasında: Taşınmazın onaylı güçlendirme projesine göre mevcut yapıya sadece güçlendirme yaparak çatı piramitlerini aktardığını, mevcut statik projesini tamamladığını veproje dışında bir işlem yapmadığını. 2009 yılının Eylül ayında istifa ettiğini, İlk şirket müdürü olan ... başka birisiyle çalışacaklarını söylediğini beyanla suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık ...'in alınan savunmasında: ... ve ... ile 2007 yılında tanıştığını, şirket müdürlüğünü yaptığı dönemde Büyükadadaki taşınmazın çatısının yenilenmesi ve güçlendirilmesi için ...'la anlaşıldığını, ... kaba inşaatı tamamladığını bu arada ... ve ...'in inşaatın uzadığından bahisle ... ile aralarında anlaşmazlık çıktığını ve ... kaba inşaatı tamamlanmış olarak inşaatı bıraktığını. Kendisinin daha sonra 4-5 ayrı şirketle görüştüğünü ve inşaata yeni şirketin devam ettiğini, kendisinin de ... ve ... arasında anlaşmazlık çıkınca şirketten ayrıldığını, inşaatın bu aşamasına kadar hep belediyenin kontrolünde işler yürütüldüğünü beyanla suçlamaları kabul etmemiştir.

Sanık ...'ın tercüman vasıtasıyla alınan savunmasında: " Ben Büyükada da bulunan... inşaat turizm limited şirketini kardeşi ... ile birlikte sahibi olduklarını, halen burası Büyükada da otel olarak hizmet vermekte olduğunu, söz konusu şirketi 2007 yılında kurduklarını 2008 yılında söz konusu otelin bulunduğu yerdeki yapıyı tadilat etmeye başladıklarını, o dönemde şirketlerinin başında müdür olarak ... bulunmakta olduğunu, bu işlerde yetkili kişinin İlker olduğunu, inşaat tamamlanınca bir süre sonra 2010 yılında çıkan anlaşmazlık nedeni ile İlker in işine son verdiklerini, bu dönemde yasal mevzuatı müdür takip ettiği için ben usulsüzlük olduğunu bilmiediğini, inşaat sırasında ... ismini duyduğunu ama inşaatdaki pozisyonunu çok net hatırlamıadığını, beyanla suçlamaları kabul etmemiştir.

Sanık ... tercüman vasıtasıyla alınan savunmasında: 2007 yılında Türkiye'de yatırım yapmaya karar verdiğini, şirkete ...'in müdür olarak tayin edildiğini, kendisinin Büyükada otele ilişkin işlemleri yapacağını, 2010 yılına kadar müdürün işlemleri usulüne göre yaptığını zannettiklerini, yasaları bilmedikleri için müdürün yaptığı işlemleri usulüne uygun sandıklarını, Türk kanunlarını bilemdiğinden yabancı oludğundan suç teşkil edecek eylemleri bilmediğinden yetkileri müdüre verdiklerini beyanla suçlamaları kabul etmemiştir.

Dosya kapsamında sanık ... tarafından 03.09.2009 tarihli dilekçe ile Adalar Belediye Başkanlığına inşaatta sözleşmede yer alan işlemler tamamlandığından müteahhitlik görevinin sona erdiğini belirten dilekçe verdiği, yine dosya kapsamındaki 19.01.2010 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinden temyiz dışı sanık İlkerin 11.01.2010 tarihinde şirket müdürlüğüne son verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde, sanıklar ..., ... ., ...'ın 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de; suça konu olan inşai faaliyetin temyize konu sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine dair mahkumiyetleeine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde, sanıklar ..., ... ., ...'ın 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de; suça konu olan inşai faaliyetin temyize konu sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine dair mahkumiyetleeine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2023 tarihli, 2023/6-7 Esas, 2023/481 Karar no'lu ilamında da belirtildiği üzere; Dairemizce yapılan temyiz incelemesinden önce atılı suça ilişkin dava zamanaşımı gerçekleşmiş ise de "derhal beraat" kavramının, fiilin ilk bakışta suç teşkil etmemesi veya kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması hâlleri ile sınırlı tutulmasının söz konusu düzenlemenin konuluş amacına ters düşeceği, CMK'nın 223. maddesinin 9. fıkrasında geçen "derhal" sözcüğünün, dosyanın mevcut durumunu ifade ettiği, başka bir anlatımla, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek bir noktada, sanığın daha lehine olan beraat kararı yerine, aleyhine olan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, ayrıca çeşitli sebeplerle muhakemenin yavaş işlemesi ve yargılamaların makul sürede sonuçlandırılamaması nedeniyle zamanaşımının gündeme geldiği de göz önünde bulundurulduğunda, düşme kararı verilmesinin söz konusu gecikmenin sonucunun sanığa yükletilmesi anlamına geleceği, diğer taraftan beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin adil yargılanma hakkı kapsamındaki lekelenmeme hakkının da ihlali niteliğinde olacağı, zira yargılamanın geldiği aşama itibarıyla beraat etmesi gereken sanık hakkında düşme kararı verilmesinin, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda tereddüte yol açacağı, son olarak da sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuk davaları üzerindeki etkisine dair Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.01.2022 tarihli ve 1437-15 sayılı kararında da açıklandığı üzere ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı konusuyla hukuk hâkiminin tamamen bağlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek durumlarda artık zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil sanığın daha lehine olan beraat kararı verilmesi gerektiği anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8847, Karar No: 2022/18333, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8847 E.  ,  2022/18333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırma bedelinin verilen süreler içinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/926 Esas- 2021/382 Karar sayılı kararı incelendiğinde,

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin karar tarihinden sonra 22.06.2022 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın da beyanı alınmak suretiyle işin esasına girilip dosyada mevcut bilirkişi kurulu raporları da denetlenmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile bozmanın niteliğine göre sair yönler incelenmeksizin Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/926 Esas- 2021/382 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10462, Karar No: 2019/11951, Tarih: 23.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/10462 E.  ,  2019/11951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ... Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen Belediyenin duruşmadan haberdar edildiklerine, keza katılanlar S.S....Konut ve Arsa Yapı Kooperatifi, S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ve S.S. ...Konut Yapı Kooperatifine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen Belediye ile Hazineye bildirildiğini, hükmün katılan kooperatiflere tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1341, Karar No: 2024/490, Tarih: 15.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/1341 E.  ,  2024/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/615 E., 2019/1292 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat hükmünün; 5271 sayılı Cezayönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2018/308 Esas, 2018/517 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2019/615 E., 2019/1292 sayılı Kararı ile, sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.10.2019 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özet olarak; Bank ... hesap kayıtları ve Aktif Eğitim Sendikasına üyelik kaydı itibarıyla, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurlarını oluşturduğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özet olarak; Bank ... hesap kayıtları ve Aktif Eğitim Sendikasına üyelik kaydı itibarıyla, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun unsurlarını oluşturduğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmasız yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılanan sanığın, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmiş ise de, CMK'nın 290. maddesi içeriğine göre sanığın yararına olan iş bu hukuk kuralına aykırılığın, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermeyeceği gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamış olup;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açılmaksızın evrak üzerinde delillerin hatalı değerlendirildiğine istinaden beraat kararı verilmesi hukuka aykırı ise de; anılan uygulamanın sanık lehine olması ve aleyhe temyizin de bulunmaması hususları gözetilerek, işbu hukuka aykırılık da bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında eleştiri sebepleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında eleştiri sebepleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2019/615 Esas, 2019/1292 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/5787, Karar No: 2006/3989, Tarih: 20.04.2006

6. Ceza Dairesi 2004/5787 E., 2006/3989 K.

**6. Ceza Dairesi 2004/5787 E., 2006/3989 K.**

**- ÖZEL BELGEDE SAHTECİLİK

- RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

- SAHTECİLİK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık Ecevit, Mahir, Kazım ve İsmet haklarında yapılan duruşma sonunda; sanık İsmet'in beraatine, diğer sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin (Ankara Üçüncü Ağır Ceza Mahke-mesi)'nden verilen 13.03.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili, sanıklar Ecevit ve Mahir savunmanları ile duruşmalı olarak sanık Kazım savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan onama isteyen 06.04.2004 tarihli tebligname ile 21.04.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle, yapılan inceleme sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık İsmet hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan banka vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebligname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar Ecevit, Mahir ve Kazım hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçları nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-

Kredi alımı sırasında teminat olarak gösterilen araçların trafik kaydına "rehin şerhi" işlendiğine ilişkin krediyi veren banka şubesine yönelik, Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nce yazılan yanıt yazılarının sahte olduğunun anlaşılması karşısında; anılan belgenin niteliği gereği 765 sayılı TCY'nin 342/1. maddesi anlamında belgelerden olduğu gözetilmeden sanıklar hakkında sahtecilik suçu nedeniyle adı geçen Yasa'nın 342/1, 80. maddeleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 342/1, 80; 504/1, 80, 522. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 61. maddesi de gözetilerek 204/1, 43; 158/1-j, 43. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Banka vekili ile sanıklar Kazım, Ecevit ve Mahir savunmanlarının temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 20.04.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2846, Karar No: 2024/1110, Tarih: 12.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2846 E.  ,  2024/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2393 E., 2022/2482 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye (Tüketici) Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/492 E., 2022/123 K.

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun süre nedeniyle usulden reddine, davalılar vekilinin başvurularının esastan reddine, resen yapılan inceleme sonucu İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA