muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7585, Karar No: 2015/11443, Tarih: 24.03.2015

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan

dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural

olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve aylık ücret alacakları bakımından ise davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri ve ödenmemiş aylık ücret alacağı miktarını belirleyebilecek durumdadır. Taraflar arasında, alacağın varlığı veya miktarı noktasında varolan uyuşmazlıklar, söz konusu alacakları belirsiz alacak haline getirmez. Anılan sebeple, talebe konu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve aylık ücret alacakları belirsiz alacak değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve aylık ücret alacakları gerçekte belirlenebilir alacaklar olup, belirsiz alacak davasına konu edilemezler. Bu halde, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına yönelik taleplerin, hukuki yarar yokluğundan usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek reddine karar verilmesi hatalı ise de red sonucu itibariyle doğrudur. Aylık ücret alacağı talebinin ise hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek kabul edilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık ise davacının fazla çalışma ücreti alacağının ödenip ödenmediği noktasındadır.

Somut olayda, davacı asil, Malatya 2. İş Mahkemesinin 2013/912 esas sayılı dosyasında tanık sıfatıyla alınan beyanında, işyerinde fazla çalışma yapıldığını ve karşılığı ücretin ödendiğini, sadece son aya ilişkin fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ifade etmiştir. Davacının, tanık sıfatıyla alınan bu beyanı eldeki dosya bakımından bağlayıcıdır. Anılan sebeple, davacının son ay haricindeki çalışma süresine ilişkin fazla çalışma ücretinin ödendiği kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağının miktarı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8157, Karar No: 2012/8293, Tarih: 13.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8157 E.  ,  2012/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle Silivri Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Silivri Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 gün ve 2011/308 E. 2011/545 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/295, Karar No: 2021/8128, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/295 E.  ,  2021/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/364 E. - 2018/285 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/364E. - 2018/285 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki... ili, Başakşehir ilçesi, İkitelli-2 mahallesi, 3712 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilen 213.000,00 TL'sine kararın kesinleşme tarihine kadar, davalıya derhal ödenmesine karar verilen 74.550,00 TL'sine ise karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken tüm bedele karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin... başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin... başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendindeki (bedeline 04/12/2017 tarihinden itibaren karar tarihi olan 01/06/2018 tarihine kadar yasal faiziyle davacıdan alınarak davalıya verilmesine,) ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (bedelinin 74.550,00 TL'sine 04.12.2017 tarihinden karar tarihi olan 01.06.2018 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan ve kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilen 213.000,00 TL'sine ise 04.12.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin yazılmasına,

b-7 numaralı bendindeki (-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu ve AAÜT'ye göre belirlenen 2.180,00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,) cümlesinin tümüyle hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18105, Karar No: 2017/12125, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18105 E.  ,  2017/12125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki .... Mahallesi 443 ada 68 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4331, Karar No: 2016/16820, Tarih: 12.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/4331 E.  ,  2016/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

1-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık; sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'in kollukta müdafii huzurunda alınan ve ikrar içeren beyanına, yer gösterme tutanağına, kolluk tutanaklarına, oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a ait trafodan da trafo yağı çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi gereğince temel ceza “suçun işleniş özellikleri ve suç kastının yoğunluğu” gözetilerek 3 yıl hapis cezası olarak belirlendiği, ancak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi” ilkesi çerçevesinde ...'a ait çok sayıda trafodan trafo yağı çalınması ve trafoların kullanılamaz hale gelmesi şeklinde gerçekleşen somut olay açıkça irdelendiğinde “suçun işleniş biçimi, işlendiği zaman ve yer ve meydana gelen zarar ve tehlikenin de ağırlığı” da gözetilerek temel cezanın alt sınırdan daha fazla artırılarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanıklar ..., ... ve ...'ın 21.01.2013-01.02.2013 tarihleri arasında ...'a ait çok sayıda trafolarda birlikte ve ayrı ayrı şeklinde trafo yağı çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ve eylem sayılarına göre alt sınır olan 1/4 oranından daha fazla olacak şekilde cezalarının arttırılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan arttırım yapılması,

3- Sanıklar ..., ... ve ...'ın 21.01.2013-01.02.2013 tarihleri arasında ...'a ait çok sayıda trafolarda birlikte ve ayrı ayrı şeklinde trafo yağı çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ve eylem sayılarına göre alt sınır olan 1/4 oranından daha fazla olacak şekilde cezalarının arttırılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan arttırım yapılması,

4-Sanık ...'nın sanıklar ..., ... ve ...'ın 21.01.2013-01.02.2013 tarihleri arasında ...'a ait çok sayıda trafolardan çalmış oldukları trafo yağını eylemlerin gerçekleşmesinden sonra alması şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ve eylem sayılarına göre alt sınır olan 1/4 oranından daha fazla olacak şekilde cezasının arttırılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan arttırım yapılması,

5-Suç tarihlerinde katılan kurum olan ...'ta görev yapan ve suçtan doğrudan zarar görmeyen ..., ... ve ...'in davaya katılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4093, Karar No: 2014/720, Tarih: 12.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4093 E.  ,  2014/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ...'un kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE,

2- Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktül Kemal'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında maktül Kemal'e yönelik yardım eden olarak kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, üzerine atılı bu suçtan beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, sanık ...'nın cezalandırılması gerektiğine, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında maktül Kemal'e yönelik yardım eden olarak kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktül Kemal'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in kızı Mübeccel ile maktül Kemal'in resmi nikah olmaksızın birlikte yaşadıkları, olay tarihinden bir süre önce aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle Mübeccel'in maktülden ayrıldığı ve annesi ...'in yanına gittiği, olay günü maktülün ...'in oğlu olan sanık ...'yı telefonla aradığı ve konuşmak istediğini söylediği, bunun üzerine ... ve ...'nın buluşma yeri olan pastaneye birlikte gittikleri, ...'nın konuşma sırada bir ara masadan kalktığı, bu sırada ... ile maktül arasında çıkan tartışmada maktülün ...’i tehdit edip ona hakaret ettiği, bunun üzerine ...'in ruhsatsız tabancasını çantasından çıkararak yakın mesafeden altı kere ateş ederek maktülü öldürdüğü olayda ;

Maktülden sanığa yönelen haksız eylemlerinin ulaştığı boyut gözetilerek haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25044, Karar No: 2013/11352, Tarih: 25.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25044 E.  ,  2013/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, velayet, tedbir nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılama sırasında müşterek çocuğun baba yanında olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı baba yanında bulunan küçük ....için davacı-davalı anne lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün, düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine "velayeti anneye verilen çocuk için aylık 350 TL. iştirak nafakasına hükmedilmesine, nafakanın her yıl ÜFE oranına göre arttırılmasına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekli ile temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Derya'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Yakup'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2013 (Per.)