muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/34315, Karar No: 2021/6121, Tarih: 11.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2016/34315 E.  ,  2021/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamayacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemeyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11814, Karar No: 2014/14522, Tarih: 12.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11814 E.  ,  2014/14522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, hakaret, kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından hükümlülük,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından hükümlülük ve müsadere

- Sanık ... hakkında hakaret suçundan hükümlülük,

- Sanıklar Asim Aksoy ve ... haklarında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurul- ması olanaklı bulunmadığından; sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz istemlerinin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık ... hakkında katılan ...’a yöne- lik kasten yaralama ve tehdit; sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, ...’ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'un meydana gelen kavga sırasında korkutmak amacıyla silahla ateş etme eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına; ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oy- birliğiyle (ONANMASINA), III- Sanık ... hakkında ...’a yönelik hakaret, sanık ... hakkında ...’ya yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına; ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması gerek- tiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına; ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanması gerek- tiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu bulunan cezanın 2 ay 27 gün yerine, 2 ay 28 gün olarak yazılması suretiyle fazla cezaya hük- medilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin TCK.nun 62. madesinin uygulandığı bölümlerinden “28 gün” ibaresinin çıkarılıp yerine “27 gün” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA),

V- Sanık ... hakkında ...'ya yönelik kas- ten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurula

mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:

Kavga sırasında sanık ...’un sanık ...’ya önce yumrukla vurup sonra silah ile yaralamak amacıyla ateş etme eyleminin bütün halinde bir suç olup tek bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, iki ayrı suçtan hüküm ku- rulması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4932, Karar No: 2016/6682, Tarih: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4932 E.  ,  2016/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarınının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66054, Karar No: 2013/9721, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66054 E.  ,  2013/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılan bankaya ödenmesi için ibraz ettiği suça konu...Kapı İnşaat Ticaret Limited Şirketi'ne ait çekin tamamen sahte olarak üretildiği ve iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşıldığı bu şekilde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında ...isimli şahıstan aldığı çekin karşılıksız çıktığı, şahsın kendisini icraya vermemesini, birkaç gün içinde yeni bir çek göndereceğini söyledikten sonra işyerine gelen ve kendisini...Döner olarak tanıtan şahıstan karşılıksız çıkan çek ile değiştirilmek suretiyle aldığı bu çekin sahte olduğunu bilmediğini, çekin tahsili için başvurduğu sırada çekin sahte olabileceğinin söylendiğini, ilgili şube ile bağlantı kurulamadığı için çekin kendisine iade edildiğini, 3-4 saat sonra tekrar bankaya geldiğinde yakalandığını belirtmesi, alınan bilirkişi raporlarına göre çekin sanığın eli ürünü olmadığının anlaşılması ve banka müdür yardımcısı tanık ...n sanık savunmasını doğrulaması

nedeniyle, suça konu çekin sahte olduğunu bilerek haksız menfaat temin etmek için tahsil etmeye çalıştığına dair mahkumiyetine yeterli deliller bulunmayan sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17382, Karar No: 2015/12849, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17382 E.  ,  2015/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine, kolluk görevlilerince ... ilçesi, ... köyü, .... mevkiine gidildiğinde, sanıklar ... ile ...'nun, haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıkla.... ve ...'in park halindeki araçlarının yanında görüldükleri, araçta yapılan aramada arama dedektörü, çekiç, keski, fener ve murcun ele geçirildiği, her ne kadar olay yerinde kazılmış çukurlar olduğu ve murçta çamur izlerinin bulunduğu tespit edilmiş ise de, murcun olay yerinde kullanıldığına dair delillerin bulunmadığı, olay yerine giden kolluk görevlilerince izinsiz kazı yapan kişilere rastlanmadığı, sanıkları kazı yaparken gören tanık ifadelerinin de olmadığı ve sanıkların da verdikleri ifadelerinde kazı yapmadıklarını, sadece dedektör marifetiyle define aradıklarını ikrar ettikleri, tüm dosya kapsamından sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli delillerin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin izinsiz define araştırma suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların haklarında ertelemeye veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklara atılı olan eylemle ilgili olarak 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesindeki suçun oluşabilmesi için araştırma eyleminin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün 07/05/2012 tarihli yazısında, sanıkların araştırma eylemini gerçekleştirdikleri yerin sit alanı olmadığının belirtilmiş olmasına karşın, olay yerinde tarafsız arkeolog veya sanat tarihçi marifetiyle keşif yapılarak, dedektör vasıtasıyla araştırma yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz olup olmadığı tespit edilmeden, eksik soruşturma ile sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda adli emanete kayıtlı suç aletleri hakkında bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararda TCK'nın 54. maddesi gereğince suç aletlerinin müsaderesine karar verilmesi suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda adli emanete kayıtlı suç aletleri hakkında bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararda TCK'nın 54. maddesi gereğince suç aletlerinin müsaderesine karar verilmesi suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında karışıklığa sebebiyet verilmesi,

2-17.11.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "16.11.2011" olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11798, Karar No: 2014/3787, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11798 E.  ,  2014/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi, sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve sanığa hükmolunan gün para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4.paragrafının tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 21 TL olarak hesabıyla 25.515 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.