muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27768, Karar No: 2014/20906, Tarih: 23.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/27768 E.  ,  2014/20906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 7 ve masrafa ilişkin 10 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 7- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 565,27 TL. karar-ilam harcından, davacıdan peşin alınan 182,60 TL. harcın mahsubu ile bakiye 382,67. TL. harcın davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

10- Davacının yaptığı harçlar hariç 395,60 TL. yargılama masrafından kabul ve red oranına göre hesaplanan 303,63 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, toplam 200,70 TL. harç masrafının ise sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5971, Karar No: 2021/7864, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5971 E.  ,  2021/7864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/61 E. - 2017/852 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/61 Esas – 2017/852 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, ... Mahallesi ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, aşağıda yazılı harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9280, Karar No: 2015/13399, Tarih: 02.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9280 E.  ,  2015/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/103410

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2012/668 Esas, 2012/1314 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Bodrum İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, köpeğini kuruma ait hizmet aracıyla veterinere götürdüğü ve bu aracı kişisel işlerinde kullandığı, bu konuda aynı yerde polis memuru olarak görev yapan mağdur B.. D..'a talimat verdiğinin iddia edilmesi karşısında;

Ön inceleme aşamasında ifadelerine başvurulan tanıkların mahkemece usulüne uygun şekilde beyanlarının alınması, bu kişiler ile tanıklar M. T. ve S. D.'in anlatımları arasında oluşan çelişkinin giderilmeye çalışılması, hangi ifadeye neden üstünlük tanındığının denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi, sübutu halinde eyleminin 237 sayılı Taşıt Kanununun 16. maddesine muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının da karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği halde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Sanık hakkında tayin olunan ve ertelenen hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezasının infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16436, Karar No: 2015/3557, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16436 E.  ,  2015/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5979, Karar No: 2015/11386, Tarih: 23.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5979 E.  ,  2015/11386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2010/472-2014/1732

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananının tahliyesi ve 2.000 TL kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye talebi yönünden konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı yönünden kısmen kabulü ile 3.800-TL kira alacağının ıslah tarihi olan 09/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davacının A blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümleri eski malik Halise Er'den 16.05.2007 tarihinde satın aldığını, davalı şirkete Bodrum 1. Noterliği'nin 21.05.2007 tarih ve 3655 yevmiye numaralı ihtarname ile kiracısı olduğu taşınmazların yasal süresi içinde boşaltılarak teslim edilmesini, iktisap öncesi ve sonrasına ait ödenmemiş kira bedellerini ödenmesinin istendiği halde kira bedellerini ödemediğini, davalının kirası altındaki A Blok 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin 16/10/2008 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için tespit edilecek kira bedeli üzerinden işleyecek faizi ile birlikte tahsili ve ödenmeyen kira bedelleri yönünden temerrüt nedeniyle davalı kiracının kiralananlardan tahliyesine, karar verilmesini istemiş, davacı vekili ıslah dilekçesinde, 2.000 TL olan dava değerini artırarak 10.000 TL kira alacağının dönemsel olarak işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi şeklinde talebini ıslah etmiştir. Davalı vekili, davalının eski malikle yaptığı sözlü kira sözleşmesi uyarınca Mayıs 2005 tarihinden itibaren 5 yıl süreli sözlü kira sözleşmesi bulunduğunun mahkeme kararı ile kesinleştiğinden ayrıca kira tespiti için açılmış bir dava ve kira bedeli konusunda bir hüküm veya taraflar arasında anlaşma olmadığından taşınmazda keşif yapılmasının ve keşif sonucu belirlenen değerin kira bedeli olarak tespitinin doğru olmadığını, davalının temerrüde düşmediğini, davalı ile önceki malikin her bağımsız bölüm için 100 TL den aylık toplam 200 TL üzerinden anlaştıklarını, 5 yıllık kira bedeli karşılığı eski malikin ve yakınlarının evlerine klima takılması ayrıca taşınmazda 1,2,3 nolu bağımsız bölümler için yapılacak tadilat ve taşınmazdaki hafriyatları kapsadığını bu nedenle davalının bedelsiz oturma hakkı bulunduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tahliye talebi yönünden konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağı yönünden kısmen kabulü ile 3.800-TL kira alacağının ıslah tarihi olan 09/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

./..

Davalının dava konusu 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerde eski malikle yaptığı sözlü kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili aylık kira bedelinin tespit edilerek tahliyesini talep emiş davalı ise her bağımsız bölüm için 100 Tl den aylık 200 TL kira bedeli ödediğini savunmuştur. Bodrum 2. Asliye hukuk mahkemesinin 2013/239 E (2008/569 E) sayılı dosyasında kira bedelinin 16/08/2007 den 16/05/2008 e kadar 600 TL, 16/05/2008 den sonra ise 690 TL olduğu belirlenmiş ve karar kesinleşmiştir. Talep edilen döneme ilişkin kesinleşmiş kira bedeli vardır. Mahkemece bu husus dikkate alınarak ayrıca davalının temyiz dilekçesinin ekinde ibraz ettiği rızai taksim sözleşmesi üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1901, Karar No: 2018/8519, Tarih: 11.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1901 E.  ,  2018/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/552, Karar No: 2022/659, Tarih: 17.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/552 E.  ,  2022/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

. Taraflar arasındaki “tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince Tüketici Mahkemesi sıfatıyla verilen itirazın reddine ilişkin karara karşı davacı vekilinin temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddine dair ek kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda ek karar kaldırılarak hüküm bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalı tüketicinin 2011/4-2012/4 dönemine ait ... faturalarında kayıp kaçak bedeli tahsil edilmesinin haksız olduğu iddiasıyla ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu ve 21.06.2012 tarihli kararla talebin kabul edildiğini, söz konusu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

5. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin Tüketici Mahkemesi sıfatıyla dosya üzerinden verdiği 03.09.2012 tarihli, 2012/505 E., 2012/553 K. sayılı kararıyla; kayıp kaçak bedelinin kaçak ... kullanmayan tüketicilere yansıtılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle tüketici hakem heyeti kararına itirazın reddine karar verilmiştir.

6. Karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş ise de Mahkeme 26.11.2013 tarihli ek karar ile, tüketici sorunları hakem heyetinin kararına itiraz üzerine verilen kararın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (TKHK) 22/5. maddesi gereğince kesin olduğu, bu karara karşı temyiz isteminde bulunulamayacağı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.05.2014 tarihli ve 2014/1095 E., 2014/7219 K. sayılı kararı ile; “…Dava; ... abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı ... şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak ... kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından ... abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından ... abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir ... enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan ... satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur (md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli ... enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır (md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.