muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8218, Karar No: 2019/5977, Tarih: 14.03.2019

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ... ile diğer davalı .... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı ... bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiğini belirtilerek, dava konusu alacakları talep etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5041, Karar No: 2016/1878, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5041 E.  ,  2016/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-....

2...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı .....Ltd.Şti. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17/11/2015 Salı günü davalı .... Tic.Ltd.Şti. vekili .... ve şirket yetkilisi .... geldi. Davacı vekili A.... geldi. Davalı ....Şti. tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı .... vekili ile şirket yetkilisi ve davacı vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu aleyhinde yürütülen takipte borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edildikten sonra aynı adrese hacze gidildiğinde, haciz adresinde davalı 3.kişinin bulunduğunu, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla maliki bulunduğu taşınmazı ve üzerinde tapulu bulunan petrol istasyonunu 3.kişiye satarak devir ettiğini satışın muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmaz satışına ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket yetkilisi, davacıya olan borcunu ödeyebilmek için davalı 3.kişi şirketi, diğer ortaklar ile anlaşarak birlikte kurduklarını, taşınmazın tapusunu da ona devir ettiğini, devirden sonraki bir yıl kadar petrol istasyonunu kendisinin çalıştırdığını savunmuştur.

....

Davalı 3.kişi vekili, davacı ile diğer davalı borçlunun müvekkilini zarara sokmak amacıyla birlikte hareket ettiklerini, müvekkilinin taşınmazı iyiniyetle üzerindeki ipoteklerle birlikte satın aldığını, satışın gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın borcun doğum tarihinden sonra raicinden çok düşük bedelle davalı 3.kişi tarafından borçludan satın alındığını, satışın alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın borcun doğum tarihinden sonra raicinden çok düşük bedelle davalı 3.kişi tarafından borçludan satın alındığını, satışın alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu taşınmaz borçlunun işyeri niteliğinde olup İİK'nun 280.maddesi gereğince de tasarrufun iptalinin gerekmesine, dava konusu taşınmazın borçlu ile ilişkisi olduğu anlaşılan kişilerce kurulan 3.kişi şirket tarafından, kuruluşundan iki gün sonra raicinden düşük bedelle satın alınmış bulunmasına, davalı 3.kişi şirket ortaklarından olan ...'nın taşınmaz üzerinde 2008 tarihli ipoteği olup borçlunun içinde bulunduğu durumu, alacakları ızrar kasdını bilebilecek kişilerden olmasına göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalı .....'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 12.110,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3. kişiden alınmasına 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/6734, Karar No: 2016/15464, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6734 E.  ,  2016/15464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 99.703,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15164, Karar No: 2018/3023, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15164 E.  ,  2018/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7986, Karar No: 2010/10975, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7986 E.  ,  2010/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki acele kamulaştırma kararı alınarak kısmen kamulaştırlımasına karar verilen taşınmazdan, arta kalan bölümün işe yaramazlığından bahisle Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22.12.2009 gün ve 2009/14245 Esas - 2009/18615 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kısmen kamulaştırılan taşınmazların içerisinde bulunan ancak bedelleri ödenmeyen müştemilat ve yapıların değerlerinin tesbiti ile arta kalan bölümlerin işe yaramazlığından bahisle bedellerinin tahsili davasının reddine ilişkin hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Yapılan incelemede; mülkiyeti davacıya ait olan Muratlı İlçesi, ... Köyünde bulunan 1544, 1547 ve 1548 parsel sayılı taşınmazların Tekirdağ-Muratlı demiryolu güzergahında kalmaları nedeniyle davalı idarece kısmen kamulaştırıldığı ve idarece, Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinde 2007/182, 183 ve 184 esas sayılı dosyalar ile kamulaştırma bedelinin tesbiti davaları açıldığı, bu dosyalarda kamulaştırmadan arta kalan kısımlardaki değer azalışının kabul edildiği,

Tapu maliki ...'in 07.06.2007 tarihli dilekçe ile iş bu davayı açarak,

a)Kamulaştırılan kısımda kalan ancak değer takdiri yapılmayan imalat ve muhtesat bedellerini,

b)Kamulaştırılan alan dışında kalan binada meydana gelen değer azalışı karşılığını,

c)Kamulaştırmadan arta kalan ve işe yaramaz hale gelen bölümlerin değerinin verilmesini,

d)Çiftliğinin dağılması nedeniyle kazanç kaybını,

Talep ettiği,

Anlaşılmıştır.

Tapu maliki ...'in 07.06.2007 tarihli dilekçe ile iş bu davayı açarak,

a)Kamulaştırılan kısımda kalan ancak değer takdiri yapılmayan imalat ve muhtesat bedellerini,

b)Kamulaştırılan alan dışında kalan binada meydana gelen değer azalışı karşılığını,

c)Kamulaştırmadan arta kalan ve işe yaramaz hale gelen bölümlerin değerinin verilmesini,

d)Çiftliğinin dağılması nedeniyle kazanç kaybını,

Talep ettiği,

Anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının isteklerinin, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca idare tarafından açılmış bulunan bedel tespit ve tescil davalarında değerlendirileceğinden bahisle davanın reddine karar verildiği, hükmün Dairemizin 22.12.2009 gün ve 2009/14245-18615 sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmış ise de; Dairemiz kararının üçüncü paragrafında yazılı bulunan "Acele kamulaştırma yapılması halinde verilen karar nihai karar olmayıp delil tesbiti niteliğinde olduğundan, taşınmaz maliki yönünden henüz başlamış bir kamulaştırma işlemi bulunmamaktadır. Bu nedenle;" ibaresinin maddi hata sonucu fazla olarak yazıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, belirtilen bölümün Dairemiz kararından çıkartılmasına, bu düzeltmenin Dairemizdeki karar aslına da işlenmesine, peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 14.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15597, Karar No: 2010/2092, Tarih: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/15597 E.  ,  2010/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Davacı, davalı işveren Şirkete ait işyerinde 20.09.2004–20.06.2006 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davalı işveren Şirkete ait tekstil üretim işyerinde, işçi olarak 20.09.2004-20.06.2006 tarihleri arasında sürekli çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; çalışmanın bildirim dönemi ile sınırlı olup,eksik bildirime konu çalışmanın bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelidir.Bu bakımdan, davalı işvereninin Kurum nezdinde bulunan iş yeri dosyaları getirtilmeli,işyerlerinin tescil durumu ile kanun kapsamına alınma ve kapsamdan çıkarılma tarihleri araştırılmalı,işçilik alacaklarına ilişkin varsa dava dosyası celbedilmeli; sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı, işyerine ait talebe konu dönemi kapsayacak şekilde tüm dönem bordroları davalı kurumdan celbedilerek,bordrolardan re’sen belirlenecek tanıkların bilgilerine başvurulmalı, işverene ait o dönemde sigortalıyı yakından tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve çalışma arkadaşları ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yapılan işin ve iş yerlerinin nitelik itibarıyla mevsimlik olup olmadığı saptanmalı, davacıyla ilgili tüm belge ve kayıtlar varsa davalı işverenden istenilmeli, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/23605, Karar No: 2016/17135, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23605 E.  ,  2016/17135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup kamu düzenine ilişkin bu durum temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin çıkarılarak yerine; "2- Alınması gereken 544,57 TL harçtan, peşin alınan 163,55 TL harcın mahsubu ile bakiye 381,02 TL harcın davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 163,55 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.