muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5117, Karar No: 2018/5083, Tarih: 27.02.2018

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2017/12499, Karar No: 2019/21236, Tarih: 28.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12499 E.  ,  2019/21236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin Antalya Bölge Müdürlüğü’nde sistem danışmanı (satış temsilcisi) olarak 09/06/2009 tarihinde işe başladığını ve daha sonra "kıdemli satış müdür yardımcısı " olarak devam ettiğini, kıdemli satış müdür yardımcısı olarak hizmet görürken, hizmet akdinin işveren tarafından tek taraflı olarak feshedildiğinin müvekkiline 26/07/2012 tarihinde Noter aracılığıyla bildirildiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca işverene sadakatle ve özveri ile çalıştığını, işyeri kurallarına harfiyen uyduğunu, müvekkilinin işyerinde sabahları 08:30'da işe başladığını, haftada 6 gün akşam saat 22:00'e kadar çalıştığını, müvekkilinin resmi tatil günlerinde de çalıştığını, müvekkilinin çalışmakta olduğu süre içerisinde hiç yıllık izin kullanmadığını, müvekkilinin çalışmakta iken aldığı en son maaşının 4.389,00.-TL olduğunu, ancak iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e bendi uyarınca feshedildiğini, ileri sürülen fesih nedenlerini kabul etmelerinin mümkün olmadığını, işten çıkarılma gerekçesinde yapılan olayların asla gerçekleşmediğini, müvekkilinin işe başladığı 09/06/2009 tarihinden bu yana özverili şekilde çalıştığını, çok başarılı olmasından dolayı kısa süre içerisinde kıdemli satış müdür yardımcılığına kadar yükseldiğini, çalıştığı süre boyunca en küçük uyarı, ihtar dahi almadığını, bilakis başarılı çalışmalarından dolayı işverenlerinden tebrik ve övgüler aldığını, çalıştığı süre boyunca bir çok primler, paketler, para ödülleri aldığını, ancak davalı işverenin iş akdinin feshinde soyut, basit ve ispattan uzak gerekçeler ileri sürdüğünü, somut vakıalar ve gerçekçi sebepler ortaya koymadığını, herhangi tutanak ve belgeye dayanmadığını, müvekkilinin yılda 12 ay maaş, yılda 8 ay prim, aylık 210,00.-TL ticket (yemek kartı) haklarından yararlandığını, tazminat ve yasal haklarının belirlenmesinde dikkate alınmasının gerektiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş, prim ve ekleri, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın tüm talepleri ile ilgili olarak "bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsilini" talep ve dava ettiğini, davayı kabul anlamına gelmemek üzere usul yönünden, kanuna aykırı faiz talep red edilmeyeceğinden, bu talebin reddinin gerektiğinin izahtan vareste olduğunu, davacının tüm taleplerine karşı davayı kabul anlamına gelmemek üzere, usul yönünden zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e bendi uyarınca feshedildiği için kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin Yargıtay kararları uyarınca redde mahkum olduğunu, davacının fazla mesai talebinin haksız olduğunu, davacı tarafın genel tatil talep ettiğini, davacının çalışmasının randevu ve prim usulü olduğunu, davacının genel tatil talep etmesinin hiçbir hukuki tarafı olmadığını, davacının kullanmadığı yıllık izin haklarının da hangi yıllara ait olduğunun açıklatılması gerektiğini, davacının bu talebinin reddi gerektiğini, davacının maaş ödemesi ve prim alacakları talebinin açıklattırılmasının usul gereği olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 09/06/2009 - 26/07/2012 tarihleri arasında aralıksız olarak 3 yıl 01 ay çalışmasının olduğu, ücret araştırması, yaptığı iş, kıdemi, tanık beyanları göz önüne alındığında en son ücretinin brüt 4.389,00.-TL olduğu, davacının başka bir şirketle iş görüşmesi yaptığı gerekçesiyle işten çıkarıldığı belirtilmekle birlikte,davacının iş görüşmesi yaptığına dair belge olmadığı,işinden ayrıldıktan sonra başka işyerinde çalışmaya başladığı, davalının iş akdini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığından davacı bilirkişi raporuyla hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ücretin ödendiğinin ispat yükü işverene düşmektedir. İşveren ücretin ödendiğini işçinin imzasını taşıyan bordro ya da buna eşdeğer bir belge ile ispatlayabileceği, davalının banka kayıtlarını bildirdiği,banka kayıtları getirtildikten sonra tekrar rapor alınmış,ücret bordroları banka kanalıyla yapılan ödemelere göre davacının ücret alacağının olmadığının anlaşıldığı, davacının yıllık izin ücreti ve prim alacakları talebinde bulunduğu, bordrolarda yıllık izin ücreti ve prim tahakkunun olduğu, getirtilen banka kayıtlarına göre yıllık izin ücreti ile primlerin ödendiği,davacının alacağının olmadığı, davacının fazla çalışmasını tanık beyanlarıyla ispatladığı, ödenen primler mahsup edildiğinde fazla çalışma alacağının 12.889,39.TL olduğu, genel tatillerde çalıştığını tanık beyanlarıyla ispatlandığı, davacının 1.182,74.TL alacağının olduğu, fazla çalışma ve genel tatillerde çalışma tanık beyanlarıyla ispatlandığından %30 hakkaniyet indirimi uygulandığında ise bilirkişi raporuyla hesaplanan 9.022,57.TL fazla çalışma alacağı ve 827,91.TL genel tatil ücreti alacağı olduğu, davacının davalı iş yerinde 3 yıl 01 ay çalıştığı, tarafların iddiaları, dosyadaki rapor ve belgeler, dinlenen tüm tanık beyanları ve davacının yaptığı iş, çalışma süresi olan dönem karşılığı hak kazanmış olduğu dikkate alındığında, davacının bilirkişi S.S. tarafından sunulan raporun gerekçeli, dosyadaki belge ve bilgilerle uyumlu, denetime elverişli ve hükme esas alınabilir mahiyette olduğundan davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile yıllık izin ücreti, maaş, prim ve ekleri haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından;

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından;

Hükme esas bilirkişi raporunda; 6/2009-9/2011 ayları arasındaki yaklaşık 2 yıl 4 aylık dönem içinde davacının bordrolara göre toplam 54531 TL prim aldığı, bu dönemde hesaplanan fazla mesai miktarının 13450 TL olduğu, bu nedenle davacının fazla mesai alacağının bu dönem için bulunmadığı, ancak, 10/2011-7/2012 ayları arasındaki yaklaşık 9 aylık dönemde prim miktarının 488 TL olduğu, bu nedenle bu dönem için hesaplanan fazla mesai ücretinden ödenen primin mahsubu ile artan fazla mesai ücreti miktarının hesaplandığı gerekçesi ile fazla mesai ücreti alacağı belirlenmiştir. 10/2011-7/2012 ayları arası için bilirkişi raporunda hesaplanan bu miktara takdiri indirim uygulanarak mahkeme tarafından fazla mesai ücretine hükmedilmiştir.

Primlerin fazla mesai ücretini karşıladığından bahisle bir kısım çalışma dönemleri için fazla mesai ücreti bulunmadığı yönündeki kabul hatalıdır.

Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti bakımından; davacının prim alacağının belli bir dönemde önceki döneme göre çok büyük bir düşüş gösterdiğinden hareketle ödenen primin miktarına göre davacının çalışma süresi 2 dönem halinde değerlendirilmiştir.

Mahkeme’nin 2012/284 Esas sayılı hükmüne esas bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından yüksek prim ödemelerinin olduğu tespit edilen ilk dönem gene aynı bilirkişi raporunda aynı dönem için tespit edilen fazla mesai süresi üzerinden, ancak, prim ödemeleri nedeni ile sadece %50 zamlı kısım hesaplanmalıdır. Bilirkişi tarafından prim ödemelerinin çok düşük olduğu tespit edilen ikinci dönem gene aynı bilirkişi raporunda aynı dönem için tespit edilen fazla mesai süresi üzerinden 1,5 yevmiye esas alınarak hesaplanmalıdır.

Dava dilekçesinde ”ödenmeyen maaş, prim ve ekleri için şimdilik 500 TL” şeklinde talep olmasına rağmen davacı vekilinin 15/02/2013 tarihli celsedeki “dilekçemizin son sayfasında bir nolu bentte ödenmeyen maaş, prim ve ekleri için şimdilik 500,00-TL kısmı bizim dava konumuzla ilgili değildir, bu sehven diğer dilekçeden kalmıştır dilekçe içeriğinden de maaş ve prim ve eklerine ilişkin talebimiz yoktur” şeklindeki prim alacağı talebi bulunmadığı yönündeki beyanı dikkate alınarak, prim alacaklarının çok cüz’i olduğu bozma öncesi hükme esas bilirkişi raporu ile tespit edilen dönem bakımından prim alacağı mahsup edilmeksizin sonuca gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13227, Karar No: 2017/11297, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13227 E.  ,  2017/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...köyü 40 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18271, Karar No: 2014/31384, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18271 E.  ,  2014/31384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/281869

MAHKEMESİ : Oğuzeli(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2010/319 (E) ve 2011/34 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, suç eşyasının satın alınması veya kabuledilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve sanıklar

A.. S.. ,H.. A.., E.. A.. ,M.. T.., H.. İ.. ve M.. E.. hakkındaki nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmemiş olan sanıkların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığının tespitinde, anılan kanun hükmü gereğince ve 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanun'unun 35. maddesine istinaden, mahkeme tarafından, sosyal çalışma uzmanına küçüğün içinde bulunduğu aile, sosyal ve ekonomik koşullar ile psikolojik ve eğitim durumu hakkında rapor hazırlatılması ve bu rapor değerlendirilerek sanıkların ceza sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeyerek sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanıklar A.. S.. ve H.. A.., hakkındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/son maddesi geriği şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi ,

3-Sanık M.. K..'ın diğer sanıklarla birlikte müştekinin evinden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-Müştekinin sanıklardan A.. S.. ve H.. A..'ın soruşturma aşamasında zararını giderdiğini bildirmesi karşısında , giderilen zararın sanıklar E.. A.. ,M.. T.., H.. İ.. ve M.. E.. 'ın da katıldığı eylemleri kapsayıp kapsamadığı müştekiden sorularak sonucuna göre anılan sanıklar hakkında da TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan sanıklar E.. A.. ,M.. T.., H.. İ.. , sanık M.. E.. ve M.. K..'ın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden, yukarıdaki 2. numaralı bentte belirtilen müşteki zararının giderilip giderilmediği tespit edilmeden “katılanın zararını gidermediklerinden bahisle yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Sanık M.. K.. hakkında hüküm kurulurken yaşı nedeniyle tayin olunan cezada indirim yapılırken uygulanan kanunun maddesinin “31/2” yerine “31/3” olarak yanlış gösterilmiş olması ,

6-Sanık M.. K.. hakkında hüküm kurulurken yaşı nedeniyle tayin olunan cezada indirim yapılırken uygulanan kanunun maddesinin “31/2” yerine “31/3” olarak yanlış gösterilmiş olması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. S.. , H.. A.., E.. A.. ,M.. T.., H.. İ.. , M.. E.. ve sanık M.. K.. müdafinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14041, Karar No: 2017/4947, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14041 E.  ,  2017/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü saat 00:45 sıralarında mağdur ... ait fırına gelerek fırında işçi olarak çalışan mağdur ... 10 TL para istediği, mağdur ... işçi olduğunu söyleyip para vermeyi kabul etmediği ve fırının imalathanesine doğru gittiği sanığın da mağduru takip ederek imalathaneye kadar girip su bardağını kırdıktan sonra kırık cam parçasıyla mağdur ... saldırdığı olayda; sanığın eyleminin özgülenen kastı ve mağdura yansımaları ile bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12910, Karar No: 2023/1015, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/12910 E.  ,  2023/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/757 E., 2022/1740 K.

DAVALILAR : 1-...Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 09.12.2020

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/546 E., 2022/51 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ambalaj fabrikası işyerinde baskı makinesi operatörü olarak üretim bölümünde çalıştığını belirterek, bu çalışmalarından dolayı yapılan bildirimlerine karşılık 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, işyerinin basım ve gazetecilik işkolunda faaliyet göstermediğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesindeki koşullara sahip olmadığını, işyerinde yeterli havalandırma sistemi bulunduğunu ve davacının yaptığı iş itibariyle mürekkep ve kimyasallarla temasının söz konusu olmadığını, aynı konuda açılan davalarda şirket lehine bozma kararları verildiğini beyanla, basın iş kolunda olmayan ve maddenin aradığı etkenlere maruziyetin bulunmadığı işyeri ortamındaki çalışmaya ilişkin davanın reddi gereğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, basım ve gazetecilik işyerinde geçen çalışmaya dayalı talep yönünden, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı için gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı ...Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirkette yapılan gıda ambalaj baskı işinin, yasada belirtilen basım ve gazetecilik işinden anlaşılan gazete, dergi, kitap ve benzeri materyal basımını öngören işkolundaki işlerle ilgisinin bulunmadığını, çalışma dönemine ilişkin fotoğraf ve raporlar konusunda yeterli irdeleme içermeyen bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayalı değerlendirme içerdiğini, davacının çalışma koşulları yönünden bireyselleştirme yapılmadığını, havalandırma sisteminin yetersizliğinden söz etme olanağı bulunmadığını; ayrıca makinelerin özel emiş ve üfleme sistemlerinin bulunduğunu; suni ışık altında çalışma yapılmadığı, davacının kimyasallarla muhatap olmadığını, kimyasallardan rahatsızlık yaşayan çalışan bulunmadığını, 2008 yılına kadar günde 12 saat çalışıldığı ve bunun itibari hizmetten yararlanma koşullarını oluşturmadığını, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve raporlu günlerin dışlanması gereği üzerinde durulmadığını beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davanın hakdüşürücü süre geçtiği için reddi gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı yönünden gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, kanıtlar toplanmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç