muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6901, Karar No: 2013/10824, Tarih: 20.06.2013

Dosya kapsamına göre, kiralananın Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi bir yer olduğu anlaşılmaktadır. Kira akdinin sona erme sebeplerinden biri de kiracının temerrüdü olup kira parasının ödenmemesi veya geç ödenmesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 315.maddesinde (818 sayılı BK.nun 260.maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Davacı cezai şart istemini sözleşmenin feshini müteakip şartnamenin 31.maddesi gereğince ödenmesi gereken cezai şart istemine dayandırmıştır. Ne var ki, davacının gönderdiği sözleşmenin feshine ilişkin 12.02.2007 tarihli ihtarname kiracının temerrüdünü düzenleyen ve az yukarıda açıklanan yasanın emredici hükmüne aykırı olduğundan, hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle, mahkemece cezai şart isteminin tümden reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15860, Karar No: 2014/21091, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15860 E.  ,  2014/21091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/294-2014/271

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12156, Karar No: 2018/6974, Tarih: 22.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12156 E.  ,  2018/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yetkilisi olduğu ...Elektrik Makinaları isimli şirkette satış sorumlusu olarak çalışan sanığın şirket müşterileri tarafından bankaya yatırılan farklı zamanlarda toplamda 22.420 TL bedeli şirket hesabına geçirmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, söz konusu şirkette satıştan sorumlu müdür olarak çalıştığını faturasız mal satışı olduğunda paranın şahsi hesabına yatırıldığını daha sonra bu bedelleri çekerek bir kısmını elden muhasebeciye verdiğini diğer kısmını da şirket hesabına yatırdığını, bu durumun şirket hesaplarının incelenmesi durumunda ortaya çıkacağını beyan etmiş olması yine elden para almadığını beyan eden muhasebeci tanık ...’in beyanında katılan şirkete havalesi gelmeyen ve çek fotokopisi fakslanmayan müşterilere mal gönderiminin yapılmadığı belirtmiş olması yine tanık ...’ın sanığın hesabına iddianameye konu 06.09.2011 tarihinden 15.09.2012 tarihine kadar farklı tarih ve bedellerde para gönderilmiş olmasına rağmen tanığın beyanında son zamana kadar her hangi bir sorun çıkmadığını beyan etmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısıdan suç tarihleri göz önünde bulundurularak sanığın beyanında geçen ve şirketin banka hesabına yatırdığını belirtmiş olduğu paraların tespit edilmesi için şirketin banka hesaplarının ve sanığın şahsi hesaplarının incelenmesi yine sanığın hesabına para yatıran müşterilerin dinlenerek yatırdıkları bedel karşılığında mal alıp almadıklarının sorulması ile sanığın uhdesine para geçirip geçirmemesi konusunda gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/129, Karar No: 2011/8416, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/129 E.  ,  2011/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7992, Karar No: 2013/9923, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7992 E.  ,  2013/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı sağlayıcının, elektrik faturalarına çeşitli isimler adı altında ilaveler yapıp, kullanılan...tutarından daha fazla bedel tahsil ettiğinden bahisle, bu bedellerin iadesi talebiyle...Heyeti Başkanlığına başvurduğunu,... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları ... Başkanlığı'nın davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, oysa dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp, 4628 sayılı ...Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak ...Piyasası Düzenleme Kurumu ...) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek; adı geçen tüketici hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz talebini değerlendiren mahkemece; kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle "temyiz talebinin reddine " karar verilmiş, bu kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Öncelikle mahkeme kararının kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda davalı tüketici, adı geçen hakem heyetinden, davalının fazla tahsil ettiği paraları tarafına iade etmesi yönünde karar verilmesini talep etmiş,... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce de tüketicinin talebi kabul edilerek; "tüketiciden haksız olarak kesilen bedel ve kalemlere kesinti yapıldığı tarihten itibaren ödenen bedellerin yasal faiziyle birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verilmiştir.

O halde Tüketici Hakem Heyeti kararında belirli bir miktar belirtilmediği için mahkemece, istemin reddine dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 20.03.2013 tarih, 2012/727 E; 2013/148 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararı usul ve yasaya aykırı görülerek, bu kararın kaldırılmasına karar verilip, işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan "teknik" ve "teknik olmayan" kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

4628 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre,...Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği bulunmaktadır.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenledir ki, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Hal böyle olunca; dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1293, Karar No: 2013/1709, Tarih: 18.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1293 E.  ,  2013/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı ... Hazinesi vekili, davalı borçlu ... ’den olan vergi borcu alacağının Ankara İflas İdaresi 2002/14 sayılı dosyasında düzenlenen ek sıra cetveline kaydını ve sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talep edilen vergi borcundan kaynaklanan alacağın iflastan sonra doğmuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi davanın; müflisin iflas tarihinden sonra doğan vergi alacağının tahsili istemine ilişkin olduğu ve düzenlenen bir sıra cetveli bulunmadığı gibi davacının talebinin dahi iflastan sonra doğduğu iddia edilen vergi alacağının masa borcu olarak tahsili istemine ilişkin bulunduğu ve iflas tarihinden sonra doğan bir alacağın masa borcu olup olmadığı yönündeki kararlara ilişkin temyiz incelemesinin alacağın dayandığı hukuksal ilişkiye göre genel hükümler doğrultusunda tespit edileceği gerekçesiyle dosyayı Dairemize göndermiş ise de 03/01/2012 tarihli Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün yazısında 06/06/2002 tarihinden önce “vade olarak” borcunun bulunmadığı ancak iflas tarihinden sonra “tahakkuk eden” borcunun bulunduğu belirtilmiştir.

Kamu alacağının kaynağının müflisin iflas etmeden önce taraf olduğu davalarda yapılan yargılama sonucu verilen kararlarda ödenmesi gereken harçları da içerdiği Ankara Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 25/01/2008 tarihli yazısı ekindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durum-

da vergiyi doğuran olayın müflisin iflasından önce gerçekleştiği ancak verginin tahakkukunun iflas sonrasında olduğu belirgindir. Hal böyle olunca dosyanın Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi görev alanında olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak aynı Daire tarafından gönderme kararı verildiğinden temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere YÜKSEK BİRİNCİ BAŞKANLIĞINA GÖNDERİLMESİNE 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8083, Karar No: 2024/12097, Tarih: 19.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8083 E.  ,  2024/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/691 E. 2022/1 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı,

istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.01.2022 tarihli ve 2020/691 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararın, sanıklar ve/veya müdafilerine tebliğ edildiğine ilişkin belgeye, dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarında rastlanılmamış olmakla, tebliğ varsa tebliğ evrakının eklenmesi, tebliğ yoksa kararın sanıklar ve müdafilerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi ve dilekçe verilmesi halinde ek tebliğname de düzenlenerek, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1786, Karar No: 2017/21957, Tarih: 31.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1786 E.  ,  2017/21957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.nın 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-TCK.nın 158/1-f son, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın araba lastiği alışverişi karşılığında bizzat ciro ettiği sahte çeki katılana verdiği ve atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın en başından beri atılı suçu işlemediğine dair istikrarlı savunması, katılanın sanığı tam teşhis edememesi ve asıl alışverişi oğlu ...'ın yaptığını belirtmesi, kriminal daireden alınan rapora göre; çekin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanığa ait olduğu belirtilmiş ise de; adli tıp kurumu tarafından; çek üzerinde imzası bulunan diğer kişilerin ve sanığın imza-yazı örnekleri ile sanığın samimi imza-yazılarını içerir kurumlardan temin edilen belgelerin gönderilmesi halinde sağlıklı sonuçlara ulaşılabileceğinin bildirilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın fotoğraflarının katılanın oğlu Hasan'a gösterilmesi ve gerekirse taraflara yüz yüze teşhis işleminin yaptırılması, adli tıp kurumunun raporunda belirttiği evrakların temini ve kurumdan imza ve yazıların iadiyetinin tespiti için yeniden rapor aldırılması, sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de; nitelikli dolandırıcılık suçu açısından; sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suça konu eylemden elde ettiği menfaatin 7000 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi gereği günlüğü 25 TL üzerinden yapılacak belirlemeye göre bu miktara uygun şekilde “560 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “600 gün” olarak tayin edilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.