muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1527, Karar No: 2016/5017, Tarih: 25.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/1527 E.  ,  2016/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.10.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, davacının paydaş olduğu 831 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ...'nın 1/2 payını davalı ...'e 03.09.2013 tarihinde 7.000 TL bedel ile sattığını, dava konusu taşınmazda önalım hakkı olduğunu, önalım hakkı nedeniyle satışa konu 1/2 payın davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile ...'nın ana baba bir kardeş olduklarını, dava konusu payı davalı ...'e devreden ... ile ... ve davacı ...'nin ana bir baba ayrı kardeş olduklarını, dava konusu pay devrinin tapu da satış işlemi olarak gözükse de gerçekte ...'nın bu payı davalı ...'e bağışladığını, akrabalar arasındaki satış işlemlerinde önalım hakkının kullanılamayacağını, gerçek bir satış işlemi olmadığını bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satınalma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Paylı mülkiyet halindeki bir taşınmazın paydaşı payını karı-kocaya, evlada veyahut akrabaya temlik ederse şeklen satış olarak gösterilen bu aktin gerçekte satış olmayıp miras hakkına bağlı veya hibe gibi maksada yönelik işlem olduğu iddia ve ispat edilirse önalım hakkı ileri sürülemez (20.03.1957 tarihli, 12/2 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu yöndeki savunmanın tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı sözleşmede taraf olan kişinin işlemde muvazaa savunmasında bulunamayacağı kuralının bir istinasıdır.

Bu yöndeki savunmanın tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı sözleşmede taraf olan kişinin işlemde muvazaa savunmasında bulunamayacağı kuralının bir istinasıdır.

Somut olaya gelince; davalı, önalım davasına konu payı kendisine satan ...'nın ana bir baba ayrı kardeşi olduğunu ve aralarındaki akrabalık ilişkisi nedeniyle satışın gerçek bir satış olmadığını savunduğu anlaşılmaktadır. Davalının bu yöndeki savunması, sözleşmede taraf olan kişinin işlemde muvazaa savunmasında bulunamayacağı kuralının bir istisnasını oluşturmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2015 tarihli ve 2013/6-2268 Esas, 2015/1437 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; 20.03.1957 tarihli ve 1956/12 Esas, 1957/2 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için sözleşmenin tarafları arasında akrabalık ilişkisi bulunması yeterlidir. Taraflar arasında doğrudan mirasçılık ilişkisinin aranması gerekmemektedir.

Bu itibarla mahkemece, davalının savunmasına karşılık gösterdiği deliller de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6233, Karar No: 2017/1787, Tarih: 06.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6233 E.  ,  2017/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya teminat olarak vermiş olduğu senede istinaden borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dava konusu bono bedelini ödediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiş, mahkemece temyiz istemi süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz istemi ek karar ile red olunmuş, davalı vekilince ek karar süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 07/10/2015 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 09/03/2016 tarih 2014/844 E. - 2015/673 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1789, Karar No: 2008/2911, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1789 E.  ,  2008/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 4,00 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 23.08.2007 gün ve 1847 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 25.11.1992 tarihinde % 22,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 26,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9972, Karar No: 2012/7415, Tarih: 28.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9972 E.  ,  2012/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı hükmü katılım yoluyla temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalının temyizinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacının katılım yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2012 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/31777, Karar No: 2014/2014, Tarih: 22.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31777 E.  ,  2014/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2013/367207 Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/02/2013 - 2013/74 değişik iş

SUÇ : Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan müşteki sanıklar A.. T.., Ö.. T.., İ.. P.. ve F.. P..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca ayrı ayn 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5-6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2010 tarihli ve 2008/1279 esas, 2010/529 sayılı kararma müşteki sanıklar Aysel ve Özhan müdafinin itirazının reddine ilişkin Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2010 tarihli ve 2010/77 değişik iş sayılı kararım müteakip, müşteki sanıklar Özhan ve Aysel müdafinin vekalet ücreti verilmesi yönündeki itirazın reddine dair Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/11/2010 tarihli ve 2008/1279 esas, 2010/529 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2010 tarihli ve 2010/296 değişik iş sayılı kararı sonrası, vekalet ücreti verilmesi yönündeki talebin reddine dair Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/12/2010 tarihli ve 2008/1279 esas sayılı kararına itirazın kabulü ile Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2010 tarihli ve 2008/1279 esas, 2010/529 sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2013 tarihli ve 2013/74 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.11.2013 tarih ve 2013/16741-68959 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.11.2013 tarih ve 2013/367207 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki sanıklar haklarında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilerek 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından neticeten 1000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiş ise de, müşteki sanıklar haklarındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz sanıklar hakkında bir hukuki sonuç doğurmadığı, sanıklar tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabi olacağı cihetle kanun yararına bozma konusu yapılmadan yapılan inceleme sonunda;

Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6008 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmeyen sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği ve şikayetçilerin davaya katılmak isteyip istemedikleri sorularak, katıldıkları takdirde katılanlar lehine vekalet ücreti yönünden itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 25/07/2010 tarihli ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6. maddesinin c bendine 2. cümle olarak eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki düzenlemenin, Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının müşteki sanıklar İ.. P.. ve F.. P.. yönünden itiraz edilmeyerek 08/04/2010 tarihinde, diğer müşteki sanıklar hakkında ise itiraz üzerine verilen merci karar tarihi olan 09/04/2010 tarihinde kesinleştiği, 6008 sayılı düzenlenmenin kesinleşme tarihinde yürürlükte bulunmadığı, bu nedenle bu hususun mahkemesince sanığa sorulmasının mümkün olmadığı,

Diğer yandan 6008 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olanların, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren on beş gün içinde mahkemeye başvurmaları halinde, mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı geri alınır ve Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin yedinci fıkrasındaki kayıtla bağlı olmaksızın, başvuruda bulunan sanık hakkında yeniden hüküm kurulur.” şeklindeki düzenleme uyarınca, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on beş gün içerisinde sanık tarafından yapılmış bir başvuru da bulunmadığı nazara alındığında müşteki sanıklar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bir itirazın söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında itirazın açıklanan sebeple reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2013 tarihli ve 2013/74 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (b) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2334, Karar No: 2021/3927, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2334 E.  ,  2021/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 448 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

a) 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 5. bendin tümüyle çıkartılmasına, yerine (5- 2942 sayılı Yasanın 10. Maddesinin 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 ay içinde sonuçlandırılamadığından, 17.051,86TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 15.01.2016 tarihinde kadar, 1.628.796,39 TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 23.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak, davalılara hisseleri oranında verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15050, Karar No: 2010/22445, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15050 E.  ,  2010/22445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11756, Karar No: 2017/4045, Tarih: 14.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11756 E.  ,  2017/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3147, Karar No: 2015/2882, Tarih: 05.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3147 E.  ,  2015/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/208311

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/05/2013, 2013/98 (E) ve 2013/189 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Temyiz edenin sıfatı ve temyiz dilekçesi dikkate alınarak sanık İ. hakkında mağdur S.'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Sanık İ. hakkında;

a-Sanığın mağdur S.'i baş bölgesinden künt cisimle, burun bölgesinden yumrukla, batın ve sol kol bölgesinden batına nafiz, bağırsak lezyonuna ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde birden çok bıçak darbesiyle yaraladığı olayda, 5237 sayılı Yasanın bir yıldan üç yıla kadar ceza öngören 86/1. maddesinin uygulanması sırasında TCK’nun 3 ve 61/1 maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, neticeye etkili olacak şekilde üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 1 yıl 6 ay hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini;

b-Takdiri indirim nedeniyle yapılan indirim sonucu cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak hükmedilmesi,

Aleyhe temyiz oymadığından bozma nedeni yapılmamiştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.'in mağdur S.'e karşı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişkin sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bu nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.