muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14979, Karar No: 2013/2042, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14979 E.  ,  2013/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "12- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14371, Karar No: 2025/2839, Tarih: 24.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/14371 E.  ,  2025/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/176 E., 2019/270 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Ölüm nedeniyle düşme, suça konu eşyaların müsaderesi,

nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 01.10.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında ölüm nedeniyle kamu davasının düşmesine, dosya kapsamına göre gümrük kaçağı olduğu anlaşılan sigaraların müsaderesine ve nakil aracının iadesi ile üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4451, Karar No: 2015/8291, Tarih: 17.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4451 E.  ,  2015/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/240732

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/313 (E) ve 2013/59 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 21/09/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar U.. K.., A.. İ.. ve temyiz dışı sanık B.. Y..'in mağdur H.. Y.. ve şikâyetçi K.. Y..’a ait kömür ocağına gittikleri, 15 ton kömür almak istediklerini söyledikleri, kendilerine kömür parasını kantarda ödemeleri gerektiğini söylendiği, sanıkların da bunu kabul ettikleri, kömürün kantarda tartılarak gösterdikleri yere döküldüğü, kömür boşaltıldıktan sonra sanık B..'in paranın kantarda ödeneceğini söylediği, dara için kantara gelindiği, kamyonun tartıldığı, şikâyetçi K..’in sanığa 3.600 TL ödemesi gerektiğini söylediği, sanık B..'in kendisinde para olmadığını, diğer sanık U..'un birazdan para getireceğini söylediği, 15-20 dakika sonra gelen sanık U..'un şikâyetçiye parasının olmadığını, şu an ödeme yapamayacağını, birkaç saat müsaade etmesi gerektiğini ve bu arada para bulacağını söylediği, şikâyetçinin bunu kabul etmemesi üzerine sanık U..’un bu kez senet vermeyi teklif ettiği, bu sırada mağdur H..’in, şikâyetçi K..’e “bunlar dolandırıcı seni oyalıyorlar, çabuk kömürün başına git” demesi üzerine şikâyetçinin derhal kömürün döküldüğü yere gittiğinde 4-5 ton kömürün eksik olduğunu gördüğü, şikâyetçinin mevcut kömürleri geri yükleyip işyerine getirdiği, eksik olan 4-5 ton civarındaki kömürü de daha sonra kendi çabaları ile yaptığı araştırma sonunda başka bir yerde bulduğu, böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde ödeme niyetleri olmadığı halde peşin ödeme görüntüsü altında kömürü istedikleri yere döktürdükten sonra ödeme yapmamak biçiminde hileli davranışlarla mağdur ve şikâyetçiyi aldatıp kendilerine haksız yarar sağladıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7073, Karar No: 2022/6892, Tarih: 12.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7073 E.  ,  2022/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nın 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İstanbul`da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

b) Kabule göre;

b) Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ...`ın adli yardım talebinin KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 12.09.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/9099, Karar No: 2010/7097, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9099 E.  ,  2010/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25593, Karar No: 2014/11479, Tarih: 11.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25593 E.  ,  2014/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/195736

MAHKEMESİ : İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2009/184 (E) ve 2010/1453 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanıkların ortağı oldukları M..M..Planlama Satınalma ve Paz. A.Ş.'nin Şubat 2005 ile Şubat 2006 tarihleri arasında herhangi bir ticari faaliyetleri olmadığı halde sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada, vergi inceleme ve tekniği raporlarında açıklandığı üzere, sanıkların şirketin ortağı oldukları ve yönetim kurulu başkan ve üyeliğine seçildikleri, hisseleri devrettikleri tarihe kadar şirketin boş beyannameler verildiği, şirketin yönetim kuruluna seçildikten hemen sonra yüksek matrahlı KDV beyannameleri verildiği, yapılan yoklamalarda adreste bulunmadığı, düzenlenen faturaların sahte olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması, sanıkların ise bahse konu şirkete ortak olmadıkları, iş vaadiyle kandırıldıkları, şirket ile herhangi bir ilgileri bulunmadıklarını savunmaları karşısında; gerçeğin ve sahte fatura düzenleme eylemine sanıkların iştirak edip etmediklerinin belirlenmesi bakımından, sanıklar tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemedikleri, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıkları araştırılıp dosyada bulunan noterlikte onaylanmış yönetim kurulu kararındaki imzaların sanıklara ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra, genel kurul ve yönetim kurulu tutanakları ile şirket ana sözleşmesi getirtilip incelenerek, suç tarihinde şirketi idare ve temsil yetkisinin kim ya da kimlere ait olduğunun, suç ve suçlu arasındaki illiyet bağı ile temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak belirlenmesinden sonra tüm sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15325, Karar No: 2014/38165, Tarih: 20.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15325 E.  ,  2014/38165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 7 ve 8. fıkralarının çıkartılması" ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14985, Karar No: 2013/2045, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14985 E.  ,  2013/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasına "13- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3381, Karar No: 2024/4930, Tarih: 06.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3381 E.  ,  2024/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/620 E. 2022/144 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 06.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 2022/33858 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/90213 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/90213 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/90213 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/14851 esas, 2022/2664 karar sayılı ilamında, '... maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu kartın nerede alışveriş işleminde kullanılmak istenildiğinin ilgili bankaya sorularak tespiti; katılanı arayan 0539 877 \*\* \*\* ve 0534 913 \*\* \*\* numaralı telefon numaralarının olay tarihine ilişkin baz istasyonu kayıtlarının (HTS) ve sinyal bilgileri ile sanığın suç tarihinde kullanmış olduğu telefon numarası tespit edildikten sonra suç tarihi itibarıyla baz istasyonu kayıtlarının (HTS) ve sinyal bilgilerinin istenilerek, baz istasyonu bilgileri karşılaştırılması, katılanı arayan kişi ya da kişiler ile sanığın irtibatı olduğuna dair delillerin tespit edilmesi, katılanı arayan telefon numaralarına ilişkin hat sahiplerinin tanık olarak dinlenmesi; gerekirse söz konusu cep telefonuna ait sözleşme üzerinde imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması...' şeklinde belirtildiği üzere, sanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında vermiş olduğu savunmalarının birbiriyle uyumlu olduğu, sanığın savunmalarında 0551 712 \*\* \*\* numaralı hattı 2011 yılında iki kez iptal ettirdiğini ancak bu hattın 2015 yılında dolandırıcılık olaylarında kullanıldığını öğrenmesi üzerine tekrar kapatmak için dilekçe verdiğini, bu aşamada hattın Turkcell'e taşınmış olduğunu öğrendiğini ve bu hat taşıma işlemini kendisinin yapmadığını, sahte kimlik bilgileri kullanılarak işlemin gerçekleştiğini beyan ettiği, mahkeme tarafından Turk Telekom'un 17/11/2020 tarihli cevabı müzekkeresi uyarınca söz konusu hattın iptal ettirilmeyip hat nakli yaptırıldığı ve hattın aktif olarak kullanıldığı gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiş ise de, sanığın 0551 712 \*\* \*\* numaralı hattı kapatmak için 02/09/2011 tarihinde Efeler/Aydın adresinde faaliyet gösteren Tör Grup adlı Avea bayiine ve 25/11/2011 tarihinde Gaziosmanpaşa/İstanbul adresinde faaliyet gösteren Faruk Elektronik isimli Avea bayiine dilekçe verdiğini iddia ederek dilekçe suretlerini dosyaya sunmuş olması karşısında, söz konusu dilekçelerin gerçekten sunulup sunulmadığının araştırılması ve 28/06/2014 tarihinde hattın Turkcell'e taşınmasına ilişkin belge aslı temin edilerek, belge üzerindeki imza ile sanığa ait yazı imza örneklerinin karşılaştırılmasının yapılması ve toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Şikayetçinin 05.08.2014 tarihinde Giresun Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu dilekçesinde, telefonunun hiç çalmaması, mesaj gelmemesi ve yakınlarının kendisine ulaşamaması üzerine telefoncuya gittiğinde hattının bir başka numaraya yönlendirildiğini öğrendiğini, bu sorun giderildikten sonra 04.08.2014 tarihinde kredi kartı ekstresinden farklı tarihlerde çeşitli miktarlarda harcamalar yapıldığını öğrendiğini belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

2. Söz konusu harcamalara ilişkin yapılan araştırmalarda, şikayetçinin kredi kartından 21.07.2014 tarihinde 15.25 TL'lik Avea çağrı fatura ödeme işleminin 0506 (...) (...) (...) numaralı hat için yapıldığı, ödeme işlemlerinin şirketin çağrı merkezinden müşteri temsilcisine bağlanılmadan, sesli yanıt sistemi (IVR) üzerinden yapıldığı, IVR aramalarında ses kaydının olmadığı, IVR aramasının 0551 (...) (...) (...) numaralı hat üzerinden yapıldığı, söz konusu 0551 (...) (...) (...) numaralı hattın hükümlüye ait olduğu belirlenmiştir.

3. Hükümlünün aşamalarda savunmasında, 0551 (...) (...) (...) numaralı hattı öğrencilik döneminde taahhütlü internet hattı olarak kullandığını, bu hattı daha sonra iptal ettirdiğini, hatta ilişkin fatura da gelmeyince kapandığını düşündüğünü, 2015 yılında dolandırıcılık olayından dolayı soruşturmalar başlatılınca hattın kapanmamış olduğunu ve başka bir operatöre taşındığını öğrendiğini, onu da kapatmak için dilekçe verdiğini belirterek çeşitli tarihlerde verdiği hat kapatma talep dilekçelerinin birer suretini dosyaya sunduğu belirlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün 02.09.2011, 25.11.2011 tarihli hat iptal talep formları ile 28.06.2014 tarihli numaranın Turkcell A.Ş.'ne taşınmasına ilişkin belge asıllarının temin edilerek, söz konusu belgeler üzerindeki imza ve yazılar ile hükümlünün imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılmasının yaptırılması ve toplanılacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/620 Esas, 2022/144 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.