muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6018, Karar No: 2016/4389, Tarih: 21.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6018 E.  ,  2016/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 13 yıl 6 ay hapis cezası

2-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan beraat (ayrı ayrı)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurlululğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar... ve... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten öldürmeye yardım suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınarak CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraaat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine, tahrikte indirimin az olduğuna, vesaireye ilişen, katılanlar...ve ... vekilinin sanıklar... ve... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın suçlarının sübut bulduğuna,

suç niteliğine, haksız tahrik indirimi uygulanmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığından, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten öldürmeye yardım suçundan verilen beraaat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 21/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/12/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 22/12/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/19679, Karar No: 2015/7391, Tarih: 04.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19679 E.  ,  2015/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 6391 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazla aynı bölgede bulunan ve 06.01.2012 tarihi itibariyle değerlendirilen bir başka taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti davasının Dairece yapılan temyiz incelemesinde (...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/14 Esas-2012/506 Karar, Dairenin 2013/557 Esas-1627 Karar sayılı) hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kuru arazide münavebeye buğday, buğday samanı, bamya ve enginar alınarak bedel tespit edilmesine ve bu münavebe planı Dairemizce uygun bulunmasına rağmen, dava konusu dosyada münavebe planında birinci yıl bamya, ikinci yıl kuru soğanın alınması suretiyle bedel tespit edilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince arsalarda değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuca ulaşılabilmesi için, kural olarak; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümü, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadığı, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephesi ve mesafesi gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gerekir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı (2012) itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

4-Ayrıca 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ...nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden bu hususun da bozma sebebi yapılması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7726, Karar No: 2015/9147, Tarih: 29.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/7726 E.  ,  2015/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/304479

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/540 (E) ve 2012/1422 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : S.. K..

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz dilekçesine eklediği rapor içeriğinden 02-04/10/2012 tarihleri arasında raporlu olduğu anlaşılmakla, temyiz süresine uyma konusunda fiili bir imkansızlık durumunun söz konusu olduğu ve bunun CMK'nın 41 ve devamı maddelerinde, eski hale getirme sebebi olarak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ve sanık Bayram ile temyiz kapsamı dışındaki sanık İsmet'in, olay gecesi saat 21.46 sıralarında katılan T.. M..ne ait ve sokak üzerinde bulunan telefon direkleri arasındaki yaklaşık 200-250 metre uzunluğundaki kabloları makasla keserek çaldıktan sonra sürükleyerek sulama kanalına götürüp gizledikleri, ertesi gün kablo içindeki bakırları çıkarmak amacıyla yaktıkları sırada, şüphe üzerine önce sanık İ.in yakalanarak polise teslim edildiği, onun ifadesi ile diğerlerinin de kısa süre sonra yakalandıkları ve suçlamayı kabul ederek yer göstermek suretiyle yarı yanmış haldeki kabloları teşhis eden katılan kurumun yetkililerine iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk S. ile sanık B.hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık B.. D..'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16075, Karar No: 2025/5379, Tarih: 09.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16075 E.  ,  2025/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/59 E., 2024/287 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin 31.10.2016 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporu gereğince %51 oranında Engelli Raporu ile vergi indiriminden emekli olduğunu, kontrol muayenesi neticesinde 18.02.2020 tarihli ... yazısı ile iş gücü kaybı oranının %34'e düştüğünü ve vergi indiriminin iptal edildiğini, hatanın düzeltilmesi için Kuruma başvurduklarını, Kurum tarafından talebin reddedildiğini ileri sürerek davalı Kurumun, müvekkilinin aldığı vergi indiriminden emekli aylığının kesilmesi işleminin iptali ile müvekkiline yeniden emekli aylığı bağlanmasını, aylığın kesilme tarihinden itibaren işleyecek birikmiş aylıkların yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; kontrol muayenesi neticesinde ... hakkında Kayseri Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen 08.11.2019 tarih ve 20192084a numaralı Sağlık Kurulu Raporu ile davacının maluliyet oranının %34 olduğunun tespit edildiğini, maluliyet oranı %40’ın altında olduğu anlaşılmakla yaşlılık aylığının kesildiğini, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda 11.05.2023 tarihli kararı ile ATK İkinci Üst Kurulunun 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı kararı ile davacı ...'in %32 oranında engelli olduğunun tespit edilmesi karşısında 193 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince çalışma gücünün en az %40'ını kaybetmemiş olduğu anlaşılmakla, davacıya bağlanan aylığın kesilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin11.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2023 tarihli kararı ile nihai ve bağlayıcı olan Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı kararı ile davacının % 32 oranında engelli olduğunun tespit edilmesi karşısında davacının 193 Kanun'un 31. maddesi gereğince çalışma gücünün en az % 40'ını kaybetmemiş olduğunun anlaşıldığı bu sebeple davacıya bağlanan aylığın kesilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde görülmeyerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2023 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Yargılama safhasında Mahkemece 30.03.2013 tarih, 28603 Resmi Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçütü ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik kapsamında davacının özür oranının tespiti bakımından Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 07.02.2022 tarih ve 2631 sayılı rapor ile 30.10.2016 tarihinden itibaren özür oranının % 40'ın üzerinde olduğunun belirlendiği, davacı hakkında kas iskelet sistemi rahatsızlıkları ile göğüs hastalıkları ve göğüs cerrahisi alanına ilişkin olarak inceleme yapıldığı, buna karşılık Adli Tıp 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 23.02.2023 tarih ve 610 sayılı Kurul raporunda davacı hakkında sadece kas iskelet sistemi rahatsızlıkları bakımından inceleme yapıldığı, davacıya 01.03.2010 tarihi itibariyle engelli aylığı bağlanmasına ilişkin Sağlık Kurulu raporunda ise davacının kas iskelet sisteminden kaynaklanan rahatsızlıkları ile kalp rahatsızlıkları ve astım hastalığına dayalı olarak özür oranının belirlendiği gözetildiğinde Adli Tıp 2. Üst Kurulundan davacının kalp rahatsızlıkları ve astım hastalığı yönünden de yapılacak değerlendirmeye göre davacının özürlülük oranı hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konularak, sonucuna göre karar verilmelidir..."gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ATK 2. Üst Kurulunun 30.05.2024 tarih 1277 sayılı raporunda davacının engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %32 (otuziki) olduğu, hali hazırda ve öncesinde davacının özür oranının %40’ın altında olduğu, davacıda engel durumunu gerektirir kalp rahatsızlığı bulunmadığı, ilgili İhtisas Kurulunun 07.02.2022 tarihli mütalaasında hafif düzeyde solunum yetmezliğinin değerlendirmeye alındığı ancak Üst Kurulca istenen Solunum Fonksiyon Testi (SFT) incelemesinde kişide engel gerektirecek patoloji saptanmadığı aradaki farkın bundan kaynaklandığının mütalaa edilmesi karşısında davacının 193 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince çalışma gücünün en az %40'ını kaybetmemiş olduğu anlaşılmakla, davacıya bağlanan aylığın kesilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınması mümkün olmayan 30.05.2024 tarihli bilirkişi raporunda yer alan eksik ve hatalı değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmesinin eksik ve hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu, söz konusu eksikliğin giderilmesi için davacının Solunum Fonksiyon Testi (SFT) nin yeniden yapılarak; kişinin engel durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının yeniden hesaplanarak raporun dosyaya eklenmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile kesilen vergi indirimine dayalı aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10031, Karar No: 2013/14903, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10031 E.  ,  2013/14903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve domatese ait sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini belirtir şekilde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13304, Karar No: 2022/10584, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/13304 E.  ,  2022/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 02.02.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 05.07.2021 gün ve 2019/2096 Esas, 2021/1160 Karar sayılı cinsel saldırı suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5033, Karar No: 2019/3901, Tarih: 22.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5033 E.  ,  2019/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6868, Karar No: 2015/18474, Tarih: 15.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6868 E.  ,  2015/18474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 416 ve 417 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.12.2015 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerekir. Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephe ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması aranır. Ayrıca 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine göre esas tutulan asgari m² değerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 916,04 TL, emsal alınan 162 parselin değeri ise 229,01 TL'dir.