muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30826, Karar No: 2018/8872, Tarih: 17.04.2018

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir ... izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası olarak açılabilmesi mümkündür. Bununla birlikte, kıdem tazminatı ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları yönünden aynı sonuca varılması mümkün bulunmamaktadır. Somut olayda, davacı, çalışma süresini, ücretini, kullanmadığı izin süresini bilmektedir. Bu sebeple dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yılık izin ücreti alacaklarının miktarını belirleyebilme imkanına sahiptir. Anılan alacak kalemleri yönünden belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Her ne kadar davacı 27.03.2015 tarihli dilekçesi ile, HMK m. 107/2 gereğince dava değerini arttırdıklarını, ayrıca HMK m. 176-177 hükümleri gereğince davayı belirli hale getirdiklerini ifade ederek, davanın kısmi dava olarak görülmesini talep etmiş ise de; belirsiz alacak davasının kısmi ıslah yolu ile kısmi dava haline dönüştürülmesi mümkün olmayıp, mahkeme de davayı belirsiz alacak davası olarak görüp sonuçlandırmıştır. Bu itibarla, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talebinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, anılan talepler yönünden davanın esastan reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Yıllık izin ücreti alacağı yönünden de davanın usulden reddi gerekirken, işin esasına girilerek yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izin ücreti alacağı yönünden de davanın usulden reddi gerekirken, işin esasına girilerek yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı tanıklarının anlatımları ile bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada mevcut imzalı puantajlar yerine davacı tarafça sunulan üç adet ziyaretçi takip formu ve ajanda fotokopisi ve davacı tanıklarının anlatımlarına itibar edilerek davacının 2013 yılı öncesinde günde 12 saat çalıştığı benimsenerek haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılmıştır. Ancak, ziyaretçi takip formları 11.06.2012, 12.05.2012 ve 14.04.2012 günleri ait olup, ajanda fotokopisinde başka güvenlik görevlilerinin adı bulunmaktadır. Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmaları konusunda, imzalı kayıt bulunan dönemler için kayıtlara itibar edilmesi gerekir. Somut olayda, üç adet ziyaretçi formu ile davacının isim ve imzasını içermeyen defter fotokopisi doğrultusunda tanık anlatımına göre değerlendirme yapılması hatalı olmuştur. Ayrıca, taraflarca bildirilen müfettiş raporunun dosya içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla öncelikle söz konusu teftiş raporunun celbi sağlanarak, imzalı puantaj kayıtları da dikkate alınmak suretiyle toplanan tüm delillerle birlikte yeniden değerlendirme yapıldıktan sonra davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, davacı tanıklarının çalışma sistemine ilişkin anlatımları hatalı değerlendirilmiştir. Davacı tanıkları ile davalı tanıklarından..., 2013 yılında üçlü vardiya sistemine geçildiğini, bu sistemden önce ise bir gün 20.00-08.00 olarak çalışan kişinin ondan sonraki vardiyada 08.00-20.00 olarak çalıştığını ifade etmişlerdir. Bu sisteme göre, davacının her gün 12 saat çalışmış olması mümkün olmayıp, davacının pazartesi 08.00-20.00, salı 20.00-08.00, perşembe 08.00-20.00, cuma 20.00-08.00, pazar 08.00-20.00 şeklindeki çalışmasında hafta tatili çalışması yapmadığı kabul edilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6945, Karar No: 2007/7591, Tarih: 27.11.2007

15. Hukuk Dairesi 2007/6945 E., 2007/7591 K.

**15. Hukuk Dairesi 2007/6945 E., 2007/7591 K.**

**- DELİL SÖZLEŞMESİ

- YETKİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icar takibine borçlu davalının vâki itirazının iptâli istemine ilişkindir. Trabzon 2. İcra Müdürlüğü’nün 2007/2277 takip sayılı dosyası kapsamında; davacının, davalı hakkında adi takip yoluyla başlatmış olduğu icra takibinde 3.500,00 YTL işçilik bedeli alacağının tahsilini istediği, davalının süresindeki itirazı sonucu icra takibinin durduğu anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da bir yıllık süresi içinde açıldığı saptanmış bulunmaktadır.

Mahkemece, icra takibinin yetkisiz icra dairesinde yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu alacağın, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen eser sözleşmesinden kaynaklandığı davacı tarafça iddia edilmiştir. HUMK’nın 9. maddesi gereğince, her dava kural olarak davalının yasal yerleşim yeri mahkemesinde açılır veya takip yapılır. Sözleşmeden doğan davalar; ayrıca sözleşmenin icra olunacağı yani işin yapıldığı yer mahkemesinde de görülebilir (HUMK’nın madde 10). Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa, o yer mahkemesi ve icra dairesi de yetkilidir (HUMK’nın madde 22). Alacaktan kaynaklanan davalar, kamu düzeni ile ilgili olmadıkları için, davacı tarafın bu mahkemelerden birinde davasını açmak ve icra takibi yapmak konusunda seçimlik hakkı vardır.

İcra takibine dayanak alınmamış olsa dahi itirazın iptâli davasında, taraflar yasal delillerini sunarak iddia ve savunmalarını kanıtlayabilme hakkına sahip bulunduklarından, delil bildirme haklarını sınırlamadıkça veya delil bildirimi için yasaya uygun şekilde mahkemece kesin süre verilmedikçe veyahut yanlar arasında delil sözleşmesi yapılmamışsa yargılamanın her aşamasında taraflar yasal delillerini sunabilirler. Somut olayda da; davacı vekili, yanlar arasında yapılmış olduğunu bildirdiği 02.12.1999 tarihli adi yazılı sözleşmeyi sunmuş olduğu halde, sözleşme hükümleri değerlendirilmeden ve HUMK’nın 230 ve izleyen hükümleri gereğince sözleşmenin kapsamı ve imzaların aidiyetine yönelik olarak davalıya isticvap davetiyesi gönderilmeden yazılı şekilde icra takibine borçlu davalının yaptığı yetki itirazı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Eksik soruşturma ile karar verilemez.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2457, Karar No: 2012/2997, Tarih: 19.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2457 E.  ,  2012/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TERKİN, ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.04.2009 gün ve 2003/3088 esas 2009/455 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 15.07.2011 gün ve 5073-8366 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 17.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15670, Karar No: 2010/187, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15670 E.  ,  2010/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1382, Karar No: 2016/4692, Tarih: 09.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1382 E.  ,  2016/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmem suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1280, Karar No: 2015/3611, Tarih: 07.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1280 E.  ,  2015/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/192920

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2008/202 (E) ve 2011/19 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre, yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adreste bulunmama sebeplerini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, zabıta amir ve memurları ile ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri ve muhtardan tahkik edilerek beyanlarının tebliğ tutanağına yazılıp altının imzalatılması, imzadan kaçınma halinde de bu durumun yazılarak imzalanması" gerekmekte olup; sanık Ş.. Ç..'a gönderilen tebligat evrakının anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında komşusu olarak gösterilen kişinin kim olduğu belirtilmediğinden Tebligat Kanunun 21 ve Tüzüğün 28. maddelerine uygun bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça konu vekaletnamenin tamamen sahte düzenlenmesi ve aldatma yeteneğine yönelik dosyada herhangi bir rapor bulunmaması, suça konu araç trafik ve tescil belgesi yönünden alınan ekspertiz raporunda da belge önyüzünde mühür izi arka yüzünde ise seri numarasının bulunmadığının belirtilmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, suça konu sahte belgelerin getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra belgelerin aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiği belirlenerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık R.. E..'ın olay günü araç satışı yapacak olan babası sanık M.. E..'ı notere götürmek dışında eylemle ilgisi bulunmadığını beyan ettiği, aracı satın almak için notere gelen sanık K.. K..'nın belgelerin sahteliğinden haberdar olmadığını savunduğu, bu savunmaların aracı devredecek olan sanık M.. E.. tarafından doğrulandığı ve sanıklar Rasim ile Kani yönünden belgelerin sahte olduğunu bildiklerine ve suç kastı ile hareket ettiklerine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Suça konu vekaletname ile araç trafik ve tescil belgesinin değişik zamanlarda düzenlendiğine dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığı gözetilmeden cezalardan TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Yasaya aykırı,

4-UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık Ş.. Ç..'ın hükümden sonra 08.08.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64/2. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3-Suça konu vekaletname ile araç trafik ve tescil belgesinin değişik zamanlarda düzenlendiğine dair dosya kapsamında bir delil bulunmadığı gözetilmeden cezalardan TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Yasaya aykırı,

4-UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık Ş.. Ç..'ın hükümden sonra 08.08.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64/2. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar R.. E.., M.. E.., K.. K.. ve Ş.. Ç.. ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34186, Karar No: 2013/6055, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34186 E.  ,  2013/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait cep telefonunu suç tarihinde bina dahilinden sayılan apartman boşluğunun bodrum katı merdiven girişinden aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 ile hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.