muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12390, Karar No: 2012/18008, Tarih: 29.11.2012

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının Çatalca İcra Müdürlüğü'nün 2007/215 esas sayılı dosyası kapsamında tahsilini talep ettiği 4 adet fatura karşılığı olarak 586.408,09 USD talep edildiği, tarafların incelenen ticari defter kayıtlarının birbirini teyit ettiği, davacı kayıtlarında 638.534.44 USD'nin 30/09/2007 tarihli döviz kuruna göre 735.074,93 TL'lik bakiyenin görüldüğü, davalı kayıtlarında ise davacıya 638.534.44 TL borcunun bulunduğunun anlaşıldığı, davalı tarafın teslim alınan mal ve faturalara ilişkin herhangi bir itirazının bulunmadığı, davalı tarafça ödendiği belirtilen miktara ilişkin yazılı delil ibraz edilemediği, icra takibinde 80.222.75 USD işlemiş faiz talep edilmiş ise de davacının takip tarihinden önce davalı tarafı temerrüde düşürdüğüne ilişkin belge bulunmadığı, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davanın Çatalca İcra Müdürlüğüünün 2007/2015 Esas sayılı takip dosyasındaki itirazının 586.409,09 USD ( 692.549,02 TL) lik kısmının iptaline, takibin bu miktar asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince döviz alacaklarına kamu bankalarının USD döviz mevzuatında uyguladıkları 1 yıllık faiz oranı üzerinden faiz işletilebileceğine, alacağın likit olmadığı anlaşılmakla icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı yan yargılama sırasında taraflar arasında iki ayrı hesap tutulduğunu, kendilerinin davacıya olan borçlarına karşılık 12/12/2005 tarihli 100.000,00 USD ve 25/04/2012 tarihli 250.000,00 USD ödemeleri yaptığını savunup 100.000,00 USD bedelli ... isim ve imzalı ödeme makbuzunu ibraz etmiş, davacı yan bu ödemeyi kabul etmemiştir. Mahkemece de bu ödemeler dikkate alınmaksızın hüküm tesis edilmiştir.

Ne var ki, davalı taraf ödeme belgesinde imzası bulunan davacı çalışanı ... hakkında şikayette bulunmuş, anılan bu kişi hakkında Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nde yalan tanıklık, meslek sebebi ile güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, ceza yargılaması sonucunda bu ödemenin davacı çalışanına yapılıp yapılmadığı ve bu şahsa yapılan ödemenin davacı alacağından mahsubunun gerekip gerekmediği açıklık kazanacaktır. Mahkemece Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nin sonucu beklenerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5558, Karar No: 2010/8356, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5558 E.  ,  2010/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK.'lı çalışma süreleri dışında zorunlu Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 03.12.1990-01.11.2006 tarihleri arasındaki zorunlu 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı Yasa'nın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının 04.12.1990-31.12.1990,02.03.1992-31.07.1993 ve 01.01.1995-30.04.1995 tarihleri arasında kesintili olarak 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmasının olduğu, 01.11.1988 tarihinden itibaren ise Tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, Kurum tarafından 04.12.1990 tarihinde, 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışması nedeniyle Tarım ... sigortalılığının 03.12.1990 tarihi itibariyle terkin edildiği, davacının teslim ettiği ürün bedelinden temmuz-2000 tarihinde prim kesintisinin bulunduğu, Fındık Satış Kooperatifi'ne ise 30.11.1988 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, 1988 tarihinde edindiği dört adet fındık bahçesinin de olduğu anlaşılmaktadır. Davacının 1990 yılındaki SSK çalışmasının kısa süreli olduğu açık olup, 02.03.1992-31.07.1993 tarihleri arasında 510 günlük uzun süreli sayılan çalışması bulunmakla sigortalılığının 02.03.1992 tarihinde sona erdiğinin kabulü doğru ise de davacının tevkifat kesintisini takip eden aybaşından başlamak üzere yeniden tescilinin başlayacağı ve bu tarihten sonra çakışan kısa süreli ikinci çalışması dışında da Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümden reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın kısmen kabulü ile davacının 03.12.1990-02.03.1992 ve 01.09.2000-01.11.2006 tarihleri arasında 506 Sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli sigortalılık süreleri dışında kalan sürelerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermektir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15432, Karar No: 2020/6725, Tarih: 11.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15432 E.  ,  2020/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

1- Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, şirkette garson olarak çalıştığını, faturalardan haberdar olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükellefler ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması,

b) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36125, Karar No: 2017/14480, Tarih: 15.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36125 E.  ,  2017/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3625, Karar No: 2015/3847, Tarih: 07.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3625 E.  ,  2015/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/27153

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2011/82 (E) ve 2012/56 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İİK'nın 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde,

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) İİK'nın 337/a maddesine muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde,

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün bulunması ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, suçun unsurlarının oluştuğu ve ticareti terk etme suçunun birkez işlenebilmesi nedeniyle, sanık hakkındaki diğer dosyalar ile iş bu dosyanın birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19755, Karar No: 2014/3665, Tarih: 10.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19755 E.  ,  2014/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİZE ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/196-2013/145

Taraflar arasında görülen hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davalının elektrik faturalarında elektrik bedeline kayıp kaçak adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığına başvuru yaptığını, Vize Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu tüketici hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden "Mayıs 2010 tarihinden müracaat tarihine kadar elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tarafına geri ödenmesini" istemiş, Vize Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce "tüketicinin elektrik ücretine ilave olarak yansıyan kaçak kullanım ve PSHS okuma bedellerinin iptal edilmesine; daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük hesaplanarak tüketiciye iade olunmasına" karar verilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun (TKHK'nun), "Tüketici Sorunları Hakem Heyeti" başlıklı 22. maddesinin 5.fıkrasında; "Değeri beşyüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararlar tarafları bağlar. Bu kararlar İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı onbeş gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak, talep edilmesi şartıyla hakim, tüketici sorunları hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir. Tüketici sorunları hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir." denilmiştir.

Aynı maddenin 6.fıkrasında ise; "Değeri beşyüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar, tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırlar her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artar. Bu durum, Bakanlıkça her yıl Aralık ayı içinde Resmi Gazetede ilan edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden, Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin ancak değeri "beşyüzmilyon liranın altında" bulunan uyuşmazlıklar için vereceği kararlara karşı onbeş gün içerisinde tüketici mahkemesinde itiraz edilebileceği, bu miktarın daha sonraki yıllarda ise DİE'nin, TEFE'ne göre artırılacağı açıkça anlaşılmaktadır. (HGK. 24.04.2013 gün ve 13-1229 E.- 577 K.)

Somut olayda davacı tarafından Mayıs 2010 tarihinden müracaat tarihine kadar (14/05/2012) olan dönemde elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tarafına iadesi talep edilmesine rağmen gerek Tüketici Sorunları Hakem Heyeti gerekse de Mahkemece davacının talep dönemine ilişkin elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadığından bu husus 4077 sayılı Kanunun 22. maddesi ve HUMK.'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırı bakımından inceleme konusu yapılamamıştır.

Diğer taraftan, taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Hal böyle olunca, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından usulüne uygun olarak düzenlenmiş fatura ile ilgili Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline ilişkin davacının talebi yönünden, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13238, Karar No: 2016/10851, Tarih: 24.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13238 E.  ,  2016/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 18.11.2010 tarihinde davalı ...'in sürücüsü ve maliki olduğu araç ile müvekkillerinin murisi ... 'in kullandığı motorun çarpışması sonucunda ölümlü ve maddi hasarlı kazanın meydana geldiğini, kazada davalı sürücünün tali kusurlu olduğunu, davalının aracının diğer davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, kaza nedeniyle müvekkillerinden anne ... ve baba ...'in çocuklarının vefatları nedeniyle destekten yoksun kaldığını, müteveffa ... ...'in askeri ücretle çalıştığını belirterek müvekkilleri anne ve baba yönünden şimdilik 1.000,00.-TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline, anne baba yönünden 15.000,00 er TL manevi, diğer müvekkilleri kardeşler yönünden 10.000,00. er TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsili ile tüm talepler yönünden kaza tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılam sırasında maddi tazminat talebini davacı ... için 6.105,00.-TL, davacı ... için 5.465,00.00 TL olarak artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili,... Plakalı aracın müvekkili şirkete sigortalı olduğunu, müvekkili şirketin davadan önce temerrüde düşürülmediğini, sorumluluğunun azami limitle sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; kaza nedeniyle müvekkilinin tali kusurlu olduğunu, destekten yoksun kalma tazminatı şartlarının oluşmadığını, müvekkilinin kusuru bulunmadığından tazminat talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Davacının maddi tazminat talebinin ıslah edilen hali ile dikkate alınarak kabulü ile Davacı ... için 6.105,00.-TL, davacı ... için 5.465,00.-TL tazminatın davalı ...'den kaza tarihi olan 18.11.2010, davalı ... şirketinden dava tarihi olan 09.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline; manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile; Davacı ... yönünden 2.000,00.-TL, davacı ... yönünden 2.000,00.-TL diğer davacılar yönünden ise ayrı ayrı 1.000,00.-TL olmak üzere toplam 7.000,00.-TL manevi tazminatın davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda dosya kapsamına göre, davacıların murisi ... ...'in sürücüsü olduğu motosiklete kasksız bindiği, kaza sonucunda başından darbe aldığı, otopsi raporuna göre kesin ölüm nedeninin genel beden travması ve kafa travmasına bağlı boyun kırığı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacıların murisinin motorsiklete kasksız olarak binmiş olması halinde BK.nun 44. maddesi uyarınca zarar görenin müterafik kusuru kabul edilmeli ve bu nedenle de belirlenecek kusur oranında bir indirim yapılması zorunludur. Bu itibarla somut olayda BK. 44. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde değerlendirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş'ye geri verilmesine 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.