muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9443, Karar No: 2012/17539, Tarih: 16.10.2012

hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu içeriğinde; sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait mükellefiyetin 31.12.2002 tarihinde resen terkin edildiğinin ancak yapılan aramada şirket tarafından Mısırlı Matbaacılık adına düzenlenmiş 5 adet faturanın ele geçirildiğinin belirtildiği, rapor ekinde Nel Ltd. Şti tarafından anılan firmaya düzenlenmiş görünen 03.08.2005 tarihli fatura fotokopisinin bulunduğu görülmekle; sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında vergi tekniği veya inceleme raporlarının düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, mükellefiyetin terkininden sonraki dönemlerde şirket adına herhangi bir beyanname verilip verilmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, Hüseyin Yılmaz hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda bahsi geçen Nel Ltd. Şti tarafından Mısırlı Matbaacılık adına düzenlenmiş görünen faturaların dosyaya celbedilmesinden sonra sanık hakkında 2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten kamu davası açıldığı ve her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilerek sonucuna göre anılan takvim yıllarında atılı suçların işlenip işlenmediğinin karar yerinde tartışılması gerekirken, vergi suç raporuna göre şirket tarafından en son 2002/Aralık ayında fatura düzenlendiğinden bahisle suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16602, Karar No: 2017/4451, Tarih: 25.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16602 E.  ,  2017/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun, 08.02.2012 tarihinde, saat 09:30-19:45 arasında evine kapı kilidi zorlanmak suretiyle girilerek, altın saat, lap top, ıpod,... dolar, ... pound, gümüş eşyalar, ziynet eşyaları vs. malzemelerinin çalındığı, olaydan iki gün sonra bir başka hırsızlık suçu nedeniyle sanıkların ellerinde murçlar ile bir binadan çıkıp araçlarına binerek kaçmaya başladıkları, bir süre sonra yakalanan sanıkların bulunduğu araçta müştekinin evinden çalınan suça konu ıpod ile birlikte başka müştekilerin evinden çalınan bir kısım eşyaların da ele geçirildiği, kollukta susma hakkını kullanan sanıklardan İsmail'in mahkeme aşamasında alınan beyanında suçlamayı kabul etmeyip, diğer sanıkları tanımadığını beyan ettiği, sanık ...'nin ise mahkeme aşamasında ilk alınan beyanında diğer sanıkları tanımadığını söylerken, nöbetçi mahkemede alınan savunmasında olay günü oğlunun arkadaşı olan sanık ... ile karşılaştığını, kendisini eve bırakacaklarını söylemesi üzerine araca bindiğini, suça konu eşya ile bir ilgisinin olmadığını söyleyerek çelişkili savunmalarda bulunduğu, aracın GPRS kayıtları incelendiğinde, suç tarihinde 14:15-14:35 zaman dilimi arasında mağdurun evinin bulunduğu sokakta olduğunun tespit edildiği, sanıklar hakkında 30/04/2012 tarihli 2012/57019 soruşturma numaralı iddianame ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davası açıldığı,.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/07/2012 tarih 2012/637 Esas 2012/908 karar numarası ile bu suçlardan beraat kararı verilip, suç eşyasının bilerek satın alınması veya kabul edilmesi suçundan suç duyurunda bulunulduğu, verilen beraat kararına karşı temyizde bulunulmadığından kararın 15/11/2012 tarihinde kesinleştiği, tüm bu anlatılanlar ışığında sanıkların hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinin sabit olduğu ancak...Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı kesinleşmiş olması ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden, sanıklar hakkında suç eşyasının bilerek kabul edilmesi veya satın alınması suçundan kurulan mahkumiyet kararı bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...'ın ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15277, Karar No: 2017/17289, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15277 E.  ,  2017/17289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; alışveriş merkezi müdürü olarak 03.08.2009 – 13.08.2010 tarihleri arasında çalıştığı davalı işyerinde çalıştığını, fazla mesai yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; 03.08.2009-13.08.2010 tarihleri arasında Alışveriş Merkezi Müdürü olarak görev yapan davacının, görevi gereği, sevk ve idaresinden sorumlu olduğu alışveriş merkezinin en üst düzeydeki yetkilisi olarak çalıştığını, davacının çalıştığı alışveriş merkezinde ona talimat verebilecek bir şirket ortağı veya yöneticisinin olmadığını, kendi çalışma saatlerini serbest olarak ayarlamasıyla fazla mesai ücreti talep etme hakkı olamayacağı, net 3.750,00 TL. ücretle çalışan davacının ücret bordrolarını itirazı kayıtsız kabul etmesiyle de fazla mesai ücret alacağı olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverenin merkezinin İstanbul’da olduğu, davacının çalıştığı yerin ise Nevşehir’de olduğu, davacının davalı şirketin işlettiği ...’deki alışveriş merkezinin tümünden sorumlu müdür olduğu hususu, uyuşmazlık dışıdır.

Nevşehir’deki alışveriş merkezinin müdürü olduğu anlaşılan davacı ile aynı yerde birlikte çalıştığı üst amiri bulunmamaktadır. Ayrıca dosyada yer alan “Personel Yönetmeliği” başlıklı yönergenin de kişiye özel olmadığının, genel bir yönetmelik olduğunun ve davacının imzalamadığının anlaşılması karşısında davacının kendi mesaisini kendisi belirleyen üst düzey yönetici olduğu kabul edilerek fazla mesai talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3039, Karar No: 2016/4597, Tarih: 09.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3039 E.  ,  2016/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davalılar :1-... Vek. Av. ... 2- ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli ve icra inkâr tazminatına karar verilmesi talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise; iş sahibidir. Davacı vekili, müvekkili şirketin .. kamu hizmeti niteliğinde doğalgaz arzı sağlayan bir şirket olup, davalının yöneticisi olduğu B126752-999 tesisat nolu bina için müvekkili şirketten doğalgaz bağlantısı talep ettiğini ve bunun üzerine akdedilen bağlantı anlaşması üzerine binaya doğalgaz bağlantısının yapıldığını, Doğalgaz Piyasası Dağıtım ve Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 36. maddesinde, "...abone bağlantı bedeli, bağlantı anlaşmasının imzalanması sırasında bir defaya mahsus olmak ve iade edilmemek üzere dağıtım şirketince tahsil edilir. Servis hakkı, abone bağlantı bedelinin tahsilinden itibaren en geç 30 gün içerisinde tamamlanır.." hükmü gereğince, bağlantı bedeli tahsil edildikten sonra müvekkili şirketin bağlantı yapma yükümlülüğü doğduğu halde, anlaşmanın ardından ilgili aboneliğe doğalgaz bağlantısını sağladığını ne var ki; bağlantı bedelinin davalı tarafından ödenmediğini,bunun üzerine ..nün .. sayılı dosyasıyla davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, takibe haksız ve kötü niyetli olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptâli ile inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiş,davalı iş sahibi vekili, ileri sürüldüğü şekilde taraflar arasında herhangi bir sözleşme imzalanmadığını ve sunulan sözleşmedeki imzanın da tarafına ait olmadığını, davacı şirketten bağlantıya ilişkin bir talebinin de olmadığını,binanın yöneticisi olmadığını, çıplak mülkiyetine sahip olduğunu savunarak davanın reddini savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini, %20 tazminatın tahsilini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karar, yasal süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir ..'nün .. takip sayılı dosyası incelendiğinde; davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine 24.07.2009 tarihinde 31.12.2008 tarihli gaz bağlantı bedeline dayanan takip başlatılmış, takipte 9.419,33 TL asıl alacağın %30 yasal faizi ile birlikte tahsili talep edilmiş, ödeme emri 30.07.2009 tarihinde tebliğ edildiği, davalı 03.08.2009 tarihinde yetkiye, borca ve ferilerine itiraz edildiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır. Davacı yüklenici eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelini talep etmekte olup, davalı iş sahibi ise akdî ilişkinin kurulmadığını ve iş merkezinde dogalgaz hattının kullanılmadığını savunmaktadır. Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile bir kısım imalâtların yapıldığı da anlaşılmaktadır. Davalı rapora itirazında bu imalâtların isteği dışında yapıldığını savunmakta olup, bu hali ile bir kısım işin yapıldığı çekişmesiz olmaktadır

. Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ile bir kısım imalâtların yapıldığı da anlaşılmaktadır. Davalı rapora itirazında bu imalâtların isteği dışında yapıldığını savunmakta olup, bu hali ile bir kısım işin yapıldığı çekişmesiz olmaktadır. Davacı yüklenicinin yaptığı davalı iş sahibi yararına olan imalât bedelinin mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 413.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 529.) maddesi hükümleri gereği işin yapıldığı yıl piyasa fiyatları ile bedelinin ödenmesi gerekir. İtirazın iptâli davasında sözleşmeden kaynaklanan alacak talep edildiği, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılmadığı gerekçe gösterilerek hukuki yorumda hataya düşülmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; alınan rapor az yukarıda açıklanan ilkelere göre hesaplama içermediğinden hükme esas alınamayacağından yeniden 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılmak suretiyle, vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapılan imalatlar üzerinde inceleme yapılmak, mahkemenin ve .. denetimine elverişle rapor almak, taraf itirazları olursa bu itirazları karşılamak, bu çerçevede imalâtların yapıldığı yıl piyasa rayiçlerine göre bedelinin hesaplanması ve buna göre tüm bu değerlendirmeler ışığında karar verilmesinden ibaret olmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3802, Karar No: 2012/6895, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3802 E.  ,  2012/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kapama limon bahçesinin 2010 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

İçin dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1007, Karar No: 2022/12166, Tarih: 14.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1007 E.  ,  2022/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mağdur ... Karadağ (Ak) vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda korunan hukuki yararın çocuğun kanuni temsilcilerinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olması nedeniyle suçun mağdurunun velayet hakkına sahip anne ile baba kabul edilmesi ve mağdurun annesi katılan ...’ın yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü temyiz etmemesi karşısında, mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde :

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık müdafinin zararın bulunmadığına ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5431, Karar No: 2014/25119, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5431 E.  ,  2014/25119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2011/644-2013/539

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.