muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10369, Karar No: 2022/15142, Tarih: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10369 E.  ,  2022/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, ek karar ile istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince ek karara yönelik istinaf isteminin reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının işyerinde 31.11.2013 – 01.12.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Feri Müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair karar verilmiş, davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf dilekçesi yönünden ise istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkeme hükmü yerinde görülerek ek karara yönelik istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davacı vekili, muhtıranın açık ve anlaşılır olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Davacı vekilinin istinaf dilekçesi vermesi üzerine, istinaf harç ve masraflarının yatırılması için gönderilen muhtıranın gereklerinin süresi içerisinde yerine getirilmemesi nedeniyle, istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verildiği anlaşılmıştır.

Ek karara dayanak muhtıranın incelenmesinde, üç kalem giderden bahsedildiği, ilk iki kalem giderin toplamının üçüncü kalem giderine yakın olması nedeniyle karıştırılabilir nitelikte bulunduğu, bu karışıklığı giderecek nitelikte posta masrafı ile harç miktarlarının toplamının ayrı ayrı belirtilmediği, diğer taraftan maktu harca tabi olan işbu davada “nisbi istinaf harcı 80,70 TL” şeklindeki yazımın da yerinde olmadığı anlaşılmış olup usulüne uygun olmayan muhtıra nedeniyle, söz konusu eksik harcın tamamlanması için yeniden süre verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar bozulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi ek kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın (istinaf incelemesine gönderilmek üzere) kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle, 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/574, Karar No: 2016/8344, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/574 E.  ,  2016/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/815-2014/251

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara, maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda, hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14586, Karar No: 2013/7428, Tarih: 01.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14586 E.  ,  2013/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulup, delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/41316, Karar No: 2011/9389, Tarih: 03.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/41316 E.  ,  2011/9389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/2152

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

NUMARASI : 2007/392

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık H.. Ç.. hakkında verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı elektrik hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK'nın 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 13.04.2006 tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı sebebiyle aynı Kanunun 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık S.. Ş.. hakkında verilen hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun, 5271 Sayılı Yasanın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören ve bu suçtan dolayı kovuşturma evresinde sanık H.. Ç.. hakkında 30.11.2005 tarihli iddianame ile açılan kamu davasına katıldığı anlaşılan yakınan kurum vekilinin diğer sanık S.. Ş.. hakkında 05.12.2006 tarihli ek iddianame ile açılan kamu davasında 12.06.2007 tarihli duruşma sırasında sanıkların cezalandırılmasını talep ettiği halde sanık S.. Ş.. hakkında açılan kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması ve 5271 Sayılı Yasanın 234.maddesinin 1.fıkra (b) bendinde tanınan hakları açıklanıp anlatılarak, bu hususun tutanağa geçirilmemesi suretiyle aynı maddenin son fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16697, Karar No: 2019/1006, Tarih: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/16697 E.  ,  2019/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla 04.02.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Çoğunluk görüşünde ise, yeniden hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hüküm ortadan kalkmakta mıdır?

Ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğim nedenlerle, açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken; yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum. 04.02.2019
Yargıtay — Esas No: 2013/27330, Karar No: 2014/10290, Tarih: 09.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27330 E.  ,  2014/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1) El atılan kısım, dere yatağı niteliği kazandığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerektiği halde davacı idare adına tesciline karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1)2 nolu bendinin ( ile farklı bir parsel numarası verilerek davalı kurum adına tapuya kayıt ve tesciline ) cümlesinin çıkarılarak yerine, ( bu kısmın terkinine ) sözcüklerinin yazılmasına,

2)4 nolu bendindeki cümlenin tamamen çıkartılarak yerine ( Alınması gereken maktu 24,30 TL karar ve ilam harcının mahsubu ile peşin alınan harçtan kalan kısmın, talebi halinde davacıya iadesine) cümlesinin yazılmasına,

3)5 nolu bendindeki ( peşin harç 21,15 TL , ıslah harcı 2.433,75 TL olmak üzere toplam 3.183,45 TL ) ifadesinin çıkarılarak yerine ( mahsup edilen peşin karar ve ilam harcı 24,30 TL olmak üzere toplam 752,85 TL ) ifadesinin yazılmasına,

4)6 nolu bendinin ( 13.059,21 TL) ifadesinin çıkartılmasına, yerine ( 1.320,00 TL maktu ) ifadesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BY
Yargıtay — Esas No: 2012/10312, Karar No: 2012/18361, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10312 E.  ,  2012/18361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15098, Karar No: 2014/2200, Tarih: 03.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15098 E.  ,  2014/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/114008

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2012

NUMARASI : 2010/80 Esas, 2012/1 Karar

SUÇ : İrtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım lehe değiştirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eylemlerine uyduğu kabul edilerek hakkında uygulanan 3. fıkrada aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurduğu, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105. maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; bu tarih itibarıyla sanığın eylemlerinin, 6352 sayılı Kanunun 86. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde yer alan suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de aleyhe sonuç doğurduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurlar A.. A.., Z.. Y.. ve E.. T..'ye yönelik olarak görevinin gereklerine uygun davranmak amacıyla menfaat temini şeklinde gerçekleşen ve cebri irtikap suçunun unsurlarını taşımayan eylemlerin bir suç işleme kararı cümlesinden olmak üzere değişik tarihlerde işlenmesi karşısında zincirleme tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve eylemlerin neden bağımsız birer suç olarak kabul edildiği, suç kastının nasıl yenilendiği karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Mağdur G.. K..'a yönelik eylemin ise dosya kapsamı, bu kişinin aşamalardaki beyanları, hayatın olağan akışı karşısında ruhsat başvurusunun uzun süre nedensiz olarak sonuçlandırılmaması, zor durumda bırakılan bu kişinin çaresizliğinden istifade edilerek 10.000 TL menfaatin temin edilmesi karşısında cebri irtikap boyutuna vardığı ve TCK'ya eklenen 250/4. maddesi de nazara alınarak aynı Kanunun 250/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu bu fiilin de görevi kötüye kullanma olarak kabulüyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçları TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/568, Karar No: 2006/2426, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/568 E.  ,  2006/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 6.10.2004 gününde verilen dilekçe ile inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali, tescil istemine ilişkindir.

İnanç sözleşmeleri 5.12.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan ve inanç gösterilen kişi adına taşınmazın tapuda tescil edildiği tarihten önce düzenlenmiş belge olmalıdır. Ancak inanç sözleşmesine dayanan taraf açıklanan nitelikte delile dayanmasa bile, iddiasını varsa yazılı delil başlangıcı (H.U.M.K.292) niteliğindeki bir belge ile kanıtlama olanağına sahiptir.

Somut olayda davacı yazılı veya yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir delili yoksa da, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığından davacıya kullanacaksa, bu hakkı hatırlatılmadan eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 6.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5595, Karar No: 2018/10192, Tarih: 04.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5595 E.  ,  2018/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle, davacının eşi üzerinden ölüm aylığı aldığı ve bu kapsamda davacı hakkında 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün infazda gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.