muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20713, Karar No: 2014/22166, Tarih: 04.11.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4866, Karar No: 2023/912, Tarih: 27.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4866 E.  ,  2023/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2012/154 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde özetle:Yerel Mahkemenin 07.05.2011 tarihli sanığın işlediği iddia edilen suçla ilgili katılan ve tanık beyanlarının çelişkili olduğu, hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık ve katılanın rütbelerinin ... olduğu, somut olayda sanığın kamu gücünü kullanarak eylemde bulunduğuna dair maddi delil mevcut olmadığı, şikayete bağlı bir suçta, mağdurun şikayeti olmamasına rağmen ceza ile usul/esas açısından hukuka ve yasal mevzuata aykırı karar vermesinin bozmayı gerektirdiğini savunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 2.Hd.Tb.Bl.1.Hd.Tk.K.lığı'nda görevli olduğu, katılanın da bu birlikte aşçı olarak askerlik hizmetini yaptığı, 07.05.2011 günü katılanın mutfakta çalıştığı sırada sanığın gelerek mutfak kapısını arkadan kilitlediği ve katılanın cinsel organını ellemek ve ağzına almak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, yine sanığın 09.05.2011 günü gazinoda katılanı boynundan öpmek sureti ile cinsel saldırıda bulunduğu dolayısı ile sanığın görev yapmakta olduğu birlikte kendisinin astı olan katılana yönelik olarak rütbesinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak zincirleme surette cinsel saldırı suçunu işlediği kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2012/154 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4020, Karar No: 2020/8664, Tarih: 14.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4020 E.  ,  2020/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilip 12/01/2016 tarihinde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21/01/2016 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan yargılamada, 17/06/2015 tarihinde esas mahkemesinde alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın müdafii tarafından temyiz edilmediği , gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa 05/01/2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, hükmü yasal bir haftalık süreden sonra 06/01/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 05/10/2010 tarih ve 2009/547 esas, 2010/668 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 25/10 /2010 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 26/06/2013 tarihinde işlediği suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, ilam ile ilgili Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlanamadığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında infazın durdurulmasına karar verilen ilamın yeniden infaza verilmesine karar verildiği ve uzlaşma sağlanamaması nedeniyle ilamın yeniden infaza verilmesine dair bu ek kararın kesinleştiği dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu ve suça sürüklenen çocuğun ... bahçesinde bulunan hurda bölümündeki petekleri çalmak biçimindeki eyleminin kamu kurumu binasının eklentisi olan bahçesinde gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 142/1-b, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.10.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 26.06.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 30.10.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10085, Karar No: 2017/4573, Tarih: 09.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10085 E.  ,  2017/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, haberleşmenin engellenmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/22834, Karar No: 2014/5334, Tarih: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22834 E.  ,  2014/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/261633

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2008/43 (E) ve 2011/93 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın keşide tarihlerinde tahrifat yapılmış suça konu iki adet çeki kullanarak sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savcılıkta alınan ifadesinde muhasebecisi S. M. da yanlarında bulunduğu sırada katılanın çeklerin keşide tarihlerini değiştirdiğini beyan etmesine karşın yargılamada çeklerin zamanında ödenmemesi üzerine katılanın kendisini arayarak çeklerin arkasını yazdırmamasını isteyip yerlerine yeni çek vermeyi teklif ettiğini, teklifi kabul ettiğini ve çekleri katılana iade ettiğini, yaklaşık 15 gün sonra işyerinde bulunmadığı bir sırada katılanın eski çekleri keşide tarihleri değiştirilmiş olarak getirip elemanlarına verdiğini savunduğu, yine hazırlıkta tanık olarak dinlenen M. S. M.ise katılanın çeklerin vade tarihlerini bizzat değiştirerek paraf attığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir şekilde belirlenebilmesi için, M. S. M. duruşmaya çağrılıp tanık sıfatı ile olay hakkında ayrıntılı şekilde beyanının alınması, yine sanığın savunmaları arasındaki çelişki giderilerek suça konu çeklerle ilgili olarak karşılıksız çek keşide etmek suçundan katılan hakkında Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/97 esas sayılı dosyasında devam eden yargılamanın akıbeti araştırılarak mümkün olduğu taktirde davaların birleştirilmesi, bu mümkün olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11738, Karar No: 2015/16410, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11738 E.  ,  2015/16410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 13.03.2015

No : 2014/712-2015/69

Dava, Celal Birsen Şemsiye ve Tekstil San. Tic. A.Ş.'nin borçları ile ilgili olarak davalı Kurum tarafından yapılan icra takipleri ve haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın incelenmesinde, dava dışı ...... ..... ve Tekstil San. Tic. AŞ nin prim ve ferilerine ilişkin borçları nedeniyle şirket yönetim kurulu üyesi olmasından bahisle davacıya ödeme emri gönderildiği ancak tebliğ yapılamadığı, 2012/12621 takip nolu dosya üzerinden davacıya ait gayrimenkule haciz işlemi yapıldığı, davacının söz konusu haczin fekki ile ilgili şirketin borçları nedeniyle yapılmış olan takiplerin iptali istemine ilişkin iş bu davayı açtığı anlaşılmıştır.

6183 sayılı Kanunun “Ödeme emri” başlıklı 55. maddesinin ilk fıkrasında; kamu alacağını vadesinde ödemeyenlere, yedi gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları gereğinin bir ödeme emri ile tebliğ olunacağı; “Ödeme emrine itiraz” başlığını taşıyan 58. maddesinin birinci fıkrasında; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabileceği belirtilmiştir.

Diğer taraftan 6183 sayılı Kanunun 54. maddesi hükmü uyarınca da süresinde ödenmeyen amme alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. Amme borçlusunun borcuna yetecek miktarda mallarının haczedilerek paraya çevrilmesi de maddede belirtilen cebren tahsil şekillerinden birisidir. Bu bağlamda, borçtan dolayı cebren tahsile geçmeden önce anılan Kanunun 55. maddesi hükmünde öngörülen bilgilerin tümünü içeren bir ödemeye çağrı yazısının “ödeme emri” nin tebliğ edilmesi yasal zorunluluktur. Bir başka ifade ile kamu alacağı için “ödeme emri” çıkarılmadan ve icra takibi kesinleştirilmeden haciz uygulanması ve diğer cebren tahsil yollarına başvurulması kanuna aykırıdır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında 2012/12621 takip nolu dosya dayanağı ödeme emirleri davacıya tebliğ edilmediği için henüz kesinleşmiş bir ödeme emrinden bahsedilemeyeceğinden, sonrasına ilişkin haciz uygulaması yerinde görülmemiştir. Mahkemece söz konusu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20077, Karar No: 2016/751, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20077 E.  ,  2016/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/785-2014/241

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1564, Karar No: 2025/6586, Tarih: 27.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1564 E.  ,  2025/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/450 E. 2024/1387 K.

SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2023/450 Esas, 2024/1387 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

12.09.2024 tarihinde gerekçesiyle birlikte ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanuni süre geçtikten sonra 01.10.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25948, Karar No: 2020/9492, Tarih: 06.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/25948 E.  ,  2020/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, tehdit, hakaret

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f, 168/2, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 125/1, 43/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 106/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, tehdit ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ve ekinde bulunan Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 15/04/2014 tarihli raporu ve Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 08/04/2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre "şizoaffektif bozukluk" rahatsızlığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi gereğince sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre, 5271 sayılı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii de atanmak suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6155, Karar No: 2011/9610, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6155 E.  ,  2011/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 1980-1990'lı yıllarda ve sonrasında düzenlenmiş memleket haritaları bulunup bulunmadığı sorularak varsa hava fotoğrafı ve memleket haritalarının orjinal renkli örnekleri getirtildikten sonra dava dosyası fen ve orman bilirkişilere verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınıp dosyaya konulması,

2) Dava konusu taşınmazın kadastro paftasındaki konumunun fen bilirikiş tarafından pafta üzerindeki yeri belirlenerek en yakın kadastro parselleri ile irtibatlandırılarak gösterilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/717, Karar No: 2009/1265, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/717 E.  ,  2009/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 6.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.6.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 350 parsel sayılı taşınmazda muris babası ...’in “...” olan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan araştırma sonucunda ... isimli bir şahsın tanınmadığı ve yaşamadığı, ...’in baba adının ... olduğu, mülkiyet nakline yol açmamak için davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 1027 maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarında mülkiyet nakline yol açmamak ve diğer taraftan muhtemel hak sahiplerinin tasarruf haklarını kullanmalarını tamamen engelleyen yanlış bir sonuca ulaşmamak için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatlanmalıdır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma, toplanan deliller, hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Şöyle ki, davacı muris babası ...’e ait 350 parsel sayılı taşınmazda “...” olan baba adının nüfus kaydında olduğu gibi “...” olarak düzeltilmesini istemektedir. Dosya içinde bulunan nüfus kaydı ve veraset ilamı incelendiğinde murisin ... ili, Islahiye ilçesi, ... köyü nüfusuna kayıtlı ... ve ...’dan olma 1894 (1310) doğumlu ...’in 1970 yılında vefat ettiği anlaşılmaktadır. Davaya konu 350 parsel sayılı taşınmaz ise Hatay ili, İskenderun ilçesi, ...