muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28525, Karar No: 2015/37057, Tarih: 17.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28525 E.  ,  2015/37057 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., 2-... vekilleri avukat ... ile 1-...., 2-.... İflas İdare Memuru ..., 3-... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 28/12/2012 gün ve ... sayılı hükmün davalı... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalıların ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir.(10.5.1965 günlü 1/1 sayılı İBK). Kararı temyiz eden davalı ....'nin peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda adı geçen davalıya eksik harcı ikmal etmesi için HUMK.nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın adı geçen davalı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Ayrıca, mahkeme kararının, davalılardan ...'ne Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlemlenmekle birlikte, 35. maddeye göre tebligat yapılabilmesi için muhataba daha önce aynı adreste usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması zorunludur. Adı geçenin bu adresini değiştirmesi, yeni adresini tebligatı çıkaran mercie bildirmemesi ve ikinci tebligatın gerçekleşmeden geri çevrilmesi halinde anılan maddenin uygulanması mümkündür. Somut olayda dosyanın incelenmesinde, adı geçen davalıya çıkarılan tüm tebligatların Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapıldığı, usulüne uygun yapılmış bir tebliğin bulunmadığı, davalının ticaret sicil gazetesindeki adresine dahi ulaşılamadığı anlaşıldığından, 35. madde gereğince tebligatın yapılması doğru değildir. Bu durumda, açıklanan hususlar dikkate alınarak mahkeme kararı davalıya Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi geçirildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle gereği gibi işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26870, Karar No: 2014/10333, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26870 E.  ,  2014/10333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/284

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Bir taşınmazın tümünün kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilebilmesi için tamamının ağaç sayısı itibariyle kapama olması gerekir. Bilirkişi raporunda zeminde toplam 23 adet (ki bunun 14 tanesi ayva ağacıdır.) muhtelif ağaç olup, toplam yüzölçümü 2.080 m2 olduğu nazara alınacak olursa, taşınmazın tümünün kapama meyve bahçesi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Kaldı ki bilirkişi raporunda bu bahçe 4X5 aralıklarla dikilmiş, dönümünde 50 adet ağaç olduğu kabul edilerek hesap yapılmıştır.

Bu durumda; bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak 23 adet ağacın kapladığı alan kapama meyve bahçesi arta kalan tarım arazisi olarak değerlendirilmek suretiyle hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kapama bahçe olarak değerlendirme yapılırken, ağaçların yaşlarına göre ortalama verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğü'nden de sorularak belirlendikten sonra, bu ağaçların değerlendirme yılı hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatları İl Tarım Müdürlüğü'nden sorulduktan, bir dönüm bahçesinin net geliri bulunup, bu gelir kapitalize edilmek suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, bu usule uygun olmayan metodla değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12486, Karar No: 2015/9840, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12486 E.  ,  2015/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2015

NUMARASI : 2015/512 - 2015/668

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Zile Sulh Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Zile Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “S.Mah., Mezbahane Sok., Cezaevi Sitesi No: 42" olduğu ancak bu adresin Zile M tipi Ceza ve İnfaz Kurumuna ait olduğu, küçüğün babasının cezaevine girmeden önceki MERNİS adresinin "Çatalca/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin "S.Mah., Mezbahane Sok., No: 42 Zile/TOKAT” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayı hakkında yerleşim yerine ilişkin hiç bir kolluk araştırması yapılmadığı anlaşıldığından, hem MERNİS adresi görünen "Çatalca/İSTANBUL", hem de "S.Mah., M..Sok., Cezaevi Sitesi No: 42 Zile/TOKAT" adresinden araştırılmak ayrıca vasi adayı ablası A. B. S.'dan da sorulmak suretiyle kısıtlı adayının son yerleşim yeri adresinin tespiti için ilgili kolluğa müzekkere yazılması, müzekkere cevapları geldikten sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8063, Karar No: 2010/12320, Tarih: 09.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8063 E.  ,  2010/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere ve taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre davalının hükmün esasına ilişkin itirazları yerinde değildir. Ancak Harçlar Kanunu uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 harç alınması gerekirken %09 harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü bendindeki %09 rakamının çıkartılarak yerine %09,9 rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine HUMK. 438. maddesi uyarınca bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3132, Karar No: 2020/10558, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3132 E.  ,  2020/10558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili ile davalı ... Sağlık Hizmetleri ve Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davalıların hiçbir neden göstermeksizin davacının iş sözleşmesini feshettiklerini iddia ederek; iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin uyumsuz hareketlerine devam etmesi ve diğer çalışanlara kötü örnek olması nedeni ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. maddesi uyarınca feshedildiğini, davacı ile yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından özetle ve sonuç olarak;

“Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

02.11.2011 tarih ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, ... kurulmuştur.

663 sayılı KHK'nın 29. maddesinin birinci fıkrasında,"Bakanlık politika ve hedeflerine uygun olarak, ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmetlerini vermek üzere hastanelerin, ağız ve diş sağlığı merkezlerinin ve benzeri sağlık kuruluşlarının açılması, işletilmesi, faaliyetlerinin izlenmesi, değerlendirilmesi ve denetlenmesi, bu hastanelerde her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin verilmesini sağlamakla görevli, Bakanlığa bağlı ... kurulmuştur." Hükmü; aynı maddenin, Kurumun görev ve yetkilerini belirleyen ikinci fıkrasının (g) bendinde "Kurum hizmetlerinin gerektirdiği her türlü satın alma, kiralama, bakım ve onarım, arşiv, idari ve mali hizmetleri yürütmek." hükmü mevcuttur.

663 sayılı KHK'nın, geçici 1. maddesinde, Bakanlık ve bağlı kuruluşlar teşkilat ve kadrolarını bu maddenin yayımı tarihinden İtibaren en geç 1 yıl içinde bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirir. Kadrolar bu Kanun Hükmünde Kararnameye uygun hale getirilinceye kadar, Bakanlık ve bağlı kuruluşlara verilen görevler daha önce bu görevleri yapmakta olan birimler ve personel tarafından; harcama ve ödemeler de ilgili bütçesinden yapılmaya devam edilir,' hükmü, geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında da, "Bu Kanun Hükmünde Kararname ile yeniden yapılandırılan Bakanlık, kaldırılan Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı ve Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğünün üçüncü kişilerle yapmış olduğu veya taraf olduğu her türlü taahhüt, sözleşme, hak, alacak ve borçları ile dava ve icra takipleri, teşkilatlarını bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirdikten sonra Bakanlık ve ilgisine göre bağlı kuruluşlara devredilmiş sayılır” hükmü bulunmaktadır.

...'nun kuruluşuna ilişkin 663 sayılı ... ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 02.11.2011 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir, hükmüne yer verilmiş 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini, ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ...'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, dava Sağlık Bakanlığına yöneltilerek açılmış ve sonuçlandırılmıştır. Davanın, ihaleleri gerçekleştiren Viranşehir Devlet Hastanesinin bağlı bulunduğu, yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde dava takip ehliyeti olan ...'na karşı görülmesi gerekirken Bakanlığa karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup davanın ...'na yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, davalılar arasında muvazaa olduğu yönünde iddia olmamasına, hüküm kısmında davacının alt işverendeki işine iadesine karar verilmesine karşın gerekçe kısmında davalılar arasında muvazaalı asıl işveren-alt işverenlik ilişkisinin bulunduğunun kabulü hatalı olmuştur.

Öte yandan, davalılar arasında muvazaa olduğu yönünde iddia olmamasına, hüküm kısmında davacının alt işverendeki işine iadesine karar verilmesine karşın gerekçe kısmında davalılar arasında muvazaalı asıl işveren-alt işverenlik ilişkisinin bulunduğunun kabulü hatalı olmuştur.

Yine, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir. Alt işverenin aynı iş kolunda Türkiye genelinde çalışan işçi sayısını içerir bir belgeye dosya içerisinde rastlanılmamıştır. Söz konusu eksiklik giderilmeli, sonucuna göre davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı belirlenmelidir.”gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan ... vekili ile davalı ... Sağlık Hizmetleri ve Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihi olarak 22.01.2016 yazılması gerekirken, 27.03.2017 tarihinin yazılması maddi hata olup, yerel mahkemece her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Somut uyuşmazlıkta; 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, belirtilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yargı harçlarına ilişkin 4 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 4)Karar tarihi itibariyle alınması gereken 44,40 TL harçtan peşin yatırılan 29,20 TL nin mahsubu ile bakiye kalan 15,20 TL nin Davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ... Sağlık Hizm ve Malzemeleri San ve Tic Ltd Şti.’den alınarak hazineye irat kaydına,

Davacının yatırmıs olduğu peşin ve başvurma harcı toplamı olan 58,40 TL nin Davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ... Sağlık Hizm ve Malzemeleri San ve Tic Ltd Şti.’den alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Sağlık ve Hizmetleri ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4529, Karar No: 2020/5741, Tarih: 18.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/4529 E.  ,  2020/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Edilen Karar : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarih ve 2019/9300 - 2020/1766 sayılı kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarih ve 2018/1540 - 2018/2560sayılı ek kararı

İtirazla İlgili Hüküm : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2018 tarih 2016/327 - 2018/85 sayılı dosyasında TCK’nın

314/2, 62, 53, 58/9, 63/1 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyete ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına

yönelik temyiz talebinin CMK'nın 296/1 maddesi gereğince süreden reddi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.06.2020 tarih ve 2019/59765 sayılı itiraz yazısıyla;

Sanık ...'ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2018 tarih ve 2016/327 Esas ve 2018/85 Karar sayılı kararına yönelik istinaf istemi Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.12.2018 gün ve 2018/1540 Esas, 2018/2560 Karar sayılı kararı ile esastan reddedildiği, bu kararın sanık müdafiine 07/01/2019 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği, karara karşı sanık .. 11.04.2019 tarihinde temyiz yoluna başvurmuşsa da bu tarih itibariyle istinaf kararının sanık müdafiine tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 günlük temyiz süresi geçtiğinden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 13.05.2019 gün ve 2018/1540 Esas, 2018/2560 Karar sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 17.05.2019 günü tebliğinden itibaren yasal süresi içinde sanıkça ek karar aleyhine temyiz yoluna başvurulduğu, Yüksek Daire ek karara yönelik temyiz istemi yönünden inceleme yaparak ek kararın onanmasına karar vermesi gerekirken, sehven incelemeyi asıl karar hakkındaki temyiz istemine yönelik yaptığı ve temyiz isteminin reddine karar verdiği sebebiyle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 04.03.2020 gün ve 2019/9300 Esas, 2020/1766 Karar sayılı kararının kaldırılması, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.05.2019 gün ve 2018/1540 Esas, 2018/2560 Karar sayılı ek kararının onanmasını itirazen arz ve talep etmiştir.

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde;

Dairemizin 04.03.2020 tarihli ve 2019/9300-2020/1766 sayılı kararı ile; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2018/1540 - 2018/2560 sayılı ek kararına yönelik temyiz istemi yönünden inceleme yapılarak ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken, sehven incelemenin asıl karar hakkındaki temyiz istemine yönelik yapılıp temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülerek itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarih ve 2019/9300 Esas, 2020/1766 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

3-Süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar usul ve Kanuna uygun bulunduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2018/1540 Esas, 2018/2560 Karar sayılı ek kararının ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21759, Karar No: 2014/22230, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21759 E.  ,  2014/22230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/176-2014/264

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.