muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16694, Karar No: 2014/24165, Tarih: 16.09.2014

Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması nedeniyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı alacağı bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Taraflar arasında, tazminat alacağına hak kazanıp kazanmama noktasında varolan uyuşmazlık da, söz konusu tazminat alacağını belirsiz alacak haline getirmeyeceğinden, kıdem tazminatı alacağı belirsiz alacak değildir.

Yıllık izin ücretine yönelik talep bakımından da, davacı hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini ve kendisine bu alacak için işverence varsa yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumda olduğundan, söz konusu alacak da belirsiz alacak değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık ise, davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması noktasındadır.

Somut olayda, davacı işçi, İzmir 11. Noterliği vasıtasıyla 04.04.2012 tarihinde işverene karşı keşide ettiği ihtarnamesinde, fazla çalışma saat ücretinin 3,50 TL üzerinden ödendiğini açıkça beyan etmiştir. Anılan sebeple, her bir saat karşılığı fazla çalışma ücretinin

3,50 TL üzerinden ödendiği kabul edilerek, ödenen kısmın hesaplanan alacaktan mahsup edilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/143, Karar No: 2020/2378, Tarih: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/143 E.  ,  2020/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 gün ve 2019/661 E. 2019/742 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10734, Karar No: 2013/4067, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10734 E.  ,  2013/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme şekilde şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2009 gün ve 2008/9 Esas, 2009/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Kayden 06.01.1992 doğumlu olup, savcılık beyanının alındığı 07.08.2007 tarihinde 15 yaşını doldurmuş bulunan mağdurenin zorunlu vekil huzurunda sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiz istemiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 06.01.1992 doğumlu olan mağdure ile sanığın aralarındaki duygusal bağ sebebiyle 2006 yılında birden fazla kez ilişkiye girdikleri, daha sonra resmî olarak evlendikleri anlaşılmış olup, olayda; sanığın, aşamalarda mağdurenin kendisine 17 yaşında olduğunu söylediğini ve bu nedenle mağdureyi 17 yaşında bildiğini beyan etmesi karşısında, Adli Tıp Kurumunun kimi raporlarında hormon gelişimi ve beslenme gibi nedenlerle kemik yaşının kayıtlı yaşından farklılık gösterebileceği belirtildiğinden, mağdurenin içinde radyoloji uzmanı bulunan tam teşekküllü bir devlet hastanesine veya Adli Tıp Kurumuna sevkedilerek, suç tarihindeki gerçek yaşının tespiti ile yine suç tarihindeki kemik yaşı ve fizyonomik görünümü itibarıyla 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağı konularında rapor alındıktan sonra ve mahkemenin bu husustaki gözlemini de tespit ederek, dosyadaki tüm deliller birlikte irdelenerek, mağdurenin suç tarihi itibarıyla görünüm olarak 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağı, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün olup olmadığı, TCK.nın 30. maddesi yönünden de değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

TCK.nın 30. maddesinde öngörülen, sanığın mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğüne ilişkin halin, ancak sanık tarafından ileri sürülmesi durumunda, mahkemece, suç tarihine yakın zaman diliminde yapılacak gözleme göre değerlendirilmesi gerektiğini, Adli Tıp raporuna göre hata değerlendirilmesi yapılmasının suçun üzerinden 6 yıl geçtikten sonra olamayacağını düşündüğümden sayın çoğunluğun, yaş araştırmasına yönelik bozmasına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/15677, Karar No: 2016/4866, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15677 E.  ,  2016/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9595, Karar No: 2020/2009, Tarih: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9595 E.  ,  2020/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 3,50 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla kırmızı ışıkta bekleyen iki araca ve bir işyerine çarparak maddi zarara sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/552, Karar No: 2014/2403, Tarih: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/552 E.  ,  2014/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/134078

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/02/2012, 2010/315 (E) ve 2012/57 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Emin hakkında mağdurlar Ali ve Şerif'i kasten yaralama; sanık Engin hakkında mağdurlar Akın,Şerif, Meral'i kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Engin ve Emin'in mağdur Ali'ye karşı eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Engin ve Emin'in kardeş olup, uzaktan akrabaları olan mağdur Ali'yle aynı köyde ikamet ettikleri, sanıkların olay gecesi mağdur Ali'nin amcasının oğlu olan Ali (Mehmet oğlu) ile kavga etmeye başladıkları, evinde yatmakta olan mağdur Ali’nin gürültüler üzerine olay yerine geldiği, Emin'in mağdur Ali'nin kollarından tuttuğu, Engin'in de bıçakla Ali'nin karnına iki kere vurduğu, her ikisi de batına nafiz olup karaciğer sağ lobunda derin kesiye neden olan yaralar nedeniyle Ali'nin hayati tehlike geçirdiği olayda;

Yaralamaların sayısı, yerleri ve nitelikleri, kullanılan silahın elverişliliği hususları birlikte dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA),aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 14/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1386, Karar No: 2019/1043, Tarih: 20.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1386 E.  ,  2019/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin 28.11.2016 gün ve 2013/522 E. 2016/122 K. sayılı ek kararın da davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Davacı tarafından davalı Güreş Federasyonu Başkanlığı aleyhine takip başlatıldığı, davalıın takibe itiraz ettiği belirtilerek itirazın iptali talebi ile dava açılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli karar davalı vekiline 24.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili 18.11.2016 tarihinde tebligatın usulsüz olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. Mahkemece 28.11.2016 tarihli ek karar ile gerekçeli karar tebligatının Av. ...'ya ulaştığı, süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin ek karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/361, Karar No: 2015/2175, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/361 E.  ,  2015/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16840, Karar No: 2015/21820, Tarih: 26.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/16840 E.  ,  2015/21820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/314799

MAHKEMESİ : Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/973 (E) ve 2014/475 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 25/06/2015 tarihinde, karar tarihinde görev yapan Cumhuriyet Savcısı M.. S..'in süre tutum dilekçesinde, gerekçeli kararın yazılması ve tevdiinden sonra temyiz edileceğini belirtmesi nedeniyle, gerekçeli kararın savcı M.. S..'e tebliğ edilip, gerekçeli temyiz dilekçesinin de eklenmesi nedeniyle incelenmeksizin mahalline iade edilmesi üzerine, Savcı M.. S..'in 08/09/2015 tarihli dilekçesinde, diğer savcı B.. A..'un, aynı gerekçeyle temyiz etmiş olması nedeniyle ayrıca temyiz etmeyeceğini belirttiği ve savcı B.. A..'un temyiz isteminin de sadece sanık H.. G.. hakkında ve sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar M.. O.. ve M.. İ.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde hapis ve adli para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü gözetilmeden, sanık Hasan Gözekçi hakkında temel ceza belirlenirken sadece hapis cezasına hükmolunmuş ise de, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin de sanık lehine olması nedeniyle, karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11475, Karar No: 2012/13922, Tarih: 01.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11475 E.  ,  2012/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 30/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava,ek dava ile trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkin ek davadır. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davacıların murisi ...'in dava konusu kaza neticesinde vefat ettiğini, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açmış oldukları tazminat davasında hesap bilirkişisinin raporuna göre ıslah edilen ve hüküm altına alınan miktar haricinde toplam 15.467,56 destek tazminatı alacakları olduğunu belirterek ek dava ile maddi zararlarının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/25 Esas sayılı dava dosyasında ölenin eşi ..., çocukları Sema ve ... yönünden taraflarca ıslah edilen miktara hükmedildiği, ölenin anne ve babası davacılar ... ve ... yönünden ise miktarın ıslah edilmediği dava dilekçesindeki miktara hükmedildiği, bu haliyle davacı anne ve baba dışındaki davacıların eldeki davada destek tazminat taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı eş ve çocukların destek tazminatı taleplerinin reddine, diğer davacı anne ve babanın ise taleplerinin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava dosyası içerisinde bulunan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyasının incelenmesinde;davacılar vekilinin desteğin ölümü nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacı eş için 80,00 TL, davacı çocuklar için 50,00'şer TL, anne ve baba için ise 25,00'şer TL destek tazminatı istendiği, hesap raporu ile belirlenen zarar miktarına davacı anne ve baba yönünden ıslah talep edilmediği, diğer davacı eş ve çocuklar yönünden ıslah talep edildiği fakat ıslah talebinin belirlenen zararın bir kısmı yönünden yapıldığı, ıslah edilen miktara göre zarara hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, belirlenen zararını asıl davada miktarın ıslahı ile isteyebileceği gibi, ek dava açmak suretiyle de zararının karşılanmasını talep edebilir. Islah ile istenmemiş olması ek dava açılmasına engel bir durum değildir. Mahkemece asıl dava dosyasında ıslah ile istenmediği gerekçesiyle davacı eş ve çocuklar yönünden talebin reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Şu halde,asıl dava dosyasında ıslah edilen kısım dışında kalan miktarlar yönünden kabul kararı verilmelidir. Yerinde olmayan gerekçe ile davanın davacı eş ve çocuklar yönünden reddi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/723, Karar No: 2017/9065, Tarih: 04.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/723 E.  ,  2017/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.08.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İlçesi, ... Mahallesi, 119 ada 99, 257 ada 16, 261 ada 78, 79, 272 ada 1, 275 ada 9, 13, 280 ada 14, 17, 27, 281 ada 62 ve 67 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksimini, mümkün olmadığı takdirde satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 119 ada 99, 257 ada 16, 261 ada 78, 79, 272 ada 1, 280 ada 14, 17, 27, 281 ada 62 parsel sayılı parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin dava konusu 119 ada 99, 257 ada 16, 261 ada 78, 79, 272 ada 1, 275 ada 9, 13, 280 ada 14, 17, 27, 281 ada 62 ve 67 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının paydaşlığın satış suretiyle giderilmesini istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.Davacı davasından feragat etse bile davalılardan birinin davaya devam etmek istemesi halinde mahkemece davaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle davacının davadan feragat beyanına karşı hazır bulunan davalılardan diyecekleri sorulmalı, davaya devam etmeyi istemeleri halinde yargılamaya devam edilmelidir.

Somut olaya gelince; davacı vekilinin, hükmün verilmesinden ve kararın temyizinden sonra 23.08.2017 tarihli dilekçesi ile 275 ada 9, 13, 281 ada 62 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Somut olaya gelince; davacı vekilinin, hükmün verilmesinden ve kararın temyizinden sonra 23.08.2017 tarihli dilekçesi ile 275 ada 9, 13, 281 ada 62 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece bir karar verilmek üzere 275 ada 9, 13, 281 ada 62 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün bozulması gerekmiştirSONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin 119 ada 99, 257 ada 16, 261 ada 78, 79, 272 ada 1, 275 ada 9, 13, 280 ada 14, 17, 27, 281 ada 62 ve 67 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu taşınmaz yönünden ONANMASINA; taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 27.70 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin 275 ada 9, 13, 281 ada 62 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.