muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1833, Karar No: 2011/1378, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1833 E.  ,  2011/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, ... vekili Avukat... aralarındaki tespit davası hakkında Manisa l. İş Mahkemesince verilen 24.1.2008 gün ve 3956/43 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 14.7.2008 gün ve 7042/ 11842 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.

Maddi yanılgının varlığı halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği ve maddi hatanın düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Davacı vekili, 1994 yılındaki ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren davacının 2926 sayılı Yasa tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiş, 24.01.2008 tarihli duruşmada, yanılgıya düşerek, tescilinin yapıldığı 01.03.1999 tarihine kadar olan sürede sigortalılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, "7819829320 ... sicil numaralı Mehmet oğlu 1965 doğumlu davacı ...'ın, ilk ... prim kesintisinin yapıldığı Mayıs/1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.1994 tarihinden, ...'a tescil edildiği 01.03.1999 tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı Yasa tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine" karar verilmiş, verilen karar davalı Kurum tarafından temyiz edilmiş ve Mahkemenin 24.01.2008 tarih, 2008/43 sayılı kararı Dairemizin 14.07.2008 tarih ve 2008/11842 sayılı kararı ile davalı Kurumun tüm temyiz itirazları reddedilerek onanmıştır.

Davacı vekili; 26.01.2011 tarihli dilekçe ile mahkemenin kararında, davacının ... sicil numarası, baba adı, doğum tarihi ve sigortalılık tescil tarihi yönünden hatalar bulunduğunu belirterek düzeltilmesini istemiş, mahkeme 30.01.2011 tarihli yazı ile davacı vekilinin istemi hakkında bir karar verilmesi için dosyayı Dairemize göndermiştir.

Davacı vekili; 26.01.2011 tarihli dilekçe ile mahkemenin kararında, davacının ... sicil numarası, baba adı, doğum tarihi ve sigortalılık tescil tarihi yönünden hatalar bulunduğunu belirterek düzeltilmesini istemiş, mahkeme 30.01.2011 tarihli yazı ile davacı vekilinin istemi hakkında bir karar verilmesi için dosyayı Dairemize göndermiştir.

Dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda, davacı ...'ın baba isminin Memet, doğum tarihinin 1968, Tarım ... sicil numarasının 7240202327 olduğu, 01.01.2009 tarihinden itibaren 2926 sayılı Tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı, davacının teslim ettiği üründen ilk prim kesintisinin Mayıs/1994 tarihinde yapıldığı, 1994-2002 yılları arasında teslim ettiği ürünlerden her yıl prim kesintilerinin mevcut olduğu, Akhisar Ziraat Odasına 16.11.1994 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, 08.8.2005-31.12.2008 tarihleri arasında 3 yıl 4 ay 23 günlük sürede pazarcılık işi nedeniyle 1232297924 sicil no ile 1479 ... sigortalısı olduğu ve bu süreye ilişkin primlerin ödendiği, diğer ...'ın ise baba adının Mehmet, doğum tarihinin 1965 olduğu, 7819829320 ... no ile 01.03.1999 tarihinde 2926 sayılı Tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı ve sigortalılığının devam ettiği, bu durumda gerçekten her iki sigortalının bilgilerinin karışması sonucu, davacı yerine aynı isimdeki bir başka şahsın sigorta numarası, nüfus bilgileri ve sigortalılık süresi dikkate alınarak hüküm kurulduğu, bunun da bozma nedeni olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve Mahkemenin hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 14.07.2008 gün, 2008/7042 Esas ve 2008/11842 Karar sayılı bozma kararının maddi hata nedeniyle kaldırılmasına, Manisa 1. İş Mahkemesinin 24.01.2008 tarih, 2006/3956 Esas ve 2008/43 sayılı Kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9396, Karar No: 2021/486, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9396 E.  ,  2021/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davaya konu 5. Blokun ... Belediyesi tarafından tarafından onaylanan mimari projesine göre 5. bloktaki tüm kömürlüklerin ortak yer olarak gösterilip eklenti statüsü asla söz konusu olmamış iken, söz konusu blokun tapu sicil müdürlüğünde kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması sırasında tüm kat maliklerinin onay ve muvafakatı alınmadan, imzaları ile vermedikleri halde 5.Bloktaki 6 adet dairenin 1 ve 2 nolu kömürlüklerin davalı ...'ye ait 2 nolu bağımsız bölüme, 3 nolu kömürlüğün davalılar ... ve ...' e ait bağımsız bölüme, 4-5 ve 6 nolu kömürlüklerin ise davalı ...'e ait 1 nolu bağımsız bölüme eklenti olarak tapuda tescil edildiğini, tapuda eklenti olarak yapılan tescilin tüm kat maliklerinin muvafakatına dayanmadığını, bu nedenle ... Belediyesi tarafından onaylanan projede ortak yer olarak görünen bu kömürlüklerin eklenti olarak tescilinin açıkça yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalıların bağımsız bölümlerine eklenti olarak tapuda tescil edilen kömürlüklerin "eklenti" kayıtlarının iptali ile bu kömürlüklerin ortak yer olarak belirlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hükmün davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2019/2311 esas, 2020/375 karar sayılı ilamı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın (2) maddesinde bir bağımsız bölümün dışında olup, doğrudan o bölüme tahsis edimiş olan yerlerin eklenti olduğu açıklanmış ve eklentilerin kat mülkiyeti kütüğünün beyanlar hanesine kaydedileceği ve anataşınmaza ait mimari projede de gösterileceği öngörülmüştür.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın (2) maddesinde bir bağımsız bölümün dışında olup, doğrudan o bölüme tahsis edimiş olan yerlerin eklenti olduğu açıklanmış ve eklentilerin kat mülkiyeti kütüğünün beyanlar hanesine kaydedileceği ve anataşınmaza ait mimari projede de gösterileceği öngörülmüştür.

Dosya arasında bulunan tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde; anataşınmaza ait 04/08/1987 tarihli tadilat projesi ile kat irtifakının tesis edildiği, 16/10/1987 tarihli bağımsız bölüm listesinde dava konusu eklentilerin fiiliyata uygun şekilde görüldüğü, tapu kaydının tüm bu belgelere uyumlu olması sebebiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.Ancak yapının ayrıca kat irtifakına geçilmesinden sonra 31/05/1991 tarihli tadilat projesi bulunduğu ve anataşınmazın 28/08/2009 tarihinde kat mülkiyetine geçtiği dosya kapsamı ile sabit olup, davacıların iddialarının aslını bu proje oluşturmaktadır. Bu projenin geçerliliği yeterince araştırılmamıştır. Mahkemece 31/05/1991 tarihli mimari projenin, anataşınmazdaki o dönemdeki tüm kat maliklerinin imzasını taşıyıp taşımadığı, ilgili belediyece onaylanıp onaylanmadığı araştırılarak anataşınmaza ait yürürlükteki cari projenin tespitinin yapılması, anataşınmaza ait tapu bilgileri yönetim planı ve bağımsız bölüm listesinin yürürlükteki mimari projeye göre değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2084, Karar No: 2015/1368, Tarih: 28.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2084 E.  ,  2015/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal etme, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 03/05/2010 gün ve 2010/44 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak ise; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yaşı nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in bir gün önce mağdurun ikametinin eklentisi niteliğindeki depodan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte çalarak dere kenarına sakladıkları bakır malzemeleri ayaklarıyla ezerek poşetlere koyup malzemelerle birlikte oradan ayrıldıkları, ellerinde iki adet poşetle yürümekte olan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun devriye görevi yapan kolluk görevlilerince görüldükleri ve şüphe üzerine yanlarına yaklaşıldığında kaçmaya başladıkları, sanıklar... ve ...'ın kovalamaca sonucu yakalandığı, Halil'in ise ilk aşamada yakalanamadığı, sanık Recep'in yakalanmasının akabinde kaçtığı sırada suça konu bakır malzemeleri attığı yeri ve bu malzemeleri

çaldıkları adresi kolluk görevlilerine gösterdiği ve bu şekilde olaydan henüz haberi olmayan mağdura ulaşılarak malzemelerin ezilmiş şekilde iadesinin sağlandığı, sanıklar ... ve ..'ın beyanları doğrultusunda suça sürüklenen çocuklar ... ve ..'ye ulaşıldığı ve onların da suçu sanıklar .... ve... ile birlikte işlediklerini kabul ettikleri anlaşılmakla; mağdurdan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1125, Karar No: 2015/12524, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1125 E.  ,  2015/12524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, resmi tatil, hafta tatili ücret ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı işyeri sistemine ayak uyduramaması sebebiyle işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarından Sosyal Güvenlik Kurumu Primi ve işsizlik sigortası primi düşülüp, düşülmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları nete çevrilirken bilirkişi tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Primi ve işsizlik priminin düşülmediği, mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Karar bu yönüyle infazda teredddüde ve davalı işverenin mükerrer sorumluluğuna yol açabilecek niteliktedir. Bu durum karşısında, davacının fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının nete çevrilmesi sırasında Sosyal Güvenlik Primi ve işsizlik sigortası priminin düşülmemesi hatalıdır. Gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmak suretiyle sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10937, Karar No: 2020/5079, Tarih: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10937 E.  ,  2020/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/05/2019 gün ve 2018/13922 Esas - 2019/10352 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalı vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/05/2019 tarih ve 2018/13922 Esas – 2019/10352 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 04/07/2018 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23642, Karar No: 2017/23177, Tarih: 14.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/23642 E.  ,  2017/23177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet; ek karar temyiz isteminin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde, bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkeme'nin sanık hakkında eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği ek karara yönelik itirazın reddine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 26/01/2014 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip yapılan incelemede;

15/09/2011 tarih ve 2010/448 esas, 2011/541 sayılı sanığa 21/02/2012 tarihinde tebliğ edilen kararı yasal süresi geçtikten sonra sanığın 23/12/2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin reddine dair 02/01/2014 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 08/01/2014 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın“ ONANMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16866, Karar No: 2019/23062, Tarih: 17.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16866 E.  ,  2019/23062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dairemizin 24.09.2019 tarih 2019/9391 Esas – 2019/16817 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 31.10.2019 tarih ve KYB - 2015/348940 sayılı itiraznamesi ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık; sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden soruşturma evresinde taraflara yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olup olmadığının, başka bir ifadeyle taraflara yeniden uzlaşma teklifinde bulunulmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanıklar hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince kasten yaralama ve TCK'nin 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, 01.07.2012 ve 05.07.2012 tarihlerinde taraflara uzlaşma teklifinde bulunulduğu ancak uzlaşma teklifinde bulunulan tarihlerde mala zarar verme suçu ile birlikte işlendiğinden CMK'nin 253/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmıştır. Yargıtay içtihatları dikkate alındığında suç tarihi itibariyle taraflara hukuken geçerli bir uzlaşma teklifinde bulunulmadığının kabul edilmesi gerekmekte olup, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkra uyarınca sanıklara isnat edilen TCK'nin 86/1. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı dikkate alınarak, yeniden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sanıklar ... ve ... ile katılan ...'a kasten yaralama suçu yönünden yeniden uzlaşma teklifinde bulunulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle hükümlerin bozulması gerekirken, yazılı şekilde ONANMASINA karar verilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden" itiraz yoluna başvurulduğu, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 24.09.2019 tarih 2019/9391 Esas – 2019/16817 Karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;