muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13302, Karar No: 2020/7257, Tarih: 11.11.2020

4- Kanun yararına bozma istemine konu İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/505 esas, 2015/ 822 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1.maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1.maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl deneme devresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08/09/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

5- Sanığın bir yıllık deneme süresi içerisinde 09/07/2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2017/1196 esas, 2018/316 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 191/1ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verildiği, kararın 05/04/2019 tarihinde kesinleştiği,

6- İhbar üzerine, İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli ve 2015/505 esas, 2015/822 sayılı ek kararı ile, erteli 2 yıl hapis cezasının tamamen infazına karar verildiği, sanığın aynen infaz kararına itiraz ettiği, itirazı inceleyen mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/548 değişik iş sayılı kararı ile, itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/02/2015 tarihli ve 2015/9563 soruşturma, 2015/704 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/505 esas, 2015/822 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/548 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/548 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/5234 esas, 2018/7909 karar sayılı ilâmında "...TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir. İncelenen dosyada sanık her ne kadar tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğini müteakip kuruma verdiği dilekçe ile tedbire uymayacağını beyan etmiş ise de, yasada kovuşturma şartı olarak düzenlenen “ısrar” şartının gerçekleşmesi için; sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde dava açılması gerekir..." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın adresine İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen çağrının 02/04/2015 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 10 gün içerisinde müracaat etmemesi üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadan, dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden kaydının kapatılarak kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, durma kararı verilerek şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 309. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/505 esas, 2015/822 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, 04/02/2015 tarihli ve 2015/9563 soruşturma, 2015/704 sayılı karar ile, beş yıl sure ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın infazı aşamasında şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve

2015/505 esas, 2015/822 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği,anlaşılmıştır.

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/548 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2019 tarihli ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/548 değişik iş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlara karşı itiraz yolunun açık olduğu, kararın şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirilmesi gerektiği, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden ve kesinleşmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, incelemeye konu dosyada ise; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/02/2015 tarihli ve 2015/9563 soruşturma,2015/704 sayılı beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüphelinin bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolu,süresi ve merciinin gösterilmediği, dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesinleşmediği anlaşıldığından, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısı hukuki sonuç doğurmayacağı gibi,

2-7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda denetimli serbestlik müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazılarının öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 23/1-8 ve Tebligat Kanun'unun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanun'unun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, bu nedenle somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca ve İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüphelinin doğrudan MERNIS adresine yapılan tebligatların usulsüz olduğu,

3-6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verildiği, kanunda kovuşturma şartı olarak düzenlenen “ısrar” şartının gerçekleşmesi için; sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde dava açılması gerektiği, sanığın adresine İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen çağrının 02/04/2015 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 10 gün içerisinde müdürlüğe başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadan, dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden kamu davası açıldığı,

Anlaşıldığından,

Anlaşıldığından,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223/1. maddesindeki; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/505 esas, 2015/822 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

11/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7422, Karar No: 2017/5201, Tarih: 28.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7422 E.  ,  2017/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun

olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15905, Karar No: 2022/2596, Tarih: 10.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15905 E.  ,  2022/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2019 tarih ve 2019/45 - 2019/157 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2016 tarihli ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararı ile Dairemizin 16.01.2018 tarihli ve 2017/3415 esas 2018/495 karar sayılı kararında açıklandığı üzere;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme" suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13892, Karar No: 2018/941, Tarih: 13.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/13892 E.  ,  2018/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ... hakkında yağma, sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü gece saat 22:30 sıralarında mağdur Gökhan Yalçın'ın arkadaşı mağdur ... ile birlikte, kendisine ait ..... plakalı otomobil ile Bergama Küçükkaya köyünde ikamet eden ... isimli şahsın yanına gittikleri, tanık ...'ın mağdur ...'a telefonla mesaj gönderip Ortadoğu Balık Çiftliğinin bulunduğu mevkiiye gelmesini istemesi üzerine, mağdurlar Gökhan ve Bayram ile tanık ...'in Ortadoğu Balık Çiftliğinin bulunduğu mevkiiye gittikleri, burada mağdur ...'ın otomobilden inip ...'ın yanına gittiği, mağdur Gökhan ve ...'in otomobilde bekledikleri, bu sırada sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun içerisinde bulunduğu..... plakalı otomobilin geldiği, bunu gören mağdur ...'ın koşarak kaçtığı, sanık ...'in otomobilinden inen mağdur Gökhan'ın yanına gelerek otomobilin içine baktığı ve "Bayram Ali nerede" dediği, mağdur Gökhan'ın bilmediğini söylediği, ardından sanık ...'in mağdur Gökhan'ın elinde bulunan .... plakalı otomobilin anahtarını hızlı bir şekilde alıp sanık ...'a verdiği ve "al bu arabayı benzinliğe kapat" dediği, akabinde sanıklar Kader ve Atalay Nuri'nin mağdur Gökhan'ın kollarına girip zorla 35 AS 8068 plakalı otomobilin arka koltuğuna oturttukları, tanık ...'ın rızası ile otomobile binip mağdur Gökhan'ın yanına oturduğu, otomobilin şoför koltuğuna sanık ..., sağ ön koltuğuna sanık ... ve arka koltuğa sanık ...'nin oturmasının ardından 35 AS 8068 plakalı otomobil ile Bergama ilçe merkezine geldikleri, sanık ...'ın da ..... plakalı otomobil ile arkadan geldiği, bu sırada sanık ...'ın ...plakalı otomobil içerisinde bulunan mağdur Gökhan'ın cüzdandaki 60 TL parayı ve mağdur ...'ye ait .... imei numaralı cep telefonunu bulunduğu yerden aldığı, daha sonra Bergama İmam Hatip Lisesinin önünde durdukları, sanık ...'ın kullandığı ... plakalı otomobili park edip ..... plakalı otomobile bindiği ve ... plakalı otomobilin anahtarını mağdur Gökhan'a teslim ettiği, sanıkların .... plakalı otomobil ile mağdur Gökhan'ı Bergama Bakırçay İlköğretim Okulunun altındaki Bağlar mevkiine götürdükleri ve otomobilden indirdikleri, sanıklar Kader, Okan ve Atalay Nuri'nin ellerinde bulunan odundan sopalarla mağdur Gökhan'ı darp etmeye başladıkları, sanık ...'in de elleriyle mağdur Gökhan'a vurduğu, sanıkların "aslında seninle bir işimiz yok, bizim işimiz Bayram Ali ile, onu sen yanında gezdiriyorsun ve koruyorsun, onu bize teslim edeceksin" şeklinde sözler söyledikleri ve tekrar mağdur Gökhan'ı ..... plakalı otomobile bindirdikleri, sanık ...'in mağdur Gökhan'a aracının değerini sorduğu, mağdur Gökhan'ın aracının değerinin 24.000 TL olduğunu söylemesi üzerine sanık ...'in "siz zaten ticari taksi de almışsınız, araban benim olacak, arabana ve sana çökeceğim" dediği, sanıkların Bergama Bakırçay İlköğretim Okulunun altındaki toprak yola girdiklerinde otomobili durdurdukları, mağdur Gökhan'ı otomobilden dışarıya çıkardıkları, şikayetçinin ayağındaki terlikleri çıkartıp yalın ayak kaçmaya başladığı ve bağırarak yardım istediği, sanıklar Okan ve ...