muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14170, Karar No: 2014/1235, Tarih: 13.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14170 E.  ,  2014/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve davalı ...'ye ait eski 230 parsel sayılı 1440 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 8 parsel sayılı ve 1430,44 metrekare yüzölçümlü olarak, davalılar ... ve ...'ye ait eski 231 parsel sayılı 3350 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 103 ada 9 parsel sayılı ve 3339,47 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. Davacı ... 1/3 payı murisine ait eski 314 parsel sayılı 4000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, yeni 103 ada 7 parsel sayılı ve 3632,29 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edildiğini ve yüzölçümünün haklı bir nedene dayanılmaksızın eksiltildiğini, eksilen yüzölçümünün bir kısmının davalılara ait taşınmaz içinde bir kısmının ise dere yatağı olarak tescil harici bırakılan kısımda kaldığını ileri sürerek davalı şahısları ve Hazineyi hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tescil harici bölüme yönelik açılan davanın reddine, 103 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlara yönelik açılan davanın kabulüne, 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacı ve davalı şahıslar adına kayıtlı 103 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, tescil harici derede kalan (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine karar verilip, kabule karar verilen bölümler yönünden temyize gelen Hazine aleyhine verilmiş bir karar bulunmadığına göre, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan Hazinenin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6555, Karar No: 2016/10912, Tarih: 27.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/6555 E.  ,  2016/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 18.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz;

a)Paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında,

b)Elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında,

c)Hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; satış bedelinin tapudaki payları oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmiş ise de kayıt maliki muris ....’tür. Ayrıca harcın taraflardan hangi oranda tahsil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olaya gelince; satış bedelinin tapudaki payları oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmiş ise de kayıt maliki muris ....’tür. Ayrıca harcın taraflardan hangi oranda tahsil edileceğinin kararda gösterilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Ne var ki belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1. bent gereğince bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki “tapudaki” sözcüğünden sonra gelmek üzere “ve mirasçılık belgesindeki” sözcüklerinin eklenmesine, hüküm sonucunun 3 numaralı bendinin sonuna “taraflardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında tahsil edilmesine” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 27.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15484, Karar No: 2016/15999, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15484 E.  ,  2016/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29662, Karar No: 2018/4290, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29662 E.  ,  2018/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;Arsa niteliğindeki dava konusu ... mahallesi 316 ada 37 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2,78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1,50-TL olduğu halde, dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak, emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözetildiğinde, dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12780, Karar No: 2016/9190, Tarih: 06.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12780 E.  ,  2016/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalı çalışmasını iptal eden Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2008/6, 7.ayları ile 2010/1, 2, 3.aylarındaki 115 günlük çalışmalarını fiili olmadığı gerekçesiyle iptal eden davalı Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, tanık beyanlarına dayanılarak davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmişse de, varılan sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 07.06.2008-01.07.2008 ve 01.01.2010-30.12.2012 tarihleri arasında dava dışı ... işyerinden bildirilmiş hizmetlerinin bulunduğu, işyerinin Allianz Sigorta yetkili acentesi (Amasya Bölge Acentesi) olduğu, davalı Kurumun 2010 yılı denetimi sonucu, işyerinden 10-20 arası kişinin bildirildiği, büroda 2-3 masanın olduğu, 10-20 arası kişinin 2-3 masada çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve sigorta elemanlarının ... tarafından açılan SGEM eğitiminden geçerek poliçelere imza atmaya yetkili hale geldikleri ancak davacının da içinde bulunduğu çok sayıda kişinin bu tür belgelere sahip olmadığı ve sair gerekçeler ile ... isimli sigortalı hariç diğer tüm sigortalıların çalışmalarının iptal edildiği, tanık dinlenildiği ve tanık beyanları doğrultusunda sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiği işyerinin sigorta acentesi olması ve işlerin yazılı belgeler üzerinden yürütüldüğü hususları gözardı edilerek sırf tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiği işyerinin sigorta acentesi olması ve işlerin yazılı belgeler üzerinden yürütüldüğü hususları gözardı edilerek sırf tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; işyerinin ticari kayıtları alınıp, davacının nizalı dönemde sigorta poliçelerinde imzasının olup olmadığı tespit edilmeli, giderek davacıya poliçe düzenlerken şirketin amacını gerçekleştirmeye yönelik işveren tarafından verilmiş vekaletnamenin bulunup bulunmadığı hususları araştırılmalı gerekirse bilirkişiden rapor alınmak sureti ile işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmalı ve bu tür davaların yazılı belgeye dayanması asıl olup sırf tanık sözleri ile sonuca gidilmesi hatalı olacağından, yazılı tüm deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11669, Karar No: 2018/351, Tarih: 29.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11669 E.  ,  2018/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili idarenin davalıya döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanmış olduğunu ve vergi denetmenleri tarafından tespit edildiğini, davacı idare tarafından davalı adına ödenen 4.279,96 TL'nin tahsili amacıyla uzlaşma yoluna gidildiğini ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını beyanla müvekkili idare tarafından ödenen 4.279,96 TL'nin kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; eksik kesinti yapıldığı iddiasıyla açılan davada görevli mahkemenin vergi mahkemesi olduğunu, davacı kurumun vergi kesintisi yapma yetkisinin olmadığını, davanın süresinde açılmadığını ve zamanaşımına uğradığını, yapılan eksik vergi kesintisinde herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığını beyanla zamanaşımı, görev ve alacağın oluşmasında kusuru bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sebepsiz zenginleşme nedeniyle 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin bulunduğu, sürenin geri alım haklarının öğrenme tarihinden muhasebat başkontrolörü raporunun davacı idareye tebliği ile başlayacağı ve paranın yatırıldığı tarihten itibaren 10 yıllık sürenin dolmadığı, davacı idare tarafından eksik kesilen vergiler nedeniyle ilgili vergi dairesine ödemenin yapıldığı vergilerin eksik kesilmesinden dolayı davalının hiç bir kusurun bulunmadığı, bu nedenle usulsüzlük cezaları ve gecikme faizinden sorumlu tutulamayacağı ancak eksik kesilen vergilerin davacı tarafından ödenmesi nedeniyle haksız olarak zenginleştiği, davalının bilirkişi tarafından hesaplanan 3.088,08 TL'den

sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 3.088,08 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 158,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.