muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/705, Karar No: 2010/5639, Tarih: 20.07.2010

Getirtilip incelenmesi;

B) Olay hakkında bilgisi bulunan sanık İsmail'in birlikte yaşadığı Vildan isimli bayan ile hazırlık aşamasında bilgi ve görgüsü bulunan C. Ç. ile S. K. tanık olarak anlatımlarının tespit edilmesi,

Ve sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeyerek, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, katılanlar A. M., Esra ve Ebru vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkında insan öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3085, Karar No: 2018/3596, Tarih: 10.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3085 E.  ,  2018/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya  içeriğine,  kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve taktire dayalı hükmün  tebliğnameye  uygun olarak  ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay günü saat 08.00 sularında yolda yürüdüğü bir sırada içerisinde sanıkların bulunduğu bir aracın katılanın önünü kesip darp ederek zorla araca bindirdikten sonra ormanlık alana götürüp kollarından ve ayaklarından bağlanarak sanıklardan ...'in eşi ...ile olan ilişkisinin itiraf ettirilmeye çalışıldığının iddia edildiği olayda;

22.07.2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; olay yerinden 3,30 mt uzaktaki bir yerden de 2 izmarit ve üzerinde kan lekesi bulunan bir yaprak alındığı,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 24/08/2011 tarihli raporuna göre yaprak üzerindeki kan lekesinin DNA profilinin katılanın DNA profili ile uyumlu olduğu, 31/12/2012 tarihli Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporuna göre de; olay yerine yakın yerden alınan 2 izmarit üzerindeki genotip özelliklerin sanık ...'ın genotip özellikleriyle uyumlu olduğu,

Katılanın 20.07.2011 tarihli geçici dr raporunda sol alt 4.dişte kırılma, değişik bölgelerinde ekimoz bulgusuna rastlandığı, 20.07.2012 tarihli kati rapora göre ise; yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek nitelikte bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanıkların olay günü kullandıkları GSM hatları belirlenip, suç saatinde aynı yerlerden sinyal alıp almadığı hususunun tespit edilmesi ve katılan ile gönül ilişkisi yaşadığı anlaşılan sanık ...'in eşi...'in tanıklığına müracaat edilip sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yetinilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1753, Karar No: 2016/15088, Tarih: 24.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1753 E.  ,  2016/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8603 E. sayılı dosyası ile borçlular .... ve müvekkili aleyhine icra takibine geçildiğini, takip dayanağı çek üzerinde müvekkilinin ciranta ya da başka bir sıfatla imzası bulunmadığını, takip dayanağı çek ile ilgili ayrı bir takip yapıldığını, takipte borçlunun .... olarak gösterildiğini, davalının ....'nden alacaklı olduğunu, çek nedeniyle müvekkilinden alacaklı olmadığını, müvekkilinin gerçekte borçlu olduğunu gösterir belgelerin icra dosyasında mevcut olmadığını, takip dayanağı çeklerin zamanaşımına uğradığını, alacağın kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8603 E. sayılı takip nedeniyle, takibe konu 17.04.2009 keşide tarihli 15.000 TL bedelli çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının başka bir borçlu imiş gibi gösterme çabası içine girdiği Simer...Ltd. Şti.'nin gerçekte davacıya ait olup onun kurduğu bir şirket olduğunu, davacının alacaklarından mal kaçırmak amacıyla kurduğu şirketin borçlarından da sorumlu olduğundan ve dava dışı Simer...Ltd. Şti.'nin borçlarının davacıdan tahsilinin mümkün olduğunu, davacının firmalarına ve şirketlerine sürekli mal aldığını, alınan mallara karşılık gerek şahsi çeklerini gerekse de şirketlerine ait çekleri müvekkiline verdiğini, bu çek ile ilgili davacı aleyhine takip yapılmadığını, çekin İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8603 E. sayılı takip dosyasının dayanağı olmadığını, takip dosyası dayanağının davacının ödemediği faturalar ile bu faturalara karşılık verilen 14.000,00 TL bedelli çeke ilişkin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere, bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında mal alım satımına yönelik ticari ilişkinin bulunduğu, ticari ilişkinin başlangıçta davalı ...Ş. ile Simer Alışveriş Merkezi ... arasında başladığı, ticari ilişkinin 13.02.2009 tarihinden itibaren davalı ile dava dışı Simer Gıda... Ltd. Şti. arasında sürdürüldüğü, davalı ticari kayıtları gözönüne alındığında 13.02.2009 tarihi itibarıyla davalı ...Ş.'nin davacı ... Alışveriş Merkezi ...'dan 20.118,04 TL alacaklı olduğu, alacağın aynı tarih itibarıyla Simer Ltd. Şti.'ne virman edildiği ancak bu virmanın davalı şirkete ait muavin kayıtlarında alacak hanesine kaydının yapıldığı, davalı ...Ş.'nin 01/11/2009 tarihi itibarıyla 35.059,99 TL asıl alacak bakiyesinin bulunduğunun belirlendiği bu belirlemeler doğrultusunda davalının İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8603 E. sayılı dosyasındaki takip nedeniyle davacı ...'dan 13/02/2009 tarihi itibarıyla 20.518,04 TL alacaklı olduğu, alacağın varlığının belirlenmiş olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava cari hesaptan kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine karşı menfi tespit istemine ilişkindir. Somut olayda alacaklı olduğunu belirten Gedik A.Ş.'nin alacağın varlığını yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İspat yükü davalı satıcıda olup yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Davalı defterlerindeki kayıtlar belge ile desteklenmediği sürece tek başına davalı alacağının varlığını ispata elverişli değildir. Mahkemece davalı ...Ş.'nin bu yöndeki delilleri değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3366, Karar No: 2018/2717, Tarih: 04.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3366 E.  ,  2018/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisini kasten öldürme, ruhsatsız tabanca taşıma

HÜKÜM : Uyarlama sonucu;

- Kamu görevlisini öldürme suçundan TCK'nun 82/1-g, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

- Ruhsatsız tabanca taşıma suçu yönünden uyarlama yapılmasına yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden, 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp,duruşma açılarak lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; 765 sayılı Türk Ceza Yasası ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşıldığından; uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde ve maktul Vedat Ulusoy'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçu yönünden, hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/11. maddesi gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucunda verilen hükümde, bir isabetsizlik görülmemekle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile uyarlama talebinin reddine ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18290, Karar No: 2013/6246, Tarih: 27.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/18290 E.  ,  2013/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanıklar ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ... ... haklarında; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, teşekkül halinde cürüm işleyenleri barındırmak, çıkar amaçlı örgüt kurmak, çıkar amaçlı örgüte üye olmak, suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunmak, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma, varsayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanarak yağma suçlarından yapılan yargılamaları sonucunda 2004/357 Esas, 2007/246 Karar, 05.10.2007 tarihli kararı ile bir kısım sanıkların beraatlerine, bir kısım sanıkların mahkumiyetlerine dair kararın Yerel Cumhuriyet Savcısı ile bir kısım sanıklar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2008/8035 Esas, 2010/2953 Karar, 25.03.2010 tarihli karar ile ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 2010/140371 sayılı ek tebliğname düzenlendiği, Dairemizin 2010/18082 Esas, 2012/12981 Karar, 28.06.2012 tarihli ilamı ile Yerel Mahkeme kararının Düzeltilerek Onanmasına, Düşmesine, Bozulmasına karar verildiği, Dairemizin bu ilamının sanıklar ve sanıklar müdafilerine tebliğden sonra bu kez Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/21097 sayılı yazıları ile itiraz kanun yoluna başvurulduğu, dosyanın incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/21097 yazısının mevcut olmadığı gibi UYAP ortamında da itiraz yazısına ulaşılamadığı ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile yapılan şifahi görüşme sonucunda da itiraz yazısı temin edilemediğinden itiraz konusunun anlaşılamadığı;

Ayrıca Dairemizin 2010/18082 Esas, 2012/12981 Karar, 28.06.2012 tarihli kararından sonra sanık ... ... müdafileri Av. ... ..., Av. ... ..., Av. ...'nin 14.01.2013 tarihli, sanıklar ... ..., ... ..., ... ... vekili Av. ...'ın 17.12.2012 tarihli, sanık ... vekili

Av. ...'ın 18.10.2012 tarihli, sanıklar ... ..., (Eşi ...) vekili Av. ... 28.12.2012 tarihli, sanık Vedat Yavuz'un 23.01.2013 tarihli, sanıklar ... ..., ... ..., ... ... vekilleri Av. ...'ın 21.01.2013 tarihli, sanık ... ... vekili Av. ... ...'un 18.02.2013 tarihli 5271 sayılı CMK'nın 308. ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu ve 5237 sayılı TCK'nın 220/2 – 3. maddelerinde yapılan değişiklikler dikkate alınarak itiraz yasa yoluna başvurulması istemli dilekçe verdikleri görüldüğünden dilekçelerle ilgili itiraz yasa yoluna başvurulup başvurulmayacağı konusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından görüş bildirilmesi anlaşıldığından;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yukarıda izah olunduğu üzere;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yukarıda izah olunduğu üzere;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/21097 sayılı yazılarına UYAP ortamında ve fiziki olarak ulaşılamadığından, bu yazının içeriğinin ne olduğu, hangi talepleri kapsadığı, ayrıca bir kısım sanık vekillerinin itiraz yasa yoluna başvurulması istemleri (dilekçeleri) hakkında itiraz yasa yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15480, Karar No: 2010/132, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15480 E.  ,  2010/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16524, Karar No: 2012/19842, Tarih: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16524 E.  ,  2012/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/09/2010 tarih ve 2009/144-2010/366 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/12/2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalının POS makinelerinden alınan satış belgelerinin komisyonu için 23.03.2005 tarihinden itibaren aylık %1,75 komisyonla anlaştıklarını, ancak davacı bankanın idari yanlışlıktan dolayı hak ettiği komisyonu kesmediğini ve bu tutarın davalı tarafından hesaptan çekildiğini ileri sürerek, 16.725,15 YTL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında ‘sıfır gün bloke ve sıfır komisyon’ şartı ile POS Üye İşyeri Sözleşmesi imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş,bozma ilamı doğrultusunda alınan ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK'nun, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/4 ncü madde hükmüne göre alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, asıl istemin kabul edilmeyen bölümü, 1.000 TL'nı geçmeyen davacı tarafın, 21.07.2004 hüküm tarihi itibariyle temyiz hakkı bulunmamakta ise de, davalı tarafça, kesinlik sınırı üzerinde kalan miktara yönelik temyiz yoluna başvurulması halinde, davacı tarafın, katılma yolu ile temyiz hakkı saklıdır. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde, 16.752,15 TL'nın tahsilini istemiş olup, mahkemece, 16.229,15 TL'nın tahsiline dair verilen karar, reddedilen miktar yönünden davacı vekilince temyiz edilmiştir. İstemin reddedilen kısmı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı gibi, temyizin katılma yolu ile temyiz de olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyizine gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyizine gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4 ncü maddesi uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 723.00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3009, Karar No: 2014/13619, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3009 E.  ,  2014/13619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi )

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/426, Karar No: 2023/3308, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/426 E.  ,  2023/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1454 E., 2022/2353 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/328 E., 2020/809 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; tarafların 2011 yılında evlendiğini, bu evlilikten ortak çocukları olmadığını, erkeğin birlik görevlerini ihmal ettiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına ve kadın yararına aylık 300,00 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP