muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5502, Karar No: 2014/13710, Tarih: 21.10.2014

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5547, Karar No: 2016/6164, Tarih: 21.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5547 E.  ,  2016/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33772, Karar No: 2011/14111, Tarih: 04.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33772 E.  ,  2011/14111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2010

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

HUMK.nun 432.maddesi gereğince icra mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 14.9.2010 tarihli ve 2010/168 E. - 2010/202 K.sayılı ek kararının, temyiz eden borçlu vekiline 25.10.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ek kararın ise HUMK.nun 432/5.maddesine göre tebliğden itibaren 7 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 04.11.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır. O halde ek karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:Borçlunun ek karara yönelik temyiz istemin HUMK.nun 432/4.maddesi gereğince  (REDDİNE), 04/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2512, Karar No: 2022/3966, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/2512 E.  ,  2022/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2017 gün ve 2017/75 Esas, 2017/496 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.02.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 16.12.2019 gün ve 2019/163 Esas, 2019/311 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/532, Karar No: 2020/630, Tarih: 23.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/532 E.  ,  2020/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, borçluların adli yardım talebini, mali durumunu göstermeye yeterli belgeye dayandırmadığından, adli yardım talebinin (REDDİNE),

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde ise; temyiz harç ve masraflarının yatırılması için borçlulara HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca, yöntemine uygun kesin süre içeren meşruhatlı muhtıra gönderilerek, muhtırada belirtilecek süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18745, Karar No: 2015/2884, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18745 E.  ,  2015/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4620, Karar No: 2017/6668, Tarih: 21.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4620 E.  ,  2017/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maaşından yapılan ... kesintisi işleminin iptaline, kesilen paraların iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının yaşlılık aylığından sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile yapılan prim kesintisinin yasal faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacının 16/12/1993 tarihinden itibaren 5434 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı, Kurum tarafından Vergi Dairesince yapılan denetim sonrası adına vergi mükellefiyeti tesis edilen davacının Kurum'a bildirilmesi üzerine davacının 13.12.2004 tarihinden itibaren sosyal güvenlik destek primi tescil kaydının yapıldığı, davacı adına 5.326,74 TL sosyal güvenlik destek prim borcu çıkartıldığı, vergi denetimi sonrasında davacı adına düzenlenen vergi cezalarının iptaline ilişkin olarak muhtelif vergi mahkemelerinde açılan davalarda işin esasına girilerek davacının vergi mükellefi olmadığından söz konusu vergi cezalarının kaldırılmasına dair kararlar verildiği, verilen kararlara karşı ... Vergi Dairesi Müdürlüğünce yapılan itirazlar üzerine Bölge İdare Mahkemesi ilamları ile itiraz isteminin reddi ile itiraza konu mahkeme kararlarının onandığı, ... 1.Vergi Mahkemesi'nin 2010/288 Esas ve 2010/835 Karar sayılı ve 26.05.2010 tarihli süre aşımı nedeniyle davanın usûlden reddine dair kararına karşı yöneltilen karar düzeltme isteminin reddine dair Danıştay 3. Dairesi'nin 2013/8541 Esas ve 2015/2769 Karar no lu ve 30.04.2015 tarihli kararının esas alınarak Mahkemece yazılı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Yasa'nın 38. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 20. maddesinde; diğer Sosyal Güvenlik Kanunlarına göre yaşlılık ve malullük aylığı bağlananlardan, 24 üncü maddenin (I) numaralı bendinde belirtilen kapsamda çalışmaya başlayanlar, çalışmaya başladıkları ayı takip eden ay başından itibaren, çalışmalarının sona erdiği ay dahil, bu Kanunun 50 nci maddesine göre belirlenen onikinci gelir basamağının %10'u oranında sosyal güvenlik destek primi ödeyecekleri hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının kendi adına ve bağımsız olarak çalışıp kazanç sağlamadığı muhtelif vergi mahkemesinin ilamları ile kesin olarak ortaya konulmuştur. O halde, davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekir iken Mahkemece davayı esastan çözmeyen, herhangi bir maddî tespit içermeyen kesinlemiş vergi mahkemesi ilamı esas alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacının kendi adına ve bağımsız olarak çalışıp kazanç sağlamadığı muhtelif vergi mahkemesinin ilamları ile kesin olarak ortaya konulmuştur. O halde, davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekir iken Mahkemece davayı esastan çözmeyen, herhangi bir maddî tespit içermeyen kesinlemiş vergi mahkemesi ilamı esas alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukukî olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19365, Karar No: 2017/11204, Tarih: 21.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19365 E.  ,  2017/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 4 adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, borçlunun; icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senetlerin altında imzasının bulunmadığı, adının sonradan doldurulduğu için borçlu gösterilemeyeceği itirazları ile takibin iptalini talep ettiği; mahkemece, şikayetçi borçlu tarafından imzaya itiraz edilmediğinden, imzanın borçluya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırmadan, borçlunun borca itirazlarının reddedildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İmzanın borçluya ait olduğunun ispat yükü alacaklıya ait olup Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/04/2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06/02/2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

İmza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip, ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar üzerinden yapılması gerekir.

Somut olayda, şikayetçi borçlunun icra mahkemesine verdiği dilekçede takip dayanağı bonolar altında imzasının bulunmadığı ve adının sonradan doldurulduğunu belirtmek sureti ile imzaya itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle mahkemece İİK'nun 170. maddesi uyarınca inkar edilen imza ile ilgili olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26943, Karar No: 2014/27232, Tarih: 13.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26943 E.  ,  2014/27232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/257-2014/278

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, banka şubesinde bir şahıs adına bulunan hesaptan sahte kimlik ile para çekildiğini, bundan dolayı oluşan banka zararının sorumlu olarak banka müfettişi raporu ile tespit edilen davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M.. B.. vekili, banka müfettişinin raporunda davalıların kasıt ve ihmalinin asla sözkonusu olamayacağının, kanuni açıdan haklarında yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığının, sahte kimliği kontrole rağmen tespit edemeyen noterliğin ibraname düzenlemesinden ve evraka nüfus cüzdanı suretini eklememiş olmasından dolayı hukuki sorumluluğunun doğduğunun rapor edildiğini, müvekkilinin çalıştığı birimin iş hacminin oldukça yüksek olduğunu, şahsın kimlik bilgilerinin birebir aynı olduğunu, davacı tarafın noterlik hakkında hiçbir işlem yapmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Elif Yıldırım vekili, olayda asıl kusurlunun sahte kimliği fark etmeyerek evrak düzenleyen noterlik olduğunu, noter tarafından tasdikli bir belge dayanağı olan nüfus cüzdanının yanlışlığının müvekkili tarafından belirlenmesinin beklenemeyeceğini, ödeme yapan banka şubesindeki görevli personelin de konu ile ilgili sorumlu tutulması gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıların, noterden alınan resmi evrak ve nüfus cüzdanı bilgilerinin doğru olması, imza farkına rağmen şahısa sorulan sorulara ezbere yanıt alınması, şubede imza yetkilisinin bulundurulmaması ve davalıların imza yetkilerinin bulunmaması sebebi ile açılan davada davalıların hukuki bir sorumluluklarının bulunmadığı gerekçeleriyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Banka tarafından temyizi üzerine Dairemizce; bankacılık alanında uzman üç kişilik bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak, davalıların yaptıkları iş, görev alanları, yetki ve sorumlulukları da değerlendirilmek sureti ile olay sebebi ile sorumlu ve kusurlu olup olmadıklarının açık olarak tespit edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, uzmanlığı yeterli olmayan bilirkişiden alınan raporla yetinilerek karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, bankacılık alanında uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınmak üzere dosyanın bilirkişiye gönderilmesine karar verilmesine rağmen, Mali Müşavir, İstanbul Ticaret Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi ve Hukukçu- İş ve Sosyal Güvenlik Uzmanı bilirkişilerden rapor aldırılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve bankacılık alanında uzman üç kişilik bilirkişi kurulu yerine Mali Müşavir, İstanbul Ticaret Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi ve Hukukçu- İş ve Sosyal Güvenlik Uzmanı bilirkişilerden rapor aldırılarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Davalıların, banka zararından sorumlu tutulup tutulamayacakları taraflar arasında uyuşmazlık konusu olup, bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporu da, meydana gelen zarar nedeni ile davalıların sorumlu olup olmadığını açık olarak ortaya koyabilecek nitelikte olmadığından, denetime ve hüküm kurmaya da elverişli değildir. Mahkemece, bir önceki bozma gerekleri yerine getirilerek, bankacılık alanında uzman üç kişilik bir bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, davalıların yaptıkları iş, görev alanları, yetki ve sorumlulukları da değerlendirilmek sureti ile olay sebebi ile sorumlu ve kusurlu olup olmadıkları açık olarak tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4237, Karar No: 2013/2401, Tarih: 21.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4237 E.  ,  2013/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : Sanık ...: TCK'nun 85/1, 62, 51 maddelerince 1 yıl 8 ay hapis cezası,

Sanık ...: TCK'nun 85/1, 31/3, 62, 51 maddelerince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta, yasal savunmaya, suç vasfına, tahrikin varlığına, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-) Sanık ... hakkında Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay günü sanığın, halasının eşi olan maktulün yanma giderek kendilerine miras kalan tarlalardaki ... ağaçlarının kesimi hususunda hakkında konuştuğu düşüncesiyle tanıkların da huzurunda ona hakaret ettiği ve tokat attığı, maktül tarafından herhangi bir karşılık verilmemesine rağmen, kendisini tutan tanıkların ellerinden kurtulan sanığın önce maktulün ayağına demir sopa fırlatıp sonrada üzerindeki bıçak ile saldırdığı, sanık ...’ın maktül ile kavgası sırasında sanık ...'nin elindeki sopayla maktülün sırtına vurduğu, sanık ...'ın ise elindeki bıçakla maktulü sağ ve sol bacak ile sol kalça olmak üzere üç farklı bölgesinden isabetle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı olayda;

Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastına dayalı kusurunun yoğunluğu birlikte göz önünde bulundurularak, TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken eylemle orantılı biçimde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 21/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9260, Karar No: 2012/4600, Tarih: 03.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9260 E.  ,  2012/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine

Sanıklar hakkında keşidecisi katılan olan çekte sahtecilik yaptıkları iddiası ile 14.05.2004 tarih 2004/ (3)-7134 hazırlık numarasıyla açılan kamu davasının Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/306 esas numarasını aldığı bu hazırlık numarasından keşidecisi katılan olan 22.07.2003 tarihli 5.680 TL bedelli çek aslının 2004/2922 emanet sırasına kaydı yapıldığı ve yine 23.06.2004 tarih 2003/44837 hazırlık numarasıyla keşidecisi Osman Kıymacı olan 10.07.2003 keşide tarihli ve 12 milyar bedelli çekin arkasında bulunan katılanın ciro eden olarak atılı imzasında sahtecilik yaptıkları iddiası ile kamu davası açıldığı, bu çek aslının da adli emanetin 2004/3781 sırasına kaydının yapıldığı ve Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/358 esas numarasını alarak 13.10.2004 tarihinde Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/306 esas numarası ile birleştirilmesine karar verildiği, böylece iki ayrı sahtecilik suçundan dolayı iki ayrı kamu davası açıldığı; sanık ...' nın ifadesinde katılanın eşine iş makinesi kiraladıklarını ve borç para verdiklerini karşılığında suça konu çekleri aldıklarını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından katılanın eşi ile sanıklar arasında ticari ilişki bulunup bulunmadığı, defter, belge, fatura, fiş, irsaliye yada ödemeye ilişkin banka kayıtları olup olmadığının araştırılması, suça konu çeklerin ön ve arka yüzünde bulunan yazı, rakam ve imzalarla ilgili sanıklar, katılan ve katılanın eşi yönünden suç tarihinden önce ve sonraya ilişkin yazı ve imza örnekleri toplanarak, uzman bilirkişiden yazı ve imza incelemesi yaptırılması, Osman Kıymacı'nın açık adres ve kimlik bilgileri belirlenerek tanık sıfatı ile ifadesinin alınması, icra takip dosyalarının onaylı suretlerinin ve suça konu çek asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içersine konulması ile sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden hangi tarihli iddianame ile açılan kamu davasına konu eylemlerden dolayı hüküm kurulduğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.