muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13157, Karar No: 2018/11801, Tarih: 14.05.2018

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde ve talep arttırım dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece de dava belirsiz alacak davası olarak görülerek hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden faiz yürütülmüş, davanın nitelemesi belirsiz alacak olarak yapılmıştır. Açıklanan nedenle, talep edilen alacakların belirsiz alacak davası ile istenip istenemeyeceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde ve talep arttırım dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Mahkemece de dava belirsiz alacak davası olarak görülerek hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden faiz yürütülmüş, davanın nitelemesi belirsiz alacak olarak yapılmıştır. Açıklanan nedenle, talep edilen alacakların belirsiz alacak davası ile istenip istenemeyeceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatları ile yıllık ücretli izin bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, kullandırılmayan yıllık izin ücreti alacağını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ile yıllık ücretli izin alacağının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2117, Karar No: 2011/2114, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2117 E.  ,  2011/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde iflas idaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı müflis şirketten, 3 adet maaş toplamı 1.431,54 TL, fazla mesai ücreti 2.856,70 TL, son yıllık izinli ücret tutarı 320,00 TL ve kıdem tazminatı karşılığı 3.178,56 TL olmak üzere toplam 7.786,80 TL alacaklı olduğunu, iflas idaresinin alacağın 167,00 TL'lik kısmını kabul edip kabiyesini reddettiğini ileri sürerek, 7.786,80 TL alacağa ilişkin ret kararının kaldırılmasına, alacağın tamamının 1. sıraya kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen alacağın ilama dayalı olmadığını, sıra cetvelinin müflis şirket yetkilisinin beyanına göre düzenlendiğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm doysa kapsamına göre, davacının alacağının müflis işverence ödenmeyen işçilik haklarına ilişkin olup, bilirkişi raporuna göre masaya kabul edilen kısım dışında davacının masaya alacak olarak yazılması talebi reddedilen 7.013,92 TL daha işçilik alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 7.013,92 TL alacağın 11.03.2010 tarihli sıra cetvelinde 1. sıraya kaydedilmesine ve sıra cetvelinin bu şekilde düzenlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı iflas idaresi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2559, Karar No: 2013/5593, Tarih: 08.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2559 E.  ,  2013/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Tasarlayarak öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 53 maddeleri uyarınca, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ... hakkında;

Tasarlayarak öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 39, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alındığında, temyiz incelemesi sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Nasır ve Salih'in maktule yönelik eylemlerinin ve sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı yasaya aykırılık suçunun suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçu ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan hükümler yönünden,

A-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçu ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul ile sanıklar arasında husumet bulunduğu, sanıkların olay günü köye gitmek için minibüslerin bulunduğu yere doğru yürüyen maktulün karşısına çıktıkları, sanık ...'ın tabanca ile ateş ederek maktulü vurup öldürdüğü, sanık ...'in de suçun işlenmesi sırasında sanık ...'ın yanında bulunup manevi destek vermek suretiyle yardım ettiği olayda; tasarlamanın oluşması için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar göstererek kararlaştırılan suçun işlenmesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda; sanıkların öldürme suçunu işleme kararını önceden aldığına ve kararı ile fiilin icrası arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçtiğine kabule ilişkin yeterli ve kesin delilin elde edilemediği, bu nedenle tasarlamanın koşullarının bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık ...'ın TCK.nun 81. maddesi, sanık ...'in ise aynı Kanunun 81 ve 39. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/10/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafii avukat ...'nun yokluğunda 10/10/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/19310, Karar No: 2015/2795, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19310 E.  ,  2015/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10532, Karar No: 2022/6468, Tarih: 06.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10532 E.  ,  2022/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kararın kaldırarak davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davacı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kamu yararına tahsis amacıyla davalı idarenin dava konusu taşınmaza fiili bir müdahalesinin bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırarak davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinde; keşif sırasında dinlenilen mahalli bilirkişi beyanları, mahkeme gözlemi bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın tamamının kullanımını engelleyecek şekilde dere yatağı haline geldiği anlaşıldığından el atmanın varlığının kabul edilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2020/1881 Esas - 2021/824 Karar sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26559, Karar No: 2022/2351, Tarih: 10.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/26559 E.  ,  2022/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin sanık ... hakkında verilen beraat kararı ve vekalet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren Gümrük İdaresi lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine ''Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan ...Ü.T göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanık ...'den alınarak katılan ... İdaresi’ne verilmesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/208, Karar No: 2015/2831, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/208 E.  ,  2015/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli .... İlçesi ... Köyü 113 ada 17 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak irtifak ve pilon yeri bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunun, buğday, fasulye ve domatesin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekara asgari ve azami üretim miktarlarını gösteren veriminin, kg başına toptan satış fiyatının ve ayrıntılı üretim giderlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu verilere uygun olarak değerlendirme yapılıp yapılmadığının denetlenmemesi,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre, Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 2. fıkrası gereğince, tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğü, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. etkilenip etkilenmediği, irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), kapladığı alan ve yeri, mesafesi ve istikameti dikkate alınarak belirlenir. Taşınmazdan geçen enerji nakil hattının geçtiği yer, binaya mesafesi, binanın enerji nakil hattından etkilenip etkilenmeyeceği ve ne şekilde etkilendiği yerinde yapılacak keşif sonunda bilirkişi kurulundan alınacak denetime elverişli rapor ile tespit edilmelidir. Bu hususlar araştırılıp binanın enerji

nakil hattından etkilenip etkilenmediği, ne şekilde etkilendiği tespit edilip açıklanmadan, bina değer kaybı ve arazinin toplam değeri üzerinden irtifak bedeli hesaplayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

3-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, ıslah edilen miktara da dava tarihinden faiz verilmesi yerine ıslah tarihinden faizin başlatılması,