muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2508, Karar No: 2015/21568, Tarih: 26.02.2015

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı işlediği hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığının ihlali, Cumhuriyet İlköğretim Okuluna karşı işlediği hırsızlığa teşebbüs, kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı işlediği hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında Cumhuriyet İlköğretim okuluna karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme, hırsızlığa teşebbüs, Atatürk İlköğretim okuluna karşı işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme, hırsızlık ve 1 Nolu Sağlık Ocağına karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, hırsızlığa teşebbüs suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar savunması, müştekiler ifadesi, görgü tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5271 sayılı Kanun’un 325. maddesinde, cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilen sanığa yargılama giderlerinin yükletileceği düzenlenmiş ise de; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesinde, her sanığın kendi kendini savunmaktan başka, kendisinin seçeceği ya da mali olanaklardan yoksun bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından yararlanma hakkına da sahip olduğu belirtilmiş olup, Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrasında, usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş uluslararası sözleşmelerin kanun gücünde olduğu, anayasaya aykırılıklarının ileri sürülemeyeceği ve temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası sözleşmelerle kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda uluslararası sözleşme hükümlerinin esas alınacağı belirtilmiştir. Anılan hüküm uyarınca, hâkim, uyuşmazlıklarda, temel hak ve özgürlükleri düzenleyen ulusal kanunlarla, uluslararası sözleşmelerin çelişmesi durumunda, uluslararası sözleşme hükümlerine göre hareket etme durumundadır.Bu açıklamalar ışığında; CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafi için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'a yönelik zorunlu müdafilik ücreti ile ilgili kısımların çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Cumhuriyet İlköğretim Okuluna karşı işlediği hırsızlığa teşebbüs, kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal, Atatürk İlköğretim Okuluna karşı işlediği hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve 1 Nolu Sağlık Ocağına karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, hırsızlığa teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında Cumhuriyet İlköğretim Okuluna karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme, hırsızlığa teşebbüs, Atatürk İlköğretim Okuluna karşı işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme, hırsızlık ve 1 Nolu Sağlık Ocağına karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme, hırsızlığa teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

20.11.2008 – 22.11.2008 – 23.11.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5298, Karar No: 2018/2219, Tarih: 27.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5298 E.  ,  2018/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4101, Karar No: 2014/4638, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4101 E.  ,  2014/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işverene ait işyerindeki çalışmaların, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Kısa karar, 13.12.2013 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş olup, 07.02.2014 günlü temyiz dilekçesi; temyize cevap niteliğindedir. 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesindeki cevap dilekçesiyle temyize paralel bir hüküm bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı Kurum vekili ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp

saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşife istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölüm

lerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalışekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemi yapmadığı gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda somut irdeleme de içermemektedir.

Öncelikle, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendiği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Davacının dava konusu dönemde işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; dava konusu döneme ilişkin gürültü ölçüm kayıtlarına ilişkin belge bulunmamaktaysa da, dava konusu dönem itibariyle işyerinin kapasitesi, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeyi, çalışmanın gerçekleştiği saatler ve gürültü seviyesi ortalama olarak tespit edilerek, insan sağlığı için tehlikeli sınırın aşılıp aşılmadığı, yine dosya içindeki işyerinin kapasite raporları gözetilerek iş yerinde ne oranda sağlığa zararlı kimyasalların kullanıldığı, insan sağlığı için tehlike sınırının ne olduğu, dava konusu dönem itibariyle iş ortamında bulunan kimyasal maddelerin makul standartların ne kadar üzerinde olduğu, dava konusu dönem itibariyle işyerindeki mevcut havalandırma sisteminin emiş ve üfleme özellikleri gözetilerek, dava konusu dönemdeki işyeri kapasitesi ve kullanılan sağlığa zararlı kimyasal maddeler karşısında

teknik olarak ne kadar büyüklükteki bir yeri havalandırabileceği hususları olayın özelliğine göre denetime elverişli olacak şekilde somutlaştırılarak tespiti gerektiğinden, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan... Amb. San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4417, Karar No: 2012/10752, Tarih: 24.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4417 E.  ,  2012/10752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; taşınmaz emsalden 25 kat değersiz olmasına rağmen, bilirkişi kurulunca taşınmazın 1,7 kat değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı nitelikte değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10728, Karar No: 2021/4561, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/10728 E.  ,  2021/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre duruşma isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın sosyal paylaşım sitesi olan facebook üzerinden herkese açık şekilde katılana yönelik hakaret içeren paylaşımlar yaptığının anlaşılması karşısında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 125/4. maddesinde düzenlenen alenen hakaret hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin sanık hakkında ceza verilmesinin hakkaniyete ve kanuna aykırı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Somut olayda; sanığın suç tarihinde Türkiye Kick Boks Federasyonu Başkanı olan katılanı bu görevlerindeki faaliyetlerinden dolayı facebook hesabından eleştiri yaparken hakaret içerikli sözler yanında ''herkesi arar tehdit eder size görev vermem der,.... insanlardan haraç alıyor ne anlıyor sporcunun halinden.'' şeklinde kelimeler kullandığı, amacının katılan hakkında bir soruşturma ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak olmayıp eylemlerinin bir bütün olarak katılanı tahkir etmeye yönelik bulunması nedeniyle iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16016, Karar No: 2013/8710, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16016 E.  ,  2013/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira, elektrik ve su parasının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; sahibi olduğu taşınmazda davalının kiracı olduğunu, ödenmeyen kira, elektrik ve su borcunun tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini, haksız itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise davanın reddini savunmuştur.

Davacı tarafından 11.09.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde, herhangi bir sözleşmeye dayanılmaksızın aylık 250,00 TL den, 2008 yılı Eylül ayı ile, 2009 yılı Eylül ayları arasına ait 3.250,00 TL kira ile, aynı döneme ait 2.721,00 TL elektrik ve 1.371,00 TL su faturası ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.511,11 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borçlu, yasal süresindeki itirazında, takibe konu borcun kendisine ait olmayıp, o dönem içindeki başka bir kiracıya ait olduğunu, alacaklıya böyle bir borcu bulunmadığını beyan etmiş, yargılamadaki savunmasında ise, kendisinin kiracı olmadığını, dosyaya ibraz edilen abone kontrol ve mühürleme tutanağındaki imzanın kendisine ait olmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece her ne kadar tanık beyanları ve abone kontrol ve mühürleme tutanağından davalının kiracı olup, takibe konu borcu ödemeden taşınmazı boşalttığı, yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğinden bahisle itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş ise de, esasen taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamakta olup, davacı taraf sözlü kira ilişkisine dayanmakta, davalı ise taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu iddiasını kabul etmemektedir. Kira ilişkisini davada buna dayanan davacının kanıtlaması gerekir. Dava dilekçesinde belirtilen yıllık kira bedeline göre kira ilişkisinin varlığının ve kira miktarının HMK’nun 200 ve devamı maddeleri gereğince davalı tarafın onayı olmadıkça tanıkla kanıtlanması mümkün değildir. Davacı tarafından dosyaya sunulan deliller kira ilişkisinin varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, Abone kontrol ve mühürleme tutanağında da davalının imzasının olması kira ilişkisinin varlığını kanıtlamaz. Ancak davacı delilleri arasında yemin deliline de dayandığından mahkemece davacıya kira ilişkisi ve kira miktarı

ilişkisi ve kira miktarı yönlerinden davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/597, Karar No: 2016/15555, Tarih: 20.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/597 E.  ,  2016/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20/12/2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 09.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 26.781,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin haksız tahsilat olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.