muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25558, Karar No: 2014/11202, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25558 E.  ,  2014/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/411

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Gazipaşa Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların Antalya’nın Gazipaşa ilçesinde devre mülk inşa ederek satışa sunduklarını öğrendiğini, 17.12.1997 ve 15.09.1997 tarihli sözleşmelerle 3 adet devre mülk satın aldığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek, şimdilik kullanım bedeli olarak 2200 TL, devremülk hakkı için ödenen 1.175,80 TL ve devremülklerin değeri için 1550 TL olmak üzere toplam 6.100,00 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.2.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini 22500 TLye yükseltmiştir.

Davalı belediye, davanın sözleşmede belediyenin imzası olmaması nedeniyle her zaman sözleşme düzenlenebileceğini bu yüzden bedelden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 22.500,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsildi alınmasına karar verilmiş olup hükmü davalı Gazipaşa Belediyesi temyiz etmiştir.

1-Dava devremülk satışından doğan tazminat istemine dayanmaktadır. Davacı delil olarak iki adet fotokopi sözleşme ve bu sözleşmelere ek olarak yapılmış bilgisayar yazıcısı çıktısı taahhütnamelere dayanmış, Ödeme için makbuz ibraz etmemiştir. Davalı ise YHGK’nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak

1-Dava devremülk satışından doğan tazminat istemine dayanmaktadır. Davacı delil olarak iki adet fotokopi sözleşme ve bu sözleşmelere ek olarak yapılmış bilgisayar yazıcısı çıktısı taahhütnamelere dayanmış, Ödeme için makbuz ibraz etmemiştir. Davalı ise YHGK’nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak

dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ise de davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkı kazanabilir. Davacının ibraz ettiği sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Sözleşmenin bu haliyle her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. Kaldı ki sözleşme ve ödeme davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanmamıştır. Bu nedenle davalının savunması doğrultusunda sözleşme ve taahütnamelerin asılları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. O halde sözleşme ve eklerinde kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar bir bilgisayar mühendisine inceleme yaptırılarak gerek görüldüğünde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü’ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgelerinin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının belediye yararına BOZULMASINA 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7615, Karar No: 2008/7627, Tarih: 12.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/7615 E.  ,  2008/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Davacı,  davalı işveren nezdinde 1965-1968 ve 1972-1974 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-5286 Sayılı Yasa ile Köy Hizmetleri Özel İdareye devredilmiştir.Karar başlığında Malatya İl Özel İdaresinin davalı olarak yazılması gerekirken yazılmaması H.U.M.K 388. maddesine aykırıdır.

2- Davacı, davalıya ait işyerinde 1965-1968 ve 1972-1974 yılları arasında hizmet akdine dayalı olarak mevsimlik çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri  sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara  geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Davacının çalışmalarına ilişkin belgelerin dosyada mevcut olup SSK ya yapılan bu bildirimler de ücret bordrolarına uygundur. Davacının daha fazla çalıştığına ilişkin kayıt ve belgeye rastlanmamıştır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir,  müdür gibi yetkili kişileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanarak karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12718, Karar No: 2018/2684, Tarih: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12718 E.  ,  2018/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak 31.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı erkek vekili aracılığıyla "yasal süreden sonra” sunduğu 23.10.2015 havale tarihli "cevap ve karşı dava" dilekçesi ile asıl davanın reddi, karşı davalarının kabulü ile maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur. Davacı-karşı davalı kadın ise mahkemeye hitaben sunduğu 15.11.2015 tarihli "cevaba cevap ve karşı davaya cevap" dilekçesi ile dava dilekçesindeki taleplerine ek olarak yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur. Mahkemece, davalı (karşı davacı) tarafın usulüne uygun tebligata rağmen mazeretsiz olarak katılmadığı ön inceleme duruşmasında süresinde olmayan erkeğin karşı davasının işlemden kaldırılarak tefrikle ayrı esasa kaydına karar verilmiş, yargılamanın ilerleyen aşamasında işlemden kaldırılarak tefrik edilen karşı davanın yenilenmeyerek açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilmiştir. Davalı erkek tarafından işlemden kaldırılarak tefrik edilen karşı davalarına yönelik yapılmış bir temyiz bulunmamaktadır. Hal böyle iken erkeğin karşı davası işlemden kaldırılmış olmakla dosya kapsamında bulunan 23.10.2015 havale tarihli dilekçenin cevap dilekçesi olarak değerlendirileceği kuşkusuzdur. Ne var ki yukarıda da değinildiği üzere davalı erkeğin 23.10.2015 havale tarihli cevap dilekçesi yasal süresinden sonra sunulmuştur. Mahkemece erkeğin süresinde olmayan cevap dilekçesindeki vakıa ve deliller esas alınmak suretiyle kadına kusur yüklenmemesinde bu nedenle herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Buna karşın, davalı erkeğin cevap dilekçesini süresinde sunmaması üzerine dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması son bulmuş olduğundan, erkeğin süresinde olmayan cevap dilekçesine karşı davacı kadın tarafından sunulan 15.11.2015 tarihli "cevaba cevap dilekçesinin" de hukuken geçerliliği bulunmamaktadır. Davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası ile tazminat talepleri yönünden usulünce yapılmış bir ıslah olmadığı gibi karşı tarafça verilen açık bir muvafakat beyanı da yoktur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez, iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Açıklanan sebeplerle davacı kadının, dilekçelerin karşılık verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra verdiği 15.11.2015 tarihli dilekçesinde yer alan maddi ve manevi tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası talebi hakkında mahkemece karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken davacı kadın lehine yoksulluk nafakası (TMK m. 175) ile maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,bozma kapması dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/30693, Karar No: 2012/16649, Tarih: 18.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30693 E.  ,  2012/16649 K.**

* KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

* RIZA

* YAKIN AKRABA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK SUÇUNUN İŞLENEBİL­MESİ İÇİN FAİLİN RIZA DIŞINDA BAŞKASINA AİT KONUTA VEYA EKLENTİYE GİRMESİ VEYA RIZA İLE KONUTA VEYA EKLENTİYE GİRDİKTEN SONRA ÇIK­MAMASI GEREKİR. AYNI KONUTTA OTURANLARIN VEYA OLAYIN ÖZELLİĞİNE GÖRE EVE GİRİLMESİNE İZİN VERİLEN YAKIN AKRABALARIN BU SUÇTA FAİL OLMAYACAKLARI KABUL EDİLMEKTEDİR. BU KAPSAMDA BOŞANDIKLARI TARİHTEN BERİ GEÇEN UZUN SÜREYE RAĞMEN ESKİ EŞİYLE AYNI EVDE KALMAYA DEVAM EDEN ŞİKAYETÇİNİN, SANIKLA AYNI EVDE KALMAK KONUSUNDA RIZASININ BULUNDUĞU GÖZETİLMELİDİR.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar vermek ve müşteki Arife’ye karşı işlediği kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında müşteki Müjde’ye karşı işlediği kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

“Konut dokunulmazlığını bozmak suçunun işlenebilmesi için failin rıza dışında başkasına ait konuta veya eklentiye girmesi veya rıza ile konuta veya eklentiye girdikten sonra çıkmaması gerekir. Aynı konutta oturanların veya olayın özelliğine göre eve girilmesine izin verilen yakın akrabaların bu suçta fail olmayacakları kabul edilmektedir.”

Bu saptamalar ışığında dosyamıza konu olaya bakıldığında sanık savunması, müştekilerin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ve müş­teki Arife’nin evli iken dosyadaki nüfus kaydından, 08.06.1999 tarihinde bo­şandıklarının anlaşıldığı, ancak o tarihten itibaren aradan geçen uzun süreye rağmen aynı evde kalmaya devam ettikleri ve bu itibarla müştekilerin sanıkla aynı evde kalmak konusunda rızalarının bulunduğu nazara alındığında evin kapısını kırıp içeri girmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçunun başkasına ait konuta rıza dışı girmek unsurunun bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö­rülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BO­ZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1896, Karar No: 2024/7684, Tarih: 26.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1896 E.  ,  2024/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1996 Esas, 2023/2133 Karar

DAVALILAR: ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ: 14.07.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/91 Esas, 2023/445 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1453 parsel (eski 116 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek bedelinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna itirazlarının karşılanmadığını, tapu kaydında yer alan takyidatların bedele yansıtılmadığını, bedelin fahiş olduğunu, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, tapu kaydında yer alan irtifak nedeni ile yapılan değerlendirmenin afaki ve gerekçesiz olduğunu ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna itirazlarının karşılanmadığını, tapu kaydında yer alan takyidatların bedele yansıtılmadığını, bedelin fahiş olduğunu, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, tapu kaydında yer alan irtifak nedeni ile yapılan değerlendirmenin afaki ve gerekçesiz olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hesaplama yapılırken İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü 2020 yılı verilerinin kullanılması gerektiğini, bedelin düşük belirlendiğini, ürün verimlerinin düşük alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan ürün verilerinin resmî verilere uygun, dava konusu taşınmazın nitelik ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, taşınmazın tapu kaydında bedele yansıtılacak takyidat bulunmadığı, tapu kaydında yer alan irtifak şerhi nedeni ile uygulanan değer düşüklüğü oranı ve belirlenen bedelinin adil ve hakkaniyete uygun bulunduğu, Mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvuruları yerinde değildir; ancak Mahkemece tespit edilen 518.017,96 TL kamulaştırma bedelinden ilk kararla ödenmesine hükmedilen 443.017,97 TL'nin mahsubu ile fark 74.999,99 TL için ödeme kararı verilerek fark bedele işletilecek faizin bu tutar üzerinden belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi ve dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.