muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4851, Karar No: 2015/9872, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4851 E.  ,  2015/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2015/122-2015/122

Taraflar arasındaki tapu kaydında düzeltim istemine ilişkin davada Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk ve Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, tapu kaydında düzeltim davalarının çekişmesiz yargı işi olduğu ve sulh hukuk mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Sulh Hukuk Mahkemesince ise, tapu kaydının değişmesi ile mülkiyet nakli sözkonusu olabileceği, uyuşmazlığın çekişmesiz yargı kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı, maliki olduğu taşınmazın tapu kaydında adının sadece ''Kadir'' olarak yazıldığını, oysa gerçekte adının “Abdulkadir” olduğunu, baba hanesinin “Mahmut” olarak belirtildiğini, oysa gerçekte baba adının “Ali” olduğunu, "Doğan" olan soyadının ise hiç yazılmadığını belirterek tapu kayıtlarının buna göre düzeltilmesini talep etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda, kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenmiş, mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak, bu sayma sınırlı olmadığından, kanun maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasında, davacı taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini talep etmekte olup, bu tür davalarda hasım gösterilen Tapu Müdürlüğü (Hazine) ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. Tapu Müdürlüğü (Hazine), davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde, çekişmenin ortadan kalktığından sözedilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı sözkonusu değildir.

Bu değerlendirmelere göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesi uyarınca bu tarihten sonra açılan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davaları da çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında “Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup niteliği itibariyle tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarından başka bu tarife uyacak bir dava türü de bulunmamaktadır. Bu durumda, mülkiyet nakli ihtimali bulunmayan ve çekişmesiz yargı işi niteliğinde olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1295, Karar No: 2021/9551, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1295 E.  ,  2021/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının, haksız tahsilat iddiası yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, mükerrer tahsilat iddiası yönünden ise davanın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/10/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....r geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, abonelik sözleşmesinde fiyatlandırmada hangi tarifenin uygulanacağı ve hesaplamanın ne şekilde yapılacağı hususunda açıklık bulunmadığını, EPDK tarafından uygulanmakta olan TARİFE 1 tablosunda belirtilen birim fiyat içerisine kayıp – kaçak bedeli dahil edilmiş iken; TARİFE 2 de belirtilen birim fiyatlara ise kayıp - kaçak bedelinin dahil edilmediğini, sözleşmede açık hüküm bulunmamasına rağmen, fatura tahakkuklarının kayıp-kaçak bedelini de içeren yüksek birim fiyatlı TARİFE 1 üzerinden yapıldığı gibi, bu enerji bedeline ayrıca kayıp-kaçak bedeli de eklenmek suretiyle, kayıp – kaçak bedelinin mükerrer olarak kendisinden tahsil edildiğini, davalı şirketin sebepsiz zenginleştiğini; kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden tahsil edilmesinin adalet düşüncesiyle ve hukuk devletiyle bağdaşmadığını ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, fazladan tahsil edilen şimdilik 50.000 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16/06/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 1.656.678,490 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davaya konu faturalara süresinde itiraz etmeyen davacının fatura içeriğini kabul etmiş sayılacağını, sözleşmede uygulanacak olan

tarifenin taraflarca belirlendiğini, mükerrer kayıp – kaçak bedeli tahsilatı söz konusu olmadığı gibi, kayıp – kaçak bedelinin mevzuat gereğince faturalara yansıtılmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davaya konu faturalara süresinde itiraz etmeyen davacının fatura içeriğini kabul etmiş sayılacağını, sözleşmede uygulanacak olan

tarifenin taraflarca belirlendiğini, mükerrer kayıp – kaçak bedeli tahsilatı söz konusu olmadığı gibi, kayıp – kaçak bedelinin mevzuat gereğince faturalara yansıtılmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 05/06/2018 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, dava tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan 6719 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklikler gözetildiğinde, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddeleri hükümleri gereğince anılan bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği, yapılan kesintilerin EPDK tarafından belirlenen oranlara uygun olduğu, mükerrer tahsilatın gerçekleşmediği, davanın açıldığı tarih itibariyle haklılık durumu ve davadan sonra yapılan ve yürürlüğe giren yasa değişikliği karşısında, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, mükerrer tahsil edildiği iddiasına dayalı kayıp – kaçak bedellerinin iadesi isteminin ispat edilemediğinden reddine, haksız tahsilat iddiasına dayalı kayıp-kaçak bedellerinin iadesi istemiyle açılan davanın, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına (davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline, davalı tarafça yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, davacı lehine maktu vekalet ücreti takdirine), karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe girmiş bulunan 6719 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklikler gözetildiğinde, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp- kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddeleri hükümleri gereğince anılan bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği, hakimin, tarafların talep sonucuyla bağlı olduğu, eldeki davada davacı tarafından kayıp – kaçak bedellerinin EPDK tarafından belirlenen tarifelere göre alınması gerekenden fazla alındığı yönünde bir iddianın ileri sürülmediği, 2 nolu tarifenin de uygulanmasının istenemeyeceği; 811.120 TL’lik mükerrer tahsilat iddiasına yönelik talebin yerel mahkemece reddine karar verildiğinden, davalı lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi ve nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmamasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında; mükerrer tahsilat iddiasına dayalı kayıp – kaçak bedellerinin (811.120 TL) iadesi isteminin ispat edilemediğinden reddine; haksız tahsilat iddiasına dayalı kayıp kaçak bedellerinin (689.428 TL) iadesi istemiyle açılan davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına (davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline, davalı tarafça yapılan yargılama gideri olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine 3.400 TL maktu, davalı lehine 57.606,00 TL nispi vekalet ücreti takdirine), karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281. maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde davaya konu kayıp-kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat uyarınca davalı tarafından kendisinden alınmasının mümkün olmadığını, bu hususun Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve aynı yöndeki Dairemiz kararlarıyla belirlendiğini ileri sürdükten sonra, ayrıca hakkında hatalı tarife uygulanmak suretiyle, mükerrer olarak kendisinden kayıp – kaçak bedellerinin tahsil edildiğini belirterek; tarife fark bedeli ile mükerrer kayıp – kaçak bedellerinin de davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Öte yandan; ilk derece mahkemesince alınan 01/06/2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, davaya konu faturalar üzerinde yapılan inceleme sonucunda, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede hangi tarifenin uygulanacağı hususunda açıklık bulunmadığı, bu nedenle davacı hakkında daha düşük tarife olan Tarife 2 de belirtilen birim fiyatların uygulanması gerektiği, yine sözleşme uyarınca uygulanacak tarife üzerinden % 23,75 oranında indirim yapılması gerekirken, davalı tarafından davacı aleyhine olacak şekilde kayıp-kaçak bedellerini de içeren yüksek birim fiyatlı tarife üzerinden faturaların tahakkuk ettirildiği, kayıp-kaçak bedelini de içeren toplam tarife fark bedelinin 689.428,05 TL, mükerrer tahsil edilen kayıp- kaçak bedelinin ise 811.120,25 TL olduğu ; hükme esas alınan 05/06/2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise, davalı tarafından “ticarethane aktif enerji tarifesine” göre yapılan faturalandırmanın mevzuata uygun olduğu, mükerrer kayıp-kaçak bedeli tahsilatının söz konusu olmadığı belirtilmiş olup, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, derece mahkemelerince raporlar arasındaki bu çelişki giderilmemiş, 05/06/2018 tarihli rapor doğrultusunda karar verilmiş olmasına rağmen, alınan 01/06/2015 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmeme nedenleri karar yerinde tartışılıp gösterilmemiştir.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için, yeniden konunun uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan, davacının itirazlarını karşılar biçimde, önceki bilirkişi raporlarını da irdeleyen ve çelişkiyi giderecek mahiyette, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; davacının talebi yanlış değerlendirilmek suretiyle raporlar arası çelişki giderilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3) Bozma nedenine göre, davacı tarafın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5766, Karar No: 2011/7220, Tarih: 07.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/5766 E.  ,  2011/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, menfi tesbit istemine ilişkin olup, mahkemece davaların reddine karar verilmiş, karar bir kısım davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılardan ... vekili mahkeme kararını 17.06.2010 tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de davacı asil 22.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden ve dilekçe altındaki imzanın adı geçen davacı asile ait olduğu mahkeme katibi tarafından tevsik edildiğinden, yine temyiz eden davacı ... vekili 16.06.2010 tarihli dilekçe ile ... yönünden temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden ve dosyada mübrez olan vekâletnamesinden temyizden feragata yetkisi bulunduğu anlaşıldığından davacı ... ve ...'in temyiz istemlerinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2-Davalı arsa sahibi ile temyiz eden bir kısım davacıların temyiz istemine gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan, bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılar ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... , ... 'a geri verilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7034, Karar No: 2019/2780, Tarih: 25.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7034 E.  ,  2019/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 155/2,62/1,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yetkilisi olduğu ... Yağ Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile katılan ...Ş. yetkilileri arasında 01.06.2006 tarihinde akdedilen kira ve vedia sözleşmesine istianeden, ... Yağ Sanayi ve Ticaret A,Ş,'nin fabrika sahasında ve mülkiyetinde bulunan yağ tanklarından 5 tanesinin katılan ...Ş.’ye kiralandığı ayrıca bu tanklarda bulunan yağın mülkiyeti muhafaza kaydı ile satışı yapıldığı, 06.07.2006 tarihinde gerçekleştirilen tespit raporuna göre; kiralanmış depolardaki yağların niteliğinin menfi yönde değişmiş olduğu ve miktarının da aşırı derecede azaltılmış olduğunun belirlendiği, bu şekilde sanıkların kira sözleşmesine aykırı olarak mülkiyeti katılan şirkete ait olan yağları haksız yere mal edinerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan olayda; sanıklar savunmalarında katılan tarafın dayandığı kira sözleşmelerinin düzenlendiği tarihte gözaltında olduklarını, dolayısıyla bu sözleşmelerin ... Yağ Ticaret A.Ş'nin temsil yetkilileri tarafından imzalanmadığını, temsile yetkili oldukları ... Yağ Ticaret A.Ş nin depo ve tanklarına suça konusu yağların konulmadığını, nitekim Kadıköy 21. Noterliğinin 25 Eylül 2007 tarihli ve 34.432 nolu keşidecisi katılan ...Ş olan ihtarnamede “.... şirketimiz ile muhataplardan ... Yağ Tic. A.Ş. arasında akdedilmiş herhangi bir kira sözleşmesinin bulunmadığını ve ... Gıda Tic A.Ş.'nin ... Yağ Ticaret A.Ş.'nin silo ve yağ tanklarına herhangi bir emtia koymadığını ve kullanmadığını...” yazılı olduğunu belirtmelerine rağmen, Karşıyaka 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1586 Tal. Sayılı 28.07.2006 tarihli ihtiyati haciz tutanağı, Karşıyaka 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1627 Tal. Sayılı 01.08.2006 tarihli haciz tutanağı, Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/6840 E. sayılı 27.07.2006 ve 01.08.2006 tarihli haciz ve ihtiyati haciz tutanakları, Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1436 tal. Sayılı 27.07.2006 tarihli haciz tutanağına göre; sanıkların yetkilileri olduğu ... Yağ Ticaret AŞ nin 2006 yılın 7.ve 8. aylarında yoğun haciz ve muhafaza işlemlerine maruz kaldığı, haciz ve muhafaza altına alınmak istenen kira konusu tanklardaki yağların katılan ...Ş.’ye ait olduğu ve istihkak iddialarında bulunulması, katılan vekilinin Kadıköy 21. Noterliği’nin 25/09/2007 tarih 34432 yevmiye no.lu ihtarnamesinin İzmir 15. Noterliği’nin keşide edilen 03/08/2007 tarih 13.199 yevmiye nolu ihtarnameye cevap niteliğinde olduğu, kira konusu yağlarla ilgili olaylar tamamlandıktan sonra başlatılan hukuki girişimler sırasındaki gelişmelere ilişkin Yapı Kredi Bankası’na rehinli olan şirket depolarını kullanılması konusunda Yapı Kredi Bankası A.Ş tarafından katılan ... Tic A.Ş'ye verilmiş olan muvafakatnameden sonra deponun kullanılmadığına ve bu tarihten sonra depolara hiçbir suretle mal teslim edilmediğine ilişkin olduğuna dair beyanları, Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/466 esas ve 2012/21 Karar sayılı dava dosyasına sunulan 14/06/2011 tarihli bilirkişi raporunda; katılan şirkete ait olup da, teslim edilmeyen 1.160

.Ş tarafından katılan ... Tic A.Ş'ye verilmiş olan muvafakatnameden sonra deponun kullanılmadığına ve bu tarihten sonra depolara hiçbir suretle mal teslim edilmediğine ilişkin olduğuna dair beyanları, Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/466 esas ve 2012/21 Karar sayılı dava dosyasına sunulan 14/06/2011 tarihli bilirkişi raporunda; katılan şirkete ait olup da, teslim edilmeyen 1.160.290 kg. muhtelif ağın değerinin 3.012.905,60 TL olduğu yönündeki görüş ve kanaat ile alacağın kayıt ve kabulü yönündeki 26.01.2012 tarihli kararı, tank kira sözleşmeleri, İNSPECTORATE Uluslar arası Gözetim Servileri Limite Şirketi’nin 06/07/2006 tarihli tespit raporu, faturalar, 08/07/2006, 26/07/2006 tarihli ihtarnameler, İzmir 3. Ticaret Mahkemesi’nin 2006/687 değişik iş sayılı dosyası kapsamı ve bu dosyadaki bilirkişi raporu, Ticaret Sicil Memurluğu’nun cevabi yazısı, tutanaklar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında mahkûmiyet hükmüne yönelik; 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık hakkında verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceği hususu ile ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususunun da koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmeleri mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin suçun sabit olmadığı, delillerin hatalı takdir edildiği, yeterli ve yasal gerekçe sunulmadığı, eksik araştırma ile hüküm tesis edildiği nedenlerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.