muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4962, Karar No: 2018/5060, Tarih: 27.02.2018

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2012/11381, Karar No: 2013/4139, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11381 E.  ,  2013/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kadastroda Akören Köyü 106 ada 6 parsel sayılı 25451.22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde Hazine adına tesbit edilmiştir. Tutanağın beyanlar hanesinde “ İşbu taşınmaz tarla olarak 1982 yılından beri ...’un fiili kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." şeklinde şerh bulunmaktadır. Davacılar taşınmazı kendilerinin de davalı ile birlikte kullandığını ileri sürerek davalı ... ... yanında kendileri lehine de şerh verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Davanın davalı ... ... yönü ile kabulüne ve 17/02/2010 tarihli davalı ... ... adına tesbit gören kadastro tesbit tutanağının iptaline, dava konusu gayrimenkul olan Silivri İlçesi, Akören Köyü, Deve Yatağı Mevkii 106 ada 6 nolu parselin ..., ..., ... ve ... adına tesbitine, bu hususun beyanlar hanesine şerh verilmesine, davacının davasının davalılar Çatalca Orman İşletme Müdürlüğü ile Hazine vekili yönü ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın, taşınmazın aynına yönelik değil, tutanaktaki şerhe yönelik olduğu; Orman Yönetimine karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddedilmesi ve tespit tutanağının değil tespitin iptaline karar verilerek sicil oluşturulması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan 1 ve 2. bentlerin kaldırılarak bunun yerine, [Orman Yönetimine karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, Hazine ve davalı ... ... aleyhine açılan davaların kabulü ile tesbitin iptaline, çekişmeli taşınmaza ait tespit tutanağında yer alan ( İşbu taşınmaz tarla olarak 1982 yılından beri ...’un fiili kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. ) şeklindeki şerhin iptali ile bunun yerine ( İşbu taşınmaz, tarla olarak 1982 yılından beri ..., ..., ... ve ...un fiilî kullanımındadır. 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." şeklinde şerh verilerek tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline] cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5426, Karar No: 2015/25157, Tarih: 03.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5426 E.  ,  2015/25157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/129909

MAHKEMESİ : Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/85 (E) ve 2014/71 (K)

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 13.07.2012 günlü rapora göre, sanıkta TCK.nun 32/1. madde ve fıkrası kapsamında akıl hastalığı bulunduğu anlaşılmakla, CMK.nun 150/3. madde ve fıkrası uyarınca kendisine müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2047, Karar No: 2022/6142, Tarih: 21.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2047 E.  ,  2022/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.02.2019 tarih ve 2017/383 E- 2019/41 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/645 E- 2020/1071 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1953 yılında faaliyetlerine başlayan müvekkili şirketin, Türk ilaç sektörünün önde gelen şirketlerinden olduğunu, "LAXACOL" ibareli tescilli markasının bulunduğunu, davalı şirketin 2016/71008 sayılı "LIXICOL" ibareli marka başvurusuna, müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edildiğini ve başvurunun reddine karar verildiğini, davalı şirketin bu karara itiraz ettiğini, YİDK'nun davalı şirket itirazını kısmen kabul ederek, 03,29 ve 35.sınıftaki mal ve hizmetleri başvuruya iade ettiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira 5.sınıftaki malların satışına özgülenmiş 35/5.sınıftaki perakendecilik hizmetleri yönünden de markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu ve bu yönden de başvurunun reddedilmesinin gerektiğini ileri sürerek, Türk Patent YİDK'nun 16.08.2017 tarihli ve 2017/M-4876 sayılı kararının 35/5.sınıftaki 5.sınıf mallarının satışı hizmetleri yönünden iptaline ve dava konusu markanın bu hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 1971 yılında kurulduğunu ve ilaç sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkili başvurusu ile davacı markası arasında karıştırılma olasılığının bulunmadığını, markaların farklı mal ve hizmetleri kapsadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "LIXICOL" ibareli başvurusuyla davacının "LAXACOL" ibareli tescilli markası arasında, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir." hizmetleri yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, bu hizmetler yönünden hedef tüketici kitlesi nazarında taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu yönünde bir yanılgı yaşanabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile Türk Patent YİDK'nun 16.08.2017 tarihli ve 2017/M-6876 sayılı kararının, dava konusu edilen 2016/71008 sayılı markanın kapsamında bulunan 35.sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir

. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir." hizmetleri yönünden iptaline, markanın bu hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; "LIXICOL" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "LAXACOL" ibareli marka arasında, başvuru kapsamındaki 5. sınıf malların satışına özgü 35/05. sınıftaki perakendecilik hizmetleri yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, dava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken 556 sayılı KHK hükümleri kapsamında markanın korunması için kullanılmasının zorunlu bulunmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile, davalı ... davalı şirket vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karara kaşı, davalı ... vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 37,90 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 21/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13154, Karar No: 2010/9736, Tarih: 01.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13154 E.  ,  2010/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan elde edilen ifadeler ve tutanaklarda kelebek olarak nitelendirilen bıçağın Adli Tıp Kurumu raporunda "sustalı çakı" olduğu ifade edildiği, dosya ve rapor içeriğinden ise düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren susta tertibatının bulunmadığı ve bu nedenle sustalı bıçak vasfında olmadığı, belirlenen özellikleri itibariyle kelebek bıçak niteliğinde bulunduğu anlaşılmış bulunmasına göre, İçişleri Bakanlığının 2.8.1995 gün ve 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların, 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alınarak müsnet suçtan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3144, Karar No: 2013/2589, Tarih: 01.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3144 E.  ,  2013/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda ...Mühendisi Bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13669, Karar No: 2013/3178, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13669 E.  ,  2013/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumca düzenlenen ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya gönderilen 2009/150 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne, davacı şirketin SGK'ya borçlu olmadığının tespiti ile bu yönde davalı SGK'nın yapmış olduğu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.100,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44881, Karar No: 2012/4744, Tarih: 20.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/44881 E.  ,  2012/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine Yüksek Planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, bu nedenle maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini, maaş nakil ilmühaberine artışın yansıtılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Türk Telekom İl Müdürlüğü’nde kapsam dışı statüsünde çalışmakta iken Türk Telekom’un özelleştirilmesi sonucunda 406 Sayılı Yasa’nın Ek 29. maddesi ve 4046 Sayılı Kanunun 22. maddesi hükümlerine göre 14.02.2006 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildiriminin yapıldığını ve farklı bir kurumda göreve başladığını, müvekkilinin ücret bildirim belgesi incelendiğinde Yüksek Planlama Kurulu’nun 08.05.2006 tarih ve 2006/T17 sayılı kararıyla kamu personeline öngörülen 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00.-TL ek maaş artışının yansıtılmadığının görüldüğünü öne sürerek maaş nakil belgesinde 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00. TL ek maaş artışının da yansıtılması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazı yanında, Davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik ve yanlış düzenlenmesi nedeniyle mahrum kaldığı ek ödemelerden doğan parasal haklarının ödenmesine yönelik taleplerinin zamanaşımına uğradığını, Maliye Bakanlığı’nın mütalaasında “Nakle tabi personelin (sözleşmeli statüde dahil) Devlet Personel Başkanlığı’na bildirim ücretinin ve bu bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başladıkları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek sürede ödenecek aylık veya ücretlerin tespitinde dikkate alınmayacaktır” denildiğinden, 5473 sayılı Kanun ile getirilen parasal hakların maaş nakil ilmühaberine yansıtılmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: