muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13540, Karar No: 2016/11975, Tarih: 07.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13540 E.  ,  2016/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilerek bedeline hükmedilen ağaçların yaş ve cinsine göre belirlenen 2014 yılı rayiç değerlerine ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip rapor denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 70 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16440, Karar No: 2011/15084, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16440 E.  ,  2011/15084 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8761, Karar No: 2012/349, Tarih: 25.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/8761 E.  ,  2012/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2009/221019

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NOSU : 05/12/2008, 2006/247 (E) ve 2008/230 (K)

SUÇ : Babasını öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. S..'nın kasten babasını öldürme suçunun sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yargılamaya konu suç nedeniyle, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından muayene ve müşahadesi sonucu düzenlenen 05.10.2007 tarih ve 595 sayılı raporunda, "ceza ehliyetini etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilmediği, suç tarihinde, suçunu takip eden günlerde de herhangi bir akli arıza içinde olduğuna delalet edecek tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı, ceza ehliyetinin tam olduğunun" belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 08.09.2008 tarihli ve 3334 sayılı raporunda, "yapılan muayeneleri sonucunda cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan şizofreni denilen akıl hastalığının saptanarak, sanığın 30.09.2006 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun olmadığının" belirtildiği anlaşılmakla; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, müdahil vekilinin temyiz itczları bu itibarla yerinde gıörülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5499, Karar No: 2013/16236, Tarih: 03.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5499 E.  ,  2013/16236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalıların bankada ait şubede yönetmen yardımcısı ve asistan olarak çalıştıklarını, müşterileri olan ... ...’ın hesabından 2 defada sahte kimlikle 70.097,00 TL para çekildiği, ödemeleri davalıların yaptığı, yapılan soruşturma neticesinde banka zararından %5 oranında sorumlu olduklarının tespit edildiği, davalıların hiçbir şekilde imza karşılaştırması yapmadıkları belirterek 3504,00 TL zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı ... Aslan, şubede asistan olarak çalıştığını, kusurunun olmadığını, olayın sadece bir şubede değil eş zamanlı olarak 5 yerde yapıldığını, bankanın imza karşılaştırma ekranı hizmetini sunmadığı, imza kartonu tutulduğu, onunda arşivde olduğundan fiilen uygulanmasının pek mümkün olmadığı, aynı şubede ödeme yapan müdür ve müdür yardımcısı hakkında herhangi bir işlem yapılmadığını davalı ... ise, şubede yönetmen yardımcısı olarak çalıştığını, 55.097,00 TL ödemeye ... Hanımın onay verdiğini, 15.000,00 TL’ sinin onayının ise yine ... Hanımdan istendiği, ancak başka işte uğraştığından dolayı onayı kendisinin verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalıların bankanın zararına olarak kasıtlı hareketlerinin olmadığı, günümüz teknolojik ortamında bankanın mevcut otomasyon sistemine geçmemesi nedeni ile de bu tür işlemlerin her zaman ortaya çıkabileceği, kimlik bilgilerinin tutması nedeni ile personelin ödemeyi yapmasında dolandırıcılık kastının olmadığı, esasen banka müfettişinin inceleme raporunda da dolandırıcılar tarafından yapılan işlemin profesyonelce hazırlanmış bir dolandırıcılık olayı olduğunun, oluşan zararın öncelikle bankayı zararı uğratan parayı çeken kişiden tahsil edilmesi gerektiği, aksi halde bu durumun işletme riski sayılması gerektiği, açıkça belirtildiğinden zararın öncelikle bankayı dolandıran ve bu konuda Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2010 tarihli 2009/309 Esas 2010/19 Karar sayılı kararı ile aleyhine hüküm verilen sanık Hakan Yeleç'ten tahsil edilmesi gerektiği, davalıların bu sanıkla iştiraklerine dair dosya kapsamında hiçbir delil de olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda Banka Müfettişi ... ... tarafından düzenlenen 13.07.2007 tarih 7 sayılı rapor ve 13.07.2007 tarih 6 sayılı raporlara göre, ... ... isimli mudiinin ... Şubesi nezdindeki vadeli hesabından 2 kez de toplam 71.877,54-TL'nın kimliği belirsiz şahıs tarafından sahte kimlik ile çekilmesi olayında şube personelinden kimsenin kanuni açıdan suç teşkil edecek herhangi bir kastının ve iştirakinin tespit edilemediği, personelin şüpheli görülen işlemlerde şüphenin giderilmesine yönelik daha fazla gayret etmeleri gerektiği hususunda mektup ile dikkatlerinin çekilmesi gerektiği, bankaya zarara uğratanların profesyonel bir organizasyon olmaları, bu şekilde birden fazla şubede dolandırıcılık işlemleri gerçekleştirmeleri banka personelinin mevzuata uygun hareket etmiş olmaları nedeni ile işletme riski sayılmasının uygun olacağı, mali yönden ise imza kontrolü yapılmaması nedeni ile fişi düzenleyen 1.derece imzalayan ve onaylayan personelden ortaya çıkan zararı %5 inden müştereken ve müteselsilen faizsiz olarak sorumlu tutulmalarına, bakiye kısmın işletme riski sayılmasına karar verildiği, yasal yönden dolandırıcılık olayları nedeni ile kanuni soruşturma raporunun Cumhuriyet Savcılığına tevdi edildiği belirtilmektedir.

. Mahkemece aldırılan bilirkişiler raporlarında "işlemi gerçekleştiren davalı ...'ın gerekli araştırmayı yaptığı, müşteri konumdaki dolandırıcının şüphe yaratmayan davranışı nedeni ile işlemlerini yaptığı, müşteriden hesap cüzdanı talep ettiği, ibraz edememesi üzerine ibraname imzalattığı, sadece imza konusunda bir noksanlığın oluştuğu günümüz teknolojik ortamı ve bankacılıkta müşterilere ait imza örneklerinin ve fotoğraflarının otomasyon sistemine yüklenmesi gerektiği, imza kartonu alınması uygulanmasında bu tür bulunamama ve kayıp edilme sorunlarının her zaman ortaya çıkabileceği, kimlik bilgilerinin tutması nedeni ile personelin ödemeyi yapmasında bu anlamda bir sakınca olmadığı, banka müfettiş raporunda personel hakkında herhangi bir idari mali yasal sorumluluk yüklenmediği, olayın profesyonelce hazırlanmış bir dolandırıcılık olayı olduğu ortaya konduğu, zararın bankadan haksız yere para çeken kişiden tahsil edilmesi gerektiği, aksi halde işletme zararı sayılması gerektiği yönünde görüş belirtilmesine rağmen davalılardan oluşan zararın tahsil edilmesi yönünde bildirilen görüşün sübjektif olabileceğini" belirtmişlerdir.

Dava, davacıya ait banka şubesinde çalışan asistan ve yönetmen yardımcısı olan davalıların usulsüz olarak yapmış oldukları ödeme sonucu bankanın zarara uğradığı iddiasıyla söz konusu zararın bir kısmının tahsili istemine ilişkindir. Yargılama esnasında davalıların eylemlerinin değerlendirilmesi açısından hukukçu ve emekli banka müfettişinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor aldırılmıştır. Bu rapora göre de mahkemece davalıların herhangi bir kusurlarının olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak söz konusu bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davalıların yapılan işlemlerde görevleri olmasına rağmen müşteri imza kartonundan imza karşılaştırmasını yapmadıkları için kusursuz olduklarından bahsedilemez. Mahkemece yapılması gereken alanında uzman 3’lü bilirkişi heyeti oluşturarak dolandırıcılık olayında meydana gelen zararda davalıların bu tür ödemeleri ne şekilde yapacaklarına ilişkin kurallara göre değerlendirerek kusur oranlarını tespit etmek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 03.10. 2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/75, Karar No: 2010/7834, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/75 E.  ,  2010/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3248, Karar No: 2021/1523, Tarih: 03.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2018/3248 E.  ,  2021/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Alacağı tahsil amacıyla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “soruşturma müdafii gideri 2 adet 234 TL olan zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsil edilerek hazineye gelir kayıt edilmesine” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2021 tarihinde o ybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13133, Karar No: 2014/6661, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13133 E.  ,  2014/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1770, Karar No: 2015/1855, Tarih: 12.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1770 E.  ,  2015/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiş, ancak mahkemece 17.09.2014 tarihli ek kararla temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar davacılar vekilince duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de HUMK'un 438. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine ilişkin olarak verilen kararların temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacılar vekilinin duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin 17.09.2014 tarihli 2010/347 Esas, 2014/360 Karar sayılı ek kararıyla, gerekçeli kararın 19.08.2014 tarihinde davacılar vekiline tebliğ edildiği, davacılar vekilinin 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 15.09.2014 tarihinde kararı temyiz ettiği, dolayısıyla temyiz başvurusunun süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle davacıların temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar da davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 17.09.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13539, Karar No: 2016/11976, Tarih: 07.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13539 E.  ,  2016/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.