muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2390, Karar No: 2023/1593, Tarih: 03.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli ve 2019/2888 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararıyla; satış tarihi olan 03.03.2017 tarihi itibarı ile borç miktarının hesaplanılarak icra müdürlüğüne bildirilmiş olduğu ve sıra cetvelinin bu miktarlar esas alınarak düzenlendiği gerekçesiyle şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemiz 15.12.2021 tarih ve 2021/1659 Esas, 2021/2286Karar sayılı kararı ile; bedeli paylaşıma konu taşınmazın 03.03.2017 tarihinde satıldığı, Ordu Köprübaşı Vergi Dairesinin16.05.2019 tarihli yazı cevabında satışa konu taşınmaz üzerinde 06.01.2014 tarihli 11.10.2017 tarihli haciz nedeniyle alacaklı olduğunu bildirdiği, şikayet olunan vergi dairesinin 11.10.2017 tarihli haczinin satış tarihinden sonra olduğu, satış tarihinden sonra alacakta meydana gelen artışlar, rehnin ya da haciz konulan malın bedelinden karşılanamayacağı gerekçesiyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak şikayetin reddine dair kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekili temyiz dilekçesinde; şikayetçinin davasını kesin süre içerisinde açmadığını, genel mahkemelerin görevli olduğunu, müvekkil tarafından taşınmazlar üzerindeki hacze konu alacak miktarının, yalnızca birinci ve ikinci satış tarihlerinde ne kadar olacağının bildirildiğini, müvekkili vergi dairesinin, birinci satış tarihi itibariyle dahi alacağı 86.924,27 TL olduğunu şikayetçinin iddia ettiği gibi kesinleşme tarihi itibariyle alacakların hesaplanmış olması durumunda dahi hukuka aykırılık söz konusu olmayacağını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 100, 142, maddeleri

3. Değerlendirme

1-6100 sayılı HMK nın 373. maddesinin 1. bendi "Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren İlk Derece Mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir." 2. bendi "Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir." şeklinde düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp yeniden esas hakkında karar vermesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca bozulması halinde bozmaya karşı gerek direnme, gerekse bozmaya uyarak yeniden karar verme hak ve yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine aittir. Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm mahkemesi sıfatıyla verdiği yeniden esas hakkındaki karar sonrasında HMK nın 360. maddesinin atfıyla ilk derece mahkemelerinde uygulanan yargılama usulüne göre yargılama yapıp öncelikle Yargıtay bozma kararına karşı HMK'nın 373/3. maddesi gereğince uyma veya direnme konusunda bir karar verir; bu kararı yine hüküm mahkemesi sıfatıyla vermektedir. Bozmaya uyduğu takdirde artık yargılamaya hüküm mahkemesi sıfatıyla devam etmekte olduğundan bozma kararına uygun olarak yeniden esas hakkında karar vermelidir. İstinaf incelemesi üzerine ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırıldığından Bölge Adliye Mahkemesince bu karar yeniden incelenerek esas hakkında red kararı kurulamaz.

2-Somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2019 tarihli şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair kararına karşı şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 27.01.2020 tarihli kararla davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına ve şikayetin reddine karar verilmiştir. Bu kararın şikayetçi vekilince temyizi üzerine Dairemizin 15.12.2021 tarihli kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizin bozma ilamına uyulmuştur. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince hüküm mahkemesi sıfatıyla bozmaya uyulduğundan artık davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken bundan zuhulen bu kez denetim mahkemesi sıfatıyla HMK'nın 353/1-b1 maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi yerinde olmamış, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönden re'sen bozulması gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VII. KARAR

1. Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA,

2.(3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan Köprübaşı Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4130, Karar No: 2013/14308, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4130 E.  ,  2013/14308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm bölünemeyeceğinden sanık hakkında doğrudan tayin edilen adli para cezası yönünden usulsüz olarak verilen kesinleşme şerhi kaldırılarak hükmün tamamına yönelik yapılan incelemede;

1- Sanığın evinde bulundurduğu tabancayı satın aldığını savunması karşısında, eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin, 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Dosyada mevcut ekspertiz raporunda, dava konusu tabancanın “... çapına uygun ses ve gaz fişeklerini istimal edebildiği, ayrıca namlusu içerisinde dairesel yapıda (ortasında boşluk bulunan) gaz ayırıcı parçası bulunduğu, namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta, özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceği...” belirtilmiş olmakla; davaya konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde tekrar Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11644, Karar No: 2010/6340, Tarih: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11644 E.  ,  2010/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.03.2008 tarih ve 2006/390 - 2008/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin (LPG) dağıtım işi ile iştigal eden önde gelen kuruluşlardan birisi olduğunu, tüm firmalarca piyasaya arz edilen gazın içeriğinin aynı olması gerektiğini, buna rağmen davalı tarafından görsel ve yazılı basında yer alan reklamlarda “geçen rampada görmüşler seni/dağıtmışsın şanzımanı freni/bizde asla olmaz öyle arıza/inat etme sende katıl Oto Aygaz’a”, “aleme bizi madara etti/Oto Aygaz’a gitmek artık farz oldu” ve “doğru gaz, yüksek performans LPG 1 Oto Aygaz” şeklinde yer alan ifadelerle diğer otogaz marka ve ürünlerini kötüleyici ve onların motorun performansını düşürebileceği ve hatta araçta bazı arızalara yol açabileceği izleniminin yaratılmaya çalışılıp aldatıcı beyanlarda bulunulduğunu ileri sürerek, davalının eyleminin TTK.’nun 56.maddesi uyarınca haksız rekabet oluşturduğunun tespit ve önlenmesini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından piyasaya sürülen ürünün Türkiye otogaz piyasasında faaliyet gösteren 48 firmadan sadece müvekkili dahil 2 firmanın sahip olduğu ve Avrupa’da kullanılan “EN 589” standardında farklı bir ürün olduğunu, reklamlarda kullanılan ifadelerin ise Türk Edebiyatında atışma ve mani olarak adlandırılan bir ifadeler olup diğer firmaların ürünlerini kötüleyici bir unsur içermediğini, sadece müvekkilinin ürününü anlatan, gerçeğe aykırı olmayan, abartılı ve aldatıcı söylemler içermeyen ifadeler kullanıldığını, davacının tüketicilerin bilgilenmesini ve doğru olanı seçmesini önlemek istediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, somut uyuşmazlıkta tartışma konusunun davalının kendi ürününü pazarlamak için yaptığı reklamlarda davacının ürününü kötüleme amacının bulunup bulunmadığının tespiti olduğundan, tarafların ürünlerinin teknik yönden kararlaştırılmasının ikinci planda kaldığı, davalının reklamlarında kullanılan ifadelerin diğer firmaların ürünlerini kötüleyici ve incitici mahiyette olduğu, davacı ürünleri yönünden de ima yolu ile yanıltıcı nitelikte bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş,kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.03.2006 tarihli kararı ile mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak davacının piyasaya sunduğu LPG ürünü ile davalının piyasaya sunduğu LPG ürünün farklı olduğu, bu faklılığın reklamlarda mizah ile aktarıldığı, vurgulamanın aldatıcı reklam, kötüleme ve sair surette emek ilkesine aykırı olmadığı, reklamda doğrudan davacının hedef alınmadığı,haksız rekabet unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4275, Karar No: 2009/6966, Tarih: 21.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4275 E.  ,  2009/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Sosyal Hiz. Turizm Dağıtım Organizasyon İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... Bak. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.5.2008 tarih ve 129-155 sayılı hükmün Dairenin 4.2.2009 tarih ve 10421-157 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 21.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7788, Karar No: 2016/2299, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7788 E.  ,  2016/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.03.2015 tarih ve 2014/1176-2015/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olup, genel müdürlüğünü yaptığı dönemde şirket borçlarının ödenmesi için bankalardan şirket adına kredi kartı alındığını, bankalarla yapılan sözleşmeleri kefil sıfatı ile imzaladığını ve bankalarca davalı şirketin borcu için gönderilen ihtar üzerine 30-31/07/2012 tarihlerinde şirketin borcunu ödediğini, daha sonra şirket müdürlüğünden istifa ettiğini ve şirket hisselerini devrettiğini, müvekkilinin kefaleti nedeniyle bankalara ödediği borcun, davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 55.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödemeyi şirket ortağı olarak yaptığını ancak, bu ödemelerden sonra hisselerini tüm aktif ve pasifiyle birlikte ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şirketteki hisselerini 01/08/2012 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devrettiği, 13/03/2013 tarihinde kefillikten istifa ettiği, sözleşmede hisselerin tüm aktif ve pasifleri ile devredildiğinin açıkça yazılı olduğu, davacı tarafından talep edilen ve şirkete kefil sıfatıyla yaptığı ödeme tarihlerinin ise, 30-31/07/2012 tarihleri olduğu, davacı tarafından rücuen talep edilen ödemelerin yapıldığı tarihten sonra davacının hisselerini tüm aktif ve pasifleriyle devredip, şirketten istifa ederek ilişkisini de kesmiş olup, hisseler tüm hak ve alacaklarıyla birlikte devralan kişiye geçtiğinden devirden önceki tarihe ait hakların talep edilemeyeceği, aksine düşüncenin hisse devralan üçüncü kişinin şirketin yapacağı bu ödeme nedeniyle zararına olacağı, hisse devir sözleşmesinde sözleşme tarihi itibariyle davacı tarafından bilinen ve kefillikten kaynaklanan herhangi bir alacaktan bahsedilmediği gibi, bu hususta

Dava, kefalet nedeniyle ödenen paranın asıl borçludan tahsili istemine ilişkindir. Davacının, davalının kredi borcunun kefili olması sebebiyle ödeme yaptığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Kefilin, kefalet borcu nedeniyle borçlu olunan meblağı ödedikten sonra, 6098 sayılı TBK'nın 581 vd. (818 sayılı BK'nın 496 vd.) maddeleri uyarınca asıl borçluya rücu hakkı mevcuttur. Davacının, davalı şirketin ortağı olması, ortaklık hissesini tüm aktif ve pasifi ile birlikte devretmiş olması bu sonucu değiştirmez. Zira, davacının, davalıdan olan alacağı davacının şahsının kefaletine dayalı olup, hisseye bağlı değildir. Bu itibarla, anılan hususlar nazara alınmaksızın, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2618, Karar No: 2012/10415, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2618 E.  ,  2012/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2004 takvim yılında sahte faturalar kullanmak suretiyle hem KDV hem de gelir vergisi ziyaına sebebiyet verdiğinin iddia olunması karşısında suç tarihinin 16.03.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, aynı gerekçeyle tebliğnamedeki zamanaşımının dolduğuna ilişkin düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanığın 2004 takvim yılında ...Dış Ticaret ve Pazarlama şirketince düzenlenen sahte faturaları KDV ve gelir vergisi ziyaına sebebiyet verecek şekilde kayıtlara intikal ettirdiğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, sanık hakkında düzenlenen 15.09.2008 tarih ve VDENR-2008-1658/29 sayılı vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında herhangi bir hizmet karşılığı olmadan alınan 69 adet faturanın vergi kaçırmak amacıyla kullanıldığının belirtilmesi, kovuşturma sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda sanığın 2004 yılı içerisinde muhasebe hilesi yaparak KDV ve Gelir Vergisi yönünden vergi kaybına neden olduğunun ifade edilmesi, ikinci raporda ise, faturaları tanzim eden şirket hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura tanzim ettiğine dair herhangi bir vergi inceleme, vergi tekniği ve vergi suçu raporu düzenlenmediği, yine iddianame ve kamu davasına rastlanmadığı bu nedenle vergi suçunun maddi unsurlarının oluşmadığı yönünde görüş bildirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından, sanığın ticari faaliyetine ilişkin ilgili dönemine ait defter ve belgelerinin istenip kapsamlı bir şekilde incelettirilmesi ve fiili ve kaydi envanter yaptırılıp karşılaştırılması, sahte olduğu iddia edilen faturalara konu malların bedellerinin alıcısı olan sanık tarafından satıcı firma durumunda olan ...Dış Ticaret ve Pazarlama şirketine elden mi yoksa çek, senet gibi resmi belgeler ve banka aracılığıyla mı ödeme yapıldığının araştırılarak ödemelerin fatura içerikleri ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi, faturaları düzenleyen ...Dış Ticaret ve Pazarlama şirketi hakkında vergi tekniği ve suçu raporu hazırlanıp hazırlanmadığının sorulması, var ise getirtilmesi, yine anılan şirketle ilgili sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise dosyaların celp edilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19663, Karar No: 2017/25664, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19663 E.  ,  2017/25664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 668 ada 13 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.