muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9005, Karar No: 2016/2996, Tarih: 23.02.2016

Birleşen dosya davacı vekili, davalının süresinden önce ve haksız olarak bayilik sözleşmesini feshettiğini, bu nedenle sözleşme uyarınca kar mahrumiyeti ve cezai şartı davalının ödemesi gerektiğini iddia ederek toplam 30.000 TL'nin fesih tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin davacıya herhangi bir cezai şart ve kar mahrumiyeti borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi heyet raporuna göre, davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, bu nedenle davalı ...Ş.'nin davacının teminat mektubunu iade etmesi gerektiği, birleştirilen dava yönünden ise kar mahrumiyeti ve cezai şart taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edilmesi üzerine, eksik temyiz harcı ve posta giderinin ikmali için çıkartılan muhtıraya rağmen yasal süresi içerisinde harç ve giderler yönünden eksikliğin tamamlanmadığı gerekçesiyle 05.05.2015 günlü ek kararla davalı-birleşen dosya davacısı .... vekili tarafından kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, iş bu ek karar davalı-birleşen dosya davacısına tebliğ edildiği halde ek karara ilişkin bir temyiz istemi olmaksızın mahkemece dosya üzerinde inceleme yapılarak .... vekili tarafından tamamlanması gereken harcın süresi içerisinde gider avansının da bulunduğu 06.04.2015 tarihli ... havalesi ile mahkemeye gönderildiği, ancak ... havalesinin mahkemeye geç ulaşması nedeniyle mahkemece verilen 05.05.2015 tarihli ek karardan dönülmesi gerekçesi ile 05.05.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiş ve bu karar tebliğ edilmeden dosya temyiz incelemesi yapılması için gönderilmiştir.

Mahkemece, 05.05.2015 tarih, 2011/79 Esas 2014/446 Karar sayılı ek kararla davalı-birleşen dosya davacısı .... vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ve bu karar taraf vekillerine tebliğ edilmiş olduğu halde temyiz edilmemiştir. Anılan kararın 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 432/son maddesi uyarınca 7 gün içerisinde temyiz edilmesi mümkün iken davalı-birleşen davacı vekilince bu süre içerisinde ek kararın temyiz edilmemiş olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Bu durumda temyiz incelemesi yapılamaz. Mahkemece sözü edilen ek kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın kendiliğinden ele alınarak ek kararın kaldırılmasına dair 01.06.2015 tarih, 2011/79 E. 2014/446 K. sayılı yeni bir ek karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, kesinleşen ''temyiz edilmemiş sayılmasına'' kararını ortadan kaldırmaz. Bu durumda somut olayda tetkiki gereken bir konu bulunmadığından dosyanın tetkiksiz olarak yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine tetkiksiz İADESİNE, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13568, Karar No: 2012/19219, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13568 E.  ,  2012/19219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2009/437-2010/212 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/11/2012 günü temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebinde bulunan davalı vekilinin duruşma (mürafaa) isteminden vazgeçerek incelemenin dosya üzerinde yapılmasını talep etmesi üzerine duruşma yapılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra, dosya üzerinde yapılan incelemede Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müdür olarak atandığını ve 31.07.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müdürlük görevine son verildiğini, şirket hesabına gönderilen ve davalı tarafından çekilen 153.166,00 EURO’nun davalı yedinde kaldığını ileri sürerek, anılan meblağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş bozmaya uyulmuş, davalı şirketin eski müdürü olan davalının ibrasına ilişkin 31.07.2001 tarihli kararda "yaptığı hizmetlerden dolayı" ibra edilmesine karar verildiği, zimmetinde olan para ve benzeri konularda ibra edilmediği, davalının davacı şirketin Garanti Bankası Zinzirli Kuyu Şubesi'ndeki hesabından 53.400 TL ve 32.570 EURO tutarında para çektiği, bu paraları davacı şirket defterlerine işlemediği, ve zimmetinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.685,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3120, Karar No: 2018/8069, Tarih: 12.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3120 E.  ,  2018/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tehdit, Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Birsen hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1.cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Ercan hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan düşme

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan katılan sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm ile tehdit suçundan katılan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Katılan sanık ...’a isnat edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin 26.12.2011 tarihinde bilgi sahibi olan katılan sanık ...’in 10.04.2013 tarihinde 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra şikayette bulunması karşısında katılan sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ...’nın cezalandırılması gerektiğine ilişkin, katılan sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Her ne kadar hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve TCK'nın 106/1-1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olsa da katılan sanık ...’ın 29.12.2017 tarihli dilekçesi ile katılan sanık ... ile uzlaşmayı asla kabul etmediğini bildirmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan sanık ... müdafiinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/990, Karar No: 2011/4936, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/990 E.  ,  2011/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; sanığın eylemlerinin ırza ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle bu suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2006 gün ve 2006/14 Esas, 2006/46 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın, 13 yaşındaki mağduru “arabama sen mi taş attın, gel seninle konuşalım” diyerek aracına alıp, yaklaşık 5 km mesafedeki ıssız bir yere gece vakti götürdüğü, bu suretle reşit olmayan mağduru hile ile kaçırıp alıkoyduğunun anlaşılmasına ve eylemin mahkemece de bu şekilde kabul edilmesine karşın sanığın, 765 sayılı ...nun 430/1 ve 5237 sayılı ...nun 109/2, 3-f, 5. maddeleri usulüne uygun biçimde karşılaştırılıp bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde rızası ile alıkoyma suçundan karar verilmesi,

Mağdurun, ... Devlet Hastanesinin 28.04.2004 tarihli raporunda “anal ragatlar (yüzeysel deri çatlağı) ile rektal tuşede relaksasyon (gevşeme) bulunduğu ve bu muayenesi ile şahsın fiili livataya maruz kaldığının” belirtilmesine rağmen; Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından verilen 22.10.2004 tarihli raporda “bu bulguların fiili livataya teşebbüs veya tasaddi esnasında meydana gelebileceği”nin bildirildiği, eylemin vasıflandırılması bakımından iki rapor arasında oluşan çelişkinin Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporla giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken ırza geçme suçundan açılan davada eksik soruşturmayla yazılı şekilde tasaddi suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. meddeleri uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4829, Karar No: 2015/8371, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4829 E.  ,  2015/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... Asliye Hukuk ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasındaki vekalet ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesi, uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Tüketici mahkemesi ise, taraflar arasında vekalet sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı ve uyuşmazlığın genel görevli mahkemelerde çözümleneceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, avukât olup, davalıyla aralarındaki vekalet sözleşmesinden kaynaklanan borcun yerine getirilmediğini belirterek icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında öncelikle görev açısından inceleme yapılmıştır.

6502 sayılı Kanunun 2. maddesi her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaların bu kanun kapsamında olduğu belirlendikten sonra, 3. maddesi ile buna yönelik tanımlar yapılmış olup, 3. maddenin 1-l bendinde açıkça tüketici işlemi tanımlanmış olup, buna göre "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık vb.sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemin" tüketici işlemi olarak tanımladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığın tüketici işlemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Uyuşmazlığın ... Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27826, Karar No: 2013/5089, Tarih: 07.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27826 E.  ,  2013/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1567 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...Ş. adına hükmü temyiz eden Av. S. ...`in dosyada vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunmadığından Dairemizin 12.07.2012 gün 2009/18009 - 2012/22262 sayılı ilamıyla temyiz tarihinden önce verilmiş vekaletnamesinin dosyaya ibrazının istenmesi üzerine, mahkemece çıkarılan tebligat 2012 yılı başından itibaren vekili olmadığı belirtilerek iade edilmiş ise de;

Temyiz tarihi olan 22.01.2008 tarihinde veya öncesinde sanık şirket tarafından verilmiş vekaletname veya yetki belgesinin olup olmadığı temyiz eden Av. S. ... ve sanık şirketten sorulup araştırılarak varsa dosyaya eklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23838, Karar No: 2014/23887, Tarih: 14.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/23838 E.  ,  2014/23887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2013/941-2014/391

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17887, Karar No: 2013/17476, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17887 E.  ,  2013/17476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve davalı şirketçe kasko poliçesi ile sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, sigortaya başvuru yapılmasına rağmen davalının sürücünün alkollü olduğu iddiası ile ödeme yapılmadığını belirterek araç hasarı olan 306.768,00 TL.nin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasar bedeli konusunda uyuşmazlık bulunmadığını, kaza sonrası alınan raporda sürücünün 0,30 prolmil alkollü olduğunun tesbit edildiğini, kazaya uğrayan aracın otobüs olması nedeniyle Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97/b/1 maddesi uyarınca mutlak alkolsüz olması gerektiğinden Kasko Sigortası Genel Şartlarnın A-5,5 göre hasarın teminat dışı kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve nörolog ve sigorta uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden alınan rapora göre davacı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğu, kandaki alkol miktarının bu kazanın oluşumuna etkisi olmadığı, hasarın ve yapılan harcamanın ödeme yapılan hasarla uyumlu olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın kabulü ile 306.768,00 TL sının 31.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15.784,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.12.2013 günü oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/36437, Karar No: 2013/5243, Tarih: 13.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/36437 E.  ,  2013/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların tümünün 3167 Sayılı Yasanın 16/1. madde ve fıkrasına ilişkin bulunması ve karar tarihinden sonra 20/12/2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 5941 Sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında hakkındaki Kanun ile yürürlükten kaldırılmış ve suçun yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun bu bağlamda yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.