muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1946, Karar No: 2013/4862, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1946 E.  ,  2013/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davacının malik olduğu dairede davalının 01/01/2011 başlangıç, bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, kira bedelinin aylık 650 TL olarak her ayın biri ile beşi arasında ödeneceğini, kiracının 2011 yılı Ekim ayı kirasını ödemediğini, sözleşmede düzenlenen muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar olan 2011 yılı Kasım ve Aralık ayı kiralarının muaccel hale geldiğini toplam 1950 TL kira alacağının ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 gün içinde ödenmediğini, muacceliyet şartının da gerçekleştiğini belirterek temerrüt nedeniyle kiracının tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, davalılar duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 323, 325, 331,

340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde “aylık kira ödemelerinin zamanında yapılmaması veya geciktirilmesi halinde diğer aylara ilişkin kira bedellerinin da tahsilinin zorunlu kılacağı” koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun kiralananın niteliğine ve davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan icra takibinde ödenmeyen 2011 yılı Ekim kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2011 yılı Kasım ve Aralık ayları kirasının da tahsili istenildiğine göre değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, mahkemece, 01.01.2012 tarihi itibariyle yeni kira dönemi başladığından, ve davacı taraf yeni kira dönemi başlamadan kira ilişkisinin devam etmesini istemediğine dair iradesini ortaya koymadığından, eski döneme ait temerrüt ihtarnamesine dayanılarak tahliye davası açılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7820, Karar No: 2023/6984, Tarih: 30.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7820 E.  ,  2023/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/285 Esas, 2016/172 Karar

SUÇLAR : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma, hakaret

HÜKÜMLER: 1-Sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve hakaret suçlarından mahkûmiyet

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.11.2013 tarihli ve 2013/732 Esas, 2013/829 Soruşturma, 2013/181 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında alenen hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi, sanık ... hakkında ayrıca icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması ve 58 inci maddesinin tatbiki talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2013/285 Esas, 2016/172 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında alenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 157 tam gün karşılığı 3.140 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ayrıca icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz istemi; atılı suçları işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, katılanların kendisi ile husumetli olduğuna, somut delil olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz istemi; hakaret suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, cezayı ödeyebilecek ekonomik gücünün olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz istemi; atılı suçları işlemediğine, kendisine iftira atıldığına, katılanların kendisi ile husumetli olduğuna, somut delil olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz istemi; hakaret suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, cezayı ödeyebilecek ekonomik gücünün olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Musa köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ...’in, dere suyunun katılanlar ..., ... ve ... tarafından kullanılmasını engellediği, bu nedenle taraflar arasında husumet oluştuğu, suç tarihinde aleni yerlerden olan köy yolunda ...'nin katılanlara “babam sizi suyun başında bekleyecek, erkek misiniz siz?” demek suretiyle birden fazla kişiye karşı tek eylemle alenen hakaret suçunu işlediğinin katılanlar ile tanıklar ... ve ...in beyanları ile sabit olduğu, ...'nin yukarıda izah edilen sözü üzerine ..., ... ve ...’in evlerinin önünden geçen patika yola çıktıkları, ...'in yolda kendilerini karşıladığı, ...'in katılanlara yönelik “a.ına koyduğumun doğurdukları, orospu çocukları” diyerek birden fazla kişiye karşı tek eylemle alenen hakaret suçunu işlediğinin katılanlar ile tanıklar ... ve ... beyanları ile sabit olduğu, sanık ...'in, kamu görevinin nüfuzunu kötüye kullanmak sureti ile köy halkından birkaç kişinin dere suyunu kullanmasına müsamaha göstermesine rağmen, köy halkının kullanımına açık olan suyun şahsi husumet beslediği katılanlar tarafından kullanılmasına engel olduğu ve katılanların mağduriyetine sebebiyet verdiği, suyun kullanılmasının önüne geçmek adına karar alınmasının yapılan iş ve işlemleri hukuka uygun hale getirmesinin söz konusu olamayacağı kabul edilerek sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamede isimlerine yer verilen ... ve ... hakkında bir temyiz olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

A. Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hüküm yönünden

Sanığın köy muhtarı olarak görev yaptığı, kuraklık nedeniyle dere suyunun kullanımının düzenlenmesi hususunda ihtiyar heyetince karar alındığı, söz konusu derenin devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tüm köylünün ortak kullanımında olduğu, tedarik ve idaresinin 831 sayılı Sular Hakkındaki Kanun'un 1 inci maddesine göre belediye olan yerlerde belediyelere, olmayan yerlerde ihtiyar meclislerine ait olduğu ve bu karara karşı itiraz yolunun açık olduğu, bir itirazın ise yapılmadığı nazara alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde tayin edilmesi gerekirken, belirtilen ilkelere ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesine aykırı olarak yasadaki ifadelerin aynen tekrarı sonucu temel cezanın alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak belirlenmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme uyarınca mağdur ve/veya fiil sayısı nazara alınıp, benzer olaylarla karşılaştırıldığında suç ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak ve denetime imkan verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşacak bir artırım oranı belirlenerek ceza tayin edilmesi gerekirken 2/4 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

C. Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm yönünden

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı, soruşturma evresinde katılanların uzlaşmak istediklerini belirttikleri ancak sanığa uzlaşmayı kabul edip etmediğinin sorulmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un uzlaşma başlıklı 253 ve 254 üncü madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri yapılmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2013/285 Esas, 2016/172 sayılı Kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, sanıkların kazanılmış hakları saklı tutularak, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10575, Karar No: 2016/11935, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10575 E.  ,  2016/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/113, Karar No: 2018/371, Tarih: 22.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/113 E.  ,  2018/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Dava, işçi alacağından kaynaklı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, temel borç ilişkisi tacirler arası hizmet alım sözleşmesine dayanmaktadır. Yargılama Ticaret Mahkemesince yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 23. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23031, Karar No: 2018/17965, Tarih: 18.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23031 E.  ,  2018/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/10/2018 günü temyiz eden davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... köyü 104 ada 56 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki fındık ağaçlarına kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle; etrafında bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2016/12490 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/27 Esas sayılı dava dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında komşu 104 ada 44 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 23.01.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 46,72-TL değer biçildiği halde, dava konusu taşınmazın metrekaresine 09.12.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 86,54 TL değer biçildiğinden bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

1)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2016/12490 Esas sayılı ilamı ile denetimden geçen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/27 Esas sayılı dava dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında komşu 104 ada 44 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 23.01.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 46,72-TL değer biçildiği halde, dava konusu taşınmazın metrekaresine 09.12.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 86,54 TL değer biçildiğinden bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan harçların iadesine, davacı idare ve bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11968, Karar No: 2014/21052, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11968 E.  ,  2014/21052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/403-2014/39

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.