muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15332, Karar No: 2009/14322, Tarih: 05.11.2009

2-Davacı.isteğe bağlı 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile,2925 sayılı Yasa uyarınca kendisine yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile. davacının 01/01/2002-30/04/2003 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine.yaşlılık aylığı bağlanması yönündeki talebi yerinde bulunmadığından reddine.karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden.davacının 15.06.1983-30.04.1989 tarihleri arasında kesintili olarak 391 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığının. 11.05.1989-07.05.1993 arası 3 yıl 11 ay 26 gün(1436 gün) 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalılığının. 01.01.1999-31.12.2001 arası 540 gün ve 01.09.2003-22.08.2006 arasında 570 gün olmak üzere 1110 gün 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının. 01.01.2002-30.04.2003 tarihleri arasında 480 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılığının bulunduğu. 05.03.1984-05.09.1985 tarihleri arasında yaptığı 1 yıl 6 ay (540 gün) askerlik borçlanmasını Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilen Sosyal Sigortalar Kurumuna yaptığı,toplam 3957 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğu, 26.11.1999 tarihli dilekçesine istinaden 01.01.1999 tarihinde 2925 sayılı Yasa kapsamında tarım sigortalısı olduğu,04.12.2001 tarihinde verdiği dilekçe ile tarım sigortalılığının terkini ile 506 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olmak istediğini Kuruma bildirdiği. Kurumca 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının 31.12.2001 tarihinde bitirildiği.davacının 04.12.2001 tarihli talebi üzerine 01.01.2002 tarihinde 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılığının başlatıldığı,bu sigortalılığının 30.04.2003 tarihinde sona erdiği,bu döneme ilişkin primlerini düzenli ve tam olarak ödediği. 01.09.2003-22.08.2006 tarihleri arasında yeniden 2925 sayılı Yasa'ya tabi tarım sigortalısı olduğu, davacının Kuruma sigortalılık sürelerini 2829 sayılı Yasa'ya göre birleştirilmesi ile birlikte tahsis talebinde bulunduğu.Kurumca 2925 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının 31.12.2002 tarihine kadar devam ettiği kabul edilerek, bu döneme ilişkin prim borcu çıkarıldığı ve 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılığının iptal edildiği, yaşlılık aylığı talebinin de 506 sayılı Yasa gereği 25 yıl sigortalılık süresi,47 yaş,5150 gün prim ödeme şartları yerine gelmediğinden reddedildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinde: "Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir." hükmü düzenlenmiştir. Öte yandan 2829 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde fiili hizmet süresinden söz edildiğinden 2925 sayılı Yasa' ya tabi isteğe bağlı sigortalılık dışındaki diğer yasalara tabi isteğe bağlı sigortalılık sürelerinin. 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinde belirtilen son yedi yıllık fiili hizmet süresinin hesabında fiili hizmet süresinin içinde değerlendirilemeyeceği, isteğe bağlı sigortalı olunan bu sürelerin sadece yaşlılık aylığı bağlanma süresinin hesabında nazara alınması gerektiği hususu da Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece davacının 01/01/2002-30/04/2003 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine karar verilmesi yerinde ise de. hizmet birleştirilmesi yapılması halinde davacıya hangi sosyal güvenlik yasası hükümlerine göre aylık bağlanabileceği tartışılıp değerlendirilmeden 506 sayılı Yasa hükümlerine göre inceleme yapılarak, sosyal güvenliğe ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olduğu ve gerektiğinde resen araştırma yapılması gerektiği de düşünülmeden davacının yaşlılık aylığı talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş; 2829 sayılı Yasa'nın 8. maddesince davacının hangi sosyal güvenlik yasası (506,1479,2925 sayılı Yasalar) hükümlerine tabi olarak yaşlılık aylığı talep edebileceğini tesbit etmek, tesbit edilen sosyal güvenlik yasası hükümlerine göre yaşlılık aylığı şartlarını değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Karşı olduğum çoğunluk görüşü; 2829 sayılı Yasa’nın 8. maddesinde “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden ilgililere son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı” hükmünden giderek isteğe bağlı sigortalılığın fiili hizmetten sayılmayacağı ve dolayısıyla son yedi yılın hesabında isteğe bağlı sigortalılığın hesaba dahil edilmeyeceği yönündeki bozma gerekçesidir.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Karşı olduğum çoğunluk görüşü; 2829 sayılı Yasa’nın 8. maddesinde “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden ilgililere son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı” hükmünden giderek isteğe bağlı sigortalılığın fiili hizmetten sayılmayacağı ve dolayısıyla son yedi yılın hesabında isteğe bağlı sigortalılığın hesaba dahil edilmeyeceği yönündeki bozma gerekçesidir.

Her şeyden önce üzerinde durulması gereken konu, bir Yasanın uygulanmasında sadece bir madde hükmünün göz önüne alınması ile yetinilmeyip Yasanın tüm maddeleri ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği noktasıdır. Üstelik bu yasa kuralı sosyal güvenlik ile ilgili ise, sosyal güvenlik hukukunun yerleşmiş ilke ve kurallarının da göz önünde tutulması gerekir ki, çoğunluk görüşü oluşturulurken 2829 sayılı Yasanın sadece 8. maddesi gerekçe yapıldığından doğru bir yoruma ulaşılamamıştır.

2829 sayılı yasanın Tanımlar başlıklı 3. maddesinin (b) bendinde hizmet süresinin, “Kurumlara emeklilik keseneği veya malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi ödenmiş süreleri” ifade edeceği çok açık bir biçimde açıklanmıştır.Yasanın 8. maddesinde sözü edilen fiili hizmet süresi de bu süredir.Yasada fiili süreden bahsedilmesi, son yedi yılın tesbitinde takvim yılının değil geriye doğru son yedi yıllık fiili prim ödeme gün sayısının dikkate alınması gerektiğini vurgulama amacını taşımaktadır.

Öteyandan, aynı yasanın 7. maddesine göre;” 4. maddede belirtilen hizmet süreleri toplamına ; itibari hizmet süreleri ile primi ödemenmiş süreler katılmaz” hükmü getirilmiş, başka bir anlatımla, hangi hizmet sürelerinin hizmet süreleri toplamına katılmayacağı kesin olarak sayılmıştır. Anılan bu maddede istisna olarak belirtilmediğinden isteğe bağlı hizmet sürelerinin hizmet süreleri toplamına katılacağı ve dolayısıyla son yedi yılın hesabında da dikkate alınması gerektiği açıktır.Bir hizmetin hizmet birleştirilmesinde dikkate alınmasına karşın son yedi yılın hesabında dikkate alınmaması mümkün değildir.İsteğe bağlı sigortalılık tescil ile başlar ve her ay primleri ödenerek fiili olarak gerçekleşen bir süreci ifade ettiğinden fiili bir hizmet süresidir.

Sosyal güvenlik sistemimize göre, hizmet süreleri ayrımında fiili hizmet süresinin karşılığı fiili olmayan süre olarak, ancak” itibari” hizmet süresi olarak anlaşılır.Fiili hizmet süresinin alternatifi asla isteğe bağlı sigortalılık süresi değildir.İsteğe bağlı sigortalılık süresi zorunlu sigortalılığın alternatifidir.Fiili hizmeti eylemli olarak bedensel güç kullanılarak yapılan bir çalışma olarak algılamak sosyal güvenlik hukuku ilkelerini dışlayarak “fiili “kelimesinin sadece sözlük karşılığını yoruma esas almak olur ki bu değerlendirme hukuki bir değerlendirme değildir.

HGK.’nun 15.6.1988 gün ve 1988/10-270E,472 K. sayılı kararında; T.C. Emekli Sandığı Kanununa tabi olarak geçen fiili hizmet zammının (gerçekte fiili bir hizmet süresi olmadığı halde) 2829 sayılı yasaya göre hizmet birleştirilmesinde dikkate alınacağı kabul edilmiştir.

Örneğin; 2925 sayılı Yasaya göre tarımda başkası hesabına çalışanların tabi olduğu sigortalılık ta esası itibarıyla isteğe bağlı bir sigortalılık türüdür. Sözü edilen çoğunluk gerekçesine göre 2925 sayılı yasaya tabi hizmetler asla hizmet birleştirilmende dikkate alınamayacaktır.

Bir diğer örnek ise; 3201 sayılı yasaya tabi sürelerdir.Yurtdışında bulunan ev kadınları da fiilen çalışmadıkları halde bu yasaya göre borçlanabilmekte ve diğer hizmetleri ile birlikte yaşlılık aylığına hak kazanmaktadırlar.

Davalı Kurum, uygulamasında isteğe bağlı sigortalılık süresini son yedi yılın hesabında dikkate almaktadır.Kurum bu güne kadar aynı durumda olan yüzbinlerce kişiye aylık bağlamıştır. Dairemiz çoğunluk görüşü, sosyal güvenlik ve adalet ilkelerine aykırı olduğu gibi Kurumun bu içtihada göre hareket etmesi halinde bu insanların mağduriyetine yol açacaktır.

Yargıtay’ın günümüze kadar süregelen içtihatlarında da çoğunluk görüşü doğrultusunda bir uygulamaya rastlamak mümkün olmadığından doğru olan hükmün onanması düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 05.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2011/4328, Karar No: 2011/6559, Tarih: 02.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4328 E.  ,  2011/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/72419

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, ... hakkında izinsiz silah taşımaktan, ... hakkında yaralama suçundan CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2010 gün ve 48/115 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Oluşa, dosya içeriğindeki delillere göre; sanık ...'ın tabancayla ateş ederek, mağdur ...'ı batın bölgesinden, ileum yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirip, sol ayağındaki hareket kaybı nedeniyle organ işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde bir isabetle vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla, meydana gelen zararın ağırlığına göre, sanık hakkında teşebbüs uygulanmasında 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi gereğince üst sınıra yakın bir miktarda ceza tayini gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, mağdur sanık ... vekilinin hükmü sanık müdafii sıfatıyla temyiz etmesi nedeniyle, aleyhe temyiz bulunmadığından, bu hususta tebliğnamdeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, 5237 sayılı TCK.nun 27/2 maddesinin uygulanması gerektiğine, teşebbüste teşdit uygulanmasına, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA) 02.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10072, Karar No: 2013/13578, Tarih: 30.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10072 E.  ,  2013/13578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davacı A... Y... yönünden HUMK'nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, davalı İ.... hakkında açılan davanın reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda davacı A... Y...'ın davası ile davalı İ... aleyhinde açılan dava hakkında verilen kararlar önceden kesinleştiğinden bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK'nin 297/1-c fıkrasında (1086 sayılı HUMK'un 388/3) hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği; aynı Kanunun 2. fıkrasında ise (1086 sayılı HUMK'un 388/son) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir.

Yine aynı Kanunun 298/2. fıkrasında; (1086 sayılı HUMK'un 388/son) gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Somut olayda; yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davacı A... Y...  yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davalı İlhan hakkında açılan davanın reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda davacı A...'nin açtığı dava ile davalı İ... aleyhine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması ve bu suretle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Tarafların  temyiz itirazları değinilen yönler itibarıyle yerindedir. Kabulü ile, hükmün  (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,bozma sebebine göre sair itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.9.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4001, Karar No: 2017/10494, Tarih: 14.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4001 E.  ,  2017/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, maktul ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsiklete karşı istikametten gelen ...'ın sevk ve idaresindeki... plakalı traktörün çarpması sonucu 10.09.2012 tarihinde ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, motorsiklet sürücüsü ...'ın vefat ettiğini, traktör sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olup maktulün kusurunun bulunmadığını, ... hakkında kamu davası açıldığını, davalılardan ...'ın maktulün babası ...'ın annesi olduğunu, davacıların ölen çocuklarının desteğinden yoksun kaldığını belirterek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak anne ... ve baba ... için 15.000,00 TL destekten yoksun kalma ve 1.000,00 TL cenaze masraflarının tahsiline ayrıca anne ve baba için 40.000,00 er TL ve kardeş ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın ... şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini ıslah ile yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı anne ... için 32.072,00 TL maddi, baba ... için 29.399,00 TL TL olmak üzere toplam 61.471,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı anne ... için 10.000,00 TL, davacı baba için 10.000,00 TL, kardeş ... için 7.500,00 TL olmak üzere 27.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 10.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, süresinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava,trafik kazası sonucunda ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında, sigortalı araç sürücüsü ...'ın asli kusurlu, müteveffa ...'ın ise tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/811 E sayılı dosyasında alınan 12.02.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda da aynı kusur durumu belirlenmiş ancak rapora itiraz üzerine alınan 28.10.2013 tarihli ... raporunda ise, kazanın gece vakti olduğu, müteveffa ...'ın kullandığı motorsikletin yeterli ışık donanımı bulunmadığı belirtilerek her iki sürücünün de eş değer oranda kusurlu olduğu belirtilmiş ve ceza mahkemesince ... raporu esas alınarak bu doğrultuda sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmiş, karar ... 12. Ceza Dairesince onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece; tarafların kusur durumunun tespiti amacıyla alınan 07.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise özetle;müteveffanın kullandığı motorsikletin bir arızası olmadığı ve trafiğe çıkmaya sarih olduğu belirtilerek davalı ...'in yüzde yetmişbeş oranında asli,müteveffanın ise aracının hızını ayarlamadığından dolayı yüzde yirmibeş oranında tali kusurlu olduğu beyan edilmiştir. Mahkemece, bu rapor hükme esas alınmıştır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya ... Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

2-Davalı ... AŞ, zarara neden olan aracın trafik sigortacısıdır. 2918 Sayılı ...'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, davacılar vekili dava dilekçesinde, davadan önce davalı ... şirketine başvurulduğunu, başvurunun 26.09.2012 tarihinde davalıya ulaştığını belirtmiş ve buna ilişkin belgeleri ibraz etmiştir.

Mahkemece, başvurunun ... şirketine tebliğ tarihine 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten itibaren davalı ... şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de davalı ...sadece maddi tazminat yönünden sorumlu tutulduğu halde, davalı sigortanın maddi ve manevi tazminat ayrımı yapılmadan hükmedilen toplam tazminat miktarı yönünden red ve kabul oranına göre hesaplanan harç miktarından sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...ne geri verilmesine 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4404, Karar No: 2019/14164, Tarih: 04.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4404 E.  ,  2019/14164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın katılana kendisini AK Parti Kovancılar İlçe Başkanı olarak tanıttığı, kendilerine SSK'da kontenjan ayrıldığını ve katılanın kızını burada işe alabileceğinden bahisle katılandan 900 TL para alarak 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yer alan dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, dosya kapsamı ve 17.07.2017 tarihli uzlaştırma raporuna göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluyan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3194, Karar No: 2022/5339, Tarih: 06.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3194 E.  ,  2022/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, ilk derece mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ek kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.Dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 06.06.2022 (Pzt.)