muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3771, Karar No: 2015/12012, Tarih: 25.03.2015

Öte yandan, bir an için alacakların (kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretinin) belirli olduğu ve davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığını kabul edelim. Bu ihtimalde mahkemece, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davacı tarafa dava şartı noksanlığını gidermesi (tamamlaması) yani alacaklarını miktar olarak belirli hale getirmesi için kesin verilmesi, verilen bu kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Dosyanın incelenmesinde, mahkemece davacı tarafa bu şekilde bir süre verilmediği görülmüştür. Dolayısıyla mahkemece verilen karar, bu yönden de hatalıdır.

Yine bir an için talep edilen alacakların belirli olduğu ve davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı kabul edildiğinde davacı tarafından dava açıldığı sırada belirlenebilir olmadığı ileri sürülen alacaklar bilirkişi raporu ile belirlenmiş, davacı vekili davasını ıslah ederek talep ettiği alacak miktarlarını rapor ile tespit edilen miktarlara yükseltmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilmiştir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Son olarak, 6100 sayılı HMK'nun 114 üncü maddesinde, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, olumlu ve dava açıldıktan sonra tamamlanabilir bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. Yasanın 115 inci maddesinde dava şartının bulunmaması veya mahkemece verilen kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu bağlamda, mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın usulden reddedildiği belirtilmeksizin hüküm kurulması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7954, Karar No: 2018/179, Tarih: 10.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7954 E.  ,  2018/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2016 gün ve 2016/76 Esas, 2016/390 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunu değerlendiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan 23.03.2017 tarihli gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26767, Karar No: 2015/4457, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26767 E.  ,  2015/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile inceleminin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değer olduğu ve birbirlerine yakın bulundukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 5 kat değerli olduğu kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5186, Karar No: 2019/8278, Tarih: 16.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5186 E.  ,  2019/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2018 tarihli ve 2018/107049 soruşturma, 2018/64668 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/819 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/05/2019 gün ve 94660652-105-34-5189-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2019 gün ve 2019/62309 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin şikâyeti üzerine yapılan soruşturma sırasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda senet üzerindeki imzanın müştekinin eli ürünü olduğunun tespit edildiği, şüphelinin üzerine atılı suçlardan kamu davası açılmasını haklı gösterecek delil elde edilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin suça konu bonoyu kendisinin imzaladığını ancak diğer kısımların şüpheli tarafından doldurularak icra takibine konu edildiğini iddia etmesi karşısında ve 10/10/2018 tarihli bilirkişi raporunda "...imzaların ve yazıların farklı el ürünü olmaları ... imzaların yazılara göre daha eski olduklarını, önceden imzalanmış senedin sonradan doldurulduğunu düşündürmekte ise de, bu yönde bir kanaat oluşturabilmesi için, imzalarla yazıların yaş tayini yönünden değerlendirilmelerinde yarar bulunduğu kanaatine" varıldığı da nazara alınarak, suça konu senet üzerinde ekleme yapılıp yapılmadığı, yazı rakam ve imzaların şüphelinin eli ürünü olup olmadığı, senet içeriğindeki yazı ve rakamların aynı zaman dilimi içerisinde yazılıp yazılmadığı hususlarında kriminal polis laboratuvarı müdürlüğünce düzenlenecek bilirkişi raporu alındıktan sonra şikâyete konu bonoda alacaklı olarak görünen şüpheli ...'nun da ifadesi alınıp toplanacak diğer deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bakırköy 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/819 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/311, Karar No: 2024/4381, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/311 E.  ,  2024/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/443 E., 2023/702 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işleyenin kendisi değil ... olduğuna, sigaraların kendisine ait olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yol kontrol ve arama noktasında, ...'nin sevk ve idaresindeki, sanık ...'ın içinde bulunduğu araçta, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın arka koltuk kısmı ayak boşluklarında ve bagaj bölümünde 594 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın bozma ilâmı öncesi alınan savunmasında; Adana'dan yola çıkmadan önce sigaraları aldığını ve bagaja koyduğunu, sigaraları araca koyduğundan ...'ın haberi olmadığını, aracın kiralık olduğunu, yolda yapılan aramada sigaraların ele geçtiğini,

Bozma ilâmı sonrasında alınan savunmasında ise; sigaraların kendisine değil ...'ye ait olduğunu, önceki beyanlarının doğru olmadığını, kuzeni olan ...'a yardımcı olmak için suçu üstlendiğini beyan ettiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekli, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen kaçak eşya miktarının Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ticari miktar ve mahiyette olması, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14772, Karar No: 2013/1406, Tarih: 04.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14772 E.  ,  2013/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...'ın murisi İsmail kızı, 1887 doğumlu, ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneğinin ilçe nüfus müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2978, Karar No: 2018/7066, Tarih: 23.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2978 E.  ,  2018/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.12.2014 gününde verilen dilekçe ile miras sebebiyle ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların elbirliği ile malik oldukları 26 ada 17 sayılı parselde kayıtlı; zemin kat 1 numaralı, 1. kat 3 numaralı ve 3. kat 5 numaralı bağımsız bölümlerdeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların müvekkillerinin annesinden miras kaldığını, taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini kabul etmediklerini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ve bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Mahkemece verilen hükmün 3. fıkrasında, satış için yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi ibaresi gerekli ve yeterli iken, yazı işleri müdürünün ismen gösterilmesi ile hükmün 5. fıkrasında tarafların taşınmazlar üzerinde elbirliği ile malik oldukları gözetilmeksizin, taşınmazın satışından elde edilecek gelirin mirasçılık belgesindeki paylar yerine, tapu kaydındaki payları oranında taraflara ödeneceğine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de belirtilen bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunun 3. fıkrasında "satış için yazı işleri müdürü" ibaresinden sonra gelen "Bülent Barut" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve hüküm sonucu 5. fıkrasında yer alan ''tapu kaydındaki'' ibaresinin hükümden çıkarılarak, "taşınmazın satışından elde edilecek gelirin taşınmazın" ibaresinden sonra ''mirasçılık belgesindeki'' ibaresinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6375, Karar No: 2011/8564, Tarih: 07.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6375 E.  ,  2011/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 gün ve 2009/495-2009/745 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.02.2011 gün ve 2010/5721-2011/1461 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 21.10.2003 tarihinde noterde yapılan sözleşme ile davalı şirketin sahibi olduğu Ulusal Televizyon Yayın Lisansı ile buna bağlı haklarının müvekkiline devri hususunda anlaşmaya vardıklarını, davalı şirketin 19.10.2003 tarihli yönetim kurulu kararının 21.10.2003 tarihinde noterde tasdik edildiğini, noter tasdikli sözleşme ve eklerinin RTÜK'na sunulduğunu, ancak onay işleminin geciktiğini, bu arada davalı şirketin yönetim kurulunun istifa ettiğini ve genel kurul yapılmadan yeni yöneticilerin atandığını, yeni yönetimin RTÜK'e başvurarak davacı şirket ile yaptıkları sözleşmeyi kabul etmediklerini bildirdiğini ve davacı şirket lehine tescil işleminin gerçekleştirilmemesini istediğini, davalı tarafın haksız tutumu sonrası 17.11.2003 tarihinde müvekkilinin kablolu yayındaki kullanımına son verildiğini, sözleşmeyi hiçbir yargı kararına dayanmadan tek taraflı olarak feshettiği yönündeki davalı tarafın yasal olmayan tutum ve davranışının hukuken himaye görmeyeceğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olacağının tespiti ile muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin sözleşme ile üstlendiği edimleri yerine getirmediğini, sözleşmeye imza koyan yönetim kurulu üyelerine maddi menfaat sağlayıcı belgeler verildiğini, davacı şirketin gerçek sahibinin Hayyam Garipoğlu olup, bu kişinin de taahhütlerini yerine getiremeyecek durumda olması nedeniyle sözleşmenin BK'nun 107. maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7119, Karar No: 2013/21237, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7119 E.  ,  2013/21237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 52, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Suç tarihinde, ...'ın emniyet güçlerine Sariyer Aile Mahkemesinin 10/02/2009 tarih 2009/4-6 değişik iş sayılı Koruma Kararına aykırı olarak eşi olan sanık ... ve kayınvalidesi ... tarafından darp edildiğini ve bir kısım özel eşyalarının izinsiz olarak götürüldüğünü bildirmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından yapılan incelemede, evin alt katında 1 adet deve figürlü obje, 2 adet testi ile 2 adet amphoranın ele geçirildiği, müze görevlileri tarafından düzenlenen raporda pişmiş topraktan yapılma 2 adet amphora ile 1 adet testinin 2863 sayılı Kanun kapsamında bulunduğunun, 1 adet deve figürlü ağaç obje ile 1 adet testinin ise anılan Kanun kapsamında olmadıklarının belirtildiği, sanığın savunmasında, suça konu eserlerin ele geçirildiği evin annesine ait olduğunu, eşi ile birlikte bu evde yaşadıklarını, söz konusu varlıkların evde dekoratif amaçlı olarak uzun süredir yer aldığını beyan ettiği, sanığın annesi olan tanık ...'ın da dava konusu eserlerin eşinden hatıra olarak kaldığını bu nedenle evinde bulundurduğunu ifade ettiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın suça konu varlıkları bulduğuna dair savunmasının bulunmaması karşısında, eylemin 2863 sayılı Kanunun 70 maddesine temas eden izinsiz kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıldığı gerekçesi ile anılan Kanunun 67/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,