muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3748, Karar No: 2019/4598, Tarih: 09.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3748 E.  ,  2019/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, tebligatın yapıldığı tarihte yurtdışında olduğunu, kendisinden başka defter ve belgeleri sunacak kimsenin olmadığını, fiili imkansızlık nedeniyle defter ve belgelerini sunamadığını, Türkiye’ye döndükten sonra vergi dairesine götürdüğünü, vergi dairesinde belge ibrazını kabul etmeyerek Vergi Mahkemesinde dava açabileciğini söylediklerini, kendisinin de Ankara 1. Vergi Mahkemesi’nde 2013/1126 ve 2013/1127 esas sayılı davaları açtığını, defter ve belgelerini bu dava dosyalarına sunduğunu savunması ve sanığın 04.01.2013 ve 24.03.2013 tarihleri arasında yurtdışında olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının doğrulanması bakımından, yurtdışından geldikten sonra vergi dairesine başvurusunun bulunup bulunmadığının araştırılması; Ankara 1. Vergi Mahkemesi’nin 2013/1126 ve 2013/1127 esas sayılı dosyaları getirtilip incelenerek defter belgelerin bu dosyalara ibraz edilip edilmediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın kastının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12633, Karar No: 2009/11464, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12633 E.  ,  2009/11464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 4.783.000.000 TL alacağın 12.11.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

3466 sayılı Uzman Jandarma Kanununun 7. maddesinde uzman jandarmaların mecburi hizmet süresinin, uzman jandarma çavuşluğa nasb tarihinden itibaren 10 yıl olduğu, aynı Yasanın 15. maddesinde disiplinsizlik ve ahlaki durumları nedeniyle "silahlı kuvvetlerde kalması uygun değildir" şeklinde haklarında sicil düzenlenen uzman jandarmaların meslekten hemen çıkartılacakları ve onu takip eden 16. maddesinde ise, uzman jandarmalardan 15. maddeye göre haklarında ayırma işlemi yapılanlar, yükümlülük sürelerinin eksik kısmı ile orantılı olarak kendilerine yapılmış olan öğrenim masraflarının iki katını tazminat olarak ödemeye mecbur oldukları öngörülmüştür.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; davalı ...’un 04.08.2000 tarihinde uzman jandarma okulundan mezun olduğu, 12.11.2003 tarihinde de 3466 sayılı Yasanın 15. maddesi uyarınca disiplinsizlik nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Davalı uzman jandarma olarak 04.08.2000 tarihinde nasbedilmiş olmakla Uzman Jandarma Okulunda eğitime başlarken vermiş olduğu yüklenme senedi hükümleri sona ereceğinden borcunun yukarıda açıklanan yasa hükümleri çerçevesinde belirlenmesi gerekir. 3466 sayılı Yasanın yukarıda sözü edilen 16.maddesinde yükümlünün mecburi hizmetiyle orantılı olarak kalan borcunu iki katıyla ödeyeceği belirtilmiştir. Buna göre; davalıların davalı ...’un öğrenciliği döneminde yapılan masrafların tamamından kalan mecburi hizmetiyle orantılı olarak iki katıyla sorumlu tutulması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüklenme senedinde yer almadığı düşüncesiyle dosya içerisinde bulunan masraf çizelgesi içerisinde yer alan personel giderinden sorumlu tutulmaması ve ayrıca; hüküm altına alınan asıl alacak miktarı kadar da cezai şarta hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7596, Karar No: 2024/25384, Tarih: 27.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7596 E.  ,  2024/25384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

Gerekçeli karar başlığında "17.12.2022" olan suç tarihinin "18.12.2022" olarak gösterilmesi, mahallince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde ele geçirildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26484, Karar No: 2015/3001, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26484 E.  ,  2015/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/219-2014/418

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davada mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın yargı yeri yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazın, dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; "Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği" kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Görevsizlik kararı 6487 sayılı Yasa değişikliği nedeniyle verildiğinden, davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili 3.bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/9499, Karar No: 2021/3235, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9499 E.  ,  2021/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 309 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece hüküm altına alınan bedelin tamamının üçüncü bozma öncesi kararla ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde fark bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de: bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının1- (f) bendinin ve 2-(d) bendinin hükümden çıkartılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLERK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6031, Karar No: 2011/12268, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6031 E.  ,  2011/12268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/297, Karar No: 2022/13744, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/297 E.  ,  2022/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

I) Beraat hükümleri yönünden;

Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ... isimli şahsın kendisine sigortalı iş vereceğini söyleyerek notere götürüp belgelere imza attırdığını, şirket kurmadığını ya da şirket hissesi devralmadığını, herhangi bir fatura düzenlemediğini savunması, sanığın soruşturma evresinde verdiği ifade de; kimlik bilgilerinin kullanıldığını, hatta bu şekilde adına kurulmuş birkaç şirket daha olduğunu bildiğini beyan etmesi, Mahkeme tarafından sanığa ...’yı duruşmada hazır etmesi ya da kimlik ve adres bilgilerini vermesi halinde tanık olarak dinleneceği belirtilmesine rağmen sanık tarafından tanığın hazır edilmediği ve kimlik ve adres bilgilerinin verilmediği, bu nedenle dinlenmesinden vazgeçildiği, sanıkların şirketinin muhasebe işlerine bakan Ergün Yücel isimli muhasebecinin bürosunda çalışan ... isimli şahsın kollukta verdiği ifade de; ... Otomotiv... Ltd. Şti.nin önceki ortakları olan şahısların şirketi devredeceklerini söyleyerek, devralmak isteyen kişiler olup olmadığını sorduklarını, kendisinin de durumu, daha önceden tanıdığı ...’ya söylediğini, ...’nın da şirketi sanıkların devralacağını söylediğini ve sanıklarla birlikte notere giderek şirket hisselerini sanıkların devraldığını, muhasebe bürosunda çalışmaya devam ettiği 6-7 ay boyunca sanıkların şirket belgelerini kendisine getirdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) 2011 ve 2012 yılları için kanaat oluşturacak sayıda temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın temin edilecek yazı ve imza örneklerinin alınarak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

II) Beraat hükümleri yönünden suçun sübutu hali ve sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15309, Karar No: 2024/4376, Tarih: 27.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15309 E.  ,  2024/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2621 E., 2020/2038 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/46 E., 2018/40 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ Kadastro Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf talebinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli, Edirne ili Keşan ilçesi ... Köyü 1561 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alandaki ormanların kadastro ve değişik 2 nci madde uygulamasının 06.04.1978 tarihinde ilan edildiği, ... köyü sınırları içerisinde, evvelce sınırlaması yapılmış olan yerlerde aplikasyon ve sınırlandırma sırasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ve tüm bu ormanlarda 2/B uygulamasının 24.12.2015 tarihinde ilan edildiği, Edirne ili Keşan ilçesi ... Köyü 1561 parsel sayılı taşınmazın 06.12.1963 tarihinde davacı miras bırakanı adına tespit edilmekle birlikte yüzölçümünün yirmi dönümü geçtiği tahakkuk etmekle 6135 sayılı Kanun gereğince tashihen Hazine adına 18.05.1964 tarihinde tespit edildiği, parsele ilişkin ek tutanak ile 23.10.1964 tarihinde davacı miras bırakanı adına tespit edilmiş olduğu, tespite Orman İdaresi tarafından itiraz edildiğinden kesinleşmediği, Tapulama Komisyonunun süresi içerisinde dava açılmadığı Keşan Tapulama Hakimliği'nin 25.01.1973 tarihli ve 1973/3 Muh. sayılı yazısından anlaşılmakla kararın 17.02.1973 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, Edirne ili Keşan ilçesi ... Köyü hudutları dahilinde 159 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 2015 yılında yapılan 2/B çalışmaları sonunda manastır tepe mevkiinde bulunan 1561 parsel nolu taşınmazın Orman sınırları içine alındığını ve yapılan işlemlerin hatalı olduğunu, daha önce aynı yörede 1977 yılında Orman Kadastro çalışması yapıldığını, 1978 yılında ilan edildiğini ve davaya konu 1561 parselin doğrudan tarım arazisi olarak sınırlandırıldığını, davaya konu taşınmazı 35 yıldan beri nizasız fasılasız olarak tarım arazisi şeklinde kullanarak sürüp ektiğini, yerin ormanla hiçbir ilgisinin bulunmadığını, ormanla ilgisi olmadığı gibi üçüncü kişilerle de bir ilgisinin olmadığını belirterek hatalı yapılan Orman Kadastro tespitinin iptali ile 1561 nolu taşınmazın adına tescilini istemiş, davalı davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu Edirne ili Keşan ilçesi ... Köyü Manastır tepe mevkiinde bulunan 18.900,00 metrekare yüzölçümlü tarla nitelikli 1561 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tescil talepli davanın tefrik edildiği, İlk Derece Mahkemesinin 2018/28 Esas sayılı dosya numarasını aldığı ve bu dosyada tescil talebi yönünden görevsizlik kararı verilerek 22.11.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacı ... ve arkadaşları tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davasının reddine, dava konusu Edirne ili Keşan ilçesi ... Köyü Manastır tepe mevkiinde bulunan 18.900,00 m2 yüzölçümlü 1561 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak dava konusu yerin orman olması sebebiyle 159 nolu Orman Kadastro Komisyon kararının (bırakılmasına) aynen ipkasına karar verilmiş, kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi sonrasında, Bölge Adliye Mahkemesince, Keşan ilçesi ... köyünde daha önce sınırlaması yapılmış, 1977 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 sayılı Kanun)

ile değişik 2 inci madde çalışması yapılmış yerlerde ve sınırlama esnasında orman olduğu halde orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması 159 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 24.08.2015 tarihinde başlanmış olup 04.09.2015 tarihinde ikmal edildiği, yapılan uygulamanın 24.12.2015 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği, bu komisyonun düzenlediği 3 nolu Mahkeme kararları uygulama tutanağının S. maddesine göre P. 16 nolu iç parselde kalan ... adına ... Köyü 1561 parsel sayılı kadastral parsel olarak olarak tespit gören yerin Keşan Orman İdaresince orman olduğu gerekçesiyle itiraz edilmesi neticesinde, komisyonca 28.09.1972 tarihinde iptal edildiğinden, 1561 nolu parselin orman kadastrosunda tesis edilen 118 ve 119 nolu O.S. noktaları ve hatları iptal edilerek parselin Manastır Tepe Devlet ormanına ilave edildiğinin anlaşıldığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun, 24.10.2001 tarihli ve 2001/8-964 Esas, 2001/751 Karar, yine 13.02.2002 tarihli ve 2002-8/183 Esas, 2002/187 Karar sayılı kararları ile tapulama komisyonları tarafınca orman sayılarak tespit ve tescil harici bırakılan yerlerin Devlet ormanı olarak tespit edilmesi gerektiği, ormanların mülkiyeti Hazineye ait olduğundan orman sınırı dışına çıkarılmasını isteme hususunda idareyi karar almaya zorlayıcı gerçek kişi ve özel tüzel kişilerinin dava haklarının bulunmadığına göre İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.