muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18092, Karar No: 2014/6955, Tarih: 09.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18092 E.  ,  2014/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/408-2013/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Şenkal'ın davacı YEDAŞ aleyhine 06/09/2005 tarihinde iki adet mandasını otlatmaya götürürken enerji nakil hattının yere düşmesi sonucu öldüğünden bahisle açtığı davanın kısmen kabulü ile 2.077,50 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 06/09/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verildiğini, ilamın takibe konulduğunu ve müvekkili şirket tarafından 27/03/2007 tarihinde icra dosyasına 3627,30 TL olarak ödendiğini, olayın taraflar arasındaki 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi öncesinden gerçekleşmiş olmakla davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; 3627,30 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, davacı şirketin özelleştirme süreci ile ilgili tüm işlerinin Özelleştirme İşleri Daire Başkanlığı'nca gerçekleştirdiğinden davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, hisse devir sözleşmesi ile davacı şirketin sorumlu olduğunun kabul edildiğini, geçmiş yıllara ait her hangi bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava dışı ... Şenkal'ın mandalarının 06/09/2005 tarihinde enerji nakil hattının yere düşmesi sonucu oluşan arıza nedeni ile öldüğü ve böylece zararın oluştuğu, olayın işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki dönemde gerçekleştiği, sözleşme gereği önceki dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin ...'a ait olması nedeni ile davacının ödediği bedeli istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne 3,627,30 TL' nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/363, Karar No: 2015/42810, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/363 E.  ,  2015/42810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/421178

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/21 (E) ve 2014/237 (K)

SUÇLAR : Yağma, Kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. Y.. savunmanı ile sanık B.. K.. tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık S.. Y.. savunmanı ve sanık B.. K..'ın duruşmalı inceleme istemlerinin hükmolunan cezanın miktarına göre uygun olmadığı,ayrıca sanık B.. K.. yönünden süresinden sonra yapıldığı anlaşılmakla isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. K..,C.. A..,S.. Y.. ve savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Soruşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 152'şer TL, kovuşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 578'er TL'nin sanıklardan tahsiline”ne ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30279, Karar No: 2013/27899, Tarih: 04.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30279 E.  ,  2013/27899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın taraflara tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, gece vakti, çift yönlü yolda seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek köprü üzerinden dere yatağına devrilmesi sonucu, sanığın aracında bulunan, bir kişinin vücudunda kemik kırıkları oluşacak şekilde, iki kişinin hayati tehlike geçirecek şekilde olmak üzere toplam dört kişinin yaralandığı, yaralı mağdurların şikayetçi olmadıkları ve beyanı alınamayan...dışındaki mağdurların ve sanığın uzlaşmak istediklerini beyan ettikleri, buna karşın ifadesi alınmayan mağdurun uzlaşma hususundaki beyanı alınmadan, nitelikli şekilde yaralanan mağdurlar ile sanık arasında uzlaştırma yapılmadan sanık hakkında kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında da taksirle yaralama suçundan uzlaştırma yoluna gidilmeksizin, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde ayrıca tehlike suçundan cezalandırma imkanının bulunmadığı, bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/1. maddesi kapsamı dışındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı göz önünde bulundurularak, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması durumunda zarar suçu olan bilinçli taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulup, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın sonuç ceza miktarına ilişkin kazanılmış hakkının korunmasına, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7510, Karar No: 2013/6975, Tarih: 05.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7510 E.  ,  2013/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../11/2011 tarih ve 010/287-2011/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 29.08.2008 tarihinde imzalanan davalıya ait konfeksiyon mağazasının devrine ilişkin sözleşme uyarınca müvekkilince davalıya 20.000,00 TL peşinatın ödendiğini, sözleşme tarihinden itibaren dokuz ay sonra devrin gerçekleşeceği kararlaştırılmış olmasına ve kararlaştırılan süre geçmiş olmasına rağmen davalı tarafça devrin gerçekleştirilmediğini, bunun üzerine müvekkilince sözleşmeden dönme hakkı kullanılarak, davalıdan verdiği peşinatın iadesinin istenildiğini, ancak peşinatın iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin gerçekleşeceği inancıyla yapılan 20.000,00 TL ön ödemenin dönme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, bunun mümkün olmaması halinde müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleşen davalıdan 20.000.00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait dava konusu işyerini devralmaktan vazgeçerek eski işyerine döndüğünü, sözleşmeden haksız yere cayan davacının müvekkilinin zararını tazmin etmesinin gerektiğini, zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise müvekkilince devir bedeline güvenilerek çekler verildiğini ancak bedel ödenmeyince çeklerin karşılıksız çıktığını, müvekkilin ticari itibarının sarsıldığını ve zarara uğradığını ileri sürerek, 70.000,00 TL devir bedelinden ödenen 20.000.00 TL’nin mahsubu ile bakiye 50.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına göre, davalı- karşı davacıya devir sözleşmesi sırasında peşin olarak verilen 20.000,00 TL kaparo olup, veren tarafça sözleşmeyi fesihte haklı olup olmadığına bakılmaksızın geri istenebileceği, davalı- karşı davacı tarafça sözleşmenin feshinden dolayı uğradığı zararını kanıtlayacak delillerin ibraz edilemediği gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, 20.000,00 TL’nin 29.08.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı- karşı davacıdan tahsiline, kanıtlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.069,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11846, Karar No: 2014/3788, Tarih: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11846 E.  ,  2014/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/522

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemidir. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 01.01.2013 kira dönemine ait kira parasının aylık 3.500,00 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne kira parasının aylık 2.562,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsal kira sözleşmelerinin dava konusu mecur ile hem kira başlangıç tarihleri, hem de metre kare olarak büyüklükleri yönünden emsal teşkil edip etmeyeceği üzerinde durulmaksızın, davacının belirttiği 3 adet emsal kira sözleşmesindeki her bir kiralananları metre kare kira bedeli ile davalının sunduğu bir adet emsal kira sözleşmesindeki kiralananın metre kare kira bedelinin toplanarak ortalaması alınmak suretiyle davaya konu kiralananın kira bedeli tespit edilmiş olup, farklı özelliklere sahip emsallerin emsal olma özellikleri tartışılmadan sadece matematiksel hesaplamaya dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya, Y.İ.B.K’ya ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18841, Karar No: 2015/5396, Tarih: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18841 E.  ,  2015/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2012 gün ve 2006/356-2012/186 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/04/2014 gün ve 2012/17265-2014/7449 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili bankanın yönetim kurulu üyesi, genel müdür ve şube müdürü statüsünde yönetici oldukları dönem içinde dışı ... Mensucat Fabrikası AŞ’ye bankanın iç mevzuatına aykırı olarak kredi tahsis edildiğini, bu kredinin tahsil edilemediğini, bankanın uğradığı bu zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 67.891.402,01 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, zamanaşımı defi ile birlikte, müvekkilleri tarafından kredi tahsisi yapılarken banka iç mevzuatına uygun hareket edildiğini, gerekli araştırmalar yapılarak yeterli teminat karşılığı kredi tahsis edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı firmaya kullandırılan kredi nedeniyle yeterli teminat alındığı, davalıların banka iç mevzuatına uygun hareket ettikleri, usulsüz bir işlem yapmadıkları, bu nedenle kredinin tahsil edilememesinde davalılara atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, kaldı ki dava dışı firma hakkında halen takibin devam ettiği, alacağın tahsil edilemediğinin kesinleşmediği, dolayısı ile banka zararının henüz oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/04/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı taraf harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1828, Karar No: 2025/2842, Tarih: 04.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/1828 E.  ,  2025/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/167 Esas, 2015/280 Karar

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığın hüküm tarihinde Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 14.07.2015 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek mahkumiyetine dair kararın verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış

hakkı saklı tutularak sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4117, Karar No: 2013/4995, Tarih: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/4117 E.  ,  2013/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, davaya konu edilen alacağın tamamı 1.088,62 TL olup, talep edilen miktar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/19782, Karar No: 2019/13637, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19782 E.  ,  2019/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.