muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23290, Karar No: 2025/5448, Tarih: 12.05.2025

3. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2018 tarihli ve 2018/458 Esas, 2018/670 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

4. Denetim süresi içerisinde aynı nev'i suç işlemesi nedeniyle Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/38 Esas, 2020/250 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/888 Esas, 2021/1584 Karar sayılı kararı ile, erteleme kararında itiraz süresinin 7 gün olarak gösterilmesi nedeniyle durma kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları "(1)Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun'la değişik 191/2. maddesi doğrultusunda verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında, 5271 sayılı CMK'nın 171. maddesinde öngörülen şartlar aranmadığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna özgü olarak düzenlendiği, bu kapsamda Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilmesinin zorunlu olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbir uygulanmasının da zorunlu olduğu, gerek görülmesi halinde şüpheli/sanığın tedaviye de tabi tutulabileceği, bu hususun kovuşturma şartı olarak öngörüldüğü, yargılamanın her aşamasında usûlüne uygun olarak verilip verilmediğinin ve kesinleşip kesinleşmediğinin dikkate alınması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği itibariyle de usûl ve yasaya uygun düzenlenmesi gerektiği, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun

davranmadığı veya yasakları ihlâl ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarıyı içermesi zorunlu olduğu ve bu yasal uyarıyı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuken geçersiz sayılacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde (5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun'la değişik haline göre "iki hafta" içinde) Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarının da bulunması gerektiği ve bu yasal ihtarı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli/sanık tarafından öğrenilmiş olsa dahi kesinleşmemiş sayılacağı, erteleme süresinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usûlüne uygun kesinleşmesi ile başlayacağı, bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinin usûle uygun yapılması gerektiği, diğer bir anlatımla, usûle uygun tebliğ edilmeyen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediğinden 5 yıllık erteleme süresinin de başlamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenilmeden erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosyanın ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi durumunda, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmemiş sayılacağı kabul edilmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usûlüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi kapsamında ihlâl sebebi sayılmakta, bu ihlâlden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İddianame

düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen eylemler ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Tüm bu açıklamalar ışığında;

Tüm bu açıklamalar ışığında;

15.03.2016 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı suç tarihi itibariyle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içerisinde 21.12.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/38 Esas, 2020/250 Karar sayılı kararı ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/888 Esas, 2021/1584 Karar sayılı kararı ile 15.03.2016 tarihli eyleme ilişkin olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle anılan kararın bozulmasına karar verildiği, bu durumda artık sanığın önceki suçu nedeniyle kamu davası açılmasının şartları oluşmadığı halde dava açıldığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp 15.03.2016, 21.12.2017 ve 08.01.2019 tarihli suçlara ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği, dayanak Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/38 Esas, 2020/250 Karar sayılı mahkûmiyet kararının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemesince dayanak Eskişehir 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/38 Esas sayılı dosyasının bozmadan sonraki akıbetinin araştırılması, davanın derdest olması halinde birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle, sanığın eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra hukukî durumun belirlenmesi gerektiği, her iki mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun ( dayanak dosyada durma kararı verilecek olması) ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp, yasaya aykırı olduğu iddia edilen mahkeme kararlarına karşı başvurulacak diğer kanun yolları tükenmediğinden, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı CMK’nın 311. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilebileceği anlaşıldığından, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli ve 2019/610 Esas, 2020/7 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7115, Karar No: 2017/5919, Tarih: 23.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7115 E.  ,  2017/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11934, Karar No: 2013/12086, Tarih: 12.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11934 E.  ,  2013/12086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Uyulmasına karar verilen 21.02.2011 gün ve 2007/12464 Esas, 2011/1112 Karar sayılı bozma ilamımızda; sanığın sahte tediye fişleri düzenlemek ve hesap sahiplerinin taklit imzalarını atmak suretiyle suça konu paraları 765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde belirtildiği şekilde nitelikli olarak zimmetine geçirdiğinin belirtildiği, bu suçun aynı Yasanın 102/2 ve 104/2. maddeleri uyarınca 15 yıllık asli, 22 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, dava zamanaşımı süresinin halen dolmadığı ve lehe olarak karşılaştırılması gereken 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesinin ikinci cümlesi ile 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde de nitelikli zimmet suçuna yer verildiği, bu maddelerdeki cezaların üst sınırı nazara alındığında da zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilip sanık hakkında lehe olan yasaya göre bir hüküm kurulması yerine zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle yazılı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9550, Karar No: 2012/3163, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/9550 E.  ,  2012/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

22.5.2006 tarih ve 2003/140-176 sayılı Ek Kararın hükümlü ...'in önceki yargılama aşamasında 3.4.2003 tarihli vekaletname ile savunmanı olarak görev yapan Av.... ... ve yetkili kıldığı Av.... tarafından temyiz edildiği,ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/6-13-2007/54 sayı ve 6.3.2007 tarihli kararı da gözetilerek hükmün kesinleşmesiyle gerek zorunlu savunmanlık görevinin gerekse vekalet ilişkisinin son bulması nedeniyle adı geçen savunmanların hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı ve anılan ek kararın hükümlüye tebliğ edilemediğinin anlaşılması karşısında ; vekaletnameli sanık savunmanının 23.5.2003 tarihli ilk kararın kesinleşmesinden sonra sanıkla aralarındaki vekalet ilişkisinin devam edip etmediği araştırılıp,etmiyorsa adres araştırması yapılarak ve ayrıca cezaevinde bulunup bulunmadığı da araştırılarak sonucuna göre ek kararın hükümlüye tebliği ile tebligata ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi eklenerek, hükümlüden adı geçen savunmanların ek kararı temyizine onay verip vermediği de sorulup, temyizi durumunda da bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1834, Karar No: 2015/2181, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1834 E.  ,  2015/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17959, Karar No: 2013/22962, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17959 E.  ,  2013/22962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2010/500-2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalının açtığı ihaleyi alarak akdettiği 2008/04 sayılı ve 23/06/2008 tarihli sözleşme gereğince iki yıl süre ile 2008 Temmuz ayından başlayarak Edirne ve Keşan İşletme Müdürlükleri bölgesinde, alçak gerilimden beslenen müşterilere ait 2. ihbarname dağıtımı, borçtan dolayı enerji kesme-açma, sayaçlarının ve mühürlerinin kontrolü, kaçak ve usulsüz elektrik kullananların tespiti işlerini yaptığını, davacı kurum tarafından ihaleye teklif verilirken davalı idarenin buyurduğu gibi düzenlenen bordrolarda işveren payı ayrıca dahil edilerek hesaplama yapıldığı için, SGK'ya ödenen işçi ve işveren sigorta payı, damga vergisi, kaynakta kesinti yolu ile vergi dairesine ödenen vergi ve işçi ücretinde işçiye ödenen net maaş tutarı fazla hesaplanmak ve ödenmek sureti ile davacı kurumun zarara uğratıldığını, davacının Edirne ve Keşan İşletme Bölgesinde yanlış uygulama sebebiyle toplam 107.506,88 TL fazla SGK kesintisi, vergi kesintisi, damga vergisi ve işçi ücreti ödemek zorunda kaldığını, dolayısı ile davalı idarenin haksız eylemi sebebi ile sözleşme konusu işinden bu miktarda zarar ettiğini, ayrıca bu uygulamanın brüt ücrette yarattığı fark sebebiyle işçilerin kıdem tazminatında artış olduğunu ve işin bitiminde davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 50.000,00 TL'nin dava tarihi olan 11/11/2010 tarihinden itibaren, ıslah edilen 43.567,66 TL'nin ıslah tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte olmak üzere toplam 93.567,66 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.002,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/510, Karar No: 2024/2747, Tarih: 14.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/510 E.  ,  2024/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/264 E., 2023/172 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait iş yerinde konserve fabrikasında 26.02.2000 - 23.04.2006 tarihleri arasında geçen ve bildirilmeyen hizmet akdine dayalı çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, taleplerin hak düşürücü süre kapsamında değerlendirilmesi ve devamla esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının davalı iş yerine ait iş yerinden bildirimlerinin bulunmadığı, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, kamu düzenini ilgilendiren davada iddia edilen çalışmanın varlığının açık ve net ispat edilmesi gerektiğini, davaya sebebiyet verilmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.05.2011 tarihli, 2008/14 E., 2011/213 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, Davacının 26.02.2000-15.03.2006 tarihleri arasında 2000 yılında 214 gün 2001 yılında 270 gün 2002 yılında 270 gün 2003 yılında 270 gün 2004 yılında 270 gün 2005 yılında 270 gün ve 2006 yılında 75 gün olmak üzere 1639 gün davalı şirkette sigortaya tabi olarak çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "...Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar..." verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 28.10.2014 tarihli, 2013/174 E., 2014/372 K. sayılı kararı ile 25.01.2003-23.04.2006 tarihlerinde davacının hizmet aktine bağlı olarak davalıya ait işyerinde sürekli çalıştığının tespitine, 26.02.2000- 24.01.2003 tarihleri arasında davacının talebinin hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "...Yapılacak iş, davacının çalışmalarının 26.02.2000 - 23.04.2006 tarihleri arasında olmasına göre hak düşürücü sürenin geçmeyeceğini kabul ederek davacının çalışmalarının mevsimlik olup olmadığını araştırmak, bu kapsamda yeniden tanık dinlemek, ilgili odadan ve aynı işi yapan işyerlerinden görüş almak, çalışmanın olmadığı iddia olunan dönemlerde bildirim olup olmadığını işyeri kayıtlarını ve vergi kayıtlarını inceleyerek tespit etmek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar ..." verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 19.10.2021 tarihli, 2015/396 E., 2021/310 K. Sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işyerinde 2004 yılında 12 ay, 2005 yılında 5 ay olmak üzere toplam olarak 17 ay ( 510 gün) çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

E. 3 'üncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.