muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32345, Karar No: 2016/5158, Tarih: 18.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32345 E.  ,  2016/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sahibi olduğu ... Gıda Tekstil Limited Şirketinde ortak ve müdür olarak 04.06.2010 tarihine kadar görev yaptığı, ancak bu tarihten sonra ortaklıktan ayrıldığı ve şirketle hiç bir bağının kalmadığı, sanığın ayrılmasından bir hafta önce İstanbulda faaliyet gösteren ... Kimyevi Maddeler Tekstil Sanayi ve Ticaret isimli firmaya 200 kg Tegin O.V ve bir bidon (40 kg) Break Thru isimli hammaddeleri sipariş verdikleri, söz konusu maddeler kargo yoluyla 11.06.2010 tarihinde katılanın sahibi olduğu şirkete gönderildiğinde sanığın şirketle bağının kalmamasına rağmen suça konu hammaddeleri kargodan teslim alarak şirkete vermediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde ve 25.06.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinde, söz konusu maddeleri kendisinin sipariş ettiğini, suça konu maddeleri ücretsiz ve deneme amaçlı olarak Yükselen Tarım, ... Tarım, ... Tarım ile ... Laboratuvarına bizzat kendisinin verdiğini, ayrıca şirket hesabında para olmadığı için sipariş edilen malların bedellerini borç alarak .. Bankası ... Merkez Şubesinde bulunan hesabından kendisinin ödediğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, suça konu maddelerin kimin tarafından sipariş edildiğinin ve bedellerinin ne şekilde ödendiğinin şirket kayıtlarından, sanığın ... Bankasında bulunan hesabından araştırılarak ve ... Kimyevi Maddeler Tekstil Sanayi ve Ticaret isimli firma yetkililerinden sorularak tespit edilmesi, yine sanığın savunmasında belirttiği Yüselen Tarım, ... Tarım, ... Tarım ile ... Laboratuvarı yetkililerinin dinlenerek sanığın söz konusu hammaddeleri ücretsiz olarak kendilerine verip

vermediğinin sorulup tespit edilmesinden sonra toplanan tüm delillerin değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11678, Karar No: 2013/6639, Tarih: 02.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/11678 E.  ,  2013/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için, (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkeme kararı incelendiğinde, kabulüne karar verilen 1578,12-TL'lik miktar gözetildiğinde, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2022/8769, Karar No: 2022/17760, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8769 E.  ,  2022/17760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleştirilen İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahk. 2017/378 Esas Sayılı Dosya

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, birleştirilen dosya davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi vekili ile davacılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak asıl davanın husumetten reddine ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen karar, birleştirilen dosya davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına karşı açılan asıl davanın husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi; İstanbul Büyükşehir Belediyesine karşı açılan birleştirilen davada arsa niteliğindeki Üsküdar İlçesi, Abdullahağa Mahallesi 691 ada 27 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın 2017 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilerek dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu alnması gerekirken, eksik inceleme ile alınan rapora itibar edilerek karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlendiği rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Birleştirilen dosya davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi vekili ile davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, birleştirilen dosya davalısı İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7577, Karar No: 2015/24093, Tarih: 09.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7577 E.  ,  2015/24093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/21859

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2010

NUMARASI : 2009/160 (E) ve 2010/262 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanıklık yapan farklı kişilerin, geçmişte yaşadıkları aynı olaya ilişkin anlatımlarının bire bir aynı olması beklenemez. Ayrı ayrı ve sonraki tanıklar yanında bulunmaksızın dinlenen tanıkların anlatımları arasında yargılama açısından önemli olan konularda, uzlaştırılması mümkün olmayan çok büyük farklılıklar ya da çelişkiler olması halinde, yüzleştirilmeleri yoluyla çelişki giderilmeye çalışılır. Tanığın, duruşmada sözlü olarak aktaracağı bilgilerde, araya zamanın girmesi nedeniyle unutma, hatırlayamama, daha önceden alınan ifadelerini aynen aktaramama gibi durumlarla karşılaşılması mümkün olduğundan CMK’nın 212/2. maddesi, tanığın önceki beyanlarının, duruşmada ifadesinin alınmasından sonra okunmasını, bu şekilde farklılıkların giderilmesini amaçlamaktadır. Tanığın, aşama anlatımları arasında, araya zamanın girmesi ve dilin işlevsel niteliği nedeniyle ihmal edilebilir farklılıklar bulunması doğaldır.

Tanıkların, davanın taraflarından biri ile akrabalık bağının, işçi-işveren ilişkisinin ya da benzer bir yakınlığın olması, anlatımlarının reddedilmesinin tek haklı ve yasal gerekçesi olamaz.

Yargılamaya konu somut olayda; katılanın, “sanığın alışveriş merkezinde “eğer o davada şikayetinden vazgeçmezsen bu sefer senin ayağını değil, kızının boynunu kırarım” dediği iddiasının, annesi olan A.. A.. ve kardeşi Y.. A.. tarafından doğrulanması, ancak anlatımlar arasında suçun sübutunu etkileyecek derecede olmayan, ihmal edilebilir nitelikli farklılıklar bulunması karşısında, yüklenen suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, “şikayet tarihinin olaydan dokuz gün sonra olması, tanık A.. A..'ın isminin geç bildirilmesi, tanıkların anlatımları arasında, sanığın sarf ettiği iddia edilen tehdit içeren sözler yönünden farklılıklar bulunması ve olayın meydana geldiği alışveriş merkezinin adının farklı söylenmesi” şeklindeki gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Kamuran P. A. (A.) vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2776, Karar No: 2019/7879, Tarih: 05.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2776 E.  ,  2019/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/03/2016 gün ve 2014/156-2016/188 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/03/2018 gün ve 2016/12019 - 2018/1594 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu bononun keşide edildiği tarihte, tahditli plaka sınıfına giren "M" plakalı minibüs sahibi ve aynı zamanda Minibüsçüler Esnaf Odası üyesi, davalı gerçek kişinin, tahdide tabi olmayan, serbest plaka kullanabilen halk otobüsü sahibi, diğer davalının ise, halk otobüsçüleri tarafından kurulan, amaçları arasında halk otobüsü işletmeciliği de olan ve Kooperatifler Kanununa göre faaliyet gösteren bir kooperatif olduğunu, Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası ile S.S 21 no’lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Koop. arasında protokoller imzalandığını, müvekkilinin kendisine vekaleten Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası Başkanı tarafından imza edilen bu protokoller çerçevesinde 38.100 TL bedelli, 28/05/2011 tarihli tutanak ile S.S.21 Nolu Ö.H.O. Koop. Başkanı’na, onun tarafından da davalı gerçek kişiye teslim edildiğini, bilahare bu bononun müvekkili tarafından ödenerek davalıdan geri alındığını, protokol şartlarının gerçekleşmediğini ve müvekkilinin davalılarla imzalanan protokollerden beklediği yararın ortadan kalktığını, düzenlenen bonoya dayalı olarak alınan bedelin haksız olduğunu ileri sürerek, 38.100 TL’nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/318, Karar No: 2017/611, Tarih: 28.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/318 E.  ,  2017/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürmeye yardım

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; TCK'nun 82/1-d, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz istemi üzerine, duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Temyizin kapsamına göre, sanıklar...'ın, maktul ...'i nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'ın, maktul ...'i nitelikli kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin direnme kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin ise sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20987, Karar No: 2011/5013, Tarih: 22.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20987 E.  ,  2011/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7608, Karar No: 2023/2679, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/7608 E.  ,  2023/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/431 - 2015/563

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/431 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2019 tarihli, 2015/395826 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Her ne kadar sanıklar hakkında kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yapmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmışsa da, sanıkların aksi ispatlanamayan savunmaları, 21.06.2015 tarihli tutanak içeriği ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar tarafından bahse konu yerde izinsiz kazı veya sondaj yapılmadığı, kolluk güçlerinin olay tarihinde ihbar üzerine arazide bulunan ... plakalı sanık ...'ya ait aracın başına geldikleri, yaklaşık 1.5 saat aracın başında bekledikleri, sanıkların arazide yapılan aramaya rağmen bulunamadığı, 1.5 saat sonra sanıkların aracın başına geldikleri, araçta yapılan aramada emanete kayıtlı dedektör ve diğer eşyaların ele geçirildiği, bu itibarla sanıkların bulundukları yerde kazı, sondaj yaptıklarına veya arazide define araştırması yaptıklarına dair icrai hareket olarak değerlendirilebilecek herhangi bir eylemde bulunmadıkları, sırf arabada dedektör elde edilmesi nedeniyle sanıkların mahkumiyetine karar verilemeyeceği, sonuç olarak sanıkların yüklenen suç açısından eylemi işlemeye yönelik iradeyi ortaya koyacak şekilde icrai harekette bulunduklarına dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla müsnet suçtan sanıkların beraatine karar verilmiştir."

2. Olay günü saat 12.00 sıralarında Şahinkaya Mahallesi, İmrasan Küme Evleri Avanos Mevkii'nde ... plakalı ... ile izinsiz kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerinin ihbara konu edilen aracı gördükleri, sanıkların yaklaşık bir buçuk saat sonra aracın başına geldikleri, kendi rızaları ile aracın bagajını açtıklarında bagajda bir adet dedektör ile kazma, kürek, çekiç, balyoz ve murç bulunduğunun görüldüğü, bölgede kazı yapıldığına dair bir tespitin bulunmadığı anlaşılmıştır.

GEREKÇE

Olay yerine giden kolluk görevlilerince yapılan incelemelerde herhangi bir kazı izine rastlanmadığı, sanıkların henüz atılı suçun icra hareketlerine başlamadıkları, icra hareketlerine henüz başlamadıkları suçu işlemekten kendi iradeleri ile vazgeçebilecekleri ihtimallerinin bulunduğu, dolayısıyla henüz atılı suça teşebbüsün dahi gerçekleşmediği, bu itibarla mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/431 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.