muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1524, Karar No: 2014/7248, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1524 E.  ,  2014/7248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2012 (EK KARAR: 22.11.2013)

NUMARASI : 2012/698-2012/860

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1797, Karar No: 2014/1812, Tarih: 17.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1797 E.  ,  2014/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 42. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :19.11.2012

Numarası :2011/211-2012/270

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hakediş ödemelerinden yapılan vergi tevkifatlarının iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı iş sahibi idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinde, damga vergisinin mükellefinin, kâğıtları imza edenler olduğu, resmî dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kâğıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8. maddesinde; bu Kanunun uygulanmasında il özel idarelerinin resmî daire olarak kabul edildiği vurgulanmıştır. 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 83. maddesi uyarınca, İl Özel İdareleri ilköğretim okulu inşaatı yapım işlerinden doğan giderler bakımından harçtan muaf ise de, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca davalı iş sahibi İl Özel İdaresi ile davacı yüklenici şirket arasında düzenlenen hakedişler nedeniyle ödenecek damga vergisinin yüklenici şirket tarafından ödeneceği açıktır. İdarenin harçtan muaf olması yüklenici şirketi harçtan muaf hale getirmez. Hal böyle olunca, davacının damga vergisi kesintisinin iadesi isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Gelir vergisi tevkifatlarına gelince; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca aynı Kanunun 42. maddesi kapsamında kalan ve birden fazla yıla sirayet eden inşaat işleri kapsamında düzenlenen hakedişlerden tevkifat yapılacağı ve bu tevkifatların yüklenici tarafından gelir vergisi beyannamesinde mahsup edileceği ifade edilmiştir. Somut olayda, işin fiili olarak yıllara sâri olduğu kuşkusuzdur. İş yıllara sâri olsun ya da olmasın yüklenici, gelir vergisini ödemek zorundadır. İdarece yapılan kesinti, stopaj niteliğinde olup, verginin tarh ve tahakkukundan farklı olarak bir vergi tahsilat yöntemidir. Bu durumda, yapılan kesintilerin yüklenici tarafından vergi dairesine verilen beyannameler gereği yüklenicinin vergi sorumluluğundan mahsup edilip edilmediği belirlenmelidir. Bu tespit yapılmadan hakediş ödemelerinden yapılan gelir vergisi tevkifatının yükleniciye iadesine karar verilmesi halinde, yüklenici hem bu kesintileri gelir vergisi sorumluluğundan mahsup etmiş, hem de mahkeme kararının uygulanmasını sağlayarak sorumlu olup ödediği gelir vergisini iade almış olacaktır. Mahkemece, bu yönde bir inceleme yapılmadığı açık olup, hüküm eksik incelemeye dayalıdır.

Diğer taraftan, 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 83. maddesi uyarınca, İl Özel İdareleri ilköğretim okulu yapım işlerinden dolayı her türlü harçtan muaf olduğu halde, anılan davalı aleyhine harca hükmedilmesi de kabul şekli bakımından doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; yüklenicinin gelir vergisi tevkifatını beyannamelerde belirtmek suretiyle gelir vergisi sorumluluğundan mahsup edip etmediğini belirlemek, mahsup edildiğinin anlaşılması halinde gelir vergisi stopajının iadesi isteminin reddine, mahsup edilmediğinin anlaşılması halinde stopajın iadesine; damga vergisi tevkifatlarının iadesi isteminin de reddine karar vermekten ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14896, Karar No: 2018/887, Tarih: 12.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/14896 E.  ,  2018/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Özgürlüğü Kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik özgürlüğü kısıtlama suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarında bulunan Hüküm Açıklanmasının Geri Bırakılması kararlarının koşullarının bulunması halinde 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi, olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olaya ve dosya kapsamına göre; Sanıkların, olay tarihinden 3 yıl önce fason tekstil işi yaptıkları As Tekstil firmasından 4.000 TL alacaklı olduklarını, olay tarihinde alacaklı oldukları firmanın o dönem temsilcisi olan katılanı gördükleri ve alacaklarını istedikleri, bu nedenle aralarında tartışma yaşandığına ilişkin savunmalarının, katılan ile tanığın aşamalarda verdikleri ifadeler ve dilekçelerle uyumlu olduğu dikkate alındığında; sanıkların fason işi yaptıkları ....a ait olduğu belirtilen ... Tekstil İnşaat Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait kayıtlar ticaret odasından getirtilerek, katılanın, adı geçen şirkette herhangi bir sorumluluğu veya ortaklığının bulunup bulunmadığının, her iki şirkete ait ticari defter ve kayıtların getirtilerek belirtilen dönemde aralarındaki ticari ilişkinin bulunup bulunmadığının tespiti; ayrıca katılanın aşamalardaki beyanlarında cep telefonu, cüzdanında çalıştığı ...Tekstil firmasına ait 1.280 TL para ve 5.000 TL bedelli çekin yağmalandığını belirttiği anlaşılmakla; ... Tekstil firması yetkililerinin dinlenerek katılana sözkonusu paranın verilip verilmediğinin tespiti, yağmalanan çekin kimin çeki olduğu, tahsil veya iptali için herhangi bir başvurunun olup olmadığının tespiti ile katılana ait cep telefonunun olay sonrası kullanılıp kullanılmadığı ve kullanıldı ise kim tarafından kullanıldığının tespiti ile bunlara ilişkin kayıtlarının getirtilerek bu durumların netleştirilmesi ve delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15874, Karar No: 2017/18444, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15874 E.  ,  2017/18444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2959, Karar No: 2022/820, Tarih: 25.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/2959 E.  ,  2022/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Hatip Mahallesi, 84 ada 60 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemiz bozma ilamı öncesi mahkemece verilen ilk kararda 7.906,00-TL yapı bedeline hükmedildiği ve bu husus bozmaya konu edilmediği halde, bozma ilamı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 19.765,00-TL yapı bedeline hükmedilmesi,

2-Dava aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken farklı vekille temsil edilen davalılara ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (A), (C) ve (D) harfi ile gösterilen bentlerinden (151.802,27) rakamlarının çıkartılmasına yerine (139.912,60) rakamlarının yazılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (A), (C) ve (D) harfi ile gösterilen bentlerinden (151.802,27) rakamlarının çıkartılmasına yerine (139.912,60) rakamlarının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. ve 7. bentlerinin tümüyle çıkartılmasına ,yerine (Davalılar kendisini vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince 3.400,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden tahsili ile davalı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (C) harfi ile gösterilen bölümünün 2. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Fark kamulaştırma bedeli olan 71.494,24-TL nin üçer aylık vadeli mevduat hesapta işlemiş neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili Banka Şubesi'ne müzekkere yazılmasına, davacı idare tarafından fazla bloke edilen 11.889,67-TL bedelin davacı kuruma iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9762, Karar No: 2021/853, Tarih: 03.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9762 E.  ,  2021/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 22/10/2020 tarihli ve 29/01/2021 tarihli dosya eksiklik talebi yazıları ile, davaya dayanak, taraflar arasındaki 28/07/2004 tarihli kira sözleşmesinin ilgilisinden temin edilerek dosyaya ibraz edilmesi hususu istenilmiş ise de bu güne dek ilgili yazıların gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın gereksiz uzaması adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olup, daha fazla uzamasına mahal vermemek ve gecikmede kusuru bulunan ilgililerin yasal sorumluluğunun da doğabileceği gözetilerek, yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan yazının gereği ivedilikle ve titizlikle yerine getirilerek, tekrar yazışmaya mahal bırakmaksızın talep edilen belgenin temyiz incelemesine konu dosyaya eklenmek için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Sözü geçen kira sözleşmesinin temin edilip evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.