muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2588, Karar No: 2021/7615, Tarih: 16.06.2021

3-... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca erteleme kararı kaldırılarak 07/12/2016 tarihli, 2014/127473 soruşturma, 2016/46032 esas ve 2016/38704 sayılı iddianame ile, yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle TCK’nın 191/4-a maddesi yollamasıyla 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2017 tarihli ve 2016/631 esas, 2017/272 sayılı kararı ile, bir kez tebligat yapıldığı gerekçesiyle, ısrar şartı gerçekleşmediğinden sanığın beraatine karar verildiği, kararın 13/06/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

5-Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, şüphelinin 20/10/2016 tarihinde Beykoz’da yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine başlatılan soruşturmada Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, şüpheli hakkında daha önceden ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2014/127473 sayılı soruşturmasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği gerekçesiyle 07/12/2016 tarihinde yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, şüpheli hakkında daha önceden 2014/127473 soruşturma sayılı dosyada 18/09/2014 tarihli ve 2014/517 karar sayılı erteleme kararı verildiği, 20/10/2016 tarihli eylemin ihlal olarak değerlendirilmesi gerektiği, TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca soruşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle 08/03/2017 tarihli kovuşturma yapılmasına yer olmadığına, 2014/127473 soruşturma sayılı dosyada 07/12/2016 tarihinde iddianame tanzim edildiğinden tevzi gördüğü ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/631 esas sayılı dosyasına gönderilmesine, karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/127473 soruşturma, 2014/517 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesi ile hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda beraatine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2017 tarihli ve 2016/631 esas, 2017/272 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece, sanığa tebligatın bir kez yapıldığı, sanığın bu hususta da mazeret bildirdiği ve atılı suçun oluşması için ısrar unsurunun gerçekleşmediğinden bahisle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, ...Hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi'nin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2017 tarihli ve 2016/631 esas, 2017/272 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 18/09/2014 tarihli ve 2014/127473 soruşturma, 2014/517 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirini ihlâl ettiği gerekçesi ile hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “sanığın beraatine” karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymaması nedeniyle TCK’nın 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, sanığa tebligatın bir kez yapıldığı, bu nedenle ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de,

1-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise; kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, bu nedenle Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce yapılan tebligatın hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

2-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda ise;

... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan 19/08/2016 tarihli çağrı yazısı ile 21/09/2016 tarihli uyarı yazısının, sanığın bilinen adresine ilk önce MERNİS şerhi düşülmeksizin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebligat yapılması yerine, doğrudan MERNİS şerhi düşülerek usulsüz olarak tebliğ edildiği, sanığın başvuruda bulunmaması üzerine de ısrar şartının oluştuğu kabul edilerek kayıtların kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığı'na bildirimde bulunulması üzerine kamu davası açıldığı, söz konusu denetim sırasında yapılan tebligatların usulsüz olduğu ve ısrar koşulunun oluşmadığı, bu nedenle de kovuşturma şartı bulunmadığı, bu halde kamu davasının açılmasının şarta bağlanmış olduğu gözetilerek, kamu davası açılmasının koşulları gerçekleşmemesine rağmen dava açılmış olduğu anlaşılmakla, Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi , kanuna aykırıdır.

3-Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ...beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, ...Hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile “beraat” kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “beraat” karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak; yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

D)Karar:

Açıklanan nedenlerle ; kamu davası hakkında “durma” kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliği'ne itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2017 tarihli ve 2016/631 esas, 2017/272 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılamayı gerektirmeyecek şekilde gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

16/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21683, Karar No: 2014/4414, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21683 E.  ,  2014/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekilleri 02.10.2013 tarihli dilekçe ile davacı lehine hükmedilmiş bulunan tedbir nafakası, mahkeme masrafları ile vekalet ücretinden feragat ettiklerini bildirmişlerdir. 02.10.2013 tarihli bu dilekçede dilekçeyi verenin ıslak imzası bulunmamakta olup, imza yerinde ”e-imzalıdır“ yazısı mevcuttur. Feragati ihtiva eden bu dilekçenin UYAP üzerinden gönderildiği belirtilmiştir. Dilekçede "güvenli elektronik imza" ile imzalandığına ilişkin bir bilgi bulunmamaktadır.

Tedbir nafakası, mahkeme masrafları ve vekalet ücrctinden feragati ihtiva eden dilekçe, elektronik ortamdan çıktı alınmak suretiyle elde edildiğine göre, bu belgenin aslının aynı olduğu belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi zorunludur (HMK.md.445/3). Aksi halde dilekçeye hukuki sonuç bağlanmaz. Bu bakımdan dosyadaki “tedbir nafakası, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinden.feragati” ihtiva eden 02.10.2013 tarihli elektronik ortamdan çıkartılan dilekçenin, '‘aslının aynı olduğu"’ belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanması ve mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14984, Karar No: 2016/12763, Tarih: 14.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14984 E.  ,  2016/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,dava dilekçesi ile ; davacıya ait ziynet ve çeyiz eşyalarının davalıda olduğunu,tespit yaptırıldığını,ziynet eşyalarının değerinin 6.900.00.- TL, çeyiz eşyalarının değerinin 8.966.00.- TL olduğunu ileri sürerek; eşyaların aynen iadesine, olmaz ise bedeli olan 15.866.00.- TL'nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir . Davacı vekili,11/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 2.674.76.- TL daha artırmış ve alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; tespit edilen eşyaların davalının kardeşine ait olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davacı vekilinin açtığı ve ıslah ettiği davanın kabulüne; dosya içerisindeki 24/03/2014 havale tarihli bilirkişi raporundaki 1 adet Kur'an-ı Kerim değeri 15 TL, 1 adet Ankastre buzdolabı değeri 400 TL,1 adet anksatre çamaşır makinesi değeri 300 TL, 1 adet ankstre fırın değeri 200 TL, 1 adet ankastre bulaşık makinesi değeri 250 TL, 3 det yün yatak değeri 180 TL, 3 adet yün yorgan değeri 90 Tl, 4 adet uyku seti değeri 100 TL; 1 adet makine halı değeri 100 TL, 10 m2 el dokuma kilim değeri 400 TL, 13 adet karyola takımı değeri 130 TL, 2 adet dantel vitrin değeri 16 TL, 3 adet dantel yatak odası takımı değeri 24 TL, 4 adet dantel masa takımı değeri 40 TL, 8 adet dantel sehpa takımı değeri 64 TL, 2 adet dantel mutfak takımı değeri 16 TL, 20 adet seccade değeri 40 TL, 15 adet dantel işleme yedek kılıf değeri 45 TL, 20 adet elbise değeri 160 TL, 2 adet manto değeri 20 TL, 36 parça kesme vitrin takımı değeri 25 TL, 8 parça kesme salon takımı değeri 20 TL; 55 parça güral poselen yemek takımı değeri 30 TL, 7 adet çelik tencere değeri 70 TL, 2 adet porselen yemek takımı değeri 20 TL, 1 adet porselen çay takımı 15 TL, 1 adet çay takımı değeri 10 TL, 1 adet kahve takımı değeri 3 TL, 4 adet teflon tava takımı değeri 32 TL, 1 Takım çatal kaşık takımı değeri 15 TL, 1 adet mutfak robotu değeri 35 TL, 1 adet elektrikli süpürge değeri 50 TL, 1 adet elektrikli mikser değeri 10 TL, 1 adet ütü değeri 15 TL, 1 adet ütü masası değeri 7 TL, 12 çift ayakkabı değeri 84 TL, 85 adet eşarp değeri 170 TL, 15 adet

iğne oyası değeri 75 TL, 30 adet el havlusu değeri 45 TL, 50 adet banyo lifi değeri 25 TL, 2 adet havlu takımı değeri 30 TL, 1 adet saç kurutma makinası değeri 20 TL, 50 adet çorap-patik değeri 25 TL, 3 adet çanta (ikisihalı çanta) değeri 12 TL, 1 adet yatak odası takımı mobilyası değeri 500 TL, 1 adet oturma grubu değeri 300 TL, iki odalık perde değeri 30 TL, iki odalık güneşlik değeri 20 TL, 1 adet 37 ekran televizyon değeri 90 TL, 1 adet battaniye değeri 15 TL, 2 adet yün yastık değeri 20 TL olan çeyiz eşyalarının davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine,

Bilirkişi raporundaki 09/02/2015 havale tarihli ziynet eşyalarının 45 gram gerdanlık set değeri 2.550,60 TL, 12 gram künye değeri 680.16 TL, 120 gram bilezik değeri 10.902,00 TL olan ziynet eşyalarının davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine,

Çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı taktirde ikisinin toplam değeri olan ve 09/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda gösterilen ve dava dilekçesindeki talep edilen 15,866,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, ıslah edilen ve mahkememizce kabul edilen çeyiz ve ziynet eşyasının bakiye değeri olan ve ıslahla talep edilen 2,674,76 TL'nin ise ıslah tarihi olan 11/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) HMK 26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" düzenlemesi yer almaktadır.

Hakim davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına karar veremez. Bunun gibi hakimin talepten başka bir şeye de hüküm vermesi yasaktır. Buna karşılık, mahkeme yapılan tahkikat sonunda gerçekleşecek duruma göre talepten noksanına hüküm verebilir.

Kural bu olmakla birlikte bu kuralın bir takım istisnaları vardır. Bunlar; kamu düzenine ilişkin haller(örneğin, babalık davası, velayetin ve şahsi münasebetin düzenlenmesi gibi); davalının, davacının davasını değiştirmesine yada genişletmesine muvafakat etmesi; tenkis davasında dava dilekçesinde gösterilen miktardan fazlasına karar verilebilmesi (26.5.1965 gün ve 1965/2-781-223 sayılı Hukuk Genel Kurulu kararı); mahkemece davacının talep sonucuna zımnen dahil olan talepler hakkında da karar verebilmesi; kanunen talepten başka bir şeye hüküm verilebilmesinin caiz olduğu durumlarda (örneğin, boşanma davasında ayrılığa hükmedilebilmesi) talepten başka bir şeye hüküm verilebilmesi şeklinde sıralanabilir ... Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Baskı 2001, Cilt 3, Sayfa 3081 vd.).

Davacı talebinin aşılıp aşılmadığı ise; öncelikle, dava dilekçesi ve aşamalarda varsa ıslah dilekçelerinin kapsamıyla belirlenebilir.

Davacı talebinin aşılıp aşılmadığı ise; öncelikle, dava dilekçesi ve aşamalarda varsa ıslah dilekçelerinin kapsamıyla belirlenebilir.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde tespit dosyasında bulunan ve eşyaların değerini belirleyen bilirkişi raporuna dayanmıştır, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığından talebini raporda yer alan bedeller ile sınırlamıştır ve bu miktarlar davacıyı bağlar. Mahkemece, ıslah dilekçesi ile artırılan miktara göre karar verildiğinden talep aşılmıştır.

Ayrıca davacı, dava dilekçesi ile faiz talep etmediğinden hükmedilen alacağa faiz işletilmesi isabetli değildir. Mahkemece, dava dilekçesinde yer almayan , ıslah dilekçesi ile istenilen faiz talebinin de reddi gerekir .

Mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak, yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine; 2. bentte açıklanan esasalar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.