muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5216, Karar No: 2016/5922, Tarih: 07.04.2016

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası da gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2006 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar parseli olduğu, bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi itibariyle kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve emsal olacak nitelikte bulunmayan 1024 ada 27 parselin satışının somut emsal alınarak dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine % 32 oranında düzenleme ortaklık payı karşılığı miktar ilave edilerek değer belirlenmiştir. Bursa gibi büyük şehirlerde özellikleri itibariyle dava konusu taşınmaza daha uygun emsal taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğuna göre, nitelikleri itibariyle uygun bir emsal satış ile karşılaştırma yapılarak taşınmaz bedelinin belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde değer tespiti doğru değildir.

Mahkemece, tarafların vereceği ya da resen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına bankaya yatırtılan kamulaştırma bedelinin hüküm ile birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden dört aylık sürenin bittiği tarihten başlatılacak faizin karar tarihine kadar olacağı gözetilmeden depo tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24095, Karar No: 2017/11084, Tarih: 10.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/24095 E.  ,  2017/11084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Uyarlama yargılaması sonucunda Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yerel Mahkeme tarafından suç tarihinde yürülükte bulunan 765 sayılı Yasanın ilgili hükümleri ile sonradan yürülüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili hükümleri kıyaslanarak dosya üzerinden verilen 27.06.2005 tarihli ek kararla uyarlama yapılması, 13.08.2004 tarihinde Avukat ... tarafından dosyaya vekaletname sunulması, ek kararın sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 31.08.2005 tarihinde tebliğ edilmesi ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesinde vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağının belirtilmesi karşısında, öncelikle uyarlamaya ilişkin 27.06.2005 tarihli ek kararın sanık müdafiine yöntemince tebliğ edilip edilmediğinin belirlenmesinin gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, 27.06.2005 tarihli ek kararın sanık müdafiine yöntemince tebliğ edilip edilmediği araştırılıp, tebliğ edilmediğinin tespiti halinde ise anılan kararın sanık müdafiine yöntemince tebliğinden sonra, tebliğ edildiğine dair evrak ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1748, Karar No: 2018/6888, Tarih: 01.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/1748 E.  ,  2018/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 04.08.1981 – 06.05.1994 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 04.08.1981 tarihinden 06.05.1994 tarihine kadar kesintisiz olarak ... Üniversitesi Rektörlüğü Ziraat Fakültesi Dekanlığına bağlı ... köyündeki Ziraat Fakültesi Uygulama Çiftliğinde hizmet akdiyle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...’nın; davalı işverene ait 106436.35 sicil numaralı iş yerinde hizmet akdine tabi olarak 04.08.1981 tarihiyle işe başladığı ve 06.05.1994 tarihine kadar 4594 gün çalıştığı, 452 gününün davalı işverene ait 106436.35 sicil numaralı iş yerinden, 43 günün ise 182859.35 sicil numarası ile tescilli davalı işverenin taşeronuna ait iş yerinden Kuruma bildirildiği, 4099 gününün Kuruma bildirimin yapılmadığı, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 04.08.1981 tarihli işe giriş bildirgesinin Ziraat Fakültesi Menemen Uygulama Çiftliği unvanlı 106436 sicil numaralı iş yerinden verildiği ve davacının çalışmalarının 04.08.1981 ile 14.07.1992 tarihleri arasında kesintili olarak Kuruma bildirildiği, tespitini istediği dönemde 01.08.1985-30.09.1985 ve 11.08.1986-31.08.1986 tarihleri arasında 182859 sicil nolu ... unvanlı işyerinden de hizmet bildirildiği,bordro tanıklarının bir kısmının davacı ile mevsimlik işçi olarak çalıştıklarını,mevsim bitince çıkış verildiği,ancak davacı lojmanda oturduğu için davacıyı işçi gerektiğinde mandıra ya da tarhana gibi bölümler için tekrar çağırdıklarını beyan ettiği,tanıkların çalışmalarının da mevsimlik olduğunun görüldüğü, Ziraat Fakültesi ile davacı arasında imzalanmış mevsimlik iş akitlerinin dosyaya sunulduğu, Ege Üniversitesi Rektörlüğünün 03.08.2016 tarihli ve 24.08.2016 tarihli yazı ekinde davalı çiftlikte şef,amir olarak görev yapan kişilerin mahkemeye bildirildiği,ancak bunların dinlenmediği, davacının kızı ...’un hizmet tespiti isteminin kabulüne ilişkin ... 11. İş Mahkemesi kararının ve Yargıtay 21. H.D.’sinin 2017/283 Karar sayılı onama ilamının dosyada bulunduğu ve bu tanığın davacının kesintisiz çalıştığını beyan ettiği, Sosyal Güvenlik Kurumunun cevabi yazılarında, 182859 sicil numaralı işyerine ait ... ilinde kayıtlı işyeri tespit edilemediği,106436 sicil numaralı işyerine (Ege Üniv.Ziraat Fak.Uyg.Çift.) ait herhangi bir taşeron şirket tespit edilemediği, 04.03.2014 tarihli yazısında 182859 işyerinin Süleyman Kurban’a ait olduğu,iş yeri iz ve kayıtları imha edildiğinden tescil kaydına kurum kayıtlarında rastlanılmadığının belirtildiği görülmektedir.

Mahkemenin 22.12.2014 tarihli 2012/418 Esas sayılı ilk kararında, davacı ...nın davalı işveren idareye ait 106436 sicil numaralı işyerinde 04.08.1981 tarihinde işe başladığı ve 06.05.1994 tarihine kadar toplam 4.514 gün çalıştığı,452 günün kuruma bildirimi yapıldığı,4.062 günün ise bildirim yapılmadığının tespitine hükmedildiği ve ilk kararı davacı temyiz etmediği halde, mahkemece 27.11.2017 tarihli 2016/321 Esas sayılı Karar ile davalı yararına oluşan usuli müktesep hakka aykırı şekilde ilk hüküm ile tespit edilenden fazla olacak şekilde 4099 gün Kuruma bildirim yapılmadığına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan Dairemizin 21.03.2016 günlü 2015/11815 Esas sayılı ilamı ile ‘...davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek ve davacının çalışmasının mevsimlik olup olmadığı hususunu da araştırarak sonucuna göre bir karar vermek’ gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemece uyuşmazlık konusu dönemde görev yapan,şef,amir ,memur gibi kişilerin araştırılarak tespit edildiği,ancak beyanlarının alınmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, bozma ilamına uygun şekilde işveren kuruluşun şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek , davacının çalışmasının mevsimlik olup olmadığı hususunu araştırmak, davacının bir dönem çalışmalarının bildirildiği 182859 sicil numaralı Süleyman Kurban işyeri ile davalı işveren arasında organik bağ olup olmadığı konusunu tekrar ayrıntılı şekilde araştırmak ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6561, Karar No: 2017/15, Tarih: 09.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6561 E.  ,  2017/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/3-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, (4). paragrafında yer alan "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "52/2" ibaresinin eklenmesi; (5). paragraftan “edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21219, Karar No: 2013/23803, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21219 E.  ,  2013/23803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken, 6111 sayılı Kanunun 166. maddesi kapsamında başka kuruma tayin edildiğini, davacının ataması yapılırken bir kısım yıllık izin hakkının kullandırılmadığını ve yıllık izin alacağının ödenmediğini, ancak atandığı kurumda da yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin mevcut olduğunu, yıllık izin ücretlerinden davalı belediyenin sorumlu olduğunu belirterek, yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devir nedeni ile davalının izinden sorumlu olmadığını, fazla mesai ve tatil çalışmaları olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.11.2012 tarih 2012/32305 esas 2012/38261 karar sayılı kararı ile “ Davalı ... başkanlığında istihdam fazlası olarak belirlenen ve komisyon kararı ile ...'na ... sözleşmesi devredilen davacı işçi nakil kararı sonrası devreden kurumda işe başladığından devir tarihinde ortada fesih bulunmadığı devreden davalı ... başkanlığının doğmamış ve muaccel olmayan yıllık ücretli izinden sorumlu tutulamayacağı, dava dilekçesinin devralan işverene tebliğ edilmesi gerektiği ve taraf sıfatı olmayan davalı hakkında hüküm kurulması hatalı olduğu, kabule göre ise, yıllık ücretli izin ücretinin net ödenen miktar üzerinden ve davacı son yıllarda izin kullanmadığını belirtmesine rağmen, talep dışına çıkılarak tüm süre içinde kullanmadığı izinler karşılığı ücret hesaplanmasının isabetsiz bulunduğu, davalı işyerinde itfaiye elemanı olarak 24 saat çalışma ve 48 saat dinlenme esasına göre çalışan, davacının bu çalışma şekline göre ulusal bayram ve genel tatil günlerine

denk gelen nöbetinin olacağı hüküm altına alınan fazla mesai ücret alacağına en yüksek banka mevduat faizi yerine kanuni faiz yürütülmeyeceği gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

denk gelen nöbetinin olacağı hüküm altına alınan fazla mesai ücret alacağına en yüksek banka mevduat faizi yerine kanuni faiz yürütülmeyeceği gerekçeleri ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve dava dışı ... davaya dahil edilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda dava konusu tüm talepler yönünden ... aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, yıllık izin ücret alacağı ortada fesih işlemi olmadığından reddedilmiş ve fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının dahili davalı ... Bakanlığından tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içerisinde mevcut davacıya ait şahsi işyeri dosyasının incelenmesinde, davacının 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi gereğince Milli Eğitim Müdürlüğüne atanmasına karar verildiği ve Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığına ilişkin yazının davacıya 29.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği davacının davalı ... Müdürlüğü'nde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu ... sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, toplu ... sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel ... sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

... sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren ... ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak ... sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesi uyarınca ... sözleşmesinin devri halinde devreden işverenle devralan işverenin sorumluluğu açısından devreden işveren devir tarihine kadar ki kendi ... yerinde geçen çalışma süresi ve de son ödediği ücret ile sınırlı olarak işçilik alacaklarından sorumlu olur.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesi uyarınca ... sözleşmesinin devri halinde devreden işverenle devralan işverenin sorumluluğu açısından devreden işveren devir tarihine kadar ki kendi ... yerinde geçen çalışma süresi ve de son ödediği ücret ile sınırlı olarak işçilik alacaklarından sorumlu olur.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazları yönünden;

Davacının ... sözleşmesinin 6111 sayılı Kanun gereğince ...'na devredildiği dava konusu fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacağı talepleri yönünden davalı tarafların kendi dönemleri ile sorumlu olduğu gözönüne alındığında ... aleyhine açılan davanın husumetten reddi hatalıdır.

3-Davalının temyiz itirazları yönünden;

a)Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesce bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; davacı, davalı işveren işyerinde itfaiye elemanı olarak çalıştığı dönemde fazla çalışma, gece çalışması ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını iddia ederek bu dönem için anılan alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece, davacının 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüne göre çalışması nedeni ile 24 saat çalışılan günler için Yargıtay uygulamalarına uygun olarak günde 3 saat fazla çalışma hesaplanması ve genel tatillerin de 1/3'ünde çalıştığının kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, dosyada bulunan ve davacının belli bir tarihte itfaiye elemanı olarak görevlendirildiğine ilişkin yazı üzerine, bu tarihten dava tarihine kadar olan dönem için fazla çalışma ve genel tatil alacağı hesaplanmış ise de, davacının görevlendirme yapıldıktan dava tarihine kadar aynı işte çalışıp çalışmadığı dosya kapsamı ile denetlenememektedir. Ayrıca, dosyada davacının itfaiye elemanı olarak çalıştığı tüm döneme ilişkin nöbet defteri bulunmamakla birlikte kayıt olmayan dönemde de aynı şekilde çalıştığının kabulü ile hesaplanan alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması da yerinde değildir. Mahkemece yapılacak ...; davacı itfaiye elemanı olarak çalıştığı dönem için talepte bulunduğuna göre, davalı Belediyeden davacının hangi tarihler arasında ve ne kadar süre ile itfaiye elemanı olarak çalıştığının sorulması, davacının itfaiye elemanı olarak çalıştığı sürenin tespitinden sonra, bu döneme ilişkin tüm nöbet defterlerinin celp edilmesi, kayıt olan

dönem için şimdiki gibi takdiri indirim yapılmaması, ancak kayıt olmayan dönemden dosya içeriğine uygun bir takdiri indirim yapılmasından ibarettir. Bu yönler gözetilmeden yanılgılı bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

b) Dosya içeriğine göre davacı tarafça fazla çalışma ücret alacağı yönünden dava 28.03.2012 tarihinde ıslah edilmiştir. Bilirkişi ek raporlarının alınmasından sonra 25.05.2012 tarihli dilekçe ile fazla çalışma ücret alacağı talebinin ikinci defa ıslah edildiği görülmektedir. Mahkemece ikinci ıslah ile arttırılan miktarlar üzerinden hüküm kurulmuştur.