muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11392, Karar No: 2023/6406, Tarih: 21.09.2023

3. Katılan ..., alınan beyanında, suça konu çekte keşideci şirket olarak gözüken "İsma İplik Yapı San. Tic. Ltd. Şti.'nin" ortağı ve müdürü olduğunu, tekstil işi yaptığını ve çekin aslının 10.02.2013 keşide tarihli olarak keşide ederek İnci Tekstil Ürünleri isimli firmaya verdiğini, daha sonradan bu çekin sahtesinin yapılarak tedavüle sokulduğunu beyan etmiştir.

4. Tanık ...'un, aşamalarda alınan anlatımında, sanık ...'in kendisinden aldığı kereste nedeniyle çek bedelinin iki katı kadar alacağının bulunduğunu, suça konu çeki sanık ...'in verdiğini beyan etmiş; tanık ... da tanık ... beyanlarını doğrular şekilde anlatımda bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Sanığın savunmasında bahsi geçen ...'nun kovuşturma aşamasında alınan anlatımında, sanık savunmasını doğrulamayarak, sanık ...'in işçisi değil ortağı olduğunu, suç tarihinden önce 10.11.2012 tarihinde cezaevine girdiğini, suça konu çeki borcuna karşılık ... isimli şahsa vermesi için ...'e vermediğini, sanığın suçtan kurtulmak maksadıyla tarafına iftira attığını beyan etmiştir.

6. Suça konu çek ile ilgili olarak;

a.Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 07.04.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu çek üzerindeki yazılar ile atılı bulunan imzaların ..., ... ve ...'ın mevcut mukayese yazı ve imzaları arasında gerekli karşılaştırma yapılmış ise de; mukayeseye esas yazı ve imzaların sadece huzurda alınmış ve kifayetsiz olmaları nedeniyle herhangi bir kanaat beyanında bulunlmasının mümkün olmadığı;

b.Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 08.01.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu çek üzerindeki "..." içerikli ciranta yazıları ve altında atılı bulunan ciranta imzasının ... elinden çıktığı; tetkike konu çek muhteviyatındaki diğer yazı ve imzalar ile fark görüldüğü; söz konu yazı ve imzaların ... ve ...'ın elinden çıkmadığı, ... elinden çıktığını gösterir nitelik ve yeterlilikte kaligrafik uygunluk tespit edilemediğini;

c.Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 06.07.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre de; suça konu çekin sahte olduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğunun rapor edildiği tespit edilmiştir.

7. Suça konu çekin aldatma niteliğinin bulunduğuna yönelik mahkeme gözleminin tutanağa geçirilmiş olduğu tespit edilmiştir.

8. Mahkeme tarafından sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, alınan uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ün, suça konu çeki aldığını iddia ettiği kişi olan tanık ...'nun sanık savunmasını doğrulamamış olması, çek üzerinde ...'ya ait herhangi bir cironun bulunmayışı ve tanık Salih'in aşamalardaki ısrarlı beyanlarında, çekin borcuna karşılık sanık tarafından verildiğinin beyan edilmiş olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ün, suça konu çeki aldığını iddia ettiği kişi olan tanık ...'nun sanık savunmasını doğrulamamış olması, çek üzerinde ...'ya ait herhangi bir cironun bulunmayışı ve tanık Salih'in aşamalardaki ısrarlı beyanlarında, çekin borcuna karşılık sanık tarafından verildiğinin beyan edilmiş olması karşısında, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2015/149 Esas, 2015/762 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/402, Karar No: 2012/20732, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/402 E.  ,  2012/20732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2010 tarih ve 2009/271-2010/436 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/12/2012 günü hazır bulunan davacı ... vekili Av. ..., davacı ... vekili Av...., davalı Ege Enerji Entegre Tarım Ürün. Üretim Gıda San. Tic. A.Ş. vekili Av...... ve diğer davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin ortağı olduğunu, davalı şirketler arasında akdedilen 09.07.2007 tarihli kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, davalı gerçek kişilerin de ilgili şirketlerin yönetim kurulu üyeleri olduklarını ve hukuka aykırı işlemlere doğrudan katılmış bulunmaları nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, 09.07.2007 tarihli davalı şirketler arasında akdedilmiş kira sözleşmesi ile işletme ruhsatının devrine ilişkin işlemler ve varsa dayanağını oluşturan işlemlerin geçersizliğinin tespiti ile davalı Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin 08.05.2009 tarih, 2009/03 ve davalı Mege A.Ş.'nin 09.05.2009 tarih, 2009/04 sayılı yönetim kurulu kararlarının geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ...'na ait şirket hisselerinin dava dışı ...'a icra yoluyla satılıp devredildiği, ... tarafından da ....tan şirket hisselerinin devir ve temlik alındığı, bu durumda davayı açmış bulunan davacının davacı sıfatı ve husumet ehliyetinin kalmadığı, bu hususun dava şartı niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerektiği, davanın usul hükümleri gereğince husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirse de davacı olarak yargılamaya katılan ... vekilinin davadan feragat ettiği, feragat beyanının yargılama aşamasında yapılanbeyan, iddia, delil ve değerlendirmelerden önce geldiği gerekçesiyle davanın ve taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davayı açan davacı ... temyiz etmiştir.

Kararı, davayı açan davacı ... temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı şirketler arasında yapılan sözleşmelerin ve yönetim kurulları tarafından alınan kararların geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.Davayı açan ..., davayı davalı Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin ortağı olması nedeniyle ortaklık hakkına dayalı olarak açmıştır. Yargılama sırasında davacının anılan şirketteki paylarının icra yoluyla satıldığı, satılan payların da davaya katılan ...’a pay devri yoluyla geçtiği anlaşılmış, bu durumda davada taraf olma hakkının pay sahibi ...’a ait bulunduğu ve onun da davadan feragat etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.Somut olayda, davayı açan ... davalı Ege Enerji A.Ş.’deki ortaklık hakkına dayalı olarak istemlerde bulunmuştur. Davadaki hukuki yararın ortaklık payından kaynaklanması nedeniyle ortaklık durumunun davanın kesinleşmesine kadar devam etmesi gerekmektedir.

Yargılama sırasında davacıya ait şirket paylarının icra takibi sonucu yapılan ihale ile satılarak üçüncü kişilere geçtiği anlaşılmış ise de davacının icra hukuk mahkemesinde ihalenin feshi davası açtığı ve bu dava sonucu ...’nun Ege Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’deki payının satışına ilişkin olarak yapılan ihalenin feshine karar verildiği ve bu kararın da temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçmek suretiyle kesinleştiği dosyaya sunulan ilamlardan anlaşılmıştır.İhalenin feshine karar verilmesiyle alıcının mülkiyet hakkı son bularak taşınır malın mülkiyeti borçluya geri döner. İhalenin feshi kararının kesinleşmesi ve bu nedenle satılan malın mülkiyetinin borçluya geri dönmesi üzerine ihaleye konu mal veya hak alacaklının yeni bir satış talebi üzerine icra dairesi tarafından yeni baştan artırmaya çıkarılır.Bu durumda, işbu davada davacı olma hakkının, bir başka deyişle davacılık sıfatının tespiti için öncelikle pay sahipliği sorununun çözümü gerekmektedir. Somut olayda, pay sahibi olduğu iddiasıyla davacı sıfatına sahip olduğunu ileri süren ve bu sıfatına dayalı olarak davadan feragat eden ...’ın söz konusu payları ihaleden satın alan dava dışı ...’tan devraldığı, pay devrine ilişkin ihalenin feshine karar verildiği, bu durumda pay sahipliğinin ihtilaflı bir hale geldiği anlaşılmıştır.Davaya konu talepleri ileri sürme yetkisinin ortaklık hakkına bağlı bulunması nedeniyle davacının belirlenmesi için ortaklık hakkının kime ait olduğunun tespiti gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemece ihalenin feshi davası sonucu ortaya çıkan yeni hukuki duruma göre şirket payları üzerinde kimin hak sahibi olduğunun tespit edilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı ...’nun diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı ...’nun diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’nun diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı ...'na verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28532, Karar No: 2014/11745, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28532 E.  ,  2014/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/1027-2013/902

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz dere koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28236, Karar No: 2015/39752, Tarih: 10.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28236 E.  ,  2015/39752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/362792

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2010/352 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık İ.. G..’ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) bendindeki ibaresinin çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15316, Karar No: 2018/20395, Tarih: 18.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15316 E.  ,  2018/20395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ........ Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 14. ........ Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından ........ yoluna başvurulması sonunda ... ........ Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince ........ başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin ........ Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 15.09.2007 başlangıç tarihli yazılı ........ akdine dayanarak 27.01.2017 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı ........ takibi ile 2014 yılı ........ ayından 2017 yılı ........ ayına kadarki 27 aylık ........ alacağı 68.000,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 02.02.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu vekili 08.02.2017 tarihli itiraz dilekçesinde, alacaklı tarafından 26.05.2014 ve 17.07.2014 tarihinde noterlikten gönderilen ihtarnameler ile 14.09.2014 tarihinde ........ sözleşmesinin süresinin dolacağı ve yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, müvekkilinin de 13.10.2014 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile 15.10.2014 tarihinde taşınmazı boşaltacağını ve anahtarları almak üzere ........lanan taşınmaza gelinmesini bildirdiğini, belirtilen tarihte mal sahibinin oğlunun geldiğini ve anahtarların teslim edildiğini, alacaklının kötüniyetli olarak taşınmazın boşaltılmasından 2 yıl sonra ........ alacağı talep ettiğini, müvekkilinin borcu bulunmadığını bildirerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı ........ Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, borçlunun ödeme emrinde belirtilen ........ miktarına karşı çıkmamasına göre bu miktar borcu ödediğini kanıtlaması gerektiği, borçlu davalının ........ borcunu ödediğini ispat edemediğinden, ayrıca taraflar arasında ........ sözleşmesinin sona erdiğine dair herhangi bir yazılı belge tanzim edilmediğinden taşınmazın davalının kullanımında olduğunun kabulü gerektiği, her ne kadar 17.10.2017 tarihli duruşma zaptında davanın kabulü ile davalı borçlunun borca itirazının kaldırılmasına karar verilmiş olup, tahliye konusunda karar verilmediği anlaşılmış ise de, tahliye hususunda şartların da sabit olduğu anlaşılmakla davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili tarafından ........ yoluna başvurulması üzerine, ........ Mahkemesince, davalının itirazında ........ sözleşmesine ve aylık ........ bedeline karşı çıkmadığı, sözleşmenin feshedilip anahtarın teslim edildiğini, bu nedenle ........ borcu bulunmadığını savunduğu, sözleşmenin sona ermesi için fesih ihtarı yeterli olmayıp ........lananın tahliye edilmesi ve anahtarın da ........ya verene teslim edilmesi gerektiği, davalı da tahliye ve anahtar teslimine ilişkin yazılı belge sunamadığına göre sözleşmenin ayakta olduğu, takip konusu ........ bedellerinin ödendiğine ilişkin yazılı belge sunulamadığından temerrüt olgusunun gerçekleştiği, ayrıca Mahkemece kısa kararda davanın kabulüne denildiğine göre kısa kararda tahliyeye de karar verildiğinin kabulü gerektiği, bu nedenle Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin ........ başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ........ alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

Somut olayda; Mahkemece kısa kararda “Davanın kabulü ile davalı borçlunun ... 25. ........ Dairesinin 2017/2235 esas sayılı takip dosyasındaki borca itirazının kaldırılmasına, asıl alacağın % 20'si oranında tazminatın davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, işlerin yoğunluğu ve zaman darlığı nedeni ile harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti hususlarının bilahare yazılacak gerekçeli kararda gösterilmesine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise hüküm fıkrasına ilave olarak “...davalı ........cının taşınmazdan İİK'nin 269/a maddesi gereğince tahliyesine” karar verilmiştir. Mahkemece kısa kararda ........lananın tahliyesine karar verilmediği halde gerekçeli kararda itirazın kaldırılması ile birlikte ........lananın tahliyesine de karar verilerek, bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HMK'nin 298/2.maddesi ve 10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay ........ Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Yargıtay denetimine, usul ve yasaya uygun olmadığından yazılı şekilde kısa karar ile gerekçe arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda Mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Temyiz olunan ........ Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca (kaldırılmasına), İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ........ Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.