muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/98, Karar No: 2023/15, Tarih: 18.01.2023

Cebre maruz kalan kişi, bu fiziki gücün meydana getirdiği acının etkisiyle belli bir davranışta bulunmaya zorlanmaktadır. Cebrin oluşması için mağdurun irade oluşturma ve iradi hareket serbestisini ihlale elverişli bir fiziki kuvvet kullanımı yeterlidir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Baskı, ... Yayınevi, ..., 2015, s. 387).

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Katılan mağdurenin Kollukta özetle; 27.03.2012 tarihinde saat 14.00 sıralarında okuldan çıkarak babasının pazarda bulunan sebze tezgâhına uğradığını, saat 18.00 sıralarında daha önce pazarda tanışarak görüşmeye başladığı sanıkla göz işaretiyle anlaşıp Nasuh Paşa Külliyesinin yukarısında bulunan bir yerde buluştuklarını, yaklaşık 10 dakika sanıkla konuşarak yürüdüklerini, merdivenlerden yukarı çıkarak kuytu bir yerde durduklarını, ayakta konuşurken sanığın önce elini tutmaya çalıştığını ancak sanığa izin vermediğini, bunun üzerine sanığın, merdivenlerin duvarına kendisini dayayarak önce sağ göğsünü tuttuğunu, elini çektiğinde sanığın sol eliyle eteğini kaldırıp baldırını tutarak ayağını yukarı kaldırmak istediğini, sanığın elini, baldırından çekmek isterken yere düştüğünü ve her iki eli, kolları ve dirseklerinden yaralandığını, sanığın, kendisini yerde görüp üzerine yatarak eliyle eteğini kaldırdığını, külotlu çorabını çıkarmaya çalışırken sanığı ittirdiğini, daha sonra sanığın sol koluyla kendisinin sol kolunu tutarak sağ eliyle de pantolonunun kemerini çözdüğünü, pantolonunu sıyırarak cinsel organını dışarı çıkartıp eline aldığını ve üzerine yattığını, eliyle bir şeyler yaptığını, daha sonra bacak arasında ıslaklık hissettiğini, yerden kalkıp koşarak sanığın yanından uzaklaşırken tekrar yere düştüğünü, tuvalette kıyafetlerini temizledikten sonra pazara döndüğünü, bir süre sonra tezgâha gelen babasına yaşadıklarını anlattığını ve müracaatta bulunduklarını, Mahkemede alınan beyanında ise olay esnasında sanığın sadece üzerine abandığını, eşyalarını üzerinden çıkaramadığını, sanığın elinden kurtulup olay yerinden uzaklaştığını iddia ettiği, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında özetle; yaklaşık 3 hafta önce pazarda tanışıp görüşmeye başladıkları katılan mağdureyle olay tarihinde göz işareti yoluyla anlaşıp pazarın dışında bir yerde buluştuklarını, bir süre yürüyerek sohbet ettiklerini, devamında katılan mağdureyle karşılıklı rıza doğrultusunda seviştiklerini, sevişme esnasında katılan mağdurenin yere düşmediğini, katılan mağdureyi darbetmediğini, yanından ayrıldıktan sonra katılan mağdurenin düşmüş ve yaralanmasının bu durumdan kaynaklanmış olabileceğini, Mahkemede ise konuşarak yürüdükleri sırada katılan mağdurenin ayağının bir yere takıldığını ve düştüğünü, katılan mağdureye "Bir şey oldu mu?" diye sorduğunu, katılan mağdurenin de önemli olmadığını söylediğini, yaklaşık 10-15 dakika ayaküstü konuştuklarını, birbirlerine sarıldıklarını, daha sonra tekrar merdivenlerden aşağı doğru indiklerini ve birbirlerinden ayrıldıklarını savunduğu, ... Devlet Hastanesi tarafından 27.03.2012 tarihinde düzenlenen raporda; katılan mağdurenin sol dirseğinde, sağ avuç içinde 1 cm çapında, her iki dizinde diz kapağı hizasında 5 mm çapında yüzeyel deri sıyrıkları görüldüğünün, mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği olayda;

Katılan mağdure ile sanık arasında olay tarihinden önce başlayan bir gönül ilişkisinin bulunması, kollukta alınan beyanında hem sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada ona direnç gösterirken hem de eylem sona erdikten sonra olay yerinden kaçarak uzaklaşırken düşüp yaralandığını iddia eden katılan mağdurenin Mahkemede sanık tarafından kendisine yönelen cebre dair bir anlatımının olmaması, 19.11.2012 tarihinde Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından katılan mağdure hakkında medikolegal değerlendirme raporunun düzenlenmesi esnasında katılan mağdurenin olayı "Yürürken beni bir yere götürdü. Taciz etmeye çalıştı. Ben kaçtım. Dokundu ama ben dokunmasını istemedim. Üzerini çıkarmaya çalıştı ama çıkarmadı. Benim üzerimi de çıkarmadı. Düştüm. Dizimde, kolumda sıyrıklar oldu." şeklinde sözlerle anlatması, sanığın cinsel istismar eylemi sırasında fiziksel şiddet kullanıp kullanmadığına ilişkin soruya ise "Var. Sadece tutmaya çalıştı. Canımı yakmadı." diyerek cevap vermesi, ... Devlet Hastanesi tarafından 27.03.2012 tarihinde düzenlenen raporda katılan mağdurenin sol dirseğinde, sağ avuç içinde ve her iki dizinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmalarının bulunduğu belirtilmişse de söz konusu yaralanmaların sanığın eylemi sona erdikten sonra katılan mağdurenin olay yerinden uzaklaştığı sırada düşmesi sonucu gerçekleşmesinin mümkün olması, sanığın aşamalarda katılan mağdurenin rızasına aykırı bir eylemde bulunmadığını savunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın katılan mağdureye yönelik eylemlerini cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçunu cebir kullanmak suretiyle işlediğinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, sanığın tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde, sanık müdafisinin de Savcılıkta sanığın, katılan mağdurenin yaşını on yedi olarak bildiğine dair savunmada bulunmaları karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yerel Mahkemece tartışılması mümkün görülmüştür.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.01.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6207, Karar No: 2009/6984, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6207 E.  ,  2009/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 04.03.2009

No : 206-57

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıdan satın alınan kimyasalların, orman ürünlerinin imalatında kullanıldığını, bu kimyasallardan “Tutkal”ın ayıplı olması nedeniyle ürünlerde hasar meydana geldiğini ve zarara uğradıklarını iddia ederek, malzemedeki ayıp nedeniyle uğranılan zarar 772.982.15.-TL.nin tahsiline, 21.146 kg.tutkalın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davaya Türkiye Mahkemeleri’nde bakılamayacağını, Almanya’da ikamet ettiklerini, ayrıca satım konusu malzemede ayıp bulunmadığı gibi süresinde yapılmış bir ihbar olmadığını ve talebin zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının Almanya’da ikamet ettiği, davadaki talebin bir para alacağı olmadığını, malzemelerin teslim yerinin Almanya olduğu gerekçesiyle davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2414, Karar No: 2007/3946, Tarih: 22.05.2007

8. Ceza Dairesi 2007/2414 E., 2007/3946 K.

**8. Ceza Dairesi 2007/2414 E., 2007/3946 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USÜL

- ŞAHIS HÜRRİYETİ ALEYHİNDE HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 188 ]

**"İçtihat Metni"**

Eğitim ve öğretim çalışmalarının kesilmesine haksız eylem ve davranışlarıyla sebebiyet verme suçundan sanıklar Yaşar, İsmail, Mustafa'nın yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.5.2006 gün ve 488 esas, 211 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.3.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü B…

….A…

….. İ…

…. H…

… Lisesinde başörtülü öğrencilerin okula alınmaması yönündeki Valilik emrini yerine getiren okul idaresi tarafından bahçe kapıları kapatılarak derse başlanıldığı sırada, bu okulda çocukları okuyan sanıkların fikir birliği ve organize içerisinde olmadan, okula girmeyen öğrencileri ve velileri yönlendirerek slogan attırdıkları ve bahçe duvarındaki tel örgüler de kesilerek grubun okul bahçesine girmelerinin sağlandığı ve bu şekilde gelişen olayların neticesinde okulda bir süre eğitime ara verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin 765 Sayılı TCK. nun 188/7. madde ve fıkrası delaletiyle 188/8. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Buna göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde "zaman bakımından uygulama", 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde "lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" kurallarının düzenlenmesi, aynı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 5326 sayılı Kabahatler Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş yerel C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 22.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10859, Karar No: 2010/6954, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10859 E.  ,  2010/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'daki hizmetlerinini ...'da geçen hizmetlerinden sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.12.1985-27.2.2009 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi 345 günlük zorunlu sigortalı çalışmaları dışında 2926 sayılı Yasa'ya tabi Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılan incelemede davacının 1.12.1985 tarihinde 2926 sayılı Kanun'a tabi olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı 1.7.1998-15.11.1999 tarihleri arasında 345 gün kesintili ve kısa süreli 506 sayılı Kanun'a tabi zorunlu sigortalı çalışmalarının bulunduğu bu nedenle davalı Kurumca 1.7.1998 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının durdurulduğu, TMO'ne ... Fabrikasına herhangi ... prim kesintisinin olmadığı, 150 koyun, 250 keçi, 3 büyükbaş hayvan olmak üzere hayvan işletmesinin olduğu, Ziraat Odası kaydının 27.4.2005 tarihinde başlayıp devam ettiği, 2008 yılında alınmış 8600 m² lik tarlasının olduğu, Pancar Kooperatifinde kaydının olmadığı, zabıta araştırmasında 15 dönüm mirasen intikal eden 10 dönüm kendisine ait tarlaları ektiğinin ve Tarım Kredi Kooperatifi kaydının bulunduğunun bildirildiği; ancak mahkemece Tarım Kredi Koop. Kaydının araştırılmadığı, 5510 sayılı Kanun'a göre yapılandırmadan faydalanarak 24.9.2007 tarihinde 13.429,42 TL ödemede bulunduğu görülmüştür.

Somut olayda davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığı kısa süreli olup bu kısa süreli çalışmanın sona ermesinden sonra zirai faaliyetine devam ettiğinin zirai kayıtlarla ispat edilmesi gerekeceğinden ve dosya içinde davacının 1.7.1998 tarihinden itibaren zirai kayıtlarının devam ettiğine ilişkin bir belge bulunmadığından mahkemece 1.7.1998-15.11.1999 ve 16.11.1999-27.02.2009 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması, ayrıca davalı Kurumca davacı 1.12.1985-30.6.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak kabul edilip bu dönemle ilgili taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı hukuki yararda olmadığı halde bu dönemle ilgili tespit kararı verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya mirasen intikal eden zirai taşınmazların intikal tarihini belirlemek, davacının Tarım Kredi Kooperatifine ortak olup olmadığını ortak ise ortaklık tarihini araştırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1285, Karar No: 2019/14046, Tarih: 08.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/1285 E.  ,  2019/14046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08/07/2014 Tarih, 2013/3603 Esas,2014/7501 karar sayılı ilamında, Yerel Mahkeme kararının, sanığın psikolojik tedavi gördüğü, sürekli ilaç kullandığı gerekçesi ile suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin belirtilmiş olduğu bozma sonrası 09/04/2015 tarihli Tekirdağ Adli Tıp şube müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4.İhtisas Kuruluna gönderilerek görüş alınmasının uygun olduğu belirtilmiş olmasına rağmen, sanığın Çorlu Devlet Hastanesine sevki ile yetinilerek buradan alınan raporda ‘’Üzerine atılı suçla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde yerinde olduğu ‘’ şeklindeki yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin bozma ilamında direnme suçunda TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmadığı gerekçesi ile bozulduğu halde, bozma sonrası kurulan hükümde bu husus dikkate alınmaksızın hüküm kurulması,

3- Hakaret suçunda TCK'nın 125/4. maddesine göre 1/6 oranında artırım uygulanması gerekirken 1/4 oranında artırım uygulanarak kanuna aykırı olarak fazla cezaya hükmedilmesi,

4- Hakaret suçunda ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden önceki hükümde 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, bozma sonrası kurulan hükümde 9.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5479, Karar No: 2016/6965, Tarih: 25.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/5479 E.  ,  2016/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı .. aleyhine 07/12/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15272, Karar No: 2024/2499, Tarih: 05.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15272 E.  ,  2024/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/650 E., 2021/226 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.07.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10817, Karar No: 2013/16401, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10817 E.  ,  2013/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BULANCAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında  düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı idare temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Hükmü, Tapu Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Davacı, Bulancak Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2011/79 Esas sayılı kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil davasında verilen yetki belgesine dayanarak dava konusu 333 ada 53  parsel sayılı taşınmazda paydaş "H.kızı B. P." in adının yanlış yazıldığını diğer paydaş olan "kızı Z." nin baba adının ve soyadının yazılmadığını ileri sürerek, nüfus kaydına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, 333 ada 53 parsel sayılı taşınmazın paydaşı "Hasan kızı Bakiye Pekdemir" in adının "H." soyadının "B.";diğer paydaşı olan "kızı Z." nin baba adının H.ve soyadının Akdeniz olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, Tapu sicilindeki yanlışlıklardan kaynaklanan işlerin 6100 sayılı HMK'nun 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre hasımsız olarak görülmesi gerekir. Ancak, kayıtları tutmakla görevli ve sorumlu tapu sicil müdürlükleridir. Bu nedenle bu tür taleplerde tapu  müdürlükleri ilgili sıfatıyla yer almalıdır. Aynı Yasanın geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla  yöneltilmesi zorunludur.

Somut olayda, dava “Bulancak Tapu Müdürlüğüne" yöneltilmiş olup dava dilekçesi taşınmazın kayıtlarını tutmakla görevli ve sorumlu Piraziz Tapu Müdürlüğüne ilgili sıfatıyla tebliğ edilmeksizin yargılamaya devamla işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.