muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20537, Karar No: 2019/2833, Tarih: 25.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/20537 E.  ,  2019/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, tespit edilen kamulaştırma bedeline 23.09.2015 tarihinden karar tarihi olan 25.02.2016 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken tespit edilen bedelin ödenememesi durumunda ...... aylık yüksek faiz getiren hesaba aktarılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. paragrafında bulunan (para ödenemez ise üçer aylık yüksek faiz getiren hesaba paranın aktarılmasına,) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (tespit edilen kamulaştırma bedeline 23.09.2015 tarihinden karar tarihi olan 25.02.2016 gününe kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16406, Karar No: 2023/1437, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16406 E.  ,  2023/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.01.2022 Tarihli ve 2021/1137 Esas, 2022/71 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adayının bakım kurumuna konulmasının yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtı adayının yatış tarihi itibari ile bakım merkezinde sürekli kalma isteği ile kaldığının kanaatini oluşturacak bir sürenin de geçmediği, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ise .... Merkez/... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.09.2022 Tarihli ve 2022/722 Esas, 2022/1725 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının bakım evinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından kısıtlının yerleşim yeri adresinin İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde faaliyet gösteren ... Bakım Merkezi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun’un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12680, Karar No: 2015/14645, Tarih: 07.07.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/12680 E.  ,  2015/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak tescil harici bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22, Karar No: 2015/2999, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/22 E.  ,  2015/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/215915

3516 sayılı Ölçü ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli B.. P.. hakkında, anılan Kanun’un 15/c maddesi uyarınca ayrı ayrı 1.358,00 Türk Lirasından olmak üzere toplam 27.160,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Antalya Valiliği İI Bilim, Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğünün 15/08/2012 tarihli ve 5092 kabahat sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun 1.358,00 Türk lirası yönünden kabulü ile 25.802,00 Türk Lirasının reddine ilişkin, Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 tarihli ve 2013/114 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itiraz sonucu Serik Sulh Ceza Mahkemesinin anılan kararının kaldırılmasına, idari para cezasına yapılan itirazın 25.802,00 Türk Lirası kısmının kabulüne, 1.358,00 Türk Lirası kısmının reddine, sair itirazların reddine dair, Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2013 tarihli ve 2013/216 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/05/2014 gün ve 36560 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2014 gün ve KYB.2014-215915 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 24/07/1994 tarihli ve 22000 sayılı Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği'nin periyodik muayene başlıklı 9. maddesinde ki “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kilogramdan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kilogramdan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.” hükmüne göre bir akaryakıt istasyonunda birden fazla sayacın bulunabileceği, bu sayaçların takılma tarihinin farklı olması durumunda, periyodik muayene sürelerinin değişiklik gösterebileceği, konu ile ilgili Sanayi ve Ticaret Bakanlığının “piyasa gözetimi ve denetimi faaliyetlerinde kanunların uygulanması" konulu 2008/8 sayılı genelgesinde de aynı tipte üretilen ölçü aletlerinde periyodik muayenenin yerine getirilememesi durumunda kullanıcıya her bir ölçü aleti için ayrı ayrı ceza uygulanacağının belirtildiği, somut olayda kabahatli şirkete ait 20 adet ölçüm cihazının periyorik muayenesinin yapılmamasından dolayı ayrı ayrı uygulanan idari para cezasının yerinde olduğu cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine konu düşünce yerinde görüldüğünden, Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2013 tarihli ve 2013/216 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9825, Karar No: 2011/29161, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9825 E.  ,  2011/29161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tapu harcına ve tellaliye harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

İİK. nun 135/1.maddesi uyarınca ihalenin kesinleşmesi üzerine icra müdürü, taşınmazın alıcı adına tescili için tapuya yazı yazar. Buna göre icra müdürünün görevi yalnızca tapu sicil müdürlüğüne alıcı adına tescil yazısı yazmaktan ibarettir. Tapu harçları ise tescil işlemi sırasında tapu sicil müdürlüğü tarafından tahakkuk ve tahsil olunur. Tapu sicil müdürlüğünün tapu harcı tahakkuk ve tahsili, idari bir işlem olup, anılan işleme karşı yapılacak itirazı inceleme görevi de idari yargıya aittir. Tapu harçları konusunda, icra müdürünün tahakkuk veya tahsil memuru sıfatı bulunmadığından, tapu harçlarının alınıp alınmayacağına karar verme görev ve yetkisi de yoktur. Bu nedenle ihale alıcısının, tapu harcı alınmaması yönünde icra müdürlüğüne yaptığı başvurunun yasal dayanağı bulunmadığından, memurluk kararı sonucu itibariyle doğrudur.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesinde; tellallık harcını, mal ve ürünlerini satan gerçek ve tüzel kişilerin ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, harcın sorumlusu ihalede malı satılan borçludur. Ancak, bu harç borçluya ait ise de, onun adına bu harcı yatıran alıcı daha sonra herhangi bir hükme gerek olmaksızın bu parayı borçludan geri alabilir.(İİK. m.12)

Öte yandan tellaliye harcı 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu gereği alındığından, 492 Sayılı Harçlar Kanununun 123/son maddesinde öngörülen istisnanın, anılan harç yönünden uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle alacaklının tellaliye harcı ve tapu harcına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2-KDV ve Damga Vergisine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için

beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1000, Karar No: 2020/1724, Tarih: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1000 E.  ,  2020/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Yapı İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine, davalı Müflis ... Gıda Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı Hakkı Turan tarafından müvekkili belediye'nin temizlik işleri ihalelerini üstlenen yüklenici firmalarda çalıştığını, iş akdinin feshi nedeniyle işçilik alacağı davası açtığını, mahkeme tarafından alacağının kabul edildiğini, bu kararın takibe konulduğunu, müvekkili belediye tarafından 20/02/2012 tarihinde 10.836,12 TL ödeme yapıldığını, müvekkili belediye tarafından 22/02/2012 tarihinde 271,95 TL karar ilam harcı kararın temyiz giderleri ile birlikkte 271,95 TL karar ilam harcı ödendiğini, davalılarca imzalanan sözleşme kapsamında müvekkili belediye, hizmet alımı yaptığı bu firmaların işçisi olan dava dışı işçiy ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek; 11.106,07 TL'nin ödeme tarihi olan 22/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan son işveren olması sebebiyle müflis ... Ltd. Şti'nin tamamından, toplam ödenen meblağın kıdem tazminatına isabet eden kısmından dava dışı Hakkı Turan'ı çalıştırdıkları süre ve ücretle sınırlı olmak üzere sorumlu oldukları için diğer davalı Vatan Ltd. Şti'nin 1.477,60 TL sinden sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Müflis ... Ltd. Şti vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; son işveren olmayan davalı ... Yapı İnş. San. Tic. Ltd. Şti' nin ... Belediye Başkanlığına herhangi bir borcunun bulunmadığı, ... tarafından dava dışı işçiye ödenen 1.221,74 TL yıllık ücretli izin bedeli ile 1.629,89 TL ihbar tazminatı olmak üzere toplam 2.851,63 TL'nin son işveren olan Müflis ... Ltd. Şti tarafından davacı belediyeye ödenmesi gerektiği, davacı ...'nın kendi kusurundan kaynaklanan 275,78 TL gecikme faizi ile 271,95 TL karar ilam harcı olmak üzere toplam 544,73 TL nin davalı şirketten talep etmesinin mümkün olmadığı, davacının talep edebileceği alacağın hesaplanmasında ise, toplam asıl alacak tutarının 6.265,55 TL, davacıya ait asıl alacak tutarının 3.414,82 TL, davalıya ait asıl alacak tutarının 2.850,73 TL, davacıya ait ortak icra masrafı tutarının 1.311,76 TL, davalıya ait ortak icra masrafı tutarının 1.095,08 TL,

davacının üzerinde kalacak miktarın 6.519,78 TL, davalının ödemesi gereken tutarın ise 4.040,56 TL olduğu gerekçesiyle davalı ... Ltd. Şti. Hakkında açılan davanın reddine, davalı müflis ... Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 4.040,56 TL'nin 22.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava rucuen tazminat talebine ilişkindir. Davalı şirketlerin sigortalı işçisine kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapan davacının, iş mevzuatına göre işçiye karşı asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumlu olması işçi alacaklarını güvence altına alma kaygısından kaynaklanır. Asıl işverenle alt işveren arasındaki ilişki ise taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre çözümlenmelidir. Sözleşmeye göre işçi davalı şirketler nezdinde çalışmaktadır ve her türlü işçilik haklarından işçiyi çalıştıran davalı şirketler sorumludur. Sözleşme bedeli içerisinde işçilere ait bu alacaklarda bulunmaktadır bu nedenle kıdem tazminatı dahil işçiye ödenen tüm bedeller davalılarca bunu işçiye ödeyen davacıya ödenmelidir. Davacının yaptığı ödemenin, davalılardan kıdem tazminatını işçiyi çalıştırdıkları süreyle orantılı olarak, yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatını da son işverenden tahsil edilmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken yanılgılı gerekçeyle davacının kıdem tazminatından sorumlu olduğuna dair yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davanın İzmir 6. As. H. Mahkemesinin 2012/483 esas asıyı dosyası ile görülmeye başlandığı, mahkemece 18/06/2013 tarihinde tefrik kararı vererek davalı ...nin bu dosyadan ayrılmasına karar verildiği, davalı ...yönünden davanın aynı mahkemenin 2013/313 esas sırasına kaydının yapılarak bu dosya üzerinden yargılamanın devam ettiği ve bu davalı yönünden davalı olma sıfatının kalmadığına göre tefrik kararı verilen davalı hakkında hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20296, Karar No: 2013/13748, Tarih: 18.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20296 E.  ,  2013/13748 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece. davanın kabulüne karar verilen 349,93-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 18/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi .

....
Yargıtay — Esas No: 2013/3668, Karar No: 2014/7504, Tarih: 08.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3668 E.  ,  2014/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2258, Karar No: 2014/6508, Tarih: 16.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2258 E.  ,  2014/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 02/12/2013 gün ve 2013/6759 - 2013/10959 sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Orman Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyası karar düzeltme incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiş ise de, dosyada belgelerin eksik olduğu ve dosyanın tamamının taranmadığı gibi taranan belgelerinde karışık bir şekilde ve evrak türüne uygun taranmadığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan inceleme ile anlaşılmıştır. Dosyanın bu haliyle elektronik ortamda sağlıklı bir şekilde incelenmesi olanaklı olmadığından karar düzeltme incelemesine konu dosyanın Daireye fiziki olarak gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16.06.2014 günü oybirliği ile karar verildi.