muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14570, Karar No: 2015/11188, Tarih: 03.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14570 E.  ,  2015/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, 2133 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi" başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı kanunun "Hükmün kapsamı" başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

"Hükmün yazılması" başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

.Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 11.06.2014 günlü kısa kararda 2133 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 4438 ada 14 parsel sayılı taşınmaz hakkında tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8944, Karar No: 2014/9438, Tarih: 13.11.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8944 E.  ,  2014/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mutki Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2008/482-2013/89

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı S.. K.. ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında E.Köyü .. ada ..sayılı parsel 14684.70 m2, 102 ada 130 sayılı parsel 4364.55 m2, .. ada .. sayılı parsel 11073.34 m2 ve .. ada .. sayılı parsel 10161.99 m2 yüzölçümü tarla, ahır ve taş ev vasfı ve tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı S.. K.., .. ada .. parsel sayılı taşınmazların uzun yıllardan bu yana tasarruf ve zilyetliğinde olduğunu belirterek tesbitin iptali ile taşınmazların adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine B. İli, M.İlçesi, E. Köyü 102 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 2618.88 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tespitinin iptali ile davacı S.. K.. adına, 12.065,82 m2'lik kısmının kadastro tespiti gibi tapuya tesciline, 102 ada 130 sayılı parselin 899.84 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbitinin iptali ile davacı S.. K.. adına, geriye kalan 3464.71 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbiti gibi tapuya tesciline, .. ada ... parsel sayılı taşınmazın 3151,01 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbitinin iptali ile S.. K.. adına, 7922.33 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbiti gibi tapuya kayıt ve tesciline 102 ada 140 parsel sayılı taşınmazın 2677.70 m2 yüzölçümündeki bölümünün kadastro tesbitinin iptali ile S.. K.. adına, 102 ada 140 parselden geriye kalan 7484,29 m2 yüzölçümündeki bölümün kadastro tesbiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı S.. K.. ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, arazi kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve 17/01/2008 - 18/02/2008 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazların yukarda yazılı kısımlarının davacı adına tesciline karar verilmişse de; yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, arazi kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve 17/01/2008 - 18/02/2008 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazların yukarda yazılı kısımlarının davacı adına tesciline karar verilmişse de; yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlardan .. ada .. ve .. parsel sayılı taşınmazların en eski tarihli memleket haritasında açık renkli alanda kaldığı, ancak, üzerinde yapraklı ağaç rumuzu bulunduğu belirtilmiş olmasına karşın, bu ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı konusunda bilgi verilmemiş, taşınmazların eylemli halinin de yonca tarlası olduğunun belirtilmiş olması ve üzerinde de ağaç bulunmaması sebebi ile memleket haritasında bulunan rumuzların hangi açmaçla konulduğu anlaşılamamış, hava fotoğrafı üzerinde inceleme yapılmadığından bu husus aydınlanmamıştır.

Ayrıca, fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların tevzi haritası içinde kalan ve kalmayan kısımları net olarak gösterilmemiş, hangi kısımlarının davacı adına, hangi kısımlarının Hazine adına tescil edileceği ayrı ayrı gösterilmemiştir. Fen bilirkişi raporu bu anlamda infaza elverişli değildir.

Ayrıca, fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların tevzi haritası içinde kalan ve kalmayan kısımları net olarak gösterilmemiş, hangi kısımlarının davacı adına, hangi kısımlarının Hazine adına tescil edileceği ayrı ayrı gösterilmemiştir. Fen bilirkişi raporu bu anlamda infaza elverişli değildir.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi durumunda, fen bilirkişiden dava konusu taşınmazları gösterir kadastro paftası ile ile toprak tevzi haritalarının çakıştırılmak sureti ile sonucu dava konusu taşınmazların hangi kısımlarının toprak tevzi parsellerine tekabül ettiği ayrı ayrı harflerle adlandırılmak ve farklı renklerle çizerek göstereceği infaza elverişli kroki düzenlettirilmeli, toprak tevzi parselleri dışında kalan yerler için davacı yararına olağanüstü zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşularının olup oluşmadığı belirlenmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2778, Karar No: 2017/5324, Tarih: 19.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2778 E.  ,  2017/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine ilişkin hüküm ve davacının temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının, 06.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 15.01.2016 tarihinde temyiz ettiği dikkate alındığında, davacının temyiz talebinin reddine dair İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarih ve 2015/221-2015/335 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3896, Karar No: 2017/9554, Tarih: 24.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3896 E.  ,  2017/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin idaresindeki araç ile davalıya trafik sigoratalı dava dışı sürücünün idaresindeki aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralandığını, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin uğramış olduğu iş gücu kaybı olarak 30.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı süresi dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin adli yardım talebinin ve dosya içerisinde bulunan belgelerin incelenmesiyle 6100 sayılı H.M.K.'nın 336. maddesi uyarınca davacının adli yardım talebinin kabulü ile hükmün temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının adli yardım talebinin kabulüne, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 31,40 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11268, Karar No: 2007/124, Tarih: 18.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11268 E.  ,  2007/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirkete ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının yasal süre içinde satış istememesi nedeniyle haczinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili bedeli paylaşıma konu aracın 14.11.2002 günü kayden haczedildiğini, 05.11.2003 günü fiilen haczedilmesi, muhafaza altına alınması, trafikten men’i ve satılması için talepte bulunulduğunu ve satış avansı ödendiğini; daha sonra 05.11.2004 ve 07.11.2005 tarihlerinde yeniden satış avansları yatırıldığını ve haczin düşmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce 05.11.2003 tarihli icra tutanağındaki taleplerin bir başka araca ilişkin bulunduğu, bedeli paylaşıma konu aracın bu tutanağa daha sonra ilave edildiği bu itibarla haczin İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandığının anlaşılmasına ve talebin niteliği çerçevesinde yasal süresi içinde satış istenmemesi üzerine haczin düştüğünün hakimce re’sen göz önüne alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9908, Karar No: 2019/11057, Tarih: 25.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/9908 E.  ,  2019/11057 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki temlik alacaklısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesi'ne başvurusunda; alacaklı tarafa herhangi bir borcunun bulunmadığını, tüm dosya borcuna, asıl ve ferileri ile birlikte itiraz ettiğini, ilgililer hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, takibe konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek imzaya vaki itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince, imzaya itirazın kabulüne, takibin davacı yönünden durdurulmasına, davalının tazminat ve para cezası ödemeye mahkum edilmesine karar verildiği, temlik alan-alacaklı vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine,........ Dairesi'nin 08/02/2018 tarih ve 2017/2151 E-2018/221 K. sayılı kararı ile; istinaf talebinin HMK 353-(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanunun 211. maddesinde ise, imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli

olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Somut olayda, borçlunun sair itirazlarının yanında, çekteki imzaya itirazı üzerine bilirkişi tarafından düzenlenen 07/4/2014 tarihli raporda, toplam 22 adet mukayese belgenin incelendiği, ilk 5 sırada incelenen belgelerden yalnızca 1. sırada yer alan ........ tarihli imza beyannamesinin aslı üzerinde inceleme yapıldığı, diğer 4 belgenin fotokopi olduğu, 1. sırada yer alan noter belgesinin sahteliği ile ilgili, ........2017/196 Esas numaralı dosyasında derdest davanın bulunduğu, bu emsal imzalardan 1-5 sıradakilere göre,imzanın davacı eli mahsulü olduğu, diğer emsal belgelere göre de davacının eli mahsulü olmadığı sonucuna varıldığı, diğer 1-5 sıranın dışında kalan 17 belgeden 16 tanesinin belge aslı olduğu ve herhangi bir ihtilafa konu olmadıklarının tesbit edildiği, bu emsal imzalar dayanak alındığında da imzanın davacıya ait olmadığının bildirildiği görülmüştür.

İmza incelemesine esas alınan raporda; 1-5 sıradaki grup içerisinde yer alan,.......yevmiye nolu 20/5/2005 tarihli imza beyannamesi aslına göre yapılan değerlendirmede, çekteki imzanın borçlunun eli ürünü olduğu noktasında kesin kanaat bildirilmesine rağmen gerek ilk derece mahkemesi gerekse bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan incelemede; ........düzenlenmiş bulunan bu belge ile ilgili sahtelik davası açıldığı, bu belgeye dayalı olarak bildirilen bilirkişi kanaatinin karar vermeye yeterli görülmediği değerlendirilerek, mukayese belgelerden 1-5 sıranın dışında kalan diğer ihtilafsız noter belgelerine, bankalardan gelen belgelere dayanılarak imzanın davacıya ait olmadığı gerekçesi ile imzaya itirazın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, imza incelemesine esas belge ile ilgili kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile belirlenmiş bir sahtecilik tespitinin bulunmadığı anlaşılmakla, derdest davanın bu belgenin geçerliliğine etkisi bulunmayacağı, esasında da bilirkişinin imza örneklerini sınıflandırmasına da gerek bulunmadığı, mevcut imza örneklerine göre borçlunun eli ürünü olup olmadığı konusunda kanaatini bildirmesinin yasal zorunluluk olduğu sabittir.

O halde ilk derece mahkemesince imzaya itirazın reddi ile borçlunun sair itirazlarının incelenmesi gerekirken, imza itirazının kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temlik alacaklısının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ......... Dairesinin 08/02/2018 tarih ve 2017/2151 E-2018/221 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA),.....Mahkemesinin 02/05/2017 tarihli, 2013/581 E.-2017/408 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), bozma nedenine göre temlik alacaklısının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......