muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5179, Karar No: 2019/6692, Tarih: 02.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/5179 E.  ,  2019/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8619, Karar No: 2019/2488, Tarih: 08.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8619 E.  ,  2019/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'nin ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma akti ile, ... parsel sayılı taşınmazını ise satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, ... ve ... parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından ölünceye kadar bakım akdi ile devredildiğini, bakım borcunu yerine getirdiğini, ... parsel sayılı taşınmazı ise bedeli karşılığı satın aldığını, satış bedelinin mirasbırakan tarafından hastalık ve tedavilerinde kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... yönünden mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olaya gelince; mirasbırakan ...'nin 11.5.2006 tarihinde çocuksuz olarak öldüğü, mirasçı olarak davacı yeğenleri ..., ... ve ... ile dava dışı kardeşi ...'nın kaldıkları, davalının ise ...'nın kızı olduğu, murisin 1998 yılında geçirdiği kaza sonucu ayağının kırıldığı ve bakıma muhtaç olduğu, kendisine ev hanımı olan davalı yeğeninin baktığı, murisin ölümünden sonra geride paydaş olduğu çok sayıda taşınmaz kaldığı, tanık anlatımları ve dosya kapsamında yer alan belgelerden anlaşılmaktadır.O halde; açıklanan olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı bakılmak amacı ile temliki gerçekleştirdiği, davalının da bakım borcunu yerine getirdiği kabul edilmelidir. Hâl böyle olunca; çekişme konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. ..” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine mirasçı olmayan ...'ın davasının reddine ... sayılı parselle ilgili diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların ve davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan, 260.24.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15031, Karar No: 2013/17367, Tarih: 24.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/15031 E.  ,  2013/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle Kurumun uğradığı zararın 506 sayılı Kanunun 9.,10. ve 26. maddeleri gereğince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Çay İşletmeler Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 9, 10. ve 26. maddeleridir.

Davaya konu somut olayda; olay, 23.08.2001 günü saat 03.30 sıralarında sigortalı ve diğer çalışanlar tarafından çayların yüklendiği, davalılardan Gökhan’ın sevk ve idaresindeki kamyon ile birlikte İyidere Çay Fabrikası sahasına seyir halinde iken, kamyon kasasında bulunan sigortalı ve iki çalışan, virajı alamayan kamyonun devrilmesi nedeniyle meydana gelen iş kazasında vefat etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu alınmayarak, hak sahiplerinin tazminat dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen; davalılardan ....’a %75, sigortalı ve diğer hayatını kaybeden çalışanlara %25 kusur izafe edilen kusur raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-) Öncelikle, işveren kusurunun olup olmadığı konusunda maddi ve hukuki olgular nazara alınarak trafik konusunda ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Mevzuatının öngördüğü konularda uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile kusur incelemesi yaptırılmalı, kusur oran ve aidiyeti belirlenmelidir.

1-) Öncelikle, işveren kusurunun olup olmadığı konusunda maddi ve hukuki olgular nazara alınarak trafik konusunda ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Mevzuatının öngördüğü konularda uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile kusur incelemesi yaptırılmalı, kusur oran ve aidiyeti belirlenmelidir.

2-) Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 9. maddesi - (Değişik : 25.08.1999 - 4447 / 12 md. Y.T. 08.09.1999) ''İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır. (Ek : 14.07.1999 - 4410 / 1 md.) Dışişleri Bakanlığının sigortalı olarak yurtdışı göreve atanan personeli için işe giriş bildirgeleri ise, Kuruma en geç üç ay içinde gönderilir. '' düzenlemesini öngörmektedir.

Anılan yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.

506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır... Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluk; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluk; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesinde; kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 9. ve 10. maddesi kapsamında, davalı işverenin sorumluluğu irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-) Ayrıca; dava dilekçesi ekinde yer alan hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirlere ilişkin hesap tablolarındaki ilk peşin sermaye değerli gelirler ve sosyal yardım zamlarına ilişkin tutarlar ile yargılama aşamasında Kurumdan celbedilen hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler ve sosyal yardım zamlarına ilişkin tutarlar arasında çelişki giderilmeden, hüküm kurulması isabetsizdir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, anılan gereklilikler yerine getirilmeksizin, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğüne iadesine, 24.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17084, Karar No: 2015/21636, Tarih: 25.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17084 E.  ,  2015/21636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/88326

MAHKEMESİ : Tarsus 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2012/691 (E) ve 2013/4 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz kapsamı dışındaki sanık C.. B..'un yokluğunda verilen karar, mernis adresinde 22/01/2013 tarihinde sanığın askere gittiğinden bahisle aynı konutta oturduğunu beyan eden ehil ve reşit amcası C.. B..’a tebliğ edilmiş ise de, tebliğin birlik adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, sanığın amcasına yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; öncelikle sanığın gerekçeli kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre asker olduğunun belirlenmesi halinde gerekçeli hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, terhis olması durumunda ise bilinen son adresi esas alınarak, bilinen son adresinin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılır ise, mernis adresine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9926, Karar No: 2010/665, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9926 E.  ,  2010/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen protokol uyarınca, Akyarlar ve çamdağ tünellerinin ve karayolları eğitim tesisleri ile ... Tünelinin ödenmeyen enerji kullanım bedellerinin tahsili için başlattığı icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3533 Sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla bakılacağından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı ise 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır.

Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/195, Karar No: 2014/7000, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/195 E.  ,  2014/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2011/88-2012/498

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının davalı işyerinde 08.05.1998 ile 05.11.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen hizmetlerinin ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 17.08.1998 ile 07.08.2000 ve 04.09.2000 ile 05.11.2000 tarihleri arasında davalı işyerinden hizmetinin bildirildiği,dönem bordrolarının dosyada bulunduğu, Üsküdar 2.İş Mahkemesinin 9.Hukuk Dairesinin 15.12.2011 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşen 2005/1192 E. sayılı dosyası ile tespit edilen ücret miktarları ile ücretin belli olmadığı dönemler için kurum taban aylıkları esas alınarak ücretin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Alacak davasında Kurum taraf olmadığı için ücretle ilgili belirleme Kurumu bağlamaz. Bu nedenle dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan ve imzasının davacıya ait olduğu anlaşılan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da imzaların davacıya ait olmadığı tespit edilen dönemlerde, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar tespit edilerek beyanlarına başvurmak, zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları S.. S..’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Gül Restaurant Gıda Turz.İnş.Rek San.Ve Tic.A.Ş.'ne iadesine, 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33195, Karar No: 2023/9204, Tarih: 30.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/33195 E.  ,  2023/9204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/197 E., 2016/105 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 52 nci maddesi uyarınca, iki kez 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca, iki kez 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve beraat hükümleri temyize konu edilmemiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık herhangi bir temyiz sebebine dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve hakkında beraat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in dava dışı tanıklar ...ve ...'a ait olan gayrimenkulu kendilerine aitmiş gibi internette ilana koymaları, katılanlarla irtibat kurduktan sonra bu kişilerden para almaları, daha sonra yine kendilerine aitmiş gibi katılanlara noterde düzenleme biçiminde vekaletname düzenlemeleri, katılanların bu vekaletler ile tapuya gittiklerinde gerçek malikleri öğrenmeleri biçimindeki eylemler nedeniyle haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ...'in kovuşturma aşamasında, söz konusu yeri gerçek sahiplerinin internete ilana koyduklarını, katılanlar ile birlikte kendisinin bu yeri satın almaya karar verdiklerini, onlardan alacağı vekâlet ve katılanlara verdiği vekâletler ile işlem yapmaya karar verdiğini, ancak gerçek sahiplerinin başkasına satması nedeniyle işlem yapamadığını, aşamalarda ise katılanlara satacağı yeri almaktan vazgeçtiklerini, aldığı kaporayı geri veremediğini, kimseye vekâlet vermediğini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, katılanların oluşu doğrulayarak, sanığın bu yeri kendisininmiş gibi göstererek söz konusu işlemleri gerçekleştirdiğini, verdikleri paraları geri alamadıklarını beyan ettikleri, söz konusu yerin gerçek sahiplerinin tanık olarak alınan beyanlarında, sanığın ilana koydukları yeri satmak konusunda yardımcı olmak istediğini, yerin kendilerine ait olup olmadığını araştırma adına nüfus cüzdanlarının fotokopilerini aldığını, ancak satış konusunda asla bir anlaşma yapmadıklarını beyan ettikleri, tapu kayıtlarının, vekâletname örneklerinin dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları, noter belgeleri, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, dava dışı tanıklar ...ve ...'ın kendilerine ait olan ve ilana koydukları gayrimenkulu kendisine aitmiş gibi katılanlarla irtibat kurması, bu kişilerden para alması, daha sonra tanıkların nüfus cüzdanlarını kullanmak suretiyle oluşturduğu sahte vekâleti kullanarak bu yerin kendisine aitmiş gibi katılanlara noterde düzenleme biçiminde ve içerik olarak sahte vekâletname düzenletmesi biçimindeki eylemlerinin, zincirleme biçimde işlenmiş tek bir 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasındaki suçu ve Nüfus İdaresinin maddi varlığı olan nüfus cüzdanının kullanılması nedeniyle iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kararlar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/197 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin , 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış haklarının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.