muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6971, Karar No: 2024/3840, Tarih: 06.05.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, gerekçeli karar tebliğ edilmeyen sanık ...'ın 11.03.2021 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ve kanun yoluna başvuru niteliğinde olduğu ve öğrenme üzerine süresinde yapıldığı belirlenmekle, Tebliğnamede sanık ... yönünden belirtilen temyiz talebinin süreden reddi görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, olay tutanağının içeriği, tanık ....'nın olay tutanağı içeriğine yansıyan beyanları ile ve bu beyanları doğrular şekilde ...'a ait uyuşturucu maddelerin yerini göstermesi, ve ele geçen maddeler ile tanık...'nin aşamalardaki beyanları, sanık ...'a ait kan ve idrar örneklerinde ele geçenden farklı uyuşturucu maddeler tespit edilmesi ve sanık ...'ın diğer sanıktan uyuşturucu madde satın aldığına dair beyanı karşısında sanık ... müdafii ile sanık ...'ın suçun sübutunun bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde aşağıda belirtilenler dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği”nin yazılması yerine, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması

B. İlk Derece Mahkemesi hükmünden sonra 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2019/917 Esas, 2020/1511 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2019/917 Esas, 2020/1511 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,

A. Kararın (I-7) numaralı adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasının sonundaki "tamamen tahsil edileceği hususunun" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hapse çevrileceğinin ihtarına ” ibaresinin eklenmesi,

B. Kararın (I-5) numaralı bölümünde yer alan, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilerek sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıklar DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğu ve üye ...'ın karşı oyuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talabinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; üzerinde, ikametinde ve aracında yapılan aramalarda uyuşturucu madde ele geçmeyen, suç tarihinden yaklaşık 2 ay sonra olayın olduğu adresten farklı bir adreste yakalanan sanığın; diğer sanık ...'da ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sattığına, tanık ....'nın yerini gösterdiği uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna veya tanık .... ile iştirak ettiğine ilişkin ...'ın soyut beyanı ile soyut tutanak içeriği dışında mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden ise; olay tutanağı içeriğine göre kolluk görevlileri tarafından yapılan üst aramasında cebinde tanık .... tarafından kendisine verilen ve kişisel kullanım miktarında olan uyuşturucu madde ele geçirilen sanığın bu maddeleri satmak veya bir başkasına vermek gibi kullanmak dışında bir amaçla bulundurduğuna ilişkin tanık...'nin soyut beyanı dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de; beyanlarıyla sanık ...'un kabul olunan suçunun sübutunun ortaya çıkmasında yardım ve hizmette bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olup, her iki sanık yönünden de dosyanın açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 06.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/13944, Karar No: 2015/15921, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13944 E.  ,  2015/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2015

NUMARASI : 2015/213-2015/349

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Belediye vekili şikayetinde; Vakıflar Bankası .. Şubesi nezdinde bulunan otopark ve akar niteliğindeki kira hesaplarına haciz konulduğunu, bu durumun 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son, 5779 sayılı Kanun ve İİK 82/1 maddelerine aykırı olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, yasal düzenlemeler gereğince şikayete konu hesaplar üzerine haciz konulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve Takip Hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan Yasa'da; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve Devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Bu durumda, borçlu Belediye'ce haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, haciz konulan otopark ve kira hesaplarına ilişkin dökümlü hesap ekstrelerinin getirtilip anılan hesapların otopark geliri ve kira geliri niteliğinde olup olmadığı belirlenmeden sonuca gidilmiştir. Mahkemece anılan hesapların haciz tarihinden en az altı (6) ay öncesini kapsayacak şekilde ekstreleri celp edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Somut olayda, haciz konulan otopark ve kira hesaplarına ilişkin dökümlü hesap ekstrelerinin getirtilip anılan hesapların otopark geliri ve kira geliri niteliğinde olup olmadığı belirlenmeden sonuca gidilmiştir. Mahkemece anılan hesapların haciz tarihinden en az altı (6) ay öncesini kapsayacak şekilde ekstreleri celp edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1263, Karar No: 2007/3483, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1263 E.  ,  2007/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1943 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Davalılardan ölü olduğu anlaşılan ...'ın mirasçıları belirlenerek mahkeme kararının mirasçılara tebliği ve yasal sürenin beklenmesi,

3) Çekişmeli... Köyü 1211 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "Kadastro Müdürlüğüne sorulmadan mülkiyet nakledici ve diğer işlemlerin yapılmaması" şeklinde bir şerh bulunduğu anlaşıldığından bu şerhin sebebini açıklar resmi yazı ile varsa bu şerhin dayanağı belgelerin de,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21278, Karar No: 2022/4809, Tarih: 16.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21278 E.  ,  2022/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/09/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16/11/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11482, Karar No: 2019/19725, Tarih: 04.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11482 E.  ,  2019/19725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak, hakkında akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32/2. maddesinin uygulanması karşısında, sanığa istemi aranmaksızın zorunlu bir müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, zorunlu müdafiinin yokluğunda savunması alınarak karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan ya da üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlığınca usulüne göre teşekkül etmiş heyetten rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, yöntemince rapor aldırılmadan Trabzon Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan tek hekim raporu esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Katılan hakkında düzenlenen Akçaabat Haçkalı Baba Devlet Hastanesinin 15.02.2013 tarihli adli raporunda " alın sol tarafta yara izi, sol ekstremitede ( femur dış yanı, alt bacakta ) morluk olduğunun" belirtildiği ancak yaralanma hakkında nitelendirme yapılmadığı yine katılan hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.05.2014 tarihli raporda ise yalnızca katılanın gerçekleştirmiş olduğu erken doğum ile yaralanma arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda değerlendirilme yapıldığı ve illiyet bağının bulunmadığının belirtildiği, bu haliyle raporların hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşıldığından katılanın tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2457, Karar No: 2019/1184, Tarih: 06.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/2457 E.  ,  2019/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın hırsızlık suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda hırsızlık suçundan sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13065, Karar No: 2016/12025, Tarih: 21.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13065 E.  ,  2016/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tedbiren Velayetin Düzenlenmesi - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda, velayeti tedbiren davacı anneye verilen ortak çocuk 10.05.2009 doğumlu... ile davalı baba arasında kişisel ilişki düzenlemesine yönelik bir hüküm bulunmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki düzenlemesine karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, teihim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/4861, Karar No: 2014/21591, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4861 E.  ,  2014/21591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/389-2013/442

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.