muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1659, Karar No: 2007/2459, Tarih: 16.04.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/1659 E., 2007/2459 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/1659 E., 2007/2459 K.**

**- MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 386 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 390 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 394 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, protez yapımından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerek-tirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-

Davada, davalı tarafından yapılan diş protezlerinin kullanılamadığı ileri sürülerek, ödenen bedelin iadesi ve duyulan acı ve ıstıraptan dolayı uğranılan manevi zararın davalıdan tahsili istenmiştir. Davacıya alt ve üst protez yapıldığı, dosyada mevcut 01.11.2005 tarihli bilirkişi raporuna göre üst protezin kullanılamayacak derecede ayıplı olup yenilenmesi gerektiği, alt protezde ise herhangi bir ayıp ve teknik kusurun görülmediği belirlenmiştir. İadesi gereken protezin bedeli 428,00 YTL olarak bilirkişice saptandığından, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken tüm iş bedelinin iadesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, diş tedavisinde mevcut dişlerin sökülmesi ve yerine protez uygulanması tedavinin gereği olarak hastaya rahatsızlık veren olağan bir durum olup, tedavinin gereği duyulan bu acıdan dolayı dava konusu olayda manevi zararın oluştuğundan söz edilemeyeceğinden mahkemece manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6765, Karar No: 2013/9311, Tarih: 25.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6765 E.  ,  2013/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözününde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2082, Karar No: 2022/822, Tarih: 09.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2082 E.  ,  2022/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, müdahalenin men’i ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, 26.11.2013 tarihinde, davacı köy muhtarının feragati nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, ancak gerekçeli karar tebliğe çıkarılmamıştır.

24.04.2014 tarihinde davacı köyün yeni muhtarı maktu temyiz harcının yatırmak suretiyle dosyayı temyiz etmiştir.

Mahkemece, 23.02.2018 tarihinde eksik gider avansının bir haftalık kesin süre içinde yatırılması aksi halde temyiz talebinden vazgeçilmiş sayılacağına dair muhtıra çıkarılmış, temyiz eden tarafından 23.02.2018 tarihinde bizzat tebliğ alınmıştır.

Gider avansının belirtilen kesin süre içinde yatırılmaması üzerine 15.03.2018 tarihli ek karar ile davacı köy muhtarının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar 30.03.2018 tarihinde temyiz eden tarafından bizzat tebliğ alınmıştır.

16.04.2018 tarihinde tarafların temyiz etmemesi üzerine ek karar kesinleştirilmiştir.

Mahkemece ek kararın temyizine ilişkin temyiz dilekçesi dosya içerisinde bulunamadığından, dosyanın Dairemize sehven gönderildiği anlaşıldığından, ek kararın temyizine ilişkin dilekçe bulunmakta ise temyiz incelemesi yapılmak üzere eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE 09.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3674, Karar No: 2012/1801, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3674 E.  ,  2012/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 118 ada 11 parsel sayılı 308,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 208 ada 14 parsel sayılı 183,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., babalarından gelen miras payları bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 118 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 208 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tespitin iptali ile teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen bölümünün eşit paylarla ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ölü ... adına tapuya tesciline, geriye kalan bölümünün ise ölü ... adına tapuya tesciline, ayrıca kısa kararda yer almamasına rağmen ... mirasçılarından ..., ... ve ...’in paylarını davalı ...’ya bağışladığının kütüğün beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... dava konusu 118 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de; temyiz eden bu parselde tespit maliki olmadığı gibi bağımsız hak talebi ile davası ve müdahaleleri de bulunmamaktadır. Hükmü temyiz yetkisi davanın taraflarına ait olup 118 ada 11 parsele ilişkin davada taraf sıfatı bulunmayan davalı ...'ın 118 ada 11 parsele ilişkin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2- Davalı ...'ın 208 ada 14 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 208 ada 14 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen kısmına ilişkin olarak gerekçeli kararın hüküm kısmının 4/b bendinde "taşınmazdaki miras hisselerinin ... mirasçıları ..., ... ve ... tarafından ... oğlu 1955 doğumlu davalı ...'a bağışlandığının kütüğün beyanlar hanesine şerh edilmesine" şeklinde karar verilmesine rağmen mahkemenin 21.01.2011 tarihli kısa kararında bu hususa dair hüküm kurulmadığından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, 10.04.1992 günlü 1991/7-4 Esas-Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı 6100 sayılı H.M.K'nun 294, 297 ve 298/2. Maddeleri hükmü karşısında bozma nedeni oluşturmaktadır. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 208 ada 14 parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12378, Karar No: 2010/3366, Tarih: 25.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12378 E.  ,  2010/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/248-2008/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı tarafından 08.12.2006 düzenlenme tarihli sigorta poliçesi ile yangın rizikolarını da içerecek şekilde sigorta örtüsü altına alındığını, ilk taksitin 15.12.2006 tarihinde ödenmesi konusunda tarafların anlaştığını ancak anılan tarihte müvekkilinin işyerinde yangın çıktığını, pirimin ilk taksitinin müvekkili tarafından aynı gün ancak rizikonun gerçekleştiği saatten sonra, ikinci taksidinin ise 16.01.2007 tarihinde sigortacıya ödendiğini, davalının sözleşmeyi feshetmediğini buna rağmen hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 10.000 TL hasar bedelinin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini, talep ve dava etmiş, ıslahla dava değerini 63.812,49 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sigorta sözleşmesine konu işyerinde 15.12.2006 tarihinde çıkan yangın nedeni ile hasar oluştuğunu, rizikonun gerçekleştiği saat itibari ile sigorta priminin ilk taksitinin ödenmediğini, bu nedenle oluşan rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, poliçenin 11.04.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğu, hasara sebebiyet veren yangının 15.12.2006 tarihinde gerçekleştiği, primin aynı gün rizikonun gerçekleşmesinden sonra ödendiği, ilk primin rizikodan önce ödenmemesi nedeni ile rizikonun teminat kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hasar ihbarının davalı sigortanın bölge müdürlüğüne yapılmasına rağmen primlerin rizikodan haberi olmayan acetaya ödenmesi nedeni ile akdi en baştan beri davalının ayakta tutma iradesini taşımakta olduğunu kabul etmenin mümkün olmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7409, Karar No: 2016/14572, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7409 E.  ,  2016/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL kayıp kaçak bedeli,500,00 TL PSH bedeli,500,00 TL iletim bedeli,500,00 TL dağıtım bedeli ve 500,00 TL sayaç okuma bedeli ile kayıp kaçak bedelleri üzerinden tahakkuk ettirilen enerji fonu,TRT payı,belediye tüketim vergisi bedellerinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;27.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 20.982,35 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı,kayıp-kaçak vd. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak vd. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu,TRT ve BTV bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3783, Karar No: 2018/5017, Tarih: 28.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3783 E.  ,  2018/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürmek

HÜKÜM : Sanık ...'nin yakın akrabayı kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 58 ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminde çektirilmesi ve hak yoksunluğuna ilişkin kurulan hüküm yönünden yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Katılan ... vekilinin vekalet ücretine hasren yaptığı istinaf başvurusunun süresinden sonra olması nedeniyle reddine dair verilen karara yapılan itiraz üzerine verilen itirazın reddi kararı CMK'nin 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyize tabi olmadığından katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'yi nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun reddi kararına ilişkin olarak sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.12.2016 tarihli, 2016/213 esas, 2016/225 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, verilen cezada tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, 28.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6658, Karar No: 2024/1014, Tarih: 08.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6658 E.  ,  2024/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1376 E., 2023/1586 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/10 E., 2022/42 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.11.2023

tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2023

tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunu’nun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali-tescil davalarında, davacı ve davalı arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre; davaya konu taşınmazların dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 526.378,00 TL olup davacıların miras payına isabet eden 105.275,60 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

08.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/35, Karar No: 2012/4295, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/35 E.  ,  2012/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir,Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde:Davalının taşınmazda 1.5.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu,dava konusu iş yerinin ... nolu parsel üzerinde olup, 3. Derece Arkeolojik Sit Alanı’nda bulunduğundan binanın yıkım ve sonrasında yeniden yapılanma izin isteminde bulunulduğunu, ... 1 nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma bölge kurulunun 26.5.2011 gün ve 5958 sayılı kararı ile taşınmazdaki yapıların yıkımının ilgili müze denetiminde zemine müdahale edilmeden yapılmasına ve 658 sayılı ilke kararı doğrultusunda sondaj kazılarının yapılmasına sonucunun bildirilmesi halinde değerlendirileceğine karar verildiğini, yani binanın yıkılması ve nasıl bir bina yapılacağının Anıtlar kurulunun kararına bağlı olduğunu, önce müze denetiminde binanın yıkımının yapılacağını, daha sonra bilimsel olarak sondaj çalışması yapılarak verilere ve bulgulara göre de bina yapılmasına izin verileceğini,ama binaların mutlaka yıkılması gerektiğini, durumun ihtarla davalıya bildirildiği halde taşınmazı tahliye etmediğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise tasdikli mimarı proje ve inşaat ruhsatı olmadan davanın dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 1.5.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiş ve taşınmazın 3. derece sit alanında olduğunu ve üzerindeki binanın yıkımı ve yeniden yapılmasının kurul iznine bağlı bulunduğunu belirterek Kültür Turizm Bakanlığı ... 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulunun 26.5.2011 gün ve 226 sayılı kararına dayanarak bu davayı açmıştır. Kültür ve Turizm Bakanlığı ... 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulunun 26.5.2011 gün ve 226 sayılı kararı ile “... İli, ... İlçesi, ... 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu’nun 7.10.1999 tarih ve 8145 sayılı kararı ile belirlenen 3.Derece Arkeolojik Sit alanı’nda ve yine Koruma kurulunun 20.2.2004 tarih ve 11107 sayılı irdeleme kararı ile de 2. Grup korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescillenen ... ada ... ve ... parsellerdeki taşınmazların karşısında yer alan tapunun ... P ... pafta, ... ada ... parsel sayılı kayıtlı taşınmazda bulunan yapıların yıkımının, ilgili Müzesi