muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20534, Karar No: 2013/8580, Tarih: 25.04.2013

Mahkemece, kadro karşılığı sözleşmeli personel hariç olmak üzere 10.10,1984 tarihli ve 3056 sayılı Kanun'un 31. maddesinin birinci fıkrası kapsamında sayılan ödemelerden yararlanan memurlara, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı, Denizcilik Müsteşarlığı, Devlet Personel Başkanlığı, Toplu Konut İdaresi Başkanlığı, Türkiye İstatistik Kurumu, Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Türkiye Atom Enerjisi Kurumu, Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü ve Özelleştirme İdaresi Başkanlığındaki personelden 3056 sayılı Kanun'un 31. maddesinin birinci fıkrası hükmünden yararlanan memurlar ile 27.07.1967 tarihli ve 926 sayılı Kanun'un Ek 17. maddesinin c fıkrası, 19.06.1979 tarihli ve 2252 sayılı Kanun'un 4. maddesi, 04.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Kanun'un 10. maddesinin yedinci fıkrası, 09.01.1985 tarihli ve 3146 sayılı Kanun'un 39. maddesi, 08.01.1986 tarihli ve 3254 sayılı Kanun'un 32/D maddesi, 24.06.1994 tarihli ve 4009 sayılı Kanun'un 56. maddesinin (a) fıkrası, 02.05.2001 tarihli ve 4668 sayılı Kanun'un 17. maddesi, 16.04.2003 tarihli ve 4848 sayılı Kanun'un 32. maddesinin üçüncü fıkrası, 01.05.2003 tarihli ve 4856 sayılı Kanun'un 35. maddesinin üçüncü fıkrası, 25.06.2003 tarihli ve 4904 sayılı Kanun'un 15. maddesinin altıncı fıkrası, 23.07.2003 tarihli ve 4954 sayılı Kanun'un 37. maddesinin üçüncü fıkrası, 03.03.2004 tarihli ve 5102 sayılı Kanun'un 5. maddesi, 20.02.2008 tarihli ve 5737 sayılı Kanun'un 67. maddesinin dördüncü fıkrası ile 72. maddesinin ikinci fıkrası ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 25. maddesinin fıkrası ile ek 2. maddesinde öngörülen ödemelerden yararlanan memurlara, anılan hükümlere göre yapılan ödemeler ile her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında görev yapan yönetici ve öğretmenler ile sosyal hizmet kuruluşlarında görev yapan öğretmenler hariç olmak üzere fiilen yapılmayan ders karşılığı ek ders ücretinden yararlanan memurlara yapılan ödemelerin toplam net tutarının, birinci fıkra uyarınca yürürlüğe konulacak Bakanlar Kurulu kararında kadro veya görev unvanları için belirlenen ek ödemenin net tutarından az olması halinde, bunlara bu fıkrada sayılan hükümlere göre yapılan ödemeler yerine sadece bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılacağı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesi çerçevesinde, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarında 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (II) sayılı cetvele dahil pozisyonlarda çalışan sözleşmeli personele (Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü personeli hariç), her ay 01.01.2006-30.06.2006 tarihlerinde 40,00 TL, 01.07.2006 tarihinden itibaren de 80,00 TL ek ödeme yapılmasına, bu ek ödemenin damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmamasına, ek ödemenin ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan diğer ödemelerin hesabında dikkate alınmamasına karar verildiği, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen ek 3

.01.2006-30.06.2006 tarihlerinde 40,00 TL, 01.07.2006 tarihinden itibaren de 80,00 TL ek ödeme yapılmasına, bu ek ödemenin damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmamasına, ek ödemenin ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan diğer ödemelerin hesabında dikkate alınmamasına karar verildiği, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen ek 3. madde kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmayıp, madde başlığından anlaşıldığı üzere ek-ödemeden yararlanmayanlara ek ödeme yapılmasını içerdiği, Yüksek Planlama Kurulu da 40+40 TL zammı ek-3. madde çerçevesinde belirlemiş olup, genel bir zam söz konusu olmadığı, ek-ödemeden faydalanmayan kamu görevlilerinin bir kısmı için belirlenmiş ek-ödeme niteliğinde olduğu, davacının geçiş ücreti de 2004 yılında yani işçilikte bulunduğu dönemdeki ücreti (ilave tediye-ikramiye dahil sosyal haklarıyla) belirlendiğinden ek ödemeden faydalandırılmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle dava esastan reddedilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hukmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir.

Davalı ile nakle tabi kapsam dışı personel arasından imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Davalı ile nakle tabi kapsam dışı personel arasından imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararına göre “yasal düzenleme ile Türk Telekom A.Ş.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir.

Danıştay İdari Dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce de benimsenmiştir. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, sözkonusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı Kanun'un 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1131, Karar No: 2015/26495, Tarih: 25.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1131 E.  ,  2015/26495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 - ... isimli işyeri yetkilisi olan sanığın katılan adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ...'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ...'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde...'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ...'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve abonelik sözleşme kayıtlarının bilgisayar üzerinden kod numarası yazılarak oluşturulduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek,...'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayie ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2 – Kabule göre de; suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4815, Karar No: 2012/2761, Tarih: 10.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4815 E.  ,  2012/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in davacıya 150.000,00 TL borcu olduğunu, kendisi hakkında borcun bir kısmı olan 50.000,00 TL için takip başlattıklarını, borçlunun mal kaçırdığını ve fakat arabası ve dairesine haciz koyabildiklerini, davalı ... ile...'in anlaşarak olmayan borç nedeniyle borçlu ... hakkında takip başlatıldığını ve haciz işlemi yapıldığını, davalılar arasında ticari bir ilişki bulunmadığını ileri sürerek, muvazaa nedeniyle takibin iptaline ve sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, alacaklarının bulunduğunu, 04.12.2007 tarihinde takip başlattıklarını ve davacının alacağından daha evvel doğmuş alacaklarının bulunduğunu, kötüniyetli takip yapılmadığını ve hatta tarafların anlaşması sonucu 27.05.2010 tarihinde haczin kaldırıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ..., yapılan tebligata rağmen yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçluya ait hacizli malın satılıp satış bedelinin alacaklıların alacağını karşılayıp karşılamadığı belirlenmeden, sıra cetveline itiraz hakkının doğmayacağı, her iki icra dosyasının da kıymet takdiri aşamasında bulunduğu, davacının bu aşamada dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, davacının hakları saklı tutularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4954, Karar No: 2019/4711, Tarih: 15.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4954 E.  ,  2019/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, .... Ltd. Şirketi ve .... Tic. Ltd. Şti. iş ortaklığının kanuni temsilcisi olduğu ve iş ortaklığı adına 2009 yılında düzenlenen sahte faturaları kullandığı iddiası ile açılan davada; vergi raporu ve ekindeki iş ortaklığı sicil bilgilerinde, iş ortaklığı adına Tepecik Vergi Dairesinde mükellifiyet tesis ettirildiği, sicil tasdiknamesinde vergi sorumlusu olarak sanığın gösterilmesine rağmen, sanığın şirketlerin ne kanuni ortağı ne de temsilcisi ve mesul müdürü olduğunu, sadece şirketlerden birinin eğitim, personel disiplin işlemlerini vekaleten yürüttüğünü, yasal olarak bu şirketlerin müdürü, ortağı ya da temsilcisi olmadığını, iş ortaklığının 6111 sayılı vergi barışı yasasında yararlandığını savunması karşısında; savunmanın doğruluğunun ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından; suça konu iş ortaklığının mükellefiyet kaydının kimin tarafından ve hangi belgeler ile yapıldığı, sicil tasdikname bilgilerinin dayanak belgelerinin neler olduğu vergi dairesinden sorulup bu belgelerin getirtilmesi ve iş ortaklığının 6111 sayılı yasadan faydalanma başvurusunun kimin tarafından yapıldığının vergi dairesinden sorularak, iş ortaklığına dahil şirketlerin yetkilileri dinlenilerek ortaklık için tayin edilen vekilin kim olduğunun tespiti ile sanığın hangi konuda görevlendirildiği sorulup buna dair belgeler getirtilmesinden sonra toplanan tüm deliller ışığında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/681, Karar No: 2008/686, Tarih: 12.11.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-681 E.  ,  2008/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

Taraflar arasındaki “kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kocaeli 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.11.2007 gün ve 2006/419-2007/754 sayılı kararın incelenmesinin davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 23.06.2008 gün ve 2008/2174-17288 sayılı ilamı ile; (…1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İnş Taah ve Tic Ltd Şti.nin tüm, diğer davalı ....Otomotiv San ve Tic A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin alacağı davalı ...Otomotiv San ve Tic A.Ş yönünden red edilmesine rağmen hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca anılan davalı lehine vekâlet ücretine karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı ... Otomotiv San.ve Tic.A.Ş. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacağına ilişkindir.

Yerel mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararı üzerine; davalı ... Assan Otomotiv San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık; davalı ... Otomotiv San. ve Tic A.Ş. hakkındaki davanın tamamının kabul edilip edilmediği ve bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi uyarınca; Kanunen musarrah olan hallerden maadasında masarifi muhakemenin aleyhine hüküm verilen taraftan istifa olunmasına karar verilir. Anılan kanunun 423. maddesi ile de davanın ehemmiyetine göre kanunu mucibince takdir olunacak vekil ücretlerinin mahkeme masraflarından olduğu belirtilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi uyarınca; Kanunen musarrah olan hallerden maadasında masarifi muhakemenin aleyhine hüküm verilen taraftan istifa olunmasına karar verilir. Anılan kanunun 423. maddesi ile de davanın ehemmiyetine göre kanunu mucibince takdir olunacak vekil ücretlerinin mahkeme masraflarından olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından davalı ... Otomotiv San ve Tic A.Ş. aleyhine 04.09.2007 harç tarihli dilekçe ile açılan 2007/850 Esas sayılı davada, fazla çalışma ücreti alacağının her iki davalıdan müteselsilen tahsili, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının ise diğer davalı ...Limited Şirketinden tahsili talep edilmiş, iş bu davanın, sadec....İnş. Taah. Ve Tic. Ltd. Şirketi aleyhine açılan ilk dava ile birleştirilmesine karar verilmiş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışma ücret alacağının tamamının her iki davalıdan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Davalı .... Otomotiv San. ve Tic. A.Ş.’ne karşı sadece fazla çalışma ücret alacağı talep edilmiş olması ve belirlenen alacağın tamamına karar verildiğinin anlaşılmış bulunması karşısında bu davalı yönünden talebin reddedilen kısmı bulunmamakta ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmemektedir.

Bu itibarla davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine dair verilen direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davalı ...Otomotiv San. ve Tic. A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıdaki dökümü yazılı (117.08) YTL. bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.