muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28653, Karar No: 2014/20772, Tarih: 23.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28653 E.  ,  2014/20772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/23463

Mahkemesi : Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/09/2012

Numarası : 2009/197 - 2012/317

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece saat 02:30 sıralarında iki yönlü yolda, sanık sürücü C.. A.. idaresindeki otomobil ile önünde kendisiyle aynı istikamette seyir halinde bulunan bir başka aracı sollamak üzere karşı yön şeridine girdiği sırada, karşı yönden gelen sanık A.. G.. idaresindeki otomobil ile yolun ortasında çarpışması sonucu sanık C.. A..'ün aracındaki yolculardan A.. K.., C.. U..'ın olay yerinde, N.. T..'un hastanede öldüğü, kaza tespit tutanağında ölenlerin içinde bulunduğu otomobili sanık C.. A..'ün kullandığının sürücü beyanları ile tespit edildiği, sanığın “aracı kendisinin kullanmasının mümkün olmadığını, sağ ayağının dizden altının protez olduğunu, araç kullanamayacağını” beyan etmesine rağmen 24.04.2008 tarihli Jandarma tarafından tutulan tutanakta sanık C.. A..'ün üzerinden C..A.. adına Lüleburgaz ilçesinden verilme 1998 B sınıfı sürücü belgesi çıktığı, sürücü belgesindeki resim ile C.. A..'ün kimliğindeki fotoğrafın aynı olduğu, sanık C.. A..'ün aşamalardaki savunmalarında çelişkiler bulunduğu, ancak 25.08.2008 tarihli ilk ifadesinde “sürücü ben miydim başkası mıydı kaza ile ilgili pek bir şey hatırlamıyorum” şeklindeki ifadesi ; kaza tespit tutanağında tutanağın sürücü beyanlarına göre tutulduğunun belirtilmiş olması ve sanığın kullandığı aracın fotoğrafları incelendiğinde aracın ağır olarak sağ taraftan hasar aldığı, şoför mahallinin daha az hasarlı olduğu, sanığın yaralanmadığı da dikkate alındığında; sanığın şoför konumunda olduğunun kabulü gerekeceği, trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın tam kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, içinde ölenlerin bulunduğu otomobili kimin kullandığının tespit edilemediği gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1259, Karar No: 2015/2974, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1259 E.  ,  2015/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin davacının astı pozisyonda olan personele fena muamelede bulunması sebebiyle ve davranışından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle feshedildiğini, sözlü ve yazılı ihtarlarda bulunulduğunu, davacının davranışlarında bir değişiklik olmaması üzerine iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının on yılı aşkın kıdeminin bulunması, davalı işyerinde tüm kademelerden geçerek yükselerek bulunduğu konuma gelmesi, değerlendirme formunda ortalamasının on üzerinden 8,55 olduğu, olumsuz bir değerlendirmeye yer verilmediği, ilk ihtardan sonra ikinci kez savunma istenmesine sebep gösterilen olayların savunma istenmesini gerektirecek bir yönünün bulunmadığı, aldığı uyarıdan sonra bir personelin beklenenden daha fazla hassasiyet göstererek ağlamasının, yöneticinin iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir sebep oluşturmayacağı, davacının görevinin gereğini yaptığı, feshe gerekçe gösterilen olayların geçerli bir fesih sebebi oluşturmadığı gerekçesiyle kabul kararı verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerinde bölge sorumlusu olarak çalıştığı, 04.11.2013 tarihli fesih bildirimi ile, davacının alt kadrosunda çalışan personellerle iş ahlakı ve şirket anlayışına uymayan bir takım hitap tarzları ve diyaloglarda bulunduğunun tespit edildiği, görev sorumluluklarını yerine getirme esnasında alt kadro ile kurulan iletişim ve diyaloglarda yöneticilik temsili sıfatının istenen seviyeye ulaşmaması ve alt kadroda çalışan personellerin motivasyonlarını olumsuz etkilemesi sebebiyle iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiği anlaşılmıştır.

./..

-2-

./..

-2-

Somut olayda; mahkemece her ne kadar feshe gerekçe gösterilen olayların geçerli bir fesih sebebi oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise; dosya kapsamında mevcut olan ayrıntılı ve tutarlı yazılı ifadeler ile bu ifadeleri doğrulayan davalı tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş yerinde işin yürütümünü ve çalışma düzenini bozan ve süreklilik arzeden bu davranışlarının iş sözleşmesinin feshi için geçerli sebep kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işe iade kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 27,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 02,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 04.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13882, Karar No: 2017/1110, Tarih: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13882 E.  ,  2017/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21885, Karar No: 2016/1037, Tarih: 25.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21885 E.  ,  2016/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2014/220-2014/493

İHBAR OLUNAN : Ö.. K..

Dava dilekçesinde, bağımsız bölümünde üst katındaki akıntı nedeniyle oluşan zararın tazmini ve onarımın yapılması izninin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davacının bağımsız bölümünde oluşan zararın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Mustafa Aysal G.Dülger A.Kellecioğlu O.Acu M.Boran

222,00 TL Onama H.

179,30 TL Peşin H.

42,70 TL Bakiye

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2015/14053, Karar No: 2016/5691, Tarih: 27.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14053 E.  ,  2016/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre; suça sürüklenen çocukta ele geçen kuru-sıkı tabancanın ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporunda; “davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 10.10.2014 tarihli raporunda, namlusunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğu, özel yapım mermileri de atabildiği, tabancaya ait aynı seriden fabrikasyon orjinal örneklerinin dairelerinde bulunmaması nedeniyle tabanca üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda mütalaa verilemeyeceğinin belirtilmesi ve suça sürüklenen çocukta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğunu bildiğine ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraati yerine, yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kuru-sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun

bulunmadığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, emanete kayıtlı bulunan eşyaların müdasaderesine karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZUL- MASINA), 27.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19405, Karar No: 2021/9435, Tarih: 16.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19405 E.  ,  2021/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 43. maddesi, aynı Kanunun 227/5. maddesinden önce uygulanarak TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonucu hapis cezasında sonuç ceza değişmemiş ise de, adli para cezasının 160 TL yerine 180 TL olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye kısmen aykırı olarak adli para cezasına ilişkin TCK'nın 43. ve devamı maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılıp yerine "sanığa verilen adli para cezasının TCK'nun 227/5. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 7 gün ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırılarak 8 gün ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu da nazara alınarak TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 8 gün karşılığı 20 TL'den olmak üzere 160,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE " ibaresinin eklenmesi, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7228, Karar No: 2011/9756, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7228 E.  ,  2011/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde karar iptali ve yönetici atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu toplantısı için onbeş gün önceden duyuru yapılmaması, gündemin özensiz hazırlanması, toplantıda oy kullanma usullerine uyulmaması, 1/3'den fazla oya sahip kat maliki Ali Vuruşkan'ın bağımsız bölümlerini başkalarına paylaştırmış gibi gösterilerek oy kullanması, divan başkanlığına kat maliki olmayan kişinin seçilmesi, hazır bulunanların karar altına imzalarının alınmaması nedenleriyle 04.05.2008 günlü kat malikleri kurulunun ve alınan kararların iptalini istemiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; yönetim planının 9. maddesinde kat malikleri kurulunun her yıl Mayıs ayının ilk 15 günü içinde yapılacağı belirtilmiş olduğundan iptali istenilen toplantının olağan toplantı olması, toplantıda alınan kararları imzalama yetkisinin divana verilmiş bulunması, kararlanın oy çokluğu ile alınmış olması, kararların usul ve yasaya aykırı bir yönünün bulunmaması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8126, Karar No: 2013/5496, Tarih: 21.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8126 E.  ,  2013/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8721, Karar No: 2016/16217, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8721 E.  ,  2016/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden TRT payı, enerji fonu ve KDV bedeli adı atında adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 18.858,18 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı ve enerji fonu bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.