muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3132, Karar No: 2015/1316, Tarih: 03.03.2015

Kararı, asıl davada davacı vekili ile asıl davada bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle dava dilekçesinde imara aykırı yapının kal'i isteminin bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı ve asıl davada bir kısım davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20800, Karar No: 2007/16339, Tarih: 22.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20800 E.  ,  2007/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Gayrimenkul Satış İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.11.2007 per.

KARŞI OY YAZISı

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu ve davacı eşin açık rızası alınmadan, hak sahibi olan davalı eş (koca) tarafından, üçüncü kişi durumundaki diğer davalı Ömer Gökhan’a 8.1.2002 tarihinde satış suretiyle devredildiği, bu devrin Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi uyarınca geçersiz olduğu tartışmasızdır. Esasen bu hususta sayın çoğunlukla aramda bir görüş ayrılığı bulunmamaktadır. Sorun, aile konutunu devralan üçüncü kişinin iyi niyetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Aile konutu olan taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili bir şerh bulunmamaktadır. Bu durumda; kural olarak, taşınmazı devralan üçüncü kişi iyi niyetli ise, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince kazanımını korunacaktır. Ancak, devralan üçüncü kişi kötü niyetli ise, 1023 . maddenin sağladığı korumadan yararlanamaz. Asıl olan iyi niyetin varlığıdır. Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyi niyet iddiasında bulunamaz. (TMK. m.3) Buradaki iyi niyet, taşınmazı devralan üçüncü kişinin, işlemi yaptığı kişinin evli ve yapılan işlemin aile konutuyla ilgili olduğunu işlem sırasında bilip bilmemesiyle ilgilidir. Kötü niyetin ispatı, bunu iddia edene düşer.

Toplanan delillerden, taşınmazı devralan üçüncü kişinin, devredenin akrabası olduğu ve işlem sırasında, O’nun davacı ile evli olduğunu, fakat bir başka kadınla evlilik dışı yaşadığını bildiği, devir işleminin yapıldığı gün, devredenden tahliye taahhüdü de aldığı, 8.1.2002 tarihli bu tahliye taahhüdünde yer alan, taahhütte bulunanın “..oturmakta olduğum konutu....tarihinde tahliye edeceğim...” şeklindeki beyanının, yapılan işlemin aile konutuyla ilgili olduğunu açık ve tereddüde yer bırakmaksızın gösterdiği anlaşılmaktadır. Davalı üçüncü kişi, bu delilleri çürütücü bir kanıt da ortaya koyamamıştır. Taşınmazı devralan davalı (üçüncü kişi) Ömer Gökhan’ın işlem sırasında kötü niyetli olduğu kanıtlanmıştır. Kazanımı korunamaz. İsteğin kabulü ile dava konusu taşınmazın üçüncü kişi üzerindeki tapu kaydının iptaline, diğer davalı koca adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddi usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/17079, Karar No: 2016/13287, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17079 E.  ,  2016/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11202958 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, aboneliğin tesis edildiği tarihten, abone tarihi ile sınırlı olmak üzere, 10 yıl geriye dönük olarak, bu dönemde kendisinden kayıp kaçak bedeli altında fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek miktara dava değerini artırmak üzere şimdilik 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 23.06.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 10.687 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, alacağın 1.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren 9.687,00 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 23/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 10.687,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16400, Karar No: 2007/15734, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16400 E.  ,  2007/15734 K.**

**"İçtihat Metni"**

: ra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8286, Karar No: 2011/12693, Tarih: 09.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/8286 E.  ,  2011/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin REDDİ

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına itirazı üzerine, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince 07.04.2009 tarihinde itirazın reddine karar verildiği, sanığın itirazın reddi kararını temyiz etmesi üzerine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince 04.06.2009 tarihli ek karar ile “kararın kesin olduğundan” bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve sanığın ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 04.06.2009 gün ve 2009/63 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15257, Karar No: 2012/3775, Tarih: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15257 E.  ,  2012/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 42.200 TL. nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, 513,41 TL'nin tahsiline karar vermiştir.

Hükmü, taraflar avukatlarının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Somut olayda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilen tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE;

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23814, Karar No: 2016/1594, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/23814 E.  ,  2016/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

TCK'nın 31/3. maddesinin aynı Kanunun 168. maddesinden sonra uygulanması TCK'nın 61. maddesine aykırı ise de, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yakınan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, yakınan ...'ün kollukta, "Olay günü kardeşim ... ile eve giderken iki kişi önümüze çıktı. Bize nereye gittiğimizi sorunca, eve gidiyoruz dedik. Sanık, eve gidecekseniz para verin, bizim karnımız aç, dedik. Üzerimizde para olmadığını söyledim. Ancak sanık bana, üstünü arayacağım, eğer para çıkarsa seni çok kötü döverim, dedi. Bende üstümde sadece kitap parası olduğunu, onu da veremeyeceğimi söyledim. Bunun üzerine sanık elini arkasına atıp

bir şeye çıkaracakmış gibi yaparak üstüme gelince, korkumdan elimde bulunan 15 TL kitap parasının 5 TL'sini verdim." şeklinde beyanda bulunduğu,

Diğer yakınan ...'ün de abisi... 'in beyanını doğrulan şekeldi anlatımda bulunup, kendisine karşı yapılan bir eylemden bahsetmediği,

Her iki yakınanın ise yargılama aşamasında özetle, "Önümüze çıkan kişiler bizden karnımız aç diyerek para istediler. Vermek istemeyince, üstünüzü ararız, bulursak döveriz, diye söyleyince, ... 5 TL para verdi." şeklinde beyanda bulundukları,

Sanığın ise hiç bir aşamada suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın olay günü yanındaki arkadaşı ... ile birlikte, yakınanlar ile karşılaşıp, para istedikleri, yakınanların üzerlerinde para olmadığını söylemeleri üzerine, yakınan ...'e, "Üstünü arayacağım, eğer para çıkarsa seni çok kötü döverim." diye söylediği, yakınanın 5TL verdiği, sanığın bu aşamadan sonra yakınan ...'e karşı bir harekette bulunmayıp, ...'den parayı almasından sonra kendi isteğiyle eylemine son verip, ayrılması şeklinde gelişen olayda; yakınan ...'e yönelik yağmaya teşebbüs suçundan bahsedilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21208, Karar No: 2014/8478, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/21208 E.  ,  2014/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nin 63. maddesi uyarınca mahsup infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Katılanlığına karar verilen müştekilerin gerekçeli karar başlığına katılan yerine müşteki sıfatıyla yazılmaları, Yargıtay yolu açık olan ve temyize tabi olan kararlar yönünden itiraz yolu açık olduğunun yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

A) Basit yaralama suçu yönünden kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra bunun TCK'nin 50/2. maddesi gereğince paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre üst Cumhuriyet savcısı, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Nitelikli yaralama suçu yönünden ... hakkında kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

1-Hüküm fıkrasında sanık hakkında CMK'nin 231. maddesi uygulanmadığı halde kararın bir örneğinin HAGB sistemine kaydedilmesine karar verilmesi,

2) ... sanığın kardeşine" bir ayağın topal diğer ayağınıda ben sakat ederim" demek sureti ile hakaret etmesine akabinde elinde kürek bulunduğu halde sanık ile ağabayeni saldırmak sureti ile ilk haksız hareketi yapmasına ve olayın başlamasına neden olmasına göre, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarınından TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince 'kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' hariç olmak üzere TCK'nin 53/1-e maddesindeki hak yoksunluklarını ise uygulanıp uygulanmayacağının takdire bağlı olmak üzere uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4720, Karar No: 2024/6208, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/4720 E.  ,  2024/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/71 E., 2020/260 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında hakkında taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiş, Dairemizin 16.01.2019 tarihli kararı ile eksik inceleme sebepleriyle hükmün bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca iade ve onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıkların kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, kusurlarının bulunmadığına, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'nun Atatürk Barajı Sulama Birliği yönetim kurulu başkanı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ise yönetim kurulu üyesi oldukları, olay tarihinde 2005 doğumlu ölen ...'ın Koçeren mevkii olarak bilinen yerdeki Atatürk Barajı Sulama Birliği tarafından işletilen sulama kanalına yüzmek amacıyla girdiği ancak boğularak hayatını kaybettiği olayda, sanıkların insan ve hayvanların kanala düşüp boğulmamaları için tedbir almamış olmaları nedeniyle tali kusurlu oldukları kabul edilerek sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, sanıklar müdafiinin itirazı üzerine Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2021/50 değişik iş sayılı kararıyla sanıklar müdafiinin itirazının reddine kesin olarak karar verilmesinin ardından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminde incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;