muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/649, Karar No: 2020/6942, Tarih: 05.11.2020

Bir kısım davalılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

20 Şubat 2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 7. maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesine yeni bir fıkra eklenmiştir.

Eklenen bu hükme göre, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi kapsamında yapılmış imar uygulamalarının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla iptal edilmesi nedeniyle; davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti halinde, öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edileceği veya anlaşma olmaması halinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değerinin ödeneceği belirtilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, eklenen bu hüküm uyarınca idareye başvuru yoluyla çözülmesi gerektiğinden, imar parselinin ihyasına yönelik dava konusu talebin, kanun değişikliği nedeniyle reddine karar verilmesi için kararın bozulması gerektiğinden bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 05.11.2019 tarih, 2018/5525 Esas- 2019/7288 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.11.2019 tarih, 2018/5525 Esas- 2019/7288 Karar sayılı sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının yatıranlara iadesine, 05.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23839, Karar No: 2013/12790, Tarih: 14.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23839 E.  ,  2013/12790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 29/03/2012 gün ve 2011/774- 2012/51 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 14 /05 /2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4651, Karar No: 2021/1470, Tarih: 05.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4651 E.  ,  2021/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27/04/2018 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 07/02/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05/10/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklaması dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26909, Karar No: 2015/101, Tarih: 05.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26909 E.  ,  2015/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2009/84-2014/216

Dava, kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6249, Karar No: 2016/3445, Tarih: 04.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6249 E.  ,  2016/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık . müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 23/05/2016 ve 18/08/2016 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun . gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-) Sanık . hakkında verilen mahkumiyet kararının incelemesinde; oluşan, dosya içeriğindeki delillere, sanığın aşamalarda değişmeyen anlatımlarına, kabule göre, olay günü maktül ile sanık arasında maktülün sanıktan cep telefonunu ve sanığa daha önceden aldığı yüzük ve küpeyi istemesi, kendisinin de vermemesi üzerine tartışma çıktığı, bu nedenle maktülün sanığa tokatla vurduğu, sanığın annesinin evine gideceğini söylemesi üzerine maktülün kapıyı kilitleyerek sanığın evden çıkmasını engelleyerek sanığı tekme tokatla darp etmeye başladığı,evin içerisinde bulunan saksıyı sanığın sırtına attığı, daha sonra maktulün mutfağa giderek bir bıçak alarak geri geldiği, bıçağı sanığa doğru savurduğu, sanığın maktülün kendisine karşı savurduğu bıçağı namlu kısmından sağ eliyle tuttuğu, bu sırada maktulün sanığa bir tokat daha vurduğu, sanığın bıçakla birlikte yere düştüğü, sanığın maktülden aldığı bıçakla birlikte ayağa kalkarak bıçağı maktüle doğru bir kaç defa salladığı,sanığın maruz

kaldığı haksız hareketlerin etkisiyle maktülü öldürdüğü anlaşılmakla, maktülün sanığa yönelik hareketlerinin ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık . hakkında ceza tayin edilirken tahrik uygulamasında azami oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2-)24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10391, Karar No: 2014/20870, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10391 E.  ,  2014/20870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/875-2014/105

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5597, Karar No: 2007/2948, Tarih: 27.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/5597 E.  ,  2007/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2006

Davacı, 12534727 sigorta sicil numarası ile 1979 tarihinde sigortalı olarak işe başladığını ilk işe giriş bildirgesindeki nüfus bilgilerinin yanlış yazıldığından düzeltilerek bu hizmetlerinin çalışmakta olduğu 14353220 sigorta sicil numarasındaki hizmetleri ile birleştirilmesini, 12534727 sigorta sicil nodaki hizmetlerin kendisine ait  kendisi olduğunun ve sigortalılık başlangıç tarihinin tespitini  istemiştir.

Mahkemece,  istemin kabulü ile; 2701012534727 sigorta sicil no.lu  T. Y. ile 2701014353220 sigorta sicil no.lu T. Y.’ın aynı kişiler olduğu 2701012534727 sicil no.su ile bildirilen hizmetlerin davacıya aidiyetinin ve davalının sigortalılık başlangıç tarihinin 14.9.1979  olduğunun tespitine  karar  verilmiştir.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için Sosyal Sigortalar Kurumunda ve işveren yanında bulunan prim bordroları ile davacının imza ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, ücret tediye bordroları getirtilerek imza ve  fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yaptırılmalı, davacıya yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları gibi işyerleri kayıtlarında yer alan tanıklar dinlenmeli, nüfus kaydı celbedilip giriş bildirgelerindeki nüfus bilgileri ile karşılaştırılmalı, farklılıkların sebepleri araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosya arasında bulunan İslahiye Nüfus Müdürlüğü’nden verilme 11.2.2005 tarihli ve 20.2.2006 tarihli iki adet nüfus kayıt örneği ile diğer  kayıt ve belgelerden 14.9.1979 tarihli işe giriş bildirgesi ile  Gaziantep Sıtma Bölge Başkanlığı işyerinden A.oğlu, 1957  Muş doğumlu, Muş ili Hane  no189,  Cilt no 005-03, sayfa no 45’de kayıtlı T. Y.’ın, 22.11.1983 tarihli bildirge ile Gaziantep Islahiye Tekel Y. Tütün Bakım Atelyesi  işyerinden A. oğlu, 1.5.1960 İslahiye doğumlu,  İslahiye Hane no 159, cilt no 005/03, sayfa no 45'de nüfusa kayıtlı T.Y.’ın  işe girişi ve  çalışmalarının bildirildiği, davacının ise 2.2.2006 tarihli nüfus kayıt örneğinden M.’den  olma A. oğlu, 1.5.1960 Türkoğlu doğumlu, Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesi, B./B.Mahallesi Cilt no 11, Hane no 77'de  kayıtlı T. Y.  olduğu , 11.2.2005 tarihli nüfus kayıt örneğinden  ise M.’den  olma A. oğlu, 1.5.1960 Sarılar doğumlu,Gaziantep ili İslahiye ilçesi, C. Mahallesi Cilt no 5, Hane no 189 da  kayıtlı T. Y.  olduğu     anlaşılmaktadır. Somut olaya gelince; mahkemece davalı Kurum’dan Gaziantep Sıtma Bölge Başkanlığı işyerine ait işyeri dosyası istenmiş ancak Kurum’ca işyeri dosyasının hacimli ve işlem görüyor olması gerekçeleriyle dosya gönderilmemiş olup, mahkemece bir daha bu konuda araştırma yapılmamış, davacı tanıkları talimatla dinlenmiş, davcı vekiline elden takip yetkisi verilerek İslahiye Nüfus Müdürlüğü’nden verilme 20.2.2006 tarihli nüfus kayıt örneği dosyaya alınmıştır.Mahkemece 14.9.1979 ve 22.11.1983   tarihli işe giriş bildirgelerindeki imzalar karşılaştırılmamıştır. Yine ifadesi hükme dayanak alınan   tanıklar davacıyla birlikte bu işyerinde çalışan,  kayıtlara geçmiş kişilerden olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimselerden de  değildir.Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; davacının kayıtlı olduğu nüfus müdürlüğünden 14.9.1979 ve 22.11.1983 tarihli işe giriş bildirgelerindeki nüfus bilgilerine sahip aynı isimli başkaca şahısların olup olmadığını araştırmak var ise, dava bu kişilerin hak alanlarını ilgilendirdiğinden yöntemince davaya katılımlarını sağlayıp beyanlarını almak dönem bordrolarını getirtmek,  yine var ise o dönemde davacıyla birlikte  aynı işyerinde çalışan kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurmak,  bu işyerlerinin dönem bordroları yok ise o  tarihte   zabıta  marifetiyle tespit edilecek işyerine  komşu olan diğer işyerlerinde  çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının bu kayıtları celbedilerek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacıya ait ve nüfus kütük bilgilerinin her ikisinde de yanlışlık bulunan 14.9.1979 ve 22.11.1983 tarihli işe giriş bildirgelerindeki imzaların  karşılaştırılarak aynı el mahsülü olup olmadığı konusunda ayrıca  davacı tarafından daha önce  imzalanmış olabilecek; seçim müdürlüğü,askerlik şubesi başkanlığı,evlendirme dairesi, adliye, banka, elektrik, su, telefon abonelikleri, noterlik gibi kurumların kayıtlarının celbedilerek  14.9.1979 ve 22.11.1983 tarihli  işe giriş bildirgelerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda  gerekirse Adli Tıp Kurumundan rapor almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek  gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Davalı SSK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3418, Karar No: 2017/5739, Tarih: 26.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/3418 E.  ,  2017/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7-2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Gerekçeli karar başlığında suç adı kısmında “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma” yazılması,

b-Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

c-Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d-Sanık hakkında kurulan hükümde örgüte yardım etmeden indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suç adının "silahlı terör örgütüne yardım etme" yazılması, hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılması ve örgüte yardımdan dolayı 1/2 indirim hükümlerinin uygulandığı 2. fıkrada bulunan ''...yardımın niteliğine gözetilerek'' cümlesinden sonra gelmek üzere ''TCK'nın 220/7-2'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.