muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7090, Karar No: 2011/13043, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7090 E.  ,  2011/13043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, yapılandırma talebinin kabul edilerek yapılan ödemelerin geçerli olduğunun tesbitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.3.1996 tarihinde başlayan ve halen devam eden 2926 sayılı Yasa kapsamındaki tarım ... sigortalılığına ilişkin yaptığı yapılandırma talebinin reddine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 5510 sayılı Yasa' nın geçici 24. maddesine göre yaptığı yapılandırma istemi üzerine, eksik ödemede bulunması nedeniyle yapılandırmanın geçersiz hale gelmesi üzerine davacının davasının reddine karar verilmiştir.

5763 sayılı Yasa’nın 27 nci maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ ya eklenen geçici 24 üncü madde gereğince, 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu ile 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu' na göre sigortalı olanların 31.3.2008 tarihine kadar olan prim ve sosyal güvenlik destek prim borçları, bu maddenin yürürlüğe girdiği 26.5.2008 tarihini takip eden iki ay içinde, yani 26.7.2008 tarihine kadar yazılı olarak başvurulması kaydıyla, bu maddede belirtilen şartlarla yeniden yapılandırılabileceği düzenlenmiş ve 5797 sayılı Yasa’ nın 4 üncü maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ ya eklenen Geçici 25 inci madde gereğince 5510 sayılı Yasa' nın Geçici 24 üncü maddesi kapsamına giren borçları anılan madde hükümlerine göre yapılandırılmamış olan işveren ve sigortalıların, bu maddenin yürürlüğe girdiği 19.8.2008 tarihinden itibaren yirmi gün içinde yani 8.9.2008 tarihine kadar yazılı olarak Kuruma başvurmaları kaydıyla, söz konusu madde kapsamına giren borçları bu maddede belirtilen şartlarla yeniden yapılandırılabileceği belirtilerek yeniden yapılandırmadan yararlanma süresi 8.9.2008 tarihine kadar uzatılmıştır.

Yapılan incelemede; davacının 10.6.2008 tarihinde 5510 sayılı Yasa' nın Geçici 24 üncü maddesi uyarınca davalı Kuruma 10.568,00 TL borç miktarı ile 406,00 TL prim borcunu peşin ödemeyi taahhüt ettiği, 13.6.2008 tarihinde 406,00 TL olan cari ay prim borcunun 400,00 TL’ sini yatırdığı, 2008 yılı Temmuz ayı sonuna kadar yatırması gereken 10.568,00 TL’ nin 1.7.2008 tarihinde 3.000,00 TL’ sini ve 7.7.2008 tarihinde 7.000,00 TL’ sini olmak üzere toplam 10.000,00 TL’ sini yatırdığı 568,00 TL' sini takip eden ayda 26.8.2008 tarihinde 720,00 TL olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının Kuruma verdiği 10.6.2008 tarihli taahhütname üzerine 5510 sayılı Yasa' nın Geçici 24 üncü maddesi uyarınca ödemesi gereken 10.568,00 TL' nin, 568,00 TL' si süresinde ödenmemiş ise de; borcun tamamının 26.8.2008 tarihine kadar yani 5797 sayılı Yasa’nın 4 üncü maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 25 inci maddesi gereğince belirtilen süre içerisinde ödediği göz önünde tutularak ödenen prim borcunun 5510 sayılı Yasa' nın Geçici 25 inci maddesine göre hesaplanan borcu karşılayıp karşılamadığını araştırmak, karşılıyor ise davanın kabulüne karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2509, Karar No: 2023/1819, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2509 E.  ,  2023/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Batı 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların duygusal ve cinsel birlikteliklerinden davalının hamile kaldığını, davalının 11.05.2015 tarihinde Kader isimli ortak çocuğu dünyaya getirdiğini, ancak davalının ortak çocuğu davacıya hiç göstermediğini, davalı tarafından çocuğun baba hanesine nüfus kaydına var olmayan bir kişinin baba olarak yazdırıldığını, uzun uğraşlar sonucu davacının çocuğu resmi olarak tanıdığını, davacının bir buçuk senedir küçüğü görmediğini, davalının küçüğü göstermemek için asılsız iddialarda bulunarak davacıdan şikayetçi olduğunu ve uzaklaştırma kararı aldırdığını ileri sürerek ortak çocuk ile davacı baba arasında şahsi ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddilarının asılsız olduğunu, davalının Kerem isimli erkek arkadaşı ile birlikteliklerinden küçük Kader'in dünyaya geldiğini, davacı erkek ile davalı kadının cinsel ilişkiye hiç girmediklerini, davacının Kader'i davalı kadının bilgisi dışında nüfusta tanıdığını, ayrıca davacının alkol ve madde bağımlısı biri olduğunu, hakkında açılmış davalar bulunduğunu, küçüğün babası olmayan bir kimseyle küçük arasında kişisel ilişki kurulmasının uygun olmadığını, davacının aynı konuda ... 1.Aile mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğini ileri sürerek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların gayri resmi birlikteliklerinden Kader isimli ortak çocuklarının bulunduğu, davacı babanın çocuğu tanıma senedi ile tanıdığı, evlilik dışı ilişkiden doğan çocuğun velayet hakkı anneye ait olmakla birlikte babanın da çocukla düzenli ve sürekli bir kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi elde etme hakkı bulunduğu, küçüğün babasını tanımadığı, babayla görüştürülmediği, uzun vadede öz babasından ayrı kalmanın çocuğun psikososyal gelişimine olumsuz etkisinin olacağı, davalı anne küçüğün babasının davacı olmadığını iddia etmişse de 09.12.2021 tarihli sosyal inceleme raporu da gözönüne alınarak, davanın kabulü ile velayeti davalı annede bulunan müşterek çocuk ile davacı baba arasında çocuğun yaşı, babayla hiç görüşmemesi ve kişisel ilişki tesisine dair hükümlerin kesin hüküm teşkil etmeyeceği ve şartların değişmesi halinde değiştirilebileceği, davalı anne, küçüğün babasının davacı olmadığını iddia etmiş ise de; yargılamanın başlangıcından itibaren davalı tarafından açılan ve mahkememizce bekletici mesele yapılan tanımanın iptali davalarının görevsizlik, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararlarla sonuçlandığı, davacı annenin ısrarla DNA testi yaptırmadığı ve mahkemece alınan sosyal inceleme raporunda DNA testi yaptırmak istemediğini beyan ettiği, davacının çocuğun yasal olarak babası olarak görülmesi ve aksinin ispatlanmamış olması nedeniyle davanın kabulüyle davacı baba ile ortak çocuk arasında her ayın 2 nci ve 4 üncü haftası Cumartesi günü saat 12.00'den saat 15.30'a kadar, dini bayramların 2 inci günü saat 12.00'den saat 15.30'a kadar şahsi ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; davalı kadının Kerem isimli arkadaşı ile olan birlikteliğinden davaya konu çocuğun dünyaya geldiğini, davacının madde bağımlısı olduğunu, çocuğa cinsel taciz suçu da olmak üzere bir çok sabıkasının olduğunu, davacının küçüğün babası kesin olmadan kişisel ilişki tesisine karar verilmesinin yanlış olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmek üzere kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece Mahkemesi kararında usul ve kanuna aykırılık olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; davalı kadının Kerem isimli erkek arkadaşıyla olan birlikteliğinden Kader isimli çocuğun dünyaya geldiğini, davalı kadın ile kısa süre arkadaşlık yapan erkeğin, kadını takıntı haline getirdiğini, davacının davalıya karşı nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğini buna ilişkin olarak ... Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduklarını, davacının madde bağımlısı olduğunu, davalı ile aralarında pek çok ceza davası olduğunu, çocuğun babasının kim olduğu kesin olarak anlaşılamadan davacı ile çocuk arasında şahsi ilişki kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının madde bağımlısı olduğunu, cinsel taciz suçlarından sabıkası olduğunu, bu suçların bazı mağdurlarının çocuk olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulmasına kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik dışı ilişki sonucu dünyaya gelen çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün menfaatine olup olmadığı ile kurulan kişisel ilişki süresinin babalık duygularına yeter düzeyde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nn 3 üncü maddesi, Çocuk Hakları'nın kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 1 inci maddesi, 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesi'nin (b) bendi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası,370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nn 3 üncü maddesi, Çocuk Hakları'nın kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 1 inci maddesi, 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesi'nin (b) bendi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası,370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Velâyet ve çocuklar ile kurulan kişisel ilişki kamu düzenine ilişkin olup, resen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin dahi göz önünde tutulması gerekir. Velâyeti annede olan küçük Kader ile nüfus kaydında baba olarak görülen davalı arasında kişisel ilişki kurulurken aslolan küçüğün fikri ve bedeni ilişkisinin gelişmesidir. Gözönünde tutulması gereken temel ilke de, çocuğun üstün yararı (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi md. 1; 4721 sayılı Kanun, md.339/1, md.343/1, md.346/1; Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Somut olayda davalının çocuğa karşı cinsel taciz, huzur ve sükunu bozma gibi suçlardan sabıkasının olduğu, öte yandan davacı kadın tarafından cinsel saldırı nedeniyle davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve erkeğin birden fazla kez ceza evine giriş çıkışlarının olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu kapsamda davacının iddiaları doğrultusunda davalı hakkındaki suç isnatları ve sabıka kayıtlarına ilişkin bilgi ve belgelerin araştırılarak ortak çocukla şahsi ilişki kurmasına engel mahiyette olup olmadığının değerlendirilmesi amacıyla idrak çağında olduğu anlaşılan ortak çocuk Kader'in velayet hakkındaki tercihi de sorularak, taraflarla ve çocukla görüşen 3 kişilik uzman heyetinden sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, kişisel ilişki konusunda yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13265, Karar No: 2014/8608, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13265 E.  ,  2014/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanığın hükümden sonra 28.05.2011 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3329, Karar No: 2023/8559, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3329 E.  ,  2023/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1519 Esas, 2022/2052 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/52 Esas, 2020/192 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan daimi ve geçici irtifak hakkı tesisi ile bu hakların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 829 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasına karar verilen 199,86 m²lik kısmının daimi irtifak, 1.490,12 m²lik kısmının geçiçi irtifak hakkı bedelinin tespitine ve bu hakkın ... 1. Organize Sanayi Bölgesi adına tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, daimi ve geçici irtifak alanının tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arazi vasfında olduğunu, bedelin fahiş belirlendiğini, bilirkişi raporunun kanun ve içtihatlara uygun olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, eski hale getirme bedeli hesaplanmasının hatalı olduğunu, geçici ve daimi irtifak nedeniyle değer kaybının hatalı hesaplandığını, faiz hükmü kurulmasının hatalı olduğunu, idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, rapora itirazların değerlendirilmediğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, irtifak nedeniyle değer kaybının düşük alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, rapora itirazların değerlendirilmediğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, irtifak nedeniyle değer kaybının düşük alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılıkları tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu mülkiyet, irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemeleri nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 829 parsel taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son bendi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi uygundur.

3.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

3.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18792, Karar No: 2011/27890, Tarih: 11.10.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/18792 E.  ,  2011/27890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlü : ...

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Mahkemenin, 03.07.2002 tarih, 2001/257-152 sayılı ilamında belirtilen 7.782.657.000 TL ağır para cezasının 5252 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince 7.782 YTL adli para cezasına dönüştürülerek kararın aynen infazına, sanık hakkında yeniden hüküm kurulmasına takdiren yer olmadığına,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ön ödeme önerisine uymayan hükümlü hakkında 3713 sayılı Kanunun 7/2- son maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde mevkutenin sorumlu müdürleri için öngörülen yaptırımın, altı aydan iki yıla kadar hapis ve mevkutenin bir önceki ay satış miktarının yüzde doksanının yarısı kadar adli para cezası olduğu, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi ibraz eden hükümlü hakkında belirtilen hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanununun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi sonucu belirlenecek adli para cezası ile mevkutenin tirajına göre tayin olunacak adli para cezasının toplamının hükümlünün lehine olduğu gözetilmeden; 03.07.2002 tarih, 2001/257-152 sayılı ilamda belirtilen cezanın 7782 YTL para cezasına dönüştürülerek kararın aynen infazına şeklinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.