muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7994, Karar No: 2011/24769, Tarih: 28.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7994 E.  ,  2011/24769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18365, Karar No: 2010/2116, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18365 E.  ,  2010/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10674, Karar No: 2013/2541, Tarih: 23.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/10674 E.  ,  2013/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hükmolunan cezanın niteliği itibariyle yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin temadinin kesildiği iddianame tarihi olan 30.03.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçu sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Köy yoluna tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen hazinenin, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden 175 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine ilişkin 11. fık- ranın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14860, Karar No: 2020/3755, Tarih: 22.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/14860 E.  ,  2020/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin Tespiti ve Beyanlar Hanesine Şerhi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ... ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1546 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti yapılırken Maliye Hazinesi adına tespit edildiğini, müvekkilinin dava konusu parseldeki zilyetliği, devir sözleşmesi ile davalıdan devraldığını, ancak hak sahipliği tespiti ve kullanım kadastrosu çalışmaları sırasında müvekkilinin zilyetliğinin tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekirken gösterilmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın müvekkilinin zilyetliğinde olduğunun tespiti ile tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu taşınmazda herhangi bir zilyetliğinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, dava konusu parsel ile ilgili 1992 yılında yapılan kadastro çalışmalarının 16.09.1992 ile 19.10.1992 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı ve yapılan bu tespite karşı süresi içinde ... Kadastro Mahkemesinin 2000/167 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığı, iş bu davanın 26.04.2001 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle 10 yıllık yasal hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle dolduğu, söz konusu davada hem davalının hem davacının Maliye Hazinesi aleyhine dava konusu parselin tespitine itiraz ettikleri, her ne kadar mevcut davaya delil olan zilyetlik devir sözleşmesi 15.03.1998 tarihine ilişkin olup, kadastro mahkemesindeki yargılama sırasında tarafların birbirine verdikleri iddia olunan bir belge olmasına rağmen söz konusu yargılama sırasında ileri sürülmediği ve sonraki tarih itibariyle de karar verildiği, ayrıca dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak Orman Kanunu'nun 2/B maddesi kapsamında güncelleme çalışması yapılmadığı, davacının iddialarının dava konusu taşınmazda Orman Kanunu'nun 2/B maddesi kapsamında yapılmış güncelleme çalışması olmaması nedeniyle, mevcut tapu kaydındaki zilyetlik şerhinin oluşturulmasından ve buna ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık yasal hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zilyetlik devir sözleşmesi nedeniyle davalının zilyetlik şerhinin iptali istemine ilişkindir.

Dava, zilyetlik devir sözleşmesi nedeniyle davalının zilyetlik şerhinin iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, davaya konu taşınmazın 22.05.1992 tarihli kadastro tutanağına göre, taşınmazın geldisi olan 310 parselin 1970 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında orman tahdidi içinde kaldığı, 1983 tarihli orman kadastro çalışmaları sırasında 2/B gereği orman sınırları dışına çıkarılan alan içinde olduğu, davaya konu 1546 parselin 310 parselin ifrazı neticesinde oluştuğu, tarla vasfı ile Hazine adına Kadastro Mahkemesinin 2000/167 Esas, 2000/318 Karar sayılı ilamıyla hükmen 09.05.2001 tarihinde tescil edildiği, beyanlar hanesinde, Ramazan çocukları ..., davalı ..., ..... ve davacı ... ile, .....kullanımında olduğunun şerh düşüldüğü, davaya konu taşınmazın kadastro tespitinin 22.05.1992 tarihinde yapıldığı, 16.09.1992-19.10.1992 tarihleri arası askı ilanına çıkarıldığı, bu tesbite süresi içinde itiraz edildiği, itiraz üzerine hükmen tescil edildiği, 2010-2011 yılında davaya konu taşınmazın bulunduğu bölgede 22/A çalışmalarının yapıldığı, bu çalışmalar sonucunda 08.08.2011 tarihinde dava konusu taşınmazın 28254 ada 503 parsel olarak Hazine adına tescil edildiği, daha sonra davaya konu taşınmazın olduğu bölgede 2012 yılında 2/B fiili kullanım kadastro çalışmaları yapıldığı, fakat davaya konu taşınmaz üzerinde tedbir kararı bulunduğundan 2/B güncelleme çalışmalarına dahil edilmediği, davacı vekilinin 15.03.1998 tarihli zilyetlik devir sözleşmesine dayandığı anlaşılmaktadır. Buna göre dayanak devir sözleşmesi tespit sonrası tescil öncesi bir tarihe karşılık geldiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde belirtilen hak düşürücü süre uygulanmayacağı gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Dava çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki davalı lehine kullanıcı şerhinin iptali istemine ilişkin olduğundan, bu nitelikteki davalarda, husumetin taşınmazın maliki olan Hazineye de yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, sadece davacının zilyetliğini devraldığını iddia ettiği ...’a karşı açılmış, taraf teşkili eksik bırakılmıştır. O halde Mahkemece, yasal hasım durumunda bulunan Hazine davaya dahil edilip, dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların bildirdikleri deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20587, Karar No: 2017/715, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20587 E.  ,  2017/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 13/01/2015 tarih 2014/14963 Esas 2015/152 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8415, Karar No: 2019/210, Tarih: 10.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8415 E.  ,  2019/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükmün gerekçe kısmında "5271 sayılı kanunun 223/2-a maddesince unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan sanıkların beraatine" karar verilmesine rağmen hükümde "müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 73/4. mad. ve 5271 sayılı ...nın 223/8. maddesi gereğince ayrı ayrı düşmesine" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18350, Karar No: 2010/2113, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18350 E.  ,  2010/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17389, Karar No: 2012/2698, Tarih: 01.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17389 E.  ,  2012/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulun- madığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 36 günün 30 güne, TCK.nun 31/3. maddesi uygulanarak belirlenen 26 günün 20 güne, TCK.nun 62. maddesi ile tayin alınan 20 günün 16 güne ve sonuç 4000 TL adli para cezasının 3200 TL'ye indirilmesi, hüküm fıkrasından ”5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca para cezalarının 4.400 TL olarak toplanmasına” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5432, Karar No: 2014/7353, Tarih: 18.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5432 E.  ,  2014/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/513-2012/95

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün gerekçe ilave edilerek oyçokluğuyla onanmasına ilişkin Dairemizin 26.09.2013 gün ve 2023 Esas, 5811 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, %60 hissesi Tasfiye Halinde Türk Ticaret Bankası A.Ş.'ye ait olan Tasfiye Halinde Ticaret Factoring Hizmetleri A.Ş.'nin aktifinde bulunan tüm alacakların, müvekkili tarafından 27.01.2006 tarihinde devir ve temlik alındığını, devir ve temlik alınan onaltı firma içinde S.... Film Video ve Televizyon Yapımcılık A.Ş.'nin de bulunduğunu, bu şirketin Kanal ....Radyo Televizyon Yayıncılığı A.Ş.' den 28.02.1997 ve 28.03.1997 tarihli senetlerden kaynaklanan toplam 770.000,00 USD karşılığı 1.421.982,11 TL alacağının olduğunu, müvekkili kurumun 17.05.2007 tarihli İstanbul 1. İflas Müdürlüğü'nün 2007/10 sayılı dosyasına yaptığı alacak kayıt talebinin hukuka aykırı şekilde reddedildiğini ileri sürerek, alacağın tespiti ile kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket iflas idaresi vekili, davanın süresi içinde açılıp açılmadığının belli olmadığını, talep edilen alacakların 28.02.1997 ve 28.03.1997 tarihlerine ait olup, iflas masasına ilk müracaatın 17.05.2007 tarihinde olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 661. maddesi gereğince bonodan doğan alacak hakkının borçluya karşı vadeden itibaren 3 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı, temel ilişkiye dayanılması halinde de zamanaşımı süresinin BK'nın 125. maddesi gereğince on yıl olacağı, ancak ciranta olan davacının temel ilişkiye dayanmasının mümkün olmadığı, davacı tarafça iflas masasına 17.05.2007 tarihinde başvurulmuş olmakla zamanaşımı süresinin dolduğu, Bankacılık Yasası'nın 138/2. maddesinde belirtilen dokuz aylık ek sürenin zamanaşımı süresine eklenmesinin mümkün olmadığı, çünkü bu maddede de belirtildiği gibi 138. maddenin Bankacılık Yasası'nın 107. maddesi uyarınca bir bankanın borçlarının taahhütlerinin yüklenilmesi veya alacaklarının devralınması halinde uygulanmasının mümkün olduğu, kayıt kabul talebine konu alacağın ise bu nitelikte bulunmadığı, temlik sözleşmesinin özel şirket ile TMSF arasında yapıldığı, alacağın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.09.2013 tarih ve 2023 E., 5811 K. sayılı ilamıyla gerekçe ilave edilerek oyçokluğuyla onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI-

Uyuşmazlık, %60 hissesi Türk Ticaret A.Ş.'tine ait olan ve tasfiye halinde Ticaret Factoring hizmetleri A.Ş.'nin aktifinde bulunan alacakların TMSF tarafından 27.01.2006 tarihinde devir ve temlik alındığından, senetlerden kaynaklanan 770.000,00 USD karşılığı 1.421.982,11 TL alacağın İstanbul 1. İflas Müdürlüğünün dosyasına yapılan kayıt kabul talebinin reddinin iptali ile alacağın tespiti ve kayıt - kabulüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alacakların özel hukuktan doğduğu ve 10 yılık zamanaşımı geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

Davaya konu, TMSF'ye devir ve temlik edilen %60 hissesi Tasfiye halinde olan Türk Ticaret A.Ş.'ne ait alacağın, TMSF'ye devir ve temlik tarihi olan 27.01.2006 tarihi itibariyle 4389 sayılı Bankalar Kanununun 15/3, 17/7, b ve 15/a maddeleri uyarınca bu alacaklar kamu alacağı niteliğinde olup, alacakların takip ve tahsilinde 6183 sayılı kanunun hükümlerinin uygulanacağı uygulama sonucu verilen kararlarla istikrar kazanmıştır. ( 19 HD 23.02.2006 2006/144 E, 2006/1754 K)

Bu tür alacaklarda 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 141. maddesine göre "Bu Kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi 20 yıldır." Aynı kanunun 16. maddesinde ise "Bu kanun ile fon alacağının tahsili bakımından yarar görülerek zamanaşımı ve diğer konularda fon lehine getirilen hükümler makable şamildir" hükmü karşısında TMSF alacaklarına ait davalarda dava zamanaşımı süresi 20 yıldır. (YHGK'nın 05.04.2006 gün 2006/12-110 E, 2006/122 K ve 19.HD'sinin 15.03.2012 gün ve 2011/12074 E, 2012/4225 K, 11.HD'nin 27.09.2012 gün 2011/15729 E, 2012/4489 K)

Somut olaya dava tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresi dolmadığından, dosyanın esasına girilerek taraf delilerinin toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün bu nedenle bozulması görüşünde olduğumdan kararın onanması düşüncesinde olan sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum. 26.09.2013