muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/24067, Karar No: 2007/1536, Tarih: 01.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24067 E.  ,  2007/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmadağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirketin yetkilisi ...'nin ...Şube Müdürlüğüne hitaben yazdığı yazı aynen; "şirketimizin şubesinde bulunan 43560327-5002 nolu hesabından para çekmeye, para yatırmaya, çek karnesi almaya ... yetkilidir." ibarelerini taşımaktadır. Takip konusu çekin ise ... tarafından borçlu şirket adına keşide edilip imzalandığı görülmektedir. Yukarıda açıklanan yazı içeriği dikkate alındığından borçlu şirket yetkilisinin adı geçen ...'ye çek keşide etme yetkisini vermediği, ayrıca, bu kişininde şirketin ticari mümessili olduğu yönünde alacaklı tarafça BK.nun 449.maddesine uygun şekilde bir belgede sunulamadığına göre, o halde itirazın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7151, Karar No: 2019/1511, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7151 E.  ,  2019/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan, sanık ... hakkında ise "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların yüklenen suçları işledikleri sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatleri gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'ın, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ...'ın, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

C-Sanık ... hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık ... hakkında ise "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, sanık ... hakkında ise 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ın savunmasında söz konusu şirkette 3 ay vasıfsız işçi olarak çalıştığını, uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu, adını İbrahim olarak bildiği birisinin kendisini işe aldığını, işe başladıktan sonra kimlik fotokopisini alıp vergi dairesine götürdüğünü ve imzalar attırdığını, bu kişinin adına kayıtlı olan şirketlerde kendisini şirket sahibi olarak gösterdiğini sonradan anladığını, evrakları okumadan imzaladığını, o dönem madde bağımlısı olduğunu ve İbrahim'in gösterdiği yerde kaldığını, iaşesini karşıladığını, sanık ...'ı tanımadığını, fakat sanık ...'in İbrahim'in adamı olduğunu ve bunları birlikte tezgahladıklarını düşündüğünü, ilkokul mezunu olduğunu, fatura düzenlemeyi de bilmediğini, zor durumda olmasından ve madde bağımlısı olmasını fırsat bilerek adına bu tip işlemleri yaptıklarını, İbrahim'in yanında ... ve ... isimli şahısların da çalıştığını belirtmesi, sanık ...'ın ise savunmasında ...'yu bu kişinin eşinin kiraladığı evde oturması nedeniyle tanıdığını, bu şahsın kendisinin işsiz olduğunu bildiğinden şirket kuracağını ve sigortalı olacağını söyleyerek belgeler imzalattırdığını, sahte fatura kesmediğini, şirketteki diğer kişilerle de bir ilgisinin olmadığını, diğer sanıkları tanımadığını, sadece işe girmek için imza attığını, yetkilendirildiğini bilmediğini beyan etmesi, sanık ...'ın temyiz dilekçesinde sanık ...'i tanımadığını ifade etmesi, tanık ...'nun beyanında sanık ...'ın daha önce kiracısı olduğunu, sanığa hiç bir şekilde şirket kuracağını söyleyerek imza attırmadığını, sanığın savunmasını kesinlikle kabul etmediğini belirtmesi, imza ve yazı örnekleri alınan tanık ... de dahil sanıklar hakkında suça konu faturalar üzerinde herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, dosyada mevcut vergi raporlarından suça konu sahte olarak düzenlenediği iddia olunan faturaların kim tarafından düzenlendiğine ilişkin somut ve yeterli delilin bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile gerekirse yüzleştirilmeleri, sanıkların savunmaları nedeniyle şirketin kurucu ortağı olan ve sanık ...'a hissesini devreden diğer sanık ... ile sanıkların yüzleştirilmeleri, sanıkların imza ve yazı örneklerinin alınması, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda suça konu fatura asıllarının temin edilmesi ile bu faturalar üzerinde yer alan imza ve yazıların sanıklara ve tanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olacağı cihetle; 2007 yılında yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği dikkate alındığında sanık ...'ın 2008 takvim yılında düzenlediği en son fatura tarihinin tespit edilmesinden sonra ilgili yasa maddesinin uygulanması gerekttiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1919, Karar No: 2025/126, Tarih: 16.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/1919 E.  ,  2025/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/848 E., 2023/23 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

1- İlk Derece Mahkemesince, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasında davacının bağımsız bölüm bedelinin tamamını ödeyerek kooperatife ortak olduğu, tapu maliki olmayan kooperatife husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı kooperatif aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2012/6171 Esas, 2013/359 Karar sayılı ilamıyla davacı vekilinin davalı kooperatife yönelik katılma yolu ile temyiz isteminin reddine, davalı ... vekilinin temyiz istemi yönünden, davacının peşin bedelli ortak olduğu, davalı ...'ın, 14.07.1994 tarihli sözleşmeyi, işin yüklenici tarafından süresinde yapılmadığı gerekçesiyle feshettiği, fakat feshe rağmen dava konusu dairenin de bulunduğu 847 ada 8 parsel üzerindeki inşaatların tamamlandığı, kooperatif ile tarihsiz bir tasfiye protokolü imzalandığı, kooperatifin istemi üzerine arsa sahiplerinin tapuda devir yaptıklarının anlaşıldığı, bu durumda mahkemece, davacı tarafından tapusu istenilen dairenin kooperatife bırakılacak dairelerden olup olmadığı, kooperatifin istemi üzerine arsa sahiplerince tapuda devir yapılması yönünde bir uygulamanın benimsenip benimsenmediği, böyle bir uygulamanın benimsenmiş olması halinde devirlerde tasfiye protokolüne uyulup uyulmadığı hususlarında araştırma yapılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

3-İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, ... Tapu Sicil Müdürlüğünün 03.03.2009 tarih ve 1644 yevmiye no.lu resmi senedine göre ...'a ferdi tapusu verilen dairelerin blok no.su, katı ve bağımsız bölüm no.larının açıkça belli olduğu, dava konusu bağımsız bölümün resmi senette belirtilen bağımsız bölümler içerisinde yer almamış olması nedeniyle kooperatife bırakılan dairelerden olduğunun anlaşıldığı, davacının bağımsız bölüm bedelinin tamamını ödeyerek ortak olduğu ve ek yükümlülük getirecek nitelikteki kararların müktesep haklarına aykırılık teşkil edeceği, tasfiye protokolündeki bedelden davalı kooperatifin sorumlu tutulması gerektiği, kooperatifin talebi üzerine arsa sahipleri tarafından ortaklara tapu devir yapılması yönünde uygulamanın da varolduğu gerekçesiyle, davanın arsa sahipleri yönünden kabulüne, davalı kooperatif hakkında kurulan hüküm kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2021/2123 Esas, 2021/2191 Karar sayılı ilamı ile davalı kooperatifin davalı arsa sahibine karşı yükümlendiği edimleri yerine getirip getirmediği, yani tarihsiz tasfiye protokolü hükümleri doğrultusunda, arsa sahibine verilecek para ve bağımsız bölümlerin verilip verilmediği araştırılarak, edimlerin yerine getirilmemiş olduğunun tespiti halinde davanın reddine, davalı ...’in protokol gereği alacağını almış olduğunun tespiti halinde ise şimdiki gibi kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği belirtilerek karar bozulmuştur.

5- İlk Derece Mahkemesi'nin bozma üzerine verdiği davanın reddi kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle kooperatifin protokol gereklerini yerine getirmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 16.01.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7126, Karar No: 2010/4705, Tarih: 16.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7126 E.  ,  2010/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak düzenlenen 19.08.2005 gün ve VDENR-2005-825-39 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) Raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı,Denetim Grup Müdürlüğü’nün 06.10.2005 gün ve 9674 sayılı yazısı ile Ankara Vergi Dairesi Başkanı adına,Büro Başkanı sıfatıyla mütalaada bulunan Nuh Irmak’ın mütalaa verildiği tarih itibariyle Vergi Dairesi Başkanı adına mütalaa vermeye yetkilendirildiğine ilişkin belge aslı veya onaylı suretinin eklenerek, incelenmesi yapılmak amacıyla iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16740, Karar No: 2015/656, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/16740 E.  ,  2015/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/61

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevinde olduğundan bahisle davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm,davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazın dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13862, Karar No: 2014/4292, Tarih: 25.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/13862 E.  ,  2014/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ün alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazlardan birinin 1/2 hissesini 18.1.2010 tarihinde davalı eşi ...'e, diğer taşınmazını da 30.10.2009 tarihinde baldızı davalı ...'e, Mükerrem'in 25.1.2010 tarihinde davalı ... ...'e onun da 27.4.2010 tarihinde borçlunun yeğeni davalı ...'e sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ... ile davalı ... savunma yapmamıştır.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın kredi çekilmesi amacıyla kendisine devredildiğini, kredi çekilemeyince borçlunun talimatı ile taşınmazı davalı ...'e devrettiğini, borçlunun davalı ...'e de borcu bulunduğunu, devirlerin bedelsiz yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kamil, dava konusu taşınmazı alacağa mahsuben aldığını ve daha sonra Serhat'a 45.000,00 TL bedelle sattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli 5.kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davalı borçlu ile eşi ...'ye arasındaki tasarrufun tarafların karı koca olması nedeniyle iptale tabi olduğu, borçlu ile diğer davalılar .... asındaki tasarruf

yönünden ise davalı ...'in borçlunun baldızı, davalı ...'in ise borçlunun yeğeni olduğu, taşınmazın Mükerrem tarafından ...'e bedelsiz devredildiği, ... yönünden taşınmazın tapudaki satış bedeli ile gerçek değeri arasında misli fark bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...'ın borçlunun yeğeni olması nedeniyle borçlunun durumunu ve amacının bilebilecek kişilerden olması nedeniyle dava konusu tasarrufun İİK 280/1 madde gereğince iptale tabi bulunmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.474,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 25.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2248, Karar No: 2015/2770, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2248 E.  ,  2015/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19085, Karar No: 2018/6392, Tarih: 12.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/19085 E.  ,  2018/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.