muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8372, Karar No: 2010/9277, Tarih: 23.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8372 E.  ,  2010/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2002

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kısıtlı K...’nin ehliyetsiz olduğu dönemde maliki olduğu ..parsel sayılı taşınmazı komşusu davalı F. onunda diğer davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile kısıtlı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı F. dava konusu taşınmazı satın aldığında davacının fiil ehliyetine haiz olduğunu, halen taşınmazın maliki olmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalı F. temliki tarihinde davacının fiil ehliyetine haiz olmadığı, kayıt maliki davalı B.S.durumu bilen kişi bulunduğu, satışların gerçek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı F. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın kabulü yanında hükmün 4.bendinde, davacının sabit olmayan davasının reddine değinilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Ayrıca, iki ayrı dava birleştirilerek görülmüş olup, birleştirilen davalar bağımsızlıklarını korur. Her dava için ayrı bir hüküm oluşturulması yasa gereğidir. Mahkemece, bu gerekliliğe uyulmadan asıl dava hakkında hüküm tesis edilmemiş olması da isabetsizdir.

Ayrıca, bozma sebebine göre, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı davalarda, kişinin temlik tarihinde hukuksal ehliyete haiz olup olmadığının adli tıp raporu ile belirlenmesi zorunlu olmasına karşın mahkemece, tek adli tıp uzmanından alınan rapor ile yetinilmesi doğru değilse de şimdilik bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, hüküm 10.4.1992 gün, 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8814, Karar No: 2019/4183, Tarih: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8814 E.  ,  2019/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 30.05.2006 tarihinde kozmetik toptan satışı faaliyetinde bulunmak üzere kendi adına mükellefiyet tesis ettiren sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, 2006 yılının sonuna kadar iş yerini çalıştırdığını, daha sonra......'a devredip, faturaları da ona teslim ettiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suç konusu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilerek dosya arasına konulması; ba formu ile sanıktan mal aldığını beyan eden yani suç konu faturaları kullanan mükellefler ve şirket yetkilleri hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairelerinden araştırılarak, söz konusu şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suç konusu faturalar sanığa ve......'a gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; sanık ile......'un yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, ba formu ile sanıktan mal aldığını beyan eden şirketlerin yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve......'u tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7590, Karar No: 2016/8852, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7590 E.  ,  2016/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 641 ada 82 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına .... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 79 ada 31 parsel sayılı taşınmazın 30.05.2011 tarihli satışı esas alınmışsa da emsal taşınmaz üzerinde bina bulunduğu ve satış tarihi itibariyle değerinin 49.742 TL olarak hesaplandığı, buna karşılık emsal taşınmazın belirtilen tarihli satışının 20.500 TL olduğu anlaşılmaktadır. Bina bedelinin satış bedelinden yüksek olmasına rağmen bilirkişi kurulunca "yapının geçici izin süresi dolduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle bulunan bina bedelinin 1/5'i esas alınmıştır." denilerek bedel tespiti yapılmışsa da açıklanan nedenlerle bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12186, Karar No: 2024/5480, Tarih: 21.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12186 E.  ,  2024/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/686 E., 2021/1079 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/686 Esas, 2021/1079 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 117/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 09.09.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-04-27560-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52509 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52509 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükmü gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 12 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/686 Esas, 2021/1079 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/686 Esas, 2021/1079 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5540, Karar No: 2015/4399, Tarih: 13.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5540 E.  ,  2015/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs , olası kastla yaralama

I-)Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

II-) 1-) Duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'yi olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümünde yer alan “soruşturma aşamasında zorunlu müdafi gideri : 149,00 TL” şeklindeki kısmın çıkarılmasına ve sanıktan tahsili gereken yargılama gideri toplamının "216,00TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 13.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17504, Karar No: 2025/5214, Tarih: 06.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17504 E.  ,  2025/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2. Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

2. 22.11.2021

SAYISI : 1. 2021/339 E., 2022/483 K.

2. 2021/849 E., 2021/927 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : 1. Mahkûmiyet

2. Düşme

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/483 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 06.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2021 tarihli ve 2021/849 Esas, 2021/927 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 27.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2022/19408 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102315 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102315 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2022 tarihli ve 2021/339 esas, 2022/483 sayılı kararı bakımından yapılan incelemede;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102315 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2022 tarihli ve 2021/339 esas, 2022/483 sayılı kararı bakımından yapılan incelemede;

Şüphelinin incelemeye konu dosyaya ilişkin hakkında 15/04/2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/05/2019 tarihli ve 2019/87261 soruşturma, 2019/2778 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, Kocaeli 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 16/05/2019 tarihinde "okumak ve almak" şeklinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi karşısında, tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan şüpheliye anılan Kanun'un 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmediği gibi, aynı Kanun'un 263/1. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle karara karşı kanun yollarına başvurabileceği hususunun kararda veya tebliğ evrakında yer almadığı cihetle, şüpheliye yapılan tebligatın usülsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği ve bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davası hakkında durma kararı verilmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2-Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2021 tarihli ve 2021/849 esas, 2021/927 sayılı kararı bakımından yapılan incelemede;

Sanığın 08/06/2021 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince açılan kamu davası neticesinde yapılan yargılama sonunda, yargılamaya konu eylemin, İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2022 tarihli ve 2021/339 esas, 2022/483 sayılı dosyası kapsamında verilen 15/05/2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâli niteliğinde olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesine göre dayanak alınan 15/05/2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, yukarıda 1 numaralı paragrafta açıklanan gerekçelerle kesinleşmediği nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 191/6. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/483 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: