muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1794, Karar No: 2022/3093, Tarih: 22.02.2022

sattığını ve ödemeleri ...'e yapmasını söylediği, borçlu davalı ...'e ait diğer bağımsız bölümü davalı ...'nın aldığını bildiğini, buranın 4-5 aydır boş olduğunu beyan ettiği, davalı ...'nın ise şüpheli olarak 09/10/2008 tarihinde verdiği ifadesinde kiracılarından birinin Koray İzmir'li olduğu, diğer kiracısının ismini emlakçı tarafından kiraya verildiğinden bilmediğini, kira paralarını kendisinin tahsil ettiğini belirttiği, diğer bağımsız bölümün boş olduğundan bilgisi olmadığı, emniyet araştırması sonucu düzenlenen tutanaklarda da bu adresin boş olduğunun belirlendiği, yine davalı ...'nın davaya cevap dilekçesinde taşınmazları devraldıktan sonra kendisinin kiraya verdiğini ve kira bedellerini kendisinin tahsil ettiği beyanının da Koray İzmirli'nin beyanı ile çelişkili olduğu anlaşılmakla, davalı ...'nın ifadelerindeki çelişkilerin dikkate alınması, kiracı Koray İzmirli'nin beyanlarının değerlendirilmesi gereğinin gözetilmemesi, gerektiğinde yerinde keşif yapılarak bilirkişi incelemesi yapılmaması ve olayda İİK.nun 278, 279 ve 280. maddesinde yazılı iptal koşullarının oluşup oluşmadığının irdelenmemesi nedeniyle eksik araştırma ve yanlış değerlendirme sonucu bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, davalı ..., ... ve ... hakkındaki davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Dosya arasındaki bilgi ve belgelere, uyulmasına karar verilen bozma ilamı uyarınca karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi gerekmiştir.

2-307 ada 26 parsel 3 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin satışının iptale tabi olup olmadığı yönünde mahkemece araştırma yapılması istenmiş ise de yapılan araştırma yeterli olmamıştır. Bu taşınmazlar 18/05/2005 tarihinde borçlu adına arsa sahibi tarafından davalı Mahmat Kara’ya satılmıştır. Taşınmazda kiracı olarak bulunan Koray İzmirli 12/09/2008 tarihindeki ifadesinde “Tekirdağ Peştemalci cad.no f 3.K:2 sayılı adreste ikizler bayan kuaförü isimli iş yerini 5-6 ay önce ... isimli şahıstan kiraladığını bir aylık kirasını bu şahısa ödediği, 2 yıllık kira parasına ilişkin senetlerinde ... adına yapıldığı 1 ay sonra ... ve eşi ... birlikte gelip iş yerini ... isimli şahısa sattıklarını kira ödemesini bu şahısa yapmasını söylediklerini kendisininde 4-5 aydan beri kirayı ...'ya ödediğini söylemiştir. İlk dava tarihi 07/02/2008 tarihi olup, bu ifade davadan sonra verilmiştir. Bu tanık mahkemece dinlenmeden kira uyuşmazlığı nedeni gibi soyut bir iddiaya dayalı olarak itibar edilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, Koray İzmirli’nin tanık olarak ifadesinin alınması suretiyle üçüncü kişi ile ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, tanığın dinlenmesinin mümkün olmaması halinde, davacının bu hususta göstereceği tanık ifadesinin alınması, satıştan yaklaşık üç yıl sonra kiralamanın borçlu tarafından yapılmış olması hususu üzerinde durularak oluşacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

3-Davalılar ... ve ... hakkında verilen red kararı önceki süreçte kesinleşmiş olması nedeni ile bu davalılar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yeni bir hüküm tesis edilerek, kesinleşen yargılama giderlerinin yeniden düzenlenmesi hatalı olmuş ise de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarda (1 ve 2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6894, Karar No: 2024/8053, Tarih: 02.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6894 E.  ,  2024/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1478 Esas, 2023/3549 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/259 Esas, 2021/88 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne miktar itibarıyla kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararının tavzihi talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 16.02.2024 tarihli kararı ile tavzih talebinin kabulü ile hükmünü kaldırıp, yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.02.2024 tarihli tavzih kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Kural olarak tavzih kararları temyiz edilebilirse de aslı temyiz edilemeyen bir hükmün tavzihine ilişkin karar da temyiz edilemez.

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve her paydaşa düşen bedel, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11448, Karar No: 2019/7096, Tarih: 03.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11448 E.  ,  2019/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında sırasıyla TCK'nin 86/1, 87/3, 29, 31/3 ve 62.maddeleri tatbik edilirken, "1 yıl , 1 yıl 4 ay, 1 yıl, 8 ay, 6 ay 20 gün olarak belirlenen hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi esnasında 200 gün yerine 170 gün esas alınması, bu suretle 4.000 TL adli para cezası olarak hesaplanması gerektiği halde, 3.400-TL adli para cezası olarak hatalı hesaplama yapılması, ayrıca esas olan kısa kararda ise yine uygulama sırasıyla "1 yıl, 1 yıl 4 ay, 1 yıl 4 ay, 10 ay 20 gün, 8 ay 6 gün hapis cezası karşılığı 4.920-TL adli para cezası" belirlenmek suretiyle hüküm ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise sırasıyla TCK'nin 86/1, 87/3, 29, 31/2 ve 62.maddeleri tatbik edilirken, hükümde "1 yıl, 1 yıl 4 ay, 1 yıl, 6 ay, 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000 TL adli para cezası" olarak hesaplandığı halde, esas olan kısa kararda "1yıl, 1 yıl 4 ay, 8 ay, 6 ay 20 gün hapis cezası karşılığı 4.000-TL adli para cezası" şeklinde belirlenmek suretiyle hüküm ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

3) Suç tarihinde 12-15 yaş gurubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Mahkemece mağdurun zararının basit bir yöntemle yaklaşık olarak tespiti ile suça sürüklenen çocuklara bu zararı giderme imkanı tanınmadan, mağdurun zararının giderilmediği gerekçesi ile CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6547, Karar No: 2022/1824, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6547 E.  ,  2022/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddi ile re'sen üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Durusu Mahallesi 396 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değerinin tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1-Kıymet takdirinde belirlenen ve davalı tarafa ödenmesine karar verilen bedele ilk derece mahkemesinin karar tarihine, fark bedele ise istinaf karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin 13/03/2021 gün ve 2019/2782-2021/543 E/K sayılı karar ilamının;

a) (2) nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine (Tespit edilen toplam 83.457,80 TL kamulaştırma bedelinin, davacı idarenin kıymet takdirinde belirlediği 36.286,00-TL’sine, 03.12.2018 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 24.05.2019 tarihine kadar, fark bedel 47.171,80TL’ye ise 03.12.2018 tarihinden istinaf karar tarihi olan 11.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) İdare lehine vekalet ücretine ilişkin 9 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14879, Karar No: 2022/16843, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14879 E.  ,  2022/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 52. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ...'deki 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde ... Lastik Plastik atölyesinde kompozit işçisi olarak çalıştığını, işi gereği uçakların kompozit onarımlarını yaptığını, bu ... sırasında cam elyafı kompozit parçalar, toksit madde ile köpük dökümü, tolüen ile sökülüp temizlenme, zımpara, macunlama gibi çalışmalar yaptığını, bu işler için pnömokonyoz içeren malzemeler kullandığını, yine çalışılan atölyede değişik kimyasalların sürekli kullanıldığını, işyerinde Çalışma Bakanlığı ... Sağlığı ve Güvenliği Müdürlüğü (İŞGÜM) ölçümlerinde bir kısım kimyasal maddenin izin verilen sınır düzeyden yüksek çıktığını, tehlikeli ortam sınırlarını belirleyen değerden kastedilenin maksimum sınır olmadığını, maksimum değerin altındaki ortamın dahi sonuç itibarıyla tehlikeli ortam olduğunu; yanıcı, parlayıcı, patlayıcı özellikleri sebebiyle ... güvenliği açısından da yüksek riskler taşıdığını, sınır değerlerin üstünde işçi çalıştırılmasının zaten yasak olduğunu, böyle tehlikeli bir ortama maruz kalan işçilerin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında olduğunu, Yönetmelik uyarınca davacının 7,5 saat çalıştırılması gerektiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının koşullarının oluşmadığını, bazı işçilerin ölçümleri olumsuz etkileyecek davranışlarda bulunmaları sebebiyle İdarece cezalandırıldıklarını, havalandırmanın bozulduğu iddiasıyla kapatılması sonucu tekrar ölçüm yapılmak zorunda kalındığını, çalışılan işyerinde pnömokonyoz ya da siderozis hastalığı veya ön tanısı konulan emekli ya da ... çalışan bulunmadığını, ... hijyeni ölçüm test ve analizlerinin yasal çerçevede uygun aralıklarla yapıldığını, herhangi bir ihmal olmadığını, İSGÜM ölçüm değerlerinin sınır değer üzerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... ... Mahkemesince ikisi de A sınıfı ... güvenliği uzmanı olan makine mühendisi ve kimyager bilirkişi heyeti tarafından keşfen davacıların çalıştıkları ortam ve yaptıkları işin incelenip her birimde çalışma sürelerinin belirlendiği, sunulan ölçüm raporları içeriği, kullanılan kimyasal listeleri ile keşif esnasında yapılan gözleme göre çalışılan yer ve yapılan ... itibarıyla davacının, Yönetmelik'te sayılan bir ... veya ortamda çalışmadığı ve Yönetmelik kapsamında olmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yapılan keşfin usulsüz olduğunu, ölçüm yapılan alanlarda bilirkişi tarafından ortam ölçümleri ve kişisel maruziyet ölçümleri yapılmadığı gibi havalandırmanın yeterli olup olmadığına dair bir tespitin raporda bulunmadığını, sadece önceki raporların teknik değerlendirmesinin yapıldığını, kişisel maruziyet değerlerinin altında kalınsa bile uzun sürede risk teşkil edip etmeyeceğinin belirlenmediğini, emsal dosyalarda ortamda zararlı kimyasallar kullanıldığı gerekçesiyle yapılan işin Yönetmelik kapsamında olduğu yönünde tespit yapıldığını, bu dosyalarda bu hususa değinilmediğini, davacıların tamamen kapalı alanlarda kimyasal maddelerle çalıştığını, kişilerin meslek hastalığına yakalanmamış olmalarının bir kıstas olmadığını, işçilerin düzenli sağlık kontrolünün yapılmadığını ve hükmün hatalı olduğunu ... sürerek davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının Yönetmelik kapsamında çalıştığının ispat edilemediği ve Mahkemece verilen kararda bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının Yönetmelik kapsamında çalıştığının ispat edilemediği ve Mahkemece verilen kararda bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Yönetmelik hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18881, Karar No: 2015/8031, Tarih: 13.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18881 E.  ,  2015/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Jandarma Komutanlığına yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan .. ilçesi, ...köyüne giden kolluk görevlilerince, ...köyü ile ...köyü arasındaki yol üzerinde, sanıklar ... ve ... ile mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'ın, üzerleri toz ve toprak olduğu halde görülmesi üzerine, kolluk görevlilerince sanıkların durdurulduğu, sanıkların kıyafetleri ile saçlarının dahi tozlu ve topraklı olduğunun, sanıkların ellerinde el feneri ve bakır çubuklar bulunduğunun görüldüğü, etrafta yapılan incelemede ise, sanıkların yakalandıkları yerin yol kenarında, girişi otlarla kapatılmış bir tünele rastlandığı, tünel içerisine girildiğinde tünelin uzunluğunun 25 metre kadar olduğu ve sonunda kazma, kürek, çapa, murç, kova gibi suç aletlerinin olduğunun görüldüğü, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanıklar verdikleri ifadelerde, atılı suçlamayı kabul etmediklerini, olay yerinde gezinti yaptıklarını beyan etmiş iseler de; sanıkların yakalanış şekilleri, yakalandıkları yer, üzerlerinin toz ve toprak içerisinde bulunması karşısında, ifadelerinin hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı ve ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu, tüm dosya kapsamından sanıklar ... ve ...'un, kararı temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla, davaya konu yerde izinsiz kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerine atılı suçun delillerin bulunmadığına, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu yerde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, suça konu yerin, sit alanı ya da 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olup olmadığı, dolayısıyla sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunun tartışmasız olarak tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun suç işleme kararlılığı ve eylemin niteliği dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.