muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32710, Karar No: 2018/12092, Tarih: 17.05.2018

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin ... tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, ... 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin...hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir ... izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya ... birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki...hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa...hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek açılmış olup,ıslah dilekçesinde davacı taraf dava dilekçelerinden de anlaşılacağı üzere kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının kısmi eda davası olduğunu,fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının belirsiz alacak davası olduğunu açıklamıştır.Mahkemece, dava kısmi dava kabul edilerek hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmüştür. Davacı, sözkonusu alacakların belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek temyize gelmektedir. Açıklanan nedenle, talep edilecek alacakların belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağının irdelenmesi gerekmektedir.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir. Davacı, davasının 6100 sayılı HMK 'nın 107. maddesine göre yöntemince açmış olup açıkça fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından davasının belirsiz alacak davası olduğunu dava dilekçesinde açıkladığına göre bu alacaklar bakımından davanın belirsiz alacak davası olduğunun kabul edilmesi gereklidir.Buna göre fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilebileceği nazara alındığında söz konusu alacakların hüküm altına alınan tüm miktarına dava tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisinde hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtayca son yıllarda uygun makul bir oranda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil miktarına göre takdir edilmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bulunduğu kabul edilerek hesaplanan tutarlar üzerinden Mahkemece %40 oranında indirim yapılarak fazla çalışma ve genel tatil ücretleri hüküm altına alınmıştır. Davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine ve tanık beyanlarına göre davalı işyerinde fazla çalışma ve genel tatil çalışmaları yapıldığı yönündeki iddiası doğrulanmakta ise de Mahkemece fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirimin fazla olduğu dikkate alınarak daha makul oranda uygun bir indirim yapılarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7330, Karar No: 2018/520, Tarih: 29.01.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7330 E.  ,  2018/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan...’in maliki olduğu 1193,1174 ve 925 parsel sayılı taşınmazları dava dışı torunu ...’nın eşi davalı ...’a vasiyet ettiğini, mirasbırakana ait başkaca malvarlığı bulunmadığını, saklı paylarının zedelendiğini ileri sürerek, tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakana uzun süre baktığından dolayı taşınmazların bağışlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların saklı paylarını ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın maliki olduğu 925, 1193 parsel sayılı taşınmazlar ile paydaşı olduğu 1174 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını 19.09.2008 tarihinde davalı ...'a bağış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 15.10.2012 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak torunları davacılar ... ve ... ile dava dışı ..., ..., ..., ..., ..., ...'nun kaldığı, davalının, mirasçılardan ...'nın eşi olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve TMK’nın 565/4 maddesinde düzenlendiği üzere mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar tenkise tabidir.

Somut olayda, davacı taraf tanık deliline dayanmamış, dinlenen davalı tanıkları ise mirasbırakanın ölmeden 2-3 yıl kadar önce ayağının kırıldığını, son 2 yılı yatağa bağımlı halde geçirdiğini, bakımının davalı ve eşi tarafından yapıldığını, mirasbırakanın 10-11 yıl eşinin 7-8 yıl kadar davalı ile birlikte aynı evde yaşadıklarını, mirasbırakanın bakıma muhtaç olduğunu ve bakım karşılığında taşınmazları temlik ettiğini ifade etmişlerdir.

Davacılar, bağış işleminin saklı pay kurallarını zedeleme kastıyla yapıldığını kanıtlamış değildir. Bu durumda tenkis koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10453, Karar No: 2018/13604, Tarih: 06.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10453 E.  ,  2018/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabulü hükmü temyize hak kazandırmayacağından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ... Kargo isimli firmanın aktarma merkezinde usulüne uygun olarak yapılan aramada göndericisi ..., alıcısı ... olarak gözüken kargo gönderisinde 6 değişik markada 1152 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Gönderi üzerindeki barkotta ... ismi ile bir telefon numarasının, alıcı kısmında ise... ismi, bir telefon numarası ve ilgili kargonun İstanbul'daki bir şubesinin adresinin yazılı olduğu, kolluk görevlilerince yapılan araştırmada ...'a ait olduğu gösterilen numaranın kullanılmadığının belirlendiği, ilgili gönderiyi ... Kargo'nun Kızıltepe şubesinde görevli sanık ... 'ın teslim aldığı,... ile ilgili olan evrakın tefrik edildiği, sanıklar ... ve ... 'in aşamalarda değişmeyen savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince gönderici ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1. Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık ... tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2. Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3. Sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının belirlenmesi ile olay günü, öncesi ve sonrasına ilişkin iletişimlerinin tespit edilmesi,

4. Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

5. Tefrik edilen dosya akıbetinin araştırılarak ilgili evrakların bu dosyanın arasına alınması,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

3. Sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının belirlenmesi ile olay günü, öncesi ve sonrasına ilişkin iletişimlerinin tespit edilmesi,

4. Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

5. Tefrik edilen dosya akıbetinin araştırılarak ilgili evrakların bu dosyanın arasına alınması,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ile göndericisinin açık adresinin yazılı olmadığı halde sanık ... tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, sanık ... bakımından içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti ile diğer sanık ...'in bu kargoyu gönderip göndermediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13243, Karar No: 2007/15872, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13243 E.  ,  2007/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü ....., Mevkii 224 ada 20 parsel sayılı 370.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, arsa niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ...., adına tesbit edilmiştir. Davacı, Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinilemeyeceği iddiasıyla tesbitinin iptali ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp, 26.08.1949 tarihinde ilan edilerek 26.11.1949 tarihide kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile ilan edilen aplikasyon uygulaması vardır.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma ve keşifte, çekişmeli taşınmazın üzerinde bir adet ... ağacı bulunan ... niteliğinde olduğu mahkeme gözlemi olarak keşif tutanağına geçirilmiş, yerel bilirkişi ve tanıklar çekişmeli taşınmazın komşu parseller ile bir bütün olarak davalının dedesi ...’e aitken ondan ...’a, ondan da taksim ile davalıya kaldığını, taşınmazın davalı tarafından hayvanların bağlanarak otlatıldığı boşluk olarak kullanıldığını. evin önündeki boşluk olarak tasarruf edildiğini, orman bilirkişisi taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığını, orman sayılan yerlerden olmadığını, ziraat uzmanı bilirkişi ise taşınmazın üzerinde bir ... ağacının bulunduğunu, çimen olan bitki örtüsü üzerine hayvanlar bağlandığını bildirmişlerdir.

3402 Sayılı Yasanın 14/1 maddesi gereğince, “Tapuda kayıtlı olmayan ... taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri ... sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” Ancak, doğal olarak çimlerle kaplı taşınmazın üzerine, davalı tarafın otlatmak veya gölgelendirmek amacıyla hayvanlarını bağlamak suretiyle sürdürdükleri zilyetliğin, çekişmeli taşınmazın ekonomik amacına uygun zilyetlik olamayacağı, bu şekildeki zilyetliğin süresi kaç yıla ulaşırsa ulaşsın, Kadastro Yasasının 14. maddesindeki koşulların davalı yararına gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği gözetilerek, Hazinenin davasının kabulüne taşınmazın belirlenen bu niteliği nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde davanın red edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.