muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14476, Karar No: 2013/9302, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/14476 E.  ,  2013/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde hırsızlık yapıldığı yönünde ihbar üzerine polisin olay yerine gittiğinde hırsızlık yapılan yerin karşısında bulunan parkta sanık ... 'ı üzerine iki tane montu üst üste giymiş şekilde gördüğü, sanık ... 'ın polislere hırsızlık yaptığını, çaldığı kıyafetlerin üzerinde, çatal bıçak takımının ise yanında olduğunu, hırsızlığı sanık ile birlikte yaptıklarını beyan ettiği, sanık ...'ın hiçbir aşamada suçu kabul etmediği, sanık ... hakkındaki davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği bu nedenle hazırlık evraklarının fotokopi olduğu dikkate alındığında; öncelikle sanık ... hakkındaki dava dosyası ile bu dosyanın olanaklı ise birleştirilmesi, olanaklı değil ise fotokopi belgelerin onaylı örneklerinin temin edilip, sanık ...'ın suçu işlediğine ilişkin sanık ... 'ın beyanı dışında delillerin nelerden ibaret olduğu saptandıktan sınra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8990, Karar No: 2022/11247, Tarih: 05.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8990 E.  ,  2022/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR : 1-) ... VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... (...) vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin 21.02.2006 tarihinden itibaren asıl işveren konumunda olan ... Soğanlık biriminde şoför olarak çalışmaya başladığını, müvekkili asıl işveren olan ...'de çalışmasına karşın düzenli olarak alt işverenlerde sigortalı olarak gösterildiğini, müvekkilinin en son davalı ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'de çalıştığını, müvekkilinin üzerine düşen tüm sorumlulukları eksiksiz olarak yerine getirmesine karşın davalının herhangi haklı bir gerekçe sunmadan davacıyı 15.05.2013 tarihinde işten çıkardığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı ... vekili; davalılardan tahsili istenen her bir alacak kalemi için zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının müvekkili İdarede işçi, memur veya sözleşmeli personel olarak çalışmadığını, davacı ile müvekkili İdare arasında herhangi bir sözleşmenin olmadığını, davacının işe alınmasında, çalıştırılmasında çalışmanın karşılığı olarak hak ettiği yasal haklarının ödenmesinde, mazeret veya izin işlerinin takibinde ve işten çıkartılmasında müvekkili İdarenin dolaylı veya dolaysız hiç bir etkisi bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkili İdareye husumet yöneltilmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davacının müvekkili Şirketin çalışanı olmadığını, sadece asıl işverenin isteği üzerine kısa bir süre için müvekkili Şirketin yanında çalıştığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının iddialarını kabul etmemekle birlikte talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili Şirkette 1 yıllık çalışması olmamasından ötürü kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacıya yıllık izinlerinin tam olarak kullandırıldığını, davacının talep ettiği 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin ücretlerin eksik yatırıldığına ilişkin beyanların kabul edilemeyeceğini, davacının müvekkili Şirketin yanında söz konusu yıllarda çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Mahkeme kararının davalı ... vekili ve ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyizi üzerine Dairemizin 03.10.2018 tarihli ve 2015/21753 Esas, 2018/17326 Karar sayılı ilâmı ile Mahkemece ıslah dilekçesi ve bilirkişi raporunun davalı ...'ye tebliğ edilmeden ve bu konuda usuli işlemler tamamalanmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin ikinci kararı, davacı ve davalılardan ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmekle Dairemizin 29.09.2020 tarihli ve 2020/1941 Esas, 2020/9758 Karar sayılı ilâmı ile davacının talep etmiş olduğu ve bilirkişi tarafından doğru şekilde 3.684,88 TL olarak hesaplanan, kararın gerekçesinde de aynı miktar olarak belirtilen asgari geçim indirimi alacağının Mahkemece hüküm altına alınırken gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde 2.237,70 TL olarak belirlenmesinin, yapılan hataya bağlı olarak bu alacak talebinin kısmi kabule dönüştürülmesi ve ret sebebiyle karşı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek davacının asgari geçim indirimi alacağı bozma doğrultusunda ve bozma dışı kalan diğer alacaklar da bozma öncesi gibi hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda, davalı asıl işveren ... tarafından verilen temyiz dilekçesinde Mahkemenin (bozmadan önceki) 03.12.2014 tarihli ve 2013/428 Esas ,2014/703 Karar sayılı kararına dayanılarak davacı vekilince ... ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/420 Esas sayılı icra takip dosyasıyla icra takibi yapıldığı, bu icra dosyası borcuna ilişkin olarak davalı alt işveren ... Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından haricen ödeme yapıldığı ve davacı vekilinin icra dosyasından alacağının kalmadığına dair ibranamesinin bulunduğu savunulmuştur. Dosyaya temyiz dilekçesine ekli olarak 30.03.2016 tarihli ibraname sureti, icra emri sureti, ... Hukuk Müşavirliğinin 30.03.2016 tarihli ilgili Başkanlığa yazısı sunulmuştur. ... ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/420 Esas sayılı icra takip dosyası Dairemiz eksiklik talep yazısı ile dosya kapsamına alınarak incelendiğinde; davalı vekilince dosya borcunun haricen ödendiği ve tahsil harcı ödenerek dosyanın kapatıldığı bildirilerek haczin kaldırılmasının istendiği, davacı vekilince de aynı talepte bulunulduğu ve İcra Dairesince hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçesiyle birlikte sunulan bilgi ve belgeler ile ... ... 1. İcra Müdürlüğünün 2015/420 Esas sayılı icra dosyası nazara alındığında, Mahkemece yapılması gereken ...; davacı asile davalı tarafından sunulan belgeler gösterilmek suretiyle beyanı da alınarak ödemenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilmesi, ödeme gerçekleşmiş ise davacının bakiye alacağının kalıp kalmadığı yöntemince belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesidir.

Sonuç

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1554, Karar No: 2017/8521, Tarih: 30.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1554 E.  ,  2017/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı 02.02.1975 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı kabul edilerek 01.04.2014 itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının Almanya'da sigorta kapsamına girdiği 02/02/1975 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile 01/04/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder. Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

Yurda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, özellikle sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin ikamet koşuluna bağlı olup olmadığı Kurumdan ve ihtiyaç duyulursa yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşundan sorulmalıdır.

Somut olayda, davacının yurt dışında çalışmaya başladığı ve 18 yaşını tamamladığı 02/02/1975 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine dair Mahkemece kurulan hüküm doğrudur.Ne var ki Alman Sigorta Kurumu tarafından düzenlenen 11/10/2016 tarihli hizmet belgesine göre davacının aylık bağlanmasına karar verilen 01/04/2014 tarihi itibariyle ve 31/12/2015 tarihine kadar devam eden sürede Almanya'da ücretli olarak çalıştığı anlaşıldığından aylık talebinin reddi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13850, Karar No: 2010/15304, Tarih: 27.09.2010

2. Hukuk Dairesi 2010/13850 E., 2010/15304 K.

**2. Hukuk Dairesi 2010/13850 E., 2010/15304 K.**

**- SOYBAĞININ REDDİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 289 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Koca, soybağının reddi davasını, doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl içinde açmak zorundadır. Dava açmaktaki gecikme haklı bir sebebe dayanıyorsa, bir yıllık süre bu sebebin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar. (TMK.m.289)

Davacı, davalı A.... ile 12.4.2001 tarihinde evlenmiş, 30.1.2002 tarihinde boşanmıştır. Soybağının reddi istenilen küçük F.... 23.5.2001 tarihinde doğmuş ve 25.5.2001 tarihinde davacının kızı olarak nüfusuna kaydedilmiştir. Davacı, 14.11.2001 tarihli boşanma dava dilekçesinde; çocuğun başka erkekten doğduğu halde kendi nüfusuna kaydettirildiğini belirterek, kendisinden olmayan çocuğun velayetinin anneye verilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacı; soybağının reddini istediği 23.5.2001 doğumlu F....'nin doğumunu ve kendisinin baba olmadığını en geç boşanma davasını açtığı 14.11.2001 tarihinde öğrenmiştir. Temyize konu dava ise yasada öngörülen süreler geçtikten sonra 27.4.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı tarafından bu bir yıllık süre içinde dava açmakta gecikmeyi haklı kılan herhangi bir nedenin varlığı da ortaya konmamıştır. Soybağının reddi davası için yasada öngörülen süreler kamu düzeniyle ilgili olup "hakdüşürücü" niteliktedir, yargılamının her aşamasında mahkemelerce "kendiliğinden" gözetilmek zorundadır. Davanın süresinde açılmamış olması nedeniyle reddi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11082, Karar No: 2016/8762, Tarih: 22.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11082 E.  ,  2016/8762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 02.03.2015 gün ve 2014/9113 Esas,2015/22960 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen söz konusu bozma ilamı gereğince tam olarak araştırma yapılmadan, ifadelerde isimleri geçen ..., ...ve ...'un tanık olarak mahkemeye celbi ile senetler hakkında bir bilgilerinin olup olmadığı, sanığın ve diğer dosyada sanık olarak görünen ...'ın dershanede aktif olarak çalışıp çalışmadığı, işleri kimin yürüttüğü, kendilerinin de senet düzenleme gibi yetkilerinin olup olmadığı hususları ayrıntılı olarak sorularak, bu tanıkların da imza ve yazı örneklerinin alınması ile suça konu senetlerdeki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, protesto işlemini gerçekleştiren ... Bank'tan da suça konu senetleri bankaya ibraz eden şahıs veya şahıslara ilişkin bilginin mevcut olup olmadığının sorulması,sanıklar hakkında açılan diğer davaların araştırılması sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1408, Karar No: 2013/19768, Tarih: 06.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1408 E.  ,  2013/19768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2012 tarih ve 2011/147-2012/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ayırt edici ve özgün olarak tasarladığı logonun davacı adına işaret markası olarak tescil edildiğini, davalının 07/09/2011 tarihli 2010/46821 tescil nolu şekil markasının müvekkilinin önceki tarihli markaları ile gerek işaret gerekse emtia bakımından aynı olduğunu, davalının bu markayı tescil ederek müvekkilinin sahip olduğu ünden faydalanmaya çalıştığını, davacı markalarını taklit ettiğini, tüketicilerin yanıltılacağını ileri sürerek; davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına işaret markası olarak tescilli logonun “erkeğin gömlek giymiş üst portresi” olarak tasarlandığını ve davacının logolarından farklı olduğunu, müvekkilinin faaliyet alanı olan tekstil, giyim sektörü ile davacının çanta, cüzdan, kemer gibi deri ürünleri sektörünün ve tüketici kitlelerinin benzer bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu markada davacı markalarının esas unsuru olan şeklin aynen kullanıldığı, yani davalıya ait markanın davacının önceki tarihli markası ile aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı markanın KHK 42/1-a md. uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1945, Karar No: 2016/2555, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1945 E.  ,  2016/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 2. Sulh Hukuk ve Patnos Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün ikamet adresinin "... Köyü No: ... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Patnos Sulh Hukuk Mahkemesince ise yapılan kolluk araştırmasına göre küçüğün adresinin "... Mah., ... Sok., No: ... Kat .. .../..." olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Jandarma Komutanlığının 31.12.2015 tarihli yazısından küçüğün, babası ile birlikte "... Mah., ... Sok., No: ... Kat 1 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.