muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5443, Karar No: 2019/7145, Tarih: 05.12.2019

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili ve görevli olduğundan bahisle ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatı ile) mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6211, Karar No: 2010/9783, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6211 E.  ,  2010/9783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracı kullanan dava dışı sürücünün yoldaki çalışmayı fark edemeyerek yolda bulunan demir direk ve toprak yığınına çarparak aracı hasarladığını, yol çalışması yaptıran davalının gerekli uyarı ve ikaz tedbirleri aldırmadığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 11.765 TL hasar, değer kaybı ve gelir kaybı bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının aracında 9.200 TL zarar oluştuğu ve davalının %20 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.840 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... başkanlığından tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Ancak, davalı ... tarafından yüklenici şirkete yol kenarında dere ıslah çalışması yattırılırken hizmet kusurundan kaynaklanan sebeple davacının aracında kaza sonucu hasar meydana gelmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davalar 2577 sayılı İYUY nın 2. maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir.Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup , mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur.O halde , mahkemece davalı ... yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma kapsamına göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2355, Karar No: 2020/1899, Tarih: 11.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2355 E.  ,  2020/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : TCK 241/1,62,52, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 gün ve 2014/118-2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve suçun TCK'nın topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, bu bağlamda TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve/veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği nazara alındığında; dosya içeriği ve UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında aynı suçtan açılmış Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/204 Esas sırasında kayıtlı kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, anılan davanın akıbetinin araştırılması, derdest ise davaların birleştirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi sonrasında, suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde, TCK'nın 3/1 ve 61. maddeleri de nazara alınarak, TCK'nın 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1575, Karar No: 2011/2742, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1575 E.  ,  2011/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödemenin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekiliyle davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı idare bu davayı açmakla davalı yüklenici şirketi kendisini savunmak zorunda bırakmıştır. Davalı şirket adına Avukat ... ve Avukat ... dosyaya vekâletname vermiş, Avukat ... davaya cevap dilekçesi ve açıklama dilekçesi, Avukat ... da davacı delillerine karşı cevap dilekçesi sunmuşlardır. Bu durumda davalı şirket yararına vekâlet ücreti verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı iş sahibinin tüm, davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrasına “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.465,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine” cümlesinin eklenmesine, kararın eklenmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14709, Karar No: 2020/3961, Tarih: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14709 E.  ,  2020/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların 21/11/2014 tarihinde kiraladıkları araç içinde yakalandıkları, yakalandıklarında başka dosya müştekisine ait suça konu trafo yağlarının ele geçirildiği, sanıkların kiraladıkları aracın GPRS bilgileri incelendiğinde Bozüyük ilçesinde katılan ... AŞ’ ne ait trafonun yanında yaklaşık 20 dk kadar durduğunun tespit edildiği, trafoda yapılan kontrolde 130 litre trafo yağının çalındığının tespit edildiği, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini beyan ettikleri gözetildiğinde sanıkların kiraladıkları aracın olay yerinde bekleme yapması dışında, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7215, Karar No: 2017/2421, Tarih: 04.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7215 E.  ,  2017/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2204, Karar No: 2019/14940, Tarih: 26.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2204 E.  ,  2019/14940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... köyü 33 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın zilyetleri ... oğlu ... ve ... oğlu ...’e kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığından kamulaştırma bedelinin kayyıma ödenmesine karar verilmesi gerekirken, üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendindeki (tespiti ile) ibaresinden sonraki kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (davalılar kayyımına ödenmesine, bu hususta bankaya müzekkere yazılmasına, kamulaştırma bedeline 30.06.2012 tarihinden karar tarihi olana 15.09.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1359, Karar No: 2022/1778, Tarih: 06.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/1359 E.  ,  2022/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Yazısının Tarihi : 16.12.2021

İtiraz Edilen Daire Kararı : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarih ve 2019/4138 - 2020/427 sayılı kararı

İlk Derece Mahkemesi: Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

İtirazla İlgili Mahkeme Karar: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.01.2019 tarih ve 2018/1998 - 2019/21 sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm: TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.12.2021 tarihli KD-2021/141538 sayılı yazısı ile özetle;

"Dosya tetkikinde; hükümlü müdafiinin itiraz dilekçesinde açıkladığı gibi sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2017/2951 sayı üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında 29.08.2016 tarihinde Bursa 1. Sulh Ceza Hakimi olarak görev yapmakta olan (38095) sicil numaralı Hakim ..., 2016/3187 sayılı değişik iş kararı ile sanık hakkında tutuklamaya yapılan itirazın reddine karar verdiği, müteakiben aynı sanık ve aynı eylemine ilişkin dosyanın istinaf incelemesi sırasında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.01.2019 tarih ve 2018/1998 esas ve 2019/21 sayılı “esastan ret” kararına bu kez hakim olarak iştirak etmek suretiyle üst dereceli mahkemedeki karara katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafii 01.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinde; soruşturma aşamasında sulh ceza hakimi olarak görev yaparak ve sanık hakkında tutuklamaya yapılan itirazın reddine karar veren hakimin, dosyanın istinaf incelemesi sırasında hakim olarak yargılamaya katılmak suretiyle CMK'nın 22/1 maddesinin ihlal edildiği ve bu durumun bozmayı gerektirdiği hususunu itiraz sebepleri arasında göstermemiştir.

Yargıtay 16. Ceza Dairesi 22.06.2019 tarih ve 2019/3626 esas 2020/2898 sayılı ve yine 30.03.2021 tarih 2019/5526 esas ve 2021/2545 sayılı kararlarında aynı hakimin söz konusu dosyaların soruşturma aşamasında tutukluluğun devamına karar verdikten sonra istinaf aşamasında heyete iştirak etmiş olması hususunu, mahkemenin kanuna uygun teşekkül ettirilmemesi gerekçesiyle CMK'nın 23/1 maddesine aykırılık nedeniyle bozma kararları vermiştir.

Somut dosyada açıklanan nedenlere göre; sanık ...'ın yargılama sürecinde hakimin objektifliği anlamında uyulması zorunlu CMK'nın 23/1. maddesindeki usul kuralı ihlal edildiği kanaatine varılmakla aksi yöndeki Yüksek Daire kararına sanık lehine itiraz yoluna başvurulduğu anlaşılmakla "Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 21.01.2020 gün ve 2019/4138 esas 2020/427 sayılı kararının kaldırılması" talep edilmiştir.

Karar düzeltme talebi ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu görülmekle kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

Karar düzeltme talebi ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu görülmekle kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

2-Dairemizin 21.01.2020 gün ve 2019/4138 esas, 2020/427 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık ve müdafiinin temyizine ilişkin incelemede;

5235 sayılı Kanunun 33. maddesi gereğince adli yargı ilk derece mahkemelerince verilen ve kesin olmayan hüküm ve kararlara karşı yapılacak başvuruları inceleyip karara bağlamakla görevli olan bölge adliye mahkemelerinin, adli yargı ilk derece mahkemelerine ve sulh ceza hakimliklerine nazaran yüksek görevli mahkeme olduğunda tereddüt bulunmamasına, 5320 sayılı Kanunun 11. maddesinin CMK'nın 23/2 maddesinin uygulanma alanı ile ilgili olmasına, bir karar veya hükme katılan hakimin, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamayacağına ilişkin aynı Kanunun 23/1 maddesi sarahatine ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2014 tarih 1-538, 29 sayılı kararlarına nazaran; sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2017/2951 sayı üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında 29.08.2016 tarihinde Bursa 1. Sulh Ceza Hakimi olarak görev yapmakta olan (38095) sicil numaralı Hakim ..., 2016/3187 sayılı değişik iş kararı ile sanık hakkında tutuklamaya yapılan itirazın reddine karar verdiği, aynı hakimin mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde bu kez Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine başkan sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı

ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince dava dosyasının kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerekmekte ise de; hukuka aykırılığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi heyetinin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesinden kaynaklanması ve bu hukuka aykırılığın ancak anılan Dairenin usulüne uygun olarak oluşturulan heyeti tarafından yeniden verilecek bir kararla mümkün bulunmasına nazaran, bozma kararının içeriği gözetilerek anılan Kanunun 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19381, Karar No: 2010/2650, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19381 E.  ,  2010/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp Düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22107, Karar No: 2015/38966, Tarih: 30.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22107 E.  ,  2015/38966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma suçundan dönüşen kasten yaralama, özgürlüğü kısıtlama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar .... hakkında özgürlüğü kısıtlama; sanık .. hakkında alacağını tahsil amacıyla yağmadan dönüşen kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar .... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar .... hakkında kasten yaralama (Yağmadan dönüşen) suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay gününden önceki bir tarihte mağdurun daha önce aldığı 1.000 TL borca karşılık rızasıyla sanıkların suç arkadaşı ...'a faiziyle 2.000 TL değerinde senet imzalayıp verdiği, ancak bu senedin sadece 400 TL'lik kısmını ödeyebildiği, vade gününü ertelemesi için mağdurun sanık...'den aracılık etmesini istediği, ...un senedin vadesini 24.02.2006 tarihine kadar ertelemesine karşın, mağdurun ödeme yapamadığı, olay günü buluşan sanıkların, sanık ...'in kullandığı otomobile mağduru zorla bindirip dağlık tenha bir alana götürdükleri, burada sanık ... ve suç arkadaşı ...'un mağdurun el ve ayaklarını bağlayıp yumruk ve tekmelerle darp ettikten sonra, boş bir senedi imzalattıkları, daha sonra mağduru buradan alıp başka bir yere götürerek yine boş bir senedi imzalattıkları, mağdurun darp neticesi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ertesi gün sanıkların mağduru ödeme yapmak üzere bir pastaneye çağırdığı, tertibat alan kolluk güçlerinin mağdurun babası tanık ...'ın, ..'a 500 TL para verdiği sırada sanık ... ve suç arkadaşı ...'u yakaladıkları, mağdurun rızasıyla ve zorla alınan toplam üç senedin sanıkların arkadaşları tarafından kolluk görevlilerine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.