muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5967, Karar No: 2019/17409, Tarih: 26.09.2019

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev unvanları (pozisyonları) Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89 uncu maddesi ile değiştirilen 6245 Sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi ise; "Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi ''memuriyet mahalli'' tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için Maliye Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

Böylece büyükşehir olan illerde; ilçe sınırları içinde ilçe belediye merkezi ile yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler memuriyet mahalli olarak kabul edilmiş, aynı ilçe sınırları içinde belediye merkezi ile yerleşim özellikleri itibarıyla bütünlük arz etmeyen yerler ise memuriyet mahalli dışı kabul edilerek harcırah ödenmesi imkanı getirilmiş, ayrıca ilçe belediyelerinin yerleşim yerlerinin birbirlerine yakınlaşması hatta birbirleri ile sınır oluşturacak şekilde iç içe girmesi nedeniyle ilçe sınırları dışına çıkmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen yerler ile bütünlük arz eden ve aralarında yerleşim özellikleri bakımından ayrım bulunmayan yerler de memuriyet mahalli olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle; 30/03/2014 tarihinden sonra yapılan görevlendirmelere ilişkin olarak, idarelerce yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile bu yerlerin devamı niteliğinde olan yerlerin belirlenmesinde; yerleşim özellikleri bakımından konut, işyeri, meydan, okul, kamu binaları gibi resmi ve özel bütün yapıların topluca bulunduğu ve insanların yerleşmek amacıyla bir arada yaşadığı aralarında boşluk bulunmayan yerler ile bu bütünlüğün kesintisiz olarak devam ettiği yerlerin dikkate alınması ayrıca bu yerlerin dışında kalmakla birlikte kurumlarınca sağlanan servis araçları veya bu mahiyetteki taşıt araçları ile ulaşım sağlanan (her gün gidiş dönüş olmak üzere) yerlerin de memuriyet mahalli olarak belirlenmesi gerekmektedir." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, davacı 2014 yılı Nisan ve Aralık ayları arasında seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde toplu iş sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, Bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre, davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerleri gösteren çizelgelerin gönderildiği ve davacının yaptığı görev unvanının 2014 yılı için seyyar görev tazminatı alabilecek işçiler arasında Maliye Bakanlığına vize ettirildiği anlaşılmaktadır. Davalı Bakanlık tarafından gönderilen yazıda, 6360 sayılı Kanun gereğince Büyükşehir Belediyesi sınırları il mülki sınırı sayıldığından, davacıya seyyar görev tazminatı ödemesi yapılmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, 6360 sayılı Kanun sonrası memuriyet mahallinin belirlenmesinde ayrı düzenlemeler getirildiği gözetilerek 6552 sayılı torba Kanun ile değiştirilen Harçlar Kanunu 3/g maddesi ve buna ilişkin çıkartılan genelgedeki düzenlemeler doğrultusunda ve gerekirse defterdarlıktan da sorularak davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığı ayrı ayrı belirlenmelidir. Bu düzenleme ve görevlendirmeler sebebi ile seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3586, Karar No: 2020/2892, Tarih: 17.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/3586 E.  ,  2020/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Töre saiki ile öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında; Kasten öldürmeyi azmettirmek suçlarından beraatlerine ilişkin Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarih, 2015/189 esas ve 2016/364 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurusunun esastan reddine,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarih, 2015/189 esas ve 2016/364 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurusunun esastan reddine.

3) Sanık ... Hakkında;

a)Maktule ...'e yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Maktule ...'e yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 38. maddesi delaletiyle 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

c)Maktule ... yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 38. maddesi delaletiyle 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

4)Sanık ... Hakkında;

a)Maktule ...'e yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 38. maddesi delaletiyle 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b)Maktule ...'e yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 82/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

c)Maktule ... yönelik ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak; TCK'nin 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olup; temyiz edilemez olduğundan sanık müdafiinin bu kararla ilgili temyiz isteminin,

Sanık ... hakkında maktul ...’i tasarlayarak kasten öldürme ile sanık ... hakkında maktul ...’i azmettiren sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürme suçlarından kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarını, bu suçlardan açılan kamu davalarına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmayan katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin bu kararlarla ilgili temyiz istemlerinin

Katılan ... vekili tarafından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK’nin 291. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süresinden sonra 24.05.2017 tarihinde temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ... vekili tarafından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK’nin 291. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süresinden sonra 24.05.2017 tarihinde temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ... vekili tarafından 19.05.2017 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 15.05.2017 gün ve 2017/177 esas, 2017/436 sayılı gerekçeli Kararının vekile 12.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekili tarafından CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal süreden sonra 20.06.2017 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, Üye Hakimler ... ve ...’in temyizin geçerli olduğuna dair karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-k ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktuller ... ve ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından TCK’nin 38, 82/1-a-k ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezasıyla, sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-k ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-d-k ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktul ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 38, 82/1-a-k ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ise maktuller ..., ... ve ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan hükümlere yönelik olarak Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ... ve ... müdafilerinin istinaf taleplerinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümlerle, sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktuller ... ve ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından TCK’nin 38, 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezasıyla, sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-d ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, maktul ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan TCK’nin 38, 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.05.2017 gün ve 2017/177 esas, 2017/436 sayılı Kararında bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; anılan Karara karşı yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılan ... vekilinin suç niteliğine, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmamasına, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktuller ... ve ...’e yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin vekalet ücretine, sanık ...’in sübuta, sanık ..

... vekilinin suç niteliğine, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmamasına, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktuller ... ve ...’e yönelik eylemleri nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin vekalet ücretine, sanık ...’in sübuta, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine, azmettirmenin yasal koşullarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktuller ..., ... ve ...’i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında maktul ...’i nitelikli biçimde kasten öldürme suçundan ve sanık ... hakkında maktuller ... ile ...'i nitelikli biçimde kasten öldürme, maktul ...'i azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının incelenmesinde; temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-) Sanık ... hakkında maktuller ... ile ...'e yönelik azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında maktuller ..., ... ve ...'e yönelik azmettiren sıfatıyla nitelikli biçimde kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının incelenmesinde ise;

a-) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in gerek müşteki olarak, gerekse müdafii huzurunda şüpheli sıfatıyla olayların sıcağıyla ve istikrarlı biçimde verdiği ifadelerinde,sanıkların aile içinde yapılan görüşmelerde sanık ...'in açıkça maktulleri öldürme iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, sanık ...'in maktullere yönelik eylemlere TCK'nin 38. maddesi uyarınca azmettiren sıfatıyla katıldığı halde, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

b-) Sanık ... ile maktul ...'in yaklaşık 3 yıldır aynı evde gayri resmi evli olarak birlikte yaşadıkları, bu dönemde evi terk eden maktul ...'in diğer maktul ... ile birlikte yaşamaya başladığı anlaşılmakla, maktuller ... ve ...'den sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek CMK'nin 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

Katılan ... vekilinin süre tutum dilekçesinin ardından kendisine gerekçeli kararın tebliği üzerine yasal süre geçtikten sonra temyiz sebeplerini içerir gerekçeli temyiz dilekçesini verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

CMK 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK 294, 295 ve 298. maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan, temyiz sebeplerinin 7 günlük süreden sonra verildiğinden bahisle, katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY;

Katılan ... vekilinin yasal süresi içerisinde BAM Daire kararına karşı temyiz iradesini gösterir dilekçesini verdiği ve bu dilekçenin yeterli ve geçerli olduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun, temyiz sebebi içermediğinden bahisle katılan vekilinin temyiz talebinin reddine dair görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz. İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)