muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1050, Karar No: 2021/45, Tarih: 18.02.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken Yerel Mahkemece TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca temel cezanın 3 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası olarak belirlendiği, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanarak 2 yıl 6 ay hapis ve 100 gün adli para cezasına indirildiği, anılan Kanun'un 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL olmak üzere hesaplanan 2.000 TL adli para cezasının anılan Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yer alan "...Adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmü gereğince 20.000 TL'ye çıkarıldığı ve sanığın neticeten 16.666 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve yalnız sanık müdafisi tarafından temyiz edilen hükümde 120 gün olarak belirlenen temel adli para cezasının Özel Dairece 1000 güne çıkarılarak günlüğü 20 TL'den hesaplanıp sonuç adli para cezasının 16.660 TL olarak belirlenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği olayda;

Yerel Mahkemece TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca hapis cezasının yanında verilmesi gereken adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 20.000 TL'den az olamayacağı dikkate alınıp, aynı Kanun'un 52. maddesi hükmü gözetilerek suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde temel adli para cezasının gün olarak belirlenip artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra tespit edilen gün birim sayısının temel ceza belirlenirken düşünülen günlüğü 20 ilâ 100 TL arasındaki miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasına hükmedilmesi ve bu şekilde temel adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın hükümde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, 100 gün olarak verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL belirlenerek 2.000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra sözü edilen düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para cezası miktarının doğrudan 20.000 TL'ye çıkarılmasının isabetsiz olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yerel Mahkemece hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi hâlinde 5275 sayılı CGTİHK'nın 106. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından verilecek karar ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca adli para cezasının hapis cezasına çevrilerek hükmün infazının yapılacağı göz önüne alındığında, Yerel Mahkemece 2.000 TL adli para cezaları dışında kalan 14.666 TL'nin bir gün karşılığına gelecek ve TCK'nın 52. maddesi uyarınca 20 ilâ 100 TL arasında takdir edilmesi gereken miktarın belirlenmemesinin hükmün infazı sırasında tereddüte yol açabileceği gibi 14.666 TL'nin günlüğünün Yerel Mahkemenin 100 gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak belirlediği 20 TL'den hesaplanması hâlinde ise Kanun'un öngörmediği bir şekilde infaz sırasında sanık aleyhine sonuç doğmasına sebebiyet verebileceği, söz konusu bu hukuka aykırılığın Özel Dairece eleştiri konusu yapılamayacağı, suç ve hüküm tarihi itibarıyla uygulanması gereken CMUK'nın 322. maddesinde sınırlı olarak sayılan Yargıtayca davanın esasına hükmedilecek hâller arasında bulunmadığı ve bu hâller dışında düzeltilerek onama yoluna giderilmesinin de mümkün olmadığı anlaşıldığından, belirlenen hukuka aykırılığın bozma nedeni yapılması ve aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 21785-11698 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 21785-11698 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2013 tarihli ve 322-80 sayılı nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca hapis cezasının yanında verilmesi gereken adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katı olan 20.000 TL'den az olamayacağı dikkate alınıp, aynı Kanun'un 52. maddesi hükmü gözetilerek suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde TCK'nın 61. maddesinin sekizinci fıkrasının emredici hükmü gereğince, temel adli para cezasının gün olarak belirlenip artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılmasından sonra tespit edilen gün birim sayısının temel ceza belirlenirken düşünülen günlüğü 20 ilâ 100 TL arasındaki miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasına hükmedilmesi ve bu şekilde temel adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın hükümde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, 120 gün olarak verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL belirlenerek 2.000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra sözü edilen düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde adli para cezası miktarının doğrudan 20.000 TL'ye çıkarılması suretiyle karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.02.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4895, Karar No: 2013/7614, Tarih: 02.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4895 E.  ,  2013/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile davalılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin, 11.11.2007 tarihinde anahtar teslimi şeklinde teslimi gerekirken, zamanında teslimin yapılmadığını ve bağımsız bölümlerde eksik işler bulunduğunu ileri sürerek, eksik işler ve kira kaybı alacakları toplamı 19.300,00 TL'nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa sahibi davacı ile yüklenici ... arasında imzalanan ... 2. Noterliği'nin 26.01.2004 tarih 1658 sayılı düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde inşaatın su basman üzerinden 30 ay sonra anahtar teslimi olarak mal sahibine teslim edileceğinin kararlaştırıldığı, 26.01.2004 tarih ve 1659 nolu vekaletnamede; davacının dava konusu taşınmazla ilgili olarak, davalıları vekil tayin ettiği, ... 2. Noterliği'nin 26.01.2004 tarih ve 1659 yevmiye nolu vekaletnamesi ile davalı ... de sorumlu kılındığından adı geçen davalının husumete yönelik itirazların yerinde görülmediği, davalıların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacıya ait bağımsız bölümleri 15.12.2007 tarihinde eksiksiz olarak anahtar teslimi şeklinde teslim etmesi gerekirken 8 ve 10 nolu daireleri eksikleri ile 6 nolu daireyi ise eksiksiz olarak 04.09.2008 tarihinde teslim ettiği gerekçesiyle, 10 nolu bağımsız bölüm için gecikme tazminatı 2.590,00 TL ve eksik iş bedeli 3.100,00 TL olmak üzere toplam 5.690,00 TL; 6 nolu bağımsız bölüm için gecikme tazminatı 3.453,33 TL; 8 nolu bağımsız bölüm için gecikme tazminatı 5.180,00 TL ve eksik iş bedeli 1.200,00 TL olmak üzere toplam 6.380,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatı ve eksik iş bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. ... 2. Noterliği'nin 26.01.2004 tarih 1658 sayılı düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin tarafları arsa sahibi ... ile yüklenici ... olup, 26.01.2004 tarih 1659 nolu vekaletname ile davalılar vekil tayin edilmiştir. Davalı ...'in anılan vekaletname ile diğer davalı ...'nun sözleşme ile yükümlendiği edimi için bir taahhüdü bulunmamasına, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmamasına, müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla bir imzasının bulunmamasına, yüklenicinin üstlendiği inşaat işi ile ilgili olarak yüklenici yanında işlerin takibinde vekil olarak görev yüklenmiş olmasına göre, mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi gerekirken, gecikme tazminatı ve eksik işler bedelinden sorumlu tutularak, adı geçen aleyhinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, davalı ...'in yatırdığı (265,10:2=132,55 TL) peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8426, Karar No: 2015/2619, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8426 E.  ,  2015/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/751-2014/130

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; işyerine ait .......... nolu aboneliğe ilişkin elektrik tüketim borcunun ödenmiş olmasına rağmen, davalı tarafından Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/5344 ve 2010/70 Esas sayılı dosyalarında icra takibi yapıldığını; ayrıca, bu aboneliğe ilişkin borçlardan dolayı annesi F. Ç. 'ye ait 543770 ve ............. nolu aboneliklere ilişkin elektiriğin de kesilerek annesinin mağdur edildiğini belirterek; davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacının, Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 Esas sayılı takip dosyasına herhangi bir ödemesinin bulunmadığını; ancak, Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/70 Esas sayılı takip dosyasında yapılan takibin ödemelerle infaz edildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 Esas sayılı takip dosyasında 2007/1, 2007/5, 2007/7, 2007/11 ve 2008/9 dönemlerine ilişkin elektrik tüketim bedelinin tahsili için icra takibinin yapıldığı, davacının mahkemeye ibraz ettiği tarihsiz belgelerde, "davacı H.. Ç.. tarafından 2009/5344 Esas sayılı dosya borcunun ödendiği, ödenen paraların TEDAŞ'a verildiği, H.. Ç..'nin borcunun bulunmadığı" Av.Ö. Ç. isim ve imzası ile adının bulunduğu kaşenin basılı olduğu belge içeriklerinde belirlenmiş ise de; celp edilip incelenen ........ Noterliğinin 08/12/2006 tarih 31337 yevmiye numaralı vekaletname içeriğinde U.. A...'nin Av. Ö. Ç. 'ye vekalet verdiği; ancak, vekaletin ahz-u kabz yetkisini içermediği, Bursa .......... Noterliğinin 08/08/2011 tarih 19951 yevmiye numaralı belgesi ile de anılan avukatın vekillikten azledildiği; davacı tarafın, ibraz ettiği belgenin bir an için geçerli olduğu kabul edilse bile, vekilin ahz-u kabz yetkisi olmadığından alacaklı asil yönünden ödemelerin geçerli bir ifa olarak kabul edilemeyeceği, gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1) Davalı vekilinin Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 dosyasında ahz-u kabz yetkisi olup olmadığı hususu incelenecek olursa;

BK.nun 388 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarına göre, vekalet akdinin kapsamı sözleşme ile açıkça belirlenmemiş ise, ilgili olduğu işin niteliğine göre belirlenmesi gerekli olup, vekalet vekilin üzerine aldığı işin yapılması icap eden hukuki tasarrufları ifa yetkisini kapsar.

1) Davalı vekilinin Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 dosyasında ahz-u kabz yetkisi olup olmadığı hususu incelenecek olursa;

BK.nun 388 nci maddesinin 1 ve 2 nci fıkralarına göre, vekalet akdinin kapsamı sözleşme ile açıkça belirlenmemiş ise, ilgili olduğu işin niteliğine göre belirlenmesi gerekli olup, vekalet vekilin üzerine aldığı işin yapılması icap eden hukuki tasarrufları ifa yetkisini kapsar.

Davaya vekalette ise, bu vekaletin kapsamı özel olarak HUMK.nun 60-63 ncü maddeleri arasında düzenlenmiş olup, bu düzenlemeye göre, vekilin hükmolunan şeyi alabilmesi (tahsil edebilmesi) için vekaletnamesinde özel bir ahzu kabz yetkisinin bulunması gerekir. Vekil, bu ahzu kabz yetkisine dayanarak, hükmolunan şeyi ilamların icrası yoluyla icra dairesi aracılığı ile tahsil edebileceği gibi, icra dairesi dışında da tahsil edip borçluya makbuz verebilir.

Dava için verilen genel vekaletnemedeki ahzu kabz yetkisi, vekili müvekkilin davayla ilişkisi olmayan alacaklarını tahsil ve bankadaki hesabından para çekme hususunda yetkili kılmaz. Bu husus öğretide de aynen benimsenmektedir. (Bak.Prof.Dr.Haluk Tandoğan Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri Dördüncü basım cilt:II, Sh.406, Prof.Dr.Baki Kuru, HMU. altıncı baskı cilt:2, sh: 1292), (HGK.'nun 10.10.2001 tarih ve 2001/11-662 E.- 2001/697 K.)

Somut olayda; uyuşmazlığa konu Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 sayılı dosyasında, davalı vekili Av.Ö. Ç. tarafından, Bursa ..... Noterliği'nin 08.12.2006 tarih ve 31337 yev.no. vekaletnamesine istinaden, davacı adına kayıtlı 3289210 nolu aboneliğe ilişkin 2007/1,5,7,11-2008/9 dönemlerine ait elektrik tüketim borcunun tahsili için toplam 46.654,29 TL alacak için icra takibi yapılmış ve bu vekaletnamede davalı vekilinin ahz-u kabz yetkisi olduğu açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece; davalı idareden temin edilen (Bursa .......Noterliği'nin 08.12.2006 tarih ve 31337 yev.no.) vekaletnamede, davalı vekili olarak Av.Ö. Ç. ile birlikte dört avukatın daha vekil olarak tayin edildiği ve vekillere ahz-u kabz yetkisi verilmediği; 2009/5344 sayılı icra dosyasına ibraz edilen aynı tarih ve sayılı vekaletnamede ise, davalı vekili olarak sadece Av.Ö. Ç. 'nin vekil olarak tayin edildiği ve tarafına ahz-u kabz yetkisi verildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, davacı; Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/5344 sayılı dosyasına konu borcun, davalı vekili Av.Ö. Ç. 'ye ödendiğini, borcunun olmadığını beyan ederek, ödemeye ilişkin "İbraname" başlıklı belgeyi dosyaya ibraz etmiştir. Sözkonusu belgede, "Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2009/5344 Esas sayılı dosyası H.. Ç.. tarafından ödenmiştir. Ödenen bu para TEDAŞ'a yatırılmıştır. 2009 senesinde ödenen paralar TEDAŞ'a verilmiştir. H.. Ç..'nin borcu yoktur" şeklinde yazılıp, Av.Ö. Ç. tarafından imzalanarak kaşelendiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece; icra takibi yapmaya yetkili kılınan Av.Ö. Ç. 'nin, ahz-u kabz yetkisine ilişkin vekaletnamelerdeki tenakuzun giderilmesine yönelik gerekli araştırmanın yapılıp sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Davalının, Bursa 10.İcra Müdürlüğünün 2012/70 sayılı dosyasında elektrik tüketim bedellerinin tahsiline yönelik olarak yapmış olduğu icra takipi, tetkik edilecek olursa;

Davalı tarafından, Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2012/70 Esas sayılı dosyasında, toplam 26.826,28 TL alacağın tahsili için davacı aleyhine icra takibi yapılıp, borcun dayanağı olarak da, "elektrik abonelik sözleşmesi, şirket kayıtları ve elektrik faturası" yazılmış olmasına rağmen bu belgelerin veya icra takibine konu alacağın varlığını ispata yönelik herhangi bir belgenin (fatura, elektrik tüketim ekstresi vs.) dosyaya sunulmadığı; takipte davacının icra taahhütünde bulunduğu ve bilahare haricen yapılan tahsilat nedeni ile icra dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki icra takibine konu borcun mesnedi olan faturalar ve abone (ayrıntılı) elektrik tüketim ekstreleri getirtilmeden, davacının sorumlu olduğu elektrik tüketim bedelleri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle dava konusu aboneliğe ilişkin, icra takiplerine konu faturalar ile ayrıntılı elektrik tüketim ekstrelerinin getirtilmesi, davacının sorumlu olduğu borç miktarının ihtilafsız bir şekilde tespiti için dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesi; davalı vekilinin ahzu kabz yetkisi olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra, davacının yapmış olduğu ödemeler de nazara alınarak elektrik tüketim bedellerinin hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması, davacının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/202, Karar No: 2015/104, Tarih: 26.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/202 E.  ,  2015/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Resmi belgedi sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK’nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Bu suçun oluşabilmesi için, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi ya da şirket adına hareket eden kişi ya da kooperatif yöneticisi olabilir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...ve ...’nın... Özel Eğitim Hizmetleri Ltd Şti. ortakları, sanık ...’nun da şirketin müdürü olduğu, katılanların ve mağdurların çocuklarını bu dershaneye gönderdikleri, daha sonra kendilerine karşı İcra Dairesi nezdinde kambiyo senetlerine özgü icra takibi başlatıldığını öğrendikleri, bunun üzerine senedin altındaki imzanın kendilerine ait olmadıklarından bahisle şikayetçi oldukları, sanıkların alınan ifadelerinde dershanelerinde 2006 yılı öncesine ait yaygın bir uygulama olarak kimi zaman öğrenciler aracılığı ile velilerine imzalamaları için boş senet gönderdiklerini, senetlerin kendilerine imzalatılmış olarak getirildiğini, bu senetler altındaki imzaların her zaman gerçekten borçlu olarak görünen kişi tarafından atılıp atılmadığını bilemeyeceklerini, benzer şekilde birçok icra takibi yaptıkları halde sadece birkaç senet bakımından bu sorunla karşılaştıklarını, senedi asla kendilerinin sahte olarak tanzim etmediklerini ifade ettikleri, senetler üzerinde yaptırılan incelemeler neticesinde senetlerin sanıkların ve katılanlar ile mağdurların el ürünü olmadığının saptandığı, tüm dosya kapsamından sanıkların şirket yöneticisi olarak şirket adına hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri ve aynı şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri yönünde mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17422, Karar No: 2013/8727, Tarih: 04.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17422 E.  ,  2013/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahal, görüşün açık olduğu, 13 m genişliğinde, üç şeritli, tek yönlü yolun sol şeridinde seyri sırasında olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sağdan yola girerek sol tarafa geçmek isteyen mağdura sol şerit üzerinde çarpması sonucu yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; olay yerinde yol kenarında otobüs durağının bulunması, yolun düz ve görüşün açık olması, aracın çarpma noktasından sonra durduğu mesafe dikkate alındığında, sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.