muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7540, Karar No: 2012/95, Tarih: 17.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/7540 E.  ,  2012/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, Yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, 26/09/2008 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin, 26/12/2008 tarihli Adli Tıp Kurumunun Gözlem İhtisas Dairesinin ve 4. İhtisas Kurulu'nun 27/02/2008 tarihli raporları, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilip, elde edilen delillere dayanılmak suretiyle sanığın ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan "Şizofreni" denilen akıl hastalığına müptela olduğu, öldürmeye teşebbüs suçunu bu hastalığının etkisi altında işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiş olmakla, katılan vekilinin ceza ehliyetinin bulunduğuna, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK.nun 325 maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak

.../...

hüküm fıkrasındaki "sanıktan yargılama gideri alınmasına yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Adli tıp raporu ve posta masrafı için yapılan toplam 168.50 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14975, Karar No: 2014/14926, Tarih: 29.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/14975 E.  ,  2014/14926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.08.2007 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat ayrıca borçlu olmadığının tespiti birleştirilen davada ise davacı ... tarafından 07.01.2009 günlü dilekçe ile davalı ... aleyhine elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen 28.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı-davalı ... vekili ile duruşmasız temyizi davalı-davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.05.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı-davalı ... le karşı taraf davalı-davacı ... mirasçıları vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare Dairemizin 13.05.2014 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak birbirlerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6991, Karar No: 2014/4983, Tarih: 08.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6991 E.  ,  2014/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 7. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :11.06.2013

Numarası :2010/149-2013/217

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; davalı yüklenicinin kusuruyla feshedilen sözleşmeler nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı iş sahibi Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü (5018 Sayılı Yasa uyarınca özel bütçeli kamu kurumu olması nedeniyle) ve davalı yüklenici Antalya Büyükşehir Belediyesi, 3533 sayılı Yasanın 1. maddesi uygulamasına tâbi kuruluşlardır. 3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemeleri görevi içinde bulunanlar o Kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Aynı Yasanın 4. maddesinde de; bu tür davalara yüksek dereceli hukuk hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılacağı öngörülmüştür. Görev kamu düzeninden olduğundan yargılamanın her aşamasında mahkemelerce ve temyiz incelemesi sırasında Yargıtayca re’sen göz önünde tutulur.

Bu durumda davanın niteliğine ve tarafların sıfatına göre; mahkemece, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak uyuşmazlığın esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8956, Karar No: 2006/9139, Tarih: 14.11.2006

18. Hukuk Dairesi 2006/8956 E., 2006/9139 K.

**18. Hukuk Dairesi 2006/8956 E., 2006/9139 K.**

**- KAYIT DÜZELTMELERİ

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1587 S. NÜFUS KANUNU (MÜLGA) [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı G…

….. A…

….ya velayeten annesi M…

…… A…

….ve babası S…

……. A…

…. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Çat Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 11/5/2005 günlü ve 2005/15-70 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2006 gün ve Hukuk-2006/233240 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1 - 1587 sayılı Nüfus Yasasının 46. maddesi (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesi) hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda Cumhuriyet Savcısı ile Nüfus Müdürü veya Memurunun hazır bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan Nüfus İdaresi Temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması,

2 - Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen Gökhan'ın Gönül adlı ikiz kardeşi olduğu anlaşılmasına karşın, mahkemece bu iki kardeşin birlikte tam teşekküllü bir sağlık kuruluşuna sevk edilerek ikiz olup olmadıkları konusunda heyet raporu alınmadan ve bu ikizlik kaydı bertaraf edilmeden eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla davanın kabulüne karar verilmesi,

Usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itiraz-larının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 14/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/523, Karar No: 2009/1527, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/523 E.  ,  2009/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 25/07/2008

Nosu :64/72

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrası uyarınca sıra cetvelindeki sıralamaya ilişkin itirazların inceleme yeri İcra Mahkemesi’dir.

Somut olayda davacı yanın iddiası ilama dayanan alacaklarının davalının önünde ve ilk sırada yer alması gerektiği noktasındadır.

Mahkemece yersiz gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı gibi, dava tarihinin hatalı yazılmış olması da doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4912, Karar No: 2019/5778, Tarih: 04.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4912 E.  ,  2019/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/04/2011 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve maenvi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10427, Karar No: 2015/13008, Tarih: 11.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/10427 E.  ,  2015/13008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2011/92-2014/407

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.05.2014 gün ve 2011/92-Esas-2014/407-Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 19.03.2015 gün ve 19689-3826 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00'er.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına,11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/638, Karar No: 2012/1424, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/638 E.  ,  2012/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesi'nin 07/06/2009 tarihli sayısının 5. sayfasında "Hâkim Baba Sen Çok Yaşa" başlığı altında yayımlanan yazı sebebiyle ilgilisi ... tarafından vukubulan tekzip talebinin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/07/2009 tarihli ve 2009/1055 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/09/2009 tarihli ve 2009/209 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.12.2009 gün ve 72497 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 gün ve KYB. 2009-296864 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesinde yer alan "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması hâlinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır" hükmüne aykırı olarak, cevap ve düzeltme yazısının ... Gazetesi Sorumlu Müdürü ... yerine, ... Gazete Dergi Basım A.Ş.(... Gazetesi)'ye gönderildiğinin anlaşılması karşısında, düzeltme ve cevap isteminin usulüne uygun yapılmadığının gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2009 gün ve 2009/209 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmamasına 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12242, Karar No: 2014/13289, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12242 E.  ,  2014/13289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2013/254-2014/227

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.06.1996 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdirildiği 09.11.2012 tarihine kadar çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı adı altında kısmi ödemeler yapıldığını, müvekkilinin ihtirazi kayıtla düşük ücret ve yevmiyeden hesaplanan tazminatları aldığını, ancak müvekkilinin gerçek ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, davalı işverenin yıllık ücretli izin alacağını da düşük ücretten ödediğini, bu sebeple fark alacakları için K... Noterliğinin ihtarnamesi ile işçilik alacakları ve faizinin talep edildiğini, ancak ihtara rağmen ödeme yapılmadığını, gerçek ücreti yargılama sonunda gerek ilgili kurumlara yazılacak yazı sonucu ve gerekse bilirkişi raporu ile ortaya çıkacağından davalarını belirsiz alacak davası olarak açtıklarını ileri sürerek, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki 3. bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalının temyizine gelince;

Taraflar arasında, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağı yönünden öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadıkları noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.