muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/771, Karar No: 2013/20300, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/771 E.  ,  2013/20300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2010/167-2012/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Zeliha Çubuk tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkçe okunuşu Herkül Kablo olan “HERCULES” marka ve logosunun bulunduğunu, davalının ise müvekkiline ait “HERCULES” markasının tescil kapsamına giren mal ve hizmetlerle ilgili olarak üretim ve satış yaptığını, böylece müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek müvekkilinin faydalı model ve marka hakkına tecavüzün tespitini, tecavüz fiillerinin engellenmesini, davalının Herkül Kablo marka ve logosunun şirket araçları, kartvizitleri ve kutular üzerinde ve internet sitesinde kullanmasının durdurulmasını, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, verilecek kararın ilgililere tebliğ edilerek yayın yoluyla duyurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendi markası ile üretim ve satış yaptığını, davacının “HERCULES” markasının birebir tescilli olmadığını ve davacı tarafa ait tescilin “AS SINAİ ÜRÜNLER SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ HERCULES” biçiminde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı, kendi markası ile üretim ve satış yaptığını, davacının “HERCULES” markasının birebir tescilli olmadığını ve davacı tarafa ait tescilin “AS SINAİ ÜRÜNLER SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ HERCULES” biçiminde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait işyerinde 09.11.2010 tarihli aramada ele geçen kablolar üzerinde “HERKÜL” ibaresinin kullanılması nedeniyle, davacının markasında yer alan ticaret unvanı dışındaki HERCULES ibaresinin Türkçe okunuşu olan ve davacının markasının kısmen ayırt edici bölümü ile 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırma ihtimali yaratan ve aynı KHK'nın 9/1-b maddesi anlamında ihlal oluşturan davalının bu eyleminin, 556 sayılı KHK'nın 9 ve 61. maddeleri anlamında davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle, 556 sayılı KHK'nın 62. maddesi gereğince marka hakkına tecavüzün tespitine, bu tecavüzün engellenmesine, davalının “HERKÜL” markasını kablo ve her türlü ticari tanıtım malzemesi üzerinde, araçlarda, internet ortamındaki reklam ve tanıtımlarında ve internette kullanmasının durdurulmasına, KHK'nın 62/1-b ve 64 maddeleri gereğince davacının uğradığı maddi zarar bilirkişi raporunda 310,10 TL olarak belirlendiğinden bu miktar üzerinden maddi tazminata; 556 sayılı KHK'nın 62. maddesi ile BK'nun 49. maddesi gereğince ele geçen ürün miktarının azlığı, ihlalin gerçekleşme biçimi gerekçesiyle de 500,00 TL manevi tazminata hükmolunmuş, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde diğer talepleriyle birlikte, kararın yayın yoluyla duyurulmasını da talep etmiştir. Mahkemece, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/227, Karar No: 2024/5387, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/227 E.  ,  2024/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

K A R A R

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; temyiz incelemesi yapılabilmesi için gerekli olduğu anlaşılan, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılmış orman tahdidi, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması varsa bunlara ilişkin işe başlama, çalışma, iş bitirme tutanakları ile sonuçlarının ilanına ilişkin askı ilan tutanaklarının, taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösteren tahdit harita örneğinin, aplikasyon ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uygulama harita örneklerinin orijinallerinden çekilmiş renkli fotokopilerinin dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla; yukarıda belirtilen eksik belgelerin ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın, Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4362, Karar No: 2023/4902, Tarih: 05.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4362 E.  ,  2023/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/359 E., 2023/6 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/434 E., 2021/458 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya % 55 oranında özürlü olduğu belirlenerek aylık bağlandığını, Kamu Kurumu Birliği Hastaneleri Denetçiliğinin 19.09.2014 gün ve 13155 sayılı yazısı ile özürlülük oranının % 30 olduğundan bahisle davalı kurumca aylığının kesildiğinin bildirildiğini belirterek, davacının maluliyet oranının tespitine, aylığın kesilmesine dair işlemin iptaline, ödenmeyen aylıkların faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Denetim Hizmetleri Daire Başkanlığının 19.09.2014 tarihli ve 13155 sayılı yazısı ekinde yer alan sağlık başdenetçisi tarafından düzenlenen 01.09.2014 tarih ve 23/10 sayılı raporda % 55 olan sağlık kurulu özür oranının % 30 olarak tespit edildiğini, bu nedenle davacının 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının durdurulduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, Tekirdağ Devlet Hastanesi'nin 11.02.2013 tarihli raporuyla davacının %55 oranında malul olduğunun tespit edilmesi üzerine davacıya vergi indiriminden 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, bilahare Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Denetim Hizmetleri Daire Başkanlığının 19.09.2014 tarihli ve 13155 sayılı yazısı ekinde yer alan sağlık baş denetçisi tarafından düzenlenen 01.09.2014 tarih ve 23/10 sayılı raporda özür oranının %30 olarak belirlendiğinden davalı kurum tarafından davacının vergi indiriminden emekliliğinin iptal edildiğinin anlaşıldığı, mahkemece alınan ATK raporlarıyla davacının maluliyet oranının %42 olduğunun tespit edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 31 inci maddesi gereğince davacının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığı,bu itibarla davacıya 506 sayılı Kanun'un 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği, davalı kurum tarafından yapılan aylık kesme işleminin haksız olduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile;davalı kurumun, davacıya maluliyeti nedeniyle bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik işleminin iptaline, davacının kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili, mahkemece aldırılan raporlarda davacının sağlık durumunun 01/08/2013 tarihi itibariyle tespit edilmediğini, davacının sevk tarihi itibariyle sağlık durumuna göre rapor verildiğini, davacının, özür oranın %55 olduğundan bahisle iş bu davayı açmış olması karşısında, davacının maluliyet oranının son Adli Tıp Kurumu raporlarına göre de %55 oranının altında olması nedeniyle açılmış olan haksız davasının reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özürlülük ölçütü sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik çerçevesinde Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporlarına göre, davacının yaşlılık aylığının bağlandığı 01.08.2013 tarihindeki özürlülük durumunun % 42 olarak tespit edildiği, işe giriş tarihinin 19.06.1992 tarihi ve 01.08.2013 tarihi itibari ile 6878 gün 4/a kapsamında ve 41 gün 4/b kapsamında PÖGS'nın mevcut olduğu, % 40 ila % 49 arasındaki özürlülük oranında belirtilen şartları taşıdığı gerekçesi ile davalı kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili, davacının sağlık durumunun 01.08.2003 itibariyle tespit edilmediğini, özür oranının %55 olduğunu belirterek bu davayı açtığını, Adli Tıp kurumu tarafından bu oranın altında belirlenmesi nedeniyle de davanın reddi gerektiğini, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın tekrar bağlanarak faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 60/C-B maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25275, Karar No: 2015/29764, Tarih: 26.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25275 E.  ,  2015/29764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/281364

MAHKEMESİ : Çüngüş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2015/19 (E) ve 2015/43 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Dairemizin 07/03/2013 tarih 2012/15437 Esas, 2013/9423 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 09/09/2015 tarih, 2015/281364 sayılı itiraznamesi ile, suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-d maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrili seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerektiği ve kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, bu hususta mahkeme kararında 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca ihtarda bulunulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, onama kararının kaldırılarak hükmün düzeltilerek onanması talebiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 07/03/2013 tarih 2012/15437 Esas, 2013/9423 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Dosya üzerinde yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 50/1-d maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrili seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, mahkemece başka bir tedbire hükmedilmesi gerektiği ve kısa süreli hapis cezasının 5275 sayılı CGTİK'nin 106/4. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, bu hususta mahkeme kararında 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca ihtarda bulunulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 6. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Hüküm kesinleştikten sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde TCK'nin 50. maddenin birinci fıkrasında yer alan diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrileceğinin TCK'nin 50/6. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklara ihtarına” bendinin getirilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2734, Karar No: 2021/3031, Tarih: 16.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2734 E.  ,  2021/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'nın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine, sanık ...'nın TCK 157/1, 168/2, 207/1, 62, 51 ve 52 maddeleri gereğince mahkumiyetine

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’nın mahkumiyetine, sanık ...’nın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ile katılan .... arasında düzenlenen taahhütlü satışlar sözleşmesi uyarınca katılan firma ürünlerinin etkin bir şekilde satışını sağlamak amacıyla 4.250 TL para verileceği sözleşmenin yükümlülüklerinin yerine getirilmemesi halinde tarafların 6 maddede belirtilen cezai şartı ödeyeceği ibaresinin yer aldığı, sözleşme hükümlerini yerine getirmeyen sanık hakkında icra takibi yapıldığının, yapılan icra takibine sanığın sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek itiraz ettiği, açılan itirazın iptali davasında imzanın sanık ...’ye ait olmadığı tespit edilerek sanık ... lehine davanın reddedildiği, dava konusu taahhütlü satışlar sözleşmesinde her ne kadar sanık ... taraf olarak yer alsa da aslında katılan firma çalışanları sanık ...’nin eşi olan sanık ... ile muhattap oldukları, sözleşmenin düzenlenmenin sırasında sanık ...’nin işyerinde bulunmadığı, işyerinin resmi olarak sanık ... adına olduğu, ancak fiilen işyerinin sanık ... tarafından işletildiği, bu suretle sanıkların birlikte hareket ederek üçüncü sahıslara sahte sözleşme imzalatarak katılan firmadan sözleşme bedelini alıp haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

1- Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’nın beraatine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi olarak sahibi olduğu işyeriyle sanık ...’nın ilgilendiği, katılan firma çalışanlarıyla sanık ...’nın temasta olduğu anlaşılmakla;

sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yetecek derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelenmesinde;

a-Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik hüküm yönünden, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak, somut olayda sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilen sahtecilik suçunu kamuya karşı işlediği, dolandırıcılık suçunun mağdurunun ise katılan şirket olduğu, bu itibarla atılı suçlar açısından mağdurların farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

b-Sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine yönelik hüküm yönünden ise; sanığın savunmasında suça konu sözleşmenin ne kendisi ne de eşi ... tarafından imzalanmadığı gibi, eşine imzalatacağını söyleyerek imzasını taklit etmek suretiyle düzenlenmesinin söz konusu olmadığını, şirket tarafından ödenen paranın şirketten mal alma garantisi ile ve satın alacağı ürün için ödenmesi gereken meblağın üzerinde ödeme yapmak suretiyle zaman içerisinde ödemek üzere verilen bir meblağ olduğunu beyan ederek, bu hususta şirketin satış temsilcisi ... ile sözlü anlaşma yaptıklarını ileri sürmesi, bilirkişi raporlarında dava konusu sözleşmedeki imzaların sanıklara ait olmadığının tespit edilmesi suretiyle sanık savunmasının doğrulanması karşısında; sanığın suça konu özel belgeyi sahte olarak tanzim edip veya ettirip kullandığına yönelik, katılan şirketin soyut iddiası dışında sanığın savunmasının aksini ispat eder, mahkumiyetini gerektirir, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/350, Karar No: 2011/700, Tarih: 23.11.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/13-350 E., 2011/700 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/13-350 E., 2011/700 K.**

**- AYIPLI İFA EKSİK İFA KAVRAMI

- TAPU KAYDININ HERKESE AÇIK OLMASI

- ZAMANAŞIMI SÜRESİ**- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“tazminat”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2.Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.02.2009 gün ve 2007/704 E., 2009/45 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 28.05.2010 gün ve 2009/8129 E., 2010/7295 K. sayılı ilamı ile;

(“

“…Davacı, “

“S..... Y....... P..... E....... Satış Sözleşmesi”

” ile davalıdan C 5 Blok, 14. kat, 43 numaralı daireyi satın aldığını, davalı tarafından verilen ilanlarda, satış maketlerinde ve planlarda basketbol sahaları, tenis sahaları, çocuk oyun alanları, büfe, çocuk kulübü, personel yeri, otoparklar, yüzme havuzları, jimnastik salonu, kaffe ve diğer peyzaj ve sosyal alanların etrafı çevrili site içinde gösterildiğini, ancak yapılan araştırma sonucunda da bu sosyal tesislerin kamuya ait arazi içerisinde bulunduğunun anlaşıldığını, sözleşmenin gereği gibi ifa edilmediğini, bu durumun eksik ve ayıplı işler kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, açıklanan nedenle konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00- TL tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S.... T.... K..... A.Ş., talebin zaman aşımına uğradığını, davacıya satılan malda herhangi bir ayıbın bulunmadığını, 27 parselin mülkiyet alanının baştan beri 44.078,94 m2 olduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmede sosyal tesislerin davalının maliki olduğu parsellerin üzerinde kurulacağı hususunda bir taahhüdünün bulunmadığı, T.M.K’nun 1020. maddesi hükmüne göre tapu kaydının herkese açık olması nedeniyle kaydın bilinmediğinin ileri sürülemeyeceği, bu durumun açık ayıp olması nedeniyle yasal sürelerde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. “

“S..... Y..... P.... E.....”