muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3401, Karar No: 2019/9231, Tarih: 18.04.2019

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1552, Karar No: 2021/8545, Tarih: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1552 E.  ,  2021/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacılar yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı idare yönünden reddine, davacılar yönünden ise kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli,...İlçesi,... Köyü 697 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ecrimisil bedeli yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1013, Karar No: 2017/7737, Tarih: 29.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1013 E.  ,  2017/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'na velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15330, Karar No: 2015/865, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15330 E.  ,  2015/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmalıdır. Buna ulaştıracak araç ile delillerdir. Deliller; samimi açıklamalar, tanık beyanları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, tutanaklar özel yazılı açıklamalar görüntü ve/veya ses kayıt eden açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilinir. Suç konusu ve/veya alet olayın parçası iken, olay yerinde kalan her türlü iz ve eser belirti delil olup, olayı temsil eden dolaylı delildir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak deliller eşdeğerdedir. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için eylemin olup olmadığı kanıtların yorumu ile saptanır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığı ve sonuca ulaştığını gerekçede açıklar. Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizi ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm ve bunun yorumu ile ulaşılan sonuçla hüküm şeklinde olmalıdır.

Delil hukuku sıkı ispat kuralları kabul edilmiştir. Deliller zümresinde tanık, ceza muhakemesinde anlatımı önemli bir yer işgal etmektedir. Tanık olayın taraflarından olmayan ve olay ile ilgili olarak beş duyusu ile edindiği bilgileri açıklayan kimsedir.

Tanık gördüğünü, müşahede ettiği hususlar ve öğrendiği bilgileri açıklar. Tanık beyanının önemi gözlemlenen maddi vakaları bizzat açığa kavuşturabilirliğinden kaynaklanır.

Tanık bazen kendisinin veya yakınlarına menfaat sağlama, tehlikeyi önleme, bazen toplumsal etki, bazen de duyduğu veya gördüğü yanlış algılaması ve böylede inanması ile yanılgılı anlatımlarada yönelebilir. Hakim tecrübelerine dayanarak tanığın beyanlarının sağlamlığını değerlendirir bu özellik ise delil olarak sayılabilir.

Tanık olmak ile onun beyanına yüklenen ispat gücü farklıdır. Hakim ispat konusunda mantık kuralları ile de bağlıdır.

Somut olaya gelince;

Katılan ... 14.07.2008 günü Cumhuriyet Savcılığına verdiği dilekçe ve alınan ifadesinde, sanığı daha önce bıçakla yaraladığını, bu olaydan sonra hakkında açılan davanın halen devam ettiğini, sanıkla aralarında husumet oluştuğunu ve mahalleden taşındığını, 01.07.2008 günü yeniden aynı mahalleye taşınması üzerine sanığın iki kez evine gelip “5.000 TL getirmez ise her türlü kötülüğü yapacağı, keseceği, vuracağı ve evini yakacağı” şeklinde tehditte bulunduğunu, eşi ..., teyze oğlu ... ve yakını ...'nın olaya tanık olduğunu iddia ettiği,

Tanık...'nın 01.08.2008 günlü hazırlık ifadesi ile 02.07.2009 günü mahkemede alınan beyanında, katılanın iddialarını doğrulayıp, halasının oğlu olduğunu söylediği,

Tanık...'nın 01.08.2008 günlü hazırlık ifadesi ile 02.07.2009 günü mahkemede alınan beyanında, katılanın iddialarını doğrulayıp, halasının oğlu olduğunu söylediği,

Soruşturma aşamasında ifadesi alınmayan tanık...'nin 08.10.2009 günü mahkemede alınan beyanında, eşi olan katılan evde bulunmadığı sırada gelen sanığın “buraya neden geldiniz, sizi yaşatmayacağım, çocuğunuzu yaşatmayacağım” şeklinde sözler söylediğini belirttikten sonra ifadesine müdahale eden ve “bizden para istiyor” diyen katılanın sözlerini de tekrarladığı,

Sanık ...'ın aşamalarda ısrarla suçlamayı kabul etmediği, aralarında dava ve husumet bulunan katılanın iftira attığını savunduğu,

Dosya arasında mevcut ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1206 esas ve 2009/668 karar sayılı ilam örneğine göre, suç tarihinin 25.06.2004, karar tarihinin 24.04.2009 olduğu, katılan ...'nin sanık ...'ı haksız tahrik altında ve bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve 25 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığının kabulü ile 765 sayılı TCK'nın 456/2, 457/1, 51/1, 59. maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında; katılanın müracaatında adı geçen ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin, gereğinde katılandan da sorulup tespit edilerek olaya ilişkin ifadesi alınarak, tanıklar ... ve ... beyanlarına hangi nedenlerle itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ile yetinilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7134, Karar No: 2016/4975, Tarih: 20.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7134 E.  ,  2016/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62, 53 maddeleri gereğince 2 kez; 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 5.066 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adliyede icra müdürü olarak çalıştığını, adının ... olduğunu, savcı ile arkadaş olup, onun nezdinde hatırı sayıldığını söyleyip, çeşitli hilelerle katılanları aldatan sanığın, öncelikle katılan ...'ın çocuklarını icra memuru olarak işe aldırtacağını söyleyerek başvuru harç parası adı altında 300 TL para, dörder adet resim, kimlik fotokopileri ve sabıka kayıtlarını aldığı, bunun üzerine tanık ...'da kardeşi müşteki ...'ın işe alınmasını söylediğinde tamam onu da alalım dört resim, sabıka kaydı ve 95 TL para getirsin dediği ve katılan ...'dan da 95 TL para ve istediği parayı ve belgeleri aldığı, sanığın işi geciktirmesinden şüphelenen katılan ...'ın ihbarı ile diğer çocuklarına ilişkin belgeleri almak için geldiğinde sanığın polislerce suç üstü yakalandığı, bu suretle haksız menfaat temin ettiği iddia olunan olayda;

Sanığın soruşturma aşamasında eylemi ikrar etmesi, katılanların ve tanıkların birbirleri ile örtüşen beyanları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Sanığın suçu her iki katılana karşı hukuki anlamda tek bir fiille işlediği eylemin TCK'nın 43/2 kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yüklenen eylemin iki ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nın 52.maddesi gereğince adli para cezasının gün olarak belirlenirken, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılmasından sonra aynı maddenin 2. fıkrası gereğince 20-100 TL arasında belirlenecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Gün para cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinin dayanağı olan yasa maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5239, Karar No: 2010/2182, Tarih: 03.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5239 E.  ,  2010/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 23/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/03/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Mahkeme kararında, "Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde öğrencilerine Allahu Ekber dedirttiği için öğretmen HÇ'nin okul müdürü ... tarafından ifadesinin alındığı ve soruşturma açıldığı, bu okuldaki görevinden alınıp başka bir okulda görevlendirildiği ve davacı okul müdürü ... hakkında hangi kadrolaşmanın ürünüdür." biçiminde ifade kullanılmasından dolayı kısmen manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermiştir

Dosyadaki delil ve belgelerden "Öğretmen H.Ç'nin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde öğrencilerine Allahu Ekber dedirttiği, davacı ...'in okul müdür olarak öğretmen H.Ç hakkında soruşturma başlatıp öğretmenin ifadesini aldığı, bu olaydan sonra öğretmenin bir başka yere tayininin çıktığı (sabittir) anlaşılmaktadır. Dolayısıyla haber ana hatları itibariyle görünürdeki gerçekliğe uymaktadır. Davaya konu haberin gerçekle uyumlu olmayan kısmı, öğretmenin tayininin bu olaydan değilde ilk öğretim müfettişlerinin başka bir konu nedeniyle yer değişikliği istemesinden dolayı olması, diğer bir deyişle tayinin nedeni yönünden haber gerçekle uyumlu değildir.

Yazının tümü göz önüne alındığında, yazılanların tamamına yakın kısmının görünürdeki gerçekliğe uygun olması, sadece tayin nedeninin gerçeğe uygun olmamasının, tam olarak gerçeği gazetecinin bilemeyecek olması yanında tayin nedeninin ayrıntı olması göz önüne alındığında kişilik haklarına saldırının varlığından söz etmek doğru değildir.

Bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun kısmi kabul kararını onamaları düşüncelerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/3072, Karar No: 2024/943, Tarih: 06.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/3072 E.  ,  2024/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine süresinde yaptığı başvurusunda ve 10.06.2021 havale tarihli dilekçesinde sair iddialarının yanında;takibe dayanak 22.05.2018 tanzim ve 01.12.2018 vade tarihli senedin 881.600,00 TL olan bedel kısmına “8” rakamının sonradan ilave edilerek bononun bedel kısmında tahrifat yapıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece borca itirazın kısmen kabulü ile borçlu yönünden 81.600,00 TL ve fer'ilerini aşan kısım yönünden takibin durdurulmasına, takibin 81.600,00 TL asıl alacak ve ferileri üzerinden devamına, 800.000,00 TL asıl alacak ve ferileri yönünden iptaline karar verildiği, söz konusu karara karşı alacaklı ve borçlu tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince,”bilirkişi raporunda rakam ile bedel kısmının sol başında yer alan "88" ibaresinin farklı fiziki evsafta bir kalem ile bulunduğu konuma sonradan ilave edilmiş olduğu, yazıyla miktar belirtir bölümünde yer alan Sekiz yüz Seksen Bir Bin Altı yüz ibaresinin bulunduğu konuma söz konusu sonradan ilave edilmiş olan "88" ibaresinden optik ve spektroskopik olarak ayırt edilemeyen bir kalem ile tek seferde yazılmış olduğu bildirildiğine ve davacı borçlu vekilinin sadece "8" rakamının sonradan eklendiği yönündeki beyanına göre, takibe konu 881.600 TL bedelli senedin yüzbinler basamağındaki "8" rakamının onbinler basamağındaki "8" rakamından farklı bir kalemle yada başka bir tahrifat suretiyle senede eklendiği saptanmadığından onbinler basamağındaki "8" rakamı davacı borçlunun bilgisi dahilinde senette yer aldığından aynı evsafta bir kalem ile yüzbinler basamağındaki "8" rakamının da davacı borçlunun bilgisi dahilinde senette yer aldığının kabulü gerektiği ve davacı borçlunun 09.06.2021 tarihinde icra mahkemesine sunduğu dilekçesi nazara alındığında, senedin yüzbinler basamağındaki "8" rakamının senede tahrifat suretiyle eklendiği hususunu yeniden bilirkişi raporu alınması talebi de bulunmadığından ispat edemediğinden bahisle “ alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak borca itirazın reddi yönünde hüküm kurulduğu, kararın tahrifat iddiası yönünden borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine dayanak yapılan senette tahrifat olduğu iddiası, İİK'nın 169. maddesi uyarınca borca itiraz niteliğinde olup, borca itiraz hakkında uygulanması gereken İİK'nın 169/a maddesinin 5. fıkrasında; “İtirazın kabulü kararı ile takip durur” hükmüne yer verilmiştir.

Takip dayanağı bonoda tahrifat yapıldığının saptanması halinde senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gereklidir .

Somut olayda mahkemece alınan 09/03/2022 havale tarihli bilirkişi raporunda; ”senedin rakamla miktar belirtir bölümünde 881600.00 ibaresinin sol başında yer alan 88 ibaresinin farklı fiziki evsafta bir kalem ile bulunduğu konuma sonradan ilave edilmiş olduğu, senedin yazıyla miktar belirtir bölümünde yer alan sekiz yüz seksen bir bin altı yüz ibaresinin bulunduğu konuma söz konusu sonradan ilave edilmiş olan 88 ibaresinden optik ve spektroskopik olarak ayırt edilemeyen bir kalem ile tek seferde yazılmış olduğu” nun bildirildiği anlaşılmıştır.

Borçlunun tahrifat iddiasının baştaki “8 “ rakamının senede sonradan eklenmek sureti ile senedin bedel kısmının tahrif edildiğine ilişkin olduğu, bilirkişi raporunda ise senedin bedel kısmına baştaki “88” rakamının sonradan eklendiğinin tespit edildiği anlaşılmış olup bu durumda iddiaya konu senet bedelinin tahrif edildiği sabittir. Hükme esas alınan rapor daha lehine olan borçlunun yeniden rapor düzenlenmesini talep etmemesi pek tabii olup esasen raporda belirtildiği üzere tahrifata konu senet bedelinden yalnızca 1600,00 TL asıl alacak ve ferileri kalacak şekilde fazla kısım yönünden takibin durması gerekir ise de davacı borçlunun 10.06.2021 havale tarihli dilekçesinde tahrifat iddiasının baştaki “8” rakamına ilişkin olduğu gözetildiğinde 81.600,00 TL yönünden açık kabulü bulunmakta olup taleple bağlı kalınmalıdır.

Bu durumda,tahrifat iddiasına konu senet bedeline ilişkin olarak 81.600,00 TL asıl alacak ve ferileri ile tahrifat iddiasına konu olmayan takibe dayanak diğer senet bedeli ve ferilerini aşan kısım yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27.02.2023 tarih ve 2023/253 E.-2023/317 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3512, Karar No: 2018/1646, Tarih: 01.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3512 E.  ,  2018/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay günü yağma suçunun silahla ve işyerinde işleyerek TCK'nın 149. maddenin birden fazla bendinin ihlal edildiği anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususlar dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Yağma suçunun konusu bir paket sigara parasıyla sınırlayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesi ile uygulama yapılmaması,

3-) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle, anılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-)T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile

Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının CMUK'nın 326. maddesi gereğince korunmasına, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.