muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1730, Karar No: 2024/789, Tarih: 14.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1730 E.  ,  2024/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulüne

Davacı vekili mahkemeye sunduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Yenice köyü 112 ada 14 ve 15 parsel ... taşınmazın maliki olduğunu, yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında Çorlu ilçesi Yenice Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/2939 - 6363 ... kararıyla "dava konusu taşınmazların eski tarihli belgeler incelenerek orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, mülkiyeti davacıya ait olup 94 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Kararı ile orman sınırları içerisine alınan Tekirdağ ili Çorlu ilçesi Yenice Mahallesi 112 ada 14 parsel ve 112 ada 15 parsel ... taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... idaresinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8193, Karar No: 2023/3246, Tarih: 22.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/8193 E.  ,  2023/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2018/259 Esas, 2018/52 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası, 58. maddenin altıncı dokuzuncu fıkrası ve 63. maddesi uyarınca 2 yıl 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/78 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Alt hadden ayrılınarak ceza tespitinin hatalı olduğuna,

Üye olma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Alt hadden ayrılınarak ceza tespitinin hatalı olduğuna,

Üye olma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde istikrarlı biçimde etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunduğu görülmüş, sanığın örgüt ile tanışma sürecini, örgüte ait evlerde kaldığı, sohbetlere katıldığı, sırasıyla Ev Abiliği, Bölge Lise Mesulü, Bölge Talebe Mesulü olarak görev yaptığı, son olarak da Şehirdışı Talebe Mesulü sıfatıyla harp okulunda okuyan bir kısım öğrencinin sorumluluğunu üstlendiği, öğrenci takibi için Ankara'ya gidip geldiğini, örgüt içinde Asım kod ismini kullandığı, bu süreçler içerisinde irtibat içinde olduğu örgüt üyelerinin isimlerini verdiği görülmüş, dinlenen tanığın da beyanlarıyla sanığın ikrara yönelik anlatımlarını desteklemesi, tanığın sanığı BTM sıfatıyla ve Asım(kod) olarak teşhisi dikkate alındığında, sanığın bu şekilde FETÖ/FDY terör örgütü içerisinde kendisine verilen talimatlara uymak suretiyle örgüt amaçları ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği ve örgütün üyesi olduğunun kabul edildiği, suçun işleniş şekli sanığın örgütte çeşitli görevlerde bulunmuş olması ve bu görevlere bağlı olarak çeşitli örgütsel faaliyetlerde bulunması, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek temel cezada alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak hüküm kurulmuş, Mahkemesince sanığın verdiği bilgilerin örgütü zaafa uğratacak, örgüte zarar verecek, örgüt faaliyetlerini belli ölçüde sekteye uğratacak elverişli bilgi boyutunda olduğu anlaşılmasıyla sanığın verdiği bilgilerin nitelik ve kapsamı, soruşturma ve kovuşturmalardaki önemi değerlendirilerek etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle takdiren verilen cezasında 5237 sayılı TCK'nın 221/4 üncü maddesi gereğince azami oranda indirim yapılmış, TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca cezada indirim yapılmış, örgüt mensubu olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58/6-9 uncu maddesi uyarıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde istikrarlı biçimde etkin pişmanlık kapsamında ikrara yönelik beyanlarda bulunduğu görülen, örgüt içinde aldığı çeşitli görevleri ve bu görevler dahilinde icra ettiği örgütsel eylemlerini, kullandığı kod adını anlatan, kendisini teşhis eden tanığın beyanını doğrulayan, örgüt içinde kaldığı sürede irtibat halinde olduğu örgüt üyeleri hakkında bilgiler veren sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün organik ve hiyerarşik yapısına dahil olduğu, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş ancak;

Anayasanın 138/1 inci maddesi hükmüne göre, TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde sanık hakkında hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/93 Esas, 2018/78 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2578, Karar No: 2020/328, Tarih: 04.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/2578 E.  ,  2020/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten çocuğu öldürmeye yardım

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’ı nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan açılan kamu davasında atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e uyarınca beraatine karar verilmesi mahkemece kabul ve takdir kılınmış, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilleri ile katılan kurum vekilinin eksik incelemeye, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23718, Karar No: 2022/9384, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23718 E.  ,  2022/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... 14/03/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, ödeme doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 23/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1168, Karar No: 2016/17436, Tarih: 14.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/1168 E.  ,  2016/17436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık savunması, katılan vekilinin beyanları ve düzenlenen açık kaynak tespit formu karşısında, müştekinin facebook hesabına suça konu iletinin bulunduğu mesajın gönderildiği facebook hesabının kime ait olduğunun tespiti için, sosyal paylaşım sitesinin yer sağlayıcısı olan şirketten, tespit edilen mesajın ne zaman ve hangi IP numarasından geldiğinin öğrenilmesi, daha sonra da tespit edilecek IP numarasının kime ait olduğu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, herhangi bir IP adresi bilgisi bulunmayan açık kaynak tespit formuna itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1783, Karar No: 2008/2906, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1783 E.  ,  2008/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 1.İş Mahkemesi

Tarih               :  15.11.2007

Davacı  meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 7,20 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z. U.M. Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 18.09.2007 gün ve 2112 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 30.11.2004 tarihinde % 12,30 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 19,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7911, Karar No: 2019/10066, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7911 E.  ,  2019/10066 K.**

**"İçtihat Metni"**

9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve Esas 2014/1516, Karar 2015/282 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 8/3/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1612-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işi. Ş. (31-94-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 gün ve 2018/23896 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin firar suçundan hükümlü Piyade Er ... hakkındaki 2014/1516 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

Anılan ihbarnamede;

“1. 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin firar suçundan hükümlü Piyade Er ... hakkındaki 2014/1516 Esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Mülga 12’nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 30 Ekim 2012 tarihli ve 2012/845-298 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 21.11.1994-14.10.2009 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçundan mahkumiyetine karar verildiği; işbu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 18.01.2013 tarihinde kesinleştiği; ardından hükümlü hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 47/1-a, Ek-8/2 ve Ek-10/2. hükümlerinin Anayasa Mahkemesinde iptali üzerine hükümlü hakkında lehe kanun değerlendirmesi yapılabilmek üzere infazın, aynı mahkemenin 28.03.2013 tarihli ve 2013/364 sayılı duruşmasız işlere dair kararıyla durdurulmasına karar verildiği ve devamında 22.04.2013 tarihli ve 2013/443 sayılı duruşmasız işlere dair kararla hükümlü hakkındaki firar suçundan verilen hükmün aynen infazına karar verildiği, bu karara Askeri savcı tarafından yapılan itiraz üzerine Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 12.11.2014 tarihli ve 2014/943- 939 Esas ve Karar sayılı kararıyla, hükümlünün daha önce birden fazla kasıtlı suçtan hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunması nedeniyle gerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, gerekse de cezanın ertelenmesine imkan bulunmamakta ise de kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmemesine ilişkin değerlendirmenin takdir edilmek üzere duruşmasız işlere dair kararın kaldırılmasına ve duruşma açılmasına karar verildiği, bunun yanında sanığın işlemiş olduğu adli suçları nedeniyle 13.03.2003 tarihinde cezaevine kapatıldığı, cezaevinde serbest bırakılmayarak askeri makamlara teslim edilmesine ilişkin yapılan yazışmalardan, cezaevine girdiği sırada asker kişi olduğu bilindiğinden eyleminin cezaevine kapatılarak hürriyetinin kısıtlandığı 13.03.2003 tarihinde sona erdiği ve bu duruma göre suçun zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından kesinleşen mahkumiyet hükmüne karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi halinde bu konunun da değerlendirilebileceğine işaret edildiği; bunun üzerine 12'nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin lağvolunarak adli yetkinin bağlandığı 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince dosya yeniden esasa kayıtla yapılan yargılama neticesinde verilen 26.03.2015 tarihli ve 2014/1516 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararla sanığın 21.11.1994-14.10.2009 tarihleri arasında işlediği firar suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve işbu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 02.09.2015 tarihinde kesinleştiği, ardından işbu hükmün infazının 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli ve 2016/131 Değ.iş. sayılı kararıyla durdurulduğu anlaşılmıştır.

3. 9’uncu Kolordu Komutanlığı Askeri savcılığının 29 Nisan 2016 tarihli ve AS.SAV.: 2011/93 (Ağrı) sayılı yazısıyla özetle; hükümlünün 13.03.2003 tarihinde adli suçları nedeniyle cezaevine kapatıldığı, cezaevinden tahliyesini müteakip askeri makamlara teslim edilmesine ilişkin yapılan yazışmalardan, cezaevine girdiği sırada asker kişi olduğunun bilindiği, eyleminin cezaevine kapatılarak hürriyetinin kısıtlandığı 13.03.2003 tarihinde sona erdiği ve bu duruma göre kamu davasının zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından 9'uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/1516 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararına karşı kanunyararına bozma isteminde bulunulması maksadıyla yazı EK'inde kovuşturma dosyasının Milli Savunma Bakanlığına gönderildiği görülmüştür.

4. Dosyanın incelenmesi neticesinde; sanığın işlemiş olduğu adli suçları nedeniyle 13.03.2003 tarihinde cezaevine kapatıldığı, cezaevinde serbest bırakılmayarak askeri makamlara teslim edilmesine ilişkin yapılan yazışmalardan, cezaevine girdiği sırada asker kişi olduğu bilindiğinden eyleminin cezaevine kapatılarak hürriyetinin kısıtlandığı 13.03.2003 tarihinde sona erdiği, bu durumda suç temadii bitim tarihinin 14.10.2009 olarak değil ve fakat cezaevine kapatıldığı tarih olan 13.03.2003 olarak kabul edilmesi gerektiği; dava zamanaşımı süresinin tespiti bakımından suç tarihi itibariyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanabilir oldukları ve bunlardan;

a. Mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununa göre dava zamanaşımı süresi hesaplandığında; Kanunun 102. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin beş yıl olarak belirlendiği ve bu sürenin çeşitli yargısal işlemler neticesinde kesilmek suretiyle en fazla yarı oranında uzayabileceği, bu durumda hükümlü hakkındaki dava zamanaşımı süresinin her halükârda en geç 13.09.2010 tarihinde dolacağı, bu durumda Askeri Mahkemece verilen mahkumiyet kararı 26.03.2015 tarihine tekabül etmekle, işbu kararın dava zamanaşımı süresi dolduktan sonra verildiği;

b. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66. maddesine göre dava zamanaşımı süresi hesaplandığında; Kanun'un 66. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin sekiz yıl olarak belirlendiği ve bu sürenin çeşitli yargısal işlemler neticesinde kesilmek suretiyle en fazla yarı oranında uzayabileceği, bu durumda suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca yapılabilecek zamanaşımı hesabının her halükârda mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununa göre hükümlünün aleyhine olacağının anlaşıldığı; netice itibariyle mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca hükümlü hakkında verilen mahkumiyet karar tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanık hakkında tesis olunan 9’uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/1516 Esas, 2015/282 Karar sayılı mahkumiyet hükmü hukuka aykırı görülmüştür.