muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2145, Karar No: 2025/7670, Tarih: 07.05.2025

Eldeki davada, davacının 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 20/3 üncü maddeleri kapsamında babası üzerinden ölüm gelirine müstahak olduğu anlaşılmakta ise de, bu kez de, 5510 sayılı Kanun kapsamında bağlanması gereken aylıklar bakımından geçici 7 nci maddede yer alan hükümlerin dikkate alınması gereklidir.

Bu nedenle, 5510 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi gereğince “Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce birden fazla dosyadan gelir veya aylık alınması ve Kanunun yürürlük tarihinden sonra yeni dosyadan gelir veya aylık alınmasına hak kazanılması durumunda yeni bağlanacak dosyadaki gelir ve aylık miktarı da dâhil olmak üzere mukayese yapılarak en düşük miktarlı dosya kapsamdan çıkarılır.” hükmünün değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece açıklanan hususlar çerçevesinde, davacının talebinin gözetilmesi ile davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanun'un 34 ve 20/3 üncü maddesi olduğunun dikkate alınması ile aynı yasa kapsamında bağlanacak olan aylık nedeniyle 54 üncü madde ve geçici 7 nci madde hükümlerinin de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 15.04.2021 tarihli kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının babası ...'ın meslek hastalığı sürekli maluliyeti %44 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01.10.2008 tarihinden önce (04.04.2003) ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 34. maddesi ve 54. maddesi ve geçici 7. maddesi dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak davamız davacısına 02.07.2011 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, tarafların ortak talebi doğrultusunda 10,00 TL'lik eda talebinde ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

C. 2. Bozma Kararı

Mahkemenin 15.04.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairece "...Eldeki davada ise, bozmaya uyulmuş ise de, bozma gereklerinin yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün görünmemektedir. Hükmüne uyulan bozma ilamı ve usuli kazanılmış hak gereği ile birlikte özellikle 5510 sayılı Kanun'un “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54 üncü maddesindeki “bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı” hükmünün dikkate alınması suretiyle davacı bakımından yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi tesisi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 23.05.2023 tarihli kararı ile davacı 5510 sayılı Kanun ile birlikte babasından ve eşinden maluliyet aylığı (ölüm geliri) almaya hak kazandığı, ancak aynı Kanun'un 54 ve geçici 7. maddesi uyarınca bunlardan birini talep edebileceği, üç farklı aylık veya gelirin aynı anda söz konusu olduğu bir durumda bunlardan en küçük olanının kapsamdan çıkacağı, davacının eşinden ölüm aylığı, babasından ölüm geliri almakta olması ve eşinden alabileceği ölüm gelirinin babasından almakta olduğu ölüm gelirinden daha düşük olması nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi uyarınca eşinden de ölüm geliri bağlanmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

E. 3. Bozma Kararı

Mahkemenin 23.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairece "Dairenin 24.11.2015 tarihli ilk bozma ilamı gereği yapılan yargılama sırasında davalı Kurum tarafından düzenlenen 16.03.2021 tarihli yazı içeriği ile davacının 10.11.1994 tarihinde dul kalması sebebiyle babasından 18.06.2012 tarihli tahsis talebine istinaden 28.09.2008 tarihinden itibaren 9/77289 sayılı tahsis dosyasından ölüm geliri bağlandığının ve gelirlerin ödenmesine devam edildiğinin bildirilmesi, gerekse Dairenin 28.02.2024 tarihli 2023/88836 Esas, 2024/1949 Karar sayılı geri çevirme ilamı sonrası dosyaya eklenen 21.05.2024 tarihli Karaelmas Sosyal Güvenlik Merkezi yazısında davacının eşinden gelir almakta iken, gelir tercihinde bulunduğundan gelirinin 05.12.2017 tarihinde kesilerek babasından tarafına 9430077289 tahsis numaralı dosyadan gelir bağlandığının bildirilmesi karşısında, davacının dava dilekçesindeki talebinin de babası ...'dan meslek hastalığı sebebiyle gelir bağlanmasına ilişkin olduğu gözetildiğinde Mahkemece, Kurum tarafından ihtilafın sona erdirilmiş olup olmadığı araştırılarak davanın konusuz kalıp kalmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

F. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Dördüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini, davanın açıldığı tarihte konusuz kalmasına gerektiren bir durum olmadığını, bu nedenle Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile 02.07.2011 tarihinden itibaren vefat eden babasından ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile 02.07.2011 tarihinden itibaren vefat eden babasından ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16301, Karar No: 2013/29220, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16301 E.  ,  2013/29220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eşinin kardeşi olan davalıya banka havale yöntemi ile borç verdiğini belirterek havale belgesine dayalı olarak yaptığı icra takibine yöneltilen itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.

Davacının davasına dayanak yaptığı banka makbuzu, davalı hesabına yapılan havaleyi göstermektedir. Havale üzerinde bu paranın borç olarak verildiğine dair bir bilgi yoktur. Somut olayda davalının dayandığı belge yalnız başına borç verildiğini ispata yeterli değildir. Zira kural olarak havale bir ödeme aracı olup, havale belgesinde paranın borç olarak gönderildiğinin belirtilmesi gereklidir. Aksi halde gönderilen havalenin bir borcun ödenmesi amacıyla gönderildiği karine olarak kabul edilmelidir. Borç ödeme belgesi olan havale nedeni ile alacaklı olduğunu davacı ispat etmelidir. Zira havalenin yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmesi mümkün olmayıp bu uyuşmazlıkta miktar itibari ile tanık dinlenilemez. Öyle ise Davacı davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacının delil listesinde her türlü yasal delil demek sureti ile yemin deliline dayanmış olduğu dosya içeriğinden anlaşıldığından davacının davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17443, Karar No: 2016/1607, Tarih: 11.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17443 E.  ,  2016/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 12/02/2006-30/04/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi, davalılardan Şti. Vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kuruma bildirilmeyen ve 12.02.2006-30.04.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmeden hizmet tespiti davasının kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işverene ait işyerinden 06.02.2007 tarihinden itibaren hizmet bildirildiği anlaşılmakla birlikte Dairemizin bozma ilamında davacının talep ettiği dönem yönünden bordro tanığı ve gerekirse komşu işyeri tanığı dinlenmesi belirtilmiş ise de mahkemece dinlenilen tanıkların bir kısmının davacının aralıksız çalışmasını doğrulamasına rağmen bir kısım tanıkların aralıksız çalışmayı doğrulamaması nedeniyle tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ayrıca talebin içinde olan 2006/2-6. aylar arasındaki dönem yönünden bordro tanığı mevcut iken bu dönemi karşılayan bordro tanığı dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

./..

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan Rivo Deri Tektil Ltd. Şti'ne iadesine, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35015, Karar No: 2014/152, Tarih: 13.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35015 E.  ,  2014/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2013/412-2013/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde genel haciz yoluyla yapılan ilamsız takibe karşı borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, örnek 7 ödeme emrinin daha önce ikamet ettiği ancak resmi kaydını aldırmış olduğu adresine tebliğ edildiğini ileri sürerek ödeme emri tebliğ tarihinin tebligatı öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini talep ettiği; mahkemece ödeme emrinin borçluya takip talebinde gösterilen adresine ve usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Somut olayda; takip konusu alacağın dayanağı olan ve alacaklı ile borçlu arasında imzalanan avukatlık ücret sözleşmesinde, usulsüz tebligat şikayetinde bulunan borçlunun iş sahibi sıfatıyla imzasının bulunduğu, borçlunun sözleşmedeki adresinin “..Caddesi,... Merkezi, No:... Kadıköy/İstanbul” olarak beyan edildiği ve sözleşmenin 7. maddesinde beyan edilen adresin tebligat adresi olduğunun kabul ve taahhüt edildiğinin hüküm altına alındığı, örnek 7 ödeme emrinin ise borçlunun avukatlık sözleşmesinde yer alan adresi yerine ".. Mah. ..Sok. No:...Üsküdar/İstanbul" adresine "gösterilen adreste muhatabın birlikte sakin, ehil, ev arkadaşı S..A..imzasına tebliğ edildiği” açıklaması ile 30/07/2013 tebliğ edildiği, ancak tebligatın borçluya takip dayanağı avukatlık sözleşmesinde yer alan ve yukarıda açıklanan yasa hükmü uyarınca borçlunun bilinen en son adresi olarak kabul edilmesi gereken adresi itibariyle tebliğ edilmemesi nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre tebliğ tarihinin usulsüz tebligata muttali olunduğu beyan edilen tarihe göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre tebliğ tarihinin usulsüz tebligata muttali olunduğu beyan edilen tarihe göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3789, Karar No: 2014/8688, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3789 E.  ,  2014/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3265, Karar No: 2018/6101, Tarih: 11.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3265 E.  ,  2018/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 23/02/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından "müdafii ücreti 149,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına" yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19616, Karar No: 2011/6496, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19616 E.  ,  2011/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmazlar satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaler celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7104, Karar No: 2018/3898, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/7104 E.  ,  2018/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, tek yönlü yolda seyir halinde iken kavşağı kaçırması üzerine geri manevra yaptığı sırada, yolun karşısına geçmek isteyen yaya ...'ya çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; asli kusurlu sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırın üzerinde tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarınınreddine, ancak;

Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hüküm fıkrasının başına "TCK.nun 53/6. maddesi gereğince" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.