muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12695, Karar No: 2023/12489, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12695 E.  ,  2023/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1081 E., 2022/1090 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/600 E., 2019/353 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bir önceki geri çevirme kararımızda davalı şirkete usulüne uygun tebliğ yapılması hususu belirtilmiş, geri çevirme kararı sonrası işyeri sahibi dışarıda olduğu için daimi çalışanı ... imzasına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, tebliğin usulüne uygun olmadığı, 7201 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelikte belirtilen şekilde tebligat yapılmadığı, yetkili temsilci yok ise görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye tebliğ yapılmadığı, bu durumun tebliğ evrakına işlenmediği, diğer taraftan ilgilinin daimi çalışan olduğuna dair dosya kapsamında bir kayıt bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla usulüne uygun tebliği sağlandıktan sonra temyize ilişkin gerekli prosedür işletildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5858, Karar No: 2020/8990, Tarih: 23.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/5858 E.  ,  2020/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; 07.10.2007 tarihinde davalının maliki ve sürücüsü olduğu araç ile yaya konumundaki davacıya çarpması sonucu davacının iş gücü kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminatın (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 05.06.2009 tarihli açıklama dilekçesinde maddi tazminata ilişkin talebinin 1.500,00 TL'sinin tedavi masrafı, 500,00 TL'sinin işgücü kaybı tazminatı olduğunu bildirmiş; 16.12.2014 tarihli oturumda tedavi giderlerine yönelik dava dilekçesindeki taleplerinden vazgeçtiklerini, münhasıran kaza sebebiyle uğranılan iş gücü kaybından uğranılan maddi zarar ve manevi tazminat yönünden davaya devam ettiklerini beyan etmiştir.

Davacı vekili 14.04.2015 tarihinde maddi tazminata ilişkin dava değerini 36.907,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...; davacının kırmızı ışık ihlali yaparak yaya geçidi olmayan yerden karşıdan karşıya geçmeye çalışması üzerine dava konusu kazanın meydana geldiğini, tedavi masraflarının karşılanmış olduğunu ve talep olunan manevi

tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; karşı davasında ise fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL araç hasar bedelinin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile ...'den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; karşı davasında ise fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL araç hasar bedelinin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile ...'den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı ...'in %75 kusuru itibariyle 36.907,02 TL'nin davalı ... yönünden 07/10/2007 tarihinden itibaren, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren yasal faizi ile (davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe ile sorumlu tutulmasına) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı tarafın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın 07/10/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hükmün davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24/10/2018 gün ve 2015/13765 Esas 2018/9514 karar sayılı ilamı ile "davalı-karşı davacı ... tarafından cevap dilekçesi ile süresinde açılan ve harçlandırılan karşı dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece asıl dava yönünden davacının işgücü kaybı tazminat talebinin kabulü ile 36.907,02 TL'nin (davalı ... Sigorta A.Ş. yönünden sigorta poliçe teminat limitiyle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve mütelsilen tahsili ile davacıya verilmesine, hükmolunan miktara davalı ... Sigorta A.Ş. yönünden 05/03/2008 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden kaza tarihi 07/10/2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına; davacının tedavi masraflarına ilişkin talebinin feragat nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 07/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... den tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; karşı dava yönünden davanın kısmen kabulü ile 221,84 TL'nin kaza tarihi 07/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıdan tahsili ile

davalı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sebebiyle cismani zarardan kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalının yönetiminde bulunan araç ile kavşakta karşıdan karşıya geçmekte olan davacı yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen kazada dosya kapsamında kaza tespit tutanağı bulunmamaktadır.

davalı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sebebiyle cismani zarardan kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalının yönetiminde bulunan araç ile kavşakta karşıdan karşıya geçmekte olan davacı yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen kazada dosya kapsamında kaza tespit tutanağı bulunmamaktadır.

Savcılık aşamasında alınan 19.11.2007 tarihli makina mühendisi raporunda davalının ifadesinin doğru olmadığı kanaati ile davacı yayanın yeşil ışıkta, davalının kırmızı ışıkta geçtiği kabulü ile davalının asli kusurlu, davacının kusursuz olduğu; yürütülen ceza yargılamasında yapılan keşfe binaen düzenlenen 17.04.2009 tarihli trafik polisi bilirkişi raporunda davalının kavşaklarda geçiş önceliği (kavşaktaki ışıklar geçişine izin verse bile kavşak çıkışındaki ışıklı yaya geçidini kontrol ederek bu yaya geçidinden kırmızı ışıkta geçen ve geçiş yapan yayalara aracının hızını azaltarak yavaşlayıp veya kavşak girişine geldiğinde gerekiyor ise durarak yayaların geçişini sağlamadan kavşak içine ve yaya geçidine giriş yaptığından) kuralını ihlali nedeniyle asli kusurlu olduğu, davacının ışıklı yaya geçidinde yayalara kırmızı ışık yanarken geçiş yapması nedeniyle asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/59 Esas sayılı dosyasında, alınan raporlara göre tarafların asli derecede kusurlu oldukları ve kazada davalının kendisine açık olan ışıkta hareket ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı sürücünün mahkumiyetine karar verilmiş, davalının temyizi ile karar Yargıtay 12. Ceza Dairesince karar onanmıştır.

Mahkemece yapılan keşfe binaen düzenlenen 17.03.20009 tarihli bilirkişi (İTÜ öğretim üyesi Em. ATK trafik ihtisas dairesi eski trafik uzmanı prof. Dr.) raporunda, olay anında yayalara trafik ışığı olup olmadığı konusunda aydınlatıcı bir kanaate varılamamakla daha önceki keşiflerdeki tetkiklere göre şu anki durumdan farklı olarak olay anında yayalara trafik ışığı olmadığı kabulü ile kendisine yeşil ışık yansa da tali yoldan geçişini sürdüren yayaların geçişine öncelik vermeyen davalının %75, araçları kontrol etmeden tali yol ağzındaki kavşaktan geçen davacının %25 kusurlu olduğu; alınan 26.05.2009 tarihli ek raporda "sokağın başında karşıdan karşıya geçişte olay günü trafik ışığı olup

olmadığı, varsa nasıl çalıştığının açıklanması, ... sokak girişindeki ışığın ne zaman hizmete girdiği, trafik ışıklı eski ve yeni kavşak krokisinin istenmesi sonrası rapor düzenlenebileceği" belirtilmiştir.

olmadığı, varsa nasıl çalıştığının açıklanması, ... sokak girişindeki ışığın ne zaman hizmete girdiği, trafik ışıklı eski ve yeni kavşak krokisinin istenmesi sonrası rapor düzenlenebileceği" belirtilmiştir.

Bu kez, Mahkemece raporların çelişki arz etmesi sebebiyle tarafların kusur durumlarının belirlenmesi bakımından dava dosyasında ATK'ndan rapor aldırılmıştır. 28.02.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda olay akabinde yapılmış bir tespit bulunmaması ve mevcut beyanlarda da olayın meydana geliş şekli ile ilgili çelişki bulunması nedeniyle kaza sırasında kimin yeşil ışıkta geçtiğinin takdiri Mahkemeye bırakılarak davacı yayanın kırmızı ışıkta geçmesi durumunda davacının %100 oranında kusurlu, davalının kusursuz olduğu; davalı tarafın kırmızı ışıkta geçmesi durumunda davalının %100 oranında kusurlu, davacının kusursuz olduğu şeklinde seçenekli rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece, 17.03.20009 tarihli trafik bilirkişisi raporunda davalı sürücünün %75, davacının %25 oranında kusurlu olduğu belirlendiği ve alınan bu raporun kesinleşen ceza dosyasındaki olguya da uygun düştüğü gerekçesiyle davalı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu kabulü ile hüküm kurulmuşsa da mahkeme kabul ve gerekçesi yeterli değildir.

Açıklanan nedenlerle, 07.10.2007 günü ... otoyol çıkışından itibaren ... Caddesini geçerek ... Sokağını takiben... Mahallesine giden güzergahın üzerinde seyreden bir aracın, ... Sokağına girişte aracın gelişine kadar trafik ışıklarının nasıl çalıştığı, ... Caddesinde ... yönünden Hekimbaşı yönüne yaya kaldırımında yürüyen yayanın ... Sokağının başında karşıdan karşıya geçişinde olay günü olan 07.10.2007 günü trafik ışığı olup olmadığı, varsa nasıl çalıştığı, açıklaması, ... Sokağına girişteki ışık sisteminin hangi tarihte hizmete girdiğinin, yayaların ışık yanmasına göre ne zaman geçebileceğinin ve bu esnada ... yolundan kavşağa giren aracın da geçip geçemeyeceğinin açıklamalı trafik ışıklı eski ve yeni kavşak krokisinin İstanbul Büyükşehir Belediyesinden veya İstanbul Emniyet Müdürlüğünden istenmesi sonrası toplanmış ve toplanacak tüm delillerle birlikte, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı-karşı davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle bozma nedenine göre davalı-karşı davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacı ...'e geri verilmesine, 23/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2855, Karar No: 2018/2146, Tarih: 28.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2855 E.  ,  2018/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık, Vergi Usul Kanunu'na Muhalefet

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin

2- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık müdafii tarafından ve sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıntıları Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14/05/2013 tarih ve 20-26 E, K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve Dairelerin görevlerinin belirlenmesinde dikkate alınamayacağı, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyize tabi olduğu anlaşılmakla;

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 28/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7874, Karar No: 2019/227, Tarih: 14.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/7874 E.  ,  2019/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30054, Karar No: 2015/866, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/30054 E.  ,  2015/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... haklarında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar .....haklarında; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetlerine, sanıklar ...'ın beraatlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün niteliğine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde olayın meydana geldiği ... İnşaat Eğitim Hizmetler Anonim şirketine ait ... isimli aydınlatması yetersiz, şaft boşlukları düşmeleri önleyecek şekilde koruma önlemlerinin alınmadığı, çalışanların çeşitli defa uyarılmalarına rağmen kişisel güvenlik ekipmanlarını kullanmalarının sağlanmadığı işyerinde çalışmakta olan işçinin inşaatın 10. katındaki inşaat artıklarının temizlenmesi sırasında inşaat şaft boşluğundan aşağıya düşerek ölümü ile sonuçlanan olayda, sanık ...'in mimar olup ince yapı müdürü olarak çalışmakta olduğu, olayın meydana geldiği alandaki çalışma metodunun seçiminde söz sahibi olmasına rağmen atıkların uygun biçimde tahliye edilmesi için gereken sistemi kurdurmadığı, yapılan korkulukların yerinden çıkarılmaması konusunda iş disiplini oluşturamadığı, yine mimar olup blok sorumlusu, bu projenin işveren vekili olarak çalışan, sanık ...'un denetim ve gözetim yetkisine sahip olmasına rağmen yapılan korkulukların yerinden çıkarılmaması konusunda gereken iş disiplinini sağlamadığı ve gerekli önlemleri almadığı, sanıklardan ...'ın ise iş güvenliği inşaat teknikeri olarak çalıştığı ve olay günü nöbetçi olduğu işyerinde olayın meydana geldiği alandaki iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığı hususunda denetim görevini tam olarak yerine getirmediği, ölenin ise kişisel koruyucu malzemeleri uyarılmasına rağmen kullanmadığı anlaşılmakla, meydana gelen olayda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerektiği gözetildiğinde sanıklar hakkında hükmedilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanıklar ....ın yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ilişkin katılanlar vekilinin ise hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye elverişli olmadığına, tanık beyanlarına itibar edilmediğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7935, Karar No: 2015/44174, Tarih: 27.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7935 E.  ,  2015/44174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK 168/3. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu tebligat gideri olan 40,00 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/700, Karar No: 2019/453, Tarih: 24.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/700 E.  ,  2019/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı (temlik alan) ... Varlık Yönetimi A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili,davacının traktör almak için davalı (temlik eden) .... Bankası AŞ’den kredi kullandığını,borcunu ödeyemeyince davalının icra takibi yapıp traktörün haczedilip satıldığını, satış bedeli 16.800 TL’nin borcundan mahsup edildiğini, ancak davalının bakiye 265.971,58 TL borç kaldığından bahisle icra takibine devam ettiğini,traktör alımı için kullanılan kredi nedeniyle bu miktar borcun kalmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını ileri sürerek davalı tarafa 265.971,58 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (temlik eden)... Bankası A.Ş. vekili,davacının kredi sözleşmesinden doğan borcunu ödemediği için davacı hakkında rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, rehinli malın satılmasından sonra rehin açığı belgesi olarak takibe devam ettiklerini, rehin açığı belgesine karşı açılacak davada icra hukuk mahkemesinin görevli olduğunu savunarak davanın reddi ile %40 oranında inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.