muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10608, Karar No: 2017/25930, Tarih: 23.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10608 E.  ,  2017/25930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Özmersin Mahallesi 174 ada 5,10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/603, Karar No: 2016/14535, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/603 E.  ,  2016/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 400 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 12.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 36,210,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4426, Karar No: 2014/5865, Tarih: 14.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4426 E.  ,  2014/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, davacı, ıslah dilekçesi ile, fatura bedelinden fark 1721,32 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair 21.01.2014 tarihli karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2014 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1890,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan miktarın esas alınması; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 1721,32 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 14.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2021/4939, Karar No: 2021/11280, Tarih: 16.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4939 E.  ,  2021/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propogandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 62/1, 53 maddelerince

mahkumiyet

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tanık ifadeleri, olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde güvenlik güçlerinin fuhuş, fuhuşa aracılık ve yer temini, göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti ile ilgili olarak... isimli işyerine düzenlediği operasyon sırasında kürtçe "yaşasın Abdullah Öcalan, yaşasın Kürdistan, seçimi kazandık diye böyle yapıyorsunuz, sinkaf ederim yapacağınız işi" şeklinde slogan attığının tespit edildiğinin anlaşılmasına göre;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas, 2016/1025 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ancak atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı nazara alınıp atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6807, Karar No: 2025/98, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2023/6807 E.  ,  2025/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1122 Esas, 2023/2022 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/555 E., 2022/342 K.

BİRLEŞEN DAVA : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2021/202 E.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; taraflar arasında şifahi olarak meyve ve sebze fidesi alımı konusunda anlaşma yapıldığını, anlaşmaya göre, davalının müvekkiline kararlaştırılan miktarda fide göndereceğini, müvekkilinin de buna karşılık davalıya toplam bedeli 650.000,00 TL olan 7 adet çek ile toplam bedeli yine 650.000,00 TL olan bono vereceğini, müvekkili edimini yerine getirmesine rağmen davalının herhangi bir mal teslim etmediğini, davalının düzenlediği e-faturaların müvekkiline ulaştığını ancak bu faturalarda yazılı malların müvekkiline teslim edilmediğini ileri sürerek öncelikle davacıya teslimi gereken 650.000,00 TL tutarındaki ve ileride davacının nitelik ve çeşitlerini bildireceği meyve fidanlarının davalıdan alınarak davacıya verilmesini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise müvekkilinin dava dilekçesinde bilgilerine yer verilen 7 adet çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesinde ileri sürdüğü maddi vakıaları tekrar ederek müvekkilinin davalıya dava dilekçesinde bilgilerine yer verilen 6 adet bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Ası ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı satın aldığı ürünlerin teslim edilmediğini iddia etse de bu ürünlere ilişkin faturalara herhangi bir şekilde itiraz etmediğini ve iade faturası düzenlemediğini, davacının taleplerinin belirsiz ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Ası ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı satın aldığı ürünlerin teslim edilmediğini iddia etse de bu ürünlere ilişkin faturalara herhangi bir şekilde itiraz etmediğini ve iade faturası düzenlemediğini, davacının taleplerinin belirsiz ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından düzenlenen 33 adet toplam 667.970,78 TL tutarındaki faturanın davacı tarafın ticari defterlerinde eksiksiz olarak kayıtlı olduğu, bu nedenle faturalara konu malların (fidelerin) davalı tarafından davacıya teslim edildiğine dair karine meydana geldiği, davalının fideleri sonradan teslim edeceğini ve buna rağmen teslim etmediğini ispat yükünün menfi tespit davalarını açan davacıya ait olduğu, davalı tarafın, fidelerin teslimini ispat etmiş sayılması karşısında ödemeyi ispat yükünün davacıda olduğu, davacı taraf ödeme amacıyla davalı tarafa asıl davaya konu toplam 650.000,00 TL bedelli 7 adet çek ve birleşen davaya konu toplam 650.000,00 TL bedelli 6 adet müşteri senedi vermiş ise de, çeklerden dolayı banka tarafından ödenen 9.720,00 TL'lik banka sorumluluk tutarı hariç çek ve senet bedellerinin hiçbirisinin ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı-birleşen dosya davacısının asıl ve birleşen dosyaya yönelik istinaf başvuru talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12446, Karar No: 2021/754, Tarih: 27.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12446 E.  ,  2021/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; belediyeye ait depo garajında forklift aracın park halinde bulunduğu, sanık ...’un belediye adına aracın sorumlusu işçi olup olay sırasında başka bir iş için görevlendirildiği, 9 yaşındaki ...’nın spor kompleksindeki halı sahada arkadaşları ile birlikte top oynadığı, tanık ...'un (11 yaşında) park halinde bulunan ve anahtarları araç içinde kilitli olmayan bir kutuda bulunan forkliftin anahtarını alarak çalıştırdığı, tanık ...'un beyanına göre bir süre sonra mağdurun da araca bindiği ve her ikisinin araçla dolaştığı, sonrasında mağdurun forkliftten indiği, ...'un ise gezmeye devam ettiği, küçük manevralar yaptığı sırada mağdurun ayağının üzerinden geçerek ağır 4 kemik kırığı şeklinde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin rapora ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kusuru bulunmayan sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, suçun unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) paragrafında yer alan "yüklenen suçun unsurları oluşmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın BERAATİNE" ibaresinin kaldırılarak, yerine "Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9547, Karar No: 2014/10227, Tarih: 20.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9547 E.  ,  2014/10227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/206040

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2011/216 (E) ve 2011/422 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; çalınan malın 3. kişiye satılması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında, failin bizzat pişmanlık göstererek; satın alan iyiniyetli ise, aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi; kötü niyetliyse, satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerektiği hususu göz önüne alındığında; sanığın, dava Dışı başka bir bisiklet hırsızlığı nedeniyle yakalandığında, o ana kadar herhangi bir resmi başvurusu olmayan mağdura ait bisikleti de çaldığını ve bu bisikleti hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen sanık S.. T..'a 80,00 TL karşılığında sattığını beyan etmesi üzerine hırsızlık olayı ile ilgili tahkikatın resmi olarak başladığı; mağdurun beyanında, kendisinden çalınan bisikleti, sanık yakalanmadan önce tesadüfen diğer sanık Serdar'a ait bisiklet tamirhanesinde görüp teslim alması nedeniyle bir zararının bulunmadığını beyan ettiği; sanık Serdar'ın ise, sanığa verdiği 80,00 TL tutarındaki paranın 50,00 TL'sinin sanık tarafından kendisine iade edildiğini belirttiği; S.. T.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilip bu kararın kesinleşmesi nedeniyle bu şahsın iyi niyetli olarak kabul edilmesinin gerektiği anlaşılmakla; öncelikle, sanık M.. T..'dan kalan 30,00 TL'yi S.. T..'a iade etmek isteyip istemediğinin sorularak kabulü halinde iadesinin sağlanması, aksi halde de, S.. T..'dan kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin öğrenilmesi ile sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

2) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, hüküm kısmında ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması;

3) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 26/01/2011 yerine hatalı olarak 12/03/2011 şeklinde yazılması;

2) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, hüküm kısmında ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması;

3) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 26/01/2011 yerine hatalı olarak 12/03/2011 şeklinde yazılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. T..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.