muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10893, Karar No: 2017/933, Tarih: 08.02.2017

Birleştirilen ... Kadastro Mahkemesinin 2013/11 Esas sayılı davanın davacısı ... dava dilekçesinde özetle; ...köyündeki ... ada ... ve ... ada ... sayılı parsellerin eşinden kaldığını senelerden beri arazisi olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında orman sınırları içerisinde bırakıldığını ileri sürüp adına tescil istemiş, ... ada ... sayılı parselle ilgili dava tefrik edilerek 2013/7 E. dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Birleştirilen ... Kadastro Mahkemesinin 2013/26 Esas sayılı davanın davacısı Orman Yönetimi dava dilekçesinde özetle ... ada ... sayılı parselin kuzeyinde yer alan taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, yeni ada ve parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, “A) Birleştirilen 2013/17 Esas sayılı dosyada davacı ... yönünden davanın reddine,

1) ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... ada ... sayılı parselin tesbit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

B) Birleştirilen 2013/15 Esas sayılı dosyada davacı ... yönünden davanın reddine,

1) ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... ada ... sayılı parselin tesbit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

C) Birleştirilen 2013/11 Esas sayılı dosyada davacı ... yönünden davanın reddine,

1) ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... sayılı parselin tesbit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından tüm yönlerden, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece birleştirilen 2013/11 E - 2013/15 E. ve 2013/17 E. sayılı davalar hakkında hüküm kurulduğu halde, davacı Orman Yönetiminin açtığı birleştirilen 2013/26 Esas sayılı dava hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Hâkim açılan davalarla ilgili olarak olumlu ya da olumsuz karar vermek ve uyuşmazlığı çözümlemekle yükümlüdür. Davacı Orman Yönetimi tarafından usulüne uygun olarak dava açıldığı halde, mahkemece bu hususta hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır. Yerel mahkeme kararının, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin, salt bu usulî eksikliğe dayalı olarak bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; tüm tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde iadesine 08/02/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6901, Karar No: 2009/6146, Tarih: 09.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6901 E.  ,  2009/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Bursa 5. Sulh Hukuk ve Bursa Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki ilişkinin tüketici ilişkisinden kaynaklanmış olması gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa Tüketici Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyeri aboneliğine ilişkin olması nedeniyle davacının tüketici sayılamayacağını belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, dava konusu internet aboneliğinin işyerinde kullanılmak üzere ticari ve mesleki faaliyette kullanılmak için satın alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda anlaşmazlık Tüketici Kanunu kapsamına girmediğinden, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4476, Karar No: 2024/8705, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4476 E.  ,  2024/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/5 Esas, 2024/4 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.01.2024 Tarihli ve 2024/9 Tereke Esas, 2024/8 Karar Sayılı Kararı

Murise ait terekenin yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilmesi halinde iflas hükümlerine göre tasfiyesinin yapılacağı, tasfiyenin yapılacağı yetkili mahkemenin mirasın reddine yönelik kararı veren mahkeme olduğu, murisin mirasçılarının Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı ile muristen intikal eden mirası reddetmeleri dolayısıyla terekenin tasfiyesi hususunda yetkili mahkemenin Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.04.2024 Tarihli ve 2024/5 Tereke Esas, 2024/4 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın Türkiyedeki son merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin Beşiktaş/İstanbul olduğu ve bu yetkinin kesin yetki olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 612 nci maddesi uyarınca terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “En yakın mirasçıların tamamı tarafından ret” başlıklı 612 nci maddesi şöyledir:

“En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir.”

C. Değerlendirme

1.Dosya kapsamından, Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1186 Esas, 2022/1201 Karar sayılı kararı ile müteveffanın mirasçıları tarafından mirasının kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

2.En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren Sulh Hukuk Mahkemesinin resen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14561, Karar No: 2018/2279, Tarih: 21.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/14561 E.  ,  2018/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... vekilinin 05.11.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, 30.12.2013 tarihli dilekçesinde ise 'verilen kararın onanmasına karar verilmesini' istediği ve bu şekilde temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz itirazları inceleme dışı bırakılarak, sanık savunmanlarının temyizi yönünden yapılan sınırlı incelemede,

1-) Sanıklar ... ve ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında tefecilik suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddeleri uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-) Sanıklar ..., ... ... hakkında nitelikli yağma suçundan, sanıklar ..., ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Sanıkların katılanın el ve ayaklarını bağladıktan sonra yatağa bağladıkları, katılanın bu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda katılanın vücut bütünlüğüne zarar verildiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin uygulanmayacağının düşünülmemesi; yağma suçunun, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bendlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/82, Karar No: 2022/3800, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/82 E.  ,  2022/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1091, Karar No: 2012/8098, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1091 E.  ,  2012/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza 2 adet yaklaşık 35-40 metre uzunluğunda betonarme iskele yaptığı, 15 medre uzunluğunda 2,5 metre genişliğinde üçüncü iskelenin tabanını oluşturacak betonarme yapının hazırlandığı, 15 metre uzunluğunda üçer metre genişliğinde kıyıdan deniz içerisine girmiş vaziyette büyük deniz taşlarından inşa edilmiş dolgu malzemesi yapıldığından bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat alınmasının gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve Mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4972, Karar No: 2012/6934, Tarih: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4972 E.  ,  2012/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, kesinleşen ilama dayanılarak davalı aleyhine icra takibi yapılmış olmasına rağmen alacağını tahsil edemediğini ve ekonomik durumunun iyi olmaması sebebiyle adli yardım müessesinden yaralanmak istediğini ileri sürerek, davalı şirketin İİK' nun 177. maddesine göre iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının adli yardım talebinin kabul edilmemesi gerektiğini ve talebinde esas yönünden yerinde olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nun 114 ve 115. maddeleri gereğince iflas isteminin ilan masrafının mahkeme veznesine yatırılması için verilen kesin sürede davacının söz konusu gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 6100 sayılı HMK'nun 337/2. maddesinde adli yardım taleplerinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamayacağının öngörülmüş olmasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzültme yolu açık olmak üzere, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7572, Karar No: 2011/15418, Tarih: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7572 E.  ,  2011/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32777, Karar No: 2014/23693, Tarih: 08.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32777 E.  ,  2014/23693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2010/429-2012/300

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, muayene ücretlerinin %40’ı, hastaların nakline refakat ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiasıyla, kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin, muayene ücretlerinin %40’ı, hastaların nakline refakat ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ücret seviyesi, haftalık çalışma süresi, genel tatillerde çalışma olgusu çekişmeli olup davalı işveren ile dava dışı S.. İnş. Tic. San. AŞ (S.. Beach Hotel) arasında düzenlenen ve genel olarak tatil köyünde sağlık hizmeti verilmesine yönelik hükümler içeren protokol ve kira sözleşmeleri doğrudan davacıya hak sağlayan hükümler içermemektedir. Davacı, dava dışı S.. İnş. Tic. San. AŞ. İle ayrıca işyeri hekimliği sözleşmesi yapmış ve yukarıda sözü edilen protokol ve kira sözleşmeleri doğrultusunda dava dışı otele hizmet vermiştir. Bu durumda davacının Sürtur İnş. Tic. San. AŞ.’ne ait otelde verdiği işyeri hekimliği hizmetlerinden doğan alacaklar için davalı M..t S..i Özel Sağ. Hizm. Tur. İnş ve Tic. Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunun kabulüne yasal imkan bulunmamaktadır. Mahkemece yapılacak iş, davacıyla davalının arasında düzenlenen iş akdi

hükümleri çerçevesinde ücret seviyesi ve işyeri çalışma koşullarına göre varsa davacının alacaklarının hesaplanmasından ibarettir. Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir

SONUÇ: Açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7585, Karar No: 2008/6600, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7585 E.  ,  2008/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 333 ada 17 parsel sayılı 7773,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın zilyetlikle iktisaba konu yerlerden olmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 333 ada 17 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağında kalmayıp tarla olarak kullanıldığı, ancak taşınmaz üzerindeki zilyetlik yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14-17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının davalı lehine oluşmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davalı tanıkları davalının murisleri ile birlikte zilyetliğinin 50 yılı aşkın olduğunu bildirmişler, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 24.03.2008 tarihli raporda da dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen bölümünün uzun yıllardır tarla olarak kullanıldığı, imar-ihya edildiği, "B" harfi ile gösterilen bölümünün ise imar-ihya edilmediği, tarımsal üretime uygun olmadığı belirtilmiş, buna karşın Jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 12.05.2008 tarihli raporda dava konusu taşınmaz bir bütün olarak değerlendirilerek taşınmaz üzerindeki imar ve ihyanın 5-10 yıllık olduğu belirtilmiş olduğu halde mahkemece uzman bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; iki ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilerek taşınmazın niteliği, toprak yapısı imar-ihyanın başlangıç ve tamamlanış tarihi, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kaç yıldan bu yana kullanıldığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.