muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/282, Karar No: 2022/518, Tarih: 04.07.2022

Failin gerçekleştirdiği hareketler hukuki bakış açısıyla değerlendirilmeye tabi tutulduğunda, failin suç yolunda gerçekleştirdiği hareketler çoğu zaman tek bir vücut hareketinden oluşmayıp; fail, birden fazla iradi davranışta bulunur. Doğal anlamda birden fazla hareket, hukuki bakış açısıyla yapılan değerlendirmede bir bütün oluşturmakta ise, hukuki anlamda fiil tekliğinden söz edilir. Doğal anlamda birden fazla fiil bulunmasına rağmen hukuki anlamda tek bir fiil bulunabilir.” (Özgenç s. 173; Artuk/Gökçen/Yenidünya s. 395; Koca s. 203).

Alman Federal Yüksek Mahkemesi doğal fiil tekliğini şu şekilde tanımlamaktadır: “Şayet bir olayın parçalarını teşkil eden çeşitli hareketler tek bir iradi karara dayanıyorsa, tarafsız bir gözlemcinin nazarında bu hareketler yer ve zaman bakımından tek bir fiil olarak nitelendirilebilecek kadar birbiriyle sıkı bir bağlantı içerisinde bulunuyorsa, bu hareketler tek bir fiili oluşturur.” (Göktürk s. 104).

Öğretide de fiilin tekliğinin belirlenmesinde esas alınan kriterler şu şekilde sayılmıştır;

a) Tek iradi karar

Fiil tekliğinden söz edebilmek için bütün hareketlerin tek bir hareketin iradi karara istinaden gerçekleştirilmesi gerekir. Failin farklı bir kararla hareket ettiği hallerde, artık bu karara bağlı olarak gerçekleştirilen davranışlar doğal fiil tekniği kapsamında değerlendirilemez. Failin ne zaman eski suç işleme iradesinin devamı olarak, ne zaman yeni bir iradi kararla hareket ettiğinin subjektif bir unsur olması nedeniyle olaysal bazda değerlendirilmelidir.

b) Tekrarlanan veya birbirini izleyen doğal anlamda birden fazla hareket bulunması,

“Aynı nitelikte tekrarlanan hareketler, suç tipi karşısında ortak bir hukuki değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle tek bir fiil bulunduğu sonucuna ulaşılır. Suç tipinin gerçekleştirilebilmesi için tek bir hareketin yeterli olmasına rağmen aynı nitelikteki hareketlerin tekrarlanması hukuki anlamda tek bir fiil olarak değerlendirildiği için, suçların içtimasından söz edilemez. Tek fiil ile aynı suç tipinin birden fazla defa ihlal edilmesi nedeniyle aynı neviden fikri içtima söz konusu olmayıp; tek bir fiil ve tek bir suç vardır. Örneğin, kasten yaralama suçunun birden fazla yumrukla, mala zarar verme suçunun birden fazla çekiç darbesiyle, hırsızın birden fazla eşyayı evden alarak teker teker dışarıdaki araca taşıması durumunda birden fazla hareket bulunmasına rağmen hırsızlık suçu bağlamında tek bir fiil mevcuttur.” (Göktürk s. 111) .

“Ardışık hareketlerde suç tipinin gerçekleştirilmesi durumunda da hukuki anlamda tek bir fiilin varlığı kabul edilebilecektir. Örneğin, kasten öldürme suçunda failin, mağdura birden fazla defa bıçak saplaması halinde, başlı başına ele alındığında yaralama teşkil eden her bir bıçak darbesi, adım adım ölüm neticesini gerçekleştirmesine yönelik olup, bıçak darbelerini gerçekleştirmek istenilen suç tipi karşısında ortak bir hukuki değerlendirmeye tabi tutulduğunda hukuki anlamda tek bir fiilin bulunduğu sonucuna ulaşılır.” (Göktürk s. 126).

C) Yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması,

“Fiil tekliğinden söz edebilmek için yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması aranacaktır. Ancak hareketler arasındaki zaman aralığının ne olması gerektiği konusunda kesin bir kriter ortaya koymak mümkün olmayıp, her somut olay bakımından ayrıca değerlendirme yapılmalıdır. Söz gelimi failin öldürmek amacıyla mağdura defalarca ateş etmesi halinde, atışlar arasında saniyeler bulunabileceği gibi bir kaç dakika zaman aralığı da bulunabilir. Alman Federal Yüksek Mahkemesi, failin öldürmek amacıyla mağduru bıçakladığı ve aradan yarım saat geçtikten sonra ölmediğini anlaması üzerine 4 km uzaklıkta bir yerde yine bıçaklayarak öldürmesi olayında zaman ve yer bakımından sıkı bağlantı koşulunun bulunduğu ve bütün bıçaklama hareketlerinin tek fiil olarak değerlendirilmesi gerektiği yönünde karar vermiştir.” (Göktürk s. 129).

D) Tarafsız gözlemci nazarında hareketlerin tek bir fiil olarak görülmesi,

“Aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunan, tekrarlanan veya ardışık hareketlerin tarafsız bir gözlemci nazarında tabi bakış açısı esas alınmak suretiyle bir bütün olarak tek fiil şeklinde değerlendirilebilir olması en önemli unsurlardan birisidir. Söz konusu değerlendirmenin ise işlenen suç tipi dikkate alınarak somut olayın özelliğine göre hareketler arasındaki yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması koşulu bağlamında yapılacağı açıktır.” (Göktürk s. 129).

“Aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunan, tekrarlanan veya ardışık hareketlerin tarafsız bir gözlemci nazarında tabi bakış açısı esas alınmak suretiyle bir bütün olarak tek fiil şeklinde değerlendirilebilir olması en önemli unsurlardan birisidir. Söz konusu değerlendirmenin ise işlenen suç tipi dikkate alınarak somut olayın özelliğine göre hareketler arasındaki yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunması koşulu bağlamında yapılacağı açıktır.” (Göktürk s. 129).

Bu bağlamda, “tek fiil” veya “bir fiil”den ne anlaşılması gerektiği konusunda aşağıdaki sonuca ulaşmak gerekecektir. Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de, hukuki anlamda hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Diğer bir anlatımla, doğal anlamda fiilin tek olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin tek olduğu söylenebilirse de doğal anlamda fiilin çok olduğu her hâlde hukuki anlamda da fiilin çok olduğu her zaman söylenemeyecektir. Bazen bir hareketler kümesi, hukuki açıdan tek bir fiil olarak kabul edilecektir. Bu hâlde suç tipinin birden fazla hareketle ihlal edilebilir olması hareketin hukuken tekliğini etkilemeyecek, doğal hareketler hukuken tek kabul edilecektir. Fikri içtimada da, fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmayı ifade etmektedir. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamdaki “tek bir fiili” oluşturmaktadır.

Uyuşmazlık konusu ile ilgisi bakımından "suç tekliği-suç çokluğu" ayrımına değinmekte yarar vardır. "Suç tekliği-suç çokluğu" ayrımı içtima konusundaki temel ayrım olup, suçların içtimai, bu ayrım üzerine temellenir. Bu ayrımın belirlenmesinde kullanılan kriterlerden birincisi fiili esas alan görüştür. Bu görüşe göre suç, fiildir. Fiil tek ise, suç da tektir; suç çokluğundan söz edebilmek için, birden fazla fiil bulunması zorunludur. Bu görüş esas alındığında, tek bir fiilde birden fazla suçun işlenmesi mümkün olmadığı için fikri içtimadan söz edilemez.

İkinci görüş ise, neticeyi esas alan görüştür. Fiil birden fazla olsa dahi, suç sayısının tespitinde tipik neticenin esas alınması gerekir. Söz gelimi bir kimsenin başkasına üç yumruk atması halinde, üç ayrı fiil bulunmasına rağmen tek bir yaralama suçunun gerçekleştiği kabul edilir. Buna karşılık bomba atmak suretiyle üç kişinin ölümüne neden olunması durumunda tek bir fiil bulunmasına rağmen üç ayrı öldürme suçu gerçekleşir. Bu görüşe göre ortada tek bir fiil bulunsa dahi belirleyici olan tipik neticenin sayısıdır. Dış dünyada gerçekleşen suçun yasal tanımında yer alan failin fiiliyle aralarında nedensellik bağı bulunan her netice bir suça vücut verir.

Üçüncü görüş ise suç tipini esas almaktadır. "Suç tekliği-suç çokluğu" ayrımında fiil sayasını değil ihlal edilen normların sayısı esas alınmaktadır. Tek bir fiille birden fazla suça sebebiyet verilebilir. Yargıtayın yerleşik uygulaması bu görüş doğrultusunda şekillenmiştir.

TCK’nın genel hükümleri arasında yer alan fikri içtima kuralları şartlarının bulunması hâlinde kural olarak her suç için uygulanabilir ise de kanun koyucunun açıkça istisna öngördüğü hâllerde bu kuralın uygulanma ihtimali bulunmamaktadır. Nitekim TCK'nın 212. maddesinde, sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması hâlinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağı belirtilerek, açıkça fikri içtima hükümlerinin uygulanması engellenmiştir.

Bu anlatımlara göre, farklı neviden fikri içtimanın şartları, hareket ya da fiilin hukuki anlamda tek olması, tek fiille birden fazla farklı suçun işlenmiş olması, işlenen suçlarla ilgili kanunda açıkça fikri içtima hükümlerinin uygulanmasının engellenmemiş olması şeklinde belirlenebilecektir.

Görüldüğü gibi, istisnalar dışında, hukuki anlamda tek bir fiille birden fazla farklı suçun işlenmesi hâlinde, bu suçlardan en ağır cezayı gerektirenin cezasına hükmolunması kanun gereğidir. Bu istisnalardan birisini de, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2021 tarihli ve 182-135 sayılı kararında belirtildiği üzere, görünüşte içtima hâllerinden birinin bulunmamasıdır. Bu bakımdan, tek fiille ilgili suç tipleri arasında görünüşte içtima ilişkisinin bulunup bulunmadığının tespiti de gerekli olup görünüşte içtima ilişkisinin bulunması durumunda, fikri içtima hükmünün uygulanmaması gerekmektedir.

Mehaz kanunun uygulandığı Almanya doktrininde; içtima öğretisindeki fiil tekliği kavramının “malvarlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlali” halinde istisna getirilmesi gerektiği savunulmuştur. Doğal anlamda birden fazla hareket ile farklı kişilere karşı yaşam veya vücud dokunulmazlığı gibi malvarlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin (yaşam, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık, kişi hürriyeti gibi) ihlali halinde, doğal fiil tekliği bulunmayıp mağdur sayısınca fiil bulunur ve gerçek içtima kuralının uygulanması gerekir. Zira burada ihlal edilen hukuki menfaat mağdurun kişiliğine sıkı surette bağlı olup, haksızlık muhtevasının niceliksel olarak artığı söylenemez. (Mezger/Blei, AT S 93, s. 322; Schönke/Schröder, in: StGB Vorbem SS 52 ff. kn. 17A; Samson/Günther, in: SK-StGB Vor S 52kn. 53; Kühl, AT S 21 kn. 19; Kindhauser, in LPK-StGB Vor SS 52-55 kn. 15; Mayer, AT S 75, s. 408; Maiwald, Natürrliche Handlungseinheit, s. 80 vd.; NJW 1978/7, s. 301; Werle, Konkrurrenz bei Dauerdelikt, s. 106; Klumpe, s. 183; Kindhauser, JuS 1985/2, s. 105; Momsen, NJW 1999/14, s. 985; Seher, JuS 2004/5, s. 396; Otto, ATS 23 kn. 14; Sowada, Jura 1995/5, s. 252 atfen Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, 2013 baskı, s. 199) görüşü ağırlıklı olarak kabul görmüştür.

5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girdikten sonra “fiil tekliği” kavramının Yargıtay uygulamalarında farklı değerlendirmelere tabi tutulduğu görülmektedir.

Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.12.2013 gün, 1569 Esas, 575 Karar sayılı ilamında; "katılanı öldürme kastıyla bir el ateş eden sanığın, araya giren kızını olası kastla yaraladığı somut olayda, katılanı öldürme amacıyla ona doğru bir kez ateş etme eylemini hukuki anlamda tek fiil sayılması gerektiği ve bu suretle, tek olan eylem sonunda hem mağdura karşı olası kastla yaralama suçunu, hem de katılana karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsün meydana geldiği hususlarında şüphe bulunmadığından, bir fiili ve birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında TCK'nın 44. maddesinin uygulanması ve meydana gelen suçların en ağırından ceza verilmesi gerekmektedir" gerekçesi ile sanığın hem katılan ...'yı kasten öldürme suçuna teşebbüsten, hem de mağdur Nilüfer'i olası kastla yaralamadan mahkûmiyetine hükmeden yerel mahkeme kararını isabetli bulmamıştır.

Yine benzer şekilde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 18.10.2018 tarihli ve 158-444 sayılı, 05.02.2019 tarihli ve 310-62 sayılı kararlarda ise; av tüfeğiyle bir el ateş eden sanığın, öldürmeyi kastettiği kişi dışında aynı atışla bir başkasını yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince fikri içtima şartlarının oluştuğuna, sanık hakkında meydana gelen suçların en ağırı olan kasten öldürme suçuna teşebbüsten ceza verilmesi gerektiğine, bunun dışında katılana yönelik olası kastla yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet bulunmadığına karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 10.12.2013 gün ve 1572 Esas, 600 Karar sayılı ilamında ise "kardeşini öldürmek amacıyla iki el ateş eden sanığın, kardeşinin hemen yakınında bulunan yengesinin de ölebileceği ya da yaralanabileceğini öngörmesine karşın, bunu göze alarak birden çok kez ateş etmesi eylemini suçla korunan hukuki menfaatler göz önünde bulundurulduğunda hukuki anlamda tek fiil sayılması mümkün olmayıp, TCK'nın 44. maddesinin uygulama şartları oluşmamıştır" gerekçesi ile farklı bir sonuca varmıştır. Kararın gerekçesinde; “fikri içtimada fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmayı ifade etmektedir. Bunun sonucu olarak bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamındaki "tek bir fiil" oluşturmaktadır. ...bu noktada; aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunmasına rağmen doğal anlamda birden fazla hareketle, doğrudan veya olası kastla işlenen yaşam hakkı ve vücut dokunulmazlığına yönelik hukuki menfaatlerin ihlal edilmesi durumunda fiilin hukuki anlamda tek olarak kabul edilip edilmeyeceği hususu üzerinde ayrıca durulmalıdır. Doğal anlamda birden fazla hareketin hukuki anlamda tek bir fiil olarak kabul edilip edilmeyeceği işlenen suçun özelliği de göz önüne alınarak yapılacak hukuki değerlendirme sonucunda belirlenmelidir. Bu bakımdan korunan hukuki menfaatler arasında en üstte yer alan yaşam hakkı ve vücut dokunulmazlığına yönelik eylemlerde eğer fail doğal anlamda birden fazla hareketle bir ya da birkaç kişiyi öldürmek ya da yaralamak amacıyla, öldürmek ya da yaralamak istediği kişinin yanında veya yakınında bulunan başka kişilerin de ölebileceğini veya yaralanabileceğini öngörmesine rağmen bunu göze alarak hareket edebiliyorsa artık ortada tek bir fiil değil, mağdur sayısınca birden çok fiil bulunduğunu kabul etmek gerekir. Ancak bunun için failin doğrudan ya da olası kastla hareket ettiği de ayrıca belirlenmelidir". Bu nedenle tek bir fille sanığın katılan Ergün'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve Laika'ya yönelik olası kastla yaralama eylemlerinden ayrı ayrı cezalandırılmalarında isabetsizlik olmadığına oy birliğiyle karar verilmiştir.

Fikri içtima kavramı hakkında Almanya Federal Mahkemesince verilen kararlar incelendiğinde;

Fikri içtima kavramı hakkında Almanya Federal Mahkemesince verilen kararlar incelendiğinde;

“Alman Federal Yüksek Mahkemesi doğal anlamda birden fazla hareketin yaşam ve vücut dokunulmazlığı gibi mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatleri ihlal ettiği hallerde tek iradi karar ve yer zaman bakımından sıkı bağlantı kriterine göre doğal fiil tekliği bulunduğu sonucuna ulaştığı görülmektedir. Söz gelimi failin öldürme kastıyla bir insan kalabalığı üzerine ateş ettiği ve üç ayrı kişinin ölümüne sebebiyet verdiği bir olayda, yaşam hakkı ihlal edilmiş olmasına rağmen tek bir iradi karar ve hareketler arasında yer-zaman bakımından sıkı bağlantı bulunduğu gerekçesiyle üç ayrı atışı tabii bakış açısıyla doğal fiili tekliği kapsamında değerlendirmiştir. Alman Federal Yüksek Mahkemesine göre, olayda doğal fiil tekliği söz konusu olup; aynı nev'i den fikri içtima kuralı uygulanmalıdır. Farklı kişilere karşı mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlal edilmiş olması, tek bir iradi kararla gerçekleştirilen hareketlerin doğal fiil tekliği kapsamında değerlendirilmesine ve tek bir fiil bulunduğunun kabulüne engel değildir.” (BGH JR 1985/12, 512; BGH GA 1966, 208; NJW 1985, 1565; atfen Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, ... 2013 baskı, s. 123 )

"Ancak Alman Federal Yüksek Mahkemesinin vermiş olduğu bu karar doktrinde eleştirilmiştir. Birden fazla hareketin, aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunmasına rağmen farklı kişilere karşı mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlaline yönelik olması durumunda, failin tek bir iradi kararla hareket etmiş olması doğal fiil tekliği bakımından gerekçe oluşturamaz.” (Maiwald, JR 1985/12, s. 513 vd.atfen Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, ... 2013 baskı, s. 123). “Doğal anlamda birden fazla hareket ile farklı kişilere karşı mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlali halinde, doğal fiil tekliği bulunmayıp; mağdur sayısınca fiil bulunur ve gerçek içtima kuralının uygulanması gerekir.” (Wessels/Beulke, AT kn. 766; Sowada, Jura 1995/5, s.252; atfen Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, ... 2013 baskı, s. 123)

“Alman doktrininde ağırlıklı görüş, doğal fiil tekliği kriterini esas almakla beraber yargı içtihatlarıyla uygulama alanını son derece genişletilmesini eleştiren yazarlar, farklı kişilere karşı mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlal edilmesi halinde fiil tekliği değil, fiil çokluğu bulunduğu; doğal fiil tekliği kriterinin uygulanmayacağı görüşü hakimdir.” (bkz. Jescheck/Weigend, AT, s. 712; Baumann/Weber/Mitsch, At S 36 kn. 16; Schönke/Schröder, in: StGB Vırbem SS 52 ff. Kn. 23; Roxin, AT II S 33 kn. 38; Tröndle/Fischer, in: StGB Vor S 52 kn. 7; Lackner/Kühl, in: StGB Vor S 52 kn. 7; Kindhauser, in LPK-StGB VorSS 52-55 kn. 15; Kühl, AT S 21 kn. 19; Mayer, AT S 75, s. 408; Otto, AT S 23 kn. 14; Werle, Konkurrenz bei Dauerdelikt, s. 100; Walter, JA 2004/7, s. 572; Maiwald, JR 1985/12, s. 513 vd.; Mitsch, juS 1993/5, s.388; atfen Neslihan Göktürk, Fikri İçtima, ... 2013 baskı, s. 123)

5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme Suç” başlıklı 43. maddesinin 2. fıkrasında; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır”, denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan aynı nev’iden fikri içtima düzenlenmiş, tek fiil (hareket) ile aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi durumunda, hareketin sayısı nedeniyle, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasında ise; “Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz” hükmüne yer verilmek suretiyle, bu suçlarda zincirleme suç hükümleri ile aynı neviden fikri içtima kuralının uygulanmayacağı, dolayısıyla sayılan bu suçlarda, failin mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılacağı kabul edilmiştir.

Farklı neviden fikri içtima 44. maddede; "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Ancak TCK’nın 43. maddesinin 3. fıkrasındaki istisna hükme 44. maddede yer verilmemesi nedeniyle, farklı neviden suçların işlenmesi halinde yani bir fiille kalabalık insan topluluğunun bulunduğu bir yere doğal anlamda da tek hareket olarak kabul edilecek şekilde el bombası atılması sonucunda bir kişinin ölümüne ve çok sayıda insanın yaralanması halinde, farklı suçların oluşması nedeniyle, kanunun lafzından hareketle failin fiili tek kabul edilip fail sadece bir kişiyi öldürme suçundan sorumlu mu tutulacaktır, yoksa vücut dokunulmazlıkları ihlal edilen mağdur sayısınca fiil işlendiği kabul edilip gerçek içtima kuralı uygulanacaktır.

Moderen Devletlerin Anayasalarında, Ceza Kanunlarında ve Uluslararası metinlerde, insanların “yaşam hakkı” üstün değer olarak koruma altına alınarak, vücut bütünlüğüne karşı suçlar ağır yaptırımlara tabi kılınmıştır. Nitekim Alman doktrininde, doğal fiil tekliği kriteri esas alınmakla beraber, farklı kişilere karşı mal varlığına ilişkin olmayan bireysel nitelikteki hukuki menfaatlerin ihlal edilmesi halinde fiil tekliği değil, fiil çokluğu bulunduğu; doğal fiil tekliği kriterinin uygulanmayacağı görüşü hakim olmuştur.

Yargıtayın uygulamalarında ise 765 sayılı TCK'nın uygulandığı dönemde fiil tekliği ve çokluğunun dış alemde meydana gelen neticeye göre belirlendiğinden bir sorun ortaya çıkmadığı, ancak 5237 sayılı TCK'nın uygulandığı dönemlerde 43 ve 44. maddelerin lafzi düzenlemesindeki çelişki nedeniyle Özel Daire ve Genel Kurulun kararlarda farklı yorumdan kaynaklanan istikrarlı bir uygulamasının bulunmadığı görülmektedir.

İlgili hükümlerdeki belirsizlikler uygulayıcılar tarafından yorumlanırken, diğer ilkelerinin yanında Anayasa ve Uluslararası sözleşmelere uygun yorumlama ilkesi karşısında;

Aralarında yer ve zaman bakımından sıkı bağlantı bulunmasına rağmen doğal anlamda bir veya birden fazla hareketle, doğrudan veya olası kastla işlenen yaşam hakkı ve vücut dokunulmazlığına yönelik hukuki menfaatlerin ihlal edilmesi durumunda, fiilin hukuki anlamda tek olarak kabul edilip edilmeyeceği hususu üzerinde ayrıca durulmalıdır. Doğal anlamda birden fazla hareketin hukuki anlamda tek bir fiil olarak kabul edilip edilmeyeceği işlenen suçun özelliği de göz önüne alınarak yapılacak hukuki değerlendirme sonucunda belirlenmelidir. Bu bakımdan korunan hukuki menfaatler arasında en üstte yer alan yaşam hakkı ve vücut dokunulmazlığına yönelik eylemlerde eğer fail doğal anlamda bir veya birden fazla hareketle bir ya da birkaç kişiyi öldürmek ya da yaralamak amacıyla, öldürmek ya da yaralamak istediği kişinin yanında veya yakınında bulunan başka kişilerin de ölebileceğini veya yaralanabileceğini öngörmesine rağmen bunu göze alarak hareket edebiliyorsa artık ortada tek bir fiil değil, mağdur sayısınca birden çok fiil bulunduğunu kabul etmek gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’nun ailesi ile mağdur ...’in ailesi arasında önceye dayalı bir husumet bulunduğunun dosyada mevcut deliller, tanık ifadeleri ve savunmalardan anlaşıldığı, mağdurlar ... ile ... ve babası ...’ın olay günü saat 18.00 – 18.30 arasında ... Merkez, ... Caddesi üzerinde bulunan... Petrol isimli benzin istasyonunda buluştukları, buradan ... Market’in bulunduğu kuzey yönüne doğru yürümeye başladıkları, 2507. Sokak üzerindeki ...ATM’sinin yanına geldiklerinde sokağın ... Caddesi ile kesişen köşesinde Toyota marka pikap türü bir aracın duraklayarak aracın sağ ön kapısının açıldığı, içeriden elinde tabanca ile bir şahsın ateş etmeye başladığı, bu sırada mağdur ...’in “Bize ateş eden kahpe çocuğu Eno’dur kaçın” dediği, olay yerinde ele geçen boş kovanların sayısından hareketle en az 4 el ateş edildiği ve bu ateşten sadece mağdur ...’ın vücuduna 3 merminin isabet ettiği, mağdur ...’in ve hemen yanında bulunan ...’ın açılan ateşten hiçbir isabet almadığı, mağdur ...’ın sol alt kadran, sol kalça, sağ kalça, sol ayak topuğu ile sol ayak tabanında bulunan ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmaları nedeniyle ameliyata alındığı, ... hakkında hazırlanan kati raporda yaralanmasının kişinin hayatını tehlikeye sokacak derecede olduğunun belirtildiği olayda;

Polis Merkezine yapılan ihbar saatinin 18.30 olduğu, olay günü güneşin saat 18.40 civarında batmaya başladığı, ancak olay günü havanın 19.30 civarında karardığı, buna göre şehir merkezinde havanın alacakaranlığa doğru yaklaştığı, bu nedenle sanığın vurmayı hedeflediği kişiyi kastettiği mağdur ... ile karıştırma ihtimali bulunmadığından sanığın eyleminin şahısta hata olarak kabul edilemeyeceği,

Öte yandan mağdur ...’ın ilk isabeti sol kalçasından aldığını ve sonra yüzünü ateş edene doğru döndüğünde ikinci isabeti de karnından aldığını belirttiği, mağdurların birbirine çok yakın denebilecek bir mesafede ATM’nin önüne doğru ilerledikleri, bu sırada sanığın aracın sağ ön kapısını açarak sokağın girişinde aralarında yaklaşık yarım metre mesafeyle yürüyen üç kişiyi görerek en az 4 el ateş ettikten sonra olay yerinden kaçtığı, dolayısıyla sanığın eyleminin hedefte sapma olarak da değerlendirilemeyeceği,