muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13430, Karar No: 2018/7122, Tarih: 12.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13430 E.  ,  2018/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı ... tarafından manevi tazminat yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın tamamen kusurlu olarak, kendisinin kullandığı ... plakalı araca çarpması sonucu, aracında bulunan ..., ..., ... ve kendisinin yaralandığını, aracında 4.250,00 TL'lik hasar meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, aracındaki hasar bedeli olarak 4.250,00 TL maddi tazminatın ve gerek kendisinin gerekse ailesinin bu kazadan dolayı yaşadığı manevi hasar, muzdarip oldukları derin keder ve elem için 5.000,00 TL manevi tazminatın 06.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2015/188 esas, 2015/305 karar sayılı dosyasında; 06/06/2013 tarihinde ... Mahallesinde meydana gelen trafik kazası sonrasında meydana gelen hasar bedelini ödeyemeyeceğini, bankadan kredi çekeceğini, fakat bankaya 1.100,00 TL borcu olduğunu, bu parayı kendisine verir ise Bankaya olan borcunu kapatacağını söylediğini, kendisinin parayı verdiğini, kredi çekip kendisine vereceğini, ancak vermediğini, 1.100,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, 2014/484 Esas sayılı dosyasında davacının maddi ve manevi tazminat talebinin kabulü ile 4.250,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06/06/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; birleştirilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/188 Esas 2015/305 Karar sayılı dosyasında davacının davasının kabulü ile 1.100,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından manevi tazminat yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 122,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12.7.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11015, Karar No: 2014/996, Tarih: 17.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11015 E.  ,  2014/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada....Asliye Hukuk (... 3. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 tarih ve 2009/559-2013/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin 09.07.2007 tarihinde halk otobüsünde yolcu olarak bulunduğunu, araçtan inmek isterken aniden hareket etmesi sonucu ayağının kırıldığını, olay nedeniyle tedavi gördüğünü, bakıcı hizmeti aldığını, malul kaldığını, davalıların tazminattan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini yükseltmiş, davalı ... yönünden davayı takipten vazgeçmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin halk otobüslerini koordine ettiğini, işleten veya araç maliki olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Toplu Taşıma AŞ. vekili, müvekkilinin araç maliklerinden aldığı vekaletname uyarınca, ... ile yapılan işleri takip ettiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının halk otobüsünden inerken yaralandığı, taşımanın davalı ...'nin uygulama ve sorumluluğu altında gerçekleştiği, davalı ... yönünden takipten vazgeçildiği, davalı ... ve ... firmasına husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... ve ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden maddi tazminat talebinin kabulüne, 9.789 TL'nin davalıdan avans faiziyle birlikte, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 2.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 604,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ...'nden alınmasına, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/248, Karar No: 2021/665, Tarih: 09.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/248 E.  ,  2021/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı ...’den dava konusu 4667 parsel sayılı taşınmazdaki tüm hak ve alacaklarını temlikname ile devir aldığını, ...’ın davalı ...’yi taşınmaz satış yetkisini içerir vekaletname ile vekil tayin ettiğini, davalı ...’nin de anılan taşınmazı diğer davalı ...’e satış yoluyla devrettiğini, ...’ın devir işlemini sonradan öğrendiğini, taşınmaz bedelini ya da taşınmazı istemesine rağmen bu isteklerin davalılar tarafından yerine getirilmediğini, davalıların el ve işbirliği içerisinde muvazaalı bir devir ile eski malik ...’ı zarara uğrattıklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescilini, mümkün olmazsa taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazı dava dışı ...’ın vekil kıldığı kişiden bedeli karşılığında temlik aldığını, temlik sonrası eski malik ...’ın düzenlediğini muvazaalı bir temlik sözleşmesi ile dava açıldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., usulüne uygun dava dilekçesinin tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, tüm iddiaları inkar etmiş sayılmıştır.

Mahkemece, dava dışı ...ile davacı ... arasında imzalanan yazılı temliknamenin geçerli olduğu, alacağın temliki için resmi şekil şartının bulunmadığı, davacının dava açma hakkının bulunduğu, işin esası bakımından, dava dışı ...’ın verdiği vekalet görevinin davalı ... tarafından kötüye kullanıldığı, akraba olan davalıların birlikte hareket ederek muvazaalı işlem yaptıklarının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile iptal ve tescile karar verilmiş, davalı ... vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince; davaya dayanak yapılan temlik sözleşmesinin taşınmaz devrini sağlayacak resmi şekil şartına uygun düzenlenmediği, bu durumda davacı iddialarının bu aşamada dinlenmeyeceği, bedel isteminin ise temlik sözleşmesine taraf olmadıklarından davalılardan talep edilemeyeceği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılma ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 09.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ve davalı ... gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 23.40. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29165, Karar No: 2019/13643, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/29165 E.  ,  2019/13643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücretine eklenemeyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5462, Karar No: 2015/1179, Tarih: 19.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/5462 E.  ,  2015/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/240482

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/36 Esas, 2012/82 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden ve en ağır cezayı içeren Saray Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2005 gün ve 2005/125-140 Esas-Karar sayılı ilamı yerine, kesin nitelikte adli para cezasını havi Saray Sulh Ceza Mahkemesinin 05/05/2005 gün ve 2005/58-116 Esas - Karar sayılı ilamı nazara alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/06/2011 tarih, 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilmek kaydıyla, yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ve tekerrüre esas olmayan ilam hükümden çıkartılıp, yerine tekerrüre esas nitelikteki diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilebileceğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Saray Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2005 gün ve 2005/125-140 Esas-Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesine göre mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın Saray Sulh Ceza Mahkemesinin 05/05/2005 gün ve 2005/58-116 Esas-Karar sayılı ilamında belirtilen sonuç ceza süresi esas alınarak belirlenmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1308, Karar No: 2006/3602, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1308 E.  ,  2006/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, dava dışı borçlu ...'e ait dört yarı bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 18.8.2003 günlü satış talebi reddedilen ve buna rağmen 13.11.2003 günü 20.000.000.TL satış avansı depo eden davalı bankanın bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerindeki haczin düşmüş sayılması gerektiğini, öte yandan davalının 11.10.2001 günlü aldığığı ihtiyati haciz kararını 19.10.2001 tarihinde icra infaz ettirdikten sonra yasal yedi günlük sürenin geçirilmesinden sonra 27.11.2001 günü esas takibe geçtiğini ve ihtiyati haczin de bu nedenle hükümsüz kaldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, ihtiyati hacizlerin gıyaplarında yapıldığını ve esas takibe geçmek için aranan yasal yedi günlük sürenin aşılmadığını, ikinci sıranın da müvekkili bankaya ayrıldığını ve 4389 sayılı Bankalar Kanununun Ek 5 nci maddesi uyarınca kamu alacağı niteliğindeki alacağın birinci sırada olmasının gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra mahkemesince davalı yanca girişilen ihtiyati haczin gıyapta yapılıdığını esas takibe geçilmesi için gereken yedi günlük yasal sürenin aşılmadığı, satış avansının yine yasal süresi içinde yatırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20933, Karar No: 2010/3120, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20933 E.  ,  2010/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.