muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3441, Karar No: 2010/223, Tarih: 12.01.2010

Davalı vekili, hisse senetlerinin rayiç değerinin 600.000.000 TL olarak kararlaştırıldığını ve bunun da davacıya ödendiğini, sözleşme uyarınca hisse senetlerinin değer kaybetmesi ve kazanmasından davacının etkilenmeyeceğini, sözleşme bitim tarihinde 30.000 hisse senedinin değerinin istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemiz’in 21.12.1998 günlü kararında yazılı gerekçelerle davalı yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 25.11.1994 tarihli menkul kıymetleri ödünç sözleşmesi bulunduğu, sözleşmede, sermaye artırımı nedeniyle ortaya çıkan bedelsiz hisse alma hakkının nasıl kullanılacağı konusunda hüküm yok ise de, sözleşmenin, hayatın olağan akışı ile birlikte borsa teamülleri açısından değerlendirildiğinde, ödünç veren davacının, dava konusu hisse senetlerinin sahiplerine kullandıracağı haklardan feragat ettiği anlamına gelecek şekilde sözleşmenin yorumlanmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2004 tarihli kararı ile mahkeme kararı tekraren davalı yararına bozulmuş ve mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak yapılan yargılama sonucu 25.11.1994 tarihli sözleşme gereğince asıl ve birleşen dava dosyalarında davacının sözleşmeye göre davalıya tevdi ettiği hisse senetlerinin davalı tarafından iade edilmediği, bu nedenle sözleşmede tanımlanan kullanma ücreti ve temettünün de davacıya ödenmediği gerekçesiyle işbu dava dosyası ile birleştirilen Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/843 Esas, Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2000/195 Esas, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/665 Esas ve Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/130 Esas sayılı dosyaları itibariyle davanın kısmen kabulü ile Bursa Çimento A.Ş.'ne ait 11.520.000 adet hisse senedinin davalıdan alınarak davacıya aynen verilmesine, Bursa Çimento A.Ş.'nin temettü bedeli, kar payı 7.713 YTL ana para ile kar payına yıllar itibariyle işlemiş ve rapor tarihine kadar ulaşan 6.923,89 YTL işlemiş faizi ki, toplam 14.636,89 YTL'sının davalıdan tahsiline, ayrıca anapara olan 7.713 YTL'ye 15.02.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine, 102 YTL anapara kullanım bedeli ile 655,38 YTL işlemiş faiz toplam 757,38 YTL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, taraflar arasındaki ödünç sözleşmesi ile davalı tarafa teslim edilen hisse senetlerinin sözleşmede öngörülen süre sonunda müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, hisse senetlerinin iadesi ile kar payı ve kullanma bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, taraflar arasındaki ödünç sözleşmesi ile davalı tarafa teslim edilen hisse senetlerinin sözleşmede öngörülen süre sonunda müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, hisse senetlerinin iadesi ile kar payı ve kullanma bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı ile davalı arasında imzalanan 25.11.1994 tarihli sözleşme ile, davacıya ait 30.000 adet Bursa Çimento A.Ş. hisse senedinin davalıya teslim edilmesi ve hisse senetlerinin davalıda kalması karşılığında davacıya aylık 8.500.000 TL ödeme yapması kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 3 ncü maddesinde ise, hisse senetlerine karşılık 250.000.000 TL Şekerbank çeki ve 09.12.1994 tarihi itibariyle hisse senetlerinin değeri 600.000.000 TL kabul edilerek, miktarı açık teminat bonosunun davalı tarafından davacıya verileceği hüküm altına alınmıştır. 25.11.1994 tarihli sözleşme ile davalıya teslim edilen hisse senetlerinin davacıya iade edilmediği ise tartışmasızdır.

Davacı ..., 25.11.1995 vade tarihli, 3.000.000.000 TL bedelli bono bedelinin tahsili amacıyla davalı (borçlu) ... aleyhinde Bursa 2.İcra Müdürlüğü’nün 1997/2045 sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatmış, borçlu ... ise, 600.000.000 TL borcu kabul ederek, bakiye 2.400.000.000 TL'lık kısma itiraz etmiştir. Davalı vekili de, davalı ... tarafından teminat olarak keşide edilen bononun 3.000.000.000 TL bedel yazılmak suretiyle, davacı tarafından icra takibine konu edildiğini, sözleşmede öngörülen 600.000.000 TL'nın işbu davadan önce ödenerek, bakiye kısma itiraz edildiğini, teminat senedinin tahsil edilmesi nedeniyle müvekkilinin davacıya bir borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Dairemizin bozma kararından sonra Mahkemece, 25.11.1994 tarihli sözleşmenin 3.maddesi gereği teminat olarak verilen bono bedelinin 24.11.1997 tarihinde 600.000.00 TL ödendiği tesbit edilmiş, ödenen miktarın bilirkişi rapor tarihine kadar işleyen faizi tesbit edilerek bu miktar, kar payı alacağına işleyen faizden indirilerek Bursa Çimento A.Ş.'ne ait 11.520.000 adet hisse senedinin davalıdan alınarak davacıya aynen verilmesine, Bursa Çimento A.Ş.'nin temettü bedeli, kar payı 7.713 YTL ana para ile kar payına yıllar itibariyle işlemiş ve rapor tarihine kadar oluşan 6.923,89 YTL işlemiş faizi ile toplam 14.636,89 YTL'nın davalıdan tahsiline, ayrıca anapara olan 7.713 YTL'ye 15.02.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine, 102 YTL anapara kullanım bedeli ile 655,38 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 757,38 YTL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 25.11.1994 tarihli sözleşmenin 3. maddesi uyarınca, hisse senetlerinin 09.12.1994 tarihinde değerinin 600.000.000 TL olduğu, ...’ten teminat olarak açığa imzalı senet alındığı, bu senedin Bursa Çimento Hisse senetlerinin bedelini ihtiva ettiği belirtilmiş, sözleşmenin 4. maddesinde ise aynen” ...’ya verilecek senet herhangi bir nedenle ihtilaf olduğunda icra takibi yapılması icap ederse, 30.000 Bursa Çimento Hisse senedinin borsadaki değeri üzerinden yapılıp, icra takibinden doğacak zamanaşımı o günkü bankaların mevduat faizi kadar ...’in sorumlu olacağı” kararlaştırılmıştır. Bu durumda davacı, Bursa 2.İcra Müdürlüğü’nün 1997/2045 sayılı dosyasında 3.000.000.000 TL bedelli bonoyu taraflar arasındaki yukarıda açıklanan sözleşme hükümleri uyarınca doldurarak takibe koyduğuna göre, artık davacının hisse senetlerin aynen iadesinden vazgeçip bedelini talep ettiğinin kabulü gerekir. Bu itibarla, taraflar arasındaki sözleşmenin 4.maddesinde senet bedelleri için icra takibi yapıldığında senetlerin bedelinin o tarih itibariyle borsa değeri üzerinden hesaplanacağı kabul edildiğine göre, mahkemece icra takip tarihi itibariyle davacının hisse senetlerinin borsa değerini, sözleşme uyarınca hesap edilecek kullanma bedelini ve kâr payı alacağını, ayrıca yine sözleşme gereğince bu alacağına icra takip tarihinden itibaren banka mevduat faizi uygulanmasını talep edebileceği gözetilmek ve icra takibi sırasında 24.11.1997 tarihinde davalının 600.000.000 TL ödediği nazara alınmak suretiyle bu ödeme sonrasında dava tarihi itibariyle varsa davacı alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11849, Karar No: 2016/8475, Tarih: 26.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11849 E.  ,  2016/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan fiğ, buğday ve buğday samanına ait kuru şartlarda 2014 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ...üdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11135, Karar No: 2024/13019, Tarih: 09.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11135 E.  ,  2024/13019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/284 E., 2020/356 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20366, Karar No: 2017/5724, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20366 E.  ,  2017/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın fiilen ticareti terk ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26333, Karar No: 2016/12270, Tarih: 20.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26333 E.  ,  2016/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11211, Karar No: 2015/23053, Tarih: 05.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11211 E.  ,  2015/23053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu mirasçıları.... ve.... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6762 Sayılı TTK'nun, "Borçlanma Ehliyeti" kenar başlığını taşıyan 582. maddesine göre (6102 sayılı TTK'nun 670. maddesi), akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Aynı Kanunun 1. maddesi gereğince, bu Kanunun ayrılmaz bir cüzü olduğu açıklanan TMK.'nun 9. maddesine göre, fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir; 10. maddeye göre, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır; 13. maddeye göre, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir; 14. madde hükmüne göre, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur; 15. madde hükmüne göre, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukuki sonuç doğurmaz; 16. maddeye göre ise, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler.

Akıl hastalığı yahut akıl zayıflığı gibi sebeplerden biri ile makul surette hareket etmek iktidarından mahrum bulunanlar, başka bir deyimle tam ehliyetsiz olanların yaptıkları hukuki işlemler kanuni mümessilleri tarafından onaylanmadıkça geçersizdir. 11.6.1941 gün ve 1941/4-21 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde; " ... Mümeyyiz olmayan bir kimse ile hukuki muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnüniyetle hareket etmiş olması, zikri geçen 15. maddenin mutlak ve kat'i sarahati karşısında, öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukuki hükmün terettüp etmesi için kafi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda o tasarruftan dolayı hak iddia edenlerin hüsnüniyetlerini himaye etmemektedir ... Medeni Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkan yoktur ... " hükmü yer almakta olup, anılan hükümle, ayırt etme gücünden yoksun olan kişilerin tasarruflarının geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, alacaklının, 10.02.2011 tanzim tarihli bonoya dayalı olarak, keşideci .... aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlattığı, takip devam ederken borçlunun ölümü üzerine mirasçılarının takibe dahil edildiği, borçluların senetteki imzaya itiraz yanında borçlunun akıl hastalığı nedeniyle borçlanmaya ehliyeti bulunmadığı muris ....'ın şizofreni hastası olduğuna ilişkin .... .. Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 19.07.2012 tarihli raporun bulunduğu, adı geçen murisin .... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25.09.2012 tarihli kararı ile kısıtlanarak kendisine vasi tayin edildiği belirterek takibin iptali istemişlerdir. Hukuki işlemlerde tarafların fiil ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur.

O halde mahkemece, sunulan raporlar, tedavi ve hasta takip evrakları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, keşideci ....'ın bononun tanzim tarihi itibariyle fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu mirasçıları.... ve....'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10702, Karar No: 2013/5942, Tarih: 09.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10702 E.  ,  2013/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesi uyarınca erteli 6 ay hapis cezası

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2003 takvim yılına ait defterlerin kaybolması nedeniyle incelemeye ibraz edemediğini savunan sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği cihetle tebliğnamedeki suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin görüşe iştirak edilmemiş, sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmeyeceğinin mahkemece takdir olunması karşısında, 11.10.2007 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2 maddesinin uygulanması halinde hükmolunacak kısa süreli hapis cezasının alt sınırının 6 ay, 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı VUK'nun 359/a-2 maddesindeki temel cezanın ise 1 yıl hapis olması nedeniyle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır.

Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2011 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır. İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 takvim yılına ilişkin defterlerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY