muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12920, Karar No: 2015/22329, Tarih: 14.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12920 E.  ,  2015/22329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2012/504-2015/717

Davacı, davalı kurum işleminin iptaliyle iş göremezliğin tespitiyle iş göremezlik aylığının bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının geçirmiş olduğu iş kazası sebebi ile sürekli işgöremezlik oranının tespiti, davacıya işgöremezlik geliri bağlanmamasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve işgöremezlik aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının . Tic. Ltd. Şti unvanlı işyerinde 19.11.2003 tarihinde parmağının sıkışarak kopması olayının davalı Kurumun 22.12.2004 tarihli 98.SR.49 sayılı soruşturma raporu ile iş kazası olduğunun kabul edildiği, davalı Kurumun Başkanlığı'nın 09.05.2008 tarihli kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranını %9,3 olarak tespit edildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alınmadığı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 17.02.2014 tarihli raporunda davacının 19.11.2003 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı gelişen arızası sebebiyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %9,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Sosyal Güvenlik Kurumu'nun hak alanını etkileyeceğinden işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir.

Öte yandan, maluliyet aylığı 5510 sayılı Yasa'nın 25, 26 ve 27. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan yasanın 25. maddesinde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının sürekli işgöremezlik oranının belirlenmesi için Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alınmadığı göz önünde bulundurulmadan, hak alanını ilgilendirdiği halde işveren davaya dahil edilmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya davayı işverene yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği delilleri toplamak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan davacının sürekli iş göremezlik oranına ilişkin rapor almak, Adli Tıp Kurumu 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile aralarında çelişki olması halinde çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alarak çelişkiyi gidermek, davacının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanıp kazanmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21002, Karar No: 2013/12785, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21002 E.  ,  2013/12785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, lehe hükümlerin uygulanmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a-4, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50/4. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

4.) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

4.) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki, kast veya” ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 4. paragrafının sonuna “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6686, Karar No: 2010/7966, Tarih: 06.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6686 E.  ,  2010/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yenipazar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2006 gün ve 2002/45-2006/313 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.04.2009 gün ve 2007/15095-2009/4149 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı bulunduğu aracın müvekkili ...’ün oğlu, diğerlerinin kardeşi olan ...’a çarparak ölümüne neden olduğunu, destekten mahrum kaldıklarını,manen de zarara uğradıklarını ileri sürerek,... için 18.000.000.000 TL maddi ve 30.000. 000.000 TL manevi,diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 100.000.000 TL maddi ve 5.000.000.000 TL manevi tazminat ile ayrıca 300.000.000 TL def’in masrafının olay tarihinden itibaren davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve As Müh.Ltd.Şti. vekili, tazminat istemlerinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin poliçe hükümlerine göre sorumlu olduğunu, yaptırılan hesaplamaya göre de tazminatın davacılara ödendiğini, ibra edildiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ölenin 2/8, davalı sürücünün 6/8 oranında kusurlu bulunduğu, davalı ... şirketinin poliçe kapsamında ödeme yaptığı, kardeşlerin destek tazminatı talep edebilmesi koşullarının oluşmadığı, davacı anne ...’ün yapılan ödeme mahsup edildikten sonra destek zararının hesaplandığı, manen zararlarının doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... hakkındaki dava ile davacılar ...ve ...’nin maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı ... için 1.478.77 YTL maddi ve 4.000.00 YTL manevi, diğer davacılar için 1.500.00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... dışındaki davalılardan tahsiline dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine diğer temyiz itirazları reddedilip,faiz başlangıcının hatalı uygulandığı ve def’in giderinin tahsiline ilişkin talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı gerekçesiyle davacılar yararına bozulmuştur.

Davacılar vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılardan ...ve ...vekilinin tüm, diğer davalı ... vekilinin HUMK' nun 440 ncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat ile defin giderinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılardan ...ve ...vekilinin tüm, diğer davalı ... vekilinin HUMK' nun 440 ncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat ile defin giderinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalılardan sigortacının dava sırasında ödeme yaptığı, davanın açılmasına da sebebiyet verdiği mahkemece gerekçede açıkça kabul edildiğine ve bu ödeme davacılardan destek tazminatına hak kazandığı kabul edilen ... ' un hak ettiği tazminat miktarından düşüldüğüne, diğer davacıların destek ihtiyacını kanıtlayamamadıkları kabul edildiğine göre, davacılardan ...' ün davalılardan sigortacı bakamından açtığı davanın konusu kalmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi ve davalı sigortacı yararına (... aleyhine) vekalet ücreti hükmedilmemesi gerekirken, mahkemece tüm davaccıların davalılardan sigortacı aleyhine açtıkları davanın reddine dair karar tesisi suretiyle ...' ün bu davalıya olan davasının da reddine ve buna bağlı olarak, hükmün 6 nolu bendinde diğer davacılar yanında ... ' den de vekalet ücreti alınıp, bu davalıya verilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, ...' ün hak ettiği tazminat miktarından 6/8 oranındaki davalı sürücü kusuruna karşılık gelen miktarın belirlenmesinden sonra, bu davacıya davalı sigortacının ödediği miktarın mahsubu gerekirken, ödenen miktarın mahsubundan sonra ortaya çıkan tazminat miktarından kusur oranına göre indirim yapılması suretiyle bu davacı aleyhine daha az bakiye tazminat miktarına hükmedilmesi de doğru olmadığından, davacılardan ... vekilinin bu hususlara ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemiz' in 06.04.2009 tarih ve 2007/15095 Esas, 2009/4149 Karar sayılı bozma ilamında yer alan bozma nedenlerine ilaveten yerel mahkeme kararının bu yönlerden de davacılardan ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılardan ...ve ...vekilinin tüm, diğer davacı ... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılardan ... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemiz' in 06.04.2009 tarih ve 2007/15095 Esas ve 2009/4149 Karar sayılı bozma ilamında yer alan bozma nedenlerine ilaveten anılan nedenle de yerel mahkeme kararının bu davacı yararına BOZULMASINA, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan ...ve ...' den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3514, Karar No: 2019/5293, Tarih: 11.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3514 E.  ,  2019/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/07/2017 tarih ve 2016/463 E- 2017/383 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/05/2018 tarih ve 2018/20 E- 2018/574 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 2012/78830 sayılı ve “ESAN” ve "ESAN" esas unsurlu ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2015/98533 sayılı “EKAN” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’na başvuruda bulunduğunu, başvuruya yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, davalının sadece bir harf değişikliği ile "EKAN" markasını tescil ettirmek istediğini, davalı markası ile müvekkilinin markasının görsel, işitsel olarak benzer olduğunu, tescil sınıflarının aynı olduğunu, müvekkilinin tanınmış "ESAN" markası üzerinde öncelikli ve üstün hakkı olduğunu, davalının müvekkilinin tanınmışlığından faydalanmak için bile bile haksız rekabet yarattığını, davalının kötüniyetli davrandığını ileri sürerek 2016-M-9133 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin 2015 yılında yapı kimyasalları alanında faaliyette bulunabilmek için kurulduğunu, "EKAN" markasının şiketin kurucu ortaklarının soyadlarının (EKŞİ-ALTAN) bileşiminden türetildiğini, markaların görsel, işitsel ve fonetik olarak farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkilinin 2015 yılında yapı kimyasalları alanında faaliyette bulunabilmek için kurulduğunu, "EKAN" markasının şiketin kurucu ortaklarının soyadlarının (EKŞİ-ALTAN) bileşiminden türetildiğini, markaların görsel, işitsel ve fonetik olarak farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince dosya kapsamına göre; tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacı markasının standart karakterle yazılı "ESAN" ibaresinden oluşurken, davalı başvurusunun standart karakterle yazılı "EKAN YAPI KİMYASALLARI SANAYİ VE TİCARET A.Ş." kelimelerinden oluştuğu, markada esas unsurun "EKAN" ibaresi olduğu, herhangi bir dilde anlam ifade etmeyen "EKAN" kelimesinin türetilmiş bir kelime olabileceği, fonetik ve görsel açıdan birbirinin aynı ve devamı olmadığını, davacının 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi kapsamında eskiye dayalı kullanım nedeniyle üstün ve öncelikli hakkının bulunmadığı, davalının marka başvurusunun kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, dava konusu başvurunun "EKAN YAPI KİMYASALLARI SANAYİ VE TİCARET A.Ş+Şekil" ibaresinden oluştuğu, asıl unsurun EKAN ibaresi olup, ibarenin herhangi bir dilde anlamının bulunmadığı, davalının şirket ortaklarının soyadlarından oluşan bir kısaltma olduğunu açıkladığı, itiraza dayanak markanın ise standart karakterle yazılı "ESAN" ibarelerinden oluştuğu, bu kapsamda markaların görsel ve fonetik açıdan farklı olduğu, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin olmadığı, davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi kapsamında eskiye dayalı kullanım nedeniyle üstün ve öncelikli hakkının bulunmadığı, davalının kötü niyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.