muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/128, Karar No: 2011/2540, Tarih: 30.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/128 E.  ,  2011/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Mahkemesinin 02.07.2008 gün ve 2008/347 E. 2008/398 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14736, Karar No: 2008/2198, Tarih: 28.02.2008

5. Hukuk Dairesi 2007/14736 E., 2008/2198 K.

**5. Hukuk Dairesi 2007/14736 E., 2008/2198 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI

- TEBLİGAT**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 13 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 17 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece süresi içinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 25. maddesi uyarınca, bu yasadan doğan hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahipleri İçin 13. madde uyarınca tebligatla başlar.

Dava konusu taşınmazlardan, 2080 parselin maliki muris M…

…..'a yapılan tebligat, adı geçen ölü olduğundan iade edilmiştir. Mirasçı davacıların adresleri araştırılıp tebligat yapılmadığından, bu parsel yönünden geçerli tebligat yoktur.

2018 parselde ise; davacılar paydaş olup, adlarına çıkartılan kamulaştırma tebligatları Kerim'e yapılmıştır. Mahkemece yaptırılan zabıta araştırmasına göre adı geçen şahıs ile davacıların aynı çatı altında oturmadıkları anlaşıldığından, bu parsel yönünden de yapılan tebligatlar geçersizdir.

Diğer taraftan, davalı idare tarafından yapılan kamulaştırma sonucu, Kamulaştırma Yasası'nın 17. maddesi uyarınca açılan tescil davasında yapılan tebligatlar İle verilen kararın davacılara tebliğ edilmesi de kamulaştırma İşleminin tebliği mahiyetinde sayılamaz. Bu nedenle, davanın süresinde açıldığının kabulü ile işin esasına girilip hüküm kurulması gerekirken, yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/983, Karar No: 2015/5024, Tarih: 21.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/983 E.  ,  2015/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürme ve bu suça yardım etme

1) Katılanlardan sadece ....'ın imzasını taşıyan 27/12/2013 tarihli temyiz dilekçesi kapsamından, bu katılanın yalnızca sanık ... hakkında nitelikli öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, inceleme sanıklar ..., ... ve .... hakkında kasten nitelikli öldürme, suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müdafilerinin, sanık .... hakkında nitelikli öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin ve katılanın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmış, buna bağlı olarak ...... ve ...... hakkındaki beraat hükümleri inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Sanıklardan ....... ile aynı soyadını taşıyan ... ve ... ....'ın 07/09/2010 tarihinde maktul ......'la aynı soyadını taşıyan ... .... tarafından öldürülmesine ilişkin Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait dava dosyasının getirtilerek incelenmesinden, esaslı belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine konulmasından ve o dosyanın taraflarının incelemeye konu dava dosyasındaki maktul ve sanıklar ile ilişkilerinin kesin olarak belirlenmesinden sonra, sanıkların eylemlerinin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı biçimde mahkumiyet hükümleri kurulması;

Usule aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ..... müdafilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçelerinde; sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan .....'nin temyiz dilekçelerinde yer alan itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA); sanıklar ..., ...., ... ve ....'un temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen sürelere ve ceza miktarlarına göre müdafilerinin tahliye istemlerinin reddine; 21/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..... .... .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ......, ..... müdafileri Avukatlar ... ...., ... ...., ... ... ....ın yokluklarında 05/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/7843, Karar No: 2017/6449, Tarih: 09.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7843 E.  ,  2017/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıkların alınan savunmalarında ............. ve.... isimli şahısların kendilerini sigortalı olarak işe koyacağını belirterek,....’in işyerinde boş kağıtlara imza attırdıklarını buradan da notere giderek evraklara imza attırdıklarını, şirketle bir ilgilerinin bulunmadığını savunmaları ve 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için bu belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı ve sanıkların düzenlediği iddia olunan 2006 yılına ait fatura asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilerek, 2006 yılına ait düzenlenen faturaları anlaşmalı matbaadan kim tarafından teslim alındığı, sanıklar tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili 2006 yılına ait beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemedikleri, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması, sanıkların savunmalarında belirttiği ......... ve ... isimli şahısların olayla ilgili bilgilerine başvurulması, sanıkların yazı ve imza örnekleri alınarak 2006 yılında düzenlenen sahte faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, düzenlenen sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sahte faturaların kimden hangi ticari ilişkiye dayanarak ve sanıklardan alıp almadıklarının gerektiğinde yüzleştirme de yapılarak sorulması, sonrasında toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23867, Karar No: 2015/2980, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23867 E.  ,  2015/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8673, Karar No: 2013/8603, Tarih: 12.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8673 E.  ,  2013/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve ilgili kooperatifin duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlıkların ve kooperatifin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ilgili Bakanlıklara haber verildiğini, hükmün bu kurumlara ve ilgili kooperatife tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1480, Karar No: 2011/3021, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1480 E.  ,  2011/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 140 parsel sayılı taşınmazda davalıların murisi ...’a ait 2808/3150 payın 1.000 metrekarelik bölümünün ... 1. Noterliği’nde düzenlenen 07.08.1981 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satışının vaat edildiğini, 140 sayılı parselden ifraz ve imar uygulamasıyla oluşan 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalıların murisinin 1086/2400 payının bulunduğunu ileri sürerek, bu payın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, kesin hüküm bulunduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın zamanaşımına uğradığı ve satış vaadi sözleşmesinde sınırları gösterilen satışa konu taşınmazın, 140 sayılı parselin ifrazı ile oluşan 1233 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı, 1233 sayılı parselin de imar uygulamasıyla kamuya terk edilerek kütük sayfasının kapatıldığı, bu nedenle sözleşmenin ifa olanağı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince on yıllık zamanaşımı süresi uygulanır ve bu süre sözleşmenin ifa olanağının doğması ile işlemeye başlar. Ancak satışı vaat edilen taşınmaz, sözleşme ile veya fiilen satış vaadini kabul eden kişiye yani vaat alacaklısına teslim edilmiş ise on yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açılan davalarda zamanaşımı savunması Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan “dürüst davranma kuralı” ile bağdaşmayacağından dinlenmez.

Davacı ve davalıların murisi arasında ... 1.Noterliğinde düzenlenen 07.08.1981 tarihli satış vaadi sözleşmesinde dava konusu taşınmazın zilyetliğinin sözleşme alacaklısına devredildiği belirtilmiştir. Taşınmaz sözleşme alacaklısına devredildiğinden Türk Medeni Kanununun 2. maddesindeki “dürüst davranma kuralı” uyarınca zamanaşımı savunması dinlenmez. Bu nedenle, zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Ancak, davanın reddine yönelik diğer gerekçeler yerinde olduğundan davanın reddine karar vermesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekili ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 10.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8077, Karar No: 2024/4920, Tarih: 20.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8077 E.  ,  2024/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/208 Esas - 2022/524 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/56 Esas - 2020/617 Karar

Taraflar arasındaki hastalık sigortasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin VF Ege Giyim Sanayi ve Tic. AŞ'de işçi olarak çalışmakta iken işvereni tarafından kendisi lehine davalı ... ile 09.12.2015 başlangıç, 09.12.2016 bitiş tarihli grup yıllık yaşam sigortası yapıldığını, müvekkilinin 23.09.2016 tarihinde Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinden ömür boyu geçerli Engelli Sağlık Kurulu Raporu ile %48 engel oranına sahip olduğunun tespit edildiğini, davalı sigortaya yapılan başvurunun engellilik oranın %60'ın altında olması sebebiyle reddedildiğini, müvekkilinin 10 yıldır yaşam sigortası lehtarı olduğunu, davalının daha önce işçilerin bir kısmının %40 engelli raporuna istinaden ödeme yaptığını, ancak sonrasında daha fazla tazminat ödememek için %60'ın altındaki talepleri reddettiğini, sigorta sözleşmesinde maluliyet oranına ilişkin bir düzenleme bulunmadığını, sigorta sözleşmesinde yazmayan %60 oran gerekçe gösterilerek ödeme yapılmamasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 103.222,94 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğunu, sigorta sözleşmesine ek olarak düzenlenen ek protokol gereğince %60 ve daha fazla maluliyet oranının sağlık kurulundan alınacak rapor ile sabit olduğu takdirde sigortalının malul sayılacağını, davacının maluliyetinin %60'ın altında olması nedeniyle tazminat hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğunu, sigorta sözleşmesine ek olarak düzenlenen ek protokol gereğince %60 ve daha fazla maluliyet oranının sağlık kurulundan alınacak rapor ile sabit olduğu takdirde sigortalının malul sayılacağını, davacının maluliyetinin %60'ın altında olması nedeniyle tazminat hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 09.12.2015 tarihli "Grup Hayat Sigorta Sözleşmesi"nin eki mahiyetindeki "Ek Protokol" uyarınca davacının maluliyet nedeniyle tazminat alabilmesi için maluliyetinin en az %60 olması gerektiği, dosya kapsamındaki Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nce tanzim edilen 09.10.2018 tarihli "Sağlık Kurulu Raporu" uyarınca davacıdaki özür oranının %57 olduğu, davacıda "Ek Protokol" uyarınca tazminat ödenmek için aranan ilgili maluliyet oranının var olmaması, aydınlatma yükümlülüğüne aykırılık halinde 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6102 sayılı Kanun) 1423 ve 1424 maddeleri ile Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik'in 7 nci maddesine göre istenebilecek tazminatın grup hayat sigorta sözleşmelerinde belirtilen tazminattan farklı olması dikkate alındığında davacı açısından sigorta sözleşmesinde yer alan rizikonun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; sigorta sözleşmesi içeriğinde hastalık sonucu maluliyete ilişkin herhangi bir oran bulunmadığını, sigortalının geçerli sayılan hastanelerden alınan sağlık kurulu raporunun yeterli olduğunu, davalı tarafından sunulan ek protokolün üzerinde herhangi bir tarih olmadığını, ek protokolün sözleşme ile aynı gün imzalandığının ispat edilmesi gerektiğini, aynı gün imzalandığı iddia edilen ek protokolün, sözleşmeye madde şeklinde konulmamasının da şüphe uyandırdığını, davalı tarafından daha önce %60'ın altındaki maluliyetler için ödeme yaptığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1425 inci maddesine göre ek protokolün geçersiz olduğunu, ayrıca davalının aydınlatma yükümlülüğünün de ihlal ettiğini, ek protokolün geçerli olduğu kabul edilse dahi davalının aydınlatma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, müvekkilinin ek protokolden haberdar olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının lehdarı olduğu dava konusu sigorta poliçesinin sigorta ettireni olan dava dışı VF Ege Giyim Sanayi A.Ş ile davalı arasında sigorta poliçesine ek olarak yapılan "Ek Protokol" ile sigorta tazminatının %60 ve üzeri olan maluliyet oranlarında ödeneceğinin kararlaştırılmış bulunmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile davacının iş vereni arasında imzalanan Grup Hayat Sigorta Sözleşmesi gereğince davacının hastalık nedeniyle maluliyet tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun(6102 sayılı Kanun) 1515 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında davalı şirketin ticaret unvanının yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dosya kapsamından, davaya konu grup hayat sigortası poliçesinde maluliyet bakımından herhangi bir oran sınırlaması bulunmadığı, ek protokolde ise % 60 ve üzeri maluliyetin teminat kapsamında olduğunun belirtildiği, ek protokolde tarih bulunmadığı gibi poliçe ekleri kısmında da ek protokolden söz edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ek protokolün düzenlenme tarihi araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.