muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11903, Karar No: 2022/83, Tarih: 10.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11903 E.  ,  2022/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/23-2021/70

Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 10.11.1983 tarihi olarak tespiti ile işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin bozma kararına uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, mahkemece verilen 02/04/2015 tarihli ilk karar, Yargıtay (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesi’nin 17/09/2015 günlü ve 2015/11227 – 2015/16823 sayılı ilamı ile “Yapılacak iş; öncelikle davalı işyerinin dönem bordolarında adı geçip dinlenilmeyen bordro tanığının adresinin ve kimlik bilgilerinin Kurumdan araştırılarak beyanına başvurmak ve SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile sürekli bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine sahip başka kişi olup olmadığını, davacının eski cilt, hane ve sıra no bilgilerini ilgili nüfus müdürlüğünden sormak, yukarıda söz edilen 506 sayılı Yasanın 120 maddesi göz önünde tutularak işe giriş bildirgesinin davacıya ait oluğu kabul edilirse işe giriş bildirgesinin verildiği tarihteki doğum tarihi olarak düzeltilebileceği gözetilerek ayrıca sigortalılık başlangıç tarihinin talep gibi olduğu değerlendirilirse bu konuda infazda tereddüt olmayacak şekilde hüküm kurmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir” gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyulmuş olup bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, “tüm dosya kapsamı içerisindeki bilgi ve belgeler ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; bilirkişi ve ATK raporu ile işe giriş bildirgesi üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının açıklığa kavuşturulamaması ve ilgili emniyet ve zabıta birimlerince komşu işyeri tanığı tespit edilememesi nedeniyle her ne kadar işe giriş bildirgesi mevcut olsa dahi tespiti talep edilen tarih itibariyle fiili çalışma olgusu somut ve net bir şekilde açıklığa kavuşturulamadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Bozma sonrası yapılan araştırmanın eksik olduğu, bozma gereklerinin yerine getirilmediği, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı görülmektedir.

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için, işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadır. Vazgeçilemez ve devredilemez nitelikteki temel haklardan olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik tespit ve aidiyet davalarının kamu düzenine ilişkin davalardan olduğu gözetilerek, ihtilafa konu süredeki hizmetin kime ait olduğunun resen araştırma ile saptanması gereklidir.

Uyuşmazlık konusu husus; işe giriş bildirgesinin davacıya ait olup olmadığı, sigortalılık başlangıç tarihinin 10.11.1983 olarak tespitinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; Nüfus Müdürlüğünden davacı dışında işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerinde kişi veya kişiler olup olmadığı sorulmadan, varsa bu kişiler dinlemeden, fiili çalışmanın ispatı ve davacıya aidiyeti yönünden bordro tanıkları ve komşu işyeri tanıkları tespit edilip beyanları alınmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, 10.11.1983 tarihli işe giriş bildirgesindeki nüfus bilgileri bulunan şahsın bulunup bulunmadığı konusunda nüfus ve zabıta araştırması yaparak, varlığının saptanması halinde hak alanını ilgilendireceğinden bu kişiye husumetin yöneltilmesini sağlamak ve göstereceği delilleri toplamak, davalı işyerinin dönem bordolarında adı geçip dinlenilmeyen bordro tanıklarının adresinin ve kimlik bilgilerinin Kurumdan araştırılarak beyanına başvurmak, davalı işverene komşu işyerleri sahibi veya çalıştırdıkları kişiler tespit edilerek bilgilerine başvurmak uyuşmazlık konusu olan dönemde çalışan kişinin gerçekten davacı olup olmadığını saptamak, tüm belge ve beyanlar değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar vermek, işe giriş bildirgesinin davacıya ait olduğunun kabulü halinde, davacının doğum tarihindeki değişikliğin kayıt düzeltme ya da yaş tashihi olup olmadığı irdelenerek, kayıt düzeltme olduğunun tespit edilmesi halinde 506 sayılı Yasanın 120. maddesi hükmü karşısında işe giriş bildirgesindeki doğum tarihininin davacının kayıt tahsisi yaptırdığı tarih olarak düzeltilmesine ilişkin hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3689, Karar No: 2006/3647, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3689 E.  ,  2006/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-....Başkanlığı vekili Avukat ... , 2–... Genel Müd. Vek. Av. ... aralarındaki Tespit davası hakkında Bursa 1.İş Mahkemesinden verilen 18.06.2004 gün ve 64/595 sayılı hükmün davalılardan ... Gen. Müd. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın daha önce 2 kez aynı konuda geri çevrildiği ve istenilen belgelerin eksik olarak gönderildiği konusuda ihtaratlı müzekkere ile, Bursa ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin açık ünvanı yazılarak kuruluşundan itibaren şirket ortakları ile hisse oranlarının ve temsile yetkili kişiler ile ilgili Ticaret Sicili kayıtları ve Ticaret Sicili gazetelerinin Bursa Ticaret ve Sanayi Odasından getirtildikten sonra yazı cevabı, titizlikle kontrol edildikten sonra eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalli mahkemesine yeniden geri çevrilmesine 10.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14485, Karar No: 2013/14065, Tarih: 09.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14485 E.  ,  2013/14065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maddi tazminat, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, zamlı iş arama ücreti, ödenen ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, işe başlatmama tazminatı, emekli sandığı keseneği ve ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, işe iade davası sonucu işe iadesine karar verildiğini ancak işe başlatılmadığını ileri sürerek, kıdem, kötüniyet tazminatları ile ihbar tazminatı, maddi tazminat, yıllık izin, işe başlatmama tazminatı, emekli sandığı keseneği ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. İşçinin işe başlatılmadığı tarih, işe başlatmama tazminatının muaccel olduğu andır. Bahsi geçen tazminat yönünden faize hak kazanmak için kural olarak işverenin temerrüde düşürülmesi gerekir. İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmemiş olması halinde dava ve varsa ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilir. İşe iade kararına rağmen işçinin işe alınmaması nedeniyle işe başlatmama tazminatının ödenmesi söz konusu ise, işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekmez. Bu durumda işe başlatmama anından itibaren faiz hakkı doğar.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

16.6.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasa ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Yasa ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77 nci maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 21 inci maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Yasada, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz (Yargıtay 9.HD. 16.2.2010 gün 2009/29055 E, 2010/ 3626 K).

Somut olayda, davalı davacıyı işe iade kararına rağmen işe başlatmamış ve işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesmiştir. Mahkemece her ne kadar davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacının gelir vergisine yönelik talebinin reddi gerekirken, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13919, Karar No: 2015/13585, Tarih: 05.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13919 E.  ,  2015/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 125 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması, 2-Kamulaştırma Yasası'nın 18. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olup (Kadastro Mahkemesinin 2012/4 Esas (önceki 1994/25 Esas sayılı) dava henüz devam ettiğinden tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak dava sonucunda belirlenecek hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken doğrudan tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın (2) nolu hüküm fıkrasındaki "ile kamulaştırma bedelinin davalılara hisseleri oranında ödenmesine" sözcüklerinin metinden çıkartılarak yerine "Tespit edilen bu bedelin 3.151,34 TL'si acele el koyma kararı ile ödendiğinden bu bedelin mahsubu ile kalan 5.832,21 TL'sine 14.04.2004 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.09.2010 tarihine kadar; 3.884,45 TL'sine ise 14.04.2004 tarihinden ikinci karar tarihi olan 19.03.2014 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine, tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak dava sonucunda belirlenecek hak sahibine ödenmesine" sözleri yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11871, Karar No: 2018/7231, Tarih: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11871 E.  ,  2018/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18684, Karar No: 2010/3715, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18684 E.  ,  2010/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2359, Karar No: 2023/6072, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2359 E.  ,  2023/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/366 E., 2022/2547 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/403 E., 2021/637 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Müvekkili ...'nün, Hüseyin Köprülü'den kalan borçlar sebebiyle 26/10/2020 tarihinde Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/901 E. 2020/839 Karar sayılı kararı ile Hüseyin Köprülü'nün mirası hakkında reddi miras kararı aldığını, kurum tarafından 10.09.2021 tarihinde aynı zarf içerisinde farklı takip numaralarına sahip farklı borçlardan oluşan ödeme emirlerinin gönderildiğini. Takip No: 2018/021241 Miktarı: 7834,17 TL, Takip No: 2018/021241 Miktarı: 1.150.528,97 TL, Takip No :2018/021243 Miktarı: 102.341,24 TL ve Takip No: 2018/021244 Miktarı: 2.870,32 TL olduğunu, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmamakla beraber Hüseyin Köprülü'nün mirasını kesin olarak reddetmiş bulunduğundan dolayı takibin şikayet yoluyla iptali gerektiğini, ayrıca borcun zamanaşımı süresinin geçtiğini, bu sebeple zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ödeme emri ve yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığını, 2018/021241, 2018/021241, 2018/021243 ve 2018/021244 numaralı takip dosyasının ve ödeme emrinin müvekkilinin reddi miras yapmış olması sebebiyle iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, şikayet yoluyla ödeme emirlerinin iptali yolunun usule aykırı olduğunu, açılan davada şikayete yönelik yasa unsurlarının mevcut olmadığını, bu sebeple açılan davanın reddine karar verilmesini, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI