muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2073, Karar No: 2020/769, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2073 E.  ,  2020/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/12/2017 tarih ve 2015/517 E- 2017/970 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/02/2019 tarih ve 2018/911 E- 2019/182 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ismail Kalem tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kaçak elektrik kullanımı nedeni ile tahakkuk ettirilen bedelin haksız olması nedeniyle İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/159 E. sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını, yine temyiz harç ve masraflarının da ödendiğini ileri sürerek, 239.922,69 TL'nin 15/01/2014 olan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7.maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 236.407,11 TL'nin 15/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7.maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 236.407,11 TL'nin 15/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, talep edilen 1.034,00 TL temyiz harç ve masraflarına yönelik kısmın da kabulü gerektiği, davalı temerrüdünün 16/01/2014 tarihinde gerçekleştiği gerekçesiyle taraf vekillerinin faiz başlangıcı ve temyiz harç ve masraflarına yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı HMK'nın 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, 237.595,11 TL'nin 16/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.172,12 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/02/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı GDZ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde Gediz EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Gediz EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2009/21485, Karar No: 2010/5930, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21485 E.  ,  2010/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/9816, Karar No: 2015/2357, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9816 E.  ,  2015/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7877, Karar No: 2006/2825, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7877 E.  ,  2006/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Vek.Av. ...

Vek.Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istemiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici ödenmeyen alacağının tahsili için yaptığı icra takibine itiraz üzerine açılan davada itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirketin inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava ödenmeyen eser bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece icra takibine esas olan 05.04.2001 tarihli tesbit tutanağının davalı şirketi temsile yetkisi bulunmayan ... tarafından imza edilmesi sebebiyle dava reddedilmiştir.

Gerçekten de dosyada mevcut belgelere göre, ...’un davalı şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkisinin bulunmadığı, diğer bir yetkili ile birlikte şirket kaşesi altına atılacak iki imza ile şirketin temsil olunacağı anlaşılmaktadır. O halde şirket kaşesi altına atılan tek bir yetkilinin imzasıyla düzenlenen bu belgenin kural olarak davalı şirketi bağlamayacağı kabul edilmelidir. Ancak BK.32 vd. maddelerinde temsil hükümleri düzenlenmiş, 38. ve 39. maddelerde belirtildiği gibi yetkisiz temsilcinin yaptığı işleme icazet

verilmesi halinde geçerlilik kazanacağı vurgulanmıştır. İcazet sarih olabileceği gibi, işlemin şirketçe benimsenmesi suretiyle işleme zımnen de icazet verilebilir. Mahkemece bu konu

LK ./..

s.2

15.H.D.

2005/7877

2006/2825

üzerinde durulmamıştır.Bu nedenle mahkemece davalı şirketin kayıt ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp ...’un yaptığı diğer işlemler de araştırılarak bu kişi tarafından yapılan işlemlerin benimsenip benimsenmediği kısaca ...’e yaptığı işlemler nedeniyle icazet verilip verilmediği takdir olunup 05.04.2001 tarihli belge değerlendirilmelidir. İnceleme sonunda belgenin davalıyı bağladığı sonucuna varıldığı takdirde belgedeki miktar dikkate alınarak dava sonuçlandırılmalıdır.

üzerinde durulmamıştır.Bu nedenle mahkemece davalı şirketin kayıt ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp ...’un yaptığı diğer işlemler de araştırılarak bu kişi tarafından yapılan işlemlerin benimsenip benimsenmediği kısaca ...’e yaptığı işlemler nedeniyle icazet verilip verilmediği takdir olunup 05.04.2001 tarihli belge değerlendirilmelidir. İnceleme sonunda belgenin davalıyı bağladığı sonucuna varıldığı takdirde belgedeki miktar dikkate alınarak dava sonuçlandırılmalıdır.

Aksi takdirde yanlar arasındaki asıl ilişki nedeniyle alacağın varlığı saptanarak, yaptığı işlerin ispatı külfeti davacıya, ödemelerin ispatı külfeti ise iş sahibi davalıya yükletilmeli, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak BK. 366. maddesi doğrultusunda davacının ispat edeceği imalâtın değeri, yapıldıkları tarihteki mahalli rayiçlerle saptanmalıdır.

Yapılan defter incelemesinde, taraf defterleri arasında mutabakat olmadığı anlaşılmıştır. Çünkü davacı defterlerine dava konusu alacak “şüpheli alacak” olarak geçirilmiştir. Davacı defterinde davalıya borç olarak gösterilen miktar, 05.04.2001 tarihli belgedeki alacaktan düşülerek icra takibi yapıldığından sadece defter incelemesi ile sonuca varılması doğru olmamıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, aynı konuda açılan İstanbul Asliye 2. Ticaret Mahkemesi’nin 2002/1102 Esas sayılı dava dosyası ile dosyanın birleştirilmesinden sonra yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bilirkişiler kurulundan rapor alınarak istemin sonuçlandırılmasından ibaret iken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, (450,00) YTL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak kendisini duruşmada vekille temsil ettiren davacı ... Sanayi Ticaret Ltd.Şti.’ne ödenmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/2487, Karar No: 2015/21328, Tarih: 24.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/2487 E.  ,  2015/21328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, suçtan zarar gören ve usulüne uygun şekilde davaya katılmasına karar verilen ...’un katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın olay tarihinde, ...Köyü ... Mahallesindeki telefon tellerini ve telefon direklerini kestiği, bu şekilde 1.480 m kabloyu çaldığı ve 26 adet telefon direğine de zarar verdiği, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkıumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması,

c-Katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde dilekçe yazımı ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4395, Karar No: 2010/11241, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4395 E.  ,  2010/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görüldüğünden, davacı 3.kişi şirketin ortakları olan Ali ve Hava çocukları, 01.10.1971 doğumlu ... ile 01.3.1970 doğumlu ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneklerinin ilgili yerden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12480, Karar No: 2013/22899, Tarih: 19.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12480 E.  ,  2013/22899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından; hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında aynı Yasanın 58. maddesinin tekkerrüre esas alınan ilamın gösterilerek uygulandığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararda 58. maddenin uygulanmasına esas alınan ilamın belirtilmemesi, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesine göre 6 ay hapis cezasının yanlışlıkla 6 yıl olarak gösterilmesine rağmen aynı Yasanın 62. maddesinin uygulanmasıyla ceza süresinin doğru biçimde 5 ay hapis cezası olarak belirtildiği, ancak aynı hükümde bu kez sanık yararına cezayı hafifletecek takdiri neden bulunmadığından TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denildiği ve gerekçeli kararda uygulama maddesinin aynı Yasanın 116/2-4. maddesi olarak belirtilip 1 yıl hapis cezası verilerek 62. madde de uygulanmayarak uygulanan madde ile ceza süresinde ve 62. maddesinin uygulanmasında karışıklığa neden olunması,

2-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda konut dokunulmazlığının ihlali suçunda sanığın mükerrirliği nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanmasına rağmen, gerekçeli kararda 58. maddesi uygulanmayarak hükmün karıştırılması,

3-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/1.maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun,suç tarihinde 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 116/1.maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun,suç tarihinde 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda mala zarar verme suçu için, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesine göre 4 ay hapis cezası tayin edildikten sonra aynı Yasanın 62. maddesi uygulanarak hesap hatası sonucu 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda 62. maddesi uygulanmayarak karışıklığa neden olunması,

5-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda mala zarar verme suçunda, sanığın mükerrirliği nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanmasına rağmen, gerekçeli kararda 58. maddesi uygulanmayarak hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.