muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2343, Karar No: 2017/3524, Tarih: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2343 E.  ,  2017/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11006, Karar No: 2014/17491, Tarih: 04.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11006 E.  ,  2014/17491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/204-2014/91

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin keşide ettiği 24.06.2011 keşide tarihli 3.000 TL bedelli çeke dayalı olarak müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını, halbuki çek hakkında dava dışı E. B. tarafından mahkemeden alınan iptal kararı bulunduğunu ileri sürerek çekten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aleyhine icra takibi yapan dava dışı E. B. ödeme yapmakla borcundan kurtulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı keşidecinin çekte hamil olarak gözüken ve iptal kararı alan dava dışı E. B. tarafından yapılan icra takibi sonucunda ödeme yaparak borcundan kurtulduğu, davacının ödeme yaparken kötü niyetli olduğunu davalının kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne icra takibinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.06.2002 tarihli 2002/19-443 Esas, 2002/474 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi T.T.K.'nun 697 maddesi uyarınca çekler, kanunen emre yazılı senetlerdir. Çek, nama, emre ya da hamile yazılabilir. Hamile yazılı senetlerde, hak sahipliğinin (alacaklılık, temsil yetkisini haiz olmak) senet vasıtasıyla ispatı, “hamile teşhis kaydı” nın sonucu olarak yalnızca senedin ibrazı suretiyle olur. Muhatap, emre yazılı senetlerde, hamilin meşru hamil olup olmadığını cirolar arasında bulunması gereken teselsülün tetkikiyle tespit edebilir(TTK. 713). Lehtarlardan başlayarak son hamilde nihayet bulan cirolardan ilki lehtarın imzasını ve daha sonrakiler ise, bir evvelki cirodaki lehtarın imzasını taşımak suretiyle devam ediyorsa, ciro silsilesi muntazam sayılır.

Hamile yazılı çeklere gelince; burada muhatabın araştırma mükellefiyeti adeta kaldırılmış gibidir. TTK' nun 703 maddesi hükümlerine göre hamile yazılı çek, menkul mülkiyetinde olduğu gibi tarafların anlaşmaları ve zilyetliğin devri ile bir başkasına devredilebilir (MK 687). Hamile yazılı bir çekin cirosu esas itibarıyla devri gösteren bir ispat vasıtası olarak anlam taşıyabilir fakat hakkı devredici bir fonksiyonu yoktur. Hamile yazılı çekte, hak sahipliği senedi elinde bulundurmakla tesis edildiğinden, böyle bir cironun ayrıca hak sahipliğini teşhis fonksiyonu da mevcut değildir. Hamile yazılı çekteki cirolar arasındaki muntazam bir ciro zincirinin varlığı önem taşımaz. Bu gibi çeklerde mündemiç olan hak, muntazam ciro zinciriyle değil, sadece, senedin verilmesiyle intikal eder ( Prof. Dr. Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, 2. Bası s. 1148 vd. Y. 12. H.D. 15.09.2012 gün E.2520, K.10324, Y. 11H.D.

Bazen senede dayanılarak gerçekleştirilen “Alacaklılığın ispatı” keyfiyeti gerçeğe uymayabilir. TTK.'nun 564. maddesi gereğince iptal kararı uyarınca hak sahibi hakkını senetsiz olarak da öne sürebilecektir. Mahkemeden alınan iptal kararı yalnızca hak sahipliğinin teşhisine imkan verir. Yasa uyarınca, hasımsız alınması gereken iptal kararı ilgilinin borçluluğunu saptamaz ve kesin hüküm teşkil etmez. Borçlu, iptal kararına karşın iptal kararı alan kişinin hak sahibi olmadığını öne sürebilir. Alınan iptal kararının ibrazı üzerine çek bedelini ödeyen keşideci (borçlu) kaybolduğu iddia edilen çekin sonradan yetkili hamil tarafından ibraz edilmesi halinde TTK'nun 558/2 ve 599 maddelerindeki şartların oluşması durumunda ödeme def'inde bulunamayacak ve çek bedelini ibraz eden hamile bir daha ödemek zorunda kalacaktır (Y.11. H.D. 10.5.1979 gün ve E. 480, K.2529)

Diğer taraftan yasa gereği çekin borçlusu muhatap banka olduğundan, çek süresinde muhataba ibraz edilmezse, hamilin çeke dayalı olarak istemde bulunma olanağı olmayacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya dönersek; dava dışı E. B. çeki kaybettiğini ileri sürerek çek hakkında iptal kararı almıştır. Çek hamili olan davalı L.... Ltd. Şti. süresi içinde çeki hamili bulunduğu muhatap bankaya ibraz etmiş, banka tarafından çek hakkında verilen iptal kararı nedeniyle ödeme yapılmamış ve anılan davalı tarafından davacı aleyhine çeke dayalı olarak icra takibi yapılmıştır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya dönersek; dava dışı E. B. çeki kaybettiğini ileri sürerek çek hakkında iptal kararı almıştır. Çek hamili olan davalı L.... Ltd. Şti. süresi içinde çeki hamili bulunduğu muhatap bankaya ibraz etmiş, banka tarafından çek hakkında verilen iptal kararı nedeniyle ödeme yapılmamış ve anılan davalı tarafından davacı aleyhine çeke dayalı olarak icra takibi yapılmıştır.

Bu durumda ortada biri çeke dayalı, diğeri ise zayi nedeniyle iptal kararına dayalı iki hamil bulunmaktadır. Bir çekten dolayı iki meşru hamil olamayacağından gerçek hak sahibinin tespiti gerekmektedir. O halde mahkemece yapılacak iş; davalı hamil L... Ltd. Şti.'ne çek iptal kararı alan dava dışı E. B.. hasım göstermek suretiyle anılan dava dışı kişinin aldığı çekin iptaline ilişkin ilamın iptalini talep etmek ve dolayısı ile meşru hamilin kim olduğunu açacağı bu dava ile kanıtlamak üzere mehil verilmeli, açılacak dava, bu dava ile birleştirilmeli ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24778, Karar No: 2009/21691, Tarih: 05.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/24778 E.  ,  2009/21691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2009
Yargıtay — Esas No: 2011/609, Karar No: 2011/6956, Tarih: 21.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/609 E.  ,  2011/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 4-B/2010/233753

MAHKEMESİ :(DENİZLİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :13/04/2010-306/124

SUÇ:Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

Ö.. T..'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten, S.. K.., H.. O.., İ.. M.., A.. K..'yu da öldürmeye teşebbüsten sanık M.. S..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (DENİZLİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/04/2010 gün ve 306/124 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre, sanık Murat hakkında mağdur Özcan'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdurlar Salih, Hüseyin, İsmail ve Ahmet'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

1) 12.04.2007 tarihli iddianamede “sanık Murat'ın mağdurların içinde bulunduğu araca ateşi sonucu mağdurlar Özcan ve Salih'in yaralanmasına sebebiyet verdiği, eylemin bu mağdurlara yönelik yaralama suçu ile araç içerisinde yaralama mağdurları ile birlikte bulunan diğer mağdurlar Ahmet, Hüseyin, İsmail'e yönelik tehdit ile genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu” gerekçesiyle kamu davası açıldığı, 06.04.2009 tarihli kararla bu doğrultuda görevsizlik kararı verilip dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderildiği, sanığın mağdurlar Ahmet, Hüseyin ve İsmail'e yönelik öldürmeye teşebbüs eylemi ile ilgili iddianame ve görevsizlik kararında herhangi bir anlatım ve sevk bulunmadığı, tehdit suçundan açılan davanın da öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşemeyeceği anlaşılmakla, bu eksikliğin ek savunma ile giderilemeyeceği mağdurlar Ahmet, Hüseyin ve İsmail'e yönelik olarak öldürmeye teşebbüs suçundan ek iddianame tanziminin sağlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde CMK.nun 225/1. maddesine aykırı olarak mevcut olmayan davalardan hüküm kurulması,

2.a) T.. S.. ve S. S. hakkında mağdur Özcan'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, sanık Murat ile olay anında birlikte hareket eden şahıs hakkında da mağdur Özcan'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdurlar Salih, Ahmet, Hüseyin ve İsmail'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında açılan dava bulunup bulunmadığı araştırılarak, açılmış dava bulunması durumunda, davaların birleştirme olanağının araştırılması, dava sonuçlanmış ve kesinleşmiş ise kesinleşen dava dosyasının aslı yada onaylı suretinin denetimine imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması,

b) 02.04.2007 tarihinde sanık ile mağdur Özcan'ın abisi F. T. arasında meydana gelen ve polise intikal eden kavga olayıyla ilgili evrak akıbetinin araştırılarak, soruşturma evrakının veya kamu davası açılmış ise dava dosyasının onaylı bir suretinin denetime imkan verecek biçimde dosya içerisine alınması,

c) Olay gün ve saatine karşılık gelen günlerin ve olay sırasındaki hava koşullarının Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ile Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması, bildirilen gün ve saatte mağdurlar Özcan, Salih, Ahmet, Hüseyin ve İsmail ile olay yeri inceleme raporunu düzenleyen kolluk görevlileri de hazır edilerek, uzman bilirkişi marifetiyle, denetime olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılarak, mağdurların bulunduğu araca yapılan atışların yeri ve atış mesafesi de değerlendirilmek suretiyle, atış sırasında sanığın mağdurları görüp teşhis etme olanağının bulunup bulunmadığının ve aracın içinin görülüp görülmediğinin belirlenmesi,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmeyerek, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı olup sanık Murat müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenler ile sanık Murat hakkında kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 21/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11803, Karar No: 2014/17929, Tarih: 18.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11803 E.  ,  2014/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/1014-2014/169

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bölge satış müdürü olarak çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe iade isteminin kabul edilip kanuni haklarının hüküm altına alındığını ancak işverence hak ve alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem-ihbar tazminatları, işe başlatmama tazminatı farkı, boşta geçen süre ücreti farkı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, başkaca alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı alacak ve tazminat yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacının 01.03.2000-17.11.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde bölge satış müdürü olarak çalıştığı, Ankara 14. İş Mahkemesinin 2003/1283 esas, 2004/868 karar sayılı dava dosyası ile davacının işe iade davası açtığı, mahkemece 28.04.2004 tarihinde davanın kabulü ile davacının işe iadesine ve 4+4 tazminat ve alacağa karar verildiği, kararın Yargıtay denetimden geçerek onanmak suretiyle kesinleştiği, işe iade davası sonrası verilen karar gereğince işverence dört aylık işe başlatmama tazminatı olarak 11.116,00 TL ile dört aylık ücret alacağı olarak 10.174,52 TL'nı davacının F. Şubesi hesabına 25.02.2005 ve 23.03.2005 tarihlerinde yatırdığı anlaşılmıştır.

Davalı işveren işe iade davası sonrası mahkeme kararı gereği davacıya işe başlatmama tazminatı ödenirken gelir vergisinin mahsup edildiğini ve vergi dairesine yatırıldığını belirtmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Davalı işveren işe iade davası sonrası mahkeme kararı gereği davacıya işe başlatmama tazminatı ödenirken gelir vergisinin mahsup edildiğini ve vergi dairesine yatırıldığını belirtmiştir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Kanun ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77. maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz. Bu durumda işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisinin davalı işverence ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, yatırılmışsa davacının işe başlatmama tazminatı farkı talebinin reddine karar verilmeli, yatırılmamışsa şimdiki gibi kabulüne karar verilmelidir.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağı talebi de uyuşmazlık konusudur.

Davacının yıllık izin ücreti alacağı hesaplanırken, işverenin ve bilirkişinin hesaplamada esas aldığı veriler aynı olmasına rağmen çıkan farklı sonucun sebebi anlaşılamamıştır. Bu hususta bilirkişiden yeniden denetime elverişli rapor alınarak karar verilmelidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16400, Karar No: 2013/23986, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16400 E.  ,  2013/23986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12814, Karar No: 2013/263, Tarih: 17.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12814 E.  ,  2013/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan R. S..'in eşinden intikal eden 19 parsel sayılı taşınmazdaki 7/28 payını 03.04.1990 tarihinde satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği, miras bırakanın 3.10.1993 tarihinde öldüğü ve geride mirasçı olarak davalı oğlu, davacı çocukları C., Ş.., A.., gelini H.. ile torunları B.., A..ve A..ile dava dışı gelinleri G.., G.. ve yine dava dışı torunları M.., İ.., K.., N.., E.. ve G..'ın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, çekişme konusu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 237 (818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 213. maddesi) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.