muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1451, Karar No: 2020/4678, Tarih: 21.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1451 E.  ,  2020/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 21/05/2020 tarih ve 2020/1731 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/06/2020 tarih ve KYB-2020/48951 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/12/2019 tarihli ve 2019/62671 soruşturma, 2019/35521 esas, 2019/28539 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarihli ve 2019/760 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2020 tarihli ve 2020/29 değişik iş sayılı kararının "Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarihli kararı ile "...sahte olduğu belirtilen fatura ve belgelerin dosya içine alınarak bilirkişi incelemesinin yapılmadığı, suç ile delillerin ilişkilendirilmediği, hangi tarihte suçun işlendiğinin gün, ay ve yıl olarak belirtilmediği, iş yerinin kapasitesinin sahte olduğu bildirilen fatura ve belgelerdeki miktarı karşılayıp karşılamadığının araştırılmadığı, vergi suçu raporu üzerine herhangi bir soruşturma yapılmadığı" gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09/12/2019 tarihli 2019/62671 Soruşturma ve 2019/35521 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2019 tarih ve 2019/760 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/01/2020 tarih ve 2020/29 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/261, Karar No: 2008/965, Tarih: 25.02.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/261 E.  ,  2008/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Karar Tarihi :

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki mahkumiyete ilişkin 23.10.2003 tarihli önceki kararın katılanlar vekilinin temyizinin süreden sonra olması nedeniyle reddedilerek kesinleştiği gözetilmeden, sanık ... hakkındaki hükmün Dairemizce bozulmasından sonra mahkemece adı geçen sanıkla ilgili olarak yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğundan, katılanlar vekilinin sanık ...'e yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki temyizlere gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin hükmü uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11207, Karar No: 2019/2451, Tarih: 07.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/11207 E.  ,  2019/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine 1. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli ve 2015/6921 Esas, 2018/1085 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, müvekkillerinin paydaşı olduğu 31 ada 3 parsel sayılı taşınmazda yaklaşık 150 senelik tarihi eser vasfında zemin ve iki normal kattan müteşekkil kargir bir bina bulunduğunu, komşu 31 ada 16 parsel sayılı taşınmazda hiçbir önlem alınmadan, ruhsata ve projeye aykırı olarak inşaat yapıldığını ve paydaşı olduğu 31 ada 4 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara da kaya tahkimatı yapılmak suretiyle müdahale edildiğini, meydana gelen tehlike sebebiyle binayı terk etmek zorunda kaldıklarını, binanın boşaltılması sebebiyle dükkandan aldığı kiradan mahrum kaldığı gibi başka yere taşınması nedeniyle aylık 400,00 TL kira ödediğini, taşınmazlarda ve binada çok büyük maddi hasar meydana geldiğini ileri sürerek, 31 ada 3, 4 parsel ve 13 parsel sayılı taşınmazlara 31 ada 16 parsel sayılı taşınmazda önlem almadan izinsiz kazı ve kaya dolgusu yapmak, kayma ve binanın çökmesine neden olmak suretiyle yapılan haksız müdahalelerinin önlenmesine, 31 ada 4 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara yapılan kaya tahkimatının kaldırılması, hafriyatın doldurulması suretiyle ve 31 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binada meydana gelen hasarın giderilmesi sureti ile eski haline iadesine, eski halin iadesinin mümkün olmaması halinde gerekli masrafların karşılığı olarak ve 31 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binada meydana gelen hasar nedeni ile mahrum kaldığı dükkan kirası ile kiraya çıkmak sureti ile uğradığı zarar bedeli toplamı şimdilik 45.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkilerinin ruhsat aldıkları inşaatta kaya tahkimatı ile tedbir alındığını, bu aşamadan sonra binada herhangi bir zararın doğmasının mümkün olmadığını, davacının binasının bu haliyle bölge için tehlike arz ettiğini, açılan davanın mahiyeti gereği taşınmazdaki diğer hissedarların da onayı alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dava, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir .

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir .

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici nedenlere ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Davacı tarafın, dava konusu taşınmazdaki payı 5758683/10077696, dava dışı paydaş olan ...’nun payı 4319013/10077696’dır. Mahkemece, yanılgılı değerlendirmeyle hükme esas alınan bilirkişi raporunda eski hale getirme bedeli olarak tespit edilen 270.432,07 TL’den davacıların payına düşen miktarın, dava dışı paydaşın payı üzerinden 115.899,47 TL olarak hesaplanmıştır. Halbuki davacı tarafın payına düşen bedel 154.532,60 TL’dir. Mahkemece dava dışı paydaşın payı üzerinden hesap yapılması doğru olmadığından, hükmün bu yönde bozulması gerekirken onanması nedeniyle karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2015/6921 Esas, 2018/1085 Karar ve 21.02.2018 tarihli onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; davacılar vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1) nolu bentte gösterilen sebeplerle reddine, istek halinde peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12440, Karar No: 2020/456, Tarih: 16.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12440 E.  ,  2020/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21/07/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 12.10.2015 tarihli dilekçe ile dava konusu edilen parsellerden 1101 ada 17 parsele yönelik davadan vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Davacının beyanı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 123 uyarınca davanın geri alınması niteliğindedir. Yasa hükmü gereği, davacı, hüküm kesinleşinceye kadar ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir. Mahkemece, davada 1101 ada 17 parsele yönelik davanın geri alınması beyanı karşısında diğer tapu kaydındaki tüm paydaşların açık rızası olması gerekirken bu hususu gözetmeden hüküm kurulmuş olması, bu konuda bir temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 16.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/853, Karar No: 2011/3138, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/853 E.  ,  2011/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 10.04.2009 tarihli dilekçesi ile adına tespit edilen 116 ada 9 parsel sayılı taşınmazın doğusunda bulunan ve dere yatağı olarak tescil harici bırakılan 944,83 metrekare yüzölçümündeki bölümün kendisine ait olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Of Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından, vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili’nin temyizi, vekalet ücretine yöneliktir. Mahkemece yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına 50 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; varılan sonuç davanın niteliğine ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 31. maddesinde "avukat veya dava vekili ile takip edilen davalarda vekalet ücretinin, davanın önemi, vekilin sarfettiği emek, tarafların davada iyiniyetli hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları göz önünde tutularak maktuen takdir ve tayin olunacağı, takdir edilecek vekalet ücreti miktarının keşif yapılmış ise taşınmaz malın değerine göre Avukatlık Ücret Tarifesinin tayin ettiği nispi vekalet ücreti sınırlarının üstünde olamayacağı" açıklanmıştır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesi hükmünde de kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gerekleri ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hakimin, hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hükümler gözetildiğinde, kadastro davalarında hükmedilecek maktu vekalet ücretinin miktarını belirleme kural olarak hakimin takdirinde ise de, takdirilik keyfilik olmayıp, hakimin, takdir yetkisini yukarıda açıklanan yasal düzenlemeleri de dikkate alarak, hakkaniyete uygun şekilde belirlemesi gerekir. Somut olayda dosyanın geçirdiği safahat gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen vekalet ücreti az ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin 2.satırındaki "50” sayısının hükümden çıkartılarak yerine “500” sayısının yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10135, Karar No: 2014/13277, Tarih: 10.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10135 E.  ,  2014/13277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2013/450-2013/94

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde 30/07/2001-02/11/2009 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının hükümde yazılı şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 340506 sicil sayılı işyerinde 30/07/2001 tarihi ila 02/11/2009 tarihleri arasında giriş çıkışlarla bir kısım çalışmasının bildirildiği, 05/12/2001-22/04/2002 ve 27/08/2003-01/06/2004 tarihleri arasında S. Makine A.Ş taşeronu olan davalı işverene ait 3952492 sicil sayılı işyerinde geçen bir kısım çalışmasının ve 25/02/2002-03/08/2003 tarihleri arasında 1059530 sicil sayılı işyerinde geçen bir kısım çalışmasının davalı Kuruma bildirildiği, 13/03/2007 ve 26/06/2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmelerinin, Darıca Farabi Hastanesi'nin davacının 20/01/2009- 25/01/2009 tarihleri arasında istirahatlı olduğuna ilişkin iş göremezlik belgesinin bulunduğu, davalı işveren tarafından bir kısım ücret bordrolarının sunulduğu, bu bordrolardan bazılarının imzalı, bazılarının ise imzasız olduğu, ihtilaf konusu dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıklarının dinlenmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının, davalı işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından ihtilaflı döneme ilişkin bir kısım ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların çoğunluğunun imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, ancak imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen ve imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde ise tanık ve başkaca deliller ile davacının çalışmasının tespitine karar verilebileceğini göz önünde bulundurarak; davalı işverenden ücret bordrolarının tamamının sunulmasını istemek, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bilgilerine başvurmak, zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9772, Karar No: 2023/2542, Tarih: 11.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9772 E.  ,  2023/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde; dayanak senetteki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin 86 yaşında bakıma muhtaç biri olduğunu, gözlerinin iyi görmediğini, yazıları tanımadığını, emekli maaşı ve kira geliri ile geçindiğini, daha önce yaşı ve sağlık durumu nedeniyle başkaları tarafından kandırıldığını, elinden senet alındığını, müvekkilinin davalı tarafı tanımadığını, davalıya borcu olmadığını iddia ederek takibin iptaline, alacaklı aleyhine takip konusu alacağın %20’sinden az olmamak üzere tazminata ve %10’u oranında para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; senetteki imzanın davacıya ait olduğunu, senedin sebepten mücerret olduğunu, davacının iddialarının hukuki dayanağı olmadığını iddia ederek davanın reddi ile davacı aleyhine alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; senetteki imzanın davacıya ait olduğunu, senedin sebepten mücerret olduğunu, davacının iddialarının hukuki dayanağı olmadığını iddia ederek davanın reddi ile davacı aleyhine alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında davacı-borçlu ...'in 16.02.2020 tarihinde vefat ettiği, davacı borçlunun mirasçılarının davaya devam edeceklerini bildirdikleri, Adli Tıp Kurumu'nun 25.12.2019 Tarih ve 8817 Karar sayılı kararına göre borçlunun senedin tanzim tarihi olan 01.06.2017 tarihinde fiil ehliyetini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede harhangi bir akli arıza içinde olduğunu gösterir tıbbi bir belge ve bilginin mevcut olmadığı, bu nedenle senedin düzenlenme tarihi olan 01.06.2017 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğu nun bildirildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 4.Adli Tıp İhtisas Kurulu''nun 25.04.2022 tarihli raporuna göre ise takip tarihi olan 28.02.2018 tarihinde ve dava tarihi olan 06.03.2018 tarihinde borçlunun fiil ehliyetine haiz olmadığına yönelik oy birliği ile kesin kanaat bildirir rapor düzenlendiği, hukuk davalarında olduğu gibi, icra takibinin taraflarının da taraf ehliyetine sahip olmaları gerektiği, takip tarihi olan 28.02.2018 tarihi itibariyle borçlunun fiil ehliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, takip ehliyetinin yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre kamu düzenine ilişkin olduğu, her zaman şikayet yolu ile ileri sürülebileceği, fiil ehliyeti bulunmayan kişiye karşı doğrudan takip başlatılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı vekili istinaf dilekçesinde: 27.04.2022 Tarihli Adli Tıp Raporunda borçlunun icra takip tarihi olan 28.02.2018 tarihinde ve dava tarihi olan 06.03.2018 tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığı kanaatine varıldığının belirtilmiş olmasına karşın bu durumun mevcut icra takibine herhangi bir halel getirmeyeceğini, takibe dayanak senedin tanzim tarihinin 01.06.2017 olduğunu, borçlunun senedin tanzim tarihi itibariyle akıl sağlının yerinde olduğu ve her türlü hukuki tasarrufta bulunabildiğinin 25.12.2019 karar tarihli Adli Tıp Kurumunun 4. İhtisas Kurulu Raporu ile tespit edildiğini, kişinin tasarruf tarihinde ehliyetli olmasının yeterli olduğunu, dava dilekçesinde borçlunun ehliyetsizlik iddiasında bulunmadığını beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç