muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17171, Karar No: 2018/23807, Tarih: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17171 E.  ,  2018/23807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline usulsüz tebligat neticesinde idari para cezası verildiğini beyan ederek usulsüz tebligat yapılması nedeniyle cezanın iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Sulh Ceza Hakimliği'nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca yetkisizlik ve görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Anılan Kanun'un 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de görevsizlik kararında ayrıca hükmolunamaz. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının,

"5-) Davalı kurum kendisini vekili ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Av. as. Üc. Tr uyarınca hesaplanan 1.500 TL maktu vekalet ücretinin, davacı şirketten tahsili ile, davalı tarafa ödenmesine " bendinin hükümden çıkartılmasına; hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/635, Karar No: 2015/1704, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/635 E.  ,  2015/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, katılandan aracı bir kaç saatliğine isteyip, geri vermeyip üç ay sonra iade etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılanın anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", ve "30x25=750 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", ve "125 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7944, Karar No: 2016/7115, Tarih: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/7944 E.  ,  2016/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa, dosya kapsamına, mahkemece yapılan keşfe ve alınan bilirkişi raporlarına göre, sanığın köy yolu boşluğuna tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 02.12.2011 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 1993 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18424, Karar No: 2017/11634, Tarih: 04.07.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/18424 E.  ,  2017/11634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı bankada 03/05/2010-28/08/2015 tarihleri arasında İdari İşler Yetkilisi-2 olarak çalıştığını, iş akdinin "gnel müdürlük oganizasyon ve kadro yapısının gözden geçirilmesi, süreçlerin iyileştirilmesi ve sistem kaynaklı verimlilik sağlanması neticesinde; bazı bölümlerin kadrolarında azaltma gerçekleştirildiğini, müvekkilinin başka birimlerde değerlendirme imkanı olmadığı gerekçesiyle iş akdinin feshedildiğini, davalı banka tarafından yapılan fesih bildiriminde müvekkilinin başka birimlerde ve görevlerde değerlendirme imkanı bulunmadığı belirtilmişse de aynı gün içinde ve halen davalı banka tarafından müvekkilinin eğitim seviyesinde yeni personel alımı yapıldığını, davalı bankanın işletmesel kararı ile çeliştiğini, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığını belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının iş akdinin 28.08.2015 tarihinde "Genel Müdürlük Organizasyon ve kadro yapısının gözden geçirilmesi, iş süreçlerinin iyileştirilmesi ve sistem kaynaklı verimlilik sağlanması neticesinde; bazı bölümlerin kadrolarında azaltma gerçekleştirilmiştir." denilmek suretiyle İş Kanunun 17 ve 18. Hükümleri uyarınca geçerli nedenle feshedildiğini. Reorganizasyon sebebi ile davacının başka birimde görevlendirilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun değerlendirildiğini, davacının niteliklerine uygun başkaca bir iş bulunmadığından, iş sözleşmesinin feshi yoluna gitmek zorunda kaldıklarını, yönetim hakkı çerçevesinde henüz gerçekleşmemiş olsa dahi muhtemel risklerin dikkate alınarak geleceğe yönelik planlar yapabileceği, rekabet yeteneğinin korunması veya arttırılması veya verimliliğin arttırılmasına yönelik olarak, İşyerinin yeniden yapılandırılması gibi İşletmesel kararlar alabileceğini, bu işletmese! kararların çalışanların iş akdi fesihleri için geçerli neden olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, fesih bildirimindeki gerekçeye göre davacının iş yapmakta olduğu pozisyona daha az ihtiyaç duyulmasının ifade edilmesine karşın davacının pozisyonunun ve çalıştığı alanın kadrolarında azaltılmasına dönük herhangi bir işletmesel kararın dosyada bulunmadığı, hangi bölümlerde ne kadar işçiye ihtiyaç duyulacağı veya ne kadar işçinin iş akdine son verilmesi gerektiğine dair yapılmış bir norm kadro çalışmasının işverenlikçe sunulmadığı, 5 yıllık tecrübesi bulunan davacıya banka bünyesinde başka bir görev bulunmadığı iddiasının gerçek dışı olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş, kısa kararda işe başlatmama tazminatı 5 ay belirlenirken, gerekçeli kararda 4 ay olarak belirlenmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

HMK.’un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Dosya içeriğine göre davalı işveren geçerli feshi kanıtlayamadığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak işe başlatmama tazminatı yönünden kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılması usule aykırı olduğundan bozma nedeni yapılmıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. DAVANIN KABULÜ ile Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 274,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, Taraflarca yatırılan ve kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesini müteakip talep halinde iadesine,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 274,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, Taraflarca yatırılan ve kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesini müteakip talep halinde iadesine,

7. Temyiz edenin sıfatına ve bozma nedenine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 04.07.2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6943, Karar No: 2012/11874, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6943 E.  ,  2012/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma kararında; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, inşaat mühendisi ve mimar bilirkişilerden oluşan kurul ile birlikte yeniden keşif yapılıp taşınmaza emsal karşılaştırması yöntemi ile değer biçilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, uygun emsal satış bulunamadığından bahisle, önceki raporda taşınmaza arazi niteliğine göre gelir metodu esas alınarak belirlenen m2 birim değerine, taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payı oranında ekleme yapılmak suretiyle yasa ile belirlenen yönteme aykırı şekilde değer biçilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Gerede ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2059, Karar No: 2013/17284, Tarih: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2059 E.  ,  2013/17284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum Asliye 3. Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedellerinin haksız olduğundan bahisle iadesi istemiyle Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu Tüketici Hakem Heyeti Kararının itirazen ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı ... faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında kayıp-kaçak bedeli tahakkukunun haksız olduğu belirtilip başvuru tarihine kadar ödemenin tüketiciye iadesine karar verilmiştir. Her ne kadar kararda belirtilen miktar kesinlik sınırı altında görünse de kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağından, bir başka deyişle kararın ard etkisi olduğundan ve HGK ve Dairemizce de benimsenen görüş bu yönde olduğundan mahkemenin itirazın kısmen kabulü ile tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine ilişkin kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28/12/2012 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5466, Karar No: 2018/12637, Tarih: 11.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5466 E.  ,  2018/12637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraflarca istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.12.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av....... Bilgin geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.684.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16868, Karar No: 2015/3560, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16868 E.  ,  2015/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3614, Karar No: 2014/21553, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3614 E.  ,  2014/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/389-2013/813

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.