muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5154, Karar No: 2013/4641, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5154 E.  ,  2013/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2011 tarih ve 2009/160-2011/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Spor Kulubü Derneği Yönetim Kurulu'nca alınan 20 Mart 2000 tarihli kararı gereği "... Profesyonel Futbol Takımının posterini ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayınlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim yapmak, kulüp adı ve/veya logosu ile promosyon malzemesi olarak vermek için öncelikle ... Kulübü'nden izin alınması ve sözleşme yapılması gerektiğini, GSK Yönetim Kurulu'nun .... maddesinde yayınlananın emtia olması halinde talebin değerine göre olacağı, .... maddesinde de her bir birim için 50.000 USD talep edileceğinin belirlendiğini, davalının basım ve yayımı gerçekleştirilen ... Gazetesi'nin ... Ekim 2008 tarihli nüshasında profesyonel futbolcuların posterini dev poster adı altında sözleşme yapmaksızın ve önceden izin alınmaksızın yayınlamış bulunduğunu ileri sürerek telif hakkı ihlali sebebiyle isim hakkı bedeli olan 50.000 USD'nin karar tarihinde aynen ödenmesine, aynen ödemeye karar verilmez ise dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin 2000 tarihli ... Futbol Kulübü'nün Yönetim Kurulu kararına dayandırdığını, dava konusu yayın da ... Spor Kulubü'nün ligde kazandığı önemli galibiyete ilişkin haber mahiyetinde yayınlandığının açıkça belli olduğunu, FSEK'e göre telif hakkından söz edebilmek için ortada bir "eser" ve "eser sahibi" bulunması gerektiğini, kanunun isim hakkını değil, eserden doğan hakları korumakta olduğunu, huzurdaki davada telif hakkı ihlali olmayıp, dava konusu yayının basın özgürlüğü sınırları kapsamında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davaya konu edilen ve davalı gazetede yayınlanmış bulunan poster ve fotoğrafların davacı klüp tarafından çekilen resimler olmayıp, günlük hadiselere ilişen yönüyle, gerek davacı kulübün ve gerekse de o tarihte anılan kulüpte görev yapan futbolcu ve teknik adamların önceden izninin alınmasını gerektirmeyen türde, tümüyle davalı şirketin çalışanları tarafından çekilen fotoğraflardan oluştuğu, bu yönüyle FSEK'nun 84. maddesi hükmünün uygulanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17168, Karar No: 2017/442, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17168 E.  ,  2017/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükmün, davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 13.11.2009 tarihli iş kazasında yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan zararın davalılardan teselsülen tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur

oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli ... cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı,... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla ... adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır

. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Mahkemece, yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek gerçek zarar hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp, düşük (az) olan tutar belirlenip, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı şirket temsilcisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirket iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13973, Karar No: 2016/5759, Tarih: 28.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13973 E.  ,  2016/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu ele geçen 5 adet fabrikasyon kaya kırıcı kimyasal maddelerin niteliği ve patlayıcı madde olup olmadığı, emsallerine eş değerde patlayıp patlamadığı ve TCK.nun 174. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp kesin biçimde saptanarak ve suça konu maddelerin hüküm tarihinden sonra 04.07.2014 tarihinde imha edildiği anlaşılmakla, 04.07.2014 tarihli imha tutanağı düzen- leyicileri dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1420, Karar No: 2012/11353, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1420 E.  ,  2012/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.10.2005 günü saat 16:15 sıralarında süratli kullandığı aracı ile şerit tecavüzü yaparak karşı yönden gelmekte olan ... idaresindeki motosiklete çarparak adı geçenin yaşamsal tehlike geçirmeksizin, sol diz kapağı altında tibia ve fibulada parçalı kırık olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanığın bu eylemi neticesi 1937 doğumlu ...'nın kaldırıldığı hastanede ameliyat edilip, 02.11.2005 tarihinde taburcu edildiği, 12.11.2005 günü ise öldüğünün, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Birinci İhtisas Kurulu'nun 04.09.2006 tarihli raporunda “kaza sonucu oluşan alt bacak kemik kırığının doğrudan ölüme neden olacak nitelikte olmamakla birlikte, kendisinde kronik kalp-damar hastalığı ve şeker hastalığı olduğu anlaşılan kişinin ölümünün alt bacak kemik kırığına bağlı fizyolojik yükün kendinde mevcut kalp hastalığını akut hale geçirmesi sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirilmiş olması ile ölenin oğlu Salim Kızılkaya'nın “taburcu edilmesinden bu güne kadar herhangi bir ciddi şikayeti yoktu, kasık fıtığı nedeniyle 2 defa ameliyat oldu, mide fıtığı vardı, doktor mide fıtığı ameliyatının zor olduğunu, ameliyat başarılı geçse bile ağrılarının dinme olasılığının düşük olduğunu söylemiş olduğundan mide fıtığı ameliyatı olmadı, bugün akşam üzeri misafirleri de olduğu halde oturuyorduk, misafirlerle gayet normal bir şekilde konuştu, misafirler 22:00 sıralarında ayrılınca, yeğenlerine tuvalete gitmek istediğini söylemiş, ben misafirleri uğurluyordum, tuvaletini yaptıktan sonra ayağa kaldırılırken bir anda kendisini bırakmış, bilinci yerindeydi, eliyle midesini tutarak buram diye söyleniyordu, ben arabayı getirmek üzere gittiğimde bilincini yitirmiş, hastanede öldüğünü söylediler” şeklindeki tanıklığı karşısında, olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu genişletilmiş kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20895, Karar No: 2015/2864, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20895 E.  ,  2015/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8973, Karar No: 2014/18673, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8973 E.  ,  2014/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü, sanığın, yanındaki başka bir şahıs ile birlikte sokakta yürümekte olan katılanın yanına kavga eder gibi yanına yaklaşıp pantolonun cebindeki parayı çekip, almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 4 davetiye gideri olan 18,00 TL olmak üzere Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11773, Karar No: 2014/2611, Tarih: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11773 E.  ,  2014/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/225154

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfiyat Tic. Ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.763,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 08/01/2010 tarihli ve Fİ 812936 sıra nolu trafik idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/03/2013 tarihli ve 2012/1335-1335 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 1818.06.2013 gün ve 38880 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2013 gün ve KYB. 2013-225154 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ve Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idarî yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 08/01/2010 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idarî para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idarî yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.03.2013 gün ve 2012/1335 değişik iş Esas - 2012/1335 değişik iş karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2635, Karar No: 2013/10805, Tarih: 26.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2635 E.  ,  2013/10805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 207/1, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası-erteleme

1- Sanığın, suça konu kira sözleşmesinin ait bulunduğu yeri Yapı Mühendislik şirketinin yetkilisi ...'den kiraladığını, kira sözleşmesini de ...'in imzaladığını, kendisinin şikayetçi ... ile bir bağlantısının olmadığını, sözkonusu yere elektrik ve su bağlatmak istediğinde yerin el değiştirdiğini, ...'ın satın aldığını, onunla yapacağı kira sözleşmesini getirmesi gerektiğinin söylenmesi üzerine Yapı Mühendislik temsilcisi ...'nun yanına gittiğini, ona durumu izah ettiğini, elektrik ve su bağlatabilmesi için ... ile kira sözleşmesi yapması gerektiğini söylediğini, sahibi olduğu şirketin kaşesini basıp imzasını attığı kira sözleşmesini bıraktığını, onların da ... ile görüşüp sözleşmeyi imzalatıp kendisine iade edeceklerini söyleyip, birkaç gün sonra tapu ile kira sözleşmesinin fotokopisini yolladıklarını, bu belge ile elektrik ve suyu bağlattığını, sahteciliği bilmediğini savunması, tanık ...'in duruşmadaki anlatımında doğruladığı Yüreğir Kaymakamlığı'nca 3091 sayılı Yasaya göre yapılan tahkikat sırasında verdiği 19.02.2007 tarihli ifadesinde, sözkonusu yerin tapusunu 21.11.2006 tarihinde katılan ...'a devretmeden önce sanıkla kira sözleşmesi imzalandığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, öncelikle suça konu kira sözleşmesinin aslı temin edilip belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınarak, duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulup, suça konu kira sözleşmesindeki yazılar ile katılan ... adına atfen atılı imzanın sanık ya da tanık ... eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılarak, Yüreğir Kaymakamlığının tahkikat dosyası içerisinde fotokopisi bulunan Yapı Mühendislik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile sanık arasında 20.11.2006 tarihinde düzenlenmiş görünen kira sözleşmesinin doğruluğu da araştırıldıktan sonra sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı da karar yerinde tartışıldıktan

sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hüküm tarihinden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na karar verilip verilmeyeceği hususunun kararda tartışmasız bırakılması,