muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13862, Karar No: 2016/12953, Tarih: 13.12.2016

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan Kale Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Kale Mahallesi 70 ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen Kale Mahallesi 70 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2219, Karar No: 2024/13343, Tarih: 24.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2219 E.  ,  2024/13343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 27.09.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7085, Karar No: 2021/11462, Tarih: 30.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7085 E.  ,  2021/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ...’ın 17/08//2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, davacı vekilinin feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 30/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4861, Karar No: 2008/5964, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4861 E.  ,  2008/5964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, işçi olan müvekkilinin alacağının imtiyazlı olması nedeniyle 1. sıraya kaydı gerekirken 4. sıraya kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yasal süresinde yapılmayan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21745, Karar No: 2017/541, Tarih: 17.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21745 E.  ,  2017/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

VASİ : ...

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın evlilik birliğinin sarsılması (TMK m.166/1-2) hukuksal nedenine dayalı olarak boşanma davası açmıştır. Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/200 esas sayılı dosyası ile davalı erkeğin 01.04.2011 tarihinde akıl hastalığı sebebiyle kısıtlanmasına karar verilmiştir. Akıl hastası eşe kusur yüklenemez. Akıl hastalığına dayalı bir dava da mevcut değildir. Hal böyleyken akıl hastası erkeğe karşı açılan evlilik birliğinin sarsılması (TMK m.166/1-2) nedenine dayalı davada boşanma kararı verilmesi doğru olmadığı gibi kusursuz erkek aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi de doğru değildir. Açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı davanın kabul edilerek boşanmaya karar verilmesi ve kusursuz erkek aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ise de bu yönler davalı tarafca temyiz edilmemiş olduğundan; bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

Davacı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/4130, Karar No: 2023/6434, Tarih: 18.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4130 E.  ,  2023/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : Yetkili savcılığın tespitine ilişkin

Karasu ve Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararları üzerine oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/743 Değişik iş sayılı Kararı ile Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20461 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20461 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Karasu Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 22/09/2022 tarihli yetkisizlik kararı ile Karasu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/09/2022 tarihli yetkisizlik kararından sonra Karasu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/10/2022 tarihli ve 2022/3100 soruşturma, 2022/259 sayılı yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2020 tarihli ve 2019/3913 Soruşturma, 2020/4 sayılı yetkisizlik Kararı ile dosya Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2022 tarihli ve 2019/30242 Soruşturma, 2022/2775 sayılı Kararı ile soruşturmanın Karasu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiği belirtilerek karşı yetkisizlik kararı verilmiş, Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2022 tarihli ve 2022/3100 Soruşturma, 2022/259 sayılı Kararı ile soruşturmanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Kocaeli Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/743 Değişik iş sayılı Kararı ile Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrasında "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmü karşısında somut olay değerlendirildiğinde; merciince soruşturma evrakının Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Karasu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kararın ilk yetkisizlik kararı olduğu, ikinci yetkisizlik kararının ise Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve uyuşmazlığın 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesince çözülmesi gerektiği belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine işin esasına yönelik değerlendirme yapılması Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/743 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/245, Karar No: 2005/289, Tarih: 27.04.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/2-245 E.  ,  2005/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Eskişehir 2.Aile Mahkemesi |

| **Günü** | : | 23.12.2004 |

| **Sayısı** | : | 1322-1619 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “*boşanma*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 2.Aile Mahkemesince davanın nafaka ve tazminat yönünden reddine dair verilen 16.6.2004 gün ve 2003/425 E, 2004/815 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 13.10.2004 gün ve 2004/10434 E, 11747 K. sayılı ilamı ile;

*(...**1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.*

*2-Yoksulluk nafakasına ilişkin temyize gelince;*

*Mahkemece de kabul edildiği gibi evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerde eşler eşit kusurludurlar. Boşanma sonucu davacının (kadının) yoksulluğa düşeceği de gerçekleşmiştir (MK.md.175). Kadın yararına uygun bir yoksulluk nafakası verilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırıdır**...)*

Gerekçesiyle nafaka yönünden bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı (Davalı) S. G.. vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davacı (Davalı) S. G.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 27.4.2005 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4741, Karar No: 2011/49105, Tarih: 19.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/4741 E.  ,  2011/49105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında nitelikli yağma suçundan Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/116 Esas ve 2000/21 sayılı kararı ile verilen 12 yıl 6 ay ağır hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 21.06.2000 tarihinde temyiz incelenmesinden geçerek kesinleşmesi sonrasında,

Mahkeme tarafından 5237 sayılı yasaya göre lehe kanun değerlendirmesi maksadıyla hükümlü ... ve savunmanının yokluğunda 08.07.2005 tarihli ek kararın verildiği,

Diğer taraftan yukarıda belirtilen ek karara rağmen mahkeme tarafından aynı hükümlü hakkında “iadeye ilişkin hükümlerinde değerlendirilmesi” maksadıyla 08.04.2010 tarihli ikinci bir ek kararın verildiğinin anlaşılması karşısında;

08.07.2005 tarihinde 5237 sayılı yasaya göre lehe kanun değerlendirmesi maksadıyla hükümlü ... ve savunmanın yokluğunda verilen ilk ek kararın tebliğine ilişkin belgeye dosyada rastlanmadığından varsa eklenmesi yoksa, hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliğiyle bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8392, Karar No: 2018/839, Tarih: 08.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8392 E.  ,  2018/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) beraatine dair İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2016 gün ve 2016/70 Esas, 2016/314 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak atılı suçtan (iki kez) mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen beşinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ve yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunu değerlendiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince hükümlerin kaldırılarak duruşmalı yapılan incelemeye ilişkin tanzim edilen duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2921, Karar No: 2020/5634, Tarih: 02.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2921 E.  ,  2020/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 13.11.2018 tarih ve 2015/678 E. - 2018/479 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin asıl ve birleşen davada davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşmalı, asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri tarafından duruşmasız olarak istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 01.12.2020 günü hazır bulunan asıl davada davacı vekili Av. ..., birleşen dosyada davacı Euroka Sigorta A.Ş. vekili Av. ..., asıl ve birleşen davada davalı ... A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilince sigortalanan dava dışı Soner Tekstil Ürünleri İmalat ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait fabrika binasının proje sorumlusunun davalı Orhun İnşaat San. Tic. Ltd. Şti., müteahhidinin davalı ... San. Tic. A.Ş. olduğunu, çatıda biriken karın ve buzlanmanın ağırlığına dayanamayan prekast aşıklarda yer yer çökmeler meydana geldiğini, bu aşıkların standartlara uygun tasarlanmadığını, hata ve eksikliklerin göçmeye neden olduğunu, proje sorumlusu davalının asık boyutlandırmasına yönelik yük analizini uygun yapmadığını, müvekkilinin 105.000.- TL bina, 42.382,50 Euro makine hasarı olmak üzere sigortalısına 180.018,67 TL ödediğini ileri sürerek 180.018,67 TL'nin 24.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin fabrika binasını sözleşme ve teknik şartlara uygun imal ettiğini, projenin Belediye ve İnşaat Mühendisleri Odasınca onaylandığını, yönetmelikte m²'ye 125 kg. kar yağışı kabul edildiğini, müvekkilinin 150 kg. taşıyacak şekilde imalatı gerçekleştirdiğini, ancak olay tarihinde tabi afet niteliği taşıyacak şekilde m²'ye 900 kg. kar düştüğünü, yağmur da eklenince ağırlığın 1.5 katına çıktığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Orhun İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, proje sorumlusu ve müteahhidin diğer davalı olduğunu, prefabrik yapının As Beton San. Tic. A.Ş. tarafından imal edilip montajının yapıldığını, müvekkilinin görevinin ise yapının sözleşmeye ve projeye uygun yapılıp yapılmadığının tespiti ve ruhsatının alınmasına ilişkin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.