muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20421, Karar No: 2012/21110, Tarih: 05.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20421 E.  ,  2012/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, işe başlatmama tazminatı farkı, boşta geçen dört aylık süre ücreti farkı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı alacaklarının ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı işveren, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vergi sorumlusu olup, davacı vergi yükümlüsü adına anılan tazminattan gelir vergisini keserek ödeme yapmıştır.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Aynı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır" şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilecektir.

Somut olayda, vergi yükümlüsü davacı işçi olup, davacının fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanun, vergi sorumlusu olan davalı işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer vermemiştir. Bu durumda, davalı işveren tarafından vergi tutarı kadar miktar biri vergi dairesine, diğeri işçiye olmak üzere iki kez ödenmiş olacaktır. Yine mahkemece verilen karar kesinleştiği taktirde davacı işçi işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tutarı kadar bir miktarı biri işverenden, diğeri ilgili vergi dairesinden olmak üzere iki kez talep edebilir durumda olacaktır. Davacı işçi, vergi iadesi tutarını ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre mahkemece bu şekilde mükerrer yararlanmaya dair hüküm kurulması hatalıdır.

3-Öte yandan, davacı, 24.11.2006 tarihli dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmamış; 13.10.2008 tarihli ıslah dilekçesinde 19.440,06 TL iş güvencesi tazminatı farkı, 449,81 TL kıdem tazminatı farkı ve 737,54 TL ihbar tazminatı farkının davalıdan tahsilini talep etmiş, yine faiz isteminde bulunmamıştır. 29.12.2008 tarihli celsede davacı vekili duruşma tutanağına geçirilen beyanında, “...Alacaklarımızda da faiz talep ediyoruz. Mevduata uygulanan en yüksek faiz talep ediyoruz...” demiş, davalı vekili ise, beyanları kabul etmediğini belirtmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 83. maddesine göre, aynı davada her taraf ancak bir kere ıslah hakkını kullanabilir. Nitekim, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176. maddesinde de aynı hüküm öngörülmüştür. Bu durumda, davacı vekilinin ikinci (sözlü yapılan) ıslah talebine davalı vekilince karşı çıkıldığından, hüküm altına alınan kıdem tazminatı farkı ile işe başlatmama tazminatı farkına faiz hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10600, Karar No: 2012/11037, Tarih: 11.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10600 E.  ,  2012/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/09/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  birleşen davanın davalısı M. yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine ilişkin olarak verilen karar davalı M. G. vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, birleşen davanın davalısı M. yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 9250 parsel sayılı taşınmazın 01.02.2001 tarihinde icrai satışa istinaden K. K. adına kayıtlı olduğu, K. K.'in 16.08.2004 tarihinde ölümü ile geride  davacıların mirasçı olarak kaldıkları, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz üzerindeki samanlığı davalı M. G.nün  haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı mahkemece belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı M.G.vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği ve gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle işgal tazminatı, hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir bedeldir.

Somut olayda; çekişme konusu taşınmazın evveliyatta davalının kardeşi İ. G.'ye aitken icrai satışta davacıların miras bırakanı tarafından alındığı, o tarihten beri davacılar ve miras bırakanları tarafından tasarruf edilmediği, davalının kullanımına da  ses çıkarmadıkları, dava tarihine kadar da bir uyarı göndermemiş oldukları sabittir. O halde davalının, dava tarihine kadar taşınmazı davacıların izni ile kullandığı ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyleyse, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı M. G.vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle  yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5215, Karar No: 2024/16055, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5215 E.  ,  2024/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.07.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/1601 E., 2024/1070 K.

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık

KARAR :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Red

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.07.2024 tarihli ve 2024/1601 Esas, 2024/1070 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19317, Karar No: 2015/2834, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19317 E.  ,  2015/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/537, Karar No: 2019/5364, Tarih: 04.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/537 E.  ,  2019/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, suç delillerini yok etme

HÜKÜM : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2017 tarih ve 2016/255 esas, 2017/209 karar sayılı ilamı ile;

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK.nin 37, 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1.000.- TL adli para cezası.

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK'nin 37, 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1000.- TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK'nin 37, 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan TCK'nin 37, 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1000.- TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39/2-a-c, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39/2-a-c, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası, Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39/2-c, 62/1 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39/2-c,62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1000.TL adli para cezası,

Suç delillerini yok etme suçundan beraate ilişkin hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine; diğer hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine; suç delillerini saklama ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarına katılma mümkün olmadığından katılanlar vekilinin bu suçlar yönünden istinaf başvurusunun reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suç delillerini yok etme suçundan beraate ilişkin hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine ... hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine; diğer hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine; suç delillerini saklama ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarına katılma mümkün olmadığından katılanlar vekilinin bu suçlar yönünden istinaf başvurusunun reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararın Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerekirken, olayda sanıklar hakkında iştirak halinde kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme, suç delillerini gizleme suçlarından hüküm kurulmasına rağmen, hangi sanığın hangi eylemi nedeniyle atılı suçtan hüküm kurulduğu delilleriyle birlikte tartışılıp Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açıkça ortaya konulmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle karar verildiği anlaşıldığından, yerel mahkeme kararının gerekçesiz olması nedeniyle KALDIRILARAK, Ankara Bölge Adliye Mahkmesi 2. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK’nin 280/1-d maddesi yollamasıyla 289/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak hükmün gerekçelendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği düşünülmeden "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının verilmesi,

Usule aykırı olup, sanıklar ve müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11229, Karar No: 2021/5156, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11229 E.  ,  2021/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece verilen ilk karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalı yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden ilk kararda tespit edilen bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalının payı hesaplanarak 71.244,83 TL bloke ettirilip adı geçene ödenmesine ve ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden bozmadan önceki miktara göre karar verildiği ancak buna göre toplam kamulaştırma bedeli 367.283.08 TL olduğu halde hükümde 379.157,23 TL yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (3) numaralı bendindeki (379.157,23) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (367.283,08) rakamlarının yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (3) numaralı bendindeki (379.157,23) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (367.283,08) rakamlarının yazılmasına,

b) (5) ve (6) numaralı bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 367.283,08 TL kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya tapudaki takyidatların bedele yansıtılarak derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, (Yazılacak müzekkerede mahkemenin 16.06.2016 tarihli kararı uyarınca ödeme yapılmış ise, bu hususun göz önünde bulundurulmasının istenmesine; bozma kararı sonrası depo edilen 71.244.83 TL’ye dava tarihinden 4 ay sonrası 24.07.2016 tarihinden hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 08/04/2021 tarihine kadar faiz işletilmesi) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16782, Karar No: 2014/12055, Tarih: 22.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16782 E.  ,  2014/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 27/02/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenmesine gerek duyulan ...İcra Müdürlüğü'nün 2011/5 Esas sayılı icra dosyasının dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8434, Karar No: 2012/628, Tarih: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8434 E.  ,  2012/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 47. Asliye Ticaret (Beyoğlu 2. As. Tic.)Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Tasfiye Halinde T Emlak Bankası A.Ş.

Vekili : Av. ...

2-Türkiye Halk Bankası A.Ş. Vekili : Av. ...

3-T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Vekili . Av. H. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret (Beyoğlu 2. As. Tic.) Mahkemesi’nce verilen 12/02/2007 tarih ve 2004/160-2007/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili ve davalı T. Emlak Bankası A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Rusya Savunma Bakanlığı ile yaptığı konut sözleşmesi kapsamında dava dışı Sadri Şener İnşaat ve Ticaret A.Ş. ile de ayrıca taşeronluk sözleşmesi imzaladığını, taşeron firmanın üstlendiği taahhütleri yerine getireceğine dair ve müvekkilinden alacağı avanslar için teminat mektubu vermeyi de kabul ederek davalı T.Emlak Bankası A.Ş.'den aldığı teminat mektubunu müvekkiline verdiğini, taşeron şirketinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle, alınan teminat mektubunun tazmini talebiyle davalı T.Emlak Bankası A.Ş.'ye yapılan başvurunun reddedildiğini, dava devam ederken davalı T.Emlak Bankası'nın teminat mektubunun hükümsüzlüğünün tespiti ve iptali için dava açtığını, dava sonucunda teminat mektubunun tamamının tazmininin talep edilebilir olduğuna hükmedildiğini, T.Emlak Bankası'nın tasfiyesine karar verildiğinden bankanın hak, alacak ve borçlarının bir kısmının T.Halk Bankası A.Ş'ye bir kısmının da T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'ye devredildiğini ileri sürerek teminat bedeli 2.545.125 DM'nin karşılığı 1.301.302 EURO'nun sorumluluk üzerinde kalan davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili, düzenlenen protokol ile T.Emlak Bankası Mecidiyeköy Şubesi'nin T.Halk Bankası'na devredildiğini savunarak husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu kredi riskinin kanun ile gerçekleşmiş devir tarihinden önceki bir tarihte kanuni takibe intikal etmiş bulunduğu ve müvekkiline devredilmediğini savunarak husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı T.Emlak Bankası vekili, davacının bilerek ve kötü niyetle kesinti yapmadığı ve sözleşmeyi feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

2010/8434

2012/628

-2-