muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13055, Karar No: 2014/16291, Tarih: 05.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13055 E.  ,  2014/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/919-2013/803

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi 3. kişi Hakan Yiğit'in, İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2012/14855 E. sayılı takip dosyasının temlik alacaklısı olmayıp, borçludan KDV iade alacağını temlik alan kişi olduğu, adı geçenin tarafı bulunmadığı İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2012/14855 E. sayılı dosyasında Güneşli Vergi Dairesi'nden sıra cetveli yapılmak üzere gönderilen para üzerinde İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2012/14855 E. sayılı dosyasından konulmuş bir haczin bulunmadığının Güneşli Vergi Dairesi'ne bildirilmesini istediği, icra müdürlüğünce 12.09.2013 tarihli karar ile istemin reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından bu kararın iptalinin istendiği görülmektedir.

Şikayetçi icra takibinin tarafı olmayan üçüncü kişi olup, tarafı olmadığı icra takibinde ki haczin geçerli olmadığını ileri süremez. Ancak sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra sıra cetveline itiraz edilmesi halinde bu husus tartışma konusu yapılabilir.

O halde mahkemece, istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3199, Karar No: 2015/5351, Tarih: 26.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3199 E.  ,  2015/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :10.03.2015

Numarası :2013/178-2015/65

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece Dairemizin bozma ilâmına uyularak davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalının, yapılan ihale sonucu enerji nakil hatlarının projesini ve kamulaştırmaya esas harita ve planların hazırlanması işini üstlendiğini işi süresinde bitirmemesi nedeni ile aleyhine gecikme cezası faturası düzenlendiğini, davalının faturaya itiraz ettiğini, bu nedenle yapılan icra takibine de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptâli ile takibin devamına karar verilmesini istenmiş, mahkemece 13.12.2011 tarihinde verilen kararla işin davalının yükümlülüğünde olmayan teknik altyapının eksik olması nedeni ile süresinde bitirilmediği bundan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 05.02.2013 tarihli ilâmı ile davacı yararına yapılan bozmada “altlıkların sayısal hale dönüştürülmesi” işleminin Kadastro Müdürlüğü'nün 11.03.2009 tarihli yazısı ve sözleşme ile eklerinin birlikte değerlendirmek sureti ile davalının gecikmede kusurlu olup olmadığının belirlenmesi gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, alınan bilirkişi raporunda “Kadastro altlıklarının sayısallaştırılması işinin”, sözleşme kapsamında olmadığı buna rağmen davalı tarafından yapıldığından gecikme cezasından yüklenicinin sorumluluğunun olmadığının belirtilmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede 9.2. maddesinde sözleşme ekleri sayılmış olup bu ekler arasında “Kamulaştırma haritası ve plan tadilatı yapımına ait teknik şartname” ekler arasında sayılmıştır. Anılan şartnamenin 12. maddesinde sayısallaştırma işleminin yüklenici yani davalının sorumluluğunda olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilâmına uyulmakla bu ilâmın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Buna rağmen sözleşme eki teknik şartnamenin 12. maddesi dikkate alınmaksızın karar verilmesi doğru olmamıştır. Yapılması gereken iş; sayısallaştırma işleminin davalı yükümlülüğünde olduğunun kabulü ile işin tesliminde davalının gecikmesinin olup olmadığının, varsa uygulanması gereken ceza miktarının bilirkişiden alınacak ek raporla hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10177, Karar No: 2009/12190, Tarih: 23.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10177 E.  ,  2009/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının eylemlerinin iradi olmamasına ve akıl hastalığı hukuksal nedenine dayalı bir davanın da bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/11059, Karar No: 2013/5560, Tarih: 22.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11059 E.  ,  2013/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3168, Karar No: 2018/1018, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3168 E.  ,  2018/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, uygulama, nazım..) araştırılarak, 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise, plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevabî yazının,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ve DOP kesintisi yapılıp yapılmadığının ilgili belediye imar müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabî yazının,

3) Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, arsa metrekare rayiç bedeli takdir komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin (ilgili belediye başkanlığı emlak vergi dairesinden getirtilmesi),

4) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan somut emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerdeki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının (tapu müdürlüğünden istenilmesi), bu dosyaya konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1933, Karar No: 2019/6229, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1933 E.  ,  2019/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasa'nın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8206, Karar No: 2012/17605, Tarih: 17.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8206 E.  ,  2012/17605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yoklukta verilen kararın kendisini vekil ile temsil ettiren hükümlü ve müdafiine usulüne uygun tebliğ edilmediği, hükümlü müdafiinin 10.07.2009 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olduğu ve süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca “resmi belgede sahtecilik” suçundan kesinleşen hükümdeki “ağır hapis” cezasının “hapis” cezasına dönüştürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince para cezalarında bir Türk Lirasının küsurunun atılması gerektiği gözetilmeden “dolandırıcılık” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan “resmi belgede sahtecilik” suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 1 ve 2. bentlerinden "ağır hapis" ifadesi çıkartılarak, sonuç cezanın "1 yıl 8 ay hapis cezası" şeklinde “dolandırıcılık” suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 4, 5, 6, 8 ve 9. bentlerinin tümden çıkarılarak yerlerine "hükümlünün 765 sayılı TCK'nun 503/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 25 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 522. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 8 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nun 59/2. maddesi uyarınca sanığa verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak hükümlünün 3 ay 10 gün hapis ve 6 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca hapis cezası günlüğü 3 TL'den adli para cezasına çevrilerek 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün TCK'nun 72. maddesi uyarınca neticeten 306 TL adli para cezası ile mahkumiyetine" ifadesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3928, Karar No: 2013/3567, Tarih: 27.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3928 E.  ,  2013/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29...2011 tarih ve 2011/47-2011/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2009 tarihinde davalıya ait trene binmek istediği sırada peron boşluğuna düşerek yaralandığını, iş göremez hale geldiğini, davalının olayda kusurlu olduğunu savunarak, ....000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Davalı vekili, olayda davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının trene binmek istediği sırada peron boşluğuna düşerek yaralandığı, olayda davacının %75, davalının ise %... oranında kusurlu olduğu, davacının çalışma gücünü %47 oranında kaybettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 85.129,73 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Ancak dava, demiryolu taşımasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş göremezlik zararı ... aylık askerlik süresi dahil edilmeden hesaplanmıştır. Oysa, olay nedeniyle davacının % 47 oranında çalışma gücünü kaybettiği tespit edilmiş, yani bir başka deyişle kaza sonrası davacının iş gücünün bir kısmı azalsa da başkalarından daha fazla emek ve efor sarf ederek çalışma hayatına devam edeceği belirlenmiş olup, somut olayda davacı maluliyeti nedeniyle askerlik hizmetini yapamayacağına göre, anılan süreninde tazminat hesabında nazara alınması gerekir.

Bu itibarla, mahkemece davacının askerlik süresi de tazminat hesabında dikkate alınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.