muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11529, Karar No: 2012/12679, Tarih: 20.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11529 E.  ,  2012/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrinin iptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili vasıtasıyla borçlu aleyhinde, ... 7. İş Mahkemesinin 12.07.2012 tarih, 2011/328 Esas, 2012/583 Karar ... ilamıyla, brüt olarak hükmedilen kıdem tazminatı, fazla çalışma, izin ve genel tatil ücretleri alacağının tahsili amacıyla ilamlı takip başlatılmış, brüt miktarlar ve bu miktarlar üzerinde hesaplanan faizi talep edilmiştir. Borçlu vekili, kararda brüt olarak belirlenen alacakların net miktarları yerine brütünün, yine brüt miktarlar üzerinden faiz talep edildiğinden, fazla istenen asıl alacak ve faiz miktarların iptalini talep etmiştir. Mahkemece Gelir Vergisi Kanunu'na tabi stopajların, icra müdürlüğünce alacaklıya ödeme yapılırken kesilerek, ilgili vergi dairesine yatırılacağından, brüt miktarlar üzerinden icra takibi başlatılmasında bir usulsüzlük bulunmadığından, itirazın reddine karar verilmiş, karar borçlu vekilince, temyiz edilmiştir.

193 ... Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. ve 94/1. maddesine göre; iş veren, ödeyeceği miktar üzerinden 103 ve 104. maddeler hüküm gereğince ödemeleri nakden veya hesabı yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdur. 213 ... Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre; borçlu-işveren vergi sorumlusu, alacaklı-işçi ise vergi mükellefidir. Borçlu-işveren, verginin ödenmesi bakımından Vergi Dairesine karşı sorumludur. Takip dayanağı ilamda alacak kalemlerine brüt olarak hükmedildiği anlaşılmaktadır. "Vergi Sorumlusu" sıfatı ile borçlu işverenin ilamda yazılı işçi alacağından Vergi Dairesine yatırmak zorunda olduğu yasal kesintileri (gelir vergisine) mahsup ederek, kalanını İcra Dairesine yatırmakla borcundan kurtulabileceği ve borçlu işverenin bu hususu isteyebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir (HGK., 27.6.1984 tarih, 12.280/752 ... kararı).

Bu durumda Mahkemece, bilirkişi vasıtasıyla anılan maddelerde belirtilen ve işverence, ücretten kesilerek Vergi Dairesine ödenmesinden sorumlu olduğu gelir vergisi ve diğer kesintilerin miktarı yöntemince saptanıp, bu kısımlar düşüldükten sonra tesbit edilecek net alacak miktarları ve bu miktarlar üzerinde ilama uygun olarak hesap edilecek faizleri nazara alınarak, icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu durumda Mahkemece, bilirkişi vasıtasıyla anılan maddelerde belirtilen ve işverence, ücretten kesilerek Vergi Dairesine ödenmesinden sorumlu olduğu gelir vergisi ve diğer kesintilerin miktarı yöntemince saptanıp, bu kısımlar düşüldükten sonra tesbit edilecek net alacak miktarları ve bu miktarlar üzerinde ilama uygun olarak hesap edilecek faizleri nazara alınarak, icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 ... HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 ... HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İ.İ.K. nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7122, Karar No: 2014/4519, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7122 E.  ,  2014/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4034, Karar No: 2016/5997, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4034 E.  ,  2016/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 3. Asliye Hukuk ve Bursa 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmenin feshi ve bedel iadesi istemine ilişkindir.

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasındaki akdi ilişkinin tüketici işlemi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 4. Tüketici Mahkemesi ise davalının ticari veya mesleki amaçla hareket etmediği için uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 2. maddesi uyarınca "Her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar" bu Kanun kapsamındadır. Kanunun 73/1. maddesi uyarınca, bu kanun kapsamından doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

6502 sayılı Kanunun 3/1-(k) maddesinde tüketici, "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden" gerçek veya tüzel kişi; tüketici işlemi ise "Mal veya hizmet piyasalarında ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına hareket eden kişilerle tüketiciler arasında kurulan her türlü sözleşme ve hukuki işlem" olarak tarif edilmiştir.

Bu nedenlerle, mal veya hizmet alımına dair bir ilişkinin Tüketici Kanunu kapsamında kabul edilebilmesi için, satıcı/sağlayıcı kişinin "Ticari veya mesleki amaçla hareket eden" bir kişi, mal veya hizmet alan kişinin ise ticari veya mesleki amaçla hareket "etmeyen" bir kişi olması ve taraflar arasında sözleşme veya hukuki işlem bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, taraflar arasında gayrimenkul takas sözleşmesi mevcut ise de tarafların 6502 sayılı Kanun kapsamında satıcı/sağlayıcı durumunda olmadığı, ticari veya mesleki amaçla hareket etmedikleri anlaşılmakla taraflar arasında tüketici ilişkisi bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15534, Karar No: 2013/32747, Tarih: 25.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15534 E.  ,  2013/32747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 6.3.3 ve 6.3.19 maddelerini ihlal ettiği gerekçeleri ile sözleşmesinin feshedilerek para cezası işlemi uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 8.03.2011 tarihli fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucunda 49 adet reçete arkasında ilacı teslim aldım yazısı ve imzasının hasta veya yakınına ait olmadığı, 14 adet reçetenin sahte olduğundan bahisle davalı kurumca 2009 protokolünün 6.3.3 ve 6.3 19 maddeleri uyarınca işlem yapılmıştır. Davacının 6.3.3 maddesine aykırı davrandığı uyuşmazlık konusu değildir.

Yapılan yargılama sonucunda davacının 6.3.3 maddesi uyarınca 31 adet reçete ile ilgili reçeteler üzerindeki imzaların hasta veya yakınına ait olduğunun kanıtlanamadığından davacının talebinin reddine, 18 adet reçete ile ilgili imzaların hasta veya yakınına ait olduğunun toplanan delillerle kanıtlandığından bahisle davacının talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; davacının gerek yargılama sırasında gerek temyiz aşamasında ibraz ettiği 1.2.2012 tarihli Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.3 maddesinin 01.02.2012 tarihinden itibaren yapılan yeni 5.3.2 maddesinde “Eczanenin Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete

sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 ay süre ile sözleşme yapılmaz “Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz”hükmü getirilmiş olup, 6.12 maddesinde " Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır, yine 2012 protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz" hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2012 yılı "...Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokole", eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4040, Karar No: 2016/7869, Tarih: 14.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4040 E.  ,  2016/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değer- lendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 14.06.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında mağdur...’ın kimlik bilgileri ile kendi fotoğrafını yapıştırdığı sahte nüfus cüzdan talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden

aldığı sahte nüfus cüzdanı ile ...’a başvurup çıkarttığı kredi kartını kullanmaktan ibaret eyleminde, sanığın sahte kredi kartı çıkartıp kullanmaktan ibaret eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen tek suçu oluşturması ve bu suçtan cezalandırılarak cezanın kesinleşmesi karşısında, sahte nüfus cüzdanı çıkarttırarak kullanma eyleminden TCK.nun 204/1. maddesinden cezalandırılması gerekçesiyle bozulması yerine TCK.nun 245/2, 43. maddesinden kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosya kapsamı ve anlatımlardan, sanık ...’ın Nüfus Müdür- lüğü’nden sahte olarak çıkarttığı mağdur... adına kendi fotoğrafı yapıştırılmış nüfus cüzdanı ile ...’tan sahte olarak kredi kartı çıkarttırıp harcama yaptığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK.nun 21/1. madde ve fıkrası "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." Yine TCK.nun 44. maddesi “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünü içermektedir.

5237 sayılı TCK.nun 21/1. madde ve fıkrası "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." Yine TCK.nun 44. maddesi “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünü içermektedir.

5237 sayılı TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında tanımlanan suçun maddi unsuru, sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlamaktır. Ancak bu fıkra hükmüne göre cezaya hükmedilebilmesi için fiilin daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmaması gerekir. Bu maddedeki suçun oluşması için ilk şart, banka veya kredi kartının sahte olarak üretilmiş veya üzerinde sahtecilik yapılmış olmasıdır. Yani sahte kart oluşturmak veya üzerinde sahtecilik yapmak bu suçun seçimlik hareketleridir. Sahte kart oluşturmak, gerçek kart üzerinde yapılanlar dışında sahtecilik fiillerini ifade eder. Üçüncü fıkradaki suçun oluşması için ikinci şart ise, sahte olarak üretilmiş veya üzerinde sahtecilik yapılmış kartın kullanılması suretiyle yarar elde edilmiş olmasıdır. Haksız yararın fail ya da başka birisine sağlanmasının önemi yoktur. Her iki halde de suç oluşacaktır.

245. maddenin 3. fıkrasında tanımlanan suçun manevi unsuru ise kasttır yani kasten işlenebilen bir suçtur. Üçüncü fıkra açısından kast, suça konu banka veya kredi kartının sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir kart olduğunu bilmeyi ve bu kartı yarar sağlamak amacıyla kullanmayı istemeyi gerektirir.

Burada geçitli suç sözkonusudur. Çünkü failin sahte olarak üretilmiş bir banka veya kredi kartını kullanarak kendisi veya başkası yararına haksız yarar elde edebilmesi için öncesinde bu kartı üretmesi, satın alması ya da bir şekilde kabul etmesi

gerekir. Bunlar dışında kartın elde edilmesi için kalan tek seçenek kartın bulunmasıdır ki fail bulduğu kartın sahte olduğunu bilemeyeceği için bu kez de kast unsuru gerçekleş- meyeceğinden 3. fıkrada yer alan suçtan cezalandırmak da mümkün olmayacaktır. Dolayı- sıyla 3. fıkradaki suçun işlenebilmesi için failin öncesinde 2. fıkrada yer alan hareket- lerden birisini gerçekleştirmesi gerekecektir. Buna göre de 2. fıkrada yer alan hareketler, 3. fıkradaki suç açısından cezalandırılmayan önceki hareketler olacaktır. (Benzer görüş için; Yrd. Doç. Murat Volkan Dülger, Bilişim Suçları ve İnternet İletişim Hukuku, s. 553-554)

Bilindiği üzere, sahtecilik fiillerinin hedefi yine bizzat sahteciliğin kendisi değildir. Hemen her zaman sahteciliğin ötesinde bir amaca ulaşmak için sahtecilik yapılır. Bu nedenle sahte belge oluşturduktan sonra bu sahte belgeyi kullanan kişi, hem sahte belge düzenlemekten hem de sahte belge kullanmaktan dolayı cezalandırılmaz. Burada da aynı şekilde düşünmek uygun olacaktır. Dolayısıyla, sahte kart oluşturan veya kart üzerinde sahtecilik yapan kişi, daha sonra bu kartı kullanarak yarar sağlayacak olursa, sadece TCK.nun 245/3. maddesinde öngörülen suçtan dolayı cezalandırılması gereke- cektir. Nitekim TCK.nun 245/3. maddesinde öngörülen cezanın 245/2. maddesinde öngö- rülen cezadan fazla olması da bu görüşü destekler niteliktedir.

Tüm bu anlatılanlar karşısında;

Sanığın, mağdur...’a ait bilgileri kullanarak Nüfus Müdür- lüğü’nden çıkartmış olduğu nüfus cüzdanının sahte olarak düzenlettirildiği, resmi kurum olan Nüfus Müdürlüğü’ne düzenlettirilmesi nedeniyle de atlatıcılık kabiliyeti olduğu dik- kate alındığında TCK.nun 204/1. maddesinde düzenlenen suçun unsurları itibariyle gerçekleştiği, sanığın sahte kredi kartı çıkartıp kullanmaktan ibaret eyleminin de kül ha- linde 5237 sayılı TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen tek suçu oluşturması ve bu suçtan cezalandırılarak cezanın kesinleşmesi ile TCK.nun 212/1. maddesi hükmü karşısında sanığın sadece TCK.nun 204/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekçesiyle yerel mahkemenin kararının bozulması yerine, sayın çoğunluğun TCK.nun 245/2, 43. maddesinden kurulan hükmün onanmasına dair kararına katılmıyo- rum.14.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/20632, Karar No: 2014/12834, Tarih: 19.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20632 E.  ,  2014/12834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2011/1010-2013/407

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ile davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Mahkemece verilen kısa kararda "Davacının İzmir 26. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9045 sayılı takip dosyasında dava konusu taşınmaz ile ilgili yapmış olduğu haczedilmezlik şikayetinin kaldırılmasına, dava konusu İzmir İli, Karabağlar İlçesi, 9114 sok.N: K: D:'de bulunan ve tapuda Karabağlar Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 13189 ada parselde kayıtlı 6/180 arsa paylı no'lu bağımsız bölüm taşınmazın belirlenen kıymeti 125.000 TL olduğundan taşınmazın bu miktardan aşağı olmamak üzere İcra Müdürlüğü'nce satışa çıkarılmasına, satış bedelinden davacının haline münasip bir konutu alabileceği tutar olan 70.000 TL'nin davacıya ödenmesine, kalan bakiyesinin icra dosyasına yatırılmasına" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; "Davacının İzmir 26. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9045 sayılı takip dosyasında dava konusu taşınmaz ile ilgili yapmış olduğu haczedilmezlik şikayetinin kaldırılmasına, dava konusu İzmir İli, Karabağlar İlçesi, 9114 sok.N: K: D:'de bulunan ve tapuda Karabağlar Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 13189 ada parselde kayıtlı 6/180 arsa paylı no'lu bağımsız bölüm taşınmazın 70.000 TL'sinden aşağı olmamak üzere satışa çıkarılarak satıştan elde edilecek paranın 70.000 TL'sinin davacıya haline münasip konut alması için ödenmesine, satıştan artan bakiyenin icra dosyasına yatırılmasına” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nun 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilecektir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Alacaklı ve borçlu vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5706, Karar No: 2015/2307, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5706 E.  ,  2015/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10735, Karar No: 2017/12357, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10735 E.  ,  2017/12357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Karapınar mahallesi 928 ada 135 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.