muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6366, Karar No: 2024/9916, Tarih: 18.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6366 E.  ,  2024/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/265 E., 2022/417 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 22.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1131, Karar No: 2015/16199, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1131 E.  ,  2015/16199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/195290

Mahkemesi : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/04/2014

Numarası : 2014/86-2014/201

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın..... Otel adlı işyerinin ortağı ve işletmecisi olduğu, ölenin resepsiyon görevlisi ve yardımcı eleman olarak otelde çalıştığı, olay günü, suların kesik olması nedeni ile ölenin 6 katlı otelin çatı katında bulunan yedek su tankının bulunduğu yere çıktığı ve yerden 181 cm yükseklikteki su vanasını açmak ister iken, havalandırma boşluğu üzerindeki tahta suntalara bastığı ve suntanın kırılması nedeni ile havalandırma boşluğundan düşerek öldüğü olayda; asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen sanık hakkında asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna, gerekli güvenlik önlemlerinin alındığına, ölenin intihar etmiş olabileceğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen netice ceza 1 yıl 8 ay hapis olarak belirlenip beher günü 20 TL'den paraya çevrilirken, hesap hatası sonucu 12.100 TL yerine 12.010 TL'ye hükmedilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3--Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi,

4-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, katılan vekili lehine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1.bendindeki “kastın yoğunluğu” ibaresinin kaldırılmasına, 6.bendindeki “12.010” ibaresinin “12.100” olarak değiştirilmesine ve aynı bentte yer alan “50.madde” ibaresinden sona, “52/2.madde ” ibaresinin yazılmasına, 5. bentteki “katılan vekiline” yerine “katılan” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12292, Karar No: 2023/20007, Tarih: 15.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12292 E.  ,  2023/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/22 E., 2016/64 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; kararın Kanun'a aykırı olduğuna, polisin olay yerinde kendisini tanıtmadan ehliyet ruhsat sorduğuna, yaralanan polisin arkadaşlarının yalan yere şahitlik ettiğine, kendisinin polise vurmasının söz konusu olmadığına, halkın içerisinde kendisine sorgusuz sualsiz kelepçe takmaya kalkmalarının, kendisini yere yatırarak kafasının üzerine basıp arabanın altına sokmalarının asla kabul edilemeyeceğine, suçsuz olduğuna, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kendisine kimlik soran mağdur ve şikâyetçi polis memurlarına iddianamede belirtilen tehdit sözlerini söylemek ve şikâyetçi İsmail G.'yi dizine tekme ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunmaları, olay tutanağı, tanıkların, mağdur ve şikâyetçi polis memurlarının aşamalardaki beyanları, şikâyetçi polis memuru hakkında düzenlenen adli rapor içeriği gözetilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunmaları, olay tutanağı, tanıkların, mağdur ve şikâyetçi polis memurlarının aşamalardaki beyanları, şikâyetçi polis memuru hakkında düzenlenen adli rapor içeriği gözetilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11687, Karar No: 2013/25308, Tarih: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11687 E.  ,  2013/25308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle akıl hastalığına dayalı bir davanın bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/856, Karar No: 2020/1823, Tarih: 01.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/856 E.  ,  2020/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ile 20 dağıtım şirketi oluşturulduğunu, bu şirketlerden biri olan davalının dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı müvekkili kuruma ait olarak ayrı tüzel kişilikle merkezi ... illerini kapsayan dağıtım bölgesinde faaliyet gösterdiğini, kanuni düzenlemelere göre devam eden veya ileride açılacak kamulaştırmasız el atma ya dayalı tazminat davalarının müvekkili ... tarafından takip edileceğini ancak bu davalara ilişkin kamulaştırma bedeli dışındaki diğer giderlerin dağıtım şirketinden talep edileceğini ileri sürerek Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırma bedel artırımı davasında verilen karar uyarınca müvekkilince ödenen 129.941,60 TL tutarındaki meblağın ödeme tarihi olan 30.04.2015'ten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı taraf ile 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin imzalandığını ancak özelleştirme tarihi uzadığı için özelleştirme tarihine kadar şirketin fiilen ... tarafından yönetilmeye devam edildiğini, fiili devir tarihi olan 30.10.2009 tarihine kadarki hadiselerden ...'ın sorumlu olduğunu, davacının açtığı benzer davaların müvekkili şirket lehine sonuçlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/111 Esas 2013/262 Karar sayılı ilamına konu mülkiyeti dava dışı SGK'ya ait ... Mah.1018 ada 60 parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçirilen enerji nakil hattı 2 adet direk yeri için 40 m²'lik mülkiyet ile direkler arası 12.339 m²'lik irtifak hakkı için SGK tarafından 13.05.1997 tarihinde kamulaştırma bedel artırımı davası açıldığı, taraflar arasında yapılan 24.07.2006 işletme hakkı devir sözleşmesi ve sözleşmenin 7.maddesi ve 30.10.2009 tarihli davalı kurumun özelleştirilmesine dair sözleşme ve hükümleri ve Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin kararları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının 1997 yılına ait kamulaştırma işleminden dolayı yapılan giderleri rücu yolu ile davalıdan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4596, Karar No: 2015/17730, Tarih: 13.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4596 E.  ,  2015/17730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Harçlar Kanunu’nun 13/j. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi ve ayrıca hüküm altına alınan kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken “davalıdan alınarak” yazılarak hükmün infazında tereddüde yol açılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK' un 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 7.paragrafın tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“Davalı Bakanlık Harçlar Kanununun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı Bakanlığa harç yükletilmesine yer olmadığına,

Peşin harcın mahsubu ile bakiye 216,61 TL ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hâzineye irad kaydına,

Davacının yaptığı 91,15 TL harç giderinin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine," “ paragraflarının yazılmasına,

Ayrıca 3.paragraftaki “davalıdan” kelimesinin çıkartılarak yerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen” kelimelerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3939, Karar No: 2015/5361, Tarih: 30.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/3939 E.  ,  2015/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/04/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle ölüme neden olunmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem zamanaşımı nedeni ile reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, müteveffa eşinin İzmir ili Bayraklı İlçesi Laka deresi olarak bilinen dere üzerindeki köprüden geçerken, köprünün korkuluklarının yeterince güvenli olmaması ve aydınlatmanın da yeterli olmaması nedeni ile aşağıya düşerek hayatını kaybettiğini iddia ederek uğradığı maddi ve manevi zararının davalı Karşıyaka Belediyesi Başkanlığı'ndan ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, olayın 06/09/2007 tarihinde meydana geldiği davanın ise 28/04/2014 gününde açıldığı, zamanaşımı süresinin dolduğu kanaatine varılarak istemin zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren Belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni de davalı Belediye’nin hizmet kusuruna ilişkindir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir.

Mahkemece, görevin kamu düzenine ilişkin bulunması ve resen nazara alınması gerektiği gözetilerek uyuşmazlığın çözümünde öncelikle idari yargı yerinin görevli olması nedeni ile yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36200, Karar No: 2023/331, Tarih: 25.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/36200 E.  ,  2023/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğiklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli ve 2013/97 Esas, 2013/149 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi ve 52 inci maddesi uyarınca, 6.000,00 TL adli para cezası ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12.02.2019 tarihli ve 2017/3106 Esas, 2019/619 Karar sayılı kararı ile "...Sanık ...'un hüküm tarihinden sonra suça konu senetler hakkında aldırmış olduğu teknik inceleme raporunda senetlerdeki imzaların katılana ait olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılanın samimi imzalarını da içeren belgelerin dosya arasına alınması, ayrıca sanıklardan da alınacak imza ve yazı örneklerinin de eklenmesi suretiyle senetlerdeki imza ve yazıların aidiyetinin tespiti için tekrar bilirkişi raporu aldırılması, ayrıca sanıklar ... ve ...'ın yargılama aşamasındaki beyanları doğrultusunda, senetlerin verildiği ... İnşaat Ltd. Şti sahibi (kooperatifin yüklenici firması) ...'ın tespit edilerek olayla ilgili beyanının alınması, katılanın icra takibi sırasında senetlerdeki imzaya itiraz etmesi nedeniyle icra hukuk mahkemesinde açılan davanın akıbetinin araştırılması, ayrıca yapılan icra takip dosyasının onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınması, sanıklar ... ve ...'nın birbirlerini tanımadıklarını beyan ettikleri, ancak dosya arasında her üç sanığın da şüpheli olarak yer aldığı ve bu dosyanın soruşturma evrakından tefrik edilen ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/25324 sayılı soruşturma dosyasına kaydolan ve yine tefrik kararında belirtilen haklarında mevcut olan 2011/137519 sayılı soruşturma dosyalarının incelenerek sanıklar arasında irtibat olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/335 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi ve 52 inci maddesi uyarınca, hapisten çevrilen 6.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istekleri;

1. Bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına,

2. Eksik ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğine, katılanın iki farklı imzasının bulunduğundan bahisle paraf niteliğindeki imzası ile atılmış başka mukayese imza örnekleriyle birlikte yeni bir bilirkişi istemlerinin yerine getirilmediği ve sübuta,

3. Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz istekleri;