muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14328, Karar No: 2015/7560, Tarih: 03.06.2015

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda rapor düzenlenmesi için dosya üç kişilik bilirkişi kuruluna tevdi edilmiş, bilirkişi kurulu ibraz ettiği rapor ve ek raporlarında, davacının 80 adet hisse senedi karşılığı davalı şirketin ortağı olduğunu, hisse devri yoluyla ortaklık sıfatını kazandığını, 2000-2009 yılı genel kurul toplantılarına ilişkin hazirun cetvellerinde isminin yer aldığını, anılan toplantılara kendisinin ve temsilcisinin katılmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı şirket yönünden esastan, davalı D.. U.. yönünden ise pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.r.

Dosya kapsamına, uyulan bozma kararı gereğince alınan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, Dairemizin aksi yönde oluşan sayın çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum 03.06.2015
Yargıtay — Esas No: 2021/1988, Karar No: 2021/3763, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1988 E.  ,  2021/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Bursa 8. Sulh Hukuk ile Amasya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Amasya Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçükler ... ve ...'nin yapılan kolluk araştırmasında adreslerinin Osmangazi/Bursa adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında Osmangazi İlçe Emniyet Müdürülüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüklerin "..." adresinde anneannesi ile birlikte ikamet ettiklerinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5349, Karar No: 2014/5635, Tarih: 24.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5349 E.  ,  2014/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2009/592-2013/52

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 28.03.2008 tarihinden 25.05.2009 tarihine kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı yanındaki çalışmasının 28.03.2008-01.04.2009 ve 02.04.2009-11.04.2009 tarihleri arasında otuz günün altında bildirildiği, dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işverenin 2008 yılı Mart-Aralık ayları ile 2009 yılı Ocak-Nisan aylarına ilişkin ücret bordrolarını ibraz ettiği, bordroların çoğunluğunda davacının imzasının bulunduğu ve imzalara itirazının da olmadığı, tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından ihtilaflı döneme ilişkin bir kısım ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların çoğunluğunun imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, ancak imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen ve imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde ise tanık ve başkaca deliller ile davacının çalışmasının tespitine karar verilebileceğini göz önünde bulundurarak; tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek için dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bilgilerine başvurmak, zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları SGK’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı işverene iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11299, Karar No: 2014/17112, Tarih: 07.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11299 E.  ,  2014/17112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2013 gün ve 2012/288-2013/125 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 26/02/2014 gün ve 2013/15472-2014/3598 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş'de mevduat hesabı olduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile paralarını off-shore hesabına yatırdığını, ancak paranın hiçbir zaman off-shore hesabına gitmeyip, ... A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, mudilerin banka personelinin hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek asıl davada, müvekkili için 6.562 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada ise yine müvekkili için 9.655 USD‘nin hesabın açıldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ve feri müdahil TMSF vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ..., .. ..., ..., Üçem Taahhüt Tic. San. ve Yatırım Konsorsiyum A.Ş., ..., ..., ..., ..., ... aleyhinde açılan davanın, HMK'nın 150/5. md. gereğince açılmamış sayılmasına, davalılar ... Turizm inş. A.Ş. Ada İnş. San ve Tic. A.Ş., As Yapı İnş. A.Ş. ... Holding A.Ş. ve TMSF aleyhinde açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...aleyhinde açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 9.665,00 USD'nin faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline dair verilen karar, davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.02.2014 tarihli kararı harç yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, 07/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15473, Karar No: 2014/21081, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15473 E.  ,  2014/21081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2012/181-2014/113

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23088, Karar No: 2022/2874, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23088 E.  ,  2022/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyizin reddine ilişkin ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması gerektiği nazara alındığında, mahkemenin 21.03.2014 tarihli ek kararında yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun ek karara karşı temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 07.03.2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 20.03.2014 tarihli dilekçesiyle temyiz eden suça sürüklenen çocuğun, süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine dair 21.03.2014 gün ve 2011/885 E - 2013/168 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6042, Karar No: 2008/1638, Tarih: 05.03.2008

1. Ceza Dairesi 2007/6042 E., 2008/1638 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/6042 E., 2008/1638 K.**

**- HAKSIZ TAHRİK

- KASTEN ÖLDÜRME

- KASTEN YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

A.C..'ı kasten öldürmekten, A.Cem'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık H.Servet'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin (Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 16.11.2006 gün ve 77/408 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C.Savası, sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname İle Dairemize gönderilmekle, sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürme ve silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde adam öldürme suçunun niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede TCK'nın 25,27/2. maddelerinin şartlarının varlığına yönelen müdahiller vekilinin bîr sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli haklan kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nın 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN, adam Öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanığın mağdur A…

….'e yönelik eyleminde; oluş ve kabule göre; alkollü olan maktulün küfür etmesi üzerine başlayan tartışma ve kavgada mağdurun önce kardeşi olan maktule engel olmaya çalıştığı, ancak sonra maktul ile birlikte sanığa küfür edip saldırdıkları, sanığın ruhsatlı tabancasıyla mağdur ve maktule, şarjördeki mermiler bitene kadar ateş ettiği, mağduru ikisi göğüs bölgesinden biri bacak bölgesi olmak üzere üç yerinden pnömotraksa neden olacak ve hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda;

a)Sanığın kastının adam öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek adam öldürmeye teşebbüs suçu yerine yaralamadan hüküm kurulması,

b)Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ağır düzeyde olmaması karşısında, TCK'nın 29. maddesi ile 3/4 oranında indirim yerine makul oranda yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Kabule göre;

a)Sanığın kastının adam öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek adam öldürmeye teşebbüs suçu yerine yaralamadan hüküm kurulması,

b)Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ağır düzeyde olmaması karşısında, TCK'nın 29. maddesi ile 3/4 oranında indirim yerine makul oranda yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Kabule göre;

I-Temei cezanın TCK'nın 86/1. maddesi ile belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK'nın 86/3-e maddesiyle bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra TCK'nın 87/1-3. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 86/3-e delaletiyle 87/1-3. maddesine göre doğrudan 6 yıl hapse hükmolunması,

II-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ağsından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

III- Kemik kırığından ibaret yaralanma nedeniyle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinîn, C.Savcısının, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğ-namedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine 05.03.2008 gününde oybirliği İle karar verildi.