muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5334, Karar No: 2025/2433, Tarih: 25.03.2025

2.Olay tarihinde maktulün Erciş İlçesi ... Mahallesi ... Parkı içerisinde yer alan ve çalışanı olduğu ... Oto Yıkama adlı iş yerinin dış kısmında çalışmakta olduğu, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in tanıklar K.Y. ve C.Y.’nin ise iş yerinin iç kısmında oldukları, maktulün cep telefonun ise iş yerinin iç kısmında şarja takılı vaziyette bulunduğu, maktulün cep telefonunun çalması üzerine sanık ...’un telefonu açtığı ve arayan maktulün sevgilisi tanık B.Ç. ile konuşmaya başladığı, konuşmanın bir yerinde sanık ...’un tanık B.Ç.’ye müstehcen teklifte bulanacak şekilde bir söz söylediği, tanığın bu söz sonrasında telefonu kapattığı, bu sırada maktulün iş yerinin içerisine girdiği ve sanık ...'a telefonuna baktığı için tepki gösterdiği, maktul ile sanık ...'un bu konu nedeniyle tartışmaya başladıkları ve bir süre sonra tartışmanın büyüdüğü, akabinde maktul ile sanık ...'un birbirlerine yumruk ile vurdukları, bu sırada iş yerinin içerisinde olan suça sürüklenen çocuk ...'in babası ile maktul arasında olan tartışmayı görmesi üzerine yemek yaparken kullandığı bıçağı da eline alarak maktule doğru yaklaştığı, suça sürüklenen çocuk ...'in bıçak ile maktulü karın bölgesinden bıçakladığı, maktulün bu bıçak darbesi sonrasında iş yeri içerisinde yere düştüğü, bir süre sonra kalktığı ve iş yerinden yürüyerek çıktığı, ancak bıçak darbesinin etkisi nedeniyle bir süre sonra yine yere düştüğü, bu sırada orada bulunan tanık A.G.’nin maktulün yanına geldiği ve maktulü kaldırarak sırt üstü yatar vaziyete getirdiği, sanık ...'un da maktulün yanına gelerek maktulde bulunan yaraya tanık A.G. ile bez bastıkları, akabinde tanık A.G.’nin durakta bulunan aracı alarak sanık ... ile maktulü Erciş Devlet Hastanesine götürdükleri, ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; 22 yaşındaki maktulün sanık ...'un işyerinde çalıştığı, sanığın maktulün kız arkadaşına sözlü tacizde bulunması nedeniyle aralarında tartışma yaşandığı, sanığın maktulü işten çıkardığını söyleyerek darp ettiği, bu sırada elinde bıçakla olay yerine gelen suça sürüklenen çocuk ...'in batın bölgesinden maktulü bir kez bıçakladığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun bıçaklanarak yere düşmüş vaziyetteki maktule vurmaya devam ettikleri, maktulün yarasının niteliklerine bakıldığında yerde bulunduğu sıradaki eylemin de neticenin ağırlaşmasına katkı sunduğu, bu nedenlerle sanığın eyleminin maktulun direncini kırmak suretiyle oğlu olan suça sürüklenen çocuğun eyleminin icrasını kolaylaştırmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c. maddesi kapsamında kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklandığı üzere iştirakin derecesinde yanılgıya düşülmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/33 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Erciş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Maktul ...'ün, suça sürüklenen çocuk ... tarafından kasten öldürüldüğü olayda suça sürüklenen çocuk ...'in babası olan sanık ... hakkında yerel mahkemece TCK'nin 86/2. maddesi gereği verilen karar BAM Ceza Dairesi tarafından da onaylanmış olup bu kararın aleyhe temyizi üzerine Dairemiz çoğunluğunca sanık ...'un eyleminin kasten adam öldürme suçuna yardım olacağı gerekçesiyle bozulmuştur. BAM Ceza Dairesi kararının doğru olduğu kanaatinde olduğumuzdan ilgili kararın onanması gerektiği kanaati ile Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyoruz. Şöyle ki;

Olayın oluş şekli ile ilgili teknik delillere bakıldığında maktulün batın sağda göbek deliğinin 10 cm sağında bir adet kesici delici alet yarası ile yaralanarak iç ve dış kanama sonucu öldüğü, maktulde ayrıca yüz ve ellerde abrazyonlar, elde yüzeysel kesi bulunduğu kayıtlıdır, yine sanık ...'ta da frontal bölgede ve gözde abrazyonlar olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'de ise herhangi bir darp cebir izi olmadığı anlaşılmakla, maktul ile sanık ...'un kavga edip birbirlerini darp ettiği, yine maktul yere düştükten sonra da her iki sanık tarafından darp edildiğine dair olayın görgü tanıkları olan kardeşler ... ve ...'ın beyanlarını desteklediği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ..., kendisi mutfakta yemek yaparken elinde bıçak olduğu halde babası ... ile kavga eden maktul ...'ün arasına girdiği sırada maktulün bıçağın üzerine gelerek yaralandığını, kasten maktulü vurmadığını savunmuş, sanık ... ise maktulün telefonunun çalması ve maktulünde meşgul olması nedeniyle çalan telefona kendisi cevap verdiği için maktulün kendisine çıkıştığını, aralarında bu nedenle tartışma olduğunu, kendisininde bu nedenle maktulü işten çıkardığını ona söylediğini, buna sinirlenen maktulün kendisinin yakasından tutarak yumruk attığını ama kendisinin maktule vurmadığını, bu sırada oğlu ...'in elinde bıçakla yanlarına gelmiş olduğunu ve maktul ...'e; "... ayıptır babamla nasıl konuşuyorsun!" dediği anda ...'ün kendi yakasını bırakıp ...'e doğru döndüğünü, bu esnada ...'ün eğilerek birkaç adım yürüdükten sonra yere düştüğünü ve ...'in; "Baba kendini bıçağın üzerine attı!" dediğini, kendisinin hemen taksiyi çağırarak ...'ü taksiye bindirip Erciş Devlet Hastanesine götürdüğünü, ...'ün çocukluğundan beri kendi iş yerinde çalıştığını ...'le ... arasında husumet olmadığını hatta birkaç gün önce ...'in ...'ün abisinin düğününe giderek 200 tl takı taktığını ve olayın tamamen kazaen olduğunu söylemiştir.

Tanık ... kolluk aşamasındaki yeminli beyanında; Olayın oluş şeklini görmediğini ancak olaydan sonra ...'un ...'ün yarasına tampon yaptığını ve beraberce onu hastaneye götürdüklerini söylemiştir.

Tanık ... kolluk aşamasındaki yeminli beyanında; Olayın oluşunu görmediğini ancak ...'ü araca bindirirken ...'un da o sırada orada olduğunu söylemiştir.

Olayın oluşunu gören iki kardeş ... ve ... ise olay günü kollukta ifade vermişlerdir.

Tanık ... olay günü (03.11.2020 tarihli) kolluk beyanında; "Ben ve ikiz kardeşim Kadir ile ... oto yıkamada iş yerinin ofis kısmında oturuyorduk, ... ise o sırada yemek yapıyordu, ses gelince dışarı çıktığımda ... abi ile ... abinin birbirlerinin yakasından tuttuklarını gördüm. ... abi ... abiye yumruk attı ... abi de karşılık verdi. O sırada ... ayırmak amacıyla yanlarına gittiğinde yemek yaptığı bıçak elindeydi o an ... abi yere düştü daha sonra ayağa kalktı ve karnını tutarak dükkandan çıktı, dükkanın dışında tekrar yere düştü. ... abiye baktığımda üzerinde çok az bir kan vardı. Biz o an bıçaklandığını dahi anlamadık, ... abi araba getirin dedi taksi geldi ve ... taksiye bindirildi." demiştir.

Tanık Cabir'in kollukta verdiği (14.11.2020 tarihli) ek beyanında; "...'in elinde bıçakla ... ve ...'ün yanına doğru gittiğini gördük, ... yanlarına gittiğinde elindeki bıçağı arkasında saklıyordu, biz ...'in elindeki bıçaktan korkarak oradan dışarı çıktık. ...'in vurup vurmadığını görmedik, ...'ün yere düştüğünü, ... ve ...'un yumrukla ...'e vurduklarını ve çevredekilerin ayırdığını gördük." demiştir.

Tanık Cabir'in kollukta verdiği (14.11.2020 tarihli) ek beyanında; "...'in elinde bıçakla ... ve ...'ün yanına doğru gittiğini gördük, ... yanlarına gittiğinde elindeki bıçağı arkasında saklıyordu, biz ...'in elindeki bıçaktan korkarak oradan dışarı çıktık. ...'in vurup vurmadığını görmedik, ...'ün yere düştüğünü, ... ve ...'un yumrukla ...'e vurduklarını ve çevredekilerin ayırdığını gördük." demiştir.

Tanık ...'ın olay günü (03.11.2020 tarihli) kolluk beyanında; ... isimli oto yıkamada çalıştığını, olay günü Kadir ile beraber büro kısmında otururken ... ve ...'un tartışmaya başladıklarını, ...'ün ...'a vurduğunu, kendilerinin de ayırmaya çalıştıklarını, ...'in o sırada elinde bıçakla yemek yaptığını ve olay yerine ayırmaya geldiğini ancak bıçağı ...'e yöneltmediğini, ayırmaya çalışırken elindeki bıçağın ...'e denk geldiğini, yan tarafta bulunan taksi durağındaki kişiler olayı ayırdıkları, ...'ün karnını tutarak dükkandan çıktığını ve karşıdaki parkta yere düştüğünü, o sırada ... gelerek ...'ün başını tuttuğunu ve ...'e; "Ses ver, bir şey olmadı." dediğini, ...'un çevredekilere; "Araba getirin!" dediğini, İbrahim'in aracını getirdiğini ve ...'ü hastaneye götürdüklerini söylemiştir.

Tanık ...'ın kollukta verdiği (14.11.2020 tarihli) ek beyanında; "...'in elindeki bıçakla ... ve ...'ün yanına gittiğini gördük. O sırada ... elindeki bıçağı arkasında saklıyordu. Denizdeki bıçaktan korkarak biz oradan dışarı çıktık ve ...'in bıçakla ...'e vurup vurmadığını görmedik. ...'ün düştüğünü gördük. ... yere düşünce ... ve ..., ...'ün kafasına yumrukla vurmaya başladılar ve çevredekiler ayırdılar." demiştir.

Tanık ...'ın kollukta verdiği (14.11.2020 tarihli) ek beyanında; "...'in elindeki bıçakla ... ve ...'ün yanına gittiğini gördük. O sırada ... elindeki bıçağı arkasında saklıyordu. Denizdeki bıçaktan korkarak biz oradan dışarı çıktık ve ...'in bıçakla ...'e vurup vurmadığını görmedik. ...'ün düştüğünü gördük. ... yere düşünce ... ve ..., ...'ün kafasına yumrukla vurmaya başladılar ve çevredekiler ayırdılar." demiştir.

Olayın oluş şekline göre taraflardan sanık ..., suça sürüklenen çocuk ...'in babası ve maktul ...'ün de uzun süredir işçi olarak çalıştığı oto yıkama dükkanının patronu olup, ...'le aralarında olayın öncesinde bir husumet yoktur, maktulün kız arkadaşının çaldırdığı telefona sanık ...'un bakması nedeniyle oluşan gerginlik üzerine patron olan ..., işçisi ...'ü işten çıkardığını söylemiş, maktul ... de patronu ...'un yakasından tutarak ona yumruk atmış, ...'ta yine yumruk vurarak karşılık vermiştir. Karşılıklı yumruklu kavga başlamadan önce elinde bıçakla yemek yapmakta olan ...'un oğlu suça sürüklenen çocuk ...'in kavgayı görünce olay yerine ayırma maksatlı gelip aniden maktulün karın kısmına bir kez bıçakla vurmuştur. Suça sürüklenen çocuk ...'in bu suçu işlemesi öncesinde babası olan ...'a işçisi ...'ün yumruk atması etkili olmuş, ancak ...'in suç işleme yolunda ...'tan ...'e yönelen TCK'nin 39. maddesi anlamında yardım sayılacak hiçbir hareketi, teşviki veya bıçaklama anında maktulün direncini kırmak şeklinde bir eylemi olmamıştır. İki kişi yumrukla kavga ederken olay yerine gelen üçüncü kişi olan ...'in ani kastla kavga eden maktule vurmasında sanık ...'a nedensellik olarak yüklenebilecek bir husus yoktur. ...'un oğlu ...'in maktulü bıçaklayacağını bildiğini gösterir bir delil bulunmamaktadır. Tanık beyanlarında dahi maktul bir darbe aldığı halde kendileri de maktulün bıçaklandığını anlamamışlardır. Zira etrafta kan lekeleri görülmemiştir. Bıçaklama tek hamle ile olmuş ve maktulün bıçaklandığını anlamayan sanık ...'un yere düşen maktulü tekrar darp etmeye devam etmesi ... ile ... arasında olay öncesi bu konuda herhangi bir karar alınmamış olması ve tek bıçak darbesi bulunması nedeniyle kasten adam öldürme suçuna yardım suçunu oluşturmaz.

TCK'nin 39. maddesinde kazuistik yöntemle sayılan yardım fiillerinden hiçbiri olayımızda yoktur. Suça sürüklenen çocuk ...'in suç yolunda yürümesini sağlayacak sanık ...'tan (babası) kendisine yönelen ve suçu işlemesini destekleyen yardım, teşvik veya benzeri bir katkısı yoktur. Suça sürüklenen çocuk ... ani kastla hareket edip, elleri ile kavga eden kişilerden ...'ü ani kastla öldürmüştür. Maktul ...'ün bıçaklandığını ve yerden kalkmadığını gören ...'un onu uyandırmaya çalışması, yarasına tampon yapması, araç çağırıp hastaneye götürmesi ve yine aralarında olay öncesinde husumet olmayıp uzun yıllardır maktulün sanığın yanında işçi olarak çalışması, maktulün abisinin düğününe sanık ...'in katılarak hediye takması da sanık ...'un savunmalarını doğrular niteliktedir. Tüm bu nedenlerle sanık ...'un aslî fail ...'in eylemine yasal anlamda hiçbir katkı sağlamadığı halde aslî failin öldürme fiilinden yardım eden olarak sorumlu tutulmasına yönelik Dairemiz çoğunluğunun bozma yönündeki kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2023/11565, Karar No: 2023/9029, Tarih: 28.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11565 E.  ,  2023/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 E.,2022/764 K.

SUÇ : Sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 12.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/350 Esas ve 2022/764 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.07.2023 gün ve 94660652-105-45-9540-2023-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85277 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/85277 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 49/2. maddesinde 'Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.' şeklindeki ve aynı Kanunun 50/1. maddesine göre 'Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına, ... çevrilebilir' şeklindeki emredici düzenlemeler karşısında, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceği ancak somut olayda sanığın Türk Ceza Kanunu'nun 102 inci maddesinin ikinci cümlesi ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve dolayısıyla adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Olağanüstü ve istisnai kanun yolu olan kanun yararına bozmanın aleyhe tesir etmeyeceği ve sonuca etkili bir durum meydana getirmeyeceğinden, söz konusu karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/350 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17154, Karar No: 2020/465, Tarih: 17.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17154 E.  ,  2020/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 124 ada ...,... ada 79; 127 ada 32; 135 ada 16 parsel sayılı, sırasıyla ...,... ve 171,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle her biri 896 pay kabul edilerek 64’er payla ..., ..., ..., ..., ..., 12 payla ..., 13’er payla ..., ..., ..., ... ve 448 payla ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kayıtlarının iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki nedenlere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, kök muris ... 'nin vefatından sonra mirasçıları arasında taşınmazların taksim edildiği hususunun ispat edilemediği, taşınmazların zilyetliğinin davacı ...'e annesi ...'den intikalen geldiği, davacı ...'in taşınmazlardaki zilyetliğinin kadastro tespitine kadar tereke adına devam ettiği ve kök murisin tüm mirasçılarının taşınmazlar üzerinde miras hisseleri oranında haklarının olduğu ve kadastro tespitinin bu duruma uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuştur. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, yargılama sırasında, 25.02.2010 tarihli celsede davalı ... "Dava dilekçesinde bana okumuş olduğunuz ...,... Üstü mevkiinde bulunan yerleri, davacılara ben hakkımı verdim. Ben açılmış olan bu davayı kabul ediyorum. Diğer davalıların bu yerlerde hakları yoktur. Onlar daha önce haklarını alıp sattılar." şeklinde beyanda bulunmuş ve kabule ilişkin bu beyanını parmak izi ile tastik etmiştir.

Bu durum karşısında Mahkemece, davanın mirasçılar arasında görüldüğü, mirasçıların birbirlerine pay devinin mümkün olduğu göz önüne alınarak davalı ...'nin kabul beyanına göre karar verilmesi gerekirken, bu husus değerlendirilmeden davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4550, Karar No: 2011/2442, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4550 E.  ,  2011/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici üstlendiği dere ıslahı inşaatı işinden hakedişlerinden kesinti yapılarak ödenmeyen iş bedeli alacağına karşılık yoğunluğa dayalı 4.000,00 TL, menfez için 2.000,00 TL olmak üzere şimdilik 6.000,00 TL’nin tahsilini istemiş, daha sonra menfez ile ilgili talebini ıslah ederek 11.000,00 TL’ye çıkarmış, mahkemece menfez ile ilgili talebin kabulü ile 11.000,00 TL’nin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Bir alacağa faiz yürütülebilmesi için borçlunun BK’nın 101. maddesine göre temerrüde düşürülmesi gerekir. Davalı hakediş kesinti tarihi itibariyle temerrüde düşürülmemiş, davacının 04.01.2006 tarihli ihtarı ile temerrüde düşürülmüştür. Bu nedenle alacağa ihtarın tebliği ve verilen ödeme süresi de dikkate alınarak 17.01.2006 tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Diğer taraftan Harçlar Kanunu’nun 13. maddesine göre genel bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3. sayılı tarifelerine giren işlemleri harçtan müstesna kabul edilmiş, davalı idare 5436 Sayılı Kanun’un 12. maddesine göre 22.12.2005 tarihinde 1 sayılı cetvelde harçtan muaf tutulmuştur. Bu nedenle harçtan sorumlu tutulması da doğru olmamıştır. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının 1. bendi 1 ve 2. satırında bulunan “28 nolu hakedişten kesilme” rakam ve kelimelerinin karardan çıkarılmasına, yerine “17.01.2006” tarihinin yazılmasına, aynı şekilde hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin karardan çıkarılmasına yerine 2. bent olarak “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan peşin harcın isteği halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3598, Karar No: 2006/9713, Tarih: 19.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3598 E.  ,  2006/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.06.2006 Pzt KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.