muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/183, Karar No: 2023/2051, Tarih: 27.03.2023

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/taşınmaz maliki aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1- Şikayetçinin sair temyiz itirazlarının reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 16.11.2022 tarih ve 2022/1412 E. - 2022/2002 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1- Şikayetçinin sair temyiz itirazlarının reddi ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 16.11.2022 tarih ve 2022/1412 E. - 2022/2002 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 07.04.2022 tarih ve 2022/65 E. - 2022/177 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “İhale bedelinin 210.300,00-TL'nin %10'u tutarında (21.030,00-TL) para cezasının davacıdan alınarak HAZİNEYE İRAD KAYDINA,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “İhale bedelinin 210.300,00-TL'nin %5’i tutarında (10.515,00-TL) para cezasının davacıdan alınarak HAZİNEYE İRAD KAYDINA,” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5974, Karar No: 2024/7645, Tarih: 04.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/5974 E.  ,  2024/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1548 Esas, 2024/1201 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/77 E.,2023/152 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen faydalı model belgesine tecavüz ve hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince ası davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-birleşen dava davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-birleşen dava davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 16.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı-birleşen dava davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin eksik ödendiği gerekçesiyle davacı-birleşen dava davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davacı-birleşen dava davalı vekiline 21.07.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davacı-birleşen dava davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11005, Karar No: 2018/18635, Tarih: 14.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11005 E.  ,  2018/18635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme yönünden kabulüne, ecrimisil talebi yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin malik olduğu 370 ada 5 parsel üzerinde bulunan işyerinin 01.09.2011 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, davalının kira sözleşmesi kapsamında olmayan kısım üzerine eklenti inşa etmek suretiyle müdahale ettiğini belirterek elatmanın önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilerek müvekkillerine teslimine ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 7.000,00 TL ecrimisil bedelinin işgal tarihi olan 01.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı vekili her ne kadar kira sözleşmesinde tarafların fırına uygun tadilat yapılabileceğini karalaştırdıklarını beyan etmiş ise de uyuşmazlık konusu olan boşluğun kira sözleşmesi kapsamından değerlendirilemeyeceği, TBK’nin 321. maddesine göre kiralanan yer ile ilgili değişikliklerin kiralanan yer için yapılabileceği, taraflar arasında TBK’nin 299. maddesine uygun (ve uyuşmazlık konusu olmayan dükkana ait) kira sözleşmesinin bulunduğu, TMK’nin 684 ve 686 maddelerine göre boşluğun eklenti veya bütünleyici parça sayılamayacak olması sebebiyle dava konusu boşluğun taraflar arasındaki 01.09.2011 tarihli sözleşme kapsamında olmadığı, davalının nizalı kısmı 2011 yılından bu yana sözleşme dışı kullanması nedeniyle TMK’nin 995. maddesi gereğince tazminle sorumlu tutulması gerektiği, dava dilekçesindeki faiz isteminin de ecrimisil için değil, yargılama gideri için istemesi ve yargılama giderlerine de faiz yürütülemeyeceği gözetilerek ecrimisil alacağına faiz hükmedilmediği gerekçeleriyle davacının davasının kabulü ile, davalının 370 ada 5 parsel sayılı taşınmaza fen bilirkişisi Şuayip Kişmir'in 21/07/2014 tarihli raporuna ekli krokide (A), (B), (C) harfleri ile göstermiş olduğu kısımlara el atmasının önlenmesine, fen bilirkişinin 21/07/2014 tarihli raporuna ekli krokide (A), (B), (C) harfleri ile göstermiş olduğu kısımların masrafının davalı tarafından karşılanarak eski hale getirilmesine ve 1.017,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu edilen taşınmazın davacıların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava, çapa bağlı elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu edilen taşınmazın davacıların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava, çapa bağlı elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacılar vekili ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapasımı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacılar vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 7.000,00 TL ecrimisil bedelinin işgal tarihi olan 01.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup dosya kapsamından faiz isteminin yargılama giderine yönelik olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda belirlenen ecrimisil alacağına yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, aksi değerlendirme ile faiz talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca mahkemece dava dilekçesinde talep edilen toplam 7.000,00 TL ecrimisil alacağı üzerinden 1.017,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiğine göre, reddedilen miktar yönünden davalı lehine 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar vekili ile davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılar vekili ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22836, Karar No: 2014/20814, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22836 E.  ,  2014/20814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/234-2013/111

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir. (3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2824, Karar No: 2022/6773, Tarih: 29.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2824 E.  ,  2022/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 08.03.2016 tarihinde öldüğüne dair Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2016 tarih ve 2016/11408 sayılı tespitine istinaden resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2779, Karar No: 2007/3846, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2779 E.  ,  2007/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, çocuk ile baba arasında soybağı kurulması istemine ilişkin olup, davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 3.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1776, Karar No: 2014/34267, Tarih: 17.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/1776 E.  ,  2014/34267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2009/328-2012/1653

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile dini ve milli bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan C.. C.. C.. S.. Tic. Merkezi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 15.12.2001-19.02.2009 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve milli-dini bayram ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı P.. Güvenlik. Sistemleri Bilgi Araştırma Ltd. Şti. vekili ; zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının 11.06.2002 tarihinde işe başladığını, müvekkili firmanın diğer davalı C..'un taşeronu olarak faaliyet gösterdiğini, söz konusu ilişkinin sona ermesi nedeniyle davacının iş akdinin 02.02.2009 tarihinde feshedileceğinin kendisine 05.12.2008 tarihinde bildirildiğini, yapılan görüşmeler neticesinde davacının 15 gün daha çalışmak istemesi üzerine feshin gerçekleşmediğini, davacının iş ilişkisi henüz sonlanmadan başka bir şirkette çalışma konusunda anlaşarak rekabet yasağına aykırı davrandığını, buna rağmen davacı hesabına kıdem ve ihbar tazminatı adı altında 300 TL ödendiğini, davacı alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı C.. C.. C.. S..Ticaret Merkezi A.Ş. vekili , zamanaşımı def'inde bulunarak, davacıya ihbar öneli verildiğinden ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, yıllık izinlerini kullandığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı C.. C.. C.. S.. Ticaret Merkezi A.Ş. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalılardan C.. C.. C.. S.. Ticaret Merkezi A.Ş.'nin ünvanının karar başlığında hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı C.. C.. C.. S.. Ticaret Merkezi A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin ve ücretinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiştir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin ve ücretinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiştir.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır. Aynı işyerinde çalışan işçilerin açtığı emsal nitelikli davalarda güvenlik görevlisi olarak çalışan işçilerin fazla çalışma ücreti talepleri reddedilmiş ve bu kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiş ise de, eldeki uyuşmazlıkta davalı tanığı H.. T.. işyerindeki çalışma saatlarine ilişkin açıklamalarda bulunmuştur. Bu nedenle fazla çalışma yapılıp, yapılmadığı davalı tanığı H.. T..'nın beyanlarına göre belirlenerek sonuca gidilmelidir.

4-Ayrıca somut uyuşmazlıkta iki davalı olmasına rağmen hüküm altına alınan alacakların hangi davalıdan tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemeside hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.