muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2051, Karar No: 2017/1171, Tarih: 20.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/2051 E.  ,  2017/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklardan ...‘ın, mağdur ...‘a ait taşınmazı, Bakırköy 29. Noterliği‘nde 03.06.2011 tarihinde düzenlenen içerik itibariyle sahte vekaletnameye istinaden Başakşehir Tapu Müdürlüğü‘nde diğer sanık Asım Uzun‘a devretmeye çalıştığı esnada yakalandıkları iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanıklardan ...‘ın ortağı ... ile birlikte emlak işiyle uğraştıklarını, 2011 yılında bahse konu araziyi kendisini ... olarak tanıtan bir bayandan yatırım amacıyla 180.000 TL karşılığında satın aldıklarını, ... Noterliğinde bizzat bu kişinin kendisine vekalet verdiğini, ...‘ı önceden tanımadığını, kendisinin de dolandırıldığını beyan ettiği, yine sanıklardan ...‘un sanık ...‘ın ortağı olan ... isimli kişinin..., ..., ... ve ismini bilmediği bir kişiye daha borcu olduğunu, alacaklıların birbirlerine güvensizlik duymaları nedeniyle, bu borca karşılık bahse konu arazinin güvenilir bir kişi olarak görüldüğü için kendisinin üzerine yapılmasına karar verildiğini, bu sebeple sanık ... ile arazinin devri için Başakşehir Tapu Müdürlüğüne gittiklerini, ... adına düzenlenen vekaletnameden haberdar olmadığını, bu kişiyi tanımadığını savunması, adına sahte vekaletname düzenlendiği iddia olunan ve UYAP kayıtlarından 05.01.2013 tarihinde vefat ettiği tespit edilen ... yönünden olayın hiçbir aşamada araştırılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık ...‘ın ortağı olduğu belirtilen ve soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan ... ile bu kişinin alacaklıları olduğu bildirilen 4 kişinin açık kimlikleri ...‘den de sorulmak suretiyle tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanık ... ile ...‘den bahse konu satış bedeline ilişkin kendisini ... olarak tanıtan kişiden imzalı bir belge alıp almadıklarının sorulması, ilgili belgeyi ibraz etmeleri halinde bu belge üzerindeki imza ile vekaletname üzerindeki imzaların karşılaştırılması suretiyle aynı kişi elinden çıkıp çıkmadığının tespitine çalışılması, sahte olarak düzenlenen vekaletname ve ekindeki nüfus cüzdanı üzerinde resmi bulunan şahsın kimliğinin kolluk marifetiyle araştırılması, gerekmesi halinde fotoğraf ...‘ın mirasçılarına da gösterilerek, fotoğraftaki kişinin kimliğinin tespitine çalışılması ve bahse konu satış işleminden haberdar olup olmadıklarının sorulmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3827, Karar No: 2010/5926, Tarih: 21.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3827 E.  ,  2010/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 29, 62, 53. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BEYOĞLU) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2009 gün ve 33/195 sayılı hüküm resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3170, Karar No: 2011/5282, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3170 E.  ,  2011/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 3. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili haciz tarihine göre birinci sıraya alınmaları gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce daha evvel incelenerek kesin hükme bağlanan şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/34017, Karar No: 2013/5287, Tarih: 21.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/34017 E.  ,  2013/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 31.10.2012 tarih, 13642/3086 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK 266 md.) bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları  ve 310, 311 ve 312. (HMK 211 maddesi) maddeleri hükümleri uygulanır.” denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 (HMK 211 maddesi) ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır. ( 6100 sayılı HMK'nın 211,216,217 maddeleri.)

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örneklerinin getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Diğer taraftan imza, kişinin kimliğini, hüviyetini gösteren, onu belirlenen ve diğerlerinden ayıran bir işarettir. Kural olarak imzanın, el yazılı ile atılması şarttır. Nitekim BK.nun 14/1.maddesine göre imza, borç altına giren kimsenin (borçlunun) el yazısı ile olmalıdır.

İmza genel olarak ad ve soyadları taşır. Ancak bunun her ikisinin birden taşıması da zorunlu değildir. İmza, borçlunun borç altına girme iradesini kesin olarak açıklar, tamamlayıp ortaya koyar. Bu açıklamaya yetecek nitelikteki paraflar (imzanın kısa şekli) dahi imza için yeterlidir. İmzanın el yazısı ile olmasından amaç, imzalayanın imzayı şahsen ve bizzat atmasıdır.

Somut olayda, itiraz eden borçlu mirasçıları, itiraz dilekçelerinde dayanak senette borçlunun imzasının bulunmadığını ileri sürmemiş, aksine imzanın murisleri borçluya ait olmadığını iddia etmişlerdir. Yukarıda açıklandığı üzere ıslak imzanın belli şekil ve şartlara tabi olduğuna dair bir kural ve yasal düzenleme bulunmadığından, imza her türlü şekilde atılabileceği gibi el yazısı ile de yazılabilir.

Somut olayda, itiraz eden borçlu mirasçıları, itiraz dilekçelerinde dayanak senette borçlunun imzasının bulunmadığını ileri sürmemiş, aksine imzanın murisleri borçluya ait olmadığını iddia etmişlerdir. Yukarıda açıklandığı üzere ıslak imzanın belli şekil ve şartlara tabi olduğuna dair bir kural ve yasal düzenleme bulunmadığından, imza her türlü şekilde atılabileceği gibi el yazısı ile de yazılabilir.

Bilirkişilerin görevi, imza olarak belirtilen şekil yada yazının borçlunun eli ürünü olup olmadığını belirlemekten ibarettir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş yukarıda belirtilen ilke ve kurallar ışığı altında; takip dayanağı senetteki imza şekil yada yazısının borçlu eli ürünü olup olmadığının yöntemince araştırılarak oluşacak sonucuna göre bir karar vermektir. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek  gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile  Dairemizin 31.10.2012 tarih ve 2012/13642 E, 2012/30886 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6486, Karar No: 2014/3840, Tarih: 04.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6486 E.  ,  2014/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ordu 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :15.04.2013

Numarası :2012/230-2013/192

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat H. A. geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmeye konu olup davacıya aynen iadesi gereken kazanların iade edilmemiş olması nedeniyle uğranılan zarar tutarından hurda bedeli düşülerek kalan alacağın tahsili istemi ile açılmış, mahkemece eldeki davada ileri sürülen hususların Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/60 Esas sayılı dosyasında davaya konu edildiği, verilen kararın kesinleştiği, kesinleşen kararın eldeki dava yönünden kesin hüküm mahiyetinde olduğu gerekçesi ile HMK 114/1-i ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı yüklenici G. İnşaat Mobilya ile davacı alt yüklenici S. K. Pazarlama Tesisat Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşme ile alt yüklenici S. 12 adet silindirik katı yakıtlı kalorifer kazanı imâl ve teslimini üstlenmiş, teslimi gerçekleşen kazanların tekniğine, fen ve sanat kurallarına uygun olarak imâl edilmemiş olması nedeniyle yüklenici G. alt yüklenici S. ve K. İnşaat A.Ş. aleyhine Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/60 Esasına kayıtlı olarak açtığı davada kazanlar nedeniyle alt yüklenici S.'ya ödenen 89.471,24 TL'nin davalı S.'dan, birleşen dava yönünden ise 2 adet kazan bedeli yönünden 17.582,00 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile yüklenici G.'a ödenmesine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu karar onanmış, onama kararında mahkemece kazan bedellerinin tahsiline karar verildiğine göre sözleşmeye konu olan kazanların davalı yükleniciye iade edileceğinin tâbi bulunduğu açıklanmıştır. Kazan bedellerini iade eden alt yüklenicinin yüklenici yedinde kalan kazanların kendisine iadesini isteyebileceği doğaldır.

Davacı bu amaçla Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne müracaatla 12.07.2010 tarihinde tespit yaptırmış, 2010/101 D.iş sayılı dosya ile yapılan tespit sonucu düzenlenen 15.07.2010 günlü raporda halen G. yedinde bulunan kazanların üzerlerindeki termostatlar, fanlar ve kapaklarının bulunmadığı, vana bağlantı flaşlarının kesilmiş olduğu, dış koruma saçlarının ve yalıtımlarının bozulduğu, duman borularının çürümüş, boru içindeki türbülatörlerin, kazan ızgaralarının ve ızgara yastıklarının bulunmadığı tespit edilerek 12 adet kazan nedeniyle hurda bedeli düşülerek alt yüklenicinin 101.000,00 TL değer kaybı zararına uğradığı belirlenmiştir. Eldeki davada bu tespit raporuna dayanılarak aynen iadenin gerçekleşmemiş olması nedeniyle uğranılan zarar talep edildiğinden kesinleşen Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/60 Esas sayılı dava dosyasının konusu ile sebepleri farklı olup ortada maddi anlamda kesin hükmün varlığından (HMK madde 303) söz edilemeyeceğinden işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kesin hükmün varlığından söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6237, Karar No: 2012/4010, Tarih: 29.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6237 E.  ,  2012/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davacı dayanağı 10.06.1970 tarih 182 sayılı tapu kaydının revizyon gördüğü 116 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ile bu taşınmaza komşu olan taşınmazları bir arada gösterir geniş kapsamlı birleşik haritanın Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

2-Davacı dayanağı 10.06.1970 tarih 182 sayılı tapu kaydının revizyon gördüğü 116 ada 26 parsel sayılı taşınmaz ile bu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının, taşınmazların tapuya tescilleri yapılmış ise tapu kayıt örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, davalı iseler dava dosyalarının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması,

3-Davacı ... ile bayileri ... ile ...'nın kimlik bilgileri de eklenmek suretiyle adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak cevabi yazıların dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3070, Karar No: 2023/8990, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3070 E.  ,  2023/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2507 Esas, 2022/2131 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/268 Esas, 2022/232 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 164 ada 7 ve 51 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazların bulunduğu yer itibarıyla çok avantajlı olduğunu, yatırım yapma ve sanayi yatırımı yapma amacıyla satın alındığını, bu sebeple hüküm tesis edilirken taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu ve emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu ve emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporundaki sakatlık nedeniyle kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;dava konusu taşınmazların emsalden daha değerli olduğunu, buna rağmen taşınmazlara emsalden daha düşük değer verilmesinin yerinde olmadığını, kamulaştırma neticesinde belirlenen m² fiyatının faizle ödenecek tutarın dahi çok gerisinde kaldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazların konum ve niteliğine göre belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususların yerine getirilmediğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların emsalden daha değerli olduğunu, buna rağmen taşınmazlara emsalden daha düşük değer verilmesinin yerinde olmadığını, kamulaştırma neticesinde belirlenen m² fiyatının faizle ödenecek tutarın dahi çok gerisinde kaldığını ileri sürerek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.