muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/194, Karar No: 2019/4753, Tarih: 23.05.2019

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50 ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61 ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

İncelemeye konu dosyada, mahkemece, hükmü temyiz eden davalı yönünden zararlandırıcı olayda teselsüle dayalı sorumluluk tutarının 5510 sayılı Yasa’nın 21/1. ve 21/4 madde ve fıkralarına göre belirlenmesi gerektiği gözetilmelidir.

3-Kabule göre de; davacı Kurun vekili tarafından ıslah ile teselsüle dayanılmasına rağmen davalı işveren şirket hakkında %50 oranında kusura göre hüküm verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17197, Karar No: 2013/4739, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17197 E.  ,  2013/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı banka tarafından 22.01.2009 tarihli hesap ekstresi bedeli yazışmalar üzerine ödenmediğinden, davalının bildirmiş olduğu hesap ekstresindeki 2.194,78 TL' nin tahsili için İstanbul 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/10823 esas sayılı dosyasında yapılan takibe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu, davalının İcra ve İflas Kanunu'nun 89. maddesini yanlış yorumladığını, haciz ihbarnamelerinin geleceğe yönelik olmadığını, ihbarın muhataba ulaştığı andaki varlıkla sınırlı olduğunu, dolayısıyla temlik tarihinden sonra yatan paraların, daha önceden gelen haciz bildirme yazısı gerekçe gösterilerek temlik alacaklısına ödeme yapılmaktan kaçınılmasının düşünülemeyeceğini belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; İzmir 19. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7901 esas sayılı dosyası üzerinden müvekkili bankaya tebliğ edilen 22.09.2008 tarihli 1. Haciz ihbarnamesinde ... Nakliyat Ambarı A.Ş borçlu olarak yer aldığından, müvekkili bankanın ihbarname doğrultusunda işlem yaparak hesapta bulunan bakiyeyi ve haciz şerhi konulduğunu cevaben icra müdürlüğüne bildirdiğini, bunun üzerine İzmir 19 İcra Müdürlüğünden 06.10.2008 tarihli yazının gönderildiğini ve bakiye olarak bildirilen 1.877,97 TL' nin 2008/7901 esas sayılı dosya hesabına gönderilmesinin istendiğini, bu talep üzerine bakiyenin gönderildiğini ve kalan dosya borcu için haczin devamına karar verildiğinin bildirildiğini, müvekkili bankanın davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalı banka mudisi dava dışı ... Nakliyat Ambarı A.Ş.'nin 06.10.2008 tarihli temlik bildirimi konulu yazı ile 23156098 nolu hesabına gelmiş, gelecek havale ve EFT' ler de dahil tüm hak ve alacakların 06.10.2008 tarihinden itibaren davacı ....,' a temlik edildiği, İzmir 19. İcra Müdürlüğü tarafından dava dışı temlik eden borçlu şirketin hesabında bulunan para için 22.09.2008 tarihli 1. Haciz ihbarnamesinin gönderildiği, davalı banka tarafından 24.09.2008 tarihli yazı ile 1.877,97 TL hesapta bakiye bulunduğu ve haciz şerhi konulduğunun bildirildiği, 08.10.2008 tarihinde 2.172,97 TL'nin icra müdürlüğü banka hesabına gönderildiği, borçlu hesabına daha sonra gelen havalelerle hesap bakiyesinin 2.194,78 TL' ye ulaştığı, İcra müdürlüğü tarafından gönderildiği tarih itibariyle mevcut alacak veya hesap bakiyesini kapsar haciz ihbarnamesinin gönderildiği tarihten sonra gelen havalenin haciz ihbarnamesi kapsamında olmadığı, davacının İcra müdürlüğünden hesap bakiyesinin kendisine ödenmesi için bankaya yazı yazılmasını talep etme hakkına sahip olduğu, taraflar arasında herhangi bir alacak borç ilişkisi bulunmadığı ve ihtilafın takip hukuku kurallarına göre çözümlenmesi gerektiği, davacının icra takibi yaparak bankadan hesap bakiyesini talep etmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10053, Karar No: 2017/7471, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10053 E.  ,  2017/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Ş aralarındaki İstirdat Davasına dair .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.06.2015 günlü ve 2015/27 E.- 2015/295 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26.06.2016 günlü ve 2015/13121 E.- 2016/8831 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde ;müvekkilinin 11202803, 11842477, 11203034, 11400282 ve 11202556 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, elektriği zirai faaliyetlerde kullandığını, müvekkilinden tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin alınmasının haksızlık yarattığını, bu sebeplerle abonelik sözleşmesine aykırı olarak aboneliğin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 44.678.60 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece ; kaçak elektrik kullanmayan abonelerden kayıp kaçak bedeli altında ücret alınmasının hukuk devleti ve adalet düşünceleriyle bağdaşmadığı ayrıca kayıp kaçak bedelinin de alınmasının hukuki dayanağının bulunmadığı bu sebeple davacı aboneden kayıp kaçak bedeli adı altında fatura içerisinde tahsil edilen ücretlerin haksız olarak tahsil edildiği gerekeçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; sözkonusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13121 E. 2016/8831 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

./..

-2-

./..

-2-

...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenleri incelenmemiştir

SONUÇ:Yukarıda 1.bentde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13121 E. 2016/8831.K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentde açıklanan nedenlerle bozma kapsamına göre davalı vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15924, Karar No: 2015/22361, Tarih: 10.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15924 E.  ,  2015/22361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/147454

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014 ( Karar ) - 06/03/2014 ( Ek karar )

NUMARASI : 2012/480 (E) ve 2014/45 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 06.03.2014 gün ve 2012/522 Esas - 2014/41 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan müşteki G.. M.. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,

T.. T.. vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıklar M.. T.. ve A.. D.. hakkında Dairemizin 2014/14661 Esas, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/522 Esas, Dairemizin 2014/16392 Esas, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/567 Esas sayılı dosyalarında aynı türden eylemler nedeniyle yargılama yapıldığı ve beraat kararları verildiği anlaşılmakla,

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3. ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan ve eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıya telefon veyabaşka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı ( gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi ),

4-Dava konusu kargonun gönderici ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilemeyeceği

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, sanık M.. T..'ın, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu bu kargoyu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususların araştırılması, sanıklar hakkındaki yukarıda numarası belirtilen dosyaların birleştirilmesi, aynı türden açılmış başka davalar var ise getirtilip incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve delillerin hep birlikte değerlendirilmesi ve sanık A.. D.. hakkındaki beraat kararı bakımından da, sanık M.'in duruşmada alınan beyanında dava konusu kargonun göndericisi olarak belirttiği A.. D..'ı görse tanıyabileceğini ifade etmesi karşısında, sanıkların usulünce yüzleştirilmesi veya fotoğrafının çektirilerek teşhis yaptırılması ve sonucuna göre tüm sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, T.. T.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/11/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16578, Karar No: 2011/22121, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16578 E.  ,  2011/22121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5600, Karar No: 2023/7025, Tarih: 11.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5600 E.  ,  2023/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/56 Esas, 2023/32 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.01.2021 Tarihli ve 2020/22 Esas, 2021/1 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakan ...'ün yerleşim yerinin .... Konak/ İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.04.2023 Tarihli ve 2022/56 Esas, 2023/32 Karar Sayılı Kararı

Muris ...'ün mirasçılarının eşi ... ve oğlu ... olduğu, mirasçıların her ikisinin de Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/472 Esas, 2017/635 Karar sayılı kararı ile murisin mirasını kayıtsız ve şartsız reddettikleri anlaşıldığından mirasın reddini tescil eden mahkemenin Simav Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu ve bu hususta kesin yetki kuralının söz konusu olduğu, talebin en son mirasın reddi kararını veren mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 612 nci maddesi uyarınca terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye

mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “En yakın mirasçıların tamamı tarafından ret” başlıklı 612 nci maddesi şöyledir:

“En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir.”

C. Değerlendirme

1.Dosya kapsamından, Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/472 Esas, 2017/635 Karar sayılı kararı ile müteveffanın mirasçıları tarafından mirasının kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

2.En yakın yasal mirasçılar tarafından miras reddedildiği takdirde, red kararını veren sulh hukuk mahkemesinin resen tasfiye işlemlerini de değerlendirmesi gerektiğinden uyuşmazlığın Simav Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.