muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12365, Karar No: 2020/848, Tarih: 03.02.2020

Bir kısım davalılar vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilen taşınmazda ortaklığın giderilmesi kararının ve akabinde gerçekleştirilen ihalenin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla açılan ihalenin feshi istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta; davacılar tarafından Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/350 E ve 1983/42 K sayılı ortaklığın giderilmesi dosyasında yargılamanın yenilenmesi istemiyle Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1221 E sayılı dosyası ile dava açılmıştır. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar tarafından temyiz edilmiş, dosya temyiz aşamasındadır.

Bu durumda, yargılamanın yenilenmesi davası sonucunda verilecek karar ile eldeki dava bağlantılı bulunduğundan; mahkemece, sözü edilen yargılamanın yenilenmesi davası bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17328, Karar No: 2018/8504, Tarih: 07.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/17328 E.  ,  2018/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 20.07.2006 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 08.09.2014 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 17.07.2014 faiz başlangıç tarihli 12.000,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 10.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 16.09.2014 tarihli itiraz dilekçesinde, alacaklı ile yapmış oldukları sözleşmede kira bedelinin yıllık olarak ödeneceğinin düzenlendiğini, bu ödemenin ilk taksidinin 15 Ocak da kalan ikinci taksidinin ise 1 Temmuz tarihinde ödeneceğinin, kararlaştırıldığını şimdiye kadar ödemelerin bu şekilde yapıldığını, alacaklı tarafın talep etmiş olduğu kira bedelinin henüz vadesinin gelmediğini, 2014-2015 sebze sezonuna ilişkin kira bedelinin ilk taksidi olan 6.000 TL’nın 15.01.2015 tarihinde, geri kalan 6.000 TL’nın ise 01.07.2015 tarihinde ödeneceğini, kira bedelinin vadesi gelmeden icraya konulduğunu ileri sürerek takibe, borca ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından davalıya 2013-2014 yılı kira bedelinin ödenmesi, aksi takdirde tahliye edileceğini bildirir ödeme emri gönderildiği, süresinde ödeme emrine itiraz edilerek takibin durdurulduğu, borçlunun İİK.269.md.ye göre itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe tanzim veya imzası tasdik edilmiş alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat edemediği gerekçesiyle davacı tarafın açmış olduğu davanın kabulüne itirazın kaldırılarak kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türk Borçlar Kanununun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel(istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

Olayımıza gelince; davaya ve icra takibine konu 20.07.2006 başlangıç tarihli, altı yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiralananın sera olarak kullanılmak üzere kiraya verildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın niteliğine göre hasılat (ürün) kirası söz konusu olup, Türk Borçlar Kanunu'nun 362.maddesi gereğince, davalı kiracıya altmış günlük ödeme süresini içeren ödeme emrinin tebliğ edilmesi gerekirken otuz gün ödeme süreli ödeme emri düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş olduğundan bu ödeme emrine dayanılarak tahliye kararı verilemez.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35668, Karar No: 2014/30720, Tarih: 10.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35668 E.  ,  2014/30720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ticari şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kararın temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 11.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12774, Karar No: 2017/16917, Tarih: 14.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/12774 E.  ,  2017/16917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KONU : İstihkak

KARAR

İncelenmesi gerekli bulunduğundan; borçlu ..... San. Tic. A.Ş. nin ilk kuruluşlarından itibaren tüm ortakları ile hisse devirlerini ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin temin edilip eklenmesinden sonra göderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7602, Karar No: 2015/4928, Tarih: 25.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/7602 E.  ,  2015/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7966, Karar No: 2014/7463, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7966 E.  ,  2014/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2010/67-2012/474

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar Okan, Özer ve Ş.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı Özlem'in işleteni olup, davalılar Özer ve Şükran'ın müşterek çocukları olan ve olay tarihi itibariyle reşit bulunmayan davalı Okan'ın sürücüsü olduğu aracın davacı yaya S.. C..'e çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı S.. N..için sürekli iş göremezlik zararı yönünden 18.619,15 TL. maddi tazminat ile davacı S... N. için 10.000,00 TL., diğer davacı anne ve baba için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davayı kabul etmediklerini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı Özlem zarara neden olan aracın olay tarihindeki işleteni olmadığından hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki ıslah edilen maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin davacı S.. N.. için 7.000,00 TL., davacı anne ve baba için 2.500,00'er TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar Okan, Özer ve Ş.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 369.maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna dair davalara aile mahkemeleri bakmakla görevlidir. Bu madde yasanın ikinci kitabında yer alır. Öte yandan, 4787 sayılı “Aile Mahkemesinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun”un 4.maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin Aile Mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; davacılar vekili dava konusu trafik kazasının meydana geldiği 28.5.2006 tarihinde reşit olmayan araç sürücü davalı O.. A..'in eyleminden dolayı sürücünün baba ve annesi olan davalılar Özer ve Ş.. A.. hakkında aile hukukundan doğan bakım ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmedikleri için zarardan sorumlu oldukları iddiasıyla (ev başkanlığı sıfatına dayanarak) dava açmıştır.

O halde, olayda TMK’nın 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından, davanın Aile Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği gözetilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Bozma neden ve şekline göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde, olayda TMK’nın 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından, davanın Aile Mahkemesi’nde görülmesi gerektiği gözetilerek mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Bozma neden ve şekline göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar Okan, Özer ve Şükran'a geri verilmesine 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9430, Karar No: 2011/12209, Tarih: 04.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9430 E.  ,  2011/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2009 gün ve 2008/150-2009/154 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/04/2011 gün ve 2009/10688-2011/3852 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, müvekkilinin dava dışı Bilim İnşaat San.Tic.Ltd. Şirketi'nin ortaklarından olduğunu, şirket ana sözleşmesiyle 10 yıl süreyle şirket müdürü olarak...’in atandığını, adı geçen müdürün davacının temsilcisi olmadığı halde 21.05.2007 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısına katılı müvekkilini temsil ettiğini ve bu toplantıda ...’ın müdür olarak atandığını, davacının bu durumdan 01.05.2008 tarihinde haberdar olduğunu ileri sürerek, 21.05.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararın geçersizliğinin tespitine, muarazanın giderilmesine ve şirket müdürünün halen... olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ..., davanın 3 aylık süre içinde açılmadığını, davanın şirket ortaklarına karşı değil şirket aleyhine açılmasının gerektiğini, alınan ortaklar kurulu kararının usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizin 04.04.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/483, Karar No: 2013/522, Tarih: 15.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/483 E.  ,  2013/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4337, Karar No: 2018/3980, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4337 E.  ,  2018/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2017 gün ve 2017/421 Esas, 2017/373 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden kabulü ile müsnet suçtan beraatine karar verilmek suretiyle ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise arttırım maddesinin çıkartılması suretiyle hükümlerin düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan 23.11.2017 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13451, Karar No: 2023/2307, Tarih: 09.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13451 E.  ,  2023/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Değerlendirme tarihi olan 2018 yılında, dava konusu Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 409 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen ... Mahallesi 1559 ve 1562 parsel sayılı taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerini gösteren ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden alınan resmî yazının,

2. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunu gösteren ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı alınan resmî yazıların,

3. Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan düzenleme ortaklık payı oranını gösteren ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden alınan resmî yazının,

4. Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4639, Karar No: 2020/824, Tarih: 23.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4639 E.  ,  2020/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet; Balırkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/01/2018 tarihli, 2017/462 esas ve 2018/20 karar sayılı kararı ile

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 05/04/2018 tarihli, 2018/930 esas ve 2018/737 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35575, Karar No: 2021/5182, Tarih: 17.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/35575 E.  ,  2021/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 207/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 158/1-j son, 62, 53/1, 52/2-4, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Asa Sondajcılık Limited Şirketinde çalışmamasına rağmen, şirkette çalıştığına ve maaşında icra kesintisi bulunmadığına dair belge ile hizmet dökümünü içeren belgeleri sahte olarak tanzim ettikten sonra, Ziraat Bankası Kayapınar Şubesine belgeleri ibraz ederek kredi başvurusunda bulunduğu ve 15.000 TL tüketici kredisi kullandığı ancak bankaya olan borcunu ödememesi üzerine belgelerin sahte tanzim edildiğinin tespit edildiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın, icra kesintisi olmadığına dair belgeyi kendisinin düzenlediğine ve hizmet döküm belgesini bir arkadaşının temin ettiğine yönelik ikrarı, banka ve şirket yazıları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün miktarının, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda, toplam zarar miktarının 15.000 TL olması nedeniyle gün para cezasının 1.500 gün olarak belirlenerek artırma veya eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak aynı kanunun 52. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “1.000 gün”, “20.000 TL”, “30.000 TL” ve “25.000 TL” ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla “1.500 gün”, “1.250 gün” ve “25.000 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.