muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5616, Karar No: 2020/16555, Tarih: 24.11.2020

Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz (MÖHUK m. 27(2)). İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de, mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay 22. HD, E. 2016/9339 K. 2019/16564, T. 18.09.2019; AYGÜL/ÇOBAN, 1822-1824). Ancak işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir (MÖHUK m. 27(3)). Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Ancak hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukuk uygulanabilir (MÖHUK m. 27(4)). Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (ELÇİN, s. 147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk Lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (ELÇİN, 152).

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta,davalı ... şirketi davacının Umman’da çalıştırılmak üzere işe alındığını ve sadece bu ülkede çalıştırıldığı için MÖHUK 27.maddesi uyarınca işçinin işini ifa ettiği yer olan Umman Hukukunun geçerli olması gerektiğini savunmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince davalılar arasında iş ortaklığı bulunsa da davacının iş ortaklarından ... şirketi tarafından götürüldüğü,iş ortağı davalı ...’nin Türkiyede şubesinin bulunduğu gerekçesi ile uyuşmazlığa Türk Hukukunun uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı belirtilmiştir.

Davacı ile davalı işveren ... İnşaat San. ve T.A.Ş arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinin fesih, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği, yine sözleşmenin 16. maddesinde de sözleşme maddelerinde belirtilen hususlarda çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun ifade edildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla tarafların hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmektedir. Diğer yandan, davacı söz konusu iş sözleşmesi kapsamında tüm hizmet süresi boyunca sadece davalıların Umman’da bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işiçinin işini fiilen yaptığı yer olan Umman olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, taraflar arasında MÖHUK’un 27/1 hükmü kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlığa Umman hukukunun uygulanması gerekmektedir. Umman hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca gerekirse Umman hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 3.050,00.-TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12625, Karar No: 2013/12568, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12625 E.  ,  2013/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Kars Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, nüfus kaydında davalılar adına tescil edilmiş olan ...'in gerçekte kendi çocuğu olduğu iddiasıyla küçüğün nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davacı, nüfus kaydında davalıların çocuğu gibi görünen küçük ...'in gerçekte kendisi ile ölü olan İpek'in gayriresmi birlikteliğinden doğduğunu belirterek ...'in nüfus kaydının iptal edilerek kendisi ve ölü İpek adına tescil edilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde küçük ...'in anne ve baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

2013/12625

2013/12568

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kars Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5266, Karar No: 2024/182, Tarih: 16.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5266 E.  ,  2024/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/190 E., 2022/133 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'nun ikinci hamileliğinde de takiplerini ilk hamileliğinde takibi yapan davalı Dr. ...'a yaptırdığını, davalı doktor tarafından yapılan testler ve takiplerde bebeğin ve ...'in sağlığının iyi olduğunu, hamileliğin 41 inci haftasını tamamladığında halen doğum sancısının başlamadığını, bebeğin kilosunun 4.500 grama ulaştığını, davalı doktorun suni sancı ile doğumu deneyeceğini söylediğini, 21.01.2014 tarihinde suni sancı verilmek üzere hastaneye yatırıldığını, saat 12:00'de serum ile suni sancı verildiğini, sancılara dayanamayacak duruma geldiğini, 16:00-18:00 saatleri arasında kattaki hemşire veya herhangi bir doktorun NST kayıtlarını, ağrılarını ve bebeğin kalp atışlarını gösteren cihazı takip etmediklerini, NST kayıtları incelendiğinde birtakım düzensizlikler olduğunu, davalı Dr. ... kontrole gelmediği gibi nöbetçi doktor tarafından da tetkik edilmediğini, davalı doktorun odasına saat:18:00'de geldiğini, su kesesini doğumhaneye dahi gitmeden patlattığını ve hasta odasındaki yatağında ıkındırmaya başladığını, gelen suyun mekonyumlu olduğunu, davalı doktorun doğumhaneye taşıtarak doğumu normal yoldan gerçekleştirmek için uğraşmaya devam ettiğini, bebeğin başını kivi olarak ifade edilen bir aletle vakumlama yapmak suretiyle çekmeye başladığını, ancak bu yöntem ile de doğumun gerçekleşmediğini, doğumhaneye çağırılan Dr. ...'ın doğuma müdahale ettiğini ve sezaryene alınmasını sağladığını, sezaryan sonunda rahminin yırtıldığını, gün boyunca kan kaybettiğini ve hayati tehlike altında bulunduğunu, eşi.............,'ndan izin alınmak suretiyle rahminin alındığını, bebeğin kalbinin durduğunu, nefes alamadığını ve kalp masajıyla hayata döndürüldüğünü, sürecin sonunda bebeğe ileri derecede beyin hasarı (iskemik hipoksik ensafalopati) ve asfiksi teşhisi konulduğunu, doğumda meydana gelen asfiksiye bağlı olarak 1,5 yıl boyunca makinelere bağlı olarak yaşayabildiğini, ancak, sayısız tıbbi operasyona ve ailenin tarifi mümkün olmayan mücadelesine rağmen, 20.07.2015 tarihinde hayatını kaybettiğini, davalı Dr. ...'ın aydınlatılmış onamını almayarak, takibini yapmayarak, geç müdahale ederek, genel tıp uygulamasına ve tıp doktrinine aykırı bir doğum yöntemi uygulayarak ve ortaya çıkan tüm bulgulara rağmen bu yöntemden vazgeçmeyerek, davalı hastanenin ise ehil doktor ve hemşireler istihdam etmeyerek ve hizmetin işlemesine imkan verecek bir organizasyon gerçekleştirmeyerek bir daha anne olma şansını kaybetmesine, bebeğin ise özürlü olmasına sebebiyet verdiğini, bebek ...........,'ın özür oranının %60 olarak belirlendiğini ileri sürerek, ... için 500.000,00 TL, ..... için 350.000,00 TL, ..........için 100.000 TL, ..... için 50.000 TL manevi tazminat ile 15.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile ..

...........,'ın özür oranının %60 olarak belirlendiğini ileri sürerek, ... için 500.000,00 TL, ..... için 350.000,00 TL, ..........için 100.000 TL, ..... için 50.000 TL manevi tazminat ile 15.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile ...'ın tedavisi için tüm yaşamı boyunca yapılacak harcamalar, yine bu rahatsızlığa bağlı olarak yapılması zorunlu tüm masraflar ve bu olaya bağlı olarak uğrayacakları zararlar için dava tarihi itibariyle kesin olarak bir hesaplama yapılabilmesinin mümkün olmaması nedeniyle HMK'nın 107 nci maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; istenmeyen sonucun meydana gelmesinde herhangi bir tıbbi hata, ihmal bulunmadığını, davalı doktor ve hastanenin hastanın takip ve tedavisi sürecinde gereken yüksek özeni gösterdiğini, doğum sırasında ortaya çıkan komplikasyonu doğru yönettiğini, nadiren görülen bu doğum komplikasyonu karşısında anne ve bebeğin hayatının kurtarılmasının sağlandığını, davacının/hastanın net bir ifade ile sezaryen ile doğum yapmak istemediğini, mutlaka vajinal doğum yapmak istediğini belirttiğini, hastanın 3 günde bir kontrol edildiğini ve her kontrolde miad aşımı gebelikler ve iri bebek ile ilişkili risklerin kendilerine tekrar tekrar anlatıldığını, 20.01.2014 tarihinde 41 hafta 1 günlük gebelik ile yapılan kontrolde tüm risklerin detayının tekrar tartışıldığını, risklerin artarak devam ettiği konusunda çiftin bilgilendirildiğini, bebek ve anne kaybı dahil geniş bir yelpazede karşılanabilecek tüm riskler konusunda uyarıda bulunulduğunu, davacı ...'nun davalı doktoru 20.01.2014 tarihinde arayarak kesinlikle sezaryen istemediklerini ve ertesi gün doğum indüksiyonu yapılmasını onayladıklarını söylediğini, hastanın bilgilendirildiğine dair yazılı onam alındığını, davacı ...'nun 21.01.2014 tarihinde doğum indüksiyonu için davalı hastaneye yatırıldığını, yasal düzenlemelerde sezaryen doğumların ancak tıbbi zorunluluk halinde tercih edilebileceğini, davacının gebeliğinde sezaryenin tıbbi zorunluluk olmadığını, kristeller manevrasının sezaryen kararı almadan önce denenmesinin tıp kurallarına uygun olduğunu, bebeğin kalp atışlarının iyice düştüğünün ultrasonda görülmesi üzerine sezaryen kararı alındığını, rahim yırtılmasının doğumlarda az görülen bir komplikasyon olduğunu, hem anne hem bebek için ölümcül olabilecek komplikasyona çok hızlı ve etkin bir şekilde müdahale edildiğini, rahim yırtılması komplikasyonunun gelişmesinde davalının herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacıların İstanbul Tabip Odası'na şikayetleri üzerine, davalı doktor ... hakkında soruşturma açılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini, davalı doktorun doğum eyleminde yaptığı girişimlerin tababet kurallarına uygun olduğunu, davalı doktor ...'ın özen sorumluluğunu yerine getirdiğini, yapılan uygulamanın tıp kurallarına uygun olduğunu, istenmeyen sonucun kusur veya ihmalleri sonucu ortaya çıkmadığını, olası riskler konusunda davacı/hastanın defalarca ve ayrıntılı olarak aydınlatıldığını, yazılı onamının alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.05.2018 tarihli ve 2015/367 E., 2018/314 K. sayılı kararıyla, davacı ...'nun doğumu ile ilgili alınan kararın ve yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olarak yürütüldüğü, davalı doktorun özen borcunu gereği gibi yerine getirdiği, kusurlu eylemi bulunmadığı, davalı doktorun kusurlu eylemi bulunmadığından alınan kararlar, yapılan işlem ve meydana gelen sonuç nedeniyle davalı hastanenin de sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle Yüksek Sağlık Şurası raporları da dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2018/6045 E., 2020/98 K. sayılı ilamıyla; yargılama sırasında Yüksek Sağlık Şurasından raporlar alındığı, raporlarda davalı doktor ile hastanenin herhangi bir kusuru olmadığı belirlenmiş ise de; anılan raporların taraf iddialarını yanıtlayacak ve davalı doktorun teşhis ve tedavide yeterli özen ve dikkati gösterip göstermediğini ortaya koyacak nitelikte yeterli açıklamayı içermediği, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespiti için bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamayacağı, nitekim davacı tarafça bu raporlara itiraz edildiği, o halde mahkemece, doğum öncesindeki muayene ve tedavilere ilişkin tüm bilgiler, kayıtlar ilgili hastaneden celp edilerek üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden kadın hastalıkları ve doğum konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davalı doktorun doğum esnasında aldığı kararlar, özellikle doğum haftası ve bebeğin kilosu dikkate alınarak normal doğum için yeterli şekilde aydınlatıp aydınlatmadığı, hastaneye yatırıldığından sonraki saat 16:00 ile 18:00 saatleri arasında anne ve bebeğin takibinin düzenli olarak yapılıp yapılmadığı, normal doğumun gerçekleşmesi için uygulanan ilaçların ve yöntemlerin tıbben uygun olup olmadığı, doğum saati ve tüm aşamalar birlikte değerlendirildiğinde doktorun sezeryan kararı almasında bir gecikme olup olmadığı konularında, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı hastane açısından, sözleşmenin ifası sırasında uğranılan zarar ve zarardan doğan sorumluluk şartlarının somut olayda gerçekleşmediği, yine 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi gereğince davalı doktor açısından, haksız fiil şartları olan hukuka aykırı fiil, zarar, illiyet bağı ve kusurdan söz edilemeyeceği, davacının uğramış olduğu maddi ve manevi zarar bulunmadığı, gelen evraklar, dinlenen tanık beyanları, alınan heyet raporları ve Adli Tıp Kurumu raporu dikkate alınarak her iki talep yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 21.03.2023 tarihli ve 2022/5015 E., 2023/691 K. sayılı kararıyla, dosya içeriğine, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına ve özellikle davacılar vekilince ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; davacı ...'in sabah hastaneye geldiğinde, saat 06.20’de hemşirelerin kendisine hiç açıklamadan ve okumasına da imkan vermeden yaklaşık 25 sayfa evrak imzalattığını, bu belgelerden birisinin de normal ve müdahaleli vaginal doğum bilgilendirme ve aydınlatılmış onam belgesi olduğunu, bu belge imzalandığı esnada Dr. ...'ın hastanede olmadığını, olay tarihinde saat 16.00 ila 18.00 arasında davacının klinik takibinin yapılmadığı hususunun epikriz notuyla sabit olduğunu, bozma ilamına uyulduğu halde bozma doğrultusunda inceleme yapılmadığını, bozmadan sonra Marmara Üniversitesi tarafından sunulan her iki raporda da bu hususta ayrıntılı değerlendirme yapılmadığını, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilimdalı’na başvurularak alınan bilimsel mütalaada; ''...’nun travay sürecinde propess ile birlikte oksitosin uygulanmasının ilacın ruhsat bilgisi dışında kullanımı olarak değerlendirildiği, standart uygulamada yeri olmayan bu durumun tıp kurallarına uygun olmadığı, propess ile birlitke oksitosin kullanımının hızlı travayı tetiklediği'' sonucuna varıldığını, Acıbadem Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan bilimsel mütalaanın da Adli Tıptan alınan raporun tam aksi yönde olduğunu, oksitosin ve propessinin birlikte kullanımına ilişkin değerlendirme yapılmaksızın, yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu şeklinde genel bir değerlendirmeye yer verildiğini, bilirkişi raporlarında Amerikan Hastanesi’nin istihdam eksikliği, organizasyon bozukluğu ve genel olarak hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı ve denetime elverişli değerlendirme yapılmadığını, somut hadisede hastanenin apaçık bir organizasyon bozukluğu bulunduğunu, Mahkemenin iddiasının aksine, doktorun ve/veya sağlık personelinin kusuru bulunması dahi, hastanenin organizasyonu gerçekleştiren yapı olmasından kaynaklanan sorumluluğu olduğunu ileri sürerek; onama kararının kaldırılarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386 ncı ve devamı maddeleri.)

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 nci ve devamı maddeleri. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386 ncı ve devamı maddeleri.)

3. Değerlendirme

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 (BK 394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 14.01.2020 tarihli ve 2018/6045 E., 2020/98 K. sayılı bozma ilamında; normal doğumun gerçekleşmesi için uygulanan ilaçların ve yöntemlerin tıbben uygun olup olmadığı hususunda da değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiş, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususta; ''öncelikli olarak serviksin olgunlaştırılması için propes yerleştirildiği ve pelvik muayene ile serviksin olgunlaşması ve açılmasına göre uygun doz ve zamanda propes ile synpitanın birlikte kullanıldığı, bu uygulamanın obsteterik açıdan ve literatürde de yer alan uygun bir yöntem olduğu, bu bakımdan uygulanan ilaç ve yöntemin uygun olduğu'' değerlendirilmiştir.