muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15865, Karar No: 2013/14665, Tarih: 23.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15865 E.  ,  2013/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 17/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacı ... ile davalılardan ...'nin tüm, davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nun diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat İstemine ilişkindir.

Davacı; ....gazetesinin 02/09/2006 tarihli nüshasında çıkan "Çelik yelek giydirilen iki zanlıdan .... çok sayıda sabıkası bulunuyor...suç makinesi gibi" içerikli ve fotoğrafı da bulunan haberle kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu beyanla gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü de davalı gösterilmek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili sorumlu müdürlere husumet yöneltilemeyeceğini, haberin hukuka uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

26/06/2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 25/05/2008 günlü gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan davalı ...'ya 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilmeden hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

...

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacı ve davalı.... tüm, davalı ...'nun öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/569, Karar No: 2015/3124, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/569 E.  ,  2015/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14186, Karar No: 2017/7147, Tarih: 13.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14186 E.  ,  2017/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/05/2014 gününde verilen dilekçe ile hakaret ve basit yaralama eylemleri nedeniyle kişilik haklarına saldırı ve haksız eylem nedenine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kasten yaralama ve hakaret eylemleri nedeniyle manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, ... Valiliği Hukuk İşleri Şube Müdürlüğüne, "dava işleri şefi" olarak atandığını, aynı işyerinde hukuk işleri müdürü olan davalının, olay tarihinde kendisini yaraladığını ve hakaret ettiğini, basit tehdit, basit yaralama ve hakaret suçlarından ceza mahkemesinde yargılandığını, yapılan yargılama neticesinde davalı hakkında basit tehdit suçundan beraat, basit yaralama ve hakaret suçlarından ise mahkumiyet kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı, davacının, kendisi hakkında asılsız suçlama ve iddialarda bulunduğunu, herhangi bir tacizinin olmadığını, bir buçuk ay gibi kısa bir süre birlikte çalıştıklarını, davacının daha önce çalıştığı nüfus müdürlüğünde, hakaret ve iftira suçlamaları ile ilgili olarak soruşturma geçirdiğini, bu tip eylemleri itiyat haline getirdiğini, dava işleri şefliğindeki görevinden ayrılmasının personel işlerinden sorumlu vali yardımcısının onayı ve uygun görmesi sonucunda gerçekleştiğini, iddia ettiğinin aksine, yaşanan bu süreç içerisinde maddi ve manevi olarak yıpranan tarafın kendisi olduğunu, kurgulu ve yapay bir ast mağduriyeti oluşturmaya çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, ceza mahkemesinde, hükmün açıklanması ile sonuçlanan ceza davasında dinlenen bir kısım tanık beyanları ve oluş esas alınarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Mahkemece, her ne kadar davaya konu edilen bir kısım olaylar nedeniyle davalı hakkında verilen ceza kararı hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sonuçlanmış ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahiyeti itibariyle hukuk hakimini bağlamaz.Somut olayda, olay tarihinden evvel taraflar arasında bazı tartışmaların yaşandığı, olay günü yine taraflar arasında yaşanan tartışma sarısanda, davalının değer yargısı mahiyetinde bir kısım sözleri sarfettiği, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı ve yine davalının, davacıya yaralama mahiyetinde herhangi bir eyleminin sübut bulmadığı anlaşılmaktadır.Şu halde, mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının manevi tazminata yönelik isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir

.Şu halde, mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının manevi tazminata yönelik isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41, Karar No: 2013/17619, Tarih: 12.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/41 E.  ,  2013/17619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı Güvence Hesabı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortasız aracın karıştığı kazada vefat edenin yakınlarına ödeme yaptıklarını belirterek 8.703,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, aracı harici olarak kaza tarihinden önce sattıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; trafik sigortasız aracın sürücüsünün % 75 kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı ...'ın aracı kaza tarihinden önce satmış olması nedeni ile bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden 6.527,00.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı Güvence Hesabı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, Güvence Hesabı tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin tazminat davasıdır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/D bendinde, motorlu araçların satış ve devirlerinin Trafik Tescil Müdürlüklerinde veya Noterliklerde yapılacağı öngörülmektedir. Ancak böyle bir satış ve devir işlemi araç üzerindeki mülkiyet hakkını devre elverişlidir. Bu devrin yöntemince aracın kayıtlı olduğu tescil müdürlüğüne bildirilmemesi yüzünden aracın tescil kaydında bir değişiklik yapılmaması satışa konu aracın mülkiyetinin geçişini engellemez ise de, anılan yasa maddesinde belirtilen türden resmi bir satış ve devir işlemi yapılmaksızın, satış işlemine dayalı olarak işleten sıfatının ve araç üzerindeki mülkiyet hakkının devredildiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu bakımdan mahkemece, davalı ...'ın malik ve işleten sıfatı bulunduğundan, bu davalı yönünden de işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanına göre, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Bu bakımdan mahkemece, davalı ...'ın malik ve işleten sıfatı bulunduğundan, bu davalı yönünden de işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanına göre, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'nın temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı Güvence Hesabı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 424,71 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/419, Karar No: 2023/4116, Tarih: 07.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/419 E.  ,  2023/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/144 E., 2022/258 K.

DAVA TARİHİ : 21.05.2014

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveli itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece (Yargıtay kapatılan 23.Hukuk Dairesi) kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satıldığın, düzenlenen sıra cetvelinde ipotek bedeli ödendikten sonra kalan tüm ihale bedelinin Bozüyük ...’ya ödenmesine karar verildiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu Bozüyük Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... alacağının tahsil zamanaşımına uğradığını, sıra cetveli düzenlenen dosyanın haczinin düştüğünü bu nedenle bu dosyadan sıra cetveli düzenlenemeyeceğini, müvekkili alacağının işçi alacağı olduğunu, Bozüyük Sosyal Güvenlik Kurumu alacağı zamanaşımına uğramasa bile müvekkilinin haczinin Sosyal Güvenlik Kurumu haczine iştirak hakkı bulunduğunu, ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile ihale bedelinin müvekkili alacağına ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; 5510 sayılı Yasanın 93. maddesine göre kurumun prim ve diğer alacaklarının ödenme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu bu nedenle davacının kurum alacağının 5 yıllık tahsil zamanaşımına tabi olduğu yönündeki iddiasının yasal bir dayanağının bulunmadığını, özel bir alacağın bir kamu alacağına iştirakine kanunda yer verilmediğini, İİK. 206. maddesindeki sıranın haciz yoluyla takipte uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; iflas halinde işçi alacakları ...nun 206. maddesine göre imtiyazlı ise de, hacze iştirak halinde haciz tarihi önce olan alacaklının önüne geçemeyeceğini, bu nedenle davacının kurum alacağının 5 yıllık tahsil zamanaşımına tabi olduğu yönündeki iddiasının yasal bir dayanağının bulunmadığını ayrıca özel bir alacağın bir kamu alacağına iştirakine kanunda yer verilmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; iflas halinde işçi alacakları ...nun 206. maddesine göre imtiyazlı ise de, hacze iştirak halinde haciz tarihi önce olan alacaklının önüne geçemeyeceğini, bu nedenle davacının kurum alacağının 5 yıllık tahsil zamanaşımına tabi olduğu yönündeki iddiasının yasal bir dayanağının bulunmadığını ayrıca özel bir alacağın bir kamu alacağına iştirakine kanunda yer verilmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.11.2015 tarihli 2014/461 E., 2015/838 K. Sayılı kararı ile; şikayet olunanlardan sadece ...'ya ödeme yapıldığı, bu nedenle diğer davalılar yönünden şikayetçinin sıra cetveline itiraz davası açmada hukuki yararı bulunmadığı, ...'nın alacağı prim alacağı olup, 5510 sayılı Yasa'nın 93. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve satış tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımının dolmadığı, özel bir alacağın kamu alacağına iştirak edemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nin 12.12.2016 tarihli 2016/2347E.,2016/5312 K. sayılı ilamı ile; Şikayetçi dilekçesinde diğer itirazları ile birlikte şikayet olunan ...'nın alacağının ve vergi dairesi alacağının zamanaşımına uğradığını ileri sürdüğü, alacağın zamanaşımına uğradığı itirazı alacağın esasına yönelik bir itiraz olduğu, bu durumda mahkemece, görev dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20.06.2019 tarihli 2018/790 E., 2019/526 K. Sayılı kararı ile; şikayetçi vekilinin alacağın zamanaşımına uğradığı iddiasının esasa yönelik bir itiraz olduğu ve bu yönüyle görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nin 01.11.2019 tarihli 2019/3113 E., 2019/4483 K. sayılı ilamı ile; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar vereceği, mahkemece, HMK'nın 114/1-c madde hükmü uyarınca anılan yasal düzenleme gözönünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin anılan Yasa'nın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında "Şikayetin reddine" ibaresi doğru olmamış ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca dava şartı nedeniyle reddine karar verilecek şekilde hükmün 1 no.lu bendinin düzeltilmesi suretiyle hükmün onanmıştır.

D. İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumu’nun takibe konu borcunun 2005/08 dönemine ait olduğu borçluya ait taşınmaza 17.04.2008 tarihinde haciz yapıldığı, haciz yapılması ile zamanaşımının kesildiği, davacı alacağı işçi alacağı ise de özel bir alacağın kamu alacağına iştirak edeceği hususunun yasada düzenlenmediği, ayrıca İİK 206 maddesinin iflastaki sırayı düzenleyen bir madde olup, haciz yolu ile takiplerde uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; karara esas alınan 16.10.2022 tarihli bilirkişi raporundaki, sıra cetveline itiraz davası kapsamında, zamanaşımı definin yalnızca borçlu tarafından ileri sürülebilecek bir defi olduğu değerlendirmesinin hatalı olduğunu, satışı yapılmış bir mal üzerindeki hakkın artık borçlunun değil, alacaklıların hakkı haline geldiğini bu nedenle, borçlu tarafından ileri sürülebilecek defi ve itirazların, menfaati bulunan alacaklı tarafından diğer alacaklıya karşı da ileri sürülmesi mümkün olduğunu, davalı ... ... Müdürlüğünün ve Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğünün alacaklarının tahsil zamanaşımına uğradığını, bu nedenle hacizlerinin düştüğünü, kabul anlamına gelmemekle birlikte, davalı ... Müdürlüğünün haczinin düşmediği düşünülse dahi, müvekkili alacağının işçilik alacağı olduğunu, ve İcra ve İflas Kanununun 206. maddesinde işçilik alacağının öncelikli olarak ödenmesi gereken alacaklardan olması sebebi ile, ... Müdürlüğü'nün haczine iştirak ettirilmesi gerektiğini, ayrıca sıra ve derece kararının tanzim edildiği ve davalılardan ... ve Abdülkadir Bıçakcı'nın alacaklı olarak göründüğü İstanbul/Anadolu 15.İcra Müdürlüğünün gayrimenkulün tapu kaydındaki haczinin 2 yıllık zaman geçmiş olması nedeniyle düştüğünü bu alacaklıların dosyalarının sıra ve derece kararında 3.sırada yer alması ve bu dosyadan sıra cetveli düzenlenmesinin hatalı olduğunu, aynı zamanda, İlk Derece Mahkemesi kararı sonucunda, karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücretine ve yargılama giderlerine de itiraz ettiklerini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8060, Karar No: 2017/11292, Tarih: 17.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8060 E.  ,  2017/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Mart 2009-Temmuz 2011 dönemleri arasında ... Merkezi kapsamında Kayapınar İlçesine bağlı ilköğretim okullarında temizlik işlerinde çalıştığını, işverence haksız nedenle iş akdinin sona erdirildiğini belirterek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.