muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1213, Karar No: 2022/3335, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1213 E.  ,  2022/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davacı idare de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/03/2022 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırıldıktan sonra ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Durhasan Mahallesi, 2780 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/120 E. - 2020/50 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. üncü bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (İdarenin kıymet takdir raporunda belirlediği ve davalıya derhal ödenmesine karar verilen 139.000,00-TL bedele 16.06.2019 tarihinden karar tarihi olan 23.01.2020 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 736.700,00-TL bedele ise 16.06.2019 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/120 E. - 2020/50 K. sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. üncü bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (İdarenin kıymet takdir raporunda belirlediği ve davalıya derhal ödenmesine karar verilen 139.000,00-TL bedele 16.06.2019 tarihinden karar tarihi olan 23.01.2020 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 736.700,00-TL bedele ise 16.06.2019 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22752, Karar No: 2013/6824, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22752 E.  ,  2013/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 2008/95 Esas, 2009/1089 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2013 gün ve 2013/8-131 Esas, 2013/75 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 14.12.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6962, Karar No: 2013/10895, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6962 E.  ,  2013/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ....Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada... Köyü içerisinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen derenin bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, 161 ada içerisinde yer alan ve fen bilirkişi krokisinde kırmızı renkle gösterilen 310.29 m2 yüzölçümündeki derenin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış; sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro mahkemesi uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurmuşsa da çekişmeli yerin yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda dere olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkeme tarafından kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bu aşamada sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına 28/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/86, Karar No: 2017/5299, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/86 E.  ,  2017/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 128 ada 47 parsel sayılı 2.555,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz zeytin bahçesi vasfıyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, 28.01.2015 tarihli dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında 5602 sayılı Kanun uyarınca tapulama çalışmaları yapılmıştır. 2011 yılında ise 6831 sayılı Kanun uyarınca ... kadastrosu ve 2/B çalışmalarına başlanmış ve çalışmalar 18/07/2013 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. 2014 yılında ise 3402 sayılı Kanun uyarınca arazi kadastrosu yapılmış olup 31/12/2014 - 29/01/2015 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ...n harç alınmasına yer olmadığına 13/06/2017

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/134, Karar No: 2001/183, Tarih: 21.02.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/7-134 E., 2001/183 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/7-134 E., 2001/183 K.**

**- TAŞINMAZIN HAZİNEYE İNTİKALİ

- TESPİTE İTİRAZ

- ZİLYETLİK**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 618 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tespite itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; S... Kadastro Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 20.9.1999 gün ve 1999/22 E- 57 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 28.2.2000 gün ve 2000/774-970 sayılı ilamiyle;

(...Kadastro sırasında 263 ada 101 parsel sayılı 16599.94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına dayanılarak kaçak, yitik kişilerden Hazineye intikal ettiğinden söz edilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ÖD taşınmazın dava dışı 100 parsel sayılı taşınmazla bütün olduğunu öne sürerek ve vergi kaydına, miras hakkına , kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazinenin tutunduğu vergi kaydı kapsamındaki alanın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca Hazineye kalan taşınmaz olduğu dosya içeriğinden anlaşılmıştır. Bu gibi taşınmazların zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Bu nedenlerle davacı tarafın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, davacı taraf dava dışı ve çekişmeli parselin kuzeyinde ve bitişiğinde bulunan 100 sayılı komşu parsele revizyon gören vergi kaydına dayanmıştır. Vergi kaydında güney sınır metruke olarak gösterilmektedir. Hazinenin tutunduğu ve çekişmeli taşınmaza ait olduğu saptanan vergi kaydında da kuzey sınırda 100 sayılı komşu parsele uygulanan vergi kaydı maliki sınırda gösterilmiştir. Böylece kayıtlar birbirini sınır olarak göstermektedir. Ancak, ortak sınır davacı tarafın her iki taşınmazı da kullanması sebebiyle belirsizdir. Hazinenin tutunduğu vergi kaydında yazılı miktar 4 dönümdür. Davacının tutunduğu vergi kaydında yazılı miktar da 3,5 dönümdür. Buna karşılık söz konusu vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin yüzölçümleri toplamı 20099 m2 gelmektedir. Bu durum karşısında eylemli durumda kayıt kapsamlarındaki alanın miktarı vergi kayıtlarında yazılı miktardan fazla olduğundan ; her bir kaydın kapsamının orantı suretiyle belirlenmesi gerekir. Bu durumda davacının tutunduğu kaydın 9379.54 m2 lik alanı, hazinenin tutunduğu kaydında 10719,46 m2 lik alanı kapsadığı anlaşılmaktadır. Hazine adına yazılı vergi kaydı kapsamındaki alan kaçak ve yitik kişilerden kaldığından zilyetlikle kazanılamaz. Geri kalan kesimin ise davacı taraf yararına edinme koşullarının gerçekleştiği dosya içeriği ile açıklığa kavuşmaktadır. Mahkemece bu yönler göz önünde tutularak çekişmeli taşınmazın güneydeki yola bitişik kesiminden 10719,54 m2 yüzölçümündeki bölümün davalı Hazine adına, çekişmeli parselin kuzeydeki 100 sayılı parsele bitişik olan geri kalan kesiminin ise davacı taraf adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler dikkate alınmadan taşınmazın tümü yönünden davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili, bir kısım davalılar

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili, bir kısım davalılar

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Davacı, kadastro sırasında 263 ada 101 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit gördüğünü, oysa aynı ada içerisinde bu parsele komşu ve vergi kaydına dayanılarak kendisi ve diğer paydaşları adına tespit edilip kesinleşen 100 parsel numaralı taşınmazla birlikte aynı vergi kaydı kapsamında kalıp 20 yılı aşkın süredir birlikte zilyetlerinde bulunduğunu, her iki parselin bir bütün olup Hazine ile ilgisinin bulunmadığını, tespitin iptali ile taşınmazın kendisiyle birlikte diğer mirasçılar adına tespit ve tescilini istemiştir. Diğer mirasçılar da davada taraf olarak yer almışlardır.

Yerel Mahkemece yapılan inceleme sonunda; davacı taraf vergi kaydının 100 parsele uygulandığı, dava edilen parselin ise yine Hazine adına oluşmuş vergi kaydına dayanılarak ve evvelinin emvali metruke olduğu belirtilerek Hazine adına 101 parsel numarası ile tespit edildiği, emvali metruke niteliğinde ve bu niteliği gereği devlete ait olan taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı , mübadil Rumlardan Hazineye kalan bu yerin Hazineye intikali nedeniyle yapılan tespitin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçe ile oyçokluğu ile bozulmuş, mahkeme önceki kararında direnmiştir. Hükmü davacı vekili ve bir kısım davalılar aynı dilekçeyle temyiz etmişlerdir.

1.Davalılar AD ve AD hükmü temyiz etmişler ise de önceki hüküm bu davalılarca temyiz edilmemiş olduğundan direnme kararını temyizde hukuki yararları bulunmamaktadır. Bu nedenle bu davalıların temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu 263 ada 101 parsel sayılı taşınmazın davalı hazineye ait metrukeden oluşan vergi kaydının kapsamında kaldığı, vergi kaydı kapsamında kalan taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca hazineye kalan yerlerden olduğu konusunda Özel Daire ile yerel mahkeme arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Özel Daire bozma kararında; davacının dayandığı ve davacı adına tespit edilen nizasız 100 sayılı parsele revizyon gören vergi kaydında hazinenin sınır olarak gösterildiğini, çekişmeli taşınmaza uygulanan hazineye ait vergi kaydında da davacının adına tespit edilen parsele revizyon gören vergi kayıt yükümlüsünün sınır gösterildiğini; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, ortak sınır uyuşmazlığı olduğunu; toplanan delillere göre her iki taşınmaz arasındaki ortak sınırın saptanamadığını, bu nedenle vergi kaydındaki miktarlar esas alınarak vergi kaydı miktarı dışında kalan taşınmaz bölümünün belirlenip ortak sınırın orantı yolu ile çözümlenmesini, öngörmektedir.

Yerel mahkemenin ise, bu ilkenin vergi kayıtlarında uygulanamayacağı görüşünde olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemenin ise, bu ilkenin vergi kayıtlarında uygulanamayacağı görüşünde olduğu anlaşılmaktadır.

Şu hale göre, birbirini sınır gösteren vergide kayıtlı taşınmazlar arasındaki sınırın ortak sınır uyuşmazlığına konu olup olamayacağı, uyuşmazlığın ne şekilde çözümleneceği, uyuşmazlığın konusunu oluşturmaktadır.

743 sayılı Medeni Kanunun 618. maddesi taşınmaz mülkiyetinin unsurlarını göstermekte; aynı yasanın 647. maddesi hükmünce "duvar, çit, parmaklık gibi iki gayrı-menkulü birbirinden ayıran şeylerin mülkiyetinde asıl olan, her iki komşu arasında müşterek olmaktır" hükmünü koymuş bulunmaktadır. Anılan yasa hükümlerinin hangi taşınmazlar hakkında uygulanacağı diğer anlatımla ortak sınır uyuşmazlığının ne şekilde çözümleneceği Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.6.974 günlü ve 1068/757 sayılı kararında; "1-Davacı ile davalının taşınmaz malları bitişik olup, uyuşmazlığın çözümü iki taşınmaz arasındaki sınırın tespitine bağlıdır, buna göre olay yerinde keşif yapılarak ortak sınırın belirlenmesi gerekir. Sınır, bilirkişi ve tanıkla saptanamazsa tapu kayıtlarındaki miktarlara bakılmalıdır. Miktar fazla çıkarsa tapulardaki miktarlar oranında taraflara bölüştürülmesi gerekir. 2-Tapulardaki miktarlara göre sınır tespiti halinde davanın elinde tapudakinden az miktarda yer kaldığı anlaşılırsa el-atma iddiası kabul olunamaz." kuralını koymak sureti ile Medeni Kanunu 618. maddesi hükmünce mülkiyetin belirlenmesinin ne şekilde yapılacağını karara bağlamış; Yine Hukuk Genel Kurulunun 26.10.983 günlü 980/14-2521 esas 83/1024 sayılı kararında "toplanan deliller, taraflar arasındaki yüzölçümü yazılı olmayan tapu kayıtlarının ortak sınırının belirlenmesi anlaşmazlığına bir çözüm sağlanamazsa tarafların ellerinde bulundurdukları çekişmesiz yerlerin yüz-ölçüm miktarları gözetilerek bir orantı kurulmalı ve bu orantıya göre ortak sınır saptanmalıdır" ilkesini koymuştur. Hukuk Genel Kurulunun bu kararı Medeni Kanunun 646 , 776 sayılı Tapulama Kanununun 42 ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 31 maddesi ile ilgili olup anılan yasa hükümleri uyuşmazlığa konu taşınmazın tapuda kayıtlı olmasını öngörmektedir. Yukarıya alınan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararlarında birbirini sınır gösteren tapuda kayıtlı taşınmazlar arasındaki ortak sınırın ne şekilde belirleneceği kuralı gösterilmiş, bu kararlarda vergide kayıtlı birbirini sınır gösteren taşınmazların ortak sınırının belirlenmesine ilişkin bir açıklama yer almamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunun 20. maddesi hükmü, yürürlükten kaldırılan 766 sayılı Tapulama Kanununun 42. maddesi ile eş anlamlı olup, onun yerini almıştır ve farklı bir yaklaşım da getirmemiştir.

Bu itibarla kurulun önüne gelen somut olayda Özel Dairenin öngördüğü biçimde birbirini sınır gösteren vergi kayıtlarının kapsamlarının belirlenmesinde tapu kayıtları ile ilgili kapsam belirlemeye ilişkin uygulama kuralı esas alınamaz. Vergi kaydı zilyetlik belgesi olup zilyetlikle birleşmedikçe zilyedine bir hak bahşetmez. Diğer anlatımla salt vergi kaydına dayanılarak bir dava açılamaz.

Nitekim ; Dava konusu taşınmazın öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğu, bu nedenle hazine adına metruke olarak vergiye kaydedildiği belirlendiğine göre zilyetlikle iktisabı mümkün değildir. Diğer taraftan davacı tarafından kadastro tespitleri sırasında ve dava dilekçesinde taraf vergi kayıtlarının kapsamlarının belirlenmesi ve vergi kaydının yol sınırından itibaren belirleneceği konusunda bir iddia ileri sürülmemiş; sadece kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılmıştır. Hal böyle olunca davacı tarafın taşınmazda sürdürdüğü zilyetliğe de değer verilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

SONUÇ: 1-Davalılar A ve AD'ın temyiz istemlerinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.2.2001 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8489, Karar No: 2025/981, Tarih: 12.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8489 E.  ,  2025/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/335 E., 2023/6 K.

SUÇLAR : Silahlı örgüte yardım etme, silahlı örgüte üye olma, kasten yaralamaya yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2014/335 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1. Sanıklar ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... müdafiilerine tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, sanık ...'ın 30.01.2023 tarihinde, sanık ... müdafiinin ise 04.03.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunuldukları, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi

gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;