muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4227, Karar No: 2015/7642, Tarih: 07.12.2015

sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan '' 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 168/2 maddesi uyarınca yarı oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 1 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması; ve ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1045, Karar No: 2020/5049, Tarih: 12.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1045 E.  ,  2020/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : CMK’nın 223/1-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 19:25 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması bulunan orta bariyer ile bölünmüş tek istikametli, çift şeritli, kuru asfalt yolda sanık yönetimindek...otobüsü ile ......yolu yönünden gelerek ... yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan Cevizli durağının 250 metre ilerisindeki benzin istasyonuna geldiği esnada seyir istikametine göre sağ taraftaki tali yoldan sağa dönüş yapmak suretiyle ana yola giren plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araca çarpmamak için ani fren yapması ile otobüste ayakta yolcu olarak bulunan katılanın dengesini kaybederek düşmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ağır 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, katılan ve tanığın beyanına göre kaza mahallinde tali yol olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanığın beyanları çelişkili olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen suçun kusurunun olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-c madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki, “CMK'nın 223/1-c maddesi” ibarelerinin, “CMK'nın 223/2-c madde, fıkra ve bendi” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3677, Karar No: 2023/7593, Tarih: 17.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3677 E.  ,  2023/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/716 E., 2015/934 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.01.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine, eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanı arayarak cep telefonuna yanlışlıkla gelen şifreyi söylemesini istediği ve katılanın kredi kartı bilgilerini ele geçirdiği ve internet üzerinden sanal kontör alma işlemi yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, katılanın suç tarihinde kendisini 0544 345.. nolu telefondan erkek bir şahsın aradığını, yanlışlıkla telefonuna gelen şifreleri söylemesini istediğini, şifreleri arayan şahsa söylediğini, sonrasında şüphelenerek müşteri hizmetlerini aradığını, internetten bilgisi dışında 1.325,00 TL lik kontör alma işlemi gerçekleştirildiğini öğrendiğini beyanla şikayetçi olmuştur.

Yapı Kredi Bankası yazı cevabında, saat 11:02 -11:20 arasında 200 er TL lik 5 ayrı kontör yükleme işlemi yapıldığı, tüm işlemlerin 178.245... IP numarasından yapıldığı belirtilmiştir.

Ip numarasının suç tarih ve saatinde hangi abone tarafından kullanıldığına dair Turkcell AŞ yazı cevabında, sanığın kullanımındaki cep telefonu numarasının bildirildiği görülmüştür.

Katılanı arayan 0544.. nolu telefon hattına ait abonelik bilgileri araştırılmış, hat sahibinin hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen H.K. olduğu belirlenmiş, H.K. alınan ifadesinde suç tarihinde bu hattı kullanmadığını, katılanı aramadığını beyan etmiştir.

Katılana ait kredi kartından kontör yüklemesi yapılan telefon hatları tespit edilmiş ve şüpheli sıfatı ile beyanları alınmıştır. Şüpheliler M.A., A.B. ve B.A. bu hatları kendilerinin kullanmadığını, kendileri adına sahte hat açıldığını beyan etmişler ve haklarında ayrı ayrı kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmıştır.

Katılana ait kredi kartından kontör yüklemesi yapılan telefon hatları tespit edilmiş ve şüpheli sıfatı ile beyanları alınmıştır. Şüpheliler M.A., A.B. ve B.A. bu hatları kendilerinin kullanmadığını, kendileri adına sahte hat açıldığını beyan etmişler ve haklarında ayrı ayrı kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmıştır.

08.07.2011 tarihli TİB yazı cevabında, katılanı arayan 0 544.. nolu telefon hattının baz istasyonunun suç tarihinde Şanlıurfa ilinde olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, katılanı ve internet üzerinden kontör gönderilen şahıslar tanımadığını, İzmir ilinde ikamet ettiğini, Şanlıurfa iline gitmediğini, bir şekilde IP adresine girilerek üçüncü şahıslar tarafından işlem yapıldığını, atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkında suça konu işlemlerin sanığa ait cep telefonuna ait IP numarasından yapıldığı gerekçesiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanık hakkında IP numarası tespiti dışında atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı ve katılanı arayan cep telefonu numarasının sanığın üzerine kayıtlı olmadığının anlaşılması karşısında, mağdura ait kredi kartı kullanılarak kontör yüklemesi yapılan ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen M.A, B.A. ve A.B. isimli şahıslar adına kayıtlı hatlara ilişkin abonelik sözleşmelerinin ekindeki nüfus cüzdanı sureti ve tüm ekleri ile birlikte dava dosyasına getirtilmesi, sanığın samimi imza örneklerinin bulunduğu kurumlara yazı yazılarak imza örneklerinin dosya arasına alınması ve sözleşmedeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5172, Karar No: 2011/5142, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5172 E.  ,  2011/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a,354 maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., ...Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesidir. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanık adına çıkarılan meşruhatlı davetiyenin tebliğ edilemediği, 21.01.2009 tarihli duruşmaya katılan sanık vekilinin cezaevinde tutuklu bulunduğunu bildirmesine rağmen, daha önce tebligat yapılamayan aynı adresine yeniden bu defa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkarıldığı gibi tebligat parçasında kendisine haber verilen komşu isminin ve imzasının da bulunmadığına dikkat edilmeden yokluğunda karar verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın nüfus kaydı dosya içerisine getirtilip konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

3- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 2. İcra Mahkemesinin 25.03.2009 tarih ve 688/402 E.K. ve aynı tarih ve 692/404 E.K. sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamalarının yapılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12425, Karar No: 2017/18122, Tarih: 13.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/12425 E.  ,  2017/18122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Hükmün niteliğine göre katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan şirkette birinci derecede imzaya yetkili muhasebe müdürü olarak görev yaptığı sırada bir faturadan iki adet fatura ürettiği ve bu faturaların ikisinin de aynı kalemden çıktığı, aynı ihtiva ve mahiyette olduğu, iki faturanın da aslında tek bir belge oldukları, fatura aslının tarih bölümündeki 14.08.2006 rakamlarından günü belirten "4" rakamının önündeki "1" rakamının daksil benzeri kimyasal örtücü bir madde ile kapatıldığı, "123853" şeklindeki seri numarasının da sağ baş tarafındaki "3" rakamının kimyasal örtücülü bir madde ile kapatılmış olduğu, böylece tek bir belgenin iki farklı belge gibi gösterilerek sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, öncelikle iddiaya konu muhasebe kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak suç tarihlerinde muhasebe işlemlerinden kimin sorumlu olduğu ve ödemelerin kim tarafından yapıldığının tespiti, ayrıca katılan vekilinin şikayet dilekçesinin ekindeki Büyükçekmece 2. Noterliği'nin 18.01.2006 tarihli imza sirküsü incelendiğinde sanığın birinci derecede imza yetkisinin olduğu görülmekle birlikte bazı işlemlerin iki tane birinci dereceden yetkili, bazı işlemlerin ise en az birisi birinci derecede yetkili olmak üzere iki imza ile yapılabildiği anlaşılmakla, bahsi geçen ödemelerin bu kurallara uygun yapılıp yapılmadığının araştırılması, sahte olduğu iddia edilen belgeler ile ödeme yapılan kişi ya da kurumların yetkilileri tanık olarak dinlenip olay hakkında bilgilerine başvurulması, faturalar gösterilerek kendilerine mükerrer ödeme yapılıp yapılmadığının sorulması, gerekirse bu kişi ya da kuruluşların muhasebe kayıtları ile katılan şirketin muhasebe kayıtlarının karşılaştırılması için bilirkişi incelemesi yaptırılması, soruşturma aşamasında alınan 02.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda 08.07.2006 tarihli A 17652 seri nolu biri asıl birisi fotokopi olan belgenin üzerindeki...yazısının kapatılıp ... isminin yazılmış olduğunun tespiti karşısında bahsi geçen ibarenin sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti ve sahte olduğu iddia edilen belgeler duruşmaya getirtilip, yapılacak incelemede aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı tespit edilip, özellikleri zapta geçildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, tanık beyanları gerekçe gösterilip eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5154, Karar No: 2014/2649, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5154 E.  ,  2014/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.