muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1265, Karar No: 2016/4568, Tarih: 17.03.2016

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 79 ada 31 parsel sayılı taşınmazın 30.05.2011 tarihli satışı esas alınmışsa da emsal taşınmaz üzerinde bina bulunduğu ve satış tarihi itibariyle değerinin 49742 TL olarak hesaplandığı, buna karşılık emsal taşınmazın belirtilen tarihli satışının 20500 TL olduğu anlaşılmaktadır. Bina bedelinin satış bedelinden yüksek olmasına rağmen bilirkişi kurulunca "yapının geçici izin süresi dolduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle bulunan bina bedelinin 1/5'i esas alınmıştır." denilerek bedel tespiti yapılmışsa da açıklanan nedenlerle bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1290, Karar No: 2010/1514, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1290 E.  ,  2010/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davalı kooperatif tarafından düzenlenen Bağ-Kur prim tevkifat listesindeki baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay ....Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek ....Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12995, Karar No: 2013/13182, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/12995 E.  ,  2013/13182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar arasındaki hizmet sözleşmesi ve devir sözleşmesinin incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1681, Karar No: 2019/7944, Tarih: 09.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1681 E.  ,  2019/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/02/2018 tarih ve 2017/520 E- 2018/90 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/01/2019 tarih ve 2018/865 E- 2019/100 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara 40. Noterliğinin 12/12/2016 tarihli ve 41756 yevmiye numaralı "Hisse Devir Sözleşmesi" ile davalı şirketin % 50 hissesini devir aldığını, aradan geçen yaklaşık 8 ay boyunca ortaklar kurulu toplantısının yapılmadığını, şirketin mali durumu hakkında bilgi ve belgelerin saklandığını, kâr payı dağıtılmadığını, müvekkilinin Ankara 40. Noterliğinin 20/06/2017 tarihli ve 21003 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile şirket defter kayıtlarının incelemeye sunulması ve kâr payı dağıtılmasına ilişkin talebi neticesinde müvekkilinin yetki verdiği vekili ve mali müşavir ile şirket adresine gidildiğinde hiçbir belgenin incelenmesine izin verilmediğini, yine keşide edilen Ankara 35. Noterliğinin 13/07/2017 tarih ve 22593 yevmiye numaralı ihtarnamesinde belirtilen taleplerin hiçbirinin kabul edilmediğini, müvekkili açısından ortaklığın devamında hiç bir hukuki ve mali yararın kalmadığını, müvekkilinin oğlu olan davalı şirketin diğer ortağı ve yetkilisi Adem Bektaş'ın tamamen aile ortamında ve müvekkilinin evinde kendisine bir kağıda imza attırması neticesinde içeriğini sorduğunu, tatminkar cevap alamayınca kağıdı oğlunun elinden alarak yırtıp çöpe attığını, diğer ortak olan oğlunun kağıdı çöpten alarak yapıştırdığını ve kâr payı vermeye yanaşmadığını ileri sürerek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket hisselerini oğlu olan dava dışı Musa Bektaş'tan devraldığını, davacının defterlerin incelenmesi hususunda vekalet verdiği kişinin hisseleri devraldığı Musa Bektaş olduğunu, adı geçenin şirketten ayrıldıktan sonra aynı alanda iştigal eden başka bir şirket kurduğunu ve müvekkiliyle rekabet etmeye başladığını, bu nedenle rekabet halinde oldukları bir kişinin şirket kayıtlarını incelemesine izin vermelerine imkan bulunmadığını, davacının bizzat gelmesi halinde şirket kayıtlarını inceleyebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ortağın TTK'nın 614. maddesi uyarınca öncelikle şirket müdür veya müdürlüklerinden bunların engellenmesi durumunda genel kuruldan alacağı izin ile bilgi alma ve inceleme hakkını kullanacağı, genel kurulun bu talebi reddetmesi halinde de mahkemeye müracaat edebileceği, davalı şirketin, davacıya şirket merkezine gelmesi halinde şirkete ilişkin tüm kayıtları paylaşacağını ihtaren bildirdiği, davacı yanın söz konusu imkanları kullanmadan şirketin fesih ve tasfiyesini istemesinin haklı sebep olarak değerlendirilemeyeceği, TTK'nın 616/1-e maddesine göre, kâr payı hakkında karar verilmesinin genel kurulun devredilemez yetkileri arasında olduğu, davacı ortağın, genel kurulun kar payı talebiyle ilgili bir karar verilmek üzere toplanmasını isteyebileceği ve genel kurulun sonucuna göre, ortaklıktan kaynaklanan dava haklarını kullanabileceği, bu yöntemlere tevessül edilmeden şirketin fesih ve tasfiyesinin bu nedenle talep edilmesinin de uygun olmadığı, ayrıca, TTK'nın 617. maddesiyle, genel kurulun müdürler tarafından toplantıya çağrılacağı, olağan genel kurul toplantısının her yıl hesap döneminin sona ermesinden itibaren 3 ay içerisinde yapılacağı, toplantıya çağrı, azlığın çağrı ve öneri hakkı, gündem vs. konularda anonim şirketlere ilişkin hükümlerin kıyasla uygulanacağı hüküm altına alınmış olup, kıyasen uygulanması gereken TTK'nın 410 vd. maddeleri uyarınca, ortaklar kurulu toplantısı çağrısı için yasal yollar belirlenmişken, bu yollara da müracaat edilmeden şirketin fesih ve tasfiyesinin talep edilmesinin de haklı olmadığı, şirketin fesih ve tasfiyesini gerektirir bir haklı sebebin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16154, Karar No: 2012/913, Tarih: 24.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16154 E.  ,  2012/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ve sanığın aşamalarda alınan beyanlarından, olay tarihinden iki ay öncesine kadar iş ortağı oldukları ve bu tarihte ortaklıklarını sona erdirdikleri, yakınanın sanığa 6.000 ABD doları borcu kaldığı, olay günü de sanığın kendisinde kalan anahtarla yakınana ait depoya gelerek bir kısım malları yakınanın haberi olmadan aldığının tartışmasız olduğu ancak yakınanın beyanlarında, sanığın kendisine ait depoda bulunan ve ortaklıkları sona erdikten sonra istemesine rağmen sanık tarafından kendisine iade edilmeyen anahtar ile depoya girerek 26.000 Dolar değerinde giyim eşyasını rızası olmadan aldığını, sanığın ise sadece kendisine ait olan 20 deri ceket ile hesap cüzdanını alıp depodan ayrıldığını, eşyaları alırken de yakınanın oğlu olan ...’in yanında bulunduğunu iddia etmesi karşısında, öncelikle sanık ve yakınana sorulmak, gerekli resmi kayıtlar, tarafların ibraz edecekleri fatura ve benzeri belgeler getirtilip incelenerek, olay tarihinde yakınana ait depoda mevcut olan giyim eşyalarının sayı ve ekonomik değeri ile sanığın yakınandan olan alacağının tespit edilmesi, sanığın savunmasında adı geçen yakınanın oğlu olduğu bildirilen ...’in de tanık olarak dinlenerek, sanığın eşyaları aldığı sırada olay yerinde olup olmadığı, sanığın hangi miktarda malı depodan götürdüğü sorulup, sanığın yakınandan olan alacağının depodan aldığı mallarla miktar ve bedel olarak uyumlu olması halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 144/1-b, sanık tarafından depodan yakınanın rızası olmadan alınan malların tespit edilecek değerinin, yakınanın sanığa olan borcunun üzerinde olması halinde ise aynı kanunun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturacabileceği, sanığın eyleminin TCK’nın 144/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edilmesi halinde ise atılı suçun 5271 sayılı CMK’nın 223-224. maddeleri gereğince uzlaşmaya tabi olması nedeniyle taraflara uzlaşma önerisinde bulunulup tüm kanıtlar yeniden birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12463, Karar No: 2013/11797, Tarih: 09.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12463 E.  ,  2013/11797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık; ticari satım ve devir sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22341, Karar No: 2011/7026, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22341 E.  ,  2011/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4226, Karar No: 2022/5976, Tarih: 20.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4226 E.  ,  2022/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin 14/03/2022 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen davalının temyiz talebinin süre yönünden reddine dair 14/03/2022 tarihli ek karar, davalı vekiline 18/04/2022 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesi ise HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçirildikten sonra 05/05/2022 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13527, Karar No: 2016/11870, Tarih: 01.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13527 E.  ,  2016/11870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına .... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 195,41 m² olup 29,44 m² lik kısmının kamulaştırıldığı, kamulaştırmadan arta kalan 165,97 m² lik bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle herhangi bir değer kaybına uğramayacağı gözetilmeden; artan bu kesim için %7 oranında değer kaybına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 70 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2147, Karar No: 2024/4984, Tarih: 12.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2147 E.  ,  2024/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/284 Esas, 2023/103 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/943 E., 2019/1227 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali ve alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından dava konusu ... Petrolculük İnş. Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki 1/2 oranındaki hissenin 1.500.000,00 TL karşılığında müvekkiline devredildiğini, devir sözleşmesinin noterde yapılıp bedelinin de davalıya ödendiğini, devir sözleşmesinden iki gün önce dava konusu şirkete ait kooperatif hissesinin dava dışı üçüncü kişilere devredildiğini, dava konusu şirketin işletme konusu olan petrol istasyonunun Başakşehir ilçesi İkitelli Mahallesinde kain 3882 no.lu parsel üzerinde bulunduğunu, müvekkilinin söz konusu arsa nedeniyle şirket hissesini devraldığını, taşınmaz maliki olan kooperatifteki hissenin devredilmiş olması nedeniyle müvekkilinin içi boş şirket hissesini devralmak durumunda bırakılmış olduğunu, şirket ortakları ile davalının hileli davranışlarıyla müvekkilinin aldatıldığını belirterek, taraflar arasında düzenlenen Bakırköy 54. Noterliğinin 01.03.2017 tarih 2276 yevmiye numaralı hisse devri sözleşmesinin iptali ile sözleşme kapsamında ödenen 1.500.000,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın hile nedenine dayalı olarak açıldığını, bu nitelikteki davanın bir yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerektiğini, sözleşmenin düzenlendiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle öncelikle davanın bu nedenlerle reddedilmesi gerektiğini, ayrıca davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, davacının gerekli araştırmayı yaparak şirketin kayıtlı olan 3.000.000,00 TL'lik sermayesinin 1/2'sine tekabül eden 1.500.000,00 TL ödemek suretiyle hisse devraldığını, davacının davasına dayanak yapmış olduğu arsanın rayiç değerinin 25.000.000,00 TL civarında olduğunu, bu kıymetteki bir taşınmaza sahip şirketin 1/2 hissesinin 1.500.000,00 TL karşılığında satılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirterek yasal dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI