muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/813, Karar No: 2014/378, Tarih: 16.01.2014

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/526, Karar No: 2024/4116, Tarih: 21.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/526 E.  ,  2024/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/177 Esas, 2022/1727 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/490 E., 2020/575 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 160.660,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... vekili tarafından müvekkili aleyhine Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2007/8417 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin taşınmazının haczedildiğini, kıymet takdiri yapıldığını ve satış işlemlerinin tamamlandığını, müvekkilinin aralarında ciro ilişkisi bulunan davalılara borcunun bulunmadığını, bonodaki imzaların müvekkiline ait olduğunu ancak hile yoluyla aldatılarak alındığını, müvekkilinin Antalya ili, ... .... Bulvarı'ndaki .... Ada, 3 Parsel sayılı arsanın 249/996 oranında maliki olduğunu, sözleşmenin diğer hissedarlarla birlikte müteahhit ..... ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, müteahhit .....'nin arsayı kazarak inşaata başlama görüntüsü verdiğini ve aradan bir ay kadar geçtikten sonra da davalı ... ile yanına gelerek inşaattaki dükkanı bu şahsın almak istediğini ve teminat olarak da 150.000 TL'lik bir adet bonoyu imzalamaları gerektiğini söylediğini ve bu şekilde müvekkilinin kefil olduğunu düşünerek bonoyu imzaladığını ve bu sırada da protokol başlıklı belgeye imza attırdıklarını, daha sonra müteahhidin iflas ettiğini öğrendiğini, 2007 yılı temmuz ayında müvekkili aleyhine imzaladığı senetle ilgili icra takibi başlatıldığını ve ödeme emri geldiğini, davalı ...'ın da kendisinin de dolandırıldığını söylediğini, müvekkilinin dolandırıldığını, bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığına şikayetçi olduğunu, ... ve müteahhit olarak tanınan...'nin çete üyeleri olduğunu, davalılar arasında takibe konu olan senet ile ilgili ciro ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin söz konusu bono nedeniyle borçlu olmadığını, imzanın müvekkiline ait olduğunu ancak müvekkilinin kandırılarak bu bonoya imzasının alındığını, bononun geçersiz olduğunu, HMK'nun 203 üncü maddesi gereğince tanık dinletmelerinin mümkün olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespiti ile Antalya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2007/8417 E. sayılı icra dosyasındaki takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın hile ve gabin iddiasına dayandığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacı tarafından açılan Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/435 E., 2014/53 K. sayılı dosyası ile davanın takip edilmemiş olması sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, dolayısıyla zaman aşımının kesilmediğini, hile var ise bunun davacı tarafından 2008 yılında öğrenildiğini, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, esasa ilişkin olarak da Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/514 E. sayılı dosyasının karara çıktığını, müvekkilinin beraat ettiğini, bu dosyanın Yargıtay aşamasında olduğunu, müvekkilinin müteahhitlik yapan ...'den yer almak üzere anlaştığını ve ödemenin garanti altına alınması için de davacının senede kefil olarak imza attığını, irade fesadı iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; Ağır Ceza Mahkemesinde beraat ettiğini, 2007 yılı içerisinde aynı şekilde davacının Asliye Hukuk Mahkemelerinde dava açtığını ve davasını takip etmediği gerekçesiyle davanın sonuçlandığını, davanın zamanaşımına uğradığını, kendisinin de mağdur olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 05.12.2007 tarihli dilekçesi ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na müracaatla davalılar dahil bir kısım kişilerden şikayetçi olduğu, iptal hakkının şekle tabi olmaması nedeni ile Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılan şikayetin iptal beyanı olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla iptal hakkının süresinde yapıldığı, icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında davalı takip alacaklısı ise de, davacının hile iddiasına dayanması, hilenin de her iki davalı tarafından yapıldığının ileri sürülmesi nedeni ile takip alacaklısı davalı ... gibi davalı lehtar ...'a husumet yöneltilebileceği ve bu davalının da pasif husumet ehliyetinin bulunduğu, davacının dolandırıldığı ve hile ile senetlerin alındığı iddiası ile Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/514 E. sayılı dava dosyasında yapılan yargılamada böyle bir durumun olmadığı, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu belirtilerek içinde davalıların da bulunduğu sanıklar hakkında beraat kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bu durumda arsa sahibi olarak yüklenici ile sözleşme imzalayan davacının henüz inşaatın ruhsatı alınmamış ve inşaata başlanmamışken yüklenici ile birlikte daire sattığı ve söz konusu senedin de dairenin teslim edilmemesi halinde teminat olarak düzenlenip davalıya verildiği, yüklenicinin inşaatı tamamlamadan ve henüz ruhsat dahi almadan borca batık hale gelmesi nedeniyle sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediği, bu durumda davaya konu senetlerden dolayı arsa sahibi sıfatıyla senetleri imzalayan davacının da davalı ...'a karşı keşideci ve diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; takip konusu bonodaki imza müvekkiline ait ise de, bononun müvekkilinin iradesi dışında hile ile aldatılması sonucu imzalandığını, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/514 E. sayılı dosyasında davalı hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davası sonucunda davalının beraatine karar verildiğini, ceza dosyası içeriğinden davalının hilesi nedeniyle davacının kandırıldığının sabit olduğunu, sözleşmeyi yüklenici olarak imzalayan ...ile davalıların birlikte hareket ettiğini, davacının senedi alıcı olarak ortaya çıkan ...'ın yaptığı ödemenin teminatı olduğu düşüncesi ile imzaladığını, ancak senedin dolandırıcılık amacıyla kullanıldığını, davanın hakdüşürücü süre nedeniyle reddine rağmen davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının borçlu olmadığını talep ettiği icra takibine dayanak bono altındaki imzaya bir itirazının olmadığı, ancak bu bononun hile ile kendisinden alındığının iddia edildiği gözetildiğinde ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacı taraf hile iddiasında bulunmuş ise de dayandığı deliller hile iddiasını ispata elverişli olmadığı ve davacının şikayeti üzerine davalıların da aralarında bulunduğu sanıkların resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanıkların eyleminin suç teşkil etmediği, ihtilafın hukuki mahiyette olduğu belirtilerek beraatlerine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, bononun taşınmaz satışı için taşınmazın teslim edilmemesi halinde teminat olarak verildiği, yüklenicinin edimini yerine getirmemesi nedeniyle taşınmaz devrinin gerçekleşmediği, dolayısıyla bononun teminat fonksiyonunun devam ettiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 11.07.2012 tarih, 2012/6338 E., 2012/11554 K. sayılı ilamı uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığına şikayetin iptal beyanında bulunmak olarak kabul edilerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle de reddedilmediği, dolayısıyla kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine nispi vekalet ücretine hükmedileceği hususları da birlikte gözetildiğinde mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibe konu bononun hile ile imzalatıldığı iddiasına dayalı icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11618, Karar No: 2022/14972, Tarih: 26.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/11618 E.  ,  2022/14972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.01.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.07.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1238, Karar No: 2012/18018, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1238 E.  ,  2012/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1999-30/04/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.5.2007 tarihinden, dava tarihine kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarına ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacının, 1.5.2007-1.11.2007 tarihleri arasındaki dönemde, hizmet akdine bağlı olarak ve sigortalılığa esas olacak şekilde çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine ve davacı talebinde belirtilen miktarda alacağa karar verilmiştir.

Davacının dava dilekçesinde 1.5.2007 tarihinden sonra davalı işyerinde geçen bir kısım çalışmalarının Kuruma bildirildiği şeklindeki beyanı karşısında, davacının sadece bildirilmeyen kısımları talep ettiğinin anlaşıldığı, Mahkemece de hizmet tespiti yönünden talep gibi bildirilmeyen sürelere hükmettiği, yani hizmet tespiti davasının tamamen kabul edildiği sabit olmasına rağmen hizmet tespiti yönünden davanın kısmen reddine denilerek davalı Kurum lehine, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı Kurum lehine takdir edilen vekalet ücreti ile ilgili bent çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının "Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, Av. As. Üc. Tr uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile davalı kuruma ödenmesine," şeklindeki 5. bendin tümüyle silinmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1461, Karar No: 2013/87, Tarih: 05.03.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/6-1461 E.  ,  2013/87 K.**

* KUŞKUDAN SANIK YARARLANIR İLKESİ

* YAĞMA, KONUT DOKUNULMAZLIĞINI İHLAL, KİŞİYİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA, RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK VE 6136 SAYILI KANUNA AYKIRILIK SUÇLARI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 230

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 34

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

**"İçtihat Metni"**

Yağma, konut dokunulmazlığını ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi belgede sahtecilik ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanıklar B. Şafak, B. Şafak ve Ş. Şafak’ın beraatlerine ilişkin, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.02.2009 gün ve 322-4 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 19.06.2012 gün ve 8107-12669 sayı ile;" "Katılan 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan doğrudan zarar görmediğinden bu suçtan kurulan hükme yönelik vekilinin vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine, yağma, konut dokunulmazlığını ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ise onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.08.2012 gün ve 222457 sayı ile;

“...Mahkemece, ‘…tanıkların birbiriyle çelişkili beyanları dikkate alınarak mahkememizce bu olay hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır….’ ve yine ‘tanık A. O. Çevik’in beyanının çelişkili olduğundan bahisle” beraat kararı verilmiştir. Oysa CMK'nun 223/2. maddesi kapsamında beraat kararı verilmesi halinde, bu karara dayanak olgular gösterilmelidir. Mahkemece belirtilen gerekçe, CMK'nun 223/2. maddesinde belirtilen dayanak noktalarını karşılamamıştır. Yine CMK'nun 34/1 ve 230/1-b. maddeleri gözetildiğinde, gerekçeli kararda, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, özellikle reddedilen delillerin belirtilmesi de gerekmektedir. Bu anlamda, birçok tanığın birbiriyle uyumlu beyanına karşın salt hayatın olağan akışına uygun olmadığı şeklindeki gerekçe, CMK'nun 230/2. maddesi uyarınca yeterli değildir. Zira mahkemece yapılan değerlendirmelerde, tanıkların beyanlarının birbiriyle çelişkili olduğu her ne kadar belirtilmiş ise de, katılanla aralarında akrabalık bağı bulunmayan tanıkların hepsinin ortak beyanları, en azından olayın ortaya çıkış şekli anlatımındadır. Sanık B. Şafak’ın, suç tarihinde olay yerinde olmadıklarına dair beyan karşısında birbiriyle tesadüfen karşılaşan tanık A.O.Ç., H.Ş. ve F.S.’nin, 4. bir kişi ile beraber sanıkları olay tarihinde bir arada gördüklerine dair beyanları karşılaştırılmamış, kovuşturma bu yönüyle eksik kalmıştır.

Yine tanık H.S.’nin, olaydan iki sene sonra alınan beyanında, gece yarısı sanıklar ve kim olduğunu bilmediği 4. bir kişinin katılanın evinden koşarak uzaklaştığını beyan etmesi,

Tanık güvenlik görevlisi İ.B., katılanın kolunda ip bağlama izleri gördüğünü söylemesi ile evin arandığına işaret eden bulgulara dikkat çekmesi,

Yine tanık H.S.’nin, olaydan iki sene sonra alınan beyanında, gece yarısı sanıklar ve kim olduğunu bilmediği 4. bir kişinin katılanın evinden koşarak uzaklaştığını beyan etmesi,

Tanık güvenlik görevlisi İ.B., katılanın kolunda ip bağlama izleri gördüğünü söylemesi ile evin arandığına işaret eden bulgulara dikkat çekmesi,

Yine, tanıklar İ.K., S.S., Z.S. ve N.S.’nin, senede ilişkin beyanlarının aynı olması, tanıkların beyanları arasında çelişki olduğuna dair gerekçeyi yetersiz kılmaktadır.

Sonuç itibariyle; mahkemece, sadece hayatın olağan akışı ve tanıkların çelişkili beyanları gerekçeleriyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir. Oysa, sanıkların olay tarihinde katılanın evinde bulunduklarına işaret eden tüm tanık beyanları, olay gecesi sanıkların evden koşarak uzaklaşmalarına işaret eden tanık beyanları, katılanın bağlandığına dair belge ve beyanlar, evde bir şeyler arandığı izlenimini gösteren kamu görevlisi beyanı ile  katılanın sırt ve bel bölgesindeki yanıklara işaret eden 09.10.2006 tarihli doktor raporu gözetildiğinde, tanıkların çelişkili olduğu belirtilen beyanlarının sanıklardan şüpheye yer bırakmayacak şekilde sorulmaması, özellikle sanık Berna Şafak’ın olay yerinde olmadığına dair beyanları ile birbiriyle örtüşen tanık beyanları karşısında bu çelişkinin giderilmemesi, soruşturma ve kovuşturmanın eksik olduğunu göstermektedir. Birbiriyle karşılaştırılmayan tanık ve sanık beyanları için, hayatın olağan akışına uygun olmama gerekçesi, Dosya kapsamına uygun olmayıp, karar, özellikle CMK'nun 34/1 ve 230/1-b maddesi yönüyle eksik inceme nedeniyle bozulmalıdır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılıp, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.10.2012 gün ve 16966-18239 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;