muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20193, Karar No: 2014/22128, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20193 E.  ,  2014/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/152-2014/276

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4141, Karar No: 2020/8520, Tarih: 16.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/4141 E.  ,  2020/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/06/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ... Köyünde bulunan 110 ada 3 ve 4 parsel ile 106 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığı haricen gidermenin mümkün olmadığını belirterek ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., 106 ada 22 parselin tapu kaydında bulunan muhdesat şerhi uyarınca ev ve fındık ağaçları ile 110 ada 3 parselde bulunan fındık ağaçlarının babası ... oğlu ... ...'a a ait olduğunu dile getirmiştir.

Davalı ..., 106 ada 23 parseldeki ev ve fındık ağaçlarının kendisine ait olduğunu, 106 ada 22 parselde babası ... oğlu ...'a ait ev olduğunu, ev ve fındık ağaçları dikkate alınmaksızın taşınmaz değerinin belirlenmesini istediğini dile getirmiştir.

Davalı ..., 106 ada 22 parselde kayıtlı evin babaları ...'a, 110 ada 4 parseldeki evin kendisine ait olduğunu ve yine 110 ada 4 parseldeki fındık ağaçlarının babası ... oğlu ...'a a ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, "davanın kabulüne; dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine" karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve davacılar vekili temyiz etmişlerdir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi" başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı Yasanın "Hüküm kapsamı" başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

"Hükmün yazılması" başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Aynı Yasanın "Hüküm kapsamı" başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

"Hükmün yazılması" başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece tefhim edilen kısa kararda dava konusu 106 ada 22 parsel sayılı taşınmazda ve 110 ada 3 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... ... tapu kayıt maliki olmadığı halde muhdesatlar düşüldükten sonra geriye kalan satış bedelinin ... oğlu ... ...'ın mirasçılık belgesi dikkate alınarak dağıtılmasına ve yine 110 ada 4 parsel ve 106 ada 23 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... tapu kayıt maliki olmadığı halde muhdesatlar düşüldükten sonra geriye kalan satış bedelinin ... oğlu ...'ın mirasçılık belgesi dikkate alınarak dağıtılmasına karar verilmiş, gerekçeli kararda ise tapu kayıt maliki olmayan murislere ait mirasçılık belgesi ilgili hüküm fıkrasından çıkarılarak satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca gerekçeli karar hüküm sonucu itibariyle doğru olsa da kısa karar ile çelişki oluşturmaktadır.

10/04/1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği ön görülmüştür.

Hal böyle olunca gerekçeli karar hüküm sonucu itibariyle doğru olsa da kısa karar ile çelişki oluşturmaktadır.

10/04/1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği ön görülmüştür.

Diğer yandan hükmün 4-a bendinde 106 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bulunan "taşınmaz üzerinde bulunan ahşap evin paydaş Hüseyinoğulları ... ... ile ölü ... tarafından inşa edilmiştir." şerhi uyarınca yüzde 26,83 muhdesat oranından tapu kayıt maliki olmadığı halde ölü ...'ın mirasçılık belgesine göre mirasçılarına da pay verilmiştir.

O halde, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olduğu gibi 106 ada 22 parsel yönünden tapu kayıt maliki olmayan ... oğlu ... mirasçılarına muhdesattan pay verilmesi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20450, Karar No: 2008/5467, Tarih: 07.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/20450 E.  ,  2008/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2007

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerinin Kurumdan sorularak, bildirilen miktarın en son zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın saptanması gerektiği, Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda, bu tür uyuşmazlıklarda öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı ve hak sahiplerine Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerekir.

Somut olayda, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından Sigortalı Kemal Şeker’in hak sahiplerine  iş kazası kolundan sürekli iş göremezlik  geliri bağlandığı bildirmiştir. 4447 sayılı yasanın ek 38. maddesi gereğince hesaplanan ve sigortalıya bağlanan gelirdeki artışların kurumdan sorularak belirlenen  tazminattan indirilmesi gerektiği açıktır. Mahkemece davacılara SSK tarafından bağlanan gelirlerin hüküm tarihine en yakın verilere göre belirlenen peşin sermaye değeri tazminat miktarından indirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, 4447 sayılı yasa ile eklenen 506 sayılı yasanın  Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri kurumdan sorulmak ve bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre  hesaplanacak tazminattan indirilerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/574, Karar No: 2017/6345, Tarih: 06.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/574 E.  ,  2017/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 304 ada 42 parsel, 2.551,57 m² yüzölçümüyle ve tarla vasfıyla davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalılar adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 304 ada 42 sayılı parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalılar yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 06/07/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5608, Karar No: 2018/12650, Tarih: 11.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5608 E.  ,  2018/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, ......lı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.12.2018 tarihli ...... günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av....... Çetinbaş ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık ......ya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay ......sı vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6828, Karar No: 2017/9885, Tarih: 11.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6828 E.  ,  2017/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Mağdurun soruşturmada alınan ifadesinde, 29.10.2013 günü saat 19.00 sıralarında işyerini kapattığını, 30.10.2013 günü ise saat 07.00 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık olduğunu farkettiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk kovuşturmadaki savunmasında her ne kadar geceleyin saat 02.00'de işyerinin bulunduğu pasaja girdiğini beyan etmişse de soruşturmadaki ifadesinde suç saatini hatırlayamaması ile olay yeri güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine dair tutanakta, suça sürüklenen çocuğun saat 04.44 sıralarında işyerinin bulunduğu pasaja girdiği, saat 05.12 sıralarında pasajtan ayrıldığının tespit edildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, 30.10.2013 tarihinde, güneşin doğuş saatinin saat 05.35 olduğu, gece vaktinin saat 04.35'te sona erdiğinin ve buna göre, hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Suça konu 1 çift ayakkabının çalındığı işyerinin önünde teşhir amaçlı konulan çok sayıda ayakkabının bulunmasına rağmen suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nın sadece bir çift ayakkabı çalarak, bu ayakkabıyı da temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ün olay sırasında ihtiyaç nedeniyle ayağına giydiğinin dosya içerisindeki taraf anlatımları ve tutanaklardan anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/09/2015 tarihli ve 2015/13-103 Esas, 2015/299 Karar sayılı kararı da nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun kastının yalnızca çalınan 1 çift ayakkabıya yönelik olması nedeniyle, suç tarihi itibariyle çalınan ayakkabının değeri mağdurdan sorulup tespit edilerek sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile “şartları oluşmadığı” gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7035, Karar No: 2013/11843, Tarih: 26.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7035 E.  ,  2013/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümle, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04.05.2011" yerine "29.04.2011" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesi ve mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesi karşısında temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 30 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen gün adlî para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi gereği 1/2 oranında indirim yapılıp

2 gün para cezasına, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün para cezası ve 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den paraya çevrilerek sonuç adlî para cezasının 20 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.