muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22397, Karar No: 2015/3086, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22397 E.  ,  2015/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/1100, Karar No: 2004/4060, Tarih: 07.12.2004

1. Ceza Dairesi 2004/1100 E., 2004/4060 K.

**1. Ceza Dairesi 2004/1100 E., 2004/4060 K.**

**- KASTEN ADAM ÖLDÜRMEK

- MÜESSİR FİİL**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 457 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

**"İçtihat Metni"**

Rıza'yı kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Hüseyin'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.8.2003 gün ve 544/347 sayılı hükmün Yargıtay-ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Baş-savcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz İtirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, bir gün önceki olayın etkisi ile olay günü bıçakla mağduru bir adedi hayati tehlike doğuracak şekilde olmak üzere birden fazla sayıda yaralaması olayında; dışardan etkin bir müdahalenin bulunmaması, etkili biçimde daha fazla sayıda vurma imkanı varken eylemine devam etmemesi, mevcut yaraların iç organlarda ciddi bir harabiyet yaratmaması hususları birarada değerlendirildiğinde kastının kesin olarak Öldürmeye yönelik olduğunun ortaya çıkmadığı ve müessir fiile matuf olduğunun kabulünün gerektiği, ancak yaraların sayısı, niteliği ve fiilin işleniş şekli nazara alınıp TCK.nun 29/son maddesi uyarınca cezasının asgari haddin üzerinde tayini suretiyle TCK.nun 456/2, 457/1, 51/1 ve 59. maddeleriyle tecziyesi yerine yazılı şekilde suç vakfının belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün tebliğnamedeki görüş doğrultusunda (BOZULMASINA), 7.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8578, Karar No: 2021/12718, Tarih: 23.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8578 E.  ,  2021/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : 1) ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarih, 2013/155 Esas ve 2013/387 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81/1, 39, 29, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası mahkumiyetine karar verildiği,

2) Kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19/01/2016 tarih, 2015/1564 Esas ve 2016/95 sayılı kararı ile kararın bozulduğu ve yerel mahkemeye gönderilmesi üzerine,

3) ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021, 2016/135 Esas ve 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafi tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin suç vasfına, haksız tahrik derecesine, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; Sanık hakkında kurulan hükümde sanığın cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 13 yıl 4 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 13 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de bu aykırılığın CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden "13 yıl 5 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "13 yıl 4 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, 23/09/2021 gününde Üye ... ve Üye ...'in, sanığın eyleminin TCK'nin 39, 81/1. maddelerindeki suçu oluşturduğuna ilişkin karşı oyları nedeniyle oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2021/8578 E., 2021/12718 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ...’ın eyleminin TCK’nin 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak kabul edilmesi, hükmün bu nedenle BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan katılmamaktayız.

KARŞI OY:

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2021/8578 E., 2021/12718 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ...’ın eyleminin TCK’nin 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak kabul edilmesi, hükmün bu nedenle BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan katılmamaktayız.

5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesine göre suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri doğrudan fail olarak sorumlu olur. Doğrudan fail, işlediği suçun gerektirdiği ceza ile cezalandırılır. Kanunda tanımlanan haksızlığın birden fazla suç ortağı tarafından müştereken gerçekleştirildiği durumda ise müşterek faillik söz konusudur. Müşterek faillikte birlikte/müşterek alınan suç işleme (öldürme) .../...

kararına bağlı olarak, suçun icrai hareketlerinin birlikte gerçekleştirilmesi ve dolayısıyla, suç oluşturan eylemin icrası üzerinde ortaklaşa hâkimiyet kurulması söz konusudur. Burada, birlikte suç işleme kararının yanı sıra, eylem üzerinde müşterek hâkimiyet kurulduğu için, her bir suç ortağı fail statüsündedir.

5237 sayılı Kanun’a göre suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, şeriklik; azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen ancak yardım eden suç ortağı, gerçekleşen fiilden bağlılık kuralı uyarınca şerik olarak sorumlu olmaktadır. 5237 sayılı TCK’nin 39. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

Anılan düzenlemeye göre, maddi yardım; suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise; suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Temyiz davasına konu olan kararın gerekçesinde "olay tarihinde ... ... ve maktul ...'ın kendi yandaşları olan arkadaşlarıyla internet kafeye giderek ... ve sanık ...'i sordukları, internet kafede bulunan ve ... ve sanık ...'in dosthane ilişki içerisinde olduğu anlaşılan ...'ın bu durumu mesajla ... ve sanık ...'e ilettiği, bunun üzerine ... ve sanık ...'in SMS ve facebook aracılığıyla kendi yakın arkadaş çevreleri ile temasa geçerek oluşacak kavga için ortam oluşturmaya çalıştıkları, bir sokak içerisinde grupların karşılaşması üzerine ... ve ...'in önce kaçmaya çalıştıkları, ancak karşı grubun takibi üzerine bir sokağa girdikleri, bu sokakta kavgaya tutuştukları, kavga sırasında hem ...'de hem de ...'de bıçak ve sallama tabir edilen suç aletlerinin bulunduğu, kavga sırasında ...'ın elinde bulunan bıçakla ...'e vurup yaraladığı, bunun üzerine ...'in de üzerinde taşıdığı bıçağı ...'ın göğüs kısmına saplayarak otopsi raporunda yazılı olduğu şekilde yaralayıp akabinde de ölümüne sebebiyet verdiği, sanık ...'ın da meydana gelen olay sırasında yanında bulundurduğu bıçağı etrafa rastgele salladığı, bu sırada tanık ...'ın ...'i yatıştırmak için koluna girdiği" kabul edilmiştir.

Mahkemenin kabulü, olayın oluşuna ve dosya kapsamına uygun ise de bu oluş karşısında sanık ...’ın suça yardım eden olarak katıldığının kabulü gerekmektedir. Dairemiz 19.01.2016 tarihli 1564-95 sayılı ilamında sanık ...’in olay günü maktul ve arkadaşlarının kendisi ve arkadaşı ...'i aradığını öğrenmesi üzerine arkadaş grubunu toparlayarak yanlarında kesici delici aletlerle olay yerine gelmeleri ve kavga etmeleri şeklinde olayın geliştiğini kabul ederek sanığın eyleme müşterek fail olarak katıldığını kabul etmiştir.

Dosya kapsamına göre, olay günü uyuşturucu madde kullanan maktul ve arkadaşları silahlanarak sanıklar ... ve ...’i aramaya başlamış, karşılaştıklarında sanıklar ... ve ... kaçarak uzaklaşmak istemiş, maktul ve arkadaşları onları kovalayarak yakalamış, sanık ... karşı grubun yanına yaklaşmaması için yanında taşıdığı bıçağını hedef gözetmeksizin yatay seyirle rastgele sallamış, bu sırada arkadaşı olan sanık ... hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanıp karşılığında maktule bıçakla vurunca olay yerinden kaçmıştır. Başka bir ifadeyle karşılıklı iki tarafın olay yerinde buluşup birbirine saldırması söz konusu olmayıp, maktul ve arkadaşlarının silahlı saldırısı üzerine sanıklar kaçarak uzaklaşırken olay meydana gelmiştir. Mahkeme haksız tahriki tartışırken de maktul ...'ın bıçaklanmadan önce sanık ...'in arkadaşı olan ...'i bıçaklaması, maktulün ve arkadaşlarının sanığa ve arkadaşlarına saldırması üzerine olayın başladığını kabul etmiştir. Bu şekilde gelişen olay sırasında sanık ... tarafından gerçekleştirilen ve öldürücü olan tek bıçak darbesinden başka maktulün vücudunda darp ve cebir izi bulunmamaktadır. Kanında 1014 ng/mL esrar etken maddesi çıkan maktulün sağ el 4 parmaktaki sıyrık muhtemelen kendisinin kullandığı bıçak nedeniyle oluşmuştur. Sanık ... bıçakla gerçekleştirilen eylemden hemen sonra diğer sanık ... ile birlikte kaçmıştır.

Yukarıda açıklandığı şekilde gerçekleşen eylemde sanık ...’ın olayın faili sanık ...’ın yanında bulunarak ona destek olması nedeniyle verilen cezada TCK’nin 39/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmediğinden Yerel Mahkeme hükmünün BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, hükmün ONANMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2021/13678, Karar No: 2021/4035, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/13678 E.  ,  2021/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekili başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03.12.2020 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4475, Karar No: 2011/11083, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4475 E.  ,  2011/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2603, Karar No: 2011/18603, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2603 E.  ,  2011/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin taraf olmadığı icra takip dosyasında yazılan 100. madde bilgisi içeriğine yönelik şikayet hakkı bulunmayıp, bu hususu ancak sıra cetvelinin tanziminden sonra sıra cetveline itiraz olarak ileri sürülebileceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6603, Karar No: 2018/559, Tarih: 23.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6603 E.  ,  2018/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2015 tarih ve 2014/484-2015/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış markasının ayırt edici unsuru olan "KÜTAHYA" ibaresini uzun yıllardır kullandığını, ticaret unvanın da bu ibareyi içerdiğini, davalının ise "QTAHYA ibaresini tescil için başvurduğunu, yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı markasının kendi marka serisinin devamı gibi algılanabileceğini, davalının müvekkiline ait markaların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., markaların benzer olmadıkları gibi aynı mal ve hizmetleri de kapsamadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, aynı/aynı tür yada benzer nitelikteki emtialar yönünden markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı markasının tanınmış marka olduğu, davacının "KÜTAHYA" ibaresini ticaret unvanında da kullandığı, öncelik hakkı bulunduğu, davalının davacı markalarının bilinilirliğinden haksız menfaat sağlayacağı, kötüniyetin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 11. sınıfın tamamı ve 8. sınıfta "değerli madenler olanlar dahil çatallar kaşıklar bıçaklar kesme ve doğrama soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri" 14. sınıfta "kıymetli taşlar ve bunlardan mamül takılar kol düğmeleri kravat iğneleri ve heykeller biblolar" 27. sınıfta "tekstilden olmayan duvar kaplamaları, duvar kağıtları'' yönünden iptaline, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3540, Karar No: 2019/2921, Tarih: 15.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3540 E.  ,  2019/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 2010-2015 yılları arasında ücretli öğretmenlik yaptığı ve SGK primlerinin eksik yatırılmış olduğu aylarda hizmetlerinin 30 gün olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının, ek ders ücreti karşılığında sınıf öğretmeni olarak, 2010 ile 2015 yılları arasında ayın tamamında sürekli olarak davalı ... Bakanlığına bağlı olarak geçen ve eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin 15/03/2016 tarihli 2015/697 Esas numaralı kararının Dairemizin 07/11/2016 günlü 2016/9770 Esas,2016/13851 Karar sayılı ilamı ile ‘SGK’nun feri müdahil sıfatıyla davaya iştirakinin sağlanmamasının isabetsiz olduğu,Kurumun da feri müdahil olarak davaya katılması sağlandıktan sonra yargılamaya devam ederek karar verilmesi’ gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucu ,ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken ,5510 sayılı Yasanın 80/h maddesi uyarınca toplam aylık çalışma saatleri 1 gün=7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği,bu hali ile eksik bildirim bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Prime Esas Kazançlar" başlıklı 80.maddesinin 1/j bendine göre; "Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunur. Bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratlar dikkate alınmaz. "

5510 sayılı Yasa'nın 80.maddesinin 3/ c ve ç bentlerinde ise "Bu Kanuna göre ilk defa 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı olanların prime esas kazançlarının hesabında;

c) Açıktan vekil olarak atanan sigortalılar için, (a) bendinde öngörülen unsurlardan ilgili mevzuatı uyarınca ödenen tutarı,

ç) Başka bir kadro ya da görevin ödeme unsurları esas alınmak ve kıyaslanmak suretiyle aylık veya ücret ödenen sigortalılar için; emsal alınan kadro veya görevin prime esas kazanç tutarını geçmemek üzere, bu kazancın aylık veya ücret ödenmesinde öngörülen oranında hesaplanacak tutarı, esas alınır. Vekalet veya ikinci görev karşılığında ilgili mevzuatı uyarınca yapılacak ödemeler prime esas kazancın hesabında dikkate alınmaz. " hükmü yer almaktadır.