muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3705, Karar No: 2021/10191, Tarih: 07.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/3705 E.  ,  2021/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin olduğu gözetilerek anılan hükme hasren yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanık ... ... sürücüsü olduğu ... plakalı araç ile ... ... ülkesine transit rejime tabi, dosyada mevcut 16.02.2012 tarihli ve VA 0767774 numaralı "sözlü beyan formu" muhteviyatı ikinci el kullanılmış oto yedek parça aksamı cinsi eşyaları naklettiği sırada, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonetten diğer sanık ...' a ait ... plakalı açık kasa kamyona aktarırken suç üstü yakalandıkları, güvenlik güçlerince yapılan aramada beyan edilen 410 adet oto yedek parçasının haricinde 270 adet farklı özelliklerde aynı mahiyette eşyanın ele geçirilmesi ve yine dava konusu transit rejime tabi eşyaların yurt içerisinde kaçağa terk edilirken yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış ve mahkemece, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında delil yetersizliği gerekçe gösterilerek beraat kararı karar verilmiş ise de,

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, diğer sanık ...'i telefonla arayarak ikinci el oto aksamının olduğunu ve müşteri bulmak istediğini beyan ettiği, ardından sanık ...' e ait işyerinin bahçesine gelen ... Bulgar plakalı mühürlenmiş araçtan, sanık ...' ya ait 3... plaka sayılı açık kasa kamyona, sanıklar ..., ... ve ...'nın suça konu eşyaları aktardıklarının tespit edilmesi sonucu sanıkların suç üstü yakalandıkları, bu sırada sanıklar ... ve ...'nin eşya aktarımının yapıldığı... plakalı açık kasa kamyonun yanında hazır bulundukları, tutanak tanıklarının olay tutanağını doğruladıkları,

özellikle sanıklar ..., ..., ... ve ... oto yedek parçası alım satım işi ile uğraşmaları, işleri sebebi ile birbirlerini tanımaları ve tüm doya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 3/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suç kapsamında kaldığı ve adı geçen sanıkların transit rejimi çerçevesinde taşınan, serbest dolaşımda bulunmayan eşyayı, rejim hükümlerine aykırı olarak gümrük bölgesinde bıraktıkları anlaşıldığından sanıkların cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibarla mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15213, Karar No: 2015/13060, Tarih: 12.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/15213 E.  ,  2015/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2015

NUMARASI : 2010/449-2015/182

Taraflar arasında görülen gaiplik, tapu iptal-tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı hazine ve davalı Kayyım tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.............. 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı Hazine asıl davada; çekişme konusu 80 parsel sayılı taşınmazın paydaşları olan A..... S................. ile Zahide’nin gaip olmaları nedeniyle tayin edilen kayyumla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 588. Maddesi uyarınca gaipliğe ve paylarının Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, birleşen davada davacı Vakıflar İdaresi, taşınmazın aslının vakıf olup mutasarrıflarının gaip olmaları sebebiyle tapu kaydının iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli Müdahil S............ P..............M..........P.......... V...............ı; mülhak bir vakıf olduklarını ve taşınmazın icareli vakıf taşınmazı niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca gaiplik ve vakıf adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar; Dairece: Zahide yönünden verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, ne var ki A........ S................ yönünden yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada asli müdahilin talebinin kabulüne, birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm asıl davanın davacısı Hazine ve davalı kayyım tarafından temyiz edilmiştir.

./..

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda 5737 Sayılı Yasanın 17. maddesindeki koşulların gerçekleştiği saptanarak asli müdahilin talebinin kabulü ile Zahide ve A....... S......................’ın paylarının müdahil vakıf adına tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazine ve davalı kayyımın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ne var ki, asıl davada davacı Hazine vekilinin 28.06.2011 tarihli celsede davayı takip etmeyeceklerini beyan ettiği, aynı celsede davanın işlemden kaldırıldığı ve o tarihten sonra üç aylık süre içinde yenilenmediği de açıktır. Bu durumda asıl davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, davalı kayyımın davada yasal hasım konumunda olduğu gözetilmeksizin aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

Ne var ki, asıl davada davacı Hazine vekilinin 28.06.2011 tarihli celsede davayı takip etmeyeceklerini beyan ettiği, aynı celsede davanın işlemden kaldırıldığı ve o tarihten sonra üç aylık süre içinde yenilenmediği de açıktır. Bu durumda asıl davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, davalı kayyımın davada yasal hasım konumunda olduğu gözetilmeksizin aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

Davacı Hazine ve davalı kayyımın temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5526, Karar No: 2023/6895, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5526 E.  ,  2023/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.03.2023 Tarihli ve 2023/629 Esas, 2023/609 Karar Sayılı Kararı

Murisin vefatından önceki son yerleşim yeri adresinin Sakarya Mah. ... Sok No: 32/5 Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.04.2023 Tarihli ve 2023/836 Esas, 2023/708 Karar Sayılı Kararı

Davacıların dava dilekçesinin incelenmesinde, yerleşim yeri adresinin Aşağı Eğlence Mah. Mühendisler Sok. No:27 İç Kapı No:12 Keçiören/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Reddin şekli” başlıklı 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Osmangazi/ Bursa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9744, Karar No: 2012/1086, Tarih: 02.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/9744 E.  ,  2012/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 61/1-e. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... Savcısı ... hakkında Karaman Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.01.2011 tarihli ve FN-... sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin, Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2011 tarihli ve 2011/57 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.08.2011 gün ve 43218 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2011 gün ve KYB. 2011-267691 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun "Kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma" kenar başlıklı 93. maddesinde "Hakim ve Savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sorgu hakimine ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir" şeklindeki düzenleme karşısında, ... Savcısı ...'ın gıyabında tescil plakasına uygulanan trafik idari para cezasının anılan madde kapsamında kişisel suç olduğu, trafik kolluğunun sadece tespit tutanağı düzenleyebileceği, ceza verme yetkisinin bulunmadığı gözetilmeden görevsizlik kararı verilerek dosyanın en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine dair karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

2802 sayılı yasanın 93. Maddesindeki "Hakim ve Savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir. Adalet Bakanlığı merkez, bağlı ve ilgili kuruluşlarındaki hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma Ankara Cumhuriyet Başsavcısı ve Ağır Ceza mahkemesine aittir" hükmü karşısında trafik zabıtasının eylemi tespite yönelik tutanak düzenlenmesinden sonraki işlemlerin anılan yasa maddesi hükümleri çerçevesinde yürütülmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2011 gün ve 2011/57 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 02.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15918, Karar No: 2024/11036, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15918 E.  ,  2024/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/840 Esas, 2022/858 Karar

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi; sanık hakkında verilen cezanın artırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine ve vekalet ücretine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 13.10.2015 günü işletmeciliğini sanık ...'nun yaptığı .... Tekel .... isimli iş yerinde Gerede Sulh Ceza Hâkimliğinden alınan arama kararına istinaden yapılan aramada çöpün içerisine gizlenmiş halde 4 adet Teyla marka viski ile depo olarak

kullandıkları adreste masanın altında koli içerisinde 6 adet Mey Tekirdağ marka rakı ele geçirildiği ve sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'nun tüm aşamalarda, içkileri içmek amacıyla aldıklarını beyan ettiği belirlenmiştir.

Sanık ...'nun gümrüklenmiş değerin iki katı olan 3.617,12 TL tutarı ödediğine ilişkin 31.12.2019 tarihli alındı belgesi dava dosyasında mevcuttur.

Suça konu içkilerle ilgili olarak TAPDK tarafından düzenlenen 02.12.2015 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/840 Esas, 2022/858 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gerede Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13773, Karar No: 2012/44859, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13773 E.  ,  2012/44859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Meslek ve sanat nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2 ve 62.maddeleri gereğince 10 ay hapis, 166 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2007 tarihli ve 2006/666 esas, 2007/868 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 03/09/2012 gün ve 2012/14139/50262 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2012 gün ve 2012/235427 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2.maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği halde, sanığın meslek ve sanat nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak belirlenen eylemi sebebiyle hakkında tespit edilen 10 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine müteakip indirim maddelerinin uygulanmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2007 tarih ve 2006/666 esas 2007/868 sayılı kararının CMK’nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 155/2.maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 8 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 8 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2.maddesi uyarınca 20.00.-TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle hükümlünün 160.00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11719, Karar No: 2023/22257, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/11719 E.  ,  2023/22257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/237 E., 2015/828 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1- Tehdit suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

2- Hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suça konu gönderinin muhatabının 5237 sayılı Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 126 ncı maddesine göre müvekkilinin olduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın kayınbiraderi olduğu, taraflar arasında miras meselesi nedeni ile anlaşmazlık bulunduğu, sanığın sosyal paylaşım sitesi ... üzerinden '... Adama kız verirsin şimdi ayakkabı imparatorudur ama geldiği yer köşkerliktir. Hep kendini öyle sanar. Aşağılık kompleksinden kurtulamaz. Hep mahallenin adi köşkeri olarak kalır. Sözüm namuslu köşkerlere asla değil. 2015'in ...ların ve adi köşkerlerin ve çakalların belasından uzak...' diye paylaşım yaptığı, birkaç gün sonra sanığın aynı internet sitesi üzerinden "kefenimi giymedim ama kefenimi aldım. Arabamda taşıyorum. Günlük hayatım belli. Bana icraat yaptıracağını iddia eden hayırlısızlara tek sözüm var. Akkoç Karakoç kimmiş görelim. Hodri meydan' diye paylaşımda bulunduğu, katılanın ayakkabı imalat ve ticareti işini yaptığı, paylaşımlarda katılanın kendisinin kastedildiğinden bahisle şikayetçi olduğu, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanığın eylemlerinin katılanı hedef aldığını gösterir kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1- Sanığın internet sitesi üzerinden yapmış olduğu paylaşımda hakarete konu sözlerin kime söylendiğinin ve 5237 sayılı Kanun'un 126 ncı maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği, bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı,

Tehdit suçu, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdit içerdiği düşünülen sözlerin olay kapsamında hangi bağlamda kullanıldığının da değerlendirilmesi gerektiği, Yerel Mahkemece kabul ve oluşa göre; sanığın katılana yönelik söylediğini ikrar ettiği paylaşımın bütün olarak ve yazıldığı bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve suç oluşturmadığı gözetildiğinde,

Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin , Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11634, Karar No: 2020/15701, Tarih: 05.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11634 E.  ,  2020/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın kabulü ile kararın ortadan kaldırıldığı ve sanık ... hakkında yeniden yapılan yargılama sonucu hüküm kurulması gerektiği, dolayısıyla sanık ... yönünden ortada temyize konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur ve katılan beyanları ile bu beyanları doğrulayan doktor raporlarına göre, sanığın katılan ve mağduru TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, sopanın niteliği tespit edilemediği gerekçesiyle TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında "tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememize olumlu kanaat geldiği" gerekçesiyle cezanın ertelenmesine karar verilmesine karşın, "yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaate ulaşılmadığı" gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.