muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/16866, Karar No: 2019/23062, Tarih: 17.12.2019

2) Dairemizin 24.09.2019 tarih 2019/9391 Esas – 2019/16817 Karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nin 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu da uzlaştırma kapsamına alınmış olup, mala zarar verme suçundan yapılan yeni düzenleme nedeniyle TCK’nin 151/1. maddesindeki mala zarar verme ile bu suçla birlikte işlenen TCK’nin 86/1. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçundan uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8385, Karar No: 2021/1745, Tarih: 30.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8385 E.  ,  2021/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9622, Karar No: 2016/12910, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9622 E.  ,  2016/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı müvekkilinin 11201599 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, elektriği tarımsal sulamada kullandığını, aboneliğin tesis edildiği 14.06.2001 tarihinden dava tarihine kadar olan süreçte müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş ; ıslah dilekçesiyle istemini 16.238,84 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kaçak elektrik kullanmayan abonelerden kayıp kaçak bedeli altında ücret alınmasının hukuk devleti ve adalet düşünceleriyle bağdaşmayacağı, ayrıca kayıp kaçak bedeli alınmasının hukuki dayanağının bulunmadığının benimsendiği, bu sebeple davacı aboneden kayıp kaçak bedeli adı altında fatura içerisinde tahsil edilen ücretlerin haksız olarak tahsil edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak

açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1745, Karar No: 2010/3872, Tarih: 26.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1745 E.  ,  2010/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/87407

MAHKEMESİ :ERCİŞ Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29.11.2007 - 181/249

SUÇ :Yaralamak ve tehdit

Üvey annesi S.. S..'yı yaralamaktan ve tehditten sanık Y.. S..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2007 gün ve 181/249 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. Maddesi ile değişik, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma dışında verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın üvey annesi olan mağduru bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulurken 765 sayılı TCK.nun 457/1 maddesi yerine, 457/2 maddesinin uygulanarak sanık hakkında fazla ceza verilmesi,

3- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suçtan dolayı ek iddianame ile dava açtırılmadan yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 26.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9604, Karar No: 2013/15062, Tarih: 03.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9604 E.  ,  2013/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2008 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyeti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili duruşmasız olarak davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.12.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, kadimden bu yana kullanımında olan ve 101 ada 6 parsel olarak sınırlandırılan meranın, hatalı tespit edilen kadastro çalışma alanına itibar edilerek mera komisyonunca taraf köylerin kullanımına bırakıldığını, tespit ve tahdit çalışmasının 25.11.2008 günü askıya çıkarıldığını, davacı köyün hayvan varlığı dikkate alındığında tespit ve tahdit edilen alanların yetersiz kaldığını, dava konusu meranın taraflarına ait olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tahsisinin iptali ile adına özel sicile kaydını istemiştir.

Davalı ..., tarafına husumet yöneltilemeyeceğini; davalı ... de, taşınmazın meraları olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın tarafların ortak merası olarak özel sicile yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, meranın aidiyeti istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla

kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; kadimlik iddiası yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 101 ada 6 parsel sayılı taşınmaz mera olarak sınırlandırılan taşınmaz 26.09.2008 günlü ve 48 numaralı kadastro komisyon kararı ile taraf köylerin kullanımına bırakılmıştır. 4342 sayılı Mera Kanununun 6. maddesi mera komisyon ekibinin kimlerden oluşacağını ve nasıl kurulacağını hükme bağlamıştır. Aynı yasanın 9. maddesinde de komisyon tespit ve tahdit çalışmalarının hangi usul ve esaslara göre yapılacağı belirtilmiştir. Davacının iptalini talep ettiği 26.09.2008 günlü ve 48 sayılı karar mera komisyonu tarafından değil kadastro komisyonunca alınmış bir karardır. Mera komisyonunun 25.09.2012 günlü ve 8704 sayılı yazısında da davalı ...’nde mera tahsis çalışmasının yapılmadığı belirtilmiştir. Dolayısıyla, meranın, mera komisyonu tarafından tahsis edildiği gerekçesiyle yapılan araştırma ve inceleme yerinde değildir.

Bu nedenle, taraf köylerin tahsise dayanması halinde dayanak kayıtları tüm geldileri ile getirtilmeli, kadim kullanıma dayanılması halinde ise taraf köylerin kuruluşunun bildirildiği 04.08.2010 günlü il idaresi genel müdürlüğünün yazısı da dikkate alınarak yöreyi ve dava konusu taşınmazın geçmişini bilebilecek yaşta, çekişmeli mera ile yararlanma ilişkisi bulunmayan taraf köyler dışındaki köylerden seçilecek yerel bilirkişi ve tanıkların katılacağı uzman teknik kişilerin bulundurulacağı keşif yapılması gerekir. Yapılacak bu araştırma ve inceleme sonucunda meradaki tasarruf durumu belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak eksik araştırma ve incelemeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... Köy vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin temyiz eden taraf köylerden alınarak birbirlerine verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10795, Karar No: 2006/15602, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10795 E.  ,  2006/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın ipatali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, oğlunu davalının sahibi olduğu dershaneye geçici olarak kayıt ettirip, geçici kayıt bedeli olan 1.500.000.000 TL'nı 15.5.2004 ve 18.5.2004 tarihlerinde ödediğini, ... dershaneler yönetmeliğinin 28/f maddesine göre süresinde makbuzu dershaneye iade ederek bedelin iadesini istediğini, ancak ödemeyi geri iade etmeyen davalının icra takibinede haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kesin kayıt yaptırdığını, mazaretini belgelendirmediği için ödemenin iadesinin mümkün olmadığını savunarak davanını reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 20.8.2004 tarihinde önce çektiği ihtar ile ödeme makbuzunu ibraz ettiği, başka bir şehire yerleşmek işin oğlunun kaydını almak istediği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın 1.500.000.000 TL üzerinden iptaline, diğer işlemlerin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının kesin kayıt yaptırdığını, mazaretini belgelendirmediği için ödemenin iadesinin mümkün olmadığını savunarak davanını reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 20.8.2004 tarihinde önce çektiği ihtar ile ödeme makbuzunu ibraz ettiği, başka bir şehire yerleşmek işin oğlunun kaydını almak istediği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın 1.500.000.000 TL üzerinden iptaline, diğer işlemlerin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davalı şirkete ait dershane kayıt kartında asıl kayıt tarihinin 15.5.2004 olarak yazıldığı, önkayıt tarihi kısmının boş olduğu, ekli ödeme palınında ise 15.5.2004 ve 18.5.2004 tarihlerinde toplam 1.500.000.000 TL'nın ödendiğinin belitildiği görülmektedir. ... Dershaneler Tip Yönetmeliğinin 28/a maddesinde aday öğrenci kaydının nisan ayının ilk işgünü başladığı ve bir temmuz tarihine kadar devam ettiği, kesin kayıtların ise bir temmuzda başlayacak program devrelerinin başlangıcından 15 ... sonraya kadar devam edeceği, aday kaydı yaptıranlarında bu tarihler arasında kesin kaytılarının yapılabileceği aday kaydı esnasında isteyen öğrencilerin kesin kayıtlarınıda yaptırabilecekleri hükme bağlanmış olup, aynı yönetmeliğin 28/f maddesinde ise kesin kaydını yaptırmayıp kursa devam etmekten vazgeçen öğrencilerden 20 ağustos tarihine kadar ön kayıt üçretinin makbuzunu dershane idaresine ibraz edenlerin ön kayıt esnasında ödedikleri paraların kendilerine hemen iade edileceği belirtilmiştir. Öte yandan anılan yönetmeliğin 20/d maddesinde de aday kaydı esnasında öğrencilerden toplam ücretin en fazla %20'sinin alınabileceği hükme bağlanmıştır. Anılan yönetmelik maddeleri ile dersane kayıt kartının birlikte incelenmesinde; aday öğrenci kayıt süresi içinde kesin kayıtta yapılabileceğininde yönetmelikte hükme bağlandığı dikkate alındığında davacının ücretin tamamını ödemek suretiyle kesin kayıt yaptırdığı sonucuna ulaşılmaktadır. Kayıt yaptıran öğrencinin ödediği ücretin iadesi içinde ... öğretim kurumları öğrenci ücretleri Tespit ve Tahsil Yönetmeliğinin 10 maddesi ile taraflar asındaki sözleşmenin 7.maddesi uyarınca mazaretin belgelendirilmesi gerekir. Davacı olayda başka bir şehire nakil sebebine dayanmakta isede, davalıya çektiği ihtarda bu durumadan bahsetmediği gibi başka bir şehre taşındığına dair belgede ibraz etmemiştir. Olayda tanık dinlenemeyeceği gibi tanık beyanlarıda hükme esas alınamaz. Bu durumda davacının yargılama esasında dayandığı iade sebebini ispat ettiğide söylenemez. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle belirtilen şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) numaralı bentte açıklanan nedenlere; temyiz olunan hükmün davalı yarırına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4836, Karar No: 2020/5415, Tarih: 26.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4836 E.  ,  2020/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece yüzüne karşı 04.02.2016 tarihinde verilen hükümle ilgili temyiz yoluna başvuran katılan mağdure vekilinin talebiyle ilgili düzenlenen formda temyiz tarihi 04.02.2016 olarak yazılmasına karşılık bu tarihli süre tutum dilekçesi dosyada bulunmayıp, 01.03.2016 günlü temyiz dilekçesinin mevcut olduğu ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında bu dilekçenin oluşturulma, havale, onay tarihlerinin de 01.03.2016 olduğu anlaşılmakla, söz konusu temyiz isteminin kanuni süresinde olup olmadığının belirlenmesi açısından temyiz defteri ile UYAP kayıtlarının araştırılarak 04.02.2016 tarihinde verilen ayrı bir süre tutum dilekçesi olup olmadığı, dosyada yer alan dilekçeden başka bir temyiz başvurusunda bulunulup bulunulmadığı hususlarında bilgi içerecek şekilde tutanak düzenlenip, şayet varsa 04.02.2016 günlü temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.