muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17923, Karar No: 2016/10278, Tarih: 20.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17923 E.  ,  2016/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren nezdinde 01/01/2008-30/03/2013 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; tespiti istenen dönem içerisinde 04/07/2010-04/01/2011 tarihleri arasında 1029906 sicil no lu dava dışı işyerince davacı adına hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 01/01/2010 tarihinde 1057946 sicil no ile restaurant-dönercilik faaliyetinden dolayı Kanun kapsamına alındığı, yine davalı işyerinin bu tarih itibariyle vergi kaydının bulunduğu, 2010/1-2013/3. aylara ait davalı işyerine ait dönem bordrosunun dosyaya sunulduğu, Tekirdağ 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/206 Esas ve 2010/382 Karar no lu dosyasının, Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/126 Esas ve 2011/1 Karar sayılı dosyasının getirtildiği, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıkları ile davalı işyerinin bordrolu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda Mahkemece lokantacılık-restaurant faaliyetinin yürütüldüğü davalı işyerinin Kanun kapsamına alınma tarihinden öncesinde de faal olup olmadığı hususunun hiç bir tereddüte yer vermeyecek şekilde aydınlatılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Davalı işyerinin tespit edilen süreler içerisinde de faal ve kanun kapsamına alınacak nitelikte olduğunun tespiti halinde bu dönem yönünden ( 01/01/2009-01/01/2010) duruşmalarda dinlenen tanıkların Yargıtay'ın aradığı nitelikte tanık olmamaları nedeniyle bu tanıkların beyanı ile yetinilerek fiili ve gerçek çalışma olgusunun ispatlanamadığı söylenemez. Öte yandan, davacının ihtilaf konusu dönem içerisinde dava dışı işyerinde geçen hizmetlerinin davalı işyerinde geçen hizmet sürelerinin tespitinde dışlanması gerekir iken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

Hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan yapılacak iş; davalı işyerinin Kanun kapsamına alındığı tarih olan (01/01/2010 ) tarihinden öncesinde de işyerinin faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olup olmadığını işyerine ait vergi kaydı, elektrik, su faturaları ile araştırmak, Belediye, zabıta aracılığıyla davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunu belirlemek, davalı işyerine ait başkaca sicil no ile işyeri tescil dosyasının bulunup bulunmadığını Kurum'dan araştırmak ve işyerinin faal ve Yasa kapsamına alınabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması halinde, duruşmalarda dinlenen tanıkların beyanlarının bu dönem yönünden ( 01/01/2009-01/01/2010) yetersiz olması nedeniyle öncelikle duruşmalarda dinlenen bordrolu çalışanlara ait hizmet cetvellerini getirtmek suretiyle bu dönemde de davalı işyerine ait başka işyeri sicil no ile Kurum'a yapılmış hizmet bildirimlerinin bulunup bulunmadığını araştırmak, davalı işyerince Kurum'a yapılmış hizmet bildirimlerinin bulunmaması halinde Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle yapılacak araştırma neticesi davalı işyerine komşu işyerleri belirlenerek bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alıp çalışmanın niteliğini ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının dava dışı işyerinde geçen hizmet sürelerini de dışlamak suretiyle bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un ve davalı işyerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan ... iadesine

20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10076, Karar No: 2010/10805, Tarih: 21.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10076 E.  ,  2010/10805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait çekişmeli 40 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmazlardan özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün tapu kaydının iptali ve elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece “davanın reddinin doğru olduğu ancak, dava tarihinde davacının haklı olduğu anlaşıldığından davalının tüm yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği” gerekçeleri ile bozulmuş, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup davanın reddine dair verilen karar Dairece “ davanın reddedilmesinin doğru olduğu, ancak davalının tüm yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulması ancak yeniden yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına hükmedilmiştir.

Bilindiği üzere, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf uyarınca bir usuli kazanılmış hak doğar.Yani bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapmak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşunca bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması usule uygun sayılmaz.Mahkemenin bozma kararına uyması ile oluşan bozma uyarınca işlem yapma ve hüküm verme durumu, yanlardan birisi lehine diğeri aleyhine hüküm kurma sonucunu doğuracak bir durumdur ve buna usuli kazanılmış hak denilmektedir.Bu kurum usul yasasanın dayandığı ana esaslardan olduğu gibi, kamu düzeni ile ilgili bulunması nedeniyle de re’sen (kendiliğinden) gözetilmesi gerekir.

Mahkemenin doğru bularak uydugu yada yasa  gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava usul ve yasaya uygun bir çığıra sokulmuş demektir.Buna aykırı karar verilmesi usul ve yasadan uzaklaşılması anlamına gelirki böyle bir sonuç asla kabul edilemez.

Somut olayda,  bozma ilamında bozma sebebi açıkca gösterildiğine ve mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre mahkemece yapılması gereken iş bozma gereklerinin yerine getirilmesi ve bozma uyarınca yargılama gideri ve vekalet üçcretinden davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Somut olayda,  bozma ilamında bozma sebebi açıkca gösterildiğine ve mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre mahkemece yapılması gereken iş bozma gereklerinin yerine getirilmesi ve bozma uyarınca yargılama gideri ve vekalet üçcretinden davalıların sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3011, Karar No: 2010/5169, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3011 E.  ,  2010/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet ilk sıradaki vergi dairesi alacağına şikâyet olunanın haczinin iştirak ettirilemeyeceği iddiasına dayalı sıra cetveline itirazdır.

İcra Mahkemesince ilk haczin Vergi Dairesi tarafından konulduğu, diğer alacaklıların bu hacze iştirak edemeyecekleri gerekçesiyle şikâyetin kabulüne karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4962, Karar No: 2019/16083, Tarih: 22.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4962 E.  ,  2019/16083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği; ancak sanığın adli sicil kaydına göre Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarih, 2012/1374 E. 2013/58 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 01/03/2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı ilamının bütün olarak tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarih, 2012/1374 E. ve 2013/58 K. sayılı sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 01/03/2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı kararındaki hırsızlık suçundan hükmedilen ceza süresine göre belirlenmesine, karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11965, Karar No: 2011/24490, Tarih: 28.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11965 E.  ,  2011/24490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 01.09.2010 gün ve 2010/457 E. 2010/519 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14213, Karar No: 2022/8157, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14213 E.  ,  2022/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/434E– 2021/296 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/434E - 2021/296 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/415, Karar No: 2010/6944, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/415 E.  ,  2010/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde, irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7967, Karar No: 2017/6733, Tarih: 17.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7967 E.  ,  2017/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

A) Sanıklar hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

B) Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında “2005 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçunundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;