muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/629, Karar No: 2020/6402, Tarih: 04.11.2020

4- Vergi tekniği raporunda, sanık ... tarafından ithal edilen araçlarda, daha az ÖTV ödemek amacıyla araç bedelinin faturalara düşük olarak yansıtıldığına ilişkin tespitlere yer verilmiş olması karşısında, muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgenin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde; "Gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” şeklinde tanımlanmış olduğu, gerçek bir muamelenin miktar itibarıyla gerçeğe aykırı şekilde belgeye yansıtılması ya da belge konusunun adet, miktar, fiyat veya tutar yönlerinden eksik veya fazla gösterilmesi halinde "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgenin" söz konusu olacağı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde tanımı yapılan sahte belgenin “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen” belgeler olduğu, satın alınmayan mal veya hizmet için alınmış gibi fatura düzenlenmesi halinde belgelerin sahte olarak kabul edilmesi gerektiği göz önünde bulundurulduğunda, 2010 ve 2011 takvim yıllarında ÖTV li araç satışına ilişkin düzenlenen faturalarda, araç bedellerinin gerçek değerinden daha düşük gösterilip gösterilmediğinin belirlenmesi, faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayanarak düzenlendiği ancak araç bedellerinin eksik olarak gösterildiğinin tespit edilmesi halinde, sanıkların eylemlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçunu oluşturabileceği gözetilerek, toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı,

5- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4575, Karar No: 2014/3177, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4575 E.  ,  2014/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın mağdurenin ve eşinin köyde dengesiz kişiler olarak bilindiğine ilişkin beyanları, mağdurenin ifadesine göre olayın gerçekleştiği sırada ve sonrasındaki davranışlarının uygun olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin tam teşekküllü bir akıl ve ruh sağlığı hastalıkları hastanesine sevki sağlanarak, olay tarihi itibarıyla kendisinde her hangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise bu hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, suçun ahlaki redaetine müdrik ve ruhsal yönden mukavemete muktedir bulunup bulunmadığı, verdiği ve vereceği ifadelere itibar edilip edilemeyeceği konularında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/659, Karar No: 2014/19810, Tarih: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/659 E.  ,  2014/19810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.10.2013

No : 2012/549-2013/540

Davacı, 03.11.2009- 09.05.2011 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının iptali ile bu döneme ilişkin prim borçlarının bulunmadığının tespitini, söz konusu dönem içindeki 01.12.2009- 30.08.2010 ve 14.09.2010- 01.12.2010 arasındaki çalışmalarının 5510 sayılı Yasa'nın 4/a kapsamında geçerli olduğunun tespitini, 01.05.2012 tarihinden itibaren anılan Yasa'nın 4/a kapsamında yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi İbrahim Akkurt tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda "Davanın Kabulü ile 24.09.2013 tarihli bilirkişi raporu göz önüne alınarak, davacının 03.11.2009-09.05.2011 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının iptali ile, bu döneme ilişkin davacının herhangi bir prim borcu bulunmadığının tespitine, söz konusu dönem içindeki 01.12.2009 – 30.08.2010 ve 14.09.2010- 01.12.2010 tarihileri arasındaki çalışmalarının zorunlu SSK’lı sigortalılık kapsamında geçerli olduğunun tespitine, 01.05.2012 tarihinden itibaren SSK' ya tabi olarak yaşlılık aylığı bağlanmaya hak kazandığının tespitine" karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, yaşlılık aylığı tahsis talebine ilişkin “01.05.2012 tarihinden itibaren SSK' ya tabi olarak yaşlılık aylığı bağlanmaya hak kazandığının tespitine,” şeklindeki kısa kararda yer alan kısımlar yazılmadan hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince salt bu husus bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12379, Karar No: 2015/35858, Tarih: 08.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/12379 E.  ,  2015/35858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, davalı şirketten ihale ile hizmet satın alığını, davalı şirketin çalıştırmış olduğu işçilerden ...’ın iş akdinin feshedilmesi üzerine iş mahkemesinde açmış olduğu davada, dava konusu işçilik alacaklarının üst işveren sıfatıyla Belediyeden, alt işveren sıfatıyla da davalı şirketten müteselsilen tahsiline karar verildiğini, başlatılan takip üzerine 9.862,78 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, dava dışı işçiye yapılan ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek gecikme faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “taraflar asındaki hizmet alım sözleşmesinde, şirketin işçileri ile ilgili sözleşmenin feshi halinde sorumluluğun hangi tarafa ait olacağı konusunda hüküm bulunmadığından, dava konusu ödemeden tarafların yarı oranda sorumlu oldukları” kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne, 4.931,39 TL’nin 29.5.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirket tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Belediye’den tahsil edilen işçilik alacakları, dava dışı işçinin sadece davalı şirket nezdindeki çalışmasını değil, dava dışı diğer alt işverenler nezdindeki çalışmalarını da kapsamaktadır. İşçinin çalışmış olduğu her bir alt işveren dönemine isabet eden işçilik alacaklarından, ilgili olan alt işveren sorumlu olacağından, davalı alt işverenin sorumluluğu da sadece kendi dönemi ile sınırlı olmalıdır. Davalının “son işveren“ olması da bu sonucu değiştirmez. Bununla birlikte feshe bağlı bir hak olan ihbar tazminatından ise, diğer işverenler sorumlu olmayıp, sadece son işveren sorumludur. Başka bir ifade ile davacı asıl işveren, dava dışı işçiye ödemiş olduğu ihbar tazminatını ancak son işverenden rücuen tahsilini talep edebilir. Bunun dışındaki tüm işçilik alacaklarından ise, işçinin çalışmış olduğu dava dışı ve davalı alt işverenler, davacı üst işverene karşı, kendi dönemleriyle sınırlı olmak üzere sorumludurlar.

O halde mahkemece, son işveren olan davalının, ihbar tazminatının tamamından, kıdem tazminatı da dahil olmak üzere diğer işçilik alacaklarından ise, kendi dönemine isabet eden miktarlar üzerinden sorumlu olduğu kabul edilerek, bu şekilde tespit edilecek miktarın (iş bu davanın tarafları arasındaki hizmet sözleşmesi ve şartnamelerde, işçilerin iş akitlerinin feshedilmesi nedeniyle doğacak tazminatlardan hangi tarafın sorumlu olacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmadığından) 1/2’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: (1) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün taraflar yararına BOZULMASINA peşin alınan 84,21 TL harcın istek halinde davacıya, 85,00 TL harcın davalıya iadesine, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20069, Karar No: 2016/758, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20069 E.  ,  2016/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/907-2014/185

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6457, Karar No: 2021/14321, Tarih: 16.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6457 E.  ,  2021/14321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sosyal güvenlik mevzuatında prim teşviki, destek ve indirim uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına, dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bilindiği üzere, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25. ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır. Bu tarihten sonra istinaf kanun yolu, adli yargı sistemi içerisinde yerini almış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra verilen kararlar hakkında artık istinaf yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı HMK'nın 341. vd. maddelerinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361. ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. Maddesinde de, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma yapılmadan verilecek kararlar belirtilmiş ve maddenin ilk fıkrasının “b” bendinin 2. alt bendinde;

“….b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1)İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükümleri mevcuttur.

Diğer taraftan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin ikinci fıkrasına göre bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtay’ca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de bölge adliye mahkemesi, peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

Eldeki davada ise, mahkemece verilen ilk karar ile davanın kabulüne dair karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması nedeniyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf istemi incelenmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 alt maddesi uyarınca işin esası hakkında yeniden düzelterek karar tesis etmek suretiyle; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair karar verilmiş ve bu kararın temyizi üzerine de Dairemizce (kapatılan 21. H.D.) kararın bozulmuş olduğu, ne var ki bozma ilamımızın sonuç kısmında zuhulen dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak işin esasına girilmiş ve yazılı şekilde karar verilmiş ise de, aslen temyize konu davadaki, Dairemiz bozma hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesince işin esası hakkında ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi kapsamında verilmiş olan karara yönelik olduğu, Dairemiz bozma ilamı sonrası yargılama ve hüküm tesis etme yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesine ait olacağı açık olmakla, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde verilen kararın kaldırılarak, bozma ilamı sonrasında yargılama yapmak ve bir karar vermek üzere, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: ... 1. İş Mahkemesinin 12.03.2021 gün ve 2018/568 Esas 2021/138 K. sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına ve inceleme yapmak üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6757, Karar No: 2022/5876, Tarih: 15.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6757 E.  ,  2022/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verildikten sonra, 09.06.2020 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş olup, iş bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sonucu, Gölyaka İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 230 parsel sayılı 13.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, ifraz, satın alma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle ... Karagüzel adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli 230 parsel sayılı taşınmazın 1.907,00 m2'lik bölümünün 14.04.2003 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları sırasında Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarıldığını, dolayısı ile taşınmazın evveliyatının orman olup, tapu kayıtlarının değer taşımadığını ileri sürerek iddiasına konu kısmın tapusunun iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 08.05.2006 tarihli bilirkişi raporu ve eki krokisinde (a) harfi ile gösterilen 1.907,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildikten sonra 09.06.2020 tarihli ek karar ile bu kez davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş olup; iş bu ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ek karar ile davacı Hazinenin HMK'nin 311. maddesi gereğince davasından feragat ettiği belirtilerek davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme 6292 sayılı Kanun'un 7/1-b maddesinde yer alan düzenlemeye aykırıdır.

Davacı ... vekili, tapuda davalı ... Karagüzel adına kayıtlı olan çekişmeli taşınmazın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davasından, 18.07.2017 havale tarihli dilekçe ile 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca vazgeçildiğini bildirmiştir.

Davadan feragat ise, HMK’nin 307 ve devamı maddelerinde düzenlemiş olup, 6292 sayılı Kanun'un 7/1-b maddesinde yer alan düzenlemeden tamamen farklı hüküm ve sonuçlar içeren bir kurumdur.

Hal böyle olunca; Mahkemece, vazgeçme nedeniyle 6292 sayılı Kanun'un 7/1-b maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Ne var ki açıklanan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ek kararın gerekçesinin ve hüküm kısmının 1. fıkrasının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, vazgeçme nedeniyle 6292 sayılı Kanun'un 7/1-b maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Ne var ki açıklanan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ek kararın gerekçesinin ve hüküm kısmının 1. fıkrasının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 09.06.2020 tarihli ek kararın (1) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına, bunun yerine, (1) numaralı fıkra olarak “1- 6292 sayılı Kanun'un 7/1-b maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle davanın reddine” ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince ek kararın gerekçesi ve hüküm kısmının 1. fıkrasının DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16505, Karar No: 2013/22364, Tarih: 02.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/16505 E.  ,  2013/22364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 08.11.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı baba ... için 61.824,55TL maddi-20.000,00TL manevi , davacı anne ... için 53.472,17TL maddi-20.000,00TL manevi, davacı kardeş ... için ise 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...San. ve Tic.Ltd.Şti ile ...'den tahsiline karar verilirken diğer davalı ... Tekstil İnş.Tur.San.Tic.Ltd Şti aleyhine açılan davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 08.11.2007 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının Kurum tarafından iş kazası kabul edildiği, davacı anne ... ile davacı baba ... Kurumdan yaşlılık aylığı aldıklarından dolayı bu davacılara murisleri ...'ın vefatı nedeniyle iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmadığı, olayın bir trafik-iş kazası olduğu, kazanın oluşumunda %40 oranında davalı işveren ...San. ve Tic.Ltd.Şti'nin , %30 oranında davalı ...'nün ve %30 oranında da kazalı sigortalının kusurunun bulunduğu ve kazaya karışan sürücüsü davalı ... olan ... plakalı aracın maliki ve işleteninin diğer davalı ... Tekstil İnş.Tur.San.Tic.Ltd Şti olduğu anlaşılmıştır.

Gerçekten destek kavramı hukuki bir ilişkiyi değil fiili bir durumu ifade eder. Ne hısımlığa ve nede yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanmaz.Öte yandan işkazasından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe iş kazası sonucu ölen sigortalının yakınlarının Kurum tarafından karşılanmayan maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın değişik 24. maddesidir ve bu madde kapsamına göre haksahibinin ölen sigortalının desteğinde kabul edilebilmesi için 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere Kurumdan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almaması gerekir.

Ayrıca 2918 sayılı Yasa'nın 85.maddesinde araç maliki ve işleteninin sorumluluğunu düzenlemiş olup buradaki sorumluluğun kusura dayanan sorumluluk olmadığı hususu da izahtan varestedir.