muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4325, Karar No: 2012/1115, Tarih: 01.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4325 E.  ,  2012/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1-YILMAZ ULS.NAK. TİC. SAN. A.Ş.

2-...

3-...

4-...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2010 tarih ve 2007/172-2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, TMSF'na devrolunan Toprakbank AŞ ile imzaladıkları genel kredi sözleşmeleri uyarınca kullandıkları kredi borcunu ödememeleri üzerine hesabın kat edilerek davalılara ihtarname gönderildiğini, davalıların borcu ödemedikleri gibi başlatılan takibe de itiraz etiklerini, bilahare TMSF tarafından alacağın müvekkiline temlik edildiğini ileri sürerek, 1.497.349,00.TL asıl alacağın 21/11/2000 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek %290 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Uls.Nak. Tic. San. A.Ş. Ile dava dışı Toprakbank A.Ş arasında TL ve DM cinsinden genel kredi ve ek kredi sözleşmeleri imzalandığı, bankanın 19.09.1999 tarih ve 1.000.000 USD'lik harici garanti tanzimi nedeniyle 26.11.2000 tarihi itibariyle davalıdan 785.645,23 TL alacaklı olduğu, diğer davalıların kefalet limiti altında kalan bu alacaktan asıl borçlu ile birlikte sorumlu oldukları, bu sözleşmelere istinaden kullandırılan toplamda 70.000 USD ve 1.170.000,00 TL bedelli yedi adet teminet mektubu kredisinin ise mer'i olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 785.645,23 TL asıl alacağın temerrüt tarihi olan 26.11.2000 tarihinden itibaren işleyecek %125 faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı; davacı vekili ile bir kısım davalılar Yılmaz Uls.Nak.Tic.San. A.Ş. Ve Yılmaz Teks.Gıda San. Tic.Ltd.Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Bir kısım davalılar vekilinin 27.04.2010 havale tarihli katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı, bu durumda süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin usulüne uygun olmayan temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

1-Bir kısım davalılar vekilinin 27.04.2010 havale tarihli katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı, bu durumda süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin usulüne uygun olmayan temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar Yılmaz Uls.Nak.Tic.San. A.Ş. ve Yılmaz Teks.Gıda San. Tic.Ltd.Şti. vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru ve 21,15 TL temyiz ilam harcının davalılar Yılmaz Uls.Nak.Tic.San. A.Ş. ve Yılmaz Teks.Gıda San. Tic.Ltd.Şti.'den alınmasına, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru ve 21,15 TL temyiz ilam harcının davacı RCT Varlık Yönetimi A.Ş'den alınmasına, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27/02/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2016/17272, Karar No: 2018/2027, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17272 E.  ,  2018/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 2003 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15140, Karar No: 2011/13475, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15140 E.  ,  2011/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava limited şirket hisse devir bedelinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18200, Karar No: 2018/3450, Tarih: 21.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18200 E.  ,  2018/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının murisi ...'ın 04/06/2010 günü vefat ettiğini, muris adına sahte evraklarla davalı bankadan kredi kullandırıldığı, bu nedenle hakkında ... 8. İcra Müdürlüğünün 2010/17730 ve 2010/17732 esas sayılı takip dosyalarında icra takibi yapıldığını, takiplerin kesinleştiğini, sahtecilikle ilgili olarak suç duyurusunda bulunulduğunu, kredinin çekilmesine esas belgelerin sahte olduğunu, ayrıca murisin temyiz kudreti bulunmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, muris...'ın bizzat bankadan 24/05/2010 tarihli tüketici kredisi kullandığını, başvuru sırasında kendisinden gerekli belgelerin alındığını, usulsüzlük bulunmadığını, hesabın kat edildiğini, murisin ölü olması üzerine mirasçılar hakkında takip yapıldığını, murisin görünüşte akıl hastalığı belirtilerini göstermediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu sözleşmeler ve para ödemesine ilişkin dekonttaki imzaların davacının murisi ...a ait olduğunun tespit edilemediği gerekçesiyle, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı bankanın, kötü niyetli olarak murisin aleyhine hareket ettiği sabit olmadığından davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı banka ile dava dışı müteveffa ... arasında kredi kartı kullanımından kaynaklı akdi ilişki bulunduğu iddia edilmiştir. Dava dışı ...’ın 04.06.2010 tarihinde vefat ettiği ve davacı dışında 3 mirasçısının daha bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının iştirak halinde bulunan terekeye mümessil atanması ya da diğer mirasçıların davaya icazetleri sağlanarak devam edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Diğer yönden kredi sözleşmesinde borçlunun imzasının sahte olması kredinin kullandırılmadığı anlamına gelmez. Şayet kredi kartı borçluya teslim edilmiş ve kredi kartı ile harcamalar yapılmışsa kart hamili borçtan sorumludur. Ayrıca borçluya kullandırılan tüketici kredisi dekontu üstündeki imza incelenerek şayet ödeme borçluya yapılmış ise bu durumda yine borçlu kendisine yapılan ödeme nedeniyle sorumludur. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/06/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/06/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mirasçılara karşı dava açılması konusunu ikiye ayırarak incelemek gerekir.

(a) Tereke ile ilgili olup konusu paradan başka bir şey olan davaların bütün mirasçılara(mirasçıların hepsine) karşı açılması gerekir. Çünkü mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahiptirler ve terekeye ait bütün mal ve haklar üzerinde birlikte tasarruf edebilirler.(TMK m. 640, 702).

(b) Tereke ile ilgili olup konusu para alacağı olan davaların bütün mirasçılara (mirasçıların hepsine) karşı açılması zorunlu değildir; bir mirasçıya karşı da alacak davası açılabilir. Çünkü mirasçılar murisin borçlarından müteselsilen sorumludur (TMK m.641) ve alacaklı müteselsil borçluların birinden borcun tamamını isteyebilir (TBK m.163).

(Bakınız: Prof. Dr. Baki KURU, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, s.116-117.)

Hal böyle olunca, murisin para borcundan dolayı mirasçılardan biri olarak müteselsilen sorumlu olan ve hakkında icra takibi yapılan davacının kendisini savunmak için kendi başına ve diğer mirasçılara ihtiyaç duymaksızın menfi tespit davası açmasında hiçbir hukuki engel bulunmamaktadır.

Bu itibarla saygıdeğer çoğunluğun, davacının davaya devam edebilmesi için ya terekeye mümessil tayin ettirmesi ya da kendisi dışındaki diğer mirasçıların davaya muvafakatini sağlaması gerektiği şeklindeki görüşlerine ve bozma kararının bu kısmına muhalifim.21.06.2018
Yargıtay — Esas No: 2018/14590, Karar No: 2021/4427, Tarih: 22.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/14590 E.  ,  2021/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 10.05.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın TAPDK'na tebliğ edilmeden 18.07.2011 tarihinde kesinleştirildiği, sonrasında sanığın 23.11.2013 tarihinde işlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için mahkemesine bildirimde bulunulduğu, bunun üzerine yeni esasa kaydedilen dosyada sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek temyize konu hükmün kurulduğu anlaşılmakla,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği nazara alındığında, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören ve katılma hakkı bulunan TAPDK'nun aşamalardan haberdar olmadığı, TAPDK vekiline tebliğ edilmeden 18.07.2011 tarihinde hükmün kesinleştirildiği, 10.05.2011 tarihli hükme yönelik TAPDK'nun itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresi başlamadığı halde, denetim süresinde suç işlendiğinden bahisle yeni esasa kaydedilen dosyada sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi mümkün değil ise de, hükmün inceleme tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince eylemin 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın mahkemece savunmasının alındığı 06.04.2011 tarihi itibarıyla öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1.maddesi yollamasıyla TCK’nun 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, dava konusu 47 AS 961 plakalı nakil aracın hak sahibine İADESİNE, trafik tescil kaydı üzerindeki şerhin kaldırılmasına, 22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12726, Karar No: 2006/12886, Tarih: 12.12.2006

**6. Hukuk Dairesi         2006/12726 E.  ,  2006/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık davaya devir edilen alacağın tahsili için yapılan icra takibinin itirazına yöneliktir. Karar Sulh Hukuk Mahkemesinden verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1088, Karar No: 2014/7212, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1088 E.  ,  2014/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2012 (EK KARAR: 27.11.2013)

NUMARASI : 2012/604-2012/622

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2821, Karar No: 2014/16379, Tarih: 02.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2821 E.  ,  2014/16379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamı öncesi 30.11.2010 tarihli kararda, davalı lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayin edildiği, hükmün sadece davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu hususun davacı lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, bozma ilamı sonrası davalı lehine dilekçe yazım ücreti tayin edilmiş olması, aleyhe hüküm kurma yasağının gözetilmiş olması karşısında, isabetli bulunmuş olup, davanın tamamen reddi durumunda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, davacı lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davanın CMK'nın 142/1. maddesi gereğince beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık süre içinde açılmamış olması nedeniyle reddine ilişkin hükme yönelik, davacı vekilinin, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.