muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13734, Karar No: 2014/15745, Tarih: 07.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13734 E.  ,  2014/15745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 18.03.2014 gün ve 23754-6060 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Davacı tarafından açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme neticesinde “Kişisel ilişki düzenlenirken, aslolan çocuğun menfaatidir. Tarafların ortak çocuğu olan Deniz, 09.03.2012 doğumlu olup, yaşı dikkate alındığında, anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Mahkemece tesis edilen kişisel ilişki, tarafların ayrı şehirlerde ikamet ettikleri de nazara alındığında fazla olup, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı bu yön gözetilmeden yazılı şekilde kişisel ilişki tesisinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, davacı tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Mahkemece, davacı ile çocuk arasında daha önce tesis edilen kişisel ilişkinin değiştirilmesine karar verilmiş ve kişisel ilişki kademeli olarak ve yatılı kalacak şekilde yeniden düzenlenmiştir. Davacı baba ile arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi istenilen ortak çocuk ..., 09.03.2012 doğumludur. Kişisel ilişki düzenlenirken, aslolan çocuğun menfaatidir. Düzenlenen kişisel ilişki çocuğun menfaatine aykırı olmadığı gibi annenin velayet görevini engelleyecek nitelikte de değildir. Ne var ki, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 18.03.2014 tarih, 2013/23754 esas ve 2014/6060 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına,

"Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına" karar vermek gerekmiştir.

"Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına" karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddesi uyarınca kabulüne, Dairemizin 18.03.2014 tarih 2013/23754 esas ve 2014/6060 karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 07.07.2014 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece karar tarihi itibariyle 16 aylık olduğu belirtilen ve anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu, anne sütü alabileceği kabul edilen küçükle baba arasında yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki düzenlemesinin küçüğün fiziksel, psikolojik ve pedagojik gelişimini olumsuz yönde etkileyebileceği düşüncesindeyim. Ve yine 2 ile 4 yaş arası küçükle baba arasında her ay düzenlenen yatılı kişisel ilişkiye ilaveten, her yıl 20 gün daha yatılı kişisel ilişki ilave edilmesi bu yaştaki küçük için, bozma kararımızda da belirttiğimiz gibi fazla olmuştur. Yukarıdaki nedenlerle karar düzeltme talebinin reddi gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/13301, Karar No: 2016/8336, Tarih: 17.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13301 E.  ,  2016/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Askerdeyken çarşı iznine çıkan sanığın mağdura ait bahçenin olduğu bölgeye ticari bir taksiyle giderek uyuşturucu kullandığı, nasıl olduğu belirlenemeyen şekilde yaralandığı, belirlenemeyen bir saatte havanın karanlık ve yağışlı olması nedeniyle mağdurun bahçesinde bulunan bina vasfındaki kulübeye giderek, elbiselerini çıkardığı ve mağdurun deri ceket ve ayakkabılarını giydiği, daha sonra olay yerine yakın bölgede araziden şişe toplayan tanıklar ... ve ... isimli şahısların sanığın yardım istediğini duymaları üzerine kulübeye gittikleri, sanığı yerde yaralı vaziyette görüp sırtlarına alarak devlet hastanesine götürdükleri, hastanede kolluk görevlilerine tanıkların verdiği bilgi üzerine olay yeri ve mağdurun tesbit edildiği, mağdurun eşyaları teşhis etmesi üzerine kendisine teslim edildiği, tanıkların sanığı götürürken sanığın kendi giysilerinin kulübede kaldığı, kulübede başka eşyalar da bulunmasına rağmen çalınmadığı, sanığın da savunmasında hırsızlık yapma amacı olmaksızın sadece sığınmak amaçlı kulübeye girdiğini, kendi giysilerinin ıslak ve çamurlu olması nedeniyle mağdura ait giysileri kullandığını, zor durumda kaldığı için sözkonusu eşyaları kullandığını savunduğu olayda, sanığın savunmasının aksine, mağdura ait kulübeye hırsızlık amacıyla girdiğine, ayrıca yararlanma kastı taşıdığına ilişkin somut ve inandırıcı kanıtların neler olduğu da kararda gösterilip tartışılmadan ve de olayda TCK'nin 147. maddesinin, olanaklı görülmemesi durumunda ise 145. maddesinin uygulanma olanağı değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- TCK'nin 151/1. maddesinde tanımlandığı üzere, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşan mala zarar verme suçu açısından; somut olayda sanığın TCK'nın 21/1. maddesinde öngürüldüğü şekilde, bu suçun kanuni tanımındaki unsurlarını bilerek ve isteyerek zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair somut kanıtların neler olduğu tartışılıp değerlendirilmeden mahkumiyetine hükmedilmesi,

3- Mağdurun bahçesi içerisinde bulunan ve devamlı içinde ikamet edilmeyen bağ evi niteliğindeki kulübe tarzı binanın ikamet amaçlı kullanılmadığı, bu nedenle konut niteliğinin olmadığı gözetilmeksizin, sanığın konut dokulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2492, Karar No: 2007/3051, Tarih: 05.04.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/2492 E., 2007/3051 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/2492 E., 2007/3051 K.**

**- ORTAKLIĞIN SATIŞ YOLUYLA GİDERİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 684 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 686 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde taşınmazdaki ortaklığın satış yolu ile giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece toplanan delillere, özellikle tarafların iddia ve savunmalarına, yapıda bulunan bağımsız bölüm sayısı ile tapudaki paydaş sayısına göre dava konusu taşınmaz maldaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; toplam 20 bölümden oluşan yapıdan daire (bağımsız bölüm) satın alan bir kısım davalıların yargılama sırasındaki sav ve savunmalarından, dairelerini yükleniciden kaba inşaat halinde ve henüz tamamlanmamış durumunda satın alıp eksikliklerini kendileri gidermek suretiyle içine yerleştikleri anlaşılmaktadır.

Satış yoluyla ortaklığın giderilmesi istenilen taşınmaz üzerinde yapı ve eklentileri mülkiyet hakkı kapsamında olup, Türk Medeni Kanununun 684 ve 686. (Türk Kanuni Medeninin 619,621.) maddeleri uyarınca bütünleyici parçaları ve eklentileri sayıldığından, arzla birlikte satışına karar verilir ve bedeli tüm paydaşlara tapudaki payları oranında dağıtılır. Ancak ortak taşınmaz üzerindeki muhtesatın tüm paydaşlara değil de bir kısmına ait olduğuna ilişkin tapuda şerh varsa veya bu olguyu tüm paydaşlar oybirliğiyle kabul etmekte ise, arzın ve muhtesatın değerleri esas alınarak oran kurulması ve satış parasının bu orana göre dağıtılması gerekir. Oran kurulurken arzın ve üzerindeki muhtesatın dava tarihi itibariyle ayrı ayrı değeri saptanmalı, bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunmalı, bu toplam değer arzın ve muhtesatın değerine ayrı ayrı oranlanarak yüzde olarak ne kadarının arza ve ne kadarının muhtesata isabet ettiği belirlenmelidir. Böylece satış parasından muhtesata isabet eden kısım salt muhtesat sahibine veya tapudaki payları oranında sahiplerine, arza isabet eden kısım da tapudaki payları oranında tüm paydaşlara verilmelidir.

Somut olayda; davalılar bağımsız bölümlerini yükleniciden tamamlanmamış bir şekilde aldıklarını ve eksik kalan kısımları kendilerinin yaptırarak oturulur duruma getirdiklerini ileri sürdüklerine göre; bu durumda öncelikle dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak uzman bilirkişi tarafından düzenlenecek raporda her bir bağımsız bölümün mevcut durumu ile kimlerin tasarrufunda (kullanımında) olduğu tespit edildikten, özellikle yüklenicinin yapımını yarım bıraktığı ileri sürülen bağımsız bölümlerin tamamlanması için kimlerin ne kadar harcama yaptıklarının belirlenmesinden sonra, yüklenicinin binanın yapımı işini yarım bırakması nedeniyle bir kısım paydaşın kendi bağımsız bölümlerine yaptıkları zorunlu (ve değerini artırıcı) harcamaların varlığı saptandığında, bu artı katkılarının karşılığının -yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda- taşınmazın toplam değerine göre yüzde oranının belirlenip, satış parasından o paydaşlara bu oranda ve arta kalanın da tüm paydaşlara tapudaki payları oranında dağıtılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulması, ayrıca kararın hüküm sonucu kısmında satış bedelinin kimlere paylaştırıldığı -ad ve soyadları yazılıp- açıkça belirtilmeden, taşınmaz malın üzerindeki yapı ile birlikte satışı sonunda elde edilecek bedelin tapudaki ve mirastaki oranda paylaştırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18503, Karar No: 2017/8551, Tarih: 05.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18503 E.  ,  2017/8551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrası; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükmünü getirmiştir. Ancak aleyhine karar verilen davalı ... adına yapılan gerekçeli karar tebligat evrakında madde hükmüne aykırı olarak şahsın adreste bulunmama halinde şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilmemiştir. Açıklanan bu hali ile davalı adına yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, adı geçene gerekçeli kararın Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6491, Karar No: 2016/7433, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2016/6491 E.  ,  2016/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşme kapsamında ödenmesi gereken rödovans bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Taraflar arasında maden sahasının rödovans karşılığı işletilmesi amacıyla sözleşme imzalandığını, Sözleşmenin 6.maddesi uyarınca üretilen manyezit cevherinin satış tutarının %90'ının davacının işletme hakkı olduğunu, %10'unun ise davalının hakkı olduğunu, sözleşmenin 5. maddesinde sözleşmenin 01.04.2012 tarihine kadar geçerli olacağını, bundan sonraki Rödevans Sözleşmesinin anlaşmayla uzayacağının hüküm altına alındığını, bu anlaşma çerçevesinde taraflar arasındaki sözleşmenin 01 Nisan 2013 tarihine kadar yürürlükte kaldığını, davalının üretilen Magnezit Madeninin satışını sürekli "fiyatlar yükselsin satalım" diyerek engellediğini, ne var ki, davalı 01.04.2013 tarihinde davacıya bilgi dahi verilmeksizin başka bir taşeronu sahaya soktuğunu, ve sözleşme süresinin bittiğini söylediğini, davacı tarafından üretilen Magnezit Madeninin karşı yana ait sahada kaldığını, maden mühendisi bir bilirkişi marifetiyle, Beylikova SHM nin 2013/2 D.İş sayılı dosyası ile mahallinde keşif yapıldığını ve rapor tanzim edildiğini, belirterek davacının sözleşme gereğince hak ettiği, ancak sözleşmesinin feshi nedeniyle davalı yanda kalan madenin değerinin tespiti ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000-TL alacağın, sözleşmenin feshi olan 01.04.2013 tarihinden başlamak üzere ticari avans faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 25/08/2015 tarihli Islah dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda 1000 TL olan talebini 72.543,50 TL artırarak 73.543,50 TL ye yükseltilmesine ve alacağa dava tarihinden itibaren ticari avans faizi işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davanın süresinde açılmadığını, sözleşmeyi davacının sona erdirdiğini, maden sahası sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra rüşt sahibi tarafından işletildiğini, davacı tarafından üretilen cevherin taşla karıştırılmış olması sebebi ile kalitesi düşük olduğundan davacı tarafından satılamadığını ve sahada kaldığını, davacının bu cevhere müşteri bulamadığı için satamadığını, davacının çıkardığı cevheri satmasında hiçbir hukuki ve maddi engel olmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının müracaatı ile Beylikova Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/2 D.İş sayılı dosyasında 30/05/2013 tarihinde yapılan tespit sonrası hazırlanan 17.5.2013 tarihli bilirkişi raporunda; toplam manyezit madeni miktarının 745,536 ton+232,492 ton= 978,028 Ton olarak hesaplandığını, bu stoklardaki manyezit cevherlerinin satışlarından elde edilebilecek gelirleri hesaplayabilmek için (-kimyasal içeriklerine göre içerdiği silis, kalsiyum ve demir oranlarına göre değişen satış fiyatları ile alıcılar nezdinde fiyat bulacağından) satın alıcıların stoklardan örnekleme ile numune alarak kimyasal analizlerini yapmaları sonucu çıkacak olan kimyasal içeriklerine göre satış fiyatı belirlenmesi ile mümkün olabileceği bildirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sırasında bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup dosyaya sunulan ve hükme esas alınan 10.06.2015 tarihli Maden Mühendisi bilirkişi raporunda; Sahada 1 ve 2 nolu stok birleştirildiğini ve 745.536 ton ettiğini, Sahada 3 ve 4 nolu stok birleştirildiğini ve 232,492 ton ettiğini, almış olduğu numuneler sonucu birleştirilen 1 ve 2 nolu stok Teknik Tasnife göre 3.GRUP 4A KALİTE GRUBU manyezit cevherine tekabül ettiğini, birleştirilen 3 ve 4 nolu stok Teknik Tasnife göre 3.GRUP 5A KALİTE GRUBU manyezit cevherine tekabül ettiğini, bölgenin en büyük alıcısı MAŞ şirketinin alım rakamlarına göre sahadaki cevherin değerinin toplam 81.715 TL olduğu hesaplanmış, davalı tarafından bilirkişi raporuna gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, bilimsel verilere aykırı olmakla birlikte madenin niteliğinin belirlemesi için laboratuvar incelemesi yapması gerektiği, belirtilerek itiraz edilmiş alınan ek raporda tespit edilen değerde değişiklik yapılmadığı anlaşılmıştır.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/04/2011 başlangıç ve 01/04/2012 bitiş tarihli rödovans sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 6. maddesinde rödovans ödemesinde satış tutarının %10 unun esas alınacağı, 7. Maddesinde rödovansın her ay satışı gerçekleştirilen manyezit cevheri için hesaplanacağı, Bir önceki ayın rödovansı takip eden ay içinde ruhsat sahibine ödeneceği, kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacının müracaatı ile yapılan tespit raporunda bilirkişi madenden alınacak numunelerin kimyasal analizlerinin yapılması sonucu değerinin tespit edilebileceğini bildirdiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda kimyasal analiz yapılmadan değer tespiti yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişilerce dava konusu manyezit stoğundan usulüne uygun olarak alınacak numuneler üzerinde kimyasal analiz yapılması sağlanarak stoktaki cevherin ekonomik değerinin olup olmadığının, varsa eknomik değerinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8839, Karar No: 2020/863, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/8839 E.  ,  2020/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ Cezaevinde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...’in kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-04/10/2012 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, müştekinin kapısından elde edilen kanın 22/11/2012 tarihli ekspertiz raporuna göre bir erkek şahsa ait olduğunun belirlendiği ancak sanıklara ait olup-olmadığının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; müştekinin kapısı üzerinde bulunan kanın sanık ...’e ait olup-olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde eksik kovuşturma ile sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Sanık ... için, Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık ... hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği halde 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.