muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1049, Karar No: 2024/6794, Tarih: 16.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1049 E.  ,  2024/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2019/558 E., 2020/358 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 17.09.2020 tarihli kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 13.10.2020 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, gerekçeli kararın daha sonra yazılacağı şekilde hüküm kurulduğuna, temyiz süresi dolmadan hazırladığı dilekçeyle adliyeye gittiğinde henüz karar yazılmadığı için karar numarasını öğrenemediğinden süre tutum dilekçesini vermeden ayrıldığına, bir müddet daha bekleyip kalemden karar numarasını öğrenerek kararı temyiz ettiğine, bu durumun kendi kusurundan kaynaklanmadığına, bu nedenlerle ek kararın kaldırılarak temyiz yolu açılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde 17.09.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.10.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2963, Karar No: 2013/6832, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2963 E.  ,  2013/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/18115, Karar No: 2013/18607, Tarih: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18115 E.  ,  2013/18607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DDAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat, yoksulluk nafakası talepleri ve çocuklar için hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise velayet, lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların müşterek çocuklarının velayetleri anneye bırakılmış, velayet kendisine verilmeyen baba ile çocuklar arasında “tarafları aynı şehirde yaşamaları halinde her hafta pazar ve dini bayramların ikinci günü saat 10.00 ile 12.00 arasında, ayrı şehirlerde yaşamaları halinde ise, 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 7 Temmuz günü saat 17.00 arası kişisel ilişki tesis edilmiştir. Dosya kapsamından tarafların ayrı şehirlerde yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu fiili duruma göre, baba çocuklarıyla 1-7 Temmuz tarihleri arasında kişisel ilişki tesis edebilecektir. Babaya tanınan kişisel ilişki süresi yetersiz ve babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmalarına yeterli değildir. O halde daha uygun sürelerle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün aşağıdaki gibi düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur (HUMK md. 438/8).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hüküm sonucunun üçüncü maddesinde yer alan “..ayrı şehirde yaşamaları halinde 1 Temmuz saat 10.00'dan 7 Temmuz saat 17.00 saatleri arası..” ifadesinin hükümden çıkartılmasına, çıkarılan bu cümlenin yerine “ ayrı şehirlerde yaşamaları halinde; her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00'dan takip eden Pazar günü saat 15.00'e kadar ve her yılın 1 ile 7 Temmuz tarihleri arası aynı saatler arasında” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin ...'den alınıp...a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran...a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/18754, Karar No: 2013/10809, Tarih: 17.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18754 E.  ,  2013/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/11770, Karar No: 2015/18338, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11770 E.  ,  2015/18338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örneğin ... Bankası .../Şube Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta ... .../Şube şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 3. paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihi 20.05.2014 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2666, Karar No: 2018/241, Tarih: 23.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2666 E.  ,  2018/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3868, Karar No: 2008/3531, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3868 E.  ,  2008/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri  tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 13 oluşu  nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 31.05.2007 gün ve 1102 sayılı raporuna göre dava kısmen  kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007 tarihinde % 13 olarak belirlenen işgöremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde taraflara  iadesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6504, Karar No: 2010/7590, Tarih: 29.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6504 E.  ,  2010/7590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2008 gün ve 2008/455 - 2008/391 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.02.2010 gün ve 2008/10321 - 2010/1414 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Eka Pen Ege Kapı Pencere Plastik Doğrama AŞ’nin eski yönetim kurulu üyesi olduğunu, müvekkilinin yönetim kurulu üyeliğinin 05.12.2001 tarihinde sona erdiğini, yeni yönetim kurulunun TTK’nun 323. maddesine göre üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirip bu kararın ticaret siciline tescilini sağlamadığını, müvekkilinin eski yönetim kurulu üyesi sıfatıyla TTK’nun 30. maddesi uyarınca “ilgili” olarak ticaret sicil memurluğuna başvurduğunu, ancak talebinin 15 günlük yasal sürenin geçirildiği gerekçesiyle reddedildiğini, ret kararının yerinde olmadığını ileri sürerek, ticaret sicil müdürlüğünün kararının iptaline ve yönetim kurulu değişikliğine ilişkin kararın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, TTK’nun 32. maddesindeki süre mutlak bir süre olmayıp tescil işlemlerinin yürütülmesinin disiplin altına alınması için konulduğu, tescili zorunlu olan hususların süre geçse dahi tescil edilmesi gerektiği, sicil memurunun beyanına göre, 05.12.2001 tarihli karar metni uyarınca ortaklık yapısındaki değişikliğin TTK’nun 32. maddesindeki süre geçtikten sonra 14.01.2003 tarihli genel kurula ilişkin hazırun cetvelinin tescili sırasında işleme alındığı, sicil memurluğunun kendi işleminde 15 günlük süreye uymamasına rağmen, söz konusu süreye dayanarak tescil talebini reddetmesinin yerinde olmadığı, dava konusu tescil talebinin reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 11.06.2008 tarihli kararının iptaliyle davacı şirketin 05.12.2001 tarihli yönetim kurulu değişikliğine ilişkin kararının ticaret siciline tesciline dair evrak üzerinden verdiği karar, davalı temsilcisinin temyizi üzerine," eski yönetim kurulu üyesi olan ve ortak sıfatını taşımayan davacının “ilgili” niteliğini haiz olmaması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/655, Karar No: 2019/12484, Tarih: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/655 E.  ,  2019/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karara karşı davacı idarece vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare tarafından, dava konusu taşınmaz hakkında acele el koyma kararları gereğince mahkemece tespit edilen bedelin bankaya bloke edilerek acele el konulmasına dair karar verildiği, taşınmaz maliki tarafından ise acele kamulaştırma kararı için alınan bakanlar kurulu kararının ve kamulaştırma kararının iptali için idari yargı yoluna başvurularak davalar açıldığı ve acele el koymaya ilişkin bakanlar kurulu kararı ile kamulaştırma kararının iptaline karar verildiğinden konusuz kalan davanın esası

hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle mahkeme kararının kaldırılarak HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Acele kamulaştırma dosyalarında bloke edilen bedellerin dayanağı kalmadığından davacı idareye iade edilmesi gerektiğininin düşünülmemesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

1-Acele kamulaştırma dosyalarında bloke edilen bedellerin dayanağı kalmadığından davacı idareye iade edilmesi gerektiğininin düşünülmemesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf olduğundan bahisle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının;

a-Hüküm fıkrasına ayrı bir bendi olarak (Acele kamulaştırmaya ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/162E-81K sayılı dosyasında bloke edilen 45.809,40 TL ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/499E-545K sayılı dosyasında bloke edilen 59.335,29 TL bedelin davalıya ödenmiş ise davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, davalıya ödenmemişse davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b-Hüküm fıkrasının B-2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 31,40 TL peşin harcın davacı idareden alınarak hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

c-Hüküm fıkrasının C-3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (İstinaf karar ve ilam harcı peşin olarak alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.