muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13238, Karar No: 2013/13281, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13238 E.  ,  2013/13281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 984 parsel sayılı 63320 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve krokisinde (A2) ile gösterilen 10927 metrekarelik kısmın 1999 yılından beri ...'un, (A3) ile gösterilen 7547 metrekarelik bölümünün ...'un, (A4) ile gösterilen 4459 metrekarelik kısmının ...'un kullanımında olduğu, A1 ile gösterilen 39728 metrekarelik, (A5) ile gösterilen 448 metrekarelik ve (A6) ile gösterilen 211 metrekarelik kısımların yol olarak kullanıldığı şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ...; (A1) ile gösterilen kısmın kendisinin fiilen kullanımında bulunduğu, ayrıca (A3) ile gösterilen kısımdan geçiş yolunun ve su borularının güzargahının bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 63320,00 m² büyüklüğündeki 984 sayılı parselin 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasına ve Hazine adına tapuya tesciline, davacının taşınmazın kendi adına tapuya tesciline ilişkin talebinin reddine, dava konusu taşınmaz yasal olarak ancak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılabileceğinden gerçek kişilerin 2/B uygulaması yönünden dava hakları bulunmadığından davacının bu konudaki talebinin dava ehliyeti yönünden reddine, dosya içerisindeki bilirkişi raporuna göre (A3) ile gösterilen 7547 m²lik bölümün ...'un, (A2) ile gösterilen 10927 lik kısmın ...'un, (A4 ) ile gösterilen 4459 m² bölümün ...'un kullanımında olduğu, (A1) ile gösterilen 39728 m² kısım ile (A5) ile gösterilen 448 m²'lik kısmın kullanımsız olduğu, (A6) ile gösterilen 211 m² kısmın yol olarak kullanıldığı, (B) harfi ile gösterilen 1 metre önünde 131 metre uzunluğunda ve toplam 131,00 m²lik kısımda (A3) harfi ile gösterilen ... oğlu ...'un kullanımında olan taşınmazın toprak altı su hattının ... oğlu ...'un kullanımında olduğunun belirlenmesine, tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21, Karar No: 2014/7159, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/21 E.  ,  2014/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2012/763-2013/6

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin ihtilafın çözümünde görev ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili şirkete abone sözleşmesi ile bağlı olan müşterilerin kullanmış oldukları elektrik bedellerinin belirlenmesinde tek başına ve münhasır yetki ile hareket etmediğini, EPDK kararlarının bağlayıcılık arzettiğini, müvekkili şirketin EPDK kararına uygun olarak tarifelendirdiğini,ileri sürerek davanın kabulü ile Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyetince müvekkili şirket aleyhine verilen 26/09/2012 tarih ve 2012/1075 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun davetiyenin tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 26/09/2012 tarih ve 2012/1075 nolu kararına bakıldığında; davalı tüketiciden alınan elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının 2011 ve 2012 tarihli faturalarda gösterilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin yasal faizi ile birlikte tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik kullandığı süre içerisinde de tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiği görülmektedir.

Yerel Mahkemece verilen kararın kesin olarak verildiği belirtilmiştir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağı, eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde, kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; Sivas 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi'nin 29.01.2013 tarih ve 2012/763E.- 2013/6 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c) Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12. maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1. aynı kanunun geçici 9. maddelerine ve EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. Kurulun yaptırım kararlarına karşı, kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. Tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korumaktadırlar. Kanun ve EPDK kurul kararları gereğince alınan kayıp-kaçak bedelinin haksız şart olarak kabulü olanaklı da değildir.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin kayıp-kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp-kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle; davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1173, Karar No: 2018/2682, Tarih: 04.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1173 E.  ,  2018/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, suçluyu kayırma

HÜKÜM : 7035 sayılı Kanunun 21, 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesi uyarınca kanuni süre geçtiğinden aynı Kanunun 296. maddesi uyarınca hükümlünün temyiz talebinin reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çıkar amaçlı silahlı suç örgütüne üye olma ve suçluyu kayırma suçlarından hükümlü ...'in mahkumiyetine dair İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2013 tarih, 2009/319 esas ve 2013/51 karar sayılı hükmüne yönelik olarak, hükümlü 21.11.2017 tarihli temyiz başvurusunun süresinden sonra olduğundan bahisle reddine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ek kararına karşı hükümlünün 02.01.2018 tarihinde yapmış olduğu temyiz başvurusu üzerine, düzenlenen tebliğname ile birlikte gönderilen onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

1) Hükümlü ... ile birlikte yargılanan ve Dairemizin 20.06.2016 tarih, 2016/2401 esas ve 2016/3162 karar sayılı ilamına da konu olan bir kısım sanıklara ait dosyanın UYAP sistemi üzerinden yapılan ve birer sureti çıkartılıp dosya içerisine konulan bir kısım evrakları üzerinde yapılan incelemesinde, hükümlü ... hakkında; çıkar amaçlı silahlı suç örgütüne üye olma ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak hükümlünün 21.01.2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz talebi üzerine, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığından bahisle reddine karar verildiği, ret kararının hükümlüye 16.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve hükümlünün de temyiz dilekçesi mahiyetinde olan 14.11.2016 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, hükümlü 21.11.2017 tarihli temyiz dilekçesi üzerine aynı mahkemenin 25.12.2017 tarihli temyiz talebinin süre yönünden reddine dair ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilmiş; temyiz incelemesi, hükümlünün 21.01.2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz talebinin süresinden sonra olduğundan bahisle reddine dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ek kararına yönelik olarak yapılmıştır.

2) Hükümlü ...'in yokluğunda verilen ve çıkar amaçlı silahlı suç örgütüne üye olma ve suçluyu kayırma suçlarından mahkumiyetine dair İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2013 tarih, 2009/319 esas ve 2013/51 karar sayılı hükmüne yönelik olarak 21.01.2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz başvurusunun Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair ek kararının cezaevinde bulunan hükümlü 16.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün de hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 315. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra temyiz dilekçesi mahiyetinde kabul edilen 14.11.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinin reddine dair ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 03.02.2016 tarihli ek kararına yönelik olarak hükümlünün süresinden sonraki temyiz talebinin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5689, Karar No: 2025/1464, Tarih: 13.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/5689 E.  ,  2025/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2414 E., 2024/258 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi; sanık ... hakkında

Mahkûmiyet; sanık ... hakkında

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine, sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile;

1. Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularına ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanıklar hakkında suçun unsurlarının oluştuğuna,

2. Sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkında suçun vasfı ile sübutuna, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a ve 192/3. maddelerinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

Olay yakalama, arama el koyma tutanağına, dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre; 19.04.2023 günü 21:08 sularında Bursa İli ... İlçesi ... Mahallesi İstanbul-Bursa Otoyolu Bursa Kuzey Gişelerinde durumundan şüphelenilen.... plaka sayılı araçta kolluk görevlilerince yapılan aramada, aracın kaputu ile ön cam arasında bulunan yağmur suyu giderinin altına saklanmış vaziyette, 3 adet şişe içerisinde daralı tartımlarında; 174,39 gram, 194,14 gram ve 180,59 gramdan oluşan, toplam net 490,1 gram metamfetamin etken maddesi içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; beraat eden sanık ...'nin sevk ve idaresindeki, kız arkadaşına ait olan ve diğer sanık ...’in de bulunduğu araçta; suça konu metafetaminin ele geçmesi, sanıkların aşamalardaki suçtan kurtulmaya yönelik birbiriyle çelişkili savunmaları, dosyada mevcut deliller ve oluş dikkate alındığında; sanık ...'nin üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeksizin, mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hükmün;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza

Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/972, Karar No: 2015/3133, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/972 E.  ,  2015/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.