muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1436, Karar No: 2023/2567, Tarih: 15.05.2023

2. Davalı ... ve davalı ... temyiz dilekçelerinde özetle; taşınmazların şifahi olarak 1996 yılında paylaşıldığını, davalılardan bir kısmının paylarını haricen davalılar ... ve ...’e sattıklarını, aynen taksim hususunda karar verilmesi gerektiğini beyanla hükmün bozulmasını talep etmişlerdir.

3. Davalı ... temyiz dilekçelerinde özetle; 114 ada 4 parsel sayılı taşınmaz yönünden aynen taksimin mümkün olduğunu, 151 ada 74 parsel sayılı taşınmaz ile 102 ada 3 parsel sayılı taşınmazın aslen babası ...’e ait olduğunu ancak kadastro tespiti esnasında hataen ‘...’ adına yazıldığını, bu nedenle davacının kötü niyetli olduğunu beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

4. Bir kısım davalılar ... ve ... vekili ise; tarafların miras bırakanları ... ile davacı ve diğer davalılar dosyada mevcut 19.08.1996 tarihli tarafların imzaladığı muhtar, azalar ve şahitler onaylı dönülmesi söz konusu olmayan taksim sözleşmesi ile miras bırakanları ... ve ...’den kalan taşınmazları aralarında sözleşmede belirtildiği şekilde taksim ettiklerini, davacının da bu sözleşmeyi parmak izi ile tasdik ettiğini, bu nedenle taksim sözleşmesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, taşınmazların aynen taksiminin mümkün olduğunu, ayrıca tarafların aralarında haricen taşınmazları taksim ettiklerini beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

2. Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27 nci maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; ..., ..., ..., ..., ..., ... ile bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 59,30 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1791, Karar No: 2013/14771, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1791 E.  ,  2013/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı suçun maddi unsurunun otomat vasıtası ile verilen hizmetten, otomatın teknik işleyişine müdahale etmek suretiyle karşılıksız yararlanmak olduğu, somut olayda ise sanıkların otomata herhangi bir teknik müdahalede bulunmayıp turnikelerin başında bekleyen güvenlik görevlisinin bir anlık dalgınlığı nedeniyle turnikelerin yanınaki boşluktan geçmek suretiyle ücret ödemeden tramvay yolculuğu yapmak istedikleri, bu suretle suçun maddi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla beraatlerine yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8048, Karar No: 2014/7646, Tarih: 09.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8048 E.  ,  2014/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2011/215-2012/1176

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Kadim projesine son verilince iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, vergi iadesi, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri iş sözleşmesinin konusunun ortadan kalktığını, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının projenin sona ermesi sebebi ile iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı değerlendirilerek, delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Dosya kapsamında yer alan hizmet cetvelindeki davacının işe giriş ve çıkış tarihlerine göre hizmet süresi, bilirkişi tarafından hesaplanan hizmet süresinden daha az bulunmaktadır. Davacı hizmet cetvelinde görülenden daha fazla süre ile çalıştığını kanıtlamadığına göre taleplerinin hizmet cetvelindeki süreye göre değerlendirilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3617, Karar No: 2012/955, Tarih: 20.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3617 E.  ,  2012/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 31 parsel sayılı 276625.00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu ve vergi kaydına dayanılarak ve vergi miktar fazlası yönünden Hazine'ye pay verilmek suretiyle davacılar ... Şentürk ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar ... şentürk ve paydaşları Hazine adına tespit edilen paya yönelik tapu ve vergi kaydına dayanarak dava açmışlardır. Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle "miktar fazlası yönünden davacılar yararına zilyetlik koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin kesin biçimde tespit edilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, uzman bilirkişi tarafından 11.02.2008 tarihinde düzenlenen rapor ve haritada 31 parsel olarak belirtilen 116000 m2'lik bölümün 128 hisse kabul edilerek payları oranında davacılar adına, aynı rapor ve haritada (A) harfi ile gösterilen 161589.30 m2'lik bölümün en son parsel numarası verilerek davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı T.Evvel 316 tarih, 12 numaralı sicilden gelen 16.07.1951 tarih 15 ve 28.05.1952 tarih 31 nolu tapu kayıtları ile Katrancı Köyü 25 tahrir numaralı vergi kaydının sınırlarının örtüştüğü, tapu ve vergi kaydının dava konusu 31 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Tapu ve vergi kayıtlarının hudutlarının örtüştüğü mahkemece doğru olarak belirlenmiştir. Tapu ve vergi kaydının değişebilir ..../....(gayri sabit sınırlı) olduğu anlaşılmıştır. Bu nitelikteki kayıtların kapsamları miktarlarına göre belirlenir. Tapu ve vergi kayıtları aynı yere ait olduğuna göre, miktarı fazla olana değer verilmelidir. O halde vergi kaydı ile aynı sınırları ihtiva eden ve tespitte uygulanan tapu kayıtları da gayrisabit sınırlı olup iç içe giren bu kayıtlardan miktarı fazla olan vergi kaydına itibar edilerek sabit sınırlardan başlamak üzere yüzölçümüne göre vergi kaydı kapsamının belirlenmesi, tespit malikleri için 100 dönüm de belgesiz zilyetlikten edinecekleri bölüm haritasında işaretlenerek 150000 m2 kesimin davacılar, geriye kalan 126.625 m2 bölümün ise davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine ve bir kısım davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21250, Karar No: 2014/22201, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21250 E.  ,  2014/22201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2011/547-2014/439

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9053, Karar No: 2010/3551, Tarih: 26.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/9053 E.  ,  2010/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Davanın zaman aşımı nedeniyle ortadan kaldırılması.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33.maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanunun 20.maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367.maddesinin 1.fıkrasında bulunan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresinin "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığının" şeklinde değiştirilmesi karşısında; Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünce, başkan adına Denetim Grup Müdürü vekili ... imzalı 02.11.2005 gün ve 08599 sayılı yazısının 213 sayılı Kanunun 367.maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütelaa niteliğinde bulunduğundan tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında yazılı suç tarihinin 31.12.2000 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçun kanundaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2000 tarihinden iddianamenin kabul edildiği 02.11.2006 tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının dolmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7473, Karar No: 2012/2813, Tarih: 05.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/7473 E.  ,  2012/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına 05.11.2001 olarak yazılan suç tarihinin, dosya içeriğine göre davaya konu senede dayanarak icra takibinin başlatıldığı tarih olan 04.04.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “açığa atılan imzayı kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04.04.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2764, Karar No: 2021/7665, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2764 E.  ,  2021/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 04.11.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 04.11.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yer alan (fark bedel olan 23.775,59-TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/ipotek vb. şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.