muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4896, Karar No: 2024/6252, Tarih: 04.06.2024

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka ve 5510 sayılı Kanun hükümlerine uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama, mevcut delil durumu, tanık beyanları, celp edilen bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadığı beyan edilen adreste, davacının eski eşinin ve oğlunun yaşadığı, davacının başka bir adreste ikamet ettiği, kaldırma kararı sonrası yeniden dinlenen tanıkların Mahkemede verdikleri ifadelerinde, davacı ile boşandığı eşi arasında birlikte yaşama olgusunun bulunmadığı yönünde ısrar ettikleri, dosya içindeki seçmen kayıtları, nüfus kayıtları, MEDULA kayıtları, davacının Ziraat Bankası hesabında kayıtlı yerleşim yeri adresinin dava dilekçesinde de iddia edilen "Mimar ... mah. Profesör ... ... cad. No:94-A Silivri/İstanbul" olduğu dikkate alındığında, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşama sayılacak şekilde fiilen birlikte yaşamadıkları, davacının talebinde haklı olduğu değerlendirilerek, Davanın kabulü ile

1- Davalı idarenin davacı aleyhine yaptığı aylık kesmeye dair idari işleminin ve yapılan ödemelerin geri alınmasına dair işleminin iptaline,

2- Kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına ve aylıkların kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işlemlerinin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, davacının taleplerinin yersiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işlemlerinin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, davacının taleplerinin yersiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararı sonrası, davacı ile davalı Kurum arasında itirazın iptali davası bulunup bulunmadığının araştırıldığı, tutanak tanıkları ... ile ...'nin tutanaktaki beyanları ile son beyanları arasındaki çelişkilerin giderilebilmesi için adı geçen tanıkların yeniden beyanlarına başvurulduğu, Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak davacı ile boşandığı eşinin tapu kayıtlarının bulunup bulunmadığının sorulduğu, davacı ile boşandığı eşinin 4857 sayılı Kanun kapsamında yer alıp almadıklarının araştırıldığı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevlilerin dinlenildiği, davacı ve boşandığı eşinin çalışmaları nedeni ile resmi, özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin tespiti için ilgili birimlere müzekkere yazıldığı, davacının tahsis dosyasının getirtildiği ve davacı ile boşandığı eşinin MEDULA kayıtlarının celp edilerek geri çevirme kararında belirtilen eksikliklerin giderildiği anlaşılmış ise de, somut olayda toplanılan delillere göre; tutanak tanığı ...'nin altını imzalamak sureti ile tasdik ettiği 27.02.2016 tarihli beyanında, davacının boşandığı eşi ile boşandıktan sonra da birlikte yaşadığı yönünde yapılan tespiti doğrulaması ve yine davacının boşandığı eşinin altı imzalanmak sureti ile teyit edilen 07.03.2016 tarihli beyanında, oturduğu evin eski eşinin üzerine kayıtlı olduğunu ve eski eşinin her hafta evi toplamaya ve yemek yapmaya geldiğini ifade etmesi karşısında, tarafların boşandıktan sonra da fiilen birlikte yaşadıkları sonucuna varıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dosya kapsamında toplanan deliller ile davanın boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamadığının sabit olduğunu, tutanak tanığı ...'nin beyanının esas alınarak hatalı karar verildiğini, adı geçen tanığın Mahkeme huzurunda tutanak içeriğini kabul etmediğini açıkça ifade ettiğini, kaldırma kararı sonrası eksikliklerin ikmal edilerek gerçek durumun ortaya konulduğunu, buna rağmen usul ve yasa hükümlerine aykırı şekilde karar verildiğini belirterek, temyiz incelemesi sonucu kararın bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle ölüm aylığının kesilmesine dair işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili ve borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 56 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13035, Karar No: 2017/12034, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13035 E.  ,  2017/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada yardım nafakasının artırılması, karşı davada yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10931, Karar No: 2012/11746, Tarih: 20.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10931 E.  ,  2012/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırmak ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle Silivri Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2012 gün ve 2012/39 E. 2012/29 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22325, Karar No: 2012/32201, Tarih: 31.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/22325 E.  ,  2012/32201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin sanığın cezanın fazla olduğuna, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sonradan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen ''25 gün temel adli para cezasının'' ibaresi hükümden çıkarılarak 450 lira adli para cezası, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen ''20 gün'' ibaresi yerine ''375 TL'' adli para cezası yazılması ve ''sanığa verilen 20 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve sosyal durumu ile kişiliği nazara alınarak takdiren 1 gün karşılığı 20.00 TL'den hesaplanmak suretiyle sanığın neticeten 400.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/197, Karar No: 2011/2566, Tarih: 27.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/197 E.  ,  2011/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı ... Makine Ahşap ve Kimyasal Ürün.Paz.Tic.Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... Makine Ahşap ve Kimyasal Ürün.Paz.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Davalı asil ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı ... Makine Ahşap ve Kimyasal Ürün.Paz.Tic.Ltd.Şti.'nin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 825,00'er TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 2.029,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Makine Ahşap ve Kimyasal Ürün.Paz.Tic.Ltd.Şti.'den, alınmasına, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11752, Karar No: 2010/19468, Tarih: 08.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11752 E.  ,  2010/19468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14489, Karar No: 2012/2106, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/14489 E.  ,  2012/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunlu olup; meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, muhtemel aktif yaşam sonu olarak öngörülen 60 yaşını aşmış olduğu ve pasif dönem güvencesini oluşturan yaşlılık aylığından yararlandığı yönü gözetilerek, pasif yaşam dönemine ilişkin herhangi bir gelir kaybı bulunmadığı yönündeki mahkeme yaklaşımının tazminat hukuku ilkeleriyle uyumlu bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43153, Karar No: 2017/14137, Tarih: 30.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43153 E.  ,  2017/14137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın savunmasında, kendisi cezaevindeyken katılan ...’ın fuhuş olaylarına karıştığını, Keşan’da ve Tekirdağ’da konsomatrislik yaptığını duyduğunu, Keşan' da konsomatrislik yaptığı dönemde çalıştığı ....r isimli yerden 17.000 TL alacağı olduğunu söyleyerek gidip alalım, hayatımıza devam edelim, yeni bir başlangıç yapalım dediğini, bu yüzden Keşan’a gittiklerini, tanık.... evinde kaldıklarını belirtmesi, tanık ....da beyanında katılanın hayat kadınlığı yaptığını, evine geldiklerinde katılan ve sanığın arasında hiçbir problem olmadığını katılanın müşterek çocuğu sanıktan almak, kolay para kazanmak ve sanığı başından atmak adına böyle bir yola başvurabileceğini beyan etmesi, katılanın sanığın kendisini tehdit etme amacıyla kullandığını iddia ettiği silah görünümlü çakmağı emniyete kendisinin teslim etmesi ve sanığın çakmağı görünce ilk defa gördüğünü söylemesi karşısında, sanık ve katılanın birlikte kaldığı evin sahibi ...,....adındaki işyeri yetkililerinin tanık sıfatıyla usulünce dinlenip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Sanığın katılanın birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık etmesine rağmen, hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

b) Tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş olduğu anlaşılmasına rağmen, sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9245, Karar No: 2011/13945, Tarih: 07.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9245 E.  ,  2011/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Davalı tüzel kişiliğe sahip ticari şirket olup, Tebligat Yasasının 12 ve 13, Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18.maddeleri tüzel kişilere yapılacak tebligat hususunu düzenlemiştir. Anılan madde hükümlerine göre tebligatın tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılması, yetkili temsilcinin herhangi bir sebeple orada bulunmaması veya evrakı bizzat alamayacak bir halde olması durumunda tebliğin tüzel kişinin o yerdeki memur ve müstahdemlerinden birine yapılması gerekir. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine değil de kanunda belirtilen sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin tebligat mazbatasına açıkça yazılması gerekir.

Somut olayda, davalı limitet şirkete gönderilen duruşma tebligatı yetkili temsilcinin tebligatı almama nedeni belirlenmeksizin “birlikte çalışan sekreter ...” imzasına tebliğ edilmiştir. Sekreterin şirketi temsile yetkisi olmayıp yetkili temsilcinin tebligatı almama nedeni de belirlenmediğinden yapılan tebligat usulsüzdür. Mahkemece duruşma davetiyesinin yöntemine uygun şekilde davalıya tebliğinin sağlanarak taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Bu nedenle hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1161, Karar No: 2020/8593, Tarih: 08.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1161 E.  ,  2020/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme 16.02.2015 tarihli ek kararla erteli hapis cezasının aynen infazına, 9.5.2016 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince erteli hapis cezasının aynen infazına dair verilen 16.02.2015 tarihli ve 2010/624 Esas, 2011/189 Karar sayılı ek karar ile bu karara yönelik temyiz isteminin reddine dair 09.05.2016 tarihli ek karara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 98. ve 101/3. maddeleri gereğince itiraz yolu açık olduğundan, hükümlünün 09.05.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek itiraz merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.