muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16240, Karar No: 2016/12942, Tarih: 21.11.2016

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7899, Karar No: 2017/6039, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7899 E.  ,  2017/6039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın müdürü olduğu,...Döküm Limited Şirketi'nin, 2005 yılı defterlerine kaydederek kullandığı faturaların sahte olduğu iddiasıyla açılan davada; dosyada şirkete ilişkin düzenlenen yalnızca vergi suçu raporunun bulunması,suça konu faturaların aslı ya da onaylı örneğinin dosyada bulunmaması,faturaları düzenleyen ... Madencilik Şirketi hakkında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin vergi tekniği raporu bulunduğunun dosya kapsamından anlaşılması ve sanığın sahte fatura kullanmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti ve sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması gözetilerek, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,Soytek şirketi hakkında düzenlenmişse vergi tekniği ile vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden sorularak var ise dosyaya celbi ile faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a)Faturaların, 2005 takvim yılında ve kurumlar vergisinde kullanılması karşısında,16.04.2006 olan suç tarihinin yerine gerekçeli karar başlığında "20.10.2005" yazılması,

b)2005 yılında beş adet sahte fatura kullanıldığının kabul edilmesine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden eksik ceza tayini,

2-Kabule göre;

a)Faturaların, 2005 takvim yılında ve kurumlar vergisinde kullanılması karşısında,16.04.2006 olan suç tarihinin yerine gerekçeli karar başlığında "20.10.2005" yazılması,

b)2005 yılında beş adet sahte fatura kullanıldığının kabul edilmesine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son hükmü gereği kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26105, Karar No: 2015/3035, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26105 E.  ,  2015/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6510, Karar No: 2010/8975, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6510 E.  ,  2010/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonucunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere şimdilik üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı ... harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 24.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5625, Karar No: 2022/8518, Tarih: 15.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5625 E.  ,  2022/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 11.07.2018 tarihli, 2018/302 Esas, 2018/2284 Karar sayılı "ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılaması adli tatil içinde yapılamayan davaya ilişkin davacı vekilinin yokluğunda 11.07.2018 tarihinde verilen kararın, davacı vekiline adli tatil içinde 07.08.2018 tarihinde tebliğ edilmesi ve CMK'nın 331/4. maddesinde adli tatil içinde sürenin işlemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, davacı vekilinin 07.09.2018 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/45 Esas – 2012/199 sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının göçmen kaçakçılığı suçundan 26.12.2008 – 14.04.2009 tarihleri arasında 119 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 22.10.2014 tarihinde kesinleştiği, davanın gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesine Kanununa tabi olduğu;

Davacının 30.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 745,75 TL maddi, 6.600 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmalı istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak tazminata esas ceza davasındaki beraat hükmünün 22.10.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından CMK’nın 142/1 maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 04.05.2016 tarihinde dava açılması nedeniyle dava açma süresinin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davanın süresinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli, 2018/302 Esas, 2018/2284 Karar sayılı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine ilişkin kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 15/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22944, Karar No: 2012/23854, Tarih: 30.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22944 E.  ,  2012/23854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 653-560

Dava rücuan tazminat istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde, 1.689,47 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüyle, 47,73 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 17.10.2012 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, reddine karar verilen 1.641,74 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, 30.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/10095, Karar No: 2012/19658, Tarih: 25.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10095 E.  ,  2012/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1) Sanıklar ... ve ... haklarında 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK' nın 62, 52/2, 51, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2) Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK' nın 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Deveci ve ..., müşteki vekili

2863 Sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'na duruşma günü bildirilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilip, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dava konusu Nevşehir ili, Merkez ilçesi, Göreme Kasabası, Gaferli mahallesi, 4 pafta, 8737 parsel sayılı mülkiyeti hazineye ait olan, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını

./..

-2-

2011/10095 E.

2012/9658 K.

Dava konusu Nevşehir ili, Merkez ilçesi, Göreme Kasabası, Gaferli mahallesi, 4 pafta, 8737 parsel sayılı mülkiyeti hazineye ait olan, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını

./..

-2-

2011/10095 E.

2012/9658 K.

Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 12/11/1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile belirlenen “1. Derece Doğal Sit” alanı ile “Göreme Koruma Amaçlı İmar Planı” dahilinde yer alan sanığın mülkiyetinde bulunan “...” isimli taşınmaza bitişik konumdaki, kaya oluşum içerisinde 3 adet yeni kaya oyma otel odası kazıldığı, inşaat ve arkeolog bilirkişiler tarafından kurul halinde düzenlenen raporda, kesin inşaat yasağı olan söz konusu kaya oluşum içerisinde gerçekleştirilen bu uygulamanın Kuruldan izin alınmaksızın ve projesiz olarak yapıldığının, 2863 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğini taşıdığının, doğal dokunun tahrip edildiği ve geri dönüşümünün mümkün olmadığının belirtildiği, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen olay yeri tespit tutanağı ile, jandarma görevlisi ...'nın sanık ...'yi elinde kazma ile, sanık ...'yi ise elinde hilti ile çalışırken gördüğünü, jandarmayı görünce ellerinde bulunan aletleri bırakarak aşağıya indiklerini beyan ettiğinin ve olay yerinde ele geçirilen iki adet kürek, bir adet balta, bir adet seyyar lamba, bir adet projektör, iki adet balyoz tipi kazma, sekiz adet murç, birer adet hilti, çekiç, hiltiye ait kelepçeli anahtar bulunduğunun ve bu eşyaların sahibi ...'e tesliminin yapıldığının tespit edildiği, sanıklar ... ile ...'nin inşaat ustası olduklarını, olay ile ilgilerinin bulunmadığını, otele güvercin bakmaya gittiklerini, sanık ...'ün eriyen kaba taşları kendilerine gösterdiği esnada jandarmanın geldiğini savundukları, sanık ...'ün ise oteldeki odalardan bir tanesini içerisine yatak koymak için tıraşlattığını beyan ettiği anlaşılmakla,

1-Sanıklar ... ve ...'yi olay yerinde suçta kullanılan aletler ile çalışma yaptıkları esnada gördüğünü ifade eden ve bu ifadesi olay yeri tespit tutanağına derç edilen jandarma görevlisi ...'nın tanık sıfatıyla beyanı alınarak olaya ilişkin bilgi ve görgüsü tespit edilmeksizin eksik soruşturma sonucu karar verilmesi,

2-Raporu hükme esas alınan arkeolog bilirkişinin katılan ...'nın veya taşradaki temsilcisi konumunda bulunan kurumların mensubu ve çalışanı olup olmadığı, bu itibarla tarafsızlık niteliğini haiz bulunup bulunmadığı hususunun tespit edilmemesi,

Kabule göre de;

3-Hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanıkların güttükleri amaç ve saik nazara alınarak hapis cezası asgari hadden belirlendiği halde, adli para cezasının asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kabule göre de;

3-Hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanıkların güttükleri amaç ve saik nazara alınarak hapis cezası asgari hadden belirlendiği halde, adli para cezasının asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

4-Sanık ... hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezaları ertelenen hükümlüler hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, belirlenen hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

6-Jandarma görevlileri tarafından düzenlenen olay yeri tespit tutanağında sayıları ve özellikleri belirtilen, sanık ...'e iade edildikleri bildirilen ve suçta kullanıldıkları anlaşılan eşyaların Adli Emanete aldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderelerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ..., sanık ... müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8699, Karar No: 2019/6496, Tarih: 10.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8699 E.  ,  2019/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediyesi ve ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların paylı malik oldukları 648 ada 2 parsel sayılı, arsa vasfındaki taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ... tarafından verilen cevap dilekçesinde, sulh teklifinde bulunduklarını, teklifinin bekletici mesele olarak ele alınmasını talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Belediyesi vekili ile ... vekili ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın ne şekilde yapılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınması gerekir.

Mahkemece, taşınmaz üzerinde bulunan paylı mülkiyet hükümlerine tabi ortaklığın “genel açık arttırma yolu ile” satışına karar verilerek giderilmesi gerekirken, satış yönteminin “genel açık arttırma suretiyle” yapılacağının hükümde belirtilmemesi ile satış bedeli üzerinden alınacak harç oranının “%o 11,38” yerine “%o 11,68” olarak yazılması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1. bendinde “ortaklığın” sözcüğünden sonra “genel açık arttırma suretiyle” ibaresinin eklenmesine; hükmün 4. bendinde yer alan “11,68” ibaresinin hükümden çıkarılarak “11,38” ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.