muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13752, Karar No: 2017/12981, Tarih: 28.09.2017

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davasının konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacı yararına tek avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, her bir davalı yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmiş olması hatalı olmuştur. Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 5.ve 6. fıkralarının hükümden çıkartılarak yerine “5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” ifadeleri yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13389, Karar No: 2010/1029, Tarih: 15.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13389 E.  ,  2010/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebep olma suçlarından sanık ...'ın yargılanması sırasında; ... 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2008 gün ve 2008/233 E. 2008/588 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4599, Karar No: 2016/7445, Tarih: 26.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4599 E.  ,  2016/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının musabı olduğu meslek hastalığı nedeniyle oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasına dayanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğu değerlendirmesi ile manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki öncelikli uyuşmazlık davacı sigortalının maluliyet (sürekli iş göremezlik) oranının tespiti noktasındadır.

Şöyle ki; 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme öncelikle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Bu açıklamalar sonrasında somut olaya geldiğimizde SGK Başkanlığı Maluliyet Daire Başkanlığı ile Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacı sigortalının sürekli iş gücü kaybı oranı olarak tespit olunurken, ATK 3. İhtisas Dairesi tarafından bu oranın olduğu değerlendirmesi yapılmıştır. Halin böyle olmasına göre davacı sigortalının meslek hastalığına dayanan maluliyet oranları arasında çelişki olduğu açıktır. Oysa ki hükmolunacak manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranının 5510 sayılı yasadaki düzenlemeye uygun olarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gereklidir.

Bunun yanında 6100 Sayılı H.M.K.'nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler. İnceleme konusu davada ise yukarıda belirtilen bu usul hükmünün ihlal edildiği açıkça bellidir. Zira davacı sigortalının talebi %26 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle kendisine uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesidir. Mahkeme ise manevi tazminatın takdirinde davacının bu talebini aşar şekilde oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği değerlendirmesi ile neticeye varmıştır. Bu durum ise açıkça H.M.K.'nın 26.maddesinde tanımını bulan talebin aşılmasıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılması gereken iş; öncelikle sigortalının sürekli iş göremezlik oranında oluşan çelişkiyi yukarıda da açıklandığı şekilde ATK Genel Kurulundan son bir rapor daha alarak gidermek, buradan çıkacak sonuca göre davacının talebi ile yine ilk kararın yalnızca davalı yanca temyiz edilip bu noktada yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumunu da gözeterek karar vermekten ibarettir.

O halde davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 26.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7845, Karar No: 2013/9218, Tarih: 04.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7845 E.  ,  2013/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların murisi tarafından 13.04.2010 tarihinde noterde düzenlenen vasiyetnamenin, murisin akli melekelerinin ve tasarruf ehliyetinin yerinde olmadığından iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanı kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme ve değerlendirme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanununun "fiil ehliyetine sahip olan kimse kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir" biçimindeki 9.madde hükmüyle hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlanmış; 10.maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek "ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır" hükmünü getirmiştir. "Ayırtım gücü eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek, 13.maddesinde "yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir" denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca; ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15.maddesinde de ifade edildiği üzere ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmama nedeniyle kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere yapacağı işlemlere sonuç bağlanamaz.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15.maddesinde de ifade edildiği üzere ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmama nedeniyle kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere yapacağı işlemlere sonuç bağlanamaz.

Yukarıda sözü edilen ilkelerin yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımdan doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda tarafların gösterecekleri tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu, somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşade kağıtları film grafilerinin eksiksiz getirilmesi zorunludur. Bunun yanında her ne kadar HMK.nun 282.maddesinde (HUMK. 286.maddelerinde) belirtildiği gibi bilirkişilerin "rey ve mütealası" hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, akıl zayıflığı gibi psikolojik nedenlerin belirlenmesi çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması, kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan özellikle ... Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanununun 409/2 maddesi akıl hastalığı ve akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Vasiyetname yapabilmek için ayırt etme gücüne sahip olmak gerekir.

Ehliyetsiz kişilerin yaptığı vasiyetnameler kendiliğinden batıl olmaz.

Vasiyetname tarihinde murisin 72 yaşında olduğu anlaşılmaktadır. Murisin vasiyetname düzenlendiği tarihte akıl ve ruh sağlığının yerinde olmadığı ileri sürüldüğüne göre, vasiyetname tarihinde murisin tasarruf ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ... Kurumundan rapor alınıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan, dosyada mevcut vasiyetnamenin incelenmesinden, murisin rahatsızlığı nedeni ile imza atamadığı, bu nedenle de parmak izinin alındığı belirtilmiştir. Mahkemece, bu hususun da araştırılıp, vasiyetin geçerliliğine etkisinin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekmektedir.

Somut olayda; vasiyetnameyi düzenleyen muris ...'ın gırtlak kanseri olduğu, 10 yıldır konuşmadığı dosya içeriğinde sabittir.

Muris ...'ın vasiyetnameyi düzenlediği tarihte tasarruf ehliyetine sahip olup olmadığı hususunda ... Kurumundan rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9105, Karar No: 2020/1965, Tarih: 09.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9105 E.  ,  2020/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlunun vergi borcu nedeniyle aracına haciz koyulduğunu, şikayet olunan Bankanın ise borçludan rehin alacağı olduğunu, aracın satışı sonrası satış bedelinin paylaşıma konu edildiği ancak borçlunun vergi borcu bulunduğu ve bu alacaklarının rüçhanlı olarak öncelikli ödenmediğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etniştir.

Şikayet olunan vekili, vergi borcunun aracın aynından kaynaklanmadığı ve şikayet olunanın haciz tarihinin rehinden sonra olduğu gerekçesiyle şikayetin reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi alacağının rüçhanlı olmadığı, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi tarafından şikayet olunanın rehin tesis tarihinin şikayetçinin haczinden önce tarihli olduğundan bahisle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 09.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4815, Karar No: 2013/7948, Tarih: 11.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4815 E.  ,  2013/7948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.01.2013 gün ve 2012/5897 esas, 2013/325 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 29.01.2011 tarihli genel kurulun davet usulünün yasa ve anasözleşmeye uygun olmadığını, toplantıda alınan tüm kararların yoklukla malul olduğunu, TTK'nın 374/2. maddesi gereğince yönetim kurulunun kendi ibrasına katılamaması gerekirken oylamaya katılarak adeta kendi kendisini ibra ettiğini, yönetimin ibraya katılmaması durumunda 3 kabul ve 3 red oyu çıkacağından yönetimin ibrasının asla mümkün olamayacağını, yönetim kurulunun hem kendi kendini ibra ettiğini hem de kendisini yeniden yönetime seçtiğini, bu oyların olmaması durumunda ibranın ve yeniden yönetime seçilmenin mümkün olmadığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/236 esas sayılı dosyasında verilen tedbir kararı ile aidatların 2.500,00 TL olarak ödenmesine karar verilmiş olmasına rağmen bu karara aykırı olarak aidatların 4.000,00 TL olarak ödenmesine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, aidatların 4.000,00 TL olarak belirlenmesine ilişkin kararın önceki ihtiyati tedbir kararına istinaden 2.500,00 TL olarak ödenmesinin sağlanmasını, kooperatif yönetimine tedbiren 3 kişiden oluşan yönetici kayyımı atanmasını, 29.01.2011 tarihli genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan tüm kararların iptalini, batıl olduklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir aylık süre içerisinde açılmadığını, ibra edilmeyen yönetim kurulunun tekrar yönetim kurulu üyeliğine seçilebileceğini fakat denetçi olarak seçilemeyeceğini savunarak, ihtiyati tedbir talepleri ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 29.01.2010 tarihli genel kurul kararlarının tüm maddelerinin yok hükmünde olduğunun tespitine ve iptaline, kayyım atanması talebinin reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin 223.01.2013 tarih ve 2012/ 5897-2013/325 E-K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre ve özellikle mahkemenin akrabalık derecesi ile ilgili bir araştırma yapmadan ve dosyada buna ilişkin bir bilgi ve belge olmadığı halde ortak olmadığını kabul ettiği iki temsilcinin eş ve 1. derece akraba olmadığının tespiti halinde dahi eş ve 1. derece akraba olmayan temsilcilerin “oylamaya katılmaması gerekirken, katılanlar” kapsamına giren kişiler olması nedeniyle, 7. maddeye

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre ve özellikle mahkemenin akrabalık derecesi ile ilgili bir araştırma yapmadan ve dosyada buna ilişkin bir bilgi ve belge olmadığı halde ortak olmadığını kabul ettiği iki temsilcinin eş ve 1. derece akraba olmadığının tespiti halinde dahi eş ve 1. derece akraba olmayan temsilcilerin “oylamaya katılmaması gerekirken, katılanlar” kapsamına giren kişiler olması nedeniyle, 7. maddeye

ilişkin bozmanın bu kişileri de kapsadığının kabulü gerekmesine, öte yandan, bozma ilamının 2. sayfasının 2. pragrafında yer alan temsilciler ile ilgili bozmanın bozma ilamının 2. bendinde yer alan ve direnme ya da bozmaya uyma kapsamında kabulü gerekmeyen, sadece eleştiri niteliğinde olan “kabule göre” kısmında yer alması gereken bir bozma nedeni olarak anlaşılacağının tabii bulunmasına, öte yandan, TTK'nın 361. maddesinde iptal istemleri için aranan dava açma süresine ilişkin koşulun aranmadığına ilişkin bir ibareye yer verilmemiş olmasına, dolayısıyla 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca iptal istemleri için aranan sürede davanın açılmamış bulunmasına ve 8. maddede alınan kararın da aynı nedenlerle iptale konu olmasına, bozmanın bu maddeyi de kapsadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.