muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1450, Karar No: 2015/23589, Tarih: 07.07.2015

1-Her ne kadar Mahkemece, dava açıldıktan sonra tapu kaydına verilen “davalıdır” şerhinin verildiği 04.05.2012 tarihinde dava konusu otelin tapudan dahili davalı ... tarafından satın alınması ile ilgili olarak engelleyici bir hükümün bulunmadığı, sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişi konumundaki dahili davalının sözleşme şartlarını yerine getirmesi konusunda zorlanmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile sözleşmenin aynen ifası ve bunun mümkün olmaması halinde zararın tespiti yönündeki talebin reddine karar verilmiş ise de; Davacı Belediyeye ait arsa vasfındaki taşınmazın 4 yıldızlı otel yapılması şartıyla 15.06.2001 tarihinde ihaleye sunulduğu, 29.06.2001 tarihinde Belediye Başkanı ve Encümen Başkanlığının onayıyla 220.000.00.TL + KDV bedelle davalı ...ne 4 yıldızlı otel yapılması şartıyla satışın yapılmasının onaylandığı, 24 maddeden oluşan ...ne ait ...ndeki arsanın satışı ve 4 yıldızlı otel yapım şartnamesinin davalı ... tarafından imzalandığı, davalı tarafından otelin inşaatının yapılarak 30.06.2004 tarihinde tamamlandığı, şartname hükümlerine davacı Belediye Başkanlığı ve davalı ... tarafından 2012 yılına kadar uyulduğu, davacı tarafından 12.01.2012 tarihinde 25-27 Mayıs 2012 tarihinde ...' da yapılacak ... buluşmasına katılacaklar için oda ayarlanması ile ilgili talepte bulunulduğu, bu talebe karşılık davalı tarafından ücretsiz otel konaklaması yaptırılmayacağının bildirildiği, davacı tarafından 03.05.2012 tarihinde, 24 maddeden oluşan ...ne ait ...ndeki arsanın satışı ve 4 yıldızlı otel yapım şartnamesine davalı ...nin uymasının sağlanması ve aynen ifası, bunun mümkün olmaması halinde ise uğranılacak zararın tespiti ile şartname hükümlerinin ve özellikle 16., 17., 18. ve 23. maddelerinin tapuya şerh verilerek 3. kişileri de bağlamasının temini, dava açılma sebebi ve dava dilekçesinin eklenerek dava açıldığının tapuya tedbiren şerh verilmesi istemi ile bu davanın açıldığı, Mahkemece 04.05.2012 tarihinde günlük 2 suit odanın süresiz ...na tahsisi yönünde dava açıldığının şerh konulması işleminin yapılması için müzekkere yazılması üzerine Tapu Sicil Müdürlüğü' nce aynı gün “davalıdır” şerhinin tapu kaydının beyanlar hanesine işlendiği, dahili davalı ... tarafından aynı gün yani 04.05.2012 tarihinde tapudaki “davalıdır” şerhi bilinerek ve davaya konu yapılan şartname hükümlerinden haberdar olunarak otelin satın alındığı ve tapudan devrinin yapıldığı, davacının HMK.' nun 125/1(a). maddesi gereğince dava açıldıktan sonra taşınmazı satın alan Altuntaş şirketine karşı davaya devam ettiği, dosya kapsamı ile sabittir. Davalı ... tarafından imzalanarak davacıya verilen ve 2012 yılı başına kadar herhangi bir itirazda bulunulmadan uygulanan 24 maddeden oluşan ...ne ait ...ndeki arsanın satışı ve 4 yıldızlı otel yapım şartnamesi geçerlidir ve tarafları bağlar. Davacı tarafından davalı ... aleyhine sözleşmenin aynen ifasının temini veya bunun mümkün olmaması halinde zararın tespiti yönünde 03.05.2012 tarihinde açılan dava ile ilgili olarak 04.05

. Davalı ... tarafından imzalanarak davacıya verilen ve 2012 yılı başına kadar herhangi bir itirazda bulunulmadan uygulanan 24 maddeden oluşan ...ne ait ...ndeki arsanın satışı ve 4 yıldızlı otel yapım şartnamesi geçerlidir ve tarafları bağlar. Davacı tarafından davalı ... aleyhine sözleşmenin aynen ifasının temini veya bunun mümkün olmaması halinde zararın tespiti yönünde 03.05.2012 tarihinde açılan dava ile ilgili olarak 04.05.2012 tarihinde tapunun beyanlar hanesine “davalıdır” şerhi işlendikten sonra davalı ...nin aynı gün bu şerhi tapuda görüp dava ile ilgili araştırma yapmasına ve şartname içeriğinden haberdar olmasına rağmen yine de oteli tapudan devir aldığı, tacir olan ve TTK.' nun 20/2. maddesi gereğince basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gereken davalı ...nin iyiniyetli 3. kişi olduğunu ileri sürmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu' nun 2. maddesine göre hakkın kötüye kullanılmasıdır. Bu durumu da kanun himaye edemez. O halde mahkemece, davalı ... ile taşınmazı sonradan satın alan davalı ...nin el ve işbirliği içinde hareket ederek davacı ile davalı ... arasında geçerli olan ve tarafları bağlayan 24 maddeden oluşan ...ne ait ...ndeki arsanın satışı ve 4 yıldızlı otel yapım şartnamesini etkisiz hale getirip davacıyı zarara uğratmaya çalıştıklarından şartnamenin aynen ifası veya bunun mümkün olmaması halinde zararın tespiti yönündeki terditli talep yönünden araştırma yapılarak davacının talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1977, Karar No: 2016/161, Tarih: 12.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/1977 E.  ,  2016/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/11/2013 tarih ve 2012/750-2013/756 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/01/2016 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. .... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi kapsamında işlemlerinde her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olmasına rağmen davalının müvekkilini BSMV'yi ödemekle sorumlu tutulmasının doğru bulunmadığını, bu nedenle müvekkilinin hesaplarından kesilen miktarların iadesinin gerektiğini ileri sürerek asıl ve birleşen davada belirtilen miktarların müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili Banka'nın .... Şubesi nezdinde yaptığı işlemler nedeniyle kesinti yapıldığını, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesinden açıkça anlaşılacağı üzere muafiyetin ....'nin fon bankalarının ve tasfiyeleri fon eliyle yürütülen bankaların kendilerinin mükellef olduğu vergi, resim ve harçlarla ilgili bulunduğunu, söz konusu hükmün davacıya mal ve hizmet sağlayanlar tarafından yansıtılan dolaylı vergilere etkisi bulunmadığını, bir başka deyişle verginin yansıtılmasını yasaklamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Bankacılık ve Sigorta Muamelesi Vergisi'nin mükellefinin davalı ... olduğu, bu verginin dolaylı vergiler grubuna girdiği, Bankacılık Kanu'nun 140. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan istirdat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Bankacılık ve Sigorta Muamelesi Vergisi'nin mükellefinin davalı ... olduğu, bu verginin dolaylı vergiler grubuna girdiği, Bankacılık Kanu'nun 140. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan istirdat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Gider Vergisi Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca, banka ve sigorta şirketlerinin 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununa göre yaptıkları işlemler hariç olmak üzere, her ne şekilde olursa olsun yapmış oldukları bütün muameleler dolayısıyla kendi lehlerine her ne nam ile olursa olsun nakden veya hesaben aldıkları paralar banka ve sigorta muameleleri vergisine tabidir. Aynı Kanun'un 30. maddesinde de, banka ve sigorta muameleleri vergisini banka ve bankerlerle sigorta şirketlerinin ödeyeceği belirtilmiştir. Bu hükümlere göre, dava konusu olan Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi'nin mükellefinin davalı .... olduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece verginin mükellefi olan davalının, bu vergiyi işlem yaptıran davacıya ne sebeple yüklediği gerekçeli kararda açıklanmamış ve tartışılmamıştır.

Bu itibarla mahkemece, gerekirse, somut olay da açıkça belirtilmek suretiyle, ... Başkanlığı'ndan sorulmak ve vergi uzmanı bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2047, Karar No: 2015/2760, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2047 E.  ,  2015/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/494, Karar No: 2010/2455, Tarih: 05.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/494 E.  ,  2010/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (Değişen suç vasfına göre resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan)

HÜKÜM : 5237 S.K 206/1,62/1,52.mad. uyarınca 80.00 YTL apc

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 4.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıkladığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay’ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikayetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.06.2008 gün ve 2008/86 esas, 2008/215 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü’nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumdan çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılayamayanlara 2090 Sayılı “Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun” gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin don olayından zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 22.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 15.09.2000’den beri Emekli Sandığından emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4850, Karar No: 2012/8852, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/4850 E.  ,  2012/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :565-27

Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava dışı ... Plastik Tüp Ambalaj Sanayi Ticaret A.Ş.'nin 2008/2-12 aylara ait sigorta prim borçlarının tahsili amacıyla başlatılan 2009/10039 esas sayılı takip dosyasında, 506 sayılı Kanunun 80. ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddeleri uyarınca, yönetim kurulu başkanı ...'e ödeme emri tebliğ edilmiş; davacı yasal süresi içerisinde ödeme emrinin iptali istemli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; şirket hakkında iflas kararı verildiği, iflas tasfiyesi sonucunda prim borcunun şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olduğu, şirkete karşı takip yolları tüketilmeden, davacıya başvurulamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosyanın incelenmesinden; Mahkemece davacının hangi tarihler arasında yönetim kurulu başkanı olduğu yönünde herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, ancak Kurumdan alınan 24.11.2009 tarihli cevabi yazıdan davacının yönetim kurulu başkanı olduğunun anlaşıldığı; ödeme emrine konu prim borçlarının 2008/1-12 dönemine ilişkin olduğu; şirket hakkında Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2004/75 E. sayılı ilamıyla iflasın 23.02.2005 tarihi itibariyle 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 14.07.2005 tarih ve 2005/4782 Esas sayılı ilamı ile verilen bu kararın bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2005/814 E. sayılı ilamıyla iflasın 09.06.2009 tarihi itibariyle 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10.12.2009 tarih, ve 2009/10282 Esas sayılı ilamı ile bu kararın da bozulması üzerine Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret)

Mahkemesi'nin 09.11.2010 tarih, 2010/355 E. ve 2010/397 K. sayılı ilamıyla bu sefer şirketin iflasına ve konulmuş tüm tedbirlerin kaldırılmasına karar verildiği, şirket hakkında verilen iflas kararının da Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 25.05.2011 tarih, 2011/2752 Esas ve 2011/6937 Karar sayılı ilamı onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemesi'nin 09.11.2010 tarih, 2010/355 E. ve 2010/397 K. sayılı ilamıyla bu sefer şirketin iflasına ve konulmuş tüm tedbirlerin kaldırılmasına karar verildiği, şirket hakkında verilen iflas kararının da Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 25.05.2011 tarih, 2011/2752 Esas ve 2011/6937 Karar sayılı ilamı onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Konuya ilişkin yasal mevzuatın incelenmesinde; 01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir Özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Müteselsil borçlulukta borçlular, alacaklıya karşı, mutlak defi olarak adlandırılan, borcun sebebinden veya konusundan doğan def’iler ileri sürebilecekleri gibi (örnek olarak müteselsil borçluluğu doğuran sözleşmenin imkânsızlık, hukuka ve ahlaka aykırılık sebebiyle hükümsüz olduğu; alacaklının fiil ehliyetine sahip bulunmadığı; borcun bütün borçlular bakımından zaman aşımına uğramış olduğu def’iler), her bir borçlu, alacaklı ile arasındaki şahsi ilişkiden kaynaklanan def’ileri de (örneğin alacaklının takibine uğrayan borçlunu ehliyetsizliği; iradesinin fesada uğramış bulunması; borcunun henüz muaccel olması gibi.) ileri sürebilir.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; taraflar arasında, davacının şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkanı olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığından, ödeme emrine konu dava dışı şirkete ait 2008/2-10. aylara ilişkin prim borçlarından, 506 sayılı Kanunun 80/11. ve 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddeleri gereğince sorumlu olduğu gözetilmeksizin, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5431, Karar No: 2014/13714, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5431 E.  ,  2014/13714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketicinin şikâyeti üzerine, ... Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, tüketicinin talebinin kabulüne, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan toplam 95,67 TL'nin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına şeklinde verdiği 18/09/2012 tarih ve 2012/1033 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir. Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.