muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17049, Karar No: 2015/32279, Tarih: 16.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17049 E.  ,  2015/32279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/90621

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/97, 2011/533

SANIK : C.. E..

KATILAN : M.. B..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti, resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine yönelik hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın üzerine atılı suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, isteme uygun olarak hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Edirne Uzunköprü'de ayakkabıcılık yapmakta olan sanığın Ülkem Deri Ürünleri Konfeksiyon Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin bilfiil işleticisi olduğu, ancak şirketin hissedarlarının yeğeni İsmail ile eşi olduğu, şirket müdürünün İsmail olması nedeniyle çek keşide etme yetkisinin de İsmail'e ait bulunduğu dönemde katılan M.. B..'ın Konya'da ürettiği ayakkabıları Uzunköprü'de satan aracı tanık Kenan'dan aldığı ayakkabılar karşılığında suç konusu çeki yetkisiz olduğu halde, keşide ederek Kenan'a verdiği, Kenan'ın da katılana teslim ettiği, çekin süresinde bankaya ibraz edilmesinde karşılığının bulunmadığı iddia edilen olayda; şirketin fiilen sanık tarafından yönetildiği, tanık İsmail'in rızası ile çekleri düzenlediği ve yapılan icra takibinde borca itiraz edilmediği de gözetildiğinde resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25823, Karar No: 2016/5907, Tarih: 08.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25823 E.  ,  2016/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun da yaralandığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas 367 karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca sanığın belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilebileceği, bu madde kapsamında sanığın, yaşamını sürdürmesi için gerekli olan bir kısım haklarını ihlal etmeyecek şekilde esasen serbestçe gidebileceği belirli yerlere gitmesinin veya serbestçe yapabileceği belirli etkinlikleri yapmasının yasaklanmasına karar verilebileceği düşünülmeden, günümüz şartlarında insanların temel ihtiyaç maddeleri olan gıda, temizlik, kozmetik, kırtasiye, giyim vb. malzemeleri temin ettiği hemen her market, süper market, alışveriş merkezinde alkollü içki satışının yapılmasının da mümkün olabileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın yaşamını sürdürmesini zorlaştıracak ve infaz kabiliyeti olmayacak şekilde ''alkol ve içki servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması yerine "alkol ve içki satılan yerlere gitmekten yasaklanma" seçenek tedbirine çevrilmesi,

3) Kabul ve uygulamaya göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nin 50/1-d maddesi gereği seçenek yaptırıma çevrilirken, mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten yasaklanmasına karar verilebileceği ve cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden seçenek yaptırımın süresinin ''3 ay 10 gün yerine'' 6 ay olarak, hükmolunan cezadan daha fazla belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14910, Karar No: 2023/9468, Tarih: 19.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14910 E.  ,  2023/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/590 E., 2021/429 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık hakkında verilen hükmün, bulunduğu cezaevi aracılığıyla SEGBİS ile duruşmaya bizzat katılımı sağlanan sanığın yüze karşı tefhim edildiği ancak sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın 24.06.2021 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "bina dahilinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" yerine "kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına “sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10457, Karar No: 2009/5987, Tarih: 18.06.2009

19. Hukuk Dairesi 2008/10457 E., 2009/5987 K.

**19. Hukuk Dairesi 2008/10457 E., 2009/5987 K.**

**- CEZA MAHKEMESİ KARARI

- HUSUMET

- MENFİ TESPİT DAVASI

- VEKALET ÜCRETİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 72 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 53 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 295 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davaalar ve davalılardan Nasuh vekili Av. Mustafa vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar dava dilekçelerinde, 20.03.2001 vade tarihli 2.500.00 YTL bedelli senette davacı Veysel'in borçlu, davacı Musa'nın kefil, davalılardan Nasuh'un alacaklı olduğunu, senet bedeline mahsuben davalı Nasuh'un avukatı olan diğer davalı Y.Kemal'e 1.900.00 YTL ödeme yaptıklarının, ancak anılan kişinin aldığı parayı davalı Nasuh'a vermediğinin Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/56 esas, 2002/110 karar sayılı kesinleşen ilamıyla belirlendiğini ileri sürerek, icra takibine konan senetten dolayı 1.900.00 YTL borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.Kemal, menfi tespit davasında yetkili mahkemenin icra takibinin yapıldığı Finike Mahkemeleri olduğunu, senedin zamanaşımına uğradığını, hakkında Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nde görevi suistimal suçunu işlediğinden dolayı açılan davada beraat ettiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Nasuh, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararında 1.900.00 YTL/nin haricen diğer davalı avukat Y.Kemal'e ödendiğinin belirtildiğini, halbuki gerçekte senede karşı kendisine 500.00 YTL ödeme yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi tarafından davalılardan Y.Kemal'in yargılanması sonucunda maddi olayın saptandığı, davalı Nasuh'un davaya konu senedi davalı avukat Y.Kemal'e verdiği, bu kişinin tahsil ettiği parayı davalı Nasuh'a vermediğine göre, davalı Nasuh iie davalı Y.Kemal arasında vekalet ilişkisinin bulunduğunun kabulü gerektiği, davalı avukat Y.Kemal'İn tahsil ettiği parayı davalı Nasuh'a vermemesinin, davalıların iç ilişkisi olduğu, bu durumda davacı Veysel'in davalı Nasuh'a 1.900.00 YTL borçlu olmadığının tespitinin gerektiği, diğer davacının da kefil olmasından dolayı artık bu miktardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle; A) Davalı Nasuh hakkında davacıların davasının kabulü ile davacıların senedin 1.900.00 YTL'lİk miktarından borçlu olmadıklarının tespitine, tazminat takdirine yer olmadığına, B) Davalı Y.Kemal hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı Nasuh vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gereken davalı Y.Kemal'in hükmü temyiz etmemiş olmasına göre davacılar ve davalılardan Nasuh vekili Mustafa vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1472, Karar No: 2020/2339, Tarih: 04.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1472 E.  ,  2020/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye

bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34080, Karar No: 2015/17073, Tarih: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34080 E.  ,  2015/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kavga sırasında korkutmak için silahla yere doğru ateş etmesi şeklindeki eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan, sanık müdafiilerinin ise, mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 13.05.2015 gününde genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde ateş etme suçundan kurulan hüküm yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c maddelerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53, 52. maddelerinden 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c, 53 maddelerinden 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararları, süresi içerisinde sanık ve savunmanları tarafından temyiz edilmiştir.

Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün vasıf yönünden bozulması gerekirken, onanmasına karar verilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanığın önceki kavga nedeniyle aralarında husumet bulunan mağdur sanık ...’in ayağına doğru korkutmak amacıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve suçun vasfında kazanılmış hak olmayacağı gözetilmeden, yerel mahkemece suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı tutularak, vasıf yönünden bozulması yerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 13.05.2015
Yargıtay — Esas No: 2017/19892, Karar No: 2019/8103, Tarih: 09.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19892 E.  ,  2019/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/04/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... adına vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı ... ve davacı adına duruşmaya gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin 12/09/2011 tarihinde işe başladığını, çalıştığı işyerinin dava dışı ... Ekmek Unlu Mamulleri Üretim Paz. Tic. Ltd. Şti.’ye ait iken, 2013 yılı nisan ayında devredildiğini, devralan firmanın da tüm işçi, makine ekipmanı ile birlikte işletmeyi davalılara kiraladığını, müvekkilin iş sözleşmesinin kesintisiz olarak davalılara devredildiğini, 12/08/2013 tarihinde iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasında hukuki yararın bulunup bulunmadığı noktasındadır.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.