muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7568, Karar No: 2015/2288, Tarih: 27.01.2015

3-Taraflar arasında, fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı alt işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği yazılı itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma alacağı bu tür alacaklardandır. Bu nedenle ıslahla talep edilen fazla çalışma alacağının ıslah tarihinden geriye doğru 5 yılın dışında kalan ve dava dilekçesinde talep edilen miktardan fazla olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/281, Karar No: 2001/220, Tarih: 28.02.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/5-281 E., 2001/220 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/5-281 E., 2001/220 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kamulaştırma bedelinin artırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Geyve Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.2.2000 gün ve 3-22 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,Yargıtay 5.Hukuk Dairesi'nin 21.9.2000 gün ve 12869-13229 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmıştır. Keza HUMK.nun 381.maddesi (kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur). Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar,Hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Ayrıca bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Öte yandan Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı ve 10.9.1991 gün 281-415 sayılı ve 25.9.1991 gün 355-440 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da C.U.M.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 22-25 sayılı kararı).

Somut olayda da aslolan kısa ve gerekçeli kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Di- renme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

Somut olayda da aslolan kısa ve gerekçeli kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Di- renme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 28.2.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4206, Karar No: 2024/14527, Tarih: 03.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4206 E.  ,  2024/14527 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/334 E. 2024/237 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2019 tarihli ve 2019/54739 Esas numaralı iddianamesi ile resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kamu davası açıldığı ve İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/559 Esas numarasında kaydının yapıldığı,

Sanık hakkında bu kez İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2017 tarihli ve 2017/3701 Esas numaralı iddianamesi ile başka sanıklarla birlikte silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı, verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2018/628 Esas, 2018/687 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2019/2842 Esas, 2021/2826 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulduğu ve bozulan kararın İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/315 Esas numarasına kaydedildiği, İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/559 Esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirildiği,

Birleşen dosyalar hakkında yapılan yargılama sonunda İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2021/315 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından istinaf yolu açık olmak üzere beraat kararı verildiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise temyiz yolu açık olmak üzere mahkumiyet kararı verildiği,

İstinaf Mahkemesince incelenen hükümlerden nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın bu suç yönünden Dairemize geldiği, İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/315 Esas sayılı dosyasında terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de sanık müdafi tarafından temyiz edildiği ancak Tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla;

Yargıtay Kanununa, Tebliğname tarihinde uygulanacak olan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 2024/1 sayılı kararına, mahkemenin hükmüne, temyizin kapsamına, dosyanın daha önce Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından incelenerek bozulmasına, yüklenen suçların ceza alt ve üst sınırlarına göre, dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay 3. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE,03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11039, Karar No: 2015/442, Tarih: 19.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11039 E.  ,  2015/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2014/2-2014/82

Davacı O.. A.. vekili Avukat İhsan tarafından, davalı Ü.. Ç.. aleyhine 03/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 20/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, T. T. Müdürlüğü'nde hizmet akdi ile çalıştığını, davalının ise amiri pozisyonunda müdür olarak görev yaptığını, davalının kendisine mobbing uyguladığını, bu nedenle istifa etmek zorunda kaldığını belirterek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Dosya incelendiğinde; davacının işçi olarak çalıştığı T. T. Müdürlüğü ile arasında hizmet sözleşmesi bulunduğu, davalının ise, işveren vekili sıfatı ile iş yerinde işvereni temsil ettiği anlaşılmaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre; iş kanununa göre işçi sayılan kimseler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesinde iş mahkemeleri görevlidir. Davacı, davalı müdürün kendisine mobbing uyguladığını belirterek, yani iş ilişkisinden kaynaklanan bir kısım eylemler nedeni ile tazminat istemiştir. Bir anlamda işverenin (vekilinin) özen borcuna aykırı davrandığı ileri sürülmektedir.

Şu halde, uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkeme iş mahkemeleridir. Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup taraflarca ileri sürülmese bile kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7193, Karar No: 2009/6370, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7193 E.  ,  2009/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlk Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13264, Karar No: 2016/12772, Tarih: 08.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13264 E.  ,  2016/12772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18. maddesine göre taşınmaz mal ile ilgili mülkiyet ihtilafı söz konusu ise mahkemece, taşınmaz mal hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın tüm taraflarına, 10. madde uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yine bu maddedeki usule göre tespit edilmesi ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine ve taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilip, bu karar tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilmesi gerekirken tespit edilen bedelin hak sahibi olan davalılara ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7279, Karar No: 2025/3287, Tarih: 20.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/7279 E.  ,  2025/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6180, Karar No: 2015/13729, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6180 E.  ,  2015/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/447-2015/56

Taraflar arasında görülen davada ....... Mahkemesi’nce verilen 19.02.2015 tarih ve 2014/447-2015/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi........... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...... menşeli olan, lastik üretimiyle ilgili ticari faaliyette bulunan müvekkili şirketin, ........ ibareli 12. sınıftaki tekerlek lastiği ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, ancak marka tescil başvurusunun .......... ibareli, 12. sınıftaki lastik ürünlerini içeren 28.10.2011/117436 sayılı markanın dayanak gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 7/b maddesi kapsamında bir benzerlik bulunmadığını, işaret ve markanın farklı olduğunu, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı TPE'nin redde mesnet aldığı markanın özgün bir yazımı biçimi ve şekli ihtiva edecek şekilde ......... ibaresinden oluşturulduğu, markaya düzenlenme ve yazım biçimiyle özgünlük katıldığı, marka tescil başvurusunun konusu olan işaretin ise ........ ibaresinden oluştuğu, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların kapsamlarının aynı türden ürünleri içerdikleri, ancak başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında GT harflerinden kaynaklı sescil bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçimler, RADIAL sözcüğü ve yazım biçimi itibariyle görsel olarak birbirlerinden oldukça farklı oldukları, bu sayede ayrı işaretler olarak ortalama tüketiciler ve yararlanıcılar tarafından anlaşılabilir hâle geldikleri, özellikle başvuru konusu işaret ve redde mesnet markalarda yer alan özgün şekiller ve yazım biçimiyle RADIAL kelimesinin, redde mesnet markaları başvuru konusu işaretten farklılaştırdığı, 12. sınıf ürünlerden yararlanacak olan kişilerin normalden daha fazla dikkat ve özenle bu ürünleri tercih edecekleri, satın alma ve yararlanma için ayıracakları sürenin oldukça uzun olduğu, zira pahalı ürünler olduğu, alıcı ve yararlanıcı kitlesinin yetişkin ve belli bir seviyede aydınlanmış ve hatta uzmanlığı bulunan kişilerden oluştuğu, şu duruma göre başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın 12. sınıf ürünler bakımından ortalama alıcı ve yararlanıcı kitlesi için herhangi bir inceleme yapılmasını gerektirmeyecek derecede iltibasa neden olacaklarının da söylenemeyeceği, 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca bir ret kararı verilebilmek için önemli olanın herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek derecede işaret ve redde mesnet markanın ve kapsamlarındaki ürünlerin benzer sayılması gerektiği, oysa yargılama konusu olayda bu hâlin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu işaretlerin 556 sayılı KHK 7/1-b bendi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23832, Karar No: 2022/14496, Tarih: 20.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23832 E.  ,  2022/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Firar suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, daha önce açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün, sanığın denetim süresi içerisinde 13.8.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi, bu suçtan mahkûm olması ve bu mahkûmiyet hükmünün 19.6.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle açıklanarak, ASCK'nun 66/1-a ve TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair (Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 18.08.2016 tarihli ve 2015/1049 Esas ve 2016/812 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine;

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 2'nci Dairesinin 07/12/2016 tarihli, 2016/604 Esas ve 2016/647 Karar sayılı kararıyla;

"Sanık hakkında 30.6.2016 tarihinde yapılan duruşmada hükmün açıklanarak duruşma faaliyetinin sonlandırıldığı, bu nedenle bir takım usule yönelik eksikliklerin gerekçe gösterilerek dava dosyasının tekrar başka bir hâkim tarafından ele alınıp, yeniden duruşma yapılmasına yasal imkân bulunmadığı, yapılabilecek işlemin açıklanan hükme uygun gerekçe yazma ve imzalanması işleminden ibaret olabileceği sonucuna ulaşıldığından, Askerî Mahkemece sanık hakkında tesis edilmiş olan 18.8.2016 tarihli, 2015/1049 Esas ve 2016/812 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü ile buna ilişkin duruşma tutanağının yok hükmünde sayılmasına, sanığın temyizinin Askerî Mahkemenin 30.6.2016 tarihli, 2015/1049 Esas sayılı hükmüne yönelik ve süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile bu hükmün yapılan temyiz incelemesinde, hükmün açıklandığı iki sayfadan oluşan duruşma tutanağında duruşmaya katılan hâkimin imzasının bulunmadığı, imza eksikliğinin CMK’nın 219 ve 222’nci maddelerine aykırılık teşkil ettiği" gerekçesiyle mahkumiyet hükmü usul yönünden bozulmuştur.

Bozma üzerine (Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince önceki 18.08.2016 tarihli hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 03.03.2017 tarih 2016/1421 Esas ve 2017/66 Karar sayılı (Askeri Mahkemelerin kapatılması sonrasında dosya Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine devredilmiş ve aynı Mahkemenin 03.03.2017 tarihli ve 2017/853 Esas, 2017/374 Karar numarasını almıştır) direnme kararına konu dava dosyası Askeri Savcının temyizi üzerine dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;