muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6452, Karar No: 2021/6877, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6452 E.  ,  2021/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşıdavacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın kabulü ile kısmen arazi kısmen kapama ceviz niteliğindeki Sakarya İli, ... İlçesi, ... Köyü 1885 parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescil hükmü yönünde yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7847, Karar No: 2012/2566, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7847 E.  ,  2012/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'un beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve Antalya Ticaret Sicili Memurluğunun 28.07.2009 tarih ve 20197 sayılı yazısına göre sanıklarından ...'un şirketin yetkili temsilcisi olmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

A) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre yetkilisi sanıkların hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

B) Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve tarafları ve suçu aynı olan Denizli 1. İcra Mahkemesinin 2009/1604 esas, 2010/1338 karar sayılı dosyasının iş bu dava dosyası ile birleştirilerek, suçun tek suç olup olmadığı hususunun tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27185, Karar No: 2013/15098, Tarih: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27185 E.  ,  2013/15098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, Kırırkkale İli, Mahmutbeyobası Köyü, Kurtsivri Tepesinde izinsiz kazı yapıldığının ihbarı üzerine olay yerine giden jandarma görevlilerinin karşı istikametten gelmekte olan... plaka sayılı aracı durdurdukları, araçta sanık ...'nın bulunduğu, yapılan arama neticesinde aracın bagaj kısmında, 2 adet enzet marka madenci başlığı, 1 adet demir manila, 1 adet balta, 1 adet keser, 1 adet testere, 1 adet murç, poşet içerisinde 16 adet irili ufaklı taş parçaları, yine başka bir poşet içerisinde 17 adet irili ufaklı taş parçaları, 2 adet kullanılmamış beyaz mum, 1 adet el yazısı ile “tahta + 10x10 tekne, yangın demir + sap, murç iki onluk bilek çivi, mum” ibareleri yazılı yırtılmış ajanda sayfasının ele geçirildiği, buradan sanık ile birlikte, ihbarda belirtilen ve Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 11/09/2007 tarihli, 2618 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tesciline ve çevresinin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenmesine karar verilen Tekke Köyü, Sivri Mevkiinde bulunan tümülüse gidildiği, yapılan incelemede tümülüsün güneyinde, giriş kısmı 60cmx120 cm ebatlarında olan, 18.9 metre uzunluğunda tünel kazılmış olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında, suç tarihinde dayısının oğlu olan Murat Pehlivanlı'nın kaportacı dükkanından emaneten aldığı ... ile tarlasını ve çeşmesini kontrol amacıyla olay yerine gittiğini, yolda kendisini jandarmanın durdurduğunu, araçta bulunan eşyalardan bilgisinin olmadığını beyan ettiği, aracın sahibi olan ... ve eşi ...'ın yeminli beyanlarında, aracın ve araçta bulunan eşyaların kendilerine ait olduğunu, ...'ın inşaat ve maden işleri ile iştigal ettiğini, aletlerin her zaman aracın bagajında bulunduğunu ifade ettikleri, tanık ... tarafından Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından verilen 04.04.2007 tarihi ile 05.04.2010 tarihleri arasında geçerli olan 4. grup maden arama ruhsatı ibraz edildiği anlaşılmış olup, araçta ele geçirilen eşyaların sanığa ait olmaması, sanık tarafından kazı yapıldığının ve söz konusu aletlerin kazıda kullanıldığının sübuta ermemesi karşısında; mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısının, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekili ile Mahalli Cumhuriyet savcısının, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve

mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10344, Karar No: 2022/3186, Tarih: 23.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10344 E.  ,  2022/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 20/11/2018 tarih 2018/İHK-10150 karar sayılı itirazın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili sigorta tahkim komisyonu başvurusunda; davacılar murisi ... davalı sigorta şirketi nezdinde hayat sigorta poliçesi tanzim ettiğini, poliçe düzenlenmesinden sonra 02/12/2017 tarihinde vefat ettiğini, davalıya yapılan başvurunun sigorta öncesinden gelen ve beyan edilmeyen astım, hiperlipidemi ve hipertansiyon hastalıkarı nedeniyle reddedildiğini, sigortalıya gerekli soruları yöneltmeyen davalının talebi reddetmesinin mümkün olmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, beyan yükümlülüğünü yerine getirmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık hakem heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulü ile 100.000,00 TL'nin 15/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte başvuru sahiplerine miras payları oranında ödenmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince; davalı vekilinin avans faizinin hükümden çıkarılması dışındaki itirazlarının reddine 5.karar başlığı altında ve 1. Maddede yer alan "15/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte" ifadesinin hükümden çıkarılmasına karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.

Açıklanan nedenlerle; itiraz hakem heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hakem kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, uyuşmazlık hakem heyeti kararının 5.3. numaralı bendinde yer alan " 10.750,00 TL" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine " 4360,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23886, Karar No: 2015/2983, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23886 E.  ,  2015/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9625, Karar No: 2010/17780, Tarih: 19.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9625 E.  ,  2010/17780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10971, Karar No: 2024/3401, Tarih: 26.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10971 E.  ,  2024/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/321 E., 2016/115 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16.00 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile yerleşim yerinde, 6,5 metre genişliğinde bölünmüş, iki yönlü, yol şerit çizgileri, banket ve yaya kaldırımı bulunmayan, yatay güzergahı tehlikeli virajlı, düşey güzergahı eğimsiz, asfalt kaplama, kuru zeminli yolda seyri sırasında sevk ve idare hatasıyla mahalde mevcut tehlikeli virajı alamayarak, direksiyon hâkimiyetini kaybedip, sağdan yol dışına çıkıp takla atarak dere yatağına düşmesi neticesi aracında yolcu olarak bulunan ...'in ölümü ile katılan ... ve mağdur ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmaları ile neticelenen olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/478, Karar No: 2009/594, Tarih: 23.12.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/9-478 E.  ,  2009/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 30.06.2009

Taraflar arasındaki “tasarruf teşvik ana para ve nema alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş mah. sıfatıyla) Mahkemesince davalı belediye yönünden davanın kabulüne, davalı S.G.K. yönünden ise davanın reddine dair verilen 11.09.2007 gün ve 2006/198 E.- 2007/200 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.04.2009 gün ve 2007/41481 E.- 2009/12149 K. sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi işyerinde çalıştığı dönemde 3417 sayılı yasa uyarınca tasarruf kesintisi ile işveren katkı payı ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek, tasarruf teşvik ve nema alacağı isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren vermiş olduğu cevapta, 5393 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca belediyenin borçlarının hazineye devredildiğini savunmuş, husumet yokluğu itirazında bulunmuştur.

Davalı SSK Başkanlığı mahkemenin yargı yolu açısından görevsiz olduğunu, kurumlarının dava konusu alacaktan sorumlu tutulamayacaklarını savunmuştur.

Mahkemece, belediye borçlarının Hazineye geçtiğinin savunulduğunu, bunun devlet kurumları arasındaki ilişki olduğu için alacaklıya karşı işverenin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı belirtilmiş, SSK yönünden dava husumetten reddedilmiş davalı Belediye yönünden istek hüküm altına alınmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 Sayılı Yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6.maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 Sayılı Yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6.maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 Sayılı Yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen Yasanın 7.maddesinde, "3417 sayılı Kanunun mülga 2'nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır" şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklanmıştır. Tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da, yasa gereği işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, anılan kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin yasalar uyarınca tahsil edilmiş olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur. Tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden Sosyal Sigortalar Kurumunun, 4853 sayılı yasanın 7.maddesi gereği ilgilinin T.C. Ziraat Bankası nezdindeki hesaplarına yatırması gerekir.

Öte yandan, 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, "Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer" şeklinde kurala yer verilmiş olmakla tasarruf teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluk Hazine Müsteşarlığına ait olmalıdır. Bu sebeple mahkemece Hazine Müsteşarlığına husumet yöneltilerek yargılamaya devam edilmeli toplanacak delillere göre sonuca gidilmelidir.Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı ve Davalılardan Gümüşhacıköy Belediye Başkanlığı vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; tasarruf teşvik ana para ve nema alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemenin davalı Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden davanın reddine, davalı belediye yönünden ise davanın kabulüne dair verilen karar yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece davalı Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden yasal düzenlemenin tahsil görevi dışında müteselsil borçluluğu öngörmemesi nedeniyle davanın reddine, davalı belediye yönünden ise bozmaya konu yasanın, dava açıldıktan sonra yürürlüğe girdiğinden her davanın açıldığı tarihte yürürlükteki mevzuata göre çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Davaya konu alacak isteminden davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadıkları ile uzlaşma kapsamına alınan belediye borçları bakımından husumetin Hazineye yöneltilip yöneltilmeyeceği  noktasında toplanmaktadır.