muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/905, Karar No: 2024/9476, Tarih: 26.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/905 E.  ,  2024/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1636 Esas, 2023/2392 Karar

HÜKÜM :Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/306 E., 2022/493 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Tasfiye Halinde ... Bilişim Ticaret Limited Şirketinin %35 hissesinin Konya 5. Noterliğinin 20.04.2019 tarih 6392 yevmiye numaralı hisse devir senedi ile davacı ...'a devredildiğini, devrin pay defterine işlenmesine dair ortaklar kurulu kararının Konya 5. Noterliğinin 20.04.2019 tarih 6396 yevmiye numarası ile noterlikçe onaylandığını, şirket müdürü olan ve hisse devrini yapan davalı ...'ın hisse devrine ilişkin keyfiyeti hem şirket ortağı hem de şirket müdürü sıfatı ile Ticaret Sicil Müdürlüğüne bildirmediğini, şirketi halen tek ortaklı bir şirket gibi yönetmeye devam ettiğini, şirketin usulsüz bir şekilde 16.03.2021 tarihinde tasfiye sürecine girdiğini, davalı şirkete tek başına hakim olduğundan şirketin tüm kayıt ve belgelerini değiştirme ihtimali olduğunu, şirket evraklarının korunması ve zararın daha da büyümemesi için davalı şirkete kayyum atanmasına, şirket tasfiye haline girdiğinden tasfiyenin tedbiren durdurulmasına, davalı ...'ın davacıya noterden hisse devri yaptığının tespitine, devrin pay defterine işlenmesine, ticaret sicilinde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusunun zaman aşımına uğradığını, davacının hisse devir belgesini şirkete sunmadığını, bu konuda alınmış herhangi bir genel kurul kararı olmadığını, müvekkilinin davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın müvekkili şirket yönünden dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, ...'ın söz konusu genel kurul kararına imza atmadığını, ... adına atılan imzanın sahte olduğunu, şirkete pay devri konusunda yapılmış bir bildirimin bulunmaması nedeniyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, pay devrine ilişkin bir genel kurul kararı bulunmadığından ticaret sicile tescil ve ilanın yapılamayacağını, davacının davasında kötüniyetli olduğunu, bu davayı açmasında hukuki bir yararının bulunmadığını, taraflar arasında yapılan pay devri sözleşmesinin teminat amaçlı yapıldığını, tasfiye halinde olan bir şirketin tasfiye sürecinin durdurulması yönünde tedbir kararı verilemeyeceğini, mahkeme aksi kanaatte ise davacının teminat göstermesi gerektiğini, müvekkili şirketin özkaynak rakamının 704.294,01 TL olduğunu, müvekkili şirkete kayyım atanma koşullarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında yapılan hisse devir sözleşmesinin teminat amaçlı yapıldığını, sözleşme yapıldığında davalı şirketin bilgisayar yazılımı ve bilişim alanında faaliyet gösterdiğini, şirketin tamamının kendisine ait olduğunu, şirketin 09.03.2021 tarihli genel kurul kararı ile tasfiyeye girdiğini, davacının ortak olma gibi bir iradesinin bulunmadığını, taahhüt edilen işin sözleşmede öngörülen sürede davacı tarafından yerine getirilmediğini, davacı tarafından sunulan 20.04.2019 tarihli genel kurul kararı formundaki imzanın kendisine ait olmadığını, sözü geçen tarihte her hangi bir toplantı yapılmadığını, davacı tarafın şirkete olan sorumluluğunu yerine getirmediğinden şirketin edeceği kardan mahrum kaldığı gibi 80.000,00 EURO tutarında cezai şart ödemesi yapılması gerektiğine ilişkin dava dışı şirketten ihtar geldiğini, şirketin bu borcu ödemeyeceği için tasfiye sürecine girdiğini, davacının sermaye koyma borcunu yerine getirdiğini gösteren herhangi bir belge sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 520 nci maddesi gereğince payın devrinin şirket hakkında hüküm ifade edebilmesi için şirkete bildirimi ve şirket pay defterine kaydı gerekli olduğundan davacının davalı şirketi hasım olarak göstermesinde hukuki yararı olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun)147 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince davanın 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı, Mut Noterliği yazı cevabı ve evraklarına göre 17.08.2017 tarihinde 8784 yevmiye numarası ile davalı şirkete ait bir karar defterinin tasdikinin yapılmış olması ve davacının ortaklar genel kurulu onayının bu karar defterinde bulunduğunu beyan ettiği, davalılar sahtecilik iddiasında bulunduklarından, ispat yükü kendisine düşen davalı tarafa Mut Noterliğince açılış onayı yapılan defterlerin asıllarını imza incelemesine esas olmak üzere ibrazı için kesin süre verildiği, kesin süre içinde defter asılları ibraz edilmediğinden davalıların sahtecilik iddialarını ispatlayamadıkları, davacı ve davalı ... arasında davalı şirketin 35 hissesinin devrine ilişkin noter devir işlemi ve bu işlemi tamamlayan ortaklar kurulu kararı alındığı ve geçerli bir hisse devir işlemi yapıldığı kanaatine varıldığından davanın kabulüne, davacının davalı ...'ın davalı Tasfiye Halindeki ... Bilişim Ticaret Limited Şirketi'ndeki 35 paya karşılık 3.500,00 TL'lik hissesini Konya 5. Noterliğinin 20.04.2019 tarih ve 6392 yevmiye nolu hisse devri sözleşmesi ile davacı ...'a devir ettiğinin tespiti ile hisse devir işleminin Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tescil ve ilanına, limited şirkette payın devri için ortaklar pay defterine tescil şartı bulunmadığından davacı vekilinin bu yöndeki talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, pay devrinin noterde yapılan sözleşme ile yapıldığı, devrin teminat amaçlı yapıldığının davalılar tarafından ispatlanamadığı, Mut Noterliği yazı cevabı ve evraklarına göre 17.08.2017 tarihinde 8784 yevmiye numarası ile davalı şirkete ait bir karar defterinin defter tasdikinin yapılmış olması ve davacının ortaklar genel kurulu onayının bu karar defterinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında davalılar her ne kadar böyle bir karar defteri olmadığını savunmuş iseler de söz konusu karar defterinin davalı şirket uhdesinde olduğunu kabul etmek gerektiği verilen kesin süreye rağmen söz konusu karar defterinin aslının davalılar tarafından mahkemeye sunulmadığı bu durumda davacı tarafından sureti sunulan ortaklar genel kurulu kararının geçerli kabul edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, davalı şirket tek ortaklı olup tek ortak olan davalı ...'ın pay devrini yapmış olmakla, pay devri konusundaki noter evrakının ortaklar genel kurul kararı olarak da kabulü gerekeceği, davalı ...'ın hem pay devrini yapıp hem de ortaklar genel kurulu kararı olmadığını savunmasının hakkın kötüye kullanımı niteliğinde de olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket pay devrinin tespiti, devrin ortaklar pay defterine tescili ve ilanı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 520 nci ve 595 inci maddeleri.

3.6098 sayılı Kanun'un 147 nci maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1902, Karar No: 2015/3016, Tarih: 12.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1902 E.  ,  2015/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2009/308-2013/64

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle alacak davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 23/09/2014 gün ve 2013/15515-2014/12100 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar G.. A.. ve S.. K.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; kararın davalılardan G.. A.. ve S.. K.. tarafından temyizi üzerine Dairemizce onanmasına karar verilmiştir. Anılan davalılar kararın düzeltilmesini istemişlerdir.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davacı S.. B.., Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 2004 yılı gece vardiyası personeli taşıma ihalesinin 29/12/2003 gününde yapıldığını, ihalede yaklaşık maliyetin hastanenin müdür yardımcıları olan davalılar tarafından belirlendiğini, yapılan belirlemenin Kamu İhale Kurumunun 09/07/2007 günü verilen kararı ile mevzuata aykırı olduğunun tespit edildiğini, Bakanlık müfettişlerince yapılan incelemede davalılarca yaklaşık maliyetin mevzuata göre belirlenmesi halinde olması gereken fiyat ile davalılarca yüksek olarak belirlenmesinden dolayı ihalenin yapıldığı fiyat arasındaki farkın idare zararı olarak hesaplandığını beyan ederek uğranılan zararın davalılar ile birlikte ihalenin onay makamı olan başhekime ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu ihalenin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun uygulandığı ilk ihale olduğunu, esasen yaptıkları yaklaşık maliyet belirleme işinin mevzuata da aykırı olmadığını nitekim yasanın 10. maddesinde meslek odalarınca belirlenmiş fiyatlarında yaklaşık maliyet olarak esas alınabileceğinin yazılı olduğunu, bu konuda takdir hakları bulunduğunu, Ankara Ticaret Odasından bildirilen cevabı esas aldıklarını, dava konusu eylem nedeni ile uygulanan yer değiştirme kararının iptali için dava açtıklarından bu davanın bekletici mesele yapılmasını, ihalenin diğer üyelerine dava açılmamasına gerekçe olarak gösterilen onların ihale kararına karşı oy yazdıkları iddiasının gerçeği yansıtmadığını sadece bir şerh koyarak kararı imzaladıklarını, imzanın ihalenin oy birliği ile yapıldığı anlamına geldiğini, başhekim tarafından da onaylandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi görüşü uyarınca istemin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi görüşü uyarınca istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalıların ihale tarihinde Ankara Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin satın almadan sorumlu müdür yardımcıları oldukları, dava konusu ihaleye esas alınan yaklaşık maliyetin, fiilen davalı G.. A.. tarafından hazırlandığı anlaşılmaktadır. Söz konusu yaklaşık maliyetin mevzuata uygun olmadığı KİK nun 09/07/2007 tarihli kararı ile saptanmış ve idareye sorumluların belirlenmesi için karardan bir örnek gönderilmiş olduğu, İdarenin müfettiş görevlendirildiği ve yapılan inceleme sonunda davalıların görev yerlerinin değiştirilmesinin önerildiği, iki davalının da görev yerinin değiştirildiği, bu işlemlerin iptali için davalılarca açılan davaların ise reddedildiği anlaşılmıştır. Davalının yaklaşık maliyeti belirlerken ATO dan servis taşımacılığı ücretini sorduğu ve bu cevabı esas aldığı, ne var ki önceki yıllarda hastanede yapılan aynı işe konu ihale bedellerinin tefe-tüfe oranında yeniden değerlendirilmesi sonucu bulunan rakamların ortalamasına göre belirlenen rakamın daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. KİK kararında ve idarenin müfettiş raporunda bu rakamlar arasındaki fark idare zararı olarak benimsenmiştir. Gerçekten de idarenin önceki yıllar ihale bedellerinin yeniden değerlendirilmesi sonucu bulunan rakamların ortalaması esas alınıp bulunan rakama göre ihale yapılmış olsaydı daha az ücret ödeyeceği anlaşıldığından davalılarında yaptıkları işe göre idarenin en az ücret ödeyeceği rakamı belirlemeleri gerektiğinden idarenin zararı söz konusu ise de davalıların yanılgıları ihmale dayalı olup, iş yoğunlukları, söz konusu eylem nedeni ile herhangi bir kazanç sağlamamış olmaları, zararın tamamının ödetilmesi halinde ekonomik güçlük içine girecekleri düşünülerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 43 ve 44 maddeleri uyarınca uygun bir indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından davalılar G.. A.. ve S.. K..'ün karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalıların karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 23/09/2014 gün ve 2013/15515 Esas 2014/12100 Karar sayılı onama kararının (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kaldırılmasına; diğer karar düzeltme istemlerinin ilk bentteki nedenlerle reddine, kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar G.. A.. ve S.. K.. yararına BOZULMASINA ve karar düzeltme talep eden davalılardan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10199, Karar No: 2017/12360, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10199 E.  ,  2017/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Eskisaray Mahallesi 181 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6894, Karar No: 2022/11306, Tarih: 29.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/6894 E.  ,  2022/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, hükümden sonra verilen ve Yargıtay temyiz incelemesine konu olacak esaslı düzeltme içeren 27/05/2016 tarihli ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

a)Hükümde sanık hakkında hükmolunan sonuç 10 ay kısa süreli hapis cezası, TCK.nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın 6.000,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçede; "Sanığın tekerrüre esas sabıkalı geçmişi, daha öncede aynı eyleme ilişkin olarak almış olduğu cezanın paraya çevrilmiş olması dikkate alındığında adli para cezasının sanığı suç işlemekten alıkoymada yeterli olmadığının anlaşılması ve cezanın caydırıcı etkisi gözönünde bulundurularak sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50. maddesi uyarınca para cezasına ya da diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığı" şeklinde hükümde çelişkiye neden olunması,

b)Sanık hakkında hapis cezasının yanında doğrudan hükmedilen adli para cezasının, TCK.nın 52/2. maddesi gereğince ''en az yirmi ve en fazla yüz türk lirası olarak bir gün karşılığını belirleyip 25 tam gün ile çarparak netice adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 25 tam gün para cezası olarak bırakılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14423, Karar No: 2018/1213, Tarih: 23.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/14423 E.  ,  2018/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.