muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2989, Karar No: 2018/6095, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2989 E.  ,  2018/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10486, Karar No: 2011/10148, Tarih: 30.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10486 E.  ,  2011/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, kararın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19632, Karar No: 2018/2025, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19632 E.  ,  2018/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 879 ada 31 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1329, Karar No: 2015/6827, Tarih: 31.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1329 E.  ,  2015/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı işyerinde 01/01/2009-23/05/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı ... Merkez ve Köylere Hizmet Götürme Birliği nezdinde ...'ya bildirilenler dışında 01/01/2009-22/05/2009 tarihleri arasında 142 gün asgarı ücret ile hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin 23/05/2009 tarihli 1 günlük sürenin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait işyerinde 09/04/2007-28/12/2007, 15/01/2008-31/12/2008 , 23/05/2009-21/11/2009 tarihleri arasındaki ve 05/12/2009 tarihinden itibaren çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği, 15/01/2008-30/12/2008 tarihleri arası için geçerli hizmet sözleşmesinin ve 22/05/2009 tarihli hizmet sözleşmesinin dosya kapsamında bulunduğu, dinlenen tanıklarının davacının 01/01/2009-22/05/2009 tarihleri arasındaki çalışmasına yönelik net beyanlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren, tarafından verilip verilmediği, ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Yasanın kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir

şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de, çalışmasının konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu madde 288’de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa’nın madde 3 B ve D’de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kurumu niteliğinde olup ,kamu kurumlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Mahkemece yapılacak iş; Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin talep edilen dönemdeki belge ve defterlerini getirterek, davacıya yapılan ücret ödemesi bulunup bulunmadığını araştırmak, ücret ödemesine ilişkin kayıt bulunmaz ise davacıdan ücreti ne şekilde aldığını sormak ve bu kuruluşların kayıtlarının yazılı olmasının esas olacağını da göz önünde bulundurarak ücretin kayıtlara geçmemesinin makul bir nedene dayanıp dayanmadığını belirlemek, giderek işveren kurumun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri ile davacının çalışmalarını bilebilecek nitelikte diğer tanıkları resen tespit ederek dinlemek, davacının iş yaptığı kişilerden ücreti aldığına dair makbuz olup olmadığını araştırmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip davacının çalışmasının niteliğini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ne iadesine, 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1375, Karar No: 2020/4656, Tarih: 12.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1375 E.  ,  2020/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının velisi bulunduğu öğrencinin kendilerine ait okulda okuduğunu, eğitim borcunu ödemediğinden hakkında ... 5.İcra Müdürlüğü'nün 2010/10096 Esas sayılı icra takibinin yapıldığını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, davalının icra takibine vaki itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10096 sayılı takip dosyasında 3200,00 asıl alacak ile 408,13 TL faiz olmak üzere 3.608,13 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nin 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nin 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK'nin 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi Yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; Mahkemece son celsede açıklanan kısa kararda davacının icra inkar tazminatına ilişkin talebi hakkında bir karar verilmeksizin, davanın kısmen kabulü ile ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10096 sayılı takip dosyasında 3200,00 asıl alacak ile 408,13 TL faiz olmak üzere 3.608,13 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davanın kısmen kabulü ile ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10096 sayılı takip dosyasında 3200,00 TL asıl alacak ile 408,13 TL faiz olmak üzere 3608,13 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilerek, kısa kararda hakkında değerlendirme yapılmayan davacının icra inkar tazminatı talebi yönünden de hüküm kurulmuştur. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9799, Karar No: 2014/7679, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9799 E.  ,  2014/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7255, Karar No: 2012/2043, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7255 E.  ,  2012/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-30/06/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/04/2002-30/06/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 01/04/2002-30/06/2006 tarihleri arasında toplam 1380 gün hizmet akdine dayalı çalıştığı ve bu çalışmaların 565 gününün kuruma bildirildiği, 776 gününün kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Asım Devrim'e ait 1194277 sicil numaralı işyerinden 01/04/2003-09/09/2003 tarihleri arasında davacı adına bildirim yapıldığı, 01/04/2004 tarihinden itibaren Ç.. S..'ye ait 11228619 sicil numaralı işyerinden bildirim yapılmaya başlandığı, davalı şirket ile Ç.. S.. arasında yapılmış 27/01/2006 tarihli taşeronluk sözleşmesinin bulunduğu, davacının davalı şirket aleyhine bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için açmış olduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)'nin 2006/350 Esas, 2008/32 Karar sayılı dosyasında hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının değişik taşeronlar nezdinde 01/04/2002-30/06/2006 tarihleri arasında çalıştığının, davalı işveren bünyesinde faaliyet gösteren taşeron firmalar ile davalı firma arasındaki asıl işveren- alt işverenlik sözleşmelerinin muvazaalı olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

İşçilik alacaklarına ilişkin davalarda kurulan hüküm güçlü delil olmakla birlikte SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmadığından verilen karar kurumu bağlamamaktadır. Hizmet tespitine ilişkin dosyada muvazaa iddiası bulunduğuna göre açılan dava kısmi bildirimde bulunan taşeronu da ilgilendirmekte olup, bu şahısların davaya dahil edilmesi gerektiği göz önüne alınmadan, davanın ihbarı ile yetinilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... ... Oluklu Mukavva Kutu ve Kağıt San. AŞ.'ye iadesine, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5231, Karar No: 2013/11734, Tarih: 04.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/5231 E.  ,  2013/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz nedenleri ve temyiz edenin sıfatına göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde 22/11/2000-31/03/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 22/11/2000-31/03/2006 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş, işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ise kesinleşmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir Duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davalı ... A.Ş'ye ait işyerinde 22/11/2000-02/04/2011 tarihleri arasında geçen ve davalı .... A.Ş'ye ait işyerinde 25/04/2001-31/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, bildirimi yapılan sürelere ait bir kısım ücret bordrolarının imzalı olduğu, imzalı ücret bordrolarının bulunduğu dönemlerde de davacının ayda 30 gün üzerinden çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. İmzalı ücret bordroları davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Dosya içerisinde mevcut, yazılı belge niteliğindeki imzalı ücret bordrolarında davacının mahkemece tespitine karar verilen dönemlerde kısmi çalışmaları yer almış ve Kurum’a da aynı şekilde bildirim yapılmıştır. Ayrıca, yargılama sırasında davacı yanca ücret bordrolarındaki imzalara itiraz da edilmemiştir. Davacının imzasını içeren yazılı belgenin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez.

Dosya içerisinde mevcut, yazılı belge niteliğindeki imzalı ücret bordrolarında davacının mahkemece tespitine karar verilen dönemlerde kısmi çalışmaları yer almış ve Kurum’a da aynı şekilde bildirim yapılmıştır. Ayrıca, yargılama sırasında davacı yanca ücret bordrolarındaki imzalara itiraz da edilmemiştir. Davacının imzasını içeren yazılı belgenin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez.

Öte yandan, imzalı ücret bordrolarına geçmiş sürelerin dışındaki süreler yönünden ise, dava konusu döneme ait dönem bordrolarının getirtilmediğinden mahkemece beyanları hükme esas alınan tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Yapılacak iş, davacının imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, ücret bordrosu bulunmayan veya imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden de davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu gözönünde tutularak davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıklarını yada komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını yoksa işyeri sahiplerini tespit edip beyanlarına başvurmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.