muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6766, Karar No: 2019/3602, Tarih: 28.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6766 E.  ,  2019/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 08.12.2016 tarihli bu karar davacı kadın tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı kadının "Ziynet alacağı talebine" yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davacı kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği halde ret kararı ile yetinilecek yerde bu kısımlar yönünden yeniden eda hükmü kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönlerden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hükmünün 2-a, 2-b, 2-c, 2-f, 2-g ve 2-h bentlerinin hükümden tamamen, 2-e bendinin ise ilk cümlesinin hükümden çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/7742, Karar No: 2019/2956, Tarih: 04.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7742 E.  ,  2019/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, pişmanlık göstererek suçunu ikrar etmesine rağmen ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen1 ay 20 gün hapis cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 1000 TL yerine 800 TL olarak eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6274, Karar No: 2023/7748, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6274 E.  ,  2023/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1903 Esas, 2023/446 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Alaçam Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.11.2022 Tarihli ve 2022/1029 Esas, 2022/1005 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin... Mah. 21.Mutlu Sok. No:21/2 .../Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2023 Tarihli ve 2022/1903 Esas, 2023/446 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mah. Hıdır Sok. No. 13 İç Kapı No.1 /... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin ... Mah. 21.... Sok. No:21/2 .../Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13096, Karar No: 2010/4509, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13096 E.  ,  2010/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.04.2007 tarih ve 2007/40-2007/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ata Holding bünyesinde yer alan Tab.Gıda San.Tic A.Ş. ile davalılardan Anadolu Hayat Sigorta A.Ş. arasında imzalanan Grup Sağlık Sigortası Sözleşmesi ile eşi nedeni ile sağlık sigortası sahibi olduğunu, sağlık kontrolleri sırasında saptanan "guatır" için tedavi amacıyla diğer davalıya başvurduğunu, 05.10.2002 tarihinde ameliyat kararı verildiğini, sigorta şirketinden 22.10.2002 günü ameliyat onayı alındığını, 31.10.2002 tarihinde ise ameliyat yapıldığını, 02.11.2002 günü taburcu işlemleri sırasında ameliyat ve diğer giderlerin sigorta şirketince karşılanmadığı ifade edilip müvekkilinin 4.917.000,000TL, ödemeye mecbur bırakıldığını ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren davalılardan ticari temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili, müvekkili şirket ile Ata Holding A.Ş arasında şirket çalışanları ile eş ve çocuklarının ayakta ve yatarak tedavi giderlerini teminat altına alan Grup Sağlık Sigortası Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme çerçevesinde verilen teminatların ancak işyerinde çalışmaya devam eden personel için geçerli olduğunu, ancak davacının eşinin 21.10.2002 tarihinde işten ayrıldığını, durumun müvekkiline 23.10.2002 tarihinde bildirildiğini, ameliyat tarihinde davacının ve eşinin grup sağlık sigortası sözleşmesinin davacının eşinin işten ayrılması nedeni ile son bulduğunu, davacının ameliyat giderleri için 22.10.2002 tarihinde provizyon verildiğini, ancak provizyonun işten ayrılma nedeniyle geri çekildiğini, davacının ameliyat tarihi itibariyle sağlık sigortası kapsamında bulunmadığını savunarak, dayanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının ameliyat tarihi olan 31.10.2002 tarihi itibariyle sağlık sigortası kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14555, Karar No: 2015/28894, Tarih: 17.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14555 E.  ,  2015/28894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanıkların amaç ve fikir birliği içerisinde hareket ederek katılan H.. C..'in evinden kaşelenmiş ve imzalanmış, fakat üzeri boş olan suça konu Garanti Bankası Bodrum Şubesi'ne ait 12.09.2009 keşide tarihli 55.000,00 TL bedelindeki çeki ele geçirdikleri, sanık Ü.. S..'nun tahsil amacıyla çeki Aydın Garanti Bankası Merkez Şubesi'ne ibraz ettiği, bankanın kayıtlarında çekin çalındığı gerekçesi ile mahkeme tarafından ödemeden yasaklandığının görülmesi üzerine sanıkların yakalandığı somut olayda;

1- Sanık Ü.. S.. hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık S.. G.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık S.. G.. müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık S.. G.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık S.. G.. müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezası belirlenirken tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle 5500 gün olarak belirlenip, teşebbüs hükümleri uygulandıktan sonra günlüğü 20,00 TL hesabı ile adli para cezasına dönüştürülmesi gerekirken önce 5 gün karşılığı, günlüğü 20,00 TL hesabı ile 100,00 TL adli para cezası belirlenip ardından haksız menfaatin iki katı olan 110.000,00 TL'ye yükseltildikten sonra teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “5 gün”, “100 TL”, “110.000 TL” ve “55.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5500 gün”, “2750 gün” ve “55.000,00 TL” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2295, Karar No: 2012/1693, Tarih: 12.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2295 E.  ,  2012/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/67054

MAHKEMESİ : Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 23/07/2009, 2008/31 (E) ve 2009/143 (K)

SUÇ : Kastın aşılması sonucu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yapılan ihbar üzerine maktulun evinde yapılan aramada bir naylon poşet içerisinde patlamaya hazır kurulmuş bir adet el bombası bulunan maktulun 04.04.1994 tarihinde PKK terör örgütüne yardım ve yataklık suçundan Bitlis İli Ahlat İlçesi Ovacık Jandarma Karakol Komutanlığınca gözaltına alındığı, 06.04.1994 günü gözaltı süresinin 12 gün uzatılmasına karar verildikten sonra ise 07.04.1994 günü sorgusunun yapılabilmesi amacıyla Bitlis İl Jandarma Alay Komutanlığına sevk edilip, 10.04.1994 günü saat 22:00 sıralarında sorgu için gözaltında bulunduğu Bitlis İl Jandarma Alay Komutanlığındaki hücresinde nöbetçi er tarafından ölü olarak bulunduğu olayda; maktulun cesedi üzerinde Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı gece yapılan klasik otopsiye dayalı olarak düzenlenen otopsi tutanağına göre; cesedin yapılan dış muayenesinde herhangi bir darp ve cebir izine rastlanmadığının, ateşli silah yarası ve boğma emaresi gözlemlenmediğinin, cesedin ağzında beyaz sıvı akıntısı görüldüğünün, saat 23:00 itibariyle ölü katılığının oluşmadığının, göğüs açıldığında, diaframın normal göründüğünün, iç kanama görülmediğinin, karaciğer, böbrek ve barsaklarda herhangi bir patoloji görülmediğinin, karın iç duvarı normal görünmesine rağmen, dalak dış zarının yer yer devamlılığının bozulduğunun, herhangi bir iç kanama belirtisi bulanmadığının, maktulun kesin ölüm sebebi ile ilgili olarak kesin bir bulguya rastlanmadığının, kesin ölüm sebebinun belirlenmesi için beyin, sereblon ve pons dokusundan, kalpten, akciğerden, dalaktan, safra kesesinden parçalar ve batından kan örneği alınarak bunların Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı'na gönderildiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas

Dairesi Başkanlığının 15.06.1994 tarihli toksoloji raporunda; maktul G.. Ö..'e ait olduğu bildirilen kan ve iç organ parçalarının yapılan toksoloji analizinde su buharı destilasyonu ile elde edilen destilatta organik kükürt ve organik fosfat bulunduğu, klasik metodlar ile elde edilen fazda kimyasal testler ve ince tabaka kromatografik metodu ile organik kükürt ve organik fosfat bulunduğu, belirtilen maddelerin bileşiminde organik fosfat ve organik kükürt bulunan herhangi bir insektisitin alındığına delalet edebileceği saptamalarına yer verildiği, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 23.06.1994 tarihli raporunda; maktulun, bileşiminde organik kükürt ve organik fosfat bulunan, zehirli bir insektisit (böcek öldürücü) entoksikasyonu etkisiyle ölmüş olduğunun bildirildiği, 17/08/1994 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulunun raporunda; maktulde haricen darp, cebir izi ve yaraya rastlanmaması nedeniyle, ölümde harici travmatik etkinin bulunmadığı kanaatinin belirtildiği, daha sonra, maktulden alınan iç organ parçaları üzerinde İstanbul Adli Tıp Kurumu'nda yeniden inceleme yapıldığı, Kimyasal Tahliller Dairesi'nin 29.01.1996 tarihli toksoloji raporunda; toksolojik incelemede, bahis konusu organik fosfat esterli insektisitlerin varlığını gösterir müspet reaksiyonların alınmadığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu'nun 26.02.1996 tarihli raporunda; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesi'nin daha gelişmiş laboratuvar olanaklarına sahip olması nedeniyle daha önceki tespitler yerine bu laboratuvarlarda yapılan incelemelerde saptanan ”organik fosfat ve kükürt bileşiğinin tespit edilemediği” sonucuna itibar edildiği ve buradan edinilen kanaate göre kurulda maktulün göz altına alındığı, 04.04.1994 tarihinden, ölü bulunduğu 10.04.1994 tarihine kadar geçen süre içinde herhangi bir şekilde organik fosfor zehirlenmesi belirtisinin görülmemesine rağmen bu durumun 6 gün sonra aniden ölüme sebebiyet vermesinin tıbben mümkün görülmediği görüşünün oluştuğu, nezarethaneye dışarıdan bir madde alımının olmaması, maktulün gözaltında kaldığı süre içerisinde erlere verilen yiyeceklerden yemesi, koğuşların bu süre içerisinde herhangi bir nedenle ilaçlanmamış olması aynı zaman ve mekanlarda başkaca bir ölüm olayının meydana gelmemesi hususlarının da bu görüşü desteklediğinin belirtildiği, sonuç olarak tüm bu hususlar birlikte gözetildiğinde, maktulün ölüm nedeninin organik fosfor ya da kükürt içeren bir maddeye ya da ilaca bağlanmasının mümkün görülmediği, bu nedenle maktulün kesin ölüm sebebinin belirlenmesi için 1. İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğinin bildirilmesi, bunun üzerine Adli Tıp Kurumu 1

. İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması gerektiğinin bildirilmesi, bunun üzerine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan alınan 04/07/2007 tarihli raporda; maktulde ölüm meydana getirir nitelikte travmatik bir lezyon bulunmadığı gibi, maktulün organik fosfor ve kükürt ile öldüğünün tıbbi delillerinin de bulunmadığı belirtilerek, mevcut bulgularla kesin ölüm sebebinin belirlenemediğinin bildirilmesi karşısında;

Maktulün kesin ölüm sebebinin saptanması ile ilgili olarak soruşturma

aşamasında Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı'ndan alınan raporlar ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu'ndan ve 5. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve maktulun kesin ölüm nedenin tespiti için, maktule ait tüm raporlar, varsa 11.04.1994 tarihli ölü muayene ve otopsi sırasında alınan iç organ parçaları ve batından alınan kan örneği ile tüm dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na gönderilerek, maktulün kesin ölüm nedeni ile ilgili çelişkinin giderilmesi ve maktulün kesin ölüm sebebinin tespitinin istenmesi, sanıkların hukuki durumunun da bu raporun sonucuna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile katılan Muzaffer'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12.03.2012 günü oybirliği ile karar verildi.