muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3845, Karar No: 2024/1159, Tarih: 14.02.2024

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Hemen belirtilmelidir ki; davacı ...’ın açtığı davanın eldeki davadan tefriki ile Mahkemenin 2012/59 Esas sayılı dosyasına kaydedildiği ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın 08.11.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetildiğinde davacının eldeki davada taraf sıfatı kalmadığından verilen kararı temyiz etmek hakkının bulunmadığı açıktır.

4. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. "Usulü kazanılmış hak" olarak tanımlayacağımız bu müessese, mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir (09.05.1960 günlü 21/9 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı). Ne var ki, Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini, hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

5. Şöyle ki, bozma kararı öncesi düzenlenen ziraat raporunda krokide "A" harfi ile gösterilen yerin %25-30 eğimli ve kısmen taşlık vaziyette olduğu, uzun süreden beri tarımsal faaliyet yapılmadığı, krokide “B” harf ile gösterilen kısmın ise %1-3 eğimli olduğu, üzerindeki taşların toplandığı, dereden arklarla alınan su ile sulandığına dair toprakta izler bulunduğu ve 2. sınıf tarım arazisi olduğu belirtilmiş, bozma kararı sonrası düzenlenen ziraat raporunda ise taşınmazın bir bütün olarak değerlendirildiği, %2-6 eğimli olduğu, çevrede bulunan kanallar ile sulanabileceği, çayır vasfında olduğu belirtilmiş, Mahkemece her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş, taşınmazın niteliğini ve kullanım durumunu en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğrafları temin edilip incelenmeden sonuca gidilmiş, ayrıca taşınmazın yakından dere geçtiği halde taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ya da derenin aktif etki alanından kalıp kaldığı hususunda jeolog bilirkişiden rapor alınmamış; taşınmaz bölümünün niteliğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklinin ve süresinin tespiti yönünden ziraat bilirkişilerinin hüküm vermeye elverişli olmayan yetersiz ve soyut içerikli ve ilk ziraat raporu ile çelişen raporu ile yetinilmiş, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde asli müdahiller lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığı somut olarak ortaya konulmadan mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut ve yetersiz beyanlarına dayanılarak karar verilmiştir.

6. Öte yandan, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 3. maddesinde sulu arazi ''tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler'' olarak tanımlanmaktadır. Mahkemece taşınmazların Devlet tarafından sulanmadığından bahisle kuru tarla olduğu kabul edilmiş, 100 dönüm olan kuru topraktaki sınırın aşılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş olup dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki taşınmazların ilçe tarım müdürlüğünün 13.10.2009 tarihli cevabına göre sulu tarım arazisi olduğunun bildirildiği, ilk düzenlenen ziraat raporunda taşınmazın dereden arklarla alınan su ile sulandığına dair toprakta izler bulunduğunun saptandığı ancak her iki raporda da taşınmazın kuru veya sulu tarım arazisi olup olmadığı yönünde saptama yapılmadığı ve bozma kararında bekletici mesele yapılması gerektiği belirtilen Karlıova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/37 (2014/45) Esas sayılı dosyasında da davanın açılmamış sayılmasına ilişkin verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2015/21499 Esas, 2017/8534 Karar sayılı kararı ile bozulduğu gözetildiğinde 3402 sayılı yasanın 14. maddesindeki miktar sınırlaması yönünden de yeterli araştırma yapıldığının söylenemeyeceği açıktır.

. Hal böyle olunca; öncelikle Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünden taşınmazın sınırında bulunan derelerde ıslah veya sedde çalışması yapılıp yapılmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği ve derede taşkın olup olmadığı hususlarının sorulması,tespit tarihi olan 2008 yılından 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı Harita Genel Müdürlüğü'nden tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulması; bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılması ve bu keşif sırasında dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın ilk olarak ne zaman ve nasıl zilyet edilmeye başlandığı ve zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılması; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmak ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları da değerlendirilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmessi; tanık ve mahalli bilirkişi ifadelerinin bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi; taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazların zirai faaliyete konu olup olmadığı, zilyetliğin hangi tarihte başladığı ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı, taşınmazların geri kalanı ve komşu parseller ile temyize konu bölümler arasında nitelik farkı bulunup bulunmadığı ayrıca taşınmazın sulu veya kuru arazi olup olmadığının gerekçeleri ile saptanması hususunda, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve denetime elverir şekilde rapor düzenlemeleri ve rapora taşınmazların fotoğraflarını da eklemelerinin istenmesi; fen bilirkişisine keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmesi, jeolog bilirkişisinden, taşınmazın önceki ve halihazırdaki niteliğinin ne olduğu, dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin etkisi altında kalıp kalmadığı, derenin taşkın riski taşıyıp taşımadığı, taşınmazın jeolojik yönden zilyetlikle mülk edinilmeye olanaklı yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; asli müdahiller lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde, Karlıova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/37 (2014/45) Esas sayılı dosyası bekletici mesele yapılarak 3402 sayılı Kadastro

yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin etkisi altında kalıp kalmadığı, derenin taşkın riski taşıyıp taşımadığı, taşınmazın jeolojik yönden zilyetlikle mülk edinilmeye olanaklı yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; asli müdahiller lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde, Karlıova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/37 (2014/45) Esas sayılı dosyası bekletici mesele yapılarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14

. maddesinki sınırın aşılıp aşılmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

8. Kabule göre ise; Mahkemenin 16.05.2012 tarih, 2009/52 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile 20.10.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda “B” harfi ile gösterilen 7.089,38 m2'lik yerin asli müdahiller adına tesciline krokide “A” harfi ile gösterilen yer yönünden kazanma koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiş olup bu kararın asli müdahiller tarafından temyiz edilmediği gözetildiğinde taşınmazın anılan krokide “A” harfi ile gösterilen kısmı yönünden verilen davanın reddine ilişkin kararın kesinleştiği; bir başka ifade ile davalı Hazine yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu açık olup Mahkemenin 16.05.2012 tarihli hükmünün kesinleşen yönlerini ortadan kaldıracak şekilde dava konusu taşınmazın tamamının asli müdahiller adına tesciline yönelik hüküm kurulması da isabetli değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1- Davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

2- Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan, davacı tarafından da başvuru ve peşin harç yatırılmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

14.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10434, Karar No: 2011/5706, Tarih: 20.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/10434 E.  ,  2011/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün sonuna “tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere karar verildi” dendiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak anılan Mahkemenin kararında, “sürenin tefhimden mi yoksa tebliğ tarihinden itibaren mi başlayacağı” hususunda duraksama ve kuşku yaratıldığı, kanun yollarına başvuru süresinin ne şekilde başlayacağının yöntemine uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı, sanığın iradesinin yanıltıldığı gibi sanığa gerekçeli kararın bu açıklamaları içerir biçimde tebliğ de edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3265, Karar No: 2007/4924, Tarih: 03.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3265 E.  ,  2007/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2003
Yargıtay — Esas No: 2015/2008, Karar No: 2015/14998, Tarih: 17.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2008 E.  ,  2015/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı K.. Ş.. vek. Av. M.. G.. ile davalı T. G.. B.. AŞ. vek. Av. D.. U.. aralarındaki alacak davası hakkında Ankara 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 24.04.2014 gün ve 2012/1877 E. - 2014/1202 K. sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmesi ve bu ek kararında davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin 03.04.2014 tarih, 2012/1877 Esas, 2015/1202 Karar sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin 24.04.2014 tarihli ek kararı ile miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Anılan bu red kararı davacı vekiline 06.05.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 432. maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 7 gün olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 24.04.2014 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15060, Karar No: 2010/22440, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15060 E.  ,  2010/22440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10628, Karar No: 2014/10490, Tarih: 07.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10628 E.  ,  2014/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/10628

KARAR NO : 2014/10490

A.. M.. ile T.. A... vekili avukat.. A... Ç aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 27/12/2013 gün ve 2013/210-708 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı banka şubesinden taksitli ticari kredi kullandığını, kullandığı krediyi vadesinden önce kapatmak istediğinde kendisine faiz indirimi uygulanmadığını belirterek, %2 erken kapama cezası dışında kendisinden tahsil edilen bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacının davalı bankadan kullanmış olduğu kredinin genel ticari kredi olduğu anlaşıldığından, davacı yasanın 3.maddesinde belirtilen “tüketici” tanımına girmemektedir. Şu halde bu davaya bakmaya, genel mahkemeler görevlidir. Görevle ilgil düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, 2.bentte belirtilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/920, Karar No: 2021/6225, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/920 E.  ,  2021/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama karışık meyve bahçesi ve kısmen sulu arazi niteliğindeki Kahramanmaraş ili, Onikişubak ilçesi, Yeşilova-Şahinkaya mahallesi, 105 ada 2/A parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Bozma konusu yapılmayan aynı yer 104 ada 3/A parsel sayılı taşınmaza bozma ilamı öncesi hükme esas alınan raporda 46,43 TL/m2 olduğu gözetilmeksizin bozma sonrası davacı idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 47.92 TL/m2 üzerinden zemin bedeli belirlenerek fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 numaralı bendinin 1.paragrafındaki (558.070,88 ) rakamlarının çıkartılmasına yerine (546.471,36) rakamlarının yazılmasına, (tespitine) kelimesinden sonra gelmek üzere (idarece fazla depo edilen 11.599,52 TL’nin davalı tarafça bankadan alınmışsa, bu bedelin varsa ödenen nemaları ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin varsa işlemiş nemaları ile davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)1 numaralı bendinin 4.paragrafında yer alan (28.109,74) rakamlarının çıkartılarak yerine 16.510,22)rakamlarının yazılmasına, (iş bu karar tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 22.04.2021) ibaresinin yazılmasına,

c)1 numaralı bendinin 5.paragrafının hükümden çıkartılmasına, yerine ( Tespit edilen 1.076.468,17 TL kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, Yazılacak müzekkerede mahkemenin 04.12.2015 tarihli kararı uyarınca ödeme yapılmış ise, bu hususun göz önünde bulundurulmasının istenmesine,varsa tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21151, Karar No: 2015/20255, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21151 E.  ,  2015/20255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, haksız sağlık karnesi kullanımı nedeniyle, davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

20.10.2009 tarihli sigortalılık bilgilerine göre, 04.10.2000-30.04.2001 ve 08.07.2003-devamla 1479 sayılı Yasaya kapsamında sigortalı kabul edilen davacının 27.08.2008 tarihinde 5458 sayılı Yasa kapsamında yapılandırma talep ettiği, ilk prim ödemesinin de bu tarihten başladığı, Kurumun 22.10.2009 tarihli yazısı ile yapılandırmanın iptal edilip 25.08.2008-23.03.2009 tarihleri arası tedaviler için borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın geçici 23. Maddesinde “ 22/2/2006 tarihli ve 5458 sayılı Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 1 inci ve 2 nci maddeleri kapsamına giren borçları yeniden yapılandırıldığı halde aynı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca yeniden yapılandırma haklarını bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ayın sonuna kadar kaybedenlerin, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden iki ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları halinde, bozulmuş olan yeniden yapılandırma anlaşmaları, 5458 sayılı Kanuna göre yapılmış olan başvuru tarihi ve taksitlendirme süresi dikkate alınmak suretiyle ihya edilir…1479 ve 2926 sayılı Kanunlar kapsamındaki sigortalılar veya bunların hak sahipleri, ödeme vadesi geçmiş taksitleri ile 1/4/2006 tarihinden sonraki süreye ilişkin prim borçlarını ödemeleri ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonraki taksit ve cari ay primlerine ilişkin ödeme yükümlülüklerini yerine getirmeleri durumunda sağlık sigortasından yararlanmaya başlatılır…” düzenlemesi mevcuttur.

1479 sayılı Yasa'nın Ek 12. maddesinde, “Bu Kanuna göre ilk defa sigortalı olanların sağlık yardımından yararlanmaları, en az sekiz ay, yeniden sigortalı olanların ise en az dört ay eksiksiz sağlık sigortası primi ödemiş olmaları, sağlık ve sigorta prim borcu bulunmaması şartına bağlıdır.” düzenlemesi mevcuttur.