muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7473, Karar No: 2023/2150, Tarih: 12.07.2023

Davacı D.. İ..’ın prematüre doğması nedeniyle tedavi gördüğü hastanede tedavisini gerçekleştiren hekim N.. A.. tarafından erken doğuma bağlı muhakkak yaptırılması gereken ROB muayenesinin yapılması için göz doktorundan konsültasyon istendiği hastane kayıtları ve dr. N.. A.. tarafından ispat edilemediği, hastanın göz muayenesi için SGK girişi yapılmadığı, muayene yapıldığına dair sunulan belgenin fotokopi olduğu ve hasta adının görünmediği, muayene ettiği iddia edilen göz Dr. A.. A..’in hastayı görmediğini beyan etmiş olması nedeniyle Dr. N.. A..’ın eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı Adli Tıp’tan alınan 30.12.2013 tarihli rapor ve 19.01.2018 tarihli üniversite hocalarından oluşan heyet tarafından tanzim edilen bilirkişi raporuna göre sabit olmuşsa da davacı D.. İ..’ın maluliyet oranının tespiti için Adli Tıp’tan alınan 03.02.2022 tarihli raporda ROB muayenesine yönlendirilmemesi neticesinde yaşadığı görme kaybının ilgili yönetmelik kapsamında %100 maluliyet oranı gerektirdiği ancak çocukta mevcut diğer (göz dışı) hastalıkların erken doğum ve sonrasında gelişen komplikasyondan kaynaklandığı, hekimin eksik eylemi ile ilişkili olmadığı, bu nedenle dava konusu olaya bağlı maluliyet oranı hesaplamasında değerlendirilmediği, bu diğer hastalıklara bağlı maluliyet oranının da tek başına yönetmelik kapsamında %100 oranında maluliyeti gerektirdiği, ROB’da zamanında muayene edilerek tedaviye başlansa dahi görme kaybının gelişebileceği görüşünün bildirildiği, hal böyle olunca davacı D.. İ..’ın görme kaybı dışındaki maluliyetleri nedeniyle hayatı boyu çalışabilme ve kazanç elde edebilme ihtimali bulunmadığı, hayatı boyunca bakıma muhtaç olduğu tespit edildiğinden davalı Dr N.. A..’ın ihmali nedeniyle davacıların maddi bir zarara uğramadığı anlaşıldığından maddi tazminat taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Birleşen Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/598 Esas sayılı dosyası ile 2021/334 Esas sayılı dosyasında davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2-Temyiz olunan asıl davada davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

3-Temyiz olunan asıl davada Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılar N.. A.. ve Tasfiye Halinde Özel Halkalı Sağlık Hizm. ve Tic. AŞ.’ne verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine. Peşin alınan temyiz harçlarının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine,

3-Temyiz olunan asıl davada Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılar N.. A.. ve Tasfiye Halinde Özel Halkalı Sağlık Hizm. ve Tic. AŞ.’ne verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine. Peşin alınan temyiz harçlarının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği mahkemece kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1886, Karar No: 2019/3967, Tarih: 01.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/1886 E.  ,  2019/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Kocaeli 7. İcra Müdürlüğünün 2014/1884 esas sayılı takip dosyası ile borçlu ... Vergi Dairesi mükellefi ... adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın açık arttırma yolu ile ihale alıcısına satıldığını ancak otopark alacağına karşılık yapılan açık arttırmada satış bedelinin yediemin alacağına yetmediği gerekçesiyle MTV borcunun ödenmediğini, MTV'nin 6183 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereğince kamu alacağı olup, satış bedelinden öncelikle karşılanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, takibe konu alacağın yediemin ücret alacağı olup rüçhanlı alacak olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; resmi tarifeye göre belirlenen dava konusu alacak ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan tutarın farklı olduğu, bu kapsamda davacının şikayetinin sıraya değil alacağın esas ve miktarına yönelik olduğu, bu durumda da İİK. nın 142/1 maddesi gereğince davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4984, Karar No: 2022/14543, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4984 E.  ,  2022/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/380E– 2021/500 K. sayılı ilamı incelendiğinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada 4 parsel( 2 nolu bağımsız bölüm) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak denetime elverişli rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/380 E - 2021/500 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25735, Karar No: 2016/3073, Tarih: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25735 E.  ,  2016/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden, tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini Kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi,basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır. Somut olayda, sanığın, kendisinin....'da tanıdıklarının bulunduğu, milletvekili arkadaşlarının bulunduğu, işe girmek isterlerse yardımcı olabileceği şeklinde ikna ederek katılanı işe aldıracağını söyleyerek karşılığında 2.500 TL para istediği, katılanın da iş için gerekli olan belgeleri ve parayı sanığa verdiği, sanığın 2009 Eylül ayı içerisinde katılan ....'i .....'ya götürdüğü, seni muayene ettireceğim şeklinde söyleyerek .... Hastanesine götürdüğü, muayene ettirme karşılığında 300 TL para aldığı, daha sonradan doktor gelmemiş diye muayene yaptırmadığı, yine.....'da yemeğe gittiklerinde ve bir şahsı milletvekili olarak katılana tanıştırdığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun basit halini oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, 158/2 maddesi gereğince nitelikli halini oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddenin c bendi bakımından, "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağı, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan ise sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın sanığın katılanlar ...... 'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen hükümlere sirayetine, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4813, Karar No: 2013/8708, Tarih: 04.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4813 E.  ,  2013/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, kızları ile birlikte alışverişe gittikleri davalı ... A.Ş. Ye ait marketten ödeme yapıp çıkarken kasanın önünde yerde bırakılmış olan alarm düzeneğine ait çivinin kızlarının ayağına batarak yaralanmasına neden olduğunu, şirketin ve diğer davalı çalışanlarının olayda kusurlarının bulunduğunu ileri sürerek, duydukları üzüntü ve çektikleri sıkıntının giderilmesi gayesiyle davalılardan küçük ... için 8.000,00 TL, anne ... için 5.000,00 TL baba ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı anne ve baba yönünden davanın reddine, davacı küçük yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 2.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, alışveriş yapılan markette, market çalışanlarının hizmet kusuruyla oluştuğu ileri sürülen uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, kanunun amacı içerisinde tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde belirlenen tanımlar dikkate alındığında somut olayın 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı açık olup, kanunun 23. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Bu ilkeler ışığında mahkemece davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla çözümlenmesi gerektiği göz önünde bulundurulmaksızın davanın genel mahkeme sıfatıyla görülüp karara bağlanması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 21,15TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2542, Karar No: 2015/16539, Tarih: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/2542 E.  ,  2015/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

No : 2011/434-2013/493

Dava, davalı işverene ait işyerindeki çalışmaların, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davalı .... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşife istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemi yapmadığı gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda somut irdeleme de içermemektedir.

Öncelikle, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendiği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Davacının dava konusu dönemde işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; dava konusu döneme ilişkin gürültü ölçüm kayıtlarına ilişkin belge bulunmamaktaysa da, dava konusu dönem itibariyle işyerinin kapasitesi, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeyi, çalışmanın gerçekleştiği saatler ve gürültü seviyesi ortalama olarak tespit edilerek, insan sağlığı için tehlikeli sınırın aşılıp aşılmadığı, yine dosya içindeki işyerinin kapasite raporları gözetilerek iş yerinde ne oranda sağlığa zararlı kimyasalların kullanıldığı, insan sağlığı için tehlike sınırının ne olduğu, dava konusu dönem itibariyle iş ortamında bulunan kimyasal maddelerin makul standartların ne kadar üzerinde olduğu, dava konusu dönem itibariyle işyerindeki mevcut havalandırma sisteminin emiş ve üfleme özellikleri gözetilerek, dava konusu dönemdeki işyeri kapasitesi ve kullanılan sağlığa zararlı kimyasal maddeler karşısında teknik olarak ne kadar büyüklükteki bir yeri havalandırabileceği hususları olayın özelliğine göre denetime elverişli olacak şekilde somutlaştırılarak tespiti gerektiğinden, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9096, Karar No: 2015/1712, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9096 E.  ,  2015/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2012/288-2013/1

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 2012/4 aya ait faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına,Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19403, Karar No: 2010/2670, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19403 E.  ,  2010/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.