muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16439, Karar No: 2008/4225, Tarih: 17.03.2008

Dosyadaki bilgi ve belgelerden  iş kazasının 30.4.2004 tarihinde meydana geldiği, 11.12.2006 tarih, 111013 sayılı  yazısı  ekindeki  belgeye göre 30.4.2004- 29.9.2004  tarihleri arasındaki dönem için 4.472.82 YTL  geçici iş göremezlik ödeneğinin ödendiği iş gücü kaybı oranının % 13 olarak  kesinleşmesi nedeniyle  sürekli iş göremezlik gelirinin geçici iş göremezlik  döneminin sona ermesinden  sonra  30.9.2004 tarihinden itibaren bağlanarak ödendiği tazminat hesabının ise 30.4.2004 tarihinden itibaren yapıldığı görülmüştür. Bu durumda  davacının maddi zararından geçici iş göremezlik  ödeneğide düşüldükten sonra sonuca gidilmesi gerekirken  mükerrer tahsile yol açacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın kurulan hüküm  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının  bu yönü amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davalıya iadesine,  17.3.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23652, Karar No: 2022/3601, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/23652 E.  ,  2022/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hakaret suçunun, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan TCK'nın 106/1. maddesinin ilk fıkrasında düzenlenen tehdit suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret ve tehdit suçları yönünden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9593, Karar No: 2022/6491, Tarih: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/9593 E.  ,  2022/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüzden açılan davada, CGK.nun 18.02.2014 tarih, 2013/8-130 E, 2014/71 sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yokluğunda verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise katılanın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2062, Karar No: 2020/2598, Tarih: 03.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2062 E.  ,  2020/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, itirazın iptali talebi yönünden davanın kabulüne, tahliye talebi yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, mahkeme kararında gösterilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri, temyiz harcı olarak peşin alınır. Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu, yasa uyarınca alınması gereken miktarda temyiz harcının temyiz edenden alınmış olup olmadığını re'sen inceler. Harçlar Kanununun 32.maddesine göre, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.

Somut olayda; davalı tarafından adli yardım talepli olarak hükmün temyiz edildiği, Dairemizin, 03/10/2019 tarihli kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2020/1 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece; davalıya, nispi temyiz karar harcını yatırması için muhtıra çıkarılması, verilen kesin süre içinde temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde HUMK.'nun 434. maddesi (HMK.'nun 344. maddesi) gereğince bir karar verilmesi ve verilen kararın temyiz edilmesi halinde buna ilişkin belgelerin evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4415, Karar No: 2021/2037, Tarih: 04.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4415 E.  ,  2021/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.12.2014 gün ve 2013/211 - 2014/358 sayılı kararı bozan Daire'nin 22/05/2019 gün ve 2018/2025 - 2019/4021 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “VİTRA” esas unsurlu çok sayıda markasının bulunduğunu, davalı tarafça müvekkili markalarına iltibas oluşturacak şekilde “Nitra” ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilince iltibas ve tanınmışlık vakılarına dayanılarak itiraz edildiğini, itirazın nihsi olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, kararın hakszı ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekillleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itiraza mesnet “VİTRA” esas unsurlu markaların tescil kapsamında bulunan mallar itibariyle her hangi bir anlamı bulunmadığı, başvuru markasına konu “NİTRA” ibaresinin, kimyasal bir madde olan “NİTRAT” ibaresini hatırlattığı, anılan ibarenin kapsamındaki malların kimyasal kökenini öne çıkaracağı, dolayısıyla anılan ibarenin özel bir anlam ifade edeceği ve markayı itiraza mesnet markalardan tamamen uzaklaştırarak bağımsızlaştıracağı, hiçbir şekilde, tescil kapsamı itibariyle bilinçli niteliği haiz ortalama tüketici kitlesi nezdinde itiraz gerekçesi markalarla bir çağırışım ve bağlantı kurdurmayacağı, bu anlamda bütüncül intiba ve genel değerlendirme açısından markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27122, Karar No: 2015/3049, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27122 E.  ,  2015/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13647, Karar No: 2013/23052, Tarih: 28.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/13647 E.  ,  2013/23052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler gerekçe gösterilerek kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde; bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması tartışılırken, yargılama sürecinde gözlemlenenen tutum ve davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmadığından bahisle şeklindeki birbiriyle çelişkili ifadeler kullanılmış ise de sanığın kasıtlı suçtan adli sicil kaydının bulunması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

01.03.2008 tarih ve26823 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.02.2008 tarih ve 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesiyle, 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesinde yer alan 'Türk Ceza Kanununun 50.maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının infazında, aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları hükümleri saklıdır." şeklindeki hükmün yürürlükten kaldırılmış ve yine aynı Yasa'nın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresinin "tedbirin" şeklinde değiştirilmiş olması karşısında, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığı gözetilerek hüküm tesisi yerine, hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesine ilişkin hükmü gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 50/6.maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceği hususunda ihtarat yapılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi

gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümde yer alan "....Hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin (10). fıkrası hükmü gözetilerek, TCK.nun50/6.maddesi uyarınca, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına ( İHTARAT YAPILDI),...." seklindeki bendin hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3641, Karar No: 2017/4396, Tarih: 19.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/3641 E.  ,  2017/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 gün ve 2014/280 Esas, 2016/264 Karar sayılı zimmet suçundan beraat 2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22/02/2017 gün ve 2017/283 Esas, 2017/253 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi;

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/976, Karar No: 2019/1897, Tarih: 04.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/976 E.  ,  2019/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/155 Esas, 2018/365 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.01.2019 tarih ve 2018/16309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 tarih ve 2019/4400 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemini katılanla karşılıklı tartışmaları esnasında gerçekleştirmesi ve bu doğrultuda sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karşın, atılı suç yönünden hüküm kurulurken haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak yazılı şekilde fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2018/155 Esas, 2018/365 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezasında (½) artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/2) indirim yapılarak 67 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 55 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6539, Karar No: 2024/2086, Tarih: 14.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6539 E.  ,  2024/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/376 Esas, 2019/1091 Karar

BİRLEŞEN DOSYA

DAVACISI : Opet Petrolcülük A.Ş. vekili Avukat ...

DAVALILARI : 1.As Servis Petrol İstasyonu ve Turizm Yatı İşletmesi A.Ş.

2....

3....

4....

5.... vekilleri Avukat ...

HÜKÜM : Asıl dava ret, birleşen dava kısmen kabul

KARAR DÜZELTME

İSTEYEN : Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/254 E.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonucunda, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı, birleşen davada davalılar vekili ile asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada dava dilekçesinde; taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararıyla 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini, bu sözleşme nedeniyle davalının elinde bulunan 400.000,00 TL ve 300.000,00 TL bedelli iki adet teminat mektubunu haksız olarak nakde dönüştürdüğünü ileri sürerek tahsil edilen teminat mektupları tutarı toplamından şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Asıl davada davacı vekili ıslah ile talebini 451.382,53 TL’ye yükseltmiştir.

3.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılardan ..., ..., ... ve ...'a ait taşınmaz üzerinde davacı lehine on iki yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, davalılardan As Servis Petrol A.Ş. ile davacı arasında on iki yıllık bayilik sözleşmesi kurulduğunu, Rekabet Kurulu kararı uyarınca sona eren sözleşmenin kullanılmayan kısmına yönelik borcun ödenmesi için çektiği ihtara davalının itiraz ettiğini, bu nedenle davalı şirkete ait teminat mektuplarının nakde çevrilerek 700.000,00 TL'lik kısmının tahsil edildiğini, bu miktarın tenzili ile işletme yardım bedeli ile sabit yatırım bedeli olarak bakiye 510.527,22 TL'nin avans faiziyle davalı şirketten, taşınmaz maliklerine ödenen ve intifa süresi bakiyesi olarak 29.646,80 TL'nin gerçek kişi diğer davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin ve intifa hakkının süresinden önce sona ermesi nedeniyle müvekkilinin kullanılmayan sürelere ilişkin olarak davacıdan intifa bedeli, yatırım bedeli ve işletme yardım bedeli ile sair ödemelerin kullanılmayan kısmının iadesini talep etme hakkı bulunduğunu, çekilen ihtara davacı taraf itiraz ettiğinden davacıya ait teminat mektuplarının nakde çevrilmesinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalılar vekili birleşen davada cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın ... ve ...'a ait olduğunu, diğer davalıların malik olmadığını, Şişli-Büyükdere Caddesindeki bir taşınmaz için on iki yıllığına 20.000,00 USD üzerinden intifa kurulmayacağının belli olduğunu, bayilik sözleşmesinin 11 inci maddesine göre sözleşmenin sona ermesi hâlinde davalının OPET bayisi olarak faaliyet gösterdiği her ay için 3.000,00 USD'nin davacı tarafından ödenen 450.000,00 USD'den mahsup edileceğinin yazılı olduğunu, on iki yıllık intifa bedelinin ise 450.000,00 USD olduğunu, davacının 430.000,00 USD'den başka ödediği bir bedel bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki karar gerekçesi yanında, Mahkeme kararının Özel Daire bozma ilamında belirtilen ve bozma gerekçesi yapılan hususları karşılamakta olduğu, başka bir deyişle bozma kararında ifade olunan doğrultuda tahkikat gerçekleştirilerek işlem tesis edildiği, Mahkemece bu kapsamda mahallinde sabit yatırımlar ve sebepsiz zenginleşme noktasında inceleme yapıldığı, faiz hesabının bilirkişi raporundan istifade edilerek hesaplamanın re’sen yapılarak toplam alacak miktarından nakde tahvil edilen teminat mektubu mahsup edilmek suretiyle teminat mektuplarının asıl dosya davalısı, birleşen dosya davacısı Opet alacağını karşılamaya yetmediğinden asıl davanın reddedildiği, bakiye Opet alacağının birleşen davada hüküm altına alındığı, Mahkemece kurulan hükmün usul ve yasaya uygun nitelik taşıdığı, bozma ilamında şahıs davalılar yönünden "... ve ... yönünden bayilik sözleşmesinde intifa bedelinin geri ödenmesi açısından bayinin kefaleti söz konusu ise talep edilebileceği, davalılar ... ve ...'in dava ile ilgisinin bulunmadığı" bozma gerekçesi yapılmış ise de, Mahkemenin bozmaya konu kararında şahıs davalılar yönünden intifa bedeli alacağından akit tablosu gereği feragat edildiğinden davanın reddine karar verildiği, bozma kararında Mahkemenin ret gerekçesine değinilmediği, Mahkeme gerekçesi doğrultusunda ... ve ...'den tahsili talebinin yerinde olmadığından tüm şahıs davalılar yönünden davanın reddine karar verildiği, davalılar ... ve ... yönünden aksi düşünülse ve dava ile ilgili olmadıkları kabul edilse dahi Mahkemenin "davanın reddi" kararının sonuç itibariyle doğru bir karar olduğu, salt bu sebeple bozmaya uyulmasının maddi hukuk ve usul hukuku kurallarına uygun olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.