muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9392, Karar No: 2013/11674, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9392 E.  ,  2013/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm verilmiş bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalının karar ve ilam harcına yönelik temyiz itirazlarına gelince Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince Genel Bütçeye dahil idareler harçtan muaf olduğu halde davalı ... Müdürlüğünün harçtan yükümlü tutulması doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının 3. bendinin harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “Davalı 492 Sayılı Yasanın 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacıdan alınan peşin harç ve başvuru harcı toplamı olan 117,70-TL'nin isteği halinde davacıya iadesine” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının “Davacı tarafından yatırılan 117,70-TL (Peşin ve Başvurma harcı), 124,60-TL Temyiz yoluna başvurma bedeli, 495,00-TL gider avansı olmak üzere toplam 737,30-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine” şeklindeki 4. bendinin temyiz harcı yönünden Yargıtay bozma ilamında iadesine karar verildiği nazara alınarak ve 3. bentteki düzeltme nedeniyle hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “davacı tarafından yapılan 495,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” ibaresinin eklenerek, hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3/2.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7520, Karar No: 2013/5112, Tarih: 14.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7520 E.  ,  2013/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre dolandırıcılıktan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12264, Karar No: 2020/1049, Tarih: 28.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12264 E.  ,  2020/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin Kardeşler İnşaat şirketinin elektrik işlerini yapan katılan ...'a, yapmış olduğu iş karşılığında verdiği çekin günü geldiğinde sanık ...'nin ödemede sıkıntı olduğunu söyleyerek çeki katılandan geri istediği ve bunun yerine sanık ...'a ait Finans Bank... Şubesi hesabından 30/11/2012 keşide tarihli, 42.350 TL bedelli suça konu çeki vermek suretiyle sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan olayda, sanıkların savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın çeki teminat olarak bankaya verdiği, banka şubesinden çek üzerinde imzada sıkıntı olduğunun bildirilmesi üzerine çek hesabı sahibi olan sanık ...'ın "böyle bir çekten haberim yok" dediği, ancak soruşturmada ve kovuşturmadaki ifadesinde ise çeki imzalayıp damadı sanık ...'e verdiğini söylediği ve suça konu çekin önceden doğmuş borcuna karşılık vermiş olması nedeniyle dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığı nedeniyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37902, Karar No: 2024/10886, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/37902 E.  ,  2024/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiş, uzlaşmadan geçen süre de nazara alınarak yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar hakkında hükümler kurulması sırasında; belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezalarından indirim yapılmasına rağmen adli para cezalarından indirim yapılmaması nedeniyle sonuç olarak sanıklar hakkında fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından 2500gün adli para cezası belirlenmesinden sonraki " Sanıklara gün karşılığı verilen 2500 gün adli para cezasının her bir günü sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak TCK 52/2 maddesi gereğince 20,00 TL’den olmak üzere sanıkların 50.000TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, " ilişkin kısmın kaldırılarak yerine TCK'nın 62 maddesinin uygulandığı paragrafa hapis cezasından sonra gelmek üzere " 2083 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ardından "Sanıklara gün karşılığı verilen 2083gün gün adli para cezasının her bir günü sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak TCK 52/2 maddesi gereğince 20,00 TL’den olmak üzere sanıkların 41.660TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibareleri ve sonuç cezanın belirlendiği fıkradaki 50.000 TL yerine 41.660 TL ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8194, Karar No: 2016/16206, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8194 E.  ,  2016/16206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile kayıp kaçak bedeli üzerinden TRT payı ve enerji fonu bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14/01/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 20.310,75 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ile ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı ve enerji fonu bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6629, Karar No: 2025/3164, Tarih: 11.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6629 E.  ,  2025/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/236 E., 2023/317 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 04.09.2015 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen günün tatile rastlaması da dikkate alınarak "20.09.2015" olarak hatalı yazılan suç tarihinin, "22.09.2015" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği, 25.05.2016 tarihli ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün (2) nolu fıkrasında yer alan "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı kesilen cezalar bulunduğundan ve ödeme yapılmadığı anlaşıldığından 7394 Sayılı Kanunun 4. Maddesi ile Vergi Usul Kanunun 359. Maddesine eklenen ek fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına," paragrafın çıkartılarak yerine "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "1 YIL 3 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi ile aynı Kanun'un 51/3. maddesinin uygulandığı fıkrada belirtilen "1 YIL 3 AY" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 yıl" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16153, Karar No: 2016/4534, Tarih: 26.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/16153 E.  ,  2016/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş akdinin sona erdiğini beyanla fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacak taleplerinin kabulüne, hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının da belirlenmesini talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup, davacı vekilinin 21/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini arttırması üzerine davalı tarafça 25/11/2014 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun 317/2 ve 319. maddeler uyarınca iki haftalık süre içinde usul ve süresinde zamanaşımı definde bulunduğu halde bu savunmanın değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı tarafından süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunması ile ilgili ek hesap raporu almak ve sonucuna göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19534, Karar No: 2014/34690, Tarih: 19.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/19534 E.  ,  2014/34690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/687-2014/156

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve beglelerden davalı işyerinde ürün müdürü olarak çalışan davacının, iş akdinin aynı işyerinde mali ve idari işlerden sorumlu olan genel müdür yardımcısı ile yaşadığı evlilik dışı ilişkisinin işyerinde olumsuzluklara yol açması sebebine binaen haklı nedene dayalı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacının eyleminin işyerinde çalışma düzenini ve iş akışını etkileyecek nitelikte olup, işverenin bu durumda iş ilişkisini sürdürmesi mümkün değildir. İşveren feshi geçerli nedene dayanmakta olup, davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 Sayılı İş Yasa'sının 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 202.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 19.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.