muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1277, Karar No: 2019/7607, Tarih: 26.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1277 E.  ,  2019/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık müdafiinin 16.11.2011 tarihli dilekçesinde kararı temyiz etmekten ve lehe sürelerden feragat ettiklerini, kararın kesinleştirilmesini istedikerini belirttiği anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C-Sanıklar Tekin ve Musa hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri ve sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

D-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin uyuşturucu madde imal etme suçundan 2005/214 esas, 2008/12 karar sayılı karar ile verilen ve 08.04.2009 tarihinde kesinleşen ve 08.04.2014 tarihinde yerine getirilen 8 yıl 4 ay hapis ve 12500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, daha hafif cezaya dair Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/834 esas 2008/348 karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen 7300 TL ve 375 TL adli para cezası nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; tekerrür uygulamalarına ilişkin kısmın karardan çıkarılarak yerine “Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin uyuşturucu madde imal etme suçundan 2005/214 esas, 2008/12 karar sayılı karar ile verilen ve 08.04.2009 tarihinde kesinleşen ve 08.04.2014 tarihinde yerine getirilen 8 yıl 4 ay hapis ve 12500 TL adli para cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/834 esas 2008/348 karar sayılı kararına konu hükümlülüğün esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

E-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

25.09.2011 tarihli fiziki takip tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümler onanan sanıklar Musa ve Çetin tarafından “Real” isimli alışveriş merkezine 34 BC 6705 plaka sayılı araç ile getirdikleri uyuşturucu tabletleri 79 AS 551 palakalı araca naklederken yakalandıkları, aynı gün 79 DL 398 plaka sayılı araç ile alışveriş merkezine gelen sanık ...’nın, hakkındaki beraat hükmü onanarak kesinleşen sanık ... ile birlikte suça konu uyuşturucu maddelerin alıcısı konumunda oldukları iddia ve kabul edilen olayda, üzerinde veya kullandığı 79 DL 398 plaka sayılı araçta herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine veya haklarındaki mahkumiyet hükümleri onanan diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin mahkumiyetine yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13031, Karar No: 2009/11366, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13031 E.  ,  2009/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101.maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL'yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102.maddesiyle eklenen Ek l.madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) l0.00 YTL'yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00 YTL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.600,00 YTL'sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri l.l90,00 YTL'dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK'nun 363, 365/3 Eki l.maddeleri uyarınca 29.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1959, Karar No: 2024/14776, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1959 E.  ,  2024/14776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/373 E., 2023/329 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak mükerrir olan sanık hakkında yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23772, Karar No: 2014/24544, Tarih: 21.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23772 E.  ,  2014/24544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/450

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

Alacaklı tarafından borçlu S.. T..in hakkında, V. Ö. G. Ltd. Şti. nin kredi borçlarına kefaleti nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine başlandığı, örnek 6 numaralı icra emrinin tebliği üzerine adı geçen borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takibe dayanak yapılan ipoteğin DFT İnşaat Taahhüt İnsan Kaynakları T. G. T. S.ve Ticaret Ltd. Şti. ve DFT G. Ö.G. ve E.H. T.Ltd. Şti. nin kredilerinin teminatı olarak verildiğini, bu şirketlerin alacaklıya borcu olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İpotek akit tablosunun incelenmesinden; takip dayanağı ipoteğin, DFT İnşaat Taahhüt İnsan Kaynakları T. G. T. S.ve T. Ltd. Şti. ve DFT G.Ö.G. ve E.H.Ticaret Ltd. Şti.'den ayrı olarak, ipotek veren S.. T..in'in şahsi borçlarını ve kefaletlerini de teminen tesis edildiği görülmüştür.

Bu durumda alacaklı ile V. Ö. G. Ltd. Şti. arasında düzenlenen kredi sözleşmesinin kefili olan borçlu S.. T..in hakkında, kefalet borcu nedeniyle, anılan ipoteğe dayalı olarak İİK. nun 150/ı maddesine göre ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi yapılmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan ipotek veren S.. T..in'in kefalet borcu nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi istendiğinden ve bu durumda adı geçenin asıl borçlu olarak kabulü gerekeceğinden DFT İ. T. İ. K. T. G.T. Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.- DFT G. Ö. G. ve E.H.Ticaret Ltd. Şti. ve V.Ö.G. Ltd. Şti. hakkında takip yapılmasına da gerek bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25258, Karar No: 2014/9763, Tarih: 07.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25258 E.  ,  2014/9763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/325-2013/310

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama devam ederken 6487 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13685, Karar No: 2009/3520, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13685 E.  ,  2009/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mah.Sıfatıyla)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, Türk Medeni Yasasının 295. maddesi kapsamında, baba tarafından çocuğun tanınmasına ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8370, Karar No: 2020/6665, Tarih: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8370 E.  ,  2020/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Ek Karar : Temyiz isteminin reddi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip, 11.04.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 19.04.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 25.04.2016 tarihli ve 2015/639 Esas, 2016/217 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15661, Karar No: 2010/182, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15661 E.  ,  2010/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16427, Karar No: 2010/240, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16427 E.  ,  2010/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir. edilmiştir.

Davacının meslek hastalığı sonucu % 13.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davacının dava dilekçesinde davalı işverenin tam kusuruna dayandığı yargılama sırasında olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğini kabul ettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda talepten bir miktar indirim yapılarak davacı yararına 8.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin aynen hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine,

"1-Davacının meslek hastalığı sonucu %13.2 oranında maluliyeti nedeniyle takdiren 8.000.00 TL manevi tazminatın 14.10.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2-Alınması gereken 432.00 TL karar ve ilam harcından davacıdan alınan 142.60 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 289.40 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, davacıdan alınan 142.60 TL peşin harç ile 14.00 TL başvurma harç toplamı 156.60 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 960.00 TL nisbi avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red edilen miktar yönünden 575.00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 17.30 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 15.00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26057, Karar No: 2014/3506, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26057 E.  ,  2014/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)