muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2175, Karar No: 2020/11099, Tarih: 10.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2175 E.  ,  2020/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına istemine davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabul edilerek HMK'nun 353-1/b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6870, Karar No: 2015/20656, Tarih: 01.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6870 E.  ,  2015/20656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında dava konusu yerin köy boşluğu olduğunu beyan eden tanıkların yargılama aşamasında bu yerin mera olduğunu ileri sürmeleri karşısında davaya konu yerin tapu kayıtları ile krokileri getirtilip taşınmaz üzerinde teknik ve yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak niteliği ve tecavüz edilip edilmediği kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL MASINA), 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6289, Karar No: 2013/29237, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6289 E.  ,  2013/29237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1-2, 50/a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen süreli 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, keza süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4-1(a) maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken taksit aralığı gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (4.) paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak sanığa verilen süreli 1 yıl 8 ay hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4-1(a) maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesinin yazılması, hükmün 6. paragrafındaki “2 yıllık süre içinde” ibaresinden sonra gelmek üzere hükme “birer ay ara ile” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36, Karar No: 2014/2066, Tarih: 03.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/36 E.  ,  2014/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/260747

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/466 (E) ve 2012/29 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sahte banka veya kredi kartı üretme, kabul etme ve sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile ATM cihazından para çekme ya da alış veriş yapma eylem- lerinin mağduru, sahte olarak oluşturulan kredi ya da banka kartıyla ilişkilendirilen banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla kopyalanmış kart kullanılması halinde ise kendi içerisinde zincirleme şekilde TCK.nun 245/2. ve 245/3. madde ve fıkralarında düzenlenen suçların oluşacağı cihetle, dosya arasında bulunan Halkbank A.Ş.'nin Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiş olduğu yazı içeriği ve 08.03.2010 tarihli görüntü inceleme tutanaklarına göre 05.10.2010 tarihinde Halkbankası Konyaaltı Şubesi ATM'sine yerleştirilen düzenek vasıtasıyla Halkbank müşterileri olan T.. E.., G.. A.., S.. E.., T.. Ö.., C.. K.., E.. A.., B.. Ç.. ve müşteki Ş.. Ç..'a ait olduğu bildirilen banka kartlarının kopyalandığı ve kopyalanan kartlar ile 06-07/10/2010 tarihlerinde Halkban- kasının İETT ikitelli ATM'sinden, Derince Eğitim Araştırma Hastanesi ATM'sinden ve Mecidiyeköy ATM'sinden nakit çekimler yapıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında Halkbanka ait kopyalanıp kullanılan diğer sahte üretilmiş kartlarla ilgili kamu davası açılıp açılmadığı tespit edilerek, açılmış dava veya davaların bulunması halinde mümkünse dosyaların birleştirilmesi, mümkün olmadığında bu davayı ilgilendiren delille- rin onaylı örneklerinin dosya içerisine konularak tüm delillerin birlikte incelenerek sonu- cuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22395, Karar No: 2012/23251, Tarih: 07.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22395 E.  ,  2012/23251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında izinsiz define araştırmak suçundan; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince baraat

2- Sanık ...'in izinsiz define araştırmak suçundan; 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılıTCK'nın 62/1, 51/1-3, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

3- Sanık ... hakkında kültür varlığını elinde bulundurma suçundan; 2863 sayılı Kanun'un 70,5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/1-2, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın beraatlerine, sanık ...'in izinsiz kazı yapmak ve kültür varlığı bulundurma suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ahlat ilçesi ve köylerinde izinsiz define arama amaçlı kazı yapıldığına dair duyumların alınması üzerine, Ahlat Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2007 tarih, 2007/32 değişik iş sayılı kararıyla gizli soruşturmacı tayin edilmesi üzerine, jandarmanın, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık ... ve sanık ... ile temasa geçerek kazı yapılan yere gittikleri, ...'ün kazı yapanlara nerelerin kazılacağını tarif ettiği, kazı yapanların kürekle toprağı dışarı attıklarının görüldüğü, olay yerinde ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın yakalandığı, olay mahallinde 3 adet kazı alanından çıkarılmış sigara küllüğü şeklinde kenarları kırılmış şamdan ile, kazı yapmada kullanılan 4 adet kürek, 3 adet kazma, 1 adet keser, 1 adet murç, 1 adet balyoz, 1 adet demir manivela, 4 adet el feneri, 5 çift eldiven ele geçirildiği, aynı gün Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan alınan arama izni ile, sanıklardan ...'ın iş yerinde yapılan aramada 1 adet sigara küllüğü şeklinde topraktan yeni çıkarılmış küçük kabın ele geçirildiği, yine aynı gün, Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın arama izni ile, sanıklardan ...'in iş yerinde yapılan aramada topraktan yapılmış 1 adet küpün ele geçirildiği anlaşılmakla;

A- Sanık ...'in 2863 sayılı kanunun 70. maddesine göre kültür varlığını bulundurma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde sanığın iş yerinde yapılan aramada dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli tespit ve tescile tabi müzelik değerde 1 adet küpün ele geçirildiği, sanığın söz konusu küpü iki üç sene önce bir müşterisinin getirdiğine ilişkin savunması karşısında eyleminin 2863 Sayılı Kanun'un 70. maddesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla;

Suç tarihinde sanığın iş yerinde yapılan aramada dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli tespit ve tescile tabi müzelik değerde 1 adet küpün ele geçirildiği, sanığın söz konusu küpü iki üç sene önce bir müşterisinin getirdiğine ilişkin savunması karşısında eyleminin 2863 Sayılı Kanun'un 70. maddesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraat kararı verilmesine, katılan vekilinin cezanın ertelenmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- İzinsiz kazı yapma suçundan sanık ...'in mahkumiyetine sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihinde, sanıkların kazı yaparken adli emanete kayıtlı suç aletleriyle birlikte yakalandıkları, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, söz konusu alanda, 10x6 metre ve 3x6 metre ölçülerinde 2 adet kaçak kazı çukuru bulunduğu, derinliklerinin bazı yerlerde 3 metreyi bulduğu, kaçak kazı çukurlarının yüzeyinde çok sayıda etrafa saçılmış Ortaçağ dönemine ait çanak çömlek parçaları ile mimari dokunun izlerinin saptandığı, muhtemelen Ortaçağ dönemine ait mimari yerleşim yerinin bulunduğu, bu yerin 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından olduğu ve 1. derece arkeolojik sit potansiyeli taşıdığının bildirilmesi karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Suça konu yerin 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olması, sanıkların bu yerde 10x6 metre ve 3x6 metre ölçülerinde 2 adet kaçak kazı yapmaları karşısında, eylemlerinin 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1.cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık ...'in eyleminin hatalı nitelendirme ile define araştırma olarak değerlendirilip hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

1- Suça konu yerin 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olması, sanıkların bu yerde 10x6 metre ve 3x6 metre ölçülerinde 2 adet kaçak kazı yapmaları karşısında, eylemlerinin 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1.cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık ...'in eyleminin hatalı nitelendirme ile define araştırma olarak değerlendirilip hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

2- Suç tarihinde sanık ...'ın işyerinde yapılan aramada dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli tespit ve tescile tabi müzelik değerde 1 adet kandilin ele geçirildiği, iddianamedeki sevk ve nitelendirmeye göre sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 67/1 maddesinden dava açıldığı, sanığın, bu yağdanlığı olay tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce tarlanın üzerinde bulduğunu, kesinlikle kazı yaparak bulmadığını, tarlalarda patates sökümü yapıldığı zaman topraktan yapılmış küp parçacıkları çıktığını, görüntüsü hoşuna gittiği için dükkanda küllük olarak kullanmak üzere getirdiğini, dükkanda bir çekmeceye bıraktığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında eylemine uyan 2863 sayılı Kanun'un 67/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, bu hususta değerlendirme yapılarak herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12913, Karar No: 2017/4151, Tarih: 23.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/12913 E.  ,  2017/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26/12/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/04/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; satışın genel açık arttırma suretiyle yapılacağının, bilirkişi raporunun kararın eki sayılacağının ve kendisini vekille temsil ettiren bir kısım davalılar yararına hükmedilen vekalet ücretlerinin davacılardan ve diğer davalılardan tahsil edileceğinin gösterilmemiş olması doğru değil ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “tüm yükümlülükleri ile birlikte” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “genel açık arttırma yolu ile” sözcüklerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının ikinci bendinin sonundaki virgül çıkartılarak “ve bu bilirkişi ek raporunun kararın eki sayılmasına,” sözcüklerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının altıncı bendinde yer alan “davacıların payı oranında” sözcüklerinin çıkartılarak “davacılardan” sözcüğünden sonra gelmek üzere “ve diğer davalılardan payları oranında” sözcüklerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının yedinci bendinde yer alan “davacılardan payları oranında” sözcüklerinin çıkartılarak “davacılardan” sözcüğünden sonra gelmek üzere “ve diğer davalılardan payları oranında” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24188, Karar No: 2022/16100, Tarih: 21.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/24188 E.  ,  2022/16100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35/1. maddelerinde yer alan nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunun yanı sıra aynı Kanun’un 116, 35/1. ve 267/1-2, 268. maddelerinde yer alan konut dokunulmazlığının ihlali ve iftira suçlarından da kamu davası açıldığı ve bu suçlar bakımından hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; iddianamedeki anlatıma göre sanığın eyleminin gece vakti birden fazla kişiyle birlikte konut dokunulmazlığının ihlali ve iftira suçlarına uyduğu, sanığın üzerine atılı iftira (TCK 268 yollaması ile 267/1-2) suçu bakımından TCK’nın 268/8. maddesinde yer alan “İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.” hükmü uyarınca mağdurun suçu işlemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünün 28/06/2016 tarihinde kesinleştiği ve bu suretle zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı TCK’nın 268 delaletiyle 267/1-2; 116/4, 119/1-c maddelerine uyan ve hakkında dava açılıp hüküm kurulmayan eylemleri hakkında zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1251, Karar No: 2023/4958, Tarih: 14.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1251 E.  ,  2023/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1505 Esas, 2021/1536 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/126 E. - 2021/143 K.

Taraflar arasındaki markanın iptali ve markalar sicilinden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu markanın Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) nezdinde davalı adına 1999/017653 tescil numarası ile 20.09.2000 tarihinde 29.sınıfta yer alan hazır çorbalar ve bulyonlar bakımından tescil edildiği, ancak söz konusu markanın, davalı tarafından tescil edildiği tarihten bu yana kullanılmadığını, TPMK nezdinde 1999/017653 tescil numarası ile kayıtlı olan marka sahibinin davalı ...Ş. olduğunun kayıtlardan anlaşıldığını, ancak BİM Birleşik Mağazalar A.Ş. tarafından dava konusu "DİNAMİK” adlı markanın asla kullanılmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda (6769 sayılı Kanun) artık kullanılmayan markalar için iptal ve hükümsüzlük hükümleri öngördüğünü, 6769 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde haklı bir sebep olmaksızın tescil edildiği mal veya hizmet bakımından marka sahibi tarafından Türkiye'de ciddi biçimde kullanılmayan ya da kullanımına 5 yıl kesintisiz ara verilen markanın iptaline karar verileceğinin açıkça hüküm altına alındığını, söz konusu markanın, davalı şirket tarafından asla kullanılmamakta olduğu markanın davalı tarafından 29. sınıfta tescilli olması açıkça hak kaybına sebebiyet verdiğini belirterek davalı adına tescilli "DİNAMİK” markasının iptaline karar verilerek TPMK nezdinde kaydının silinmesine karar verilmesini yukarıda yapılan açıklamalar gereğince Kurum yerine hükümsüzlüğünü, iptaline ve sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP