muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/91, Karar No: 2020/785, Tarih: 24.02.2020

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 6 CD'nin 11/03/2015 gün ve 2013/812 Esas, 2015/38370 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2010 tarih, 2009/90 esas, 2010/156 karar nolu kararının BOZULMASINA,

4-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine...” şeklinde belirtilerek itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Başka suçtan dolayı Burdur E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunan sanık ...’ın 26.06.2009 tarihli duruşmada savunmasının alındığı, hükmün açıklandığı duruşmada ise Burdur E Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğu için hazır bulundurulmadan yokluğunda karar verildiği anlaşılmakla,

Yukarıda izah olunduğu üzere;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 11.03.2015 gün, 2013/812 Esas–2015/38370 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA,

3- Başka suçtan dolayı hükümlü olarak Burdur E Tipi Kapalı Cezaevinde bulunan sanığın, 26.06.2009 tarihinde alınan savunması ile 31.07.2009 tarihli oturum sırasında duruşmadan vareste tutulmak istendiğine dair bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddeleri uyarınca duruşmalara katılımı sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasının Yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14849, Karar No: 2017/24767, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14849 E.  ,  2017/24767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 28 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen ve 108 ada 36 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazların zemin yönünden rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ... Mahallesi 278 ada 21 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 4 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze 600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700 TL/m2 bedel belirlenmiş iken merkeze yaklaşık 7 km uzaklıktaki ve idarece 81.80 TL/m2'den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 500,00TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle, rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6533, Karar No: 2014/12691, Tarih: 02.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6533 E.  ,  2014/12691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2014 tarih ve 2013/22-2014/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin hem kurucu ortağı, hem ana sözleşme ile dava dışı ... ... ile birlikte ... Enerji Sanayi ve Ticaret A.Ş'yi temsilen seçilmiş yönetim kurulu üyesi, hem de pay sahibi olup, davalı şirketin ... A.Ş'nin bağlı ortaklığı olduğunu, davalı şirketin 31...2012 tarihli genel kurul toplantısının 4 no'lu kararı ile 2010 ve 2011 yıllarına ait bilanço ve kâr/zarar hesaplarının çoğunluk oyuyla kabul edildiğini, 5 no'lu kararı ile de müvekkili haricindeki yönetim kurulu üyeleri olan ... ve ... ...'ün ibra edildiklerini, davalı şirketin ana sözleşmesi uyarınca müvekkili ile diğer yönetim kurulu üyelerinin şirketin kurucu ortakları olup, yönetim kurulu üyeliklerine ... yıl süreyle görev yapmak üzere ... ..., ... A.Ş'yi temsilen ... ... ve müvekkilinin seçildiğini, dava konusu genel kurul toplantısında ... ...'ün ... A.Ş'yi temsilen oy kullandığını ve davalı şirketin tüm işlemlerinin altına imza atmasına rağmen kendisini ibra ettiğini ancak, müvekkilini ibra etmediğini, bu durumun oy hakkının kötüye kullanıldığını gösterdiğini, genel kurul kararındaki diğer bir çelişkinin de toplantıda alınan 4 no'lu kararla şirket hesaplarının onaylanması ancak keyfi olarak müvekkilinin ibra edilmemesi olduğunu, bu durumun objektif iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, ibranın reddedilme gerekçesinin bulunmadığını ileri sürerek, usulsüz ve açıkça hukuka aykırı olarak 31...2012 tarihli davalı şirket genel kurul toplantısında alınan 5 no'lu karar içindeki müvekkilinin ibra edilmeme kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının muhalefetini toplantı tutanağına geçirmediğini, bu nedenle ...'nın 446. maddesi uyarınca dava açma hakkının ve taraf sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın usulden ve aynı zamanda esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 300 pay ile davalı şirkette hissedar olduğu ve 31...2012 tarihinde yapılan olağan genel kurul tutanağında hazır bulunup, genel kurul tutanağının 4.maddesinde kâr zarar hesaplarının oylanmasında davacının 300 menfi oy kullandığının zapta geçildiği ve diğer maddelerdeki oylamalarda ise 300 menfi oy hususunun belirlenip,

davacının adının zikredilmediği, ancak 4. maddede anlaşılacağı üzere davacının toplantıya katıldığı ve oy kullandığının açık olduğu, genel kurul toplantısının 5. maddesi ile yönetim kurulu üyesi olan davacının 119.700 oy ile ibra edilmediği, 300 müspet oy verildiğinin açık olduğu, şirket ana sözleşmesinin ..., 11. ve geçici 1. ve .... maddeleri ile açıkça belli olduğu üzere şirketin yönetim kurulu başkanlığına ... ...'ün, yönetim kurulu başkan vekilliğine ... ...'ün ve yönetim kurulu üyeliğine davacının seçilmiş oldukları ve sözleşmenin 11. maddesi ile şirketin .... şahıslara karşı temsil ve ilzamının yönetim kuruluna ait olduğu, şirket tarafından tanzim edilecek bütün belgelerin ve akdedilecek sözleşmelerin geçerli olabilmesi için mezkur işlemlerin şirket kaşesi ve unvanı üzerine şirkete ilzama yetkili şahıs ve şahısların imzasını taşıması gerektiği, geçici .... maddesi ile de yönetim kurulu başkanı ... ..., başkan vekili ... ... ve yönetim kurulu üyesi davacıdan herhangi ikisinin atacağı müşterek imzaları ile şirketi her konuda temsil ve ilzama yetkili kılındıkları açık olup, genel kurul kararına kadar yönetim kurulu üyesi olarak davacının alınan kararlara ve atılan imzalara bir iştirakinin bulunmadığının açık olduğu, şirkette başkan ... ... ve oğlu ... ... tarafından bütün kararların alındığı ve evrakların imzalandığının tespit edildiği, bu durumda davacının sırf yönetim kurulu üyesi olması nedeni ile ibra edilmemesinin ...'nın 445. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olduğu, ayrıca ...'nın 436/...' de şirket yönetim kurulu üyeleri ile yönetimde görevli imza yetkisine haiz kişilerin yönetim kurulu üyelerinin ibra edilmelerine ilişkin kararlarda kendilerine ait paylardan ... oy haklarını kullanamayacağı kuralının getirildiği ve genel kurul oylamasında yönetim kurulu üyelerinin kendi payları adına da oy kullandıklarının sabit olduğu, bu durumda davacının ...'nın 445 ve 446/b maddeleri gereğince genel kurul tarihinden itibaren üç aylık süre içerisinde süresinde dava açtığı ve dosyadaki şirket kayıtları, genel kurul tutanakları, bilirkişi raporu, delil ve belgelerle dava açmakta hukuki yararı bulunduğu ve davalı şirketin 31...2012 tarihli genel kurulunda alınan 5 no'lu karar içerisindeki davacının ibra edilmeme kararının usule, yasaya ve dürüstlük kuralına aykırı olması nedeni ile iptali gerekeceği gerekçesiyle, davasının kabulüne ve davalı şirketin 2010-2011 yıllarına ait 31...2012 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 5 no'lu karar içerisindeki davacının ibra edilmeme kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı hakkında açılmış bir sorumluluk davası bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı hakkında açılmış bir sorumluluk davası bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12542, Karar No: 2017/4453, Tarih: 23.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/12542 E.  ,  2017/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Borçlu hakkında, ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/447 Esas sayılı dosyasından 18.05.2015 tarihte verilen tedbir kararında; “...yapılmış ve yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına...” karar verildiği, alacaklı tarafından ise 24.06.2015 tarihinde takip başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlu hakkında verilen ihtiyati tedbir kararında, yapılmış ve yapılacak icra takiplerinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına karar verildiğine göre, alacaklı tarafından tedbir karar tarihinden sonra 24.06.2015 tarihinde başlatılan icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.10.2015 tarih ve 2015/490 E., 2015/622 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1). maddesinde yer alan "iptaline" sözcüğünün karar metninden çıkarılmasına, yerine "durdurulmasına" sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/776, Karar No: 2011/9896, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/776 E.  ,  2011/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1989 yılında ...’dan zorunlu göç nedeniyle Türkiye’ye geldiğini, göçmenevleri konutları projesi kapsamında inşa edilen göçmen konutlarından bir daire satın aldığını, Devletçe sağlanan kredinin ... Bankası aracılığı ile kullandırılıp, kredi borcunun tamamını ödediğini, taşınmazın tahsisinden önce avans olarak 4.940-TL ödeme yaptığını, ödemenin alınan krediden mahsup edilmediğini ileri sürerek, borçtan mahsup edilmeyen 4.940-TL’nin güncellenerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00- TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 5.327,12 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 5.327,12-TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacağın 5.000-TL lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK’nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında “Davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 5.327,12-TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacağın 5.000-TL lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, geri kalan kısmı için ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalılardan aynı şekilde alınarak davacıya verilmesine” karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, aynı tarihi taşıyan gerekçeli kararda “Davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 5.327,12-TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacağın 5.000-TL lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulması suretiyle faizin başlangıç tarihi yönünden duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratılmıştır. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMK.nun 382, 388, 389 ve 428 maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi bozmadan önceki verdiği kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 316.45 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6125, Karar No: 2016/15745, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6125 E.  ,  2016/15745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılardan H.. K.. yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile davalılardan H.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı H.. K..'nın tüm, davacı idare vekilinin sair temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davalı H.. K..'nın mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, bu davalının payı yönünden davacı idare yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1.bendinin tümüyle çıkartılmasına,yerine (Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Naip Mahallesi, 1815 parsel sayılı 21.600,00 m2'lik taşınmazın 12.258,61 m²'lik kısmının (davalı H.. K.. payına düşen 106.490,54-TL, davalı M.. B.. payına düşen 25.044,40-TL olmak üzere toplam kamulaştırma bedelinin 131.534,94 -TL olarak TESPİTİNE, bedelin hak sahiplerine ödenmesi için bankaya yazı yazılmasına, bozma öncesi kararda tespit edilmiş bedel olan 125.282,99-TL ödenmiş ise fark olarak yatırılan bedel olan 6.251,95 TL'nin davalı

Muharrem Badır a ödenmesine ,fazla yatırılan 35.397,74 TL nin davacı idareye iadesine 125.282,99-TL'ye dava tarihi olan 11/05/2012 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 12/09/2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 30/11/2012 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, fark bedel olan 6.251,95 -TL'ye dava tarihi olan 11/05/2012 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 12/09/2012 tarihinden 16.10.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan H.. K..dan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.