muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13663, Karar No: 2012/4154, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13663 E.  ,  2012/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Markem ...vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin Oyakbank Çankırı Şubesindeki ... nolu hesabından aldığı çek koçanının 192 adet boş çek yaprağı ile birlikte zayi edildiğini, boş çek yapraklarının şirkete ait ... plaka sayılı oto içerisinden camı kırılmak sureti ile çalındığını, zayi edilen boş çek yapraklarından birinin düzenlenerek müvekkili aleyhine Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2007/8397 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, takibe konu çek altındaki keşideci imzasının şirket temsilcisine ait olmadığını, lehdar ve ciranta ile müvekkili arasında hukuki bir ilişki bulunmadığını belirterek icra takibine konu 30.09.2007 keşide tarihli 31.750,00 TL bedelli 0004160 nolu çekin iptaline, iptali istenen çek ve icra takibi nedeni ile borçlu olmadıklarının tespitine ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Markem Yapı Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin dava konusu çekteki lehtar şirket ile aralarındaki hukuki ilişkiye istinaden dava konusu çeke lehtar cirosu ile hamil olduğunu, müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, davacının TTK.nun 669 ve devamı maddeleri gereğince çek iptali davası açamayacağını bildirerek, davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Davalı ... İnş. Mal. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi duruşmadaki beyanında, dava konusu çeki davacının çalışanı ... isimli bir şahıstan aldığını ve karşılığında mal satarak fatura ve irsaliye düzenleyip mallarını teslim ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu çekte keşideci imzasının sahte olduğu, TTK'nun 599. maddesi hükmünce sahtelik iddiasının lehtara karşı olduğu gibi iyi niyetli dahi olsa senedi elinde bulunduran herkese karşı ileri sürülebileceği, davalıların kötü niyetli oldukları ileri sürülüp kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2007/8397 E. sayılı takip dosyasında konu edilen 30.09.2007 keşide tarihli, 31.750,00 TL bedelli çek yönünden borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Markem Yapı Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Saint ... Markem Yapı Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş. vekili, 09/05/2011 havale tarihli dilekçe ile duruşmalara katılamayacağını bildirir mazeret dilekçesi verdiği, dilekçe ekinde de mazeretini destekleyen 17/03/2011-24/03/2011-11/04/2011 tarihli duruşma tutanaklarını ibraz ettiği, mahkemece 12/05/2011 tarihli karar duruşmasında davalı Saint ... Markem Yapı Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş. vekilinin mazeret istemi konusunda herhangi bir karar verilmemesi hukuki dinlenilme hakkının ihlali olarak kabul edildiğinden hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı Saint ... Markem Yapı Kimyasalları San. ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15049, Karar No: 2010/22448, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15049 E.  ,  2010/22448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4694, Karar No: 2008/4072, Tarih: 13.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4694 E.  ,  2008/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik  oranın % 26,2   oluşu nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi'nin 31.08.2007 gün ve 1953 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007  tarihinde % 26,2  olarak belirlenen iş göremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporları ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,  13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1144, Karar No: 2020/5715, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1144 E.  ,  2020/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf taleplerinin esastan reddine, davacının istinaf taleplerinin kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum mensuplarına verdiği tedavi hizmetlerine ilişkin 2013 Mart döneminde kuruma gönderdiği faturalardan 29.575,95 TL ve 2013 Nisan dönemi için 23.537,71 TL kesinti yapıldığını, ancak bu kesintilerin, haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek kesinti borcunun olmadığının tespiti ile kesintinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; yapılmayan tedavi işlemleri ile yapılan tedaviden daha pahalı işlemlerin fatura edildiğinin tespit edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 2013 yılı Mart dönemi için davacının hak edişlerinden, SGK tarafından yapılan 29.575,95 TL kesinti ile Nisan 2013 dönemi için yapılan 23.537,71 TL. kesintinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 2013 yılı Mart dönemi için davacının hak edişlerinden, SGK tarafından yapılan 29.575,95 TL kesinti ile Nisan 2013 dönemi için yapılan 23.537,71 TL. kesintinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; Davacının istinaf taleplerinin incelenmesinde, davalı kurum 5502 Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. Maddesi uyarınca harçtan muaf olması nedeniyle ve eldeki davada davacının lehine sonuçlandığından mahkemece peşin alınan karar ve ilam harcının davacıya iade edilmesi gerekirken mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Davalının istinaf taleplerinin incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan 27/12/2016 tarihli raporun incelenmesinde davalı kurum tarafından yapılan kesintilere ayrıntılı cevap verildiği ayrıca kesintiye sebep gösterilen hasta dosyalarının da incelendiği bu haliyle raporun denetime elverişli olduğu, kesinti yapılan miktarların hekim kararı ile yapılan uygulamalar için kesildiği ve hastalara hizmetlerin verildiği anlaşılmıştır. İstinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulamasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı anlaşılmakla, davalının istinaf taleplerinin esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile; ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/03/2017 tarihli 2015/510 E. 2017/97 K. Sayılı Kararının hüküm kısmına yeni bir fıkra eklenerek " Davacının ödemiş olduğu 907,05 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde kendisine iadesine, Davacı tarafında sarf edilen 24,30 TL başvurma harcı ve 2.423,00 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 2.447,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " yazılması suretiyle İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabul edilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde; sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın 2. fıkrasından sonra " 3- Davacının ödemiş olduğu 907,05 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde kendisine iadesine, 4- Davacı tarafında sarf edilen 24,30 TL başvurma harcı ve 2.423,00 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 2.447,30 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," olmak üzere 2 yeni fıkra eklenmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararın diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu; davacı hastanenin faturalarında yapılan kesintilere konu hastalara ilişkin yeterli gerekçe sunulmadan, hastaların tedavi kayıtları her hasta yönünden tek tek değerlendirilmeden, tek bir doktor bilirkişi tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenmiştir. Denetime elverişli olmayan bu raporun hükme esas alınması hatalı olmuştur. Bu nedenle mahkemece yapılacak olan taraflar arasındaki sözleşmeler, SUT hükümleri ve ilgili mevzuat hükümlerinde yetkin; hastane yöneticisi, kesintilere konu tıbbi branşlarda uzman doktor ve sosyal güvenlik uzmanı kişilerden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden tedavi kayıtları her hasta bazında tek tek değerlendirilmek suretiyle, rahatsızlıklarına göre davacı tarafından verilen tedavi hizmetlerinin yerinde olup olmadığı tartışılarak, tarafların önceki rapora karşı yaptıkları itirazlar da karşılanmak suretiyle, tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10287, Karar No: 2012/11791, Tarih: 22.05.2012

13. Ceza Dairesi 2011/10287 E., 2012/11791 K.

**13. Ceza Dairesi 2011/10287 E., 2012/11791 K.**

**- MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİ

- NİTELİKLİ HIRSIZLIK

- TEKERRÜR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 108 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yürüme engelli olan ve bu durumu sanık tarafından da bilinen katılan mağdurun cep telefonunu kapıp kaçan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve son madde, fıkra ve bendi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara Yirmibirinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/99-725 sayılı ilamında, koşulları oluşmasına rağmen Samsun Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/1290-1284 sayılı ilamı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanmamış olmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde düzenlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Yıldıray'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında "5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5250, Karar No: 2010/5651, Tarih: 25.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/5250 E.  ,  2010/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.04.2009 gün ve 163/128 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, tarafların miras bırakanları ...’dan intikal eden 146 ada 14, 15, 18, 21 ; 147 ada 1 ve 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalıların yakın miras bırakanları ...adına tespit edildiğini açıklayarak, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiş; bilahare 146 ada 14 parsel bakımından açılan davadan vazgeçildiğini bildirmiştir.

Davalılar vekili, dip miras bırakandan intikal eden taşınmazların 14.2.1994 günlü sözleşme ile taksim edildiğini, taksim sözleşmesi uyarınca hisselerine bırakılan taşınmaz bölümlerinin davacıların zilyetliğinde olduğunu ve bir kısım taşınmazlardaki payların bir kısım davalıya devredildiğini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 14 parsel hakkında açılan davanın vazgeçme nedeniyle, diğer parseller hakkında açılan davanın ise sübut bulmadığından reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, 12.11.2008 tarihli keşif tutanağına alınan imzalı beyanında 146 ada 14 parsele ilişkin sehven açılan davadan vazgeçildiğini açıkladığına ve buna ilişkin davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verildiği anlaşıldığına göre, 146 ada 14 parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA.

Davacılar vekilinin diğer parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, 12.11.2008 tarihli keşif tutanağına alınan imzalı beyanında 146 ada 14 parsele ilişkin sehven açılan davadan vazgeçildiğini açıkladığına ve buna ilişkin davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verildiği anlaşıldığına göre, 146 ada 14 parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA.

Davacılar vekilinin diğer parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya arasındaki mirasçılık belgelerine göre; miras bırakan ... 1.9.1993 tarihinde ölmüş, geride çocukları davacılar ... ve ... ile davalıların yakın miras bırakanları 30.1.2004 tarihinde ölen ...ile dava dışı Satı ve Hatem kalmıştır. Dava konusu 308,80 m2 yüzölçümlü 146 ada 15 ve dava dışı bir kısım parsel 1937/ 450 tahrir sayılı vergi kaydına istinaden bütün halde vergi kayıt maliki Haydar oğlu İsa’dan intikalen 1950 yılında ölümüyle mirasçılarına kaldığı, mirasçıları arasında taksim ve ifraz üzerine 15 parselin davalıların anneleri olan Satı Kaygusuz’a düştüğü, onun da kocası Haydar Kaygusuz’a bağışladığı belirtilmek suretiyle; 4348,84 m2 yüzölçüme sahip 146 ada 18 parsel 1937/473 tahrir ve İsmail adına kayıtlı vergi kaydına istinaden zilyetliğinde iken oğlu Haydar’a bağışladığı gerekçesiyle; 2441,30 m2 yüzölçümlü 146 ada 21 parsel ise senetsizden ceddinden intikalen ve taksimen zilyetliği nedeniyle 24.4.2001 tarihinde davalıların yakın miras bırakanı ...adına tespitle, itirazsız 18.10.2001 tarihinde kesinleşmiştir. Niza konusu 147 ada 1 ve 148 ada 1 parseller ise, yine dip miras bırakan İsmail’in 1937/ 599 tahrir numaralı vergi kaydına istinaden zilyetliğinde iken ölümü üzerine mirasçıları arasında yapılan taksim üzerine oğlu Haydar Kaygusuz’a bırakıldığı belirtilmek suretiyle sırasıyla 706,30 m2 ve 8687,73 m2 yüzölçümleriyle 5.6.2000 tarihinde tespitle, itirazsız 18.10.2001 tarihinde kesinleşmiştir.