muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14420, Karar No: 2013/20297, Tarih: 22.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/14420 E.  ,  2013/20297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi

KARŞI OY

Sanık hakkında 5846 sayılı kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulurken TCK. 62 madde ile indirim yapılmış ve CMK. 231. maddenin uygulanmamasına karar verilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı CMK. 231. maddenin uygulanmama gerekçesinden doğmaktadır.

Şöyle ki;

Sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK.nun takdiri indirim başlıklı 62. maddesi uyarınca indirim yapılmıştır. Mahkemece sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken gerekçe olarak "sanığın izlenen olumlu kişiliği..." gösterilmiştir.

Öte yandan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkeme bu kararı verirken gerekçe olarak "Sanığın daha önceden benzer suçtan yakalanmasına rağmen bu tür suçları işlemeye devam ettiğinin gösterdiği kişilik özellikleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye yeterli kanaat gelmediğini" göstermiştir.

İyi halli olduğu kabul edildiğine göre, iyi halli olan bir şahsın ileride suç işleyeceği düşünülemez.

Bu nedenle takdiri indirim gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararın gerekçesi arasında çelişkiye düşülmüştür. Sanığın adli sicil kaydı yoktur. Mahkeme UYAP sorgulaması yaparak sanığın devam eden aynı suçtan yargılamalarına göre sanığın kişilik özelliklerini tespit etmiştir. Devam eden yargılamalardan mahkum olacağı da kesin değildir. Bu nedenler ile kararın bozulması gerekirken Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/32559, Karar No: 2019/7818, Tarih: 11.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32559 E.  ,  2019/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-a,c maddeleri gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ayak bileğindeki kırık nedeniyle ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine 17.06.2009 tarihinde mağdur ...'a ait sağlık karnesi ve kimlik fotokopisi ile başvurduğu, ameliyat olup 18.06.2009 tarihinde taburcu edildiği, hastane masrafı olarak 1.012,30 TL ve 67,00TL’nin tahakkuk ettirildiği, bu surette sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Katılan SGK Başkanlığı vekilinin mağdur ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan kurum vekili temyiz dilekçesinde, ... hakkında beraat kararı verilmiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiş ise de; dosyanın incelenmesinde ...'ın "sanık" sıfatının bulunmadığı, "mağdur" sıfatının bulunduğu ve mahkemece mağdur ... hakkında verilen bir hükmün de bulunmadığı anlaşılmakla; katılan ... vekilinin mağdur ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına,

2-Sanık ... (İğdeli) hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan kurum vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan kurum vekilinin beyanı, sanık savunması, mağdur beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından, sosyal güvencesi ve ödeme gücü olmayan sanığın acil sağlık hizmeti kapsamında yapılan tedavisine ilişkin olarak ortada kamunun herhangi bir zararının söz konusu olmayacağı ve sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdur ...’ın müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin ve Cumhuriyet savcısının eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, sanığın suçunun sabit olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11405, Karar No: 2021/2781, Tarih: 11.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2019/11405 E.  ,  2021/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın, yetkilisi olduğu Locca Cafe isimli şirket adına KOSGEB Gaziantep Müdürlüğü'ne hibe desteğinden yararlanmak amacıyla yaptığı başvuru sonucu toplam 149.847,33 TL hibe desteğinden yararlanmasına karar verildiği, bu kapsamda sanık ...'ın iştirak halinde hareket ettiği sanık ...'in yetkilisi olduğu Mor Medya isimli şirketten satın aldığı baskılı promosyon menü kataloğu, çatal bıçak kılıfı, kolonyalı mendil ve amerikan servislerinin gerçek değeri 13.400 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde toplam 34.700 TL tutarında olan faturaları katılan kuruma ibraz etmek suretiyle fazladan 12.360 TL hibe desteği alarak haksız yarar sağladığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıklar savunmaları, faturalar ve KOSGEB evrakları, banka dekontları ile tüm dosya kapsamından, katılan kurumun hibe desteği verilmeden önce ilgili belge ve bilgilerde her türlü inceleme ve denetleme imkanının olduğu, sanıkların katılan kurum yetkililerinin denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli hareketlerinin bulunmadığı, sanık ...'in yetkilisi oldukları şirketten alınan mal ve hizmetlerin piyasada farklı fiyatlarla satışının serbest piyasa ekonomisiyle mümkün olduğu, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin Maliye Bakanlığının davadan haberdar edilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11151, Karar No: 2013/14022, Tarih: 09.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11151 E.  ,  2013/14022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1112, Karar No: 2024/4402, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1112 E.  ,  2024/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/301 Esas, 2023/748 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı,Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili ve duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.05.2024 günü hazır bulunan davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 10. maddesi çerçevesinde müvekkili YEDAŞ tarafından TEDAŞ'a ödenmesi gerekli alacaklara dair sehven fazladan ödeme yapıldığını, müvekkilinin fazla ödemeyi 29.12.2010 tarihinde tespit ettiğini ve TEDAŞ'tan telep ettiğini, ancak TEDAŞ'ın söz konusu fazla ödemeyi iade etmekten imtina ettiğini, işbu hatalı ödemenin de TEDAŞ malvarlığında haksız zenginleşmeye sebep olduğunu ileri sürerek 29.160.190,32 TL tutarındaki alacağın fazla ödemelerin yapıldıkları tarihlerden itibaren hesaplanacak ticari işlemlere uygulanacak ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının itirazlarının kabul edilemez olduğunu, davacı şirketin özelleştirme kapsamında tüm hisselerinin Çalık şirketine devredildiğini, TEDAŞ adına yapılan tahsilat tutarlarına ilişkin itirazların devre esas bilanço düzenleme tarihinden sonra yapıldığını, bilançolarının kesinleştiğini, ibra işlemlerinin tamamlandığını, bilançoların her türlü mali yükümlülüklerin ve vergisel ödemelerin tamamlanmış kesinleşmiş bilançolar olduğunu, borç-alacak ve şirketin sermaye düzenleme işlemlerinin söz konusu bilanço üzerinden kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 22.05.2014 tarih, 2011/550 E. ve 2014/208 K. sayılı kararı ile şirketin satış tarihindeki sermayesinin aynı zamanda şirketin hisselerinin değerini yansıttığı ve tarafların satış tarihi itibariyle şirketin hisselerinin değeri hususunda hisse devir sözleşmesi hükümleri kapsamında anlaşmaya vardıkları bunun doğal sonucu olarak da dava konusu fazla ödemelerin davacı ... davalı şirketler tarafından kabullenildiği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 27.12.2016 tarih, 2015/12811 E. ve 2016/9817 K. sayılı Hisse Satış Sözleşmesinin, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümleri saklı tutulduğu, dava konusu talebin fazla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olduğu, bu suretle uyuşmazlığın çözümünde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 28.03.2019 tarih, 2017/82 E. ve 2019/224 K. sayılı kararı ile bilirkişi raporları ile yapılan tespitlerin denetimi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 24.03.2021 tarih, 2019/2779 E. ve 2021/2832 K. sayılı kararıyla abonelerin nitelikleri ve her bir abone için tahakkuk eden enerji bedelleri hususunda araştırma yapılması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve numarası verilen karar ile, abonelerden yapılan tahsilatlar nedeniyle TEDAŞ'a devredilmesi gereken alacak miktarını aşan tutarda aktarım yapıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; evvelce yapılan bozmalarla müvekkili lehine kazanılmış hak oluşturan durumların dikkate alınmadığını, hesaplamanın hatalı yapıldığını ileri sürerek aleyhe kısımların düzelterek onanmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline yapılan fazla bir ödeme olmadığını, hisse satış sözleşmesi ile mutabakata varılmış olduğunu, davacının fazlaya ilişkin başkaca bir alacak kaleminin söz konusu olmadığını, bilirkişi raporlarının hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacının iddiasını genişlettiğini, yargılamada usul kurallarına riayet edilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesine dayalı istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak yekdiğerine verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32737, Karar No: 2017/2570, Tarih: 20.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/32737 E.  ,  2017/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek da...ın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının görevinin 2014 yılı için vize alınan işçiler arasında yer aldığı, bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek anılan alacak kaleminin reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev un...ları (pozisyonları) ... Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89 uncu maddesi ile değiştirilen 6245 Sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi ise;"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi ''memuriyet mahalli'' tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için ... Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

Böylece büyükşehir olan illerde; ilçe sınırları içinde ilçe belediye merkezi ile yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler memuriyet mahalli olarak kabul edilmiş, aynı ilçe sınırları içinde belediye merkezi ile yerleşim özellikleri itibarıyla bütünlük arz etmeyen yerler ise memuriyet mahalli dışı kabul edilerek harcırah ödenmesi imkanı getirilmiş, ayrıca ilçe belediyelerinin yerleşim yerlerinin birbirlerine yakınlaşması hatta birbirleri ile sınır oluşturacak şekilde iç içe girmesi nedeniyle ilçe sınırları dışına çıkmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen yerler ile bütünlük arz eden ve aralarında yerleşim özellikleri bakımından ayrım bulunmayan yerler de memuriyet mahalli olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle; 30.03.2014 tarihinden sonra yapılan görevlendirmelere ilişkin olarak, idarelerce yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile bu yerlerin devamı niteliğinde olan yerlerin belirlenmesinde; yerleşim özellikleri bakımından konut, işyeri, meydan, okul, kamu binaları gibi resmi ve özel bütün yapıların topluca bulunduğu ve insanların yerleşmek amacıyla bir arada yaşadığı aralarında boşluk bulunmayan yerler ile bu bütünlüğün kesintisiz olarak devam ettiği yerlerin dikkate alınması ayrıca bu yerlerin dışında kalmakla birlikte kurumlarınca sağlanan servis araçları veya bu mahiyetteki taşıt araçları ile ulaşım sağlanan (her gün gidiş dönüş olmak üzere) yerlerin de memuriyet mahalli olarak belirlenmesi gerekmektedir." düzenlemesini içermektedir.

Somut Olayda, davacı 2014 yılı Nisan ve Aralık ayları arasında Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, Bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre, davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerleri gösteren çizelgelerin gönderildiği ve davacının yaptığı görev un...ının 2014 yılı için seyyar görev tazminatı alabilecek işçiler arasında ... Bakanlığına vize ettirildiği anlaşılmaktadır. Davalı Bakanlık tarafından gönderilen yazıda, 6360 sayılı Kanun gereğince Büyükşehir Belediyesi sınırları il mülki sınırı sayıldığından, davacıya seyyar görev tazminatı ödemesi yapılmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, 6360 sayılı Kanun sonrası memuriyet mahallinin belirlenmesinde ayrı düzenlemeler getirildiği gözetilerek 6552 sayılı torba Kanun ile değiştirilen Harçlar Kanunu 3/g maddesi ve buna ilişkin çıkartılan genelgedeki düzenlemeler doğrultusunda ve gerekirse defterdarlıktan da sorularak davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığı ayrı ayrı belirlenmelidir. Bu düzenleme ve görevlendirmeler sebebi ile seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.