muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6968, Karar No: 2021/15135, Tarih: 20.12.2021

1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlere yönelik, temyiz itirazlarının reddiyle; isteme kısmen uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "sanık ... lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 6.810 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, isteme kısmen uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince "... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden oy birliği, sayın Üye ...’ın diğer sanıklar yönünden silahlı tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile 20/12/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre,

Sanıklardan ...’in olaydan bir gün önce arkadaşları ile ... Bar isimli işyerine eğlenmek amacıyla gittikleri burada başka müşterilerle kavga ettikleri ve barın güvenlik görevlileri tarafından uzaklaştırıldıkları, sanığın barın güvenlik görevlilerinin karşı tarafı tuttuğunu düşünerek husumet beslediği ve onlara bir ders vermek istediği bu amaçla arkadaşı ...’dan yardım istediği, ...’ın da "köpekçi" lakaplı sanık ... ile ...’yı buluşturduğu, diğer sanıkların barıştırma teklifinin ... tarafından kabul görmemesi üzerine olay günü önce sanık ...’nın bürosunda daha sonrada Bekri isimli lokantada biraraya geldikleri, buraya sanık ...’in adamları olduğu anlaşılan diğer sanıklarında geldiği, burada konuşup ... isimli Barı basmaya karar verdikleri 8-10 kişilik bir grubun araçlara binerek

barın yakınına araçlarını park ettikleri iki kişinin araçların başında beklediği diğerlerinin ise bara doğru yaya olarak yürüdüğü barın önüne gelince sanık ...'nın güvenlik görevlisine yumruk attığı, sanık ...’un elinde silahla barın karşı çaprazında beklediği, diğerlerinin de barın girişine doğru yöneldiği sanıklar Bülent ve ...’ın üzerindeki silahlarla barın önünde yere ve havaya doğru ateş etmeye başladıkları barrn zarar gördüğü, bar çalışanlarının ve müşterilerin barın içine doğru kaçtığı, barda barmen olarak çalışan maktulün de önce kaçtığı ancak daha sonra geri dönüp kapıyı görecek şekilde barın içinde ayakta dikildiği (muhtemelen kendilerine yönelik doğrudan bir saldırı olmadığını veya saldırının sona erdiğini düşünerek) bu arada barın önünden 5-10 metre uzaklaşan sanık ...’ın maktulü görünce dönüp maktule bir el ateş ederek öldürdüğü subüt bulmuştur.

Maktulün sanık ... tarafından kasten öldürüldüğü hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Olayda tartışılması gereken diğer sanıkların ...’ın bu suçuna iştiraklerinin olup olmadığıdır. Sanıkların olay günü maktulü veya başka birilerini öldürmek amacıyla oraya gittiklerine ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Müşterek faillik için suç işleme kararının birlikte alınması işlenecek suç bakımından tüm faillerin fikir ve irade birliğinin olmasının gerektiği, ayrıca suçun işlenişi sırasında fiilin icrası ile ilgili ortak hakimiyet kurulması gereklidir. Burada tüm sanıkların fikir ve irade birliği yaptığı suçlar, silahlı tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarıdır. Aynı şekilde suça yardım eden olarak katılan fail bakımından da sorumluluktan bahsedilebilmesi için kararlaştırılan suç dışında başka suç işlenmemesi gerekir. Asıl failin kararlaştırılan suç dışında kendi iradesiyle ani olarak başka suç işlemesi halinde yardım eden veya müşterek fail durumundaki diğer faillerin sorumluluğundan bahsedilemez. Ancak kararlaştırılan asıl suça bağlı olarak ortaya çıkan daha ağır netice öngörülebiliyorsa ve diğer sanıklar bunu kabullenerek fiile yardım veya iştirak etmişler ise neticeden sorumlu tutulmaları gerekebilir. Somut olayda gerek sanıkların savunmalarından ve gerekse tape kayıtlarından maktulün ölümünün beklenmeyen ve hedeflenmeyen bir netice olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim sanık ... ve adamlarının beklenmeyen bu sonuç nedeniyle sanık ...’dan ilave para istedikleri anlaşılmaktadır. Zira sanık ...’in ifadesinde “olaydan sonra maktulün öldüğünü öğrenince Bülent ...’ya kan döküldü, bunun bedeli 2 trilyon” dediği ...’nın da “tamam cezamız neyse çekeriz’’ dediği şeklindeki beyanı karşısında sanıkların olay yerine birisini öldürmek veya silahla yaralamak amacıyla gitmedikleri olay sırasında sanık ...’ın ani bir kararla ve diğer sanıklardan herhangi bir yardım almaksızın maktulün göğsüne bir el ateş ederek öldürdüğü , oysa sanıkların olay yerine bir önceki gün yaşanan kavga olayı nedeniyle göz dağı vermek amacıyla oraya gittikleri, bir önceki gün yaşanan olayda maktulün yer almadığı, maktule yönelik özellikle bir husumetlerinin olmadığı, olayın gelişimi ve başlangıcı itibariyle de sanıkların tehdit amacı taşıdıklarının anlaşıldığı, bu kadar kalabalık bir grubun çok kalabalık ve kameraların olduğu bir bölgede adam öldürmeye gitmelerinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmadığı, asıl husumet besledikleri güvenlik görevlilerine yönelik bir eylemde bulunmayıp olayla ilgisi olmayan birini öldürmeleri için bir neden bulunmadığı, en az üç sanıkta silah bulunduğu, çalışanların sayısı ve müşteri kalabalığı dikkate alındığında sanıkların baştan itibaren yaralama veya öldürme kastı ile hareket etmeleri halinde daha çok kişiyi vurabileceklerinin aşikar olduğu bu nedenlerle sanık ..

...’ın cezasının onanması diğer sanıkların ise silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları gerektiğini düşündüğümden ... dışındaki sanıklar yönünden sayın çocunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/7282, Karar No: 2018/7442, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7282 E.  ,  2018/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan (üçer

kez) mahkumiyetine dair Van 2. Ağır Ceza

Mahkemesinden verilen 01.12.2017 gün ve

2016/408 Esas, 2017/475 Karar sayılı

hükümlere yönelik istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 08.08.2018 günlü tebliğnamede çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin görüş bildirilmesine rağmen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik temyizle ilgili herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14704, Karar No: 2015/21511, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14704 E.  ,  2015/21511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/640-2014/316

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda temyiz edenin sıfatına göre nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5. ve 9. bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 12.188,29-TL nispi karar ve ilam harcından, peşin harcın mahsubu ile bakiye 12.167,24-TL nipsi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 21,15-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21694, Karar No: 2015/21161, Tarih: 04.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/21694 E.  ,  2015/21161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/132884

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2010

NUMARASI : 2008/634 (E) ve 2010/723 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2090, Karar No: 2015/2765, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2090 E.  ,  2015/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1383, Karar No: 2024/9345, Tarih: 24.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1383 E.  ,  2024/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1942 Esas, 2023/1804 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI :2021/95 E., 2021/355 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1999 tarihinde tasarruflarını değerlendirmek için ... Bankası Ankara-Bahçelievler Şubesi'ne giderek hesap açtırmak istediğini, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile Off-Shore Bankasına parasını gönderdiği, başka bir bankanın varlığından haberdar olmadan bu işlemi gerçekleştirdiği, dava konusu olayda ... A.Ş.'nin konumunun vekil gibi değrelendirilmesinin de gerektiği, 11.400,00 TL'nin faizi ve birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu(TMSF) bünyesinde bulunan ... Bankası A.Ş. dahil bankaların devir ve birleşme suretiyle ... Bank A.Ş. bünyesinde birleştirildiğini, daha sonra ... Bank A.Ş.'nin hisselerinin 09.08.2001 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi ile ...'a devredildiğini, TMSF'nin hisse devir sözleşmesinin 6.13 maddesi ile 09.08.2001 tarihinden önceki işlemlerden kaynaklanan borçları ve bu borçlara ilişkin her türlü mali ve hukuki sorumluluğu kendi üzerine aldığını, hisse devir tarihinden önceki işlemlerden kaynaklanabilecek her türlü borcun TMSF tarafından üstlenilmesi sebebiyle davanın TMSF ye yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini ve zamanaşımı itirazlarının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının devralan bankaya yatırdığı paranın geç ödenmesinden doğan, somut ve şahsi bir zararın varlığına dayanmadığı, genel olgulara dayanak dava açtığı, genel ve soyut nitelikteki enflasyonun ya da bankalarda mevduat için ödenen faizin temerrüt faizinden yüksek oranda olması, munzam zararın gerçekleştiği ve kanıtlandığı sonucunu doğurmayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, açılan alacağın geç tahsil edilmesi nedeniyle geçmiş günler faizi ile karşılanmadığı iddia edilen munzam zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, açılan alacağın geç tahsil edilmesi nedeniyle geçmiş günler faizi ile karşılanmadığı iddia edilen munzam zararın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 122 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacılardan harç alınmasına yer olmadığına, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1121, Karar No: 2014/858, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/1121 E.  ,  2014/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, murisin 20.05.2010 tarihinde ölümüne neden olan hastalığın meslek hastalığı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/529, Karar No: 2021/11785, Tarih: 16.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/529 E.  ,  2021/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul de usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; dondurma satışı yapan katılan ...’in iş yerine gelerek “20.000 TL vereceksin, eğer bu parayı vermezsen seni mahvederiz, dükkanı yakarız” diyen sanıklar ... ve ...’nın, 12.09.2013 günü saat 01.30 sıralarında katılan ile araçları içerisinde yapmış oldukları görüşmede “20.000 TL akşama kadar hazırla, yoksa seni öldürürüz, yaşatmayız” dedikleri, aynı gün saat 13.00 sıralarında bu konuyu görüşmek için kardeşleri ... ve ... ile sanıkların bulunduğu tekel büfesine giden katılana “biz buraların kabadayısıyız, biz ne dersek o olur, Hendek, Adapazarı, Karasu, Kerpe, Cebeci buralar bizim, buraların hepsi bizden sorulur, ya parayı verirsin ya da buraları terk edersin, burası benim mahallem, burada sana rahat vermem, 20.000 TL’yi akşama kadar ayarla, yoksa seni öldürürüz, yaşatmayız” dediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin kül halinde nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile şantaj suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- İddianamede ve mütalaada sevk maddesi olarak gösterilmeyen, 5237 sayılı TCK'nın 107/2 delaletiyle 107/1 maddesinin ek savunma hakkı verilmeksizin sanıklar hakkında uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli sicil kaydında yer alan ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterecek ve denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12191, Karar No: 2008/15170, Tarih: 15.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12191 E.  ,  2008/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. 170/3. maddesi gereğince imza inkar halinde tazminata ve para cezasına hükmedilebilmesi için bilirkişi incelemesi sonucunda imzanın borçluya ait olduğunun tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda borçlu şirket temsilcisi İ. Z..’nin icra mahkemesinde 16.01.2008 tarihli duruşma beyanında takibe konu bono altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ikrar etiğinden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın itirazın icra mahkemesince reddedildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle borçlu aleyhinde tazminata ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

Kabule göre de yabancı para alacağının YTL karşılığı yerine yabancı para üzerinden tazminata ve para cezasına hükmedilmesi İİK. 58/3 hükmüne aykırı olup, isabetli değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Uşak İcra Mahkemesi’nin 2006/41 E. 2008/39 K. Sayılı 30.01.2008 tarihli ilamının hüküm bölümünün yazılı tazminat ve para cezasıyla ilgili ibarelerin karar metninden silinmesine, hükmün düzeltilen bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.