muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23745, Karar No: 2019/22559, Tarih: 05.12.2019

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır. Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır.

Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ... ile diğer davalı ...Ş. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı ... bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiğini belirtilerek, dava konusu alacakları talep etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, gerekçede belirtildiği üzere davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3635, Karar No: 2019/4940, Tarih: 13.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3635 E.  ,  2019/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : 1- ..., 2- ..., 3- ..., 4- ..., 5- ..., 6- ..., 7- ..., 8- Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Elazığ İl Müdürlüğü

SUÇ : Tasarlayarak öldürmek, bu suça azmettirmek ve yardım etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nin 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında; TCK.nin 38, 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

3- Sanık ... hakkında; TCK.nin 39, 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 62, 52/2-4, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca; 2 yıl 1 ay hapis ve 6000.00 TL. adli para cezası,

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında cümle suçlardan ayrı ayrı; beraat.

TEMYİZ EDENLER : Cümle sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili, sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı re'sen, sanık ... için kısmen re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar Mehmet, Faruk, Mahmut ve Peruze ile Aile ve Sosyal Politikalar

../..

S/2

Bakanlığının 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vekillerinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar Mehmet, Faruk, Mahmut ve Peruze ile Aile ve Sosyal Politikalar

../..

S/2

Bakanlığının 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vekillerinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'i nitelikli kasten öldürme, sanık ...'ın maktulü nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, sanık ...'ın maktulü nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında nitelikli öldürmeye azmettirme suçu bakımından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar Mehmet, Faruk, Mahmut ve Peruze vekilinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, beraat eden sanık ... da dahil tüm sanıkların töre saiki ile ve tasarlayarak öldürmekten cezalandırılmaları gerektiğine, her bir katılan için ayrı ayrı ücreti vekalet takdiri gerektiğine, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık ...'nın dahi mahkumiyeti gerektiğine, sanıkların TCK’nin 62. maddesini haketmediklerine, tasarlama bulunduğuna, yeterli gerekçe gösterilmemesinin hatalı olduğuna, sanık ... müdafiinin suç vasfının hatalı tayin edildiğine, eylemin TCK. 81, 29 maddesine uyduğuna, tasarlama bulunmadığına, sanık ...'ın temyiz dilekçesinde ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına, öncelikle beraat kararı verilmesi gerektiğine, tasarlama bulunmadığına, eylemin ancak TCK’nin 39, 81 maddeleri kapsamında değerlendirilebileceğine, haksız tahrikin sanık lehine uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiğine, tasarlamadan da söz edilemeyeceğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılırken kanunda öngörülen gün para cezasının azami haddinin 100 gün olduğu gözetilmeden temel gün para cezasının 360 gün olarak fazla tayini, Yasaya aykırı ise de, CMUK'un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6. bölümünün ilk paragrafında yer alan "360 gün" ibaresinin "100 gün", ikinci paragrafında yer alan TCK'nin 62. maddesi uyarınca belirlenen "300 gün" ibaresinin "83 gün" ve 4. paragrafta yer alan TCK'nin 52. maddesi uygulanarak belirlenen "6.000,00.TL" adli para cezasının ise "1.660,00.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sanık ...'ın

../..

S/3

maktul ...'i nitelikli kasten öldürme, sanık ...'ın maktulü nitelikli kasten öldürmeye azmettirme, sanık ...'ın maktulü nitelikli kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından mahkumiyet, sanık ... hakkında nitelikli öldürmeye azmettirme suçundan beraate dair kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafiinin, sanık ... ile sanıklar ... ve Necdet müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

2- Sanıklar Salih ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in boşandığı eşi maktule ...'in bir başka şahısla evlenmesi ve buna rağmen sanık ...'ten nafaka almaya devam etmesi ve çocukların velayetini Necdet'e vermek istememesi üzerine, sanıkların maktule ...'i öldürmeye karar verdikleri, maktulenin velayet davasına ilişkin duruşmaya geleceğinin sanık ... tarafından olaydan bir gün önce öğrenilmesi üzerine, maktülenin öldürülmesi yönünde plan yaptıkları, sanıkların aralarındaki iş bölümü uyarınca sanık ...'ın olayda kullanılan silahı adliyeye getirerek sanık ...'e verdiği, sanık ...'in azmettirmesiyle sanık ...'in maktulü adliye çıkışında öldürdüğü, sanıklar İsmail ve Salih'in ise duruşmadan haberdar olup özellikle duruşmadan önce araçla adliyeye geldikleri, olay yeri yakınında bulunarak diğer sanıkların öldürme yönündeki iradelerini kuvvetlendirdikleri, sanık ...'in geldikleri araç içerisinde adliyenin yakınında hazır vaziyette beklediği, sanık ...'in eylemi gerçekleştirmesinden sonra, olayda silahı temin eden sanık ...'ın sanık ... ile birlikte sanık ...'in kullandığı araca binerek beraberce olay yerinden uzaklaştıkları nazara alındığında, sanıklar Salih ve İsmail'in sübut bulan eylemlerinin maktulü tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme suçunu oluşturduğu, sabit olan bu suçtan mahkumiyetlerine hükmolunması gerektiği gözetilmeden beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılanlar Mehmet, Faruk, Mahmut ve Peruze vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2019 gününde Başkan ... ve Üye ...'nın sanıklar ..., Necdet ve Murat bakımından olayda tasarlama bulunmadığı, suç vasfının kasten öldürme olduğu gerekçesiyle hükümlerin bozulması, sanıklar Salih ve İsmail hakkındaki beraat hükümlerinin ise onanması yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... ile maktul ...'in 02.07.2012 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, müşterek çocuklar Neslihan, Mücahit, Mercan ve Sevda Nur'un velayetinin anne ...'e verildiği, sanık ...'in ... ve müşterek çocuklar için nafaka ödediği, ...'in 13.01.2014 tarihinde bir başkası ile resmen evlendiği bu evliliğe rıza göstermeyen çocukların anne ...'in yanından ayrılarak babaları Necdet'in yanına gittikleri, buna rağmen Necdet'in maaşından kesinti yapılıp ...'e ödendiği açıktır.

Sanık ... ve kardeşi ... kesilen nafakanın iadesi konusunda yardım alabilmek için adliyede görevlilerle konuşmuşlar, nafaka kesintisi yapılmaması için çaba sarfetmişlerdir.

Sanık ..., maaşından nafaka kesilmesinin haksız olduğu düşüncesiyle kesilen nafakaların iadesini ve müşterek çocukların velayetini istemektedir. Bu nedenle Necdet tarafından açılan davanının duruşması 11.03.2014 tarihinde yapılmış, anne ... daha önceden dosyaya sunulan çocukların velayetinin babaya verilmesine razı olduğuna dair dilekçenin kendisinden zorla alındığını beyan etmiştir. Bu beyan üzerine mahkemece "tarafların sosyal incelemeci ile görüşmesi için duruşmaya ara verilmiş, bu duruma kızan Necdet'in duruşma çıkışında bu kez ...'den kesilen nafakaların iadesini istemesi üzerine taraflar arasında tartışma çıkmış, tartışma sırasında sanık ..., Murat tarafından getirilen silahla toplam 11 el ateş etmek suretiyle ...'i öldürmüştür.

Bu durumda ...'in çocukların velayetinin verilmesine rıza göstermesi ve kesildiği iddia edilen nafaka parasının iade edilmesi halinde öldürme olayının gerçekleşeceği kesin değildi. Bir başka anlatımla kardeş olan sanıklar Necdet ve ... ile akraba olan diğer sanıkların maktulenin öldürülmesi konusunda daha önceden karar aldıkları, bunu bir plan dahilinde gerçekleştirdikleri kesin olmayıp maktul yakınlarının soyut iddialarına ve varsayımlara dayanmaktadır.

Bu itibarla, olayda tasarlama olmadığı, ...'in çocukların velayetinin verilmesine karşı çıkması ve kesilen nafakayı ödememesi nedeniyle çıkan tartışma nedeniyle kasten gerçekleştiği, sanıklar Necdet, ... ve Murat'ın eylemlerinin TCK. 81 maddesindeki kasten öldürme suçu olduğu, diğer taraftan sanıklar Salih ve İsmail'in eyleme katıldıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli delillerin olmadığı, bu iki sanığın beraatine ilişkin kararın onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğa katılmıyoruz.