muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20368, Karar No: 2014/22148, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6932, Karar No: 2016/12985, Tarih: 24.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/6932 E.  ,  2016/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi isteminin reddine dair ek kararlar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair 11/01/2016 tarihli ek kararın cezaevindeki sanığa 12/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, anılan ek karara karşı sanık tarafından 22/01/2016 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulması üzerine, 26/01/2016 tarihli ek karar ile yine sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği, ikinci ek kararın cezaevindeki sanığa 26/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 17/03/2016 tarihli vekaletname ile vasisi aracılığıyla kendisine bir müdafii seçtiği, sanık müdafinin, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 29/04/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26998, Karar No: 2014/18769, Tarih: 26.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26998 E.  ,  2014/18769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/44644

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/258 (E) ve 2011/362 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamların gereğinin takdir ve ifası için mahkemelerine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdura ait büfeden, içinde 15 TL. bozuk para bulunan kaseyi çalıp kaçarken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; mağdura ait büfeden, içinde 15 TL. bozuk para bulunan kaseyi çalıp kaçarken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk U.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9161, Karar No: 2022/12398, Tarih: 20.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9161 E.  ,  2022/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/28536

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına dair Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/383 esas, 2019/736 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli oturumunda kısa karar olarak, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda anılan Kanunun 292/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2021 gün ve 2020/7743 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2021 gün ve KYB - 2021/28536 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli oturumunda kısa karar olarak hükümlünün dosya kapsamına uygun şekilde aynı gün kendiliğinden teslim olduğu gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293 ve 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda anılan Kanunun 292/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/383 esas, 2019/736 sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; gerekçeli karardaki hükmün 2. fıkrasının çıkarılarak yerine “Ceza infaz kurumundan kaçtıktan sonra etkin pişmanlık göstererek aynı gün kendiliğinden teslim olan sanık hakkında TCK.nın 293. maddesi uyarınca 5/6 oranında indirim yapılıp 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılmasına ve TCK.nın 62. maddesinin uygulandığı 3. fıkradaki "5 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "25 gün" yazılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına; dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22312, Karar No: 2018/18851, Tarih: 25.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22312 E.  ,  2018/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i ve kal ile ecrimisilin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 23/10/2018 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, müdahalenin men'i ve kal ile ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... aleyhindeki davanın husumetten reddine, davalı ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatif Başkanlığı hakkında müdahalenin men'i ve kal davasının kabulü ile ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatif Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu 1980 parselde davacının intikalen paydaş olduğu, ... Belediye Başkanlığınca 05/06/2002 tarih ve 1021 yevmiyeli imar uygulaması ile davacının payının 1444 ada 5 ve 6 parsel, 1374 ada 1, 2 ve 3 parsellere şuyulandığı, tapuların halen ayakta olduğu, 2002 ve sonraki tarihli imar uygulamalarının altlığını oluşturan 22/05/2001 tarihli Encümen kararı ile 23/12/2008 tarihli Encümen kararının dava dışı kişilerce açılan davalarla İdare Mahkemesince iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Buna göre İdare Mahkemesinin iptal kararları doğrultusunda dava konusu 1980 nolu parselin kadastral parseline dönüşün sağlanıp sağlanmadığı, davacının imar uygulaması sonucu paydaş olduğu parsellere ilişkin tapuların iptal edilip edilmediği araştırılmadan, müdahalenin men'i ve kal davasının kabulüne karar verilmesi,

2-Kabule göre de; davacının dava dilekçesinde talep ettiği ecrimisil miktarı ile ecrimisilin tahsiline karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda tespit edilen miktar yönünden ıslah harcı yatırılmadığından bahisle, ecrimisil talebinin tümüyle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ile davalı ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatif Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalı ... Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatif Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35074, Karar No: 2017/3202, Tarih: 25.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35074 E.  ,  2017/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'nın temyiz talebinin incelenmesinde,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek ve dava konusu nakil aracının müsaderesi konusunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğü kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hükmün dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin fıkrasının “ katılan ... kendisini vekil ile duruşmada temsil ettirmediği vekili aracılığı ile katılma dilekçesi verdiği anlaşılmakla karar tarihinde yürürlükte olan ......Ü.T göre dilekçe yazım ücreti olan 245TL'nin sanık ...'dan yarı oranda tahsili ile katılan ...'... verilmesine” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde ise,

Suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında mahkumiyet hükmü sayılmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydın bulunduğu ve bu kaydın CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde fıkra ve bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile

duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, “kasıtlı kaçakçılık suçu nedeniyle, geçmişi nedeniyle suça meyli ve suç işlemede ısrarı karşısında, yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık tarafından kamu zararının giderilmemiş olması, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşulları getirilmiş olmakla, adli sicil kaydında mahkumiyet hükmü sayılmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kaydı bulunan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, “kasıtlı kaçakçılık suçu nedeniyle, geçmişi nedeniyle suça meyli ve suç işlemede ısrarı karşısında yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/87, Karar No: 2010/149, Tarih: 17.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/18-87 E.  ,  2010/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

KARAR NO : 2010/149

MAHKEMESİ : Kütahya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14.09.2009

NUMARASI : 2009/201 E-2009/224 K.

Taraflar arasındaki “tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  Kütahya 2.Asliye Hukuk Mahkemesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 20.11.2008 gün ve 2008/317 E- 376 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 13.04.2009 gün ve 2009/2875-4085 sayılı ilamı ile; (...Dava, daha önce kamulaştırılan ve kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu ve dere yatağı olarak tescil dışı bırakılan 134 m2lik kesimin Kamulaştırma Yasasının 36. maddesi uyarınca tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay uygulamalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 36. maddesi hükmünün, kamulaştırılan yerin daha sonra herhangi bir nedenle gerçek ve tüzel kişiler adına yeniden tapu tesis edildiği hallerde ve ayrıca daha önce yapılan kamulaştırma ile kroki kapsamında bulunup da yeniden gerçekleştirilen kadastro çalışmaları sonucu tescil harici bırakılan yerler hakkında da uygulanabileceği kabul edilmektedir.

Öte yandan aynı yasanın 37.maddesinde de bu Yasadan doğan tüm anlaşmazlıkların taşınmaz malın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hususlar göz önünde bulundurularak mahkemece işin esasına girilip tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükümleri dikkate alınmadan dava konusunun değerine göre dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 17.03.2010 gününde, yapılan dördüncü görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3658, Karar No: 2019/207, Tarih: 17.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3658 E.  ,  2019/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babasına ait 62, 63, 906 ve 1234 parsel sayılı taşınmazları davalı kardeşinin muvazalı olarak kendi adına tescil ettirdiğini, mirasbırakanın akıl hastası olduğunu, ayağının kesik olduğunu ve gözlerinin hiç görmediğini, bu nedenle tapuda işlem yapamayacağını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının karşılıksız kazandırma iddiası varsa tapu iptal tescil değil tenkis davası açması gerektiğini ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, temliklerin davacı tarafından bilindiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 21.04.2005 tarihinde 62, 63, 906 ve 1234 parsel sayılı taşınmazları davalı oğlu ...’ye temlik ettiği, mirasbırakanın 06.12.2009 tarihinde ölümüyle geride davacı ..., davalı ... ve dava dışı ...’ın mirasçı olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacının ehliyetsizlik iddiası hususunda mirasbırakana ait belge ve raporlar ibraz edilmediğinden mahkemece ehliyetsizlik iddiası yönünden değerlendirme yapılmaması doğrudur.

Ne var ki; bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.