muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3476, Karar No: 2014/19817, Tarih: 26.11.2014

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

1-Tekirdağ İli Muratlı İlçesinde faaliyet gösteren Y. Boyama Örme Kumaş Sanayii AŞ. firmasının yönetim kurulu başkanının sanıklardan Y.. T.. olduğu, fabrika genel müdürünün sanık B.. C.. olup, temyiz dışı sanık A.. K..'ın ise fabrika muhasebe müdürü olarak görev yaptıkları, Tekirdağ Silcil Memurluğu'nun 22/12/2009 tarihli yazılarına göre şirket yönetim kurulu başkanı Y.. T..'ün şirketi borç ve taahhüt altına sokacak tüm işlemlerde birinci derece tek başına imzaya yetkili, genel müdür B.. C.. ile muhasebe müdürü A.. K..'ın şirketi borç ve taahhüt altına sokacak 500.000 TL altındaki diğer her türlü iş ve işlemde ikinci derece müştereken imzaya yetkili oldukları, sanıkların yetkilisi oldukları şirket adına hareket ederek katılan firmalar ile kendi firmalarında üretim yapmak üzere hammadde alımı konusunda ticari anlaşmalara vardıkları, bu anlaşmalar kapsamında irsaliyeleri kesilerek katılan şirketler tarafından kendi fabrikalarında teslim edilen malların sanıkların talimatı ile teslim alındığı, sanıkların bu ticari anlaşmalar kapsamında temsilcisi oldukları şirketin Garanti Bankası Merter Şubesi bünyesinde bulunan ...sayılı çek hesabı üzerinden muhtelif bedelli çekleri 21/06/2008 tarihinden itibaren keşide ederek katılan firmalara teslim ettikleri, sanıklar tarafından keşide edilen çeklerin tamamında üzerlerinde yazılı bedeller itibariyle çek keşide etme konusunda tanınan yetkilerini bilmelerine rağmen tamamının bedelleri 500.000 TL nin altında olmasına ve iki kişi tarafından imzalanması gerekmesine rağmen sanıklar tarafından bile bile ikinci derece imza yetkisi olanlardan sadece birinin imzasını taşır şekilde çeklerin keşide edildiği, tüm bu çeklerin keşide edilmesinde yine sanıkların 1. derece imza yetkisi bulunan sanık Yekta'nın imzasını taşımamasına gayret ettikleri, çeklerin keşide edilerek katılanlara verilmesinin akabinde de tüm bu çeklerin rızaları dışında ellerinden çıktığını belirterek banka şubesine bildirimde bulundukları ve çeklere ödeme yasağı konulmasını temin ettikleri, katılanlar tarafından bankaya ibraz olunan çeklerin bir kısmının yeter sayıda yetkili tarafından imza edilmemesi veya ödemeden men talimatı nedeniyle katılanlara ödenmediğinin anlaşıldığı, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin bankayı aracı kılmak suretiyle dolandııcılık suçunu oluşturduğu iddia edilen olayda;

Önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağı cihetiyle, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından, Y. Boyama Örme Kumaş Sanayi A Ş'nin yönetim kurulu başkanı olan sanık Y.. T.. ve genel müdür olan sanık B.. C..'in yetkilisi oldukları şirket ile yaptıkları alışveriş karşılığı düzenledikleri çekleri alan katılan şirketlerin defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılarak suça konu çeklerin hangi alışveriş karşılığı düzenlendiği ve önceden doğan borç karşılığı verilip verilmediği, taraflar arasında süre gelen bir ticari ilişki bulunup bulunmadığı, sanıklar tarafından benzer şekilde çek keşide edilip bedelinin ödenip ödenmediği hususları araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanun'un 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üst soyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2919, Karar No: 2014/6793, Tarih: 23.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2919 E.  ,  2014/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA KONUSU : Korulu Köyünde bulunan ve bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 10932,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz

Taraflar arasındaki Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tesciline ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07/11/2013 gün ve 2013/6966 - 2013/9678 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyüne ait en eski tarihli hava fotoğrafı ve en eski tarihli hava fotoğrafından üretilmiş olan en eski tarihli memleket haritası Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosyaya konulduktan sonra,

2) Dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Mahkemece getirtilecek olan en eski tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve en yakın kadastro parsellerini de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri,

b) Yine, en eski tarihi hava fotoğrafının (1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu, en yakın kadastro parselleri ile birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri,Ayrıca hava fotoğrafı stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve üzerinde neler gözüktüğünü belirtir şekilde müşterek imzalı, taşınmazın memleket ve hava fotoğrafındaki durumunu ayrıntılı olarak açıklayan ek rapor alınıp dosyaya konulması,

İade kararı bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,Bundan ayrı; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2501, Karar No: 2021/557, Tarih: 28.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2501 E.  ,  2021/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.02.2016 gün ve 2014/729-2016/122 sayılı kararı onayan Daire'nin 06.03.2019 gün ve 2017/4978 - 2019/1856 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların ortağı ve yöneticisi olduğu şirkette işçi olarak uzun yıllar çalıştığını, 2008 yılında işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı için dava açıldığını, dava sonucunda müvekkili lehine hükmedilen tazminatın şirketten tahsil edilemediğini, davalı müdürlerin şirketin gelirleri ile kendi adlarına taşınmazlar satın aldığını, bu şekilde şirketinin içinin boşaltıldığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin kanundan ve esas sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlarıyla ihlal etmeleri durumunda hem şirkete hem pay sahibine hem de alacaklılarına verdiği zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek 59.447,00 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin şirkete vermiş olduğu bir zararın bulunmadığını, ayrıca davacı tarafından kendi adına tahsil istenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin müdür olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9578, Karar No: 2014/15788, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9578 E.  ,  2014/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... Sarı arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 21.11.2013 günlü ve 2009/270 - 2013/657 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; davalı Kurum vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/990, Karar No: 2024/3022, Tarih: 06.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/990 E.  ,  2024/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/43 E. 2016/456 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.12.2020 tarihli, 2016/360581 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, kazı yapmadığına, yeterli savunma yapamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanıkların suç tarihinde herhangi bir define arama izni almaksızın birlikte aldıkları karar doğrultusunda 12 Şubat İlçesi Hacınınoğlu Mahallesi...mevkiinde define bulmak amacıyla kazı yaptıkları, olay yerinde Adli Emanete kayıtlı suçta kullanılan 1 adet kazma ve 1 adet demir murçun ele geçirildiği, hazırlık soruşturması sırasında alınan müze raporu ve mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporuna göre söz konusu alanda tescilli kültür varlığının olmadığının belirlendiği, yapılan incelemede 2 metre uzunluğunda 1 metre derinliğinde bir kazı çukurunun tespit edildiği, çukurun ana kayanın parçalarının yerinden çıkarılması ile oluştuğunun belirlendiği anlaşılmış olmakla, her ne kadar sanıklar atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmiş iseler de; olay tutanakları, alınan bilirkişi raporları ve tanık beyanı dikkate alındığında atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Mahkemece alınan 18.06.2016 tarihli bağımsız üç kişilik arkeolog bilirkişi raporunda, kazı alanında tescillenmiş herhangi bir korunması gerekli kültür varlığı bulunmadığı, ancak 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından olan kalenin ( gözetleme kulesi ) yer aldığı, kazı yapılan yerin de kaleye çıkan merdiven basamaklarının bulunduğu alan olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin aynı Kanun'un 74/1-1. cümlesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında aynı maddenin ikinci cümlesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verileceği hususu ile, 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi, " hususu Kanun'a aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (2) nolu fıkrasının (g) nolu bendinin devamına "5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verileceği, 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.