muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8616, Karar No: 2015/20774, Tarih: 16.06.2015

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak davası olarak açılmıştır.

Davacı, çalışma süresini, aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, eksik ödendiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını, kendisine ödenen veya ödenmesi gereken ikramiye miktarını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları belirsiz değildir.

Taraflar arasında ücret miktarı yönünden uyuşmazlık bulunması, söz konusu alacakları belirsiz hale getirmez. Keza, davacı, mevcut ücretini ve toplu iş sözleşmesine göre kendisine ödenmesi gerektiğini iddia ettiği ücret ve diğer mali hakların miktarını belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği bir hususun, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Anılan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, anılan talepler yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Fark fazla çalışma ücreti talebi bakımından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fark fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı mütalaa edilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilmesine göre, söz konusu alacağa yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/564, Karar No: 2016/8341, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/564 E.  ,  2016/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/1108-2014/518

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25408, Karar No: 2017/5153, Tarih: 02.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25408 E.  ,  2017/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119.maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar tek tek sayılmıştır. 119.maddenin (1.) fıkrasının e bendinde "davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin", f bendinde ise, "iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin" belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırılmalıdırlar. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispati için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur (HMK m.194). Somut olayda davacı erkek dava dilekçesinde iddialarını ispata yarayacak hiçbir delil bildirmediği gibi, tanık deliline de dayanmamıştır. Davacı erkek cevaba cevap da vermemiştir. Davacı erkeğin tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulamaz. Açıklanan sebeplerle davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/7256, Karar No: 2011/10712, Tarih: 16.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7256 E.  ,  2011/10712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

MÜDAHİL :Hazine

DAVA TÜRÜ :Babalık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının temyiz dilekçesinin kayyıma tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise buna dair belgenin eklenmesi, tebligat yapılmadı ise usulüne uygun olarak tebliği sağlandıktan sonra dosyanın gönderilmesi için mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2011 (Per)
Yargıtay — Esas No: 2019/2011, Karar No: 2019/7643, Tarih: 12.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/2011 E.  ,  2019/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2004 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle haczedilen dava konusu 408 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmaz üzerinde kendisine ait ev ve ağaçlar olduğunu beyan ederek muhdesat iddiasında bulunmuş; bir kısım davalı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla ortaklığın giderilmesini, bir kısım davalı da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya gelince; hükümde, taşınmazın toplam bedeli üzerinden, bedelin ne kadarının arza, ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik oran kurulmak suretiyle gösterilip bu oran doğrultusunda muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar vermek gerekirken, bu usule uyulmayarak “Taşınmaz üzerindeki muhdesatın bilirkişice belirtilen orana göre satıştan oluşacak paradan zemin değeri ile beraber hissedarlara ödenmesine” karar verilmek suretiyle infazı kabil olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece, satıştan elde edilecek bedelin bu oranlara göre paylaştırılması ve bu hususun açıkça hükümde gösterilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27906, Karar No: 2012/36582, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/27906 E.  ,  2012/36582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 05.07.2002 -12.06.2007 tarihleri arasında Ege Bölgesindeki tüm mağazalara giderek, dini bayramların 1.günleri dışında kalan tüm genel tatil günleri dahil haftanın 6 gününde kış aylarında 08.00-18.00 veya 18.30, yaz aylarında 08.00-20.30 veya 21.00 saatleri arasında fazla mesai yapmak suretiyle çalıştığını ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek genel tatil,hafta tatili ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Somut olayda, davacı dava dilekçesinde yaz ve kış aylarındaki çalışma saatlerinin farklı olduğunu belirtmişken,hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu husus gözardı edilerek tüm çalışma döneminde haftada 18 saat fazla çalıştığının kabul edilmesi ve buna göre hesap yapılması hatalıdır.

Fazla mesai hesabında davacı talebine göre yaz kış ayırımı yapılarak hesap yapılması gerekir.

3-Yine hükme esas alınan bilirkişi raporunun fazla çalışma ücreti hesabında fazla çalışmanın %100 zamlı ücretten yapıldığı izlenimi edinilmektedir.Ayrıca fazla çalışma,genel tatil ve hafta tatili alacakları aynı tabloda hesaplandığından hesap şekli denetlenememektedir.Bu nedenle denetime elverişli bir şekilde hesap raporu alınarak öncelikle fazla çalışmanın %50 hesaplanması gerekeceği de dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10120, Karar No: 2019/4327, Tarih: 29.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10120 E.  ,  2019/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... yönünden; beraat

2- Sanık ... Rıza Bekler yönünden; TCK157/1,62/1,50/1-a,52/2-4 mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’in beraatine, sanık ... ... mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ve sanık ... Rıza Bekler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ile katılan ... 07.03.2010 günü açık oto pazarında ruhsat sahibi olan diğer sanık ...’ ait ford fiesta marka 2008 model aracın satışı hususunda 18.500 TL olarak anlaştıkları, ruhsat sahibi sanık ... ile katılan ... şahit ... imzalı sözleşme akdettikleri, sanık ...'in bankadan kredi çekerek aracı aldığını, 4 taksidinin olduğunu ve rehinli olduğunu, aracın 4 taksitlik borcunun ödenip rehinin kaldırıldıktan sonra katılana teslimi hususunda mutabık kaldıkları, katılanın sanıklara 10.500TL peşin olarak verdiği geriye kalan 7.500 TL’nin rehin kalktıktan sonra verileceğini kararlaştırdıkları, sanıkların birkaç gün içinde rehini kaldırıp teslim edeceklerini taahhüt etmelerine rağmen sanıkların aracı teslim etmeyerek Tekirdağ ilinden kayboldukları bu nedenle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... yönünden katılanın temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının; sanığın sorgusunun yapılmamış olması ve iddianame tarihi olan 09/12/2010 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... Rıza Bekler yönünden temyiz incelemesinde;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 27/03/2014 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 maddesi uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca uyarınca hükümlerin;

Kanuna aykırı olup, katılan ve sanık ... Rıza Bekler’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16263, Karar No: 2020/1534, Tarih: 04.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16263 E.  ,  2020/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT, TAPU KAYDINDA DÜZELTİM, ŞERHİN TERKİNİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 193 parsel sayılı 484,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, ifraz, satış, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle; ... Köyü çalışma alanında bulunan 149 ada 197 parsel sayılı 1.934,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise vergi kaydı, satış, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tespit ve bu tespitin 103 ada 193 parsel yönünden 19.01.1995 tarihinde, 149 ada 197 parsel yönünden ise 27.01.1996 tarihinde kesinleşmesiyle tapuya tescil edildikten sonra, tapu kayıtlarının beyanlar hanesine, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 17.01.2014 tarihli, ...Vergi Dairesi’nin 17.06.2014 tarihli yazıları ile haciz şerhi ve Karahallı Mal Müdürlüğü’nün 01.03.2007 tarih 435 sayılı yazısına istinaden şerh verilmiştir. Davacı ... ... oğlu ..., kadastro sırasında çekişmeli taşınmazlarda baba adının " ..." yerine "..." olarak yazıldığını, taşınmazların kendi zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi ve taşınmazlar üzerine yanlışlık nedeniyle haksız ve dayanıksız olarak konulan takyidatların kaldırılması istemiyle 02.03.2015 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 103 ada 193 ve 149 ada 197 parsel sayılı taşınmazların davalı ... oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... ... oğlu ... adına tesciline, taşınmazlar üzerinde davalılar lehine bulunan şerh ve takdiyatların terkinine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile ...Vergi Dairesi, ... Vergi Dairesi ve Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... ... oğlu ..., kadastro sırasında çekişmeli taşınmazlarda baba adının Ali ... yerine ... olarak yazıldığını, davalı ... oğlu ...’ın akrabası olduğunu ve onun borçları nedeniyle davalı kurumlar tarafından taşınmazların tapu kayıtlarına haciz şerhi konulduğunu belirterek, kadastro öncesi nedene dayalı olarak dava açmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde, “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” hükmüne yer verilmiştir. Dava konusu 103 ada 193 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağı 19.01.1995 tarihinde, 149 ada 197 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağı ise 27.01.1996 tarihinde kesinleşerek taşınmazlar tapuya tescil edilmiştir. Eldeki dava, 02.03.2015 tarihinde açılmış olup, dava konusu taşınmazların tespit tutanaklarının kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında yasada belirlenen hak düşürücü süre geçmiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın, hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalı ... vekili ile ...Vergi Dairesi, ... Vergi Dairesi ve Tapu Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.