muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16923, Karar No: 2014/169, Tarih: 14.01.2014

Mahkemece söz konusu sözleşme hükmü gözetilerek davacının aylık ücreti içerisinde 23 Nisan, 19 Mayıs ve 29 Ekim genel tatil günleri çalışma karşılığı ücretinin de dahil olduğu kabul edilerek bu günler dışında varsa genel tatil çalışmasının belirlenip sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak genel tatil alacağının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11003, Karar No: 2014/13775, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11003 E.  ,  2014/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/85 D.İŞ

İstanbul (Kapatılan) 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2014 tarih ve 2014/89-2014/85 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Talep ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İhtiyati haciz talep eden banka vekili, borçlulardan F. Kimyasal Maddeler San. Tic. Ltd. Şti. ile müvekkili arasında düzenlenen kredi sözleşmesinde diğer borçluların müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yer aldığını, alacağın ödenmemesi üzerine hesabın kat edilip, ihtar gönderildiğini, alacağın muaccel hale geldiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, borçlulardan F. Kimyasal Maddeler San. Tic. Ltd. Şti. dışındaki diğer borçluların müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla borçlu oldukları, hesabın kat edilip, tüm borçlulara ihtar gönderildiği, ancak kefiller açısından muacceliyet şartının öncelikle asıl borçluya ihtarda bulunulması şartına bağlı olduğu gerekçesi ile kefiller yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece kefiller yönünden TBK'nın 586/1. maddesindeki koşulun gerçekleşmediği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. Ancak talepte bulunan bankanın, asıl borçlu ve kefillere, birlikte ihtarname göndermiş olması, TBK'nın 586/1. maddesine aykırılık teşkil etmemekte olup, bu ihtarnamenin asıl borçluya tebliğ edilmesi ve buna rağmen asıl borçluya ihtarnamede tanınan sürede borcun ödenmemesi halinde kefile müracaat koşulunun da oluştuğunun kabulü gerekir. Bu durumda, alacaklının asıl borçlu ve kefiller için notere kat ihtarını tevdi ettiği gözetilerek taraflar arasındaki sözleşmede yer alan tebligat hükümleri de gözetilmek suretiyle asıl borçluya kat ihtarının tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise borcun ödenmesi için tanınan sürenin dolup dolmadığı, bu suretle kefillere müracaat koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği incelenerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken TBK'nın 586/1. maddesinin yorumunda hataya düşülerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün alacaklı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden ihtiyati haciz talep edene iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20680, Karar No: 2015/3247, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20680 E.  ,  2015/3247 K.**

* ELEKTRİK ABONELERİNDEN KAYIP KAÇAK BEDELİ TAHSİL EDİLMESİ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 73

* ELEKTRİK PİYASASI KANUNU (6446) Madde 12

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalı tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Pınarhisar Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince hukuka aykırı olarak tüketicinin talebinin kabulü ile 589,95 TL'nin tüketiciye iadesine ve bu bedellerin bir daha alınmamasına karar verildiğini ileri sürerek; Pınarhisar Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 21.12.2012 tarih ve 385 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde hakem heyetinin kendi görevine girmeyen bir konuda karar verdiği gerekçe gösterilerek, davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/697, Karar No: 2021/9626, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/697 E.  ,  2021/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suç konusu 219 adet güvercin yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde ise suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanarak, canlı hayvanların, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği ve adet başına yem, tedavi ve ilaç giderlerinin karşılanacağı belirtilmiştir

Somut olayda, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen 219 adet güvercinin, yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27585, Karar No: 2015/3064, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27585 E.  ,  2015/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28129, Karar No: 2011/1895, Tarih: 16.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/28129 E.  ,  2011/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu görevlisine mukavemet ve hakaret suçlarından sanık ... Eyaz (Duman)'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 43, 62, 265/1, 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine dair Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2007 tarihli 2006/96 esas, 2007/12 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 11.10.2010 gün ve 2010/62491 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 2010/270451 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.Ceza Yasasının 53/4 maddesinde "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." Aynı Yasanın 49/2 maddesinde ise "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, mahkemece anılan yasa hükümleri gözetilmeden kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, anılan Yasanın 53/1 maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına karar verildiği görülmektedir. Mahkemenin uygulamasının hukuka uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, yasa yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanık ... hakkında, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 15.1.2007 gün ve 2006/96-2007/12 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanık hakkında her iki suçtan verilen cezalar için ayrı ayrı 5237 sayılı Yasanın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden ÇIKARILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9245, Karar No: 2019/8531, Tarih: 26.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9245 E.  ,  2019/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2018 gün ve 2017/348 Esas, 2018/105 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin 2017 yılı nisan-mayıs aylarında tam tarihi belli olmayan bir günde proje ödevini almak için odasına gittiği müdür sanığın, mağdureye ödevini vermesinin ardından kapının arkasında bir kez sarıldığı, bu olaydan yaklaşık iki hafta kadar sonra sanığın odasına çağırdığı mağdureyi tekrar kapının arkasına götürüp ''sen hep böyle giyin, göğüslerin çok belli olmuş'' diyerek göğüslerine dokunup kıyafet üzerinden kısa bir süre okşadığı ve nihayetinde 25.05.2017 günü mağdurenin test vermesini istediği sanığın, kapının arkasında kollarını açması üzerine yanına gelen mağdureye sarılarak yanağından bir kaç kez öptükten sonra bir kaç saniye dudağından öptüğü tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemlerin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek ilk derece mahkemesince buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.04.2018 gün ve 2018/426 Esas, 2018/602 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7467, Karar No: 2014/1104, Tarih: 28.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7467 E.  ,  2014/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hükmün 1 nolu fıkrasının 6.bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin ve aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına..." cümlesinin çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının TCK'nun 52/4.maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin yazılması ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23559, Karar No: 2020/11472, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/23559 E.  ,  2020/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mağdura yönelik hakaret suçu yönünden Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarih ve 2013/352-711 Esas-Karar sayılı hükmü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kamu malına zarar verme suçu yönünden ise 10 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın kamu malına zarar verme hükmüne yönelik temyiz hakaret suçuna yönelik itiraz yoluna başvurduğu, itiraz başvurusu üzerine "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza gösterip göstermediği hususunun bizzat sanıktan sorulmadığı" gerekçesiyle itirazı kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı, sanık hakkında yeniden duruşma açılıp 04/06/2014 tarih ve 2014/29 Esas, 2014/81 Karar sayılı karar ile hakaret suçunun yanı sıra kamu malına zarar verme suçundan da yeni bir hüküm kurulduğu görülmüş olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın kabulü üzerine sadece itiraza konu hakaret suçundan bir hüküm kurulması gerektiğinden kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilmiş olup, kamu malına zarar verme suçu açısından Mahkemenin 28/11/2013 tarih ve 2013/352 Esas, 2013/711 Karar sayılı kararı dikkate alınarak yapılan temyiz incelemesinde;

I)Mahkemenin 28/11/2013 tarih ve 2013/352 Esas, 2013/711 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

./..

II)Mahkemenin 04/06/2014 tarih ve 2014/29 Esas, 2014/81 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa isnat edilen suçun niteliği, verilen cezanın miktarı ve sanığın sabıkasız oluşuna göre, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “Kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın kabulü üzerine sadece itiraza konu hakaret suçundan bir hüküm kurulması gerekirken, kamu malına zarar verme suçundan da yeni bir hüküm kurularak infazda karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15578, Karar No: 2014/2467, Tarih: 10.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15578 E.  ,  2014/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/476, Karar No: 2013/13027, Tarih: 09.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/476 E.  ,  2013/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.11.2012