muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4960, Karar No: 2018/5058, Tarih: 27.02.2018

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2014/9808, Karar No: 2015/42995, Tarih: 16.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/9808 E.  ,  2015/42995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma-2014/215270

Kastamonu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan H.. K..’nın, infaz dosyasında sırada bekletilmekte olan 120 günlük adli para cezası ile infaz edilen 10 yıl hapis cezası içtima edildiğinde koşullu salıverilmesine 2 yıldan fazla bir süre kaldığından bahisle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/2. maddesi uyarınca Kapalı Ceza infaz Kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 10/12/2013 tarihli ve 2013/33 sayılı kararının onanması talebinin reddi ile kaldırılmasına dair Kastamonu İnfaz Hâkimliğinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/1096 dosya, 2013/1141 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2014 tarihli ve 2014/10 değişik işsayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/06/2014 gün ve 2014-11109/38018 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2014 gün ve KYB/2014/215270 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 25/06/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre; Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/2. maddesindeki “infaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6'ncı maddede belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, bu fıkra kapsamında kapalı kuruma iade edilen hükümlüler hakkındaki kararların İnfaz Hakimliğinin onayına sunulmasının gerekmediği cihetle,

İnfaz dosyasında sırada bekletilmekte olan 120 günlük adli para cezası ile infaz edilen 10 yıl hapis cezası içtima edildiğinde koşullu salıverilmesine 2 yıldan fazla bir süre kalan hükümlü H.. K..’nın, anılan Yönetmeliğin 12/2. maddesi gereğince kapalı kuruma iadesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2014 tarih, 2014/10 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7589, Karar No: 2010/9359, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7589 E.  ,  2010/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yetki belgesine dayanarak 263 parsel sayılı taşınmaz maliki “ Müheymit oğlu Casım Alkan’ın” soyadının tapu kaydına yazılmadığını, baba adının ise yanlış yazıldığını ileri sürerek, nüfus kaydı kimlik bilgilerine göre tapu kaydının düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tapu kayıt malikinin soyadı yasasının yürürlüge girmesinden evvel öldüğü ve soyadının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

2525 sayılı Soyadı Kanunu 21.06.1934 tarihinde kabul edilerek 02.07.1934 tarihli resmi gazetede yayınlanmak suretiyle yürürlüğe girmiştir. Dosya içinde bulunan nüfus kayıtlarının incelenmesinden “Müheymit oğlu ...’ın” 1917 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır. Soyadı kanunundan önce ölen kişinin soyadı kullanması olanaksız ise de; nüfus kayıtlarına “Müheymit oğlu ...’ın” soyadının “ ...” olarak yazıldığı ve soyadı aldığı anlaşılmaktadır. Nüfus kayıtlarına soyadı yazıldığından dava kanıtlandığı taktirde tapu kaydına da soyadın yazılması olanaklıdır.

2010/7589-9359

Öte yandan, davacının tapu kayıt malikinin baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 28.09.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6210, Karar No: 2012/30039, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6210 E.  ,  2012/30039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı 1-... Taşımacılık Otomotiv Tic. San. A.Ş. 2-... Yapı Kimyasalları San. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 28.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3143, Karar No: 2017/4812, Tarih: 22.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3143 E.  ,  2017/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'dan yağmalanan cep telefonunun suça sürükelenen çocuk ...'nun yapılan üst aramasında ele geçirilerek mağdura teslim edildiği olayda, etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile

Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... savunmanları ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden zorunlu savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2591, Karar No: 2018/1099, Tarih: 20.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2591 E.  ,  2018/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50, 52 ,58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın işlettiği ve fatura tahsilatı da yaptığı ... İletişim adlı dükkana, katılan tarafından muhtelif aylara ait Avea faturalı hat ödemelerini tahsil ettiği halde bu paraların ilgili GSM şirketine ödenmediği ve sanığın uhdesinde tutması suretiyle atılı suçun işlendiği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın tevilli ikrarı ve savunmasında belirttiği aracı şirketin kime ait ve nerede olduğuna ilişkin delil gösterememesi, katılanın sunduğu ödeme makbuzları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın aynı suçun icrası kapsamında birden fazla kere farklı zamanda para almış olması karşısında TCK'nın 43. maddesi uyarınca teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında TCK’nın 155/2 maddesi uyarınca hapis ve adli para cezası belirlendikten sonra, doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının aynı Kanunun 52/2.maddesi gereği, ayrı ayrı bir gün karşılığı belirlenen miktar üzerinden paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmedilen kısa süreli hapis cezasından çevrili adli para cezası ile hapis cezasının yanında belirlenen adli para cezası içtima edilerek sonuç cezanın tayin edilmesi,

2)5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi durumunda, mahkumiyet kararında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilemeyeceği, sanık hakkında hükmolunan cezanın niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün beşinci bendindeki "neticeten (304 GÜN x20 TL) 6 080 TL " kısmı yerine, "300 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 20 TL'dan paraya çevrilerek 6 000 TL adli para cezası ile, 4 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 20 TL'dan paraya çevrilerek 80 TL" ibarelerinin eklenmesi; ayrıca hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10079, Karar No: 2023/6620, Tarih: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10079 E.  ,  2023/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/583 E., 2016/179 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğubayazıt Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği,

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna,

3. Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; akraba olan sanık ile mağdure arasında gönül ilişkisi bulunduğu, olay tarihinde evlenmek maksadıyla kaçmaya karar verdikleri, mağdurenin yaşamış olduğu Tekirdağ İli'nden ayrılarak, sanıkla birlikte Doğubayazıt İlçesi'ne geldikleri, burada yaklaşık 10 gün kaldıktan sonra emniyete teslim oldukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, mağdurenin teyzesinin oğlu olduğu, tarafların olaydan önce yoğun şekilde iletişim kurdukları, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, kaçtıktan 3-4 gün sonra mağdurenin kimliğini kontrol ettiğini ve yaşının küçük olduğunu öğrenmesi üzerine polis merkezine geldiklerini savunmasına rağmen, toplamda 10 gün boyunca birlikte kaldıkları anlaşılmıştır. Ayrıca mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın akrabalarının, olayın polise intikal etmesi halinde, yaşı konusunda ne şekilde ifade vereceği hususunda tembihte bulunduklarını ve sanık ile olay öncesinde görüştükleri dönemde 2001 doğumlu olduğunu sanığa söylediğini ifade ettiği de görülmüştür. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, olay tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdureyi rızasıyla alıkoyduğu gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde dosya kapsamına uymayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21146, Karar No: 2018/11253, Tarih: 12.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21146 E.  ,  2018/11253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

KARAR

Davacı, tespitini istediği ve köy boşluğuna inşa ettiği yapı ve diktiği ağaçların, ... yetkilileri tarafından Eskioba Göleti projesi kapsamında tespit edilerek tutanağa geçirildiğini bildirmiş, davalı ... Müdürlüğü cevap dilekçesinde, dava konusu yerin henüz kamulaştırma planı kapsamında bulunmadığını ileri sürmüştür.

Hal böyle olunca, hükme esas alınan ... mühendisi Mehmet Sarımustafa ve inşaat mühendisi Bora Durmuş tarafından tanzim edilen raporların bir örneği de eklenerek, davacının tespitini istediği yapı ve ağaçların bulunduğu alan yönünden ... 2.Bölge Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı, anılan yer ile ilgili takdir komisyonunun bulunup bulunmadığı sorularak, ilgili tüm evrakların onaylı örneklerinin incelenmek ve iade edilmek koşulu ile getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8825, Karar No: 2006/10878, Tarih: 12.10.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/8825 E., 2006/10878 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/8825 E., 2006/10878 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- HARÇ

- KAT KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 356 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 361 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.12.2003 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden konut alımı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.01.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün ondan satın alınması nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davalılar arasındaki 04.11.1998 güniü biçimine uygun düzenlenmiş arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesiyle davalı yüklenici, diğer davalıya ait arsa üzerinde sözleşmeye, fen ve amaca uygun bir bina meydana getirmek ve arsa sahibine teslim etmekle yükümlüdür. Ancak, bu borç ifa edildiğinde yükleniciden şahsi hakkını, yani bir bakıma eserin bedeli olan bağımsız bölümün tescilini talep edebilir. Açıklanan sonuca ulaşan yüklenici, arsa sahibinden doğrudan talepte bulunabileceği gibi kazandığı şahsi hakkı yazılı olmak koşuluyla üçüncü bir kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi de yüklenicinin halefi olarak tescil talebinde bulunabilir. Kazanılmamış bir hakkın temliki söz konusu edilemeyeceğinden yükleniciyle bağımsız bölüm sattığı üçüncü kişiler arasında bağımsız bölümün devri konusunda sözleşme bulunsa dahi bu sözleşmeye dayanılarak arsa sahibinden mülkiyet iddiasıyla istemde bulunulamaz.

Somut olaya gelince;

Dava dilekçesinde de kabul edildiği üzere, inşaatın getirildiği fiziki seviye yüzde 77'dir. Bu seviye arsa sahibinin eseri kabulden kaçınamayacağı bir seviye olmadığından mahkemece tescil davasının reddedilmesinde bir yanılgı yoktur.

Diğer taraftan, konusu para olan veya parayla değerlendirilebilen davalarda, davanın sonucuna göre taraflar adına hükmedilecek vekalet ücreti nisbi olarak hesaplanır. Her ne kadar dava dilekçesinde dava konusunun değeri 1.000.000.000 TL olarak gösterilmiş ise de, keşfen saptanan değer bunun çok üzerindedir. Dava, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğundan, anılan Yasa'nın 23. maddesi gereğince Tüketici Mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak her türlü dava harçtan muaftır. Başka bir anlatımla, davacıdan harç ödemesi istenemez.

Bunun gibi davanın diğer yanına da yasadan kaynaklanmayan sorumluluk yüklenerek harç tamamlattırılması mümkün değildir. Böyle olunca; mahkemece re'sen belirlenen bağımsız bölüm değeri üzerinden dava sonucuna göre vekalet ücreti hükmedilmiş bulunmasında da bir yanlışlık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün (ONANMASINA), onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6135, Karar No: 2019/16123, Tarih: 18.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6135 E.  ,  2019/16123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacının 01.06.2011 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, kendisine tevdi edilen görevleri başarıyla yerine getirdiğini, çalıştığı dönemlerde Büro Asistanı Tam Tasdik İşlemleri, Tutanak Tanzimi, Postalama İşlemleri, Evrak Takibi, Beyanname Kontrolleri ve Onaylanması vs. gibi kendisine tevdi edilen tüm görevleri hiç itiraz etmeden eksiksiz olarak yerine getirdiğini,almış olduğu en son net maaşının 1.300.00-TL iken davalı işverenin Kurum’a daha düşük ücretten beyanda bulunmuş olduğunu, aylık ücretlerin elden ödendiğini (davacının davalıya sigorta primlerinin aldığı net maaşa göre brüt üzerinden gösterilmesini talep ettiğinde; davalının da davacıyı tasdik ederek ’’doğru söylüyorsunuz olması gereken aldığınız net maaşın brütü üzerinden göstermemiz gerekir. ’’ dediğini, davalı işveren bir, iki ay aldığı net maaş üzerinden primleri göstedikten sonra tekrar sigorta primlerini daha düşük ücretten göstermeye başladığını, davacının’’primlerimi tekrar düşük göstermeye başladınız’’ demesi üzerine 03.09.2013 tarihinde davacıya hitaben ’’-seni işten kovdum, hiçbir şeye dokunma defol git’’ dediği, hakaret, küfür, tehdit ettiği, haklı bir fesih nedeni olmadan hiçbir yasal hakkı ödenmeden davacının iş akdine son verildiğini, Beyoğlu 52. Noter 04.09.2013 tarih ve 05047 yevmiye nolu ihtarname ile alacaklarının ödenmesi için ihtarname çekildiğini, ancak ödeme yapılmadığını iddia ederek toplam 10.000.00-TL alacağının akdin feshi tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: