muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9739, Karar No: 2014/14649, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9739 E.  ,  2014/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 13/11/2013 tarih ve 2012/337-2013/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 2005 yılında gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 3.993,78 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce kaçak elektrik tüketim bedelinin tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptali istemiyle açılan dava sonucu, davacının sözleşmeden sonra icra dosyasına 3.993,78 TL ödediği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, Hisse Devir Sözleşmesinin 9.4 maddesinde hisselerin devralındığı döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nın 434. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı (İBK)'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt da bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmediğinden, davacı tarafça bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 25,20 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15359, Karar No: 2018/5477, Tarih: 10.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15359 E.  ,  2018/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde her ne kadar mala zarar verme suçundan erteleme kararını temyiz ettiğini belirtmişse de suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilip ertelendiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesindeki ibarenin yazım hatası olup hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği kabulü ile yapılan incelemede,

Mahkemece TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerince belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından sonra uygulanan TCK'nın 62. maddesi neticesinde 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ibaresi yerine 1 yıl 1 ay 10 gün adli para cezası ibaresinin kullanılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2447, Karar No: 2019/19330, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2447 E.  ,  2019/19330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalılar yönünden reddine, davacı idare yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, davalılar yönünden reddi, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/587 Esas-2017/251Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Ferhadanlı Mahallesi 2314 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, kamulaştırmadan arta kalan kısımda geometrik şekli ve yüzölçümü göz önünde bulundurularak %25 oranında değer azalışı olacağının kabulü ve harç yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6798, Karar No: 2020/4536, Tarih: 12.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6798 E.  ,  2020/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/643 E. - 2019/26 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen 28.06.2018 tarih ve 2017/557 E.- 2018/398 . sayılı karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesince 09.10.2018 tarih 2018/4039 E. ve 2018/4192 K. sayılı ilamıyla taşınmazın tamamında yaşanacak olan değer düşüklüğü oranının % 20 olacağı ve sair sebeplerle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar üzerine mahkemece ek rapor alınarak davanın kabulüne ilişkin 24.01.2019 tarih ve 2018/643 E. ve 2019/26 K. sayılı hüküm kurulmuş, bu karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1699 ada 12 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümleri, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi sırasında her ne kadar dava konusu taşınmaz üzerinde oluşacak değer düşüklüğü oranının tespitine yönelik hesap yöntemine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 09.10.2018 tarih 2018/4039 E. ve 2018/4192 K. sayılı karar yerinde değilse de sonuç itibariyle dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak belirlenen değer düşüklüğü oranında isabetsizlik görülmediğinden tahsile ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9735, Karar No: 2014/14639, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9735 E.  ,  2014/14639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2012/222-2013/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşmeden önce gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 8.345,14 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce meydana gelen iş kazasında yaralanan işçiye ödenen tazminatın rücuen tahsili amacıyla açılan dava sonucu davacının sözleşmeden sonra icra dosyasına 8.345,14 TL ödediği, ancak hesap hatası sonucu 258,16 TL fazla ödeme yapıldığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, Hisse Devir Sözleşmesinin 9.4 maddesinde hisselerin devralındığı döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 8.086,98 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 434. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı (İBK)'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt da bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmediğinden, davacı tarafça bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 388,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5179, Karar No: 2013/5237, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5179 E.  ,  2013/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 51. Asliye Ticaret (... Denizcilik İhtisas Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 22.11.2011 tarih ve 2006/443-2011/445 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı bulunduğu Bakü adlı geminin davalı ya navlun sözleşmesi ile zaman esası üzerinden tahsis edildiğini, şartlara göre söz konusu sözleşmenin, geminin Houston Limanına varması ve çartererin ilgili işlemleri bitirmesi ve yükümlülüklerini yerine getirmesi anında sona erdiğini, davalının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ileri sürerek geminin mukavale şartları dahilinde geri teslim günü olan .../02/2006 00.00'da mevcut yakıtların hesaplanması sonucu yakıt farkı alacağı olarak ....041,80 USD, sözleşmenin sona erdiği tarih olan .../02/2006 gününe kadar tahakkuk eden kira bedeli ve yine yükleme limanında gemi ambar kapağına verilen hasar ile ilgili sörvey bedeli ile birlikte toplam 78.944,54 USD, Donatana ait liman ve sair masrafların tenziline müteakip ISPS klozu gereğince davalının yükümlülüğünde olmasına rağmen tahliye limanlarında tahakkuk ettirilen güvenlik ücretleri bedeli ile birlikte ....238,01 USD'nin şimdilik olmak kaydı ile toplam 119.224,35 USD tutarındaki alacak haklarının davalıdan aynen tahsiline, aynen tahsili mümkün değilse Merkez Bankasının fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının tahsiline, hüküm altına alınacak tazminata temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesine faiz hesabında devlet bankalarınca dolara uygulanan yıllık en yüksek faiz oranının esas alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tahkim itirazın yanında davanın esastan reddini de istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlık ile ilgili olarak ... ayrı bilirkişi raporu alındığı, mübayenet giderici .... bilirkişi raporunda davalı tarafın kira anlaşması bitiminde davacıya ödemesi gereken bakiye borcun ....321,05 USD olup, mahkemelerince mübayenet giderici rapora göre karar verilmesi gerektiği halde sehven .... rapor olan sonuç kısmında 83.055,44 USD alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, kısa kararla gerekçeli karar arasında mübayenet doğmaması için kısa kararda olduğu gibi 83.055,44 USD'nin tahsiline karar verileceği, gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne, 83.055,44 USD'nin dava tarihi olan 29/.../2006 tarihinden itibaren kamu

bankalarınca USD'ye verilen en yüksek yıllık faiz oranı tahakkuku ile fiili ödeme günündeki Merkez Bankası Efektif Satış Kuru TL karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca geminin geç teslimi, ambar kapağına verilen hasar, sörvey bedeli, güvenlik ücreti bedeli, yakıt farkı alacağının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 294/4 fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa karar yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda ise, mahkemece gerekçede, mübayenet gideren .... bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerektiği halde .... bilirkişi raporunun sonuç kısmına göre 83.055,44 USD alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiğinden kısa kararla gerekçeli karar arasında mübayenet doğmaması için kısa kararda olduğu gibi 83.055,44 USD'nin tahsiline karar verildiği belirtilmiş olup, böylece gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmakla hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.