muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4801, Karar No: 2022/10797, Tarih: 28.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4801 E.  ,  2022/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

D

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 tarih, 2004/393 Esas – 2009/390 Karar sayılı kararında; davacının 24.04.1981 tarihinde gözaltına alındığı, 27.05.1981 tarihinde tutuklandığı, hakkında Devrimci-Sol (DEV-SOL) terör örgütüne üye olmak ve örgütün bazı eylemlerine fiilen katılmak iddiasıyla kamu davası açıldığı, davacının 27.07.1991 tarihinde tahliye edildiği, 765 sayılı TCK’nın 146. maddesi gereğince anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, üzerine atılı diğer suçlardan beraate karar verildiği, verilen mahkumiyet kararın temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08/01/2013 tarih, 2012/7907 esas 2013/128 karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verildiği,

Davacının 250.000 TL maddi 250.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebinde yerel mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, 100.000 TL manevi tazminatın dava tarihiden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine hükmedilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede davacının beraat ettiği suçlar nedeniyle hakkında gözaltı veya tutuklama tedbirinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp, gözaltı ve tutuklama yapılmış ise davacı hakkındaki müzekkere ve tutanaklarının Yargıtay denetimine elverişli aslının veya onaylı suretlerinin dosya arasına alınarak 466 sayılı Kanun kapsamında davacının uzun tutukluluk nedeniyle tazminata hak kazanıp kazanmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine, yerel mahkemece gerekli araştırmalar yapıldıktan sonra beraat edilen suçlar yönünden gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin uygulanmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10505, Karar No: 2014/4419, Tarih: 08.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/10505 E.  ,  2014/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığın savunması, başka dosya sanığı ...’ın aşamalarda değişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı tehdit sonucu örgüte yardım suçunu işlediği anlaşılmakla TCK'nın 28, maddesinde açıklanan ve ceza sorumluluğunu kaldıran koşullar oluştuğundan CMK'nın 223/3-b maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur. N. K.

Yazı İşl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2012/13106, Karar No: 2015/42841, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13106 E.  ,  2015/42841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/43978

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

NUMARASI : 2008/104 (E) ve 2009/210 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık İ.. D.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar S.. D.. ve E.. D.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Mağdur E.. T..'in, olayın hemen akabinde kollukta alınan; 08.03.2008 tarihli beyanında özetle; "Sevindik pazarına gitmek için evden çıktığını, yolda giderken önünde mavi renkli pikabın durduğunu, daha önceden tanıdığı E.. D.. ile yanında iki kişi olduğunu, bunlardan birincisinin 18-19 yaşlarında, 1.70 boylarında, kahve renkli ceketli, kıvırcık saçlı, mavi pantolonlu ve sol elinin alçıda olduğunu, ikinci şahsın ise, 23-24 yaşlarında, 1.60 boylarında, gri kumaş pantolonlu, beyaz ceketli, düz siyah saçlı ve alnının ortasında kesik izi bulunduğunu, üçününde otodan inerek yanına geldiğini, ikinci eşgalini verdiği şahsın yanında durmadan ayrıldığını, E.. D..'ın ve birinci eşgalini verdiği şahsın yanında kaldığını, E.. D..'ın "bana uyuşturu bul" dediği, kendisinin bulamayacağını söylemesi üzerine, Erkan Dağ'ın üstünde bulunan ceketin cebine elini soktuğunu, E.. D..'ın elini

./..

Tuttuğu, buna rağmen E.. D..'ın 10 TL parayı aldığını ve ceketin cebinin de yırtıldığını, olay sırasında E.. D..'ın yanında bulunan eşgalini verdiği birinci kişinin, her hangi bir fiziki ve sözlü müdahalede bulunmadığını, ifade ettiği, 02.03.2008 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre; “E.. D..'ın yanında bulunan ve olay başlamadan olay yerinden ayrılan kişinin sanık S.. D..” olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle mağdurun yukarıda ifadesinde geçen olay sırasında sanık E.. D..'ın yanında bulunduğu belirtilen ve birinci şahıs olarak eşgali verilen kişi ile sanık S.. D..'ın fiziksel görünümünün tutup, tutmadığı ayrıca olay sırasında sanık E.. D..'ın eylemine ne şekilde katıldığı denetime olanak verecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturma sonucu yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. D.. ve E.. D.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31674, Karar No: 2014/8839, Tarih: 25.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/31674 E.  ,  2014/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2011/830-2013/587

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu eczanede yapılan denetim sonucunda 2009 protokolünün 6.3.3, 6.3.10 ve 6.3.24 maddelerinin ihlal edildiği, reçete arkasındaki imzaların hasta ve yakınına ait olmadığı, hasta ve yakınına verilmeyen ilaçların fatura edildiği, hekimler ve üçüncü kişilerle işbirliği yapılarak 22 adet reçete fatura edildiği gerekçesiyle sözleşmenin 1 yıl feshine ve 37.880.30 TL cezai şart ve reçete bedelinin tahsiline karar verildiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu, müfettişlerce yapılan tespitlerin doğru olmadığını ve taleplerin yersiz olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshi ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, reçetelerin usule uygun düzenlendiği, ilaçların teşhisle uyumlu yazıldığı, hastaların ilaçları alıp kullandığı ve kurum zararının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, reçetelerin usule uygun düzenlendiği, ilaçların teşhisle uyumlu yazıldığı, hastaların ilaçları alıp kullandığı ve kurum zararının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından uygulanan cezai şartın ve sözleşmenin feshi işleminin sözleşmeye aykırı olduğu iddiasıyla eldeki davayı açmış olup davalı işlemin yasal olduğunu savunmuştur. Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek reçetelerin usule uygun düzenlendiği, ilaçların teşhisle uyumlu yazıldığı, hastaların ilaçları alıp kullandığı ve kurum zararının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporu yetersiz olup hükme esas alınası mümkün değildir. Davacıya ait eczanede müfettişler tarafından inceleme yapılmış, tüm reçeteler incelenmiş ve hasta ile hasta yakınları tek tek dinlenmiştir. Saliha Avcı müfettişlere verdiği beyanında "... Dr. Mustafa Cezayirlioğlu tarafından yazılmış olan 01.10.2009 tarih ve 15425 protokol numaralı reçetedeki ilaçları kullanmadığını, reçete araksındaki bilgilerden haberinin olmadığını, imzanın ve bilgilerin kendisine ve yakınan ait olmadığını...." bildirmiştir. Yine tanıklar Zeliha, Sedat ve Gözde'nin benzer beyanlarda bulunduğu anlaşılmakta olup müfettiş raporu ile bilirkişi raporunun çeliştiği görülmektedir. Mahkemece, müfettişler tarafından beyanları alınan tanıklar tek tek dinlenip tarafların tüm deliller toplanarak, müfettiş raporu ile bilirkişi raporu arasında çelişkileri giderecek nitelikte yeni bir bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklandığı şekilde tüm deliller toplanarak uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20891, Karar No: 2015/2863, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20891 E.  ,  2015/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3420, Karar No: 2019/5579, Tarih: 16.12.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3420 E.  ,  2019/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... ile davalı arasındaki cari hesaptan doğan 130.428,00 TL alacağın tahsili amacıyla davalı hakkından başlatılan icra takibinden kaynaklanan alacağın davacıya temlik edildiğini, yapılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile davalı aleyhine % 20 oranından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu edilen cari hesap ekstresinin davalıya ihbar yada ihtarla gönderilmediğini, dolayısıyla borcun doğduğunun ve muaccel hale geldiğinin ispatlanması gerekeceğini, ayrıca davacının borcun sebebi olarak cari hesap ekstresi olarak isimlendirdiği muavin defter çıktısını dayanak gösterdiğini, bu çıktının hiçbir resmi yönü ve bağlayıcılığı bulunmadığını, davacının kendi edimlerini yerine getirdiğini ispatla mükellef olduğunu savunarak davanın reddi ile % 20 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, akdi ilişkiyi kabul eden ve ödeme iddiasında bulunan davalının ispat yükünü üzerine aldığı, davalının borcun ödendiğini veya sona erdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.01.2016 gün 2015/9242 esas, 2016/1007 karar sayılı ilamı ile “Davacı satış ilişkisinden kaynaklanan cari hesap alacağı talebinde bulunmuş, davalı ise savunmasında borcu kabul etmemiştir. Mahkemece, davacının cari hesap alacağının dayandığı faturaların ibrazı sağlandıktan sonra, faturalara konu bu malların teslimini kanıtlama yükümlülüğünün davacıda olduğu kabul edilerek, teslim ve alacağın varlığını ispat yönünden davacı delilleri toplanıp, ticari kayıtlar da incelendikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalıdan icra takip dosyasında talep edilen miktarda alacaklı olduğu, davalının davaya konu faturaları vergi dairesine BA formu ile bildirdiği, bu durumda faturaya konu malların teslim olunduğunun kabulü gerektiği, dosyaya davalının borcun ödendiğine dair ve borcu sona erdirici delil sunmadığı bu nedenle iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davaları takip talebine sıkı sıkıya bağlıdır. Davacı takip talebinde alacağını cari hesap bakiyesine dayandırmıştır. Bozmadan önce alınan bilirkişi raporunda temlik eden alacaklı ...’ın cari hesabı ile davalı borçlunun cari hesabı arasındaki farkın 130.428,00 TL olduğu anlaşılmıştır. Bu fark davacının cari hesabında yer alan ancak davalının cari hesabında yer almayan toplam 3 adet 130.428,00 TL (KDV dahil) faturadan kaynaklanmaktadır. Dairemizin bozma kararından sonra yapılan tahkikatta bu üç faturanın davalı tarafından bağlı olduğu vergi dairesine BA (Büyük Alış) formu ile bildirilmiş olduğu anlaşılmıştır. Bu durum bu fatura içeriği malların alacaklı ... tarafından borçlu davalıya teslim edildiğini gösterir. Bu nedenle dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29496, Karar No: 2021/144, Tarih: 12.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29496 E.  ,  2021/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nun 204/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın katılan ...'dan aldığı 5.500 TL değerindeki zeytin karşılığında suça konu tamamen sahte oluşturulmuş 7.500 TL bedelli çeki ciro etmeden verdiği ve katılan ...'nın aradaki fark olan 2.000 TL yi de sanığa ödediği, katılan ...'nun bu çeki zeytin aldığı katılan ...'a verdiği, çekin katılan ... tarafından bankaya ibraz edildiğinde sahte olduğu ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda ; sanığın inkara yönelik savunması , suça konu çekte cirosunun bulunmadığı gibi çekte bulunan yazı ve imzaların da sanığın el ürünü olmadığı hususu, katılan ...'nın sanıkla yapmış olduğu alışverişe ilişkin herhangi bir fatura vb belge sunamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği UYAP'ta yapılan sorgulamada , sanığın gerçekleştirdiği sahtecilik eylemi nedeni ile Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/83 Esas, 2014/184 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda TCK'nın 204/1 maddeleri gereğince cezalandırıldığı, bu dava ile temyize konu dava arasında suç tarihleri bakımından hukuki kesinti bulunmadığının anlaşılması karşısında; bahse konu dosya ile temyiz incelemesi yapılan dosya arasında resmi belgede sahteclik suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/ 2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2233, Karar No: 2019/12494, Tarih: 25.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/2233 E.  ,  2019/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 20/03/2010 tarihinde ...'ın kullanmış olduğu araçta yolcu olarak bulunduğu sırada yol ile ilgili aydınlatmanın olmaması, yolun bittiğine, kapatıldığına dair hiçbir uyarıcı işaret ve trafik levhasının bulunmaması nedeniyle hafif raylı sistem için yapılan kavşağı tam ortadan kesen yaklaşık 2 metre boyundaki istinat duvarını fark etmeyip aracın ön kısmı ile çarpması neticesinde müvekkilinin bu kazada hayati tehlike geçirir şekilde yaralandığını, uzun süreli psikolojik şok oluştuğunu, müvekkilinin bu acıyı atlatamadığını, halen bekar, 26 yaşında genç bir insan olan müvekkilinin yüksek düzeyde malul kalması ve kör olmasının müvekkilini derin üzüntülere sevk ettiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin çalışma gücünü kaybetmesinden dolayı maddi zararı olarak şimdilik 20.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile manevi tazminat olarak 30.000,00 TL.nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda, açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalılar hakkındaki davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile 67.366,23 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediyesi ve davalı Şirketten müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davalılar hakkındaki manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediyesi ve davalı Şirketten müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.963,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3415, Karar No: 2011/2565, Tarih: 31.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/3415 E.  ,  2011/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 2005/282 Esas, 2008/260 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

26.12.2003 tarih ve 25328 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5020 sayılı Yasanın 12 ve 13. maddeleriyle değişik 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin zimmet suçunun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek suretten suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, katılan sıfatını alan yeni muhtarın hükmü temyiz etmediği ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmaması karşısında evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.