muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12965, Karar No: 2012/5468, Tarih: 02.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12965 E.  ,  2012/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Nisbi harca tabi davalarda temyiz eden davalının ilam harcının 1-4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı) temyiz eden davalıların (maktu harç alındığından) peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalılara eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Tunceli Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından vergi mükellefi ... aleyhine vergi borcunun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin,

3-25/9/2009 tarihinde vergi borcu miktarının ne kadar olduğunun,

4-Vergi mükellefi ... hakkında yapılan takiplerde düzenlenen ödeme emirlerinden, hakkında dava açılıp da iptal edilenler hariç olmak üzere halen iptal edilmemiş ve kesinleşmiş ödeme emirlerinin suretinin ve bu ödeme emirlerindeki toplam miktarının ilgili yerlerden getirtilip evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14435, Karar No: 2007/17793, Tarih: 04.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14435 E.  ,  2007/17793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

Bursa 6.İcra Müdürlüğü'nün 2006/14213 E. sayılı takip dosyasının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10100, Karar No: 2018/2361, Tarih: 26.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10100 E.  ,  2018/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin amme borçlusu ... Gıda San Tic. Ltd. Şti.'nin menkul mallarının ...6. İcra Müdürlüğü’nün 2014/3555 E. sayılı dosyasında haczedildiğini, tarafların idareye herhangi bir bildirim veya 100. maddeye yarar bilgiler sorulmadan satışı yapıldığını ve şikayet olunan alacaklının satıştan bütün parayı aldığını, borçlunun 27.10.2014 tarihinde yaptığı başvuru sonucununda ... 6. İcra Müdürlüğü ile yazışma yapılarak, borçlunun 68.100,00 TL vergi borcunun olduğunu ve yapılacak satıştan elde edilen gelirin gönderilmesini talep ettiklerini, icra dosyasından sıra cetveli düzenlenmediğini ve hesaplarına herhangi bir para yatırılmayacağının bildirildiğini ileri sürerek, sıra cetveli düzenlenmeden yapılan satışın ve alacaklı tarafa verilen para işlemi kararının iptalini talep etmiştir.Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... Vergi Dairesi’nin... 6. İcra Müdürlüğü’nün 2014/3555 E. sayılı dosyasına yazdığı müzekkere ile sıra cetveli düzenlenmesi ve paranın müdürlüklerine gönderilmesine ilişkin talebin İcra Müdürlüğü’nce 12.11.2014 tarihinde reddedildiği, bu kararın Mimarsinan Vergi Dairesi’ne 13.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 7 günlük itiraz ve şikayet süresi geçtikten sonra 29.12.2014 tarihinde şikayette bulunulduğu gerekçesiyle, şikayetinin reddine karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11200, Karar No: 2014/1745, Tarih: 03.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/11200 E.  ,  2014/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2013

NUMARASI :Esas no:2011/806 Karar no:2013/146

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; davacı-davalı kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.02.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı Bahar vekili Av.Y ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı Y.. M.. vekili Av.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının sahibi olduğu konuttan aylık 2000 TL kira gelirinin bulunduğu ayrıca bir kafeterya hissedarı olup müdür olarak da çalışmakta olduğu anlaşılmaktadır. Sürekli, düzenli ve yeterli bir geliri olan davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Bahar'dan alınıp Yasin'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın Bahar'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Yasin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.02.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5201, Karar No: 2025/4738, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5201 E.  ,  2025/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/356 E., 2020/185 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1,53/1,2,3, 63/1 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3759, Karar No: 2008/5959, Tarih: 12.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3759 E.  ,  2008/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARTVİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 8 parsel sayılı taşınmaza, davalılara ait 4 parselde bulunan binanın giriş ve merdivenlerinin tecavüzlü olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım eski hale getirme mümkün olmadığı takdirde arsa bedeli ve tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar; çekişmeli taşınmaza belediyenin onayladığı projeye uygun inşaat yapıldığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, keşfen belirlenen tecavüzün,8 parsel sayılı taşınmazın imar yasasının 18.maddesi gereğince yola terk edilmesi gereken kısımda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi yıkım ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden davacıların çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmazda paydaş oldukları, davalıların ise komşu 4 parselde kat irtifakı kurulmuş yapıda bağımsız bölüm malikleri olduğu yargılama sırasında, bir kısım bağımsız bölüm maliklerinin eldeğiştirdiği ve davada taraf olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, elatılan yerin, çekişmeli 8 parselin imar kanununa göre yola terk edilmesi gereken bölümünde kaldığı gerekçesiyle dava reddedilmişsede halen kadastral çapların ayakta olduğu anılan yerde imar parsellerinin oluşmadığı görülmektedir.

Öte yandan, mahallinde yapılan keşif sonucu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve kroki içeriğinden davacıların paydaş olduğu 8 parselin çap krokisi kapsamında kalan yere, 4 parselde bulunan yapının merdiven girişinin tecavüzlü olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, yıkım isteği de olduğuna göre davada yer almayan tecavüzlü yapıda pay satın alan maliklerin davada yer almalarının sağlanması ondan sonra uyuşmazlığın dava konusu yerin dava tarihindeki mülkiyet durumuna göre çözümlenmesi gerektiği ve haksız eylem nitelikli elatma olgusunun dasabit olduğu gözetiler, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu gerekçelerle davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2407, Karar No: 2016/2210, Tarih: 24.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2407 E.  ,  2016/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 30/05/2013 hâkim havale tarihli dilekçe ile, ... ilçesi, ... mahallesi 5097 ada 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazların, adına tapuda kayıtlı olduğunu, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/154 E. - 271 K. sayılı kararı ile 10 nolu taşınmazın tamamı ve 1 nolu taşınmazın 443,31 m2'sinin tapusunun iptal edilerek orman olarak ... adına tescil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 100000.-TL tazminatın, kararın kesinleşme tarihi olan 24/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 94552,00 TL'nin 24/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki; TMK'nın 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat davalarına da uygulanan Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin üçüncü fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak dördüncü fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek değer tespiti yapılması gerekmektedir.

Emsalin, dava konusu taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya değer tespitine esas alınan tarihe yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve daha önceki tarihlerde satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu Üretici Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra, dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmak, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmek suretiyle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın gerçek değeri tespit edilebilir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alınan emsalin imar parseli olmadığı, bu sebeple imar parseline dönüştürüldüğü belirtilerek emsal alınan taşınmazın değeri artırılarak değer tespit edilmesi doğru bir hesaplama yöntemi değildir.

Doğru sonuca varılabilmesi için, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak emsal karşılaştırması ve var ise üzerinde bulunan yapının da bayındırlık birim fiyatlarına göre yıpranma payı düşülmek suretiyle taşınmazın değerini belirleyen rapor alınması ve değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA 24/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1746, Karar No: 2018/1620, Tarih: 01.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/1746 E.  ,  2018/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Enerji Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

1) Mahkemece, iş kazasında, davalı işveren .... Ener. Tic. A.Ş.’nin %94, davalı işyeri ustası ... %2, dava dışı ayak çavuşu ... %2, dava dışı vardiye sorumlu ... %2 kusurlu olduğunu bildiren üçlü maden mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de, mahkemece, ceza davasının hükmün açıklanmasının geri bırakılması yolu ile sona ermiş olsa bile, anılan davada alınan kusur raporunda vefat eden sigortalı tali kusurlu bulunduğu gözetilerek, anılan raporlarda sigortalı ve davalıların kusur oranının farklı belirlenmesi karşısında, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek, sigortalının kusurununda belirlenecek biçimde rapor alınıp irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2) 5510 sayılı Yasanın 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

2) 5510 sayılı Yasanın 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması

durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.