muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12051, Karar No: 2022/10813, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12051 E.  ,  2022/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki:

1)Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük ve üzerindeki ipotek ve irtifakla yüklü olarak satışı yapılan bir taşınmaz emsal alınmak suretiyle bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında TEİAŞ lehine irtifak şerhi bulunduğu, bozma öncesi hükme esas alınan raporda, irtifak şerhi nedeniyle taşınmazda meydana gelen olumsuz etki ve oran miktarı araştırılarak, bedele yansıtıldığı ve bu hususta bozma yapılmadığı halde, bozma sonrası alınan bilirkişi kurulu raporunda irtifak nedeniyle meydana gelen değer düşüklüğünün bedele yansıtılmaması,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında TEİAŞ lehine irtifak şerhi bulunduğu, bozma öncesi hükme esas alınan raporda, irtifak şerhi nedeniyle taşınmazda meydana gelen olumsuz etki ve oran miktarı araştırılarak, bedele yansıtıldığı ve bu hususta bozma yapılmadığı halde, bozma sonrası alınan bilirkişi kurulu raporunda irtifak nedeniyle meydana gelen değer düşüklüğünün bedele yansıtılmaması,

3) Dava konusu taşınmazın 22/A uygulamasına alındığı ve uygulamanın askı ilan aşamasında olduğu anlaşıldığından, yeni oluşan tapu kayıtları getirtilerek, yeni oluşan yüz ölçümü üzerinden hesaplama yapılması ve yeni ada ve parsel numarası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin, bozma öncesi ödenen bedele ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmemesi,

5) Dava konusu taşınmaz tek olup, kendisini vekille temsil eden davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, kendisini ayrı vekil ile temsil eden davalılara ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19306, Karar No: 2009/16617, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19306 E.  ,  2009/16617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı,18.6.2001 talep tarihi itibariyle malulen aylığa hak kazandığının tesbitiyle aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava,davacının 18.6.2001 talep tarihi itibariyle malulen aylığa hak kazandığının tespiti ve aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme,davacının 18.6.2001 tarihi itibariyle 2/3 oranında iş gücünü kaybettiğinden malul sayılması gerektiğinin tespitine ve bilirken aylıklarından 100,00 TL nin dava tarihinden,16.934,85 TL'nin ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden,davacının 18.6.2001 tarihinde Kurumdan maluliyet aylığı talebinde bulunduğu,Kurumun talebi üzerine Yozgat Devlet Hastanesinden 22.6.2001 tarihli rapor ile Atatürk Göğüs Hastalıkları Hastanesinden 28.6.2001 tarihli raporun alındığı,hastalığının "bilateral kistik bronşiektazi"olarak belirlenerek çalışarak hayatını kazanamayacağının bildirildiği,Kurumun raporları incelemesi sonucunda davacının 2/3 oranında malul olmadığı tespiti ile maluliyet aylığı isteğinin reddedildiği ,Yüksek Sağlık Kurulu'nun 1.5.2007 tarihli kararı ile de çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmediğinin belirlendiği Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 28.12.2007 tarihli raporunda ise "pulmoner hipertansiyon,hipoksi ve orta derecede obstrüktif solunum bozukluğu" arızası nedeniyle beden çalışma gücünün en az 2/3 sini kaybettiğinin mütalaa edildiği,dosya içindeki Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 14.12.1983 tarihli sağlık kurulu raporunda davacının iki taraflı "fibrokistik akciğer hastalığı"tanısı ile askerliğe elverişli olmadığı kararının verildiği 27.11.2006 tarihli hesap özeti ve diğer belgelere göre davacının 12.11.1985 tarihinden itibaren 1479 ... sigortalısı ve 21 yıl 18 günlük sigortalılık süresi bulunup primlerinin 3.9.1985-18.6.2001 tarihleri arasında yatırıldığı ve 20.616,60 TL prim borcunun bulunduğu,kendi ad ve hesabına bağımsız faaliyeti nedeniyle 12.7.1985-28.12.1992 tarihleri arasında vergi kaydının ve 9.1.1986 tarihinden itibaren devam eden oda kaydının bulunduğu,anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 28/2.maddesinde,bu Kanuna tabi sigortalılığının başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının malüllük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı öngörülmüş,aynı Yasa'nın 29.maddesinde malüllük aylığından yararlanma koşulları belirtilmiş,Yasa'nın 31.maddesinde ise malullüğün tespit edildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren malullük aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki Türk Silahlı Kuvvetlerinin 14.12.1983 tarihli raporunda davacının askerliğe elverişli olmadığının belirtilmesi,davacının 12.11.1985 tarihinden itibaren sigortalılığının başlaması ve Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu kararı arasındaki çelişki ve özellikle Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinin kararında maluliyet başlangıcının açıkça belirtilmemesi karşısında 1479 sayılı Yasa'nın 28/2 maddesi ile 31.maddesi uyarınca maluliyet başlangıcının belirlenmesi gerektiği,ancak,Mahkemece yukarıda belirtilen hususların dikkate alınmadığı ,raporlar arasındaki çelişkinin göz ardı edildiği,maluliyet başlangıcının saptanmadığı ve 1479 sayılı Yasa'nın 29.maddesindeki aylık koşullarının ne şekilde oluştuğu belirlenmeksizin sonuca gidildiği ortadadır.

Yapılacak iş,raporlar arasındaki çelişkiyi gidermek üzere Adli Tıp Genel Kurulu'na gitmek maluliyet oranını ve başlangıcını tespit ettirip sonucuna göre aylık koşulları ve aylığın başlangıcı belirlenerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O halde,davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/817, Karar No: 2011/11526, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/817 E.  ,  2011/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1989 yılında ...’dan zorunlu göç nedeniyle Türkiye’ye geldiğini, ... konutları projesi kapsamında inşa edilen göçmen konutlarından bir daire satın aldığını, Devletçe sağlanan kredinin ... Bankası aracılığı ile kullandırılıp, kredi borcunun tamamını ödediğini, taşınmazın tahsisinden önce avans olarak 10.000-TL ödeme yaptığını, ödemenin alınan krediden mahsup edilmediğini ileri sürerek, borçtan mahsup edilmeyen 10.000-TL’nin güncellenerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 6.000,00- TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 16.150-TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 16.150,00-TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacağın 6.000,00-TL lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK’nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması

mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece, kısa kararın verildiği duruşma tutanağında “Davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 16.150,00-TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, alacağın 6.000,00-TL lik kısmı için dava tarihinden, geri kalan kısmı için ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalıdan aynı şekilde alınarak davacıya verilmesine” karar verildiği belirtilmiş ve hüküm böylece tefhim edilmiş olmasına rağmen, aynı tarihi taşıyan gerekçeli kararda, “davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, toplam 16.150,00-TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacağın 6.000,00-TL lik kısmı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması suretiyle faizin başlangıç tarihi yönünden duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratılmıştır. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre HUMK.nun 382, 388, 389 ve 428 maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi bozmadan önceki verdiği kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 959.35 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/379, Karar No: 2019/8161, Tarih: 11.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/379 E.  ,  2019/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, polis memuru tarafından düzenlenen yeminsiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- 5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

b- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 15. maddesi üzerinden tayin edilen 5 ay hapis 20 gün adli para cezasının TCK.nın 50/1-a ve TCK.nın 52/2. madde ve fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 3.400,00 TL yerine 6.400,00 TL adli para cezasına hükmedilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4441, Karar No: 2018/14903, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4441 E.  ,  2018/14903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Numune Hastanesinde veri giriş elemanı olarak çeşitli bölümlerde değişen alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, davacının çalıştığı döneme ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunun iş müfettişi tarafından tespit edildiğini, muvazaanın mahkeme kararı ile kesinleştiğini, bu sebeple davacıya fark ücret, ilave tediye ücreti ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak ve tespit davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, ... 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.