muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1508, Karar No: 2014/7238, Tarih: 12.05.2014

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7634, Karar No: 2015/2374, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7634 E.  ,  2015/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1397, Karar No: 2012/13154, Tarih: 18.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/1397 E.  ,  2012/13154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın zimmet suçunu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen hakkında 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihlerinde Akçakale´de faaliyet gösteren Merkez Sulama Birliğinde işletme teknisyeni olarak çalışan sanığın 03/05/2001 tarihli verile emrinde As Oto isimli elektrik firmasına ödenen 15,00 lira dışında kalan 135,00 ve 40 ton çimento alımı karşılığı ödendi gösterilen 1.521,00 lira olmak üzere toplam 1.656,00 lirayı aynı zamanda ağabeyi olan ve öldüğü için hakkındaki kamu davası ile ilgili olarak düşme kararı verilen Merkez Sulama Birliği Başkanı ... ile birlikte çek bedellerini bankadan tahsil etmek şeklindeki iştirakiyle zimmetine geçirdiği kabul edilerek hakkında yazılı şekilde mahkümiyet kararı verilmiş ise de;

Birliğe 40 ton çimento alımının gerçekte yapılıp yapılmadığının kesin olarak tespiti için bu çimentonun kullanıldığı iddia edilen yerlerde teknik bilirkişi marifetiyle tespit yapılması gerektiğinin 23/06/2003 tarihli bilirkişiler heyeti raporunda belirtilmiş olmasına rağmen bu konuda bir inceleme yaptırılmamış ve dolayısıyla zimmet varsa bunun kesin miktarı belirlenememiş olması, ayrıca bilirkişi heyetinin birliğin tüm defter ve belgeleri üzerinden değil sadece denetmen raporundaki belgelerle yetinerek sonuca ulaşmaya çalışmış bulunması karşısında, öncelikle zimmete konu olan 40 ton çimento alımı ile ilgili olarak bu konuda bir uzmanın iştirakiyle çimento kullanımı yapıldığı iddia olunan yerlerde keşif yapılıp, söz konusu çimentonun birlik işlerinde kullanılıp kullanılmadığının ve kullanılmış ise ne miktarda kullanıldığının belirlenmesi ve gerektiğinde bu konuda tanıkların da dinlenmesinden sonra birliğe ait suç tarihlerini de kapsayan tüm defter, kayıt, belgelerin kül halinde dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı ve önceki bilirkişi heyetinde yer almamış Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirmek suretiyle iddianameye konu edilen 135,00 ve 1.521,00 liranın sanığın zimmetinde olup olmadığı, varsa kesin zimmet miktarının ne olduğu, ne şekilde yapıldığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın zincirleme surette zimmet suçunu işlediğinin anlaşılmasına rağmen cezasından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre artırım yapılmaması,

Kabule göre de;

Sanığın zincirleme surette zimmet suçunu işlediğinin anlaşılmasına rağmen cezasından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre artırım yapılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve kazanılmış hak da gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2618, Karar No: 2022/238, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/2618 E.  ,  2022/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/01/2022 tarihinde davacı Asil ... ile davalı vekili Av. ..., geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya, 9.347,25 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1266, Karar No: 2023/5390, Tarih: 27.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1266 E.  ,  2023/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/778 Esas, 2021/1656 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/30 E., 2017/973 K.

Taraflar arasındaki asıl itirazın iptali- karşı alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 27.03.2014 tarihli sözleşmeyle, Özel Kutay Anadolu Sağlık Meslek Lisesindeki öğrencilerin davalı ... bünyesindeki sağlık meslek lisesine devri ve geçişinin sağlanması ve işletme hakkının devrinin taahhüt edildiğini, sözleşme tarihinden itibaren işletmenin hak ve yükümlülüklerinin davalı tarafından kullanılmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını, davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşmeye konu olan dava konusu işletmenin "Özel Beylikdüzü Bilimsen Çizgi İlk Okulu" adı altında başka bir eğitim kurumuna devredildiğini, edimini yerine getirmeyen davacının sözleşmeye dayalı olarak edimin ifasını isteme hakkının bulunmadığını, devrin gerçekleşmemesine rağmen beyan ettiği öğrenci başına 4.000,00 TL 'den 64 öğrenciye karşılık talepte bulunmasının, hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanmış olan işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmenin 5 inci maddesinde, davacı karşı davalı yükümlülüklerine ve taahhütlerine aykırı davranması nedeniyle sözleşme gereği 200.000,00 TL cezai şartın 27.03.2014 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı arasında imzalanmış olan işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmenin 5 inci maddesinde, davacı karşı davalı yükümlülüklerine ve taahhütlerine aykırı davranması nedeniyle sözleşme gereği 200.000,00 TL cezai şartın 27.03.2014 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; özel eğitim kurumlarının, devir, nakil ve kapatılma hususlarının Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliğinin 2 nci bölümünde düzenlendiği, özel eğitim kurumunun işletme hakkı ve demirbaş devri ile birlikte başka bir kuruma devredilmesinin mümkün olduğu ancak bu yönetmelikte veya eğitim mevzuatının herhangi bir kaynağında özel eğitim kurumları arasında kısmi veya toplu öğrenci transferini düzenleyen bir yasal dayanak bulunmadığı, Milli Eğitim okullarında ilköğretimden ortaöğretime geçiş sisteminin belirli kurallara göre yapılmakta olduğu, bir kurumun kendi kontenjan hakkını bir sözleşme ile başka bir kuruma devretmesinin mevzuat hükümlerine göre mümkün olmadığı, sözleşme hükümlerine göre devreden kurumun öğrencilerini, devralan kurumun çeşitli okullarına kontenjanı ile birlikte devredeceği, ayrıca işletme hakkının da kuruma devredileceğinin hükme bağlandığı, devir bedelinin transfer edilen öğrenci sayısı üzerinden hesaplandığı, eğitim mevzuatı ilkelerine göre devreden kurumun öğrencilerini veya okulun kontenjan hakkını devralan kurumun belirli okullarına devretme veya kaydetme yetkisinin bulunmadığı, öyle bir sözleşme hükmü mevzuata aykırı olup yasal bir bağlayıcılığının olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmenin uygulanabilirliğinin bulunmadığı, sözleşmenin hukuka aykırı olması göz önüne alındığında tarafların bu sözleşmeye dayalı olarak alacak ve cezai şart talep etmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında yapılan sözleşmenin geçerli olduğunu, mevzuatta hüküm bulunmayışının sözleşmenin geçerliliğini etkilemeyeceğini, genel hükümlere göre sonuca gidilmesi gerektiğini, bu türden bir sözleşme yapılmasını engelleyen bir hüküm bulunmadığını, müvekkilinin tacir olması nedeniyle özel hukuk hükümlerinin somut olayda uygulanması gerektiğini, bilirkişi raporunun bu yönüyle eksik ve hatalı olduğunu, davalı tarafın sözleşmeden kaynaklanan ödeme yükümlüğünü yerine getirmediğini, müvekkilinin sözleşmeye aykırı davranmadığını, bu nedenle karşı tarafın cezai şart talebinin haksız olduğunu, öğrenci devir bedellerinin sözleşmede açıkça hükme bağlandığını, karşı tarafın işletmeyi devredin şeklinde bir ihtarının bulunmadığını beyan ederek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sözleşme serbestisi gereği müvekkili şirketin işletme hakkının ve demirbaşlarının devrini talep ettiğini, buna karşılık sözleşme bedelini kararlaştırmak adına devir tarihi itibariyle karşı tarafın mevcut kayıtlı öğrenci kontenjanının dikkate alınarak sözleşme bedelinin belirleneceğinin taraflarca sözleşmede belirlendiğini, sözleşmenin hukuka aykırı olmadığını ve uygulanabilir olduğunu, müvekkili şirketin devre hazır olmasına rağmen davacı karşı davalının dava açılmadan önce işletmeyi devrettiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 97 nci maddesi uyarınca karşılıklı taahhüt içeren sözleşmelerde edimini yerine getiremeyen tarafın diğer taraftan edimini yerine getirmesini isteyemeceğini, davacı karşı davalının sözleşme konusu okulu hâlihazırda bir başka eğitim kurumuna devrettiğini dolayısıyla müvekkiline şirket devrinin zaten mümkün olmadığını, davacı karşı davalının devir yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin 5 inci maddesi gereğince kararlaştırılan cezai şarta hak kazandıklarını ileri sürerek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar davalı karşı davacı vekilince ortada bir işletme hakkının devrini amaçlayan sözleşme olduğu ileri sürülmüş ise de; taraflar arasındaki 27.03.2014 tarihli sözleşme incelendiğinde; sözleşmenin konusunun, davacı karşı davalıya ait Özel Kutay Anadolu Sağlık Meslek Lisesindeki öğrencilerin (sağlık meslek liselerine özgü kontenjanıyla birlikte) davalı karşı davacı bünyesindeki sağlık meslek liselerine devir ve geçişinin sağlanması, eklerini içeren işletme hakkının devir işlemleri ve yan yükümlülüklerine ilişkin olduğu, sözleşmenin 2. maddesinde, "Devreden işletmenin tüm sağlık kontenjanı ile beraber devralanını belirlediği okullara geçişleri esnasında, bu okullara kayıt yaptıran Ares Eğitim Kurumları Ltd Şti ye ait Özel Kutay Anadolu Sağlık Meslek Lisesi öğrencileri için her bir öğrenci için tek defaya mahsus devralan devredene öğrenci başına 4.000,00 TL'yi ödemeyi taahhut eder, hükmünün yer aldığı, davacı karşı davalı tarafından keşide edilen ihtarname içeriğinde, davalı karşı davacı kuruma devredilen 64 örenci için öğrenci başına 4.000,00 TL'den olmak üzere 256.000,00 TL'nin talep edildiği, icra takibinin de bu miktar üzerinden yürütüldüğü, dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşmenin öğrenci devrini hedefleyen bir sözleşme olduğunda tereddüt bulunmadığı, buna göre İlk Derece Mahkemesince; Özel eğitim kurumlarının, devir, nakil ve kapatılma hususları Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları yönetmeliğinin 2. bölümünde düzenlendiği, özel eğitim kurumunun işletme hakkı ve demirbaş devri ile birlikte başka bir kuruma devredilmesinin mümkün olduğu ancak bu yönetmelikte veya eğitim mevzuatının herhangi bir kaynağında özel eğitim kurumları arasında kısmi veya toplu öğrenci transferini düzenleyen bir yasal dayanak bulunmadığı, Milli Eğitim okullarında ilköğretimden ortaöğretime geçiş sisteminin belirli kurallara göre yapılmakta olduğu, bir kurumun kendi kontenjan hakkını bir sözleşme ile başka bir kuruma devretmesinin mevzuat hükümlerine göre mümkün olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmenin uygulanabilir olmadığı şeklindeki değerlendirmelerde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava sözleşmeden kaynaklanan alacağa yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, karşı dava sözleşmeye aykırılık sebebiyle cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/440, Karar No: 2016/6904, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/440 E.  ,  2016/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dava; 15.07.2011 tarihli iş kazasında yaralanarak 21.07.2011 tarihinde ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler, yapılan tedavi giderleri ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan Kurum zararının davalı işveren şirketten rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Kanunu’nun 21. ve 76. maddeleridir.

Davalı işveren şirkete ait işyerinde bakım ustası olarak çalışan sigortal... kaza tarihinde BM-10 isimli zırhlama makinesindeki krikoyu onarmak için krikonun altına girdiği esnada, makinenin yük taşıma tablasının, altına konulan 2 adet U demir desteğinden kayarak üzerine düşmesi sonucunda yaralanmış ve kazadan 6 gün sonra da vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 14.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda; dava dışı Mustafa Murat Şahin'e % 15, dava dışı .... sigortalıya ise % 70 oranında kusur izafe edilmiştir.....hakkında açılan ceza davasında ise, oran belirtilmeksizin anılan şahıslar tali, sigortalı ise asli kusurlu bulunmuş ve mahkumiyete dair verilen karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece iş bu rücu davasında, 14.04.2014 tarihli kusur raporu hükme dayanak kılınarak ve davalı işveren şirketin % 30 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek alacağın tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 21. ve 76. maddeleri, kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketinin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olanağını tanımıştır. Buna karşın hükme esas alınan ve oluşa uygun bulunmayan 14.04.2014 tarihli kusur raporunda hakkında kusur verilmeyen davalı işveren şirketin tazminle sorumlu tutulması yerinde olmadığı gibi, kazanın oluşumu gözetildiğinde kazalı sigortalıya daha az oranda kusur verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de isabetsizdir.