muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1268, Karar No: 2017/3523, Tarih: 31.05.2017

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/04/2016 tarihli ve 2016/12236 soruşturma, 2016/640 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasına ilişkin Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09/12/2016 tarihli ve 2016/3412 DS sayılı kararını müteakip, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/12/2016 tarihli ve 2016/12236 soruşturma, 2016/25474 esas, 2016/20930 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığa yapılan tebligatların yükümlülüklere uymamakta ısrar etme eylemini doğuracak nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından ihbar doğrultusunda karar verilmesine yer olmadığına dair Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2017 tarihli ve 2017/27 esas, 2017/82 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mahkemesince 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi düzenlemesi getirilmiş olduğundan ve sanığa yapılan tebligatların yükümlülüklere uymamakta ısrar etme eylemini doğuracak nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından ihbar doğrultusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı,

5271 sayılı Kanun'un 175/1. maddesi uyarınca iddianamenin kabulü ile kamu davasının açılmış olduğu ve kovuşturma evresinin başladığı, kovuşturma aşamasının anılan Kanun'un 176 ve devam eden maddelerde izlenen usul çerçevesinde yürütüleceği ve yargılamanın mezkur Kanun'un 223/1. madde uyarınca, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi şeklinde sınırlı olarak sayılan hükümlerden biri ile veya aynı maddenin 8. fıkrasında düzenlenen durma kararı ile sonlandırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek, Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2017 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

Yapılan incelemede;

Yapılan incelemede;

a) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde; "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.",

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/3. maddesinde; "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır."

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/4-a maddesinde; "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." düzenlemeleri yer almaktadır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 175/1. maddesi uyarınca; iddianamenin kabulü ile kamu davasının açılmış olacağı ve kovuşturma evresinin başlayacağı, kovuşturma aşamasının anılan Kanun'un 176 ve devam eden maddelerinde belirlenen usul çerçevesinde yürütülerek yargılamanın aynı Kanun’un 223/1. maddesi uyarınca; beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi şeklinde sınırlı olarak sayılan hükümlerden biri ile veya aynı maddenin 8. fıkrasında düzenlenen durma kararı ile sonlandırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2017 tarihli ve 2017/27 esas, 2017/82 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9419, Karar No: 2012/9065, Tarih: 19.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/9419 E.  ,  2012/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymak suçundan sanık ... ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle Silivri Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Silivri Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2011 gün ve 2006/137 E. 2011/707 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12290, Karar No: 2017/11076, Tarih: 28.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12290 E.  ,  2017/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar evrakının, 8. Mekanize Piyade Tugayı 8 inci Piyade Tugay Komutan Yardımcılığı Kışla Hizmet Komutanlığı Beşiktepe/Tekirdağ'da askerlik hizmetini yaptığı anlaşılan sanığa, 7201 sayılı tebligat kanunun 14. maddesi uyarınca askerlik görevinin icra edildiği kıta komutanlığına veya müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği halde, usule aykırı olarak 06/11/2014 tarihinde sanığın annesine tebliğ edildiği; 19/03/2015 tarihli savcılık çağrı tebligatı üzerine verilen karardan haberdar olunması üzerine sanık müdafinin 24/03/2015 tarihinde sunduğu dilekçe ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, bunun üzerine mahkemece ek karar ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilerek, temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek, yerel mahkemenin eski hale getirme talebinin temyiz talebi niteliğinde olduğuna ve sanık müdafiinin temyiz talebinin kabulüne ilişkin 31.03.2015 tarihli ek kararı hukuki değerden yoksun kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede:

Sanığın temyiz dilekçesine ekli terhis belgesinde 20.03.2014 - 20.03.2015 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığı anlaşılması karşısında, 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 5530 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca, sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 28/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2216, Karar No: 2015/4784, Tarih: 05.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/2216 E.  ,  2015/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı B..-H..-Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı D.. M.. arasındaki davadan dolayı Ankara 17. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 03.06.2014 gün ve 2009/423-2014/413 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası içerisinde bulunmadığı ve incelenmesi gerekli görüldüğünden;

1-Dava dilekçesi ve ekleri,

2-Cevap dilekçesi ve ekleri,

3-İlk karar verilinceye kadar yapılan yargılamaya ilişkin duruşma tutanakları, bilirkişi raporları, yazışmalar, taraflarca karşılıklı olarak verilen dilekçeler,

4-Dava konusu iş ile ilgili sözleşme ve ekleri,

5-Yerel mahkemenin ilk kararı, bu kararın tebliğine ilişkin belgeler, temyiz dilekçeleri, Dairemizin bozma kararı, bu bozma kararının tebliğine ilişkin belgeler,

6-Dosya kapağında kalemde olduğu yazılı 1 klasör ek ile duruşma salonunda olduğu yazılı 4 çuval ve Devlet Su İşleri II. Bölge Müdürlüğü'nün 09.05.2011 tarihli yazısı ekinde gönderildiği belirtilen 32 klasörün dosyaya eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksikliklerin ikmal edilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14772, Karar No: 2015/24623, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14772 E.  ,  2015/24623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/882-2014/424

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2629, Karar No: 2012/4956, Tarih: 18.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2629 E.  ,  2012/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 62/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 0,15 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/8, 59/1, 31, 33, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59, 81/1 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılarak bozma üzerine yeniden kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçunda hürriyeti bağlayıcı ceza yanında verilen temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 1 TL olduğu ve takdiri indirim sebebiyle yapılan uygulama sonucu 1 TL.nin altında kaldığından, 5335 sayılı Kanunun 22. Maddesiyle 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2. Maddesine eklenen ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasa uyarınca 1 TL.nin altında kalan tutarlar dikkate alınmayacağından adli para cezasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki ruhsatsız silah taşımak suçundan temel adli para cezası olarak belirlenen adli para cezasının "1 TL" olarak değiştirilmesine ve bu suçtan sonuç olarak tayin edilen "0,15 TL" adli para cezasının da hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3952, Karar No: 2019/3199, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3952 E.  ,  2019/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/10/2014 gün ve 2011/172-2014/207 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/04/2017 gün ve 2015/14062 - 2017/1974 sayılı kararı aleyhinde davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünler San. ve Tic.A.Ş. arasında 2009 yılında ticari ilişki başladığını, "Corian" ve "Monteli" markalı akrilik esaslı malzemelerin işlenerek monte edilmesi amacıyla işbirliği yapıldığını, daha sonra diğer davalı Du Pont de Nemours International S.A. ile "quality network sözleşmesi” imzalandığını, ancak davalı Du Pont de Nemours International S.A.’nin bu sözleşmeyi tek taraflı olarak haksız feshedip markaları kullanmaya devam etmemesi konusunda müvekkiline ihtarda bulunduğunu, oysa müvekkili tarafından halihazırda satın alınmış olan “Corian” ve “Montelli” markalı ürünlerin bulunduğunu, müvekkili tarafından 556 sayılı KHK’nın 13. maddesi gereğince satın alınmış bu malların kullanımı için KHK’nın 74. maddesi uyarınca davalılara bildirim yapıldığını ileri sürerek bu ürünlerin satışının yapılmasının ve bu ürünlerin satılabilmesi için internet sitesinde "Corian" ve "Montelli" markalarının kullanılmasının 556 sayılı KHK’nın 12. maddesi uyarınca dürüst kullanım teşkil ettiğinin ve marka hakkına tecavüz oluşturmadığının KHK’nın 74. maddesi uyarınca tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünler San. ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalıların pasif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünler San. ve Tic. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez, davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünler San. ve Tic. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Du Pont Türkiye Kimyasal Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6612, Karar No: 2018/2944, Tarih: 12.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6612 E.  ,  2018/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2015 gününde adli yardım talepli verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15, Karar No: 2023/169, Tarih: 22.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/15 E.  ,  2023/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...’ın nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nın 82/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2018 tarihli ve 312-962 sayılı resen istinafa tabi olan hükme yönelik olarak sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 27.03.2020 tarih ve 1638-435 sayı ile; CMK'nın 280/2. maddesi gereğince hükmün kaldırılmasına, sanığın TCK’nın 82/1-d, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.03.2021 tarih ve 3401-4756 sayı ile; " (…) Maktulden kaynaklanan ve tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir eylem tespit edilemediği hâlde sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 08.07.2021 tarih ve 880-971 sayı ile sanığın TCK’nın 82/1-d, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.02.2022 tarih ve 12797-836 sayı ile; " (…) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin farklı bir hüküm kuracağı durumlarda, ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması sureti ile karara bağlanması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı biçimde doğrudan yeni hüküm kurması suretiyle karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi hükmüne aykırı davranılması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. DİRENME GEREKÇESİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 01.04.2022 tarih ve 545-498 sayı ile; "(…) İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması hususu ilk defa daire tarafından duruşma sonrası verilen kararları kapsadığı kabul edilmelidir. Zira istinaf mahkemesi kararının Yargıtay ilgili ceza dairesince bozulması ile birlikte ilk derece mahkemesi kararı da bozulduğundan hem istinaf mahkemesinin hem de ilk derece mahkemesinin kararı ortadan kalkmaktadır. Dolayısı ile Yargıtayın istinaf mahkemesinin kararını bozması sonucunda önceden verilen tüm hükümler ortadan kalktığından zaten kalkan bir hükmün CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca yeniden kaldırılmasına karar vermeye yasal olarak ihtiyaç bulunmadığı," gerekçesiyle bozmaya direnerek sanığın aynı şekilde cezalandırılmasına hükmetmiştir.

Bu hükmün de sanık ve müdafisi ile katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2022 tarihli ve 95563 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.12.2022 tarih ve 8470-10294 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin CMK’nın 280/2. maddesine göre İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak kurduğu yeni hükmün temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece bozulmasından sonra bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yeniden hüküm kurulurken tekrar CMK’nın 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmesinin gerekli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. UYUŞMAZLIK KONUSUNA İLİŞKİN BİLGİLER

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.08.2016 tarihli ve 5962-945 sayılı iddianame ile sanık ...’ın, eşi maktul ...’ı 09.02.2016 tarihinde darbederek öldürdüğü iddiasıyla ve TCK’nın 82/1-d ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

Yargılamanın yürütüldüğü ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 04.12.2018 tarih ve 312-962 sayı ile sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nın 82/1-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği, resen istinafa tabi olan hükme yönelik olarak sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili tarafından da istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 27.03.2020 tarih ve 1638-435 sayı ile CMK'nın 280/2. maddesi gereğince hükmün kaldırılmasına, sanığın TCK’nın 82/1-d, 29/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmedildiği,

Hükmün sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.03.2021 tarih ve 3401-4756 sayı ile; " (…) Maktulden kaynaklanan ve tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir eylem tespit edilemediği hâlde sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Bozmaya uyan ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 08.07.2021 tarih ve 880-971 sayı ile bu kez CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca hükmün kaldırılmasına karar verilmeksizin, sanığın TCK’nın 82/1-d, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği,