muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19272, Karar No: 2014/3153, Tarih: 03.03.2014

Dava konusu davacının ticari işletmesinde kullanmış olduğu elektrik sebebiyle faturaya yansıtılan kayıp kaçak bedelinin istirdatı talebine ilişkin olup, taraftar tacirdir. Bu duruma göre uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davaya ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7106, Karar No: 2011/2011, Tarih: 01.04.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/7106 E.  ,  2011/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla aynı Kanunun 314/2, 62, 53/1-2-3, 54, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle yasal koşulları oluşmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün gerekçesinde suçun "silahlı terör örgütüne yardım etme" olarak kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "örgüt adına suç işleme" yazılarak TCK'nın 220/6. maddesi yollaması ile uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "sanıklar ... ve ...'nin sabit olan örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan eylemlerine uyan fiil ve hareketlerinden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla" cümlesinden "örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek" ve "220/6" ibareleri çıkartılıp yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" ve "220/7" yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16549, Karar No: 2014/1242, Tarih: 28.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/16549 E.  ,  2014/1242 K.**

* DOĞMAMIŞ HAKTAN FERAGAT

* MURİS MUVAZAASI

* SAKLI PAY SAHİBİ OLMAYAN MİRASÇILARIN TAPU İPTALİ İSTEMLERİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 18

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 237

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 307

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 311

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, satış işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş, ecrimisil isteği bakımından olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakanın paydaşı olduğu 9 (20429 ada 5) parseldeki payının tamamını 20.03.3006 tarihinde davalı kızı Y., kayden maliki olduğu 863(20466 ada 34) parsel sayılı taşınmazı ise 19.01.2010 tarihinde davalı damadı M. satış suretiyle temlik ettiği, 22.01.2011 tarihinde öldüğü, davacılar A.ve G., miras bırakanın ölen oğlu Z.den olma torunları, davalı Mustafa ile davalı Y.ise karı-koca oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; dosya arasında mevcut davacıların mirasbırakan babaları Zeki tarafından Antalya 6.Noterliği'nde düzenlenen, 10.02.2010 tarihli davadan feragat sözleşmesine, doğmamış haktan feragat edilemeyeceği ve hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle itibar edilememiş olması kuşkusuz doğrudur.

Öte yandan; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne var ki, mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılarak, mirasbırakanın taraflarla olan beşeri ilişkisi ve başka mal varlığı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, taraflarca belirtilen icra dosyaları getirtilip inceleme konusu yapılması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın gerçek iradesinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan; davada ecrimisil istenildiği halde mahkemece bu istek bakımından bir karar verilmemiş olması da isabetsizdir. Ne var ki bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15271, Karar No: 2014/1006, Tarih: 21.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15271 E.  ,  2014/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2011/51-2012/415

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.01.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, satış yolu ile ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında yerilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 02.11.2012 günlü kısa kararda ''davanın kabulü ile, dava konusu 105 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, satışın umuma açık ve artırma sureti ile yapılmasına, satış sonucu elde edilecek gelirin tapu kaydındaki hisseleri oranında davacı ve davalılara ödenmesine'' karar verildiği halde, gerekçeli kararda A.B. E.mirasçıları mirası reddettiklerinden kendilerine satış bedelinden pay verilmemesine karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/6145, Karar No: 2014/11990, Tarih: 24.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6145 E.  ,  2014/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2014 tarih ve 2012/238-2014/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve Fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin fotoğraf sanatçısı olduğunu, bir çok eser vucuda getirdiğini, davalının müvekkiline ait on üç adet güzel sanat eseri vasfındaki fotoğrafını izinsiz olarak değiştirmek ve eser sahibi adına yer vermeksizin hemen kazan biletleri üzerine bastığını, bu şekilde müvekkilinin eserden doğan umuma arz, adın gösterilmesi ve eserin bütünlüğünün korunmasına yönelik manevi haklarına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kurulacak hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; hemen kazan biletleri üzerine basılan fotoğrafların T.C. ...'nın internet sayfasında yer alan fotoğraf galerisi içerisinde yer aldıklarını, yargılama konusu fotoğrafların bakanlığın izni ile kullanıldığını ve üzerinde herhangi bir değişiklik yapılmadığını, şayet bir telif hakkı ihlali var ise muhatabın bakanlık olduğunu, müvekkilinin tacir olmadığını, bu nedenle reeskont faizi istenemeyeceğini, kaldı ki herhangi bir manevi zarar da doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil T.C. ... temsilcisi; davacının müvekkili kurumun emrinde çalışan bir mühendis olduğunu, müvekkili bakanlık tarafından fotoğrafların çekilmesi maksadıyla görevlendirildiğini, her türlü yol, iaşe ve konaklama giderlerinin kamu bütçesinden karşılandığını, kendisine fotoğraf makinası verildiğini, yargılama konusu fotoğrafların görevin ifası sırasında vucuda getirildiğini, bu nedenle FSEK'in 18/2. maddesi uyarınca eserle ilgili hakları kullanma yetkisinin bakanlığa ait olduğunu, fotoğrafların bakanlık web sayfasında uzun süredir bulunduğunu, davacının bundan haberi olduğunu, fotoğrafların eser vasfı taşımadığını, davalı kurumun talebi üzerine fotoğrafların kullanılmasına izin verildiğini, manevi bir zarar doğmadığını, reeskont faizi talebinin hukuka uygun olmadığını, herhangi bir kusur ve hukuka aykırılığın da mevcut bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama konusu fotoğrafların fikri çaba ürünü güzel sanat eseri niteliğinde bulunduğu, fotoğrafların davacı tarafından çekildiği, açık bir vazgeçme olmadığı takdirde eserin her kullanımında eser sahibinin adına mutat biçimde yer vermenin zorunlu olduğu, feri müdahil .... Bakanlığında mühendis olarak görev yapan davacının görev kapsamında çalışma ilişkisi içerisinde bu fotoğrafları çekmediği, görevlendirilme tarihleri, yerleri, çekim konusu görevlerin içeriğinin, yargılama konusu fotoğraflarda görünen çiçek ve kuşlarla uyuşmadığı, fotoğraf makinesinin kurum tarafından sağlanmasının fotoğrafların üzerinde mali hak tanımak için yeterli olmadığı, yargılama konusu fotoğrafların görev kapsamında oluşturulmasını amaçlayan bir sözleşme kurulmadığı, yargılama konusu fotoğrafların davacının görevlendirildiği yer ve zamanlarda çekilmediği, yargılama konusu fotoğrafların sahibinin davacı olduğu, fotoğrafların değişiklikler yapılarak kazı kazan biletlerine basılmasının davacının manevi haklarını ihlal ettiği, her bir manevi hak ihlali için 400,00 TL ücret takdir edilmesi, bunun ihlal sayısı ve ihlal olunan fotoğraf adedi ile çarpılması suretiyle manevi tazminat belirlenmesinin hakkaniyete uygun olacağı, eylemi gerçekleştiren idarenin sorumluluğunun söz konusu olacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 4.800,00 TL'nin 28.06.2011, 6.000,00 TL'nin 04.10.2011 ve 4.800,00 TL'nin 11.07.2012 tarihlinden itibaren işleyecek, değişir oranlı reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesini müteakip özetinin masrafı davalıya ait olmak üzere tüm Türkiye'de yayımlanan gazetelerden birinde, bir defa ilanına, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendiilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve bu eylemin 5846 sayılı FSEK 15. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 70. maddesine aykırılık oluşturmasına göre davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalı ... fer'i müdahil harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilldi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1790, Karar No: 2015/2757, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1790 E.  ,  2015/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11823, Karar No: 2011/24055, Tarih: 22.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11823 E.  ,  2011/24055 K.**

**"İçtihat Metni"**

5682 sayılı Pasaport Kanunun 34. maddesine aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yargılanmaları sırasında; ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi ile Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Hadımköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 31.07.2008 gün ve 2006/336 E. 2008/242 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23970, Karar No: 2019/11046, Tarih: 11.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/23970 E.  ,  2019/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 04 Nisan 2014 tarihli, Esas 2014/160, Karar 2014/229 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 27/01/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-769-16/As.Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap.Tet. ve İşi.Ş.(31-86-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2019 gün ve 2018/11036 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin firar suçundan sanık J.Er ... hakkındaki 2014/160 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04 Nisan 2014 tarihli, 2014/160-229 esas ve karar sayılı kararı ile; sanığın, 19.11.2013-12.02.2014 tarihleri arasında firar suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK'nın 66/1-a, TCK.'nin 62'nci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nin 231'inci maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; süresi içerisinde itiraz edilmeyen bu karar, 18 Haziran 2014 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

3. Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 11 Mayıs 2016 tarihli, 2014/160 (HAGB 2134) sayılı yazısı ile; J.Er ...'ın Askeri Mahkemenin 04 Nisan 2014 tarihli, 2014/160-229 esas ve karar sayılı kararı ile açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükme konu 19.11.2013-12.02.2014 tarihleri arasındaki firar suçundan önce, 15.02.2008 tarihinde işlediği 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan, Denizli Çocuk Mahkemesinin 19.11.2008 tarihli, 2008/120-652 esas ve karar sayılı kararı ile 12.09.2012 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü olduğundan, CMK'nin 231/6 a maddesindeki objektif koşul gerçekleşmeden sanık hakkında izin tecavüzü suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilerek, kanun yararına bozma yoluna gidilmesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

4. Dosyanın incelenmesinde; sanığın, Denizli Çocuk Mahkemesinin 19.11.2008 tarihli, 2008/120- 652 esas ve karar sayılı kararı ile, 15.02.2008 tarihinde 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği sabit görülerek, 320 TL. para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 12 Eylül 2012 tarihinde kesinleştiği, bu mahkumiyet hükmünün adli sicilden silinme süresi tamamlanmadan önce, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu firar suçunun işlenmiş olması karşısında, hükümlü hakkında müsnet suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin CMK'nin 231/6-a maddesinde öngörülen sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması şeklindeki objektif koşulun somut olayda gerçekleşmemesi nedeniyle kanuna aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

5. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 04 Nisan 2014 tarihli, 2014/160-229 esas ve karar sayılı karırın bozulması için 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga Jandarma Genel Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 04 Nisan 2014 tarihli, Esas 2014/160, Karar 2014/229 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.