muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17690, Karar No: 2016/15026, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17690 E.  ,  2016/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; bir kısım evrakların taranmadığı (mali ve sosyal durum tutanakları) anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14323, Karar No: 2013/17651, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14323 E.  ,  2013/17651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2011 tarih ve 2011/34-2011/246 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Nazif Aydın ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.08.2002 tarihli sözleşme ile Türk Nippon Sigorta A.Ş.’nin %96’na tekabül eden hisselerini davalıdan devraldığını, hisselerin döneme ilişkin olarak düzenlenmiş bulunan sözleşmenin 19. maddesinde devir bilançosunda yer alması gerekirken yer almayan hususların tespiti halinde devrolunanın devreden davalıya bu miktarı rücu etme hakkı bulunduğunu, anılan madde kapsamında yapılan tespit ve değerlendirmeler sonucunda ayrılması gerekip de ayrılmayan karşılıklar, ödenmemiş faizler, muhtelif gelir iptalleri, kur farkı giderleri gibi şirket kâr-zararını dolayısıyla özvarlığını ve netice olarak da şirketin satın alma tarihi itibarıyla değerini doğrudan etkileyen tutarların (1.649.738.344.153) TL olduğunu ileri sürerek, müvekkili zararı olan (1.649.738.344.153)TL’nın hisse devir bedeli ödeme tarihi 05.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TMSF’na ait T.Nippon Sigorta A.Ş. hisselerinin 10.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile Sümerbank A.Ş. tarafından davacıya satıldığını ve hisse devirlerinin 04.10.2001 tarihinde gerçekleştirildiğini, davacı taraf taleplerinin hisselerin devrine ilişkin sözleşmenin 19. maddesine uygun olmadığını, davacı tarafından teklifin şirketin tüm kayıt ve belgeleri üzerinde yapmış oldukları incelemeler sonucunda oluştuğunu, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların esasen şirketin değerine olumlu veya olumsuz yönde etkilemesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 18.02.2010 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki sözleşmenin 29. maddesi kapsamında davacının haklarından feragat etmiş sayılamayacağı, bilirkişi raporunda davacının zararının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.364.522,05 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 18.02.2010 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki sözleşmenin 29. maddesi kapsamında davacının haklarından feragat etmiş sayılamayacağı, bilirkişi raporunda davacının zararının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.364.522,05 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Dava, anonim şirket hisse devri sözleşmesi kapsamında, devri bilançosunda yer almayan pasiflerden kaynaklanan zarar sebebiyle tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı tarafça belirtilen pasifler içerisinde yer alan kalemlerin nitelik itibari ile şirket zararı mahiyetinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2 - Dava, anonim şirket hisse devri sözleşmesi kapsamında, devri bilançosunda yer almayan pasiflerden kaynaklanan zarar sebebiyle tazminat istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı tarafça belirtilen pasifler içerisinde yer alan kalemlerin nitelik itibari ile şirket zararı mahiyetinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, müvekkilinin 10.08.2002 tarihli sözleşme ile Türk Nippon Sigorta A.Ş.’nin %96’na tekabül eden hisselerini davalıdan devraldığını, hisselerin döneme ilişkin olarak düzenlenmiş bulunan sözleşmenin 19. maddesinde devir bilançosunda yer alması gerekirken yer almayan hususların tespiti halinde devrolunanın devreden davalıya bu miktarı rücu etme hakkı bulunduğunu, anılan madde kapsamında yapılan tespit ve değerlendirmeler sonucunda ayrılması gerekip de ayrılmayan karşılıklar, ödenmemiş faizler, muhtelif gelir iptalleri, kur farkı giderleri gibi şirket kâr-zararını dolayısıyla özvarlığını ve şirketin satın alma tarihi itibarıyla değerini doğrudan etkileyen tutarların olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Buna karşın dosya kapsamında yer alan ve davacı tarafça ileri sürülen, şirket zararı olduğu belirtilen tutarların gerçek anlamda zarar mahiyetinde olup olmadığı, bu kalemler sebebiyle şirket aktiflerinde bir azalma yada pasiflerinde artma meydana gelip gelmediği hususları ayrıntılı şekilde incelenip değerlendirilmiş değildir. Nitekim davalı tarafça yapılan savunma kapsamında bir kısım eksikliklerin başka hesaplarda realize olduğu, şirket bakımından ödeme yükümlülüğü doğurmadığı ve şirket değerini olumsuz yönde etkilemediği hususu savunulmuş, buna karşın yapılan bilirkişi incelemesinde ilgili hususlar detaylı şekilde incelenip değerlendirilmemiştir. Nitekim taraflar arasında yapılan sözleşme kapsamında hissesi devre konu edilen şirketin bir sigorta şirketi olduğu ve sigorta şirketlerinin düzenledikleri poliçeler ve faaliyet konuları itibari ile birtakım karşılıklar ayırmalarının yasa gereği olduğu, bilanço dönemi itibari ile oluşacak rizikolar kapsamında yapılan ödemelerin ayrılan karşılıklara göre farklılık arzedebileceği de göz önünde bulundurularak, davacı tarafça davaya konu edilen zarar kalemlerinin gerçek zarar mahiyetinde olup olmadıklarının tespiti amacıyla, davalının savunma kurgusunda değindiği hususlar da değerlendirilmek suretiyle, aralarında sigorta muhasebesi konusunda uzman bilirkişinin de bulunduğu bir heyetten rapor alındıktan sonra sonuca gidilmek gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 04/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21687, Karar No: 2024/21418, Tarih: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21687 E.  ,  2024/21418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.10.2022

SAYISI : 2022/2343 E., 2022/3642 K.

KATILANLAR: ..., ..., ...

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2343 Esas, 2022/3642 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/2343 Esas, 2022/3642 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/503, Karar No: 2024/853, Tarih: 12.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/503 E.  ,  2024/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/766 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 19.09.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.12.2023 tarihli ve 2023/28696 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1741 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1741 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında belirlenen cezada hesaplama hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendine göre (1/2) oranında artırım yapılırken 180 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 240 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 150 gün adlî para cezası yerine 200 gün adlî para cezasına, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 25,00 TL’den çevrilirken 3.750,00 TL adlî para cezası yerine 5.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/766 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/766 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 150 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 25,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 3.750,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20846, Karar No: 2015/2831, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20846 E.  ,  2015/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7094, Karar No: 2025/677, Tarih: 03.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7094 E.  ,  2025/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/684 E., 2023/932 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ve maktulün yaşı küçük çocukları oldukları anlaşılan suçtan zarar görenler ... ve ...'e barodan vekil ve menfaat çatışması sebebiyle Türk Medeni Kanunu'nun 426/2. maddesi uyarınca temsil kayyımı atandığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekillerin temsil kayyımı ile davaya katılma iradelerinin çelişmesi halinde, kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği; küçüklere atanan kayyımların gerekçeli karar tebliğine rağmen davaya katılma ve karara karşı temyiz yoluna başvurma iradeleri bulunmadığı anlaşıldığından ... ve ... vekillerinin sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/47 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-a,d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/684 Esas, 2023/932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili, suçtan zarar görenler ..., ... ve ... vekilleri ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca katılan kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin töre saiki ile gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin töre saiki ile gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama olmadığından bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Suçtan Zarar Görenler ... ve ... Vekillerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Yaşları küçük suçtan zarar görenler ... ve ...'e tayin edilen kayyımlarının davaya katılma ve hükmü temyiz etme talebi bulunmadığı ve kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği anlaşıldığından, kamu davasında katılan sıfatları bulunmayan yaşı küçük ... ve ... vekillerinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmaması nedeniyle, temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Kurum Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/684 Esas, 2023/932 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16356, Karar No: 2015/1509, Tarih: 09.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16356 E.  ,  2015/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/04/2014 tarih ve 2014/72-2014/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirkette %50 hissedar olduklarını, şirket müdürü davalı ...'ın şirketin kurulduğu tarihten bu yana yükümlülüklerini yerine getirmediğini, şirketin mali durumu ile ilgili hiçbir bilgilendirmede bulunmadığını, hak etmiş oldukları kar paylarını ödemediğini ileri sürerek davacı ... için 56.740,00 TL, davacı ... için 56.740,00 TL kâr paylarının ihtar tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı şirketin daha önce tamamen borca batık durumda olduğunu, müvekkili ...'ın şirketi basiretli, doğru ve dürüst yönetimi ile ayağa kaldırdığını, davalı şirket aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davacıların ortağı olduğu davalı şirketten kar payı alacağının tahsilini talep ettikleri, TTK'nın 539/4. maddesi hükmüne göre, genel kurulca kar payının dağıtılması yönünde karar verilmedikçe, kar payının dağıtılmasının mümkün bulunmadığı, davalı şirketin dava konusu edilen dönem bakımından karın dağıtılması hususunda alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunmadığı, bozma konusu yapılmayan konularda yeniden değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle, davacıların davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.