muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/405, Karar No: 2010/6958, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/405 E.  ,  2010/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/35819, Karar No: 2018/22242, Tarih: 20.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/35819 E.  ,  2018/22242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdur ...’ e yönelik tamamlanmış basit yaralama eylemi yerine silahla yaralamaya teşebbüs eyleminden mahkumiyet hükmü kurulması ve teşebbüs nedeniyle indirim oranı ¼ olarak gösterildiği halde cezada yarı oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Sanığın, aralarında duygusal ilişki olan eşi mağdur ... ile mağdur ...’yı birlikte görmesinin ardından işlediği bıçakla tehdit eyleminin, aynı saik ve olay bütünlüğü içinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında her iki mağdura yöneldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden, her iki katılana yönelik silahlı tehdit suçundan ayrı ayrı ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanığın atılı suçlara yönelik eylemlerini, eşi olan mağdur ... ile mağdur ... arasındaki duygusal ilişkiyi öğrenmesinin oluşturduğu hiddet ve elemin etkisi altında işlediğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında atılı suçlar yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Sanığın 29.07.2011 tarihindeki telefon görüşmesinde mağdur ...’ya yönelik işlediği TCK’nın 106/1-1.c kapsamındaki tehdit suçu açısından;

a) Bu suçu da mağdurlar ... ve Selvet’e yönelik 27.07.2011 tarihinde işlediği silahlı tehdit suçuyla aynı kasıt ve suç işleme kararı ile işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu eylemi nedeniyle ayrıca mahkumiyet kararı verilmeyip, sanığın mağdurlara

./..

-2-

yönelik silahlı tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmündeki cezasında TCK’nın 43/1. maddesi gereği artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; hükmün gerekçesinde, sanığın hangi eyleminden dolayı TCK’nın 106/1-1.c kapsamındaki tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğunun gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 1. nolu bozma nedeni yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2011/38891, Karar No: 2013/29367, Tarih: 14.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38891 E.  ,  2013/29367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının promosyon ve uluslararası teklifler başkanı olarak çalıştığını, aylık brüt maaşının 17.418,15 TL olduğunu, mesaisini kendisinin belirlediğini, akdin feshinden sonra talepte bulunmasının iyiniyetle bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davacının fazla çalışma ücreti (Taleple bağlı kalınarak) hüküm altına alınmış, hafta tatili ve genel tatil ücreti istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda, davacının üzerinde genel müdür ve genel müdür yardımcıları olduğu hususu dosya kapsamından anlaşılmakla birlikte, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde sunduğu işyeri elektronik kapı giriş-çıkış kayıtları değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretinde yapılan hakkaniyet indiriminin oranı da taraflar arasında ihtilaf konusudur.

Somut olayda, davacının üzerinde genel müdür ve genel müdür yardımcıları olduğu hususu dosya kapsamından anlaşılmakla birlikte, davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde sunduğu işyeri elektronik kapı giriş-çıkış kayıtları değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalıdır.

3- Fazla çalışma ücretinde yapılan hakkaniyet indiriminin oranı da taraflar arasında ihtilaf konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .)

Somut olayda, hakkaniyet indiriminin hakkın özünü ortadan kaldıracak şekilde yüksek tutulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17985, Karar No: 2014/957, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17985 E.  ,  2014/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı ... dışındaki davalılarla kök mirasbırakan Fatma'dan intikal eden taşınmazların taksimi konusunda anlaştıklarını, ancak bu taşınmazlar içinde mevcut 606, 612 ve 625 sayılı parsellerde mirasçı Mümin'den satın alarak kayden edindikleri payların taksim sözleşmesine dahil edilmesini istemediklerini beyan etmelerine ve bu konuda bilgi almak istemelerine rağmen maddi ve manevi baskı ile aldatılmaları sonucu akdi imzaladıklarını, öte yandan temlik sırasında psikolojik rahatsızlıkları bulunan davacı ...'nın hukuki ehliyete haiz olmadığını, anılan taşınmazların imar uygulaması neticesinde 499 ada 3, 502 ada 5 ve 505 ada 8 sayılı imar parselleri olduğunu, bu arada bir kısım davalıların paylarını davalı ...'e satış suretiyle devrettiklerini, Cengiz'in yolsuz tescili bildiğini ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, irade fesatı ve ehliyetsizlik nedeniyle yolsuz tescilin terkini ve payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, iyiniyetli 3. kişi olduğunu, diğer bir kısım davalılar ise, davacı ...'nin taksime ilişkin çalışmaları yapıp ön protokolü hazırladığını, davacı ...'nın ise fiil ehliyetinin bulunduğunu hatta dava dışı birçok akte imza attığını beyan ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, iyiniyetli 3. kişi olduğunu, diğer bir kısım davalılar ise, davacı ...'nin taksime ilişkin çalışmaları yapıp ön protokolü hazırladığını, davacı ...'nın ise fiil ehliyetinin bulunduğunu hatta dava dışı birçok akte imza attığını beyan ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece; “... Davacı ... bakımından kurulan hüküm doğru olduğundan Zekiye'nin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, diğer davacı ...'nın temyiz itirazlarına gelince; 2659 Sayılı Yasanın 7. ve 16. maddeleri hükmü uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulundan elde edilen rapor ile davacı ...'nın yukarıda değinilen işlem tarihinde hukuki ehliyete sahip olmadığının saptandığı, o halde davacı ...'nın gerek miras bırakandan intikal eden paylar ve gerekse önceden 612 sayılı parselde sahip olduğu müstakil pay bakımından yapılan taksim işlemine hukuki netice bağlanamayacağı, davalılardan Cengiz dışındakilerin ilk el durumunda olup, ehliyetsiz kişiden taksim yoluyla edindikleri payların yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu davalı ...'in ise, imar sonucu oluşan çap kaydı maliklerinin bir kısmından pay satın alan kişi olup, ikinci el olduğu, anılan davalı yönünden Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde ediniminin korunacağı, hal böyle olunca, davalı ... dışındaki davalılar bakımından davacı ...'nın müstakilen sahip olduğu pay ile birlikte irsen malik olduğu payların taksime konu edilmek suretiyle davalılara intikal ettirilen pay oranlarının belirlenmesi ve oluşan sicil kayıtlarının yok hükmünde olduğu gözetilerek oluşan imar parsellerine yansıtılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi, davalı ... yönünden ise değinilen ilkeler çerçevesinde iyiniyet araştırması yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra davacı ... hakkında verilen ret kararı kesinleştiğinden bu davacı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yerolmadığını, davacı ...'nın açmış olduğu davanın davalı ... dışındaki davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3936, Karar No: 2021/2896, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3936 E.  ,  2021/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kuru tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü 104 ada 166 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Karakoçan Kadastro Mahkemesinin 2010/139 E. sayılı dava dosyasında ihtilaflı olduğu anlaşıldığından 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca ilgili dava dosyası getirtilip, ilgili davanın taraflarından iş bu davada davalı olmayanların davaya katılımı sağlanıp tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dava konusu sulu tarım arazisi niteliğindeki 104 ada 148 parsel ve 106 ada 49 parsel sayılı taşınmazların değeri belirlenirken niteliği, konumu ve yüzölçümüne göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 sayılı Kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,Gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17612, Karar No: 2017/21732, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/17612 E.  ,  2017/21732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Kalıp firmasında 10.01.1996 tarihinde kalıp tasarım uzmanı olarak işe başladığını, bu firmanın iflası nedeniyle ... firmasının kurulduğunu ve işçilerin burada çalıştırılmasına devam edildiğini, iki firma arasında organik bağ olduğunu, bu firmalara karşı davalar aşılması neticesinde ... firmasının kurulduğunu, 21.12.2009'da iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacakları istemidir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Kalıp San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılarla bağlantısı olmadığını, davacının kendi iş yerlerinde çalışmadığını, davacıyı tanımadıklarını, müvekkil firmanın 06.01.2012 tarihinde kurulduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle;sigorta kayıtları, iş yeri kayıtları, tarafların gösterdikleri deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi neticesinde;ticaret sicil kayıtları ile davalı ... Kalıp San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davacının iş akdinin feshinden sonra kurulduğu tespit edilmiş, buna göre İş Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında iş yeri devrinin olmadığı kanaatine varıldığı, davacı ... Kalıp San. ve Tic. Ltd. Şti.'de 10/01/1996 tarihinde kapı tasarım uzmanı olarak işe başladığını, bu şirketin iflası ile diğer ... Kalıp San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin kurulduğunu ve işe bu ünvanla devam ettiğini her iki şirket arasında organik bağ bulunduğunu, 20/12/2009 tarihinde işten çıkarıldığını beyan ettiği, sgk kayıtlarının davacının iddiasını doğruladığı ancak işe başlangıç tarihinin 01/03/1996 olduğu, dosyaya celp edilen ticaret sicil kayıtları, sgk kayıtları incelendiğinde her iki şirketin aynı yerde kurulu olduğu, aynı işçiler ile işe devam edildiği, faaliyet konularının aynı olduğu, şirket temsilci ve yetkililerinin aynı kişiler olduğu, aralarında organik bağın mevcut olduğu bu nedenle işyeri devri olarak değerlendirilemeyeceği, her iki şirketinde davacının çalıştığı, 01/03/1996-21/12/2009 tarihleri arasındaki toplam 13 yıl 9 ay 20 günlük hizmet döneminden birlikte müşterek ve müteselsil sorumlu oldukları, dava dilekçesinde ücretlerinin ödenmediğini, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurulmasına rağmen sonuç alınamadığını beyan ettiği, tüm tanık beyanları da nazara alındığında davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile işten ayrılmak zorunda kaldığı, haklı nedenle iş akdini feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı ancak işten haklı nedenle de olsa kendisi ayrıldığından ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, davacının davalı iş yerinde kalıp tasarım uzmanı olarak çalıştığı, yaptığı işin fazla mesai yapmaya uygun olduğu, bunun yanında alınan tanık beyanlarında davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmış olup, davalı işveren tarafından davacının fazla mesai yapmadığı, yahut fazla mesai ücretlerinin ödendiği ispat edilemediğinden davacının fazla mesai alacağı bulunduğu sonucuna varılarak ancak hastalık, izin gibi olağanüstü nedenlerle davacının her zaman fazla mesai yapamayacağı dikkate alındığında hesap ve kabul edilen fazla mesai alacağı üzerinden takdiren 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği,davalı işveren tarafından davacının ücret alacaklarını, ücret bordrosu yahut banka kayıtları gibi yazılı belgelerle ödendiği ispat edilemediğinden davacının ücret alacağının bulunduğu,davalı tarafça asgari geçim indirİmi alacağının ödendiğine dair yazılı belge sunmadığı anlaşıldığından, davacının asgari geçim indimi alacağının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: