muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9547, Karar No: 2015/6805, Tarih: 07.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/9547 E.  ,  2015/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ipoteğin fekki davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalılar hakkında usulüne uygun açılmış bir eda davası olmadığından davacının bedele dönüştürme talebinin usulden reddine, ... kişi konumunda olduğundan hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...'tan üzerinde... lehine ipotek bulunan taşınmazı satın aldığını, ipoteğin kaldırılması için banka müdürü davalı ... ile Müdür Yardımcısı ...'nin belirttiği bedelin anılan davalılara bırakıldığını, ancak ipoteğin kaldırılmadığı gibi bu süreçte davalı ... lehine kredi çalışmaları yapıldığını belirterek, ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının elden ödeme yaptığı iddiasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; yargılama aşamasında dava konusu ipotekli taşınmazın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi nedeniyle ihale sonucu davadışı 3. kişiye satıldığı, ipoteğin fekki yönünden davanın konusuz kaldığı, davacı yargılama aşamasında davasını bedel davasına dönüştürdüğünü beyan etmiş ise de usulüne uygun olarak açılmış bir eda davasının bulunmadığı, ...'nin dava tarihinden sonra davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle konusuz kalan ipoteğin fekki davasıyla ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davalılar hakkında usulünce açılmış bir eda davası bulunmadığından bedele dönüştürme talebinin usulden reddine,.... davada 3. kişi konumunda bulunduğundan hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/516, Karar No: 2012/1360, Tarih: 07.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/516 E.  ,  2012/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesi ile ... köyünde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmi ilana çıkartıldığını, ... köyü sınırları içinde bulunan, dilekçeye ekli paftada 48 nolu kırmızı ile işaretli alanın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu alanın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmaz, kadastro müdürlüğünce tespit edilerek tutanağı mahkemeye gönderildikten sonra yapılan yargılama sırasında fen bilirkişi raporuna ekli krokide (E) ile gösterilen bölüm hakkında tefrik kararı verilerek ayrı bir esasa kaydedildikten sonra yapılan yargılama sonunda kadastro mahekemesince, bilirkişi krokisinde (E) ile gösterilen ve kadastro sırasında paftasında dere yatağı olarak gösterilen yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli Salihli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın kesinleşmesi ile talep üzerine Salihli Sulh Hukuk Mahkemesinde devam olunan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu bilirkişi raporuna ekli krokide (E) ile gösterilen 1467,29 m2 yüzölçümlü bölümün orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12825, Karar No: 2022/15017, Tarih: 28.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12825 E.  ,  2022/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Midyat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurumve davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ............ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.02.2005 tarihinde geçirdiğ iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile sosyal yardım zammından oluşan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 10. ve 26. maddeleri uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

İnceleme konusu davada; hükme esas alınan 30.12.2019 tarihli kusur raporu ile, davalı işverenin %20, kazalı sigortalının %80 oranında kusurlu bulunduğunun tespit edildiği, ancak işverenin 506 sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince sorumlu olduğu hususu dikkate alınmaksızın, Mahkemece kusur raporuna göre, davalı işverenin % 20 kusur oranı üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 9. maddesinde "(Değişik birinci fıkra: 25/8/1999-4447/2 md.) İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli - taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli - taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerin - de işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli - taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgileri de süresi içinde verilmiş sayılır." hükmü ile; 10. maddesinde "Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarı ki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir." hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda sigortalıya ait işe giriş bildirgesinin kazadan önce ve yasal süresi içerisinde Kuruma verilmemiş olduğu, işveren hakkında 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddelerinin uygulanması gerektiği belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, sigortalının olay tarihinden önce 30.11.2004 tarihinde işe başladığı, işe giriş bildirgesinin süresinde verilmediği anlaşılmakla davalı işveren yönünden 506 sayılı Yasanın 10. madde koşullarının oluştuğu hususunda şüphe bulunmamakla, işverenin TBK 51 ve 52. maddeleri gereğince % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak % 60 kusur oranıyla sorumlu olacağının gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1., 2., 3., 4., 5. ve 6. bendlerinin silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile; 16.328,86 TL peşin sermaye değerli gelirin ve 90,84 TL sosyal yardım zammı ödeneğinin tahsis onay tarihi olan 31.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davacı tarafça yapılan 3.159,10 TL yargılama giderlerinin kısmen kabul kısmen red oranında,1.895,46 TL'sinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, geriye kalan 1.263,64 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına,

"1-Davanın kısmen kabulü ile; 16.328,86 TL peşin sermaye değerli gelirin ve 90,84 TL sosyal yardım zammı ödeneğinin tahsis onay tarihi olan 31.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davacı tarafça yapılan 3.159,10 TL yargılama giderlerinin kısmen kabul kısmen red oranında,1.895,46 TL'sinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, geriye kalan 1.263,64 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına,

3-Davalı tarafça yapılan 100,00 TL yargılama giderlerinin kısmen kabul kısmen red oranında; 60,00 TL'sinin davalı üzerinde bırakılmasına, geriye kalan 40,00 TL'nin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

4- Alınması gereken 25,20 TL başvurma harcı ile hükmedilen bedel üzerinden alınması gerekli toplam 1.132,67 TL karar ve ilam harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 3.400,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

6-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 3.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, ” bendlerinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, 28/11/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13312, Karar No: 2012/25483, Tarih: 28.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13312 E.  ,  2012/25483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1-3, 58, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili, sanık ..., sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde gece saat 03:00 sıralarında, Karaman İli, Kazımkarabekir İlçesi, Karalgazi Köyü sığırcı Çiftliği mevkiinde, jandarmanın önleyici hizmet devriyesi yaptığı esnada, sanıkların kazı yaparlarken görülmesi üzerine, sanıkların olay yerinden kaçtıkları, olay mahallinde yapılan incelemede 1,5 metre genişliğinde, 2 metre derinliğinde çukurun açıldığının tespit edildiği, olay yerinde adli emanete kayıtlı 2 adet kürek, 2 adet kazma, 2 adet murç, 2 adet keser, 8 adet ağızlık, yaklaşık yarım kilo çivi ile seramik kap parçalarının ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut arkeolog bilirkişinin raporuna göre, kazı yerinde Geç Roma ve Bizans dönemine ait mimari parçalara rastlandığı, söz konusu yerin höyük olup, 2863 sayılı kanunun 6. maddesinde belirtilen taşınmaz kültür varlığı olduğunun bildirildiği anlaşılmakla;

Sanıkların 2863 sayılı kanunun 6. maddesinde belirtilen taşınmaz kültür varlığı olan höyükte kazı yaptıkları, böylece kültür varlığına zarar verdikleri, söz konusu zararın giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece, “sanıkların sit alanına kazı yapmak suretiyle zarar verdikleri ve suçun işlenmesindeki özellikler ile sanıkların kişilikleri göz önüne alınarak verdikleri zararı gidermemeleri nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin cezaların ertelenmesinin kanuna aykırı olduğuna, sanık ...'in bir sebebe dayanmayan, sanık ...'nun fazla ceza tayin edildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında 2863 Sayılı Kanun'un 74/1. fıkra 2. cümlesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezanın artırılmasını gerektirecek haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, söz konusu yerin 2863 sayılı Kanun'un 6. madesinde belirtilen yerlerden olduğu mahkemece yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen Selçuk Üniversitesi arkeoloji bölümü öğretim görevlisinin düzenlemiş olduğu bilirkişi raporuyla ortaya çıktığı halde sanıklara ek savunma hakkı verilmeden hüküm tesisi,

2- Sanık ...'nün 13.10.2008 tarihli duruşmada kimlik tespiti yapılmasına rağmen, sorgusu yapılmadan 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık ...'nün 13.10.2008 tarihli duruşmada kimlik tespiti yapılmasına rağmen, sorgusu yapılmadan 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

3- Olay yerinde ele geçirilen ve adli emanete alınan değişik ebatlarda çanak parçalarının üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, hususunda rapor alınarak, söz konusu kanun kapsamında ise, müzeye teslimine karar verilmesi gerekirken, soruşturma aşamasında alınan dosyanın tarafı durumundaki müze arkeoloğunun raporu doğrultusunda sahibine iadesine karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlüler hakkında sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili, sanık ... ve sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16709, Karar No: 2014/19086, Tarih: 20.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/16709 E.  ,  2014/19086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/07/2014

Numarası : 2013/1116-2014/649

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde otomasyon sekreteri olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisini yararlandırılmadığı TİS gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Davalı işverenin 2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığı tartışmasızdır. Ancak, dosyaya sunulan 2011 yılından itibaren yapılan hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesinde, her hizmet için ayrı alım sözleşmelerinin yapıldığı ve sekreterlik ve büro hizmeti içinde yapılan sözleşmede alınan işçilerin sekreter olarak çalışacağına dair açık hükmün bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı da, otomasyon sekreteri olarak işe alınmıştır ve alındığı işin dışında başka bir işte görevlendirildiğini iddia etmemiştir. Bazı mahkeme kararlarında, otomasyon sekreterinin davalı hastanenin asıl işini yaptığı, bu nedenle aradaki hizmet alım ilişkisinin muvazaalı olduğu yönünde gerekçeler yazılmaktadır. Bu durum karşısında, otomasyon sekreterinin tam olarak hangi hizmeti gördüğü; yapılan işin hizmet alım sözleşmesinde belirtilen sekreterlik işinden farklı olup olmadığı detaylıca araştırılmalıdır. Eğer davacının, sözleşme kapsamında işe alındığı sekreterlik işi dışında bir iş yaptığı anlaşılırsa, muvazaa hususu üzerinde durularak buna göre; eğer hizmet alım sözleşmesindeki işi yapıyorsa, 2011 yılında işe alınmış olmasına göre, hizmet alım sözleşmesinde yapılmış bir muvazaa olmadığı, davacının ne iş için alınmışsa o işte çalıştırıldığı, usulüne uygun hizmet alım sözleşmesi doğrultusunda taşeron işçisi olarak çalıştığı, davalı kurumun işçisi sayılmasını gerektirecek bir muvazaanın bulunmadığı sabit olduğundan, buna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.