muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2204, Karar No: 2018/1484, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2204 E.  ,  2018/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın, suç tarihinde, Adana ilinde faaliyet gösteren ... İletişim'in sahibi olduğu, işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada; sözleşmenin alt bayii olan sanığın işyerinde düzenlediği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği, elde edilen menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilmeden beraat hükmü kurulması,

2- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21577, Karar No: 2015/12535, Tarih: 25.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21577 E.  ,  2015/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın www.mynet.com üzerinde host edilmekte olan .....com adlı web sitesi usulsüz şekilde kullanılarak yine www.mynet.com üzerinde host edilen si- te...adresine yönlendirildiği, 10.09.2012 tarihinde katı- lanın internet sitesine girildiğinde siteye yetkili olmayan kişilerce yasal olmayan yollarla müdahale edildiği ve giriş sayfası bölümünde hem kendisi aleyhine hem de mensubu bulunduğu siyasi parti aleyhine söylemler bulunduğu, hukuka aykırı eylem internet sitesinin olağan işleyişinin bozulup planlanan site çalışmalarının da yapılamamasına sebebiyet verdiğinden bahisle açılan davada; sanık suçlamayı kabul etmemiş, internet bağlantısı adına olup sadece gazete okuma, günlük haberleri izleme şeklinde kullandığını, iddianamede okunan şekilde herhangi bir işlem yapma, yazı yazmasının söz konusu olmadığını, aynı bilgisayarı 15 yaşındaki oğlunun da kullandığını ancak onunda böyle birşey yapmaya bilgisi olmadığını, oğlu hakkında da ... Çocuk Mahkemesi'ne dava açıldığını, suç tarihinde interneti şifresiz olarak kullandıklarını, başkaları internet hattına girerek böyle bir yazı yazılmış olabileceğini dair savunması, sanığın oğlu hakkında açılan davanın derdest olması, emniyet tarafından el konulan bilgisayar hard diskleri ince- lendiğinde, hard disklerden birinin silinmiş alanlarında katılanın sitesinin adı ve suça konu yazının bir kısmına rastlandığına ve katılanın sitesinin yönlendirildiği siteye ait IP adresleri incelendiğinden, sitenin sunucularına bağlantı ve şifrelerini ele geçirmeye yönelik bağlantılar olduğunun emniyet tarafından tespit edildiğine ilişkin bilirkişi rapor- ları, bu bağlantıların yapıldığı IP numarasının sanığa ait olduğunun tespiti ve mahkemenin de oluşu kabulü karşısında; şikayetçinin duruşma gününden haberdar edilmesi öncelikle sanığın oğlu hakkında açıldığı anlaşılan dava dosyasının getirtilip incelenmesi, gerek- tiğinde birleştirilmesi, mümkün olmazsa bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örnek- lerinin dosyaya konulması, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3477, Karar No: 2014/21549, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3477 E.  ,  2014/21549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/650-2014/4

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8548, Karar No: 2014/832, Tarih: 06.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/8548 E.  ,  2014/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi .

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Mahkûmiyet

2- ... plakalı aracın ve Sakarya adli emanetinin 2012/1753 sırasında kayıtlı 4000 Euro'nun sahiplerine iadesi

Temyiz incelemesi, müdafilerinin isteği üzerine sanıklar ... ve... hakkında duruşmalı, duruşmalı inceleme isteği bulunmayan sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi :

Sanıklar hakkında TCK'nın 188. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca tayin olunan 1500 gün adli para cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, cezanın "1250 gün" yerine hesap hatası sonucu "1200 gün" ve devamında gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucunda cezanın "25.000 TL" yerine "24.000 TL" olarak belirlenmesi suretiyle eksik para cezası tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verilirken, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin karar yerinde belirtilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile sanıklar ...ve ...'ın temyiz itirazları ile sanıklar... ve ... müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK’nın 52. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması ile ilgili bölüme "tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmedilen ceza miktarı ile tutuklu kaldıkları sürelere göre sanıklar ... ve... hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine,

B) 06 AS 444 plakalı araç ile Sakarya adli emanetinin 2012/1753 sırasında kayıtlı 4000 Euro hakkındaki kararların incelenmesi :

1- Sanık ... adına kayıtlı bulunan ve suçun işlenmesinde kullanılan... plakalı aracın TCK'nın 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...'in kollukta müdafii huzurunda verdiği ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in üzerinden ele geçirilen 4.000 Euro'nun suçun işlenmesinden elde edilen para niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu paraların TCK'nın 55. maddesinin 1. fıkrası uyarınca müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

2- Sanık ...'in kollukta müdafii huzurunda verdiği ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in üzerinden ele geçirilen 4.000 Euro'nun suçun işlenmesinden elde edilen para niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu paraların TCK'nın 55. maddesinin 1. fıkrası uyarınca müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların müdafileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, kararların BOZULMASINA,

06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 06.02.2014 gününde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ve sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluklarında 06.02.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/14631, Karar No: 2014/5347, Tarih: 28.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14631 E.  ,  2014/5347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/447-2013/251

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 5.800,00 TL asıl alacak, 495,00 TL işlemiş faiz yönünden borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirketin taraflar arasındaki kontrat uyarınca davacı tarafa 4.800,00 TL depozito ödediğini, kira bedelinin ise aylık net 2.500,00 TL olarak tespit edildiğini, aylık kira bedellerinin kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren düzenli olarak ödendiğini ve müvekkili firmaca herhangi bir aksamaya mahal verilmediğini, müvekkili firmanın gördüğü lüzum üzerine Ağustos 2009 tarihinde mecuru boşalttığını ve iki aylık kira bedeli depozitonun kiralayanın uhdesinde kaldığını, mecurun anahtarının davalı yanın talimatı üzerine kapıcıya teslim edildiğini, teslimin üzerinden on ay kadar geçtikten sonra davalının icra takibi başlattığını, davalının mecuru kiraya vermek için herhangi bir çaba göstermediğini belirterek icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 5.800,00 TL asıl alacak, 495,00 TL işlemiş faiz yönünden borçlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.05.2008 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiraya veren, davacı kiracı aleyhine 07.05.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2009 yılı Ağustos ila 2010 yılı Nisan arası aylara ait 24.300,00 TL kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Her ne kadar kira sözleşmesinde depozitoya ilişkin bir düzenleme yer almasa da kiracı tarafından 13.05.2008 tarihinde Mayıs ayı kirası ile bir aylık depozito bedeli adı altında toplam 4.800,00 TL ödeme yapıldığı çekişmesizdir. Depozito, kiralayanın muhtemel zararlarının teminatı olarak kiracı tarafından verilen bir tür güvence bedelidir. Bu nedenle taraflar arasında kira sözleşmesinde depozitoya ilişkin bir hüküm bulunması ve depozito bedelinin iadesi hususunda uyuşmazlık bulunması halinde, depozitonun iade edilmemesini haklı kılacak sebeplerin olup olmadığı, iade edilecekse ne miktarda iadesi gerektiği mahkemece değerlendirilerek belirlenmesi gerekir. Kira sözleşmesinde depozitoya ilişkin düzenlemenin yer alması durumunda ise, depozito kira bedeline mahsup edilemez. Öte yandan anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekir. Yasal anahtar teslimi bizzat anahtarı kiralayana vermek suretiyle veya tevdi mahalli tayin edilerek tevdi mahalline teslimi ya da notere anahtarın teslimi suretiyle gerçekleşir. Kiralananın tahliye edildiğinin kabul edilebilmesi için kiracının anahtar teslim yükümlülüğünü yerine getirmiş olması, anahtar tesliminin kiracı tarafından yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Kiralanan tahliye edilmediği müddetçe kiraya verenin depozitoyu iade borcu doğmayacağı gibi kiracının kira ödeme yükümlülüğü de devam eder.

Somut olayımızda, davacı, dosyaya ibraz ettiği deliller ile kiralanana ait anahtarları usule uygun teslim ettiği iddiasını ispatlayamamıştır. Bu durumda davacı “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığına göre mahkemece tahliye tarihinin ispatı bakımından davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12870, Karar No: 2011/30370, Tarih: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12870 E.  ,  2011/30370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tellaliye harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesinde; tellallık harcını, mal ve ürünlerini satan gerçek ve tüzel kişilerin ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, harcın sorumlusu ihalede malı satılan borçludur. Ancak, bu harç borçluya ait ise de, onun adına bu harcı yatıran alıcı daha sonra herhangi bir hükme gerek olmaksızın bu parayı borçludan geri alabilir.(İİK. m.12)

Öte yandan tellaliye harcı 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu gereği alındığından, 492 Sayılı Harçlar Kanununun 123/son maddesinde öngörülen istisnanın, anılan harç yönünden uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle alacaklının tellaliye harcına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2-Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

3-488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli,

3-488 Sayılı Damga Vergisi Kanununun 3'üncü maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli,

damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.