muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13892, Karar No: 2007/16963, Tarih: 25.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13892 E.  ,  2007/16963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Mahkemece alınan 28.11.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre ihalenin İİK'nun 133. maddesine göre feshine karar verilmiştir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, ihalesi yapılan taşınmazın satışından elde edilecek bedelden öncelikle karşılanacak aynı masraflar ve İİK'nun 129. maddesine göre kıymet takdiri, satış paylaştırma gideri ve bunların tebliğ masrafları düşüldükten sonra kalan satış bedelinin, iştirak dosyalarında satış tarihi itibariyle toplanacak alacakların İİK'nun 100. madde bilgileri ışığında İİK'nun 140. maddesine göre sıra cetveline tabi tutulması, sıra cetveline göre alacaklı olan alıcıya tekabül edecek alacağın mahsubundan sonra yatırması gereken tutarın belirlenmesi, sıra cetvelinin alacaklılara tebliğ edilerek kesinleştirilmesi, alacağa mahsup edilen kısımdan sonra yatırılan satış bedelinin İİK'nun 133. maddesine göre gerektiğinde  bilirkişi incelemesi de yaptırılıp denetlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Kabule göre de, mahkemece İİK'nun 133. maddesine göre icra müdürlüğünün işleminin iptali ile yetinilmesi yerine yazılı gerekçe ile ihalenin feshi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6074, Karar No: 2011/7305, Tarih: 26.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6074 E.  ,  2011/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, teciline dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın suçu tamamen inkarına, suç tutanağında beyanda bulunup suç yerinde çalışma yapanın oğlu olduğunu ifade ettiği yazılan sanığın babasının da duruşmada yeminle alınan ifadesinde, tutanakdaki ifadenin doğru olmadığını, olayı görmediğini, bilgi sahibi de bulunmadığını, tutanakta imzasının da olmadığını söylemesi karşısında sanığın, yüklenen suçu işleyip işlemediğinin tam olarak değerlendirilebilmesi için konu ile ilgili olarak köy muhtarı ile köy azalarının da bilgilerine başvurularak ağaç kesimi yapılan bu sahanın sanığın babası veya kız kardeşinin korumasında olup olmadığı ve bu sahadaki kesim hakkında bilgileri sorularak sonucuna nazaran hukuki durumun yeniden tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

I-6831 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanunun değişik 93/1 maddesi uyarınca sanığın ormanı işgal eyleminde 91/1 madde hükmü saklı tutularak ceza tayin edildiğinden, işgal eylemi ağaç kesilerek gerçekleştirildiğinde ayrıca ağaç kesme fiilinden de ceza tayini gerektiğinden suç tarihi esas alınarak lehe kanun değerlendirilmesinin buna göre yapılması hususunun gözetilmemesi,

II- Sanığa somut olayda bilirkişi raporu ile belirlenen idare zararını ödeyip ödemeyeceği açıkça sorulmadan idare zararının tazmin edilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/47, Karar No: 2016/14139, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/47 E.  ,  2016/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11200122 ve 11800319 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 11200122 nolu abonelik için abonelik tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00TL ve 11800319 nolu aboneliğin 08/01/2013 tarihinde ödenen faturada tahsil edilen 683,22TL kayıp kaçak bedeli olmak üzere 1.683,22TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.10.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 56.182,77 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 56.182,77TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5068, Karar No: 2021/2057, Tarih: 01.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5068 E.  ,  2021/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya elden borç para verdiğini karşılığında ...'da 21.11.1986 tarihli noterde düzenlenen borç senedi aldığı halde senede uygun olarak ödeme yapılmadığını bildirerek 350.000 DM'nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Protokolün geçersiz ve zamanaşımına uğradığını ödeme belgeleri olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bakiye 20 DM alacağın faizi ile tahsiline Ddair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 11/06/2015 tarih 2014/27058 - 2015/19349 sayılı kararı ile davalının dosyaya sunduğu, davacı tarafından sahtecilik itirazına uğrayan hükme esas ödeme belgeleri hakkında ceza kovuşturması ve varsa ceza davası dosyası getirtilip incelenmeli ve neticesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece,Davanın kısmen kabulü ile 20 DM'nin 21/12/1987 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca o para cinsine bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut dolayda, davacı, davalıya 350.000 DM borç verdiğini ancak davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek 350.000 DM'nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davacıdan 350.00 DM ödünç aldığını, ancak sonrasında davacının ödünç olarak verdiği 350.000 DM' nin 275.000 DM'sine karşılık kendisine ait resim koleksiyonuna ortak olduğunu ve bakiye kısmının davacıya iade edildiğini, taraflar arasında protokoller imzalanığını, protokoller gereği edimini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Davacı, davalı yanca sunulan protokoller ve ödeme belgelerinin bir kısmınında tahrifat ve sahtecilik yapıldığını, bir kısmının ise anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasında bulunmuştur. Davacı tarafından sahtecilik itirazına uğrayan hükme esas ödeme belgeleri hakkında başlatılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemece, üç farklı bilirkişiden rapor alınmış, hükme esas alınan 22.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda, taraflar arasında en son yapılan 25.11.1993 tarihli anlaşmada, davalının, davacıya 79.230 DM borçlu olduğunun kararlaştırıldığı, 25.11.1993 tarihli anlaşmadan sonra davalı yanca, davacıya 79.230 DM ödeme yapıldığı bu nedenle kalan borcun 20 DM olduğu görüşü mütala edilmiştir. Mahkemece, anılan rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 20 DM'nin 21/12/1987 tarihinden itibaren devlet bankalarınca o para cinsine bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de bilirkişi heyeti tarafından; davalı tarafından, Nermin Tuna'ya yapılan 10.000 TL bedelli ödeme davalı borcundan düşülmüş ise de davacı, Nermin Tuna'ya yapılan ödemeyi kabul etmediği gibi anılan ödemenin 25.11.1993 tarihli anlaşmadan sonra yapılıp yapılmadığı da belli değildir. Yine bilirkişi heyeti tarafından; 26.12.1994 tarihli belgedeki 13.430 DM ödeme davalı borcundan düşülmüş ise de mahkemece, davacının tahrifat iddiasına yönelik Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesinden alınan raporda 26.12.1994 tarihli belgede miktarın rakamla yazıldığı bölümde evvelce bulunan 6500 rakamının baş harfindeki "6" rakamının farklı fiziki evsafta kalem ile 8 rakamına dönüştürülmüş olduğu ve aynı kalem ile yan bölümdeki 13.430 DM yazıların yazılıp imzaların atılmış olduğu, belgenin en alt bölümünde "6000" DM daha aldım "28.12.1994 ... yazıları ile imzalanın 3. Farkı fiziki evsafta kalem ile belgeye sonradan ilave edildiği tespit edilmiştir. Hal böyleyken mahkemece davalı tarafından sunulan ödeme belgelerinden tarihsiz olup Nermin Tuna'ya yapılan 10.000 TL bedelli ödemenin davacı yanca kabul edilmediği, ayrıca anılan ödemenin 25.11.1993 tarihli anlaşmadan sonra yapılıp yapılmadığı da belli olmadığı, yine ödemeden düşülen, 26.12

.12.1994 ... yazıları ile imzalanın 3. Farkı fiziki evsafta kalem ile belgeye sonradan ilave edildiği tespit edilmiştir. Hal böyleyken mahkemece davalı tarafından sunulan ödeme belgelerinden tarihsiz olup Nermin Tuna'ya yapılan 10.000 TL bedelli ödemenin davacı yanca kabul edilmediği, ayrıca anılan ödemenin 25.11.1993 tarihli anlaşmadan sonra yapılıp yapılmadığı da belli olmadığı, yine ödemeden düşülen, 26.12.1994 tarihli belgede miktarın rakamla yazıldığı bölümde evvelce bulunan 6500 rakamının baş harfindeki "6" rakamının farklı fiziki evsafta kalem ile 8 rakamına dönüştürülmüş olduğu nazara alınarak oluşacak sonuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8577, Karar No: 2021/16288, Tarih: 20.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8577 E.  ,  2021/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve bozmadan sonra birleşen davalar, rücuan tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, Mahkemece uyulan bozma sonrası kararında, infazı mümkün olmayacak şekilde karar verildiği görülmektedir. Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Hükümler, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır. Dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanmalı, şarta bağlı ve terditli hüküm kurulmamalı, hüküm fıkrasında asıl taleple birlikte yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacı Kurum vekilince, asıl ve bozma sonrası birleşen davalar ile; 10.09.2009 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş olup, Mahkemece hükmüne uyulan bozma sonrası verilen kararla; “Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile asıl ve birleşen davalar birlikte değerlendirilerek davalılar ... ve ...'nin % 70, 3. Kişi Serkan Demir ve Yüksel Yüksel'in %2,5 er kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacının davalılardan bağlanan gelirden kaynaklı isteyebileceği alacağının 28.699,05 TL olduğu anlaşılmakla birlikte taleple bağlı kalınarak, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklı alacak olarak 28.699,05 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ...'nin kabul beyanına ilişkin olarak 589,64 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, karar verilmişse de verilen karar infaza elverişli değildir.

Mahkemece, asıl ve bozma sonrası birleşen davalar yönünden, davacı Kurum talepleri dikkate alınarak, ayrı ayrı infaza elverişli bir şekilde karar tesisi yerine tüm talepler toplanarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yine Mahkemece, kısmen kabul şeklinde hüküm kurulduğunun belirtilmesine karşın, kısmen kabul kararı verilme gerekçesine ilişkin bir açıklamanın yer almaması, diğer yandan taleple bağlı kalınarak karar verildiğinin ifade edilmesi hükmü kendi içinde çelişkili kılıp ve infazda tereddüte yol açacağından, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerden olan yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak davanın yürütülüp sonuçlandırılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7208, Karar No: 2022/416, Tarih: 19.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7208 E.  ,  2022/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 08.07.2020 tarih ve 2020/188 E. - 2020/841 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı ...ile birlikte davalılardan ... ve kefil sıfatıyla ... ile aralarında akdedilen 12/08/2015 tarihli satış protokolü ile fabrika binası, demirbaşları, arsa ve emvalinden oluşan gayrimenkulün %50'sinin davacıya, %50’sinin de dava dışı şahsa satışı hususunda anlaştıklarını, davacının anlaşma gereği söz konusu taşınmazın değerinin %50'sine tekabül eden 195.000,00 TL'yi ...'e ödediğini ancak davalının parasını almasına rağmen devir işlemlerini söz verdiği tarihte gerçekleştirmemesi üzerine davacının sözleşme nedeni ile ödemiş olduğu miktarın iadesi ile sözleşmede belirtilen cezai şartı ödenmesi için başlatılan icra takibine davalıların haksız itiraz ettiğini belirterek davalıların icra takibine yaptığı itirazının 85.000.- TL yönünden kısmen iptali ile davalılar aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında yapılan protokolün şekil yönünden geçersiz olduğunu, davacının geçersiz bir sözleşmeye dayanarak talepte bulunamayacağını, geçerli kabul edilse bile davalı ...’in taşınmazın sahibi olmadığından devir yapmasının kendisinden beklenemeyeceğini dolayısıyla davalının edimin ifasından vazgeçmiş sayılamayacağını, sözleşmede yazan çeklerin hiçbir zaman davalı ...’e verilmediğini ve bu çeklerin bedelini asla tahsil etmediğini, ödeme için verilen 4 adet çekin ve nakit olarak dava dışı şahıstan alınan 67.000.- TL’nin dava dışı alıcı Zeki Demir’e iade edildiğini, diğer davalı ...'ın ise temerrüde düşürülmediğini savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İstinaf mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı ... yönünden istinaf başvurusu kabul edilmiş ise de; taraflar arasında imzalanan adi sözleşme geçersiz olduğu, geçersiz sözleşmeye göre taraflar birbirlerine verdiklerini iade etmek zorunda olduğu, ancak davacı, davalı ...’e bu sözleşme gereğince herhangi bir ödeme yaptığını ispat edemediğinden ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair karar vermesinin doğru olduğu, ilk derece mahkemesinin kararının yerinde olduğu, ilk derece mahkemesinin kararının uygulanması gerekli ve yerinde karar olduğu gerekçesiyle davacı tarafından istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.