muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12352, Karar No: 2023/4526, Tarih: 20.09.2023

II. CEVAP

1. Davalılardan Orman İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların orman vasfında olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılardan Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Dava ilk olarak Artvin Kadastro Mahkemesinde açılmış, Kadastro Mahkemesince davanın askı ilân süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine davacı gerçek kişinin 07.05.2010 tarihli talebi ile dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesince de, dava değeri itibariyle sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, verilen görevsizlik kararı Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.05.2012 tarihli ve 2012/4250 Esas, 2012/8229 Karar sayılı kararı ile onanmış, görevsizlik kararının kesinleşmesinin ardından sulh hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 10.11.2015 tarihli ve 2013/94 Esas, 2015/423 Karar sayılı kararla, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, dava konusu Artvin ili Merkez ilçesi Ortaköy Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile harita mühendisinin 02.05.2014 havale tarihli raporunda belirttiği (B) harfi ile gösterilen 782,44 m² lik alanın ifraz edilerek davacı ... adına bahçe vasfında tapuya kayıt ve tesciline, davacının harita bilirkişisinin krokisinde (A) harfi ile gösterdiği 1.132,28 m² lik kısma ilişkin davasının reddine, ifrazdan sonra geriye kalan alanın 101 ada 1 parsel numarası ile orman vasfıyla mevcut tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılardan Orman İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.05.2018 tarihli ve 2016/8433 Esas, 2018/3681 Karar sayılı kararıyla, dava konusu olan ve fen bilirkişinin raporunda (B) harfi ile gösterilen taşınmazın yanında akar bir dere olmasına ve ziraatçi bilirkişinin raporunda bu kısımla ilgili dere kenarında olması sebebiyle yoğun yağışlar sonucunda ... tehlikesi sebebiyle kayıplar olabileceğinin belirtilmesine rağmen, dava konusu taşınmazda jeolog bilirkişi incelemesi yapılmadığı, taşınmazın evveliyatının orman vasfında olup olmadığı konusundaki araştırma ve incelemenin de yeterli olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içinde bulunan B harfi ile ayrılan taşınmazın üzerinde orman bitki örtüsü bulunmadığı, ormandan açma yapılarak kazanılan yerlerden olmadığı, orman topraklarının belirgin özelliğini taşımadığı, orman toprağı yapısında olmadığı, komşu orman alanlarından belirgin olarak ayrıldığı, tarım alanları ile bütünlük arz ettiği, orman bütünlüğünü bozmadığı, en eski tarihli 1960 yılına ait hava fotoğraflarında tarım alanı olduğu, memleket haritalarında yeşil renge boyalı, tarım alanlarında kaldığı, 60 yıldan fazladır tarım yapıldığı, tarla vasfında kuru tarım arazisi olduğu, dere yatağında kalmadığı, A harfi ile gösterilen kısmın ise orman vasfında olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, dava konusu Artvin ili Merkez ilçesi Ortaköy Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile, bilirkişi kurulunun 26.12.2018 havale tarihli raporunda belirttiği şekilde ek-1 deki krokide B harfi ile mavi renkte boyalı olarak gösterilen 782,44 m2 yüzölçümündeki alanın tarla vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının, bilirkişi kurulunun A harfi ile gösterdiği 1.132,28 m2 ye ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Orman idaresi vekili temyiz dilekçesinde; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, kabul kararı verilen taşınmaz bölümünün de orman vasfında olduğunu, aleyhlerine hükmedilen vekalet ücreti hesabının yanlış olduğunu açıklayarak, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı, orman vasfında değil ise davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun), 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun), 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ile davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 440/III-1 ve 2 inci maddelerine istinaden karar düzeltme yolunun kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9165, Karar No: 2019/6669, Tarih: 16.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9165 E.  ,  2019/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili; taraflara murislerinden intikal eden 16 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili; aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile dava konusu 1265 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, dava konusu 15 adet taşınmaz yönünden ise ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesine, mahkeme huzurunda çekilen kura sonucu paydaşlara isabet eden taşınmazların adlarına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Somut olayda; mahkemece her bir taşınmaz üzerinde aynen taksimin mümkün olup olmadığı tespit edilmeden dava konusu tüm taşınmazlar birlikte aynen taksime konu edilmiştir. Taraflara ait bulunan birden fazla taşınmazın her birinin birisine verilmek suretiyle aynen taksimine ilişkin karar verilebilmesi için tarafların tümünün bu şekilde taksim yapılmasına dair açık muvafakatlerinin bulunması gerekmektedir. Her bir taşınmazın bir paydaşa verilmek suretiyle taksim yapılması hususunda bütün tarafların açık muvafakati bulunmadığından mahkemece her bir taşınmaz üzerinde aynen taksimin mümkün olup olmadığı araştırılmalı, aynen taksim mümkün değilse ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13378, Karar No: 2018/4889, Tarih: 27.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13378 E.  ,  2018/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2015 tarih ve 2015/171-2015/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...+şekil ibareli diğerleriyle birlikte 9.sınıf ürünleri de içeren 2011/43340; ...+şekil ibareli 35 ve 42.sınıf hizmetleri içeren 1999/204445; "... ..." ibareli 18, 25 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2005/9422; "..." ibareli 18, 25 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2005/9423 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, ticaret unvanının ayırıcı unsurunun da "..." ibaresinden oluştuğunu, davalının "E...+ şekil" ibareli, 9.sınıftaki ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2013/16382 kod numarası verilen başvurunun ilanı üzerine haksız rekabet, iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, başvurunun tescilinin müvekkilinin "..." esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini, internet erişimi olarak kullanılacağını, müvekkiline ait ürünlerin internet ortamında satıldığı algısı oluşacağını, tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "..." ibareli markalarıyla davalının "E...+şekil " ibareli başvurusu arasında biçim, renk, düzenleme tarzı bakımından görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zaten davacının 9.sınıf ürünleri içeren markasındaki ibarenin yazıyla "..." biçiminde değil, “O” harfleri yerine yonca şeklinin kullanılmasıyla oluşturulmuş olduğu, başvuruda "..." değil, "E...+şekil" ibaresinin yer aldığı, zira

markaların bir bütün olarak korunabileceği, başvurunun tescilinin, giyim ile ilgili sektörde bilinirliği kanıtlanmış olan davacı markasının gücünün ve etkileme alanının zayıflamasına asla neden olmayacağı, davalı başvurusunun konusu işaretin, davacı markalarından farklı ve ayırt ediciliği yüksek bir işaret olduğu, kötüniyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği, yargılama konusu tetkikatın tescil belgelerinde bulunan işaretin orijinal hâline göre gerçekleştirilmesinin gerekmesi ve tescilden sonra fiili kullanıma konu edilecek işaret ve ambalaj kompozisyonlarını içermemesi karşısında, davacı itirazlarının reddine dair kurum kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10566, Karar No: 2016/11926, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10566 E.  ,  2016/11926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4670, Karar No: 2022/8524, Tarih: 30.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4670 E.  ,  2022/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01.07.2019 tarih ve 2018/153 E- 2019/230 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1390 E- 2021/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ilaç sektöründe herkes tarafından bilinen son derece saygın bir firma olduğunu, davalı kurum nezdinde tescilli birçok markasının bulunduğunun, davalı şirketin "BIO-RELAX " ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilin "TİO-RELAX" ibareli marka ile dava konusu markanın ayniyet derecesinde benzediğini taraf markalarda “RELAX” ibaresi ve (-) işareti olmakla birlikte markanın ilk unsurları olan “TİO” ve “BİO” ibaresi arasında da ayniyet derecesinde benzerliği nedeniyle davalı markasının, müvekkilinin markasından ayırt edilmeyeceğini, karşı tarafın müvekkilin farklı olarak “T” harfi yerine “B” harfi kullandığını, bu kullanımın markaları farklılaştırmadığını, bilakis iltibas derecesini artırdığını, “BİORELAX” ibareli markanın tescili ile müvekkilinin “TİORELAX” markasının garanti ve reklam gücünden yararlanılarak haksız ticari bir değer kazanılacağını, müvekkilinin markasının itibarına zarar vereceğini, taraf markalarının kapsamlarındaki mallarında aynı olduğunu, her ikisinin de 5. sınıftaki malları kapsadığı gibi dava konusu marka kapsamında yer alan 3. sınıf mallarında 5. sınıf mallarla ilişkili bulunduğunu davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, Türk Patent YİDK’nın 10.06.2013 tarihli ve 2013/M-2875 sayılı kararın iptaline, 2010/83500 sayılı “BİO-RELAX” ibareli markanın iptalini, tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili; taraf marklarında yer alan "relax" ibaresinin rahat anlamına gelip çekişmeli ürünler bakımından sıklıkla kullanıldığını, dava konusu başvuruda yer alan "BIO" ibaresinin "bitkisel" anlamına gelip bu anlamı itibariyle davacının itirazına mesnet markasından farklılaştığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili markasının 2010 tarihinden itibaren koruma altına alındığını, dava tarihi itibariyle hükümsüzlük davası için 5 yıllık dava zaman aşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili markasının 2010 tarihinden itibaren koruma altına alındığını, dava tarihi itibariyle hükümsüzlük davası için 5 yıllık dava zaman aşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2010/83500 sayılı markanın kapsamında yer alan 5. sınıftaki "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" emtiası yönünden görsel ve sesçil iltibas düzeyinde benzerlik oluştuğu, hedef tüketici kitlesi açısından markalar arasında idari, ekonomik veya işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünme ve markaları karıştırma ihtimali bulunduğu, diğer yönden başvuru kapsamında yer alan" insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" emtialarından bir kısmı açısından bu tür ürünler reçete ile satıldığından hedef tüketici kitlesi doktor-eczacı-veteriner açısından iltibas oluşmayacağı ileri sürülse de günümüzde bu tür ürünlerin sadece reçeteyi yazanlar veya ürünleri satanlar tarafından değil ihtiyaç sahipleri yani hasta veya yakınları tarafından bu tür ürün tüketiminde yanılgı yaşayabilecekleri, bu tür ürünlerin satıldığı yerde kalfa tabir edilen kişilerin reçeteleri yanlış da yorumlayıp içerdiği etken maddeler aynı diye görsel benzerlerini yanlışlıkla da olsa verebilecekleri ihtimali de bulunduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 10.06.2013 tarihli ve 2013/M-2875 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2010/83500 sayılı markanın kapsamında yer alan 5. sınıftaki "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" yönünden iptaline ve bu mallar yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.