muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3565, Karar No: 2018/8066, Tarih: 17.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3565 E.  ,  2018/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan örnek 4-5 ilamlı icra takibinde; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin 03/12/2004 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi Giderler Müdürlüğünce düzenlenen çek ile alacaklı vekili Av. ...'a ödendiği halde şikayete konu ... 9. İcra Müdürlüğünün 2014/4297 esas sayılı takip dosyası ile tekrar talep edildiğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece ödeme iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.11.2004 tarih ve 2003/658 Esas 2004/460 Karar sayılı ilamı ile borçlu Belediye aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve 37.847,30 TL. vekalet ücreti yönünden 03/12/2004 tarihli tahakkuk müzekkeresi ve verile emri düzenlendiği, söz konusu mahkeme kararının bozulması üzerine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.09.2011 tarih, 2010/35 Esas, 2011/212 Karar sayılı ilamı ile borçlu aleyhine hükmedilen asıl alacak ve faizin ... 30. icra Müdürlüğünün 2012/19894 E. sayılı icra takibinde takip konusu yapıldığı, söz konusu ilamda borçlu aleyhine hükmedilen 75.942,30 TL. vekalet ücretinin 38.095 TL.sinin ... 30. İcra Müdürlüğünün 2012/19729 E. sayılı icra takibinde takip konusu yapıldığı, işbu alacağın ... Büyükşehir Belediyesi Giderler Müdürlüğünce düzenlenen 13/11/2012 tarihli çek ile “... 30. İcra Müdürlüğünün 2012/19729 ... A.Ş. dos. (vekalet ücreti fark ve faizi)” açıklamasıyla alacaklı şirket vekiline ödendiği, 37.847,30 TL. bakiye vekalet ücreti alacağının ise (75.942,30-38.095= 37.847,30 TL) şikayete konu ... 9. İcra Müdürlüğünün 2014/4297 esas sayılı icra takibinde takip konusu yapıldığı görülmektedir.

O halde; borçlu tarafından şikayete konu vekalet ücreti alacağının, 03/12/2004 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi Giderler Müdürlüğünce düzenlenen çek ile alacaklı vekili Av. ...'a ödendiği ileri sürüldüğüne göre, İcra hukuk mahkemesince, bu husus dava dosyasında mevcut 03/12/2004 tarihli tahakkuk müzekkeresi ve verile emri dikkate alınarak, yöntemine uygun şekilde araştırılıp, gerektiğinde borçlu belediye kayıtları celp edilerek incelenmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13151, Karar No: 2013/11188, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13151 E.  ,  2013/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

##

Davacı Sürat Basım Yayıncılık Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar Estetik Yayıncılık Havacılık ve Hava Taşımacılığı Tic. Ltd. Şti. (Sözcü Gazetesi) vd. aleyhine 13/12/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaretten dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin sahibi olduğu Sözcü Gazetesinde, diğer davalı tarafından kaleme alınan “Milli Eğitim Bakanlığı Onaylı Skandal Felsefe Kitabı Din Kitabı Oldu” başlıklı yazının kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu edilen yazının haber verme ve yayma hakkı kapsam ve sınırları içinde yazıldığını, Eğitim İş Sendikası Başkanı tarafından yapılan açıklamaların gündeme getirildiğini, yazı içeriğinin gerçeğe uygun olduğunu iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda geçen tarikatçı kelimesinin Türk Dil Kurumu sözlüğündeki anlamının tarikatları yaşatmak isteyen o yolda çalışan kimse olduğu, hakaret niteliği taşımadığı, yazının haber verme özgürlüğü sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda:

Davacı bir tüzel kişi tacirdir. Dava konusu edilen yazı içeriğinde davacının sahibi olduğu yayınevi hakkında “tarikatçı” nitelemesi yapılmıştır. Her ne kadar mahkemece, tarikatçı kelimesinin anlam bakımından hakaret içermediği gerekçesi ile istem reddedilmiş ise de, söz konusu niteleme ile davacı, kendisi tarafından benimsenmediği ifade edilen bir kategoriye sokulmak istenmiştir. Davalı, davacı hakkındaki nitelemesini haklı gösterecek olguları ispat edememiştir.

Şu durumda, tacir olan tüzel kişi davacı hakkında görünür gerçekliği ispat edilemeyen nitelemeden dolayı davacının ticari itibarının zarar gördüğü, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun kabulü ile uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken istemin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/4522, Karar No: 2011/7613, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4522 E.  ,  2011/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını ödememek ve ticareti terk suçlarından sanık ...'ın her bir suç bakımından ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama - bozma - düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- İİK'nun 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- İİK'nun 337/a maddesinden dolayı kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

12.03.2009 tarihli haciz işlemi sırasında düzenlenen tutanağa göre borçlunun adresinden taşındığı belirtilmiş olup, adresten taşınmanın tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceğinin kabulü nedeniyle şikayetin süresinde olduğu sonucuna varılmıştır Ancak ;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2014/4746, Karar No: 2014/5297, Tarih: 18.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4746 E.  ,  2014/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/289342

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 29/05/2013, 2012/251 (E) ve 2013/217 (K)

SUÇ : Yakın akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Rahmi'nin, suçunun sübutu kabul edilmiştir.

Ancak;

a- Sanığın cezai ehliyetine ilişkin Bakırköy Prof Dr. M. O. R. S. ve S. H. E.ve A. H. 27.06.2012 tarihli raporunda mevcut akıl hastalığının sanığın işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalmış olup, ceza sorumluluğu bulunmadığının bildirildiği, Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesi'nin 01.02.2013 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 27.03.2013 tarihli raporlarında ise sanıkta ceza sorumluluğunu etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilemediğinin, işlediği suça karşı ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın Adli Tıp Genel Kurulu’ndan aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. Maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına Hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18076, Karar No: 2016/10064, Tarih: 23.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18076 E.  ,  2016/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamı ve 01.06.2015 tarihli tavzih kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya tarafların birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir (HMK m. 304-1).

Tavzih ise yeterince açık olmayan veya icrasında duraksama uyandıran yahut birbirine aykırı fıkralar ihtiva eden hükümlerin, açıklanması, tereddüt veya aykırılığın giderilmesi için kararı veren mahkemeye tanınan bir yoldur. Hükümde unutulan veya gösterilmemiş olan bir hususun tavzih (HMK m. 305) yoluyla hükme İlave edilmesi mümkün değildir. Taraflara tanınan haklar,yüklenen borçlar tavzih yoluyla sınırlandırılıp, genişlerilemez (HMK m. 305/2).

Somut olayda, davacının boşanma davası kabul edilmiş, kısa karar ve gerekçeli kararda vekalet ücreti ile ilgili bir hüküm verilmemiş, davacı vekilinin 29.05.2015 tarihli tavzih talebi üzerine, 01.06.2015 tarihli şerh ile gerekçeli kararın arka sayfasına "maddi hata düzeltilmesi" başlığı altında "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı verilmesine" şeklinde yeni bir hüküm eklenmiştir.

Kararın hüküm fıkrasında vekalet ücretine yer verilmemiş olması, maddi hata niteliğinde olmayıp, bu eksiklik hükmün tashihi (HMK m. 304) yoluyla giderilemez.

Hükmün tavzihi (HMK m. 305) yoluyla da taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişlerilemez ve değiştirilemez. Bu husus ancak temyiz konusu yapılabilir.

Bu sebeple mahkemenin, talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüyle maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin (maddi hata düzeltilmesine ilişkin şerh,) yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20428, Karar No: 2019/21842, Tarih: 28.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20428 E.  ,  2019/21842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde en son arıtma tesisi sorumlusu olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence yerlerine yeni işçi almak maksadı ile haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kötüniyet tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının fazla çalışması tanık beyanlarına göre 2010 yılı temmuz ayı sonrası dönemde su arıtma tesisindeki kontrol ve kimyasal ayarlama çalışmaları nedeniyle haftanın altı günü günde 2 saat olmak üzere haftalık toplam on iki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı ve davacının fazla çalışmalarının davacı ve davalı tanık beyanlarına göre tespit edildiği görülmüştür. Dosya kapsamında dinlenen taraf tanık beyanları, yapılan işin niteliği ve özellikle davacı tanığı ...’ün davacının su arıtma tesisindeki kontrol ve kimyasal ayarlama çalışmasının günlük bir saat olduğuna ilişkin beyanlarına göre davacının fazla mesaisini haftalık 6 saatle sınırlı olarak ispatladığı kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1706, Karar No: 2020/3263, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1706 E.  ,  2020/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma”, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’ın savunmasında şirketi 2008 yılında sanık ... ile kurduğunu, kuruluşundan 4-5 ay sonra hissesini devrettiğini, faaliyette bulunduğu süre içerisinde 10-15 bin TL tutarında fatura düzenlediğini, onun dışında herhangi bir satışının olmadığını, sahte fatura da kullanmadığını, sanıklar ... ve Süleyman’ı tanımadığını, ancak sanık ...’ın şirketi devrettiği kişi olabileceğini beyan etmesine karşılık sanık ...’ın önce suçlamayı kabul etmeyerek sanıklar hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu beyan etmiş ise de sonraki savunmasında diğer sanıklar ... ve ...’ı tanımadığını, sahte belge düzenleme fiilini sanık ...’ın yapmış olabileceğini, sanık ...’ın şirketle ilgilenirken yazdığı çeklerden dolayı savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu ifade ederek çelişen beyanlarda bulunması, mahkemece söz konusu suç duyurusunun akıbeti araştırılmış ancak müzekkere cevabının gelmemiş olduğunun görülmesi, sanık ...’nın savunmasında şirkette imza yetkisinin olmadığını, fatura düzenlemediğini, eğer fatura düzenlenmişse bunu sanık ...’ın düzenlediğini, diğer sanıklar Süleyman ve ...'ı tanımadığını, şirketten ayrılmak istediğini bildirince sanık ...’ın getirdiği kişilere hissesini devrettiğini beyan etmesi, sanık ...’ın savunmasında ise diğer sanıkları tanımadığını ancak Necmettin Demir isimli kişinin kendisiyle tanıştırdığı açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği, kendisine maddi yardımda bulunacağını söyleyen kişilerce notere götürülüp evraklar imzalatıldığını, şirketten haberinin olmadığını belirtmesi, soruşturma aşamasında aldırılan 15/10/2012 tarihli bilirkişi raporu ile mahkemece aldırılan 02/09/2014 tarihli bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olması, dosyada bulunan vergi tekniği raporunda şirketin 07/01/2008 tarihinden sonra gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayalı ticari bir faaliyetinin olmadığına ve bu tarihten sonra düzenlediği tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğuna ilişkin değerlendirmelerin tespiti karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;