muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15391, Karar No: 2014/7209, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15391 E.  ,  2014/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/92130

MAHKEMESİ : Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2009

NUMARASI : 2007/717 (E) ve 2009/1383 (K)

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Sanığın, tüp gaz ve su dolum işi yaptığı dönemde, şoför olarak işe aldığı katılanlardan, işten ayrıldıktan sonra verileceği taraflarca kararlaştırılan ve boş olarak verilip daha sonra sanık tarafından doldurulan, teminat olarak aldığı iki adet senedi katılanlar işten ayrıldıktan sonra kullanarak katılanlar aleyhine icra takibine geçmek suretiyle bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanığın işe girerken kendisinden teminat olarak istenen senedi imzalayıp boş olarak katılanın sahibi olduğu şirkete verdiği, katılanın, senedi veriliş amacına aykırı olarak doldurup icra takibine koyduğu iddiasıyla açılan davada, eylemin açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ve TCK'nın 209/1. maddesinde düzenlenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu, şikayetin TCK'nın 73/1. maddesi gereğince altı aylık sürede yapılması gerektiği, her iki katılana icra takibi sırasında ödeme emirlerinin 22.09.2005 tarihinde düzenlendiği, ayrıca katılanlar vekilinin 07.10.2005 tarihli dilekçeyle borca itiraz iddiasında bulunarak Asliye Hukuk Mahkemesi'ne menfi tespit davası açtığı, şikayet tarihinin ise 04.07.2006 tarihi olduğu, bu itibarla altı aylık şikayet süresi geçtikden sonra şikayette bulunulduğu anlaşılmakla, kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suça konu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Adli emanetinin 2007/626 sırasında kayıtlı iki adet senedin dosyada delil olarak saklanması yerine TCK. nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9152, Karar No: 2012/45836, Tarih: 13.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/9152 E.  ,  2012/45836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2010/5293

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2009

NUMARASI : 2006/887 (E) ve 2009/395 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık E.. K..'ün adli sicil kaydında bulunan ilamın tekerrüre esas olduğu ve hakaret suçundan hükmolunan cezada, 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanıklar R.. K.. ve S.. K.. hakkında kurulan hüküm yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği, sanıkların kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Müştekinin zararı karşılanmamış olduğundan haklarında CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanıklar R.. K.. ve S.. K.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının ertelenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık E.. K..'ün temyiz dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğünü belirtmesi ve dilekçe ekinde sunduğu ilaç raporunda şizofreni teşhisi konulduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 Sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın akıl hastalığı nedeniyle suç tarihinde üzerine atılı suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık E.. K..'ün fiilden sonraki ve duruşma aşamasındaki tutum ve davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakaret suçundan verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken aynı hükümde kasten yaralama suçundan verilen cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmaması,

5-Sanık E.. K.. hakkındaki hükmün gerekçeli kararında hakaret ve tehdit suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirtilip hüküm kısmında sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması

5-Sanık E.. K.. hakkındaki hükmün gerekçeli kararında hakaret ve tehdit suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği belirtilip hüküm kısmında sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/191, Karar No: 2013/1969, Tarih: 06.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/191 E.  ,  2013/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/09/2011 tarih ve 2006/413-2011/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İran’dan getirilen kimyasal madde emtiasının müvekkili tarafından taşındığını ancak ... Garında ... tarafından emtiaya el konulduğunu, emtianın alıcısının ..., gümrük müşavirinin ise ... olduğunu, taşıma ücretinin ödenmediğini, İran Demiryollarına ait vagonlarla taşınan emianın uzun süre bu vagonlarda kalması nedeniyle müvekkili tarafından sejur ücreti ödendiğini, vagonlar arasında aktarma yapılması nedeniyle masraf yapıldığını ve emtianın müvekkiline ait vagonlara aktarılması sonucunda uzun süre bu vagonlarda kaldığını ve müvekkiline ardiye ücreti ödenmediğini ileri sürerek, 299.130,50 YTL (164.881,60 euro)+....000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 5 adet vagonun İran'dan ...'e geldiğinde vagonların kimyevi madde yüklü olduğu, ... Garında alıcısının başvurusunu beklerken ... Gümrük Müdürlüğü tarafından .../11/2005 tarihinde el konulduğu, bunlarla ilgili işlemler devam ederken, .../11/2005 ve 28/11/2005 tarihinde gelen 8 vagona da el konulduğu, yapılan tahliller sonucunda kimyevi maddenin motorin olarak kullanılabilecek bir petrol ürünü olduğunun belirlendiği, alıcı firmaya ve gümrük müşaviri ...'ndan davacı kurum tarafından 33.752 Euro taşıma ve sejür ücretinin talep olunduğu, vagonlardaki ürünlerin TCDD vagonlarına aktarıldığı, bu iş için ....000,00 TL'nin ödendiği, söz konusu taşıma ücretlerinin davalılar tarafından ödenmediği, kusura yönelik aldırılan bilirkişi raporunda, dosyadaki tüm evrakların tetkik edildiği, raporun sonuç bölümünde davalıların pozisyonları değerlendirilerek ve konuya ilişkin 4926 sayılı kanunla analiz edilmek suretiyle

yapılan değerlendirmede davalı ... İdaresinin %100 kusurlu olduğunun bildirildiği, TCDD'nin kaçak emtiayı muhafaza konusunda yasal bir yükümlülüğünün bulunmadığı, yanlış ve yanıltıcı bir beyan söz konusu olmadığından alıcı ...'in ve gümrük müşaviri olan ...'nun da bir kusurunun olmadığı, bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının tümünün Gümrük İdaresinde gösterilmesinin dosyanın kapsamına ve olayın oluşuna uygun düştüğü bu yönü ile raporun hükme esas alınmaya değer nitelikte görüldüğü, hesap bilirkişi raporuna göre toplam alacak miktarının 68.140,48 TL olarak tespit edildiği, davacı tarafça ardiye ücreti talep edilse de 30/01/1985 tarihli ve 85/9053 sayılı resmi gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu Kararına göre ardiye ücretinin alınamayacağı, davacı tarafça 4926 sayılı yasanın yürürlüğe girmesi ile söz konusu genelgenin ortadan kalktığı ve kanunun genelgeden üstün olduğu, bu nedenle kanunun uygulanması gerektiği ileriye sürülse de söz konusu genelgenin detayları düzenleyen ve kanunda açıkça belirtilmeyen hususa ilişkin olduğu dolayısıyla kanunun genelgeden üstün olduğu açık ise de genelgenin ayrıntıya inen bir konuda düzenlendiği ve kanunun bu konuda açık hüküm belirtmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalılar ...'na ve ... hakkında açılan davaların reddine, taşıma ücreti, sejur ücreti, açma kapama ücreti olmak üzere 41.227 Euro karşılığı 66.140,48 TL'nin ve ....000,00 TL aktarım bedeli olmak üzere toplam 68.140,48 TL'nin ....03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İdaresinden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kaçak olduğu iddia edilen kimyasal madde emtiasının davalı ... Müdürlüğü tarafından el konulmasından kaynaklanan taşıma, ardiye ve sejur ücretlerinin tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafından yapılan değinilen kalemlere ilişkin masraf ve ödemelerden davalıların sorumlu olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Davacı kurum, davalılardan Birol’a ait, davaya konu likit kimyasal madde emtiasını İran’dan teslim alıp varış noktası olan ...’e taşımıştır. Kararlaştırılan taşıma ücreti de bu masrafa ilişkin olup taşıma ücretinin davacının akidi olan Birol’dan tahsili gerekirken taşıma konusunda her hangi bir edim yükümlülüğü bulunmayan davalı ... hakkında tahsil hükmü kurulması isabetli değildir.

...- Öte yandan, dosya içeriğinden davaya konu olan yüke kaçak olduğu gerekçesiyle el konulduğu ve bu hususta davalı ...’in de aralarında bulunduğu ilgililer hakkında ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır. Diğer taleplerin yerindeliği malın kaçak olup olmadığı noktasında düğümlendiğinden ceza davası sonucu beklenip sonucuna göre talep edilen alacaklardan hangi davalının sorumlu olacağına karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması dahi doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ve mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekili ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4606, Karar No: 2018/5041, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4606 E.  ,  2018/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2013/1966, Karar No: 2014/6126, Tarih: 04.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1966 E.  ,  2014/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/206266

MAHKEMESİ : Fatih (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

NUMARASI : 2008/296 Esas, 2009/1109 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar İ.. Y.. ve S.. Ö.. haklarında kamu görevlisine hakaret suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı, bu Kanunun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıkların bu hükümler yönünden dilekçelerinin itiraz niteliğinde kabul edilerek merciince incelenip bir karar verilmek üzere, incelemenin sanıklar S.. Ö.. ve S. Ö. haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetli değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden sadece "suçun niteliği, işleniş özellikleri" denilmek suretiyle olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun düşmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Sabıkası bulunmayan ve hakaret suçundan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık S.. Ö..’ün, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Direnme suçunu birden fazla kişi birlikte olacak şekilde ve birden fazla kamu görevlisine karşı işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2 ve 265/3. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Direnme suçunu birden fazla kişi birlikte olacak şekilde ve birden fazla kamu görevlisine karşı işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2 ve 265/3. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15405, Karar No: 2014/2141, Tarih: 04.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15405 E.  ,  2014/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/242507

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/1304 (E) ve 2013/425 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanıktan, namlu kısmında dairesel yapıda boşluk bulunan tabanca ile birlikte özel nitelikte mermilerin de elde edildiği anlaşılmakla sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA) 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.