muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5919, Karar No: 2024/2519, Tarih: 27.03.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2011/32595 sayılı “PROGESTERONE STEROP 25 MG” ibaresinin 05. sınıftaki mallarda tescili için davalı ...'e başvurduğunu, müvekkilinin "PROGESTAN" ve "PROGYNEX" ibareli markaları bulunduğunu ve başvurunun tescili halinde iltibas oluşacağını, bunun yanı sıra başvurunun, uluslararası mülkiyete konu olamayan (INN) bir hormon olması ve jenerik bir isim olan Progesterone ibaresini esaslı unsur olarak içermesi nedeniyle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (f), (k) bentlerine ve yine Sterop’un ilaç sektöründe tanınmış bir ilaç şirketinin ismi olması nedeniyle aynı maddenin (c), (d) ve (ı) bentlerine aykırılık oluşturduğunu, bu ibarenin marka adı olarak tescil edilemeyeceğini, ilaç markalarında ilacın Latince ve yabancı dildeki karşılığının ya da Türkiye’de yaygın adının cins belirttiği için ayırt edici niteliğe sahip olmadığının kabul edildiğini, markanın hitap ettiği müşterinin algısı dikkate alındığında söz konusu ilacın hamilelikte kullanılacak olması nedeniyle reçeteli satılacak ilacı tavsiye edecek doktorların veya eczacıların “progesterone” ismini içeren bu markayı gördüklerinde hamilelikte kullanılan bir hormona atıf yapıldığını anlayacak olmaları sebebiyle Progesterone Sterop+Şekil markasının tasviri olduğunun kabulü gerekeceğini, bu durumun da başvuru sahibinin rakipleri arasında bulunan müvekkili şirkete karşı haksız rekabete neden olacağını, bu tür adların genel ve cins adı olduğundan kimsenin tekeline verilemeyeceğini, sağlık sektöründe 75 yıldır yoğun olarak kullanılan ve hiçbir betimleyici tasviri özelliği bulunmayan tamamen fantezi bir kelime olan Sterop markasının başvuru sahibince tercih edilmesinin tesadüfi kabul edilemeyeceğini ve başvuru sahibinin amacının bir başkasının markasının maruf hale gelmiş olmasının avantajını sömürerek haksız rekabet amacına yönelik ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 21.02.2014 tarih ve 2014-M-1779 sayılı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 2011/32595 sayılı "PROGESTERONE STEROP" ibareli başvuru markası ile davacıya ait "PROGESTAN" ve "PROGYNEX" ibareli markalar arasında 05 inci sınıfta yer alan emtialar bakımından, benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, ancak Progesteron ibaresinin davalının tekeline verilemeyecek mahiyette INN ve jenerik ad olması sebebiyle dava konusu "PROGESTERONE STEROP" markasının “05/01 İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler.” emtiası ile bu mallarla yakın ilişki ve irtibat halindeki “05/02 Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler.” emtiası için tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (f) bentlerine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının 05/01 grupta insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar tıbbi amaçlı kimyasal ürünler kimyasal elementler 02 grup tibbi amaçlı diyet maddeleri zayıflatıcı ürünler bebek mamaları tibbi amaçlı bitkiler bitkisel içecekler emtiaları yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuruda yer alan Progesterone ibaresinin bir hormonun ismi olması nedeniyle jenerik bulunduğundan marka olarak tescil edilemeyeceğini, anılan ibarenin kimsenin tekeline verilmeyeceğini, başvuruda yer alan diğer ibarenin markanın ikinci kelimesi olması, Progesterone kelimesine göre daha kısa bulunması, bir ilaç markası için ilaç kutusu şeklindeki şekil unsurunun ayırt ediciliğinin son derece sınırlı olması nedeniyle tüketicinin algısında Progesterone kelime unsurunun öne çıkacağını, ayrıca başvuruda yer alan "STREROP" ibaresinin ilaç sanayiinde 75 yıldan beri üretim yapan Belçika menşeli bir firmanın adı olduğunu, aynı zamanda da bir topluluk markası olarak OHIM (Avrupa Topluluk Markası) nezdinde tescilli bulunduğunu, 556 sayılı KHK' nın 7 nci maddesinin (ı) bendi ve Paris Sözleşmesi’nin 1. Mükerrer 6 ncı maddesine göre tanınmış markanın aynı veya benzer mal ve hizmetlerde kullanılmasının mutlak red nedeni olduğunu, yine KHK ve Paris Sözleşmesi gereğince başvuru sahibinin aynı sektördeki bir başkasının tanınmış markasını sömürmek suretiyle haksız avantaj elde etmesini önlemek için sadece tanınmış marka sahibini değil bu başvurudan zarar gören herkesin itiraz edebileceğinin düzenlendiğini, Sterop’u ve Sterop’un ürünlerini bilen sağlık profesyonelleri, doktor ve eczacıların, Progesterone Sterop markasını görünce ister istemez itiraza konu markayı içeren ürünün Sterop’un teknoloji, birikimi ve lisansı altında üretildiğini zannedebileceğini, bu durumun başvuru sahibinin haksız bir üstünlük kazanmasına ve dolayısıyla haksız rekabete neden olması yanında malın niteliği ve kalitesi yönünden de yanıltıcı bir etkiye sebep olacağını, doktrinde tanınmış markaların aynısı veya benzerinin tescilinin kötü niyete karine teşkil ettiğinin kabul edildiğini, bu bakımdan sağlık sektöründe yoğun olarak kullanılan ve hiçbir betimleyici tasviri özelliği bulunmayan tamamen fantezi bir kelime olan Sterop markasının başvuru sahibince tercih edilmesinin tesadüfi kabul edilemeyeceğini ve başvuru sahibinin amacının bir başkasının markasının maruf hale gelmiş olmasının avantajını sömürerek haksız rekabet yaratma amacına yönelik olduğunu belirterek davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istiaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvurunun bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, başvurunun sadece "progesterone" ibaresinden oluşmadığını, dolayısıyla herkesin kullanımına açık olan bir ibarenin diğer davalının tekeline verilmesinin söz konusu olmadığını, mahkemece yapılan progesterone ibaresinin herkesin kullanımına açık olduğu değerlendirmesi ile bu ibarenin kullanımının kamu düzenine aykırı olduğu değerlendirmesinin çelişkili bulunduğu, diğer yandan YİDK kararının hukuka uygunluğu denetiminin karar tarihinde Türkiye'de tescil edilmemiş / başvurusu yapılmamış bir markanın esas alınarak yapılmasının hatalı olduğunu, ayrıca 5 inci sınıfın 01 ve 02 alt sınıflarında yer alan emtianın bilinçli tüketici grubuna hitap ettiği, anılan malların muhataplarının öncelikli olarak doktorlar ve eczacılardan oluştuğu, markalardaki küçük bir farklılığın dahi markanın kaynağını farklılığını ortaya koymaya yetebileceğini belirterek davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre ilaç emtiası bakımından etken madde veya tedavisi hedeflenen hastalığa doğrudan atıf yapan işaretlerin tanımlayıcı olduğu ve bu kapsamda koruma kapsamlarının da düşük düzeyde bulunduğu, bu tür işaretlerin kamu yararı gereğince mülkiyeti kimsenin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olup, farklı eklerle düşük düzeyde bile olsa somut ayırt edicilik vasfı kazandırılarak herkes tarafından ilaç markası olarak olarak tescil ettirilmeleri mümkün bulunduğu, bu kapsamda somut olaya bakıldığında dava konusu başvurunun "PROGESTERONE STEROP 25 mg" ibarelerinden oluştuğu, mahkemece görüşüne başvurulan ve aralarında üniversitelerin eczacılık fakültesinden öğretim üyelerinin de yer aldığı her iki bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği üzere başvuruda yer alan "progestorene" ibaresinin 21 karbonlu bir streoit hormonu olduğu, etken madde olan bu ibarenin farklı eklerle herkes tarafından ilaç markası olarak tescili mümkün ise de başvuruda yer alan diğer ibarelerin başvuruya düşük de olsa ayırt edicilik sağlamadığı, mahkemece görüşüne başvurulan ikinci bilirkişi heyeti raporunda başvuruda yer alan "STEROP" ibaresinin steroid hormonunun çağrıştırdığının açıklandığı, yine başvuruda yer alan "25 mg" ibaresinin markanın kullanılacağı ilaç emtiasının gramajına atıf yaptığı bu hali ile başvuruya yeterli ayırt edicilik sağlanmadığından dava konusu ibarenin başvuru kapsamında yer alan 05/01 sınıf "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler.” emtiası ile bu mallarla yakın ilişki ve irtibat halindeki 05/02 "Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler.” emtiası için tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri uyarınca mümkün olmadığı gibi başvuru konusu ibarenin "progesterone" etken maddesini içermeyen bir üründe kullanılması durumunda doktor ve eczacılar bakımından dahi yanıltıcılık doğuracağından başvurunun sayılan mallar yönünden tescilinin aynı kanun maddesinin (f) bendi uyarınca da mümkün bulunmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2006/12387E, 2007/14631 K. sayılı ilamında da aynı sonuca ulaşıldığı, ayrıca her ne kadar mahkemece iki farklı bilirkişi heyetinden alınan raporlarda farklı sonuçlara ulaşılmışsa da ilk bilirkişi heyeti raporunda başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (f) bentlerine aykırılık teşkil edip etmediği yönünden bir inceleme yapılmadığı, bu itibarla raporlar arasında çelişki bulunduğundan bahsedilmeyeceği, diğer taraftan sadece marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali istemli bu davada davacının Markalar Dairesi kararına karşı itiraz nedenleri içerisinde yer almayan kötü niyet iddiasının değerlendirilmemiş olmasında da bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davacı ... davalı ..

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (f) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince ve davalı ... vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28012, Karar No: 2014/21435, Tarih: 30.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28012 E.  ,  2014/21435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1 ,50/4, 52/4, 5237 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, tek yönlü yolda, direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması sonucu bir kişinin öldüğü olayda; tam kusurlu sanık hakkında temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, günlüğünün 20-TL üzerinden adli para cezasına çevrildiği sırada, yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulüyle, sanık hakkında 760 gün karşılığı 15.200-TL yerine 750 gün karşılığı 15.000-TL adli para cezasına hükmolunması,

2- TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrasının, son cümlesi uyarınca, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirme sırasında yasal dayanak olan kanun hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6.ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 7.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 52/4-son cümlesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılmasına; hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 5.paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 50/1-a-4 maddeleri gereğince

adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3 maddesi gereğince hapis cezasının 760 gün olarak kabulüne, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20-TL üzerinden paraya çevirilerek 15.200,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE", ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4223, Karar No: 2023/6831, Tarih: 08.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4223 E.  ,  2023/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1810 E., 2020/900 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi,

düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun, 2020/358 Esas, 2021/462 Karar sayılı ve 12.10.2021 tarihli ilâmında da “Görüldüğü üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinin 4. ve anılan maddeye dayanılarak hazırlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin (6). fıkralarında muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin ... düzenlemeler yer almaktadır. Bu düzenlemelere göre, "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." Bunun sonucu olarak elektronik tebligatta tebellüğ tarihi elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olmaktadır.” şeklinde belirtildiği üzere kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği tarihin evrakın otomatik olarak okundu sayıldığı 12.10.2020 tarihi olduğu ve bu cihetle sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle istem gibi REDDİNE,

2. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın maske takmak suretiyle yüzünü gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın maske takmak suretiyle yüzünü gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/1810 Esas, 2020/900 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15653, Karar No: 2010/165, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15653 E.  ,  2010/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15396, Karar No: 2011/21001, Tarih: 14.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/15396 E.  ,  2011/21001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Sanıklar hakkında görevsizlik kararı ile ihaleye fesat karıştırmak suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların katılan olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle davanın Hazine'ye bildirildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde kararın usulünce ve açıklamalı biçimde Hazine'ye tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesinin ve Hazine tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçenin eklenmesinden sonra dosyanın tekrar gönderilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin, eksik işlemler tamamlandığında Yargıtay'a geri çevrilmek üzere, karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.