muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2461, Karar No: 2021/6825, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2461 E.  ,  2021/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 numaralı bendindeki (davacı idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olduğundan, 115.629,62 TL fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususnda Ziraat Bankası ... Şubesi'ne müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (bedelden bozma ilamı öncesi yatan bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedel, 115.629,62 TL'nin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)1 numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 25/06/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

c)4 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14884, Karar No: 2022/16848, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14884 E.  ,  2022/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 52. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ...'deki 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü işyerinde ... Lastik Plastik atölyesinde kompozit işçisi olarak çalıştığını, işi gereği uçakların kompozit onarımlarını yaptığını, bu ... sırasında cam elyafı kompozit parçalar, toksit madde ile köpük dökümü, tolüen ile sökülüp temizlenme, zımpara, macunlama gibi çalışmalar yaptığını, bu işler için pnömokonyoz içeren malzemeler kullandığını, yine çalışılan atölyede değişik kimyasalların sürekli kullanıldığını, işyerinde Çalışma Bakanlığı ... Sağlığı ve Güvenliği Müdürlüğü (İŞGÜM) ölçümlerinde bir kısım kimyasal maddenin izin verilen sınır düzeyden yüksek çıktığını, tehlikeli ortam sınırlarını belirleyen değerden kastedilenin maksimum sınır olmadığını, maksimum değerin altındaki ortamın dahi sonuç itibarıyla tehlikeli ortam olduğunu; yanıcı, parlayıcı, patlayıcı özellikleri sebebiyle ... güvenliği açısından da yüksek riskler taşıdığını, sınır değerlerin üstünde işçi çalıştırılmasının zaten yasak olduğunu, böyle tehlikeli bir ortama maruz kalan işçilerin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında olduğunu, Yönetmelik uyarınca davacının 7,5 saat çalıştırılması gerektiğini, toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde yarım saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ... sürerek kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını ve davacının 7,5 saat çalıştırılmasının koşullarının oluşmadığını, bazı işçilerin ölçümleri olumsuz etkileyecek davranışlarda bulunmaları sebebiyle İdarece cezalandırıldıklarını, havalandırmanın bozulduğu iddiasıyla kapatılması sonucu tekrar ölçüm yapılmak zorunda kalındığını, çalışılan işyerinde pnömokonyoz ya da siderozis hastalığı veya ön tanısı konulan emekli ya da ... çalışan bulunmadığını, ... hijyeni ölçüm test ve analizlerinin yasal çerçevede uygun aralıklarla yapıldığını, herhangi bir ihmal olmadığını, İSGÜM ölçüm değerlerinin sınır değer üzerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... ... Mahkemesince ikisi de A sınıfı ... güvenliği uzmanı olan makine mühendisi ve kimyager bilirkişi heyeti tarafından keşfen davacıların çalıştıkları ortam ve yaptıkları işin incelenip her birimde çalışma sürelerinin belirlendiği, sunulan ölçüm raporları içeriği, kullanılan kimyasal listeleri ile keşif esnasında yapılan gözleme göre çalışılan yer ve yapılan ... itibarıyla davacının, Yönetmelik'te sayılan bir ... veya ortamda çalışmadığı ve Yönetmelik kapsamında olmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yapılan keşfin usulsüz olduğunu, ölçüm yapılan alanlarda bilirkişi tarafından ortam ölçümleri ve kişisel maruziyet ölçümleri yapılmadığı gibi havalandırmanın yeterli olup olmadığına dair bir tespitin raporda bulunmadığını, sadece önceki raporların teknik değerlendirmesinin yapıldığını, kişisel maruziyet değerlerinin altında kalınsa bile uzun sürede risk teşkil edip etmeyeceğinin belirlenmediğini, emsal dosyalarda ortamda zararlı kimyasallar kullanıldığı gerekçesiyle yapılan işin Yönetmelik kapsamında olduğu yönünde tespit yapıldığını, bu dosyalarda bu hususa değinilmediğini, davacıların tamamen kapalı alanlarda kimyasal maddelerle çalıştığını, kişilerin meslek hastalığına yakalanmamış olmalarının bir kıstas olmadığını, işçilerin düzenli sağlık kontrolünün yapılmadığını ve hükmün hatalı olduğunu ... sürerek davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının Yönetmelik kapsamında çalıştığının ispat edilemediği ve Mahkemece verilen kararda bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından davacının Yönetmelik kapsamında çalıştığının ispat edilemediği ve Mahkemece verilen kararda bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamında yer alan bir işte çalışıp çalışmadığı ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Yönetmelik hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3384, Karar No: 2014/596, Tarih: 20.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3384 E.  ,  2014/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2011/19-2012/597

Davacı H.. Ö.. vekili Avukat T..Ç..tarafından, davalı K.. D.. aleyhine 11/01/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/8841 soruşturma dosyasına sunulan şikayet dilekçesinde ve Fethiye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/655 Esas sayılı dava dosyasına sunulan dava dilekçesinde şikayet hakkını ve yasal savunma sınırlarını aşan ifadeler ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek uğradığı zararın davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, sarf edilen söz ve iddiaların savunma için elzem olduğunu, davacının direkt olarak kişiliğinin hedef alınmadığını, her iki başvuru dilekçesinde de davacının hakaret saydığı hususların asla hakaret teşkil eden sözler olmayıp sadece durum tespitinden ibaret olduğunu ve savunma dokunulmazlığı sınırları içerisinde kalındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının şikayet hakkının kullanılmasında emareler mevcut ise de kullanılan bu cümlelerin şikayet hakkının sınırlarını aştığı, Anayasanın 38. maddesinde düzenlenen masumiyet karinesi de dikkate alındığında üslup ve öz biçim dengesini aştığı ve davacının kişisel haklarına saldırı olmaksızın da davalının bu iddialarını dilekçesinde ileri sürebileceği gerekçesiyle davacının kişisel haklarına saldırının varlığı kabul edilerek istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalı tarafından Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2001/8841 Esas sayılı soruşturma dosyasına ve Fethiye Asliye Hukuk Mahkemesi'nde ikame edilen Tapu İptal ve Tescil davasına konu dava dilekçesinde "...Şüpheliler, organize bir dolandırıcılık örgütünün tescilli elemanlarıdır..." ve "...Taşınmazın son maliki görünen D..T.Ticaret ve Sanayi A.Ş. ilçemizde pek meşhur olan Ö.. Ş.Grubu'na dahil bir şirkettir. Bu şirketin kanuni temsilcisi olan şüpheli A.B. H.. Ö.. isimli büyük patronun kayın biraderidir. Bu şirket istihdam ettiği dolandırıcılar vasıtasıyla arazi toplamaktadır.....Şüpheliler fikir ve eylem birliği içerisinde

hareket ederek, gözüne kestirdikleri yaşlı ve zayıf şahısları, zaaflarından bilistifade hile ile tuzağa düşürerek arazilerini kendi ellerine geçirmekte, kısa zaman aralıklarıyla paravan olarak kullandıkları şahıslara devirler yapmakta ve neticeden arazinin büyük patronun eline geçmesini sağlamaktadırlar..." iddia ve ifadelerine yer verildiği, davalı tarafından Savcılık makamına yapılan şikayet sonucunda şüpheliler hakkında Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/83 Esas sayılı dava dosyasında Nitelikli Dolandırıcılık suçlamasıyla ceza davasının açıldığının beyan edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından davaya konu iddialarla ilgili olarak Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan Tapu İptal ve Tescil davasının akıbeti hakkında ise dosya kapsamından bilgi edinilememektedir.

Şu durumda; Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2001/8841 Esas sayılı soruşturma dosyasının ve Fethiye Asliye Hukuk Mahkemesi'nde ikame edilen Tapu İptal ve Tescil davasının sonucu araştırılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istek halinde geri verilmesine 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23190, Karar No: 2014/8423, Tarih: 28.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23190 E.  ,  2014/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nin temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

116/4 olan uygulama maddesinin 116/1. olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden; suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi kapsamındaki iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşmaya bağlı olmadığı anlaşıldığından, anılan suç yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mağdura ait iş yerinin kapı kilidini murç yardımıyla kırıp iş yerinden hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1794, Karar No: 2010/2114, Tarih: 15.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1794 E.  ,  2010/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Turizm Tesisleri ve Ticaret A.Ş ile davalı ... Deri San. Tic. A.Ş.aralarındaki kira parasının tesbitine dair Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 24.3.2009 günlü ve 2009/148 E–2009/281 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 17.09.2009 günlü ve 2009/7252 E–2009/14045 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, aylık KDV hariç 12.472,88 TL olarak ödenmekte olan kira parasının 01.07.2006 gününden başlayarak aylık KDV dahil 33.475 TL olarak tesbiti istenilmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının brüt 25.000 TL olarak tesbitine hükmedilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 17.09.2009 günlü ve 2009/7252 E–2009/14045 K sayılı ilamı ile mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; davalı tarafın temyiz isteminde ileri sürdüğü vekâlet ücretine ilişkin itirazın zuhulen incelenmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla davalı vekilinin maddi hataya ilişkin talebinin kabulü ile dairemizin 17.09.2009 günlü ve 2009/7252 E–2009/14045 K sayılı onama kararı kaldırılarak anılan kararın aşağıdaki gibi düzeltilmesine;

" Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın tüm, davalı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ nin 9. madde hükmü gereğince davacı vekili için; kabul edilen yıllık kira farkı üzerinden hesap ve takdir olunan vekâlet ücreti “10.803 TL” olmasına rağmen mahkemece, ödenmekte olan kira parasına KDV’ nin eklenmemesi nedeniyle “12.419 TL” vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. bendindeki vekâlet ücretine ilişkin olan “12.419 TL” rakamı yerine “10.803 TL” yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, " HUMK 440, 459. maddesi uyarınca, 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.