muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15085, Karar No: 2018/2808, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15085 E.  ,  2018/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8665, Karar No: 2020/4280, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8665 E.  ,  2020/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... Anadolu 5. Tüketici Mahkemesince 2015/1136 esas 2016/1304 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi'nin 2017/551-2017/627 karar sayılı kararının davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilip, bu ek kararın temyiz edilmesi nedeniyle dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, taşıt kredisi sözleşmesine aykırılık nedeniyle uğranıldığı iddia edilen mahrum kalınan kar ile munzam zarardan ibaret zararın tahsili taleplerine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara yönelik davacı avukatının istinaf talebi Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesince esastan reddedilmiş, davacı avukatı bu sefer temyiz talebinde bulunmuş, 27.07.2017 tarihli ek-kararla davacı avukatın temyiz talebi kesinlik nedeniyle reddedilmiştir. Son olarak davacı avukatı Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesi'nin ek – kararını temyiz etmiştir.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek-kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2271, Karar No: 2021/10850, Tarih: 05.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2271 E.  ,  2021/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sarayaltı mahallesi 465 ada 9 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4. bendinde yer alan (depo ettirilen 4.656,36 TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4. bendinde yer alan (depo ettirilen 4.656,36 TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 6. bendinde yer alan (fark bedele 22/11/2014 tarihinden) kelimelerinden sonra gelen kısmın tümüyle çıkartılmasına, yerine ( Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 05.10.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak, davalılara hisseleri oranında verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c) 9. bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına;

Bent numaralarının teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/82, Karar No: 2014/3145, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/82 E.  ,  2014/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 11.10.2013

No : 2012/131-2013/417

Dava, 1479 ve 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, 1479 sayılı Kanun kapsamında B.. B.. sigortalılığının 01.09.1986 tarihinde sona erdiğinin ve 1986 – 28.02.1995 tarihleri arasındaki sürede 506 sayılı Kanun kapsamında çalışmaları ile çakışan süreler dışında isteğe bağlı sigortalı olduğunun ve 28.02.1995 tarihi itibariyle B.. B.. sigortalılığının sona erdiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının 20.06.1982 – 28.02.1995 tarihleri arasında B.. B.., 01.04.1995 tarihinden sonra 506 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Sosyal güvenlik sisteminde isteğe bağlı sigortalılığa olanak tanınmasının amacı, sigortalıları, çalışma hayatında sıkça rastlanan, sürekli ve düzenli iş bulma güçlüğü karşısında, uzun süreli sigorta kolları (yaşlılık, malullük ve ölüm) bakımından sosyal güvenlik haklarından yoksun bırakmamak olup, isteğe bağlı sigortalı olabilmek için zorunlu nitelikte herhangi bir sigortalılık bulunmaması şarttır. Bu nedenle isteğe bağlı sigortalılık ile zorunlu nitelikteki sigortalılık çalışması durumunda zorunlu sigortalılığa üstünlük tanınması gerekir.

Somut olayda; davacının, devam eden vergi kaydı ile kendi nam ve hesabına bağımsız çalışması nedeniyle 08.02.1995 – 31.12.1998 tarihleri arasında da zorunlu B.. B.. sigortalısı olduğu anlaşıldığından; söz konusu zorunlu sigortalılığın 01.03.1995 – 28.12.1998 tarihleri arasındaki isteğe bağlı SSK’lı süreleri ile çakıştığı gerekçesiyle iptali mümkün değildir. Bu nedenle anılan istemin reddine karar verilmesi gerekirken, uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9126, Karar No: 2010/7124, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9126 E.  ,  2010/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/415, Karar No: 2020/4605, Tarih: 07.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/415 E.  ,  2020/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Kal, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 128 ada 29 parsel ve 128 ada 27 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalılardan EPDK'nın HES projesi kapsamında ihale sureti ile yüklenici firma olan diğer davalı ...'ye HES yapım işini ihale ettiğini, yapılan HES çalışmaları sırasında, vekil edeninin taşınmazlarına moloz, taş ve kaya parçaları dökülerek zarar verildiğini, taşınmazların kullanılamayacak duruma geldiğini belirterek, dava konusu taşınmazlara yapılan müdahalenin önlenmesine, taşınmazların eski hale getirme bedeli ile 2010, 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı EPDK vekili, vekil edeninin kamulaştırma yetkisinin dahi olmadığını, bu nedenle öncelikle vekil edeni yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Enerji Üretim San. Tic. Ltd. Şti. vekili, üretim lisansının 2010 yılında alındığını, bu nedenle bu tarihten öncesi için zararın doğmasının mümkün olmadığını, HES inşaatının vekil edeni tarafından değil müteahhit firmalar tarafından yapıldığını, vekil edeninin sorumlu olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul ile kısmen reddine, müdahalenin men'i davasının kabulüne, 128 ada 27 ve 128 ada 29 parsel numaralı taşınmazlar üzerine kaya parçaları dökmek suretiyle yapılan müdahalenin men'ine, bu taşınmazlar üzerine dökülen kaya parçalarının kaldırılmasına, eski hale getirme bedeli, kararın infazı sırasında belirleneceğinden infazda tereddüt oluşturulmaması için eski hale getirme bedeline hükmedilmesi talebinin reddine, ecrimisil türünden tazminat davasının kabulü ile toplam 23.924,92 TL ecrimisilin; 3.053,96 TL'sinin 15.07.2010 tarihinden, 3.296,20 TL'sinin 15.07.2011 tarihinden, 6.526,64 TL'sinin 15.07.2012 tarihinden, 7.140,51 TL'sinin 15.07.2013 tarihinden, 3.907,61 TL'sinin 20.06.2014 tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, eski hale iade ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı EPDK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, eski hale iade ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı EPDK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 128 ada 29 ve 128 ada 27 parsel sayılı taşınmazların davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmazların çevresinde yol yapım çalışmalarının yapıldığı, kazı esnasında çıkan moloz ve taşların davacının taşınmazlarına zarar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hesaplanan tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş ise, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, dava konusu eylemin haksız fiil niteliğinde olduğu gözetildiğinde, davaya konu eylemin gerçekleştirildiği yıllarda HES inşaatına ilişkin davalı EPDK’nın ilgili mevzuatı gereği yetkili olduğu üretim lisansını verdiği, bunların dışında taşınmaza fiilen el atmadığı gibi, davaya konu taşınmazda lisans sahibi şirketin gerçekleştirdiği haksız eylemlerle ilgili bir kontrol yükümlülüğünün bulunmadığı, bu haliyle, davalı EPDK’ya husumet düşmeyeceği ortadadır. O halde, davalı EPDK hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3) Davalı ... Enerji Üretim San.Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, davacının taşınmazlarına haksız fiil şeklinde verilen zararlardan davalı şirketin inşaatı bizzat yapan dava dışı alt yüklenicilerle birlikte müteselsilen sorumlu olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Mahkemece dava kısmen kabul, kısmen reddedilmiş, reddedilen kısımlar için davalı ... Enerji Üretim San.Tic. Ltd. Şti lehine takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekir iken davacı tarafa ödenmesine hükmedilmesi de yanlış olmuştur.

b) Mahkemece dava kısmen kabul, kısmen reddedilmiş, reddedilen kısımlar için davalı ... Enerji Üretim San.Tic. Ltd. Şti lehine takdir edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekir iken davacı tarafa ödenmesine hükmedilmesi de yanlış olmuştur.

SONUÇ: Davalı EPDK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle, davalı ... Enerji Üretim San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (3-b) sayılı bentte açıklanan nedenle, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Enerji Üretim San.Tic. Ltd. Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının ise (3-a ) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ... Enerji Üretim San.Tic. Ltd. Şti.ne iadesine, 54,40 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 218,17 TL’nin istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1063, Karar No: 2015/42941, Tarih: 15.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1063 E.  ,  2015/42941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/62092

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/178 (E) ve 2014/191 (K)

SUÇ : Yağma, Tehdit, 6136 sayılı Kanunu muhalefet, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yağma, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık İ.. A.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, yakınan B.. P..’nin olay günü gece vakti Aksaray'da bulunan arkadaşı Mehmet Yusuf 'a ait iş yerine ziyarete gittiği ve işyerinde oturup arkadaşını beklediği sırada, sanığın alkollü bir şekilde elinde silah olduğu halde içeriye girdiği, silahı yakınana doğrultup "ulan para çıkar" diyerek ayaklarına doğru bir el ateş ettiği, yakınanın yabancı para çıkarması üzerine sanığın bunu beğenmeyip “bana Türk parası ver” dediği, devamında yakınanın bir fırsatını bulup işyerinden çıktığı ve kaçmaya başladığı, sanığın yakınanın ardından dışarı çıktığı ve 4-5 el daha ateş ettiği, sanığı önceden tanıyan ve yan tarafta dükkanı bulunan yakınan Ç.. B..’ın sanığın yanına gelerek “Neden silah sıkıyorsun”

diye çıkıştığı, sanığın bu kez elindeki silahı Çavuşa doğrultarak "Sen onu mu savunuyorsun beni mi" diye tehdit ettiği, daha sonra sanığın polisler tarafından yakalandığı olayda, eylemin bir bütün halinde silahla yağmaya teşebbüs, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarını oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca TCK’nın 170/1-c maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. A.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17480, Karar No: 2018/24998, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17480 E.  ,  2018/24998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... Çimento A.Ş.’ye ait işyerinde diğer davalının işçisi olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik ve İnş. Tic. Ltd. Şti. davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş., davalılar arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın paisf husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalılardan ... Çimento Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak ve tespit davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.