muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16485, Karar No: 2018/1802, Tarih: 06.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/16485 E.  ,  2018/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının 10.09.2009-19.10.2010 tarihleri arasında ve 18.04.2011- 01.11.2011 döneminde davalı iş yerinde çalıştığını, nedensiz olarak işten çıkartıldığını, alacaklarının eksik ödendiğini, fazla mesai ücretlerinin eksik ödendiğini, hafta tatili, resmi bayram ve dini bayram ile genel tatil ücretlerinin gösterilmediği, davacının şoför olup, vardiyalı biçimde 07:00-21:00 arası hafta tatili yapmadan resmi ve dini bayramların 3 ve 4. gününde çalıştığını belirterek miktar belirtmeksizin öncelikle iş sözleşmesinin sona ermesinin sebebinin ardından ihbar kıdem tazminatı, fazla mesai, ücret alacağı, hafta tatili ücreti, bayram tatili ve dini bayram, genel tatil, çalışma ücretleri ile izin ücreti alacaklarının bu alacakların ödenmesi gereken tarihlerin ve faiz başlangıçlarının davalı işverenin sorumluluğunu belirtecek şekilde HMK 107/3 madde gereği tespitini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tespit davalarının 6100 Sayılı Kanun'un 106. maddesinde düzenlendiği, anılan maddenin istisnalar dışında tespit davası açılabilmesinin hukuken korunmaya değer bir güncel yararın varlığına bağlı tutulduğu, davacının sözleşmenin sona ermesi sebebinin tespiti dışında bir kısım işçilik alacaklarının miktarı, ödeme tarihleri, faiz başlangıç tarihlerinin tespitini istediği anlaşılmakla, yerleşmiş yargıtay içtihatlarına göre eda davası açılabilecek hallerde eda davası tespit hükmünü de içerdiği dolayısıyla tespit davası açılmasında hukuki bir yarar bulunmadığı, davacının davasını 107/3 maddesindeki hükümden kaynaklandığını ileri sürmüş ise de davanın dayanağı HMK 106 maddesi olduğu, tespit davası açmakta güncel bir hukuki yararı bulunmadığı, hukuki yararın dava şartlarından olduğu ve her aşamada mahkemece resen dikkate alınması gerektiği, eksikliğinin davanın usulden reddini gerektiren bir hal olduğu gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

Gerekçe:

Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

''(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda öncelikle Mahkemece, davacının 6100 sayılı Hukuk Muhakmeleri Kanunun 106. maddesi uyarınca tespit davası açtığı kabul edilmiş ise de dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 107/3.maddesi uyarınca belirsiz alacak davası niteliğinde kabul edilmek üzere tespit davası açmıştır. Mahkemece davacının talep ettiği tüm alacakların eda davasına konu olabileceği, bu sebeple hukuki yararının olmadığı gerekçesi ile tespit davası açılamayacağı kabul edilerek dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir. Davacı, çalışma süresi ve ücretini bilmektedir. Bu sebeple dava konusu kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının miktarını belirleyebilme imkanına sahip olup, anılan alacak kalemleri yönünden belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir. Tespiti talep edilen fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hesaplanmasında yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanılması halinde hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı, baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz olarak kabul edilebilecektir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/3 maddesi uyarınca, “ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Tespit davası asıl olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunun 106. maddesi ile düzenlenmiş olup; buna göre, “tespit davası yoluyla, mahkemeden, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi talep edilebilir.” Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/3.maddesi ile aynı kanunun 106.maddesinde düzenlenmiş olan ve bağımsız tespit davası hususunda kabul edilen olan “eda davası açılabilen hallerde tespit davası açılamaz” kuralına kanuni bir istisna olarak düzenlenmiştir. Buna göre kısmi eda davasının açılabildiği hallerde tespit davası da açılabilir; bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir. Dolayısıyla bu iki tespit davası birbirinden farklıdır. Bu istisnanın; ilgili maddenin şerhine ve özelikle madde başlığına göre belirsiz alacaklarda söz konusu olduğu açıkça belirtilmiştir. Miktarı belirsiz alacaklarda zamanaşımının dolmasına çok kısa süre kaldığı durumlarda yalnızca tespit yahut kısmi eda ile tespit davasının açılabileceği kabul edilmektedir.

Davacının, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ilişkin talepleri belirsiz alacak davası olarak açılabilmekle beraber Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/3 maddesi uyarınca, tespit davası açmakta hukuki yararın var olduğu kabul edilerek davacının ilgili kanunun 119.maddesi uyarınca taleplerinin açıklattırılmak suretiyle beyanı alınmalı bu beyan değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatiline ilişkin alacakları yönünden yanılgılı hukuki nitelendirme ile davanın usulden reddi hatalı olup yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18925, Karar No: 2018/5737, Tarih: 23.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18925 E.  ,  2018/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ...'de atık toplama ve geri dönüşüm tesisi işlettiğini, davalı şirketin abonesi olduğunu, şirkete ait tesiste yapılan işlemler, kullanılan elektrik enerjisi miktarının aynı olduğunu ve aylık elektrik faturaları birbirine yakın tutarlarda geldiğini, ancak Haziran 2015 ayındaki tüketime ilişkin faturanın 15.016,60 TL olarak düzenlendiğini, fatura incelendiğinde fazlalığın "reaktif enerji bedeli" kısmındaki farktan ve elektrik sayacının kapasitif hanesinin aşırı ilerleyerek gerçek tüketim miktarının çok üzerinde tüketim kaydetmesinden kaynaklandığının görüldüğünü, fatura tutarlarının çok fahiş olduğunu belirterek Haziran 2015 ayına ait faturanın 15.059,90 TL'lik kısmı yönünden davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; sayacın arızalı olması ihtimaline binaen kontrollerin ve testlerin yapıldığını ancak sayacın doğru tüketim kaydettiğinin belirlendiğini, reaktif bedeli hakkında ise; ... tesisinin düzgün çalışıp çalışmadığının kontrolünün müşteriye ait olduğunu, aktif enerji miktarının yüzde on beşini aşan şekilde kapasitif reaktif enerji vermeleri halinde reaktif enerji tüketim bedeli ödemekle yükümlü olduklarını belirterek haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; davaya konu sayacın doğru ölçüm yapıp yapmadığı hususunda en uzman kurum olan ... Valiliği Bilim Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğü'nden alınan 13.01.2016 tarihli raporda davalı tarafa ait elektrik sayacının doğru ölçüm yaptığının tespit edildiği gerekçesiyle davacı tarafça ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Uyuşmazlık, abonelik sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit talebine ilişkindir.Somut olayda mahkemece; sayacın doğru tüketim kaydedip kaydetmediğinin belirlenmesi amacıyla dosyanın elektrik mühendisi bilirkişisine verildiği ancak tam teşekküllü ve kalibrasyon imkanı olan kurum tarafından raporun hazırlanmasının gerektiği belirtilerek gerekli incelemenin yapılamadığı, bu nedenle de davalı kurumun başvurusu ile ... Valiliği Bilim Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki rapor hüküm vermeye yeterli değildir. Zira, bilirkişi tarafından hazırlanan raporda; sadece sayacın doğru ölçüm yaptığı belirlenmiş olup uyuşmazlığa konu 2015/6 dönemine ait faturada yer alan reaktif bedellerinin neden kaynaklandığı hususu açıklanmamıştır.Buna göre, mahkemece; tamamı elektrik ve elektronik mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan, 2015/6 dönemine ait faturada yer alan reaktif tüketim bedelleri hususunda taraf ve Yargıtay denetimine elverişli ve gerekçeli rapor aldırılması, sonrasında ise toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8692, Karar No: 2006/9293, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8692 E.  ,  2006/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın vasfının tespiti bakımından daha önce dosyaya gönderilen ... Belediye Başkanlığı ve Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü yazılarının yetersiz ve çelişkili olması nedeniyle dosya geri çevrilmiş olup, geri çevirme kararı gereği olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı ve Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünden yazı cevapları getirtilmiş ise de bu cevaplar dava konusu taşınmazla değil dava dışı 924 nolu parselle ilgilidir.

Saptanan bu durum karşısında 11.5.2006 ve 13.7.2006 günlü geri çevirme kararları dikkatlice okunarak belirtilen hususların dava konusu taşınmazla ilgili olarak ... Belediye Başkanlığına, Büyükşehir Belediye Başkanlığına ve Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğüne yazılacak yazılarla sorulması, ilgili cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.