muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1114, Karar No: 2024/6278, Tarih: 07.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1114 E.  ,  2024/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1711 E., 2019/1458 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2018 gün ve 2017/247 Esas, 2018/348 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1 maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Dairesinin 21.11.2019 gün ve 2018/1711 Esas, 2019/1458 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A) Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilşkindir.

B)Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A) Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın Bank Asyadaki hesabında gerçekleştirdiği işlemlerin yardım kastıyla yapılmayan rutin işlemler olduğu,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilşkindir.

B)Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde özetle;

KHK kapsamında kapatılan Ufuk-Sen adlı sendikaya üyeliği, Bank Asyaya yatırmış olduğu paralar olarak kabul edildiği, tanık olarak dinlenen ...'nın beyanında kendisinin Ufuk Sağlık-Sen işyeri temsilcisi olduğunu, sanığında kendi ısrarı üzerine arkadaşlıklarına binayen sendikaya üye olduğunu beyan ettiğini anlaşıldığı gibi, sanığın 2006 yılında açılmış olan Bank Asyadaki hesabına 2014 yılı Ağustos ayında 5.691,00 TL yatırmasının sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi ispat edilemeyen beyanına göre talimattan habersiz olarak para yatırdığını ifade ettiği, örgüt liderinin kamuoyuna yansıyan Bank Asyanın kurtarılması talimatının 15.01.2014 tarihinde ulusal medyada yayınlanmasıyla sanığın 2014 yılı Ağustos ayında talimattan 8 ay sonra Bank Asyaya para yatırmasının örgüt liderinin talimatıyla olduğuna ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak inandırıcı nitelikte delil olarak kabul edilemeyeceği ve mevcut delil durumuna göre sanığın müsnet suçtan delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinin gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK'nın 5/1 ve TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, banka nezdinde ilk hesabını 01.09.2006 tarihinde açtığı, sözde örgüt liderinin çağrı dönemleriyle uyumlu olacak şekilde katılım hesapları açmadığı, Bank Asyanın TMSF'ye devrinden sonra da hesabını aktif olarak kullandığı bu kapsamda sanığın Bank Asya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Dairesinin 21.11.2019 gün ve 2018/1711 Esas, 2019/1458 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11143, Karar No: 2022/9327, Tarih: 20.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11143 E.  ,  2022/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2018 gün ve 2018/186 Esas, 2018/364 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.05.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.06.2020 gün ve 2018/3482 Esas, 2020/595 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6840, Karar No: 2015/6622, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6840 E.  ,  2015/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15672, Karar No: 2010/115, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15672 E.  ,  2010/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6252, Karar No: 2019/2569, Tarih: 28.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6252 E.  ,  2019/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Tefecilik, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklara yüklenen tehdit suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin tehdit suçu yönünden vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan "... Müşteki .... ın annesi .... 'nin alınan ifadesinde ... tam tarihini hatırlayamadığı bir gün şüpheli Cahit ve ismini bilemediği oğlunun gelerek kendilerinden para istediklerini, kendisinin de parayı kime verdiyseniz onlardan alın dediğini, o günden sonra şüphelilerin neredeyse her gün bulundukları yere geldiklerini ve para istediklerini, 'ya bu parayı vereceksiniz, ya da Yaşar'ı vuracağız, evdeki kadınları alıp götüreceğiz' şeklinde tehdit ettiklerini, ... Müşteki .... 'ın alınan ifadesinde; ... şüphelilerin 3-4 gün önce kalmış oldukları barakaya geldiğini ve kendisine .... 'ın evini göstermelerini istediklerini, kabul etmemesi üzerine senin kulaklarını keseriz, ya Nurtaç'ın evini gösterirsin, ya da borcunu ödersin' şeklinde tehdit ettiklerini, ... Müşteki .... 'ın ifadesinde; ...(şüphelilerin) kendisine 'evine geliriz, evini yakarız, malları alırız, kulağını keseriz, taş üstünde taş bırakmayız' şeklinde tehditte bulunduklarını, miktarı 4000 TL olan senede imza atmak zorunda kaldığını, bunun da faizinin 1500 TL olduğunu söylediklerini... ertesi gün 13:00'e kadar parayı bulacaksın yoksa seni köyde döveriz, seni öldürürüz, gerekirse evini yakarız şeklinde tehdit ettiklerini ... en son buluşmalarında .... 'ı tehdit ederek zorla 15.000 TL değerinde senede imza attırdıklarını..." şeklindeki isnatların sübutu halinde yağma suçunu oluşturabileceği, tefecilik suçunun da bu suçla bağlantılı olduğu anlaşılmakla, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri

.../...

-2-

Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve sanıklar hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde kararlar verilmesi,

Kanuna aykırı, mağdur Hazine vekili ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümleri bakımından kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13534, Karar No: 2024/1892, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/13534 E.  ,  2024/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/160 E., 2014/222 K.

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre; Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2014 tarihli ve 2014/47 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle Aksaray Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2014 tarihli ve 2014/160 Esas, 2014/222 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasıın (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; sanıkların hileli hareketlerle bankadan menfaat sağlamaları nedeniyle mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar Abdurrahman ve ...'nun kardeş oldukları, sanıklardan ...'nun şirketi lehine 26.03.2009 tarihinde Asya Katılım Bankası A.Ş.'den 114.000,00 TL kredi çektiği, kardeş olan sanıkların kredi çekerken teyzeleri ... ile teyzelerinin eşi ...'ün konutlarını krediye ipotek olarak gösterdikleri, kredi borcunun ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatıldığı, ...'ün icra takibinden haberdar olması üzerine aile mahkemesine dava açarak söz konusu evin aile konutu olduğuna dair şerh verdirdiği, muhatap bankaca alacağın tahsil edilmemesi üzerine ihbarda bulunulduğu ve ...'ün, eşi ... adına olan müşterek konutlarına ipotek konulmasına icazet gösterdiğine dair tarihsiz muvafakatname sunulduğu, adli tıp kurumu ve kriminal laboratuvarından alınan raporlara göre bahse konu muvafakatnamedeki ...'e atfen atılan imzanın bu kişinin ve diğer sanıkların eli ürünü olmadığı, sanıklar hakkında önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, merci kararı üzerine kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. ...; eşi ...'nin hiç bir zaman muvafakatname vermediğini, ...; hiç bir zaman bankaya gitmediğini, okuma yazmada bilmediğini, asla muvafakatname vermediğini, sanık ...; krediyi kendisinin çektiğini, teyzesi ...'nin muvafakatname vermediğini, ...'nin hukuk mahkemesinde daha açması üzerine bankaca suça konu tarihsiz muvafakatnamenin sunulduğunu, sanık ... ise şirkette işçi olup olaylardan haberdar olmadığını savunmuştur.

3. Dosyada sureti bulunan muvafakatnamenin tarih içermediği, kredi sözleşmesinde muvafakatnameye yer verilmediği, muvafakatnamenin hangi tarihte hangi görevli tarafından teslim alındığının sorulmasına rağmen muhatap bankaca bu konuda izahat yapılamadığı gibi muvafakatnamenin teslimine dair herhangi bir kayıt veya belge de sunulmadığı belirlenmiştir.

4. ...'ün açtığı hukuk davasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nda incelenerek ipotek verilen konutun müşterek aile konutu olduğunun tapuya şerhine karar verildiği belirlenmiştir.

5. Mahkemesince suça konu muvafakatnamenin sanıklar tarafından verildiğine dair delil bulunmaması, sanıkların birbirlerini destekleyen ve doğrulayan savunmaları ile muvafakatnameye sözleşmede yer verilmediği gibi bankaca bu hususta herhangi bir bilgi ve belge de sunulamaması nedenleriyle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında 22.10.2012 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, katılan bankaya taşınmazın ipotek gösterilerek kredinin çekildiği 26.03.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9970, Karar No: 2015/17488, Tarih: 09.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9970 E.  ,  2015/17488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/657-2015/256

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması veya indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; tarafların İskenderun 1. Aile Mahkemesinin 2011/652 Esas ve 2012/775 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davalıya verildiğini, davalı lehine 200 TL yoksulluk nafakası ve 150 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, çöp toplayarak ve hamallık yaparak geçimini sağlamaya çalıştığını, nafakaları ödeyebilecek maddi gücü olmadığını, bu nedenle yoksulluk ve iştirak nafakaların kaldırılmasına veya indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile davalı için İskenderun 1.Aile Mahkemesinin 2011/652 Esas- 2012/775 Karar sayılı ilamı ile tayin ve takdir olunan aylık 200 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 150 TL’ye düşürülmesine ve müşterek çocuk için takdir edilen 150 TL iştirak nafakasının indirilmesi veya kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

Ancak, kısa kararda, davacının davasının kısmen kabulü ile davalı için İskenderun 1.Aile Mahkemesinin 2011/652 Esas- 2012/775 Karar sayılı ilamı ile tayin ve takdir olunan aylık 200 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 150 TL’ye düşürülmesine ve müşterek çocuk için takdir edilen 150 TL iştirak nafakasının indirilmesi veya kaldırılması talebinin reddine/iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 400 TL'ye yükseltilmesine, davalıdan alınarak velayeten davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas- 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.