muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5170, Karar No: 2019/99, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5170 E.  ,  2019/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (tüm sanıklar hk.), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar Muharrem, Şahin ve Ahmet hk.), hakaret, mala zarar verme (sanık ... hk.)

HÜKÜM : Hakaret ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, kasten yarama suçundan sanıklar Davut, Sündüs ve Ahmet'in, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in beraatleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar Muharrem ve Şahin'in, kasten yaralama suçundan sanıklar Muharrem, Şahin, Davut ve Sündüs'ün mahkumiyetleri ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararı ile 14.11.2013 tarihli ek kararında zabıt katiblerinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6196, Karar No: 2022/7457, Tarih: 29.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6196 E.  ,  2022/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarih ve 2020/209 (E), 2021/33 (K) sayılı kararı;

Her iki sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ayrıca sanık ... hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/06/2021 tarih ve 2021/1559 (E), 2021/1725 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair,

3) Dairemizin 07/04/2022 tarihli ve 2021/12858 (E), 2022/2654 (K) sayılı ''temyiz isteminin esastan reddine" dair kararı,

4) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2022 tarih, 2021/115568 KD sayılı itiraz talebi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 07/04/2022 tarihli ve 2021/12858 (E),2022/2654 (K) sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 23/05/2022 tarih, 2021/115568 KD sayılı itiraznamesi ile;"Benzer olaylarla ilgili olarak oy çokluğu ile verilen 13/11/1936 gün ve 1936/14-32 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile oy çokluğu ile verilen Yargıtay Ceza Genel kurulunun 14/01/2014 gün ve 2013/530-2014/1 sayılı kararlarında öldürülen şahısta yanılma hallerinde taammüt (tasarlama) vasfının intikal etmeyeceğine ve ceza tahdidinde (tayininde) yalnız suçun kasten yapıldığı düşünülerek iddia olunan taammütten dolayı cezanın şiddetlendirilmesine mahal olmadığına karar verilmiş olunmakla, itirazımızın kabulü ile Yüksek Dairenizin yukarıda belirtilen kararının kaldırılması," gerekçesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 07/04/2022 tarihli ve 2021/12858 (E), 2022/2654 (K) sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 29.09.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıklar ... ve ... hakkında tasarlayarak kasten öldürmek suçundan ... 6. Ağır Ceza Mahkemesince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verilmiştir.

Kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından "istinaf başvurusunun reddine" karar verilmiştir.

Kararın temyizi üzerine, dairemizce "temyiz başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş ise de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmiştir.

İtiraz doğru olduğundan kabul edilmesi gerekirken, itirazı red eden sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. Şöyle ki;

...’in, sanık ...’in cezaevinde bulunan kardeşinin eşi olduğu, diğer sanık ...’in ise kızı olduğu, sanık ...’in olaydan önce ...’in telefonunda ... isimli bir şahısla samimi fotoğraflarını gördüğü ve bu duruma tepki gösterdiği, sanık ... ile de bu durumu görüştükleri,

Sanık ...’in diğer sanık ... ile birlikte ...’i öldürmek konusunda plan yaptıkları, sanık ...’in tüfek alarak ...’in ... plakalı aracına koyduğu, olay günü yapılan plan doğrultusunda araçla maktul ...’ın işletmekte olduğu tekel bayisinin önüne gelip geçtikleri 100 metre kadar ilerde tekel bayisini görecek şekilde arabayı park ettikleri, sanıklar ... ve ...’in araçtan inerek maktule ait tekel bayisi etrafında keşif amaçlı dolaştıkları, sanık ...’in maktule ait tekel büfesi önünden birkaç kez geçerek içeri baktığı, sanık ...’in de tekel büfesinin önünden gelip geçtiği, sanık ...’in maktule ait büfeye girerek bir bira alıp çıktığı, sanık ...’e maktulün içerde olduğunu işaret ettiği, sanık ...’in park istikametine giderek elinde bir şeye sarılı tüfekle geldiği maktule ait tekel büfesine girdiği, sonra geri çıkarak tüfeğin sarılı olduğu şeyi çıkarıp tekrar tekel büfesine girdiği, av tüfeğini maktul ...’a doğrultarak 1 el ateş ettiği, maktul ...’ı göğüs bölgesinden vurarak öldürdüğü, hızlı bir şekilde çıkarak olay yerinden kaçtığı olayda,

Sanıkların husumetli oldukları ...’i öldürmek isterken, yanlışlıkla maktul ...’ı öldürdükleri nedenle;

TCK'nin 30/2. maddesi gereğince; "bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır."

Yani, tasarlama ve saikli suçlarda (kan gütme ve töre saiki ile işlenen adam öldürme suçları) kişide hata edilmesi durumunda, ağırlaştırıcı neden faile yüklenemez, nitelikli adam öldürme suçundan değil, temel ceza öngören TCK'nin 81/1. maddesinde belirtilen kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerekir.

Bu konuda, Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı 13.11.1936 tarih, 1936/14-32 sayılı kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 tarih, 2013/530 Esas ve 2014/1 sayılı Kararı da mevcuttur.

Yukarıda açıklanan gerekçe ve İçtihadı Birleştirme ve Ceza Genel Kurulu kararları gereğince sanıklar hakkında şahısta hata nedeniyle TCK'nin 81/1. maddesi kasten öldürmenin temel şeklinden ceza verilmesi ve bu yönde itiraz kabul edilmesi gerekirken, itirazın reddine karar veren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2011/10763, Karar No: 2011/16937, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10763 E.  ,  2011/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,dava dışı ... ile davalı arasında taşınmaz satış sözleşmesi yapıldığını,kendisinin bu sözleşmeden doğan tüm hak ve yetkileri devraldığını,sözleşmeye göre belirlenen 16 aylık teslim süresi içinde taşınmazın teslim edilmediğini,17 aylık bir gecikme ile 04.03.2009 tarihinde teslim edildiğini, geç teslim edilmesi nedeniyle aylık 400 TL kira gelirinden mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla mahrum kalınan 500 TL kira bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı,sözleşmede konutların teslimi için kesin bir vade belirlenmediğini ve geç teslim nedeniyle taksit ödemelerinin teslim sonrasına ertelendiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Davalı idareden taşınmaz alan dava dışı ... 'a taşınmazın 04.03.2009 tarihinde teslim edildiğini,davacının ise bu teslimat tarihinden sonra 04.11.2009 tarihinde ... 'dan devralması nedeniyle geç teslimden kaynaklanan bir kira kaybı bedelinin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağının üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. 2011/10763-16937

Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda, yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda, başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin, temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da, onun maliki durumuna geçmiş olan, temellük edene geçmesi, alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta, sadece muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle alacağın, temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa;Davacı ile dava dışı ... k arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 04.11.2009 tarihli “Devir Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk pragrafında, “... , TOKİ idaresiyle akdeylediği 31.5.2006 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan ...'ye temlik etmiştir.” Hükmü mevcut olup, alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile, dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde, temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu, geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da, bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi itibariyle sona ermeyip, hukuken varlığını devam ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin, satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması, dolayısıyla yeni malik davacının, devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da, mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir. Sonuç olarak davacının, dava dışı ... ile imzalamış olduğu 04.11.2009 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı ... arasında 2011/10763-16937

imzalanmış olan 31.05.2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29638, Karar No: 2014/16653, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29638 E.  ,  2014/16653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/268186

MAHKEMESİ : İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2009

NUMARASI : 2007/451 (E) ve 2009/379 (K)

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

1-Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarından defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule görede;

2005 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sabıkası da bulunmayan sanık hakkında CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana gelmediği gözetilmeden zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1677, Karar No: 2013/2848, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1677 E.  ,  2013/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2859 sayılı Kanuna göre yapılan yenileme kadastrosu sırasında, ....Köyü 104 ada 20 parsel sayılı (eski 379 parsel) taşınmaz, fındıklık ve orman niteliği ile tapu maliki kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazın orman niteliğinde olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptalini ve orman niteliği ile Hazine adına tescili; davacı Hazine, taşınmazın kısmen kale içinde kaldığını ileri sürerek 2863 sayılı Kanun gereğince Hazine adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlar, davalar birleştirilerek yargılama yapılmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Mustafa Akbulut ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise 1952 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine 18/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50192, Karar No: 2010/948, Tarih: 22.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/50192 E.  ,  2010/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 22/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14939, Karar No: 2012/40185, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14939 E.  ,  2012/40185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ... İlinde market açarak çalıştırdığı, bu süre zarfında katılan ...'un işleticisi olduğu ve ... İlinde bulunan otelde müşteri olarak kaldığı, bir şekilde katılana ait nüfus cüzdanını ele geçirerek katılanın fotoğrafını nüfus cüzdanından çıkarıp, kendi fotoğrafını yapıştırıp, 14.07.2005 tarihinde ... ... Şubesine giderek burada kendisini ... olarak tanıtıp katılana ait 65976 nolu hesaptan önce 4000 TL para çektiği, aynı gün akşam saatlerinde sanığın yine aynı banka şubesine gidip aynı şekilde kendisini ... olarak tanıtıp ikinci kez 10000 TL para çektiği olayda, mahkemenin zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 52.maddesinin 1.fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20 - 100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20 - 100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle eksik ceza tayini, ayrıca TCK.nun 13.maddesinin uygulanması sırasında hapis cezası artırıldığı halde adli para cezasının artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.