muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5354, Karar No: 2022/6539, Tarih: 25.05.2022

..." gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerde temyiz yoluna başvurarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı İdareye nakil tarihindeki ücretinin hatalı belirlenip belirlenmediği, nakil tarihinden önceki ve sonraki toplu iş sözleşmelerinin doğru şekilde uygulanıp uygulanmadığı ve buna göre davacının fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"...

(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır."

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Somut uyuşmazlıkta davacının 6111 sayılı Kanun gereği davalı Bakanlığa nakledildiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacının talebi, nakil tarihinde olması gereken ücretinin belirlenmesi ve bu ücrete gerek nakil öncesinde gerekse nakil sonrasında uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi zam oranlarının doğru şekilde uygulanması suretiyle fark alacaklarının tahsilidir. İlk Derece Mahkemesince davacının alacakları, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında alınan bilirkişi raporuna göre... Sendikasına üye olduğu 04.04.2013 tarihine kadar hesaplanmak suretiyle hüküm altına alınmış ise de kararın hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

2. Dosya kapsamına göre davacının 15.03.2011 tarihinde davalı Bakanlığa nakledildiği, nakil tarihinden önce çalıştığı Belediyenin taraf olduğu 15.12.2010-14.12.2012 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Nakledilen işyerinde uygulanan ... Sendikasının taraf olduğu 01.07.2012-30.06.2015 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin imza tarihi ise 29.03.2013 tarihidir.

2. Dosya kapsamına göre davacının 15.03.2011 tarihinde davalı Bakanlığa nakledildiği, nakil tarihinden önce çalıştığı Belediyenin taraf olduğu 15.12.2010-14.12.2012 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinden yararlandırıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Nakledilen işyerinde uygulanan ... Sendikasının taraf olduğu 01.07.2012-30.06.2015 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin imza tarihi ise 29.03.2013 tarihidir.

3. 6111 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinde açıkça devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceği ifade edilmiştir. Kanun'da belirtilen "...düzenleninceye kadar..." ifadesi nakil olunan işyerindeki toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinin değil, düzenleme tarihinin esas alınmasını gerekli kılmaktadır. Bu hüküm karşısında davacının nakil tarihinden önce yararlanmaya başladığı 15.12.2010-14.12.2012 dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden bu sözleşmenin süresi sona erse dahi, nakil olunan işyerindeki toplu iş sözleşmesinin imza tarihi olan 29.03.2013 tarihine kadar yararlandırılması gerektiği kabul edilmelidir.

4. İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine davacının ... Sendikasına üyelik tarihi olan 03.04.2013 tarihine kadar hesaplama yapılmış ise de davacı hem ... Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden hem de ... Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını ileri sürerek dava tarihine kadar hak kazandığı alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davacının ... Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden bu sözleşmenin imza (düzenleme) tarihinden önce yararlanamaması Kanun gereğidir. Bu tarihten sonraki dönem için üyelik tarihi dikkate alınarak yararlanacağının kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Bununla birlikte davacının imza tarihinden sonra sendikaya üye olduğu anlaşıldığından, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre üyeliğin işverene bildirildiği tarihin belirlenmesi gerektiği göz ardı edilmemelidir.

5. Gerek İlk Derece Mahkemesi gerekse Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacının 03.04.2013 tarihinden sonraki alacaklarının ödendiği ifade edilerek bu tarihten sonraki dönem için hesaplama yapılmasının hatalı olduğu ifade edilmiş ise de dosya kapsamından bu hususun denetimi yapılamamaktadır. Mahkemece açıklanan ilke ve esaslara göre davacının nakil tarihindeki ücretinin doğru şekilde belirlenip belirlenmediği denetlenmeli, nakil öncesi ve nakil sonrasında yararlandırılması gereken toplu iş sözleşmesi hükümlerinin Kanun'a uygun şekilde uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilerek davacının tüm talepleri bakımından denetime elverişli biçimde hesaplama yapıldıktan sonra dava tarihine kadar olan dönem için iddia edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24732, Karar No: 2018/6163, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24732 E.  ,  2018/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10194, Karar No: 2017/12352, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10194 E.  ,  2017/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1038 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19322, Karar No: 2015/5318, Tarih: 07.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19322 E.  ,  2015/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde,... Mahallesi, 6385/2, 6387/1, 6388/1, 6388/3, 6389/1, 6390/1 ve... Mahallesi 6407/1, 6408/3, 6409/1, 6410/1, 6412/1, 6408/2, 6400/12 parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince, kamulaştırılan taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzüölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla imar uygulaması görmüş ve %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 1792 ada 19 parselin satışının somut emsal alınarak belirlenen m² değerine %40 oranında düzenleme ortaklık payı karşılığı miktar ilave edilerek değer belirlenmiştir. Açıklanan hususlara göre Bursa gibi büyük şehirlerde özellikleri itibarıyla dava konusu taşınmazlara daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın ve dolayısıyla daha uygun emsal taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 1792 ada 19 parselin satışının somut emsal alınarak eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde değer tespiti doğru değildir.

Mahkemece, tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11.maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce belirlenen bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren, bu emsallere göre ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan ek bilirkişi kurulu raporu alınarak oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece tüm bu hususlara riayet edilmeksizin düzenlenen rapor doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Dosya içerisine getirtilen tapu kaydına göre davaya konu taşınmazlardan 6389 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 195,36 m² si üzerinde TEK lehine eski irtifak hakkı mevcut olup, bu irtifakın dava konusu taşınmazda meydana getireceği kaçınılmaz değer kaybının dikkate alınmaması,

3-Mahkemece tespit edilen ve (daha önce acele el koyma kararı ile davalılara ödenen meblağlar düşüldükten sonra) davalılar adına bankaya yatırılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken, faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece tespit edilen ve (daha önce acele el koyma kararı ile davalılara ödenen meblağlar düşüldükten sonra) davalılar adına bankaya yatırılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken, faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1458, Karar No: 2014/6997, Tarih: 09.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1458 E.  ,  2014/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.05.2012 tarih ve 2011/887-2012/607 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverenin yanında yaklaşık 15 yıl satış elemanı olarak çalıştığını, 2009 yılında işverenin yanından ayrıldığını, davalı işverenin davacının işyerinde çalışırken ticari işlerinde davacı işçinin hesaplarını kullandığını, davacının "...Bankası ... Çallı Şubesi'nde bulunan 7037902 nolu şahsi hesabından 03/07/2009 tarihinde davalı işverenin bilgisi ve talimatı doğrultusunda, davalı alacaklısı "... Bayram isimli kişiye 10.000,00 TL aktardığını, paranın 6.000,00 TL'sinin ödendiğini ve kalan kısım için de davalı şirket tarafından davacıya 17/11/2009 vade tarihli 4.000,00 TL bedelli çek verildiğini, daha sonra işverenin yanında anlaşmazlığa düşen davacının davalıdan ayrılarak kendi işyerini kurduğunu, davalı tarafından çek bedelinin ödenmemesi üzerine ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13223 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı şirket sahibi ve yetkilisinin imzaya itiraz ederek ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/637 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davacı işçi aleyhine sonuçlandığını, davalı şirketin davacının birikimlerinden faydalanarak yaptırdıkları ödemelerle sebepsiz zenginleştiğini, tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile, 4.535,40 TL alacağın %40 kötü niyet tazminatı uygulanarak tahsili ile, itirazdan dolayı oluşan 610,00 TL ve haksız itiraz nedeni ile yaptığı 100,00 TL'lik harcama bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, gerçeğe aykırı olduğunu, davacı ve dava dışı "...l’un davalı şirketten ayrılırken bazı çek ve senetleri alıkoyduklarını, davalı şirketin emtia satımından alacaklı olduğu "...’e ait olan çekin arkasına davalı şirketin kaşesinin basılarak şirketi temsil ve ilzama yetkili olmayan "...’un imzası ile davacıya ciro edildiğini, daha sonra davacının alacaklı sıfatı ile ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/13233 Esas sayılı dosyası ile davalı şirket aleyhine takip başlattığını, imzaya itiraz edilmesi sonucunda ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/637 Esas ve 2010/1040 Karar sayılı ilamı ile takibin iptal edildiğini, yargılama sırasında imzanın Hüsnü Şenol’a ait olduğunu davacının kabul ettiğini, sebepsiz

zenginleşme kapsamında iddia olunan alacağın yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

zenginleşme kapsamında iddia olunan alacağın yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, çeki ciro eden kişinin davalı şirket çalışanı olduğu ve onun adına lehdar bulunduğu çekleri ciro ettiği, davacının bildirdiği takiplerden sadece bir tanesine konu çekin iddiasını doğruladığı,ancak davalının bir tane de olsa böyle bir çeki kabul etmesi ve kendi bilgisi dışında çeki ciro ettiğini söylediği çalışanı ile ilgili bir hukuki işlem yapmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davalının davacının elinde bulunan çek nedeniyle sorumluluğunun devam ettiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 214,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23429, Karar No: 2013/6778, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23429 E.  ,  2013/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılana ait şirkette satış ve muhasebe elemanı olarak çalıştığı, gün içerisinde kendi satışını yaptığı malların parasını şirkete teslim ettiği, ayrıca şirket adına işyeri dışında satış yapan elemanların satışı ile ilgili paraları da kendisinin teslim aldığı ve gün sonunda şirkete teslim ettiği, bu şekilde çalıştığı sırada 2006 yılı ağustos ayı içerisinde satışını yaparak faturasını kestiği mallarla ilgili olarak 200 TL'yi; iş yerinde pazarlamacı olarak çalışan ...'in iş yeri adına satışını yaptığı mallarla ilgili olarak kendisine verdiği 629 TL'nin 119 TL'sini katılana teslim etmediği, 2006 yılı eylül ayı içerisinde katılanın bilgisi dışında bu iş yerinden parasını ödemeden avize aldığı ve iş yeri çalışanlarından ...'a, ... isimli şahsın odasına taktırdığı olayda “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşm

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşm

ası gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların, yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sırasıyla “40 gün'', “50 gün”, “41 gün” ve “820 YTL” terimlerinin çıkarılarak yerine sırasıyla “5 gün”, “6 gün”, “5 gün” ve “100 TL “ terimleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7224, Karar No: 2011/460, Tarih: 27.01.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/7224 E.  ,  2011/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 205/1, 205/1-c-2, 53/1-2-3, 53/5 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası