muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6525, Karar No: 2017/2461, Tarih: 08.06.2017

kaynaklanır. Başka bir deyişle akdin gereği gibi ve zamanında ifasını tehlikeye sokan her hali yüklenici iş sahibine derhal haber vermeye mecburdur (TBK 472). Yüklenici genel özen ve sadakat yükümünün gereği olarak kendisine teslim edilen malzemeyi muayene etmeli, eserin meydana gelmesine elverişli bulunmadığını öğrenir öğrenmez iş sahibine bildirmeli ve onun talimatına uygun şekilde hareket etmelidir. Somut olayda varlığı sabit kabul edilen ayıbın gerek makine mühendisi ..n raporunda belirttiği şekilde 316 L yerine 304 L boru kullanılması ve işçilik hatasından, gerekse ....z tarafından düzenlenen raporda belirtildiği şekilde yanlış kaynak teli malzemesi kullanılması sonucu ortaya çıktığı kabul edilse dahi işin ehli olup basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunda olan davalı ve karşı davacı yüklenici 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 472/son maddesi hükmü uyarınca sorumluluktan kurtulabilmesi için iş sahibinin verdiği malzemenin ayıpsız bir imal için elverişli olmadığını öğrenir öğrenmez durumu iş sahibe bildirmesi gerekir. Bildirmezse bundan doğan sonuçlardan sorumlu olur. Yüklenici özen borcunun bir sonucu olan bu uyarı yükümlülüğünü yerine getirdiğini ileri sürmüş ise de bu savunmasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu nedenle yüklenicinin işin ayıplı ifasından sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı ve karşı davacı yüklenici genel ihbar mükellefiyetini yerine getirdiğini usulen kanıtlayamadığından yapılan montaj ve kaynak işi sözleşmedeki amaca uygun olmadığı gibi iş sahibinin kullanamayacağı derecede de ayıplı olduğundan yüklenicinin bedele hak kazandığı kabul edilemez.

Bu durumda asıl davada iş sahibinin yükleniciye ödediği bedelin taraflardan sorulup tespiti, tarafların ödenen bedel konusunda anlaşamamaları halinde gerekli araştırma yapıldıktan sonra iş bedelinin iadesiyle ilgili istemin kabulüne kanıtlanamayan diğer maddi zararlar ile unsurları oluşmayan manevi tazminat isteminin ve karşı davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bette açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı iş sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı-karşı davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6834, Karar No: 2018/1398, Tarih: 27.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6834 E.  ,  2018/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez), nitelikli cinsel saldırı, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez) ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçları ile mağdure Cennet'e yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemleri basit cinsel saldırı kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., Cennet, Selçuk'a karşı (üç kez) ve sanık ... hakkında mağdurlar ..., Selçuk'a yönelik (iki kez) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanıkların, mağdurlar ... ile Cennet'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla işledikleri sabit olduğu halde haklarında 5237 sayılı TCK'nın 109/3-a. maddesinin uygulanmaması TCK'nın 109/2. maddesine göre belirlenen temel cezaların aynı Kanunun 109/3-b. maddesi ile arttırılması nedeniyle sonuç ceza miktarları değişmediğinden ve sanıkların mağdure Cennet'i alıkoydukları süre içerisinde sanık ...'ın mağdureye cinsel saldırıda bulunduğu sırada diğer sanık ...'ın İhsan'ın eylemine 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında iştirak etmesinden dolayı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği sabit olan Ayhan hakkında aynı Kanunun 109/5. maddesinin tatbik edilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında mağdur ...'e yönelik nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, mağdure Cennet'e yönelik basit cinsel saldırı ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların, evlerine götürdükleri mağdur ...'i cebirle zorlayıp pantolonunu çıkarttırdıktan sonra sanık ...'ın anüsüne sopayı değdirip imkanı olduğu halde sopayı mağdurun anüsüne sokmaması karşısında mevcut haliyle eylemde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçu oluşmadığı gibi cinsel amaç içermeyen eylemde basit cinsel saldırı suçunun da kanuni unsurları itibariyle oluşmayıp fiilin müştekiyi küçük düşürmek amacıyla yapılması nedeniyle hakaret suçunun oluşacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cinsel amaçla işlemediği gözetilmeden hakkında TCK'nın 109/5. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Mağdure Cennet'in aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları ile Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.02.2011 günlü raporunda tespit edilen vajinal muayenedeki hiperemik görünümün de mağdurenin anlatımını doğrulaması karşısında, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 102/2. maddesinde düzenlenen nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit cinsel saldırı suçundan hükümler kurulması,

Tüm dosya kapsamına göre sanık ...'ın, mağdurlara yönelik gerçekleştirilen eylemlere iştiraki 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında müşterek faillik kapsamında olmasına rağmen, delillerin takdirinde hataya düşülüp yazılı şekilde aynı Kanunun 39. maddesine göre yardım eden olarak eylemlere katıldığının kabulü ile buna göre hükümler kurulması suretiyle cezaların eksik tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12931, Karar No: 2020/9439, Tarih: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12931 E.  ,  2020/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat ve ecrimisil istemine ilişkindir

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü kararın HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kuşçuburun Mahallesi ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek kararın düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14754, Karar No: 2018/1758, Tarih: 21.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14754 E.  ,  2018/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Tazminatın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- Gerçeğe Aykırı Beyanda Bulunmak suçuna ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Birinci haciz ihbarnamesine 16.07.2013 tarihinde 3. şahıs ... Tic. Ltd. Şti. vekili aracılığıyla itirazda bulunulması ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacağı gözönünde bulundurulduğunda sonuç itibariyle doğru olan beraat kararlarına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Tazminat Talebine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede;

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 11.07.2013 tarihi itibariyle ... Tic. Ltd. Şti.'nin, asıl borçlu ... (Dev Kimya Tek. Sis.)’de kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığının tespiti için, her iki firmaya ait defter ve belgeler üzerinde birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine sadece üçüncü şahıs ... Ve Tic. Ltd. Şti.' ne ait defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18414, Karar No: 2016/7769, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18414 E.  ,  2016/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki ağaçlara maktuen, tel çite ve beton direklere ise niteliğine göre değer biçilmesi doğrudur.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme zemin yönünden hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken; özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, emsal alınan taşınmazların emlak rayiç değerlerinin dava tarihine endeksleyerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Davanın niteliği gereği davanın kabulü yerine yazılı şekilde kısmen kabulü şeklinde hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma bedeline 06/07/2014 tarihinden karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz hükmü kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4399, Karar No: 2018/9981, Tarih: 17.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4399 E.  ,  2018/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-6190037919 vergi numarasında kayıtlı şirkete ait tüm bilgilerin ilgili vergi dairesinden;

2-76894 ticaret sicil numaralı...Sanayi ve... Şirketi'ne ait vergi kayıt numarasının ve bu vergi kaydına ait tüm bilgilerin ilgili vergi dairesinden;

3-4422201011003887005-01-26 numaralı işyeri sicil dosyasının aslının ya da okunaklı ve onaylı örneğinin ilgili ... Müdürlüğünden;

4-68244 ticaret sicil numaralı...Sanayi ve Ticaret ... Şirketinin, kuruluş tarihinden itibaren sıralı şekilde ticaret sicili gazeteleri ile ticaret sicili kayıtlarının ilgili Ticaret Sicili Müdürlüğünden istenerek, bu hususta ticaret sicili tarafından gönderilecek kayıt ve belgelerle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3176, Karar No: 2018/1470, Tarih: 18.10.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3176 E.  ,  2018/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 01.03.2013 tarihli ve 2011/609 E., 2013/111 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 22.12.2014 tarihli ve 2014/22263 E., 2014/36295 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak fesedildiğini ileri sürerek kıdem taminatı ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ilgili Bölge Müdürlüğüne verdiği 17.11.2011 tarihli şikayet dilekçesinde yaş hariç emeklilik için gereken onbeş yıl hizmet süresini ve üçbinaltıyüz gün prim ödeme gün sayısını doldurması nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini belirtiği anlaşılmıştır. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesine 25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 5. bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkanı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanmamış olsa da, işyerinden anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Sözleşmenin davacı işçi tarafından emeklilik nedeniyle feshedilmesi sebebiyle ihbar tazminatına hak kazanamayacağı ve bu nedenle ihbar tazminatı isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Davacının hizmet süresi de taraflar arasında ihtilaflıdır.

Somut olayda davacının 08.12.1993 - 31.08.2004 döneminde ve 01.09.2004 - 10.10.2011 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek çalışma süresi hesaplanmıştır. Davalı işveren tarafından davacının 08.12.1994-1996 tarihleri arasında askerlik süresinin çalışma süresine eklendiğini ve söz konusu dönem çalışması olmadığı belirtilmiş olup, dosyaya gelen hizmet döküm cetvelinin davalının savunmasını doğrular nitelikte olduğu görülmüştür. Mahkemece söz konusu boşluk olan dönemde davacının askerlik yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği, çalışmasının kesintisiz olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-İş sözleşmesinin devri halinde devreden işverenle devralan işverenin sorumluluğu açısından devreden işveren devir tarihine kadar ki kendi iş yerinde geçen çalışma süresi ve de son ödediği ücret ile sınırlı olarak işçilik alacaklarından sorumlu olur. İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Tazminat dışındaki işçilik alacakları bakımından devreden işveren sadece kendi dönemi ile sorumlu tutulmalıdır. Devralan işverenin ise devirden önceki dönemden müştereken ve müteselsilen devirden sonraki dönemden ise tek başına sorumlu tutulması gerekir.

Somut olayda davacının çalıştığı davalı şirket ile dava dışı şirketler arasındaki hukuki ilişkinin niteliği tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Davacı, davalı ve dava dışı şirketlerin aralarında iş hukuku yönünden ne tür bir ilişki bulunduğu, birlikte istihdam, işyeri devri ve iş sözleşmesinin devri gibi ilişkiler yönünden tüm çalışma süresini kapsayan ticaret sicil kayıtlarıda getirtilerek inceleme yapılmalı, gerekiyorsa tanıklar yeniden bu hususda dinlenmeli, hukuki bir ilişki mevcut ise, kurulan hukuki ilişkinin 4857 sayılı Kanun'a uygun olup olmadığı, davalı işverenin önceki dönemden sorumluluğu gerekip gerekmediği irdelenmeli, aralarındaki ilişkinin sona ermesinin davacının iş sözleşmesinin üzerindeki etkileri kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olmuştur....”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Oylum Tüketim Malzemeleri Anonim Şirketinde 05.06.1996 tarihinde genel müdür sıfatıyla işe başladığını, 2004 yılında işverenin talimatı doğrultusunda aynı iş yeri grubuna ait olan davalı Yener Gazetecilik Anonim Şirketinde genel müdür olarak çalışmaya devam ettiğini, iki şirket arasında organik bağ bulunduğunu ve bu şirketlerin aynı gruba ait olduğunu, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket bünyesinde nizasız ve fasılasız çalışmasının olmadığını, müvekkili şirket ile dava dışı Oylum Anonim Şirketi arasında organik bağ bulunmadığını, davacı işçinin kendi isteği ile iş yerinden ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.