muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25061, Karar No: 2014/380, Tarih: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25061 E.  ,  2014/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 03/09/2012 (Asıl Karar)

11.10.2012 (T.Reddi Kararı)

Numarası : 2012/498-2012/559

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedellerinin haksız olduğundan bahisle iadesi istemiyle Silifke Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu Tüketici Hakem Heyeti Kararının itirazen ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında kayıp-kaçak bedeli tahakkukunun haksız olduğu belirtilip başvuru tarihine kadar ödemenin tüketiciye iadesine karar verilmiştir. Her ne kadar kararda belirtilen miktar kesinlik sınırı altında görünse de kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağından, bir başka deyişle kararın ard etkisi olduğundan ve HGK ve Dairemizce de benimsenen görüş bu yönde olduğundan mahkemenin itirazın kısmen kabulü ile tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine ilişkin kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 11.10.2012 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3119, Karar No: 2009/3564, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3119 E.  ,  2009/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, teras kattan sızan sular nedeniyle bağımsız bölümde hasar oluştuğu belirtilerek terasta onarım yapılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesi davalılardan ...'na "... Sokak ...Apt. No:... adresinde Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adı geçen davalı verdiği cevap dilekçesinde tebliğ adresi olarak "...Sokak ...Apt. no:...yı bildirdiği halde gerekçeli karar ilk adrese tebliğe çıkarılmış, tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine de yine aynı adrese Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş olup açıklanan nedenlerle yapılan tebligat geçersizdir.

Adı geçen davalıya gerekçeli karar yeniden tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18006, Karar No: 2020/20259, Tarih: 16.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/18006 E.  ,  2020/20259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 107/2. maddesinde, kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde, failin şantaj suçundan cezalandırılacağının öngörülmüş olması karşısında, somut olayda, katılanın aşamalarda sanığın kendisini aramasını sağlamak amacıyla birliktelik yaşadıklarını babasına söyleyeceğini beyan etmesi üzerine, sanığın katılana gönderdiği mesajda geçen ve katılanın babasına ait olduğu belirlenen '' ... nolu numaraya seninle beraber olduğumu, ilişkiye girdiğimiz yazsam ne yaparsın cevap yaz bekliyorum'' biçimindeki sözlerin, anılan Kanun’un 107/2. maddesinde belirtilen şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5360, Karar No: 2010/9664, Tarih: 22.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5360 E.  ,  2010/9664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :29.12.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan herbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir. Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’na yapılan hüküm tebliğinde adı geçen davalıların ne sebeple Adreste bulunmadıkları tevsik edilmediği gibi haber verilen komşu imzası da alınmamış veya imzadan imtina ettiğine dair açıklama tebligat parçasında yazılmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligatlar geçersizdir.

2- Keza davalı ...’na dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin tebligat “... küme evleri No:6 İç kapı No:4 Adapazarı” adresinde bizzat yapılmış olup davalının adresten ayrıldığı ve yeni adresi de bilinemediği tespit edilmeden hüküm, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre doğrudan bu adreste yapılmış olup bu nedenle yapılan tebligat geçersizdir.

3-Miras payının temlikine dayalı tapu iptli ve tescil isteğine ilişkin olduğu bildirilen ve incelenmesine gerek duyulan Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/522 Esas sayılı dava dosyasının, temyiz incelemesi yapılan dosya arasında olmadığı görülmüştür.

Bu nedenlere göre mahkemece hükmün adı geçen taraflara yöntemine uygun biçimde tebliğinin sağlanarak temyiz sürelerinin beklenmesi, incelenmesine gerek duyulan Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/522 esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20197, Karar No: 2024/11578, Tarih: 16.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20197 E.  ,  2024/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : Çorlu 2. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/4299 Değişik İş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Alkollü vaziyette araç kullanma eyleminden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na (2918 sayılı Kanun) muhalefet etmekten kabahatli ...'ın sürücü belgesinin 731 gün süreyle geri alınmasına ilişkin Çorlu Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 11.09.2022 tarihli ve AA 0037432 sayılı sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Çorlu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3280 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın Çorlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/4299 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/115616 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/115616 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “... Çorlu Trafik Denetleme Büro Amirliğininin 11/09/2022 tarihli idari yaptırım kararayıla , kabahatli hakkında, son beş yıl içerisinde ikinci kez 11/09/2022 günü alkollü olarak ticari araç kullanması sebebiyle sürücü belgesinin 731 gün süreyle geri alınmasına karar verilmiş ise de,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. Maddesindeki Genel kanun niteliği başlıklı "(1) Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır." şeklindeki,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/6. maddesindeki " Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmi takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez." şeklindeki

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. Maddesindeki "...Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır..." şeklindeki ve

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. Maddesindeki "...Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır..." şeklindeki ve

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır." şeklindeki düzenlemeler uyarınca,

Kabahatlinin, incelenen dosya içerisinde yer alan 27/09/2022 tarihli sürücü belgesi iptal detayları belgesi uyarınca birinci kez alkol kullanması sebebiyle 19/03/2020 günü sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinin anlaşılması üzerine ikinci kez 11/09/2022 tarihinde alkollü olarak araç kullandığının tespit olunduğu cihetle, anılan Kanunlar ve Yönetmelik uyarınca kabahatli hakkında ikinci kez alkollü araç kullanması sebebiyle sürücü belgesinin takvim yılına göre iki yıl süre ile geri alınması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 4/2. maddesinin ''(2) Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir.'' ve 2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesinde yer alan düzenlemenin ''Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar.'' hükümlerini amir olmasına karşın, sürücü

belgesi geri alma tutanağı ile muterize ait sürücü belgesinin 2 yıl yerine 731 gün süre ile geri alındığı anlaşılmakla; istemin farklı gerekçeyle kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriklerindeki husus farklı gerekçeyle yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2.Çorlu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/4299 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre; sürücü belgesi geri alma tutanağında yer alan geri alma süresinin 2 yıl olarak düzeltilmesine, infazın 2 yıl üzerinden yapılmasına, dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18791, Karar No: 2007/18570, Tarih: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18791 E.  ,  2007/18570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oğuzeli (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince, takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar da gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği nazara alınarak anlaşmazlığın çözümü gerekir. Takip ilama dayandığından, ayrıca Anayasa 46/son maddesi hükmüne göre de faize ilişkin alacaktan ihtirazi kayıt ileri sürülmeden ödeme kabul edilse dahi; işlemiş faizden herhangi bir alacağının kalması halinde yeni bir takiple bu kısmın istenmesinin mümkün olduğu Dairemizin yeniden oluşan ve HGK’nun içtihatları ile kabul edilmektedir.

O halde yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1112, Karar No: 2019/6571, Tarih: 22.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1112 E.  ,  2019/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18/07/2017 tarih ve 2013/688 E.- 2017/505 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/01/2018 tarih ve 2017/1020 E.- 2018/25 K. sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 22.10.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %18.75 hissesinin sahibi olup, 17.12.2012 tarihine kadar yönetim kurulu başkanlığı, 17.12.2012 tarihinden sonra da yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, ancak bu tarihten sonra şirkete alınmadığını, hiçbir bilgi ve belge verilmediğini, yönetim kurulu toplantılarına çağrılmadığını, davalı şirketin 07.03.2013 tarihinde olağan genel kurul yaptığını, 15.02.2013 tarihinde iki yönetim kurulu üyesi ile alınan kararla genel kurulun toplantıya davet edildiğini, oysa yönetim kurulunun beş kişilik bir heyetten oluştuğunu, bu durumda TTK m. 390 hükmünde öngörülen usul ve nisaba göre karar alınmadığını, dolayısıyla toplantıya davetin yok hükmünde olduğunu, Yönetmeliğin 10/1. maddesi kapsamında genel kurula ilişkin davette toplantı günü ile gündem ve ilanın çıktığı veya çıkacağı gazetelerin iadeli taahhütlü mektupla pay sahiplerine bildirilmesi gerektiği, ancak sadece toplantı günü ile gündemin bildirildiğini, toplantı davetinde esas sözleşme değişikliği var ise eski ve yeni şekillerinin yer alması gerekmesine rağmen bu hususa riayet edilmediğini, toplantı ilanlarında, finansal tablo ve raporların pay sahiplerinin incelemesine hazır bulundurulduğunun da yer almadığını, vekaleten temsil edilecek pay sahipleri için vekaletname örneğinin davet ilanında bulunmadığını, toplantıda müvekkilinin TTK’nın 420. m. hükmü uyarınca toplantının ertelenmesini talep ettiğini, bu talebin yerine getirilmediğini, böylece müvekkilinin bilgi alma ve inceleme hakkının sınırlandırıldığını ve ortadan kaldırıldığını, usulüne uygun olarak yönetim kurulunca alınmış bir genel kurula davetin bulunmaması, toplantıya çağrının usulüne göre yapılmaması, gündemin gereği gibi ilan edilmemesi, inceleme ve bilgi alma hakkının kullandırılmaması, TTK m. 420 gereği erteleme kararı verilmesi zorunlu iken, buna uyulmadığını ileri sürerek, genel kurulda alınan kararların butlanı, aksi halde iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantısında alınan kararların ana sözleşme, yasa ve objektif iyiniyet kurallarına uygun olup, butlanı ya da iptalini gerektirir herhangi bir yönünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.