muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3790, Karar No: 2024/787, Tarih: 11.01.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararı ile;

"...1-)Sanıklar ... ve ... haklarında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;

İlk derece mahkemesince sanıklar ... ve ... haklarında NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan hükümlerde ve hükümlere esas teşkil eden hukuki işlemlerde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılığa rastlanmadığından bu suça ilişkin istinaf başvurusunun İSTİNAF BAŞVURULARININ CMK.nın 280/1-a MADDESİ GEREĞİNCE AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,

2-)Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince NİTELİKLİ YAĞMA suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine vaki istinaf başvurularına istinaden yapılan istinaf denetiminde;

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında NİTELİKLİ YAĞMA suçundan kurulan hükümde,

Hüküm bölümünde 7. Bend 2. Fıkrada yer alan;

"Sanık ...’ın sabıkası esas Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/386 E. 2015/89 K. sayılı 09.03.2015 kesinleşme tarihli ilamı ile verilen cezanın kesinleşme ve infaz tarihleriyle suç ve ceza nevi itibariyle koşulları oluştuğundan5237 sayılı TCK m. 58/7 maddesi gereğince cezasının mükerrire özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına,"

Paragrafının HÜKÜM METNİNDEN ÇIKARTILARAK;

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında NİTELİKLİ YAĞMA suçundan kurulan hükümde ve hükme esas teşkil eden hukuki işlemlerinde eleştirilen hususlar ve yukarıda düzeltilmesine karar verilen hususlar dışında hukuka aykırılığa rastlanmadığından İSTİNAF BAŞVURULARININ CMK.nın 303/1. maddesi delaleti ile CMK.nın 280/1-a MADDESİ GEREĞİNCE AYRI AYRI DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,..." karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan savunması, kamera kayıtları, 05.03.2015 tarihli gömlek üzerinden alınan genotipin ...'e ait olduğunun tespit edildiğine dair rapor, 10.10.2014 tarihli ekspertiz raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamından sanık ...'ün eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, kamera kayıtlarındaki görüntülerde sadece 2 kişinin görüldüğü, iki şahıstan birinin maskeli diğerinin elinde silah olduğunun tespitinin yapıldığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair diğer sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki atfı cürüm niteliğindeki beyanları ile katılanın olaydan hemen sonraki kollukta alınan beyanlarıyla çelişkili mahkemede ileri sürdüğü beyanları dışında savunmasının aksini gösteren mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye sanık ... yönünden uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 30.09.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, sanık, sanık vasisi ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2681 Karar sayılı kararın sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Her ne kadar çoğunluk tarafından sanık ... hakkında verilen hükümde sanığın suçu işlemediği, diğer sanıkların bu sanık hakkındaki beyanların atfı kabil cürüm şeklinde değerlendirilerek beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiş ise de; İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/86 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 149/1-a,b,c, 168/3 maddeleri gereğince nitelikli yağma suçundan 7 yıl 8 ay, ... hakkında ise TCK'nın 149/1-a,b,c, 168/2, 58. maddeleri gereğince 6 yıl 4 ay hapis cezasına karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince sanıklar ... ve ... hakkındaki istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkındaki hükmün ise TCK'nın 58/7 maddesi doğrultusunda düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde sanıklardan ...'ın 03.11.2014 tarihli müdafii huzurunda alınan ifadesinde açıkça olayda diğer sanıklarla birlikte bu olayı gerçekleştirdiklerini, sanık ...'ın da aracı kullanan kişi olduğunu belirttiği, sanık ...'ı 5 yıldan beri yakınen tanıdığını belirttiği, sanıklardan ...'ün ise 03.11.2014 tarihli ifadesinde ...'ı iyi tanıdığını en son 15-20 gün kadar önce görüştüğünü belirttiği, sanık ...'ın da 11.12.2015 tarihli Cumhuriyet savcılığı ifadesinde olaya karışmadığını ...'ı 8 yıldır tanıdığını ...'ü de 2 yıldır tanıdığını olaydan 1-2 hafta sonra İsmail'in bu olayı kendisine anlattığını bilahare ...'ın kendisini ihbar edeceği endişesi ile hakkında suç isnadında bulunduğunu belirtmiştir.

Dosya içindeki sanıkların savunmaları, müdahil anlatımı 10.02.2015 tarihli tutanakta sanık ...'ın olaydan 2 hafta sonra olayı öğrenmesine ve bütün aramalara rağmen evinden kaçarak yaklaşık 5 ay sonra 10.02.2015 'te avukatı ile birlikte gelip ifade verdiği, diğer sanıkların kendisini tanımadıklarını söyledikleri sanığın ise yağma suçunun işlendiği ... Meşrubat'ta bilahare güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, mahkemedeki ifadesinde de suçta kullanılan sanık ...'nin ablasına ait Fiorina markalı aracı zaman zaman kendisinin kullandığını belirttiği, olay günü diğer sanıklarla birlikte olay yerine gittiğinin sabit olduğu, sanığın sabıkasında belirtilen TCK'nın 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri gereğince almış olduğu 10 ay 25 gün hapis cezası ve ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 23. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/142 E-2013/823 K sayılı sabıka kayıtları ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıklar ..., ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içinde TCK'nın 37/1 maddesi kapsamında sanık ...'ın yüzüne taktığı maske, diğer sanık ...'in müdahili araç içerisinde kelepçelemesi ve sanıklardan ...'ın da araba ile sanıkları alıp olay yerinden uzaklaştığı, dosya içindeki delillerden ...'ın sol el yüzük parmak izine rastlanıldığı, keza arabada unutulan gömleğin yaka kısmı üzerinde elde edilen epitel hücrelerin de ...'ün genotip özellikleriyle uyumlu olduğunu belirttiği,

Buna göre tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde bu suçu işledikleri, sanık ...'ın sıcağı sıcağına verdiği ifadenin müdafii huzurunda olduğu, diğer sanık ...'ın ifadesinin atfı kabil cürüm olarak değerlendirilemeyeceği, buna göre sanık ...'ın İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen İstanbul İstinaf Mahkemesince esastan reddedilen kararın yerinde olduğu, İstinaf Mahkemesinin kararının onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun bu yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/10295, Karar No: 2018/5019, Tarih: 14.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10295 E.  ,  2018/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 28/08/2006 tarihinde davalının sürücüsü olduğu aracın, şerit ihlali yaparak davacılardan İbrahim'in idaresinde bulunan ve diğer davacılarında içerisinde bulunduğu araca çarptığını, davacıların yaralandığını, aracın pert olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 10.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi, ... için 10.000,00 TL manevi 1.000,00 TL maddi ve ... için 5.000,00 TL manevi 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan kaza tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 26/01/2015 tarihli dilekçe ile ... için 9.295,00 TL. İbrahim için 7.750,00 TL karşılanmayan araç hasarı ve 500,00 TL ikame araç bedeli olmak üzere 8.250,00 TL olarak taleplerini ıslah etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 7.905,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi, ... için 8.736,22 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, ... için 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 16.641,22 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın 28/08/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 Gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, ... ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nın 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nın 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 09.02.2015 tarihli kısa kararda, “1.Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, buna göre; Davacı ... için 7.905,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi, Davacı ... için 8.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, Davacı ... için 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 15.905,00 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın 28/08/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin Reddine,” şeklinde karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, “1.Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, buna göre; Davacı ... için 7.905,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi, Davacı ... için 8.736,22 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, Davacı ... için 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 16.641,22 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın 28/08/2006 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin Reddine,” karar verildiği görülmektedir. Böylelikle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4054, Karar No: 2019/3878, Tarih: 26.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4054 E.  ,  2019/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... ile .... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış bedelinin, şikayet olunan ... ile ilk haciz sahibi şikayet olunan .... arasında garameten paylaştırıldığını, müvekkili kurumun da ilk hacze iştirak ettirilerek garameye dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... ile .... vekilleri şikayetin reddini istemişler, diğer şikayet olunanlar cevap vermemiştir.

İcra Mahkemesince, şikayetçi SGK’nın kamu alacağı nedeniyle 6183 sayılı Yasa’nın 21/1. maddesi hükmü uyarınca, ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiği, somut olayda, ilk haciz sahibi özel hukuk kişisi olduğundan, aynı Yasa'nın 69/2. maddesinin uygulanma yeri bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... ile .... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... ile .... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... ile .... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ....'den alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayet olunan ...'nden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20346, Karar No: 2015/2850, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20346 E.  ,  2015/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26265, Karar No: 2011/17122, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26265 E.  ,  2011/17122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.07.2010 tarihli ve 2010/295 soruşturma, 2010/701 esas, 2010/267 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170.maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174.maddesi gereğince iadesine dair, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 06.08.2010 tarihli ve 2010/251 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 13.08.2010 tarihli ve 2010/64 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.10.2010 gün ve 2010/11690/61762 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2010 gün ve 2010/255748 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Suça konu çekin 10.01.2010 tarihinde keşide edilmesi ve 11.01.2010 tarihinde de muhatap bankaya ibraz edilmiş olması karşısında, 20.12.2009 tarihli ve 27438 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu uyarınca iddianame tanzim edilmesi gerektiği halde, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 27.07.2010 tarihli iddianamede şüphelinin 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'a göre cezalandırılmasına karar verilmesinin istenilmesinin maddi hatadan kaynaklandığı kabul edilerek yapılan incelemede,

Çatalca Sulh Ceza Mahkemesince muhatap banka tarafından yasal ihtarın tebliğine ilişkin belgenin bulunmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ve aynı gerekçe ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmiş ise de, hem 5941 sayılı Çek Kanunu'nda hem de 08.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4814 sayılı Kanun'la değişik 3167 sayılı Kanun'un 8.maddesinde düzeltme hakkının kullanılabilmesi için hesap sahibine ihtarname tebliğ edilmesi zorunluluğu ortadan kaldırılmış olup, çekte yazılı keşide gününe göre, Türk Ticaret Kanunu'nun 708.maddesi uyarınca hesaplanacak ibraz süresinin bitiminden itibaren en geç on gün içinde hesap sahibinin herhangi bir ihtara gerek olmaksızın kendiliğinden düzeltme hakkını kullanması kuralı getirilmiş olduğundan, atılı suçun maddi unsurlarının saptanması bakımından ihtarname tebliğinin araştırılmasına gerek bulunmaması ve muhatap banka şubesi tarafından, 15.07.2010 tarihli yazı ile keşidecinin düzeltme hakkını kullanmadığının bildirilmiş olması karşısında, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında toplanabilecek diğer delliler birlikte değerlendirilmek suretiyle, yargılama sonucuna göre bir karar verilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

4814 sayılı Yasa ile 3167 sayılı Yasa’nın 7. maddesinde yapılan değişiklikle hesap sahibine düzeltme hakkını kullanması için ihtarname tebliğinin zorunluluk olmaktan çıkmış olması nedeniyle, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinden itiraz üzerine verilen 13.08.2010 gün 2010/64 D. ... sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2876, Karar No: 2019/5027, Tarih: 29.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2876 E.  ,  2019/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma (TMKm.166/1-2)" olarak görülmesi gerekir. Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şeklide gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.04.2019 (Pzt.)