muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/637, Karar No: 2024/4094, Tarih: 20.05.2024

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin önceki genel kurul toplantısının 10.06.2014 tarihinde gerçekleştiğini, bu genel kurulda ...'in %50 ortak olduğunu, davacının, şirketi ve şirketin diğer ortağını dolandırıp şirketi iflasın eşiğine getirene kadar genel kurul talebinin olmadığını, davacının hile ve desise ile elde ettiği bir vekâletname ile şirketi mali yönden çok büyük zararlara soktuğunu, şirketi iflasın eşiğine getirdiğini bu durumun Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/383 E. kayıtla dava konusu olduğunu, davacının haksız bulunduğunu, yapılan tüm satışların iptal edildiğini, o tarihten itibaren şirket yetkilisi ...'ın bir çok defa ulaşılabildikçe sözlü olarak olağan genel kurulun toplanması ve şirketin ticari faaliyetini sürdürebilmesi için gerekli asgari zorunlu kararların alınması gerektiği konusunda davacıyı bir çok defa uyarmış olmasına rağmen davacının yıllarca olağan genel kurul toplantısının yapılmasına engel olduğu gibi sürekli il ve adres değiştirerek kendisini ulaşılmaz kıldığını, şirket müdürünün gerekli ilan ve tebligatları davacının adres değiştirmesine rağmen şirkete bildirdiği en son adrese yaptığı, 25.09.2019 tarihinde olağan genel kurul toplantısını yaparak şirketin devamı ve işlerin yürütülebilmesi için asgari zorunlu kararları aldığını, davacının genel kuruldan 5 gün önce adresi kontrol etmesine rağmen, genel kurul toplantısının yapıldığı gün adresin etrafında dolanıp genel kurul toplantısının bitmesini beklemesi, şirket ortağı ve müdürünün ayrılmasına müteakip bir iki dakika sonra gelip kimseyi bulamamış gibi tutanak tutması, süreci tıkamaya ve genel kurul toplantısının yapılmasını engellemeye yönelik bir davranış olduğunu, davacının asıl amacının Ankara Asliye 17. Hukuk Mahkemesinin 2016/383 E. sayılı davasına konu olan şirket paylarını kaçırmaya yönelik eylemleri neticesinde şahsı aleyhine açılan ve şirket lehine sonuçlanan tapu iptal ve tescil davasını sabote etmek, şirket müdürünün yetkilerini elinden alıp, şirketi müdürsüz bırakmak ve davayı akamete uğratmak olduğunu, davacının adresi bulamadığı, ulaşamadığı veya adreste evrakı inceleyemediği şeklindeki beyan ve iddiaların gayri ciddi olduğunu, davacının bu süreçte ne şirket yetkilisini ne ortağını ne de mali müşavirlik bürosunu arayıp irtibata geçmediğini, toplantı adresinin sabit bir yer olup, saatinin de belli olduğu, dışarıda bekleyip toplantının bitmesini beklemek ve gelip tutanak tutmanın kötü niyetli bir davranış olduğunu, dava dileçesinin 2 nci sayfasında olaylar kısmının 5 inci maddesinde belirtilen şirketin burada olmadığı aynı adreste Günay Butik firmasının olduğu beyanında bahsi geçen firmanın yaklaşık 9 - 10 yıldır aynı adreste ticari faaliyetini yürüttüğünü davalı şirketin bu adresi 15.07

.07.2010 tarihinde terk ettiğini, bu durumu şirketin ortağı olan davacının bilmemesinin imkânsız ve hayatın olağan akışına ters bir durum olduğunu, davacının yaklaşık 6 yıl önce 2014 yılında ortak olduğunu, ortak olduktan sonra ve ortak olurken yaklaşık 6 yıl boyunca şirket adresine uğramamış olmasının şirket adresini bilmiyor olmasının düşünülemeyeceği, toplantı çağrı evrakında finans tablolarının ve yıllık faaliyet raporlarının şirket adresinde olduğunu, sonrasında çekilen ihtarda da yine şirket adresinde ve bir nüshasınında toplantı yapılacak olan depoda olduğunun davacı tarafa bildirildiğini, şirket merkez adresinin ticari sicilde kayıtla olan Basınevler Mah. Basın Cad. Söylev Sok. 5/A olmadığını merkez adresinin 2014 yılından beri homeofis olarak şirket ortağı ...'ın evi Basınevler Mah. Öykü Sok. 3/13 olduğunu, ...'in ortak olduğu günden itibaren bildiğini, davacının.... Sok. 7/A 7/B'de bulunan dükkânların farklı katlarda ve girişlerinin farklı olduğu gibi bir algı oluşturma gayreti oluşturduğunu, oysa dükkânların her ikisinin de binanın ön cephesinde ve yan yana olduğunu, davacının toplantı adresini araştırırken dükkânlardan birine sorup diğerine sormamasının kötü niyetinin göstergesi olduğunu, ...'ın şirket müdürü olarak tüm hesaplara ve defterlere hakim olarak genel kurul sırasında kısa sürede hazırlayıp gözden geçirdiğini, gündem maddeleri arasında bir yoğunluk olmadığı gibi davacı ortağın haklarını zarara uğratacak, kısıtlayacak bir karar da alınmadığını bu nedenle toplantının kısa sürdüğünü 10-15 dakika sürdüğünü, TTK'nın 447 nci maddesinin işbu davada uygulanmasının mümkün olmadığını, davacı aleyhine karar alınmadığını, alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/4493, Karar No: 2023/171, Tarih: 19.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/4493 E.  ,  2023/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/195 E., 2016/75 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/195 Esas, 2016/75 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının 2 nci bendi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 13 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.12.2020 tarihli, ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; adem-i kanaatle ve sair nedenlerle temyize ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.12.2020 tarihli, ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; adem-i kanaatle ve sair nedenlerle temyize ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''Sanığın eylemlerinin propaganda suçunu oluşturduğu yönündeki savunmalarının hukuki olmadığı, sanığın PKK terör örgütü kamplarına giderek örgüt mensuplarına konser vermek suretiyle moral değerlerini yükselttiği, onlarla hatıra fotoğrafı çektirdiği, terörist mezarlarını ziyaret ederek teröristleri şehit olarak nitelendirdiği, bu haliyle sanığın eylemlerinin yardım etme olarak değerlendirildiği, zira örgüt elemanlarına yiyecek, içecek, giyecek gibi yaşamsal malzeme veren birinin eylemi ile sanığın eylemi arasında bir farkın bulunmadığı, sanığın terör örgütü üyelerine psikolojik olarak destek vererek manevi yardım sağladığı anlaşılmakla her ne kadar sanık ... hakkında ''Terör Örgütü Propagandası Yapmak'' suçundan cezalandırılması talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama neticesinde sanığın ''PKK/KONGRA GEL Silahlı Terör Örgütüne Bilerek ve İsteyerek Yardım Etmek'' suçunu işlediği sabit olmakla, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 220/7. maddesinin yollaması ile TCK 314/3 delaleti ile, TCK'nın 314/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına, yardımın niteliği gözönüne alınarak hükmolunan cezada takdiren 1/2 oranında indirim yapılmasına, sanığın atılı suçu ''terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde'' işlediği anlaşıldığından, 3713 sayılı TMK'nın 5/1 inci maddesi gereğince hükmolunan cezada yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın yargılama sürecindeki olumlu davranışı dikkate alınarak TCK’nın 62/1 inci maddesi gereğince hükmolunan cezada 1/6 oranında indirim yapılmasına karar vermek gerekmiş'' şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanunun mer’i 7/2. maddesi şöyledir:

“(Değişik ikinci fıkra: 11.4.2013-6459/8 md.) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesine iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. (Ek cümle:17.10.2019-7188/13 md.) Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz. Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır:

a) (Mülga: 27.3.2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

a) (Mülga: 27.3.2015-6638/10 md.)

b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2. Slogan atılması,

3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi.”

…….

Tarihi seyir içinde Kanunun 12.4.1991 tarihinde yürürlüğü giren ilk hâlinde, 7’inci maddesinin ikinci fıkrası “örgüt mensuplarına yardım eden ve örgütle ilgili propaganda yapanlar” hakkında 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve ağır para cezası öngörülmüşken, 19.2.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4744 sayılı Kanunla, ceza miktarları aynı şekilde muhafaza edilerek örgüt propagandası yapma suçunun unsurları değiştirilmiş ve propagandanın suç olması için “terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek şekilde” yapılması şart koşulmuştur.

Madde gerekçesinde, her propagandanın değil, sadece terör yöntemlerine başvurmaya özendirecek propagandaların suç olmasının öngörüldüğü ve düşünce özgürlüğü sınırlarının genişletilerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu alanda aradığı kriterlere uygun bir düzenleme getirildiği belirtilmiştir.

Aynı maddede, 07.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Kanunla yeniden değişiklik yapılarak propagandanın, “şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde” yapılması halinde suç olacağı kabul edilmiştir.

Madde gerekçesinde, örgütle ilgili olsun veya olmasın şiddet veya diğer terör yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde propaganda yapanların cezalandırılmasının öngörüldüğü ifade edilmiştir.

18.07.2006 tarihinde yürürlüğü giren 5532 sayılı Kanunla, anılan maddeden “yardım eden” ibaresi çıkarılmış, bir tanımlama yapılmamakla birlikte “terör örgütünün propagandasını yapma" suç olarak düzenlenmiş, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi hâlinde cezanın yarı oranında artırılacağına ve yayın sorumlularına da adlî para cezası verileceğine dair hükümler ilk defa bu değişiklikle maddeye eklenmiştir.

Maddede 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunla suçun unsurları açısından en ciddi değişikliğe gidilmiştir. Buna göre ancak; “Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapma” durumunda fiil suç teşkil edecektir. Böylece düzenleme, AİHM’in bu konudaki kriterine uygun hale getirilerek son halini almıştır.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanunun 10 maddesi ile, 7. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3. fıkra eklenmiştir.

Bilahare 27.03.2015 tarih 6638 sayılı Kanunun 10 maddesi ile, 7. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinin “a” bendi yürürlükten kaldırılmış, maddeye 3. fıkra eklenmiştir.

Nihayet 17.10.2019 tarih, 7188 sayılı Kanunun 13. maddesi ile de 7. maddenin 2. fıkrasının son cümlesinden önce gelmek üzere “Haber verme sınırlarını aşmayan veya eleştiri amacıyla yapılan düşünce açıklamaları suç oluşturmaz.” cümlesi eklenmiştir. Görüldüğü gibi, safahatta yapılan her değişikliğin ifade ve basın özgürlüğü lehine geliştiği çok açıktır.

TDK’ya göre propaganda; “bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla söz, yazı vb. yollarla gerçekleştirilen çalışma, yaymaca” anlamına gelmektedir.

TMK 7/2, 1. cümlede yer alan düzenlemeye göre tipiklik açısından suçun oluşabilmesi için:

1) “Propaganda” niteliğinde bir fiilin işlenmesi,

2) Yapılan propagandanın;

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini övecek şekilde veya

• Terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerine başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Sanığın yapmış olduğu paylaşımlar incelendiğinde,paylaşımların PKK/KCK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren eylemlerini meşru gösteren ve teşvik eden görüntüler içerdiği, örgüt mensuplarının kırsala giderek şiddet ve saldırı faaliyetleri yürütmelerinin övüldüğü, açıklama ile de paylaşımın sahiplenildiği, örgüte sempatiyi artırmak ve aktif desteğini sağlamak amacı taşıdığı görülmüş, bu kapsamda sanığın propoganda eyleminin sabit olduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 225. maddesinde ''hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir'' kanuni düzenlemesi karşısında, yargılama konusu iddianamede sanığın Facebook üzerinden yapmış olduğu paylaşımlara ilişkin dava açıldığı hususu da gözetildiğinde, sanığın kendisine ait facebook sayfasında farklı tarihlerde yapmış olduğu paylaşımların zincirleme biçimde terör örgütü propogandası yapma suçunu oluşturduğu, yargılama konusu edilmeyen sanığın kırsala giderek konser vermek suretiyle örgüte yardım etmek şeklindeki fiili hakkında kendiliğinden yargılama yapılamayacağı ve hüküm verilemeyeceği nazara alındığında, sanık hakkında zincirleme şekilde propoganda suçu yerine terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmolunan temel cezanın yıl olarak belirlenmesi karşısında, temel cezadan artırım ve indirimler yapılması neticesinde "3yıl 1 ay 15 ... hapis" cezası yerine "2 yıl 13 ay 15 ... hapis" cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmolunan temel cezanın yıl olarak belirlenmesi karşısında, temel cezadan artırım ve indirimler yapılması neticesinde "3yıl 1 ay 15 ... hapis" cezası yerine "2 yıl 13 ay 15 ... hapis" cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,'' hukuka aykırı olduğu görülmekle tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/195 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahalli mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16215, Karar No: 2016/15807, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16215 E.  ,  2016/15807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.,

Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.