muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2388, Karar No: 2023/3221, Tarih: 11.05.2023

4. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/1112 Esas, 2020/15835 Karar sayılı ilamı ile "Oluşa ve dosya kapsamına göre, dava dosyası içerisinde şikayetçilerin beyanlarının bulunmadığı ayrıca olayın tek şahidi konumunda bulunan mağdur ...’in maddi gerçeğin ortaya çıkartılması bakımından duruşmada dinlenilmediği anlaşılmakla; öncelikle sanığın yargılandığı Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 tarih ve 2012/7249 E ve 2012/324 K. sayılı dava dosyasının Yargıtay incelemesine esas olmak üzere celp edilmesi veya onaylı örneğinin temin edilerek bu dosya içerisine konulması, mağdur ...’in müşteki olarak beyanının alınmasından sonra her iki dosya içindeki deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, yeterli inceleme yapılmadan, lehe hususlar değerlendirilmeden mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ... ve temyiz dışı sanıkların olay günü mağdurlar ile para karşılığı ilişkiye girmek için anlaştıkları, gece vakti mağdurların evine geldikten sonra mağdurları doktor raporlarında belirtildiği şekilde bıçakla boğazlarında sıyrık oluşturup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra el ve ayaklarını koli bantları ve ipler ile bağladıkları ve mağdurların paraları ile üç adet cep telefonunu alarak evden ayrıldıkları bu suretle sanık ...'ın temyiz dışı sanıklarla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... ve temyiz dışı sanıkların mağdura yönelik eylemleri nedeniyle yağma suçundan soruşturmaya başlanıldığı, yağma suçundan yargılamanın, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 12.03.2012 tarihli ve 2008/2988 Esas, 2012/4453 Karar sayılı bozma ilamından önce ...'nin 2006/30 Esas, 2006/85 Karar sayılı dava dosyasında, bozma sonrasında ise 2012/249 Esas, 2012/324 Karar sayılı dava dosyasında görüldüğü anlaşılmıştır.

3. Yağma suçundan yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında mağdurlar hakkında Nöbetçi Adli Tabiplikten 27.11.2005 tarihli doktor raporları alındığı, bu raporlarda mağdurların vücutlarının muhtelif yerlerinde sıyrık şeklinde ekimozlar olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

4. Yağma suçundan yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında mağdurların sanıkları, 01.12.2005 tarihli Canlı Teşhis Tutanağı ile teşhis ettiği anlaşılmıştır.

3. Yağma suçundan yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında mağdurlar hakkında Nöbetçi Adli Tabiplikten 27.11.2005 tarihli doktor raporları alındığı, bu raporlarda mağdurların vücutlarının muhtelif yerlerinde sıyrık şeklinde ekimozlar olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

4. Yağma suçundan yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında mağdurların sanıkları, 01.12.2005 tarihli Canlı Teşhis Tutanağı ile teşhis ettiği anlaşılmıştır.

5. Yağma suçundan yapılan yargılamanın soruşturma aşamasında 02.12.2005 tarihli Parmak İzi Mukayese Raporunda olay yerinde ele geçirilen "şeffaf koli bandında" elde edilen parmak izlerinin sanık ...'a ait olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ve temyiz dışı sanıkların olay günü mağdurlar ile para karşılığı ilişkiye girmek için anlaştıkları, gece vakti mağdurların evine geldikten sonra fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurları doktor raporlarında belirtildiği şekilde bıçakla boğazlarında sıyrık oluşturarak, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra el ve ayaklarını koli bantları ve ipler ile bağladıkları ve mağdurların paraları ile üç adet cep telefonunu alarak evden ayrıldıkları, bu şekilde gerçekleşen ve yargılaması Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/249 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yağma suçunun da meydana geldiği anlaşılan olayda, sanığın eyleminin cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek temel cezanın aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden belirlenmesi,

2.Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanık ... ve temyiz dışı sanıkların ellerini ve ayaklarını bağlamak suretiyle mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlerken silah da kullandıkları anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması ve bu haliyle sanığın atılı suçu birden fazla kişi ile ve silahla işlemesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, sanık hakkında temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2020/1471 Esas, 2021/1622 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2020/1471 Esas, 2021/1622 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Uyuşmazlık konusu: Dairenin kabulüne göre sanık işlemiş olduğu Hürriyeti tahdit suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı bu eylemin silahla işlenip işlenmediğine ilişkindir.

Sanık hürriyetten yoksun kılma suçundan önce işlemiş olduğu yağma suçunu işlerken mağdurların silah zoruyla ellerini bağlayarak yağma suçunu işlemiştir. Yağma suçu tamamlandıktan sonra hürriyetten yoksun kılma suçunu "mağdurlar, elleri bağlı şekilde kendi evlerinde bırakarak evden ayrılmaları şeklindeki" gelişen eylemde silah kullanmamıştır.

Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.11.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2014/927, Karar No: 2014/5737, Tarih: 18.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/927 E.  ,  2014/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/29-2013/178

-K A R A R-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, asıl ve birleşen davalar, tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkin olup, asıl ve birleşen davada davalılar N.. ve G.. Y.. vekili temyiz dilekçesinde asıl ve birleşen davalara ilişkin olarak temyiz itirazlarını ileri sürerek, hem asıl dava hem de birleşen davalarda verilen hükümleri temyiz ettiği halde tek bir temyiz başvuru harcı yatırmışlardır. Oysa, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, asıl ve birleşen davada ayrı ayrı temyiz başvuru harcının yatırılması gerekmektedir. Birleşen dava yönünden anılan harç yatırılmışsa buna ilişkin belgelerin eklenmesi, yatırılmamışsa anılan harcı yatırması için birleşen davada davalı vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harcı yatan dava yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/328, Karar No: 2022/2518, Tarih: 17.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/328 E.  ,  2022/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16/05/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29/10/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10420, Karar No: 2006/12115, Tarih: 15.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10420 E.  ,  2006/12115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çorlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda; Çorlu 1.Asliye Hukuk mahkemesince davanın kabulüne ilişkin 2003/436 Esas, 2006/166 karar sayılı hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle dosya içindeki tüm belge ve evraklar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’a verdiği senedin bedel hanesinde yazılı 75.000.000.TL rakamının davalı tarafından tahrifat yoluyla 475.000.000.TL’ye dönüştürülerek Çorlu 1.İcra Müdürlüğünün 1998/2191 sayılı dosyasıyla yapılan takipte ödendiğini, davalı ile dava dışı ... hakkında resmi evrakta sahtekarlık suçundan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinde açılan kamu davası sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuyla senette tahrifat iddiasının sabit olduğunu, ancak sanık... vefat ettiğinden adı geçen hakkındaki davanın düşürülmesine, diğer sanık ...’ın beraatine karar verildiğini, bu nedenle davacının icra dosyasına fazladan ödemek zorunda kaldığı 400.000.000.TL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesinde davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ceza mahkemesi kararı ile takip ve dava konusu bonoda tahrifat yapıldığı sabit olduğundan davanın kabulüne, kesin olarak karar verilmiştir.

Dava kesinleşen icra takibi nedeniyle fazla ödendiği iddia edilen 400.000.000.TL’nın istirdadı istemine ilişkindir.

İİK.nun 72/7.maddesi, “Takibe itiraz etmemesi veya itirazın kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı ödemek mecburiyetinde kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde umumi hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak, paranın geri alınmasını isteyebilir.” hükmünü amirdir.

Somut olayda ödeme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü geçirildiğinden davanın reddi gerekirken, kabulü anılan yasa hükmüne aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 427.maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 15.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18184, Karar No: 2022/17239, Tarih: 29.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18184 E.  ,  2022/17239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1) 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde, “aynı yasanın 7. maddesindeki ihtarın yapılmasına” şeklinde karar verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15744, Karar No: 2011/3745, Tarih: 25.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/15744 E.  ,  2011/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, temyiz süresinin ne zaman başlayacağı hususunun kararda gösterilmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın "Şeyhan" ve "Muzafer" olan soyadı ile baba adının, karar başlığına "Seyhan" ve "Muzaffer" olarak yanlış yazılması,

2- Müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların, 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karar başlığındaki sanığın soyadının "Şeyhan" ve baba adının da "Muzafer" olarak düzeltilmesi ve suça konu sahte paraların müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasına "müsaderesine karar verilen sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16576, Karar No: 2018/2543, Tarih: 22.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16576 E.  ,  2018/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ Katılan hazine vekili duruşmalara girmeyerek yalnızca dilekçe ibraz ettiğinden, 300,00 TL dilekçe yazım bedelinin ...” ibaresi çıkarılıp yerine “katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin ...” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13901, Karar No: 2022/7619, Tarih: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13901 E.  ,  2022/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/348E– 2021/307 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada, 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/348 E - 2021/307 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22651, Karar No: 2013/18415, Tarih: 23.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22651 E.  ,  2013/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

06.11.2007 tarihli iddianamenin kabulü kararında hakim imzası bulunmamakta ise de, bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasa'nın 99/1. maddesinde ise "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar." şeklinde hükmün bulunması karşısında, cezaların toplanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında hükmolunan iki ayrı para cezasının toplanması suretiyle tek bir para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 5. fıkrasında yer alan "sanığa verilen para cezaları toplanarak ve sonuç olarak sanığın 3.080,00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması bunun yerine "Sanığın neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.