muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7553, Karar No: 2014/21675, Tarih: 30.10.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7162, Karar No: 2010/7754, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7162 E.  ,  2010/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, muris dayısı “... oğlu, ... ’nın” dava konusu 349 ada 77 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında “...” yazılı baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Sicil Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Tapu kütüğünde yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında Tapu Sicil Müdürlükleri yasal hasımdır. Davanın niteliği gereğince, davanın kabulüne karar verilse dahi davalı idare yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davacının yargılama sırasında yaptığı yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün üçüncü bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Yapılan yargılama giderlerinin davanın niteliği gereği davacı üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9594, Karar No: 2014/13801, Tarih: 29.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9594 E.  ,  2014/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/282-2013/847

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı Milli eğitim Bakanlığı'na bağlı T.. F.. İlkokulu/Ortaokulu Müdürlüğü bünyesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin “'etüt ve beslenme uygulamasının ve buna bağlı olarak bu özel bütçenin Milli Eğitim Bakanlığı'nın 19,06,2012 tarih ve 9601 saydı makam olurları ile iptal edildiği, okulun statüsünün ilkokul ve ortaokul olarak belirlendiği, kademeli bir geçişin sağlanacağı, ücret ve sosyal hakların öğrenci velilerinden toplanan etüd ve beslenme ücretlerinden karşılandığı, 2012-2013 öğretim yılından geçerli olmak üzere etüd ve beslenme uygulamasımn sona ermesi ve ekonomik durum nedeniyle.." gerekçesi ile haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, 2013/Haziran ayı itibari ile etüd ve beslenme uygulamasının sona ermediğini, davacının Bakanlığa bağlı diğer okullarda değerlendirilmesinin mümkün bulunduğunu, bu anlamda feshin son çare olması ilkesinde de aykırı hareket edilmiş olduğunu, tüm bu nedenlerden dolayı, feshin geçersiz sayılması ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; Milli Eğitim Bakanlığı'nca etüd ve beslenme uygulamasına son verildiğini, aidat ödeme sorumluluğu bulunan öğrenci sayısının azalacağı, davacının etüd ve beslenme yönergesi kapsamında toplanan aidatlarla ücretlerinin ödendiğini, kadrolu çalışan olmadığını, fesih tarihi itibari ile okulda 30 işçi çalışmadığını, davacının iş akdinin geçerli nedenlere dayalı olarak, kıdem ve ihbar tazminatları ödenmek sureti ile feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, işverenin Milli Eğitim Bakanlığı olduğu ve yalnızca davacının görev yaptığı okuldaki değil tüm Türkiye'deki çalışan sayısının dikkate alınması gerektiği ve feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının, T.. F.. İlkokulu/Ortaokulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren T.. F.. İlkokulu/Ortaokulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 178.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak, 29.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5621, Karar No: 2015/3282, Tarih: 21.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5621 E.  ,  2015/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/323407

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/07/2013, 2013/35 (E) ve 2013/237 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’in mağdur ...’a karşı eyleminin sübutu kabul, takdiri indirimin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, cezayı azaltıcı tahrike ilişen sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Ancak,

2- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur ..’ın gece 02:00 sıralarında sanık ...’in işletmekte olduğu .. isimli bara geldiği, tanık Kenan Uzun tarafından barın kapanacağının söylenmesine rağmen kalkmadığı, taşkınlık çıkmaması için mağdura iki kez bira verildiği, buna rağmen çıkmak istememesi ve hesabı ödememesi üzerine tanıklar .... ve .... tarafından dışarı çıkarıldığı, mağdurun dışarda da küfürlerine devam etmesi ve elindeki bıçakla saldırması üzerine bu kez sanık İbrahim’in bıçağı elinden alarak rastgele savurduğu ve mağduru bir tanesi sağ bacak diz altında arter yaralanmasına ve yaşamını tehlikeye sokacak, birisi sağ taraf ağız köşesinden maksillaya uzanan yüzde sabit iz kalacak, diğerleri basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde sol ön kol, ikisi omuz, sağ ayak bileği, sağ tibia ön yüzden yaraladığı anlaşılan olayda; hareketli kavga ortamında sanığın hedef gözetmeden bıçağı sallaması sonucu mağdurun yaralandığı, hedef alınan bölgelerin hayati önemi haiz olmadığı, engel hal bulunmağı halde eylemi sürdürmediği, öldürme

kastıyla hareket edildiğini gösterir kesin kanıt bulunmadığı, eyleme bağlı ortaya çıkan kastın yaralamaya yönelik olduğu ve bu suçtan yaraların niteliği, zarar ve tehlikenin ağırlığı nedeniyle sonuca etkili olacak biçimde üst sınıra yakın şekilde temel ceza tayini suretiyle karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7464, Karar No: 2010/11239, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7464 E.  ,  2010/11239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yere en yakın kadastro paftası getirtilerek bu paftadaki fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro parselleri ile irtibatlı şekilde dava konusu taşınmazı gösterir ek rapor alınması için bilirkişi .... dosyanın verilerek ek rapor düzenlettirilmesi,

2) Çekişmeli yere en yakın kadastro parselleri belirlenerek bunlara ait tutanak ve dayanaklarının dosyaya konulması,

3) Fen bilirkişisinden alınacak ek krokinin orman bilirkişisi tarafından en eski tarihli memleket haritası ile 1990 - 2000'li yıllara ait haritalar ve orman kadastro haritası üzerine aktarılıp yeniden birbiri üzerine ablike edilmesi, bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18028, Karar No: 2015/22812, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18028 E.  ,  2015/22812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 29.05.2014

No : 2013/747-2014/310

Dava, trafik-iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelirin ödemelerin rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21. maddesinin 4. fıkrası, "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" hükmüne amirdir.

Davada somutlaşan olayda; davacı Kurum, yukarıda anılan yasa maddesi uyarınca 23.7.2010 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeleri, "üçüncü kişi" sıfatıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir ki, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesidir. Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Mahkemece somut olay ve yukarıda belirtilen yasal düzenleme gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile, uzun vadeli sigorta kolları bakımından 3. kişinin sorumluluğunu düzenleyen, “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” şeklindeki 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi davanın yasal dayanağı kabul edilerek ve kast unsurunun yokluğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/751, Karar No: 2017/2537, Tarih: 20.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/751 E.  ,  2017/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/05/2016 tarihli ve 2015/82106 soruşturma, 2016/856 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, ihtara karşın yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtları kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kaldırılarak atılı suçtan kamu davası açılması sonrasında, erteleme kararının kesinleşmesinden önce tebliğ edilen çağrı ve uyarı yazılarının hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine dair, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/742 esas, 2016/950 karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/03/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli Mustafa hakkında 11/11/2015 tarihli "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" eylemi nedeni ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/12/2015 tarihli, 2015/82106 soruşturma ve 2015/1084 karar sayılı kararı ile "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği, söz konusu kararın 25/12/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve 02/05/2016 tarihinde kesinleştirilerek tali karar fişi düzenlendiği,

2-Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli Mustafa hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 10/12/2015 tarihinde, henüz "kamu davasının açılmasının ertelenmesine" ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmeden, talepte bulunulduğu,

3-Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 10/05/2016 tarihli kararı ile itiraz yerinin gösterilmemesi gerekçesi ile, 09/12/2015 tarihli, 2015/1084 karar sayılı "kamu davasının açılmasının ertelenmesine" ilişkin kararın kaldırıldığı;

4-Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca, yeniden 10/05/2016 tarihli, 2016/856 sayılı karar ile "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği, ilgili kararın şüpheliye 25/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak söz konusu kararın, infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderilmediği, tedbirin infazına 10/05/2016 tarihinde kaldırılan 09/12/2015 tarihli, 2015/1084 sayılı karar üzerinden devam edildiği;

5-Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce, 10/05/2016 tarihinde kaldırılan 09/12/2015 tarihli, 2015/1084 karar sayılı "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karara dayanılarak düzenlenen 28/12/2015 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 19/01/2016 tarihinde tebliğ edilmesi ve şüphelinin süresi içinde 28/01/2016 tarihinde başvuruda bulunması üzerine tedbirin

infazına başlandığı, 28/01/2016 tarihinde hastaneye sevk edilen şüphelinin 17/02/2016 ve sonraki kontrol muayenelerine başvurmadığının anlaşılması üzerine, 10/03/2016 tarihinde uyarılmasına karar verildiği; aynı tarihte düzenlenen uyarı yazısının şüpheliye 21/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 29/03/2016 tarihinde süresinde başvuruda bulunan şüphelinin yeniden hastaneye sevk edildiği, Bursa Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23/06/2016 tarihli sağlık kurulu raporunda şüphelinin uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeni ile tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği; 19/07/2016 tarihinde alınan komisyon kararı ile TCK'nın 191/4-c maddesi uyarınca infaz dosyasının ihlal nedeniyle kapatılmasına karar verildiği,

6-Şüphelinin, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal etmesi üzerine, 04/10/2016 tarihli karar ile 2016/856 karar sayılı "kamu davasının açılmasının ertelenmesine" ilişkin karar (09/12/2015 tarihli "Kamu davasının açılması ertelenmesi" kararı kaldırıldıktan sonra verilen 10/05/2016 tarihli "kamu davasının açılmasının ertelenmesine" ilişkin, infaza konulmayan karar) kaldırılarak, şüpheli hakkında TCK'nın 191/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile 04/10/2016 tarihli, 2016/19479 esas sayılı iddianame düzenlendiği,

7-Kamu davasının açılması üzerine, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/12/2016 tarihli, 2016/742 esas ve 2016/950 karar sayılı karar ile, "25/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, itiraz mercii ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle 10/05/2016 tarihinde kaldırıldığı, ayrı tarihte yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu karar 25/05/2016 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından kararın tebliğ tarihinden önce, dolayısı ile karar kesinleşmeden düzenlenerek tebliğ edilen çağrı ve uyarı yazılarının hukukî sonuç doğurmayacağı" gerekçe gösterilerek, sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, söz konusu kararın kanun yoluna başvurulmadan 20/01/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Mahkemece, kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesinden önce sanığa tebliğ edilen çağrı ve uyarı yazılarının hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle sanığın beraatine dair karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatine dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir. » denilerek, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/742 esas, 2016/950 karar sayılı hükmün bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden;

a)Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu iddia edilen şüpheli ... hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'ca 09/12/2015 tarih, 2015/82106 soruşturma ve 2015/1084 karar sayı ile verilen "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edildiği 25/12/2015 tarihinden önce 10/12/2015 tarihinde infazına başlandığı; ancak çağrı yazısının tebliğ tarihinden sonra 28/12/2015 tarihinde düzenlendiği;