muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/707, Karar No: 2022/147, Tarih: 17.02.2022

8. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.01.2019 tarihli ve 2016/26888 E., 2019/437 K. sayılı kararı ile; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra “…2-Uyuşmazlık serbest bölgelerde istihdam edilen işçilerin ücretlerine yönelik muafiyetin kapsamındaki vergilerin işçinin ücretine mi yansıtılması yoksa işveren uhdesinde bırakılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

5810 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değiştirilen ve 01.01.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. maddesinde bu bölgelerde üretilen ürünlerin FOB bedelinin en az %85'ini yurtdışına ihraç eden mükelleflerin istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretlerin gelir vergisinden müstesna olduğu ve bu oranı %50'ye kadar indirmeye ve kanuni seviyesine kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu'nun yetkili olduğu ve yıllık satış tutarı bu oranın altında kalan mükelleflerden zamanında tahsil edilmeyen vergilerin cezasız olarak gecikme zammı ile birlikte tahsil edileceği belirtilmiştir. İstisna uygulamasından yararlanan mükelleflerin yurtdışı ihracat tutarının toplam satış tutarına oranının %85 veya üzerinde gerçekleştiğini, faaliyet raporu ile tespit edilmesi halinde vergi dairesince tescil edilen verginin terkin edileceği ve öte yandan serbest bölgede üretim faaliyetinde bulunan işletmelerde çalıştırılan ve yıl içerisinde gelir vergisi tevkifatı yapılmış olan işçilerin de işverenin yılsonu itibariyle ürettikleri ürünlerin %85'ini yurtdışına ihraç etme şartını gerçekleştirmesi halinde gelir vergisi istisnasından yararlanabileceği belirtilmiştir.

Bu yasa maddelerine dayanılarak Maliye Bakanlığı tarafından çıkanları 1 seri nolu 3218 Sayılı Serbest Bölgeler Kanunu tebliğinde ise, işverenin gerekli koşulları yerine getirmesi halinde yıl içinde verilen muhtasar beyannameler üzerinden hesaplanan ve ödenen ücretlere ilişkin gelir vergisi tevkifat tutarları, bu tebliğ ile belirlenen koşullar ile ilgili vergi dairesi tarafından 213 sayılı kanun hükümlerine göre düzeltme işlemi yapılarak mükellefe ret ve iade edileceği düzenlemesi yapılmıştır.

Yasal düzenlemelere ve usule bakıldığında; serbest bölgede faaliyet gösteren üretici işverenin, işçilerin ücretlerinden gerekli gelir vergisi kesintisini yapması, bunu bağlı bulunduğu vergi dairesine beyan etmesi, beyan edilen bu verginin tecili ve işverenin yeminli mali müşaviri tarafından hazırlanan raporla kanunda aranan koşulları sağladığının tespiti halinde, bu verginin düzeltme fişi ile terkin edilmesi gerekmektedir.

Terkinle sonuçlanan bu süreçte kesinti ve terkin konusu bu gelir vergisi üzerinde, işverenin mi yoksa işçinin mi hakkının olduğu sorusu ile karşılaşılmaktadır.

213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 8. maddesinde mükellef “vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettüb eden gerçek veya tüzel kişi”; vergi sorumlusu ise “verginin ödenmesi bakımından, alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişi” olarak tanımlanmıştır.

Terkinle sonuçlanan bu süreçte kesinti ve terkin konusu bu gelir vergisi üzerinde, işverenin mi yoksa işçinin mi hakkının olduğu sorusu ile karşılaşılmaktadır.

213 Sayılı Vergi Usul Kanunun 8. maddesinde mükellef “vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettüb eden gerçek veya tüzel kişi”; vergi sorumlusu ise “verginin ödenmesi bakımından, alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişi” olarak tanımlanmıştır.

Bu durumda, teftişe konu muafiyet kapsamındaki verginin mükellefinin işçi ve verginin sorumlusunun da işveren olduğu açıktır. Vergi sorumlusu sıfatını taşıyan işveren, işçiye ödeyeceği ücretten devlete ait gelir vergisini keser ve bu kesintiyi devlete yine kendisinin verdiği bir muhtasar beyanname ile öder. Görüldüğü üzere devletle ücretli işçi arasındaki ilişkide işverenin rolü, işçiye ait ücretten kesilen verginin devlete aktarılması işindeki bir aracılıktan ibarettir. Bu ilişkide işçi gelir vergisi mükellefi, işveren ise bu verginin beyanı ve tahsili ile görevli vergi sorumlusudur. Bu ilişki çerçevesinde vergi sorumlusunun işçiden kesilen gelir vergisi üzerinde hiçbir hak sahipliği bulunmamakta, sadece kesilen bu tutarı doğru bir biçimde beyan ve vergi dairesi veznesine intikal ettirme görevi yerine getirilmektedir.

Nitekim yukarıda yer verilen genel tebliğ hükümleri gereği işveren tarafından kesilen vergi tutarı YMM raporuyla işverenin teşvik kapsamında olduğunun belirlenmesine kadar yine işveren uhdesinde kalmakta, rapor olumluysa vergi dairesine hiç intikal etmeksizin düzeltme işlemiyle reddedilmektedir. YMM raporuna göre işverenin teşvik kapsamında olmadığının anlaşılması halinde ise bu tutar gecikme zammı ile beraber vergi dairesine yatırıldığından işçinin de işverene yöneltebileceği bir talep hakkı kalmamaktadır. İstisna uygulamasından yararlanan mükelleflerin yurt dışı ihracat tutarının toplam satış tutarına oranı, %85 veya üzerinde gerçekleştiğinin YMM faaliyet raporu ile tespit edilmesi halinde, vergi dairesince tecil edilen vergi terkin edilecektir.

Öte yandan, serbest bölgede üretim faaliyetinde bulunan işletmelerde çalıştırılan ve yıl içinde gelir vergisi tevkifatı yapılmış olan işçi ücretleri de, işverenin yılsonu itibarıyla ürettikleri ürünlerin %85’ini yurt dışına ihraç etme şartını gerçekleştirmesi halinde, gelir vergisi istisnasından yararlanılabilecektir.

3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun lafzında dahi işçiden kesilen gelir vergisinin işverene aktarılacağı düzenlenmemişken, idari yazı ve işlemlerle böyle bir sonuca ulaşılması mümkün değildir.

3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun lafzında dahi işçiden kesilen gelir vergisinin işverene aktarılacağı düzenlenmemişken, idari yazı ve işlemlerle böyle bir sonuca ulaşılması mümkün değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Devletinde, vergi mevzuatına göre ücret ve benzeri alacaklar gelir vergisine tabidir. Bu nedenle, ücretin iş sözleşmesinde net olarak belirlenmesi vergi tahakkuk ettirilmeyeceği sonucunu doğurmamaktadır. Müfettiş raporunun dayanağı 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun geçici 3. maddesi olup, bu maddede belirtilen koşulların gerçekleştiği takdirde işçinin ücretinden gelir vergisi kesilemeyeceği ortadadır. Ücretten kesilecek verginin, yukarıda ayrıntılı bir biçimde ifade edildiği üzere, mükellefi işçi olup, kanundaki koşulların gerçekleşmesi halinde muafiyetten yararlanacak olan da işçidir.

Açıklanan nedenlerle, yukarıda zikredilen mevzuat hükümlerine göre müfettiş raporuyla vergi muafiyetinin işçiler lehine olduğundan hareketle yapılan tespit yerinde olup, iş sözleşmelerinde işçi ücretinin net olarak belirlenmesi de sonuca etkili olmadığından aksi yönde değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen sadece davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilip, yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması da isabetsizdir...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. Gebze 1. İş Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2019/68 E., 2019/179 K. sayılı kararı ile; vergi mükellefi işçi olduğundan vergi istisnasından da işçinin yararlanacağı yönünde Yargıtay tarafından dar çerçevede yorum yapıldığı, iş sözleşmesinin ücretin net olarak belirlenmesinin sözleşmenin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı, uygulamada işveren tarafından vergi kesintisi yapıldıktan sonra işçiye ödeme yapıldığı, böylece işverenin işçiye vergi kesintisi yaptıktan sonra eline geçecek tutarı ödemekle mükellefiyetten kurtulduğu, 3218 sayılı Kanun’un 1. maddesinde kanunun konuluş amacının belirtildiği, 3218 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesinde ise serbest bölgelerde üretilen ürünlerin FOB bedelinin en az %85’ini yurtdışına ihraç eden mükelleflerin istihdam ettikleri çalışanlara ödedikleri ücretlerin gelir vergisinden müstesna olduğunun düzenlendiği, vergi istisnasından faydalanmak üzere ihracat düzeyini artırma hedefinin işçiye değil işverene ait olduğu, vergi istisnasından işçinin yararlanacağının kabulü hâlinde işveren açısından ihracat motivasyonunun kalmayacağı, işveren ihracat hedefini gözetmediği takdirde vergi istisnasının gündeme gelmeyeceği, dolayısıyla serbest bölgede çalışan işçinin hiçbir zaman istisnadan faydalanma imkânının olmayacağı, bu durumun kanun koyucunun hedeflediği, istediği bir durum olmadığı, Bilim ve Teknoloji Genel Müdürlüğünün, 4961 sayılı Yönetmelikte geçen her türlü vergi ifadesinin gelir vergisi ve damga vergisi istisnasını da içerdiği, bunun amacının işverenin maliyetlerinin düşürülmesi ve teknolojik bölge istihdamını artırmasını teşvik uygulaması olduğu yönündeki yazı cevabının bu yorumu doğruladığı, Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/999 D. İş dosyası içeriğinde bulunan bilirkişi raporunda sözleşmede ücretin net olarak belirlenmesi hâlinde vergiye dair tüm yasal yükümlülüklerin işverene ait olduğunun ve işçinin net ücreti değişmediğinden brüt tutarın bordroda gösterilmesinin zorunlu olmadığının belirtildiği, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 13.09.2018 tarihli ve 2018/9861 E., 2018/18648 K. sayılı kararında gelir stopaj teşvikinin işçilere sağlanan avantaj olmadığının, işverenlerin istihdam maliyetini azaltmaya yönelik teşviki olduğunun, bu nedenle çalışanların bu teşvik unsuru üzerinden hak iddia etmelerinin mümkün olmadığının vurgulandığı, Doç. Dr. Barış Bahçeci’nin 2016 yılında Baro Dergisinde yayımlanan makalesinde terkin edilen tutarın işverene ait olacağının belirtildiği, tüm bu hususlar çerçevesinde 3218 sayılı Kanun’un 1. maddesinde yer alan düzenlemenin ihracatı artırma ve uluslararası ticareti geliştirme yönündeki hedeflerin ancak işverenin hedefleri olduğu, işçilerin bu hedefe yönelme imkânı bulunmadığından, kanunda öngörülen vergi istisnasının işverene tanınmış olduğunun kabulünün zorunlu olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; serbest bölgede çalışan işçilerin ücretlerinden kesilen gelir vergisinin terkin edilmesi üzerine hak sahipliğinin işçiye mi yoksa işverene mi ait olduğu, işçi ücretlerinin net olarak belirlenmesinin sonuca etkili olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre müfettiş raporuyla vergi istisnasının işçiler lehine olduğundan hareketle yapılan tespitin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

13. Serbest bölge; ülkede geçerli ticaret, maliye ve ekonomi alanlarına ilişkin hukukî ve idari düzenlemelerin uygulanmadığı ya da kısmen uygulandığı, ticari ve sınai faaliyetler için ayrıca teşviklerin tanındığı ve fiziksel olanak ülkenin diğer kısımlarından ayrılan yer (Türk Hukuk Lûgatı-Türkçe Cilt I, Ankara 2021, s. 972) olarak tanımlanmakla birlikte 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nun (3218 sayılı Kanun) “Muafiyet ve teşvikler” başlıklı 6. maddesinde, serbest bölgeler ithalat vergileri ile ticaret politikası önlemlerinin ve kambiyo mevzuatının uygulanması bakımından Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olduğu kabul edilen ve serbest dolaşımdaki eşyanın bir serbest bölgeye konulması nedeniyle normal olarak eşyanın ihracına bağlı olanaklardan yararlandığı yer olduğu ifade edilmiştir.

14. Ülkemizde ihracat amacıyla yatırım ve üretimi artırmak, yabancı sermaye ve teknoloji girişini hızlandırmak, ekonominin girdi ihtiyacını ucuz ve düzenli şekilde temin etmek, dış finansman ve ticaret imkânlarından daha fazla yararlanmak amacıyla serbest bölgeler kurulmaktadır (Yiğit Şakar, Ayşe: Vergi Hukukunda Serbest Bölgeler, Ankara 2008, s.23).

15. Zira 3218 sayılı Kanun’un 1. maddesinde yer alan; “Bu Kanun; ihracata yönelik yatırım ve üretimi teşvik etmek, doğrudan yabancı yatırımları ve teknoloji girişini hızlandırmak, işletmeleri ihracata yönlendirmek ve uluslararası ticareti geliştirmek amacıyla serbest bölgelerin kurulması, yer ve sınırlarıyla faaliyet konularının belirlenmesi, yönetimi, işletilmesi, bölgelerdeki yapı ve tesislerin teşkili ile ilgili hususları kapsar” şeklindeki hüküm ile serbest bölgelerin kuruluş amacına vurgu yapılarak Kanun’un amaç ve kapsamı açıklanmıştır.

16. Diğer taraftan 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 19. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Vergi alacağı, vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğar”.

17. Vergi borcunun doğması ve istenebilir hâle gelmesi için, kural olarak vergiyi doğuran olayın meydana gelmesi yeterlidir. Ancak vergi dairesinin vergilendirme işlemlerine başlayabilmesi ve vergi borcunu isteyebilmesi için vergiyi doğuran olayın muafiyet ve istisna sınırları içinde olmaması gerekir (Öner, Erdoğan: Vergi Hukuku,10. Baskı, 2018, s.123).

17. Vergi borcunun doğması ve istenebilir hâle gelmesi için, kural olarak vergiyi doğuran olayın meydana gelmesi yeterlidir. Ancak vergi dairesinin vergilendirme işlemlerine başlayabilmesi ve vergi borcunu isteyebilmesi için vergiyi doğuran olayın muafiyet ve istisna sınırları içinde olmaması gerekir (Öner, Erdoğan: Vergi Hukuku,10. Baskı, 2018, s.123).

18. Vergi istisnası, vergi kanunlarına göre vergilendirilmesi öngörülen bir konunun kısmen veya tamamen, devamlı veya geçici bir süreyle vergi kanunlarında yer alan istisna hükümleri nedeniyle vergi dışı bırakılmasıdır.

19. Geçici maddelerle vergi kanunlarına çok sayıda vergi istisnası hükümleri eklenmektedir. Ayrıca vergi kanunları dışındaki bir takım kanunlarda da gelir vergisi ve diğer bazı vergiler için istisna hükümleri bulunmaktadır.

20. 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun (5746 sayılı Kanun), 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu (4691 sayılı Kanun) ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nda gelir vergisi istisnasına ilişkin düzenlemeler mevcuttur.

21. 5746 sayılı Araştırma ve Geliştirme Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun’un 1. maddesi ile Kanun’un amaçlarından birinin araştırma ve geliştirme personeli ve işgücü istihdamının artırılmasını desteklemek ve teşvik etmek olduğu açıklandıktan sonra, 3. maddesinin 2. fıkrasıyla kamu personeli hariç olmak üzere teknoloji merkezi işletmelerinde, araştırma ve geliştirme (Ar-Ge) merkezlerinde, kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan veya teknoloji geliştirme projesi anlaşmaları kapsamında uluslararası kurumlardan ya da kamu kurum ve kuruluşlarından Ar-Ge projelerini desteklemek amacıyla fon veya kredi kullanan vakıflar tarafından veya uluslararası fonlarca desteklenen ya da TÜBİTAK tarafından yürütülen Ar-Ge ve yenilik projelerinde, tekno girişim sermaye desteklerinden yararlanan işletmelerde ve rekabet öncesi işbirliği projelerinde çalışan Ar-Ge ve destek personeli ile bu Kanun kapsamında yukarıda sayılan kurum ve kuruluşlar tarafından desteklenen tasarım projelerinde ve tasarım merkezlerinde çalışan tasarım ve destek personelinin; bu çalışmaları karşılığında elde ettikleri ücretlerinin doktoralı olanlar için %90’ı, diğerleri için %80’i gelir vergisinden müstesna tutulmuştur.

22. 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanun’un 2. maddesiyle Kanun’un kapsamının Teknoloji Geliştirme Bölgelerinin kuruluşu, işleyişi, yönetim ve denetimi ve bunlarla ilgili kişi ve kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları olduğu belirtilmiş, geçici 2. maddesiyle bölgede çalışan Ar-Ge personelinin görevleriyle ilgili ücretleri gelir vergisinden istisna edilmiştir.

23. Bu aşamada uyuşmazlığın çözümüne yönelik olmak üzere 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’na ayrıntılı şekilde değinmekte yarar bulunmaktadır.

24. 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nun “Muafiyet ve teşvikler” başlıklı 6. maddesinin ilk hâli “Serbest bölgeler gümrük hattı dışında sayılır.

23. Bu aşamada uyuşmazlığın çözümüne yönelik olmak üzere 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’na ayrıntılı şekilde değinmekte yarar bulunmaktadır.

24. 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu’nun “Muafiyet ve teşvikler” başlıklı 6. maddesinin ilk hâli “Serbest bölgeler gümrük hattı dışında sayılır.

Bu bölgelerde vergi, resim, harç, gümrük ve kambiyo mükellefiyetlerine dair mevzuat hükümleri uygulanmaz.

İşleticiler ve kullanıcılar yatırım ve üretim safhalarında Bakanlar Kurulunca belirlenecek teşviklerden yararlandırılabilir.

Türkiye’deki tam ve dar mükellef gerçek ve tüzelkişilerin serbest bölgedeki faaliyetleri dolayısıyla elde ettikleri kazanç ve iratlar, Türkiye’nin diğer yerlerine getirildiğinin kambiyo mevzuatına göre teşviki halinde de, gelir ve kurumlar vergilerinden muaftır.” şeklinde iken 06.02.2004 tarihli ve 25365 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un (5084 sayılı Kanun) 8. maddesi ile değişiklik yapılmıştır.

25. 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 8. maddesi ile değişik 3218 sayılı Kanun’un 6. maddesi; “Serbest bölgeler gümrük bölgesi dışında sayılır.

Bu bölgelerde gümrük ve kambiyo mükellefiyetine dair mevzuat hükümleri uygulanmaz.

Kullanıcıların tutmak zorunda oldukları defterler ile düzenleyecekleri belgelere ilişkin olarak, 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun hükümlerine bağımlı olmaksızın düzenleme yapmaya Maliye Bakanlığı yetkilidir.

İşleticiler ve kullanıcılar yatırım ve üretim safhalarında Bakanlar Kurulunca belirlenecek vergi dışı teşviklerden yararlandırılabilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

26. Görüldüğü üzere söz konusu değişiklikle 3218 sayılı Kanun’un 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Bu bölgelerde vergi, resim, harç, gümrük ve kambiyo mükellefiyetlerine dair mevzuat hükümleri uygulanmaz” hükmü “Bu bölgelerde gümrük ve kambiyo mükellefiyetine dair mevzuat hükümleri uygulanmaz” şeklinde değiştirilmek suretiyle serbest bölgelerde vergi mevzuatına ilişkin hükümlerin uygulanmasına başlanılmış, tam ve dar yükümlülerin bölgedeki süresiz, sınırsız gelir ve kurumlar vergi istisnası sona erdirilmiştir (Yiğit Şakar, Ayşe: “Serbest Bölgelerdeki Personele Ödenen Ücretlere Tanınan Gelir Vergisi İstisnasından Kim Yararlanacak: İşçi mi? İşveren mi?”, Mali Çözüm Dergisi, Eylül-Ekim 2014, Sayı 125, s.18).

27. Böylece yapılan değişiklikle serbest bölgeler, her türlü vergi, resim, harç mevzuatı uygulanan ancak aranan şartları taşıyanlar için gelir ve kurumlar vergisi istisnası hakkı tanınan teşvik edilen bölgeler hâline gelmiştir.

27. Böylece yapılan değişiklikle serbest bölgeler, her türlü vergi, resim, harç mevzuatı uygulanan ancak aranan şartları taşıyanlar için gelir ve kurumlar vergisi istisnası hakkı tanınan teşvik edilen bölgeler hâline gelmiştir.

28. Öte yandan her ne kadar 5084 sayılı Kanunla serbest bölgelere tanınmış olan süresiz ve sınırsız vergi teşvikleri sona erdirilmiş ise de bu bölgelerdeki hâlihazırda faaliyet gösteren yükümlülerin belirli bir süre için haklarının korunması, geçiş döneminde mevcut istisnaların uygulanmasına devam edilebilmesi amacıyla 5084 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile 3218 sayılı Kanun’a eklenen geçici 3. madde ile geçiş dönemine ilişkin istisna uygulaması düzenlenmiştir.

29. 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 9. maddesi ile 3218 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 3. madde; “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanuna göre kurulan serbest bölgelerde faaliyette bulunmak üzere ruhsat almış mükelleflerin;

a) Bu bölgelerde gerçekleştirdikleri faaliyetleri dolayısıyla elde ettikleri kazançları, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla faaliyet ruhsatlarında belirtilen süre ile sınırlı olmak üzere gelir veya kurumlar vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın 31.12.1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b) alt bendi kapsamında yapılacak tevkifata etkisi yoktur.

b) Bu bölgelerde istihdam ettikleri personele ödedikleri ücretler 31.12.2008 tarihine kadar gelir vergisinden müstesnadır. Ancak, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ruhsatlarında belirtilen süre 31.12.2008 tarihinden daha önceki bir tarihte sona eriyorsa, istisna uygulamasında ruhsatta yer alan sürenin bitiş tarihi dikkate alınır.

c) Bu bölgelerde gerçekleştirdikleri faaliyetleri ile ilgili olarak yaptıkları işlemler 31.12.2008 tarihine kadar her türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır.

Serbest bölgelerde faaliyette bulunan gelir veya kurumlar vergisi mükelleflerinin bu bölgelerde imal ettikleri ürünlerin satışından elde ettikleri kazançları Avrupa Birliğine tam üyeliğin gerçekleştiği tarihi içeren yıllık vergileme döneminin sonuna kadar gelir veya kurumlar vergisinden müstesnadır. Bu istisnanın Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b) alt bendi kapsamında yapılacak tevkifata etkisi yoktur.” şeklinde düzenlenmiştir.

30. Bu maddeye göre; 06.02.2004 tarihi itibariyle bu Kanun’a göre kurulan serbest bölgelerde faaliyette bulunmak üzere ruhsat almış yükümlülerin, serbest bölgelerde istihdam ettikleri işçilere ödedikleri ücretler 31.12.2008 tarihine kadar gelir vergisinden müstesna tutulmuş, ayrıca ruhsattaki sürenin 31.12.2008 tarihinden daha önceki bir tarih olması durumunda istisnanın ruhsatta yer alan süre sonunda biteceği belirtilerek süreli istisna tanınmıştır.