muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16078, Karar No: 2023/162, Tarih: 10.01.2023

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının hizmet süresi, giydirilmiş ücretin tespiti, yıllık izin, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı ve alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihleri hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 17, 25, 32, 41, 44 , 47, 53 ve 59 uncu maddeleri.

3. 4857 sayılı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. ... hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, SGK ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde SGK kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında ... görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

2. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerlerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

3. Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.10.2006-03.12.2008, 30.04.2009-30.....2018 tarihleri arasında davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren şirketler nezdinde kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığını iddia etmiş; davalı taraf ise davacının hizmet döküm cetvelinde gözüken süreler kadar ve aralıklı bir şekilde çalışmasının olduğunu savunmuştur. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanığı Ö.Ö., 2015 yılı Haziran ayında davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve 3 yıl çalışmasının devam ettiğini, diğer davacı tanığı M.E. ise davalı Kurum bünyesinde 2006 yılından itibaren çalıştığını ve bölge müdürü olarak görev yaptığını beyan etmiştir. Davacı tanıklarından Ö.Ö.'nün 2015 yılı Haziran ayı öncesine ait davacının hizmet süresine yönelik bilgi ve görgüsünün olması mümkün olmadığı gibi diğer davacı tanığının da yaptığı işin niteliği gereği davacının hangi alt işveren bünyesinde hangi tarihler arasında işe giriş çıkış yaptığını bilebilmesi mümkün değildir.

4. İlk Derece Mahkemesince alınan 10.09.2019 tarihli bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının davacının çalışma süresinde kesinti olduğuna yönelik bir beyanda bulunmadıkları gerekçesiyle davacının 18.10.2006-03.12.2008 ile 30.04.2009-30.....2018 tarihleri arasında kesintisiz olarak 11 yıl, 3 ay, 15 gün süre ile çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı vekilince ise bu rapora karşı sunulan itiraz ve beyan dilekçesinde; davacının hizmet döküm cetveline göre 31.03.2010-10.05.2010 tarihleri arasında ... Medikal San. Tic. Ltd. Şti., 03.07.2012-31.08.2012 tarihleri arasında ... Hazır Yem. ve Gıda Ltd. Şti., 21.....2013-11.07.2013 tarihleri arasında ...Mobilya ve Yat. San. Ltd. Şti. ve 16.07.2013-26.07.2013 tarihleri arasında ...Yem. Ltd. Şti. bünyesinde yaptığı çalışmaların, işyeri adreslerinden de açıkça anlaşılacağı üzere davalı Bakanlığa bağlı olmadığı, bu nedenle bu süreler dışlanarak davacının hizmet süresinin yeniden tespit edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Davacı vekilinin hizmet süresine itirazları doğrultusunda düzenlenen 13.01.2020 tarihli ve hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, belirtilen tarih aralığındaki çalışmalar hizmet süresinden düşülerek davacının hizmet süresi yeniden tespit edilmiştir.

5. Davacı vekilince açıkça belirtilen tarihlerde yapılan çalışmaların davalı Bakanlık bünyesinde geçmediği ifade edildiği gibi davacının hizmet döküm cetveli ile işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinden de bu dönemlerde yapılan çalışmaların davalı Bakanlıkla ilgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen çalışmaların davalı Kurumda geçmediği hususunda taraflar arasında ihtilaf olmadığına göre açıklanan tarihler itibarıyla Kurumdan çıkış tarihi ve bu çıkışı takip eden işe giriş tarihleri arasında davacı işçinin Kurumda çalışmadığının kabulü gerekirken arada kalan kesinti dönemlerinin davacının hizmet süresinden sayılması hatalı olmuştur.

6. Bir örnek üzerinden ifade etmek gerekirse hizmet döküm cetveline göre davacının 03.07.2012 -31.08.2012 tarihleri arasında "Alsancak Nevvar Salih İşgören Devlet Hastanesi .../Konak" adresli işyerindeki çalışmasının davalı işyerinde geçmediği uyuşmazlık dışıdır. Yine hizmet döküm cetveline göre davacının davalı işyerinde geçtiği anlaşılan bir önceki çalışmasının 30.04.2011-....02.2012 tarihleri arası olduğu, davalı işyerindeki bir sonraki çalışmasının ise 04.09.2012-05.10.2012 tarihleri arasında olduğu görülmüştür. Buna göre davacı işçinin ....02.2012 tarihinde davalı işyerinden ayrıldıktan sonra tekrar davalı işyerinde çalışmaya başlaması 04.09.2012 tarihindedir. Buna göre hizmet süresi tespit edilirken ....02.2012-04.09.2012 tarihleri arası dönemin tamamen dışlanması gerekirken sadece 03.07.2012-31.08.2012 tarihleri arasındaki dönemin dışlanması hatalı olmuştur. Keza aynı hata 21.....2013-11.07.2013 tarihleri arasında "29 Ekim Mah. 329 sok .../Torbalı" adresli ve 16.07.2013-26.07.2013 tarihleri arasında "Bozyaka Saim Çırıkçı Cad. .../Torbalı" adresli işyerlerine ilişkin çalışmaların dışlanmasında da yapılmıştır.

7. Açıklanan durumlar dışında hizmet döküm cetveli incelendiğinde, davacının davalı Kuruma ait "Alaşehir 2. Ulaştırma Eğit. Tabur Kom." adresli işyerine ilk işe girdiği 18.10.2006 tarihinden sonra 05.05.2007 tarihinde çıkış yaptığı ve daha sonra yine davalı Kuruma ait ... Tersanesi Komutanlığı işyerine ise 23.05.2008 tarihinde girdiği, ara dönemde herhangi bir işyerinde çalışmasının olmadığı ve iki çalışma dönemi arasında yaklaşık bir yıllık boşluk bulunduğu görülmektedir. Davacı işçinin 05.05.2007-23.05.2008 tarihleri arasındaki dönemde davalı işyerinde çalıştığını usulüne uygun olarak ispat edemediği anlaşıldığından bu sürenin de hizmet süresinden dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olmuştur.

8. Şu hâlde yapılan açıklamalar dikkate alınarak davacının hizmet süresi tespit edildikten sonra talep edilen alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6127, Karar No: 2019/7238, Tarih: 27.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/6127 E.  ,  2019/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

K A R A R

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 58.800,00TL olduğu; ölümlü trafik iş kazası nedeniyle davacılar vekilinin, anne için 17.872,25TL maddi 30.000,00TL manevi, baba için 18.309,40TL maddi 30.000,00TL manevi, beş kardeşten (..., ..., ..., ..., ...) her biri için 100,00TL maddi 15.000,00TL manevi, diğer altı kardeşten her biri için 15.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen 22/04/2019 tarihli kararda, anne için 17.872,25TL maddi 15.000,00TL manevi, baba için 18.309,40TL maddi 15.000,00TL manevi, beş kardeşten (..., ..., ..., ..., ...) her biri için 10.000,00TL manevi, diğer altı kardeşten her biri için ise 7.500,00TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer taleplererin ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen 17/09/2019 tarihli kararında, davacı ve davalı vekillerinin istinaf itirazlarının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/2 hükmü gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere ORTADAN KALDIRILMASINA, maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümler aynen tesis edilerek, vekalet ücreti ve yargılama harçları yönünden düzeltme yapılmasına dair hüküm tesis edilmiştir.

Karar ilamının, davalı ... vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı yönünden temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14665, Karar No: 2014/22775, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14665 E.  ,  2014/22775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/705-2013/409

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6526, Karar No: 2014/9109, Tarih: 25.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6526 E.  ,  2014/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan, 85 parsel sayılı 760 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tesbitine ilişkin uyuşmazlık çıktığından, konu Kadastro Komisyonuna intikal etmiş; Kadastro Komisyonunca, yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 85 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş; mahkemenin 09.05.2008 sayılı kararı ile temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından söz edilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

1) Ek kararı temyiz eden davalı ...'a gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmadığından ek karara yönelik temyiz talebinin kabulü ile mahkemenin 09.05.2008 tarihli ek kararının kaldırılmasına,

2) Hükmün esasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 25.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8764, Karar No: 2013/12662, Tarih: 09.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8764 E.  ,  2013/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 51/1-3, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesinde yaptırım olarak belirlenen hapis cezası ile adli para cezası seçimlik olmayıp birlikte uygulanması gerektiği, TCK'nın 61/9. maddesinde ise seçimlik ceza öngörülen hallerde adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin düzenleme bulunduğu gözetilmeden, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen temel gün para cezasının 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenip TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ve anılan Kanunun 52/2. maddesi gereğince de günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10647, Karar No: 2022/18485, Tarih: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10647 E.  ,  2022/18485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Aliağa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, Aliağa İlçesi, Samurlu Mahallesi 976 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan Bozköy 406 parsel sayılı taşınmaz başka mahallede olduğu gibi, emsal taşınmaz imar planına dahil olmakla birlikte düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmayan kadastro parseli, dava konusu taşınmazın ise bir kısmından % 40 düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılarak oluşturulan imar parseli olduğu anlaşıldığından, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek bedel tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verildiği ve dava konusu taşınmaza 2015 yılı emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç değeri olan 126 TL'nin dahi altında kalacak şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.