muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/27329, Karar No: 2011/602, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27329 E.  ,  2011/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibin dayanağı, Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/11/2009 tarih ve 2008/371 E., 2009/488 K. sayılı fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline dair ilam olup, borçlu vekili, hüküm altına alınan alacak bürüt alacak olduğundan gelir vergisi, damga vergisi vs. kesintilerin yapıldıktan sonra kalan miktar üzerinden takibe devam edilebileceğini ileri sürerek icra emrinin iptalini istemiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61,94,103,104. maddeleri hükümleri gereğince; işveren, nakden ödeme veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre, borçlu işveren vergi sorumlusu, alacaklı işçi ise vergi mükellefidir. Takip konusu alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin, ilamda yazılı alacaklardan, "vergi sorumlusu" sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine yatırmak zorunda olduğu miktar kadar kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27/06/1984 tarih ve 12.280/752 sayılı kararı)

O halde mahkemece yapılacak iş, vergi konusunda da uzman olan bir bilirkişiden yukarıdaki ilkelere göre itirazlar hakkında Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14085, Karar No: 2015/2591, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14085 E.  ,  2015/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1807, Karar No: 2014/8164, Tarih: 05.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1807 E.  ,  2014/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.02.2013 günlü ve 2012/156-2013/143 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 08.10.2013 günlü ve 2013/12360-13152 sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında tespit edilen bedele öngörülen dört aylık makul sürenin bitim tarihinden itibaren faiz uygulanması gerektiğinden hükmün bu nedenle de düzeltilerek onanması yerine salt fazla ödemenin davacıya iadesi ve karar harcı yönünden düzeltilerek onama yapıldığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 08.10.2013 gün ve 2013/12360 Esas, 2013/13152 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, (bozma kararı ile hükmedilen kamulaştırma bedelinin düştüğü dikkate alındığında) ilk karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra belirlenip hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmesine gerek olmadığına karar verilmesi,

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere "tespit edilen 64.009,23 TL kamulaştırma bedeline dava tarihinden itibaren 4. ayın bittiği 08.12.2008 tarihinden itibaren ilk karar tarihi olan 20.01.2011 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tamamen metinden çıkartılarak yerine "idarece fazladan yatırılmış olan 44.337,17 TL'nın varsa davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davacı idareye iadesine" cümlesinin yazılması,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tamamen metinden çıkartılarak yerine "idarece fazladan yatırılmış olan 44.337,17 TL'nın varsa davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte davacı idareye iadesine" cümlesinin yazılması,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin tamamının metinden çıkartılarak yerine "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması,

Suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1442, Karar No: 2016/2862, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1442 E.  ,  2016/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahtan sayılan alet ile yaralama suçundan sanık ... hakkında akıl hastası olduğu ve ceza ehliyetinin bulunmadığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 32/1 ve 57/1. maddeleri uyarınca koruma ve tedavi altına alınmasına dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/41 esas, 2014/142 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.11.2015 tarih ve 2015/23528 – 74204 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.12.2015 tarih ve 2015/378668 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın suçu işlediği sırada ceza ehliyetini kısmen veya tamamen kaldıracak mahiyette bir akıl hastalığına duçar olup olmadığı, 5237 sayılı Kanun’un 32/1-2. maddesinin de değerlendirilecek şekilde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınıp saptandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanığın işlediği suçla ilgili ceza ehliyetinin bulunmadığına dair...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün bünyesinde tek hekim tarafından tanzim edilen 07/04/2014 tarihli ve 2014/472 sayılı rapora dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamaya konu eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarında usulüne göre teşkil edilmiş heyetten ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinden.

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/41 esas, 2014/142 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1021, Karar No: 2007/1581, Tarih: 21.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1021 E.  ,  2007/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.5.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 5 parsel sayılı taşınmazın kaydında "..." olarak yazılı baba adının " ..." olarak değiştirilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Taşınmazların, kadastro tesbiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda; dava konusu 166 ada 5 parsel sayılı taşınmaz 13.1.2005 tarihinde kesinleşen kadastro tesbitinde 1962 doğumlu ... kızı ... adına tesbit ve tescili yapılmıştır. Davacı 1920 doğumlu ...., ... kızı ...'dır. Dosya içine getirilen nüfus kayıt örnekleri ve tanık olarak dinlenen 1962 doğumlu ... kızı ...'ın beyanından tapuda malik görünen kişinin davacının kızı olduğu ve farklı kişiler olduğu istem doğrultusunda tapu kaydında nüfus bilgilerinde düzeltme yapılır ise malik değişeceği anlaşılmaktadır. Davacının mülkiyet iddiası bu davada değil, tapu malikine yöneltileceği dava ile giderilebilir. Bu nedenle davanın reddi yerine mülkiyet nakline yol açacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 21.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4126, Karar No: 2015/14324, Tarih: 26.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4126 E.  ,  2015/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda mahcuzların hacizlerden ari olarak veya yediemin sıfatıyla kendilerine tesliminin talep edildiği, ancak mahkemece hacizlerin kaldırılması talebi yönünden bir değerlendirme yapılmadan mahcuzların yediemin olarak borçluya teslimine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK’nun 297/2 maddesi uyarınca hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, borçlu tarafından şikayete konu edilen hacizlerin kaldırılması talebi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi HMK’nun 297. maddesine aykırılık oluşturmaktadır.

O halde mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe doğrultusunda, hacizlerin kaldırılması şikayeti ile ilgili olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu hususta hüküm tesis edilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10834, Karar No: 2010/10719, Tarih: 23.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10834 E.  ,  2010/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Kısmen Beraaat - Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilmiş olan mahkumiyet kararı ile sanık ... hakkında yüklenen suçtan verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın diğer suç arkadaşıyla birlikte yakınanların el ve ayaklarını bağlayıp etkisiz hale getirme suretiyle, üzerlerindeki paralarını almaları biçimindeki eylemlerinin, yağma suçunda ayrı olarak, yakınan sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçundan değerlendirme yapılmaması; yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(b)-(d)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi tarafından, maskeli olarak, işyerinde ve gece işlendiği halde, ihlal edilen bent sayısına göre, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca ... ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre Cumhuriyet Savcısı ile Sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulmuş olan beraat hükmünün incelenmesine gelince;

22.11.2004 günlü yakalama tutanağının içeriğine göre, sanığın üzerinden tabanca elde edildiğinin anlaşılması ve sanığın, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, üzerinden elde edilen tabancanın dava konusu yağma suçunda kullandığı tabanca olduğunu beyan etmesi karşısında, sanık hakkında aynı silah nedeniyle izinsiz silah taşımak suçundan açılmış dava veya verilmiş bir karar bulunup bulunmadığı ve bu silahla ilgili ekspertiz raporu düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile yetinilerek beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21743, Karar No: 2019/9803, Tarih: 06.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21743 E.  ,  2019/9803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 25/12/1996 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 2011 yılında askere gittiğini ve asker dönüşü 2004 yılından 24/01/2013 tarihine kadar aralıksız ve kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.