muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4852, Karar No: 2011/9420, Tarih: 02.11.2011

3-Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle de, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı dikkate alınarak, hak sahiplerine bağlanan gelirin, tüm peşin sermaye değerinin, hesaplanan zarardan indirilmesi suretiyle, tazminatın belirlenmesi gerektiği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Mahkemece, 4447 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak suretiyle hesaplanacak maddi zarardan düşülmesi gerektiği, 31.7.2008 karar tarihini göre 1 Temmuz tarihinden itibaren asgari ücret ve katsayı artışlarına göre belirlenecek peşin sermaye değerinin Kurumdan sorulmak

suretiyle bildirilecek miktarın hesaplanan zarardan indirilmesi gerektiği düşünülmeden 20 Temmuz tarihine kadar geçerli tüm peşin sermaye değerinin zarardan indirilmesi, öte yandan davacının sürekli ... göremezlik oranı % 15,2 olarak belirlendiği halde Kurum tarafından bildirilen ve gelire tesir eden maluliyet oranının % 15,00 olarak kabul edildiği tüm peşin sermaye değerinin hesaplanan zarardan indirilmesi yoluyla karşılanmayan maddi zararın belirlenmesi de doğru değildir.

4-Kabule göre, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin toplamı 35.100,00 TL, kabulüne karar verilen maddi ve manevi tazminat toplamı 10.922,32 TL olduğundan kabul ve red oranı 10.922,32 / 35.100,00 olduğu halde mahkemece, davacı ve davalı tarafından yapılan yargılama giderleri haklılık oranında taraflar arasında paylaştırılırken kabul ve red oranının 3/5 olarak kabul edilmesi, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre reddine karar verilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden davalı yararına 2.717,76 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.500,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

Yapılacak ...; davalı işyerinden imzalı ücret bordrolarını getirterek toplu ... sözleşmesi hükümleri ile birlikte mahkemenin 2000/82 Esas sayılı dava dosyasında yer alan "sulh sözleşmesi" hükümlerini ve ödenmesine karar verilen ücret ve ikramiye farkını da nazara alınarak davacının gerçek ve net ücretini belirleyerek hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere ve davacının 1.8.2000 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alması nedeniyle bu tarihten sonra ömrünün sonuna kadar asgari ücret esas alınarak davacının gerçek maddi zararını sürekli işgöremezlik oranlarındaki değişimleri ve rapor tarihlerini de gözeterek denetime elverişli ve açıklayıcı bir biçimde belirleyen hesap raporu almak 4447 sayılı Yasanın16. maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince davacıdaki sürekli ... göremezlik oranlarındaki değişimleri ve rapor tarihlerini ve 506 sayılı Yasa'nın 92.maddesine göre işlem yapılıp yapılmadığın da incelenmesi gerektiği belirtilerek hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak ve hesaplanan tazminattan indirerek davacının gerçek maddi zararını belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3066, Karar No: 2014/3823, Tarih: 04.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3066 E.  ,  2014/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :14.02.2013

Numarası :2012/46-2013/91

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi gereği keşide edilip, icra takibine konu edilen kambiyo senedinin bedelinin ödendiği iddiasına dayalı açılmış menfi tespit davasıdır. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir.

Davacı vekili, davalı yükleniciye, müvekkilinin evinin kaba sıva, alçı, boya vs. işlerini yapma karşılığı bir adet senet tanzim edip verdiğini, senet bedelinin 4.500,00 TL'sinin müvekkilinin talimatı ile M.Ç.tarafından davalıya imza karşılığı, kalan kısmının ise elden ödendiğini, davalının senet karşılığı yapmayı üstlendiği işleri yapmadığını, senedi mükerrer olarak tahsil etme yoluna gittiğini ve icra takibi başlattığını, senet bedelinin 2.000,00 TL'lik kısmı yönünden dolayı borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiş, davalı vekili; müvekkili ile davacının, davacıya ait taşınmazın kaba sıva, alçı, boya vs. işlerini yapmak üzere anlaştıklarını, müvekkilinin bu işleri yapıp bitirdiğini, iş karşılığı senedin davacı tarafından müvekkiline verildiğini, senet bedelinin 5.000,00 TL olduğunu ve bu bedelin 3.000,00 TL'sinin ödendiğini kalan 2.000,00 TL'sinin ödenmediğini, bakiye kısım için icra takibi başlattıklarını, ayrıca ödeme belgesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, yargılama aşamasında; yargılamanın 06.12.2012 tarihli oturumunda ödeme iddialarını yemin ile ispat etmek istediklerini ve karşı tarafa yemin teklif ettiklerini bildirmiş, mahkemece bu talep, aynı tarihli 3 nolu ara kararı ile reddedilmiş ve ara kararından rücu talebi de HMK'nın 119/f gereğince delillerin dava dilekçesinde bildirilmesi gerektiği gerekçesi ile reddedilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Gerçekten de 6100 sayılı HMK'nın 119/f bendinde “somutlaştırma yükümlülüğü” kapsamında “iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği” dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsur olarak düzenlenmiş olup, davacı delillerini dava dilekçesinde bildirmek zorundadır. Ancak, HMK'nın 227/1. maddesi hükmü gereğince uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir. Bu hükme göre yemin son çare olduğundan, başka delille davasını ispat edemeyen taraf, yemin deliline dayanmayıp başka delili olduğunu ileri sürmüş olsa dahi yemin teklif edebilir. Bu açıklamalar ışığında davacı tarafın yemin teklifinin değerlendirilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10003, Karar No: 2016/2466, Tarih: 29.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/10003 E.  ,  2016/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 12.12.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın süre yönünden reddine dair verilen 14.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Davacı, murisi ... 'ın mirasının tarafınca reddedildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın murisin ölümünden 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye olunur (TMK m. 612/1).

Somut olayda miras, murisin eşi ..., çocukları ..., ... ve ... tarafından reddedilmiş ve ret kararı 08.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Murisin mirasının en yakın tüm mirasçılar tarafından reddedilmesi halinde tereke TMK'nın 612. maddesine göre tasfiye edileceğinden ret hakkı murisin kardeşine geçmez. Mahkemece her ne kadar davanın süre yönünden reddine karar verilmesi doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1268, Karar No: 2014/13032, Tarih: 12.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1268 E.  ,  2014/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/493-2013/931

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca kısmen dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1591, Karar No: 2018/7063, Tarih: 26.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1591 E.  ,  2018/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması halinde, bu olayın hükümde göz önüne alınması ve mahkemenin, davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir.

Somut olay incelendiğinde, her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, Dairemiz geri çevirme kararından sonra ikmal edilen belgelerden, söz konusu borçların dava dışı kooperatif tarafından ödenmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece, davanın konusuz kalıp kalmadığı yönünde değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmektedir.

Kabule göre de, 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hususu nazarında, maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmemiş, yine 6183 sayılı Yasa’nın 58. Maddesi uyarınca, reddedilen miktar üzerinden davalı Kurum lehine haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10161, Karar No: 2018/18810, Tarih: 13.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10161 E.  ,  2018/18810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile iş yerinden ayrıldığını ve alacakları bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağı hesabında davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakka uyulup uyulmadığı ve çalışma saatlerinin doğru belirlenip belirlenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar hukuk devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan "Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir" hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kış sezonu olan Eylül -Şubat ayları arasında ayın iki haftası yirmidört, iki haftası otuzbeş buçuk saat; yaz sezonunda ise haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunda ise kış sezonu Eylül-Mart ayları arasında kabul edilerek ayın iki haftası yirmidört, iki haftası otuzbeş buçuk saat; yaz sezonunda ise haftada oniki saat fazla çalışma hesaplanmıştır. Kış sezonu bozma sonrasında Eylül-Mart arası kabul edilmiş ise de; hükmün davalının temyizi üzerine bozulduğu, davacının bu konuda temyizi olmadığı gözardı edilerek usuli kazanılmış hakka aykırı davranılmıştır.

Ayrıca, davacının yaz sezonu kabul edilen dönemde haftanın 6 günü 08.00-18.30 saatleri arasında çalışarak haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davacı tanıklarından ...’un beyanı dikkate alındığında, bu tanığın çalışma dönemi ile sınırlı olarak davacının yaz sezonunda haftanın beş günü 08.00-18.30, bir günü ise 08.00-13.00 arası çalıştığı kabul edilmelidir.

Açıklanan nedenler ile kış sezonu usuli kazanılmış hakka uygun olarak Eylül-Şubat ayları arası kabul edilmeli ve davacının; yaz sezonunda, tanığı ... ile birlikte çalıştığı dönemde haftada yedi saat; geriye kalan hesaplama döneminde ise haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6070, Karar No: 2018/13025, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6070 E.  ,  2018/13025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 30.06.2017 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkeğin ek kararın temyizine yönelik dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığı ancak temyiz harcının alınmadığı anlaşılmıştır. Temyiz dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi için temyiz başvuru harcı ile maktu karar ilam harcının yatırılmış olması zorunludur. Davalı erkeğin ek kararın temyizine ilişkin, harç yatırmış ise buna ilişkin harç tahsil makbuzunun dosyaya alınması, yatırılmamış ise davalı erkeğe ek karar temyiz harçlarını yatırması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesine uygun bildirimde bulunularak tamamlanması yoluna gidilmesi ve sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/193, Karar No: 2024/671, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/193 E.  ,  2024/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/62 E., 2022/48 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile, davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 20.000.000 TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını ve yeterli inceleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/62 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.