muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17675, Karar No: 2018/25119, Tarih: 22.11.2018

Somut olayda, davacı taraf davalı iş yerinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, Mahkemece talep %40 indirim yapılarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağından indirim yapılması yerinde ise de, yapılan % 40 oranındaki indirim dosyadaki delil durumu dikkate alındığında fahiş miktardadır. Mahkemece, davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti miktarına göre fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücretleri yönünden hesaplanan tutar üzerinden % 30'dan aşağı olmamak üzere uygun bir indirim yapılarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5754, Karar No: 2012/3668, Tarih: 20.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/5754 E.  ,  2012/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet (2 kez)

2- Sanıklar ... ile ... hakkında; 765 sayılı TCK’nın 169, 59/2, 31, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresi itibariyle yasal şartları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ile ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanıklara atılı silahlı terör örgütüne yardım suçu için 765 sayılı TCK’nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK'ya göre sanıklar lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/693, Karar No: 2008/702, Tarih: 06.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/693 E.  ,  2008/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .....Kimyasal San.ve Tic.A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 2.Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 25.09.2007 gün ve 689-1005 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mali müşavirlik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup karar Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,06.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9368, Karar No: 2015/5130, Tarih: 27.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9368 E.  ,  2015/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketin üstlenmiş olduğu inşaat kapsamında, tramvay direkleri için açılan çukura düşmesi sonucunda yaralandığını, % 21 oranda iş gücü kaybı olduğunu, olaydan sonra belediye yetkililerinin ve davalı şirket yetkililerinin evlerine gelerek bir miktar para yardımında bulunduklarını, olay yerinde güvenlik önlemlerinin alınmadığını, olayın sorumlusunun davalı olduğunu belirterek meydana gelen maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, olayın olduğu iddia edilen tarihlerde, alt yapı çalışmalarının tamamlandığını, olayın olduğunun sabit olmadığını, belediye yetkililerinin, davacının yardıma muhtaç olduğunu belirtmeleri nedeni ile şirket çalışanları arasında belirli bir miktar para toplayarak davacıya yardım yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının, davalı şirket tarafından kazılan çukura düşerek yaralandığını ispatlayamaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının olayın olduğunu iddia ettiği tarihte ambulans hizmetlerinden yararlandığı ve hastaneye giriş yaptırdığı, tedavi sonucunda ayağının alçıya alındığı sabittir. Alınan bilirkişi raporunda da, inşaatın seyrine göre iddia edilen tarihlerde,davacının düşüp yaralanmasına neden olabilecek bir çukurun olma olasılığının bulunduğu belirtilmiştir. Ayrıca, davalı tarafından verilen cevap dilekçesinde de davalı şirket yetkililerinin davacıya para yardımında bulundukları belirtilerek dolaylı yoldanda olsa olayı ikrar ettikleri anlaşılmıştır. Olayı kimsenin görmemiş olması ve olaya müdahale eden ambulans personelinin olayı hatırlayamıyor olması davanın reddini gerektirmemektedir.

Bu durumda, açıklanan nedenlerden davanın reddi doğru görülmediğinden, tarafların bildirdiği deliller toplandıktan sonra, kusur durumunun değerlendirilmesi ve tazminat kapsamının belirlenmesi amacı ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1048, Karar No: 2024/8736, Tarih: 08.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1048 E.  ,  2024/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1525 E., 2023/2305 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 10.07.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15313, Karar No: 2012/9137, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15313 E.  ,  2012/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ile vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asıl ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, takibe konu 62.000 TL bedelli bononun bedelinin muhtelif tarihli 8 adet çek ile ödendiği iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı vekili; bononun arkasında yazılı "teminat senedidir." sözcüklerinin bononun mücerretlik vasfını etkilemediğini, davacının borcunu kabul ettikten sonra bu davayı takibi sürüncemede bırakmak için açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın davalı tarafından alınan ve bir kısmı tahsil edilen 8 adet çek nedeniyle bononun hükümsüz kalıp kalmadığı noktasında toplandığı, kambiyo senetlerinin aksinin ancak yazılı delille ispat edebileceği, senedin arkasına davalı şirket sekreteri tarafından yazılan yazıların gerçekten söz konusu sekreter tarafından yazılmış olsa bile davalı şirketi bağlamayacağı, davalı taraf isticvap davetiyesine icabet etmemişse de bu durumun aleyhine değerlendirilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, keşideci olan davacının, bononun lehtarı olan davalıya yöneltmiş olduğu menfi tespit istemine ilişkindir. Bononun arkasında; ayırt edici nitelikleri yazılı muhtelif çeklerin ödenmesi hâlinde bononun bedelsiz kalacağı yazılı olup, söz konusu yazı bono anlaşmasına dahildir. Bu nedenle bononun arkasındaki yazıların davalı şirketi bağlamayacağına ilişkin mahkemenin gerekçesi isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, uyuşmazlık konusu bononun arkasındaki yazılar üzerinde durulup, bononun bedelsiz kalıp kalmadığı araştırılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2521, Karar No: 2023/1113, Tarih: 05.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2521 E.  ,  2023/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma neticesinde sanıklar hakkında müşteki .ya yönelik taksirle yaralama eylemleri bakımından 16.09.2021 tarihli ve 2021/25109 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Müşteki vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazı üzerine, itirazı inceleyen ... 3. Sulh Ceza Hâkimliği, 12.11.2021 tarihli ve 2021/7185 değişik ... sayılı kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2021 tarih ve 2021/25109 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki .'ya 28.09.2021 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekilinin ... bu karara yasal 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra itiraz ettiği, bu nedenle süresinde yapılmayan itirazın usulden reddine karar verilmiştir.

... Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2022 tarihli ve KYB-2022/42532 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2022 tarihli ve KYB-2022/42532 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"...... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/09/2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, müştekiye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edildiği, tebligat mazbatasında, adres kapalı olduğundan isim ve imzadan kaçınan komşusundan sorularak muhatabın çarşıda olduğunun öğrenilmesini takiben, beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu ismi tespit edilmeksizin tebliğ işlemi tamamlanarak kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11.02.2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilâmlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden bu haliyle müştekiye yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı ve bu nedenle müşteki vekilinin 26.10.2021 tarihli itiraz dilekçesinin süresi içerisinde verilmiş olduğu gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık adına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ evraklarında bulunan açıklamalardan; adrese gidildiği, kapalı olması nedeniyle sorulduğu, isim ve imzası bulunmayan komşusunun sanığın çarşıda olduğuna dair beyanda bulunması üzerine tebligatın mahalle muhtarına teslim edilerek 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, durumun isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun “Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; tebligat mazbatasında, muhatabın çarşıda olduğu bilgisini veren komşunun ismi belirtilmediği ancak tebligatın mahalle muhtarına teslim edilerek 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığının görüldüğü, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirileceğinin belirtildiği, bu hususta kanuni bir zorunluluk bulunmadığı, tebliğe ilişkin diğer işlemlerin usul ve yasaya uygun gerçekleştirildiği, tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşıldığından ... 3. Sulh Ceza Hâkimliği, 12.11.2021 tarihli ve 2021/7185 değişik ... sayılı itirazın reddine ilişkin kararında isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19016, Karar No: 2016/14517, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19016 E.  ,  2016/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 20.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 6.161,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.