muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2479, Karar No: 2025/998, Tarih: 18.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2479 E.  ,  2025/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1636 Esas, 2024/148 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/318 E., 2020/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan ...'nın diğer davalı ... A.Ş.'nin ortağı olduklarını, yapılan olağanüstü genel kurul toplantısı ile esas sözleşmede değişikliğe gidildiğini, ... A.Ş.'nin hisselerinin %50'sinin A grubu, %50'sini ise B grubu olarak ayrıldığını, ...'nın A grubu hisselerin, müvekkilinin ise B grubu hisselerin sahibi olduğunu, yönetim kurulunun üç yıl süre ile A grubu imza yetkilileri ... ve ... ile B grubu yetkilileri ... A.Ş. ve ...'ya ait olmak üzere dört kişiden oluştuğunu, şirketin A grubundan bir, B grubundan bir yönetim kurulu üyesi olmak üzere en az iki yönetim kurulu üyesinin şirket kaşesi altında atacağı imza ile temsil ve ilzam edildiğini, A grubu imza yetkililerinin B grubu imza yetkililerinin haberi olmaksızın üçüncü bir şirket ile sözleşme hazırlığı içerisinde olduklarına dair duyum aldıklarını, B grubu imza yetkililerinin imzası olmadan işlem yapılamayacağı için bu sözleşmenin imzalanmasına ihtimal vermediğini, ancak günlük işlerin yapılması için davalı ...'e vekâletname verdiğini hatırladığını, bu vekâletnameyi sıkışık bir zamanda alelade incelemeden imzaladığını, noterden bir örneğini aldığını, vekâletnameyi incelediğinde geniş yetkiler içerdiğini anladığını, bunun üzerine davalıya ihtarname çekerek vekâletnamedeki hiçbir yetkinin kullanılmasına muvafakati olmadığını, azil için gerekli işlemlerin başlatılmasını talep ettiğini, sözleşme hazırlığı içerisinde olunan şirkete de ihtarname göndererek vekâletnamenin geçersiz olduğunu bildirdiğini, olumsuz yanıt aldığını, davalıların kendisini oyaladıklarını, sözleşmeyi imzaladığı takdirde azlin gerçekleşeceğini söylemeleri üzerine sözleşmeyi imzaladığını, ancak azil işleminin gerçekleşmediğini, B grubu imza yetkililerinin azil işlemine yanaşmadıklarını, vekâletnamede pasaport çıkarma gibi geniş yetkiler olduğunu, şirketin esas sözleşmesine, yönergeye ve kanuna aykırı yetkiler içerdiğini ileri sürerek vekâletnamenin baştan itibaren geçersiz olduğunu tespitine, olmadığı takdirde iptal edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalılar ... ve ... vekilleri cevap dilekçesinde; davacının talebi ile vekâletnamenin düzenlendiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin pasif husumet ehliyeti olmadığını, şirketin temsil ve yönetim yetkisinin üçüncü şahıslara devredilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin pasif husumet ehliyeti olmadığını, vekâletnamenin şirket esas sözleşmesine ve şirket iç yönergesine uygun olduğunu, davacının vekâletin içeriğini okumadığına yönelik beyanının kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu düzenleme şeklindeki vekaletname ile davalı ...'in 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 368. maddesi kapsamında ticari mümessil ve ticari vekil olarak atanmadığı, bu nedenle davalı ... Yapı A.Ş.'nin yönetim devrinin söz konusu olmadığı, davacı şirket ve şirket temsilcisinin tacir oldukları, basiretli tacir gibi davranma yükümlüsü oldukları, bu çerçevede davacı şirketin davalı ... Yapı A.Ş. ile birlikte davalı ...'i 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502. ve devamı maddelerine istinaden düzenleme şeklinde vekaletname ile vekil tayin ettikleri, vekaletnamenin usulüne uygun düzenlendiği, taraflar arasında geçerli olduğu, davacı şirketin vekaletten azil yetkisinin bulunduğu ancak dosya kapsamında vekil tayin edilen ...'in azline ilişkin ihtarname ya da ihbarname bulunmadığı, vekalet sözleşmesinin sona erme şartlarının bulunmadığı, vekilin görevini kötüye kullandığına dair dosya kapsamında delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava konusu düzenleme şeklindeki vekaletnamenin verildiği andan itibaren geçersiz olduğunun tespitine, bu talebin mümkün olmadığı takdirde vekaletname ile verilen yetkilerin iptali ile kararın Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilanı istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8949, Karar No: 2015/13599, Tarih: 02.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8949 E.  ,  2015/13599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/02/2014

Numarası : 2012/253-2014/87

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı nedene dayanmaksızın sonlandırıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı T.... Gıda San. Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda "1-9575,91 TL brüt kıdem tazminatının akdin fesih tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 2-2090,48 TL brüt ihbar tazminatının 1500,00. TL sinin dava tarihinden 590.48 TL sinin 17/02/2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,..." şeklinde karar verilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "1- 9575,91 TL brüt kıdem tazminatının akdin fesih tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan (müştereken ve müteselsilen) alınıp davacıya verilmesine, 2-2090,48 TL brüt ihbar tazminatının 1500,00. TL sinin dava tarihinden 590.48 TL sinin 17/02/2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (müştereken ve müteselsilen) alınıp davacıya verilmesine,..." şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmış olup bu durum bozma nedenidir.

2-Kabule göre de 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Somut olayda, davacı taraf davasını ıslah etmiş ise de, ıslah dikçesinin davalı O...Lojistik A.Ş.'ne tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya da rastlanmadığı gibi duruşma zabıtlarında da buna dair bir açıklamada bulunulmadığı görülmüştür. Islah dilekçesi davalı O... Lojistik A.Ş.'ne tebliğ edilmeden karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11251, Karar No: 2022/13048, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11251 E.  ,  2022/13048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun usulden reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine BAM'ca İtiraz Hakem Heyeti kararı kaldırılmış, İtiraz Hakem Heyetince yeniden yapılan yargılamada başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiş karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası kaynaklanan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda hükme esas alınan Rize Devlet Hastanesi’nin 04.08.2020 tarihli maluliyet raporunda davacının sürekli işgöremezlik oranı % 5 olarak tespit edilmiştir.

Davacının sunduğu ilk maluliyet raporu Karadeniz Teknik Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 05.10.2018 tarihli maluliyet raporunda sürekli işgöremezlik oranı % 12'dir. Buna göre raporlar arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle iki rapor arasındaki çelişkiler giderilmek üzere, 06.03.2018 kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre İtiraz Hakem Heyetince, davacının maluliyet oranının tespiti için, davacının yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi belgeler dosyaya getirtilerek, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından kaza ile maluliyet arasında illiyet bağının kurulduğu, iki rapor karşılaştırılmak üzere yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; soruşturmada aşamasında davacı ve iş arkadaşları şirketin kamyoneti ile işe gittiklerini beyan etmişlerdir. Tahkimce iş kazası olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmamıştır.

Bu sebeple; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kazadaki kalıcı maluliyeti nedeniyle davacıya iş göremezliğine ilişkin gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü değerlendirilerek tazminatın belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

4-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32721, Karar No: 2013/27134, Tarih: 24.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32721 E.  ,  2013/27134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, manevi tazminat, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem, kötüniyet ve manevi tazminat ile, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdini kötü çalışma koşullarından dolayı yakalandığı astım hastalığı sebebiyle feshettiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının mesnedsiz iddialarla iş akdini feshettiğini, hastalığının işyerinden kaynaklandığını gösterir bir sağlık raporunun bulunmadığı savunmuştur.Mahkemece, davacının sağlığının yapılan işin niteliği ve işyeri koşulları nedeniyle bozulduğuna ilişkin müspet bilgi ve bulgunun olmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İş Kanununun 24/1 maddesine göre davacının rahatsızlığının çalışmasına engel olup, olmayacağı yönünden mahkeme tarafından aldırılmış bir sağlık kurulu raporu bulunmamaktadır. İş Kanununun 24/1 md. de öngörülen unsurlar işyerinin özellikleri, çalışma koşulları, yapılan işin özellikleri bir bütün halinde dikkate alınıp davacının çalışmasına engel olabilecek bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığının tespiti için tam teşekküllü bir devlet hastanesinden rapor aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda sağlık kurulu raporu aldırılmadan eksik inceleme karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.