muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5918, Karar No: 2024/2182, Tarih: 18.03.2024

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkil şirket adına tescilli ve tanınmış "ATASUN OPTİK" ibareli markalar ile tescili istenen dava konusu "ASSUN OPTİK" ibarelerinin işitsel ve görsel anlamda ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, tüketicinin iki kelime arasındaki küçük farklılıkları işitsel ve görsel olarak algılamasının mümkün olmadığını, markaların bir bütün olarak bırakacağı izlenim dikkate alındığında ayırt edilemeyecek kadar benzer izlenim bırakacağını, dolayısı ile markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markalarının kullanacağı hizmetler aynı olmakla birlikte her iki tarafa ait markaların asli unsurlarından birbirinin aynı/benzer olmadığı, bu durumda ortalama tüketicilerin iki farklı marka karşısında bulunduklarını anlayabilecek durumda olacakları, bu iki markanın aynı kişiye ait bulunduğu intibaının elde edilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle, davacı başvurusu ile davalı markalarının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzer olmadığı, davaya konu olayda, davalı vekili, müvekkili markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki genişletilmiş korumadan yararlanmak istemiş ise de, davacı tarafın markalarının dava konusu marka ile benzer olmadığı kabul edilmiş olup, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılan koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'nın 2015-M-1909 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında iltibasa neden olacak derecede benzerliğin bulunduğunu, markanın tesciline karar verilmesi talebinin, tescil işleminin Mahkemenin yetkisinde olmadığı için salt bu nedenle reddedilmesi gerekirken Mahkemenin bu talebi karara bağlamaksızın davanın kabulüne karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında iltibasa neden olacak derecede benzerliğin bulunduğunu, markanın tesciline karar verilmesi talebinin, tescil işleminin Mahkemenin yetkisinde olmadığı için salt bu nedenle reddedilmesi gerekirken Mahkemenin bu talebi karara bağlamaksızın davanın kabulüne karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka başvurusu ile müvekkilinin tescilli markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, aynı tür hizmetler için tescil ettirilmek istendiğini, müvekkili markasının tanınmış marka olması ve tüketicilerce son derece iyi bilinmesinin de dava konusu markalar arasındaki iltibas riskini artırdığını, "ATASUN" markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer "ASSUN" markasının tesciline izin verilmesinin, müvekkilinin emek vererek itibar edindirdiği "ATASUN" markalarının sulandırılmasına neden olacağını, anılan başvurunun haksız rekabet anlamında da iltibasa mahal verdiğini, davacı tarafın kötü niyetli olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Assun Optik" ibareli başvuru ile redde mesnet "Atasun" asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira taraf markalarında ortak olarak yer alan "SUN" ibaresinin güneş anlamına geldiği ve güneş gözlüklerini ifade etmek için yaygın biçimde kullanılan bir kelime olduğu, bu itibarla anılan kelimenin ortak olarak kullanılmasının iltibasa yol açmayacağı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2012/2106 E., 2013/20083 K. sayılı ilamında da "SUN" ibaresinin ayırt ediliğinin zayıf olduğunun kabul edildiği, bunun dışında kalan "ATA" ve "AS" ibareleri arasında ise bir benzerlik olmadığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından redde mesnet markaların tanınmış olmalarının da başvurunun reddine yol açmayacağı, kötü niyet savunmasının ise davanın niteliği gereği tartışılmasının mümkün olmadığı, çünkü marka başvurusunun reddine ilişkin dava konusu YİDK kararında bu hususun tartışılmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.03.2017 tarih, 2017/78-521 E., K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere 556 sayılı KHK kapsamında Mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde tanınmış bir yetkinin olmadığı, tescil işleminin idari nitelikte bir işlem olup, Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla tescil isteminin ayrı bir dava olarak değerlendirilemeyeceği ve ayrıca bu talebin reddine karar verilmemesinin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, davalılar TÜRKPATENT ile .... vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile redde mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olabilecek derecede benzerlik bulunduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile redde mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirme ihtimali de dahil iltibasa neden olabilecek derecede benzerlik bulunduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan benzerlik incelemesinin bütünsel inceleme koşullarına aykırı şekilde gerçekleştirilmiş global bir değerlendirme yapılması gerekirken markanın bölünerek SUN unsurunun ayırt edici olmadığının gerekçe gösterildiğini, fakat davacı tarafa ait marka ile müvekkile ait markalar bütünsel olarak karşılaştırıldığında karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu ve davacı yanın müvekkiline ait tanınmış markalar üzerinden haksız bir yarar sağlayacağının açıkça görüleceğini, taraf marklarının ayırt edilemeyecek derece benzer olup aynı ve aynı tür hizmetler için tescil ettirilmek istendiğini, dava konusu markaların tüketicilerinin sıradan, uzman olmayan tüketiciler olduğunu ve markaların karıştırılması, aralarında bağlantı kurulmasının kaçınılmaz olduğunu, müvekkil markasının tanınmış bir marka olması ve tüketicilerce son derece iyi bilinmesi de markalar arasında iltibas riskini artırdığını, müvekkili marka ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olan ASSUN ibaresinin tercih edilmesinin iltibas ve haksız rekabete konu teşkil ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2289, Karar No: 2015/8090, Tarih: 02.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2289 E.  ,  2015/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUDANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2008/199-2013/173

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, eşinin kardeşi olan dava dışı İbrahim Hakkı'ya vermiş olduğu vekâletname kullanılmak suretiyle, maliki olduğu 244 ada 23 parsel sayılı taşınmazın, bir kısım davalıların murisi Mebrure'ye ait 244 ada 4 ve başka parsellerle tevhit, ifraz, yola terk ve taksim işlemlerine tabi tutulduğunu, vekâlet görevi kötüye kullanılmak suretiyle taşınmazının bir bölümünün bedelsiz olarak bir kısım davalıların murisi Mebrure adına tescil edilen taşınmaza ilave edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş, ıslahla olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şule; davayı kabul etmiş, diğer davalılar görev itirazında bulunmuşlar, davanın zamanaşımına uğradığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı S.. D.. hakkındaki davanın atiye bırakıldığı ve yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden tazminat isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.06.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar Zeynep v.d. vekili Avukat M.. S.., davalılar D.. S.. v.d. vekili Avukat Y.Tile temyiz edilen davacı H.. A.. vekili Avukat T. O geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı Ş.. Ö.., davalı S.. D.. vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .. .. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, işlemlerin vekâlet görevi kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiği saptanmak, davalı Denizhan’ın mirasçılardan İsmail Hakkı’nın oğlu, davalı .. .’nun mirasçılardan Ayşe Selma’nın kızı olmaları nedeniyle iyiniyetli olmadıkları ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, işlemlerin vekâlet görevi kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiği saptanmak, davalı Denizhan’ın mirasçılardan İsmail Hakkı’nın oğlu, davalı .. .’nun mirasçılardan Ayşe Selma’nın kızı olmaları nedeniyle iyiniyetli olmadıkları ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin

./..

koruyuculuğundan yararlanamayacakları gözetilmek suretiyle; 8 parsel sayılı taşınmazdaki B Blok maliki davalılar Rana , Zeynep , İbrahim , Denizhan ve Mustafa ’in tazminatla sorumlu tutulmaları doğru olduğuna göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 7.611.92.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18646, Karar No: 2018/2639, Tarih: 01.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/18646 E.  ,  2018/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... 3-... 3-... vekilleri avukat ...

aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 01/03/2016 gün ve 2013/1668-2016/534 sayılı hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, arsa maliki ... ile davalı yüklenici ... rasında 14/12/1998 tarihinde düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yükleniciden konut satın aldığını, taşınmazın fiili teslimi yapılarak taşınmaza yerleştiğini, ancak arsa maliki ile yüklenici arasındaki problem nedeniyle tapuyu alamadığını, tapuyu devralmayı beklerken tapu malikinin vefatı üzerine mirasçıları tarafından davalı ... Koncaya taşınmazın satıldığını,... nın borcundan dolayı tapu kaydında hacizler bulunduğunu ve bu nedenle taşınmazın satışı aşamasına gelindiğini ileri sürerek davalı ... Konca adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiş, yargılama aşamasında talebini ıslah ile alacağa dönüştürerek 230.000 maddi tazminatın işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar ..., Emine Arar, ..., ..., ... ve ... yönünden açılan davanın reddine, davalı ... yönünden kabulü ile taraflar arasında... 26. Noterliğince 23.5.2003 tarihinde düzenlenen sözleşmenin feshine, dava konusu bağımsız bölümün rayiç değeri olan 230.000 TL'nin ıslah tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmü temyiz eden davalı ... maddi durumunun elverişli olmadığını, dava konusu parsellerde bulunan binaya ilişkin diğer satış vaadi sözleşmesi ile satın alan çok sayıda kişiler tarafından açılmış ve karara çıkmış toplam 24 adet dosya bulunduğunu, bu nedenle gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. Anılan yasanın 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilerek, duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verileceği HMK’nın 337/1. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında dairece bir karar verilir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340. maddelerinde yer almaktadır. Anılan yasanın 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilerek, duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verileceği HMK’nın 337/1. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında dairece bir karar verilir.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. maddesinde de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK’nın 434. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344.maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Temyiz talebi ile birlikte adli yardım talep eden davalı ..., maddi durumunun elverişli olmadığını, dava konusu parsellerde bulunan binaya ilişkin diğer satış vaadi sözleşmesi ile satın alan çok sayıda kişiler tarafından açılmış ve karara çıkmış toplam 24 adet dosya bulunduğunu, bu nedenle gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinin kabulünü talep etmiş ve Duatepe mahalle muhtarlığının 24.11.2015 düzenleme tarihli fotokopi belgesini sunmuş olup anılan belgede; " .. Şahsın 23.11.2015 tarihinden beri oturmakta olup, mahallede menkul ve gayrimenkullerinin bulunmadığı, çevre sakinlerinin yardımı ile geçindiği, fakir ve yardıma muhtaç olduğu, şahsın isteği üzerine bu belgenin verildiği " bildirilmekle, anılan belgenin değerlendirilmesi ve benzer dosyalarda da, davalı ...'ın Alanya, İstanbul Şişli'de muftelif gayrimenkullarının bulunduğunun tesbit edildiği anlaşıldığından, hükmü temyiz eden davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davalının adli yardım isteminin REDDİNE,

2-Karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/604, Karar No: 2014/15587, Tarih: 10.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/604 E.  ,  2014/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde dava dilekçesinin ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6706, Karar No: 2022/2727, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/6706 E.  ,  2022/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz fiilinden açılan davada, Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 tarih, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yokluğunda verilen hükmün CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi; temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6704, Karar No: 2010/14306, Tarih: 25.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/6704 E.  ,  2010/14306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, toplam 65,13 TL üzerinden davalı aleyhine yürütülen icra takibine itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın dava tarihinden sonra ödeme nedeniyle davanın reddine karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; 12.02.2009 günlü karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan toplam 65,13 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı avukatının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/9117, Karar No: 2011/10136, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9117 E.  ,  2011/10136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkemece 3.5.2011 tarihli ek kararla kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın davalı alacaklı vekiline 10.6.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen ek kararın davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla ortada temyiz incelemesi yapılmasını gerektirir bir karar bulunmadığından dosyanın mahkemesine İADESİNE 1.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.