muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1115, Karar No: 2024/16330, Tarih: 11.03.2024

Anlaşılmıştır.

B. Gaziosmanpaşa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/459 Esas ve 2017/679 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında, 29.03.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2017 tarihli ve 2017/19980 soruşturma, 2017/699 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın ve kesinleşmesinin usulüne uygun olduğu, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği iddiasıyla erteleme kararının kaldırılarak Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2017 tarihli ve 2017/19980 Soruşturma, 2017/8213 Esas, 2017/7529 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2017/459 Esas, 2017/679 Karar sayılı kararı ile irtibat nedeniyle davanın Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/391 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

C. Gaziosmanpaşa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/58 Esas ve 2018/422 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 04.07.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2018 tarihli ve 2017/37360 Soruşturma, 2018/411 Esas, 2018/380 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 5.Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli ve 2018/58 Esas, 2018/422 Karar sayılı birleştirme kararı ile davanın Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/391 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

D. Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/391 Esas ve 2019/531 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 06.03.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2017 tarihli ve 2017/13348 Soruşturma, 2017/436 sayılı kararı ile beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği iddiasıyla erteleme kararının kaldırılarak Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2017 tarihli 2017/13348 Soruşturma, 2017/5986 Esas, 2017/5577 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2017/391 Esas, 2019/531 Karar sayılı kararı ile eylemin, zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, düşme kararının istinaf edilmeksiziin 04.02.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

E. Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/220 Esas ve 2019/918 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

E. Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/220 Esas ve 2019/918 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 18.10.2018 tarihli eylem nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarihli 2019/14389 Soruşturma, 2019/4846 Esas, 2019/4454 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/220 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 17.12.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

F. İnceleme konusu dosyada suç tarihlerinin 08.08.2018 ve 14.08.2018, iddianame tarihlerinin 13.11.2018 olduğu, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/2020 Esas, 2019/918 Karar sayılı dosyasında ise; suç tarihinin 18.10.2018 ve iddianame tarihinin 18.04.2019 olduğu, bu durumda, 18.10.2018 tarihli suçun 13.11.2018 tarihli ilk iddianamenin düzenlenmesinden önce işlendiği dikkate alındığında, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığından, 18.10.2018 tarihli eylemin zincirleme suç teşkil ettiği, İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin eylemlerin zincirleme suç teşkil edeceği yönündeki tespitinin yerinde olduğu anlaşılmakla, mahkemece, hükmedilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza

Mahkemesince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile aradaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerekmekte ise de;

Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/220 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu ceza, henüz ortada hukuki sonuç doğuran bir mahkûmiyet hükmü olmaması nedeniyle mahsuba konu edilemeyeceğinden kanun yararına bozma istemindeki gerekçe yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ancak,

İnceleme konusu davanın, sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı gerekçesiyle, 5237 saylı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan açıldığı, oysa ki Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2017/391 Esas, 2019/531 Karar sayılı kararı ile kamu davasının düşmesine karar verildiği, düşme kararının 04.02.2020 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, düşme kararıyla birlikte kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirdiğinden, inceleme konusu davada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesini altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açılma koşulları gerçekleşmemiştir. Dava konusu eylemler yönünden yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması kararı verilmesi gereklidir.

Mahkemece, öncelikle; zincirleme suç hükümlerine tabi 18.10.2018 tarihli aynı nitelikteki eylem nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/220 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunulması, kanun yararına bozma yoluna gidilerek kararın bozulması halinde, Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davanın İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesindeki işbu dava ile birleştirilmesi sağlandıktan sonra, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, 18.04.2018, 18.05.2018, 08.08.2018, 14.08.2018 ve 18.10.2018 tarihli eylemler yönünden ortak bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına kararı" verilmesi için İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20243, Karar No: 2013/8479, Tarih: 10.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20243 E.  ,  2013/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün 4 ve 8.fıkraları çıkartılarak, 7.fıkradan sonra gelmek üzere “sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının birer ay ara ile 12 eşit taksitle tahsiline ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine” ibarelerinin yazılmasına ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21198, Karar No: 2014/17098, Tarih: 21.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21198 E.  ,  2014/17098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 01.05.1994 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olduğu celselerin gizli yapılması gerekirken açık yapılması ve hükmün de açık celsede tefhim edilmesi ile 5395 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmamış ve alınmama gerekçesinin de kararda gösterilmemiş olması hususları suça sürüklenen çocuğun yaşı da gözönünde bulundurulduğunda telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı yasanın 106/4.maddesine aykırı olarak adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafıinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32556, Karar No: 2021/3288, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32556 E.  ,  2021/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile ayrı yaşadığı eşi olan katılanın ISI-EL şirketine ortak oldukları, 2006 yılında sanığın katılanı kefil gösterip, katılan adına sahte imza attığı imza ile ISI-EL şirketi adına kredi kullandığı, katılanın gayrimenkulü üzerindeki ipoteğin fek edilmemesi üzerine durumdan haberdar olduğu, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmesi, tanık olarak dinlenen banka görevlilerinin anlatımlarında söz konusu kredi sözleşmesinin mutlaka yanlarında ilgilinin imzası kontrol edilerek alınmasının gerektiğinin vurgulanması ve bankadan gelen cevabi yazıda da bu yönde prosedürün ifade edilmesi, alınan kriminal raporda mevcut sözleşmedeki 54. ve 55. sayfalarındaki 5.000 YTL ve 15.000 YTL yazılarının karşısında atılı bulunan imzaların katılan ... ...'un eli ürünü olmadığı, ancak; imzaların sanık ...'un eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, sahte olarak atılan kefil imzasının sözleşmenin geçerlilik şartı olmadığı gibi, kefil imzasının sahteliğinin kredi bedelini tahsil imkanını ortadan kaldırmayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde; nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısının, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3596, Karar No: 2017/8648, Tarih: 20.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3596 E.  ,  2017/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın TEDAŞ adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın TEDAŞ adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Dava konusu Kayseri İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı 16.143,06 m² yüzölçümlü taşınmazın değerinin tespitinde 149 m² yüzölçümüne sahip taşınmaz emsal olarak alındığından yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/723, Karar No: 2014/12887, Tarih: 30.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/723 E.  ,  2014/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

06.09.2010 tarihli iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davaları açılıp, mahkemece 17.03.2011 gün ve 2010/471 esas, 2011/147 sayılı kararla her iki suçtan beraat kararı verildiği, kararların katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece hırsızlık suçundan yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, iade kararından sonra mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan vekilinin yeniden değerlendirme sonucu verilen 12.10.2012 tarihli karara yönelik temyizinin olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 17.03.2011 günlü ilk karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede,

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34142, Karar No: 2024/6986, Tarih: 21.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/34142 E.  ,  2024/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 E. 2016/281 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/49 Esas 2016/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; suçun maddi, manevi unsurlarının oluşmadığına ,hükmün eksik araştırma ve inceleme neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan ceza davası neticesi avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.OLG Yapı Ltd.Şti.nin sahibi olan temyiz dışı sanık ... ile aynı şirketin imzaya yetkili müdürü olan sanık ...'un tespit edilemeyen bir şekilde ele geçirdikleri suça konu Yapı Kredi Bankası Kavaklıdere şubesine aitmiş gibi düzenlenen, keşidecisi ... Çelik A.Ş olan, 15.09.2012 keşide tarihli, 35.000 TL bedelli sahte çeki katılana vererek karşılığında 17.889 metreküp kontrplak levha almaları şeklindeki eylemi ile iştirak halinde banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemiştir.

3.Davaya konu çek üzerinde yapılan kriminal incelemede; çekin arka yüzündeki üçüncü ciranta imzasının sanığın eli mahsulü olduğu, çekin ön yüzü ile arka yüzündeki 1,2 ve 4 üncü ciranta hanelerindeki el yazıları ile imzalar ile katılan ve sanığın mevcut mukayese el yazıları ve imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilememiştir.

4.Mahkeme tarafından; aldatma niteliğine haiz olduğu anlaşılan ve kriminal rapor neticesinde sahte olduğu belirlenen çek üzerinde yapılan imza ve yazı incelemesinde arka yüzünde bulunan Olgun Yapı İnşaat Şirketinin cirosu bulunduğu, bu cironun üzerindeki yazı ve imzaların sanık ... tarafından atıldığının tespit edilmesi ve katılan beyanıyla da çekin sanık ... tarafından yapılan alışveriş karşılığında verildiği yönündeki beyanları ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın şirketi temyiz dışı sanık ...'a devrettiği yönündeki savunmalarına itibar edilmediği, sanığın bankanın maddi varlığından çekin sahte olarak kullanılması neticesi banka aracı kılınmak suretiyle hileli eylem neticesi mal olarak menfaat temin ettiğinden, nitelikli dolandırıcılık ve kambiyo senedi olan sahteliği sabit çeki kullanmak sureti ile resmi belge niteliğinde belgede sahtecilik suçlarını işlediği sabit görüldüğünden temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan ceza davası neticesi kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan ceza davası neticesi kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/49 Esas 2016/281 Karar sayılı kararında katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.