muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6135, Karar No: 2019/16123, Tarih: 18.09.2019

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının iş akdini kendisi tek taraflı olarak fesih ettiğini, davalı şirketten 2013/536 Esas sayılı dosya davacısı ... ile aynı anda ayrılmak suretiyle (davacılar haricinde, stajyer ve dış işler ile görevli 1 elemandan başka çalışan bulunmadığı) birlikte hareket ederek kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının davalı iş yerinde asgari ücretle çalıştığını, çalıştığı sürelere ait emeğinin karşılığını fazlasıyla aldığını, ücret bordrolarında bu durumun açıkça görüldüğünü, işveren nezdinde fazla mesai, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, bayram tatili ücreti alacağının da olmadığını, yıl içerisinde hakkı olan izinlerin iki katı kullandırılmış olup iş yerinde keskin ve katı bir çalışma disiplininin asla uygulanmadığını, haksız olarak işten ayrılan kişinin ihbar ve kıdem tazminatı alacağının da olmadığını, davacının çalıştığı sürece her ayın maaşını bir sonraki ayın 1 ile 10 u arasında düzenli olarak nakit olarak ödendiğini,davacının işe büro temizliğinden, 2-3 kişi için yemek hazırlama, çay vb. hazırlama sunma ile vakit kaldıkça sekreter olarak görev yapmak (dilekçe,fotokopi,faks işlemleri) üzere alındığını, zira hiçbir YMM büro tecrübesi söz konusu olmadığını, dava dilekçesinde ’’Büro Asistanı’’ olarak çalıştığını ifade ettiğini, davacının yaklaşık 3 ay önce işverene, artık yemek hazırlamak ismediğini kendisini yetiştirmek istediğini belirttiğini, işveren yetkilisinin de deneme amaçlı kabul ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi dava dilekçesinde son 5 aylık ve 2013 Eylül ayına ait 3 günlük ücret alacağını talep etmiş, Mahkemece dava öncesinde işverene gönderilen ihtarnamede sadece Ağustos ayı ücreti talep edildiği gerekçesiyle Ağustos 2013 dönemi hariç isteklerin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçi tarafından işverene gönderilen 4.9.2013 tarihli ihtarnamede 3. 9.2013 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği belirtilmiş, ödenmeyen Ağustos ayı ücreti ile diğer bazı işçilik alacakları talep edilmiştir. Sözü edilen ihtarnamede açık biçimde hangi aylara ait ücretlerin ödendiği veya ödenmediği bilgisine yer verilmemiştir. İhtarnamede talebin bir aylık ücret ile sınırlandırılması diğer aylara ait ödenmeyen ücretlerin talep edilmesine engel oluşturmaz.

Davacının davaya konu ettiği ücret alacaklarının ödendiği işveren tarafından ispat edilemediğinden talep doğrultusunda dosya içindeki bilirkişi raporuna göre ücret alacağı ile ilgili hüküm kurulmalıdır.

Davacının davaya konu ettiği ücret alacaklarının ödendiği işveren tarafından ispat edilemediğinden talep doğrultusunda dosya içindeki bilirkişi raporuna göre ücret alacağı ile ilgili hüküm kurulmalıdır.

3-Asgari geçim indirimi bekar işçiye göre hesaplanmış olup davacının evli ve iki çocuklu olduğu yönünde yargılama aşamalarında itirazı olmakla bu yönde gerekli araştırma yapılarak ilgili alacak yönünden hesaplama yapılarak hüküm kurulmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7208, Karar No: 2025/4878, Tarih: 22.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/7208 E.  ,  2025/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/244 E., 2022/70 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

1.Resmi Belgede Sahtecilik, Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Yapılan İncelemede;

Sanık ...'e yüklenen özel belgede sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik, sanık ...'a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçlarının ise cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Yapılan İncelemede;

Katılan ...’in ... Ambalaj Gıda San. Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkilisi olduğu, sanık ...'in bahse konu şirkette %2 hisse ile ortak olduğu, sanık ... ile katılanın gayri resmi olarak birlikte yaşadıkları ve ortak çocukları olduğu; sanık ...'ın şirketi temsile yetkisinin olmamasına rağmen şirketin Yapıkredi Bankası'na ait hesaplarından 43 adet çek ve iki adet senet düzenlediği, çeklerden 14 adedini fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiği sanık ...'e verdiği, sanık ...’ın da bahse konu çekleri ciro ederek üçüncü kişilere verdiği, ayrıca sanığın 8 adet bankadan para ödenmesine ilişkin talimat düzenlediği ayrıca 21 adet para çekme dekontu üzerindeki imzaların sanık ...'a ait olduğu, bu şekilde sanıkların katılanı zarara uğratarak atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanı, aldırılan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanıkların birlikte hareket etmek suretiyle katılanın Yapıkredi Bankasına ait Soğanlık ve Yakacık Şubelerindeki hesaplarına onun yazı ve imzasının taklit ederek çekler düzenlediği, ödeme talimatı düzenlediği, ayrıca iki adet senet düzenlediği, çeklerden 14 adedini sanık ...'e verdiği,bu şekilde haksız menafaat youna gittikleri hususlarının sabit olduğu anlaşıldığından sanıkların ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4964, Karar No: 2018/5062, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4964 E.  ,  2018/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, tazminat, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2016/14316, Karar No: 2018/145, Tarih: 29.01.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/14316 E.  ,  2018/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki ... Köyü,179 ada 44 parsel sayılı taşınmaza net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılardan ..., ... ve ...'a ödenmesine, dava konusu taşınmazın bu davalılar adına olan tapu kayıtlarının hisseleri oranında iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan incelemede, dava dilekçesinde davalılardan Hasan oğlu ...' a ait açık kimlik bilgilerinin (TC kimlik numarasının) bulunmadığı, dosya arasında bulunan Hasan oğlu ...' ait iki ayrı nüfus kayıt örneği bulunduğu ve her iki kayıtta da ...' ın ölü olduğu anlaşıldığından mahkemece bu davalı yönünden eksik inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmakla;

Mahkemece davalılardan ...'ın dava konusu taşınmaz kaydındaki açık kimlik bilgileri Tapu ve Nüfus Müdürlüklerinden istendikten sonra, adı geçenin açık adresi Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden ve Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki kayıtlardan belirlenip kendisine; şayet ölü olduğu tespit edilirse, sunulacak veraset belgesi veya nüfus müdürlüğünden getirtilecek aile nüfus tablosu esas alınarak mirasçıları Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesi uyarınca davaya dahil edildikten ve

aynı şekilde adresleri tespit edildikten sonra mirasçılarına Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilerek, nüfus kaydı ile mirasçılarının tespit edilememesi halinde ise 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun gereği adı geçen davalıya mahallin en büyük Mal Memurunun kayyım tayini ile yargılamaya devam olunması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44887, Karar No: 2012/4750, Tarih: 20.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/44887 E.  ,  2012/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine Yüksek Planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, bu nedenle maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini, maaş nakil ilmühaberine artışın yansıtılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Türk Telekom İl Müdürlüğü’nde kapsam dışı statüsünde çalışmakta iken Türk Telekom’un özelleştirilmesi sonucunda 406 Sayılı Yasa’nın Ek 29. maddesi ve 4046 Sayılı Kanunun 22. maddesi hükümlerine göre 14.02.2006 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildiriminin yapıldığını ve farklı bir kurumda göreve başladığını, müvekkilinin ücret bildirim belgesi incelendiğinde Yüksek Planlama Kurulu’nun 08.05.2006 tarih ve 2006/T17 sayılı kararıyla kamu personeline öngörülen 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00.-TL ek maaş artışının yansıtılmadığının görüldüğünü öne sürerek maaş nakil belgesinde 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olan 40.00. TL ek maaş artışının da yansıtılması gerektiğinin tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazı yanında, Davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik ve yanlış düzenlenmesi nedeniyle mahrum kaldığı ek ödemelerden doğan parasal haklarının ödenmesine yönelik taleplerinin zamanaşımına uğradığını, Maliye Bakanlığı’nın mütalaasında “Nakle tabi personelin (sözleşmeli statüde dahil) Devlet Personel Başkanlığı’na bildirim ücretinin ve bu bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başladıkları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek sürede ödenecek aylık veya ücretlerin tespitinde dikkate alınmayacaktır” denildiğinden, 5473 sayılı Kanun ile getirilen parasal hakların maaş nakil ilmühaberine yansıtılmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 375 sayılı kanun hükmünde kararnameye eklenen ek 3. madde kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmayıp ek ödemeden yararlanamayanlar arasındaki ücret dengesizliğini içeren bir uygulama olduğu, Yüksek Planlama kurulunun da 40, + 40, TL zammı ek 3. madde çerçevesinde belirlendiği, bu düzenlemenin kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış olmadığı için 406 sayılı kanunun ek 29 maddesinin 3. fıkrasının uygulanmasında kamu görevlilerine yapılan artış miktarı kapsamında değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, Maliye Bakanlığı’nın da

ek ödemelerin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirdiği, 375 sayılı kanun hükmünde kararnamenin ek 3. maddesinde 01/01/2006 tarihi itibariyle yürürlükte olan ek ödemenin Türk Telekom hisselerinde kamu payının %50’nin altında düşmesi ile şirketin tamamen A.Ş. statüsüne dönüşmesinden sonra yapıldığı, şirketin bu ödemeyi kanun hükmü gereği değil tamamen Türk Telekom A.Ş.’nin taktiri ile yaptığı, şirketin 40, TL değil farklı tutarlarda ödeme yapması ve taktirini kullanmasının da mümkün olduğu, davaya konu ödeme ve miktarı tamamen şirketin taktirinde olan bir durum olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3, maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.