muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/381, Karar No: 2019/346, Tarih: 18.04.2019

Sanık ...'un, 16.04.2009 tarihinde ehliyet almak amacıyla Diyarbakır'a gittiğini, Şehitlik Karakolunun 200 metre ilerisinde bulunan bir kahvehanede oturduğu sırada isminin... olduğunu söyleyen bir şahısla tanıştığını, şahsın, kahvehanenin önünde park hâlinde bulunan Nissan marka aracın kendisine ait olup satmak istediğini söylediğini, kendisinin de yanında sadece 4.000 TL olduğunu söylemesi üzerine...'ın, “4000 TL'yi şimdi ver, geri kalan miktarı sonradan verebilirsin.” şeklinde karşılık verdiğini, aralarında anlaştıklarını, kalan 10.000 TL için herhangi bir senet düzenlemediklerini, açık kimlik ve adres bilgilerini almadığı...'ın, isterse kendisini bu kahvehanede bulabileceğini söylediğini, kendisinin ise numarasını ve adresini...'a verdiğini, bugüne kadar...'ın kendisini aramadığını, aracın çalıntı olduğunu bilmediğini, aracın muayenesini arkadaşı olan...'e yaptırdığını, muayene esnasında araç bilgilerindeki farklılığa dikkat etmediğini savunması; sanık ...'un, kardeşi olan diğer sanık ...'a ait bahse konu araç ile Siverek ilçesine geldiklerini, burada kardeşinin üzerinde bulunan silahı kendisine bırakarak kuyumcuya kadar gittiğini, daha sonra yanına gelen polislerin aracın kime ait olduğunu sorduklarını, kendisinin de kardeşine ait olduğunu söylediğini, üzerinde tabanca ve uyuşturucu bulunması nedeniyle panikleyerek kaçtığını, aracın kendisine ait olmadığını, çalıntı olduğuna ilişkin bir bilgisinin de bulunmadığını beyan etmesi, her iki sanığın yargılama aşamasında aynı yöndeki beyanlarında da, atılı suçlamaları kabul etmediklerini, Ankara'ya hiç gitmediklerini, kullandıkları cep telefonlarının suç tarihinde Ankara'da sinyal verip vermediğinin araştırılmasını istediklerini savunmaları, Yerel Mahkemece de, sanıkların talepleri doğrultusunda herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında,

Soruşturma aşamasında alınan ekspertiz raporlarında; ... sayılı plaka ile bu plakalı araç adına düzenlenmiş motorlu araç trafik belgesi ve motorlu araç tescil belgesinin sahte oldukları ve iğfal kabiliyetini haiz olduklarının bildirilmesi üzerine Siverek Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.02.2010 tarih ve 449-27 sayı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan yürütülmekte olan soruşturmanın tefrik edilerek yetkisizlik kararı verildiği, sanıklar hakkında diğer suçlara ilişkin soruşturmaya devam edildiği,

UYAP sisteminde yapılan araştırmada ise Siverek Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.02.2010 tarih ve 252-67 sayı ile, suça konu araç içinde yapılan aramada ele geçirilen ve sahte olarak düzenlenmiş motorlu araç tescil belgesi esas alınarak düzenlenen 10.11.2009 tarihli muayene raporunu tanzim eden görevli ... hakkında özel belgede sahtecilik; ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet; ... hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve iki kez olmak üzere resmî belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/47 esas sayılı dosyası kapsamında suç duyurusunda bulunulması üzerine Siverek Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.04.2010 tarih ve 799-179 sayı ile ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi; ... hakkında resmî belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmalarının talep edildiği, Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesince, birleştirilerek devam olunan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda, 17.02.2011 tarih ve 47-48 sayı ile; ...'un kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine; ..., ... ve ...'un resmî belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; ...'un 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ... hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan TCK'nın 191/1-2-4-5. maddeleri uyarınca 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ...'un suç eşyasının satın alınması suçundan TCK'nın 165, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye, CMK'nın 231. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği hususları da birlikte değerlendirildiğinde,

Adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm delillerin toplanması ve tartışılmasının zorunlu olduğu cihetle, öncelikle operatör kuruluşlardan her iki sanığın adlarına kayıtlı cep telefonu numaralarının sorulması ile sanıkların savunmalarında belirtmiş oldukları cep telefonu numaraları da dâhil olmak üzere adlarına kayıtlı ve içeriği itibarıyla fiilen sanıklar tarafından kullanıldığı tespit edilen tüm telefon numaralarının, suç tarihi itibarıyla arayan-aranan numaralar ve kullanılan baz istasyonlarını da gösterir şekilde görüşme dökümlerinin celp edilerek sanıkların suç tarihinde Ankara'da olup olmadıklarının araştırılması; araştırma sonucunda elde edilecek deliller ile sanık ...'un, suça konu aracın çalıntı olduğunu bilmediği yönündeki savunması da dikkate alınarak Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2011 tarihli ve 47-48 sayılı dava dosyasının getirtilip onaylı örneklerinin dosya içine alınması, sanık ...'un suça konu aracın çalıntı olduğunu bilip bilmediğinin tespiti bakımından o dosyaya yansıyan delillerin bir bütün hâlinde değerlendirilmesi, gerektiğinde bu konuda sanıkların yeniden ayrıntılı beyanlarına başvurulması; bahse konu dosya kapsamında sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, adil yargılanma hakkı ilkesinin bir gereği olan makul sürede yargılanma hakkı ile CMK'nın 231/5. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de; sanığın belirli sürelerle denetime tabi tutulmasını öngörmesi, adli sicile işlenmese dahi kendisine mahsus bir sisteme kaydedilmesi, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi, yine müsadere, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekâlet ücretinin sanığa yüklenmesi bakımından hukuki etkilerinin bulunması nedenleriyle bu kararın, esasında kesin hükmün bir kısım hukuki sonuçlarını doğurması nazara alındığında, sanık ... tarafından denetim süresinin yükümlülüklere uygun şekilde geçirilmesi hâlinde kamu davasının düşmesine karar verilmiş olabileceği veya karar verilmesi gerektiği hususları da gözetilerek, sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle mükerrer dava açılıp açılmadığının ve CMK'nın 223. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması ile elde edilecek sonuca göre sanıkların hukukî durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, saptanan ön sorunlar nedeniyle eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, saptanan ön sorunlar nedeniyle eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanıkların suç tarihinde olay yerinde olmadıklarına ilişkin savunmalarının tespiti bakımından eksik araştırma bulunmadığı," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 712-306 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin;

a- Sanıkların, suç tarihinde olay yerinde olmadıklarına ilişkin savunmalarının doğru olup olmadığı, bu bağlamda ayrıca sanık ... bakımından suçun sabit olup olmadığı,

b- Sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle mükerrer dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.04.2019 tarihinde yapılan müzakerede, birinci uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, ikinci uyuşmazlık konusu bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3502, Karar No: 2016/1715, Tarih: 24.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3502 E.  ,  2016/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma; (... üç kez, ... iki kez, ... (üç kez), ..., ..., ... (üçer kez), ..., ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma: (..., ..., ..., ...), suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme; (...), suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma; (..., ..., ..., ..., ..., ..., ...); tehdit (..., ..., ...); tefecilik; (..., ..., ..., ...); 6136 sayılı Kanuna muhalefet; (...)

HÜKÜM : Tehdit suçundan sanıklar ...'un (üç kez), ...'in (iki kez), ...'un (dört kez), ...'ın (iki kez), ...'nın (iki kez), ...'in bir kez, ...'in (dört kez), ...'ın (iki kez) ve ...'in bir kez mahkûmiyetlerine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'in mahkûmiyetlerine; suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme suçundan: ...'un mahkûmiyetine, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'ın mahkûmiyetlerine; suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte yardım etme suçundan sanıklar ... ile ...'in mahkûmiyetlerine; tefecilik suçundan sanıklar ..., ... ile ...'in mahkûmiyetleri ile ... ve ...'in beraatlerine; 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine

DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamelerdeki sevk ve nitelendirmeye, tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki düzenlemeye ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı kararına göre, temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7535, Karar No: 2016/1202, Tarih: 11.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7535 E.  ,  2016/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19790, Karar No: 2015/4787, Tarih: 24.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19790 E.  ,  2015/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu ... Orman İşletme Müdürlüğü'ne ait arazözün müvekkillerinin desteği ...'ın kullandığı araca çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve baba için 5.000'er TL maddi, 30.000'er TL manevi, iki kardeş için 20.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.1.2013 tarihli dilekçesi ile, taleplerini anne için 8.474,50 TL, baba için 9.214,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri; müteveffanın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğini, manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, anne için 8.4748,50 TL maddi, 10.000 TL manevi; baba için 9.214,61 TL maddi, 10.000 TL manevi, kardeşler için 8.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, Orman Genel Müdürlüğü'nün işleten sıfatı ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85. maddesi gereğince sorumlu olmasına göre, davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların tümü için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Hazine aleyhinde dava açılmadığı halde karar başlığında davalı olarak gösterilmesi ve aleyhinde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların tümü için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Hazine aleyhinde dava açılmadığı halde karar başlığında davalı olarak gösterilmesi ve aleyhinde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle de Hazine vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.757,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına 24.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1408, Karar No: 2017/7422, Tarih: 26.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/1408 E.  ,  2017/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre; Sanığın tekerrür oluşturan mahkumiyetlerinden dana ağır cezayı içeren Isparta Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/268 esas 2005/369 karar sayılı ilami ile birlikte Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/423 esas 2010/640 karar sayılı ilamı ile verilen hükmünde tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

E.A
Yargıtay — Esas No: 2019/5288, Karar No: 2019/6836, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/5288 E.  ,  2019/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık eylemini uzlaşma kapsamında bulunmayan başka bir suçla birlikte işlemesi karşısında, CMK'nin 253/3. maddesindeki düzenleme nedeniyle 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde yapılan değişiklikten faydalanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık tarafından aralarındaki ticari ilişki nedeniyle mağdur ...’a ciro edilen ve onun tarafından bankaya ibraz edildiğinde sahte olduğu anlaşılan çekle ilgili olarak sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini, çeki ... isimli kişiden aldığını beyan etmesi ve çekin arka yüzünde birinci ve ikinci ciranta yazı ve imzalarının sanığın eli ürünü olduğuna dair 28.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda çek fotokopisinin incelemeye esas alındığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın suç tarihinden önce ve sonrası mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek çek aslı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve imza ve yazıların sanığın eli ürünü çıkmaması halinde ... isimli kişinin kimlik bilgileri tespit edilmeye çalışılarak tanık olarak beyanına başvurulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz mukayese belge ile fotokopi belge üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Suç tarihi itibarıyla engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında “tekerrüre esas olmasa da sabıkalı oluşu, mağdurun zararının giderilmemiş olması” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17578, Karar No: 2011/3987, Tarih: 06.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17578 E.  ,  2011/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 6.4.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Muhalif

KARŞI OY YAZISI

Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin, 5. fıkrasında,"Sanığın, yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder." 6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hususuna gelince;

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde; "Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 2. maddesinde; "Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.