muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13645, Karar No: 2022/16498, Tarih: 22.12.2022

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karşın, anılan kararın gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bir önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında ise, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir. Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ...:......:... 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır

. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ...:......:... 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır. Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır. Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının toplam kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir.

Eldeki somut dava dosyası incelendiğinde öncelikle davalılardan ..., ... ve ... arasındaki ilişkinin yeteri kadar irdelenmediği, taraflardan hangisinin asıl işveren, hangisinin alt işveren olduğuna dair soyut ifadeler dışında herhangi bir açıklamaya yer verilmediği, ayrıca mahkemece davalılardan ...'un somut olaydaki sıfatı hakkında bir değerlendirmenin yapılmadığı, bir önceki bozma kararında da belirtildiği gibi davaya konu kazada yaralanan diğer sigortalının mevcut dava sigortalısının vefatına etki eden bir kusuru olup olmadığı hakkındaki incelemenin yetersiz olduğu, yine bozma kararında açıkça ifade edildiği gibi, davaya konu kazada üçüncü kişi konumundaki kişilerin sorumluluğunun 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesine göre belirlenmesinin gerekmesine karşın hükümde bu hesaplamanın yapılmadığı, bu hesaplamanın yapılmaması sebebiyle işveren kusurunun da miktar olarak yanlış belirlendiği ve tüm bunların yanında dava sırasında ölen davalılardan ... hakkında yanılgılı değerlendirme ile kabule yönelik hüküm kurulduğu da anlaşılmıştır. Bu sebeple öncelikle yukarıda belirtilen tüm bu eksikliklerin giderilerek, dava dışı ... yönünden açılmış, somut davaya konu iş kazası nedeniyle herhangi bir maddi-manevi tazminat veya rücuan tazminat dava dosyası bulunup bulunmadığı da araştırılarak, varsa bu dosyaların da celbiyle yukarıda belirtilen tüm bu hususlar birlikte değerlendirildikten sonra oluşa uygun bir kusur ve hesap raporu alınmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde verilen hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı kurum ve davalılardan ... San. Tic. A.Ş ve ... mirasçıları vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17040, Karar No: 2010/5326, Tarih: 13.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/17040 E.  ,  2010/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına ... arasındaki dava hakkında... verilen 09.10.2009 günlü ve... sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

03.03.2009 tarihli tahsis talep dilekçesi ilgi tutulmak suretiyle düzenlenen 30.03.2009 tarih 054140 sayılı davalı Kurum yazısında; 01.08.1988-05.01.2009 tarihleri arasında davacının 5000 gün çalışmasının bulunduğundan bahsedilmesine rağmen; dosyada mevcut 23.06.2009 tarihli hizmet cetvelinde davacının 14.01.1978-31.01.2009 arası dönemde 3294 gün prim ödemesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, 03.03.2009 tarihli tahsis talep tarihi itibariyle davacının tahsise esas olabilecek sigortalılık süresinin Kurumdan sorulması ve özellikle 30.03.2009 tarih 054140 sayılı Kurum cevabi yazısının dayanağı olan prim ödeme cetvellerinin getirilip eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı avukatının temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 13.04.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1210, Karar No: 2025/97, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1210 E.  ,  2025/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/261 Esas, 2023/1768 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/269 E., 2020/560 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ... hariç diğer davalıların davacı şirketin yönetim kurulu başkan ve üyeleri oldukları esnada davalılardan ...'ı davacı şirkete genel müdür olarak atadıklarını, 1513 Teknoloji Transfer Ofisleri Destekleme Programı Uygulama Esasları uyarınca "Üniversite kadrosunda bulunup proje yürütücüsü veya yardımcı personel olarak görev alanların personel giderleri desteklenemeyeceği" halde, şirket yönetim kurulunun davalı üyelerinin Hacettepe Üniversitesinde kadrolu olarak çalışan diğer davalı ...'a personel gideri ödenmesine karar vermesi nedeniyle tüm davalıların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 369. maddesinde hükme bağlanan özen ve bağlılık yükümlülüğünü ihlal ederek müvekkili şirketin 476.566,17 TL tutarında zarara uğramasına neden olduklarını ileri sürerek davalıların sorumluluklarının tespit edilmesi ile şimdilik 6102 sayılı TTK'nın 553. maddesi uyarınca şirkete karşı verdikleri 476.566,17 TL zararın, müvekkili şirketin alacaklarından mahsup edildiği tarihten itibaren işletilecek ticari temerrüt faiziyle birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile üniversite personeli olduğundan Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından sağlanan proje katkısından personel giderinin ödenmemesi gerekirken davalıya 2013, 2014 ve 2015 yıllarında personel giderinin ödendiği, 1513 Teknoloji Transfer Ofisleri Destekleme Programı Uygulama Esaslarının 9. maddesine aykırı ödeme yapıldığından, TÜBİTAK tarafından faizi ile birlikte toplam 476.566,17 TL'nin davacı şirketin 2017 yılı katkısından kesildiği, bu şekilde davacı şirketin zarara uğradığı, bu zarardan ödemeyi alan ...'ın ve 4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu'na (4691 sayılı Kanun) aykırı olarak ücret ödenmesine karar veren davalı yönetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğu, yönetim kurulu üyelerinin 6102 sayılı TTK'nın 369. maddesindeki bağlılık ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tübitak Başkanlığının 23.11.2022 tarih ve E-21400745-020-332103 sayılı yazısı uyarınca davalı ...'ın 6120021 numaralı projede TTO yöneticisi olduğu, 1513 Teknoloji Transfer Ofisleri Destekleme Programı Uygulama Esaslarının 9. maddesinin (l) a 1.2. bendinde yer alan "Üniversite kadrosunda bulunup projede proje yürütücüsü veya yardımcı personel olarak görev alanların personel giderleri desteklenmez, bu kişilere PTİ (Proje Teşvik İkramiyesi) verilir. PTİ proje bütçesi içinde kabul edilir." hükmü gözetildiğinde, proje yürütücüsü veya yardımcı personel olarak görev alanlara personel giderleri ödenmeyeceği, davalı ...'ın proje yöneticisi olması nedeniyle personel gideri ödenmesinde bir usulsuzlük bulunmadığı, zira dava konusu projede proje yürütücüsünün dava dışı Sanem Yalçıntaş Gülbaş olduğu, dolayısıyla davalıların, davacı şirketi zarara uğrattığının dosya kapsamı itibarıyla kanıtlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 553. maddesine dayalı olarak davacı şirketin uğradığı zararın davalılardan tahsili talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Hacettepe Üniversitesi personeli olan davalı ...'ın 4691 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında, davacı şirkette yarı zamanlı olarak görevlendirildiği ve davacı şirkette genel müdür olarak görev yaptığı, yarı zamanlı olarak görevlendirilen personele üniversiteden maaş ödemesi yapılacağından ayrıca şirketten ücret ödeneceğinin öngörülmediği, Kanunda bu konuda hüküm bulunmadığı, üniversite personeli olduğundan TÜBİTAK tarafından sağlanan proje katkısından personel giderinin ödenmemesi gereken davalıya 2013, 2014 ve 2015 yıllarında personel giderinin ödendiği, 1513 Teknoloji Transfer Ofisleri Destekleme Programı Uygulama Esaslarının 9. maddesine aykırı olarak ödeme yapıldığı anlaşılmakta olup, bu gerekçeyle davanın kabulü gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15679, Karar No: 2023/23788, Tarih: 07.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15679 E.  ,  2023/23788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/402 E., 2016/99 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı,

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 267 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyizi sübuta, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararları verilmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, kaçakçılıkla mücadele kapsamında uygulama yapan polis memuru olan katılanları taş, sopa ve biber gazlarıyla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaraladıkları, "Bizim aracımızdaki sigaraları alamazsınız, bu köy bizim köyümüz, sizi bu köyden asla canlı çıkarmayız, kalaşnikofları evden getirerek sizi sinkaf edeceğiz, siz polislerin a...na koyacağız, sizi ...'da yaşatmayacağız." dedikleri ve böylelikle kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık savunmaları, katılan anlatımları, olay tutanakları, görevlendirme yazısı ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulü ile mahkumiyetleri yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı görülmüştür.

2. Sair Yönlerden

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık savunmaları, katılan anlatımları, olay tutanakları, görevlendirme yazısı ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulü ile mahkumiyetleri yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı görülmüştür.

2. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işledikleri gerekçesiyle cezalarında arttırım yapılırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları yerine aynı Kanun'un 267 nci maddesi olarak gösterilmesi " dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (A) bendinin ikinci ve üçüncü paragraflarından " TCK'nın 267/3 ve 267/4 " ibarelerinin çıkartılarak yerine " TCK'nın 265/3 ve 265/4 " ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.

( Muhalif Üye)

KARŞI OY

I)OLAY:

Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 18.05.2022 tarihli karar ile sanık hakkında 'polis memuru olan katılanlara yönelik '' Bizim aracımızdaki sigaraları alamazsınız, bu köy bizim köyümüz, sizi bu köyden asla canlı çıkarmayız, kaleşnikofları evden getirerek sizi sinkaf edeceğiz, siz polislerin a...na koyacağız, sizi Iğdır’da yaşatmayacağız.'' şeklindeki sözleri nedeniyle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından dolayı mahkumiyet kararlarının verildiği, Dairemizce Hakaret suçundan Hükmün ONANMASINA, Görevi yaptırmamak için direnme suçundan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin ONANMA ve DÜZELTİLEREK ONANMA kararlarına aşağıda belirtilen nedenlerden dolayı katılmıyorum.

II)DELİLLER:

A-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri; Hakaret

Madde 125- (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2)Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a)Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b)Dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c)Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi halinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./15.mad) hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.