muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18329, Karar No: 2017/1486, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18329 E.  ,  2017/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2017 günü duruşma temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, boşanma ile velayeti davalı anneye bırakılan ortak çocuk 06.02.2008 doğumlu...'nın velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik vc kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Mahkemece, ortak çocuğun velayeti konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Bu sebeple, ortak çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884-K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih L.2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, duruşma için taktir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/3123, Karar No: 2013/8896, Tarih: 08.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3123 E.  ,  2013/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine ve Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 232 ada 1 (eski parsel numarası 560), 233 ada 1 (eski parsel numarası 561), 255 ada 1 (eski parsel numarası 571) ve 235 ada 4 (eski parsel numarası 550) sayılı parseller, tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, Yönetmeliğin 15 ve Genelgenin 27. maddesine göre yeni parsel numarası ve yüzölçümleri belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların orman vasfında olduğunun tesbiti ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmış; mahkemece, davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/04/2012 gün ve 2012/5018 E. - 6325 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, çekişmeli parsellerin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazların orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... Köyü, 232 ada 1, 233 ada 1, 235 ada 4 ve 255 ada 1 parsel sayılı taşınmazların uygulama tutanağı gibi tesciline, taşınmazların orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep halinde, dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 08/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10040, Karar No: 2014/4558, Tarih: 26.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10040 E.  ,  2014/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında "kasten yaralama" suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasayla eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hükmün kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın bu suça yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle adli para cezasına esas gün sayısının 20 yerine, 21 ve sonuç adli para cezasınında 400 TL yerine, 420 TL olarak fazla tayini,

b- Sanık hakkında doğrudan hükmedilen adli para cezasının TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca belirlenen 21 gün karşılığı adli para cezasının 20 güne ve TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilen gün karşılığı adli para cezasının da 420 TL'den 400'ye indirilmesi, doğrudan tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkradaki "2" ibaresinin "4" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4596, Karar No: 2015/4563, Tarih: 09.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/4596 E.  ,  2015/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/81897

Mahkemesi : BANDIRMA Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi ve Numarası : 19/12/2014 - 2014/383 esas ve 2014/431 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay ve yakalama tutanağı, tanıklar H.. S.. ve M.. Ö..'in beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamından, çocuk yaştaki H.. S.. ile birlikte gelen M.. Ö..'e, satacağı uyuşturucu hapların bedeli karşılığında 20 TL'yi aldıktan sonra, uyuşturucu hapları bulunduğu yerden almak için evinden dışarı çıkan ve uyuşturucu hapların içinde bulunduğu poşetle evine dönmekte olan sanığın, polisleri görmesi üzerine uyuşturucu hapların içinde bulunduğu poşeti yere atıp kaçarak evine gitmesi ve evinde uyuşturucu hapları almak için bekleyen çocuk H.. S.. ile çocuk olmayan M.. Ö..'le birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, çocuk kişiye uyuşturucu satma suçunun doğrudan doğruya icrasına başlanmasına rağmen, sanığın elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığının anlaşılması karşısında, "teşebbüs aşamasında kalan çocuğa uyuşturucu veya uyarıcı madde satma (TCK'nın 188/3-2. cümle, 35)" ve diğeri "tamamlanmış olan ticaret amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma ve nakletme (TCK 188/3)" olmak üzere iki ayrı suçu oluşacağından, TCK'nın 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle daha ağır sonuç doğuran suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın daha önce sattığı kabul edilen maddelerin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, eylemi tek suç oluşturan sanık hakkında; TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5308, Karar No: 2021/5666, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5308 E.  ,  2021/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ ": Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Menemen R/Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 11/11/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın duruşmadaki savunmaları ile dosyadaki Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi ve ... Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi yazı cevaplarına göre, sanığın ceza ehliyeti konusunda tereddüt oluştuğunun anlaşılması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca kendisine müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın 04/01/2013 tarihinde işlediği iddia edilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında Uşak Devlet Hastanesi’nce düzenlenen 15/04/2015 tarihli rapor ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4099, Karar No: 2024/195, Tarih: 17.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4099 E.  ,  2024/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kayıt kabul davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece (Yargıtay kapatılan 15.Hukuk Dairesi) kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı müflis bankanın 08.06.2005 tarihinde iflasına karar verildiğini, öncesinde davalı müflis bankada çalışarak davacı bankaya geçen personele ilişkin kesinleşen yargı kararları uyarınca müvekkili banka tarafından ödenmek zorunda kalınan kıdem ve ihbar tazminatlarına dayalı olarak 93.686,08 TL'nin sıra cetveline kaydı için iflas idaresine başvurduklarını, ancak taleplerinin kabul edilmediğini ve alacaklarının cetvelde 4. sırada yer aldığını gördüklerini, İİK'nın 206. maddesi uyarınca alacaklarının 1. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, alacaklarının sıra cetveline kayıt ve kabulü ile cetvelde 1. sırada yer verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili bankanın 5411 sayılı Yasa gereği her türlü harçtan muaf bulunduğunu, görevli mahkemenin icra hukuk mahkemesi olduğunu bu nedenle mahkemenin görevine itiraz ettiklerini, davacı şirketin eski çalışanlarının mahkeme kararları ve takiplerindeki muhatabın davacı Adabank olduğunu ve müvekkili müflis bankaya herhangi bir sorumluluk addedilmediğinden talebin rededildiğini, aksi düşünülse dahi adı geçen işçilerin bankalarında çalıştıkları süre ile sınırlı olarak sorumlu olacağını savunarak öncelikle görevsizlik kararı verilmesini, aksi halde haksız ve mesnetsiz davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.12.2012 tarihli 2011/393E., 2012/330 K. sayılı kararı ile; davalı müflis bankanın eski çalışanlarına mahkeme kararları neticesinde davacı tarafından ödenen toplam miktarın 93.686,08 TL olarak belirlendiği, bu rakamın 49.869,35 TL'sinin ihbar ve kıdem tazminatı mahiyetinde olduğu, davacının ... olduğu alacak açısından halefiyet kuralları gereğince önceki alacaklıların haklarını haiz olacağı ve alacağın davacı tarafça ödenmiş olmasının alacağın vasfını değiştirmeyeceği, 93.686,08 TL'nin davalı müflis bankanın iflas masasına kayıt ve kabulüne, bu miktarın işçi alacağı vasfında olan 49.869,35 TL'sinin İİK'nın 206. maddesi gereğince sıra cetvelinin birinci sırasına, bakiye kısmının ise yargılama giderine ilişkin olduğundan sıra cetvelinin 4.sırasına kaydına ve takas mahsup hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığından bu hususun infazda nazara alınması gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile 93.686,08 TL'nin 49.869,35 TL'sinin sıra cetvelinin 1.sırasına, bakiye kısmının 4.sırasına yazılması kaydıyla davalı İmar Bankasının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı iflas idaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 02.03.2015 tarihli 2014/5038 E., 2015/1301 sayılı ilamı ile; müflis şirketin 08.06.2005 tarihinde iflasına karar verildiği, dava dışı beş işçi tarafından davacı aleyhine ... Mahkemesinde açılan davalar sonucu hüküm altına alınan alacağın yine iflas tarihinden sonra ödeme yapılmak suretiyle dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 147. maddesine dayalı rücu hakkı (iflastan sonra) doğmuştur. Bu durumda alacak, iflastan önce doğmadığından, sırasına ve esasına itiraz edilebilecek, İİK'nın 235. maddesine dayalı kayıt kabul istemine konu olabilecek müflis borçlarından olmayıp, iflastan sonra doğan ve müflisin genel hükümlere göre sorumlu olduğu ve iflas masasının dağıttığı iflas (garame) hissesi oranında değil, tasfiyede bakiye kalırsa alacaklıya ödenecek olan bir alacak niteliğinde olduğundan davanın kayıt kabul davası olarak ele alınması ve buna bağlı olarak işçilerin kayıt kabul istemlerinde kabulü mümkün rüçhan hakkına dayalı olarak, davanın sonuçlanması, üstelik yasal dayanağı ve koşulları açıklanmayan halefiyet ilkesinin gerekçe yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 02.03.2015 tarihli 2014/5038 E., 2015/1301 sayılı ilamına kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur

C. İkinci Bozma Kararı

1. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 02.03.2015 tarihli 2014/5038 E., 2015/1301 sayılı ilamına kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur

2.Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 19.10.2017 tarihli 2015/6010E., 2017/2776K. sayılı ilamı ile; İİK'nın 206/4. maddesi, birinci sıraya; "İşçilerin, ... ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle ... ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları,..” alacaklarının kayıt edileceği hükmünü içerdiği, bu nedenle dava konusu işçilik alacaklarının imtiyazlı olarak iflas sıra cetveline kaydedilebilmesi için, iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğmaları gerektiği, mahkemece, davaya konu işçilik alacaklarının İİK'nın 206. maddesi 1. sırasındaki alacak kapsamında kalıp kalmadığı belirlenip sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 02.03.2015 tarih ve 2014/5038 E., 2015/1301 K. sayılı ilamının kaldırılarak hüküm davalı yararına bozulmuştur.

D. Mahkemece ikinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 27.11.2018 tarihli 2018/20 E., 2018/1074 K. sayılı kararı ile dava dışı işçilerin akitlerinin tüm sonuçlarıyla davacı bankaya devredildiği, davacı banka devam eden ... akitleriyle dava dışı işçileri istihdam ettiğinden ve müflis davalı bankadan davacı bankaya işçilerin geçişleri işçiler aleyhine hizmet aktinde kesintiye sebep olacak şekilde sonuç doğuramayacağından, dolayısıyla alacağın doğum tarihi olarak işçilerin davacı bankadan çıkışlar tarihlerinin esas alınması gerektiği kanaatiyle bozma ilamında işaret olunan eksiklikte ikmal edilerek önceki hükümde de belirtilen gerekçelere istinaden davanın kabulü ile 93.686,08 TL'nin 49.869,35TL'sinin sıra cetvelinin birinci (1) sırasına, bakiye kısmının dördüncü (4) sırasına yazılması kaydıyla davalı İmar Bankasının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 11.03.2021 tarihli 2021/756E., 2021/790 K. sayılı ilamı ile; İK'nın 206/4. maddesi, birinci sıraya; "İşçilerin, ... ilişkisine dayanan ve iflâsın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflâs nedeniyle ... ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları,..” alacaklarının kayıt edileceği hükmünü içerir. Bu nedenle dava konusu işçilik alacaklarının imtiyazlı olarak iflas sıra cetveline kaydedilebilmesi için, iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğmaları gerektiği, davacı tarafça dava dışı işlere ödenen işçilik alacaklarından davalı müflis şirketin sorumluluğunun doğduğu tarihin işçilerin müflis şirketteki işlerinden ayrıldıkları tarih olduğu, talep konusu işçilik alacaklarının tamamının İKK'nın 206/4 maddesinde belirtilen "iflasın açılmasından önceki 1 yıl" içinde tahakkuk etmemiş oldukları, bu durumda mahkemece, davalının sorumlu olduğu dönem için tespit edilmiş işçilik alacağı bedelinin tamamının, İİK 206. maddesi anlamında imtiyazlı olmaması nedeniyle, sıra cetvelinin 4. sırasına kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

F. Mahkemece üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, usul ve yasaya uygun olan bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, davacının talebine konu işçilik alacaklarının iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmemiş olmaları sebebiyle imtiyazlı olmadıklarından sıra cetvelinin birinci sırasına alınamayacağı, davacı alacağının dördüncü sırada kayıtlı olduğu görüldüğünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri