muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1831, Karar No: 2015/2929, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1831 E.  ,  2015/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13642, Karar No: 2012/5740, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13642 E.  ,  2012/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket aleyhine Ankara 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13040 E. Sayılı dosyasında bonoya dayalı icra takibi yapıldığını, söz konusu bonoların müvekkilinin davalıdan satın aldığı fotokopi makinasına karşılık olarak düzenlendiğini, satın alınan fotokopi makinasının kurulumundan çok kısa bir süre sonra arızalandığını ve ayıplı olduğunu, davalının ayıptan sorumluluğu nedeniyle bir kısım ödemelerin yapılmadığını, ödeme yapılan bonolarında takibe konu edildiğini belirterek Ankara 2. İcra Müdürşüğü'nün 2009/13040 E. Sayılı dosyasında takibe konu edilen 10 adet bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davalı aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu satışı yapılan fotokopi makinasının ikinci el olduğunu, seri halinde çekim yapan makinanın bazı parçalarının kullanım süresinin olduğunu, kullanımdan kaynaklanan ayıptan müvekkilinin sorumlu olmadığını, müvekkili tarafından ödenmeyen bonoların takibe konu edildiğini bildirerek davanın reddini ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre fotokopi makinasının satışına ilişkin faturanın her iki tarafın da ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, her iki tarafın ticari defterlerine göre davacının takipte talep edilen miktardan fazla borçlu olduğu, davacının fotokopi makinası alımından sonra davalıdan bir kısım malzeme ve servis hizmeti alımı yaptığı, yaptığı bir kısım ödemelerin bu malzeme ve hizmet alımına ilşikin olduğu, davacı tarafın davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle TTK 25/3 maddesi uyarınca süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunun kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı, ödeme iddiasına delil olarak 11/11/2008 ve 23/09/2008 tarihli yazılı belgeler sunmuştur. Yazılı belgelerde hangi senede karşı ödeme yapıldığı açıkça ifade edilmemiş ise de senet karşılığı ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece açıklanan ödeme belgeleri üzerinde durulup tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

2- Davacı, ödeme iddiasına delil olarak 11/11/2008 ve 23/09/2008 tarihli yazılı belgeler sunmuştur. Yazılı belgelerde hangi senede karşı ödeme yapıldığı açıkça ifade edilmemiş ise de senet karşılığı ödeme yapıldığı belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece açıklanan ödeme belgeleri üzerinde durulup tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9918, Karar No: 2012/9674, Tarih: 24.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/9918 E.  ,  2012/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevreyi kasten kirletmek

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

11.01.2007 tarihli çevre denetim tutanağına göre; ham yağ üretimi yapan fabrikanın batak yağ kaynatma kazanlarından çıkan bir miktar atık suyun yağ kapanlarına verildiği, yağ kapanlarından deşarj edilen yağlı atık suyun ise açık kanalla kazan dairesi geri yıkama suyunun verildiği kanaldaki atıksu ile birleştiği, mevcut atıksu arıtma sisteminin çalışmadığı, atık suyun alıcı ortama verildiği, soğuma suyunun ise devir yoluyla tekrar kullanıldığı ve alıcı ortama bırakılmadığının tespit edildiği, preslenerek yağı alınan ayçiçeği taneciklerinin, solvent olan hegzan ile kimyasal işleme tabi tutulup, batak olarak adlandırılan katı kısmının yağ hırsızı denilen tanka alındığı, bilirkişi raporlarına göre arıtılmadan doğal ortama verilmesi halinde batak denilen atık maddenin çevreye zararlı olabileceği, çevre mühendisi bilirkişinin raporunda ise, yağ hırsızı tankından çıkan atığın soğutma suyuna karıştırılarak arıtma tesisine gönderilmeden çevreye verildiği, denetim sırasında çekilen fotoğraflardan da bu hususun açıkça görüldüğünün belirtilmesi karşısında; denetim raporunu hazırlayan mühendislerin tekrar ayrıntılı şekilde ifadelerine başvurulup gerekirse mahallinde bizzat göstermeleri temin için keşif yapılarak denetim sırasında çekilen fotoğraflardan da yararlanarak bilirkişilerden ortak rapor almak suretiyle, yağ hırsızı tankından çevreye kimyasal içerikli atık madde bırakılıp bırakılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve Edirne İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18076, Karar No: 2017/5783, Tarih: 25.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/18076 E.  ,  2017/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.11.2014 gün ve 2011/220 Esas-2014/762 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 20.09.2016 gün ve 17135-8396 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nun maliki olduğu 3634 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 27 nolu bağımsız bölümün satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişmeli daireyi 2000 yılında satın alıp yıllardır kullandığını, ancak kat irtifakının kurulması ile çekişmeli taşınmazda bağımsız bölüm numarası verildiğinden temlikin bu sebeple daha sonra 2009 yılında yapıldığını, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece onanmıştır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakana ait mesken niteliğindeki 11 parsel sayılı taşınmazın 27 nolu bağımsız bölümünün 25.06.2009 tarihli resmi akit ile mirasbırakan adına vekâleten oğlu ... tarafından davalıya satış suretiyle temlik edildiği, mirasbırakanın 26.04.2010 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak davacı kızları ile dava dışı çocuklarının kaldığı, davalının mirasbırakan ile irsen bir bağlantısının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, isim listesi bildirmemiş olup, hazır edilmesi halinde tanıkların duruşmada dinlenmesine karar verildiği, 09.04.2013 tarihli duruşmada hazır bulunan davacı tanıkları ...’ün beyanlarının alındığı, bilahare 11.03.2014 tarihli duruşmada hazır bulunan davacı tanıkları ...’in dinlenilmiş olduğu, yine davalı 01.12.2011 tarihli dilekçesi ile 5 tanık ismi bildirmişken bunlardan ikisi dışında listede olmayan başkaca tanıklarında duruşmada beyanları alınmış olmakla, tarafların delil listesinde yer almayan kişilerin tanıklığına başvurulması usul ve yasaya uygun değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp tüm delillerinin toplanması, dinlenmeyen tanıklar ile gerekirse delil listesinde yer alıp daha önce dinlenen diğer tanıklarında yeniden beyanlarının alınması, özellikle mirasbırakanın çocukları ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Anılan bu husus, davalı vekilinin karar düzeltme isteği sonucunda yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK’un 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 20.09.2016 tarih, 2015/17135Esas, 2016/8396 Karar sayılı onama ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1205, Karar No: 2017/4278, Tarih: 11.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1205 E.  ,  2017/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kuruma abone olmadan sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın meskeninde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen oturmakta ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20912, Karar No: 2012/6930, Tarih: 27.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/20912 E.  ,  2012/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair müdafi, sanık ... müdafi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında silahla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK.' nun 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

a)Sanığın, silahtan sayılan bıçakla mağdur ...'yi yaşamsal tehlikeye maruz kalacak şekilde yaralamasından dolayı 5237 Sayılı TCK’nın 86/1,86/3-e, 87/1-d maddelerinin tatbiki sonucu bulunan 3 yıl hapis cezasının aynı yasanın 87/1-son maddesinde öngörülen 5 yıl hapis cezasının altında kalması nedeniyle 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik hapis cezasına hükmolunması,

b)Sanık savunmasında, ... ile tartıştığını, servisten döndükten sonra garaja geldiği sırada minibüsün kapısını iri yarı birisinin açarak sopayla kafasına vurduğunu, minibüse girmeye çalışırken sanık ...'ın demir boru ile ayağına vurduğunu, ...'ın kardeşinin sopayla kendisine vurduğunu, bu nedenle kendini savunmak için bıçağı salladığı yönündeki beyanı ile sanığın beyanını doğrulayan adli rapor ve tanıklar ..., ..., ... ve ...'ın sanık ...'ı 5-6 kişinin kovaladığı yönündeki beyanları karşısında sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahla kasten yaralama, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ..., sanık ... müdafi ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sanık ... hakkında silahla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunda CMUK 326/son maddesi gözetilmek suretiyle istem gibi BOZULMASINA, 27/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/596, Karar No: 2014/24889, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/596 E.  ,  2014/24889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/137444

Mahkemesi : Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09/01/2013

Numarası : 2008/343 - 2013/14

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören maliye hazinesi temsilcisi tarafından Kültür ve Turizm Bakanlığı adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve talebe atfen “müşteki kurumun” katılan olarak kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında “G.. M..” nün katılan şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak; aynı şekilde hazine vekilinin temyiz dilekçesinde katılan olarak G.. M..'nü göstermesi, maddi hataya dayalı olarak yazıldığı kabul edilmiş, yapılan temyizin Kültür ve Turizm Bakanlığı adına yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Nizip İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan istihbari çalışma neticesinde, sanık A.. A..'un kendisine ait fıstık bahçesinde kültür varlığı bulabilmek amacıyla kaçak kazı yaptığı bilgisine ulaşılması üzerine, Nizip Sulh Ceza Mahkemesinin 02.06.2008 tarih ve 2008/306 değişik iş sayılı kararıyla verilen arama kararına binaen, kolluk görevlilerince sanığa ait Nizip ilçesi, Bağlıca köyünde bulunan fıstık bahçesinde aramanın yapıldığı, yapılan aramada 4 metre, 9 metre, 2.3 metre ve 1.2 metre derinliğinde dört ayrı yerde kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği ve olay yerinde kazma, kürek, murç, jeneratör, maske, fener gibi çok sayıda suç aleti bulunarak el koyma işlemlerinin yapıldığı, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerde, kazıları su kuyusu yapabilmek amacıyla kazdığını beyan etmiş, yargılama neticesinde de bu savunmaya itibar edilerek sanık hakkında beraate karar verilmiş ise de; olay yerini gösterir fotoğrafların incelenmesi neticesinde, sanığın kazdığı yerlerin su kuyusu olabilecek görünümde olmadığı, bazı kazı yerlerinin yer altına yan bir şekilde giren tünel şeklinde olduğu, kazının sondaj aleti ile yapılmadığı ve kazıların su tutmaya elverişli şekilde yapılmadıklarının görülebildiği, olay yerinde inceleme yapan Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenmiş 03.06.2008 tarihli raporda da, kazı yerinde Roma dönemine ait çok sayıda seramik parçasının bulunduğunun, bir kazı yerinde de Roma döneminden kalma kaya mezarı odasının bulunduğu, mezar duvarının büyük matkap ile delindiği ve tahrip edildiği, kaya mezarı aramak için bazı kayalara da delikler açılmış olduğu, bu nedenlerle kazıların kültür varlığı bulmak amaçlı olduğunun belirtildiği, 07.02.2011 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan raporda da, bu durumların tespit edildiği ve olay yerinin henüz sit alanı ilan edilmemiş ise de, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında koruması gerekli yerlerden olduğunun tespit edildiği, ayrıca olay sonrasında kazı yerinde yapılan incelemeler ve tespitler üzerine, Gaziantep Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 26.04.2012 tarih ve 229 sayılı kararıyla dava konusu arazinin bulunduğu bölgenin 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edildiği, tüm dosya kapsamından sanığın kültür varlığı bulabilmek amacıyla dava konusu kazıları gerçekleştirdiği ve sanığın verdiği ifadelerin hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın sabit görülen eylemleri nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8913, Karar No: 2010/9807, Tarih: 16.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8913 E.  ,  2010/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...’in yargılanmaları sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 22.07.2008 gün ve 2005/502 E. 2008/531 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2016/3933, Karar No: 2016/6029, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3933 E.  ,  2016/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.