muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12707, Karar No: 2021/21731, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/12707 E.  ,  2021/21731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 14.05.2015 tarihli hükmün, her ne kadar duruşma günleri tebliğ edilmemişse de dosyaya soruşturma aşamasında sunulan 11.07.2013 tarihli vekaletnameye istinaden sanığın müdafii olarak Avukat ...'a 23.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak; 25.06.2015 tarihli dilekçesinde sanık ile aralarında temsil ilişkisinin bulunmadığını bildirmesi üzerine hükmün, sanığın alınan savunmasında beyan ettiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adresten ayrılması nedeniyle iadesi üzerine, bu kez aynı adrese tebligat çıkartılarak Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı görülmüş ise de; daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu'nun 35 maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, tebligat Kanununun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usallere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Yasanın 35 maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği hususları göz önünde bulundurulmadan yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla; 10.03.2014 tarihli celsede kendisine müdafii tayinine gerek olmadan savunma yapacağını beyan eden sanık ...'ye, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sanık müdafii tarafından sunulan 25.04.2016 tarihli dilekçeye istinaden yapılan temyize muvafakatinin olup olmadığının sorulması, bu eksiklik giderildikten sonra belirtilen hususa dair belgeler ve hüküm sanık tarafından temyiz edilir ise temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ...'nin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/395, Karar No: 2006/855, Tarih: 07.02.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/395 E.  ,  2006/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne vermiştir. Yerel mahkeme 10.11.2005 tarihli ek kararıyla miktar itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş red kararının davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Temyiz olunan karar 4949 sayılı Yasa ile değişik İ.İ.K.’nun 363. maddesi gereğince hükmün kesin nitelik taşıdığından bahisle temyiz isteminin yerel mahkemece reddine ilişkindir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesi süresinde ise de yerel mahkeme kararının kesin nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır. Gerçekten hüküm İcra Mahkemesince verilmiştir.

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.857.84 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.700.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davalı alacaklı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 7.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21346, Karar No: 2016/859, Tarih: 18.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21346 E.  ,  2016/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/45972

MAHKEMESİ : Çanakkale(Kapatılan) ... Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/585 (E) ve 2013/781 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" dair mahkemenin ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığı, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14003, Karar No: 2021/9804, Tarih: 14.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14003 E.  ,  2021/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14600, Karar No: 2007/661, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14600 E.  ,  2007/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.2.1995 gününde verilen dilekçe ile tespit, irtifak hakkı tesisi ve men'i müdahale istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 8.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10959, Karar No: 2023/21612, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10959 E.  ,  2023/21612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1351 E., 2021/316 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek 12 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.04.2023 tarih ve 94660652-105-55-18826-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46406 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

" ...Dosya kapsamına göre, sanık hakkında düzenlenen iddianamede 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun ek madde 12/2-a maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının anılan madde uyarınca yarı oranında artırım yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nun ek 12 inci maddesinde;

“Kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan sağlık personeli ile yardımcı sağlık personeline karşı görevleri sebebiyle işlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan kasten yaralama (madde 86), tehdit (madde 106), hakaret (madde 125) ve görevi yaptırmamak için direnme (madde 265) suçlarında;

a) İlgili maddelere göre tayin edilecek cezalar yarı oranında artırılır.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un “Suçun niteliğinin değişmesi” başlıklı 226 ncı maddesinde;

“1-Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

2-Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

3-Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.

4-Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

2-Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

3-Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.

4-Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Maddenin açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, iddianamede gösterilen eylemin hukuki niteliğinin değişmesi ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hallerin ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkması halinde, anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca sanık veya müdafiine ek savunma hakkı verilmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nun ek 12 inci maddesinin (a) bendi uyarınca ceza artırılarak, 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Aynı Kanun maddesinin 4 (a) fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2068, Karar No: 2014/7381, Tarih: 02.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2068 E.  ,  2014/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 197 parsel sayılı 369.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın tespitine esas alınan tapu kaydının miktar fazlasının Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., ...ve ... haricen pay satın aldıklarını öne sürerek davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, müdahil davacıların davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın 66.232.320 pay kabul edilerek payları oranında müdahil davacılar ve tespit malikleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, hüküm yerinde adı geçenlere verilen payların toplamı ile paydanın eşit olmaması diğer bir anlatımla hükmün infazının bu haliyle mümkün bulunmaması bozma nedeni ise de; bu hususun hükme esas alınan 01.12.1995 tarihli ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun hükme geçirilmesi sırasında maddi hata yapılarak adına pay verilen ... kızı ...ı'nın adının 1034880 pay verilen baba ismi belli olmayan ...'nın yerine yazılması ve asıl ...'ya yazılması gereken 811440 payın unutulmasından kaynaklandığı anlaşılmakla; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 4, paragrafın da "1034880 pay...... kızı ..." ibaresinin çıkarılarak yerine "1034880 pay baba ismi belli, olmayan tespit maliki..., 811400 pay...... kızı ..." ibaresinin yazılmak suretiyle ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22898, Karar No: 2015/2949, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22898 E.  ,  2015/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2933, Karar No: 2014/3407, Tarih: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2933 E.  ,  2014/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/166146

MAHKEMESİ : Kağızman Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

NUMARASI : 2010/161 (E) ve 2010/178 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Yasa'nın 3/5. maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı asa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı olup, O yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 03/03/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle T.. T..’nın temyiz talebinin reddi yerine çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11007, Karar No: 2015/11819, Tarih: 08.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11007 E.  ,  2015/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/5295

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/61 (E) ve 2012/513 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan yasa maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtaratın hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; taksitlendirmeye ilişkin bölümün “Sanığın ekonomik ve sosyal durumu, para cezasının miktarı göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitler halinde sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin süresi içinde ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” şeklinde düzeltilmesine karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4730, Karar No: 2022/1010, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4730 E.  ,  2022/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... İş Mahkemesi

Dava, 13.05.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan diğer sosyal yardımlar nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karara karşı davacı kurum ve davalı ... Genel Müdürlüğü ile davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir şirketin iflasının açılması halinde dava takip yetkisi (ve taraf sıfatı), artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, şayet basit tasfiye (İİK. Md.218) usulü benimsenmişse de bu temsil yetkisi İflas Müdürlüğüne (İflas Dairesine) ait olması nedeniyle, iflas müdürlüğüne tebligat yapılması gerektiği açıktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Eldeki davada ise, davalılardan, ... Kömür İşletmeleri A.Ş'nin karar tarihinden sonra, 23.06.2021 tarihinde iflas ettiğinin anlaşılması karşısında, iflas ve tasfiyenin gerçekleştiği tarih de gözetilerek, tasfiye halinin devam edip etmediği ve devam ediyorsa iflas idare memurlarının veya iflas dairesinin tespit edilerek alınacak cevabi yazıların dava dosyasına eklenmesi, yine ticaret sicilinden terkin edilip edilmediğinin de sorulması ile sonucuna dair cevabi belgelerin dosya arasına aldırılması gereklidir.