muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4426, Karar No: 2024/16306, Tarih: 09.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/4426 E.  ,  2024/16306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında düşme hükmü verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.03.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Yerel Mahkeme kararının 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1875, Karar No: 2017/793, Tarih: 20.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1875 E.  ,  2017/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu ile ilgili olarak inceleme yapan .... Denetmeni .... tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna istinaden.... Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili tarafından 08.11.2010 tarihli mütalaa ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 08.11.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3009, Karar No: 2016/14155, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3009 E.  ,  2016/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; kayıp kaçak bedelinin iptaline, abone tarihi ile sınırlı olmak üzere 10 yıl geriye dönük olarak (dava tarihinden itibaren) kendisinden tahsil edilen bedelin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini istemiş, 12.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 13.697,51 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 13.697,51 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5496, Karar No: 2017/10426, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5496 E.  ,  2017/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının, maliki bulunduğu 4 ve 5 no.lu bağımsız bölümleri satın aldıktan hemen sonra dört cephedeki dört balkonu da bağımsız bölümlerin içine kattığı, apartman merdiven boşluğunu daraltacak şekilde duvarlarını yıkarak merdiven sahanlığını işgal ettiği, dairesine tek giriş yapmak için duvarlarda farklılıklar, kabartmalar, girinti çıkıntılar ile kafesler ve de dış cepheye uymayan açma kapamalar ve imara aykırı imalatlar yaptığı, bunun dışında yine kendi bağımsız bölümü için merdiven boşluğunu kullanarak davacının dairesine çıkışını daraltarak zorlaştıracak şekilde doğalgaz tesisat boruları döşettirip bu borulardan çıkan pisliğe ve kirliliğe maruz bıraktığı bu nedenlerle; ana taşınmazda yapılacak keşif ile bilirkişilerce tespit edilecek davalı ... Kotağyan ve davalı diğer kat maliklerinin ana taşınmaz projesine aykırı yapmış oldukları tüm tadilatlarının eski hale getirilmesini, ... apartmanı için sürekliliği planlanan tüm işlemler, giderler ve 200/62 pay oranına göre hesaplanmış olduğundan bu pay oranına göre hesaplanacak fazla ödenen tüm apartman giderlerinin de eski hali iadesi ile hesaplanacak pay oranında fazla ödenen bedellerin davacıya iadesi istenilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, projeye aykırılıkların giderilmesine, aykırılıkların giderilmesi için davalıya 20 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Davacının dava dilekçesinde açıkça davalı ...ve tüm kat maliklerinin anataşınmazın projesine aykırı yaptıkları tadilatların eski hale getirilmesinin talep edildiği anlaşılmakla davacıya dava dilekçesindeki talepler açıklatılmak sureti ile diğer kat maliklerini davaya dahil etmesi için süre verilmesi ve sonucuna göre anataşınmazdaki projeye aykırılıkların tespit edilerek hüküm kurulması gerekirken bu hususlara riayet edilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de davalının maliki olduğu dairelerin birleştirilmesi hususunda ortak alan olan duvar ve taşıyıcı kolonlarda herhangi bir değişiklik yapılıp yapılmadığı açık biçimde belirlenmesi, ısı sisteminin değiştirilmesinin tüm kat maliklerini etkileyip etkilemeyeceği hususunun araştırılarak etkilemesi durumunda davaya dahil edilmelerinin sağlanması, anataşınmazda bulunduğu anlaşılan tadilat projesinin celbedilmesi ve projedeki muvaffakatlerin hangi imalat ve bağımsız bölümlere ilişkin olduğunun belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/181, Karar No: 2016/5573, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/181 E.  ,  2016/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 52, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ..., olay tarihinde katılan ...'dan aldığı 2 adet kurbanlık danaya karşılık, suça konu 4750 TL'lik hamiline çeki verdiği, ancak sonrasında çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 7916 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine, “5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 475 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 395 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 395 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç olarak 7900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9950, Karar No: 2014/9559, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9950 E.  ,  2014/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2011/176-2013/20

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. K.. vekili, davalı T.. K.. ve M.. T.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği Sinan ve İnan'a davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu 2 aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak cenaze ve defin gideri için 2.000,00.-TL, destekten yoksun kalma nedeni ile anne ve baba için ayrı ayrı 19.000,00.-TL olmak üzere toplam 40.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca yine anne ve baba için ayrı ayrı 70.000,00.-TL ve kardeşler için ayrı ayrı 15.000,00.-TL olmak üzere toplam 200.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındakı davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı A. Sigorta A.Ş. ve Davalı E.. A... vekilleri, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Tahirhan ve E.. K.., kusurun kendilerinde olmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. T.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücü Ercan'ın % 50, davalı işleten/sürücü Musa'nın % 20 kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile anne ve baba için destekten yoksun kalma nedeni ile toplam 51.061,36.-TL, cenaze ve defin gideri için 7.450,00.-TL olmak üzere toplam 58.511,36.-TL maddi tazminatın sigorta şirketlerinden dava, diğer davalılardan olay tarihinden, ayrıca anne ve baba için ayrı ayrı 40.000,00.-TL, kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 5.000,00.-TL olmak üzere toplam 100.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı E.. K.. vekili, davalı T.. K.. ve M.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

BK’nun 53. maddesine (6098 sayılı TBK m. 74) ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı ve delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de; sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile o eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen mahkumiyet kararının bu yönleriyle bağlıdır.

BK’nun 53. maddesine (6098 sayılı TBK m. 74) ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı ve delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de; sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile o eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen mahkumiyet kararının bu yönleriyle bağlıdır.

Somut olayda, mahkemece, davalıların tazminattan sorumluluğuna karar verilmiştir. Temyiz eden davalılar E.. K.. ile M.. T..'nın taksirle öldürme eyleminden yargılaması Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.06.2012 tarih, 2011/27 esas, 2012/114 karar sayılı dosyasında yapılmış olup, kazaya karışan araç sürücülerinin kusurunu belirlemek için 2 rapor alınmış, 28.03.2011 tarihli raporda davalı sürücüler asli kusurlu, vefat eden çocuklar İnan ve Sinan Akbulut'un ise tali kusurlu olduğu, 30.05.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda “müteveffa yayaların taşıt trafiğine ait kaplama içinde yürüdükleri sırada mı yoksa yola kontrolsüz bir şekilde giriş yaptıkları sırada mı davalıların idaresindeki araçların çarpmasına maruz kaldıkları” yönünden çelişki olduğundan iki ihtimalli bir görüş belirtilmiş, her iki ihtimalde de davalı M.. T..'nın kusursuz olduğu değerlendirilmiştir. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 28.03.2011 tarihli rapora itibar edilerek her iki sürücü davalı hakkında mahkumiyet kararı verilmiş, davalılar tarafından karar temyiz edilmiş, karar henüz kesinleşmemiştir. Temyiz incelemesi yapılan dosyada ise hükme esas alınan 27.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda, davalı sürücü Ercan % 50 kusurlu, davalı sürücü Musa % 20 kusurlu, müteveffa küçükler ise % 30 kusurlu oldukları değerlendirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, 818 sayılı BK’nın 53. maddesi uyarınca, kazanın oluş şeklinin belirlenmesi, davalı M.. T..'nın kazanın oluşumunda taksirli eylemi ile kural ihlalinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünden, ceza davasının sonucu beklenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma gerekçesine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M.. T..'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma gerekçesine göre davalı E.. K.. vekili, M.. T.. ve T.. K..'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar E.. K.., T.. K.. ve M.. T..'ya geri verilmesine 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/493, Karar No: 2022/726, Tarih: 24.05.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/493 E.  ,  2022/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince önceki ek karada direnilmesine ilişkin olarak verilen 25.10.2017 tarihli ve 2017/726 E., 2017/1056 K. sayılı kararın bozulmasına dair Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.12.2021 tarihli 2018/(19)11-437 E., 2021/1566 K. sayılı kararının, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulunun kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun’un 442/3. ve 4421 sayılı Kanun’un 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 660TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.05.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir (HMK 304/1).

Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir (HMK 304/2).

Tashih talebine konu hatalar, olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen hatalardır.

Tashih yoluyla yazım yanlışlıkları düzeltilebilir ise de hükmün değiştirilmesi anlamına gelebilecek düzeltme kararı verilemez.

Avukatlık ücretinin miktarı, yargılama giderlerinden kimin ne ölçüde sorumlu olduğu değişik ihtimalleri esas alan hükümlerin sonucu olarak farklılık taşıyabileceği için kural olarak bunların açık maddi hata kabul edilmesi ve hükmün değiştirilmesi anlamına gelebilecek biçimde bunların tashih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olduğu kabul edilmemelidir.

Tashih yoluyla hüküm değiştirilemez ise de bu ilke çok dar bir yorumla uygulanmamalı ve özellikle infaza elverişli olmayan hükümlerin infazını mümkün kılan önemli bir araç olarak hükmün tashihi kurumundan yararlanılmalıdır.