muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10208, Karar No: 2013/24489, Tarih: 16.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10208 E.  ,  2013/24489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/189-2013/139

Davacı, davalı işyerinde 05.05.2010-18.01.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık; davacının davalı işyerinde talep konusu dönemde kesintisiz olarak fiilen çalışıp çalışmadığı noktasındadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından Olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalı, 506 sayılı Kanunun 79. maddesine 25.08.1999 tarih, 4447 sayılı Yasayla eklenen “Ay içinde bazı işgünlerinde çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların otuz günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenmesi şarttır.” düzenlemesi uyarınca, anılan tarih sonrasına ilişkin eksik bildirimlerin dayanağı belgelerin Kuruma ibraz edilip edilmediği de incelenip, aksine durumda Kurumun eksik bildirim nedeniyle resen tahakkuk işlemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği yönü araştırılmalıdır

506 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesi ile “işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler...” olarak tanımlanmış olup, hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur. Hukuk

Muhakemeleri Kanununun, "Tarafta iradi değişiklik" başlıklı 124. maddesinin 4. fıkrasında, "Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir..." denmektedir.

Muhakemeleri Kanununun, "Tarafta iradi değişiklik" başlıklı 124. maddesinin 4. fıkrasında, "Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir..." denmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; davacı, 05.05.2010-18.01.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını ve bu sürelerin tespitini talep etmiş olup, davacının hizmet cetvelinde, 02.06.2010-30.09.2010 tarihleri arasında dava dışı As Yardım Des.Hiz.Ltd.Şti’den, 02.10.2010-18.01.2011 tarihleri arasında ise ... Eks.Hiz.Ltd.Şti tarafından hizmetlerinin bildirildiği, davanın ise işveren gerçek kişi(...) aleyhine açıldığı ,mahkemece de,davacının davalı işverenin işyerinde 05.05.2010-01.10.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının kabulüne hükmettiği anlaşılmıştır.

Davacının, talep konusu dönemde kesintisiz olarak davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı ve işyerleri arasında bir bağ bulunup bulunmadığı noktasında; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacının tespite konu dönemde, kimin yanında çalıştığının tespit edilmesi, çalışmaların gerçek kişi yanında mı yoksa tüzel kişilik olan şirkette mi geçtiği hususunun saptanması, devamında çalışmalar gerçek kişi yanında geçti ise, gerçek kişi (...) adına bir işyeri bulunup bulunmadığının araştırılması, davacının çalışmalarının ... Eks.Hiz Ltd Şirketi’nde geçmesi halinde, davaya dahili sağlanarak,husumet yöneltilmesi, diğer dava dışı As Yardım Des.Hiz. Ltd.Şti ‘nde davacının fiili bir çalışması olup olmadığı ile iki şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı hususlarının tespitiyle davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; dava konusu dönemde farklı işyerinden Kuruma bildirilen davacı çalışmalarının gerçekliği araştırılmalı, dava konusu dönemde işyeri devri yada işverenler arasında organik bağ bulunması, başka bir deyişle kesintisiz çalışma söz konusu olması durumunda ilk işe giriş bildirgesi verilmesinden önceki davacı çalışmaları yönünden hak düşürücü sürenin, çalışmanın sona erdiği yılın sonundan başlayacağı gözetilmeli, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenlerin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; Kuruma bildirim yapılan dönemlerde aylık otuz günden az bildirilen çalışmaya ilişkin açıklayıcı bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenip eklenmediği, eklenmemişse, Kurumun eksik bildirim nedeniyle resen tahakkuk işlemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği araştırılmalı; bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince

araştırılmalı, tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6698, Karar No: 2015/9700, Tarih: 10.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6698 E.  ,  2015/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2015/131-2015/740

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 352/2. maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının kira süresinin, bir yıldan uzun süreli kiralarda ihtarların yapıldığı kira yılının bitiminden başlayarak bir ay içinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracıya bir yıldan kısa süreli kira sözleşmelerinde kira süresi içinde, bir yıl ve daha uzun süreli kira sözleşmelerinde ise bir kira yılı veya bir kira yılını aşan süre içinde kira bedelini ödemediği için yazılı olarak iki haklı ihtarda bulunulması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Olayımıza gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 01.01.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira akdi gereğince kiracı olduğunu, davalının 2014 Temmuz ve Ağustos kiralarının ödenmemesi üzerine 11.07.2014 ve 06.08.2014 tarihlerinde iki ayrı ihtar gönderildiğini kiraların ihtarların tebliğinden sonra ödendiğini belirterek davalının bir kira döneminde iki ihtara sebebiyet vermesi nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, ihtarların tebliğinden sonra kiraların ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 17. maddesinde "aynı dönem içerisinde kira bedelinin 2 ay arka arkaya ödenmemesi halinde, dönem sonuna kadarki kiraların muaccel olacağının kararlaştırıldığı, ihtarnamelere konu olan Temmuz ve Ağustos ayları kira parasının iki ay arka arkaya ödenmemesi diğer ayları muaccel hale getireceğinden, ayrı ayrı ihtarnamelere konu olamaz gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 17.maddesinde; “ aynı dönem içinde iki kira arka arkaya ödenmezse dönem sonuna kadarki kiraların muaccel olacağı” kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında yapılan bu sözleşme geçerlidir ve hüküm itibariyle tarafları bağlar. Kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 17.maddesindeki muacceliyet şartı davalı kiracının Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince tacir olması ve 6098 sayılı TBK'nun 346.maddesinin tacirler yönünden 8 yıl süre ile ertelenmesi karşısında geçerlidir. Ancak, davacı 01.01.2014-01.01.2015 kira döneminde ödenmeyen 2014 Temmuz kirasının ödenmemesi üzerine davalıya 11.07.2014 tarihinde1. ihtar göndermiştir. 2014 Ağustos kirasının ödenmemesi üzerine de 06.08.2014 tarihinde davalıya 2.ihtar gönderilmiştir. Sözleşmedeki muacceliyet şartı düzenlemesi iki ay arka arkaya ödememe halinde dönem sonuna kadarki kiraların muaccel hale geleceğine ilişkindir, Temmuz kirasının ödenmemesi üzerine gönderilen 11.07.2014 tarihli ihtar gönderildiğinde Ağustos kirası muaccel hale gelmemiştir,bu nedenle aynı ihtarda istenmesi mümkün değildir. Bu durumda Temmuz ve Ağustos kiralarının iki ayrı ihtara konu edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece, iki haklı ihtar nedeniyle tahliye şartlarının gerçekleştiğinin kabulü gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1983, Karar No: 2021/1430, Tarih: 22.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/1983 E.  ,  2021/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında 3713 sayılı Kanunun 3/1. maddesi yollamasıyla, TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri ile TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/6-7-8-9, 63 ve 5275 sayılı Kanunun 108/4-5 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.08.2016 tarih ve 2016/2975 Değişik iş sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında CMK’nın 135. maddesi kapsamında iletişimin tespiti, Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 19.09.2016 tarih ve 2016/296 Sorgu sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tutuklama, sanıklar ... ve ... hakkında adli kontrol, Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.09.2016 tarih ve 2016/3673 Değişik iş sayılı kararı ile sanık ... hakkında tutukluluk devam kararları veren 38095 sicil numaralı hakim ...'in, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'ın üzerine atılı suçun niteliği ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına, her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekmekte ise de, hukuka aykırılığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi heyetinin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesinden kaynaklanması ve bu hukuka aykırılığın ancak anılan Dairenin usulüne uygun olarak oluşturulan heyeti tarafından yeniden verilecek bir kararla mümkün bulunmasına nazaran, bozma kararının içeriği gözetilerek anılan Kanunun 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22906, Karar No: 2015/5552, Tarih: 23.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22906 E.  ,  2015/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5732, Karar No: 2018/13527, Tarih: 20.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5732 E.  ,  2018/13527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6630, Karar No: 2020/3982, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6630 E.  ,  2020/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkmiyet

1- Sanıklar ... ve ...'un savunmalarında maaş bordrolarını şirketin muhesebe bölümünün düzenlediğini savunmaları karşısında, şirkette muhasebe müdürü olarak görev yapan sanık ... ile aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her üç sanık müdafii olarak oturumlara katılıp savunma yapması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar hakkında, Katsan Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nde 01.01.1997-10.09.2009 yılları arasında müdür olarak görev yapan Katılan ... adına maaş bordrolarının altındaki imzaları katılan adına sahte attıkları ve katılana ait maaş tutarını daha az göstererek sosyal güvenlik primlerini yatırmaları nedeniyle katılanın daha düşük ücretten emeklilik aylığına bağlanmasına neden oldukları ve bu suretle sanıkların özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin idda ve kabul olunduğu olayda suça konu maaş bordrolardan en son hangisinin, hangi tarihle sosyal güvenlik kurumunda işleme konulduğu sorulup bu suretle suç tarihi belirlendikten sonra (dava zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı da nazara alınarak) sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yetinilip yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13926, Karar No: 2009/14704, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13926 E.  ,  2009/14704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı 10.06.2009 tarihli dilekçesiyle müşterek paydaş olduğu tarla cinsli 278 sayılı parselde tapuda "... oğlu ... ve 280 sayılı parselde ... oğlu ..." şeklindeki baba adının ve soyadının nüfus kaydına uygun olarak "... oğlu ..." şeklinde düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı idare temsilcisi kararı temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi istediğine ilişkindir. Dava konusu 278 sayılı parselde ... oğlu ... adına kayıtlı pay satış suretiyle 01.02.1962 tarihli ve 280 sayılı parselde ... oğlu ... adına olan pay ise satış suretiyle 20.05.1992 tarihinde oluştuğu nedeniyle öncelikle bu payların dayanağı resmi akit tabloları tapu idaresinden getirtilip davacının nüfus kayıt bilgileri ile karşılaştırılarak ve dosyadaki davacıya ait nüfus kayıtlarında davacının baba ismi "..." ve "..." şeklinde çelişkili olması nedeniyle nüfus idaresinden bu çelişkinin sebebi araştırılmadan ve hukuken geçerli olan nüfus kaydına göre inceleme yapılmaksızın tapu kayıtları, dayanak resmi senetler ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanıp kayıt maliki ile isminin düzeltilmesi istenen şahsın aynı kişi olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra neticesine göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı kararın bozulması gerekimiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 28.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.