muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4332, Karar No: 2007/7434, Tarih: 01.11.2007

10. Ceza Dairesi 2007/4332 E., 2007/7434 K.

**10. Ceza Dairesi 2007/4332 E., 2007/7434 K.**

**- TEKERRÜRE ESAS CEZA

- UYUŞTURUCU MADDE KULLANMAKTEKERRÜR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 404 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanıklar İbrahim ve Engin hakkında (İzmir Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi)'nce yapılan yargılama sonucunda, 28.12.2006 tarih ve 2006/431 esas, 2006/620 karar sayı ile mahkumiyet hükmü kurulduğu; hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkındaki hükümlerin düzeltilerek onanması isteğiyle dava dosyasının tebtiğname ekinde 26.09.2007 tarihinde Daireye gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık İ…

…… müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-TCK'mn 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıkların bu haklan kullanmaktan yoksunluklarının "53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendi yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer bentler ağsından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, sözü edilen maddenin (2) ve (3) numaralı fıkralarına aykırılık oluşturulması,

2-Sanık İ......'in tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin 765 sayılı TCK'nın 404. maddesinin 2. fıkrasında yer alan uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması; bu suçun 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık İbrahim hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Sanık İ......'in tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin 765 sayılı TCK'nın 404. maddesinin 2. fıkrasında yer alan uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması; bu suçun 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık İbrahim hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz İtirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA); ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53 ve 58. maddelerinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkanlması ve yerine "Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarının uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/235, Karar No: 2015/2998, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/235 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

3516 sayılı Ölçüler ve ayar Kanunu’na aykırı davrandığından bahisle... Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş.hakkında, anılan Kanun’un 15.maddesi uyarınca 1.464,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair, ...Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nün 25/04/2013 tarihli ve 42 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 22/10/2014 tarihli ve 2014/64 değişik iş sayılı kararı aleyhine ...Bakanlığından verilen 13/01/2015 gün ve 2280 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2015 gün ve KYB.2015-17372 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler kenar başlıklı 9. maddesinde, Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar.İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi olduğunun belirtildiği, Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir hükmünün bulunduğu, Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilam, müracaat zamanı ve sorumluluklar “ kenar başlıklı 6. maddesinde, “ Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını,... kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder. Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar,... Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir. Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı. 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır. Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.” Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “ Ölçü ve ölçü aletlerinden; a) Hassas kütle ölçüleri. 5 kg' dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG)sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir, b)Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur. Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine... Ayar Teşkilatı tarafından yapılır. Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır

. Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine... Ayar Teşkilatı tarafından yapılır. Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.”şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliğinin 22/10/2014 tarihli ve 2014/64 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/557, Karar No: 2012/36668, Tarih: 03.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/557 E.  ,  2012/36668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 16.06.2009 tarihli Ekspertiz Raporunda 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu belirtilen sustalı bıçağın ayrıntılı özeliklerini vererek, iki sene önce kendisine hediye edildiğini, zaman zaman bıçağı kılıfında taşıdığını beyan ettikten sonra, yargılamada polisteki ifadesini okumadan imza ettiğini, esasında kendisine ait bıçağın ucu yıldız tornavida olan, şişe kapağı açacağı kısmı bulunan tipte bir çakı bıçağı olduğunu, suça konu bu bıçağı kavgada karşı tarafta olan kişinin polise teslim ettiğini beyanı karşısında, 05.06.2009 tarihli muhafaza altına alma tutanağında bıçağı polise teslim eden kişi ile bıçağı teslim alan ve soruşturma aşamasında ifadesine başvuran görevliler tanık olarak dinlenilerek, olay günü sanığın karıştığı kavgaya dair ayrı bir evrak tanzim edildiği kolluk fezlekesinden anlaşılmakla, bu evrakın akıbeti araştırılıp onaylı sureti denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6343, Karar No: 2019/11910, Tarih: 02.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6343 E.  ,  2019/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılırken indirim oranının gösterilmemesi indirimin 3/4 oranında yapılmış olması nedeniyle mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15503, Karar No: 2010/141, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15503 E.  ,  2010/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3978, Karar No: 2025/1088, Tarih: 04.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3978 E.  ,  2025/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/509 E., 2024/1044 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/345 E., 2024/13 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan önce inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fırkasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek-6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacılar, Sinop ili, Boyabat ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı ve tepe olarak tescil harici bırakılan taşınmaz bölümleri hakkında kazandırıcı zamanaşımı niteliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Dava konusu edilen taşınmazın, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (186/A) ile gösterilen bölümünün 35.795,23 TL, (205/A) ile gösterilen bölümünün ise 39.577,26 TL olduğu ve nizalı taşınmaz bölümlerinin dava tarihindeki zemin değerinin 20.02.2023 tarihli ziraat bilirkişi raporunda toplam 75.373,49 TL olarak tespit edildiği, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek-6. maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen temyize konu toplam miktar 75.373,49 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15827, Karar No: 2012/18743, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/15827 E.  ,  2012/18743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :111-342

Davacı, 15.09.1999dan 16.02.2010 a kadar olmak üzere; Silvan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ... İlköğretim Okulunda ve Silvan Kaymakam'lığında hademe olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılardan SGK Başkanlığı ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanun ile mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilir” düzenlemesinin yer alması ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir.

506 sayılı Yasanın 2. maddesinde bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar sigortalı sayılmışlardır. Hizmet akdi, öğretide de kabul edildiği gibi iş görme, bağımlılık ve ücret unsurlarından oluşmaktadır. Burada söz konusu olan iş, ekonomik bakımdan iş olarak değerlendirilebilen her türlü çalışmayı ifade etmektedir.

506 sayılı Yasanın 2. maddesinde bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar sigortalı sayılmışlardır. Hizmet akdi, öğretide de kabul edildiği gibi iş görme, bağımlılık ve ücret unsurlarından oluşmaktadır. Burada söz konusu olan iş, ekonomik bakımdan iş olarak değerlendirilebilen her türlü çalışmayı ifade etmektedir.

Çalışmaların geçtiği iddia edilen işyerleri Kamu kuruluşları olup, Kamu kuruluşlarında çalıştırılanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Silvan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından, vakıf bünyesinde, davacının işçi statüsünde çalışmaya başlamasına dair bir onay veya başlayış yazısı olmayıp, bordro üzerinden bir ücret verilmediği ve ödeme yapılmadığı, vakıftan yardım talebi üzerine yardım yapıldığı belirtilmiş ise de; tüm dosya kapsamından davacının vakıftan yardım aldığı hükme konu sürelerde yaz aylarında park ve bağ işlerinde, kış aylarında ise okullarda kalorifer hizmetlerinde çalıştığı, yaptığı çalışmaların iş görme ve bağımlılık unsurlarını içerdiği, zira davacının bu kuruluşlarda iş gördüğü ve bunu söz konusu kuruluşlar bünyesinde aldığı talimatlar doğrultusunda yani bağımlılık ilişkisi içinde gerçekleştirdiği, bu sırada vakfın, yapmış olduğu yardım karşılığında davacıyı adı geçen kuruluşlarda çalışmaya sevk ettiği görülmektedir. Gerçekte vakfın anılan yardımı bir sosyal yardım olup karşılıksız olması gerekirken dava konusu olayda, bu ödeme için bir karşılık mevcuttur. Bu halde anılan ödemenin sosyal yardım niteliği ortadan kalkmakta ve davacının söz konusu çalışmalarının karşılığını oluşturmaktadır ki, bu durumda, bahse konu ödemeyi ücret olarak nitelendirmek mümkün olur.

Bu durumda yapılacak değerlendirmede, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde de belirtildiği üzere, vakfın tabii başkanı olan mülki idare amirinin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 7. maddesinde düzenlenen geçici iş ilişkisi kavramı içerisinde, davacıyı, okullarda hademe hizmetinde, iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devrettiği, bu tür ilişkilerin üç kişinin yani işçi, onun iş akdi ile bağlı olduğu işveren ve bu işveren ile geçici işçi sağlama sözleşmesi yapan diğer (geçici) işverenin iradeleri ile oluşan üçlü bir ilişkiye dayandığı, bu ilişkiye dayanılarak işçinin yapmakta olduğu işe benzer işlerde çalıştırılması koşuluyla başka bir işverene iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devredilebildiği, bu bağlamda, gerçek işverenin vakıf olduğu, işin görüldüğü yerlerin vakfa ait olup-olmamasının bu durumu değiştirmeyeceği; anılan düzenlemede yer alan, “…Geçici iş ilişkisi altı ayı geçmemek üzere yazılı olarak yapılır, gerektiğinde en fazla iki defa yenilenebilir…” hükmü ile aynı maddede yer alan geçici iş ilişkisinin kurulabilmesi için işçinin "devir sırasında yazılı rızasını alma” koşullarının bulunmamasının vakıf ile sigortalı arasında devam eden varsayımsal (farazi) bağımlılık sebebiyle sigortalılık haklarını etkilemeyeceği düşünülerek, davacının iş görme edimini başkasına sunmasının anılan bağımlılık ilişkisine zarar verebilecek yoğunluğa ulaşıp ulaşmadığı incelenmeli ve farazi bağımlılık ilişkisinin varlığını koruduğu sürece, davacının vakfa bağlı sigortalılığının süreceği gözetilmelidir.

2-Ayrıca dava Silvan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına değil Silvan Kaymakamlığına karşı açılmış olup HMK’nun 124. maddesindeki düzenleme gözetilerek gerçek işveren Silvan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına husumet yöneltilmesinden sonra, ibraz edeceği deliller ile birlikte tüm dosya kapsamı değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar gözetilip, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan SGK Başkanlığı, ve Silvan Kaymakamlığı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5716, Karar No: 2015/2233, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5716 E.  ,  2015/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8465, Karar No: 2012/8432, Tarih: 04.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8465 E.  ,  2012/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Konya 4.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.07.2011 gün ve 2005/476-Esas-2011/310-Karar sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 20.03.2012 gün ve 432-3065 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 4.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.