muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5126, Karar No: 2012/9918, Tarih: 02.07.2012

Bu itibarla, icra takibinden sonra borçlu tarafından ödeme yapılmış olması halinde mahkemece, borçla ilgisinin saptanması halinde söz konusu ödemeler düşülerek, bakiye alacak tutarı üzerinden karar verilmeli, İnkar tazminatına ise dava tarihi itibari ile kalan asıl alacak miktarı üzerinden karar verilmelidir. Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2004 gün, E:2004/9-508 K:2004/562; 30.03.2005 gün, E:2005/19-200 K:2005/210; 08.06.2005 gün, E:2005/19-270 K:2005/365 ve 18.04.2007 gün, E:2007/19-159 K:2007/220; 04.07.2007 gün ve E:2007/13-453 K: 2007/453 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir. Ödemeye ilişkin belgenin yargılama sırasında ileri sürülmeyerek temyiz aşamasında ileri sürülmesi de, borcu söndüren bir belge olduğundan, dava hakkının varlığı ya da düşmüş bulunmasının incelenmesi, doğrudan hakime verilmiş ödevlerden olması karşısında, savunmanın genişletilmesi olarak değerlendirilemez. ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.03.2004 gün ve 2004/2- 183 esas, 2004/165 karar ve 24.03.2004 gün ve 2004/2- 184 esas, 2004/166 karar sayılı ilamları ) Mahkemece, davalı borçlu vekilinin bir kısmını dava aşmasında bir kısmını ise temyiz aşamasında ibraz ettiği ödeme belgeleri ile taraflar arasında imzalanan ve davadan sulh anlaşması niteliğinde olmayan 22.06.2011 tarihli ödeme protokolü ve prokokol gereğince yapılan ödemelerinde takibe konu borçla ilgisinin olup olmadığı, taraflar arasındaki borç ilişkisinin kabulü anlamına gelip gelmediği ve sonuçta da kısmen veya tamamen, borcu söndüren belge niteliğinde olup olmadığı değerlendirilerek, yapılan ödemelerden sonra kalan alacak miktarı olup olmadığı hususunda hesap uzmanı bilirkişiden rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış hüküm bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11621, Karar No: 2018/1483, Tarih: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11621 E.  ,  2018/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın, suç tarihinde sahibi olduğu... İletişim isimli işyerinde müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada; sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın müştekiye ait olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edildiği ve sağlanan menfaatin sanığa ait olduğu, bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilmeden sanığın beraatine hükmolunması,

2-Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 târih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. Fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptınlamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayın Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19096, Karar No: 2024/5644, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19096 E.  ,  2024/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3193 E., 2022/2283 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 3193-2283 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 3193-2283 sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15005, Karar No: 2013/4386, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15005 E.  ,  2013/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, idari para cezasının iptaline karar verilmesini verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverenin Yüksek Kurulunun 30.10.2008 tarih ve 2008 / 110 no’lu kararıyla İdari Para Cezası ödemesine ve üç yevmiye kesimi Para Cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, bu cezaların toplu iş sözleşmesi ve hukukun genel ilkelerine aykırı olduğundan itiraz ettiklerini, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinde işçinin kusuruna göre sorumlu olduğunu, davacının olayda hiçbir kusurunun olmadığını, paranın idareye teslimi için davalı idarenin ayrı bir ekip oluşturması ve büyük meblağları bulan parayı o ekiple taşıması gerektiğini, davalı idarenin kendi üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği gibi bu yükümlülüğü de adeta davacı müvekkil ve birkaç gişe görevlisine yüklediğini, silahlı soyguncuları otobüse alanın davacı olmadığını, yüksek kurul tarafından verilmiş cezanın yürürlükteki toplu iş sözleşmesi ekinde yer alan ceza cetveline de uymadığını belirterek, bu cezanın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 14.12.2007 tarihinde mesai bitiminde Sultanbeyli, Sarıgazi, Madenler ve Tepeüstü akbil gişelerinde toplanan paraları diğer gişe görevlileri ile vezneye götürülmesi sırasında, saat 20.30 sularında Ümraniye Tepeüstü mevkiinde yol kenarında bekleyen üç kişinin idare personeli oldukları düşüncesiyle otobüse alınması sonucu, bu kişilerce toplam 18.065,00 TL nin gasp edildiğini, gişe görevlilerinin bu olayda kusurlu olduğundan toplu iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde üçer yevmiye kesimi para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda sosyal güvenlik müfettişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporundaki değerlendirmelere itibarla davalı işverenin para nakillerini yaparken, zırhlı araç ve silahlı elemanlar kullanması gerektiği, gişe görevlisi olan davacının para nakilleri sırasında meydana gelecek güvenlik zaaflarından sorumlu tutulamayacağı, olayın oluşuna göre de davacının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde Sultanbeyli İşletme Şefliğinde akbil satıcısı olarak görev yaptığı, 14.12.2007 tarihinde mesai bitiminde Sultanbeyli, Sarıgazi, Madenler ve Tepeüstü akbil gişelerinde toplanan paraları diğer gişe görevlileri ile vezneye götürülmesi sırasında, saat 20.30 sularında Ümraniye Tepeüstü mevkiinde yol kenarında bekleyen üçüncü kişinin idare personeli oldukları düşüncesiyle otobüse alınması sonucu, bu kişilerce davalı işverene ait toplam 18.065,00 TL nin gasp edildiği, gişe görevlilerinin bu olayda kusurlu olduğu kabul edilerek işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde üçer yevmiye kesimi para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Mahkemece davacının da içinde bulunduğu araçtan meydana gelen gasp olayında davacının kusurunun bulunmadığı, davalı işveren tarafından para nakilleri sırasında alınması gereken güvenlik önlemlerinin alınmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de karara esas alınan bilirkişi raporu gasp olayının meydana gelmesinde davacı ve davalı işverenin kusurlu olup olmadığını belirlemeye yeterli değildir. Bu sebeple öncelikle davacının görev tanımı, para nakillerine ilişkin işyeri düzenlemeleri dosya içine alınmalı, konusunda uzman bilirkişi heyetinden bilirkişi raporu alınarak dosyadaki tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1394, Karar No: 2014/8801, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1394 E.  ,  2014/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.05.2013 tarih ve 2006/627-2013/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... Bilişim A.Ş. arasında düzenlenen sözleşmeye dayalı “...” ve “...nın sözleşmeye aykırı olarak basılarak dağıtılmış olması sebebiyle sözleşmenin 5/c maddesi gereğince 33.300,00 TL ve 6/c maddesi gereğince her bir harita için 10.000,00 TL'nin 3 katı olarak toplam 60.000,00 TL tazminatın davalı ... Bilişim'den, yine FSEK'nin 68. maddesi gereğince tespit edilecek zarar miktarının 3 katından şimdilik 5.000,00 TL'nin diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti vekili, davacı ile yapmış oldukları sözleşme kapsamında harita ürettiklerini ve diğer davalı ...'ya sattıklarını, ancak bu davalıdan ödeme alamadıklarından, sözleşmeden doğan borçlarını ödeyemediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... Şti vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı...A.Ş, davalı ... şirketinden bedeli karşılığında haritaların alındığını ve söz konusu haritaların müşterilere ücretsiz olarak dağıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... Şti vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı...A.Ş, davalı ... şirketinden bedeli karşılığında haritaların alındığını ve söz konusu haritaların müşterilere ücretsiz olarak dağıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalı ... Ltd. Şti. arasında düzenlenen sözleşme doğrultusunda “KöyKöy ...” isimli ve 5846 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde eser niteliğinde olduğu ve 8. maddesi çerçevesinde de davalı ... tarafından işlenerek basılarak dağıtımı yapılan atlasın sözleşmede belirlenen ücret olan 33.300,00 TL’nin davacıya ödenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle, bu davalı yönünden davanın kabulü ile 33.300,00 TL sözleşme bedelinin davalı ... Ltd. Şti. tarafından davacıya ödemediği yani geciken sözleşme bedelinin sözleşmenin 5/f maddesi gereğince 0,0033'ü gecikme cezası olarak belirleneceğinden sözleşme bedelinin ödenmesi gereken tarih olan 31/05/2005 tarihinden sözleşmenin feshedildiği tarihe kadar geçen süre için 20.988,99 TL cezai şart talep edebileceği, belirlenen bu miktarlar toplamı 54.288,99 TL’nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, “...” ile ilgili iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, bu talepler ve davalı ... Ltd. Şti yönünden sair taleplerin reddine, davalılar MAP Medya ve...Assan ile ilgili ise atlasın basımı ile ilgili davacılar ile aralarında taahhüt veya hukuksal bağ bulunmadığı, eserin işleme hakkı sahibi olan ... Ltd. Şti. ile aralarındaki ilişkinin hukuksal sonuçlarının yine birbirleri arasında bağlayıcı olacağı, bu iki davalının fiilinin davacıya yönelik haksız fiil niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17449, Karar No: 2014/21149, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17449 E.  ,  2014/21149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/344-2014/190

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28072, Karar No: 2015/31361, Tarih: 24.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28072 E.  ,  2015/31361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2014/695-2015/438

DAVA : Davacı, fazla mesai ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir. (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.