muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20155, Karar No: 2016/741, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20155 E.  ,  2016/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/1014-2014/438

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3869, Karar No: 2008/3532, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3869 E.  ,  2008/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 20 oluşu  nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 12.7.2007 gün ve 1435 sayılı raporuna göre dava kısmen  kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007 tarihinde % 20 olarak belirlenen işgöremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde taraflara  iadesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22174, Karar No: 2008/522, Tarih: 17.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22174 E.  ,  2008/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2003/982 Esas sayılı takip dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/845, Karar No: 2018/6830, Tarih: 18.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/845 E.  ,  2018/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında verilen kararın lehine bozulması talebine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine dayanak teşkil eden yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9673, Karar No: 2020/9621, Tarih: 18.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/9673 E.  ,  2020/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 17/12/2014 tarihli karar ile hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında erteleme; 20/11/2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in hakkındaki gıyabi kararın sanığın yargılama aşamasında bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, sanığın "Antakya'ya geçici olarak gittiğinden 21. maddeye göre" şerhiyle tebligat azaya teslim edilmiş ise de; anılan Kanunun 21/1. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, adreste bulunmayan sanığa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirmesi gerektiği, ihbarnamenin en yakın komşuya haber verildiğine dair bilgi bulunmadığı ve tebligatın komşu kimliği belirlenmeden yapıldığı, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, gıyabi kararın sanık ...'in 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre usulüne uygun olarak yeniden tebliği ile temyiz edilmesi halinde, temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1238, Karar No: 2020/4256, Tarih: 09.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1238 E.  ,  2020/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İhtiyaç Eğitim Hizm. Tel. Yay. Yurt. İşl. Ltd. Şti. vekili Avukat Rıdvan Yavaşcan tarafından, davalı ... aleyhine 07/02/2014 gününde verilen dilekçe ile 6183 sayılı Kanun'un 79 maddesinden kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 79. maddesi uyarınca açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; Genel Bütçeye dâhil idarelerin, bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı ... Başkanlığının davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, davalı ... Başkanlığının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11676, Karar No: 2022/3027, Tarih: 24.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11676 E.  ,  2022/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355.maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin 16.07.2020 tarih ve 2018/104 - 2020/39 E/K sayılı iptal kararına istinaden kamulaştırma bedelinin davalıya derhal ödenmesi yönünden re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Barbaros Mahallesi, 699 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK'nın 355.maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin 16.07.2020 tarih ve 2018/104 - 2020/39 E/K sayılı iptal kararına istinaden kamulaştırma bedelinin davalıya derhal ödenmesine ilişkin bendinin re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9342, Karar No: 2008/10056, Tarih: 17.07.2008

5. Hukuk Dairesi 2008/9342 E., 2008/10056 K.

**5. Hukuk Dairesi 2008/9342 E., 2008/10056 K.**

**- ECRİMİSİL

- EMSAL KARŞILAŞTIRMASI

- KADASTRO PARSELİ

- KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 999 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz kadastro parselidir. Emsal alınan taşınmaz da kadastro parseli olduğundan, emsal karşılaştırması suretiyle bulunan m2 bedeline hükmedilmesi gerekirken, %40 Düzenleme Ortaklık Payı indirilmek suretiyle aza hükmedilmesi,

2- Dava konusu 14 parsel sayılı taşınmazın elatmadan arta kalan 39,75 m2'lik bölümün bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Dava konusu taşınmazların ne şekilde kullanılacağı davacıya açıklattırılıp emsal kira sözleşmeleri de ibraz edildikten sonra, davalı tarafından işgal edilen yıllar için ecrimisil hesabı yapılması için bilirkişilerden ek rapor alınarak neticesine göre karar verilmesi gerekirken, böyle bir inceleme yapmayan bilirkişi raporuna göre eksik incelemeyle hüküm kurulması,

4- Kamulaştırması elatılan ve yol haline dönüştürülen taşınmazların 4721 sayılı TMK'nın 999. maddesi gereğince yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine, 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4410, Karar No: 2018/1658, Tarih: 13.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/4410 E.  ,  2018/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa atılı hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu, soruşturma aşamasında sanığın uzlaşmayı kabul ettiği ancak katılana uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları hakkında bilgi verilerek ve Yönetmeliğin ekinde bulunan Ek/1-a veya Ek/1-b sayılı uzlaşma teklif formu imzalattırılarak verilmek suretiyle usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla, kovuşturma aşamasında katılana uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları hakkında bilgi verilerek ve Yönetmeliğin ekinde bulunan Ek/1-c sayılı uzlaşma teklif formu imzalattırılarak verilmek suretiyle usulüne uygun uzlaşma teklifinde bulunulup, sonucuna göre uzlaşma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14282, Karar No: 2013/7474, Tarih: 01.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14282 E.  ,  2013/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma, gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1305, Karar No: 2014/8121, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1305 E.  ,  2014/8121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/9422, Karar No: 2015/3780, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9422 E.  ,  2015/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 2007 doğumlu olan oğlunun evin önünde bulunan tandıra düşmesi sonucu vücudunda oluşan yanıklar nedeniyle gelişen komplikasyon neticesinde ... Hastanesinde yaşamını yitirdiği, sanığın, oğlunun sağlık karnesi olmadığından, ağabeyinin aynı yaştaki çocuğunun sağlık karnesini kullanarak kayıt ve tedavi işlemlerini yaptırmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.”,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.”

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir.Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından

ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18171, Karar No: 2018/6310, Tarih: 16.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18171 E.  ,  2018/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; ortak çocuk ... velayeti yönünden, davalı erkek tarafından ise; tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların evlilik birliğinin sarsılması (TMK m.166/1) hukuki sebebine göre boşanma kararı verilmesine karşın kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesinin yazılmasının maddi hata niteliğinde olduğunun ve her zaman mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuklardan ... velayetinin anneye verilmesine ve baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ... velayetinin ise babaya verilmesine ve anne ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Mahkemece kişisel ilişkilerin, küçüklerin birbirlerini göremeyeceği şekilde ve aynı şehir-ayrı şehir ayrımı yapılarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, ayrı şehir-aynı şehir ayrımı yapılarak kişisel ilişki düzenlenmesi doğru olmadığı gibi küçüklerin birbirlerini göremeyeceği şekilde kardeşlerin,

kardeşlik duygularının gelişmesini engelleyici nitelikte kişisel ilişki düzenlemeside uygun değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).