muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8060, Karar No: 2017/11292, Tarih: 17.05.2017

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davalı taraf “...” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinde, tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmayan valiliğin taraf gösterilmesi hatalı ise de, bu hatanın kabul edilebilir bir yanılgıya dayalı olduğu açıktır. Diğer taraftan, dava dilekçesinin tebliği üzerine, ... vekili, davalı vekili sıfatıyla davaya cevap dilekçesini sunmuştur. Mahkemece de, ...’nin davalı olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmiştir. Ancak yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ...'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı Yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan İl Özel İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muhatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan İl Özel İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Buna göre yapılacak iş; 6360 sayılı Yasaya göre tüzel kişiliği sona ermiş olan davalı kurumun yerine husumetin kime yöneltileceği araştırılarak, çıkacak sonuca göre dava dilekçesi gerçek hasıma tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilip karar verilmesidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin tüzel kişiliği sona ermiş olan ... hakkında hüküm kurulmuş olması ve gerekçeli karar başlığında da, davalı tarafın “...” şeklinde yazılması hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6138, Karar No: 2018/770, Tarih: 08.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6138 E.  ,  2018/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı

Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/693E – 2016/148 K. Sayılı dosyası ve Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/691E-2016/146K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Sümer Holding A.Ş.'ye iadesine, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15061, Karar No: 2014/4003, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15061 E.  ,  2014/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadhkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2012/163-2013/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar ara hisselerinin devrine ilişkin protokolün 1a sayılı aracın bedelsiz olarak davacıya devir edileceğinin kararlaştırıldığını, araç üzerinden haciz şerhinin kaldırılmaması nedeniyle aracın devredilemediğini, davalıların sözleşmeye aykırı davranarak zarara neden olduğunu ileri sürerek, 8.000,00 TL'nin ihtarname tarihi olan 03/12/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı- karşı davacılar vekili, araç malikinin şirket olması nedeniyle müvekkilleri hakkında dava açılamayacağını, sözleşme gereğince 2 ay içinde davacı tarafından aracın devralınmadığını, ayrıca aracın değerinin 3.000,00 TL civarında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Karşı davada, hisse devir sözleşmesi gereğince tüm ödemeler yapıldığı halde sözleşmesinin 9. maddesinde yer alan ve müvekkiline teslim ed faturasının müvekkili şirkete verilmediğini, davacının edimlerine uymaması nedeni ile müvekkillerinin ikinci kez makine bedeli ödemek zorunda kaldığını, makine bedeli için verdiği bonoların protesto olması ve bankalar nezdinde kredisinin ortadan kalkması nedeniyle ticari itibar kaybından dolayı manevi zarara uğradığını, ayrıca alacak borç listesinde yer almayan 2.936,25 TL'nin Halk Bankası Sefaköy Şubesi tarafından talep edildiğincağın tahsil edilemediğini belirterek, toplam 5.775,25 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte davacı - karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında şirket hisselerinin devrine ilişkin protokol düzenlendiği, protokolün 11. maddesi ile şirket adına kayıtlı aracın davacı ...'a devredileceğinin kararlaştırıldığı, ancak araç devir işleminin davalılarca gerçekleştirilmediği, davacının araç devrinin gerçekleşmemesi nedeni ile davalılardan protokolün tarafı olmaları nedeni ile araç bedelini talep edebileceği, davalının karşı davadaki iddialarını kanıtlanamadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına şirkete ait aracın davacı taraf elinde olması halinde sicilde araç sahibi bulunan şirketin aracın iadesini talep edebileceğinin tabii bulunmasına ve mahkemece hüküm altına alınan tutarın araç bedeli olmayıp hisse karşılığı verilmiş bulunmasına göre, davalılar - karşı davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar - karşı davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı - karşı davacılardan alınmasına,03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7793, Karar No: 2016/13444, Tarih: 06.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7793 E.  ,  2016/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun 13/06/2012 tarihli ihtarnamesine göre sanığa kaçak kullanım nedeniyle 390,08 TL borç tahakkuk ettirildiği, katılan kurumun 02/04/2014 tarihli yazı cevabında; sanığın 457,40 TL kaçaksu ve su borcu bulunduğu ve bu bedelin ödenmediğinin bildirildiği, sanık müdafiinin 28/10/2014 tarihli celsede su borcunun ödendiğini beyan etmesi üzerine katılan kuruma yeniden yazı yazıldığı ve kurumun 10/12/2014 tarihli yazı cevabında ise; sanığın toplam 224,27 TL kaçaksu borcu bulunduğu ve bu bedelin ödenmediğinin bildirildiği anlaşılmakla; 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan şirketin zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın tahakkuk ettirilen kaçak bedeline ilişkin olarak herhangi bir ödeme yapıp yapmadığının katılan şirketten sorulması ve katılan şirketin uğradığı gerçek zararın, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılmasının ardından, sanığın ödeme yaptığının tespiti halinde; ödenen miktarın bilirkişinin tespit edeceği miktarı karşılaması halinde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiği, ödeme yapılmadığının tespiti yada ödenen miktarın bilirkişinin tespit edeceği miktarı karşılamaması halinde ise; mahkemece ödeme için makul bir süre de belirlenerek sanığa “katılan şirketin bilirkişi tarafından belirlenen zararını verilen süre içerisinde gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/1204, Karar No: 2017/8003, Tarih: 06.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1204 E.  ,  2017/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...

aleyhine 09/10/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ... ... .... ... ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışırken, kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığını, bu eksik tevkifatın Muhasebat Başkontrolörü ... tarafından düzenlenen 25/02/2009 tarih ve 89/İR.2/3 sayılı inceleme raporu ve vergi denetmen - müfettiş raporları ile tespit edildiğini, 6111 sayılı yasa kapsamında vergi borcunun yapılandırılarak vergi dairesine ödendiğini, idarenin vergi sorumlusu olmayıp vergiyi tevkif ile vergi dairesine yatırmakla sorumlu olduğunu, bu nedenle davalı adına idarece ödenen bedelin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığı ve 6111 sayılı yasa uyarınca yapılandırılmaya gidilerek davalının sorumlu olduğu miktarın davacı idare tarafından ödendiği, davacının ödediği bu miktar için davalıya rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının eksik vergi ödenmesinde kastının bulunmaması, bilgisi olması halinde süresinde Vergi Mahkemesinde iptali için başvuruda bulunabilecek olması, verginin yasal itiraz yollarına gidilmeden uzlaşma yoluyla ödenmesi karşısında, 818 sayılı BK m. 43-44 (6098 sayılı TBK m.51-52) gereğince hükmedilecek tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece bu yönün değerlendirilmemiş olması doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06//12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1831, Karar No: 2009/3559, Tarih: 12.03.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/1831 E., 2009/3559 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/1831 E., 2009/3559 K.**

**- HAKİMLER ALEYHİNE AÇILAN TAZMİNAT DAVALARINDA GÖREV**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 575 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ö..... K..... vekili Avukat H…

….. E…

…. tarafından davalı Y…

…. H…

…. G…

…. aleyhine 7/5/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 16/10/2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakimin kişisel kusuruna dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece HUMK'nun 575. maddesinin 5236 sayılı Yasa ile değişik 2. fıkrasında "ilk derece mahkemelerinde görev yapan hakimler hakkında tazminat davaları Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairesi, Bölge Adliye Mahkemeleri hakimleri hakkında ise Yargıtay'ın ilgili hukuk dairesi tarafından incelenerek karara bağlanacağı"nın belirtildiğinden davalının ilk derece mahkemesi hakimi olduğuna ve Bölge Adliye Mahkemelerinin henüz kurulmadığı ve yürürlüğe girmediği gerekçesiyle görevli mahkemenin kıyasen Yargıtay 4. Hukuk Dairesi olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

HUMK'nun 575. maddesi hükmünde yapılan değişiklik ile yargıçlar aleyhine açılacak tazminat davalarında "görev" konusunun yeniden düzenlendiği; ilk derece mahkemesi yargıçları aleyhine açılacak tazminat davalarına Bölge Adliye Mahkemelerinde, Bölge Adliye Mahkemeleri yargıçları aleyhine açılacak tazminat davalarının ise Yargıtay'da görüleceği düzenlenmiştir. Bunun yanında, bölge adliye mahkemelerinin henüz faaliyete geçmediği, değişiklik yapan yasanın geçici maddelerinde başkaca çözümlere (temyiz gibi) yer verilmiş ise de,bu yasal boşluğun doldurulmadığı da bilinen bir gerçektir. Bu durumda yasal boşluğun doldurulması gerekmektedir. Bu durumda HUMK'da değişiklik yapan 5236 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinden yararlanılabilir; Bölge Adliye Mahkemeleri kuruluncaya kadar geçecek sürede temyiz yolunun nasıl kullanılacağına ilişkin bu düzenleme uyarınca Bölge Adliye Mahkemeleri kuruluncaya kadar geçecek sürede, yasal değişiklik öncesi (eski) düzenleme geçerli olacaktır. Şu durumda davaya konu uyuşmazlığın çözümünde de HUMK'nun değişiklik öncesi eski hali uygulanmalı; Eyüp İlçe Hakimi davalı hakkındaki kişisel kusura dayalı tazminat davasına bağlı bulunduğu il olan İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmalı ve işin esası incelenmelidir.

Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/3/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4463, Karar No: 2017/10803, Tarih: 21.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4463 E.  ,  2017/10803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31/07/2007 tarihinde davalı ... yönetimindeki aracın yaya müvekkili ...'a çarptığını, ...'ın müvekkillerinin müşterek çocuğu olduğunu, ağır şekilde yaralanan ...'ın her ne kadar kaza raporunda kusurlu olduğu bildirilmiş ise de Adli Tıp Kurumunun bilirkişi raporunda ...'in olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunduğunu açıkça bildirildiğini, aracın diğer davalı ... şirketi tarafından sigortalı bulunduğunu, ...'da sürekli iş gücü kaybı meydana geldiği gibi kazadan dolayı büyük acı ve ızdırap çektiğini, çocukların hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması nedeniyle anne ve babasının üzüntüsünün büyük olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kaza tarihinden itibaren faiz uygulanmak suretiyle ... için 1.000,00 TL sürekli iş gücü, 500,00 TL geçici iş gücü kaybı, 500,00 TL tedavi giderleri, 10.000,00 TL manevi tazminat ile anne ve baba için 2.000,00'er TL manevi tazminatın (manevi tazminat davalılardan ...'den tahsil edilmek üzere) davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 25.857,75 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 25.857,75 TL maddi tazminatın (... ... Aş 60.000,00 TL poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) kaza tarihi olan 31/07/2007 tarihinden itibaren (davalı ... Aş yönünden 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden bakiyesinin ıslah tarihi olan 30/06/2014) itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... için 3.000,00 TL, ...'nin anne ve babası için ayrı ayrı 1.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 31/07/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,tedavi giderlerine ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.