muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13549, Karar No: 2020/6703, Tarih: 21.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13549 E.  ,  2020/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile tescil yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince kabulü ile tescil yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ ili Malkara İlçesi Alaybey mahallesi 234 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun tescil yönünden düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13970, Karar No: 2018/8950, Tarih: 25.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13970 E.  ,  2018/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalılar vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ........vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 25.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden dahili davalı ... ile vekili Av...., davalı ... vekili .....geldiler. Karşı taraf davacı vekili....geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davavı tarafa verilmesine, 4.50'şer TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan

....
Yargıtay — Esas No: 2010/7536, Karar No: 2010/12689, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7536 E.  ,  2010/12689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işlem iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacılardan ... ... ...’nin oğlu, diğer davacıların kardeşleri, davalılardan...’nin ise eşi olan ...’nin 9.1.2004 tarihinde öldüğünü, davalı ...’ın murisi ...’ın babası olan ortak murisleri ... .....’nin (davacı ...’in eşi, davacılar ... ve ...’ın babaları) ise, 28.10.1998 tarihinde öldüğünü, ortak muris ...’in ölümünden sonra, tek erkek kardeşleri (davacı ...’in oğlu) olan davalının eşi ...’a, muristen kalan Balkan Pastanesinin işletilmesi için 2.11.1998 tarihinde vekaletname verdiklerini, söz konusu vekaletnamenin, sadece işletmenin devamı için gerekli işlemlerin yapılmasına yönelik olup, devir yetkisini içermediğini, oysa ki vekilleri ...’ın, yetkisi olmadığı halde, kendilerine vekaleten davalı Belediyeye 28.1.1999 tarihli taahhütname verdiğini, bu taahhütnameye istinaden, davalı Belediye ile murisleri ... arasında, .... Pastanesinin bulunduğu taşınmaza ilişkin daha önce yapılmış olan, 1.3.1985 tarihli kira sözleşmesinin, davalının murisi ...’a devredildiğini, davalı Belediyenin de, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek, ortak muris ... adına olan kira sözleşmesini, ... adına yeniden düzenlediğini, yetki aşımı suretiyle verilen taahhütnamenin ve buna dayalı olarak yapılan devir işleminin geçersiz olduğunu, öte yandan, vekaletname kapsamında olmamasına rağmen, vekilleri ...’ın, ortak muris ...’in, ... Küçük Sanayi Sitesindeki ikinci işyerinin de kendisine devredilmesi için, davalılardan Kooperatife 15.12.1998 tarihli dilekçeyle başvurduğunu, bu dilekçede kendilerine ait olduğu iddia edilen imzaların sahte olduğunu, dolayısıyla davalı Kooperatif tarafından yapılan devir işleminin de geçersiz olduğunu ileri sürerek, davalı ...’ın murisi ... ile davalı Belediye arasında düzenlenmiş olan Balkan Pastanesine ait kira sözleşmesinin ve yine Küçük Sanayi Sitesindeki işyeri ile ilgili olarak davalı Kooperatif ile imzalanan devir işleminin iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

2010/7536-12689

2010/7536-12689

Davalı ..., davanın zamanaşımına uğradığını, vekaletname ve taahhütnamelerin geçerli olduğunu, murisleri ...’ın ölümü üzerine her iki ticari işletmenin de, mirasçıları olarak kendisi ve iki çocuğuna kaldığını, davalı Kooperatif ve Belediye Başkanlığı, davanın zamanaşımına uğradığını, kiracı ve işletme sahibi olan ... ...’nin vefatından sonra, yapılan başvuru üzerine oğlu ... ile sözleşme yapıldığını, ...’in diğer mirasçıları olan davacıların da bu işleme muvafakat ettiklerini savunarak, davanın reddini dilemişler, davalı ... ... ise, vekaletnamenin kötüye kullanılması nedeniyle yapılan sözleşmelerin geçerliliğinin bulunmadığını, bu nedenle davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalı Belediye ile ... arasında yapılan kira sözleşmesinin, vekaletname ve taahhütnamelere uygun olduğu, geçersizliği iddialarına itibar edilemeyeceği, aynı şekilde Küçük Sanayi Sitesinde bulunan büfenin işletme hakkının ...’a devredilmesine ilişkin işlemin de hukuka aykırı olduğunun kanıtlanamadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar ve davalılardan ...’ın murisi (eşi) ... ile davalı ... ...’nin ortak murisleri olan ... ...’nin, biri davalı Belediyeden kiraladığı Balkan Pastanesi, diğeri de, davalı Kooperatiften kiraladığı büfe olmak üzere, iki adet işletmesinin bulunduğu, kök muris ...’in 28.10.1998 tarihinde ölümü üzerine, davacılar ... ..., ... ile davalı ... ve davalılardan ...’ın eşi ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, davacıların murislerinden kalan iki adet işyerinin işletilmesi konusunda tek erkek mirasçı olan davalı ...’ın eşi ...’a 2.11.1998 tarihinde vekaletname verdikleri uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekil ...’ın davacılara vekaleten yapmış olduğu tasarrufların geçerli olup, olmadığı konusuna ilişkindir. O halde uyuşmazlığın çözümü için öncelikle, davacılar tarafından verilen vekaletnamenin içeriği ve kapsamı üzerinde durulmalı, bunun sonucuna göre de vekil tarafından vekaleten verilen taahhütname ve yapılan işlemlerin, hukuki sonuç doğurup doğurmayacağı irdelenmelidir.

Davacılar tarafından ...’ye verilen 2.11.1998 tarihli vekaletnamede, iştigal mevzuu, pastane işletmeciliği (... Pastanesi) olarak gösterilmiş, devamında da, “Yukarda iştigal mevzuu ve adresi yazılı bulunan işyerimi işletmeye, çalıştırmaya, bu konularla ilgili olarak benim yapmam gereken tüm işlemlerin tamamını benden farksız olarak ifa ve ikmale, işletmeyi çalıştırmaya, yönetmeye, mal almaya, satmaya, gerekli evrakları imzalamaya....Belediyeler, mülki ve idari amirlikler ve diğer bilimum resmi ve gayri resmi daireler nezdinde olacak işleri takibe, bildirge ve beyannameleri tanzim ve imzalamaya, ilgili yerlerden alınması gereken izinleri, evrak ve belgeleri istihsale, bütün bu hususlardan dolayı benim tarafımdan imzalanması gereken her türlü beyanname, dilekçe, taahhütname, muvafakatname ve diğer evrakları tanzim ve imzalamaya....” sözlerine yer verilmiştir. Vekaletnamenin bu içeriğine göre, Balkan Pastanesi adlı ticari 2010/7536-12689 işletmenin işletilmesi, devamının sağlanması ve bu sırada yapılması gerekli olabilecek diğer bazı işlerin yerine getirilmesi amacıyla yetki verilmiş olduğu görülmektedir. Vekaletnamede, kök muristen kalan söz konusu ticari işletmenin, vekil ...’ye devredilmesi konusunda herhangi bir yetki verilmediği gibi, bu sonucu doğuracak bir işlemin yapılması konusunda da bir muvafakatname veya taahhütname verilmiş değildir. Vekaletnamede sözü edilen “taahhütname” ve “muvafakatname” sözleri ise, işletmenin devredilmesi konusunda değil, işletmenin varlığını sürdürmesi amacıyla ve bu doğrultuda, tüm mirasçılar tarafından onay verilmesi gerekli olabilecek işlemler için kullanılmıştır. Bu itibarla, bu vekaletnameye dayanarak vekil ...’ın, vekalet verenler adına, 28.1.1999 tarihli taahhütname ile, “1.3.1985 tarihli kira sözleşmesinden dolayı hak talep etmediğimi, kira sözleşmesinin, mirasçılardan ... ile ... Belediye Başkanlığı arasında yapılmasına muvafakat ettiğimi taahhüt ederim.” Şeklinde bir taahhütname vermeye yetkisi olmadığından, böyle bir taahhütnamenin hukuki sonuç doğurması da mümkün değildir. O halde bu taahhütnameye dayanarak, ... ile davalı Belediye arasında yapılan 1.2.1999 tarihli kira sözleşmesi de hukuken geçerli ve bağlayıcı olmayıp, davacıların, vekilin yaptığı bu işlemle ilgili “tasarrufun iptali” taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacılar, vekilleri ....’ın, ortak muris ...’in, ikinci işyeri olan, ... Küçük Sanayi Sitesindeki büfenin de kendisine devredilmesi için, davalılardan Kooperatife 15.12.1998 tarihli dilekçeyle başvurduğunu, ancak bu dilekçede kendilerine ait olduğu iddia edilen imzaların sahte olması nedeniyle, davalı Kooperatif tarafından vekil ...’a yapılan devir işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, bu işlemin de iptaline karar verilmesini istemişlerse de, mahkemece bu hususta yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Gerçekten de, 2.11.1998 tarihli vekaletname, sadece Balkan Pastanesinin işletilmesi ile ilgili olup, Sanayi Sitesindeki büfe ile ilgili herhangi bir vekaletname verilmediği gibi, Vekil ... tarafından Kooperatife sunulan ve davacıların da imzalarının bulunduğu, “... ...’nin işletmecilik haklarının mirasçısı olan oğlu ...’ye devrinin yapılmasına” ilişkin dilekçedeki imzalara da, davacılar tarafından, sahte olduğundan bahisle itiraz edilmişse de, mahkemece herhangi bir imza incelemesi yaptırılmamıştır. Kök muris ... ...’nin işletmesinde bulunan ve ölümü ile birlikte işletme hakkı tüm mirasçılarına geçen, söz konusu büfe işletmesinin, mirasçılardan ...’a devredilebilmesi için tüm mirasçıların buna rıza ve muvafakatlarının bulunması gerekli olup, 15.12.1998 tarihli dilekçedeki imzalar inkar edildiğine göre, ancak yapılacak bir imza incelemesinden sonra diğer mirasçıların bu devre muvafakat edip etmedikleri belirleneceğinden, gerekli imza incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde bu talebin de reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. 2010/7536-12689

SONUÇ: Yıkarda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA. peşin alınan 13.10 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1620, Karar No: 2022/2771, Tarih: 02.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1620 E.  ,  2022/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini, üç öğün yemek, barınma ve ısınma gibi gereksinimlerinin de işveren tarafından karşılandığını, davacının işine işveren tarafından son verildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı müvekkil şirketin Rusya'da bulunan şantiyelerinde çalışmış olması sebebiyle uyuşmazlığın Rusya Federasyon Hukuku'na göre çözümlenmesi gerektiğini, nitekim Rusya Federasyonu Hukuku'na göre, davacının uyuşmazlık konusu haline getirdiği kıdem ve ihbar tazminatlarının hiçbir şekilde kabul anlamına gelmemekle birlikte zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından fesih edildiği ancak bu feshin haklı olduğunun ispatlanamadığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bunun yanında bir kısım fark ücret alacağı ile yıllık izin ücretinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

MÖHUK’un 2. maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 2(2)).

MÖHUK’un 5. maddesine göre, yetkili yabancı hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz; gerekli görülen hâllerde, Türk hukuku uygulanır. Kamu düzeni müdahalesi sınırlı ve istisnaî niteliktedir. Türk kamu düzeninin ihlâlini gerektirecek hâller, çoğunlukla emredici bir hükmün açıkça ihlâli halinde düşünülecektir. Fakat her emredici hükmün ihlâli halinde veya her emredici hükmü ihlâl eden bir yabancı kararın Türk kamu düzenine aykırı bulunduğunu söylemek olanaklı değildir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta ve genel tatil alacaklarına ilişkin hükümler iç hukukumuz bakımından emredici nitelikte olmakla birlikte, bunlara dair yabancı hukukun farklı düzenlenmeleri, sırf farklılıkları nedeniyle somut uyuşmazlıkta ortaya çıkan durum değerlendirilmeden MÖHUK m. 5 uyarınca kamu düzeni müdahalesine neden olmaz. Keza uygulanması gereken yabancı hukukun işçiye Türk hukukundan daha az koruma getirmesi de tek başına kamu düzeni müdahalesi için yeterli bir sebep değildir. Kanunlar ihtilâfı hukukundaki kamu düzeni anlayışı, iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

Bir yabancı hukuk kuralı Türk hukukunun temel değerlerine, Türk genel adap ve ahlak anlayışına, Türk kanunlarının dayandığı temel adalet anlayışına ve hukuk siyasetine, Anayasa’da yer alan temel hak ve özgürlüklere milletlerarası alanda geçerli ortak ve kabul görmüş hukuk prensiplerine, ikili anlaşmalara, gelişmiş toplumların ortak benimsedikleri ahlak ve adalet anlayışına, medeniyet seviyesine siyasi ve ekonomik rejimine aykırı olması halinde kamu düzenimize aykırılığı söz konusu olabilir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin yabancı hukukun, küçük çocukların çalışmasına ya da ücret ve diğer haklarda ırka dayalı ayrımcılık yapılmasına izin vermesi kamu düzenimize aykırıdır.

Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise, doğrudan uygulanan kurallardır (müdahaleci normlar). Bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukukî ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (ŞANLI, Cemal/ESEN, Emre/ATAMAN-FİGANMEŞE, İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2019, s. 7; ÇELİKEL, Aysel/ERDEM, B. Bahadır, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2020, s. 155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte, emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgarî ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (ELÇİN, Doğa, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, ... 2012, s. 189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgarî ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilâf söz konusu olmaz (AYGÜL, Musa, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, (Editörler, TANRIBİLİR, Feriha Bilge/GÜMÜŞLÜ TUNÇAĞI) Gülce, 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, ... 2017, s. 525-526; VURAL ÇELENK, Belkıs, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).

MÖHUK m. 27(1) uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (DOĞAN, Vahit, “5718 Sayılı Kanununa Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2007, C. XI, S. 1-2, s. 153; BÜYÜKALP SARIÖZ, A. İpek, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 2018, C. 8, S. 2, s. 211-212; ELÇİN, s. 89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla, mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (AYGÜL, Musa/ÇOBAN, Nazlı, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, S. 169, s. 1822-1824;ELÇİN, s. 118-137; BÜYÜKALP SARIÖZ, s. 217).