muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10188, Karar No: 2019/2542, Tarih: 29.01.2019

Eksik inceleme, araştırma ve yetersiz gerekçe ile hesap yöntemi de açıklanmadan alacağa hükmedilmesi hatalıdır.

4- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda kıdem tazminatı tavanı dikkate alınarak net 7.028,29 TL kıdem tazminatı hesaplanmasına rağmen Mahkemece gerekçesi açıklanmadan 7.333,13 TL ye hükmedilmesi hatalıdır.

5- Taraflar arasında davacının sadakat primine hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Alacağın dayanağı olan taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 5. maddenin f bendinde sadakat primi ile ilgili "...... Emeklilikteki ilk iş gününden başlayarak sözleşmenin ilk 5 yıllık süresi dolduktan sonra sadakat primine hak kazanacaktır. Bu prim sözleşmenin ilk 5 yılında ...'ya ödenen toplam primlerin (imza primi hariç) % 25'i olarak belirlenecektir" hükmü bulunmakta olup davacı 5 yıllık çalışma süresini doldurmadığından sadakat priminin sözleşmesel koşulları oluşmamıştır. Davacının fiilen çalıştığı süre içinde aldığı ve çalışması gereken süreye ait alması gereken primler toplamının % 25'i olarak sadakat primi hesabı ile isteğin kabulü hatalıdır. Sözleşmenin 5 yıllık olarak yapılması ve süresinden önce feshe bağlı olarak ceza ödenmesi, işçinin fiili çalışmasının 5 yılı doldurduğu şeklinde değerlendirilemez. Davacının işyerinde geçen süresi 2 yıl 5 ay 4 gün olup, sözleşme hükmüne göre sadakat primine hak kazanamaz. Mahkemece bu yöndeki isteğin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

6- Dosya kapsamındaki bilgi, beyan ve belgelere göre iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine yönelik savunma işverence ispatlanamamıştır. Buna göre 01/01/2010 tarihli iş sözleşmesi hükümlerine göre davacı bakiye süre ücretine ve performans primi alacaklarına hak kazanmıştır.

Davacının sözleşmesinin süresinden önce feshi sebebiyle bakiye süre ücreti talep edilmiş, mahkemece sözü edilen talep cezai şart olarak nitelendirilmek suretiyle indirim de yapılarak karar verilmiştir. İndirim oranı yönünden her iki taraf kararı temyiz etmiştir.

İş sözleşmesinin 5. maddesinde ücret ve diğer tüm haklar belirlenmiş, 12.2. maddesinde ise kararlaştırılan süreden önce fesih halinde kalan süreyle ilgili olarak 5. maddede belirtilen hakların tamamının ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu itibarla mahkemece hukuki değerlendirmenin cezai şart olarak yapılması yerindedir. Ancak hesaplanan miktar gözetildiğinde yapılan indirim oranı düşüktür. Taraflar arasında kararlaştırılan çalışma süresi 5 yıl olup, davacı işçi 2 yıl 5 ay 4 gün çalışmış ve bakiye süre 2 yıl 6 ay 25 gündür. Davacı işçinin çalıştığı süre ve işverenin çalıştırma yükümlülüğünü yerine getirmediği süreler de dikkate alınarak daha yüksek oranda indirime gidilmelidir.

İş sözleşmesinin 5/d hükmünde "...'nun maaşının %50 si kadar yıllık prim almayı hak ettiği taraflar arasında kararlaştırılmıştır. Bu prim ... politikaları ve ... Genel Müdürülüğü tarafından yapılan bir önceki mali yıldaki performans değerlendirmesi esas alınarak belirlenecektir. Bu şekilde verilen primler önceki mali yılın yıllık hesaplarını onaylayan ... Genel Müdürlüğü tarafından verilen son karar üzerine ... ya ödenecektir" şeklinde düzenleme olup açıklandığı üzere prim ücretin eki niteliğindedir ve Mahkemece bakiye süre ücretinden olduğu gibi primden de indirim yapılması yerindedir. Ancak yukarıdak, açıklamalar çerçevesinde daha yüksek oranda indirim yapılması gerekir.

7- Davacı işçi iş sözleşmesinin 12.2. maddesi hükmüne dayalı olarak sözleşmenin kalan süresi için araç yardımı, sosyal üyelik harcamaları, cep telefonu yardımı, bilgisayar ve benzin yardımları ile çocuklarının okul harcamaları, bireysel emeklilik, hayat sigortası ve sağlık sigortası yardımlarını talep etmiş, Mahkemece, davacının sözü edilen talepler; işin efektif olarak yürütülmesi için gerekli görülürek, çalışılmayan süreye yönelik olduğu gerekçesiyle isteklerin reddine karar verilmiştir.

Sözleşmenin 12.2. maddesinde, " İşverenin'in sözleşmeyi herhangi bir sebeple İş Kanunu 25. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla kararlaştırılan ilk 5 yıl içerisinde feshetmesi halinde işveren, çalışana madde 5 uyarınca fesih tarihinde kalan tüm tazminatları kesinti yapmadan tam olarak ve derhal ödemeyi taahhüt eder" şeklinde kurala yer verilmiştir. Sözü edilen 5. madde de ise a, b, ve c bentlerinde temel ücret düzenlenmiş, d, e ve f bentlerinde primler belirlenmiş, g bendinde şirket aracı sağlanacağı, h bendinde sosyal ve klüp üyeliklerinin aidatlarının işverence karşlılanacağı, i bendinde çocukların okul harcamalarının beli sınırlar dahilinde işverence karşılanacağı, j, k ve l bentlerinde bireysel emeklilik, hayat ve sağlık sigortalarına ait primlerinin işveren tarafından ödeneceği ve m bendinde ise telefon ve bilgisayar verileceği öngörülmüştür. Şu hale göre sözleşmenin süresinden önce feshinde, salt kalan süreye ait ücretler bakımından cezai şart ödeneceği öngörülmemiş, 5. maddede yer alan tüm alacaklar cezai şart kapsamında değerlendirilmiştir.

Bu genel tespitten sonra sözleşmenin 5. maddesinde düzenlenen hakların hangilerinin işin yürütümü ile ilgili olduğunun belirlenmesi gerekir. Zira sözü edilen haklardan bir kısmı işçinin salt çalışması karşılığı ve sadece işin yürütümü ile ilgili olup, işgörme ediminin yerine getirilmesiyle ilgili olan bu tür harcamalarının işçinin çalışmasının olmadığı bakiye süre içinde ödenmesi gerekmez ve cezai şart kapsamında değerlendirilemez.

Mahkemece, araç yardımı, sosyal üyeliklere ait harcamalar, cep telefonu yardımı, bilgisayar ve benzin yardımları yönünden verilen red kararı ve gerekçesi yerindedir.

Mahkemece, araç yardımı, sosyal üyeliklere ait harcamalar, cep telefonu yardımı, bilgisayar ve benzin yardımları yönünden verilen red kararı ve gerekçesi yerindedir.

İş sözleşmesinin 5. maddesinde her çocuk için yıllık 10,000EURO limitini aşmamak kaydıyla okul yardımı yapılacağı belirtilmiş ve bireysel emeklilik, hayat sigortası ve sağlık sigortası yardımları da öngörülmüştür. Sözü edilen yardımların işgörme ediminin ifasına yönelik olmadığı açıktır. Davacının çocuklarının okul harcamaları ve her üç sigorta primi yardımları, davacıya sağlanan sosyal yardımlar niteliğindedir ve bizatihi işin görülmesini kolaylaştırmaya yönelik haklardan değildir.

Bu nedenle çocuklarının okul harcamaları, bireysel emeklilik, hayat sigortası ve sağlık sigortası yardımlarına yönelik taleplerin yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır. Davacı vekli tarafından 11.07.2016 tarihli dilekçe ekinde bazı belgeler sunulmuş, sonraki aşamalarda da sigorta primi ödemelerini gösteren poliçeler ile eğitim harcamalarına dair yazılar eklenmiştir. Mahkeme tarafından belirtilen yönlerden belgelerin dosyaya sunulduğu kabul edilmiş ancak sözü edilen harcamaların işin efektif olarak yürütülmesi ile ilgili olduğu gerekçesiyle okul yardımı, bireysel emeklilik, hayat sigortası ve sağlık sigortası yardımlarına ait istekler yönünden de cezai şarta dair karar verilmemiştir.

Mahkemece cezai şart kapsamına değerlendirilmesi gereken bakiye süreyle ilgili okul yardımı, bireysel emeklilik, hayat sigortası ve sağlık sigortası yardımlarına dair dosyaya sunulan deliler tek tek değerlendirilmeli, gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılarak davacının bu kalemlerde alacağı olup olmadığı belirlenmelidir. Davacının sözleşmenin kalan süresi içinde sözü edilen harcamalarının tespiti halinde cezai şart niteliğindeki belirlenen alacaktan indirim hususu da düşünülerek bir karar verilmelidir.

8- Davacı vekili davaya konu tazminat ve alacaklar için dava ve ıslah dilekçesinde davalı işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren faize karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece temerrüt ihtarı ve buna yönelik istem dikkate alınmadan, kıdem tazminatı dışındaki alacaklara dava tarihinden itibaren işleyecek faize hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/01/2019 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Davacı 1 Ocak 2010 tarihli iş sözleşmesinin süresinden önce haksız feshedildiğini, bu sebeple sözleşme 5. madde kapsamında yer alan tüm haklarının eksik süreyi kapsar şekilde hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/01/2019 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Davacı 1 Ocak 2010 tarihli iş sözleşmesinin süresinden önce haksız feshedildiğini, bu sebeple sözleşme 5. madde kapsamında yer alan tüm haklarının eksik süreyi kapsar şekilde hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Mahalli mahkemesince tüm delil ve dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle ücret ve ekleri olan maaş, ikramiye, prim davacı yararına hüküm altına alınırken, beşinci maddede yer almakla birlikte diğer haklar olan, kulüp üyeliği, araç ve şoför, bireysel emeklilik sağlık ve hayat sigortası, okul yardımı alacak taleplerini red etmiştir.

Taraflarca kararın temyizi üzerine, sayın Dairemizce, dosyada yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre 7 bent halinde sıralanan bozma nedenleri dışında karar onanmıştır.

Sözleşme 5. maddenin başlığı maaş ve diğer yardımlar olup davacının hakları;

a)esas ücret, b) fazla mesai, c)ikramiye, d)imza ikramiyesi e)bağlılık ikramiyesi, f)şirket aracı g)üyelikler h)okul yardımı ı)özel emeklilik i)hayat sigortası j)sağlık sigortasi k)diğer.... tlf.... laptop şeklinde, kalem kalem sıralanmıştır.

Aynı sözleşme 12.2. madde başlığı işveren tarafından Erken Feshi olup, erken fesih halinde bu sözleşme kapsamında "işverence tüm kalan ücretin" ödeneceği kararlaştırılmıştır.

İşverenin haksız feshi kabul edilerek sözleşme kapsamında cezai şart olarak değerlendirilmek suretiyle geniş olarak ücret kapsamında yer alan; kalan süre ücreti, ikramiyeler prim yerel mahkemece hüküm altına alınmış, çalışma şartına bağlı sayılan diğer haklar araç, şoför cep telefonu, kulüp üyelikleri, okul yardımı, sağlık sigortası, hayat sigortası, özel emeklilik talepleri red edilmiştir.

Sözleşme bir bütün olup 5 ve 12.2. maddeleri objektif ve subjektif olarak sözleşmenin esaslı noktalarıdır ve birlikte değerlendirmek gerekir. Objektif ana unsur ücret, sözleşmenin feshi halinde de sorumluluk subjektif esas ana nokta olup yerel mahkeme ve daire aynı düşünce ile her iki madde yorumu ile hüküm oluşturmuştur. Ancak sözleşmenin yorumu noktasında sayın çoğunluğun bir kısım hakları da ücret kapsamına alması noktasında farklı kanaat oluşmuştur. Şöyleki sözleşme beşinci madde çok açık bir şekilde esas ücret ve eklerini saymış sözleşme 12.2. maddede ise fesih halinde ödenecek olanın "kalan ücret" olduğu bildirilmiştir. O vakit geniş anlamda ücrete girecek olan hakların kalan kısmı verilecektir. Ücret harici olan sosyal haklar, diğer yardımlar, cezai şart kapsamında değildir. Kaldıki 12.2. maddenin açık ifadeside buna engeldir.

Davacı 1 Eylül 2012 tarihinde Zurich Sigorta'da işe girdiği ve bu yöndeki sözleşmeyi ve eki belgeleri dosyaya sunmuştur. Bu sözleşme incelendiğinde 3 yıl asgari süreli olduğu, ücret ve diğer hakların düzenlendiği 3. maddede esas ücret yanında sağlık sigortası, hayat sigortasının düzenlendiği ve davacının sahip olduğu sağlık ve hayat sigortası tazminatlarına eş değer olacağının kararlaştırıldığı görülmüştür. Ayrıca bireysel emekliliğin tutarı belirlenmiştir. Bireysel emeklilik hariç sağlık ve hayat sigortasının dönemsel olarak düzenlendiği dikkate alındığında davacının hiç bir kaybının olmadığı, bu yönde bir iddiasınında olmadığı, kaldıki Zurich Sigorta ödeme dekontlarında 2012 yılı 10.uncu ayında ödeme olmadığı 11. aydan ödeme başlatılmasınında davacının bu iki talep yönünden somut bir zararının olmadığını doğrulandığı düşünülmüştür.

Ayrıca dava açıldıktan sonra bilirkişiler esas ve ek rapor aşamalarında (03/07/2017 tarihli rapor) davacının okul yardımı, sigortalar ve emekliliğe yönelik delil sunmadığı "bu sebeple önceki hesaplamada bir değişikliğe gidilmediği" şeklindeki tesbiti dikkate alındığında bu aşamada bu delillerin tamamlamasının HMK'nın delil sunma süresi yönünden aşamaların geçtiğinden süre verilemeyecektir.

Tüm bu sebeplerle sayın daire çoğunluğunun ilamın 7. bend 3. paragrafla başlayan çocuk yardımı, sağlık sigortası, hayat sigortası, özel emekliliğe yönelik bozma gerekçesine katılmıyoruz. Bu kalemlerinde onanması görüşünde olduğum yönünde azınlık görüşüdür.29.01.2019
Yargıtay — Esas No: 2012/28965, Karar No: 2014/14988, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28965 E.  ,  2014/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/58099

MAHKEMESİ : Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2009/995 (E) ve 2011/775 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 21.10.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a- 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının “bir yıldan”, “on sekiz ay”a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "18 ay" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

a- 213 sayılı VUK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının “bir yıldan”, “on sekiz ay”a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "18 ay" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, engel teşkil eden sabıka kaydı da bulunmayan sanık hakkında müşteki kurumun zararını karşılamadığı şeklindeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1733, Karar No: 2024/8023, Tarih: 01.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/1733 E.  ,  2024/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/342 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakcılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.04.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci

fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10858, Karar No: 2020/1345, Tarih: 03.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10858 E.  ,  2020/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın bir kısım davacılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davacılar yönünden ise usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7780, Karar No: 2015/12847, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7780 E.  ,  2015/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/204-2014/214

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı A.. E.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı A.. E.. vd.vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrası uyarınca kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesaba bloke edilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3.bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ileride hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına ) cümlesinin yazılmasına ,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.