muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/869, Karar No: 2014/16855, Tarih: 04.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/869 E.  ,  2014/16855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/73

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonucunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamalar dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paylı mülkiyette paydaşlar arasındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı; davalı ve dava dışı kişilerle paylı mülkiyet üzere malik oldukları 1006 parsel sayılı taşınmazı rızaen paylaştıklarını, paylaşım uyarınca kendisine isabet eden bölüme davalının duvar örmek ve yapı inşa etmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur..

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda "davanın komşuluk hukuku çerçevesinde kabulüne,

Davalının fen memurunun raporunda belirttiği şekilde ortak sınıra taşkın şekilde duvar yaparak el atmasının önlenmesine ve tecavüzlü duvar bölümünün yıkılmasına, ancak davacının kullandığı taşınmaz bölümündeki yağmur suyu, hayvan pisliği gibi akıntıların kendi kullandığı bölüm içinden döşenecek bir kanal sistemi ile parsel dışına akıtılmasına,

Edimlerin karşılıklı birlikte ifa edilmesine, “ denildiği halde gerekçeli kararda “DAVANIN komşuluk hukuku çerçevesinde kabulüne,

Davalının fen memurunun raporunda belirttiği şekilde ortak sınıra taşkın şekilde duvar yaparak el atmasının önlenmesine ve tecavüzlü duvar bölümünün yıkılmasına, ancak davacının kullandığı taşınmaz bölümündeki yağmur suyu, hayvan pisliği gibi akıntıların kendi kullandığı bölüm içinden döşenecek bir kanal sistemi ile parsel dışına akıtılmasına,

Edimlerin karşılıklı birlikte ifa edilmesine, “ denildiği halde gerekçeli kararda “DAVANIN komşuluk hukuku çerçevesinde kabulüne,

Davalının fen memurunun raporunda belirttiği şekilde ortak sınıra taşkın şekilde duvar yaparak el atmasının önlenmesine ve tecavüzlü duvar bölümünün yıkılmasına, bu duvarın bilirkişi fen memurunun dosyada bulunan 23/11/2012 tarihli krokisinde kırmızı renkle belirtilen çizgi doğrultusunda yapılmasına, bu çizgi ile krokide R.. G..'ün hayvan damı arasında kalan bölüme yapılan yapının da kaldırılmasına, ancak davacının kullandığı taşınmaz bölümündeki yağmur suyu, hayvan pisliği gibi akıntıların kendi kullandığı bölüm içinden döşenecek bir kanal sistemi ile parsel dışına akıtılmasına, her bir tarafın kendine düşen edimlerin masraflarının ilgili taraftan tahsiline, karara krokili raporun bir örneğinin eklenmesine,

Edimlerin karşılıklı birlikte ifa edilmesine, “ denilmiştir. Böylelikle kısa kararda davalı tarafından yapılan yapı hakkında hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda anılan yapının yıkımına karar verilmek suretiyle kısa karar ile çelişik olarak gerekçeli karar yazılmıştır.

Diğer taraftan kabule göre de, davacı, fiili elatmaya dayalı duvar ve yapının yıkımı ile elatmanın önlenmesi isteklerinde bulunduğu halde HMK’nun 26/1.maddesinde düzenlenen “taleple bağlılık” ilkesine aykırı olarak istek dışına çıkılmak suretiyle uyuşmazlığın komşuluk hukuk çerçevesinde irdelenip sonuca bağlanması da doğru değildir.

Hal böyle olunca hükmün 10.04.1992 gün 1992/7Esas -1992/4Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23499, Karar No: 2013/23998, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23499 E.  ,  2013/23998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3780, Karar No: 2013/1473, Tarih: 28.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3780 E.  ,  2013/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/930, Karar No: 2018/1320, Tarih: 07.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/930 E.  ,  2018/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumunda telefonla bir yakını ile görüştüğü esnada sanığın müşteki hakkında söylediği "Allah belasını versin bir tane müdür vermişler buraya yalandan milletle uğraşıyor burada" ve "...ne alışacak 50 yaşında zaten paket gelmiş başka cezaevinden sürgün gelmiş buraya" şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın müştekiye yönelttiği sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp beddua, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10486, Karar No: 2022/1562, Tarih: 28.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10486 E.  ,  2022/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarih ve 2018/70 - 2018/180 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm: TCK' nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanununun 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince sanığın duruşma isteminin reddine,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanık ve müdafiinin hazır bulundukları 13.03.2018 tarihli celsede, Bank Asya kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporu alınmasına yönelik ara karardan vezgeçildikten sonra bu konuda yeni bir ara kararı alınmadan bilirkişi raporu temin edilmesi ve 20.03.2018 tarihli karar celsesinde dosya arasına alınan bilirkişi raporuna karşı iddia makamının diyecekleri sorulmasına rağmen, sanık ve müdafiinin diyecekleri sorulmadan esas hakkındaki savunmaları alınmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-)Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, sanık yönünden suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan “30.04.2014” yerine İlk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında “03.01.2018” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11818, Karar No: 2014/12413, Tarih: 09.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/11818 E.  ,  2014/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19988, Karar No: 2018/5697, Tarih: 26.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19988 E.  ,  2018/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ..., AS Çimento Sanayi Ve Ticaret A.Ş., ... Ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın 09.06.2016 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile; "Davanın kısmen kabulüne, 1) 157.296,51 TL destekten yoksun kalma tazminatının taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ilebirlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 2) 24.447,38 TL destekten yoksun kalma tazminatının taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...' a verilmesine, 3) 30.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...' a verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine, 4) 25.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davac...' a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " karar verilmiş ise de gerekçeli kararda ; "Davanın kısmen kabulüne, 1) 157.296,51 TL destekten yoksun kalma tazminatının taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ilebirlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...' a verilmesine, 2) 24.447,38 TL destekten yoksun kalma tazminatının taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...' a verilmesine, 3) 30.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...' a verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine, 4) 25.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte ; sigorta şirketi yönünden ise 24/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı...' a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Davalı ...'e karşı açılan davanın reddine," karar verildiği anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Başka bir anlatımla, yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, ...nun 298/2. maddesi uyarınca tefhim edilen hüküm özetine (kısa karara) uygun olması gerekmektedir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Aksi halde - kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması durumunda - yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine aykırı bir durum yaratılmış, kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10/04/1992 tarih ve 1991/7 E., 1992/4 K. sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir. Mezkur İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tesbit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Somut olayda; kısa kararda ''Davalı ...'e karşı açılan davanın reddine'' karar verilmemişken; gerekçeli kararda ''Davalı ...'e karşı açılan davanın reddine'' karar verilmesi kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yarattığından bu durum usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar ... Anonim Türk Sig. A.Ş., AS Çimento San. Ve Tic. A.Ş., ..., ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11522, Karar No: 2015/16712, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11522 E.  ,  2015/16712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malazgirt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2015

No : 2013/148-2015/73

Dava, davacının fahri imam olarak, 19.02.1996-01.08.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2002 yılından bu yana davalı Diyanet İşleri Başkanlığı nezdinde kadrolu olarak imam- hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılan davacı 19.02.1996-01.08.2002 tarihleri arasında fahri imam olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkeme hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

5434 sayılı Kanunun ek 47/c maddesi ile; halen T.C. Emekli Sandığı iştirakçisi olup, daha önce bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olmadan köy, kasaba ve mahalle camilerinde, dernek, vakıf veya köy bütçesinden ücret alarak imam-hatiplik yapanlara, bu görevlerini belirtilen belgelerle tevsik etmeleri koşuluyla borçlanma olanağı tanınmıştır. Daha sonra, 3157 sayılı Kanunun 1. maddesi ile anılan hükümde değişiklik yapılarak, belirtilen belgelerin tevsikinin mümkün olmaması halinde, Diyanet İşleri Başkanlığını temsilen ilgili müftülük hasım gösterilmek suretiyle açılan dava sonunda hizmet süresini belirleyen ve yetkili sulh hukuk mahkemesince verilmiş olan bir kararın yeterli sayılacağı öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada, davacının 2002 yılında itibaren Diyanet işleri Başkanlığı'na bağlı olarak kadrolu olarak imam-hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.