muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19986, Karar No: 2019/18401, Tarih: 08.10.2019

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı konusunda tartışma söz konusu değildir. Davacının davalı işyerinde satış elemanı olarak aylık sabit ücretine ilave prim almak suretiyle çalıştığı, son 8 aydır ücret ve prim alacaklarının ödenmediği iddia edilerek hüküm altına alınması talep edilmiştir. Mahkeme tarafından her ne kadar davacının prim talebinde bulunmadığı, ücretini ise belirleyebilir olmasına karşın belirsiz alacak davasına konu ettiği gerekçesiyle ücret, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti alacak talepleri bakımından hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının talep sonucunda ‘’maaş ücretleri’’ şeklinde yapılan açıklama ile sabit aylık ve prim alacaklarının toplamı olarak ücret alacaklarının kastedildiği zira dilekçe içeriğinde açıkça 8 aylık ödenmeyen aylık sabit ücret ve prim alacaklarının bulunduğunun ifade edildiği, buna göre ise davacının talep ettiği ücret ve kıdem tazminatı alacaklarının belirlenmesi bakımından işyeri kayıtlarına dayandığı gözetilerek, kayıtlar ibraz edilmeksizin davacıya ödenen ve ödenmesi gereken prim dolayısıyla son bir yıllık ortalama prim tutarı ve tazminata dayanak giydirilmiş ücret belirlenemeyeceğinden, dava konusu ücret (sabit ücret ve ilave prim alacağından oluşan ) ve kıdem tazminatı alacaklarının belirsiz alacak niteliğinde oldukları nazara alınarak bu alacak talepleri yönünden işin esasına girerek karar verilmesi gerekirken, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7231, Karar No: 2014/22614, Tarih: 30.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7231 E.  ,  2014/22614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2012/520-2014/15

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 30.09.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazdan farklı mahallelerde bulunan satışlar emsal alınmak suretiyle değer biçildiği gibi, emsal olarak alınan Yayalar mahallesinde bulunan 502 parsel sayılı taşınmaz çok eski tarihli olup emsal olarak kabul edilemeyeceğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması ve emsallerin satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden geçersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2)Davacılar dava konusu taşınmazda paydaş olup, davalı idarece taşınmazda özel parselasyon yapıldığı ve buna göre davacının kullandığı yere el atılmadı ileri sürüldüğünden; bu hususta taraflardan delilleri de sorularak, mahallinde yapılacak keşifte tapudaki diğer hissedarlar ve gerekirse başka tanıklar da dinlenilmek suretiyle taşınmaz malın paydaşlar arasında fiilen taksim edilip edilmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Davacılar dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 10.000,00-TL talep edip, daha sonra müddeabihin artırılması yönünde ıslah da yapmadıkları halde, talep aşılmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

4)Davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden, yargılama giderleri içerisinde harç alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7784, Karar No: 2023/4077, Tarih: 20.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/7784 E.  ,  2023/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/387 D.İş, 2022/386 K.

SAYISI : İHK-2022/18973

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının kısmen kabulüne

SAYISI : K-2022/69063

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekili 12.01.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda İtiraz Hakem Heyetince ek karar verilmesi gerekir. Fakat İtiraz Hakem Heyetince dosyanın Yargıtay'a gönderildikten sonra 01.02.2023 tarihinde ek karar ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti 22.04.2022 tarihli kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuş olup dosyanın tekrar ele alınarak yetkili olmamasına rağmen karar verilmesi hatalı olup, 01.02.2023 tarihli ek kararın ortadan kaldırılarak feragat hususunda İtiraz Hakem Heyetince ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5479, Karar No: 2018/46, Tarih: 16.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5479 E.  ,  2018/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2015 gün ve 2014/10615 Esas, 2015/490 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin takip konusu alacağı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’ndan devraldığını, bu devrin adı geçen kuruluşa ait imtiyazları da kapsadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının üst sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi’nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 4389 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nce iptal edildiği, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13. maddesinin de ancak diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarına zarar verilmemesi kaydıyla uygulanabileceği, somut olayda bu uygulamanın diğer alacaklılara zarar vereceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 02.02.2015 günlü, 2014/10615 E., 2015/490 K. sayılı ilamı ile gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek sureti ile onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.01.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Müşteki, ... ye devredilen ... ve ... AŞ’ nın, alacaklarının ... dan temlik alındığını, temlik alınan alacağın imtiyazları ile birlikte devraldığını, sıra cetvelinde temlik alınan alacağın imtiyazlı alacak olarak yer alması gerektiğini iddia etmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Müşteki, ... ye devredilen ... ve ... AŞ’ nın, alacaklarının ... dan temlik alındığını, temlik alınan alacağın imtiyazları ile birlikte devraldığını, sıra cetvelinde temlik alınan alacağın imtiyazlı alacak olarak yer alması gerektiğini iddia etmiştir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 106/5. maddesinde “Yönetim ve denetimi Fona intikal eden banka hakkında iflas kararı verilmesi hâlinde Fon, iflas masasına 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde yer alan üçüncü sıradaki tüm imtiyazlı alacaklılardan önce, ancak Devletin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının 6183 sayılı Kanun kapsamındaki alacaklarından sonra gelmek üzere imtiyazlı alacaklı sıfatıyla iştirak eder.” Görüldüğü üzere, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106/5. maddesindeki 14.3.2006 tarihinde yürürlüğe giren değişikliğe göre, ... (Fon) alacaklarına, üçüncü sıradaki imtiyazlı alacaklardan önce ancak Devletin ve Sosyal Güvenlik Kuruluşlarının 6183 sayılı Kanun kapsamındaki alacaklarından sonra gelmek üzere imtiyaz tanınmıştır.”

Keza, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 136. maddesinde, Fon alacaklarının tahsilini teminen, Fon tarafından bu Kanun hükümleri çerçevesinde açılan ve/veya takip edilen dava ve takiplerde verilen ihtiyatî haciz veya tedbir kararları uyarınca üzerine ihtiyatî haciz veya tedbir konulan para, her türlü mal, hak ve alacaklar, bu davalara konu alacakların yasal teminatını oluşturur ve karar kesinleşinceye veya takip sonuçlanıncaya kadar devam eder. Mahkemece karara bağlanan alacaklar, tedbir konulan para, mal, her türlü hak ve alacakların bedeli, Devletin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının 6183 sayılı Kanun kapsamındaki alacaklarından sonra gelmek üzere, imtiyazlı alacak olarak öncelikle tahsil olunacağı belirtilmiştir.

5411 sayılı Kanunun 106/5. fıkrası iflasta sıra cetvelinde, 136. maddesi ise hacizde sıra cetvelinde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen banka alacaklarının “imtiyazlı kamu alacağına” dönüştüğünü göstermektedir. Somut olayda ... AŞ ve ... AŞ’nin Fona intikal eden alacakları da “imtiyazlı kamu alacağı” mahiyetindedir. TBK nın 189/1. fıkrası gereğince temlik edilen alacağın öncelik ve bağlı hakları da devralan(temlik alana) şirkete geçer. Müşteki Şirketin, hacze iştirak koşullarının bulunması halinde, Devletin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının 6183 sayılı Kanun kapsamındaki alacaklarından sonra gelmek üzere, imtiyazlı alacak olarak sıra cetvelinde pay ayrılması gerekir. Ancak somut olayda yerel Mahkemece anılan Kanun hükümlerine yanılgılı anlam verilerek, müşteki varlık şirketinin imtiyazdan yararlanamayacağı sonucuna varılmak suretiyle asıl ve birleşen şikayetin reddine dair kararının bozulması gerekirken Dairemizce onandığı, bu nedenle karar düzeltme talebinin kabulü gerekirken reddine dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/4502, Karar No: 2012/5262, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4502 E.  ,  2012/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde, 1725 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında paydaş olarak görünen miras bırakanı "..."nin yazılmayan baba adının "...", "..."nın yazılmayan baba adının "...", "... kızı ..."nin yazılmayan soyadının ise nüfus kayıtlarına uygun biçimde "..." olarak eklenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı "..."in kayıt maliki "..."nin mirasçısı olduğu anlaşıldığından davalının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.06.2009 günlü, 2009/158-140 E-K sayılı mirasçılık belgesi ile, aynı mahkemenin 25.11.2009 günlü 2009/157-356 E-K sayılı mirasçılık belgesine göre; davacı ...'in kayıt malikleri ... ile İfakat'ın mirasçısı olmadığı anlaşılmaktadır. Dosyada davacının adı geçen kayıt maliklerinin mirasçısı olduğunu gösterir herhangi bir nüfus kaydına da rastlanmamıştır. Bu durumda davacı ...'in kayıt malikleri İfakat ve ... yönünden dava

açma ehliyeti bulunmadığından davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekmektedir. Mahkemece bu hususun gözden kaçırılmış olması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2).bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6010, Karar No: 2015/3189, Tarih: 18.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6010 E.  ,  2015/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

1-Sanık ...’ın, mağdur ...’yı silahla kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 2000 TL. adli para cezası karar tarihi ve miktar itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafıinin bu suça yönelen temyiz itirazlarının reddine,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen

zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan alınmasına karar verilen “937.00 TL” olan yargılama giderleri toplamından, zorunlu müdafii ücreti olan 533.00 TL çıkartılarak, yargılama giderleri toplamının “448.50 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7299, Karar No: 2013/10032, Tarih: 15.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7299 E.  ,  2013/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Hukuk (... 1. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 24/01/2012 tarih ve 2010/427-2012/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, tarafların ... Makine Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin ortakları olduğunu, aynı zamanda şirket müdürü olan davalının 2005 yılından itibaren vergi borçlarını ödemediğini, bu nedenle vergi dairesi tarafından müvekkili adına kayıtlı olan taşınmaza haciz uygulandığını, davacının şirketin vergi borçları ve gecikme zamları toplamı olan 34.714,95 TL'yi vergi dairesine ödediğini, davalının ödenen tutarın yarısı olan 17.357,47 TL yi davacıya ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine başlattığı icra takibine davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine itirazının iptali ile takibin devamını, davalı hakkında % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davalının ortaklık payına düşen tüm ödemeleri vergi dairesine yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafça şirketin ödenmeyen vergi ve gecikme zamları için 34.714,95 TL yatırıldığı, ayrıca davalının da vergi ödemesi yaptığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne; davalı tarafın takip dosyasına yaptığı itirazın 8.469,38 TL üzerinden iptali ile takibin bu bedel üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, limited şirket müdürleri olmaları nedeniyle müteselsilen sorumlu olunan vergi borcunun davacı tarafından ödenmesi sebebiyle davalı müdür/ortak aleyhine açılan rücu davasıdır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davacının şirketin vergi borcu nedeniyle 34.714,95 TL ödediği, davalının da 8.469,38 TL vergi ödemesi yaptığı kabul edilmiştir. Davalının ödediği bildirilen 9.469,38 TL. den 1000,00 TL sinin davalı tarafından ödenip ödenmediği konusunda ihtilaf olduğunun açıklanması üzerine, mahkemece kalan 8.469,38 TL.nin davalı tarafça şirketin vergi borcu olarak ödendiği kabul edilmesine rağmen davalıdan tahsili gereken meblağ gibi bu miktar üzerinden icra takibinin devamına hükmedilmiş, ne sebeple davalının ödediği meblağın bir kez daha davalıdan tahsiline karar verildiğinin sebebi gösterilmemiştir. Bu durumda mahkemece, davalının da ortağı olduğu limited şirketin vergi borcunun bir kısmını ödediğini savunduğu nazara alınarak, dava konusu edilen dönem için şirketin toplam vergi borcunun belirlenmesi, bu miktardan tarafların ne nispette ödeme yaptıkları nazara alınarak, tarafların sorumlu oldukları bedelin tespit edilmesi, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.