muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10104, Karar No: 2012/11710, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10104 E.  ,  2012/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm kısmının 7 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18892, Karar No: 2015/6371, Tarih: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18892 E.  ,  2015/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/1-2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve kusura, katılan vekilinin ise, eksik incelemeye, hapis cezası olarak üst sınırdan ceza verilmesi ve olası kast yada bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 605 gün yerine 600 gün kabulü ile, TCK’nın 52/2. maddesi ile bir gün karşılığı 20 TL olarak kabul edilerek 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 4. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmesi ile hükmün 5.maddesindeki “12.000 TL” ibaresinin “12.100 TL” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9580, Karar No: 2014/15149, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9580 E.  ,  2014/15149 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1- ... Başkanlığı adına Av. ...; 2- ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 20.11.2013 günlü ve 2012/208-2013/137 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1130, Karar No: 2018/6806, Tarih: 04.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/1130 E.  ,  2018/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 07/10/2013 günlü asıl kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmamasına karşın katılan vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/275, Karar No: 2017/1265, Tarih: 14.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/275 E.  ,  2017/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14.02.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Karşı taraf vekili adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde özetle; Davacının, 20/01/2010 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı bakkaliye, tekel bayii ve büfe olarak kullanmak üzere davalıdan kiraladığını, davalı kiralayanın 2013 yılında Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İzmir Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Müdürlüğü'ne başvurarak tapuda "Buca, Dumlupınar Mahallesi, 486 ada, 64 parselde kayıtlı kiralananın kentsel dönüşüm kapsamına alınması talebinde bulunduğunu, tapu kaydına 6306 sayılı kanun kapsamında şerh konulduğunu, bunun üzerine kiralanan taşınmaz için Buca Belediyesi tarafından 24.03.2014 Tarihine kadar yıkım kararı verildiğini, bu sebeple, kiralanan taşınmazın tahliye edilmesinin istendiğini ve taşınmazın 2014 Mart ayı sonunda davacı tarafından tahliye edildiğini, davalının keşide ettiği İzmir 24. Noterliğinin 29.11.2013 Tarihli ihtarnamesiyle sözleşme süresinin bitimine 17 yıl olmasına rağmen taşınmazın boşaltılmasını istediğini, sözleşmenin uzun süreli olmasına güvenerek önceki kiracıdan 30.000,00 TL devir bedeli ödeyerek mecuru devraldığını, bina için asma tavan, aydınlatma led ışıklandırma, bina zemin güçlendirmesi, zemin döşeme, boya ve badana, elektrik tesisatı, dış kepenk onarımı gibi esaslı tamirat ve tadilat yaptırdığını, taşınmazı tahliye etmek zorunda kalması nedeniyle ciddi kazanç kaybına uğradığını, belirterek davalı tarafından sözleşme süresinden önce mecurun yıkımı sağlanarak zarara uğratıldığını ileri sürerek tadilat, onarım, imalat, işletme devir bedeli ve kira sözleşmesinin süresinden önce feshi nedeniyle uğranılan kar kaybına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıyla yapılan 20/01/2010 tarihli kira sözleşmesinin 20 yıl değil 6 yıl için yapıldığını, kira sözleşmesinin imzalamasından iki buçuk yıl sonra, 6036 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girdiğini, dava konusu taşınmaz bu kanun kapsamına girdiğinden başvuru yapıldığını, başvurunun keyfiyetten değil kanundan kaynaklanan bir hak ve zorunluluk olduğunu, riskli alanların tespitinin idare tarafından yapıldığını, tahliye ve yıkım işlerinin kamu tarafından yürütülen bir yasa niteliğinde olduğunu, yıkım ve tahliye durdurulamadığından davacıdan tazminat talep edilemeyeceğini, 6036 sayılı yasa gereğince gayrimenkulün yıkılmasından kaynaklanan tüm sorumluluğu kamunun üstlendiğini, bu nedenle kanundan kaynaklanan yıkımdan davalının sorumlu olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Türk Borçlar kanununun 301.maddesinde düzenlenen, kiralayanın kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda bulundurma yükümlülüğü, kiralayanın sorumlu tutulamayacağı sebeplerden dolayı sözleşmeden sonra imkansız hale gelmiş olup bu durumda kiralayanın kusursuz olması da dikkate alınarak davacının sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle kazanç kaybı ve tadilat bedeli isteyemeyeceği, hava parası talebinin ise her durumda yasal olmayıp kiralayandan talep edilemeyeceği” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yapmış olduğu faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı, 20.01.2010 başlangıç tarihli, yirmi yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak açtığı davada, davalı kiralayan taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin 20.01.2010 başlangıç tarihli ve 6 yıl süreli kira sözleşmesi olduğunu belirterek sözleşmedeki imzasını inkar etmiştir. Davalının imzaya itiraz etmesi nedeniyle mahkemece grafoloji, sahtecilik ve balistik uzmanı Ali Çoban’dan alının 31/08/2015 tarihli bilirkişi raporunda inkar edilen imzanın davalı kiralayanın eli mahsulü olduğu bildirilmiştir. Kira sözleşmesinin hususi şartlar 3. maddesinde “Mal sahibi kiracıya kesinlikle müdahale etmeyecek, kiracıya gerekli tadilat yapmaya izin verilmiştir.” 4. maddesinde “ Kiracı kiralana yerin elektrik tesisatında tamirat ve tadilat yapabilir.” 9. maddesinde “Sözleşme bitiminde taraflar anlaşamayıp kiracının kiralanan mülkten ayrılması durumunda yapılan tadilat masrafları mülk sahibinden ücret talep edilmeyecek ve yapılan işin malzemeleri mülk sahibine bırakılacaktır.” 10. maddesinde “Bu kira sözleşmesi 10 maddeden ibaret olup daha önceden yapılan sözleşmeleri geçersiz kılar.” düzenlemesi getirilmiştir. Davalı kiraya verenin, kiralananı sözleşmeyle amaçlanan kullanım şekline uygun olarak davacı kiracıya teslim ettiği, yirmi yıllık sözleşme süresi bitmeden dava dışı kurum tarafından 6036 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında kiralananın tahliye edildiği ve yıkıldığı sabittir.

Davacı kiracı kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Bu durumda davacı, 20 yıllık kira süresini göz önüne alarak kiralananda yaptığı masrafları kiralananı kullandığı süre ile orantılı olarak kiraya veren davalıdan talep edebilir. O halde, mahkemece, kiracı tarafından yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar, hangilerinin lüks masraflar olduğunun belirlenmesi, imalatların imal tarihleri itibariyle değerleri, yıpranma durumları, sabit nitelikte mi yoksa alıp götürülmesinin mümkün olup olmadığı hususlarının ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin de reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8224, Karar No: 2013/7304, Tarih: 15.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8224 E.  ,  2013/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.06.2010 tarih ve 2008/646-2010/377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, ... acentesi olan davalı As Grup Sigorta Ltd Şti.'nin acentelik sözleşmesinden ... 31.07.2008 tarihi itibariyle tahakkuk etmiş 651.725,00 TL alacağı bulunduğunu, alacağın tahsili için ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2008/20590 Esas dosyası ile borçlu acente ve acentelik sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olan diğer davalılar aleyhine fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.000 TL'nin tahsili için ilamsız icra takibi yapıldığını, davalıların haksız bir şekilde takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kefalet sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, asıl sözleşme noterde düzenlendiğinden eki niteliğinde olan kefalet sözleşmesinin de noterde düzenlenmesi gerektiğini, ancak bu sözleşmenin noterde düzenlenmediğinden şekil şartına uygun olmadığını, davacının diğer davalı acenteden olan alacağının ipotek ile teminat altına alındığından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluna başvurulmadan alacak davası açılamayacağını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılara, Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... şirketi ile davalı şirket arasında acentelik sözleşmesi imzalandığı, yine mütesesil kefalet senedi ile diğer davalılar ... ve ...'nun müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla acentelik sözleşmesinden ... borçlara 60.000 TL tutarla kefalet verdikleri, taraflar arasındaki sözleşmenin .... maddesinde davacı defterlerinin münhasır delil olduğu kararlaştılmış olup davacı defterleri üzerinde yapılan incelemede toplam 631.556,07 TL alacaklı olduğu tespit edildiği, ancak davacı şirketin davalılar aleyhinde başlatmış olduğu icra takibinde 60.000 TL talepte bulunduğu, davalı ... vekilinin savunmaları dinlenemeyeceği, zira cevap süresinden sonra dile getirilen hususların savunmanın genişletilmesi niteliğinde olup davacı tarafça da muvafakat verilmediği gibi icra dosyasındaki itirazında da ileri sürülmediği, gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin 60.000 TL asıl alacağa

takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz işletilerek takibin devamına, takip üzerinden hesaplanan ....000 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Davalı ... yargılama sırasında kefalet sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece bu savunmanın icra takibine itiraz sırasında yapılmaması nedeni ile itirazın iptali davasında ileri sürülemeyeceği ve davaya süresi içinde cevap vermeyen adı geçen davalının süreyi geçirerek verdiği cevap dilekçesinde bu savunmayı ileri sürmesinin savunmanın genişletilmesi kapsamında olup davacı tarafça muvafakat verilmediği gerekçesi ile imza incelemesine gerek görülmemiştir. Ancak, itirazın iptali davalarında icra takibine yapılan itirazın sebeplerine bağlı olmaksızın iddia ve savunma imkanı olduğu gibi davaya esas sözleşmedeki imzanın inkarı şeklinde cevap vermemek sureti ile oluşan durumun genel olarak davanın inkarı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, kefalet sözleşmesindeki imzanın adı geçen davalının eli mahsulü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş, kararın adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ... numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabülü, kararın adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.