muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/909, Karar No: 2022/11811, Tarih: 16.11.2022

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 13/01/2015 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan dava sonucunda durma kararı nedeniyle Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2019 tarihli ve 2019/3439 soruşturma, 2019/166 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının yeniden verildiği gözetildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 25/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2017 tarihli ve 2017/24103 soruşturma, 2017/4976 esas, 2017/3914 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191/6. maddesi gereğince doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararı uyarınca, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 13/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2015/528 soruşturma, 2015/27 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar sonrasında, sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2016/261 esas, 2018/412 sayılı kararı ile

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği, durma kararının 29/03/2019 tarihinde kesinleşmesinden sonra, Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2019 tarihli kararı ile, yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesinden sonra şüphelinin 12/01/2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2021 tarihli iddianamesi ile Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

İncelemeye konu 25/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 06/04/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında ise; “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” düzenlemesinin yer aldığı dikkate alındığında;

Somut olayda, 13/01/2015 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan dava sonucunda durma kararı nedeniyle Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2019 tarihli ve 2019/3439 soruşturma, 2019/166 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının yeniden verildiği, 12/01/2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine de erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2021 tarihli iddianamesi ile Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; mahkemece 25/02/2021 tarihli iddianame ile Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın esas numarasının tespit edilerek, inceleme konusu dosyada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek TCK’nın 61. maddesi gereğince cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek TCK’nın 61. maddesi gereğince cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 16/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15485, Karar No: 2016/9081, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15485 E.  ,  2016/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 12.11.2014

Mağdurlar : 1-..., 2- ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kollukta ve 25.12.2013 tarihli duruşmada katılma hakkı hatırlatılarak alınan ifadelerinde, katılma iradesi ortaya koymayan ve sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan eden mağdurlar ... ve ...'nin katılan sıfatını alamayacağı, bu nedenle de mağdurlar vekilinin hükmü temyiz etme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla , mağdurlar vekilinin, temyiz isteminin reddine ilişkin Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2013/303 - 2014/526 sayılı ve 12/11/2014 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23927, Karar No: 2019/2841, Tarih: 25.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/23927 E.  ,  2019/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... ve diğerleri vekillerince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... İli, ...... İlçesi, ...... mahallesi 890 ada 8 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın ...... ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, ......nin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde imar planına göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilmiş ise önceki  duruma göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili ...... Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulup, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Davalılardan ...'nın hissesi üzerinde bulunan hacizlerin, tespit edilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalı ... vd. vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...... irad kaydedilmesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26870, Karar No: 2014/28840, Tarih: 01.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/26870 E.  ,  2014/28840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/303-2011/444

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 15.11.2004-15.10.2009 arasında kesintisiz çalıştığını, işverenin davacının aynı zamanda eski kayınpederi olduğunu, davacının davalıya ait markette TOKİ, N.. ve B.. H. şubelerinde 07.00-01.00 arasında haftanın 7 günü çalıştığını, bu çalışma karşılığında davalının sigortasını yatıracağını ve ücret karşılığı bu marketin biri ile oturmakta olduğu evi kendisine vereceğini söylemesi üzerine kabul ettiğini, davalının bu taahhüdü yerine getirmediği gibi, hiçbir ücret ödemediğini, iş akdinin sonlandırıldığını iddia ederek 5 yıllık ücret, kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkilinin kızı ile 13 sene önce evlendiğini, bu evlilikten iki tane çocukları bulunduğunu, kızını davacı ile evlendiren müvekkilinin damadını kendi çocuğu gibi görerek işi teslim ettiğini ve kendisine ait evi de oturmaları için verdiğini, bu evlilik süreci içerisinde davacının işçi gibi hiçbir zaman çalışmadığını ve marketin patronu durumunda olduğunu, markete ait tüm malları satın alma, satış ve işleri düzenleme yetkisinin kendisinde olduğunu, işe 10-11 arasında gelen ve erkenden ayrılan davacının çalıştığı yerin işçisi asla olmadığını, evliliğin ikinci yılından itibaren başka kadınla ilişkisi olan davacıya davalının kızının hatırına sabrettiğini, hiçbir hareketine ses çıkarmadığını, rastgele ve lüzumsuz yaptığı tüm borçları müvekkilinin ödediğini, buna ilişkin kredi kartı bilgileri ile ödenen borçlara dair tüm dokümanların delillerle sunulacağını, davalı tarafından ödenen toplam borç miktarının 65.000 TL civarında olduğunu, davacının hiçbir alacağı olmadığı gibi, şahsi borçlarını dahi müvekkiline ödettiğini, bu sebeple hiçbir alacağı kalmadığını, esasen bu olayın hemen sonrasında başkası adına aynı işi yapan işyeri açtığını, evliliği sürekli sorunlu olan davacının işyerinin kredisini kullanarak çeşitli yerlerden borç aldığını, en son eşini döverek evi ve işi kendisinin terk ettiğini, işi terk ettikten sonra aynı işi yapan bir işyerini müvekkiline komşu olarak açtığını ancak başka biri adına işletmeye başladığını, ödenen borçlara dair yasal haklarını saklı tuttuklarını, davacının işçi gibi çalışmadığını, işyerini haksız ve kanunsuz olarak terk ettiğini, ayrıca davalının kızını dövdüğünü ve iş kanununa aykırı olarak işi terk ettiğinden tazminat hakkı bulunmadığını,

keza istediği zaman işe gelen ve istediği zaman terk eden davacının fazla mesai talep hakkı da olmadığını, işyerinin bütün gelirleri elinde olan ve eşini dövüp ayrılıncaya kadar istediği gibi kasayı kullanan ve giderken de fuzuli yaptığı borçları davalıya bırakan kişinin işçi alacağı istemesinin haksız ve usulsüz olduğunu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili, temyiz dilekçesi ekinde bizzat davacı tarafından düzenlendiğini iddia ettiği belge fotokopileri ibraz etmiştir. 1086 Sayılı Yasa döneminde açılan davalarda ödeme definin temyiz dahil yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği kabul edilmekle bu belgelerin davacıya sorularak değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

2-Davalı vekili, temyiz dilekçesi ekinde bizzat davacı tarafından düzenlendiğini iddia ettiği belge fotokopileri ibraz etmiştir. 1086 Sayılı Yasa döneminde açılan davalarda ödeme definin temyiz dahil yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği kabul edilmekle bu belgelerin davacıya sorularak değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13587, Karar No: 2017/921, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13587 E.  ,  2017/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.