muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3714, Karar No: 2014/21561, Tarih: 30.10.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27331, Karar No: 2011/606, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27331 E.  ,  2011/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibin dayanağı, Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/11/2009 tarih ve 2008/371 E., 2009/488 K. sayılı fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline dair ilam olup, borçlu vekili, hüküm altına alınan alacak bürüt alacak olduğundan gelir vergisi, damga vergisi vs. kesintilerin yapıldıktan sonra kalan miktar üzerinden takibe devam edilebileceğini ileri sürerek icra emrinin iptalini istemiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61,94,103,104. maddeleri hükümleri gereğince; işveren, nakden ödeme veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre, borçlu işveren vergi sorumlusu, alacaklı işçi ise vergi mükellefidir. Takip konusu alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlu idarenin, ilamda yazılı alacaklardan, "vergi sorumlusu" sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine yatırmak zorunda olduğu miktar kadar kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27/06/1984 tarih ve 12.280/752 sayılı kararı)

O halde mahkemece yapılacak iş, vergi konusunda da uzman olan bir bilirkişiden yukarıdaki ilkelere göre itirazlar hakkında Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3471, Karar No: 2012/4570, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3471 E.  ,  2012/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü, davalılardan ... ve ... adına temyiz eden Av....'e bu davalılar ve davalılardan ...'ın vermiş olduğu vekaletnamenin temin edilmesinden, temin edilemezse adı geçen davalılara mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15920, Karar No: 2014/2164, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15920 E.  ,  2014/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/296648

4925 sayılı Karayollan Taşıma Kanunu'nun 26/A. maddesine aykırılıktan kabahatli E.. Ç.. hakkında, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğünce düzenlenen 16/07/2011 tarihli ve UBK- A 308884 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.201,00 Türk lirası idari para cezası ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 65/4. maddesine aykırılıktan kabahatli E.. Ç.. hakkında, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğünce düzenlenen 16/07/2011 tarihli ve 546245 sayılı trafik ceza tutanağı ile verilen 1.077,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik itirazların reddine dair Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/12/2011 tarihli ve 2011/1370 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26/08/2013 gün ve 52767 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2013 gün ve KYB. 2013/296648 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; itiraz edenin dilekçesinde belirttiği, söz konusu cezanın kesildiği tarihte Tarsus ilçesinde olmadığı Tekirdağ ilinde S. S. 56 nolu G.. S.. Minibüs Oto Yolcu Taşımacılığı Kooperatifinde çalıştığını buna ilişkin belgeleri ibraz ettiği, mobese kayıtlarının incelenmesini istçmesi karşısında, Mahkemesince cezaya ilişkin gerekli bilgi ve belgeler toplanarak, mobese kamera kayıtları araştırılarak cezaya konu aracın o olup olmadığının tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2011 gün ve 2011/1370 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma talebi delil takdirine yönelik olup talebin reddi gerekirken hükmün bozulmasına ilişkin çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/13768, Karar No: 2015/2588, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13768 E.  ,  2015/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9765, Karar No: 2012/16892, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9765 E.  ,  2012/16892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten 30.11.2008 tarihinde ... Ladik marka el dokuması halıyı satın aldığını, eve serdiğinde koyun kokusu nedeni ile astım hastası olarak rahatsız olduğunu, davalının 18.12.2008 tarihinde yıkandığını bildirip iade ettiğini ancak aynı kokunun devam etmesi nedeni ile bedel iadesi için halıyı davalıya iade ettiğini ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 1.800 TL.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının davalıdan halı aldığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı halının ayıbı nedeni ile bedel iadesi için eldeki davayı açmıştır. Davacı davalının sattığı dava konusu halı bedeli karşılığında fatura kesmediğini, bu nedenle vergi dairesine şikayet ettiğini, tutulan tutanak ile satışın yapıldığının tesbit edildiğini ileri sürmüştür. Davacının dosyaya ibraz ettiği 17.10.2009 tarihli vergi denetmeni ile davalının imzasının bulunduğu yoklama fişinde; “ işyerinde ...'ya 29.11.2008 tarihinde 1 adet halıyı 1.800 TL.na sattığı satışta fatura düzenlenmediği, halının bazı nedenlerden dolayı 3.12.2008 tarihinde geri aldığı , alışta gider pusulası düzenlenmediği “ hususları açıklanmıştır. Mahkemece, yoklama fişinin örneği eklenerek, davalıya isticvap davetiyesi çıkarılarak, imzanın davalıya ait olup olmadığı yönünde araştırma yapılmalı, imzanın davalıya ait olması halinde davacının satış hukuki ilişkisini isbatladığı kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. 2012/9765-16892

Mahkemece, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 28.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12959, Karar No: 2012/17647, Tarih: 08.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12959 E.  ,  2012/17647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2010 gün ve 2006/744-2010/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.05.2012 gün ve 2011/1590-2012/8809 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalının üretim ve satışını yaptığı çatal, kaşık, bıçakların tasarımlarının müvekkiline ait 2004/04460 sayılı tasarım tescil belgesine konu tasarımların taklidi olduğunu, müvekkili ile davalı ürünlerinin tüketici nezdinde iltibasa yol açacak derecede benzer olduğunu ve bu durumun müvekkilinin haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, tecavüz suretiyle üretilen veya ithal edilen ürünlere el konulmasını, haksız rekabet neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, tasarımlarının farklı olduğunu savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkili ürünleri ile davacı ürünlerinin birbirinden farklı olduğunu savunarak, asıl davanın reddini, karşı dava ile davacıya ait tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davaya konu tasarım tescil belgesine konu çatal, kaşık ve bıçaktan oluşan tasarımların tamamının yenilik özelliği taşımadığı, aynı tasarımların karşı davaya konu iptali istenen tasarımlardan çok daha önce dünya kamuoyuna sunulduğu ve dolayısıyla bu tasarımların harcı alem olduğu, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenim itibariyle de ayırt edici niteliklerinin bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2004/04460 sayılı tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 24.05.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı-karşı davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, karar düzeltme isteminde bulunan davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, karar düzeltme isteminde bulunan davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava, davacı adına tescilli tasarımlara davalı tarafından yapılan tecavüzün tespiti ve önlenmesi istemine; karşı dava ise davacı-karşı davalı adına tescilli tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerinin olmadığı iddiasıyla davacı-karşı davalı adına düzenlenmiş tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınması istemine ilişkindir.Davacı şirkete ait davaya konu tasarım tescil belgesinde 6 adet tasarım koruma altına alınmış olup, asıl davada davalının ürünlerinin anılan tasarım tescil belgesindeki 4, 5 ve 6 nolu tasarımların benzeri olduğu ileri sürülmüştür.Karşı davada anılan tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınmasının istenmiş olması nedeniyle mahkemece davacı Hisar A.Ş’ye ait sözkonusu tasarım tescil belgesi ile koruma altına alınmış olan tasarımların koruma şartlarını taşıyıp taşımadığı hususunda karşı davacı tarafından sunulan deliller de incelenmek suretiyle bu konuda iki ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınarak yapılan değerlendirme sonucu davacıya ait tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınmasına karar verilmiş ise de dosyaya sunulan deliller ve yapılan bilirkişi incelemeleri asıl davada dayanılan tasarım tescil belgesinin 4, 5 ve 6. sırasındaki çatal, kaşık ve bıçak tasarımlarına yönelik olup, asıl davada dayanılmayan ancak aynı tasarım tescil belgesinin kapsamında olan 1, 2 ve 3 nolu tasarımlara yönelik olarak bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.Bu durumda, 2004/04460 sayılı tasarım tescil belgesinin hükümsüz kılınması istemine ilişkin karşı davada anılan tasarım belgesi kapsamındaki tüm tasarımların incelenmesi gerekirken sadece asıl davada dayanılan 3 adet tasarımın incelenip, diğer tasarımlar incelenmeden inceleme dışında bırakılan tasarımları da kapsayacak şekilde tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru olmadığından karşı davada verilen karar yönünden davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın onanmasına ilişkin Dairemiz ilamının kaldırılarak, karşı davada eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı Hisar Çatal Kaşık ve Paslanmaz Madeni Eşya San. Tic. A.Ş.vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle anılan tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.05.2012 günlü, 2011/1590 Esas-2012/8809 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahkemece verilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalıya iadesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14910, Karar No: 2014/5320, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14910 E.  ,  2014/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 21/05/2013 tarih ve 2011/114-2013/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirketin iki ortağından biri olduğunu, diğer ortağı sermaye borcunu ödemesine rağmen davalının bakiye sermaye borcu olan 112.500 TL'yi ihtara rağmen ödemediğini, alacağın tahsili için başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirkete baştan itibaren gerek emeği ile gerekse kendi bütçesinden masraf ederek katkı yaptığını, müvekkilinin davacı şirkette tek ortodonti uzmanı olarak çalıştığını ve buna karşılık kendisine aylık 5.000 TL ücret ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sermaye koyma borcunu yerine getirmek üzere 28.000 TL yatırdığını, 2007 yılından beri müvekkilinin aylık ücretlerinin ödenmediğini, ödenmeyen ücretlerin davacı tarafından sermayeye dahil edileceğinin ifade edildiğini, müvekkilinin alacağının takip konusu alacaktan fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıya 84.500 TL sermaye borcunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile icra takibinin anılan miktarı üzerinden devamına, davalının borçlu olduğu miktarı belirtmeden yaptığı itirazının haksız olduğu gerekçesiyle de 33.800 TL icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1 - Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434'üncü maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

.../...

-2-

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dava, sermaye borcunun tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, cevap dilekçesinde, davacı şirket için kendi bütçesinden harcamalar yaptığını, bu miktarın sermaye borcundan mahsubu gerektiğini savunarak mahsup definde bulunmuş, delillerinde de sayılı dosyasını göstermiştir. Anılan dava dosyasında, dava dışı şirket tarafından, davacı ve davalı aleyhine, davacının lehtarı, davalının da keşidecisi olduğu 50.000 USD'lik((77.425,00 TL) bonoya dayalı icra takibi başlatıldığı, davalının bu takip nedeniyle davacı ve dava dışı şirket aleyhine menfi tespit davası açtığı ve davanın dava dışı şirket yönünden reddedildiği anlaşılmıştır. Menfi tespit davasına konu icra takip dosyasının incelenmesinde ise davalının bir kısım ödemelerde bulunduğu görülmektedir. Davacı da yargılama sırasında, anılan dava dosyasına konu bononun davalı tarafından şirket işlerinde kullanılmak üzere verildiğini, bononun şirket borçlarının ödenmesi için 3. kişilere ciro edilmesine rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalının davacı şirketin mizan kayıtlarında 76,465 TL alacaklı görünmesinin nedeninin bu bono olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda, mahkemece evvela, yukarıda sözü edilen menfi tespit davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak davalının davacı şirketten alacaklı olup olmadığı belirlenip, davalının şirketten alacaklı olduğu tespit edilirse davalının alacaklı olduğu miktarın sermaye borcundan mahsubunu talep edebileceği kabul edilerek oluşacak sonuç çerçevesinde davanın esası ve buna bağlı olarak icra inkâr tazminatı bakımından bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve icra inkâr tazminatı yönünden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Kabule göre de; mahkemece hüküm fıkrasının 6. bendinde davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin 2.010,00 TL olduğu, 7. bendinde de 1.420,85 TL olduğu belirtilmek suretiyle davacı tarafından yapılan yargılama gideri hususunda çelişki yaratılmış olması da doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Kabule göre de; mahkemece hüküm fıkrasının 6. bendinde davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin 2.010,00 TL olduğu, 7. bendinde de 1.420,85 TL olduğu belirtilmek suretiyle davacı tarafından yapılan yargılama gideri hususunda çelişki yaratılmış olması da doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararının davalı yararına BOZULMASINA, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9229, Karar No: 2011/9601, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9229 E.  ,  2011/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Malazgirt Sulh Hukuk ve Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı doğan, annesi reşit olmayan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki baba Suat Yıldırım'ın yerleşim yeri adresine ve 04.05.2011 günlü Jandarma adres araştırma tutanağına göre "Değirmenönü Mahallesi, Mercek Sokak.,NO:7/1 Yıldırım/ Bursa" adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21. Ve 22. Maddeleri (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.