muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/161, Karar No: 2015/493, Tarih: 08.12.2015

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 30.09.2010 tarihli raporuna göre; bebeğin ölümünün kendinde mevcut akciğer iltihabı hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğu, bu hastalığın özel bakım ve tedavisinin gerekli olduğu, bu tip hastaların tedavisine gecikme olmaksızın başlanması durumunda dahi kurtarılmasının kesin olmadığı, ancak bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olması, bulununcaya kadar geçen süre ve sonrasındaki tedavi süreci dikkate alındığında, doğum sonrası terkedilmesinin ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğunun kabulü gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın koruma ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeksizin yeni doğan bebeğini terketmek suretiyle ölümüne neden olduğu anlaşıldığından TCK'nun 83/3. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/l-d-e ve 21/2. maddeleri gereğince hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğu ile karar verilmiş, Daire üyeleri ... ve ... eylemin; “TCK'nun 82/1-d-e-k maddesi kapsamında olduğu” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Bozmaya uyan yerel mahkemece ... gün ve ... sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nun 83/3, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Resen temyize tâbi bulunan bu hükmün sanık ve müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ve oyçokluğu ile onanmasına karar verilmiş, Daire Başkanvekili ...; “Sanığın eyleminin TCK'nun 82/1-d-e-k maddesi kapsamında olduğu,” Daire Üyesi ... ise; "sanığın icrai bir hareketle terk suçunu işlediği ancak terkin ölümün meydana gelmesinde etkisinin bulunması nedeniyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hükümlerine göre TCK'nun 87. maddesinin 4. fıkrasının son cümlesi gereğince cezalandırılması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

“Sanığın, bakım ve gözetim altında bulunan ve doğuştan akciğer iltihabı bulunan bebeğini bıraktığı yer ile sanığın yaşadığı bölge, bırakılan zamanın gündüz saatleri ve yaz mevsimi olması, bebeğin bulunması için geçen zaman dikkate alındığında sanığın icrai bir hareketle terk suçunu işlediği, ancak terkin ölümün meydana gelmesinde etkisinin bulunması nedeniyle, eyleminin 5237 sayılı Kanunun 97/2. maddesi kapsamında kaldığı, dolaysıyla sanığın TCK'nun 97/2. maddesinin yollaması ile 87/4. maddesinin son cümlesi gereğince cezalandırılması ve hükmün bozulması yerine, yazılı şekilde aynı kanunun 82/1-d-e maddesi delaletiyle TCK'nun 83/3. maddesinden kurulan ve onanan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ve oyçokluğu ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ve oyçokluğu ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

21.07.2005 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında; 20.07.2005 günü saat 19.50 sıralarında ... Köyünde ikamet eden vatandaşlar tarafından arazide yeni doğmuş bir bebek bulunduğunun ihbar edildiği, 112 acil servisine haber verilerek olay mahalline saat 20.50 sıralarında gelindiği, bebeğin halihazırda yaşadığı, ambulansla hastaneye sevk edildiği, bebeğin bulunduğu patika yola 180 cm uzakta çalılıklara takılı halde kese görünümdeki plasenta organının ve göbek kordonunun bulunduğu, etrafta arama yapıldığında yaklaşık 32 metre mesafedeki ...’a ait kullanılmayan evin tuvaletinde kan izleri görüldüğü bilgisine yer verildiği,

... Adli Tıp Kurumunca düzenlenen otopsi raporunda; sağ uylukta, sağ ayakta, sağ el bileğinde, sol ayak sırtında ve sırtta cildi çizikler bulunduğu, histopatolojik tetkikte akciğerlerin çok az hava aldığı ve alveol boşluklarında belirli özelliği olmayan aspre materyal saptandığı, bebeğin ölümünün bu zeminde gelişen solunum yetmezliği sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği,

Adli Tıp 1. İhtisas Dairesinin raporunda; otopsi raporunda tanımlanan cildi sıyrıkların ölümü meydana getirebilecek nitelikte olmadığı, anne karnında iken gelişen akciğer iltihabı hastalığı tanısı ile doğan bebeğin özel bakım ve tedavisinin gerekli olduğu, ancak olaydaki mevcut koşullarda terk edilmeyip tedavi edilmesi halinde de kurtulmasının kesin olmadığı görüşüne yer verildiği,

Adli Tıp Genel Kurulu raporunda ise; neotanal pnömonisi mevcut olan bebeğin özel bakım ve tedavisinin gerekli olduğu, bu tip hastaların tedavisine gecikme olmaksızın başlanması durumunda dahi kurtarılmasının kesin olmadığı, ancak bebeğin çıplak olarak açık alana terk edilmiş olması, bulununcaya kadar geçen süre ve sonrasındaki tedavi süreci dikkate alındığında bebeğin doğum sonrası terk edilmesinin ölüm meydana gelmesinde etkisi olduğunun kabulü gerektiği görüşlerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi raporunda ise; bebeğin babasının % 99,99 ihtimalle ..., annesinin de % 99,99 ihtimalle ... olabileceğinin bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi raporunda ise; bebeğin babasının % 99,99 ihtimalle ..., annesinin de % 99,99 ihtimalle ... olabileceğinin bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Bebeği bulan tanık ... aşamalarda; akşam saat 19.30 sıralarında evinin karşısındaki ...’a ait bahçeye meyve yemek için gittiğini, meyve yedikten sonra bahçenin altında bulunan patika yoldan eve dönerken çalılıkların içerisinde sinek uğultusu sesi gelince yaklaştığında çıplak vaziyette bir bebeğin iniltisini duyduğunu, bebeğin göbek bağı ile birlikte çalılara asılı vaziyette olduğunu gördüğünü, hemen komşulara ve yetkililere haber verdiğini, köydeki kadınların gelip usulüne uygun şekilde göbek bağını kestiklerini, bebeğin hastaneye kaldırıldığını, bebeği bulunduğu yerin yolun üst kısmında olduğunu, patika yoldan geçenlerin bebeği görebileceğini, ancak patika yolun arazi içinde olduğunu, araç yolu olmadığını, çocuğu bulduğunda havanın aydınlık olduğunu, henüz havanın kararmadığını beyan etmiş,

Tanık ...; amca oğlunun kızı olan sanıkla, 2004 yılı Ağustos ayında rızasıyla cinsel ilişkiye girdiklerini, sonra 1-2 kez daha beraber olduklarını, sanığa evleneceği yönünde bir vaatte bulunmadığını, hamile olduğundan haberi olmadığını, olayın ertesi günü sanığa sorduğunda çocuğun kendisinden olduğunu söylediğini, hamile olduğunu fark etmediğini, çocuğun doğumu ve bulunduğu yere atılmasıyla bir ilgisinin olmadığını ifade etmiş,

Tanık ...; sanığın annesi olduğunu, beraber yaşamalarına rağmen hamile olduğunu anlamadığını, karnının büyük olmadığını, günlük işlerine devam ettiğini, bebeğin kızına ait olduğunu öğrenince şok olduğunu belirtmiş,

Tanık ...; sanığın annesi olduğunu, beraber yaşamalarına rağmen hamile olduğunu anlamadığını, karnının büyük olmadığını, günlük işlerine devam ettiğini, bebeğin kızına ait olduğunu öğrenince şok olduğunu belirtmiş,

Soruşturma aşamasında susma hakkını kullanan sanık duruşmada; olaydan önce ... ile birbirlerini sevdiklerini ve evlenmeye karar verdiklerini, ... ile rızaya dayalı cinsel ilişki kurduğunu, ...’in kendisine evlenme vaat ettiğini, bu nedenle birden çok cinsel ilişkide bulunduğunu, daha sonra aralarının bozulduğunu, bir süre sonra adetten kesildiğini, ancak hamile olduğunu anlamadığını, karnında bebeğin kıpırdamaya başlamasıyla hamile olduğunu anladığını, araları bozulduğu için ...'e, korktuğu için de ailesine hamile olduğunu söyleyemediğini, çocuğu aldırmayı aklına getirdiğini ancak maddi durumu iyi olmadığından yapamadığını, intihar etmeyi düşündüğünü, karnının sürekli büyüdüğünü, devamlı tedirginlik yaşadığını, bol kıyafetler giydiğinden ailesinin durumu anlayamadığını, olay günü sancılarının arttığını, evde bulunan annesinin ve yengesinin dışarı çıkmasını beklediğini, annesi dışarı çıkınca evlerinin yakınındaki dedesine ait eve gündüz öğle civarında gittiğini, evin dışında bulunan tuvalette bebeği doğurduğunu, bebeği kucağına aldığını, daha sonra getirip bir yol kenarına bıraktığını, sonra sürünerek eve gidip yattığını, doğum sırasında kanamasının olduğunu, ancak daha sonra kanama olmadığını, uzun süre yatakta kaldığını, bir süre sonra kendisine geldiğini, akşam olup hava kararınca bebeğin aklına geldiğini, bebeği alayım diyerek dışarı çıktığını, evin önünde biraz ilerlediği sırada küçük bir çocuk gördüğünü, çocuğun kendisine “... abla aşağıda bir çocuk bulmuşlar” dediğini, çocuğa bir şey söylemediğini, ancak çocuğu buldular diye kendi kendine sevindiğini, eve döndüğünü ve yattığını, sabah ...’i dedesinin evinde gördüğünü, ...’in kendisine “... bu çocuğu sen mi doğurdun” diye sorduğunu, kendisinin de “evet ben doğurdum” dediğini, çocuğun cinsiyetine dikkat etmediğini, sonra hastaneye gittiğini, doktorun kendisini muayene ettiğini ve doğum yaptığını anladığını, "çocuk nerede" diye sorunca da çocuğu bıraktığı yeri söylediğini ifade etmiştir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için TCK'nun 83. maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali surette işlenmesi ve bu kapsamda ihmali ve icrai suç ayrımı ile TCK'nun 97. maddesinde düzenlenen terk sonucu ölüme neden olma suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için TCK'nun 83. maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali surette işlenmesi ve bu kapsamda ihmali ve icrai suç ayrımı ile TCK'nun 97. maddesinde düzenlenen terk sonucu ölüme neden olma suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

Hukuk normları, yasaklayıcı ve emredici normlar olmak üzere, iki şekilde ortaya çıkmaktadır. Sadece icrai bir hareketle ihlal edilebilecek olan ve belirli bir hareketin yapılmasının istenmediği yasaklayıcı normlarda, yasaklanan hareketin yapılması sonucunda bir hak ihlali gerçekleşmektedir. Örneğin; TCK'nun 81. maddesinde yer alan öldürmeyi yasaklayan norm bir kimsenin öldürülmesiyle ihlal edilmiş olacaktır. Emredici normlarda ise, belirli bir hareketin yapılması yasaklanmamakta, aksine belirli bir hareketin yapılması emredilmektedir. Bu emredici kurala uyulmaması başka bir anlatımla yapılması emredilen hareketin yerine getirilmemesi sonucunda haksızlık meydana gelmekte yani kanunda tanımlanan suç ihmali hareketle işlenmektedir. Örneğin; TCK'nun 98. maddesinde düzenlenen, kendini idare edemeyecek durumda olan kimseye hal ve şartların elverdiği ölçüde yardım etmemek ya da durumu derhal ilgili makamlara bildirmemek şeklindeki suç, emredici normun istediği şekilde davranılmamış olması nedeniyle yani ihmali hareketle oluşmaktadır. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 8. bası, s.366-367)

Emredici norma aykırı davranılmasıyla işlenen ihmali suçlar öğretide gerçek ihmali suçlar ve gerçek olmayan veya görünüşte (ya da garantörsel) ihmali suçlar olarak iki kategoride değerlendirilmektedir. Gerçek ihmali suçlar; kişinin kanunda tanımlanan icrai davranışı kasten yapmamasıyla oluşmakta olup suçun gerçekleşmesi için ayrıca neticenin de gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmamaktadır. TCK'nun 98. maddesindeki; "yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi", 175. maddesindeki; "akıl hastası üzerindeki bakım ve gözetim yükümlülüğünün ihlali", 176. maddedeki; "inşaat veya yıkım faaliyeti sırasında, insan hayatı veya beden bütünlüğü açısından gerekli olan tedbirlerin alınmaması", 177. maddesindeki; "gözetimi altında bulunan hayvanın kontrol altına alınmasında ihmal gösterilmesi", 178. maddesindeki; "herkesin gelip geçtiği yerlerde yapılmakta olan işlerden veya bırakılan eşyadan doğan tehlikeyi önlemek için gerekli işaret veya engellerin konulmaması", 257/2. maddesindeki; "görevinin gereklerinin yapılmasında ihmal veya gecikme gösterilmesi", 278. maddesindeki; "işlenmekte olan bir suçun yetkili makamlara bildirmemesi", 279. maddedeki; "kamu adına soruşturma ve kovuşturmayı gerektiren bir suçun işlendiğini göreviyle bağlantılı olarak öğrenip de yetkili makamlara bildirimde bulunulmasının ihmal edilmesi veya bu hususta gecikme gösterilmesi", 280. maddesindeki; "sağlık mesleği mensubunun görevini yaptığı sırada bir suçun işlendiği yönünde bir belirti ile karşılaşmasına rağmen, durumu yetkili makamlara bildirmemesi veya bu hususta gecikme göstermesi", 284. maddesindeki; "hakkında tutuklama kararı verilmiş olan veya hükümlü bir kişinin bulunduğu yerin bildiği halde yetkili makamlara bildirilmemesi" gerçek ihmali suçlardandır. Gerçek olmayan veya görünüşte (ya da garantörsel) ihmali suçlar ise, neticenin önlenmesi bakımından hukuki yükümlülük altında bulunan fail tarafından kanunda tanımlanan neticenin meydana gelmesinin engellenmemesi şeklinde işlenen suçlardır. Bu nedenle kanunda düzenlenen ve kural olarak icrai bir hareketle işlenen suçun ihmali bir hareketle de işlenmesine gerçek olmayan ya da görünüşte ihmali suç denilmektedir. Öğretide neticenin meydana gelmesinin engellenmesi yükümlülüğü "garanti yükümlülüğü" ya da "garantörlük" olarak da adlandırılmaktadır. Kişinin yerine getirmekle yükümlü olduğu, başka bir anlatımla garanti yükümlülüğü altında bulunan davranışı gerçekleştirmemesi nedeniyle meydana gelen neticeden sorumlu tutulabilmesi için söz konusu yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması zorunludur. TCK'nun 83. maddesinde düzenlenen; "kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" ile 88. maddesinde düzenlenen; "kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi" gerçek olmayan veya görünüşte ihmali suçlardandır. (Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih Selami Mahmutoğlu, Yener Ünver, Suç Teorisi (2), İstanbul, 2004, 3.baskı, s

. TCK'nun 83. maddesinde düzenlenen; "kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" ile 88. maddesinde düzenlenen; "kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi" gerçek olmayan veya görünüşte ihmali suçlardandır. (Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih Selami Mahmutoğlu, Yener Ünver, Suç Teorisi (2), İstanbul, 2004, 3.baskı, s. 62; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 11.bası, s.221-231; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 8.bası, s.370-390; Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, 18.bası, s.164-175; Mehmet Emin Artuk, Ahmet Gökcen, Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi Ankara, 2015, 9.bası, s.240-246)

5237 sayılı TCK'nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suç, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngörülmektedir. Kanun koyucunun kişilerin yaşam hakkını korumak amacıyla ihdas ettiği suçlarda neticenin ifade ettiği haksızlık aynıdır. Zira tüm bu suçlarda neticenin gerçekleştirilmesi yani kişinin hayatının sona erdirilmesi cezai yaptırıma bağlanmaktadır. Buna karşılık kişinin yaşamını sona erdiren fiiller, işleniş şekillerine başka bir anlatımla hareketin ifade ettiği haksızlığa göre farklı suç tipleri olarak düzenlenmiştir. TCK’nda ölüm neticesinin cezalandırıldığı suçlar, kasten (TCK'nun 81 ve 82. md.) veya taksirle (TCK'nun 85. md) işlenip işlenmediğine, kasten işlenmişse icrai hareketle mi (TCK'nun 81 ve 82. md), ihmali hareketle mi (TCK'nun 83. md) işlendiğine göre farklı değerlendirmeye tâbi tutulmuştur.

Hayata son vermeyi, yani öldürmeyi yasaklayan normun, kasti ve icrai bir hareketle, yani başkasının hayatını sona erdirmeye yönelik aktif bir davranışla gerçekleştirilmesi halinde TCK'nun 81 ve 82. maddelerinde düzenlenen kasten öldürme suçu işlenmiş olacaktır. Bu suçun oluşması bakımından önemli olan husus, başkasının hayatını ortadan kaldırmaya yönelik bir hareketin icra edilmiş olmasıdır. Buna karşılık, öldürmeyi yasaklayan norm, ihmali bir hareketle ihlal edildiğinde fail, başkasının hayatını sona erdirmek amacıyla aktif bir davranış gerçekleştirmemekte, öldürme suçu, başkasının hayatını korumakla yükümlü bulunan kişinin, bu yükümlülüğünü ihlal etmesi suretiyle işlenmektedir. Bununla birlikte bu halde fail, ancak hukuken (kanun, sözleşme, olay öncesindeki tehlikeli davranış nedeniyle) başkasının yaşamını korumakla yükümlü bulunan, başkasının yaşamına yönelik saldırı veya tehlikeden o kişiyi korumayı hukuken garanti eden kişi olabilir.

Başkasının yaşamını korumak bakımından hukuki yükümlülük altında bulunan garantör konumundaki kişi, bu yükümlülüğünü ölüm neticesinin gerçekleşeceğini bilerek yerine getirmezse, kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesinden (TCK'nun 83. md.) söz edilecektir. Buna karşılık, garanti yükümlülüğü altında bulunan kişi, yükümlülüğünü bilinçli bir şekilde ihmal etmekle birlikte, bunu korumakla yükümlü olduğu hayatın sona ereceği bilinciyle kasten yapmamışsa ve fakat bu yükümlülük ihlaline bağlı olarak yine de ölüm neticesi meydana gelmişse taksirle ölüme sebebiyet verme suçu (TCK'nun 85 md) söz konusu olabilecektir. Başkasının hayatını korumak ve gözetmekle yükümlü bulunan kişi, bu yükümlülüğünü dikkatsiz ve özensiz davranışıyla da ihlal edebilir. Örneğin, bir bakıcı kendisine bırakılan küçük bir çocuğun evdeki sehpaların üzerine çıkıp aşağı atlamasını görmesine rağmen diğer işlerini bitirmek için çocukla ilgilenmediği ve gerekli önlemi almadığı takdirde çocuğun düşerek ölmesi halinde, ölüm neticesini önleme yükümlülüğü bulunduğundan ve bu yükümlülüğünü özensiz davranışıyla ihlal etmiş olacağından taksirle ölüme neden olmadan dolayı sorumlu tutulacaktır. Bu nedenle, ölüm neticesinin ihmali bir davranışa bağlı olarak meydana geldiği hallerde somut olayın şartları dikkate alınarak, ölüm neticesi bakımından failin kasten mi, yoksa taksirle mi hareket ettiği belirlenmelidir. Bununla birlikte, ölüm neticesinin kasten meydana geldiği hallerde olası kast, taksirle meydana geldiği hallerde ise bilinçli taksir şartlarının oluşup oluşmadığı da göz önünde bulundurulmalıdır. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara, 2015, 8.bası,s. 366-390).

5237 sayılı TCK'nun "Kasten öldürme" başlıklı 81. maddesi; "Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş, "Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" başlıklı 83. maddesinde ise;

"(1) Kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolayısıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması gerekir.

(2) İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması,

Gerekir.

(3) Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hallerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir" hükmüne yer verilmiştir.

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması,

Gerekir.

(3) Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hallerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir" hükmüne yer verilmiştir.

TCK'nun 83. maddesi uyarınca, kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolayısıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması zorunludur. İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması,

Gerekir.

Bu düzenlemeye göre, TCK'nun 83. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, başkasının hayatını korumak ve gözetmek yükümlülüğü altında bulunan garantör konumundaki kişinin, korumak ve gözetmekle yükümlü olduğu hayatın sona erme tehlikesi ortaya çıkmasına rağmen, hayatın korunması açısından yapılması gereken icrai davranışları gerçekleştirmemesi gereklidir.

Diğer taraftan, sanığın belli bir icrai davranışta bulunmak hususundaki yükümlülüğüne ilişkin kanuni düzenlemelerin belirlenmesi açısından 4721 sayılı Medeni Kanun hükümleri üzerinde de durulmalıdır. Kanunun 335. maddesinde; ergin olmayan çocuğun, ana ve babasının velâyeti altında olduğu, 337. maddede; ana ve babanın evli olmaması halinde velâyetin anaya ait olacağı, velayetin kapsamına ilişkin olan 339. maddede; ana ve babanın, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini göz önünde tutarak gerekli kararları alacağı ve uygulayacağı, 340. maddesinde; ana ve babanın, çocuğu imkanlarına göre eğiteceği ve onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlâkî ve toplumsal gelişimini sağlayacağı ve koruyacakları, 346. maddesinde; çocuğun menfaati ve gelişmesi tehlikeye düştüğü takdirde, ana ve babanın duruma çare bulamaması veya buna güçlerinin yetmemesi halinde hâkimin, çocuğun korunması için uygun önlemleri alacağı, 348. maddesinde; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması durumunda velayetin kaldırılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler göz önüne alındığında, ana ve babanın evli olmaması halinde, doğan çocuk annenin velayeti altında olacağından, annenin çocuk üzerinde kanundan doğan koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmaktadır.