muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5485, Karar No: 2007/8169, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5485 E.  ,  2007/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine takip borçlusu davalının vakî itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

....İcra Müdürlüğü’nün 2006/3938 takip sayılı dosyası kapsamından; davacının adi takip yoluyla davalı hakkında başlatmış olduğu icra takibinde, 1.180,00 YTL asıl alacak ve 7.50 YTL işlemiş temerrüd faizinin tahsilini istediği anlaşıldığı gibi; itirazın iptâli davasının da, yasal bir yıllık süresi içinde açılmış olduğu saptanmış bulunmaktadır.

Dava ve icra takibine 02.12.2005 tarih ve 206 sayılı adi yazılı sözleşme dayanak alınmıştır. Sözleşmeyi davacı şirket yüklenici; davalı ise, iş sahibi sıfatlarıyla imzalamıştır. İş sahibi şirketi temsilen şirketin ticari ünvanı üzerine imza atmak suretiyle sözleşme Hasan Gökmen tarafından imzalanmıştır. Davalı şirket, anılan şahsın şirketle ilgisinin bulunmadığını ve dolayısıyla sözleşmenin davalıyı bağlayıcı olmadığını savunarak yanlar arasında kurulduğu ileri sürülen akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Hasan Gökmen, davalı şirketin ticari ünvanını yansıtan kaşesini kullandığına göre; ticari temsilci olması durumunda Borçlar Kanunu’nun 449.maddesi gereğince sözleşme davalıyı bağlayıcı olabileceği gibi; Borçlar Kanunu’nun 453.maddesi hükmü gereğince ticari vekil sıfatıyla yetkilendirmiş ise, yine davalı şirketi bağlayıcı olacaktır. Diğer yandan, yetkisiz temsilci sıfatıyla sözlemeyi imzalamış olsa dahi, açık ya da örtülü olarak davalı şirket tarafından sözleşmeye onay verilmiş ise BK’nın 32.maddesi gereğince sözleşmenin alacak ve borçları davalı şirkete geçer. O halde, sözleşmede imzası bulunan Hasan Gökmen’in HUMK’nın 248/4.maddesi gereğince mahkemece çağrılıp sözleşme hakkında ve yukarıda açıklanan hususlarda bilgisinin alınması zorunludur.

Diğer yandan sözleşmenin yanları bağlayıcı olmamasının mahkemece saptanması durumunda da, yapılan ilanlar davalı yararı için yapılmış ise, Borçlar Kanunu’nun 413.maddesi hükmünün uygulanabileceğinin de gözden uzak tutulmaması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkemece davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2939, Karar No: 2014/3890, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2939 E.  ,  2014/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/394032

Mart 2013 tarihli L.. D..nin 5. sayfalarında “A.. Dergisinin basılmaması üzerine L.. D..ne geçişimizle alakalı durum tespiti” başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyle, B.. Prodüksiyon Yayıncılık Tic. Ltd. Şti vekilinin vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulüne dair Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2013/1202 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/07/2013 tarihli ve 2013/337 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.12.2013 gün ve 75723 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2013 gün ve KYB. 2013-394032 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, “Arifan Dergisinin basılmaması üzerine L.. D..ne geçişimizle alakalı durum tespiti” başlığı ile yayınlanan yazının kişilik haklarını ihlal edici bir nitelikte olmadığı, basın özgürlüğü çerçevesinde kullanıldığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinin 2. fıkrasında; “Düzeltme ve cevapta, buna neden olan eser belirtilir. Düzeltme ve cevap, ilgili yazıdan uzun olamaz. Düzeltme ve cevaba neden olan eserin yirmi satırdan az yazı veya resim veya karikatür olması hallerinde düzeltme ve cevap otuz satırı geçemez.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre, ilgilinin vekili tarafından gönderilen cevap ve düzeltme hakkını içeren tekzip metninde, ilgili yazının “hapse girişimin ardından teliflerimi tevdi ettiğim şirket tarafından ücretim ödenmeyerek en zor zamanda yardımsız bırakılmam, üstelik herkese telefon açılıp benim için yalan yere yardım toplanması, böylece fakir fukaranın sömürülmesi, dergi basacağız diye ilave paralar istendiği halde derginin basılmaması, bünyede çalışan bazı insanların namaza devamsızlığı ve ahlak dışı işlere bulaşmaları gibi birçok nedenle Arifan dergisinin ve Arifan yayınlarının kapatılması” kısmında gerçeği yansıtmayan yanlış bilgiler içerdiği belirtilerek, yetmiş altı satırdan ibaret cevap ve düzeltme hakkı kullanıldığı, bu nedenle ilgili yazıdan uzun olduğu gözetilmeden, yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 gün ve 2013/337 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına yer olmadığına, 20.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10581, Karar No: 2012/11983, Tarih: 17.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10581 E.  ,  2012/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ve ...'dan olma, 01.07.1925 doğumlu "..."in anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek evrak arasına eklendikten sonra yeniden incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18467, Karar No: 2016/10504, Tarih: 15.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/18467 E.  ,  2016/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; takip dosyası içeriğindeki bazı evrakların okunaklı olmadığı bazılarının ise eksik tarandığı görülmüştür. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen takip dosyasıyla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27646, Karar No: 2015/44870, Tarih: 12.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27646 E.  ,  2015/44870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/38156

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2010/321 (E) ve 2011/349 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

2-T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Ş.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresi ile "savunman ücretine" ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20990, Karar No: 2015/42056, Tarih: 16.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20990 E.  ,  2015/42056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/119072

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/5 (E) ve 2010/338 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü saat:14.45 sıralarında hükümlüler ...'ın katılan ... ve yakınanlar ...'nün bulunduğu eve geldikleri, dogalgazda kaçak olduğunu belirtip bakacaklarını söyledikleri, katılanın ikametinde doğalgaz olmadığını söylemesi üzerine katılanı iterek evin içerisine soktukları, katılan ve yakınanların el ve ayaklarını bağladıkları, silah çıkarıp katılanın yüzük, saat ve bileziklerini aldıkları, kasanın anahtarını yerini sordukları, katılanın kasanın anahtarının yeğeninde olduğunu söylemesi üzerine hükümlülerin kasayı battaniyeye sarıp evden dışarı çıkardıkları, kaldırımda giderlerken polisin durdurup kimlik sorması üzerine kasayı bırakarak kaçtıkları, hükümlü ...'ün 19.12.2006 günü başka bir suçtan yakalandığında suçu hükümlü ..., sanık ... ve ... isimli kişi ile planladıklarını, sanık ... ve ... isimli kişinin araçla aşağıda beklediklerini kendilerinin ise eve çıktıklarını beyan ettiği, hükümlü ...'ın hazırlıkta suçu sanık ..., ... ve hükümlü ... ile birlikte işlediklerini, ... ile birlikte eve çıktıklarını, ... ve sanık ...'ün aşağıda beklediğini bildirdiği,

Olayın meydana geldiği katılanın evinde temsili görüşmeler yapılarak baz istasyonunun belirlendiği,

Sanığın ise tüm aşamalarda suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; olay tarihlerinde kullandığı telefon numarası ve telefon cihazının tespiti ile olay tarih ve saatinde hangi baz istasyonundan sinyal verdiği hususu da araştırılıp, UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanık hakkında benzer bir suçtan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/222 Esas ve 2011/374 Karar sayılı dosyasından mahkumiyet kararının verildiğinin tespit edilmesi nedeniyle bu dosyanın da celp edilerek, anılan dosyadaki somut olayımız ile ilgili delil bulunup bulunmadığı da belirlendikten sonra sonucuna göre tüm kanıtların yeniden birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7497, Karar No: 2022/688, Tarih: 24.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7497 E.  ,  2022/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Kayseri ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kayseri ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Kayseri ... yönünden reddine, ... yönünden ise kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b/3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar davalı Kayseri ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocasinan ilçesi, Sümer mahallesi, 620 ada 169 ve 170 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesinden verilen karar kaldırılarak sorumlu idarenin Kayseri ... olarak kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Kayseri ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı Kayseri ...'ndan alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4340, Karar No: 2023/3219, Tarih: 10.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4340 E.  ,  2023/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/543 E., 2022/899 K.

DAVA TARİHİ : 18.06.2019

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/269 E., 2021/50 K.

Taraflar arasında açılan hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili ; "2017 Yılı (10 Aylık) Malzemesiz Genel Temizlik, İdari İşler, Teknik İşler, Yemek Pişirme, Servis ve Sonrası" hizmet alım işini davalı kurum ile akdedilen 28.03.2017 tarihli sözleşme ile üstlenen davacı ile, dava dışı Dev-Turizm-İş Sendikası arasında yapılan toplu iş görüşmelerinde çıkan uyuşmazlık sonucunda başvurulan Yüksek Hakem Kurulu'nun 19.12.2017 tarihli, 2017/2957 Esas - 2017/3321 sayılı kararı ile uyuşmazlığın kesin olarak hükme bağlandığını, bu kapsamda Yüksek Hakem Kurulu'nun kararına uygun olarak hizmet sözleşmesine istinaden işçilerin sendika ödemelerinden dolayı sorumluluğun davalı İdareye ait olduğunu, ancak davalı İdarenin gerek sözleşme gerekse Yüksek Hakem Kurulu Kararına aykırı davranarak iş bu sendika ödemelerini yapmadığını, dava dışı Dev-Turizm-İş Sendikası tarafından ödenmeyen sendika ücretlerinin tahsili için yasal yollara başvuracağını da taraflarına bildirilmesi üzerine, sendika ücretlerine ilişkin olarak davacı şirket tarafından 31.12.2018 tarihli, 204.498,83 TL'lik fatura düzenlenerek davalı İdareye gönderildiğini, ancak fatura bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, taraflar arasında akdedilen 28.03.2017 tarihli hizmet alım sözleşmesi kapsamında 10.01.2018 tarihli Yüksek Hakem Kurulu kararına istinaden kesilen ve davalı tarafından davacı şirkete ödenmeyen 204.498,83 TL tutarındaki fatura bedelinin işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; sendikal alacaklar ile ilgili olarak davacı tarafça gönderilen faturadaki hesaplamanın hatalı olması nedeniyle, firmaya hatanın giderilerek yeni bir fatura tanzim edilerek gönderilmesi halinde ödemenin yapılacağının bildirilmiş olmasına karşın, davacı firma tarafından yeniden tanzim edilip gönderilen bir fatura olmadığından TİS hükümleri gereği çalışanlara ödenmesi gereken hakların firmaya ödenemediğini, ödeme yapılmamasının İdarenin kusurundan kaynaklanmadığını, söz konusu alacağın ticari bir iş ilişkisinden kaynaklanmaması nedeniyle, avans faizi talebinin kabulünün mümkün olmadığını, ayrıca hak düşürücü süre ve zamanaşımı defilerinde bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki sözleşmede yazılı olan hakların iyileştirilmesi amacı ile davacı firmada çalışan işçilerin kayıtlı olduğu dava dışı Devrimci Turizm İşçileri Sendikası (Dev Turizm-İş) tarafından Yüksek Hakem Kuruluna başvurulmuş olduğu, işçilerin 01.05.2017 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 oranında zam ve işçilerin 30.06.2017 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine 01.07.2017 tarihinden itibaren %4 oranında zam yapılmış olduğu, ilgili kararın dava dosyasının taraflarına Yüksek Hakem Kurulunun 10 Ocak 2018 tarihli yazısı ile tebliğ edilmiş olduğu, Yüksek Hakem Kurulunun ilgili kararına göre, Mayıs - Aralık 2017 döneminde ödenmiş olan çalışan ücretlerine ilave olarak yeniden belirlenen maaş artış oranları üzerinden her çalışan için ayrı ayrı olmak üzere hesaplama yapılarak, çalışanlara "Ücret Fark" ödemelerinin yapılmasının gerektiği, ancak çalışanların fiili olarak davacı Büyükadalı Ltd.Şti. firmasında çalışmaları sebebi ile ilgili ücret farklarının davacı firma tarafından hesaplanarak davalı İdareye fatura kesilerek fatura ekine de ayrıntılı ücret hesaplamaları yapılarak sunulmasının gerektiği, bu tespitlere göre davacı şirketin davalıya 31.12.2018 tarihli fatura ile 204.498,83 TL'yi talep etmiş olduğu, davacı şirketin Yüksek Hakem Kurulunun 19.12.2017 tarihli Kararına istinaden işçi ücret farkları alacağına istinaden düzenlemiş olduğu 31.12.2018 tarihli, 577622 No.lu, 204.498,83 TL tutarlı faturadan dolayı davalı ... Üniversitesinden alacaklı olduğu anlaşılarak davanın kabulüne karar verilmiş, dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihinin belirtilmemiş olması nedeniyle söz konusu miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği ile davalının kamu kurumu olan Üniversite olması nedeniyle hüküm altına alınan miktara davacının avans faizi uygulanmasına ilişkin istemi yerinde olmadığından söz konusu alacağın yasal faiz oranları uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar