muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/786, Karar No: 2012/102, Tarih: 20.03.2012

TCK’nın 191. maddesini değiştiren 5560 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, Dairemiz duraksamasız olarak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğunu kabul etmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da düzenlediği çok sayıdaki tebliğnamede bu doğrultuda görüş bildirmiştir.

Sözü edilen cümle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında belirtildiği gibi, öncelikle ‘tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine’ karar verilmesi durumunda, hangi yasa yoluna gidilebileceğine ilişkin uygulamadaki duraksamaları gidermek için eklenmiş değildir.

Aksine bu cümle, Dairemizin, yargı hizmetlerinin hızlandırılması kapsamındaki önerisi üzerine metne eklenmiştir.

5) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında ‘tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 14.04.2011 tarihinden önce verilen kararların temyize, bu tarihten sonra verilen kararların ise itiraza tabi olmasının, benzer durumda olan kişiler açısından yasa yoluna başvuru noktasında farklılığa neden olacağı ve Yargıtay’ın iş yükünü gereksiz yere artıracağı’ ileri sürülmüştür.

Para cezalarındaki kesinlik sınırı zaman zaman değiştirilmekte; değişiklikten önce verilen daha az para cezalarına ilişkin hükümler temyiz edilebildiği halde, değişiklikten sonra verilen daha fazla para cezalarına ilişkin hükümler kesin olabilmektedir. Benzer durumdaki kişiler açısından farklılığa yol açtığı düşüncesiyle, değişiklikten önceki para cezalarına ilişkin hükümlerin de kesin olduğu kabul edilebilir mi? Buna olanak bulunmamaktadır.

Diğer yandan, Yargıtay’ın iş yükünü artıracağı nedeniyle, yasaya aykırı bir görüşün benimsenmesi kabul edilemez.

E- Sonuç: Açıkladığım nedenlerle;

1) Somut olayda, 14.04.2011 tarihinde önce, TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen ‘tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına’ ilişkin hüküm niteliğindeki karara karşı başvurulacak kanun yolunun, hüküm tarihi itibarıyla itiraz olmayıp ‘temyiz’ olduğu,

2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasal dayanağı bulunmayan itirazının reddine karar verilmesi gerektiği,

Kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer Üç Genel Kurul üyesi de; benzer düşüncelerle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.11.2011 gün ve 12154–57330 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın itiraz merciince incelenmesinin sağlanması amacıyla Aliağa Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2012 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41652, Karar No: 2019/3045, Tarih: 26.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/41652 E.  ,  2019/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Somut olayda, iş kazası nedeniyle hastanede tedavi altına alınan babalarının taburcu edilmesini istemeyen sanıklardan Kezban Özer'in, katılan ...'a "yarın taburcu edin de görüşürüz" sanıklardan ...'in, katılan ...'a "yarın olsun, yarın sizinle görüşeceğiz" yine sanık ...'in taburcu işlemleri için evrak hazırlayan katılan ... Çınar'a "seni geberteceğim" şeklinde sözler söylediklerinin katılanlarca iddia edilmesi ve bu iddialarının da tanıklar tarafından doğrulanması karşısında, sanıkların eylemlerinin objektif olarak korkutucu nitelikte olduğu gözetilmeden "sanıkların tartışma ortamı içerisinde fevren söyledikleri sözlerin müştekilerin üzerinde herhangi bir korku yaratacak özelliğe sahip olmadığı" şeklinde yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19522, Karar No: 2014/16555, Tarih: 15.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19522 E.  ,  2014/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.- 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.- 2010/503 K.sayılı kararlarında da değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4,05 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28190, Karar No: 2016/22425, Tarih: 27.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/28190 E.  ,  2016/22425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04/04/2016 tarih, 2016/1945 Esas - 2016/9772 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... İnşaat Tic. San. Ltd. Şti. aleyhine genel haciz yolu ile takibe başlandığı, şikayetçi borçlu şirket ortağının, borçlu şirketin diğer ortağı olan ...'un şirketi borçlandırıcı işlemler yaparak, takip alacaklısından dosya alacağını temlik aldığını, şirket adına gelen tebligatları da usulsüz olarak kendisinin tebliğ ettiğini ve yine ...'un ihale alıcısı şirketin tek sahibi olduğunu, muvazaalı işlemlerle organize bir şekilde davaya konu yedi adet taşınmazı sahip olduğu şirkete kaydırdığını ileri sürerek şirkete ait taşınmazların ihalesinin feshi talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddi ile para cezasına hükmedildiği, kararın Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır.

Tüzel kişiler ancak yetkili organları aracılığı ile (yasal temsilci/kanuni mümessil) şikayet ve itiraz başvurusunda bulunabilirler. Yasal temsilcinin süresinde başvurmasına ve vekil tayin etmesine engel mücbir sebep bulunmadıkça, bir başkasının şirketi temsilen icra mahkemesine başvurması mümkün değildir. Ancak; takip konusu dosya alacağının temlik edildiği ... İnşaat ... Şirketi yetkilisi ...'un, İmza Sirkülerine göre de halen davacı ile birlikte müştereken borçlu şirketi temsile yetkili şirket müdürü olduğu ve takip sebebiyle ihalesi yapılan borçlu şirkete ait taşınmazların çoğunluğunu satın aldığı, dolayısıyla takip alacaklısı ve ihale alıcısı konumundaki şirket ortağı ...'un, şikayetçi ... ile müştereken temsile yetkili olduğu borçlu şirketle ve şikayetçi diğer temsilci ile arasında husumet bulunduğu görülmektedir.

Şirketi temsile müştereken yetkili ortağın, şikayetçi şirketin diğer yetkilisi ile arasında husumet bulunduğuna göre; takip sebebiyle borçlu şirketin taşınmazlarının satışının yapılıyor olması gibi acil nitelikteki iş sebebiyle şikayetçi ortağın tek başına dava açabilmesi gerektiğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece; şikayetçi ortağa süre verilerek, şirkete kayyum tayin ettirmesi ve kayyumun da icazeti sağlandıktan sonra davaya devam edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, Dairemizce düzeltilerek onandığı anlaşılmakla, şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 04/04/2016 tarih ve 2016/1945 E.-2016/9772 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22052, Karar No: 2015/8194, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22052 E.  ,  2015/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarihli ve 2013/678 esas, 2014/237 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 178. maddesi gereğince Mahkeme başkanı veya hâkim, sanığın veya katılanın gösterdiği tanık veya uzman kişinin çağrılması hakkındaki dilekçeyi reddettiğinde, sanık veya katılan o kişileri mahkemeye getirebilir. Bu kişiler duruşmada dinlenir", hükmüne aykırı şekilde mahkemece 18/03/2014 tarihli duruşmada sanık müdafii, hazır ettiği tanıkların mahkemece dinlenilmesini istediği halde bu konuda olumlu ve olumsuz karar verilmeden ve hazır olduğu belirtilen tanıklar dinlenilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/01/1985 gün ve 213/1 sayılı kararında açıklandığı üzere, mahkemenin bilirkişi raporu ile bağlı olmadığı, hâkimin delilleri serbestçe takdir etmesi ve değerlendirmesi gerektiği, davaya konu olan, mağdurun yaralanması eylemine yönelik bilirkişi raporunda tali kusurlu olduğu belirlenen işverenin-sanığın olaydan cezai olarak sorumlu tutulup tutulamayacağı ve sanığın hareketleri ile sonuç arasında uygun nedensellik bağının bulunup bulunmadığı irdelenmediği gibi mahkemece eylemle sonuç arasında nedensellik bağı ve suç oluşumu gerekçede belirtilmeksizin salt anılan rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

İsabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Genel Müdürlüğü 28.10.2014 gün ve 94660652-105-34-7822-2014-18730/63955 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Starbucks cafede barista olarak çalışan katılanın kafe kapanırken temizlik yapmak üzere sıcak su doldurduğu paspas kovasını sürükleyerek hareket ettirdiği sırada kovadaki suyun ayağına dökülerek basit şekilde yaralandığı, dosya kapsamında olay anını gösterir kamera kayıtlarının bulunduğu olayın yeterince aydınlandığı olayda, tanık dinlemenin dosyaya yenilik getirmeyeceği ve CMK'nın 309. maddesi gereğince ancak kesin kanuna aykırılık hallerinin kanun yararına bozma konusu yapılabileceği, hakimin takdir yetkisinin kullanılmasına ilişkin hususlarda kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından ... Bakanlığı'nın, .... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2014 tarih ve 2013/678-2014/237 sayılı
Yargıtay — Esas No: 2009/19889, Karar No: 2010/2680, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19889 E.  ,  2010/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8174, Karar No: 2020/2623, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8174 E.  ,  2020/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak düzenlenen 02.12.2009 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ... Denetim Grup Müdürlüğü'nün 09.09.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4973, Karar No: 2022/10247, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4973 E.  ,  2022/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşıldığından;

1- Sanık ...’un tehdit suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde ise;

Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi ve hüküm fıkrasında “1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası” yerine “1 yıl hapis ve 30 TL adli para cezası”, “10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası” yerine “10 ay hapis ve 25 TL adli para cezası” yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’un temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından “1 yıl hapis ve 30 TL adli para cezası” ve “1 yıl hapis ve 25 TL adli para cezası” ibareleri çıkartılarak yerlerine, “6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası” ve “10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası” ibarelerinin eklenmesi biçiminde sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5113, Karar No: 2014/20714, Tarih: 09.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5113 E.  ,  2014/20714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/99845

MAHKEMESİ : Yalova Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2009/227 (E) ve 2010/180 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür.

Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür.

Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.