muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1609, Karar No: 2025/2566, Tarih: 20.03.2025

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, asıl dava şikayetçisi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının asıl dava davacısına yönelik para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.12.2024 tarih ve 2024/2448 E.-2024/3173 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.05.2023 tarih ve 2022/1369 E.-2023/606 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ilk paragrafında yer alan “esas dosyanın davacısının İİK 134 gereğince ihale bedelinin %10'u oranında 76.250,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “esas dosyanın davacısının İİK’nın 134. maddesi gereğince ihale bedelinin %5’i oranında para cezası ile ESAS NO : 2025/1609

2-Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.05.2023 tarih ve 2022/1369 E.-2023/606 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ilk paragrafında yer alan “esas dosyanın davacısının İİK 134 gereğince ihale bedelinin %10'u oranında 76.250,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “esas dosyanın davacısının İİK’nın 134. maddesi gereğince ihale bedelinin %5’i oranında para cezası ile ESAS NO : 2025/1609

cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8580, Karar No: 2025/9413, Tarih: 20.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/8580 E.  ,  2025/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2365 E., 2019/1830 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, yanlış anlaşıldığına, hakaret içerikli sözler söylemediğine, sadece Cumhurbaşkanına ve Başbakana şikayet edeceğini söylediğine, Devlet büyüklerine asla küfretmediğine, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkındaki delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayırma kararı verilerek, soruşturma ve kovuşturmanın ayrı yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7276, Karar No: 2014/7743, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7276 E.  ,  2014/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27281, Karar No: 2015/28447, Tarih: 12.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27281 E.  ,  2015/28447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2014/1341-2015/746

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan celbi ile,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan iş yerinin dava dışı B.. A.Ş.'ne ait olup olmadığının tespitine yarar işyeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin),

3-Dava dışı B.. A.Ş. ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin,

Eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1606, Karar No: 2009/2537, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1606 E.  ,  2009/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 19.10.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 27.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı temsilcisi, Mera Tesbit Komisyonunun Gümüşhane il merkezi ... köyü ve yaylasında yaptığı tesbite, davalılar tarafından taşınmazlarının .. ilçesi sınırlarında ve yayla niteliği ile adlarına kayıtlı bulundukları gerekçesiyle itiraz edildiğini, oysa ki nizalı yerlerin özel mülkiyete konu olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek davalılara ait 3 adet tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar vermiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yapılar yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre; dava konusu tapu kayıtları Aralık Tapu Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olup, geldileri Sürmene Tapu Sicil Müdürlüğündedir. Tapu kayıtlarının incelenmesinden Araklı'da kayıtlı taşınmazların Kaymaklı köyü Yarımca yaylası mevkiinde, Sürmene’deki geldilerinin Yarımca (Marzuka) köyü Yarımca yaylası (Marzuka) mevkiinde oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı temsilcisi, davayı taşınmazlar Aralık Tapu Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olduğu için Araklı’da açtıklarını, ancak hangi ilçe hudutları içinde kaldığını bilmediklerini beyan etmiştir.

Araklı Kaymakamlığı ilçe sınırları içerisinde Yarımca Yaylası isminde bir yaylaya rastlanmadığını, Gümüşhane il sınırları içinde bulunması gerektiğini, Gümüşhane Valiliği ise Merkez ilçeye bağlı ... köyünde ... isminde bir yayla bulunduğunu bildirmiştir.

Buna göre mahkemece, HUMK.nun 13.maddesi uyarınca yetki konusunun resen göz önünde bulundurulması gerekeceği düşünülerek Aralık, Sürmene idari ilçe sınırlarını ve keza Gümüşhane ve Tarbzon il mülki sınırlarını gösteren haritalarının merciinden getirtilerek, yapılacak keşifte mahalli iyi bilen bilirkişiler vasıtasıyla zemine uygulattırılması, nizalı taşınmazların hangi il veya ilçe sınırları içinde kaldığının tereddüde mahal vermeyecek biçimde tesbiti ile teknik bilirkişilere keşfi izlemeye ve infaza elverişli biçimde haritasının düzeltilmesi, nizalı taşınmazın yerinin bu harita üzerinde belirtilmesi gerekirken, mahallinde keşif yapılmaksızın yazılı gerekçelerle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2024, Karar No: 2010/3407, Tarih: 11.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2024 E.  ,  2010/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-h maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/09/2009 gün ve 277/269 sayılı karar re'sen temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/7,31,33; 497/1,31,33.maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden re’sen temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12361, Karar No: 2014/11085, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12361 E.  ,  2014/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2012/357-2013/323

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işverence hiçbir haklı ve geçerli sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, davalı işyerinde Petrol-İş Sendikası Trakya şubesi tarafından örgütlenme çalışması başladığını, davalı işyerinde sendikal çoğunluğu sağlayacak sayıda işçinin sendika üyesi olduğunu, sendikanın yetki için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurusunu müteakip işveren vekillerinin işçiler üzerinde örtülü ve açık baskı uygulayarak sendikadan istifa etmedikleri takdirde iş akitlerine son verileceğini, Diyarbakır, Aydın gibi yerlere sürgün olarak gönderileceklerinin açıkça söylenildiğini, ilerleyen safhalarda bu baskıların bir takım işçiler üzerinde sonuç doğurduğunu, bir kısım işçilerin sendikadan istifa ettiğini, istifa etmeyen bir kısım işçilerin Güneydoğu Bölgesi'ndeki şirkete ait kuyulara gönderildiğini, bir kısmının da küçülme gerekçesi ile işten çıkartıldığını, işyerinde herhangi bir küçülme gerçekleşmediğini, esnek çalışma, vardiya düzenlemeleri, ücretsiz izin, son girenin ilk çıkışı gibi koşulların yerine getirilmediğini, sendikaya üye olmayan veya baskı sonucu sendikadan istifa eden kişilerin çalışmaya devam ettiğini, işverenin bu iş koluna paralel doğal enerji kaynaklarından olan sıcak sudan elektrik üretimi için yeni girişimlerde bulunulduğunu, internet sitesinde işçi ve personel arayışına devam ettiğini, bu nedenlerle davacının iş akdinin sendikal örgütlenme nedeni ile haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, işe iade kararına rağmen müvekkilinin işe başlatılmaması halinde sendikal tazminat için bir yıldan az olmamak kaydı ile brüt ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin üretim ve iş hacminin düşmesi sonucu küçülmeye gidilmesi sebebi ile işletmesel karar ile feshedildiğini, müvekkilinin Trakya Bölgesi'nde sahip olduğu lisans kapsamında doğalgaz arama ve üretim faaliyeti gösterdiğini, 2012 yıl sonu üretimin %48 oranında düştüğünü, 2012 yılında kompresör tesislerinde toplam 37 kişi istihdam edilmekteyken bu çalışanların tamamının doğalgaz kompresörü teknisyeni olarak çalıştığını, 2012 yılı ortasına kadar düzenli olmasa da gün içerisinde belirli saatlerde faaliyet gösteren bu tesislerdeki gaz üretiminin düşüş nedeni ile çalışamaz duruma geldiğini, bu üretim düşüklüğünden dolayı zorlu kompresör sahasında vardiya tutulmasına son verildiğini, kuyulardaki basınçların düşük olması nedeni ile üretim sahalarında bulunmakta olan bazı kompesörlerin durdurulduğunu, tesislerin kapatılması nedeni ile Tekirdağ kompesör sahasında personel fazlalığı oluştuğunu bu durumun gaz başına düşen maliyetleri arttırdığını, davalı şirketin doğalgaz üretimindeki meydana gelen düşüş, bu düşünün kalıcı olması ve bunun sonucunda yaşanan personel fazlası nedeni ile davacının iş akdini sona erdirmek durumunda kaldığını, şirketin Trakya ve diğer sahalarda davacının görevlendirileceği pozisyon olmadığını, feshe son çare olarak başvurduğunu, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedilmediğini, Petrol-İş sendikalı pek çok işçinin halen müvekkili şirkette çalışmaya devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, salt bazı ekonomik güçlüklerin ortaya çıkmasının feshin gerekli ve kaçınılmaz olduğunu göstermeyeceği, işçinin çalışma olanağının kesin ve sürekli olarak ortadan kalkmış olması gerektiği, işverenin, işçinin çalışma olanağının nasıl ortadan kalktığını, feshe son çare olarak başvurduğunu somut şekilde açıklayıp kanıtlaması gerektiği, davalı şirketin M.. K.., Modern Enerji şirketlerine gaz satışlarının halen devam ettiği, 2012 yılında bu satışların aynı trendde devam ettiği, davalı şirketin 2012-2013 yıllarında TPAO'dan aldığı gaz miktarında herhangi bir değişiklik olmadığı, E... Oil'den aldığı gaz miktarının 2012 yılı içerisinde stabil olduğu, Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün verileri ile davalı şirketin ana kompresör hattından alınan değerlerin uyumsuz ve çelişkili olduğu ancak her iki durumda da şirketin üretim değerlerinin düştüğü, davalı şirkete ait M.. K.. ve Modern Enerji şirketlerindeki istasyonların halen faal olduğu, 2012 yılı içerisinde personel sayısının yıl boyunca sabit olduğu, davalı şirketin 2012 yılındaki ortaklarına verdiği brüt satış gelirlerinin değişmediği, maddi duran varlıkların 2012 yılında artış gösterdiği, Aralık 2012 ila Ocak 2013 tarihlerinde toplam 3 yeni işçinin işe alındığı, dinlenen tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşifte davalı şirketin, davacının iş akdine son verdikten sonra yeni kuyular açıp üretime geçmek için hazırlık yaptığının anlaşıldığı, davacının davalı tarafın iddiasının aksine davalı işveren tarafından başka sahalarda değerlendirme seçeneğine yöneldiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, ayrıca tanık beyanları ile işyerinde feshe kadar fazla mesai saatlerinde herhangi bir azalmaya gidilmeksizin ve esnek çalışma modeli uygulanmaksızın aynı tempoda mesainin devam etmesi karşısında, davacının iş akdinin sona erdirilmesinde davalı işveren tarafından feshin son çare olma ilkesine uyulmadığı, bu nedenler ile davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli bir nedene dayanmadığı, davacı taraf iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia etmekte ise de akdin sendikal nedenle feshedildiğini ispat yükü davacı işçiye ait olup, dinlenen tanıkların beyanından davacı tanıklarının halen sendika üyesi olarak çalışmaya devam ettikleri, SGK'dan celbedilen dönem bordrolarında fesih tarihinde halen sendika üyesi olan işçilerin çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında davacı tarafın akdin sendikal nedenlerle feshedildiği hususunu ispat edemediği anlaşıldığından, davacı tarafın sendikal tazminat talebinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Karar süresi içersinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal hakkın engellenmesi suçundan Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/471 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve sonucun ne olduğu yönünde dosyada bir bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece kamu davasının sonucunun ne olduğu araştırılıp, kesinleşmesiyle birlikte yukarıdaki esaslar dahilinde, işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedenle yapılıp yapılmadığı araştırılıp, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de;

Davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret olacağının gözetilmemesi, hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.