muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16845, Karar No: 2008/2491, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16845 E.  ,  2008/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE- ORMAN YÖNETİMİ- ... K.T.K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların içinde içinde bulunduğu ... Köyü R36-a-08-b ve R36-a-03-d numaralı orijinal fotogrometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasının,

2) Dava konusu taşınmazlara en yakın kadastro parsel numaraları keşifte görev alan ... bilirkişiye kroki üzerinde işaretlettirilerek, kadastro tutanak örneklerinin kesinleşme şerhli olarak Kadastro Müdürlüğünden, dayanak tapu ve vergi kayıtlarının ilgili yerlerden istenerek dosya arasına konulması,

3) Arazi Kadastrosu yapılırken 228 nolu genelge hükümlerine göre orman sınırı belirlenip belirlenmediği Orman Yönetimi ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak varsa harita ve ilgili evrakın gönderilmesinin istenmesine,

4) Arazi kadastrosu yapılırken dava konusu taşınmazların niçin tescil harici bırakıldığı ve davalı yeri gösteren orijinal kadastro paftası fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenmesi,

5) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde bu güne kadar orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, yapıldı ise; orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

6) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu kadastro parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte, (en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde) haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

7) Orman Yönetiminin temyiz harcı yatırdığına dair harç makbuzu dosyada bulunmadığından, yatırdı ise dosyaya konulması, yatırmadı ise H.Y.U.Y’nın 434. maddesi gereğince işlem yapılarak makbuzun dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2731, Karar No: 2012/6599, Tarih: 06.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/2731 E.  ,  2012/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2009

Davacı vekili, davalının Ankara 4. İcra Müdürlüğü 2006/8906 takip dosyasına yaptığı itirazın dört aylık net ücret alacağı, döt aylık net ikramiye alacağı olan 8.129,55YTL'yi ödemesi haricinde, ancak bu ödeme yönünden takipten sonra ödeme yapıldığından icra takip masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması kaydıyla itirazın iptalini, takibi uzatmaya yönelik haksız itirazından dolayı % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsilini, Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2008/899 takip nolu dosyası ile işe başlatmama tazminatının gelir vergisinin tahsili amacı ile icra takibine geçildiğini, davalı bankaca icra takibine itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazının iptali ile takibin devamına. %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini  talep etmiştir.

Davalı vekili; davacıya  alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işe başlatmama tazminatından 193 sayılı G.V.K. uyarınca gelir vergisi kesilmemesi gerektiği, bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun, tarafların iddia ve savunmalarını irdeler mahiyette ve Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına uygun bulunduğu, 22/06/2009 tarihli rapordaki gerekçe ve hesaplamaya aynen iştirak olunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafından davalı aleyhine başlatılan Ankara 4. İcra Müdürlüğünün 2008/8906 takip nolu icra takip dosyasına vaki davalı itirazının kısmen iptali ile, 518,63TL asıl alacak yönünden takibin devamına, Birleşen davaya dayanak Ankara 26.  İcra Müdürlüğünün  2008/899 takip nolu  icra dosyasında asıl alacak olarak 1.289.20TL üzerinden devamına,  davacının  icra inkar tazminat taleplerinin alacak likidite olmadığından reddine,  karar verilmiştir.

Kararı  kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisinin ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı, Mahkemece bu konuda yapılan araştırmanın yeterli olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık   bulunmaktadır.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı kanun ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı kanun ile 193 sayılı gelir vergisi kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı kanun ile 193 sayılı gelir vergisi kanununa eklenen geçici 77 maddede  ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda,  vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir.  İşçi haksız yere  kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair  karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru  olmaz.

Somut olayda, davacıya ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisinin, işverence  ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, yatırıldığının tesbiti halinde davalı işverenin bu alacaktan sorumlu olmayacağı, alacağın ilgili vergi dairesinden tahsilinin gerekeceği nedeniyle talebin reddine, yatırılmadığının tesbiti halinde ise şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şeklide karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9336, Karar No: 2025/1830, Tarih: 10.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9336 E.  ,  2025/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1001 E., 2023/1042 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/193 Esas 2023/113 Karar sayılı kararı ile;

A.Sanık hakkında maktuller Cemal ve Polat'a karşı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1,81/1, 53, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 2.kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

B.Sanık hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 53, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1001 Esas, 2023/1042 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar Birgül ve Leyla vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Leyla ve Birgül vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak, kan gütme saikiyle, canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine,

B.Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına, sanığın suçu tehdit altında işlediğinden bahisle ceza verilmemesi gerektiğine, yardım eden olması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Leyla ve Birgül vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak, kan gütme saikiyle, canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine,

B.Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak hükümlerinin uygulanamayacağına, sanığın suçu tehdit altında işlediğinden bahisle ceza verilmemesi gerektiğine, yardım eden olması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, olayda meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, olayda töre ve kan gütme saikiyle

öldürme, eziyet çektirerek öldürme ve 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/1001 Esas, 2023/1042 Karar sayılı kararında katılanlar Leyla ve Birgül vekili ile sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9048, Karar No: 2013/12653, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9048 E.  ,  2013/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle verilen görevsizlik kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi Özay Görgülü'nün kullandığı aracın maddi hasarlı kaza yaptığını, murisin araçtan inmesinden sonra davalıların işleteni, sürücüsü, zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması sonrası hayatını kaybettiğini belirterek davacılar için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı eş Özlem için 49.000,00 TL, davacı anne Ümmügül için 24.000,00 TL, davacı baba Tahsin için 24.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu olaya ilişkin olarak davacı eş tarafından Tekirdağ İş Mahkemesine açılan davada, kazanın iş kazası olduğunun tespit edildiği ve kararın Yargıtay incelemesi sonucu onandığı, olay iş kazasından kaynaklandığından davanın iş mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, dosyanın karar kesinleştiğinde talep halinde İstanbul İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2013/9048

2013/12653

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İş Mahkemeleri, 5521 Sayılı Kanun'la kurulmuş olan istisnai nitelikli özel mahkemelerdir.

5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde İş Mahkemelerinin, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olduğu belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacılar ile davalılar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı açıktır. Dava, iş akdinden kaynaklanan hukuki bir uyuşmazlık olmayıp, İş Mahkemelerinin görevi olarak belirtilen işlerden değildir. Dava, haksız fiile dayalı olarak açılmış olup niteliği gereği genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gözetilerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4899, Karar No: 2024/16082, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4899 E.  ,  2024/16082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :12.07.2024

EK KARAR SAYISI :2024/803 E., 2024/1274 K.

SUÇ :Özel Belgede Sahtecilik

KARAR :Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.07.2024 tarihli ve 2024/803 Esas, 2024/1274 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi , Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1617, Karar No: 2018/2498, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1617 E.  ,  2018/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/961, Karar No: 2020/2519, Tarih: 03.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/961 E.  ,  2020/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09/05/2011 gününde verilen dilekçe ile şahsi hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; men'i müdahele işleminin konusuz kalması sebebiyle esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığına, davacının ecrimisil isteminin reddine dair verilen 20/12/2018 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03/03/2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2.540,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.