muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29699, Karar No: 2018/8162, Tarih: 29.03.2018

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Uyuşmazlık konusu kıdem ve ihbar tazminatı,ücret ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, fesihten önce kendisine tanınması gereken ihbar süresini,hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa ödenmeyen ücret alacağını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı,ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8655, Karar No: 2017/3486, Tarih: 19.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8655 E.  ,  2017/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği

yetkiye dayanılarak,hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1131, Karar No: 2021/2924, Tarih: 23.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1131 E.  ,  2021/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin tüm ortaklık hak ve hisselerini bütün hukuki hak ve yükümlülükleri ile birlikte ... (... oğlu)'e satıp devrettiğini, davacının kooperatif hissesini tapuda devir ve temlik ettikten sonra işbu devri ve ...' ün kooperatif üyeliği için devir taahhüt örneğini davalı kooperatife noter aracılığı ve iadeli taahhütle yolladığını, davalı kooperatifin davacının üyelik kaydının silindiğine dair bir bilgi verilmediğini, ...' ün de kooperatife üye olmadığını, davacının bundan böyle kooperatifle herhangi bir bağının kalmasını istemediğini ileri sürerek davacının kooperatif üyeliğinin sona erdiğinin, kooperatif üyeliğini ve tapudaki payını ...'e devrettiğinin tespitini talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmaya iştirak edilmemiş, beyanda bulunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, davacının varsa parasal yükümlülüklerinin üyeliğin devir suretiyle sona erdiği tarihe kadar devam ettiği hususunu ancak icra takibine itirazında bildirmesi ya da itirazın iptali davasında savunması ve o mahkemece bu savunma üzerinde durulması ya da takibin kesinleşmesinden veya takip öncesinde açacağı menfi tespit davasında ileri sürmesi mümkün olduğundan, davalı kooperatif tarafından herhangi talep bulunmadığı halde üyeliğin sona erdiğinin tespitinde davacının HMK'nun 106/2. maddesine göre korunmaya değer güncel hukuki yararı olmadığı kanaatiyle davanın HMK'nun 114/1-h ve 115/2. madde hükümleri uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi tarafından, tespit davalarında hukuki ilişkinin varlığının hemen tespit edilmesinde davacının korunmaya değer hukuki yararının bulunması gerektiği, davacı aleyhine icra takibi yapıldığında veya aidat talep edildiğinde savunma olarak her zaman üye olmadığını iddia ederek savunmada bulunabileceği, ilk derece mahkemesi tarafından davanın hukuki menfaat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinin devir ile sona erdiği iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. Menfi tespit davasında amaç bir hukuki ilişkinin veya bir hakkın gerçekten mevcut olmadığının tespitine yöneliktir. Takipten önce açılan menfi tespit davasında borçlunun hukuki durumu tehlikede ise veya taraflar arasındaki hukuki ilişki belirsizlik içeriyorsa ve açılacak dava sonucunda verilecek kararla belirsizlik ortadan kalkacaksa hukuki yararın mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece her ne kadar davacının hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan dava reddedilmiş ve ...Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi tarafından da istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de 06.10.2014 tarihli belge konusunda davalının isticvabı yoluna gidilip, gerektiğinde imza incelemesi yaptırılarak bu belgenin davaya etkisi, delil olarak sunulan adi yazılı taahhütnamenin içeriği diğer tüm delillerle birlikte tartışılıp değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulup tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılan gerekçelerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 22/05/20219 tarih 2018/763 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararının kaldırılarak usul ve yasaya aykırı görülen Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.02.2018 tarih, 2015/449 Esas-2018/139 Karar sayılı kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 23.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16096, Karar No: 2021/20188, Tarih: 30.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16096 E.  ,  2021/20188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Ş.’nin sadece ... hakkında sadece resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarını; katılan Bankasya Katılım Bankası A.Ş.’nin ise sadece sanıklar ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik suçları, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçu ve sanık ... hakkında hırsızlık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve suç işlemek için kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından verilen beraat kararlarını temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’in, hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda herhangi bir hüküm kurulmadığı gözetilerek, sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında suç işlemek amacı ile kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suç işlemek amacı ile kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de anılan suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan katılan Bankasya Katılım Bankası A.Ş’nin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin anılan suçtan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

4- Sanık ... hakkında hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olmak, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik suçları, sanıklar ... ve Enver Bekçi hakkında hırsızlık, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçları, sanık ... hakkında hırsızlık suçu, sanıklar ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik suçları, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçu ve sanık ... hakkında hırsızlık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Şikayetçi ...’e ait hesaptan yaklaşık birer saat arayla ikişer kez kendi hesabına para havale eden sanık ... Bekçi hakkında tayin olunan temel cezanın TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin mahkumiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13808, Karar No: 2014/18900, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13808 E.  ,  2014/18900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ (KAPATILAN) 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/298-2014/100

Taraflar arasında görülen davada Kayseri (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2013/298-2014/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 31058 sicil numarası ile Kayseri Ticaret Siciline kayıtlı A.. İnşaat Turizm Dış Tic.Reklam Organizasyon ve C.. San. Tic. Ltd. Şti'nin %33 oranında hisse karşılığı pay sahibi olduğunu, şirketin 100 hisse karşılığında paylara bölünmüş olup pay sahiplerinin ise 33 hisse karşılığı M.. G.. ve 34 hisse karşılığı A. Z.. G.. ait olduğunu, müvekkilinin hissesini diğer hisse sahibi M.. G..'e devrettiğini, işbu devir işleminin usulüne uygun olarak noter tarafından gerçekleştirildiğini, ortaklar kurulunca da karar alınmak sureti ile karar defterine işlendiğini, son olarak devrin Ticaret Sicil Memurluğunca tescili için müracaat ettiklerini, davalı kurumun Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/11/2012 tarih 2010/1096 sayılı tedbir kararı gerekçesiyle hisse devir tescil talebini reddettiğini, açık ve tartışmadan vareste bir biçimde açıklanacağı şekli ile hisse devirleri yönünden her hangi bir kısıtlılık kararı bulunmadığını, mahkeme tarafından hüküm altına alınmayan bir konuda keyfi bir kararın verilmesinin düşünülemeyeceğini, tedbirin üçüncü kişiler üzerine konulduğunu, oysa müvekkilinin diğer pay sahibi ortağı olan M..G..'e hissesini devretmek istediğini, bu kişinin üçüncü kişi konumunda dahi olmadığını ileri sürerek Kayseri Ticaret Sicil Memurluğu'nca tesis olan 2013/24702 numaralı ve 06/12/2013 tarihli davacıya ait hisse devri tescil talebinin reddine dair işlemin iptali ile davacının 33 adet hisse karşılığının M.. G..'e devrini içerir hisse devir talebinin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 6762 sayılı TTK.nın ve 27/01/2013 tarihli 28541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ticaret Sicili Yönetmeliği gereğince pay devri istenilen şirketin sicil kaydında Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin tedbir kararının bulunması nedeniyle davacının hisse devri talebinin reddine karar verildiğini, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sırasında Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen tedbir kararının kaldırılması nedeniyle davanın konusuz kaldığı; ancak kendisine dava açılmasına sebebiyet veren davalının yargılama giderinden sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sırasında Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen tedbir kararının kaldırılması nedeniyle davanın konusuz kaldığı; ancak kendisine dava açılmasına sebebiyet veren davalının yargılama giderinden sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ticaret sicil memurluğu kararının iptali istemine ilişkindir.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 28. maddesine göre tescil, ancak ilgililer veya mümessilleri yahut hukuki halefleri tarafından yaptırılabilir. Yine aynı Kanun’un 34. maddesi hükmü uyarınca sicil memurluğu kararlarına karşı ancak mahkemeye ilgililer itiraz edebilecektir. Ticaret Sicil Tüzüğü’nün 31/3. maddesi ile “ilgili”, tacirin hükmi şahıs olması halinde onun yetkili organları veya temsilcileri olarak açıklanmıştır. Dairemizin yerleşik içtihatları da bu doğrultudadır.Somut olayda davacı, dava tarihi itibariyle dava dışı A.. İnşaat Turizm Dış Ticaret Reklam Organizasyon ve C.. Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin hissedarı konumunda olup buna göre mahkemece, “ilgili” sıfatını taşıyıp taşımadığı, dava açma konusunda aktif husumet ehliyeti olup olmadığı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23215, Karar No: 2015/26831, Tarih: 15.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23215 E.  ,  2015/26831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz talebinin miktardan reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 24.07.2014 tarih ve 2014/280-718 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/278, Karar No: 2024/2614, Tarih: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/278 E.  ,  2024/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/425 E., 2023/684 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

MİRASÇILARI : 1-... 2-... 3- ...

vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

Öztürk

DAVA TARİHİ : 17.02.2016

HÜKÜM/KARAR : Kabul

KARAR

Şikayetçi vekili, borçlu Fatih Büyükata adına tescilli aracın 25.12.2015 tarihinde 65.850,00 TL bedelle ihale edilerek 12.02.2016 tarihli derece kararı tanzim edildiğini, ihale bedelinden Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczine dayalı aracın aynından kaynaklanan vergi borçlarının ödenmesinden sonra kalan bedelin müvekkiline ödenmesi gerekirken sıra cetvelinde 1. sırada yer verilen şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödeme yapıldığını, fakat şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının borçlunun başkaca vergi borçlarından kaynaklandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vergi dairesinin yapmış olduğu haczin hukuka uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Ankara Batı 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyizi istemi üzerine Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 2016/5107 E., 2019/5040 K.sayılı ilamıyla, Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczinin kapsamı belirlenerek Vergi Dairesince sonradan talep edilen alacakla ilgili icra takibi ve haciz bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bedeli paylaşıma konu araç takyidatındaki haczin, aracın Motorlu Taşıtlar Vergisi borcu olmadığı, bu ödeme yapıldıktan sonra vergi dairesi yazı cevabında araç takyidatındaki 29.05.2012 tarihli haczin devam ettiğinin bildirildiği, satış tarihi itibariyle 33.229 TL ödevlinin ticari faaliyetlerinden kaynaklı vergi borcu olduğunun beyan edildiği, yapılan yazışmalar ve icra dosyası içeriğine göre hacze iştirak söz konusu olmayıp, mükellefin vergi borcundan dolayı araç kaydındaki ilk haciz Sincan Vergi Dairesinin haczi olup, aracın ilgili aynından doğan borçlar mahsup edildikten sonra kalan paranın ilk önce Sincan Vergi Dairesine ödenmesinde, bundan sonra kalan paranın da ikinci sıradaki davacıya ödenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.05.2022 tarih ve 2021/3526 Esas, 2022/2689 Karar sayılı ilamıyla bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmediğinden ilk bozma kararındaki gerekçelerle bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak Sincan Vergi Dairesi tarafından 28.04.2023 tarihli cevabi yazıyla Fatih Büyükata’nın tüm borçlarını ödediğini bildirmesi, davalı ... dairesinin alacağının bulunmaması karşısında haczinin de konusuz kalacağından davacının sıra cetvelinde 1.sırada yer alması gerektiği gerekçesiyle verilen davanın kabulüne ilişkin karar şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayet tarihi itibariyle, şikayet olunan Sincan Vergi Dairesinin haksız olduğu ispatlanamadığından yargılama giderinin şikayetçi üzerinde bırakılmaması ve şikayet olunan aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir. .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. İcra Hukuk Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine (3) no.lu bent olarak “ davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılması, (5) no.lu bendin hükümden çıkarılarak yerine (5) no.lu bent olarak “Taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.