muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7050, Karar No: 2017/1798, Tarih: 08.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7050 E.  ,  2017/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 50/3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ve hükmü açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı ile adli para cezasına çevirmeye ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine ilişkin uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3 paragrafındaki ikinci cümlenin tamamen çıkarılarak yerine " TCK 52/3 maddesi gereğince 50 gün adli para cezasına çevrilmesine olarak belirlenmesine, TCK'nın 50/3-1.a ve 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 1.000 TL adli para cezasına çevrilmesine"ibaresinin eklenmesi ile hüküm fıkrasının 4 paragrafındaki "hapse çevrilmesine" ibaresinin "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15061, Karar No: 2010/22442, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15061 E.  ,  2010/22442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24784, Karar No: 2013/29906, Tarih: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/24784 E.  ,  2013/29906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Düşürülme ve temyiz isteğinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Temyiz isteğinin reddine dair ek karara yönelik Sanık ...'in temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanığa ek kararın 23.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın ek karara karşı 26.06.2008 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmaması nedeniyle verilen 06.06.2008 tarih 2007/83 esas 2008/65 karar sayılı temyiz isteğinin reddine dair ek kararda isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'in temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... Barutçu hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesi kararlarına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ... Barutçu'nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1850, Karar No: 2008/2933, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1850 E.  ,  2008/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan % 19,20 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 15.05.2005 gün ve 38/2972 sayılı kararına dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen kurul kararına itiraz edildiğine göre, davacının sürekli iş göremezlik oranını % 0,00 olarak belirleyen Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 15.02.2007 gün ve 328 sayılı raporu ile % 19,20 olarak belirleyen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı arasında oluşan çelişkinin Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak giderilmesi gerekirken, yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12871, Karar No: 2016/1361, Tarih: 16.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/12871 E.  ,  2016/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2013 yılında yapılan kadastro sırasında .... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 1210 ada 23 parsel sayılı 877,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz .... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş ve tutanak Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi, kal ve tescil davasının yargılaması sonucunda davanın kabulüne dair verilen hüküm 13.02.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Kadastro Mahkemesince kesinleşen Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası getirtilerek yapılan yargılama sonunda çekişmeli 1210 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ilişkin karar tespitten önce kesinleştiği için malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilen tutanak aslının kadastro işlemlerinin olağan usullere göre tamamlanması için Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30249, Karar No: 2014/26118, Tarih: 19.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30249 E.  ,  2014/26118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/47827

Mahkemesi : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/12/2012

Numarası : 2009/332 - 2012/388

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla, gece vakti, asfalt yolda seyrederken, yol yapım çalışması nedeniyle trafiğe kapalı alana girerek kum yığınına çarpması sonucu sanığın aracında bulunan bir kişinin vücudunda kırık oluşacak şekilde, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları olayda, sanığın belirlenen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 22/3 ve 89/4, maddelerinde öngörülen bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının aynı Kanun'un 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı; ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, buna karşın uzlaşma kapsamında kalan suçla ilgili olarak soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaştırma işleminin yapılmadığı anlaşılmakla; uzlaştırma işleminin yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Mağdur S.. P.. hakkında düzenlenen adli raporda, adı geçen mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirtildiği dikkate alındığında; söz konusu yaralanmanın TCK'nın 89/2-3 maddesi kapsamında sayılan nitelikli hallerden sayılmaması nedeniyle, yaralanmanın TCK'nın 89/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, TCK'nın 89/5 maddesi gereğince, bilinçli taksir halinde TCK'nın 89/1 maddesi kapsamına giren yaralanmaların şikayete bağlı olduğu göz önünde bulundurularak, sanığın yalnız M.. B..'nin yaralanmasından dolayı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1927, Karar No: 2020/1935, Tarih: 15.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1927 E.  ,  2020/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9518, Karar No: 2014/33068, Tarih: 28.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9518 E.  ,  2014/33068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2006/508-2011/460

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile arasında düzenlenen devre tatil sözleşmesi ile Antalya İli, Manavgat ilçesi, Çolaklı Mevkiinde, tapunun .. ve .. sayılı parsellerini teşkil eden arsa üzerinde kurulu bulunan P..Tatil Köyündeki F, F, E bölgesi 229, 253, 131 kapı no’lu evin 29.06-13.07, 27.09-11.10 ve 29.04-13.05 dönemini kapsayan 1, 1, 2 no’lu devrelerin sahibi olduğunu, davalının 2006 yılı için yenileme ve yeniden inşa etme giderleri adı altında devre tatil sahibi olan tüketicilerden toplam 9.065.609 TL talep ederek, bu giderleri de devre servis bedeli içine dahil ettiğini, oysa ki bu giderlerden sorumlu olmadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, devre tatilcilerin toplam 9.065.609 TL’den sorumlu olmadıklarının tespitine, söz konusu yenileme ve yeniden inşa etme bedelinin kendisine yansıtılan payından sorumlu olmadığının tespitine, 2006 yılı için kendisinden talep edilen toplam devre servis bedeli olan 3.192 TL’nin fahiş olması nedeniyle indirilerek yeniden tespitine, tespit edilecek bu miktara müteakip yıllar için Tefe-Tüfe ortalamalarının uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulüne, davacının, 2005 yılı yenileme katkı payı nedeniyle davalıya her üç devresi için toplam 253,42 TL borçlu olmadığının tespitine, 2006 yılı devre servis bedelinin her üç devresinin 416,63 TL olarak tespitine, fazlaya ilişkin 2.775,37 TL bakımından borçlu olmadığının tespitine, devre servis bedelinin gelecek yıllar için tespiti talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki devre tatil sözleşmesi gereğince, davalı şirket tarafından 2006 yılı için yenileme ve yeniden inşa etme giderleri adı altında talep edilen miktardan davacı devre tatil sahibinin sorumlu olmadığının tespiti ile aynı yıl için talep edilen devre servis bedelinin indirilmesi istemine ilişkindir. Davacı, talebine açıklık getiren dilekçesinde de, iş bu davadaki ilk talebinin, yenileme ve yeniden inşa etme faaliyetlerinden kendisine yansıtılan bölümden sorumlu olmadığının tespiti, ikinci talebinin ise, 2006 yılı devre servis bedelinin sözleşmenin 10/C maddesine uygun olarak indirilmesi ve gelecek yıllarda tefe tüfe ortalamasının uygulanması olduğunu belirtmiştir.

Davacının 2005 yılı yenileme katkı payı ile ilgili talebi olmadığı halde, mahkemece talep aşılarak 2005 yılı yenileme katkı payına ilişkin olarak da hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Kaldı ki, davacı tarafından iş bu davadan önce 13.9.2005 tarihinde, Ankara 1. Tüketici Mahkemesinin 2005/2059 esas ve 2010/801 karar sayılı dosyası üzerinden 2005 yılı için talep edilen yenileme ve katkı payı bedelinden borçlu olmadığının tespiti istemi ile dava açıldığı, 13.12.2010 tarihinde davanın kısmen kabulüne, davacının sözü edilen yıl itibariyle davalı şirketçe 14.2.2005 tarihli yazı ile talep edilen miktarın 185,07 TL’lik kısmı nedeniyle borçlu olduğu, 1.624,03 TL’lik kısmından ise borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, ne var ki kararın taraflara tebliğe gönderilip kesinleştirilmediği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacı tarafından 2005 yılı için açılmış olan söz konusu davanın, kesinleştirilmesi sağlanarak, 2005 yılına ilişkin belirlenen değerler de göz önünde bulundurulmak ve taleple bağlı kalınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 192,20 TL harcın istek halinde iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15233, Karar No: 2011/1651, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15233 E.  ,  2011/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15045, Karar No: 2006/18590, Tarih: 06.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/15045 E.  ,  2006/18590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Alacaklı K....Ltd. Şti. vekili tarafından, borçlu itiraz eden K..  S...Tic. A.Ş.ne karşı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe geçilmiş, tebligatı borçlu şirketin Silivri adresindeki ikametgahında tebliğ edildiği görülmüştür. Borçlu şirket, takip dayanağı çeklerle ilgili Silivri İcra Dairelerinde takip yapılamayacağını, İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğunu ileri sürmüş ve mahkemece de bu yönde İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HUMK.nun 9/2.maddesi 1.cümlesine göre davalı birden fazla ise bunlardan birinin (ikametgıhında) dava açılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Bu kural icra dairelerinin yetkisini belirlemede geçerlidir. Ancak anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Somut olayda örnek 10 nolu ödeme borçlu K...S.... Tic. A.Ş.nin kaşesinde belirtilen Silivri adresinde tebliğ edilmişse de, mahkemece ticaret sicilinden bu adresin şirketin ticaret sicilinde kayıtlı ikametgah adresi olup olmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçelerle borçlu K... S... Tic. A.Ş.nin ikametgah adresinin ticaret sicilinden araştırılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4217, Karar No: 2012/4087, Tarih: 24.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/4217 E.  ,  2012/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Geceleyin bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etmek suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Silivri Ağır Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2012 gün ve 2012/27 E. 2012/22 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11850, Karar No: 2016/1604, Tarih: 02.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11850 E.  ,  2016/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar, velayet ve hükmolunan nafakalar, yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın tarafından gösterilen tek tanık ...'nın dinlenmesinden, kadın vekili tarafından 25.11.2014 tarihli celsede vazgeçilmiştir. Aynı celse hazır bulunan davacı-karşı davalı erkek vekili bu vazgeçmeye muvafakati olmadığını açıkça beyan etmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 196. maddesi "delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez" hükmünü içermektedir. Bu haliyle, davalı-karşı davacı tanığı ...'nın Hukuk Muhakemeleri Kanunun 240 vd. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak davet edilerek dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.02.2016 (Salı)