muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12902, Karar No: 2017/2117, Tarih: 20.03.2017

Ayrıca tapu kayıt malikleri İbrahim oğlu ...ın, davalılardan ... oğlu ... ile bir kısım davalıların murisi ...isimli kişilerle aynı kişi olup olmadığı anlaşılmamıştır.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemenin bu durumu her aşamada re'sen dikkate alması gerekir. Mahkemece, tapu maliklerinden .... oğlu ...'ın aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, aynı kişi olmaları halinde tapuda isim tashihi için süre verilmesi ve ölü ...’ın davada yer almayan mirasçılarından ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün davaya dahil edilmesi, aksi halde sağ iseler kendilerinin, ölü iseler ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine tespit edilecek mirasçılarının davada yer almalarının sağlanması; ölü ...’in davada taraf olmayan mirasçıları ....a dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek davaya dahil edildikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde taraf teşkili sağlanmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11865, Karar No: 2022/10526, Tarih: 09.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11865 E.  ,  2022/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09.06.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/575 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin 19.01.2021 tarihli ek karar ile derhal ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (İş bu dosyaya depo edilen 30.034,69-TL bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, ilgili bankaya müzekkere yazılmasına karar verildiğinden yeniden müzekkere yazılmasına yer olmadığına,) cümlesinin yazılmasına,

b) 6 nolu bendinde yer alan (kararın kesinleşme) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (19.01.2021 ek karar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/917, Karar No: 2013/8365, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/917 E.  ,  2013/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili ile dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ve 1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ve hakkında tescil kararı verilen yakın komşu taşınmazları dava konusu taşınmaz ile birlikte irtibatlı olarak gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15956, Karar No: 2020/1569, Tarih: 08.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15956 E.  ,  2020/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ..., adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunmuş ise de; temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali ve sosyal durumlarına ilişkin belgeleri dilekçesi ekinde ibraz etmemiş olması nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nın 336/2. maddesi gereğince adli yardım istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, ret kararının HUMK'nın 337/2. bendi gereğince ilgilisine tebliğine, süresi içerisinde itirazda bulunulması halinde Yargıtay 17. Hukuk Dairesi tarafından itirazın değerlendirilmesine, bundan sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/256, Karar No: 2012/829, Tarih: 21.11.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2012/6-256 E.  ,  2012/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

Taraflar arasındaki “temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 11.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.06.2010 gün ve 2010/662-1288 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 23.03.2011 gün ve 2011/14 E., 2011/3536 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmemesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira parası farklarının muaccel olmadığı, muaccel olan kira paralarının da süresinde ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 4.2.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.1.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede senelik 3000 TL kira parasının her yılın ilk haftası içinde senelik peşin ödeneceğinin hüküm altına alındığı görülmüştür. Davacı icra takibinde 2010 yılı kira parası 9120 TL'den ödenen 5900 TL'yi indirdikten sonra kalan 3220 TL'nin tahsilini istemiştir. İcra takibine dayanak yapılan Beyoğlu 4. İcra Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/585 karar nolu 22.7.2009 karar tarihli ilamında 1.1.2009'dan itibaren aylık kira parasının 950 TL olacağı hüküm altına alınmış olup bu ilam 28.12.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen kira tespit ilamına dayanılarak istenen kira farklarının 30 günlük yasal ödeme süresi içerisinde ödenmemesi durumunda temerrüt olgusu gerçekleşir. Mahkemece temerrüt oluştuğundan tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir…)

gerekçesiyle kararın bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait olan mecuru davalının 01.01.2004 başlangıç tarihli kira akdi ile kiraladığını,  kiranın yıllık olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, 2010 yılına ait kira bedelinin eksik ödendiğini, İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2010/4105 E. sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi yapıldığını, takibe itiraz edilmediği gibi 30 gün içerisinde kira bedelinin de ödenmediğini belirterek, temerrüt nedeniyle kira akdinin feshine, mecurun tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 2010 yılı kirasının tamamını peşin olarak ödediğini, davalı tarafından icra takibine konu yapılan bedelin 2009 yılı ile 2010 yılı arasındaki kira zammı farkı olduğunu, 2010 yılı kira bedelinin ödenmediği iddiasıyla tahliye talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından 2010 yılı kira bedelinin Ocak ayının ilk haftasında ödendiği, daha sonra kira tespit kararı ile kesinleşen kira farkı alacağının Ocak ayında muaccel olmaması nedeniyle davacıya tahliye isteme hakkı vermeyeceği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar; Özel Daire’ce, yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçelerle bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kira tespit davası sonucu belirlenen kira bedeli farkı için tahliyeyi de içeren icra takibine rağmen kira farkının süresinde ödenmemesinin davacı-kiralayana tahliye isteme hakkı verip vermeyeceği noktasında toplanmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)nun 260. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre kiracı, kira müddetinin hitamından önce muacceliyet kesbeden kiraları tediye etmemiş bulunursa, kiralayan, altı ay ve daha fazla müddetli kiralarda otuz günlük ve daha az müddetli kiralarda altı günlük bir mehil tayin ederek birikmiş olan kira bu müddet zarfında verilmediği takdirde mehilin hitamında akdi feshedeceğini kiracıya ihtar edebilir. Yine 2004 sayılı İcra İflas Kanunu (İİK)nun 269. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre takip adi kiraya müteallik olur ve alacaklı da talep ederse ödeme emri, BK.nun 260. maddesinde yazılı ihtarı ve kanuni müddeti geçtikten sonra tetkik merciinden kiralanan şeyden çıkarılmasının istenebileceği tebliğini ihtiva eder.

Borçlunun tespit kararının kesinleşmemiş olması nedeniyle kira farkı alacağının istenemeyeceğini itiraz nedeni olarak ileri sürmüş olması halinde tetkik merciince alacaklının isteği doğrultusunda bu itirazın kaldırılabilmesi için kiranın tespitine ilişkin müspet tespit hükmünün kesinleşmiş olmasının her halde aranması gerekecektir. Çünkü İİK.nun 68. maddesinin uygulanmasında olduğu gibi 269. ve sonraki maddelerinin uygulanmasında da ister icra takibinde, isterse takibe itirazda olsun, dayanılacak diğer belgelerde nasıl ki kesinlik aranıyorsa kira, farkı alacağını oluşturan tespit kararında da aynı kesinliğin aranacağı kuşkusuzdur. Temyiz edilebilecek veya edilmiş bir tespit kararı temyiz sonucuna kadar borçlunun belli bir para borcunu kayıtsız şartsız ödemek zorunda olduğunu göstermez. O halde, böyle bir durumda henüz kesinleşmemiş bir tespit kararına dayanılarak itirazın kaldırılması istenilemez.

Kira tespiti kararı kira akdinin ücret unsurunu oluşturur. Gerçekten kiralayanın kirayı isteme hakkı veya kiracının kirayı ödeme borcu, kiranın tespitine ilişkin karardan değil, kira sözleşmesinden kaynaklanır. Bu nedenle bazı olaylarda yeni dönemin kirası başlangıç günü de gösterilmek suretiyle mahkemece tespit edilmiş ve hatta buna dair karar kesinleşmiş olsa bile ödeme gününün gelmemiş olması nedeniyle kirayı isteme hakkı henüz doğmamış olabilir. Bu gibi durumlarda alacaklı, elinde tespit ilamı olmasına rağmen kiranın ödeme gününün gelmesini bekleyecek ve o gün gelmeden de kiracı aleyhine icraya başvuramayacağı gibi BK.nun 260. maddesinde gösterilen biçimde ihtar da gönderemeyecektir.

Kiracının temerrüde düşmüş olması için alacağın muaccel olmasından başka dava edilebilir olması gerekir veya diğer bir deyimle borçlu, edayı yerine getirmeğe mecbur olmalıdır. Kira farkının mahkemede dava edilebilir veya icrada takip edilebilir hale gelmesi için miktarının kesin olarak belli olması gerekir. Bu belirlilik ise ancak tespite ilişkin kararın kesinleşmesi ile oluşabilir ve kiracının edayı yerine getirme borcuda ancak o zaman gelmiş sayılabilir.

Öteki deyişle, kiranın tespitine ilişkin mahkeme kararı ile tespit edilen kira farkı alacağının ifa zamanının gelmiş sayılması için sadece alacaklının borçludan edada bulunmasını isteyebileceği zamanın gelmiş olması yeterli olmayıp aynı zamanda o kararın kesinleşmesi gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 12.11.1979 gün ve 1979/1-3 sayılı kararında da bu ilkeler aynen benimsenmiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında düzenlenmiş 01.01.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmakta olup, bu sözleşmeye göre, kiralananın kirasının aylık 300.000.000.TL, yıllık ise 3.600.000.000.TL olduğu, kararlaştırılmış, sözleşmede herhangi bir artış şartına yer verilmemiştir.

Sözleşmenin özel şartlar 1.maddesinde ise, kira bedelinin yılın ilk haftasında 12 aylık peşin olarak ödeneceği öngörülmüştür.

Davacı tarafından açılan, Beyoğlu 4.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/38-585 esas sayılı kararı ile ‘…mecurun 01.01.2009 tarihinden itibaren aylık kirasının 950.TL olarak tespitine…’ karar verilmiş; bu karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 28.12.2009 günlü kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Davacı kesinleşen kira tespit kararına dayanarak, 08.02.2010 tarihinde davalı hakkında başlattığı icra takibi ile 2010 yılı kira farkını istemiş, tahliye istemli ödeme emri davalıya 09.02.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı 30 günlük yasal ödeme süresi içerisinde takibe konu fark kira bedelini ödememiştir.

Davacı kesinleşmiş kira tesbit kararına dayanarak, muaccel hale gelmiş 2010 yılı kira farkını istediğine, kira tesbit kararının kesinleşmesi ile de 2010 yılı kirası belirlendiğine göre, davalının artık bundan sonra kira sözleşmesi gereğince üzerine düşen edimi yerine getirmesi ve 30 günlük yasal sürede kira borcunu ödemesi gerekmektedir.

Davacı kesinleşmiş kira tesbit kararına dayanarak, muaccel hale gelmiş 2010 yılı kira farkını istediğine, kira tesbit kararının kesinleşmesi ile de 2010 yılı kirası belirlendiğine göre, davalının artık bundan sonra kira sözleşmesi gereğince üzerine düşen edimi yerine getirmesi ve 30 günlük yasal sürede kira borcunu ödemesi gerekmektedir.

Davalı yasal sürede kira bedelini ödediğini kanıtlayamadığına göre BK.nun 260.maddesi gereğince temerrüde düşmüştür ve tahliyesine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek davanın reddi yönünde direnme kararı verilmesi hatalıdır. Direnme kararı bu nedenlerle bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen "Geçici 7.madde" atfıyla aynı Kanun'un 366. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1767, Karar No: 2017/2445, Tarih: 04.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1767 E.  ,  2017/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/808, Karar No: 2022/9871, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/808 E.  ,  2022/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

Taraflar arasında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilerek davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalılar Asim Manioğlu ve ... tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sonucunda, ... ili ....., ilçesi .... Köyü çalışma alanında ve tapuda davalılar ... ve ... adına kayıtlı bulunan 412 parsel sayılı 1.053,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 102 ada 2 parsel numarasıyla ve 1.043,99 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra komisyon kararıyla, taşınmazın yüzölçümünün 1.503,78 metrekare olarak tespitine karar verilmiş; tapuda davacı ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 393 parsel sayılı 187,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 102 ada 1 parsel numarasıyla ve 196,49 m2 yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, uygulama kadastrosu sonucunda kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait olan parselden kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 397 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 26.10.2020 tarihli raporu ve Ek-3 krokisinde sarı renk ile boyalı A harfiyle gösterilen 100.17 metrekarelik alanın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline, iptal edilen kısmın 397 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek 1/2'sinin tapu maliki ... adına, 1/2' sinin tapu maliki ...’ın ... l.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/509 Esas, 2020/554 Karar sayılı veraset ilamındaki miras payları oranında mirasçıları olan davacılar ..., ..., ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün, davalılar ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar ... ve ...'nun istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne, 397 ada 2 parsel sayılı taşınmazın harita yüksek mühendislerinin 26.10.2020 tarihli bilirkişi raporuna ekli (3) nolu krokide (A) harfi ile sarı renkle gösterilen 100,17 metrekarelik kısmının tapu kaydının iş bu parselden ifrazen iptali ile davacılara ait 397 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, 397 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 296,64 metrekarelik 397 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise 963,61 m2 yüzölçümlü olarak tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 80.70 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 146,50 TL'nin istek halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.