muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7449, Karar No: 2019/20594, Tarih: 21.11.2019

Çalışma olgusu ve iş ilişkisi her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı tanıklarının davalı işyerinin bulunduğu pasajda moda evi ve büfe işlettikleri, ifadelerinde davacıyı tanıdıklarını ve ara sıra dükkanda davalıya yardımcı olduğunu beyan ettikleri, savunma da gözönünde bulundurulduğunda bir kimsenin bu şekilde karşılıksız yardım etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki davacı tanığının çalışma olgusunu doğruladığı ve davacının davalı işverene ait mağazanın tadilat ve servis fişinde isminin ve imzasının bulunduğunun anlaşılması karşısında davacının davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında iş ilişkisi bulunduğu kabul edilmeli, davacının talep ettiği alacağa yönelik çalışma süresi somut olarak belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalıdır. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işyerinde haftalık 400 TL net ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanığı davacının düzenli her gün gidip geldiğini, günlük 100 TL aldığını söylemiştir. Davalı işveren ise çalışma olgusunu kabul etmediğinden bu konuda savunma yapmamıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının maaş alacağı iddia, edilen ücret asgari ücret ve emsal ücret araştırması sonucu tespit edilen ücrete göre üç seçenekli olarak hesaplanmış, mahkemece iddia edilen ücret doğrultusunda karar verilmiştir.

Ücret taraflar arasında tartışmalı olup, davacı tanığının bildirdiği ücret, iddianın dahi bir hayli üzerinde olduğundan itibar edilemez. Davacının yaptığı iş, kıdemi ve emsal ücret araştırmasına göre ücreti brüt 1.523 TL kabul edilerek buna göre bilirkişi raporunun bu ücrete göre hesap içeren ilgili seçeneği bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16787, Karar No: 2011/14033, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16787 E.  ,  2011/14033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, karanın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde 1.6.1994 tarihi ile 31.12.1999 tarih aralığında ve 1.7.2001 tarihi ile 31.12.2002 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiş, 11.10.2011 tarihli duruşmada ise talebini 1.6.1994 tarihi ile 31.12.2002 tarihleri aralığında Tarım ... sigortalılığının tespiti şeklinde düzelttiğini bildirmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 1.6.1994 tarihi ile 31.12.2002 tarihleri aralığında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HMK.'nun 119.maddesine göre talep sonucu çok açık bir şekilde yazılmalıdır. Talep sonucu açık değilse HMK'nun 31. maddesine göre hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda ,maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında , taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir ; delil gösterilmesini isteyebilir.

Somut olayda dava dilekçesinde talep sonucu çok açık olarak yazılmış olup talep sonucunun açıklanmasına gerek bulunmayıp davacı vekilinin talep sonucunu bu beyanı ile artırdığı görülmektedir.

HMK.'nun 181. Maddesinde, talep sonucunun kısmi ıslah yoluyla artırılması usulen olanaklı hale gelmiştir.

Davacının beyanının bir an için sözlü ıslah olarak kabul edilmesi halinde ise, ıslah, sözlü yapılabilmesi yönünden şekil şartına sahip ise de peşin maktu ıslah harcı yatırılmadan yapıldığına göre mahkemece usulüne uygun olmayan beyana değer verilmek suretiyle 1.6.1994-31.12.2002 tarihlerinde davacının Tarım ... sigortalılığının tesbiti kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin silinmesine yerine;

“1-Davanın kabulü ile davacının 1.9.1994-31.12.1999 tarihleri ile 1.7.2001-31.12.2002 tarihlerinde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, usulüne uygun ıslah talebinde bulunulmadığından davacının dava açma hakkı saklı kalmak üzere 31.12.1999-1.7.2001 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3187, Karar No: 2014/4827, Tarih: 03.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3187 E.  ,  2014/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : ...'ın tehdit suçundan; Beraatine.

... hakkında;

TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 53/1,2,3, 54.maddeleri uyarınca; 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan sanık ... müdafıinin yasal savunmaya, suç vasfına lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 732 TL lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “7,00 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/11/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18621, Karar No: 2016/13340, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18621 E.  ,  2016/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmi, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak

(elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7209, Karar No: 2009/6382, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7209 E.  ,  2009/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlk Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde
Yargıtay — Esas No: 2017/376, Karar No: 2017/16428, Tarih: 12.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/376 E.  ,  2017/16428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete, beraate dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 1 yıl 5 ay hapis cezasının TCK’nin 86/3-a,e maddesi uyarınca yarı oranında artırılması sonucu 1 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması yerine 2 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca (1/12) oranında artırım yapılması sonucu 1 yıl 15 ay 18 gün hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuç ceza doğru olarak uygulandığı ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, bir hususu itiraf ettirmek için mağdur kızı ...'nın ellerini ve ayaklarını eşarpla bağlamasına, bu şekilde iken sopayla darp etmesine, soruşturma aşamasında tanıkların da bu hususu doğrulamasına, sanığın da savcılık ve sorgudaki ifadelerinde mağduru darp ettikten sonra kaçmasını önlemek için ellerini bağladığını beyan etmesine göre, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 109/2-3,e,f maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21963, Karar No: 2015/2911, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21963 E.  ,  2015/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12107, Karar No: 2017/6459, Tarih: 14.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12107 E.  ,  2017/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8872, Karar No: 2013/20706, Tarih: 08.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8872 E.  ,  2013/20706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00 -TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, reddine karar verilen alacak miktarı 125,20 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2017/8473, Karar No: 2018/6908, Tarih: 10.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/8473 E.  ,  2018/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yerel Mahkemece 31.03.2016 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği,ancak ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada tebligat parçasına rastlanmadığından bu eksikliğin giderilmesi kapsamında; varsa ek kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise usulüne uygun olarak tebliği ve sanık hükmü temyiz ettiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek dosyanın Dairemize gönderilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından sanık ...'in temyiz davası isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, belirtilen eksiklik tamamlandıktan sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin dosyanın karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.