muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5346, Karar No: 2024/8766, Tarih: 26.06.2024

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2011 tarihli ve 2006/1511 Esas, 2011/721 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanıklar Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13556, Karar No: 2014/925, Tarih: 28.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13556 E.  ,  2014/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/253030

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2009/535 Esas, 2010/160 Karar

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan H.. H..nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 03/08/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca H.. H..nin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Selçuklu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde çalışan sanıkların, okulların yakıt ihtiyacı için düzenlenen ihaleler neticesinde alınan yakıtın dağıtımı ve teslim alınmasında görev aldıkları, Özel İdare 100. Yıl İlköğretim Okuluna teslim olunan yakıttan alınan numunenin analizi sonucunda TSE'nin belirlediği sınır değerlerin altında olduğu iddiasıyla yapılan yargılamalarında; teslim alınan yakıtlara ait sevk irsaliyesi, fatura ve ordinolar ile Okul Aile Birliğinin bütçesinden yakıt alımı yapıldığına dair belgelerin araştırılıp incelenmesi, aynı yüklenici firmanın yakıt verdiği diğer okul yetkililerinin, yakıtın kullanımında, düşük standartta olduğuna dair bir tespitleri olup olmadığı hususlarında dinlenilmesinden sonra hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Aynı tarihli ihale neticesinde, standartlara uygun olmayan kalorifer yakıtının teslim alınması suretiyle edimin ifasına fesat karıştırma iddialarına ilişkin olarak, sanıklar hakkında Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2009/813 ve 2009/588 Esas sayılı dosyalar ile inceleme konusu dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Kanuna aykırı, O yer C. Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7283, Karar No: 2011/106, Tarih: 25.01.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7283 E.  ,  2011/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan elde edilen ve namlusu üzerindeki pimler vasıtasıyla ekseni etrafında el yardımı ile açılıp kapanan metal iki adet sapı olan, açılıp kapanan sapların sabitlenmesini sağlayan mandala haiz, tek ağızlı, sırtı küt, sivri uçlu, namlusunun sol yüzeyinde "Butterfly Solıngen Germany" ibaresi bulunan bıçağın, kelebek bıçak niteliğinde olduğu anlaşılmakla; İçişleri Bakanlığının 2.8.1995 gün, 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alınarak atılı suçun oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 25.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4607, Karar No: 2018/5042, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4607 E.  ,  2018/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2016/3036, Karar No: 2017/1336, Tarih: 14.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/3036 E.  ,  2017/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26411, Karar No: 2013/12074, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26411 E.  ,  2013/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16038, Karar No: 2014/3558, Tarih: 17.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16038 E.  ,  2014/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/370-2013/235

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 151, 162, 165, 341 ve .. parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın kabulüne, 297 parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Satış vaadi alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir

2-Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m.701) konu bir taşınmazda elbirliği (iştirak halinde) ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satım vaadinde bulunması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması veya 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmaz satışı vaat edilmesi ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

Satış vaadi sözleşmesinin tarafları olan davacı ve davalıların murisi Ali Aplak'ın dosyaya sunulan Gerede Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/178 Esas, 2013/169 Karar sayılı veraset ilamında dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın kayden maliki A.. o.. S.. A..'ın mirasçıları oldukları anlaşıldığından, kural olarak elbirliği malikleri arasında yapılmış bulunan satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasında ifa olanağı vardır. Mahkemece, eksik inceleme ile ifa olanağının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. A..kilinin bütün, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13558, Karar No: 2012/1902, Tarih: 13.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13558 E.  ,  2012/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ile fazla alınan malzeme bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı hazine vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayadığı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin geçikme zammına ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde ödenmeyen 2004 yılı 2. 3. ve 4. Dönem kira bedeli taksitlerinin sözleşmede yazılı geçikme zammı ile birlikte tahsilini istemiştir. Taraflar arasında düzenlenen 20.01.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli sözleşmenin hususi şartlarının 3. maddesinde kira bedeli üçer aylık dönemler halinde dört eşit taksitle ödenebilir.vadesinde ödenmeyen taksit bedelleri 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 51. maddesinde belirtilen oranda geçikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan bu hüküm geçerli olup tarafları bağlar. 24.04.2004 tarihinde ödenmesi gereken ve hüküm altına alınan kira bedeline bu tarihten itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 51. maddesinde belirtilen oranda geçikme zammı uygulanmak suretiyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3314, Karar No: 2015/2244, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3314 E.  ,  2015/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4608, Karar No: 2016/20907, Tarih: 21.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4608 E.  ,  2016/20907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Katılanın adli raporunda, kafada sağ yanda, alında ve sol kaşta kesilerin mevcut olduğu, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor düzenlenebilmesi için olay tarihinden 6 ay sonra şube müdürlüğüne gelerek muayene olması gerektiği belirtilmesine rağmen, bu yönde rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Katılanın 24/05/2013 tarihinde polis tarafından alınan beyanında, sağ el parmaklarının...'e attığı yumruk nedeniyle kırıldığını, yere düşüp, başından yaralandığını, yaralanmasının sebebinin yumruk atması ve kendi kendine düşmesi olduğunu bildirmesine göre, mağdurda sağ el 5. metekarpte ve sol el 5. parmakta kırık oluşturan yaralanmaların katılanın yumruk atması neticesinde oluşup oluşmayacağı, bu şekilde kırık oluşabilmesi halinde de bu kırıklar dışındaki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği yönünde adli tıp uzmanından rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de; sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesi gereğince indirim yapılırken 9 ay 27 gün yerine 10 ay hapis, TCK’nin 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 8 ay 7 gün yerine 8 ay 10 gün hapis cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26103, Karar No: 2015/290, Tarih: 12.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26103 E.  ,  2015/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/117385

MAHKEMESİ : Sındırgı(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2010/175 (E) ve 2012/232 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sındırgı Devlet Hastanesinin 08/07/2010 tarihli raporunda katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, ayrıca sanık hakkında temin edilen Sındırgı Devlet Hastanesinin 08/07/2010 tarihli raporunda sağ el parmaklarında küt travmaya bağlı kontüsyona neden olan yarlanmanın oluştuğu ve katılanda oluşan yaralanmalar ile sanıkta oluşan yaralanmaların katılanın anlatımlarıyla uyumlu olduğu, doktor raporuna hangi sebeple itibar edilmediği belirtilmeksizin, sanığın anlatımları ile doktor raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğine ilişkin hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.