muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4205, Karar No: 2023/3422, Tarih: 27.09.2023

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin objektif koşulların gerçekleşmiş olmasına karşın bu koşulların oluşmadığından bahisle bu kurumun uygulanmamasına ilişkin hukuka aykırılıkların, hâkimin takdir hakkına taalluk eden bir husus olmaması nedeniyle bu hususların kanun yararına bozma konusu yapılabileceği yönünde de bir kuşku bulunmamaktadır.

4. İncelenen dosya kapsamına göre; katılan ...'ın olay günü As Çimento fabrikasında kaynak ustası olarak çalışmakta iken, üzerinde bulunduğu platformdan yaklaşık 2,5 metre yüksekten düşerek vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...'in katılanı olay günü görevlendiren atölye şefi olduğu, Mahkemece 02/12/2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınarak sanık ...'in kazanın meydana gelmesinde asli kusurununu olduğunun kabul ve tespit edildiği, katılanın her aşamada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, Mahkemece sanık hakkında 3.000,00 TL adli para cezasına mahkûmiyetine, "Katılanın olay nedeniyle almış olduğu yaralar ve yaraların geleceği üzerindeki etkileri, katılanın zararını giderdiğine dair herhangi bir beyanın bulunmaması sebebi ile şartları oluşmadığından" gerekçeleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasına karar verilmiş ise de; katılan ... tarafından Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/498 esas sayılı dosyası ile zararlarının giderilmesi için çalıştığı şirket aleyhine açtığı davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği ve kararın 18.12.2018 tarihinde kesinleştiği, ayrıca taraflar arasında 03.10.2018 tarihli "Tazminat Makbuzu, Muvafakatname, İbraname ve Sulhnamedir" başlıklı sözleşme akdedilerek 13.09.2018 tarihinde katılan ...'ın hesabına 170.978,14 TL ödenerek zararlarının giderildiği, sözleşmede katılanın ceza dosyasındaki şikayet hakkının saklı tutulduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığın taksirli suçu neticesinde oluşan zararın giderildiği gibi sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla engel mahkûmiyeti olmadığı ve sanık hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanmasına rağmen," Katılanın olay nedeniyle almış olduğu yaralar ve yaraların geleceği üzerindeki etkileri, katılanın zararını giderdiğine dair herhangi bir beyanın bulunmaması sebebi ile şartları oluşmadığından" şeklindeki hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2016/562 esas, 2020/249 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2016/562 esas, 2020/249 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3050, Karar No: 2011/2216, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3050 E.  ,  2011/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İskenderun (Kapatılan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2009 tarih ve 2009/155-2009/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Özelleştirme İdaresi Yüksek Kurulunca davalı ...Ş.’nin %100 idare hissesinin diğer davalı ...Ş.’ne devredildiğini, ayrıca davalı ...nin davaredilen İsdemir A.Ş.'nin %11 oranında bedelsiz hissesini çalışanlara verilmesi yönünde karar alındığını, bu amaçla diğer davalı vakfın kurulduğunu, teslimin bu vakıf aracılığı ile sağlanacağını, müvekkilinin davalı ...Ş.’nin işçisi olduğunu, bedelsiz hisselerin müvekkili adına tescili gerektiğini, davalı yanın muaraza çıkarttığını ileri sürerek, davalı vakıf adına tescil edilen adeti 1.000 TL bedelli 67.100.000.000 adet nama yazılı hissenin 10.013.430 adetlik kısmının iptali ile davacı adına tesciline, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, Özelleştirme İdaresi kararına göre düzenlenen devir sözleşmesinin 10. maddesinde "kurulacak vakıf marifetiyle çalışanlara Erdemir tarafından %11 oranında bedelsiz hisse verilmesi", hisse devir sözleşmesinin 13. maddesinde kurulacak vakıf marifetiyle çalışanlara Erdemir tarafından %11 oranında bedelsiz hisse verileceğinin düzenlendiği, hisselerin kurulacak vakıf marifetiyle verilmesindeki amacın deviredilen %11 hissenin yönetim, kontrol ve şirket temsilciliği açısından vakıf tarafından işçilerin temsil edilmesini sağlamak ve hisse sahibi işçilerin ortak haklarının korunarak işçilerin hisse senetlerinin nemalarından faydalanmasını sağlamak olduğu, %11 hissenin devrine ilişkin ÖYK kararı ve devir sözleşmesinin esas amacının bu olduğu, davacının payına düşen hisse senedinin mülkiyetinin doğrudan kendisine teslimine ilişkin bir karar ve irade bulunmadığı, davaya konu hisse senetlerinin intifa senedi olduğu, intifa senetlerinin TTK'nun 402-403. maddesi nazara alındığında, intifa senedi sahiplerine azalık hakkı verilmeyeceği, safi kazanca veya tasfiye neticesine iştirak yahut yeni çıkarılacak hisse senetlerini alma hakları tanınabileceği, ancak, bu senetlerin pay defterine kaydedilemeyeceği, davacının hisse senedinden faydalanma hakkı olduğu, ancak, anılan gerekçelerden de anlaşılacağı üzere davacı adına pay defterine tesçilin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19547, Karar No: 2012/7355, Tarih: 10.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19547 E.  ,  2012/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün, duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, bir kısım davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla; duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü temyiz eden davacı idare vek.Av.... ile davalı ... vd. vek.Av.... ile davalı ... vd. vek.Av.... yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. ile ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz, bilirkişi kurulunca kuru tarım arazisi olarak nitelendirilmişse de, aynı bölgeden gelen ve Dairemizde temyiz incelemesi yapılan bir kısım dava dosyalarında; taşınmazlar sulu tarım arazisi olarak nitelendirilerek bedel belirlendiğinden, bu dosyalardaki bilirkişi kurulu raporlarından ayrılma nedenleri ile taşınmazın sulu olup olmadığı konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sulu veya sulanabilir olduğunun anlaşılması halinde suluda yetiştirilen ürünlere göre; kuru olduğunun belirlenmesi durumunda ise kuru tarımda buğday ve mercimek dışında (karpuz gibi) başka ürünlerin yetiştirilip yetiştirilmediği, İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre taşınmaz bedelinin yeniden tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, taşınmaza kuru tarım arazisi olarak bedel belirleyen yetersiz rapora göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın, Belediye Başkanlığı yazılarına ve keşif gözlemine göre net geliri esas alınarak bulunan m2 bedeline, % 150 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek suretiyle değer tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazda, dava dışı hazine de pay sahibi olduğu halde, bu pay gözetilmeden, tam hisseye göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın, Belediye Başkanlığı yazılarına ve keşif gözlemine göre net geliri esas alınarak bulunan m2 bedeline, % 150 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek suretiyle değer tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazda, dava dışı hazine de pay sahibi olduğu halde, bu pay gözetilmeden, tam hisseye göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. ile ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6870, Karar No: 2014/10564, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6870 E.  ,  2014/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 gün ve 2011/104-2012/65 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/01/2014 gün ve 2013/10297-2014/686 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2006/00384 sayılı "...." ibareli markanın 556 Sayılı KHK'nın 7/c ve 7/f maddeleri gereğince marka siciline kaydedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu ibarenin hiç kimsenin tekeline bırakılamayacağını, davalının Tekirdağ ilinde üretim yapmasına rağmen ....'de üretim yapıyormuş izlenimi verdiğini, ....'de rakı üretimi yapan müvekkili firma ile aynı firma olduğu yönünde iltibas oluşturduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İzmir markasının müvekkili tarafından 20 yıldır kullanıldığını ve ayırt edicilik kazandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece "....." ibaresi rakı emtiası bakımından coğrafi kaynak göstermediği, .... ilinin rakı emtiası ile özdeşleşen bir özelliğinin bulunmadığı, bu ibare yönünden KHK'nın 7/1-f maddesi anlamında tüketicilerin yanılmasının söz konusu olmadığı, bu ibarenin, KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında cins, tür, vasıf, nitelik göstermediği, tanımlayıcı bulunmadığı, şehir adlarına eklenecek ayırt edici şekil ve sözcüklerle birlikte marka tescillerinin mümkün olduğu, davalının bu ibareyi çok uzun bir süreden beri kullanarak ayırt edicilik elde ettiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5261, Karar No: 2025/3711, Tarih: 26.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/5261 E.  ,  2025/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2628 E., 2021/2682 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Buldan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17503, Karar No: 2012/20053, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17503 E.  ,  2012/20053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünden gönderilen 02 Ocak 2009 tarih ve 43 sayılı yazısı ile borçlu şirketin faal olduğunun bildirilmesine göre, şirketin hangi adreste faaliyetine devam ettiği ve suç tarihlerini de kapsar şekilde vergi beyannamelerinin onaylı suretleri dosyaya getirtilip, mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşmaya çağrı kağıdının ya da mahkeme kararının sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılması geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından, sanığa Tebligat Kanununda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) yeniden usulüne uygun olarak duruşmaya çağrı kağıdının tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9494, Karar No: 2016/2328, Tarih: 09.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9494 E.  ,  2016/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29735, Karar No: 2019/13639, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/29735 E.  ,  2019/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.