muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1767, Karar No: 2018/1980, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1767 E.  ,  2018/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “geçici elektrik aboneliği tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.02.2014 tarihli ve 2013/763 E., 2014/487 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/7802 E., 2014/15633 K. sayılı kararı ile:

“...Davacı vekili dava dilekçesinde: Müvekkillerinin dava dilekçesinde yazılı adreste bulunan 10/7 nolu dairenin maliki olduğunu, söz konusu binanın müteahhit tarafından yarım bırakılmış olması sebebi ile, mülk sahiplerince tamamlandığını ve elektrik aboneliği için davalı idareye müracaat edilmesine rağmen iskan işlemleri tamamlanmadığı için taleplerinin reddedildiğini oysa imar kanununun geçici 11. Maddesi koşullarının varlığı nedeni ile geçici aboneliğinin tesisinin gerektiğini beyanla geçici abonelik işlemi tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25. maddesi ile 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici 11. madde de; “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü içermektedir.

Somut olayda ise; davaya konu dairenin bulunduğu binanın yapı (inşaat) ruhsatının 20.11.2007 tarihinde alındığı, ancak mahkemece 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanmayacağı yönünde gerekli araştırma ve değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır...”

Buna göre mahkemece yapılacak iş; geçici aboneliğin tesisi için 3194 İmar Kanununun Geçici 11.maddesinde ifade edilen diğer koşulların var olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunda, davaya konu binanın iskân raporu bulunmadığı gerekçesiyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek geçici elektrik aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektrik aboneliğine ilişkin 3194 sayılı İmar Kanunu’nda belirtilen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece, Kanunda belirtilen tüm şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Bozma kararına karşı yerel mahkemece ilk karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mevcut delillere göre davalı idarenin geçici abonelik sözleşmesi yapmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin mevzuatın açıklanmasında yarar vardır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30’uncu maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir.” hükmünü içermektedir. Yine aynı kanunun “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31’inci maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan Yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hâl böyle iken, yasa koyucu ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşaat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25’inci maddesi ile 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde ile bir istisna getirmiştir. Geçici 11’inci madde;

“Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir. Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz” hükmünü içermektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde hükmü uyarınca yine aynı Yasanın 31’inci maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na, geçici 16’ncı maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı Yasa’nın 16’ncı maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. “Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

Yapı kullanma izni verilmesi için gerekli olan belgeler ise Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği’nin 97’nci maddesinde düzenlenmiş olup, anılan madde uyarınca yapı izni verilebilmesi için aranan koşullardan biri de; yapının ruhsat eki projelere uygun olarak kısmen veya tamamen bitirildiğini belirten ve fenni mesuller ile yapı denetim kuruluşlarının denetçi mimar ve mühendisleri tarafından imzalanan raporun düzenlenerek ibrazıdır.

Yapı kullanma izni verilmesi için gerekli olan belgeler ise Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği’nin 97’nci maddesinde düzenlenmiş olup, anılan madde uyarınca yapı izni verilebilmesi için aranan koşullardan biri de; yapının ruhsat eki projelere uygun olarak kısmen veya tamamen bitirildiğini belirten ve fenni mesuller ile yapı denetim kuruluşlarının denetçi mimar ve mühendisleri tarafından imzalanan raporun düzenlenerek ibrazıdır.

Somut olayda, binanın 20.11.2007 tarihli yapı ruhsatının olduğu, abonelik tesisi istenen dairenin doğalgaz ve su aboneliklerinin bulunduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Öte yandan, yapının elektrik iç tesisleri denetim ve muayene uygunluk belgesi ile topraklama ölçüm raporunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11’inci maddesinde aranan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından gerekli araştırmanın yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekli olduğu gibi öte yandan somut olayda karar tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu’na, Geçici 16’ncı maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı Kanun’un 16’ncı maddesinin de eldeki dava bakımından değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan bu ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici 3’üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun’un 440’ıncı maddesine göre kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18571, Karar No: 2015/41054, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18571 E.  ,  2015/41054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/349950

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

NUMARASI : 2011/172 (E) ve 2011/295 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Ç..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu adli tıp gideri olan 45 TL. mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1581, Karar No: 2012/11658, Tarih: 02.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1581 E.  ,  2012/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali ve tenkis istenilmiştir. Mahkemece davanın tenkis yönünden kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 19/12/2011 gün ve 2011/9284 E.- 2011/21020 K.sayılı kararı ile noksanlık tamamlanması için dosyanın mahkemesine çevrilmesine karar verilerek dosyanın mahalline gönderilmesine rağmen mahkemece belirtilen Yargıtay çevirme kararı UYAP ortamından alınıp dosyaya eklenmeksizin noksanlık giderilmeden ve dosyada ekli bulunan başka bir dosya da konulmaksızın dosyanın yeniden temyize gönderildiği anlaşılmakla; 14/06/2002 günlü vasiyetnamenin açılıp okunduğuna ilişkin dava dosyası ile Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/950 Esas sayılı tereke dosyasının veya onaylı örneklerinin eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/35349, Karar No: 2012/1733, Tarih: 25.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/35349 E.  ,  2012/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan asıl işveren Limak İnşaat Sanayi ve Ticaret A:Ş ait Afganistan'daki iş yerinde, diğer davalı alt işveren Atayol Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San . Tic. A.Ş. bağlı olarak 05.11.2004-30.12.2005 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin iş bitimi gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Limak İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili, davacının 06.11.2004-23.06.2005 tarihleri arasında müvekkili firmaya bağlı olarak Afganistan'daki yol yapım işinde çalıştığını, 23.06.2005 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, bu tarihten sonda davacının diğer davalı Atayol Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San . Tic. A.Ş. bağlı olarak Yüksel İnşaat A.Ş asıl işverenliğinde çalıştığını, çalışılan bölgenin iklim şartları itibari ile fazla mesai yapılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 06.11.2004-23.09.2005 tarihleri arasında davalı şirketlere ait iş yerinde çalıştığı, davalı... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş.'nin diğer davalı Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş. nin taşeronu olduğu, davalı şirketler arasında 4857 yasanın 2/6.madde uyarınca asıl- alt işverenlik ilişkisi bulunduğu ve davalıların işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu bulundukları kanaatine varılmıştır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olması ve 1 yıldan kısa sürmesi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, ancak taraflar arasındaki belirli süreli iş sözleşmesinin süre bitiminden önce davalı işveren tarafından haksız feshedilmiş olması nedeni ile davacının bakiye süre ücret alacağına hak kazanacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında , davalı... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş. ile diğer davalı Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş. arasında davacının çalışma dönemi açısından asıl - alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında , davalı... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş. ile diğer davalı Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş. arasında davacının çalışma dönemi açısından asıl - alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık söz konusudur

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş., diğer davalı... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş. aralarında davacının mahkemece kabul edilen 06.11.2004-23.09.2005 tarihleri arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını , davacının 06.11.2004-23.06.2005 tarihleri arasında doğrudan kendi şirketlerine bağlı çalıştığını , 24.06.2005 tarihinden sonra ise davalı... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş. bünyesinde , dava dışı Yüksel İnş A.Ş nin asıl işverenliğinde ABD Kabil Büyükelçiliği inşaat işinde çalıştırıldığını , bu çalışma dönemine ilişkin işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacaklarını ileri sürmektedir

Dosya içerisinde mevcut işe giriş bildirgeleri ve SSK kayıtlarının incelenmesinde davacının 06.11.2004-23.06.2005 tarihleri arasında Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş. tarafından çalışma kaydının bildirildiği 24.06.2005-30.09.2005 tarihleri arasında ise Yüksel İnşaat AŞ taşeronu... Asfalt Taahhüt İnşaat Akaryakıt Enerji San Tic A.Ş. tarafından çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir

Davacı ve davalı tanıkları , her iki davalı şirket arasında taşeronluk ilişkisi bulunduğunu doğrulamış olmakla birlikte , beyanları davacının çalışma süresi açısından davalı şirketler arasında asıl- alt işverenlik ilişkisinin bulunup bulunmadığı hususunda yeterli değildir .

Mahkemece ; asıl – alt işverenlik ilişkisi yönünden davacının 2 Ay 15 Günlük son çalışma döneminde , dava dışı yıldırım İnşaat A.Ş asıl işverenliğinde ABD Büyükelçilik bina inşaatında çalışıp çalışmadığı , dava dışı Yıldırım İnşaat A.Ş ile davalı Limak İnşaat Sanayi Ve Ticaret A.Ş. arasında bağlantı bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır . Eksik inceleyeme dayalı karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir .

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.01.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20199, Karar No: 2013/15173, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20199 E.  ,  2013/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

1- Müşteki vekilinin 07.06.2011 tarihli şikayet dilekçesine eklediği belgelerden, Panç Pres San ve Tic. A.Ş. temsilcileri .... ve Arsel Madeni Eşya San ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisi .... olduğunun belirli olmasına karşın, yargılamaya devamla bu sanıklar yönünden esastan bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tüzel kişilikler hakkında hüküm kurulması,

2- Arsel Madeni Eşya San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan mahkemenin 2011/245 esas sayılı dosyasından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.