muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/261, Karar No: 2008/32, Tarih: 26.02.2008

Ceza Genel Kurulu 2007/8-261 E., 2008/32 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/8-261 E., 2008/32 K.**

**- CEZANIN ERTELENMESİ

- KASTEN BİNA YAKMAK

- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASI

- SANIĞIN SABIKA KAYDININ BULUNMAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık N..... G....’in kasten bina yakmak suçundan lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCY.nın 151/1, 152/2-a ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCY.nın 53/1-2. maddesinde öngörülen haklardan yoksun kılınmasına, sanığın sabıkasız geçmişi, suç işledikten sonra yargılama süresinde pişmanlık gösteren tutum ve davranışları tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkemeye olumlu kanaat geldiğinden sanığa verilen cezanın TCY.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, herhangi bir yükümlülük yüklenmeden bir yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına ilişkin Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince 09.03.2006 gün ve 309-92 sayı ile verilen kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 21.05.2007 gün ve 1528-3917 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 12.11.2007 gün ve 232533 sayı ile;

“5237 sayılı TCK.nun 53/4. madde ve fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılamayacağı hükmü karşında mahalli mahkeme hükmünde yer alan “

“TCK.nun 53/1-2. maddesi gereğince maddede öngörülen haklardan yoksun kılınmasına”

” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması düşünüldüğünden, onama kararının kaldırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.”

” görüşüyle itiraz yasayoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına ve açıklanan şekilde Yerel Mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığa yüklenen “

“kasten bina yakmak”

” suçunun sabit olduğu hususunda gerek Yerel Mahkeme, gerek Özel Daire ve gerekse Yargıtay C.Başsavcılığı arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki çözümlenmesi gereken hukuki uyuşmazlık, sanık hakkında tayin olunan 6 ay 20 günlük hapis cezasının 5237 sayılı TCY.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi karşısında, aynı Yasanın 53. maddesi uyarınca sanığın, maddede sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesine yasal olanak bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin 4. fıkrasında, “

“Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.”

” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin 4. fıkrasında, “

“Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.”

” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın hükmü açık olup, madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında mahkûm oldukları cezaya bağlı olarak Yasanın 53/1. madde ve fıkrasında yazılı herhangi bir hak yoksunluğuna hükmedilemeyecektir.

Aynı Yasanın 49/2. maddesi gereğince, 1 yıl veya daha az süreli hapis cezaları kısa süreli hapis cezasıdır.

Somut olayda, sanık hakkında tayin olunan ve kısa süreli hapis niteliğinde olduğu tartışılmaz bulunan 6 ay 20 gün hapis cezasının, Yerel Mahkemece ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 53/4. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı maddenin 1 ve 2. fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi yasaya aykırı ve isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğine ilişkin itiraz, haklı nedenlere dayandığından kabulüne karar verilmelidir.

Öte yandan, Yargıtay C.Başsavcılığınca itiraz yasa yoluna başvurulmasından sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın, 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında tayin olunan ceza süresi, bu cezanın ertelenmesine karar verilmiş olması ve sanığın sabıka kaydının bulunmaması da nazara alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması olanağı doğduğundan, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile de kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının değişik ve ek gerekçelerle KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.05.2007 gün ve 1528-3917 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-a- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCY.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, aynı Yasanın 53/4. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki haklardan yoksun bırakılamayacağına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinin yasaya aykırı olması,

b- Sanık hakkında tayin edilen cezanın süresi, bu cezanın ertelenmesine karar verilmiş olması ve sanığın sabıka kaydının bulunmaması da nazara alınarak, hükümden sonra 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik, 5271 sayılı CYY.nın 231/5. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yönlerinden, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2006 gün ve 309-92 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 26.02.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10815, Karar No: 2014/13777, Tarih: 08.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10815 E.  ,  2014/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'ın kayden paydaşı olduğu 127 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '...' olması gereken isminin '...' yazıldığını ileri sürerek kayıtların düzeltilmesini istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek '...' yazılan baba adının da nüfus kayıtlarına göre düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın ispat edilmesini istemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar 14. Hukuk Dairesince, davacının mirasbırakanı ...'ın baba ismine ilişkin nüfus kayıtları arasındaki çelişki giderildikten sonra karar verilmesi gerektiği, ayrıca bir bütün olan kimlik bilgileri düzeltilirken murisin '...' olan soy isminin eklenmemiş olmasının da doğru olmadığına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, davacının mirasbırakanının adı nüfus kayıtlarında '...' olmasına rağmen tapu kayıtlarında '...' olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1. bendindeki; "... kızı ... ... ..." ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine;"... ... ..." ibaresinin yazılmasına, davalının/davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3930, Karar No: 2015/4904, Tarih: 11.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3930 E.  ,  2015/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/51855

MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/448 (E) ve 2011/811 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Olay tarihinde sanığın ortağı olduğu ...Elektronik Alarm Sistemleri San. Ve Tic. Ltd Şti.ne ait karar defterinde yer alan 01.02.2010 tarih ve 2010/1 sayılı kararın altına şirketin diğer ortağı olan katılanın yerine sahte imza attığının iddia ve kabul olunması, sanığın şirketin % 99 hissesine sahip olduğunu, katılanın yerine imza atmadığını, hisse durumu itibariyle tek başına karar alabilecek durumda olduğunu savunması, yapılan incelemede suça konu 01.02.2010 tarih ve 2010/1 sayılı kararın içeriği itibariyle ana sözleşme değişikliğine ilişkin olması ve katılanın da beyanında %1 hisse sahibi olduğunu ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun limited şirketlerde mukavelenin değiştirilmesi başlıklı 513. maddesinde, mukavelede daha yüksek bir nisap öngörülmemiş ise mukavelenin, sermayenin üçte ikisini temsil eden ortakların kararıyla değiştirilebileceği ve ortakların mesuliyetini genişletme hakkındaki kararların ise, her halde ittifakla verilmesi gerekeceğinin belirtildiği cihetle, suç tarihinde katılan ve sanığın ortakları olduğu ....Elektronik Alarm Sistemleri San. Ve Tic. Ltd Şti.ne ait şirket mukavelesi ile ortaklık pay durumlarını gösteren tüm defter ve belgeler celbedilerek 01.02.2010 tarihli karara konu ana sözleşme değişikliğinin hangi şartlarda gerçekleşeceği ile katılanın muvafakat ve imzası bulunmadan ana sözleşme değişikliğinin mümkün olup olmadığı hususunun araştırılıp eylemin "faydasız sahtecilik" kapsamında kalıp kalmadığı da karar yerinde tartışılmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, suça konu eylemde, somut bir zarardan söz edilemeyeceği, ayrıca sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamların, karar tarihleri itibari ile 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesi kapsamında kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak değerlendirilemeyeceği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği de gözetilerek, hakkında TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanıp hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilen sanığın, daha lehe sonuçlar içeren 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin anılan maddede gösterilen objektif ve sübjektif şartlar irdelenerek hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “verilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi halinde CMK'nun 231/7. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2048, Karar No: 2022/1001, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/2048 E.  ,  2022/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, 13.05.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan diğer sosyal yardımlar nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı kurum ile davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karara karşı davacı Kurum, davalı ... Genel Müdürlüğü ve davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir şirketin iflasının açılması halinde dava takip yetkisi (ve taraf sıfatı), artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, şayet basit tasfiye (İİK. Md.218) usulü benimsenmişse de bu temsil yetkisi İflas Müdürlüğüne (İflas Dairesine) ait olması nedeniyle, iflas müdürlüğüne tebligat yapılması gerektiği açıktır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Eldeki davada ise, davalılardan, ... Kömür İşletmeleri A.Ş'nin karar tarihinden sonra, 23.06.2021 tarihinde iflas ettiğinin anlaşılması karşısında, iflas ve tasfiyenin gerçekleştiği tarih de gözetilerek, tasfiye halinin devam edip etmediği ve devam ediyorsa iflas idare memurlarının veya iflas dairesinin tespit edilerek alınacak cevabi yazıların dava dosyasına eklenmesi, yine ticaret sicilinden terkin edilip edilmediğinin de sorulması ile sonucuna dair cevabi belgelerin dosya arasına aldırılması gereklidir.

2-Davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nün 29.01.2021 tarihi itibari ile 7256 Sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” kapsamından faydalanarak “Derdest, karara çıkmış ve henüz dava açılmamış 298 adet dosyaya ilişkin olarak peşin olarak ödeme kaydı ile yapılandırma” talebi üzerine, davacı Kurum hesaplarına 31.03.2021 tarihli makbuz ile 57.567.389,39 TL tutarlı bir ödemenin yapıldığı anlaşılmakta ise de;

Davacı Kurumdan; davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile yapılan ödeme kapsamına, eldeki dava dosyasına ilişkin tutarların girip girmediği ile yapılan ödeme içerisinde sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin de dahil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbi gerekir.

3-Dava tarihinden önce, 703 Sayılı KHK’nın 118. Maddesi ile 09.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3213 Sayılı Maden Kanunu’nun geçici 31. Maddesinde:

Mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ve Mülga Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün (mülga Genel Müdürlükler) çalışmalarının yürütülmesinde kullanılan taşınırlar, taşıtlar, araçlar, gereçler ve malzemeler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar, mülga Genel Müdürlüklerin kadrosunda bulunan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle MAPEG’e devredilmiş sayılır…..

….Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğünden önce mülga Genel Müdürlükler adına yapılmış mevcut sözleşmeler ve protokoller MAPEG’e devredilmiş sayılır. Genel Müdürlükler tarafından yapılmış olan sözleşme ve protokoller ile ilgili dava ve icra takipleri dâhil olmak üzere mülga Genel Müdürlüklerin leh ve aleyhine açılmış davalar ve icra takiplerinde MAPEG kendiliğinden taraf sıfatı kazanır.

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG arasında yapılan devir protokollerinin varlığı ile onaylı birer örneklerinin dava dosyası arasına celbi ile taraf sıfatı konusunda oluşan tereddütlerin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinden sorulması ile alınacak cevabi görüş yazısının protokollerle birlikte dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6407, Karar No: 2016/12157, Tarih: 27.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6407 E.  ,  2016/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 09.02.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; İSTANBUL ANADOLU 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 gün ve 2014/279 esas, 2014/501 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23901, Karar No: 2014/6069, Tarih: 31.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23901 E.  ,  2014/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I-Sanıklar ...., ...., ...., .... ve ....hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık .... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ....'in şirketin Yönetim Kurulu Başkanı olduğu, ancak 28.09.2000 tarihli dilekçe ile görevinden istifa ettiği, şirketi genel müdür sıfatıyla temsile yetkili kişinin sanık .... olduğu ve bu sanık tarafından celse arasında suça konu defter ve belgelerin ibraz edildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ...., ...., ...., .... ve ....hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.