muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/209, Karar No: 2014/21452, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11004, Karar No: 2013/22401, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11004 E.  ,  2013/22401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... aleyhine işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenlen çocuk hakkında müşteki ... aleyhine işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi ile indirim yapılması,

b-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin pizza dükkanından çaldığı malın bir iki adet çatal bıçaktan ibaret oluşu gözetilip, çalınan çatal bıçağın değer tesbiti yapılarak TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23078, Karar No: 2017/13385, Tarih: 05.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23078 E.  ,  2017/13385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; 01.09.1988'den itibaren davalı ajansta redaktör olarak çalıştığını, emekli olduğunu, Türkiye Gazeteciler Sendikasına ve davalı sandığa üye olan davacının davalı sandıkta birikmiş alacağı bulunduğunu, sandık tüzüğünün 10. maddesi gereğince, davacının birikmiş alacağının emeklilik tarihinde emeklilik şartlarına göre ödenmesi gerektiğini, yapılan kısmi ödeme sonrası müvekkilinin yaklaşık 41.000,00 TL civarında bakiye alacağının bulunduğunu, emekli olanlara yapılan sandık tazminatı ödemelerinin davalı ajans bütçesinden karşılandığını, 04.10.2011'de emekliliğe zorlanan çalışanların emeklilik sonrası ödemelerinin taksitler halinde ve kısmen yapıldığını öne sürerek bakiye ana para alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının sandık tüzüğünün 10. maddesinden yararlanamayacağını, SGK'ya göre emekliliğe hak kazanmış olsa dahi tekaütlük yaşını (65 yaş) doldurmadığını, daha önce 10. madde kapsamında yapılan ödemelerin hatalı olduğunu, diğer davalı işverenin dahil olmayan konuda işyeri uygulaması nedeniyle çalışma şartı oluştuğundan bahsedilemeyeceğini; diğer davalı ... vekili ise, davalı sandığın davalı ajanstan ayrı bir tüzel kişiliği ve borç verme yönetmeliği bulunduğunu, davalı ajansın bütçesinin, mali ve idari yönetiminin, vergi numarasının, ticari sicil kaydının ve organizasyon şemasının tamamen farklı olduğunu, davacının davalı ajansa yatırdığı bir tutar bulunmadığını, ... Ajansı'nın davalı sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı sandığın amacı ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Dernekler Başlıklı 56 vd. hükümlerine göre kurulmuş olması ve davalıların farklı tüzel kişiliklerinin bulunduğu dikkate alındığında aralarında organik bağ bulunduğundan bahisle davacı alacağından davalıların müteselsilen sorumlu oldukları yönündeki iddianın yerinde bulunmadığı, davalılardan ... Ajansı aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan davacı alacağının davalılardan ...'ndan tahsili gerektiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanuna göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Dosya içeriğine göre, Türkiye Gazeteciler Sendikasına ve davalı sandığına üye olan davacının davalı ... Ajansında redaktör olarak çalışıp emekli olduğunu, davalı sandıkta birikmiş alacağı bulunduğunu öne sürerek sandık yardım alacağının tahsilini talep ettiği görülmektedir. Belirtilen nedene dayalı olarak hem davalı işverene hem de ...'na açılmış iki ayrı dava sözkonusudur. İş ilişkisine dayalı olduğu öne sürülerek davalı işveren ... Ajansı Anonim Şirketi'ne karşı açılan davada iş mahkemeleri görevlidir. Davalı ... Vakfı ile davacı arasında sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davaya bakma görevi ise genel mahkemelere aittir.

Davalı Sandığın, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi 77/A maddesi uyarınca kurularak, yararlananlarına belirli şartlar altında ekonomik ve mali olanaklar sağlamayı amaçladığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 esas, 810 karar, 29.09.2010 gün 2010/10-382 esas, 441 karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı sandığın Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu dikkate alındığında, Mahkemece sandık yardımı alacağının tahsili istemiyle davalı işverene yönelik açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaktadır.

Davalı sandıkla birlikte sorumlu olduğundan bahisle dava açılan ... Ajansı ile davacı arasında sandık yardımı alacağından kaynaklanan bir ilişki bulunmadığı, bu alacağın tahsili istemiyle işverene açılan davaların husumetten reddi gerekeceği dikkate alındığında; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca bu davaların birlikte görülme olanağı bulunmadığı, sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın görev dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davalı Sandık hakkında açılan dava yönünden işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11487, Karar No: 2021/15711, Tarih: 22.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11487 E.  ,  2021/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle bozma sonrası yapılan yargılama ile dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, 6360 sayılı Yasa gereğince oluşturulan Devir Tasfiye Paylaştırma Komisyonu tarafından alınan karar ile davacılar murisinin herhangi bir kuruma devredilmediği ve bu nedenle İçişleri Bakanlığı hakkında yargılamaya devam edilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, karar gerekçesinde davacının 20.05.2012 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığı belirtilmiş ise de dosya içeriğinden davacının bu tarihte vefat ettiği ve iş ilişkisinin ölüm nedeniyle son bulduğu ve devir tarihinde devam eden bir iş ilişkisinin bulunmadığı, ayrıca davalı Bakanlık vekilinin dava dilekçesi tebellüğünden sonra yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi vermediğinden süresinde dermeyan edilmeyen zamanaşımı savunmasına itibar edilemeyeceği hususları gözetilerek, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçelerle ONANMASINA, davalı İçişleri Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22.11.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11181, Karar No: 2015/10592, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11181 E.  ,  2015/10592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ö.. K.. ve arkadaşları ile davalılar B.. P.. ve S.. P.. arasındaki dava hakkında Nazilli 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01/04/2014 gün ve 2009/43-2014/205 K sayılı hükmün Dairemizin 10/03/2015 gün ve 2014/12765-2015/4079 sayılı kararı ile temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı müvekkillerin murisi Ahmet'in sürücüsü olduğu dava dışı gerçek kişiye ait motorsiklet ile davalı Saniye'nin maliki, davalı Bayram'ın sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucunda meydana gelen kazada, davacıların murisi A.. K..'ün öldüğünü, motorsiklet üzerinde bulunan eşi Güler ve küçük kızı Ayşenur'un ağır, küçük Hamza'nın ise hafif yaralandığını, küçük Ayşenur'un sağlık kurulu raporuna göre %92 özürlü hale geldiğini, tekerlekli sandalyeye mahkum kaldığını, anne Güler'in ise %26 özürlü hale geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş Güler ile desteğin çocukları Sefa, Ayşenur ve Hamza için ayrı ayrı 10.000,00'er TL toplam 40.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı eş 30.000,00 TL, küçük kızı Ayşenur için 30.000,00 TL, davacı çocuklar Sefa, Hamza, ölen A.. K..'ün babası M.. K.. ile erkek kardeşi Özgür için 15.000,00'er TL'den toplam 120.000,00 TL mamevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların bakiye maddi tazminat alacağı bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı baba M.. K.. için 3.000,00 TL, kardeşi Özgür için 2.000,00 TL, eş Güler için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, çocuklar Hamza, Sefa ve Ayşenur yönünden kaza tarihinde yaşları küçük olduğundan bu davacılar için manevi tazminat isteminin reddine karar

verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 10/03/2015 gün ve 2014/12765-2015/4079 sayılı ilamı ile temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 10/03/2015 gün ve 2014/12765-2015/4079 sayılı ilamı ile temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili 19.02.2015 tarihli dilekçesi ile davacılardan Ö.. K.. ile kendine asalaten ve küçükler Hamza ve Ayşenur'a velayeten eş G.. K..'ün temyizden feragat ettiklerini bildirmiştir. Davacı vekili tarafından sadece adı geçen davacılar yönünden temyizden feragat edildiği belirtilmesine rağmen sanki tüm davacılar için temyiz isteminden feragat edilmiş gibi kabul edilerek temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmesi isabetli değildir. Bu sebeple mahkemenin hükmünün temyiz eden davacılar çocuk Sefa Küçük ve baba M.. K.. yönünden temyizen incelenmesi gerekir iken tüm davacılar yönünden temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmadığı tespit edilmiş olup, davacılar vekilinin karar düzeltme talebi kabul edilerek davacılar çocuk Sefa Küçük ve baba M.. K.. yönünden temyiz incelenmesi yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

1-Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Davacıların desteğinin kepçe operatörü olduğu idda edilmiş, dosya içinde mevcut ..... Kardeşler İnşaat yetkilisi F. Y. imzalı 15.07.2010 tarihli belgede, desteğin kepçe operetörü olduğu, şirkttet belli bir ücret karşılığı çalışmadığı ancak SGK primlerinin şirket tarfından ödendiği ve ihtiyacı oldukça para verildiği belitilmiş, 31.10.2013 tarihli aktüer raporunda murisin gelirinin asgari ücret olduğu ya da kepçe operatörü olduğu kabul edilirse asgari ücretin 1.48 katı olduğu kabul edilerek alternatifli hesap yapılmış, mahkemece murisin gelirinin asgari ücret olduğu kabul edilerek aktüer raporu doğrultusunda sigortanın yaptığı ödemeler güncellenerek hesaptan düşüldüğünde davacıların maddi tazminat alacakları kalmadığı gerekçesiyle tüm davacılar yönünden maddi tazminat atlebi red edilmiştir. Ancak mahkemece desteğin

gerçekten kepçe operatörü olup olmadığı hususu yeterince araştırlmamış, eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur. Mahkemece tarafların bu konuda deilleri toplandıktan sonra desteğin ölmeden önce kepçe operatörü olup olmadığı, kepçe operatörü belgesi olup olmadığı, hayatta iken bu işten gelir elde edip etmediği, elde ediyor ise ne kadar gelir elde ettiği araştırılarak temyiz isteminden vazgeçmeyen ve maddi tazminat talebinde bulunan davacı çocuk Sefa yönünden sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davacılar vekilinin manevi tazmninat konusundaki temyiz talebine gelince; manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, baba M.. K.. yönünden takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş, öte yandan babasını kaybeden davacı çocuk Sefa için uygun bir manevi tazminata hükmedilmemesi hatalı görülmüş ve davacı baba M.. K.. ile çocuk Sefa Küçük için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün davacılar Sefa Küçük ve M.. K.. yararına BOZULMASINA, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3765, Karar No: 2016/1664, Tarih: 11.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3765 E.  ,  2016/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden en son beyanname örnekleri istenilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29281, Karar No: 2020/12848, Tarih: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29281 E.  ,  2020/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-a, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekinin yanına gelerek hal hatır sorduğu, vefat eden hacı abisinin olduğunu devir parasını dağıtacağını ve yardımcı olmasını istediği, müştekiyi de alarak bir binanın girişine götürdüğü, üstündeki bir-iki milyar parayı çıkarttığı ve içinden 50,00 YTL gösterip bozuk parasının olup olmadığını sorması üzerine müştekinin üzerindeki tüm parayı çıkarttığı, müştekideki parayı alıp saydığı ve onun kadar daha para vereceğini söylediği, bu esnada merdivenlerden inen başka bir şahsın para getirdiğini söylediği, sanığın parayı bu şahsa vererek devir yapıp gelmesini istediği, bir süre sonra sanığın hacı ağabeyinin ailesini ziyaret edip geleceğini söyleyerek binanın merdivenlerinden yukarı çıktığı ve izini kaybettirdiği sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.