muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4436, Karar No: 2011/11656, Tarih: 27.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4436 E.  ,  2011/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6024, Karar No: 2021/14116, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6024 E.  ,  2021/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu taşınmaz üzerindeki şerhin dava tarihinden sonra kaldırıldığı anlaşıldığından; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/804, Karar No: 2015/3357, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/804 E.  ,  2015/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasanın Ek-5/2 bendinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi, davalılardan .... vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşfe istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup

olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemi yapmadığı gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda somut irdeleme de içermemektedir.

olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemi yapmadığı gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda somut irdeleme de içermemektedir.

Öncelikle, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendiği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Davacının, dava konusu dönemde, işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; dava konusu döneme ilişkin gürültü ölçüm kayıtlarına ilişkin belge bulunmamaktaysa da, dava konusu dönem itibariyle işyerinin kapasitesi, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeyi, çalışmanın gerçekleştiği saatler ve gürültü seviyesi ortalama olarak tespit edilerek, insan sağlığı için tehlikeli sınırın aşılıp aşılmadığı, yine dosya içindeki işyerinin kapasite raporları gözetilerek iş yerinde ne oranda sağlığa zararlı kimyasalların kullanıldığı, insan sağlığı için tehlike sınırının ne olduğu, dava konusu dönem itibariyle iş ortamında bulunan kimyasal maddelerin makul standartların ne kadar üzerinde olduğu, dava konusu dönem itibariyle işyerindeki mevcut havalandırma sisteminin emiş ve üfleme özellikleri gözetilerek, dava konusu dönemdeki işyeri kapasitesi ve kullanılan sağlığa zararlı kimyasal maddeler karşısında teknik olarak ne kadar büyüklükteki bir yeri havalandırabileceği hususları olayın özelliğine göre denetime elverişli olacak şekilde somutlaştırılarak tespiti gerektiğinden, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazları incelenmeksizin 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/97, Karar No: 2020/4005, Tarih: 29.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/97 E.  ,  2020/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : İstinaf başvurusunun DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 06/11/2019 tarih, 2019/1509-2019/964 sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/67-2018/75 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan beraatine hükmedildiği, hükmün istinaf edilmeyerek 18/04/2018 tarihinde kesinleştiği, davacının belirtilen dosyanın konusunu oluşturan eylemden ötürü 21/04/2017-03/10/2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, davacı lehine maddi tazminata da hükmedilmesi gerektiği ve manevi tazminat miktarının yeterli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarih, 2019/1509 Esas, 2019/964 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5383, Karar No: 2014/9833, Tarih: 16.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5383 E.  ,  2014/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/76378

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2006/41 Esas, 2012/238 Karar

SUÇ : Tefecilik (sanık Memet hakkında), 6136 sayılı Yasaya muhalefet (sanık Ahmet hakkında)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ahmet'in gerekçeli karar başlığındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak mahallince düzeltilmesi olanaklı olduğundan, hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1,2,3. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, cezanın asgari hadden belirtildiği ifade edilip tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık Memet hakkında fazla ceza tayini ve suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık Ahmet lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini, kanuna aykırı ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca sanık Ahmet hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümdeki adli para cezasına ilişkin kısımların çıkarılması ve adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesi ve sanık Memet hakkında TCK'nın 241. madde uyarınca hapis cezası

yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 200 günün 5 güne ve aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca hükmolunan 4.000 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14902, Karar No: 2012/38227, Tarih: 17.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14902 E.  ,  2012/38227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu hakkında, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, imza itirazında bulunduğu, mahkemece kesin süre içerisinde borçlu tarafından imza asıllarının bulunduğu yerler bildirilmediğinden itirazın usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.'nun 447/2. maddesine göre “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” 1086 Sayılı HUMK.'nun 309. maddesinin karşılığını oluşturan 6100 Sayılı  HMK'nun 211/1-b maddesinde; “(a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.” düzenlemesi yer almıştır.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Somut olayda; mahkemece, borçluya uygulamaya elverişli imza asıllarının bulunduğu yerleri bildirmek ve bilirkişi ücretini yatırmak üzere kesin süre verilip, kesin süre içerisinde uygulamaya elverişli imza asıllarının bulunduğu yerler bildirilmediğinden itirazın usulden reddine karar verilmiş ise de, "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilip  ispat yükü ters çevrilerek yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2599, Karar No: 2008/8544, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2599 E.  ,  2008/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.05.2007

Nosu : 161-101

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili ile süresi içinde davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ticari aracının akaryakıt ihtiyacını karşılamak için Hacılar Petrol Ltd.Şti.nin sahibi davalı ...’la açık hesap çalışma hususunda anlaşmaya varıp, bu hesabın teminatı olarak açığa imzalı olan boş bonoyu davalıya teslim ettiğini ve mazot alışverişi yapıldığını, bonoda alacaklı olarak davalı göründüğü halde davalının da kabulü gibi bononun şirketle yapılacak akaryakıt alışverişine ilişkin açık hesabın teminatı olarak verildiğini, alınan akaryakıt bedelinin tamamının makbuzlarla ödendiği halde davalının teminat bonosunu doldurup haksız olarak icra takibine giriştiğini belirterek, borçlu olunmadığının tespitine, takibin iptaline, % 40’dan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin akaryakıt alacağı bulunduğundan senedi takibe konu ettiğini, davacının ödemelerinin ödeme yaptığı tarihler itibariyle mazot borcundan litre olarak düşüldüğünü, 07.11.2003 tarihli, 6.500.00.-YTL. tutarlı ödeme belgesinde davalının imzasının bulunmadığı gibi, davalıya böyle bir para da ödenmediğini, davacının bakiye 7.436.37 Litre borcu olduğunu bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, icra dosyası, icra hukuk mahkemesi dosyası, veresiye fişleri, tahsilat makbuzları, bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, davacının icraya konu senet nedeniyle ve asıl alacak yönünden 13.466.56.-YTL. borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmadığından tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili, davalı vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını da ileri sürmüş ise de, söz konusu dilekçesinin HUMK.nun 433. maddesinde öngörülen (10) günlük yasal süre içerisinde düzenlenmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden, dava ... aleyhine açılmış olduğu halde, hüküm davada ve takipte taraf olmayan Hacılar Petrol Ltd.Şti. hakkında oluşturulmuş ve hüküm anılan şirketi temsilen ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece hükmün taraflara yönelik olarak kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

2-Davalının temyizi yönünden, dava ... aleyhine açılmış olduğu halde, hüküm davada ve takipte taraf olmayan Hacılar Petrol Ltd.Şti. hakkında oluşturulmuş ve hüküm anılan şirketi temsilen ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece hükmün taraflara yönelik olarak kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/981, Karar No: 2007/936, Tarih: 05.12.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/3-981 E., 2007/936 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/3-981 E., 2007/936 K.**

**- KARARIN TEFHİMİ

- ÖNCEKİ KARARDA DİRENME**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.7.2006 gün ve 1188-927 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin 27.2.2007 gün ve 2265-2739 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmıştır. Keza HUMK.nun 381.maddesi (kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur). Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar,Hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Ayrıca bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Öte yandan Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı ve 10.9.1991 gün 281-415 sayılı ve 25.9.1991 gün 355-440 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 22-25 sayılı kararı).

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.