muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8793, Karar No: 2023/7674, Tarih: 04.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8793 E.  ,  2023/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 30.09.2022

SAYISI : 2020/290 E., 2022/781 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

KARAR : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2009 tarihli ve 2015/1798 Esas, 2019/318 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet (5015 sayılı Kanun) suçundan, atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerini gerektirir nitelikte delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan ... (EPDK) vekili tarafından istinaf edilmesi

üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2020/290 Esas, 2022/781 Karar sayılı kararı ile katılan EPDK vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde dava zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan EPDK vekilinin temyiz istemi dava zamanaşımı süreleri tahakkuk etmediği halde düşme kararı verildiğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Akaryakıt satışı konusunda EPDK lisansı bulunmayan As-Pet Elektrik Petrol Ürünleri Ltd. Şti. adlı firmanın Ataklı Petrol Ürünleri Turizm Taahhüt Sanayi Ltd. Şti. ve Mu-Pet Akaryakıt Nakliye İnşaat Gıda Sanayi Ltd. Şti. firmalarına sattığı, söz konusu firmalar tarafından ise Çankaya Belediye Başkanlığının ortağı olduğu EPDK lisansı bulunmayan Çankaya İmar A.Ş. adlı firmaya 01.02.2008-07.11.2008 tarihleri arası satılan, oradan da Çankaya Bel-Pet adlı yine Çankaya Belediye Başkanlığının ortağı olduğu firmaya verilen akaryakıtın menşeinin belli olmadığından bahisle sanıklar hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, mahkemece sanıkların inkara yönelik savunmalarının aksine mahkûmiyetlerini gerektirir mahiyette delil bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanıkların üzerlerine atılı suç bakımından dava zamanaşımı sürelerinin dolduğuna kanaat getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 01.02.2006-07.11.2008 olan suç tarihlerinden itibaren karar tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2020/290 Esas, 2022/781 Karar sayılı kararında katılan EPDK vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8449, Karar No: 2011/6186, Tarih: 12.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/8449 E.  ,  2011/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Ekspertiz raporunda, 9,1 cm uzunluğunda, sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikteki namlusunun kabzeye yakın bir yüzeyinde "taurus usa staınless" ibaresi ile kabzesinin sırt kısmında feneri bulunduğu belirtilen bıçağın, susta tertibatı bulunup bulunmadığı ve kelebek bıçak vasfında olup olmadığı konusunda bir düşünceye yer verilmeden, sustalı çakı olup 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğu açıklanmakta ise de; suça konu bıçak hakkında yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı ve kelebek bıçak niteliğinde olup olmadığı saptanarak, kelebek bıçak olup da 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alınarak müsnet suçun oluşup oluşmadığının ve suç niteliğinin buna göre tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9502, Karar No: 2019/2005, Tarih: 27.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9502 E.  ,  2019/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mükellef olan sanık hakkında, "2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; vergi raporlarında, sanığın reklam hizmetleri işi ile iştigal etmek üzere 18.03.2008 tarihinde Kızılbey Vergi Dairesinin 4640299171 vergi sicil numarasında mükellefiyet tesis ettirip, bu işini 31.12.2008 tarihinde terk ettiği; akabinde 17.07.2009 tarihinde bu defa metal, saç alım-satım ve kesim faaliyeti ile iştigal etmek üzere İkitelli Vergi Dairesinde tekrar mükellefiyet tesis ettirdiği, ancak 21.10.2009 tarihinde bu işini de terk ettiği, kısa süreli faaliyetlerde bulunmasına rağmen yüksek matrahlı beyannameler veren sanığın yapılan yoklamalarda iş yeri potansiyelinin bulunmadığının anlaşıldığı ve asıl amacının komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek olduğu tespitlerine yer verilmesi; sanığın, “...arkadaşım olan ... bana "benim borcum var, 6 ay senin üzerinde benim şirketim kalabilir mi" diye sordu, ben başta istemedim, sonra babası ... bana yap bir şey olmaz, oğlum para kazanacak biraz diye söyledi, şirketi gittim gördüm, Mecidiyeköy'de ... İş hanının 4. katında nokta insan kaynakları isimli bir şirketti, sonra kabul ettim, ben bundan bir gelir de elde etmiş değilim, bu olay iddianamede yazıldığı gibi 2008-2009 tarihleri arasında olmuştur, benim faturalarla hiç bir zaman işim olmadı, ben bir tek notere imza attım, kandırıldım, üzerimden sahte belgeler ile işler çevrilmiş ben bunu bilmiyordum." diyerek suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sanığın savunmasının dava konusu edilmeyen başka bir mükellefiyetine ilişkin olduğu anlaşıldığından, dava konusu edilen şahsi mükellefiyetleri sorularak savunmasının tespit edilmesi,

2-Sanığın savunmasında bahsettiği ... ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak dinlenmeleri, sanığın savunmalarının sorulması,

3-Dosyada asılları bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının saptanması halinde;

a) 2008 yılında faturaları kullandığı belirlenen ... Prod. Rek... Ltd. Şti. ve 2009 yılında faturaları kullanan ... Metal Ürün. San. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairelerinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Mükellef sanığa ait ayrı ayrı her iki mükellefiyetine ilişkin olmak üzere, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, mükellef ile kullanan şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

6- Sahte belge düzenleme suçunda suç tarihinin her bir yıl için, düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetildiğinde, “24.11.2008 – 14.8.2009” yerine, karar başlığında suç tarihlerinin “2008-2009 ” olarak eksik gösterilmesi,

7- Kabule göre ise,

a) Sanık hakkında 04.09.2013 tarihli 2013-A-1625/48 sayılı Vergi Tekniği Raporu ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılması; birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyecek olmasına rağmen, gerekçede sahte fatura düzenleme suçu anlatıldığı halde ve sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa ile açılmış bir dava bulunmadığı da gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılmak suretiyle sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle hükümlerin karıştırılması,

b) Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 360. maddesi uygulanmak sureti ile cezasında indirim yapılmış ise de, kabule götüren delillerin neler olduğunun gerekçede tartışılmaması,

Yasaya aykırı olduğu ve sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakkın gözetilmesine, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2808, Karar No: 2018/15634, Tarih: 27.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2808 E.  ,  2018/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2419 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmaza aynı kamulaştırma kapsamında kalan yakın 2419 ada 83 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibariyle 157,74 tl/m2 değer biçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/61 esas, 2017/197 karar sayılı dosyasının Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde dava konusu taşınmazı daha değersiz kabul eden bilirkişi kurulu raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak ve 1. Asliye Hukuk Mahkemesini karar ve 2017/61 esas, 2017/197 karar sayılı dosyası da birlikte değerlendirilerek alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/768, Karar No: 2024/2955, Tarih: 29.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/768 E.  ,  2024/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/688 E., 2019/1674 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/486 Esas, 2018/571 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2019/688 Esas, 2019/1674 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.12.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararının, İlk Derece Mahkemesi kararının tekrarından ibaret olduğuna,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Sanık hakkında ByLock bulunmadığına,

4. Tutuklu örgüt üyesi ile haberleştiği iddiasının doğru olmadığına,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280). Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.