muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12222, Karar No: 2013/1368, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12222 E.  ,  2013/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar haklarında yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; müşteki ile akraba olan sanıkların olay günü aralarındaki bir konuyu konuşmak üzere müştekilerin evine geldikleri çıkan tartışma ve kavga sırasında Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu olan yaralama eylemi yanında müştekilere ait iki sehpa, etejer televizyon ve kumandasını kırmak suretiyle zarar verdikleri iddiasıyla açılan davada, dosya kapsamı, 23/09/2005 tarihli tutanak içeriği, müştekiler ... ve ...”in “sanıkların tahta masanın ayaklarını kırıp sopa ile bizi dövdüler” şeklinde aşamalarda süren beyanları, sanık anlatımları karşısında, atılı mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle sabit bulunduğu buna göre, cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, suça katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7443, Karar No: 2007/9883, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7443 E.  ,  2007/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen ... vekili, ... ve ... Bankası ... Şubesi tarafından ... Turizm Ltd. Şirketine açılan krediye teminat olarak müvekkilinin taşınmazının ipotek edildiğini, Bankanın ipotekli tüm alacağını devralan Yavuz Himmet Akın’ın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, bunun üzerine müvekkilinin tüm borçları ödediğini, dolayısıyla müvekkilinin alacaklıya halef olduğunu belirterek, genel ... sözleşmesinin müşterek borçlu ve müteselsil kefillerine karşı ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan değerlendirme uyarınca, ihtiyati haciz isteyenin tarafı olduğu 17/10/2000 tarihli protokol ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/253 E, 2006/19 K. sayılı dosyasının incelenmesi neticesinde ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1284, Karar No: 2018/1, Tarih: 17.01.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1284 E.  ,  2018/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "velayetin değiştirilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 7. Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.12.2011 gün ve 2011/1043 E- 2011/1190 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 10.12.2013 gün ve 2013/12056 E., 2013/29115 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "tavzih ile ilgili yapılmış olunan bozma kararına karşı direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz ilam harcın yatırana geri verilmesine, 17.01.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18325, Karar No: 2014/12798, Tarih: 27.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18325 E.  ,  2014/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/130475

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2012

NUMARASI : 2009/840 (E) ve 2012/118 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-Muş, Osmaniye ve Merzifon Vergi Dairelerine vergi iadesi için ibraz edilen ödeme fişlerinin, sanığın Yalova'daki iş yerinde bulunan .. nolu yazar kasaya ait olduğundan bahisle sanık hakkında 2005 ve 2006 yıllarında sahte fiş düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın tüm aşamalarda sahte yazar kasa fişi düzenlemediğini, yazar kasanın kendisine ait olduğunu ancak biri veya birilerinin kendine ait yazar kasanın fiş örneklerini kopyalamış ve kullanmış olduğunu savunduğu, hazırlık aşamasında dinlenilen sanığın çalışanı H.. K..'ün, büfeye birkaç defa hırsız girdiğini, kasanın çekmecesinin açılması için müdahale edildiğini gördüğünü beyan ettiği ve temyiz dilekçesi ekinde farklı zamanlardaki hırsızlık olaylarına ilişkin müracaat tutunaklarının bulunduğu, sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve 24.07.2008 tarihli ek tutanaklarda vergi denetmenince yapılan tespitte ise, inceleme emri ekinde gönderilen fişlerin, yazar kasaya ait satış rolularında ve kasadan yapılan her işlemi kaydeden yazar kasa hafızasından bu işlemlerin fiziksel evraka dökümü olan Z raporlarında yer almadığı ve yazar kasanın arıza sebebiyle teknik servise götürülerek 24.02.2005 tarihinde teknik müdahale yapılarak hafıza sıfırlaması yapıldığı ve teknik müdaheleye ilişkin Bilgi Formunda da bu hususun yer aldığı, sanığın da bu durumu vergi denetmenine beyan ettiğinin belirlendiği, oysa vergi iadesinde kullanılan suça konu yazar kasa fişlerinin büyük çoğunluğunun anılan tarihten sonra olması ve bu tarihten sonra yazar kasaya yapılmış bir müdahale tespit edilememesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu yazar kasa fişlerini Muş, Osmaniye ve Merzifon vergi dairelerine vergi iadesi almak için ibraz eden kişiler araştırılıp bu fişleri kim/kimlerden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususları sorulup, vergi suçu raporunda incelemenin belirtilen vergi dairelerine ibraz edilen fişlerin sahte olabileceğinden şüphelenilmesi üzerine başlandığının belirtilmesi nedeniyle,suça konu fiş asılları getirtilip sahte üretilmiş fişler olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine sanığa ait yazar kasa ruloları ve Z raporlarında fişlerin kayıtlarına rastlanılmamış olması durumunun sanık lehine olmasına rağmen aleyhe delil kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre:

Temel cezaların alt hadden tayin edildiği belirtilmesine rağmen 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişmeden önceki haline göre 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesinde belirlenen hürriyeti bağlayıcı ceza "18 aydan üç yıla kadar hapis " olduğu halde yazılı şekilde sanık aleyhine fazla cezalara hükmolunması,

2-Kabule göre:

Temel cezaların alt hadden tayin edildiği belirtilmesine rağmen 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişmeden önceki haline göre 213 sayılı Kanunun 359/b-1 maddesinde belirlenen hürriyeti bağlayıcı ceza "18 aydan üç yıla kadar hapis " olduğu halde yazılı şekilde sanık aleyhine fazla cezalara hükmolunması,

3-25.07.2005 ve 10.04.2006 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığna yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16732, Karar No: 2021/11893, Tarih: 21.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/16732 E.  ,  2021/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2009 gün ve 2009/99 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ...’nin “Hırsızlık" suçundan cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 24.02.2010 tarih, 2009/53 Esas, 2010/92 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 35/2, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuk tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 28/11/2013 gün ve 2012/22714 Esas, 2013/36991 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği, Bursa 2. Çocuk Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun 05.10.2017 tarihinde verdiği dilekçe ile kesinleşen karara itiraz ettiği, suça sürüklenen çocuğun aynı yargı çevresi içinde başka suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu ve yargılama aşamasında, Bursa 10.Asliye Ceza Mahkemesi'nde talimatla alınan 24/10/2009 tarihli savunmasında, duruşmadan bağışık tutulma isteğinin sorulmadan ve karar tarihinde aynı ceza ve infaz kurumunda bulunan suça sürüklenen çocuğun duruşmaya getirilmesi sağlanmadan yokluğunda müdafiinin huzurunda ve bu hususta beyanı alınmadan yargılamaya devamla hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle, CMK'nun 196/1.maddesine muhalefet edilmesi suretiyle verilen hükmün BOZULMASINA, karar verilmesi, yönünde itiraz talebinde bulunulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.05.2021 tarih 2021/51662 sayılı karar düzeltme talebi ile karar tarihinde aynı yargı çevresi içindeki Bursa E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu'nda bulunan suça sürüklenen çocuğun, talimat yolu ile savunmasının alındığı Bursa 10.Asliye Ceza Mahkemesi'nce duruşmadan bağışık tutulma isteği sorulmayıp, yokluğunda yargılamaya devamla müdafii huzurunda "hırsızlığa teşebbüs" suçundan mahkumiyetine karar verilerek, CMK'nun 196/1.maddesine aykırı davranılmak suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması, usul ve yasaya aykırı görüldüğünden, Yargıtay 13.Ceza Dairesi'nin 28/11/2013 tarih, 2012/22714 Esas ve 2013/36991 Karar sayılı ONAMA kararının kaldırılmasına ve Bursa 2.Çocuk Mahkemesi'nin 24/02/2010 tarih, 2009/53 Esas ve 2010/92 Karar sayılı suça sürüklenen çocuk ... Şanlı hakkındaki hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararının BOZULMASI istemi üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Suça sürüklenen çocuk ...’nın yargılama sırasında yapılan sorgusunda duruşmalara ve karar oturumuna getirilmek istediğine dair bir talepte bulunmadığı, hükmün suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde de karar oturumuna getirilmediği ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin bir talebi olmadığı, hükmün kesinleşmesinden dört yıl sonra 2017 yılında daha önce ileri sürmediği bu iddiaların dile getirilmesi hukuk güvenliğini ve kesin hüküm müessiriyetini zedelediğinden ve usule ilişkin içtihat değişikliği geriye yürümeyeceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.05.2021 tarih, 2021-51662 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddi ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesi’nin (Kapatılan) 28/11/2013 tarih, 2012/22714 Esas ve 2013/36991 Karar sayılı onamaya dair kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 21.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21372, Karar No: 2015/2889, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21372 E.  ,  2015/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/710, Karar No: 2011/751, Tarih: 14.12.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/18-710 E., 2011/751 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/18-710 E., 2011/751 K.**

**- NÜFUSTA YAŞ DÜZELTİLMESİ**- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Geçici Madde 3 ]

- 6217 S. YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BA... [ Madde 30 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "nüfusta yaş düzeltilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Iğdır 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.03.2010 gün ve 2010/71 E., 2010/202 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 12.10.2010 gün ve 2010/8505 E., 2010/13012 K. sayılı ilamı ile;

("…

…Dosyada toplanan bilgi ve belgeler incelendiğinde; İzmir Karşıyaka Devlet Hastanesi'nden alınan sağlık kurulu raporunda, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen S..... M.....'ın 18 yaşında olduğu saptanmıştır.

Yargıtay uygulamalarına göre kişinin doğum tarihinin, ana-baba ve kardeşlerinin doğum tarihleri ile çelişki yaratmayacak biçimde düzeltilmesi gerekir. Somut olayda mahkemece S..... M.....'ın doğum tarihinin -istem gibi- 24.11.1992 olarak düzeltilmesine karar verilmiş olup, buna göre davacı S…

……'ün aynı anneden 04.05.1992 tarihinde doğan kardeşi N…

….. M…

….. ile arasında 6 ay 20 günlük zaman kalmaktadır. Bir kadının belirtilen süre içinde iki kez doğum yapıp yapamayacağının tıbben araştırılıp bu konuda uzman bilirkişiden rapor alınmadan, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.")

gerekçesiyle oybirliğiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisi

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, nüfus kaydındaki doğum yılının gerçeğine uygun olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İzmir C.Başsavcılığı davanamesinde, yapılan hazırlık soruşturması sırasında alınan sağlık kurulu raporu uyarınca mağdurun 18 yaşında olduğunun tespit edildiğini, ifadeyle, mağdurun yaşının düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yaşının düzeltilmesi istenen mağdura velayeten babası sözlü beyanında, kızının gerçekte 19 yaşında olduğunu, ancak okuma yazması iyi olmadığı için nüfus kaydına küçük yazdırdığını, bu nedenle davanameyi kabul ettiğini belirterek kızının yaşının düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisi takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Yaşının düzeltilmesi istenen mağdura velayeten babası sözlü beyanında, kızının gerçekte 19 yaşında olduğunu, ancak okuma yazması iyi olmadığı için nüfus kaydına küçük yazdırdığını, bu nedenle davanameyi kabul ettiğini belirterek kızının yaşının düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisi takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Yerel Mahkemece, "Alınan sağlık kurulu raporu uyarınca ve kayden engel bulunmadığı" gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisinin temyizi üzerine Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda herhangi bir karar verilmeden önce bozma sonrası tensip kararı ile bozma ilamında işaret olunan şekilde "bir kadının belirtilen süre içinde iki kez doğum yapıp yapamayacağı" hususunda rapor alınması yönünde ara kararı oluşturulmuş, bu yönde müzekkere yazılmış ve düzenlenen 14.01.2011 günlü rapor dosya içerisine alınmış; mütalaaya uygun olarak ilk kararda direnildiğinden bahisle hüküm kurulmuştur.

Direnme hükmü davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Eş söyleyişle; mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olaya gelince;

Yukarıda da açıklandığı üzere, yerel mahkeme bozma sonrasında, tarafların beyanı alınmadan ve bozmaya uyulup uyulmayacağına karar vermeden önce tensip kararı ile, bozmada işaret olunan eksikliği gidermek üzere, "bir kadının belirtilen süre içinde iki kez doğum yapıp yapamayacağı" hususunda rapor alınmasına karar vermiş; bu yönde müzekkere yazarak, sonuçta düzenlenen 14.01.2011 günlü raporu dosya içine alarak, "14.01.2011 günlü yazı uyarınca bir kadının altı ay yirmi günlük süre içinde iki kez doğum yapmasının mümkün olmadığının bildirildiği ve yaşının düzeltilmesi istenen ile kızkardeşinin doğum tarihi arasında dosya içinde mevcut 03.09.2009 tarihli nüfus kaydı uyarınca çelişki bulunmadığı" gerekçesiyle direnme olarak adlandırdığı 08.04.2011 tarihli hükmü kurmuştur.

Belirtilmelidir ki, Yerel Mahkemenin, bozmaya uyma veya direnme yönünde bir karar vermeksizin, tensip ara kararı ile bozmada sözü edilen hususta rapor alınmasına dair ara kararı oluşturması; sonuçta da alınan bu rapor içeriğini de değerlendirerek hükme varmış olması, bozmaya eylemli uyma niteliğindedir.

Şu hale göre, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; eylemli uymaya ve bozmadan esinlenilerek ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu'na değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 18.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 14.12.2011 gününde, oybirliğiyle karar verildi.