muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4895, Karar No: 2022/7209, Tarih: 03.10.2022

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi karanının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin reddine dair 29/04/2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının üçüncü bendi çıkartılarak yerine ''Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,'' bendinin yazılmasına, yine hüküm fıkrasının beşinci bendinin hükümden çıkartılarak yerine ''Davacı tarafça yapılan 6.135,61 TL yargılama giderinden kabul ve red edilen oranlarına göre 3.404,03 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, arta kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına'', bendinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13086, Karar No: 2018/14857, Tarih: 05.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13086 E.  ,  2018/14857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Yoklukta verilip, 05/05/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 13/05/2014 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Katılanın suç tarihinde saat 16.00 sıralarında gündüz vakti şehir içi dolmuşunda ayakta durduğu sırada sanıkların katılanın etrafını sardığı ve katılanı sıkıştırdıkları, sanık ...'un katılanın koluna çarptığı ve katılanın, cebinin etrafında bir el hissettiği, sanık ...'un katılanın cebinden 550,00 TL parasını çaldıktan sonra tüm sanıkların birlikte dolmuştan inerek yakalanmamak için farklı yönlere kaçtıkları, katılanın ise cebinden parasının çalındığını farkederek sanıkların peşinden dolmuştan inip sanık ...'i kolundan tutarak yakaladığı ve polise teslim ettiğinin anlaşıldığı olayda; katılanın aşamalarda alınan ifadelerindeki ve 24/01/2012 tarihli canlı teşhis tutanağındaki sanık ... ve Maruf'un kendisini sıkıştıran ve hırsızlık olayını gerçekleştiren kişiler olduklarına dair anlatımları, sanıkların aşamalarda alınan ifadelerindeki üçü birlikte dolmuşa binip üçü birlikte dolmuştan indikleri ancak sonradan birbirlerini kaybettiklerine dair savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'ın hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanık ...'in işlediği hırsızlık suçuna doğrudan fail olarak iştirak ettikleri ve hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar ... ve ...'ın atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3134, Karar No: 2016/3557, Tarih: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3134 E.  ,  2016/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 17.07.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/390, Karar No: 2020/3697, Tarih: 30.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/390 E.  ,  2020/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.01.2017 tarih ve 2015/734 E-2017/92 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.12.2018 tarih ve 2018/2260 E-2018/1504 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 29.09.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Buca Heykel Kahve Diyarı adlı işletmenin davalı ... ve dava dışı ...'a devri konusunda taraflar arasında 15.05.2014 tarihinde sözleşme imzalandığını, müvekkilinin ertesi gün işyerini teslim ettiğini, sözleşmede yazılı 50.000,00 TL ödenmiş ise de 16.07.2014 tarihinde ödeneceği belirtilen bakiye 300.000,00 TL'nin ödenmediğini, müvekkilinin borçlular hakkında takip başlattığını davalının takibe haksız itirazı neticesinde takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ön sözleşmenin imzalanmasından sonra davacı ile müvekkilinin bir araya gelmediğini, kesin devrin gerçekleşmediğini, ... tarafından işletmenin devralındığını, müvekkilinin işyeri ile hukuki veya fiili bir ilgisi bulunmadığını, müvekkilinin yaptığı araştırmaya göre davacının işyerini devretme yetkisinin olmadığını öğrendiğini, bayilik veren ana firma yetkilileri bayiliklerin izinsiz devir yapmalarının yasak olduğunu bildirdiklerini, Abdülkadir Özdal'ın da franchise sözleşmesini ana firmayla yaptığını, müvekkilinin kira sözleşmesinde bile adının geçmediğini, dolayısıyla davacının işyerini devir yetkisinin olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamna göre; takibe dayanak 15.05.2014 tarihli ön sözleşmede Buca/Heykel adresinde bulunan davacı ... tarafından işletilen "Kahve Diyarı" adlı işletmenin, işletmeciliğinin 350.000 TL karşılığında 16.05.2014 tarihi itibariyle dava dışı ... ve davalı ...'e devredileceği, bunun karşılığında 50.000 TL'nin alındığı, kalan 300.000 TL'nin en geç iki ay zarfında 16.07.2014 tarihine kadar ödeneceğinin yazılı olduğu, davalı tarafça işletmenin kendisi tarafından devralınmadığı savunulmuş ise de ön sözleşmeye davalı adına atılan imzaya herhangi bir itirazda bulunulmadığı gibi ön sözleşmenin aksini ispatlar şekilde yazılı başkaca bir delilin de sunulmadığı, tanık beyanlarının da bu doğrultuda olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; işyerinin davalı tarafından işletildiğine dair resmi belge bulunmadığı, davalı yurtdışında iken kira sözleşmesi, franchise sözleşmesi, vergi levhası ve bakiye borç için bonoların davadışı ... adına düzenlendiği, davalının ön sözleşmede adı ve imzası olsada devir işleminin davadışı kişi adına yapıldığı ve davalının kefil yada garantör olarak sorumluluğunun da düzenlenmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devrine ilişkin ön sözleşmede yazılı olan bakiye devir bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davalının sözleşmedeki imzasını inkar etmediği gerekçesiyle davanın kabulü yönünde kurulan hüküm Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmış ve yukarıda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme devrine ilişkin ön sözleşmede yazılı olan bakiye devir bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davalının sözleşmedeki imzasını inkar etmediği gerekçesiyle davanın kabulü yönünde kurulan hüküm Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmış ve yukarıda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, taraflar arasında 15.05.2014 tarihli Ön Sözleşme başlıklı işletme devrine dair sözleşme düzenlendiği, davacının kendisine ait ticari işletmeyi davalı ile adi ortak olan ...’a birlikte devir borcunu üstlendiği, davalının da davadışı ... ile birlikte adi ortaklık olarak ticari işletmenin devri karşılığında 350.000 TL ödemeyi üstlendikleri, davalı ve davadışı ...’ın 50.000 TL kısmi ifada bulundukları anlaşılmaktadır. Her nekadar davacı, davalı ve davadışı ...’ın işletmeyi birlikte devraldığını iddia etmis ise de, dosya kapsamındaki belgelerden anlaşıldığı üzere, işletme devrine dair 15.05.2014 tarihli sözleşmeden daha önce imzalanan 13.05.2012 tarihli Franchise Sözleşmesi ile esasen işletmenin sadece ...’a devri hususunda adi ortakların kendi aralarında anlaşmış olduğu, 15.05.2014 tarihli Ön Sözleşmede ise her iki ortağın da imzasının bulunduğu, bu sebeple icra takibinin her iki ortak aleyhine yapıldığı, ...’ın takibe itiraz etmediği, davalı ...’in ise icra takibine itiraz ettiği görülmüştür. Bu durumda, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 638/3. maddesi uyarınca adi ortakların, bir üçüncü kişiye karşı ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan, aksi kararlaştırılmamışsa müteselsilen sorumlu olacağı değerlendirilerek sonuca varılması gerekirken, davalı ve davadışı ... arasındaki adi ortaklık ilişkisi ve adi ortakların üçüncü kişilere karşı müteselsil sorumluluğu dikkate alınmaksızın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hatalı gerekçelerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine dair yeni bir hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4353, Karar No: 2024/7353, Tarih: 16.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4353 E.  ,  2024/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 14.03.2024 tarih ve 2024/177 E. - 2024/816 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1 nolu maddesinin 2 nolu bendinde yer alan “% 1’i ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50189, Karar No: 2010/946, Tarih: 22.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/50189 E.  ,  2010/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 22.1.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17665, Karar No: 2012/26608, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17665 E.  ,  2012/26608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama ve temyize başvurma harçlarının alınmasına, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21164, Karar No: 2015/33209, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21164 E.  ,  2015/33209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/348

Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan S.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan S. Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2353, Karar No: 2018/7774, Tarih: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2353 E.  ,  2018/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/12/2016 tarih ve 2015/208-2016/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirketin ortaklarından davalı ... 'ye ait 75 hisseyi 75.000,00 TL karşılığı 03.05.2012 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devraldığını, davalının hisse devrini şirket pay defterine kaydettirmediğini, gerekli tescil işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek davalı şirketteki 75 hissenin müvekkiline devredildiğinin tespiti ile tescilini, aksi takdirde sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödenen 75.000,00 TL'nin devir tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ... 'den tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise asıl davada davalı ... 'nin 75 hisseyi müvekkiline devretmesinde rağmen aynı hisseleri 24.08.2012 tarihli 95 sayılı yönetim kurulu kararıyla davalı ...'e devrettiğini, davalı ...'in, müvekkiline yapılan devirden haberdar olduğunu ileri sürerek davalı ... tarafından davalı ...'e yapılan hisse devrinin iptali ile 75 hissenin müvekkiline devredildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ; davacının satın alınan hisselerin devri ve tescili için kendisine yahut diğer davalılara hiç bir müracaatının bulunmadığını, davalı şirketin ana sözleşmesi gereğince uygun görülmeyen tescil başvurusunun reddedilebileceğini, davacıya yapılan hisse devrinin şirket yönetimince onaylanmaması hususunun öngörülemediğini, kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının hisse devrine ilişkin herhangi bir müracaatının bulunmadığını, ana sözleşme gereği uygun görülmeyen hisse devirlerinin tesciline ilişkin taleplerin reddedilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı vekili; davalı ...'ten satın alınan hisselerin davacıya ait olmadığını, bedelinin ödendiğini, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili; müvekkilinin hukuken davalı ... 'den hisse devralmadığını, onun talimatı ile ...'a devredildiğini, davacının ödediği hisse bedelinin davalı ... tarafından davacıya iade edildiğini, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.