muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22148, Karar No: 2025/5436, Tarih: 12.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/22148 E.  ,  2025/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/617 E., 2022/67 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 02.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 24.10.2023 tarihli ve 2023/19109 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/112798 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/112798 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli kararını müteakip, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın iptaline ilişkin aynı Mahkemenin 18.03.2022 tarihli ve 2021/617 esas, 2022/67 sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması sebebiyle hukûken yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın iş bu dosyaya konu suç tarihinden önce işlemiş olduğu herhangi bir adlî sicil kaydı bulunmadığı gözetilmeden, sanığa ait olmayan Bursa 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/853 esas, 2018/884 sayılı kararı tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında tekerrür koşullarının oluştuğundan bahisle hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 29.02.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2020 tarihli ve 2020/22937 Soruşturma, 2020/841 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 22.06.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilerek 16.07.2020 tarihinde tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 21.05.2021 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2021 tarihli ve 2020/22937 Soruşturma, 2021/25294 Esas, 2021/18682 sayılı iddianamesi ile Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.01.2022 tarihli ve 2021/617 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı dikkate alındığında, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın iptaline ilişkin Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2022 tarihli ve 2021/617 Esas, 2022/67 Karar sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması nedeniyle hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydının bulunmadığı gözetilmeden, sanığa ait olmayan Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/853 Esas, 2018/884 Karar sayılı kararı tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında tekerrür koşullarının oluştuğu gerekçesiyle hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

E. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendinde yer alan, "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklindeki düzenleme uyarınca hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi gerekmekte ise de;

Hüküm kısmında, ".... Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması ..., ....Sanığın geçmişteki hali, sabıkalı oluşu, suç işlemeye meyilli kişiliği ... gibi hususlar dikkate alınarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" karar verilmesi karşısında, Mahkemesince, adli

sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2021/617 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2021/617 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15901, Karar No: 2021/4703, Tarih: 15.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15901 E.  ,  2021/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av.... tarafından sunulan 05.07.2021 tarihli dilekçe ile ödeme nedeniyle davalı ile sulh olunduğunu belirterek davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/09 /2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15035, Karar No: 2010/22436, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15035 E.  ,  2010/22436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27218, Karar No: 2022/13413, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27218 E.  ,  2022/13413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacının Tekirdağ Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi öğrencisi iken zorunlu stajını Antalya Kemer'de bulunan davalıya ait ... Resort adlı otelde yaptığını, otelin mutfak bölümünde kaza geçirdiğini, sağ el ve kolunu bu kaza sonucu kaybettiğini, kazadan işveren davalının sorumlu olduğunu, davacının kaza sonucu kalıcı uzuv kaybı ile iş gücü kaybına uğramış olduğunu ve uğradığı maddi zararın boyutunun çok büyük olduğunu, davacının bundan sonraki hayatında ömür boyu protez kullanacağını ve bu protezleri belirli periyotlar ile değiştirmesi zorunluluğunun da olduğunu, bunun ağır bir maddi külfete sebep olacağını, ayrıca bu olaydan dolayı davacının ruhsal çöküntüye girdiğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; olayda müvekkilinin bir kusuru olmadığını, asıl kusurun davacıda olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekilince manevi tazminatın az takdir edildiği gerekçesiyle istinafa başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek ilk derece mahkemesince 75.000,00 TL olarak takdir edilen manevi tazminat miktarının 100.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6385, Karar No: 2011/9554, Tarih: 31.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6385 E.  ,  2011/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :19.11.2009

.
Yargıtay — Esas No: 2022/12824, Karar No: 2022/15753, Tarih: 08.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12824 E.  ,  2022/15753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : ... ...

Dava, sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bilindiği üzere, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25 ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır. Bu tarihten sonra istinaf kanun yolu, adli yargı sistemi içerisinde yerini almış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra verilen kararlar hakkında artık istinaf yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı HMK'nın 341. vd. maddelerinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesinde de, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma yapılmadan verilecek kararlar belirtilmiş ve maddenin ilk fıkrasının “b” bendinin 2. alt bendinde;

“….b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1)İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükümleri mevcuttur.

Diğer taraftan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin ikinci fıkrasına göre bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtay’ca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de bölge adliye mahkemesi, peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

İnceleme konusu eldeki davada, davacı sigorta başlangıç tarihinin tespitini istemiş, mahkemece 20.02.2020 tarihinde davanın kabulüne dair verilen ilk karara karşı, davalı SGK vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf istemi incelenmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince, 25.01.2021 tarihinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca işin esası hakkında yeniden karar tesis etmek suretiyle; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiş ve bu kararın temyizi üzerine de Dairemizin 27.09.2021 gün ve 2021/3243 E.-2021/11005 K. sayılı ilamı ile kararın bozulmuş olduğu, bozma ilamımızın sonuç kısmında dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiş ise de dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği ve ilk derece mahkemesince karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak işin esasına girilmiş ve yazılı şekilde karar verilmiş ise de, aslen temyize konu davadaki, Dairemiz bozma hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesince işin esası hakkında ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi kapsamında verilmiş olan karara yönelik olduğu, Dairemiz bozma ilamı sonrası yargılama ve hüküm tesis etme yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesine ait olacağı açık olmakla, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde verilen kararın kaldırılarak, Dairemiz bozma ilamı sonrasında yargılama yapmak ve bir karar vermek üzere, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Kırklareli İş Mahkemesinin 27.09.2022 gün ve 2021/170 E.-2022/146 K. sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve inceleme yapmak üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12774, Karar No: 2018/10524, Tarih: 12.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12774 E.  ,  2018/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesi'nden verilen 17/05/2016 günlü ve 2016/78-2016/201 sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Kurum tarafından gönderilen davacıya ait sigortalık durumunu gösteren hizmet döküm cetveli incelendiğinde, 4c tescil bilgileri adı altında memuriyete giriş tarihi olarak 03.03.2009 tarihinin gösterildiğ ve, 4c kapsamındaki gün toplamının 1620 olduğu belirtilmiş, cetvel kısmına bakıldığında ise, 2011/7 dönemine kadar 4a sigortalılık kolu kapsamında hizmetinin bildirilmiş olduğu görülmekle, mevcut çelişkinin giderilmesi için, davacının hangi tarihten itibaren 5510 sayılı Yasa’nın 4c kapsamında çalışmaya başladığı davalı Kurumdan sorulup dayanak bilgi ve belgelerinde ikmal edilerek gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1668, Karar No: 2013/3985, Tarih: 28.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1668 E.  ,  2013/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Tasarlayarak öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a, 39, 62, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 12 sene 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına, eksik ceza verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2323, Karar No: 2021/3929, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2323 E.  ,  2021/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 2064 ada 176 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması

halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

a) 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c) 5. bendin tümüyle çıkartılmasına, yerine (5- 2942 Sayılı yasanın 10. Maddesinin 6459 sayılı yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 ay içinde sonuçlandırılamadığından, 22.532,32 TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.12.2015 tarihinde kadar, 853.034,96 TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 23.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak, davalılara hisseleri oranında verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.