muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7772, Karar No: 2013/12950, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7772 E.  ,  2013/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, arsalarda kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir. Emsalin sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin; arsa vasfında ve benzer yüzölçümünde olmak, bitişik ya da yakın mesafede bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, satış tarihleri değerlendirme tarihine yakın olmak, fiyatları bakımından enazından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal” in seçilmesinde öncelikle esas alınması ve aranması gereken unsurlardır. Bu unsurlar yönünden benzer nitelik ve özelliklerin bulunmaması veya çok az olmasının değerlendirmede yanıltıcı sonuçlara götürmesi kaçınılmaz olacaktır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan 201 ada 15 parsel sayılı taşınmazın üzerinde tarihi eser niteliğindeki .....ve müştemilatının bulunduğu, emsalin zemin katın ortasında geniş bir avlu etrafı dükkan olarak kullanılan işyeri, 1. katı büro ve depo olarak kullanılan mekanlardan oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise üzerinde tek katlı ev ile önündeki kahvehaneden oluştuğu, dava konusu taşınmazın bu emsalden %49,57 oranında daha değersiz olduğu kabul edilmiş olup, değersizlik oranı dikkate alındığında ve bu özellikleriyle dava konusu taşınmaza emsal olamayacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır. Bu bağlamda mahkemece öncelikle tapu müdürlüğünden değerlendirme tarihinden önceki ve özel nitelik taşımayan uygun arsa satışlarına ilişkin kayıtların getirtilip, varsa tarafların gösterecekleri emsal kayıtlar da celbedildikten sonra bilirkişi kurulundan, bunların her birisinin ayrı ayrı incelenip irdelenerek emsal olma niteliği taşıdığı anlaşılanlar arasından dava konusu taşınmaza en yakın nitelik ve özellikleri taşıyan taşınmazın somut emsal seçilerek, bu emsalle dava konusu taşınmazın karşılaştırılmasının yapılıp, değerinin belirlendiği ek raporlar alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9036, Karar No: 2017/12070, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9036 E.  ,  2017/12070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Fatih mahallesi 2113 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12047, Karar No: 2014/809, Tarih: 15.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12047 E.  ,  2014/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2013 tarih ve 2012/175-2013/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, "müvekkilinin 1983 yılından beri ticari faaliyet gösterdiğini, 1986 yılından itibaren... Giyim Sanayi ve Ticaret A.Ş olarak sicile kayıtlı olduğunu, yegane işinin kadınlar için büyük beden kıyafet üretim ve satışı olduğunu, ürünlerinde ... markasını kullandıklarını, bu markanın 1993 yılından beri tescilli olduğunu, davalının ise müvekkilinin ticaret unvanını markasıyla karışıklık yaratacak şekilde... ibaresini kullanarak ve ... Big size (büyük beden) 44-48 biçiminde işyeri tabelası kullandığını davalının bu eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini" savunarak davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müşterilerin davacının markası ile müvekkilinin markasını karıştırmasına olanak bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraf markalarındaki işaretlerin benzediği, davalının marka tescilinde kötüniyetli bulunduğu, davalı markasının davacı adına tescilli marka kapsamında yer alan aynı ve benzer emtialar yönünden hükümsüz kılınabileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli bulunan... ibareli markanın 25. sınıftaki koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri ile 35. sınıftaki müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri bakımından hükümsüzlüğüne, bu mal ve hizmetlerin adı geçen marka tescilinden çıkarılmasına, tescil kapsamındaki diğer hizmetler bakımından ise hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25276, Karar No: 2014/26542, Tarih: 12.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/25276 E.  ,  2014/26542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerel mahkemenin 15.05.2013 gün ve 2012/241, 2013/284 sayılı hükmüne yönelik sanıklar ... ve ...'nun temyiz istemleri nedeniyle dosya Yargıtay'a gönderildikten sonra aynı davada yargılanıp, mahkumiyetine karar verilen sanık ...'ün temyiz isteminin reddine ilişkin 09.10.2013 tarihli ek kararın dosyaya ulaştığı anlaşılmış ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, ek karara yönelik temyiz istemi bulunmadığı gerekçesiyle tebliğnamede bu sanıkla ilgili görüş bildirilmemiş ise de, dosya dairemize gönderildikten sonra, sanık ...'ün ek karara yönelik temyiz istemi niteliğindeki 10.10.2014 tarihli dilekçesinin yerel mahkemece dairemize gönderildiği belirlenmekle, sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2306, Karar No: 2024/5280, Tarih: 14.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2306 E.  ,  2024/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/474 E., 2023/625 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.11.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12345, Karar No: 2015/38604, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12345 E.  ,  2015/38604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli maddi gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

2- Sanık .... savunmanının sanık hakkında verilen beraat kararı nedeniyle lehine vekalet ücreti hükmedilmemesini temyiz konusu yaptığı, beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyizin bulunmadığı, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık.... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar.... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, “Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.000 TL vekalet ücretine hükmedilmesine” cümlesi yazılmak ve hükümden “578 TL müdafi avukat giderlerinin sanık ...'dan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1580, Karar No: 2008/3136, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1580 E.  ,  2008/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman tahdidi olup olmadığı araştırılıp, orman tahdidi yapılmış ise, kesinleşme tarihini de gösterir şekilde tüm tutanak ve belgeler getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2063, Karar No: 2022/16645, Tarih: 20.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2063 E.  ,  2022/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

Sanık hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin "2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

A)2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmü yönünden; Sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, dava dışı... adlı bir şahsın kendisi ile birlikte birçok şahsı çok para kazanacağı vaadi ile Antalya'ya götürdüğünü, adına şirket kurup bir takım belgelere imza attırdığını, suça konu faturaları düzenlemediğini beyan etmesi, şirketin muhasebe işlerini yapan tanık ... 'e yaptırılan fotoğraf teşhis işleminde, kendisi ile ... adıyla muhatap olan kişinin sanık olmadığı yönündeki anlatımı karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan 2012 takvim yılına ait faturanın, kullanıcı mükelleften veya bu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi hâlinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra fatura gösterilerek yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)Sanığın ve tanığın faturadaki yazılar ve imzanın kendilerine ait olmadığını söylemeleri durumunda temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturadaki yazı ve imzanın aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Gerektiğinde sahte fatura düzenleme suçuna konu faturayı kullanan, mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirilerek, aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

4)Faturayı kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadıkları, sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve faturanın düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması yasaya aykırı,

B)2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sübutu halinde ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/15784, Karar No: 2009/14247, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15784 E.  ,  2009/14247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı Devinim Mobil.Hiz.San.Tic.Şti vek.Av.... vs aralarındaki istihkak davası hakkında İzmir 8.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 22.5.2008 gün ve 499/541 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı borçlu Nalbantoğlu Ltd.Şti'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3105, Karar No: 2013/2139, Tarih: 11.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3105 E.  ,  2013/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-k.davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-k.davacı ... vdl. aleyhine 15/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat, davalı ... vekili tarafından cevap dilekçesi ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 08/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-k.davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Davacı-davalı ...'ya verilen ihtar cezasına ilişkin yapılan soruşturmada olayın sıcağı sıcağına alınan şikayetçi ve tanık anlatımlarından Ocak 2009 tarihinde bu hususun gerçekleştiği anlaşılmış ve buna ilişkin yapılan soruşturma raporuna göre de davacı- davalı ...'ya verilen ihtar cezasının kaldırılması karşısında davacı ve karşı davalı ... tarafından açılan manevi tazminat talepli davanın reddedilmesi gerekirken onanması yolundaki çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 11/02/2013

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu dosya incelendiğinde davacının okul müdürü davalıların ise öğretmen oldukları görülmektedir. Mahkemenin kararı aşağıdaki nedenlerle açıkça hukuka aykırıdır.

1-Davalı savunmasında yer aldığı gibi okuldaki davacı tarafından gerçekleştirilen kurşun döktürme işlemininin haber yapılmasında aracı veya bilgi kaynağı olmanın davacının kişilik haklarına ne gibi zarar verdiğini açıklanması gerekir. Dosyada bu yönden hiçbir belirleme yoktur. Zira kurşun döktürmenin suç olduğunu düzenleyen bir ceza hukuku maddesi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu eylem gerçek olmasına rağmen örneğin iftira gibi bir sonuç ortaya çıkmayacaktır.

2-Halbuki davalı tanıklarının açık seçik beyanlarına, idare soruşturması sonucuna ve dosya içeriğine göre kurşun döktürme olayı sabittir. Böyle bir eyleme öğretmenler tarafından tepki gösterilmesi son derece doğaldır. Hakim iki tarafın da delillerini inceleyip hangi tarafın delilini üstün tuttuğunu, diğer tarafın delilinin ise niçin geçersiz olduğunu gerekçesinde belirtmek zorundadır. İlk derece mahkemesinin böyle bir gerekçesi bulunmamaktadır. Üstelik davalı tarafın delilleri daha üstündür. Buna rağmen davalının değil davacı tarafın taleplerinin kabul edilmesi hukuk dışıdır.

3-Mahkemenin idari soruşturma sonucunu görmezlikten gelmesi de ayrıca bir hukuka aykırılıktır.

3-Mahkemenin idari soruşturma sonucunu görmezlikten gelmesi de ayrıca bir hukuka aykırılıktır.

4-Nöbet defterindeki nöbetin olaysız bittiğine dair şerh bu dosyada davacı lehine asla delil olarak kabul edilemez.

5-Davacının okul müdürü davalının ise öğretmen olması, ve davalının belli bir meslek sendikası üyesi olması gerçeğini çekişme ve yargılamada açıkça etkisi görülmektedir. Bu ve davacının okul müdürü olması davalının delillerinin ikinci dereceye itilmesine neden olamaz. Oysa mahkemenin kabulü bunun tersine olmuştur.

6-Yargılamada taraf delilleri eşit olduğu takdirde ya her iki tarafın talebi kısmen veya tamamen kabul sonucunu doğurur veya davanın dayanağı olan vakanın sübutu konusunda şüphe doğurur. Bu dosyada davalı tarafın delilleri daha güçlü olduğu halde mahkemece tarafların davalarının reddi yönünde kabul yöntemi benimsenmeyip delil itibariyle daha zayıf görülen davacı taraf iddialarının benimsenmesi açık bir bozma nedenidir. Hem ilk derece mahkemesi kararı hem çoğunluk görüşü bu itibarla doğru olmamıştır.

7-Dosya içeriği bazı noktalara dikkat çekmektedir. Örneğin davacı okulda yönetici davalı taraf ise öğretmendir. Davalı hakkında disiplin soruşturması yapılmış ve disiplin cezası verilmiştir. Disiplin soruşturması sonucu idari bir tasarrufla ortadan kaldırılmıştır. Demek ki kurumsal olarak düşünüldüğünde dava konusu olayın gerçekleştiği ve buna benzer kurumlarda (eş kurumlarda) öğretmenlik mesleğine karşı saygıda kusur mevcuttur. Öğretmen sırf öğretmen olduğu için sevilmek ve sayılmak zorundadır. Bunu önce meslektaşları ve yöneticilerin ve kurumun, ondan sonra toplumun göstermesi gerekir. Davacı olan sayın yöneticinin bu tür davranışları esirgemekte olduğu son derece açıktır. Oysa yargılamada taraflar eşittir ve eşit ele alınmak zorundadır. İş bu karardan sonra böyle bir kurumda eğitim emekçisi olan öğretmenlere karşı uygulanabilecek MOBİNG uygulamasının sınırsızlaştırıldığı ve mobingin yasal hale getirildiğinin tescil edildiği ayrı bir gerçektir.

Saydığım nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 11/02/2013