muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4143, Karar No: 2011/5941, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4143 E.  ,  2011/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Borçlu şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı olduğu adrese duruşma davetiyesi tebliğ edilerek sanığın yokluğunda yargılama yapılmış ise de, sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Borcun ödenmesi halinde de İİK'nun 354. maddesi uyarınca dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13798, Karar No: 2012/20297, Tarih: 26.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13798 E.  ,  2012/20297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 22.11.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02.05.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklar hakkında, Toros Gübre ve Kimya Endüstrisi Sanayi A.Ş. adına 21.09.1998 ve 26.10.1998 tarihli gümrük giriş beyannameleri ile İsrail'de yerleşik Rotem Amfert Negev Limited firmasından gerçeğe aykırı beyanname ve yanıltıcı faturalarla gümrük vergisine, izne ve uygunluğa tabi toz TSP maddesini, asit emdirilmiş fosfat kayası adı altında gümrük vergisinden muaf, tabii kalsiyum fosfat olarak beyan ettikleri ve bu maddenin analizini İskenderun Gümrük Müdürlüğünde gümrük kimyageri olan ve hakkında 05.02.2001 tarihinde ölmesi nedeniyle düşme kararı verilen .....'a tahlil ettirerek sahte tahlil raporlarıyla ülkeye soktukları iddiasıyla açılan kamu davasında, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulunun soruşturma raporunda; Toros Gübre ve Kimya Endüstrisi Sanayi A.Ş.'nin asit emdirilmiş fosfat kayası ithalatlarına ilişkin olarak ihracaatçı İsrail firmasının Türkiye temsilciliği ile yapmış olduğu yazışmalarda söz konusu eşyalar için açıkça toz TSP ifadesinin kullanılması, firma laboratuvar şefliği tarafından düzenlenen hammadde yakıt teslim ve tesellüm raporlarında malın asit emdirilmiş fosfat kayası olarak tanımlanmasına rağmen analiz sonuçlarına göre söz konusu eşyaların fosfat kayası ile kıyaslanmayacak derecede yaklaşık %42 dolayında P205 içerdiğinin görülmesi, suç tarihlerinde fosfat kayasının fiyatının ton başına yaklaşık 40-50 USD dolayında olmasına karşın asit emdirilmiş fosfat kayası olarak faturalandırılan eşyanın fiyatının ton başına 130-150 USD fiyat aralığında olması, aradaki fiyat farkının da içerdikleri P205 farkından kaynaklandığının anlaşılması yurt dışı araştırması kapsamında İsrail Gümrük İdaresinden temin edilen belgelere göre 814/26.10.1998 sayı-günlü gümrük giriş beyannamesinde 2510.20.00.10.11 GTİP'unda 'öğütülmüş tabi kalsiyum fosfatlar' olarak işlem gören KUPISKIS isimli gemi muhteviyatı eşyanın İsrail Gümrük İdaresine verilen ihracat beyannamesinde 3103.10.08 GTIP'unda (Customs Heading) süperfosfat (basit, ikili veya üçlü) olarak beyan edildiğinin tespit edilmesi, İsrail'de kurulu Rotem Amfert Negev Ltd. firmasından temin edilen tipik analiz sonuçlarına göre asit emdirilmiş fosfat kayası (FABR)'nın fosfat kayasına nazaran oldukça yüksek miktarlarda P205 içermesi, Toros Gübre ve Kimya Endüstrisi Sanayi A.Ş. firması tarafından, fosfat kayasına kısmi olarak fosforik asit emdirilerek elde edilen ve TSP ile kompoze gübreler üretiminde kullanılan bir ara ürün olarak tanımlanan asit emdirilmiş fosfat kayası (FABR)'na ilişkin olarak fosfat kayasının asitlendirilmesi işleminin, Gümrük Tarife Cetveli İzahnamesinin 25. faslına ilişkin açıklama notlarında izin verilen işlemlerden daha ileri bir işlem olarak kabul edilen kimyasal bir reaksiyonu gerektirmesi nedeniyle söz konusu ürünün 25. fasıl kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmaması, İzahnamenin 'Fosfatlı Mineral veya Kimyasal Gübreler' başlığı altında 31

. faslına ilişkin açıklama notlarında izin verilen işlemlerden daha ileri bir işlem olarak kabul edilen kimyasal bir reaksiyonu gerektirmesi nedeniyle söz konusu ürünün 25. fasıl kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmaması, İzahnamenin 'Fosfatlı Mineral veya Kimyasal Gübreler' başlığı altında 31.03 tarife pozisyon metninde, sınırlı olarak sayılan mineral veya kimyasal ürünlerin bu pozisyonda sınıflandırılacağı belirtildikten sonra süper fosfatların basit, ikili ve üçlü olmak üzere üçe ayrıldıkları, basit süper fosfatın, tabi fosfat üzerine veya kemik tozu üzerine sülfirik asitin etkisiyle, ikili ve üçlü süper fosfatların ise aynı maddeler üzerine fosforik asitin etkisiyle elde edileceğinin belirtilmesi nedenleriyle, anılan beyannameler kapsamı asit emdirilmiş fosfat kayası olarak faturalandırılan eşyanın, beyan sonucu idarece beyana uygun olarak tespit edilen 2510.10 gümrük tarife alt pozisyonunda tanımlanan 'tabi kalsiyum fosfat' değil, 3103.10 gümrük tarife alt pozisyonunda tanımlanan TSP-Üçlü Süperfosfat (toz halde) olduğu, tespit olunan bu gümrük tarife alt pozisyonu itibariyle de İthalat Rejim Kararı eki Gümrük Tarife Cetveline göre %4.8 oranında Gümrük Vergisine tabi olduğu, ayrıca İthalat Rejim Kararına istinaden Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığının Gübre İthaline İlişkin Tebliğine göre Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının iznine tabi olduğu hususlarının belirtilmiş olması karşısında; sanıkların gerçekte ithal ettikleri TSP maddesini, asit emdirilmiş fosfat kayası adı altında gümrük vergisinden muaf olan tabii kalsiyum fosfat olarak beyan ettikleri ve sahte tahlil raporlarıyla ülkeye soktukları anlaşılmakla, yüklenen suçun elverişli delillerle subuta erdiği ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia edilen maddelerle ilgili bağımsız örneklerin alınmamış olması gerekçe gösterilerek yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2438, Karar No: 2017/5575, Tarih: 16.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/2438 E.  ,  2017/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, murislerin yolcusu olduğu aracın karıştığı iki taraflı trafik kazası sonucu muris ...’in vefat ettiğini, davalı tarafın sorumluluğunda olan yol ile ilgili olarak gerekli güvenlik, temizlik ve koruma, işaretleme ve diğer önlemlerin alınmadığını, yol çalışmasının olduğu kavşakta uyaran hiçbir işaret ve levhanın bulunmadığını, gerekli olan diğer tedbirler ile reflektör çubukları ve sürücüleri uyaran hiçbir levha ve işaret bulunmamasından dolayı kazanın meydana geldiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olup destekten yoksun kaldığını, cenaze gideri yapıldığını, elem çektiklerini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davacı baba ... için 20.000 TL manevi, anne ... için 20.000 TL manevi, kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, idari yargının görevli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'nun 114/b ve 115. maddeleri uyarınca yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine, davacının yargı yolu bakımından İdare Mahkemesi'nde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, her ne kadar gerekçeli karar başlığında davacı çocuklar...’nin adları yazılmamış ise de, bu hususların mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmesine göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 16/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12015, Karar No: 2014/2058, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12015 E.  ,  2014/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/232274

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfiyat Tic. Ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 22/06/2008 tarihli ve ET 492617 sıra nolu trafik İdarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1299-1299 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18/06/2013 gün ve 38881 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/07/2013 gün ve KYB. 2013-232274 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç,yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde İdarî yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, İdarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 22/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar İdarî para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muterîz hakkında verilmiş idarî yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2013 gün ve 2012/1299 D.İş Esas - 2012/1299 D.İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4612, Karar No: 2018/5047, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4612 E.  ,  2018/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.