muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2309, Karar No: 2023/2770, Tarih: 08.05.2023

3. Olay anını gördüğünü bildiren tanık bulunmadığı belirlenmekle başka hususlarda beyanları alınan tanıklar ... ve ... ile sanık ...'un ilk anlatımını tutanak hâlinde düzenleyen tutanak tanıkları ..., ... ve ...'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri fotoğrafları ve basit krokisi dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Kesin ölüm sebebinin tespit edildiği, 14.03.2020 tarihli otopsi tutanağında özetle;

"1) Saçlı deri frontal bölgede 1 cm. uzunluğunda, 2) Boyun solda sol kulak kepçesinin 2 cm. altında 1 cm. uzunluğunda, 3) Sırt solda skapula üst hatta dışta bir ucu dar diğer ucu geniş olan 1x1 cm. ebatta, 4) 3 no.lu yaranın 2 cm. iç tarafında 1x0,2 cm. uzunluğunda, 5) Sol omuz başından 5 cm. uzunluğunda İineer delici-kesici alet yarası, 6) Sol ön kol dışta 3x1 cm. uzunluğunda cilt, cilt altını içeren delici-kesici alet yarası, ayrıca sol yanakta 1 cm., 2 cm. ve 3 cm. uzunluğunda sıyrıklar olduğu, burun kökünde 1 cm. çapında sıyrık, burun kökü sağda 1 cm. uzunluğunda sıyrık, alın solda 4x1 cm.'lik alanın çökük olduğu, üst dudak ve alt dudakta ekimoz, alt çene solda 3 cm. uzunluğunda sıyrık, sağ dizde 0,5 cm. sıyrık" mevcut olup şahısta altı adet kesici delici alet yarası lezyonu olduğu, bu lezyonlardan harici muayenede (2) numarada tarif edilen kesici delici alet yarası lezyonunun tek başına öldürücü nitelikte olduğu, şahsın kesin ölüm sebebi kesici delici alet yaralanmasına bağlı meydana gelen büyük damar yaralanması ve iç kanama sonucu ortaya çıkan komplikasyonlara bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

6. a) Sanık ... hakkında Bulanık Devlet Hastanesince 14.03.2020 tarihinde saat 03.41'de tanzim olunan; "sırt ense kökü kısmında 1x1 ve 5x2 cm.'lik 2 adet kızarıklık, sol taraf koltuk

altından 10 cm. aşağıda yaklaşık 2x1 cm.'lik 3 adet morluk, sağ klavikula altında 4x2 cm.'lik kızarıklık, sağ klavikula üstünde 5x3 cm.'lik kızarıklık, sol koltuk altı lineer 10x3 cm.'lik kızarıklık, sol kol dirsek üstü 2 tane 1x 1, 1 tane 3x2 cm.'lik kızarıklık, sol kol dirsek altı 1x1 cm.'lik kızarıklık, sağ kol pazu bölgesinde 7x5 cm.'lik kızarıklık, sol dirsekte 2 tane 1x1 cm.'lik kızarıklık, sağ el sırtında 0,5x0,5 cm.'lik sıyrık, sağ el sırtında 3x0,5 cm.'lik sıyrık, sağ el bileği dış tarafta kurumuş kan lekesi, sol el 3 ve 4. parmakta parmak ucunda 1x1 cm.'lik morluk, sol el 4 ve 5. parmaklarda 0,5x0,5 cm.'lik sıyrık, sol el sırtında parmak başlama noktasında 0,5x0,5 cm.'lik sıyrık, sağ skapula altında 7x3 cm.'lik kızarıklık, sol diz kapağı üstünde 6x1 cm.'lik eski skar izi, sağ diz kapağı yan alt kısmında 0,5x0,5 cm.'lik sıyrık, sol el 1, 4, 5. tırnaklarda ve tırnak aralarında ve sağ el 1, 3, 4, 5. tırnaklarda ve (..okunamadı) kurumuş kan lekesi ve toprak kalıntıları, sağ ense boyun birleşiminde 5x2 cm.'lik kızarıklık, sol ense boyun birleşiminde 3x0,5 cm.'lik lineer lezyon kızarıklık, lezyonlar boğuşma izleri ile uyumlu olup darp cebir vardır, BTM ile giderilebilir."

Görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

b) Sanık ... hakkında olay tarihinde tanzim olunan adlî muayene raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

7. Sanıkların olay günü kendi aralarında ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... arasında yapılan telefon görüşmelerine ilişkin HTS kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

8. ... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 16.04.2020 tarihli ve ...-PİZ-2020/829 uzmanlık numaralı "inceleme konusu bıçaklar üzerinde iz bulunmadığını" belirtir uzmanlık raporu, aynı yerden alınan 17.04.2020 tarihli ...-PİZ-2020/829 uzmanlık numaralı DNA analizi raporu dava dosyasına eklenmiştir.

9. Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2021 tarihli ve 2020/455 soruşturma numaralı evrakı ile şüpheliler ..., ..., ... ve ...'in öldürme eylemine iştiraklerini veya yardımcı olduklarını ortaya koyacak herhangi bir somut delilin bulunmadığı, bu haliyle müsnet suçtan kovuşturmaya geçmek için yeterli şüphe oluşturacak delilin bulunmadığı, şüpheliler ..., ... ve ...'in suçluyu kayırma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Bu suçun üstsoy, altsoy, eş, kardeş veya diğer suç ortağı tarafından işlenmesi halinde, cezaya hükmolunmaz." hükmü kapsamında haklarında ceza verilemeyeceği, bu hâliyle kamu davası açılamayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Suç Vasfına Yönelen Temyiz Sebebi

a) Tasarlama

Sanıkların maktulü öldürme kararını önceden verdiklerine, bu kararı verdikten sonra aradan soğukkanlılığa kavuşacak kadar makul bir süre geçmesine rağmen öldürme kararlarında sebat ettiklerine ilişkin dava dosyasına yansıyan bir durumun bulunmadığı, sanıkların savunmalarından olayın ani bir kastla geliştiği sonucuna varılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında kalmadığının kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Töre Saiki İle

b) Töre Saiki İle

Sanıkların töre saiki ile eylemi gerçekleştirdiklerinin kabulü için ilk olarak mağdurun toplumda genel olarak benimsenmiş olan bir davranış veya yaşam biçimine aykırı davranmış olmasının, ikinci olarak bu aykırı davranışın ölümle cezalandırılması gerektiğinin o toplumda yaşayanlar tarafından beklenen bir tepki olduğunun kabul edilebilmesinin, üçüncü olarak ise öldürme fiilinin fail tarafından toplumun öldürme beklentisinin yönlendirmesiyle sırf aykırı davranışın cezalandırılması görevi üstlenilerek işlenmesinin gerektiği belirlenmekle İlk Derece Mahkemesince sanıkların yaşadıkları toplumun kendilerine dayattığı bir sebepten olmayıp, kendi iç dünyalarındaki namus anlayışı doğrultusunda hareket ettikleri gerekçesi ile sanıklar hakkında bu nitelikli hâlin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim Sebebi

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup İlk Derece Mahkemesince, sanıklar lehine, kovuşturma aşamasındaki davranışları, cezanın olası etkileri, mahkememizdeki tutum ve davranışları dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulandığı belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vekâlet Ücretine İlişkin Temyiz Sebebi

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 04.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un, 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 04.04.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... ve Müdafiinin Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi

C. Sanık ... ve Müdafiinin Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi

Sanık her ne kadar suça iştirak etmediğini savunmuşsa da, kolluk güçlerince olay tarihinde müdafii huzurunda alınan savunmasına göre sanık ...'in bıçakla maktule vurduğu, kaçmaya çalışan maktulün sanık ... tarafından yakalandığı ve bu surette sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, suçu iştirak halinde işledikleri anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru Savunma

Sanığın savunmasında maktulün kendisine yönelik herhangi bir eylemi olmaksızın sanığın maktule bıçakla vurarak ilk hareketi gerçekleştirmesi, Olay ve Olgular başlığı altında (6-a) paragrafında bilgilerine yer verilen adlî muayene raporundaki yaralanma bulgusunun maktulün kendisine yönelik sanıktan gelen eylemi engellemeye yönelik olduğunun değerlendirilmekle sanığın kendisinin de aşamalardaki savunmalarından maktul ile aralarında boğuşma olduğunu savunduğu, somut olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafta anlatılan olayın oluş şekline göre sanıkların çağırması üzerine maktulün başka şehirden gelmekle geldiği gün sanıklar tarafından öldürülmüş olması karşısı sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı tespit edilmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Kurum Vekili, Sanık ... ve Sanıklar Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A-3) paragrafında açıklanan nedenle katılan Kurum vekili, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/3091 Esas, 2021/3362 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıklardan tahsili ile katılan Kurum'a verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12214, Karar No: 2015/7732, Tarih: 23.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12214 E.  ,  2015/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı otomobil fabrikasında kaportacı olarak 05/10/1999 tarihinde işe başladığını, 11 yıl 8 ay sürekli kesintisiz çalıştığını, 21/06/2011 günü personel bölümüne çağrılarak bekleme odasında bir saat 45 dakika bekletildikten sonra kendisine işten çıkartıldığı söylenerek hiç bir açıklama yapılmadan güvenlik görevlilerince kapıdan dışarıya çıkartıldığını, davacıya verilen 21/06/2011 tarihli çalışma belgesinde işten çıkma nedeni olarak 4857 Sayılı Yasa 25/II-d maddesinin gösterildiğini, ancak anılan kanun maddesine aykırı hiç bir hareketinin olmadığını, 18/06/2011 günü yemek dönüşü 19:30 da iş başı yaptığında davacının çalıştırıldığı montaj atölyesinin grup lideri olan ...'in bir arkadaşı ile çay içmek için kenardaki toplantı masasına oturduğunu ve o sırada çekiçleme işi yapan müvekkiline çok ses yaptığını belirterek bağırarak hakaret ettiğini ve davacının işi olduğu için yapmak zorunda olduğunu belirtmesine rağmen bağırmaya ve hakaretlerine devam ettiğini, davacının da bunun üzerine elleri ile ...'in yüzünü tutarak bu işi yapmak zorunda olduğunu söylediğini ancak asla vurmadığını ve küfür etmediğini, daha sonra da olayın kapandığını, davalı şirkette kaportacı olarak çalışan müvekkilinin normal şartlarda kaynak alan müdürlüğüne bağlı kaynak atölyesinde çalıştırılması gerekirken proses belgesi olmadan montaj alan müdürlüğü trim 1’de çalıştırıldığını, ancak haksız ve hukuka aykırı bir şekilde işten çıkartıldığını, alacaklarının da ödenmediğini, 2011 yılına ait yıllık izninin kullandırılmadığını, en son net 1.780,00-TL maaş aldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin alacaklarını talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş akdinin İş Kanunu 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, somut olayda davacının işyerinde başka bir işçi ile kavga ettiğini, ... isimli işçinin boğazına sarılarak yumruk attığını, olay sonrası alınan savunmasında davacının diğer işçi ile kavga ettiğini ikrar ettiğini, davacının hem diğer çalışan ile kavga etmek sureti ile iş disiplinine ve işyeri düzenine uygun olmayan davranışlar sergilediğini hem de hat üzerinde giden araca çekiç ile zarar verdiğini, bu durum karşısında disiplin kuruluna sevk edilen davacının iş akdinin TİS’in 36. maddesinin 29. bendinde ve İş Kanunu 25/II-d de yer alan hükümler uyarınca feshedilmesine karar verildiğini, bu nedenle davacının taleplerinin reddi gerektiğini, 2011 yılına ait herhangi bir yıllık ücretli izin alacağı ve ayrıca herhangi bir fazla mesai ücret alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının eylemi nedeni ile işyerinde iş uyumunun bozulduğu ve davalı işveren tarafından davacı ile iş ilişkisine devam etmede güven ilişkisinin zedelendiği, yapılan fesih haklı fesih boyutuna ulaşmasa da geçerli fesih olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı belirtilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı haksız bir şekilde işten çıkarıldığını, İş Kanunu 25/II-d maddesine aykırı bir hareketinin olmadığını, 18/06/2011 günü çekiçleme işi yaparken grup lideri ...’in çok ses yaptığını belirterek kendisine bağırarak hakaret ettiğini ve işi olduğu için yapmak zorunda olduğunu belirtmesine rağmen bağırma ve hakaretlerine devam ettiğini, bunun üzerine elleri ile ...'in yüzünü tutarak bu işi yapmak zorunda olduğunu söylediğini ancak asla vurmadığını ve küfür etmediğini iddia etmekte, davalı ise davacının diğer işçi ...’in boğazına sarılarak yumruk attığını, olay sonrası davacının alınan savunmasında da ikrar ettiğini, disiplin kurulu kararı ile iş akdinin feshedildiğini, feshin haklı ve hukuka uygun olduğunu savunmaktadır.

Olay günü çekiçleme işi yapan davacının çok ses çıkarması üzerine yakın masada oturan grup lideri ...’in şaka yollu davacıya çok ses çıkardığını, biraz yavaş vurmasını söylemesi üzerine çıkan tartışmada, davacının ...’e sataştığı, boğazına sarıldığı, araya girenlerin engellemesi ile ayrıldıkları tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları ile de sabit olup, 21/06/2011 tarihli disiplin kurulu kararı ile davacının iş akdi İş Kanunu 25/II-d ile TİS 36/29 maddeleri uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir. Davacının davranışı, işverenin başka bir işçisine sataşma niteliğinde olup, bu anılan hükümler uyarınca işveren yönünden hatalı neden teşkil eder.

İş akdi haklı nedenle sonlandıran işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı açıktır. Bu taleplerin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21368, Karar No: 2016/3853, Tarih: 08.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21368 E.  ,  2016/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Kurumca düzenlenen ödeme emrinin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre daval .'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının ödeme emrinin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sorumluluk döneminin borç döneminden sonra olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne,ödelme emrinin iptaline ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davanın süresi içerinde açıldığı, davacının dava dışı 'de yevmiye sayılı hisse devir sözleşmesiyle % 95 hisse devralarak ortağı olduğu, yevmiye sayısıyla tescilli borçlu şirketin sayılı ortaklar kurulu kararıyla münferit imza ve ilzam yetkisiyle şirket müdürü olduğu, yevmiye sayılı hisse devir sözleşmesiyle şirketteki tüm hisselerini devrederek şirket ortaklığından ayrıldığı, yine sayılı ortaklar kurulu kararıyla da şirket müdürlüğünden ayrıldığı, takip numaralı ödeme emrinin dönemlerine ilişkin prim borcunu içerdiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin Kurum'a karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları, 5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde de, ( Değişik madde: 22.07.1998 - 4369/21. m. ) limited şirket ortakları ( Değişik ibare: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m. ) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur denilmektedir.

Öte yandan; 506 sayılı Kanun'un 80/1. maddesinde "İşveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur." hükmü yer almakta olup, önce  prime  esas  kazançlara  ilişkin  Kurum  Tebliği,  ardından bu tebliği yürürlükten kaldıran İşveren Uygulama Tebliği, bu süreyi 'takip eden ayın sonuna kadar' olarak belirlemiştir. Tebliğ'de "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalıları çalıştıran işverenler, bir ay içinde çalıştırdıkları sigortalıların prime esas kazançları üzerinden hesaplanacak sigortalı hissesi prim tutarlarını sigortalıların ücretlerinden keserek, kendi hissesine isabet eden prim tutarlarını da bu tutarlara ekleyerek en geç takip eden ay/dönemin sonuna kadar Kuruma ödeyeceklerdir.

Ödeme süresinin son gününün resmi tatile rastlaması halinde, prim tutarları, en geç son günü izleyen ilk iş günü içinde Kuruma ödenecektir." hükmü düzenlenmiştir. Bu durumda örneğin, ocak ayında doğan prim borcunun, takip eden şubat ayı sonuna kadar ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının, dava dışı borçlu limited şirketin 26/02/2009 tarihinde temsil ve ilzama yetkili müdürü olduğu, davacının 06.08.2008 tarihihnde yürürlük kazanan 04.06.2008 tarih 5766 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 6183 sayılı Yasa'nın 35/2. maddesi gereğince, 'payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu' tutulacağı belirtildiğinden, davacının mezkur Kanun'un yürürlük tarihi de gözönünde bulundurularak, devir öncesine ait 2008/5 ila 8. dönemlerine ait prim borçlarından dava dışı şirketle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle  karar verildi.