muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/706, Karar No: 2024/21025, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/706 E.  ,  2024/21025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.11.2023

SAYISI : 2023/248 E., 2023/1543 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.11.2023 tarihli ve 2023/248 Esas, 2023/1543 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.11.2023 tarihli ve 2023/248 Esas, 2023/1543 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8847, Karar No: 2013/11025, Tarih: 02.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8847 E.  ,  2013/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 03.11.2011 gün ve 2010/29 esas 2011/164 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 06.02.2013 gün ve 1422-1336 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım taraf vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım taraflardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 219.00.'ar-TL para cezası ile 50.45.'er-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2505, Karar No: 2013/5622, Tarih: 15.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2505 E.  ,  2013/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç eşyasını kabul etmek, örgüte yardım etmek, örgüte üye olmak, sahte kredi kartı üreterek menfaat sağlamak ve başkalarına ait kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme

HÜKÜM : - Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olmak ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/2 ve 165/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nun TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 165/1 ve 136/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... ...'in TCK.nun 136/1 maddesi uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 245/2, 245/3 ve 220/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/7, 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... Tilki'nin TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... ...nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... ...nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın örgüte yardım suçundan beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma suçundan beraat,

- Sanık ...'ın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamenin uygulamaya ilişkin bölümde gösterilen sanıklardan ..., ... ve ... haklarında TCK.nun 245/2, 43 ve 62. maddeleri ile aynı Kanunun 245/3, 43 ve 62. maddeleri ve sanıklar ..., ..., ... ve ... ... haklarında TCK.nun 245/2, 43, 62. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak tebliğnamenin sonuç bölümünde herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşılmakla; adı geçen sanıkların sözü edilen mahkumiyetlerine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının görüşünüde içeren ek tebliğname düzenlendikten TCK.nun 245/2, 43 ve 62. maddeleri sonra inceleme yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2864, Karar No: 2019/323, Tarih: 14.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2864 E.  ,  2019/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, tarafların kök murisine ait dava konusu taşınmazın, davalıların murisi ... tarafından vefat ettiği tarihe kadar kullanıldığını, o vefat ettikten sonra da davalılar tarafından kullanıldığını belirterek, 2009-2014 yılları için miras payları oranında ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, ecrimisil istenebilmesi için intifadan men koşulunun oluşmadığını, ...,... ve ...in davalıların murisi ...’e dava konusu taşınmaza ev yapması için noterden muvafakat verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu 130 ada 38 parsel numaralı taşınmaz, tarafların kök murisi ... Tetik’e ait olup, kayıt maliki 1958 yılında vefat etmiştir. Dosya içeriğinde toplanan delil, taraf ve tanık beyanlarına göre, dava konusu parsel, davalıların yakın mirasbırakanı ... tarafından kullanılmakta olup, 1999 yılında ... tarafından ev yapılmış, kalan kısım bahçe olarak kullanılmıştır. Dosya içeriğine göre; söz konusu evin yapımına davacı ..., bir kısım davacılar murisi ... ve... tarafından açık muvafakat verildiği, davalıların yakın mirasbırakanı ...’in kullanımına uzun yıllar karşı konulmayarak kullanıma zımnen muvafakat verildiğinin kabulü gerekir. 2013 yılında her ne kadar ortaklığın giderilmesi davası açılmış ise de, dinlenen tanık beyanlarına göre davalıların yakın mirasbırakanı ...’in 2013 yılında ölümünden sonra, başka bir anlatımla ortaklığın giderilmesi dava tarihinden sonra dava konusu taşınmazın davalıların tasarrufunda olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde kanıtlanamamıştır. Tüm bu açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine, toplanan delillere uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7255, Karar No: 2021/9212, Tarih: 22.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7255 E.  ,  2021/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama zeytin, kısmen kapama karışık meyve bahçesi kısmen de kuru tarım arazisi niteliğindeki ... ilçesi, ...Mahallesi 909 parsel sayılı taşınmaza taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3. fıkrasında yer alan (bakiye kalan 206.612,75 TL’nin) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile derhal ödemesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b)6. Fıkrasından yer alan (gün olan 24.04.2014 tarihinden) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 22.06.2021 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işletilen faizin davacı idareden alınarak davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)6. Fıkrasından yer alan (gün olan 24.04.2014 tarihinden) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 22.06.2021 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işletilen faizin davacı idareden alınarak davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 22/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27126, Karar No: 2018/2692, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27126 E.  ,  2018/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11537, Karar No: 2018/15022, Tarih: 14.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/11537 E.  ,  2018/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar ile suça sürüklenen çocukların savunmalarında, polis memuru ...’ın öncelikle sanık ...’a hakaret edip, sanıklar ... ... ile ...’ya saldırdığının ve sanık .. ...’nun ayağına doğru bir el ateş ettiğinin iddia edilmesi, sanıkların olay nedeniyle BTM ile giderilecek şekilde yaralanmaları ile aynı olay nedeniyle polis memuru ...’ın her iki sanığa yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle cezalandırılmış olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 29, hakaret suçunda anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanıklar ile suça sürüklenen çocukların eylemlerinde sopa ve bıçak kullandıklarının iddia edilmesi, bu hususun müşteki polis memuru ile olay yerinde bulunan diğer polis memurlarınca da doğrulanması karşısında, sanıklar ... ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocukların cezalarında, TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirime gidilirken cezanın yanlış hesaplanmasından sonra anılan Kanunun 62. maddesinin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

4-Adli emanetin 2012/4228 sırasında kayıtlı olan ve suçta kullanılması nedeniyle müsaderesi talep olunan bıçak hakkında karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10625, Karar No: 2022/3101, Tarih: 15.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10625 E.  ,  2022/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliyle İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay C.Başsavcılığının 06/04/2021 tarihli 2021/39851 sayılı tebliğnamesi ile uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderilmesi üzerine Dairemizin 16/12/2021 gün ve 2021/3714 Esas 2021/6803 sayılı Kararı ile yetki uyuşmazlığının daha önce çözüldüğü ve İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/02/2021 gün ve 2021/729 Değişik İş sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, ancak dosyanın yeniden Yargıtay C.Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, Dairemizce yeniden karar verilmesen yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13422, Karar No: 2012/13312, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13422 E.  ,  2012/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 2008/464 Esas, 2009/265 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra, temyiz aşamasında sanığın 29.04.2011 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21684, Karar No: 2024/21437, Tarih: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21684 E.  ,  2024/21437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.09.2022

SAYISI : 2021/3176 E., 2022/1972 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2021/3176 Esas, 2022/1972 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2021/3176 Esas, 2022/1972 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.