muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/775, Karar No: 2018/1501, Tarih: 23.10.2018

Kanunun 67'nci maddesinde, günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatlerinin iş yerlerinde işçilere duyurulacağı; 75'inci maddesinde ise işverene çalıştırdığı her işçi için işçinin kimlik bilgilerinin yanında, İş Kanunu'nun ve diğer kanunlar uyarınca düzenlemek zorunda olduğu her türlü belge ve kayıtları saklamak ve bunları istendiği zaman yetkili memur ve mercilere göstermek zorunda olduğu bir özlük dosyası düzenlemesi gerektiği yükümlülükleri getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere bakıldığında işçi işveren arasındaki iş ilişkisinde belgeye bağlama görev ve yetkisinin işçide değil, işverende olduğu görülmektedir.

İş sözleşmesinde iş görme edimini yerine getiren, belge düzenleme yetkisi ve yükümlülüğü bulunmayan işçinin, alacaklarını belirleyebilmesi için işveren tarafından düzenlenen kanuna uygun belgelere ihtiyacı vardır. Diğer yandan iş ilişkisindeki alacak kalemlerinin hesaplanmasında çıplak ücret ya da giydirilmiş ücrete göre hesaplanan farklı alacak türleri bulunmaktadır. Örneğin kıdem tazminatı, giydirilmiş ücretten hesaplanırken, diğer işçilik alacakları (fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin alacakları gibi) çıplak ücretten hesaplanmaktadır.

Giydirilmiş ücrete, işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Özellikle ücrete dâhil edilecek menfaatlerin iş yerinde süreklilik arz edip arz etmediği de çoğunlukla taraflar arasında tartışma konusu edilmektedir. Bu nedenle eğitim düzeyi ve sosyal durumları birbirinden farklı olan işçilerin alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmelerini beklemek mümkün değildir. Bunun için yukarıda bahsedilen iki kriter birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen işçilik alacağının belirli olup olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2012 tarihli ve 2012/9-838 E., 2012/715 K. sayılı kararında belirtildiği üzere işçilik alacaklarının özelliği dikkate alınarak alacakların belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi aksinin kabulü de doğru değildir. Aynı şekilde bu nedenle talep konusu işçilik alacaklarının belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesi daha doğru olacaktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 tarihli 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 tarihli 2016/22-2181 E., 2018/24 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 tarihli 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 tarihli 2016/22-2181 E., 2018/24 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtayın iş davalarının temyiz incelemesini yapan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçinin SGK kayıtlarında girdi-çıktı işlemine tabi tutulduğunu, TİS ile getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi almakta olduğu yevmiyesinden dahi mahrum bırakıldığını ve ücretinin iş yerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini iddia ederek fark işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş yerinde sendikal örgütlenme olduğu, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunduğu ve davacı işçinin sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının talep ettiği fark işçilik alacaklarının hesaplanabilmesi için, kanunda öngörülen kayıt ve belgeleri tutma ve işçinin bilgisine sunmakla yükümlü olan işverenin sunacağı bordrolara ihtiyaç duyulmaktadır. Çünkü fark işçilik alacaklarının belirlenebilmesi muhasebe işlemini gerektirmektedir. Zira davacının alacağı gerçek ücrete toplu iş sözleşmesi ile belirlenen zam oranları uygulanarak bulunacak miktardan işverence düzenlenen bordrolardaki ücret mahsup edilerek fark alacak bulunacaktır. Bunun için de açıklandığı üzere, iş yerinde kayıt tutma dolayısı ile belgeleme yükümlüsü olan işverenin sunacağı bordrolara ve kayıtlara ihtiyaç vardır.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.02.2018 tarihli ve 2016/22-1262 E., 2018/391 K. sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12879, Karar No: 2014/5522, Tarih: 05.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/12879 E.  ,  2014/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/191986

Mahkemesi : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.05.2012

Numarası : 2011/741 - 2012/514

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "24.10.2011" yerine "01.06.2011" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda, soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenen tanık A.. Ç..'un beyanları, suça konu senet üzerindeki miktar bölümünde bulunan yazı ve rakamların mağdurun eli ürünü olmadığına dair Jandarma Bölge Kriminal Laboratuarının raporu da dikkate alındığında sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından; unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20513, Karar No: 2011/5631, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20513 E.  ,  2011/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14312, Karar No: 2019/6343, Tarih: 24.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14312 E.  ,  2019/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin nüfus kayıtlarında anne baba bir kardeşi görünen davalı ...'ın gerçekte baba bir anne ayrı kardeşi olduğunu ileri sürerek, nüfus kayıtlarının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesi ile ...'ın ...'ın annesi olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 2017-102578 sayılı, 22/12/2017 tarihli rapora göre davalı ...'ın diğer davalı ...'ın çocuğu olmadığı anlaşıldığından, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde ...'ın davalı ...'ın annesi olmadığı ileri sürüldüğüne göre, Emine ile davalı ... arasında DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor ile toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9248, Karar No: 2015/7241, Tarih: 14.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9248 E.  ,  2015/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda incelenen 1964 yılına ait memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafı ile yakın tarihli hava fotoğrafının incelenmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1964 yılına ait memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile 1980'li yıllara ait hava fotoğrafları getirtilerek, ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, çekişmeli taşınmazı, yakın komşu parsellerle birarada gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle müşterek imzalı rapor alınarak, bu dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/09/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10820, Karar No: 2019/417, Tarih: 22.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10820 E.  ,  2019/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 22/01/2019 tarihinde davacılar vekili Av.... ile davalılar vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 15.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2023/7359, Karar No: 2024/16550, Tarih: 14.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/7359 E.  ,  2024/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/552 E., 2022/626 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği tarih olan 15.07.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/552 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/568, Karar No: 2010/3354, Tarih: 17.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/568 E.  ,  2010/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kıraç Köyü Tüzel Kişiliği, dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.05.2009 gün ve 700/161 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenine dayanarak dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı bulunan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan iki parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş; yargılamanın 07.05.2009 tarihli son oturumunda, daha önceden atiye bıraktıkları Kekon Çayı mevkindeki taşınmazla ilgili taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılardan Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden çay yatağı olduğunu, zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını, davaya dahil edilen ... vekili de, aleyhlerine olan hususları kabul etmediklerini açıklayarak davanın reddini savunmuşlar; diğer davalı köy tüzel kişiliği davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Kekon Çayı mevkindeki taşınmazla ilgili davanın feragat nedeniyle reddine, Yeni Pınar mevkindeki taşınmazla ilgili olarak da davacı yararına kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne; Fen Bilirkişileri Servet Yetgin ve Ali Polat tarafından dosyaya sunulan 31.03.2009 tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile ve sarı renkli kalemle boyanarak gösterilen 38.875 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalılardan Hazine vekili ile davaya dahil edilen ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 14.03.1959 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında çay yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca tapuya tescili istemine ilişkindir.

Dava, 14.03.1959 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında çay yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri uyarınca tapuya tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tapuya tescil edilebilmesi için tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile anılan maddelerde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz çay yatağı olarak tespit harici bırakıldığından imar ve ihyaya muhtaç yerlerdendir. (3402 sayılı Kadastro Kanunu m.17). Taşınmaz başında 06.06.2007 tarihinde yapılan ilk keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları imar-ihya ile ilgili herhangi bir beyanda bulunmadan yalnızca davacının zilyetliğini bildirmişlerdir. Bu nedenle taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak HUMK.nun 258 ve 259. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak davet edilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesi, ne şekilde ve kim tarafından imar-ihya edildiği, imar-ihyanın ne şekilde sürdürüldüğü ve ne zaman bittiği ayrıntılı olarak sorulmalıdır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi söz konusu olduğu durumlarda, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıllık kazanma süresinin hesaplanması gerekir. Ayrıca her ne kadar 27.03.2009 tarihinde yapılan ikinci keşif sonrası Jeolog bilirkişiler tarafından sunulan 08.04.2009 tarihli raporda; 1984 tarihli hava fotoğrafında yapılan stereoskopik inceleme sonucu taşınmazın çay yatağı olmadığı, tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmiş ise de, yapılan hava fotoğrafı incelemesi de yeterli bulunmadığından dava tarihinden geriye doğru 20-25 yıl öncesine ait (1978-1983 ) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları usulüne uygun bir biçimde yetkili mercilerden getirtilerek uzman bilirkişilere incelettirilmeli ve uzman bilirkişi harita mühendisi aracılığıyla keşifte uygulanmalıdır.

Bunların yanı sıra, davacıya 40.000 m2 taşınmazı üzüm bağı olarak fuzulen işgalinden dolayı 05.06.2003 tarihli Ecrimisil İhbarnamesinin gönderilmesi üzerine; davacının Millî Emlâk Müdürlüğüne verdiği 30.06.2003 tarihli dilekçede, 3 dönüm kadar alanı karpuz ve kavun ekerek işgal ettiğini, bu nedenle ecrimisil ihbarnamesinin iptalini istediği dikkate alınarak HUMK.nun 213 ve 230. maddeleri uyarınca duruşmaya davet edilmesi suretiyle bu dilekçesi kendisine okunarak hangi taşınmaza ilişkin olduğu sorulmalı, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak verildiğinin tespiti halinde bu beyanının kendisini bağlayıp bağlamadığı üzerinde durulmalı, yine TMK.nun 713/4 maddesi hükmüne göre; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân ettirilmesi ve son ilândan başlayarak üç aylık itiraz süresinin beklenilmesi gereği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu Kıraç Köyünde ilânların yapılması için 20.07.2007 tarihinde yazılan müzekkerenin akıbeti sorulmalıdır.

Davalı Hazine vekili ile dahilî davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11460, Karar No: 2013/12386, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11460 E.  ,  2013/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim Okulu'nun dış cephesine yağlı boya ile yazı yazarak kirletmek suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine yeterli, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.