muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5987, Karar No: 2021/1647, Tarih: 17.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/5987 E.  ,  2021/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki muteriz borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçluların icra mahkemesine başvurularında; takibe konu senetteki imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığını, ayrıca borçlu ...’nin senette adı bulunmadığı ve her iki imza da şirket kaşesi üzerinde olduğundan şahsi sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek takibin durdurulması istemi ile mahkemeye başvurduğu, ilk derece mahkemesince, alınan rapor doğrultusunda imzaya itirazın reddine karar verildiği, kararın borçlularca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce, borçluların istinaf talebinin esastan reddedildiği görülmüştür.

İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 211. maddesinde ise, imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

İmza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip, ondan sonra bilirkişi

incelemesi yapılması gerekir. Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar üzerinden yapılması gerekir.

Somut olayda, takip konusu 2.000.000,00 USD bedelli senet üzerinde adli tıp ve belge inceleme uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 01.6.2019 tarihli raporda, toplam 32 adet mukayese belgenin incelemeye alındığı, bunların 20 adedinin fotokopi, 12 adedinin asıl belge olduğu, asıl belgelerin 3 adedinin borçlunun imza örnekleri ile tutarlılık bulunmadığı gerekçesi ile mukayese dışı bırakıldığı, bu suretle asıl belgelerden mukayeseye esas 9 adet belge kaldığı ve bunların mukayeseye elverişli olduğunun belirtildiği görülmekle birlikte; asıl belgelerden sadece 11.9.2013 ve 04.9.2015 tarihli olanlar fotoğraflanmak suretiyle üzerinde inceleme yapıldığı anlaşılmıştır. Söz konusu raporda, fotokopi belgelerin inceleme dışı bırakıldığına ilişkin bir tespit bulunmayıp, senedin diğer mukayeseye esas asıl belgelerin tamamı ile karşılaştırılıp karşılaştırılmadığı da anlaşılamamaktadır. Bu durumda; mahkemece, ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli yeni bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan mevcut rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan; takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 E. - 2011/598 K. sayılı kararı).

Takibe konu 22.5.2017 tanzim, 23.5.2018 vade tarihli ve 2.000.000,00 TL bedelli bonoda düzenleyenin...… A.Ş. olduğu ve ön yüzdeki düzenleyene ait iki imzanın da şirket kaşesi üzerinde olduğu, açıkta imzanın bulunmadığı görüldüğünden, imzanın şirket adına atıldığının kabulü gerekir. Dairemizin yerleşik içtihatları da bu yöndedir (21.01.2019 tarih ve 2018/9989 E. - 2019/579 K., 04.12.2017 tarih ve 2016/24481 E.- 2017/15073 K. gibi).

O halde, imzanın şirket yetkilisine ait olması durumunda, takibe konu bu bono nedeniyle borçlu şirket yetkilisi ...’nin şahsen sorumlu olmadığının, şirket temsilcisi olarak şirketi borçlandırma iradesi ile imzaladığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece, öncelikle imza itirazının değerlendirilmesi maksadıyla hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olu

olmadığının belirlenmesi, imzanın yetkiliye ait olmadığının tespiti halinde borçluların imza itirazının kabulüne, imzanın yetkiliye ait olduğunun tespiti halinde ise borçlu şirket yönünden imza itirazının reddine, borçlu ... yönünden ise borca itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

olmadığının belirlenmesi, imzanın yetkiliye ait olmadığının tespiti halinde borçluların imza itirazının kabulüne, imzanın yetkiliye ait olduğunun tespiti halinde ise borçlu şirket yönünden imza itirazının reddine, borçlu ... yönünden ise borca itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Muteriz borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 18.6.2020 tarih ve 2019/2594 E. - 2020/1004 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), ... 22. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 19.9.2019 tarih ve 2018/1230 E - 2019/828 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın İlk Derece Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27434, Karar No: 2011/5572, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27434 E.  ,  2011/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Didim İcra Mahkemesinin 2009/181-210 sayılı kararının süresinde temyiz edilmesi üzerine dosyanın dairemize gönderildiği, Dairemizce dava dilekçesinin harçlandırıldığına dair belge aslıyla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrildiği görülmüştür. Anılan dosya mahkemece yeniden gönderilmiş olup, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 29.09.2010 tarih ve 2010/18580-21054 sayılı kararıyla onandığı anlaşılmıştır. Ancak temyiz incelemesi yapılmış dosyanın yeniden dairemize geldiği görülmüş ise de, Dairemizin onama ilamına karşı karar düzeltme yoluna gidildiğine dair dosyada herhangi bir talep ve dilekçe bulunmadığı tespit edilmiş olmakla, yanlışlıkla Dairemize gelen dosyanın dosyanın mahalline İADESİNE, 05.04.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8122, Karar No: 2021/1528, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8122 E.  ,  2021/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/02/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 11.321,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10357, Karar No: 2014/11446, Tarih: 24.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10357 E.  ,  2014/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17415, Karar No: 2014/18685, Tarih: 22.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17415 E.  ,  2014/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan arpa ve patatesin 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde) gösterir veri cetvelinin Korkuteli gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8713, Karar No: 2011/10663, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8713 E.  ,  2011/10663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

İncelenmesine gerek görülen; ... kızı 1919 doğumlu ... ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının temin edildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16774, Karar No: 2015/10947, Tarih: 20.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16774 E.  ,  2015/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/220

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı H.. A.. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 20.10.2015 Salı günü davalı H.. A.. vekili Av. A. A.l geldi. Davacılar ve diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili Rayfa'nın eşi diğer müvekkillerinin babası olan murisin otoyolda emniyet şeridine aracını çekip aracına yakıt dolduruyorken, davalı sürücünün tam kusurlu olarak çarpması sonucu vefat ettiğini, davacı eş ve murisin kızı Meryem'in destekten yoksun kaldığını, murisin vefatı nedeniyle davacıların üzüldüklerini belirterek, davacı eş için 50.000,00-TL diğer davacılar için ayrı ayrı 35.000,00-TL manevi tazminat, davacı eş için 25.000,00-TL davacı murisin kızı Meryem için 100,00-TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 1.000,00-TL cenaze ve defin masrafının sigorta şirketleri maddi tazminatla sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... Sigorta A.Ş vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı .....Sigorta A.Ş vekili, müvekkili şirketin poliçe limiti ile sınırlı olduğunu yine müvekkili şirket yönünden kaza tarihinden itibaren faiz istenilmeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar K.. S.. ve Z.. Ç.. vekili, davaya konu araç sürücüsünün söz konusu kazada herhangi bir kusurunun olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucuna göre, davanın kısmen kabulü ile, davacı R.. A.. için 77.061,15 TL maddi tazminatın 07/03/2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte-davalı sigorta şirketleri dava tarihinden itibaren yasal faizle sorumlu olmak üzere- davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine, davacılardan R.. A.. için 37.500-TL diğer davacılar A.. M.. (....), S... İn.K.(A.) M.. A.., S.. A.., S.. A.., N.. A.. için ayrı ayrı 26.250 TL manevi tazminatın davalılar Z.. Ç.. ile K.. S..'dan 07/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı......sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 04.10.2011 tarihli karar Dairemizin 25.06.2013 tarih, 2012/7886-2013/9973 Esas-Karar sayılı ilamı ile, davacı eş için desteğin gelirinden %70 pay ayrılmasının doğru olmadığı, davacı eşin payının %45 kabul edilerek yapılacak hesaplama üzerinden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı yararına bozulmuştur.

Dosyanın incelenmesinde, davacı eşin destek hesabının tamamı boyunca, yani 2029 yılına kadar yapılacak olan hesaplamanın tamamında payının %45 olarak kabul edilmesi gerekirken, mahkeme hakiminin 13.04.2011 tarihli rapordaki sadece bilinen devre kazançları (07.03.2010 ila 30.06.2011 tarihleri arası) yönünden %45 pay üzerinden hesaplama

yaptığı, 2011-2029 yılları arasını kapsayan bilinmeyen devre kazançlarında ise davacı payının yine %70 kabul edilerek karar verildiği, bu şekilde bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmış olup, kararın anılan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ....Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı H.. A..'ye verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. A..'ye geri verilmesine 20.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6891, Karar No: 2017/8074, Tarih: 10.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6891 E.  ,  2017/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çalışma dönemi içerisinde ödenmeyen fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı, davalı iş yerinde tanker şoförü olarak çalışmıştır. Davalı işveren tarafından dosya içerisine araç seyir sürelerini gösterir takometre kayıtları ibraz edilmiş ve kayıtların hesaplamada dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sunulan takometre kayıtlarının haftalık bazda fiili çalışma süresini her gün için tespite yarar olarak sunulmadığı, aralıklı tarihleri içerir şekilde sunulduğu belirtilerek bu kayıtlara itibar edilmemiş ve davacının Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre günlük fiili çalışmasının 9 saat olduğu ve haftada 6 gün çalışarak 9 saat fazla mesai yaptığı ve dini bayramların iki günü dışında kalan tüm genel tatillerde çalıştığı tespit edilmiştir. Takometre kayıtları incelendiğinde bazı dönemlerde çalışılan günler arasında aralıklar bulunduğu, örneğin 2010 4. ayda 21.04.2010 tarihinden sonra ilk kaydın 30.04.2010 tarihinde olduğu ve arada 8 günlük boşluk bulunduğu, 2010 5. ayda 14.05.2010-19.05.2010 tarihi arasında 4 günlük boşluk bulunduğu görülmüştür. Bu nedenle mahkemece taraf tanıkları yeniden dinlenerek ve dosya içerisindeki diğer deliller birlikte değerlendirilerek davacının çalışmasının sürekli olup olmadığı, her gün sefere çıkıp çıkmadığı, takometre kayıtlarında ki tarihler arasında ki boşluklar da çalışma olup olmadığı hususları belirlenerek sonucuna göre takometre kayıtlarına itibar edilip edilmeyeceğinin tespiti ile fazla çalışma yapılıp yapılmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı açıkça saptanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.