muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8554, Karar No: 2013/12732, Tarih: 30.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/8554 E.  ,  2013/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜLER : ... (...) ..., ..., ..., ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 1- Hükümlü ... (...) ..., hükümlü ..., Hükümlü ...: 08/11/2000 tarihli hükmün aynen infazına,

2- Hükümlü ...: 08/11/2000 tarihli hükmün iptaliyle,

5237 sayılı TCK.nın 149/1c, 35, 62, 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2007 ve 19/04/2011 tarihli ek tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlüler (...) ... ve ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2006 ve 23/01/2007 günlü hükümleri, hükümlüler (...) ... ve ...’e uyarlama yargılaması sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanları Av. ... ve Av. ...’ın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, hükümlülerin ilk yargılama aşamasında savunmanlarının farklı olarak

./..

-2-

yargılamanın sürdürülüp bitirildiği, adı geçen savunmanların ise; mahkemenin 08/11/2000 ve 27/11/2001 tarihli ilk hükümlerin kesinleşmesinden sonra uyarlama İstemi üzerine mahkemece dosyanın yeniden ele alınmasından sonraki aşamada atandığı ve atanan bu savunmandan hükümlülerin haberdar olmadığı anlaşıldığından, adı geçen hükümlülere savunmanın temyizine muvafakat edip etmediği konusunda dosyanın iadesi sonrası meşruhatlı tebligatların yapıldığı, hükümlülerin hükmü temyiz etmediği, savunmanının temyizine de onay vermediği anlaşıldığından, hükümlüler ... (...) ... ve ... savunmanının temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

II-Hükümlüler ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre hükümlüler ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/7239, Karar No: 2011/5576, Tarih: 29.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7239 E.  ,  2011/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 130 ada 10 parsel sayılı 98185,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kayıtlarına, satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, 130 ada 10 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline tespit gibi kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 130 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, temyize konu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 2.6.2010 günlü haritada (A) harfi ile işaretli 4449,03 m2 yüzölçümündeki bölümünün kamu malı niteliğinde mera olduğu, davacının tutunduğu 1937 tarih 347 tahrir sayılı vergi kaydının uymadığı, 1937 tarih 356 tahrir sayılı vergi kaydının ise hudutları ve miktarı itibarıyla dava dışı 176 ada 2 parsel sayılı taşınmaza uyduğu, dava konusu taşınmazı kapsamadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Gerçekten çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün sınırında eylemli biçimde kamu malı niteliğinde mera bulunmaktadır. Dava konusu taşınmazın temyize konu bölümü ile sınırlarını oluşturan temyize konu olmayan taşınmaz bölümleri arasında doğal ya da yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri tarif edilmemiştir. Kaldı ki, bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunması da mümkündür. Hal böyle olunca dava ve temyize konu taşınmazın sınırlarını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen, dava ve temyize konu olmayan bölümlerine el atılarak kazanıldığının ve onun bir bölümünü oluşturduğunun kabulü gerekir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25913, Karar No: 2014/31327, Tarih: 23.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25913 E.  ,  2014/31327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/619-2013/533

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Genel haciz yoluyla takipte borçlu A. Y., anonim şirket hisseleri üzerine kanunda öngörülen şekilde haciz konulmadığını belirterek bu haczin kaldırılmasını talep etmiş olup, mahkemece istemin kabulü ile İİK'nın 88. maddesi yerine 89. maddesi kapsamında konulduğu gerekçesiyle haczin kaldılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda icra müdürlüğünce tesis edilen ve iptali istenen 28.08.2013 tarihli işlem, ünvan değişikliği ile S.S. S. ve Tarım Ürünleri Gıda Tekstil Sanayi Ticaret Anonim Şirketi adını alan şirketteki kar payı haczine ilişkin olup hisse hacziyle ilgili bir karar alınmamıştır. Kaldı ki dosya kapsamından şirket hissesine konan haczin (S.-S. S.ve Tarım Ürünleri Gıda Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi hissesi) 18.12.2012'de kaldırıldığı anlaşılmıştır. Alacaklının, borçlunun sözkonusu anonim şirkete ait kar payına 28.08.2013 tarihli haciz müzekkeresi ile haciz koydurmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde mahkemece istemin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle hisse haczi olduğundan bahisle şikayetin kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1529, Karar No: 2024/1623, Tarih: 12.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1529 E.  ,  2024/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Serik ilçesi Gebiz Beldesi Yunuslar Mahallesinde bulunan ve sınırlarını dilekçesinde belirttiği 2923 m2, 6038 m2 ve 1933 m2 yüzölçümündeki üç parça tapusuz taşınmazın 25 - 30 yıldır müvekkilleri olan davacıların zilyetliğinde bulunduğunu ve davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, taşınmazın davacılar adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine cevabında; davanın reddi ile 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 713/6 ncı maddesi gereği taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kısmen kabulü ile ... ili Serik ilçesi Gebiz / Kahyalar Mahallesinde bulunan gerekçeli karara ek fen ve orman bilirkişisi ... Üreyen'in raporunda; (A) 1926,17 metrekare, (F) 2885,84 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 6050,82 metrekarelik yerin 5065,69 metrekarelik kısmının davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (D) 939,98 metrekare, (E) 31,69 metrekare ve orman bilirkişisi raporunun 10. (onuncu) sayfasında (K) ve (L) harfleriyle gösterilen 985,13 metrekarelik yerlere ilişkin talebin reddine, bu yerlerin orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) 785,33 metrekare olarak gösterilen taşınmazın 2/B sınırlamasına tabii tutulduğu anlaşıldığından bu yere ilişkin talebin reddine ilişkin önceki karar, davalılar Hazine, ... ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2015/16058 Esas 2017/5116 Karar ... ilamıyla; " hava fotoğrafları da incelenmek suretiyle usulünce orman araştırması yapılarak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, 3402 ... Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının usulünce araştırılması ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi " gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; " hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda A, C ve F ile gösterilen kısımların orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup lehine tescil kararı verilecek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu " gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddi ile dava konusu ... ili Serik ilçesi Gebiz Mahallesinde bulunan ve 03/01/2019 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde A harfi ile gösterilen 1.926,17 m2'lik kısma, 09.08.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde C harfi ile gösterilen 4.660,97 m2'lik kısma, 03.01.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde F harfi ile gösterilen 2.885,84 m2'lik kısma ilişkin davaların kabulüyle A, C ve F ile gösterilen bu kısımların ayrı ayrı parsel numarası verilerek tarla niteliği ile muris ...'ten intikal eden miras hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, 09.08.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde D harfi ile gösterilen 939,98 m2'lik kısma, 09.08.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde E harfi ile gösterilen 31,69 m2'lik kısma, 09.08.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde G harfi ile gösterilen 31,36 m2'lik kısma,09/08/2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde K harfi ile gösterilen 556,36 m2'lik kısma, 09.08.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti ek raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde L harfi ile gösterilen 428,77 m2'lik kısma ilişkin davanın reddiyle, bu kısımların ayrı ayrı parsel numarası verilerek orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 03.01.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde B harfi ile gösterilen 785,33 m2'lik kısım ve 03.01.2019 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu ekinde yer alan fen bilirkişi krokisinde H harfi ile gösterilen 373,36 m2'lik kısmın 2/B parseli içinde kaldığı anlaşıldığından bu kısımlara ilişkin davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden ve 7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8628, Karar No: 2010/17228, Tarih: 13.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8628 E.  ,  2010/17228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10497, Karar No: 2014/11825, Tarih: 07.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10497 E.  ,  2014/11825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/527-2012/1104

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işletme müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, genel tatil, hafta tatil alacağını ve haftanın 6 günü 07.30- 20/22 arası çalıştığını belirterek fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fabrika müdürü sıfatı ile işveren vekili olarak çalıştığını, üst düzey yetkili olması sebebi ile istediği zamanlarda çalışmaya geldiğini, fazla çalışma alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının fabrika müdürü olarak çalıştığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre şüphesizdir. Görev yaptığı pozisyon itibari ile görevini yaparken kendisinin üstünde kendini denetleyen bir amirin bulunmadığı anlaşıldığından üst düzey yönetici durumundadır. Çalışma saatlerini ayarlayabilecek konumda ve çalışma zamanlarının belirlenmesi bakımından insiyatif sahibidir. Görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden fazla çalışma alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1295, Karar No: 2019/6764, Tarih: 11.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1295 E.  ,  2019/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2014 tarihli ve 2013/453 esas, 2014/170 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/07/2018

gün ve 94660652-105-33-5652-2016-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2018 gün ve 2018/67124 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi, Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 14/01/2019 tarihli ve 2018/5568 esas, 2019/1199 sayılı görevsizlik kararıyla Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında dosyaya sunulan Mersin Devlet Hastanesi’nin 22/06/2009 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinde sanığa “tedavi ve işlevselliği kısmen düzelen ağır stres tepki ve uyum bozukluğu” tanısının konulduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2014 tarihli ve 2013/453 esas, 2014/170 sayılı kararının, soruşturma aşamasında dosyaya sunulan Mersin Devlet Hastanesi’nin 22/06/2009 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinde sanığa “tedavi ve işlevselliği kısmen düzelen ağır stres tepki ve uyum bozukluğu” tanısının konulduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Soruşturma aşamasında dosyaya sunulan Mersin Devlet Hastanesi’nin 22/06/2009 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinde sanığa “tedavi ve işlevselliği kısmen düzelen ağır stres tepki ve uyum bozukluğu” tanısının konulduğunun belirtilmiş olması karşısında, TCK'nın 32. maddesi kapsamında rapor alınmasının gerekip gerekmediğinin ve buna bağlı olarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler arasında bulunan akıl hastalığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesinde;

"1) Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.

2)Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanun'un "Akıl Hastalarına Özgü Güvenlik Tedbirleri " başlıklı 57. maddesi;

" 1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

4) Tıbbî kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

5) Tıbbî kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.