muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/751, Karar No: 2017/2537, Tarih: 20.04.2017

b)09/12/2015 tarih, 2015/1084 karar sayılı kararda itiraz yeri ve merciinin gösterilmediği gerekçe gösterilerek, ilgili kararın 10/05/2016 tarihinde kaldırıldığı; 10/05/2016 tarihli, 2016/856 sayılı karar ile yeniden "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verildiği, ilgili kararın şüpheliye 25/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak söz konusu kararın, infaz için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderilmediği, tedbirin infazına 10/05/2016 tarihinde kaldırılan 09/12/2015 tarihli, 2015/1084 sayılı karar üzerinden devam edildiği,

c)Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce, kontrol randevularına gitmediği için hakkında düzenlenen uyarı yazısı üzerine 29/03/2016 tarihinde süresinde başvuruda bulunan şüphelinin yeniden hastaneye sevk edildiği, infaza dayanak olan 09/12/2015 tarihli 2015/1084 sayılı kararın 10/05/2016 tarihinde kaldırılmasının ardından, Bursa Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23/06/2016 tarihli sağlık kurulu raporunda şüphelinin uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeni ile tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine, 19/07/2016 tarihinde TCK'nın 191/4-c maddesi uyarınca infaz dosyasının ihlalen kapatılmasına karar verildiği,

d)Şüphelinin, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal etmesi üzerine 04/10/2016 tarihli karar ile 2016/856 karar sayılı "kamu davasının açılmasının ertelenmesine" ilişkin karar kaldırılarak, açılan kamu davasında, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2016 tarihli, 2016/742 esas ve 2016/950 karar sayılı kararı ile, "25/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, itiraz mercii ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle 10/05/2016 tarihinde kaldırıldığı, ayrı tarihte yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu karar 25/05/2016 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından kararın tebliğ tarihinden önce, dolayısı ile karar kesinleşmeden düzenlenerek tebliğ edilen çağrı ve uyarı yazılarının hukukî sonuç doğurmayacağı" gerekçe gösterilerek, sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verildiği; dolayısı ile Kanun yararına bozma istemindeki iddianın aksine, "TCK'nın 191/4-a maddesinde tanımlanan ısrar koşulunun" bulunmaması nedeni ile beraat kararı verilmediği anlaşılmıştır.

Somut olaydaki tartışma konusu, 09/12/2015 tarihli, 2015/1084 sayılı "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, 10/05/2016 tarihinde kaldırılmasına rağmen, bu hususun, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne bildirilmemesi nedeniyle, infazına devam edilmesi, yine 10/05/2016 tarihinde itiraz mercii ve süresi gösterilerek yeniden verilen "5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin 2016/856 sayılı kararın, 25/05/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilmesine rağmen infazına başlanmaması ve buna bağlı olarak infaza dayanak olan 09/12/2015 tarihli 2015/1084 sayılı kararın 10/05/2016 tarihinde kaldırılmasının ardından, Bursa Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 23/06/2016 tarihli sağlık kurulu raporunda şüphelinin uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanımına devam etmesi nedeni ile tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine, infaz dosyasının TCK'nın 191/4-c maddesine aykırılık nedeni ile ihlalen kapatılmasıdır. Böyle bir durumda

nfaza dayanak olan karar, sağlık kurulu raporunun düzenlenmesinden önce 10/05/2016 tarihinde kaldırıldığından ve aynı tarihte verilen 2016/856 sayılı kararın infazına da başlanmadığından, infaz konusuz kalacak, dolayısı ile 23/06/2016 tarihli sağlık kurulu raporundaki tespite dayanılarak, şüphelinin TCK'nın 191/4-c maddesini ihlal ettiğinden söz edilemeyecektir.

Sonuç olarak, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen sanık hakkında, infaza ilişkin dayanak kararın kaldırılması nedeniyle infaz konusuz kalmış olup, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlalinden bahsedilemeyeceğinden, açılan kamu davasında, sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca "eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu" gerekçe gösterilerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

KARAR: Açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce, farklı gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/742 esas, 2016/950 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 20/04/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35947, Karar No: 2015/20017, Tarih: 15.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/35947 E.  ,  2015/20017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/11977

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2012/579 (E) ve 2013/616 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. M..’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5992, Karar No: 2012/8733, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5992 E.  ,  2012/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şikayetçi ... ve tanık Mehmet Salim Sim'in 31.07.2004 tarihli kolluk ifadelerine göre olay günü şikayetçinin yanına yaklaşarak sohbet etmeye çalışan sanığın sırnaşık davranışlar sergileyerek şikayetçiye sarıldığı, kendisinden uzak durmasını isteyen şikayetçinin kemerinden tutarak silkelediği, ardından şikayetçinin cebindeki parasını çekerek aldığının fark edilmesi ve tanık Mehmet Salim Sim'in de yanlarına gelmesi üzerine suça konu parayı arkasında bulunan ve açık kimlik bilgileri belirlenemeyen olay şüphelisine verdiği, parayı alan açık kimlik bilgileri belirsiz şahsın şikayetçiye doğru yumruk sallaması ve elini beline atmasını müteakip suça konu para ile birlikte olay yerinden kaçtığı, aynı esnada şikayetçi ve tanığa saldıran sanığın ise yakalandığı olayda sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 11.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4238, Karar No: 2014/18780, Tarih: 10.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4238 E.  ,  2014/18780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/24740

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/246 (E) ve 2012/1265 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Bursa Cumhuriyet Savcılığınca 27/02/2012 tarihinde mühür bozduğundan bahisle sanık hakkında Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, suç tarihinin 12/12/2011 olduğu, yargılama sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11/09/2012 tarihinde kesinleştiği, aynı yerle ilgili olarak 29.11.2011 tarihli mühür bozma suçundan bu kamu davasınında açıldığının anlaşılması karşısında; eylemin zincirleme şekilde işlenen tek bir mühür bozma suçunu oluşturduğu, eldeki davaya konu mühür bozma suçundan diğer davaya konu ikinci eyleminden hükmedilen cezaya TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak belirlenen artırım miktarının tespiti ile bu miktarın hüküm altına alınması ve Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/270 Esas sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının da gözetilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18987, Karar No: 2010/1845, Tarih: 17.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18987 E.  ,  2010/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Yörede arazi kadastrosunun ne zaman yapılıp kesinleştiğinin kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

3) Davacının tutunduğu Şubat 1985 tarih 3 numaralı tapu kaypdının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilmesi, kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosyada yeralması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16247, Karar No: 2017/3285, Tarih: 16.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16247 E.  ,  2017/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve kişisel eşya iade davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kişisel eşyalar yönünden kabulüne, ziynet eşyaları yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; düğünde takılan 350 gram 12 adet altın bilezikle, çeyiz olarak getirdiği çamaşır makinesi (gri), bulaşık makinesi, set üstü fırın (gri), 3 adet büyük yün halı (6 m²), 1 adet yatak odası halısı (3 parça), 4 adet hurç içinde (yatak, yorgan, yastık), 2 adet büyük çeyiz sandığı, 7 takım tencere, 12 kişilik porselen yemek takımı, 12 kişilik kahvaltı takımı, kristal bardak ve konsol takımı, dikiş makinesi, 2 büyük bavul dolusu kıyafet ve eşya, 1 büyük bavul dolusu bakım ürünleri, mutfak gereçleri, 3 adet uyku seti, 6 adet battaniye, 1 sandık çatal, bıçak takımı, markalı gözlük, damat bohçası (20 kişi), ailenin bütün fertlerine yapılan bohça (10 kişi) ziynet ve çeyiz eşyalarının müvekkiline aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2.800 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ; davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; çeyiz eşyaları yönünden davanın kabulüne, ziynet eşyaları yönünden davanın reddine ..." karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm , davacı vekilinin aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Uyuşmazlık çeyiz ve kişisel eşya iade istemine ilişkindir .

Mahkemece çeyiz eyaları yönünden dosya avukat bilirkişiye tevdi edilmiş ; avukat bilirkişi tarafından eşyalar görülmeksizin dosya üzerinden hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır .

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK.nun 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta dosya üzerinden avukat bilirkişice hazırlanan dava konusu çeyiz eşyalarının değer tespitine yönelik bilirkişi raporuna , davacı vekilince yapılan itirazlar karşılanmaksızın ,konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen rapor hükme dayanak yapılmıştır .Bu nedenle mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden çeyiz eşyaları üzerinde yapılacak keşif sonucu taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınarak, sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle dosya üzerinden uzman olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen raporun hükme dayanak yapılması isabetsiz olup , bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda birinci, bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm ,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3905, Karar No: 2014/21570, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3905 E.  ,  2014/21570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/1124-2013/331

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.