muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11368, Karar No: 2016/11233, Tarih: 26.09.2016

TMK'nun 557. maddesinde sayılan sebeplerin bulunması halinde vasiyetnamenin iptali gerekir. Bu sebepler dışında kalan durumlara dayanılarak ölüme bağlı tasarrufun iptali istenilemez.

Somut olayda; davacı taraf vasiyetnamenin iptaline ilişkin istemini, murisin vasiyetname düzenleme ehliyetine haiz olmadığının yanında, vasiyetnamenin kanunda belirtilen şekil şartlarını taşımadığı iddiasına da dayandırmaktadır.

Mahkemece; murisin, 11.12.2011 işlem tarihinde fiil ehliyetinin bulunduğuna ilişkin ... Kurumu Raporuna itibar edilerek, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, vasiyetname 01.12.2012 tarihinde düzenlenmiş olup, vasiyetname tarihinden önceki bir tarih olan 11.12.2011 tarihinde murisin fiil ehliyetine haiz olduğuna ilişkin ... Kurumu raporuna itibar edilerek, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, dosyanın tümüyle ... Kurumuna gönderilerek, içinde Onkoloji Uzmanı bulunan ... Kurumundan vasiyetnamenin düzenlendiği 01.12.2012 tarihinde murisin tasarruf ehliyetine haiz olup olmadığı konusunda rapor alınarak, sonucuna uygun karar vermek olmalıdır.

Öte yandan, esasa ilişkin iptal sebepleri yanında şekle ilişkin iptal sebepleri de ileri sürülerek, vasiyetnamenin iptali istenebilir. Vasiyetnamenin iptali davasında davalı sıfatı, iptali istenen vasiyetnameden menfaatler elde eden kişiler (yasal mirasçılar, atanmış mirasçılar, varsa vasiyetnamenin yerine getirme görevlisi) olacaktır. Mahkemece; bu nedenle tasarrufun öngörülen şekillere uyulmadan yapıldığına ilişkin delil sunulmadığı gibi, böyle bir iddianın da ancak vasiyetnameyi düzenleyen kuruma yöneltilmesi gerektiğinden davanın reddine karar verilmiş, olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; davacının tüm iddiaları hakkında delilleri, davalının da karşı delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2060, Karar No: 2017/3151, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2060 E.  ,  2017/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/135, Karar No: 2013/14412, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/135 E.  ,  2013/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi.Gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun bu doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Somut olaya dönersek; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli,Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun ... amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4353, Karar No: 2019/1131, Tarih: 11.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4353 E.  ,  2019/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 9 parsel sayılı taşınmazın muris ... adına kayıtlı olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini, olmadığı takdirde satılmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... ile ... vekili ve ... davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 405 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ve tarım arazilerinin niteliği ile imar mevzuatına göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde ise ilgili belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur.

Belediye Encümeni veya İl İdare Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Belediye Encümeni veya İl İdare Kurullarınca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine uygun bulunması halinde onaylanması gereken ifraz projesinde kimlere nerelerin verileceği, bu konuda paydaşlar aralarında anlaşamazlarsa hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava, ortaklığın giderilesi istemine ilişkin olup mahkemece ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş ve hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilebileceğinin mümkün olabileceğinin belirtilmesiyle temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan ... Belediyesinin 10.06.2015 tarihli yazısında yola terk işlemlerinin yapılmasından sonra aynen taksimin mümkün olabileceği belirtimişse de mahkemece bu hususun gözardı edilerek hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, öncelikle yola terkin işlemlerine davanın taraflarının muvafakatlarının olup olmadığı sorulmalı, muvafakat vermeleri halinde mahkemece teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek hazırlanan proje onay makamı olan belediye başkanlığına gönderilip encümenden taksimin mümkün olup olmadığına ilişkin karar alınmalı, projenin onayı halinde de taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesine karar verilmelidir.

Ancak tarafların tamamının muvafakatlerinin olmadığının ya da ilgili belediyece ifraz krokisinin uygun görülmediğinin anlaşılması halinde mahkemece uzman bilirkişiler eşliğinde mahallinde yeniden keşif yapılıp dosyada bulunan 2009/332 Esas ve 2013/315 Karar sayılı muhdesatın aidiyeti kararı da gözetilerek dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilmeli, belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunup, bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenmeli ayrıca satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapımalı ve muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17574, Karar No: 2017/8454, Tarih: 14.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17574 E.  ,  2017/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.08.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, asli müdahale davasında 04.03.2013 tarihli dilekçe ile davalılar aleyhine mülkiyetin davalılardan ...'a ait olduğunun tespiti, tapu kaydının korunması talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın asli müdahale davasının kabulüne, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasının reddine dair verilen 05.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı, asli müdahale davasında davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.11.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ve karşı davalı ... vekili ile karşı taraftan davalı ve karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'tan alınarak asli müdahil davacı ... verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8019, Karar No: 2014/5206, Tarih: 27.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8019 E.  ,  2014/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2009/85-2012/486

Davacı A.. T.. vekili Avukat N..Y.. tarafından, davalı N.. Ç.. aleyhine 09/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine, Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacıların adli yardım talebi reddedilerek gider avansının süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine ilişkin 06/11/2012 günlü karar ile Mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin 06/12/2012 ve 08/03/2013 tarihli ek kararların Yargıtay'ca duruşmalı olarak

incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Kararı temyiz eden davacı, temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım talebinde de bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nun 336/3 maddesi uyarınca "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi Bölge Adliye Mahkemesi'ne veya Yargıtay'a yapılır." Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacıların ekonomik ve sosyal durumu ile temyiz harç ve masrafları gözetildiğinde adli yardım taleplerinin kabulü gerektiği kanaatine varılarak Mahkemenin 06/12/2012 ve 08/03/2013 tarihli ek kararları kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davanın 09/03/2009 tarihinde açıldığı, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girinceye kadar delillerin toplandığı anlaşılmaktadır.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 120. maddesi "Davacı yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığı'nca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığı dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir." biçiminde düzenlenmiştir. Aynı yasanın 448. maddesi "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" biçimindedir.

Eldeki dava, açıldığı tarihteki kanun hükümleri uyarınca, harç ve masrafı alındıktan sonra esasa kaydedilerek karar gününe kadar yargılaması yapılmıştır. Yargılamanın geldiği aşama itibariyle eksik delil vb. söz konusu ise ancak HMK 324. maddesi açısından değerlendirme yapılabilir. Hangi nedenle istendiği ve nereye sarf edileceği açıklanmayan avansın yatırılmasına ilişkin kesin süreye riayet edilmemesi nedeni ile istemin reddi isabetsizdir.

Şu durumda, açıklanan nedenlerle Mahkemece dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen karar isabetli olmayıp bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11055, Karar No: 2019/22619, Tarih: 18.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11055 E.  ,  2019/22619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç katılarak davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 6 ve 7 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerine;

“ 6-Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan, davalı Kurum’dan harç alınmasına yer olmadığına,

Karar tarihi itibariyle alınması gereken 515,40TL. harçtan peşin alınan 25,20 TL. Ve ıslah harcı olarak yatırılan 111,77 TL harcın mahsubu ile bakiye 378,43 TL. harcın davalı ... Sağlık Bilgi İşlem A.Ş.den tahsili ile hazineye irat kaydına,

7-Davacının yaptığı harçlar hariç 463,40 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 165,97 TL. harç masrafının ise sadece davalı ... Sağlık Bilgi İşlem A.Ş.den tahsili ile davacıya verilmesine,” bendlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı ... Sağlık Bilgi İşlem A.Ş.'ye iadesine, 18.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14731, Karar No: 2013/16409, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14731 E.  ,  2013/16409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması, tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile kefil yönünden itirazın kaldırılmasına, kiracının tahliyesine karar verilmiş, karar davalı kefil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan karara esas alınan 10.08.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kiranın1.300,00 TL olduğu ve her ayın 10 una kadar peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar 5. maddesinde ise "aylık kiranın yasal sürede ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar olan kiraların muacceliyet kesbedeceği" hükmüne yer verilmiştir. Davacı alacaklı tarafından 07.12.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde; aylık 1300.-TL'den 2011 yılı Kasım, Aralık ayı ve muacceliyet koşulu uyarınca 2012 yılının 1.2.3.4.5.6.7. aylarına ilişkin toplam 11.7000 TL kira bedelinin tahsili istenmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku