muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27181, Karar No: 2013/13725, Tarih: 15.05.2013

1- Sanığın, haklarındaki hüküm temyize konu edilmeyen sanıklar ile birlikte suça konu kayayı 20-30 cm derinliğinde çukur oluşturacak şekilde kırdıkları sırada yakalandığı, kazı çukurunun derinliği itibariyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeye ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, bu itibarla tüm aşamalarda atılı suçu samimi bir şekilde ikrar eden, yargılamayı sürüncemede bırakacak bir davranışı ile dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği belirlenemeyen ve daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş bulunan sanık hakkında “kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34839, Karar No: 2013/40610, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/34839 E.  ,  2013/40610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanığın anılan Kanun'un 53. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair Patnos Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2013 tarihli 2012/696 esas, 2013/133 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.09.2013 tarih ve 2013/14642/58813 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2013 tarih ve 2013/335567 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceği gözetilmemesinde,

2- Evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan altmışbeş yaşını dolduran sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş bulunulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.’nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCY'nın 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış kişiler hakkında aynı maddenin 1. fıkrasındaki güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilemeyceğinden, istemin kabulü ile karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... hakkında Patnos Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 15.02.2013 tarih, 2012/696 esas ve 2013/133 sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın 309/4-d maddesi gözetilerek hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6691, Karar No: 2010/7394, Tarih: 23.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6691 E.  ,  2010/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden pay sahibi olduğu 3.2.1983 tarih 4 sıra nolu taşınmazda uzun yıllardır kullandığı evinin bulunduğunu, belediyenin 2981/3290 sayılı yasanın 10/c maddesi uyarınca ıslah imar uygulaması sonucu evinin bulunduğu yerin davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile eşit pay olarak adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin belediyeye yöneltilmesi gerektiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, imar uygulaması sonucu davacıya da yer verildiğini, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, subut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın tarafları ile birlikte bir çok kişinin paydaş bulunduğu 127 ada 1 sayılı kadastral parselin 2981/3290 Sayılı Yasanın 10/C maddesi uyarınca uygulamaya tabi tutulduğu, bir çok imar ada ve parsellerin oluştuğu, bunlardan 281 ada 5 parselde ¼ payın davacı adına, 294 ada 13 parselin ise davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, kadastral parselde uzun yıllardır kullandığı ve evinin bulunduğu yerin davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; 2981/3290 Sayılı Yasanın 10/C maddesi uyarınca yapılan imar uygulamasının dayanağı olan idari işlemin halen ayakta olup geçerliliğini koruduğu dosya kapsamı ile sabittir. Anılan bu işlemle ilgili idari yargıda dava açılarak işlem iptal edilip, sicil yolsuz tescil durumuna düşmedikçe eldeki davanın dinlenme olanağından söz edilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmadığı gibi, kabule göre de kararın gerekçesiz yazılmış olması da doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   23.06.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/341, Karar No: 2012/13447, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/341 E.  ,  2012/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hürriyeti tahdit ve yaralama suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2010 gün ve 2010/29 Esas, 2010/37 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.10.2010 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının DÜŞMESİNE, yaralama suçunda kullanıldığı iddia olunan emalette kayıtlı bıçağın, niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya olmaması nedeniyle, sanığın mirasçılarına iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4886, Karar No: 2019/2023, Tarih: 20.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/4886 E.  ,  2019/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 194 ada 20 parsel sayılı, 450,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemesinde derdest davanın konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş tutanağı Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Davacı ... tarafından davalılar Hazine ve ... aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan ... ve ...'in ise çekişmeli taşınmazın köyün ortak kullanımında olduğu iddiasıyla katılmış oldukları tescil davasına ilişkin kısmen kabule 20.11.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 331,50 metrekarelik taşınmaz bölümünün üzerindeki ev ve müştemilatı ile birlikte davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilerek kesinleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyası da getirtilip dosya arasına konulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda çekişmeli 194 ada 20 parsel sayılı taşınmazın avlulu ahşap iki ev ve müştemilatı niteliği ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline; 03.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 49,51 metrekarelik kısım yönünden ....Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/256 Esas, 2007/13 Karar sayılı dosyasında karar verilip kesinleştiğinden bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, asli müdahiller ... ve ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 194 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının davalı olduğu belirtilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle ... Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesi üzerine, mahkemece taşınmaz hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında karar verildiği ve kararın kesinleştiği, taşınmazın kadastro tutanağındaki yüzölçümü ile Sulh Hukuk Mahkemesi kararındaki yüzölçümünün farklı olduğu, adı geçen dosyanın re'sen Kadastro Mahkemesine aktarılması gerektiği halde sehven aktarılmadığı gerekçesiyle, re'sen esasa kaydedilmek suretiyle yargılama yapılarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Davacı ... tarafından, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/256 Esasına kayden açılan tescil davası sonucunda, mahkemenin 2007/13 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 20.11.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 331,50 metrekarelik taşınmaz bölümünün üzerindeki ev ve müştemilatı ile birlikte davacı adına tapuya kayıt ve tesciline; aynı raporda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerine yönelik davanın ise reddine karar verilmiş; verilen karar, kadastro tespitinden önce Yargıtay aşamasından geçerek 15.11.2007 tarihinde kesinleşmiştir. 2008 tarihinde taşınmazın bulunduğu yörede yapılan kadastro çalışmaları nedeniyle 194 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkında tutanak düzenlenirken, daha önce sonuçlanıp kesinleştiği gözetilmeden yukarıda sözü edilen tescil davası nedeniyle malik hanesi açık bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, eldeki dosyada mahkemece re'sen davaya konu edilen 194 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkında tespit tarihinde derdest ve aktarılması gereken bir dava da bulunmadığına göre mahkemece taşınmaz hakkında düzenlenen kadastro tutanağının olağan usullere göre kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ve asli müdahillere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1661, Karar No: 2021/2259, Tarih: 14.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1661 E.  ,  2021/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı, mirasbırakan babası ...’e ait 25 parça taşınmazın intikal işlemlerinin yapılması için dava dışı yeğeni ...’ü vekil tayin ettiğini, vekilin vekalet görevini kötüye kullanarak taşınmazlardaki paylarını davalılara satış suretiyle bedelsiz ve hileli bir şekilde devrettiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescile, olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin davacının iradesi ve bilgisi doğrultusunda, kendisine bakılması karşılığı yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile çekişme konusu taşınmazlardaki davacının miras paylarının vekil ...tarafından vekâlet görevi kötüye kullanılarak davalılara satış suretiyle temlik edildiği saptanarak davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine. Ancak; çekişme konusu 325, 328, 329, 331 ve 332 parseller yargılama aşamasında ifraza tabi tutulup yeni parseller oluştuğu halde mahkemece bu husus gözardı edilerek, ifraza tabi tutularak kaydı kapatılan eski parseller üzerinden hüküm kurulmuştur. Anılan bu husus; doğru sicil oluşturma ilkesinin bir sonucu olup dolu pafta ilkesinin de gereğidir. Ayrıca, devletin sicil oluşturmadan kaynaklanan görevi kamu düzeniyle ilgili olduğundan re’sen gözetilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur. Öte yandan; dava dilekçesinde 256 ve 258 parsel sayılı taşınmazlardaki davacı adına temlik edilen payların iptali talep edilmesine rağmen, mahkemece maddi hata yapılarak kısa karar ve gerekçeli kararda 356 ve 358 sayılı parseller hakkında hüküm kurulmuştur. Hâl böyle olunca; 325, 328, 329, 331 ve 332 parsellerin ifraza tabi tutulması sonucu oluşan tüm parsel kayıtlarının getirtilmesi ve bu parsellerdeki davacıya ait iken vekil marifeti ile davalılara temlik edilen paylar bakımından hüküm kurulması gerekirken kaydı kapatılan parseller üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması ve maddi hata yapılarak hükümde 256 ve 258 sayılı parseller yerine 356 ve 358 sayılı parseller yazılması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, mahkemece bozma ilamına konu olmayan taşınmazlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ve dahili davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olup, Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Karar, davalılar ve dahili davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olup, Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Dosya içeriğine ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Dahili davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; bozmadan sonra dava konusu taşınmazların kısmen kamulaştırıldığı, mahkemece resen ...’ne tebligat yapılarak, davaya dahil edildiği anlaşılmakla, söz konusu idare hakkında usulünce açılmış dava bulunmadığı ve hakkında hüküm tesis edilmediği halde harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru değildir.

Öte yandan, davaya dahil edilen ...’nün karar başlığında davalı olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu anlaşıldığından, bu husus düzeltmeye konu edilmemiştir.

Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, yerel mahkeme hükmünün 3., 4. ve 5. bendindeki; "davalılardan” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ davalılar Bayram, Asım ve Kazım’dan” ibaresinin yazılmasına, dahili davalı vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 14/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12568, Karar No: 2017/837, Tarih: 15.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12568 E.  ,  2017/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHK...ESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHK...ESİ

Taraflar arasında görülen davada... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahk...esi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/175-2015/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket yetkilisi ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve t...yiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1991/124363 sayılı "..." ibareli tescilli markasının bulunduğunu, davalının da 2012/17714 başvuru sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine itiraz ettiklerini, ancak davalının başvuru konusu markası ile müvekkilinin tescilli markasının ayırt edil...eyecek kadar benzer olduğunu, müvekkil şirketin 1912’den beri faaliyette olduğunu ve markasının tanınmış olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketin markasına benzetmek amacında olduğunu ileri sürerek itirazlarını reddeden 2014-M-2542 sayılı YİDK kararının iptali ile marka tescil edilmiş ise hükümsüz kılınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YİDK kararının ve yapılan işl...lerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini ist...iştir.

Davalı ...Ticaret Ltd. Şirketi yetkilisi; “...” kelimesinin “bitki” anlamına gelen bir ön ek olduğunu, “...” kelimesinin de “ilaç” anlamına geldiğini, TPE siciline kayıtlı çok sayıda ... ibareli markanın bulunduğunu, ... ibaresinin davacının tekelinde olmadığını savunarak davanın reddini ist...iştir.

Davalı TPE vekili; YİDK kararının ve yapılan işl...lerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini ist...iştir.

Davalı ...Ticaret Ltd. Şirketi yetkilisi; “...” kelimesinin “bitki” anlamına gelen bir ön ek olduğunu, “...” kelimesinin de “ilaç” anlamına geldiğini, TPE siciline kayıtlı çok sayıda ... ibareli markanın bulunduğunu, ... ibaresinin davacının tekelinde olmadığını savunarak davanın reddini ist...iştir.

Mahk...ece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "..." markasıyla davalının "......" ibareli başvurusu arasında dava konusu 2012/17714 sayılı başvuru markasının “05.01 İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal el...entler” ...tiaları yönünden biçim, düzenl...e ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin davalının "......" ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davacının "..." ibare ve biçimli markadan farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, bunun sonucunda davacının "..." markalı ürünleri satın almak isterken davalının "......" ibareli başvuru konusu işareti taşıyan ürünleri satın alma biçiminde bir yanılgıya düşebileceği, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, 05.01 tescil sınıfı dışında kalan tialar yönünden taraf markaları arasında iltibas oluşturmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde sayılan koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK'nın kararının dava konusu 2012/17714 sayılı markanın 05.01 sınıfında yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, el...entler" yönünden kısmen iptali ile davalı markasının işbu sınıflarda kısmen hükümsüzlüğüne, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket yetkilisi ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahk...e kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket yetkilisi ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket yetkilisi ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2068, Karar No: 2015/2761, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2068 E.  ,  2015/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.