muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4408, Karar No: 2010/87, Tarih: 26.01.2010

11. Ceza Dairesi 2007/4408 E., 2010/87 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/4408 E., 2010/87 K.**

**- İFTİRA

- KİŞİ HÜVİYET VEYA SIFATINA İLİŞKİN YALAN BEYANDA BULUNMA

- RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

- YALAN BEYAN**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 267 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 268 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 6 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 243 ]

**"İçtihat Metni"**

1- Sanığın; hakkındaki gıyabi tevkif müzekkeresiyle ilgili olarak yapılan kimlik ve parmak izi tespiti sırasında kendisinin "Sinan" olduğunu yalan yere beyan ettiğinin iddia olunması, dosya içerisinde bulunan, Diyarbakır İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğümün 22.12.2003 gün ve 1432 sayılı ihbar yazısı ve eki Üsküdar İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğümün 21.08.2002 tarihli Parmak İzi Sicil Belgesinden sanığın kimlik tespiti sırasında Sinan'ın kimlik bilgilerini beyan ettiğinin anlaşılması, hangi nedenle kimlik tespiti işleminin yapıldığına dair bir açıklığın bulunmaması, sanığın ise aşamalarda hırsızlık suçu şüphesi ile gözaltına alındığında kimlik bilgilerini gizleyip yalan yere beyanda bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından olay tarihinde sanık hakkında düzenlenen bir soruşturma evrakı bulunup bulunmadığı, hangi nedenle kimlik tespiti işleminin yapıldığı araştırılıp, tespiti halinde soruşturma evraklarının aslı veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, sanığın işlediği bir suç nedeni ile kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacı ile başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nm 268/1. maddesi aracılığıyla anılan Yasa'nm 267/1. maddesi kapsamında iftira suçunu, sanık hakkında bir soruşturma bulunmaması veya aranan kişilerden olmaması nedeni ile beyan ettiği kimlik bilgisi sahibi kişi hakkında bir soruşturma yapılmaması halinde ise eyleminin 5237 sayılı TCK'nm 206/1. maddesi kapsamında "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı gözetilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile sanık hakkında suç tarihinde yü-rürlükte bulunan ve lehine olan 5395 sayılı ÇKK'nm 5560 sayılı Yasa'yla değişmezden önceki 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

2- Sanığın bir suç soruşturması nedeniyle hakkında yapılan adli işlemler sırasında yalan beyanda bulunması eyleminin 765 sayılı TCK'nm 343/2. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- 5275 sayılı Yasa'nm 122. maddesiyle 647 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığı, 5275 sayılı Kanun'da da süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- Sanığın bir suç soruşturması nedeniyle hakkında yapılan adli işlemler sırasında yalan beyanda bulunması eyleminin 765 sayılı TCK'nm 343/2. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- 5275 sayılı Yasa'nm 122. maddesiyle 647 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığı, 5275 sayılı Kanun'da da süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısınm temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12533, Karar No: 2021/8249, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12533 E.  ,  2021/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) Sanık ... hakkında “2006 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında “ 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle, 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları için sırayla 31/12/2006, 31/12/007 ve 31/12/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme”suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında tanzim edilen vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunda 2009 takvim yılında 7 mükellefe 38 belge ile 105.695 TL tutarında sahte fatura düzenlediklerinin belirtildiği, sanık ...’nun savunmasında şirketle bir alakası olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, sanık ...’in ise 2008 yılında şirketi devrettiğini ve bu tarihten sonra bir faaliyette bulunmadığını, düzenlenen faturalardan haberinin olmadığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- 2009 takvim yılına ilişkin sahte fatura asılları temin edilerek sanıklara gösterilip yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklardan edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, 2009 takvim yılında düzenlenen herhangi bir fatura olmadığı şeklindeki yanlış gerekçe ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22193, Karar No: 2014/14428, Tarih: 11.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22193 E.  ,  2014/14428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... Beli müdafinin, kusura, ceza miktarına, eksik incelemeye; sanık ... müdafinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezaları adli para cezasına çevrilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. paragrafında yer alan “günü sanıkların ekonomik durumlarına göre takdiren 20,00 TL hesabı ile 18.200 TL ADLİ PARA CEZASINA AYRI AYRI ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine; “adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezalarının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla, sanıkların ayrı ayrı olmak üzere 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1829, Karar No: 2018/4174, Tarih: 21.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1829 E.  ,  2018/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Tescil istemi ile açılan davada, Hazine ve Orman İdaresi taraf olup, mahkemece yapılan yargılama sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında orman araştırması yapılmış olmakla, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19321, Karar No: 2017/12530, Tarih: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19321 E.  ,  2017/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılardan Orman İşletme Şefliği temsilcisi vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalı Orman İşletme Şefliği temsilcisince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Kaban Mahallesi 540 ada 18 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, Kamulaştırma Kanununun 18. maddesi uyarınca bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan (bedelinin) kelimesinden sonra gelecek şekilde, (üç aylık vadeli hesaba yatırılarak,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21392, Karar No: 2015/2890, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21392 E.  ,  2015/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16891, Karar No: 2013/20916, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16891 E.  ,  2013/20916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret (Kadıköy 3. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 28.03.2012 tarih ve 2012/366-2012/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 08.02.2012 tarihli kararın davacı taraf savunmaları değerlendirilmeksizin verildiğini, HMK 439/f fıkrasındaki tarafların eşitliği ve hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediğini ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; iptali talep edilen Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Kararı ile davacının 3.600,00 TL tutarındaki işsizlik tazminatı talebinin reddine karar verildiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12. fıkrası uyarınca kararın kesin olduğunun belirtildiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/12.maddesinde “Uyuşmazlığa düşen taraflar arasında, açık ve yazılı şekilde yapılması gereken sözleşme ile daha yüksek bir tutar belirlenmemişse, hakemin verdiği kırkbin Türk Lirası'na kadar olan kararların her iki taraf için kesin olduğunun” düzenlendiği, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen kesin nitelikteki kararlara karşı 6100 sayılı HMK ile getirtilen kanun yolu olan iptal davası açma imkanının bulunmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Sigortacılık Yasası gereğince verilen hakem kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen kesin nitelikteki kararlara karşı iptal davası açma imkanının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak Sigortacılık Kanunu'nun değişik 30/12. maddesi uyarınca, aynı yasa gereğince verilen hakem kararlarına ilişkin temyiz yolu açık olup, bu tür hakem kararları iptal davasına konu olamaz. Bu itibarla temyiz yolu açık olan hakem kararı ile ilgili iptal davasının dinlenmesi mümkün bulunmadığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değilse de, sonucu itibari ile doğru olan kararın açıklanan bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/486, Karar No: 2010/6756, Tarih: 03.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/486 E.  ,  2010/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık(Suç vasfında değişiklik nedeniyle memura yalan beyanda bulunmak)

HÜKÜM : 26.06.2008 gün ve 2008/71 E. 2008/257 K.sayılı temyiz talebinin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikayetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.06.2008 gün ve 2008/71 esas, 2008/257 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

İlçe Tarım Müdürlüğü'nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumdan çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılayamayanlara 2090 sayılı "Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun" gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 06.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 15.06.2005'den beri Emekli Sandığında emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6103, Karar No: 2021/4130, Tarih: 25.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6103 E.  ,  2021/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme yılı olan 2010 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verim miktarlarını, ayrıntılı üretim giderlerini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenildikten,

2) Davalılardan ...’ün yurtdışı adresi araştırılıp tespit edildikten sonra belirlenen adresine mahkemenin gerekçeli kararınıın yurtdışı tebligat hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

3) Dahili davalılardan ... ve ...’ün kendilerini vekille temsil ettirdikleri anlaşılmış olup, Tebligat Kanununun 11. maddesi ve Tüzüğün 15. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiğinden, mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalıların vekillerine tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten,

4) Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e gerekçeli karar Tebligat Kanunu 21. maddesine göre yapılmış olup, Tebligat Kanunu’nun 21/1 maddesinde yer alan (Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır) hükmü gereğince adreste bulunmama nedeni açıklanmadığı gibi en yakın komşu veya yakına da haber verilmediği anlaşılmakla söz konusu tebligatların geçersiz olduğu anlaşıldığından adı geçen davalılara gerekçeli karar usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten ve temyiz süreleri de beklendikten,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.