muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2144, Karar No: 2020/1031, Tarih: 02.03.2020

Hemen belirtmelidir ki tebligat ile ilgili yasa ve yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler nedeniyle bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemi olmakla, gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve yönetmelikte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisi de daima göz önünde tutulmalıdır.

Kanun ve Yönetmeliğin amacı tebligatın muhatabına en kısa zamanda ulaşması, konusu ile ilgili olan kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususların belgeye bağlanmasıdır. Hâl böyle olunca, yasa ve yönetmeliğin hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Tebligat Kanunu ile Yönetmeliği’nde öngörülen şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve dolayısıyla belgelendirilmiş sayılmaz. Nitekim, Kanunun ve Yönetmeliğin belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı yerleşik yargısal içtihatlarda da açıkça vurgulanmıştır.

Anılan yasal düzenlemeler ve içtihatlar karşısında, tebligatı yapan memurun, öncelikle 5393 Sayılı Belediyeler Kanunu’nun 37. ve 38/c maddeleri gereğince belediye tüzel kişiliğinin yetkili temsilcisi olan Belediye Başkanı’na, olmadığı takdirde usulüne uygun şekilde yetkili kılınan Hukuk İşleri Müdürü yada belediye avukatlarından birine ödeme emrini tebliğ etmesi, bunlar yoksa veya tebligatı alamayacak durumda iseler bu durumu tebliğ evrakına şerh ederek hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine tebligatı yapması, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin belediyenin teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tebligatın muhatabı olan hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle görevlendirilmiş kimse olması gereğini göz önüne alması ve bunların da bulunmadığı halde ancak o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme tebligatı yapması gerekir. Daha da önemlisi, tebliğ memuru, tebligatı yetkili temsilciye yapmama ve sıralı kişilere yapma nedenlerini de açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazmalıdır.

Somut olayda; ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1565 esas sayılı dosyasında davacı ...’na gönderilen birinci, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamelerinin muhatap olarak ... Belediye Başkanlığı Belediye Saymanlığı Müdürlüğü’ne hitaben

hazırlandığı ve ... memuru tarafından adreste devamlı çalışan, tebligatı almaya ehil ve reşit ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere, Belediye Başkanlığı’nı temsil yetkisi Belediye Başkanına ait olup İcra Dairesi tarafından Belediye ... Müdürlüğü’ne haciz ihbarnameleri tebliği çıkartılarak genel evrak memuruna tebligat yapılması açıklanan yasal düzenlemelere ve yargı kararlarına aykırı olup usulsüzdür.

hazırlandığı ve ... memuru tarafından adreste devamlı çalışan, tebligatı almaya ehil ve reşit ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere, Belediye Başkanlığı’nı temsil yetkisi Belediye Başkanına ait olup İcra Dairesi tarafından Belediye ... Müdürlüğü’ne haciz ihbarnameleri tebliği çıkartılarak genel evrak memuruna tebligat yapılması açıklanan yasal düzenlemelere ve yargı kararlarına aykırı olup usulsüzdür.

Usule aykırı tebliğin hükmü ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 32. maddesinde düzenlenmiş; tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise geçerli sayılıp, muhatabın beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edileceği, belirtilmiştir.

Şu halde; ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/1565 esas sayılı dosyasında gönderilen haciz ihbarnameleri nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemiyle açılan davanın süresinde olup olmadığının tespiti için öncelikle, usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmalıdır. Usulsüz tebligat esas alınarak hak düşürücü sürenin hesaplanması doğru olmamıştır. Mahkemece uyuşmazlığın esastan incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24820, Karar No: 2014/23874, Tarih: 09.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24820 E.  ,  2014/23874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2009/1038-2011/1770

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde genel müdür yardımcısı üst düzey koordinatör olarak 10.000,00 TL ücretle çalışan davacının eksik ödenmesi nedeni ile fark ücret alacağı için icra takibi yaptıklarını, davanın takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline takibin devamına ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının net 5.500,00 TL ücretle çalıştığını ve bu ücret üzerinden alacağı bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında uyuşmazlığın ücretin miktarından kaynaklandığı, davacının aylık 10.000,00 TL ücretle çalıştığını iddia ettiğini, bunun 5.500,00 TL lik kısmının bankaya yattığı, 4.500,00 TL lik kısmının ise açıktan ödendiğini iddia ettiği, banka kayıtlarına ve davacı kayıtlarına göre davacının ücretinin 5.500,00 TL olduğu, bu ücretin de makul olduğu, bu ücret üzerinden davacıya ödemelerin yapıldığı, dolayısı ile davacının her hangi bir ücret alacağı kalmadığı, davacının aylığının 10.000,00 TL iddiasının belge ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma

koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davalı işyerine işe başlamadan önce başka bir işyerinde işten ayrılma bildirgesine göre 6.500,00 TL net ücretle Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışan davacı, davalı işyerinde aynı görevde ve üst düzey koordinatör olarak 10.000,00 TL ücretle işe başladığını, ancak bordroda 5.000,00 TL net ücret gösterildiğini, arta kalanının elden verildiğini, son birkaç aylık ücretin eksik ödendiğini belirterek icra takibinde bulunmuştur. Davalı takibe itiraz etmiştir. Dinlenen davacı tanıkları davacının ücretinin 10.000,00 TL olduğunu belirtmişlerdir. Meslek odası yazısında ise davacının daha düşük ücretle çalışabileceği bildirilmiştir. Mahkemece savunmaya değer verilmiş ve davacının aylığının 10.000,00 TL iddiasının belge ile ispat edemediği, davacının fark ücret alacakları olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak dosya içeriğine göre davacı işçiye banka yolu ile yapılan son aylardaki ödemeleri 5.500,00 TL ücret göre daha fazla olduğu, bunun dışında 15.02.2008 tarihinde işe başlayan davacıya 20.06.2008 tarihinde toplam 30.000,00 TL banka havalesi ödeme yapıldığı, 5.500,00 TL yi aşan miktarların ve banka havalesi ile ödenen miktarın ücret dışında ödeme olup olmadığı araştırılmamış, çelişki giderilmemiştir. Meslek odasının alacağı ücrete ilişkin yazısının ciddiyetten uzak olduğu da görülmektedir. Yukarda açıklandığı gibi işçi aldığı ücreti her türlü delille kanıtlayabilir. Bu nedenle davacının delilleri üzerinde durulmalı, 5.500,00 TL yi geçen ödemeler ile banka havalesi ile ödenen 30.000,00 TL ödemelerin ücret mi başka bir ödeme mi olduğu açıklığa kavuşturulmalı ve soncuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6614, Karar No: 2022/15795, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6614 E.  ,  2022/15795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tavzih isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4-A no.lu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ifadenin hükümden çıkarılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, "B" harfi ile gösterilen 45,35 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline,) ibaresinin yazılmasına, 4-B no.lu bendindeki (kısım) kelimesinden sonraki tüm ifadenin hükümden çıkarılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/367, Karar No: 2008/574, Tarih: 06.02.2008

11. Ceza Dairesi 2006/367 E., 2008/574 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/367 E., 2008/574 K.**

**- BANKA VEYA KREDİ KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- DOLANDIRICILIK

- ETKİN PİŞMANLIK

- LEHE YASANIN BELİRLENMESİ ZARURETİ

- MAL VARLIĞINA İLİŞKİN İŞLENEN SUÇLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık M.İ'in yapılan yargılaması sonunda: Değişen suç vasfı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 525/b-2 maddesi gereğince mahkumiyetine dair BALIKESİR Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2005 gün ve 2005/76 Esas, 2005/146 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş duruşmalı inceleme isteğinde bulunmuş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 04.01.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığı anlaşıldığından vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR : Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

KARAR : Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın, önceden hazırladığı tertibatla katılana ait bankamatik kartının ATM makinesinde sıkışmasını sağlayıp, kartın iadesi için işlem yaparken yardım etme bahanesiyle yaklaşıp bankamatik kartının şifresini de öğrendikten sonra şikayetçinin ATM makinesinden ayrılmasını müteakip hile ve desiselerle elde ettiği kartı ve şifresini kullanarak bankamatik yoluyla hesaptaki parayı çekmekten ibaret eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nun 504/3. ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın 245/1. maddesinde yazılı suçu oluşturacağı gözetilerek, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesinde yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında, her iki TCK. nunun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı ele alınarak cezanın artırım ve indirimine ilişkin leh ve aleyhteki maddeleri somut olarak belirlenip, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle uygulamalı karşılaştırılması, müteakiben cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin 647 Sayılı Yasa, 765 Sayılı Yasanın hükümleri ile 5237 Sayılı Yasanın 50 ve devam eden maddelerinin de kararın gerekçe bölümünde tartışılıp sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi yerine karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde bilişim suçu gerçekleştiğinden bahisle hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 19.12.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5560 Sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 Sayılı Yasanın 245. maddesine eklenen "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır" hükmüne göre mağdurun zararının tazmin edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağı değerlendirilmesi lüzumu,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı ceza süresi yönünden kazanılmış hak saklı tutularak 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11370, Karar No: 2024/3598, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11370 E.  ,  2024/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1547 Esas, 2023/1707 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın şehir merkezine, Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesine, çevre yollarına ve yeni yapılan Halkalı-Kapıkule Demiryolu Projesine çok yakın bir konumda olduğunu, taşınmazın bulunduğu konumda ulaşım hizmetleri, elektrik, su, doğalgaz vs. tüm altyapı ve belediye hizmetlerinin mevcut bulunduğunu, bu sebeple hüküm tesis edilirken taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu ve idareleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, mülkiyet hakkına müdahale edildiğini ve düzenleme ortaklık payı kesintisinin % 12 olması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu ve idareleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, mülkiyet hakkına müdahale edildiğini ve düzenleme ortaklık payı kesintisinin % 12 olması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediğini, Daire kaldırma kararından sonra alınan 08.05.2023 tarihli bilirkişi kurulu raporunda 510,00 TL/m² bedel belirlenmişse de davalı taraf ilk kararda esas alınan 410,00 TL/m² bedele karşı istinafa gelmediğinden bu durum davacı idare lehine kazanılmış hak oluşturduğundan ilk kararda hükmedilen bedelin esas alınmasının doğru olduğunu, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğunu, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığını, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 166 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi, 166 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.