muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9783, Karar No: 2021/11444, Tarih: 29.12.2021

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında,

FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna dair Dairemizce verilen 2015/3 E. 2017/3 sayılı kararı temyiz mercii olarak onayan Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 Esas, 2017/370 sayılı kararında açıklandığı üzere, “...Bir suç örgütü, baştan itibaren suç işlemek üzere kurulmuş illegal bir yapı olabileceği gibi, legal olarak faaliyet göstermekte olan bir sivil toplum örgütünün sonradan bir suç örgütüne, hatta terör örgütüne dönüşmesi de mümkündür. Bu kapsamda önceden var olan ancak hakkında karar verilmediği için kamuoyu tarafından varlığı bilinmeyen örgütün hukuki varlık kazanması mahkemeler tarafından verilecek karara bağlı ise de örgütün kurucusu, yöneticileri ya da üyeleri; kuruluş tarihinden veya meşru amaçlarla kurulup daha sonra suç örgütüne dönüştüğü andan itibaren ceza hukuku bakımından sorumlu olacaklardır.

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun doğrudan kastla işlenebildiği gözetilerek, hukuki zeminde faaliyet gösteren ve nihai amacını gizli tutması nedeniyle açıkça bilinmeyen yapılara dahil olan örgüt mensuplarından bir kısmının, oluşumun bir terör örgütü olduğunu bilmediklerini iddia etmeleri durumunda, TCK'nun 30. maddesinin birinci fıkrasında yer alan hata hükmü uyarınca değerlendirme yapmak gerekecektir.

Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurlarını bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olup, bu unsurlara ilişkin bilgisizlik, eksik ya da hatalı bilgi, maddi unsurlara ilişkin bir hatadır. Bu hatanın kastın varlığına engel olacak düzeyde bulunması halinde sanığa ceza verilmeyecektir. Suçun maddi unsurlarına ilişkin hata, eylemin suç teşkil etmesi için bulunması zorunlu hususlara ilişkin bir yanılmadır.

Failin, isnat olunan suçun maddi unsurlarına ilişkin hatası esaslı, diğer bir ifadeyle kabul edilebilir bir hata olursa, bu takdirde fail TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu hatasından yaralanacak, bunun sonucu olarak yüklenen suç açısından kasten hareket etmiş sayılmayacağından ve suçun taksirle işlenmesi hali de kanunda cezalandırılmıyor ise CMK'nun 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatına karar verilmesi gerekecektir.

Failin, isnat olunan suçun maddi unsurlarına ilişkin hatası esaslı, diğer bir ifadeyle kabul edilebilir bir hata olursa, bu takdirde fail TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu hatasından yaralanacak, bunun sonucu olarak yüklenen suç açısından kasten hareket etmiş sayılmayacağından ve suçun taksirle işlenmesi hali de kanunda cezalandırılmıyor ise CMK'nun 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatına karar verilmesi gerekecektir.

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün, Devletin Anayasal düzenini cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olan nihaî amacını gerçekleştirmek için “mahrem alan” şeklinde örgütlenmesi ve devletin silahlı kuvvetlerindeki unsurları dikkate alındığında gerekli ve yeterli örgütsel güce sahip olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Örgütün bu amaç ve yöntemlerini bilen örgüt mensuplarının örgütteki konumları gözetilerek cezalandırılacağı da açıktır. Örgütlenme piramidine göre, beş, altı ve yedinci kat ve kural olarak üç ve dördüncü katlarda bulunan örgüt mensuplarının bu durumda olduklarının kabulü gerekmektedir. Ancak önce dinî bir kült, ardından da terör örgütü hâline dönüşen FETÖ/PDY’nin, başlangıçta bir ahlâk ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve genellikle böyle algılanması, örgütün gayrı meşru amaçlarını gizleyip alenen kriminalize olmamaya çalışması ve örgütün kurucusu ve yöneticisi ... hakkında ... 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen beraat kararının onanarak kesinleşmesi karşısında, özellikle örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan diğer katlardaki örgüt mensupları tarafından bilinip bilinmediğinin olaysal olarak TCK’nın 30. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BankAsya'da mutad bankacılık işlemleri içeren hesabı bulunan ve dinlenen tanıklar ile kendi beyanına göre 2012 yılına kadar sohbetlere katılmaktan ibaret sanığın eylem ve faaliyetlerinin 2012 yılı ve öncesine ait olup silahlı terör örgütü FETÖ/PDY’nin kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden sonra kayda değer örgütsel faaliyetleri tespit edilemeyen, böylece örgütün hiyerarşik yapısına organik bağ ile dahil olarak, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren faaliyetlerde bulunduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil ikame olunamadığından sanığın ilişki içinde olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğu konusunda hataya düşmesi ve bu suçun ancak kast ile işlenebilen bir suç olması nedeniyle, TCK'nın 30/1 ve CMK'nın 223/2-c maddeleri uyarınca kast yokluğundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4006, Karar No: 2015/10535, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4006 E.  ,  2015/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Aydın 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2014/542 D.İş - 2014/566

ŞİDDET MAĞDURU : L.. S.. B..

ŞİDDET UYGULAYAN : O.. B..

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada Aydın 1. Aile ve Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 6284 sayılı Kanun uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, 6284 sayılı Kanuna göre itirazın Aile Mahkemesinde incelenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aydın 1. Aile Mahkemesi tarafından ise, itiraza konu kararı veren asliye hukuk mahkemesi hâkimi ile aile mahkemesi hâkimin aynı hâkim olması nedeniyle itirazın en yakın Aydın Asliye Hukuk Mahkemesi hâkimi tarafından incelenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6284 sayılı Kanunun 9/1. maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, O.. B.. hakkında Germencik Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 6284 sayılı Kanunun 5/1-a, b, c, e ve f maddeleri uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına O.. B.. tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. G.. ilçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olduğu, bu durumda ise; 6284 sayılı Kanunun 9/2. maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2572, Karar No: 2018/5666, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/2572 E.  ,  2018/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kere)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3383, Karar No: 2021/648, Tarih: 28.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3383 E.  ,  2021/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı bir kısım davacılar ve davalı idare vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 ve 3. maddesi uyarınca hükmün harç ve tescile yönelik bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davacılar ve davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olup karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı İdare adına tesciline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı bir kısım davacılar ve davalı İdare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 ve 3 maddeleri uyarınca hükmün harç ve tescile yönelik bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4671, Karar No: 2020/993, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/4671 E.  ,  2020/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde Kalp Damar Cerrahı Ana Bilim Dalı öğretim üyesi, diğer sanıkların ise ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde Kalp Damar Cerrahı Ana Bilim Dalı araştırma görevlisi oldukları, ...‘ın olay tarihi dikkate alınarak on yıldır hipertansif olduğu, iki yıldır diyabetik hasta olduğu ve 2000 yılında kalp krizi geçirdiği, 10.10.2007 tarihinde... Devlet Hastanesine göğüs ağrısı şikayeti ile başvurduğu, yapılan testlerle koroner arter hastalığı tanısı ile anjiografi önerildiği, 16.10.2007 tarihinde koroner anjiografi yapılmak üzere ... Üniversitesi Tıp fakültesi kardiyoloji Ana Bilim Dalına yatırıldığı, 17.10.2007 tarihinde koroner anjiyo ve sol ventrikülografi yapılarak koroner arter hastalığı tanısı konularak kardiyoloji konseyinde koroner arter by-pass cerrahisi kararı alındığı, 30.10.2007 tarihinde koroner arter by-pass ameliyatı yapılmak üzere ... Üniversitesi Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalına yatırıldığı, 01.01.2007 tarihinde dört damar üzerine koroner by-pass cerrahisi uygulandığı, ameliyat sonrası yoğun bakıma alındığı, takip ve tedavisi devam ederken 01.01.2008 tarihinde hastanın ileri derecede iskemik aterosklerotik kalp hastalığı ve kalp yetmezliği zemininde koroner arter by-pass greft cerrahisi sonrası gelişen komplikasyonlara bağlı olarak öldüğü olayda; 16.01.2013 tarihli İstanbul Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu ve 19.06.2014 tarihli Adli Tıp Genel Kurulu tarafından alınan raporlarda “Kişiye 17/10/2007 tarihinde yapılan koroner anjiografi ve sol ventrikülografi sonrası koroner arter hastalığı tanısı konulduğu, konsey kararı ile dört damara koroner arter bypass greft cerrahisinin uygulanmasına karar verildiği, preop gerekli hazırlıklar ve tetkikler sonrası 01/11/2007 tarihinde opere edildiği, ameliyat sonrası gelişen metabolik sorunlar ve serebral hipoksi nedeniyle yoğun bakıma alınarak takip ve tedavi edildiği, kişiye uygulanan tanı, tetkik ve tedavi amaçlı yapılan tıbbi işlemler ve uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu, kişinin takip ve tedavisine katılan hekimlere ve sağlık personeline atfı kabil kusur bulunmadığı” şeklinde belirtildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından faillerin kast ya da taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, Adli Tıp raporlarının yetersiz olduğuna, ölüme yol açan komplikasyonların ameliyat öncesi mi sonrası mı olduğu belli olmadığına, ameliyattan önce ölene ameliyatın risk durumu anlatılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2643, Karar No: 2013/4876, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2643 E.  ,  2013/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere,mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın aynen taksim edilmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, davalılar ..., ..., ..., ... ve Sarıyer Köyü Köy tüzel kişiliğinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince; taşınmaz üzerindeki binalara ilişkin olarak taraflarca muhtesat iddiasında bulunulmuş,mahkeme tarafından yapılan keşif sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda arz ve muhdesatların değerleri belirlenmiş ancak oranlama yapılmamıştır. Mahkemece verilen kararın hüküm fıkrasında satış bedelinin nasıl paylaştırılacağı hususunda karar verilmemiştir. Bu durumda mahkemece, bilirkişi tarafından mahallinde yapılan

keşif sırasında tespit edilen muhdesatlara ilişkin olarak, yeniden bilirkişiden rapor alınarak, paydaş olmayan muhdesat sahibine pay verilmeyeceği gözardı edilmeden, yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda oran kurularak, satış bedelinin dağıtımına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

keşif sırasında tespit edilen muhdesatlara ilişkin olarak, yeniden bilirkişiden rapor alınarak, paydaş olmayan muhdesat sahibine pay verilmeyeceği gözardı edilmeden, yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda oran kurularak, satış bedelinin dağıtımına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6210, Karar No: 2024/7839, Tarih: 06.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6210 E.  ,  2024/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1821 Esas, 2023/1080 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/220 E., 2019/604 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketlerin, 28.10.2011 tarihinde imzaladıkları sözleşme ile ...-... İnşaat İş Ortaklığı unvanlı adi ortaklığı kurduklarını, ... İnşaatın yetkilisi ... ile ... Beton yetkilisi ... olarak kararlaştırıldığını, bu kişilerin yetkilerini müşterek imza atmak sureti ile kullanmaları kararlaştırıldığını, adi ortaklığı temsile yetkili kişilerden ... İnşaat yetkilisi ...'ın ortağı olduğu bir başka şirket olan ... İnş. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti tarafından düzenlenen 2 adet çekin, davalı ...Ş. lehine keşide edildiğini, bu imzaların sahte imza olduğunu, adi ortaklık/adi ortaklığa üye davacı şirketler aleyhine İstanbul 34. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11976 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibe konu çekler üzerinde yer alan aval kaşe ve imzalarının sahte olması sebebiyle davacı şirketlerin davalı alacaklıya mezkur icra dosyasında borçlu olmadıklarının tespitine, davanın kabulü halinde, alacaklı tarafın bu işlemi başlatmakta kötüniyetli olduğu tespit edildiğinden davalı alacaklı aleyhine alacak miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP