muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11968, Karar No: 2014/21052, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanannedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10579, Karar No: 2016/11939, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10579 E.  ,  2016/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10950, Karar No: 2018/6428, Tarih: 27.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/10950 E.  ,  2018/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün tavzihine dair 12.02.2015 tarihli ek karara yönelik olarak süresi içinde davalı Kiraz Makine Yedek Parça Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekilinin 13/01/2015 havale tarihli tavzih dilekçesinde; tasarrufun iptali davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabul edilerek davaya konu ... Köyü ... Mevkii ... ada ... parselde tapuya kayıtlı taşınmazın davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelir İnş. Nak. Ltd. Şirketine devrine ilişkin tasarruf işleminin davalı ... Çelik ... San. Tic. Ltd. Şirketinin vergi borcu tutarı oranında iptaline karar verildiğini, mahkeme kararı ile Tapu Sicil Müdürlüğü'ne müraacat edildiğinde, kararın hüküm fırkasının birinci paragrafında vergi borcu miktarı yazılı olmadığı gerekçesiyle kararın yerine getirilemediği, vergi borcu miktarının hüküm fıkrasına yazılmadan kararın yerine getirilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle davaya konu Kemalpaşa ilçesi ... Köyü ... Mevkii ... ada ... parselde tapuya kayıtlı taşınmazın davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş. Nak. Ltd. Şirketine devrine ilişkin tasarruf işleminin davalı ... Çelik ... San. Tic. Ltd. Şirketinin vergi borcu tutarı oranında iptaline ibaresine ... Çelik ... San. Tic. Ltd. Şirketinin vergi borcu tutarının tavzihen eklenmesini talep etmiştir.

Davalı vekilinin 26/01/2015 tarihli cevap dilekçesi ile; davacının tavzih dilekçesine cevaben, mahkeme dosyasının 22/06/2011 tarihli kararının Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2011/12285 Esas 2012/10381 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini, kesinleşmiş ilamın davacı yan tarafından tahzih edilerek düzeltilmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının kesinleşen mahkeme ilamının tavzihine ilişkin talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflara yüklenen hak ve borçlar, buna göre davacı hazinenin vergi alacağı takibe konu ilamda açıkça belli olduğu, infazı sağlayacak şekilde vergi borcu miktarının hükümde gösterilmesi tavzih yoluyla mümkün olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen 12.02.2015 tarihli ek kararla, davacı vekilinin tavzih istemi kabul edilmiş, hüküm davalı ... Makine Yedek Parça Ltd. Şti. vekilince ek karara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Taraflara yüklenen hak ve borçlar, buna göre davacı hazinenin vergi alacağı takibe konu ilamda açıkça belli olduğu, infazı sağlayacak şekilde vergi borcu miktarının hükümde gösterilmesi tavzih yoluyla mümkün olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen 12.02.2015 tarihli ek kararla, davacı vekilinin tavzih istemi kabul edilmiş, hüküm davalı ... Makine Yedek Parça Ltd. Şti. vekilince ek karara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre talebin kabulü ile dava konusu ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii, ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş.Nak. Turz.San.Tic. Ltd.Şti.'ne devrine ilişkin tasarruf işleminin davalı ... Çelik San.Tic.Ltd.Şti.nin davacıya olan vergi borcu tutarı oranında iptaline karar verilmiş; hüküm, Dairemizin 22.06.2011 tarih, 2011/12285 – 2012/10381 sayılı ilamı ile onanmış, 23.05.2013 tarih, 2013/1927- 2013/7548 ilamı ile de tashihi karar talebinin reddine karar verilerek hüküm kesinleşmiştir.

Davacı vekili hüküm kesinleştikten sonra vergi borcunun hüküm fıkrasına yazılmadan kararın yerine getirilmesinin mümkün olmadığı, gerekçesi ile hükmün tavzihini talep edilmiştir.

Davacı tarafından verilen tavzih dilekçesine istinaden hüküm tavzih edilerek “Mahkememizin 2008/224- 2011/198 sayılı ilamının 1 nolu hükmünün dava konusu ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş. Nak. Tur. San .Tic. Ltd. Ştri'ne devrine ilişkin tasarruf işleminin davalı ... Çelik San. Tic. Ltd. Şti nin davacıya vergi borcu tutarı olan 19.654.116,71 TL oranında iptaline olarak tavzihen düzeltilmesine karar verilmiş davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş. Nak. Ltd. Şti tavzih ile düzeltilen kararı temyiz etmiştir.

HMK 305. maddesi; “(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükmünü öngörmektedir. HMK 306.maddesinde ise ise tavzih talebi ve usulünün ne olması gerektiği belirlenmiştir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulü ile dava konusu ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii, ... Ada ... parsel sayılı taşınmazın davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş.Nak.Turz.San.Tic.Ltd.Şti.ne devrine ilişkin tasarruf işleminin davalı ... Çelik San.Tic.Ltd.Şti.nin davacıya olan vergi borcu tutarı oranında iptaline karar verilmiş, ancak vergi borcunun ne olduğu hüküm kısmında belirtilmemiştir. Ancak tasarruf tarihi itibariile doğmuş vergi miktarı bulunmadan önceki ilam içeriğine göre dava tarihi itibari ile vergi borcunun 19.654.116,71 TL olduğu esas alınarak hüküm fıkrasına bu miktarın eklenmesi suretiyle tavzih kararı verilmesi davalı aleyhine yeni bir durum olması sebebi ile HMK 305 ve 306/2 maddelerine aykırılık oluşturmuştur.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece tasarruf tarihi itibari ile vergi borcunun belirlenerek tasarrufun vergi borcu ve ferileri ile birlikte iptaline karar verilmesi gerekirken kesinleşen ilamda dava tarihi itibari ile gösterilen vergi borcunun yazılarak tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Makine Yedek Parça ... Çelik İnş. Nak. Ltd. Şti vekilinin tavzih kararına karşı temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 12.02.2015 tarihli ek kararının BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Makine Yedek Parça Ltd. Şti'ye geri verilmesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12755, Karar No: 2021/22885, Tarih: 15.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/12755 E.  ,  2021/22885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İftira

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraatlerine karar vermek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nın 280/1-a ve 303/1-a maddelerinin açık hükümleri karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ile katılanlardan ...'ın olay tarihinden önce aynı işyerinde çalıştıkları, katılan ...'in sanıklara ilk eşi olan ...'u şu anda eşi olan katılan ... ve başka akrabalarıyla birlikte öldürdüğünü ve intihar süsü verdiğini beyan ederek katılanlar Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na 10.04.2017 tarihli dilekçesiyle ihbarda bulunduğu, katılanlar ve akrabaları olan ..., ..., ... ve ... hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yakın akrabayı tasarlayarak öldürmek suçundan soruşturma başlatıldığı, yapılan araştırmada; katılan ...'in eski eşi olan ...'un çalıştığı fabrikada kendisini asması sonucu öldüğünün belirlendiği, sanıkların iddiada bulundukları katılanlar ve diğer akrabalarının ölenin çalıştığı fabrikada çalışmadıklarının tespit edildiği ve yapılan soruşturma sonucunda katılanların soyut iddiaları dışında kamu davası açmaya yeterli şüphe olabilecek delil elde edilemediğinden katılanlar ve yukarıda adı geçen şahıslar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu nedenle sanıkların iftira suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanıkların soruşturma aşamasında sundukları ihbar dilekçesinde bizzat katılanlara yönelik ...'u öldürdüklerine dair somut bir isnatta bulunmalarına rağmen kovuşturma aşamasında ise katılan ...'ın eski eşini intihara sürükleyip ölüme yönlendirdiğini anlattığına dair kaçamaklı ve inkara yönelik aşamalarda değişen ve çelişen savunmalarda bulunmaları, ...'un 2012 yılında intihar ettiği, katılan ...'ın sanıkların yanında 11.08.2015-11.09.2015 tarihleri arasında çalıştığı, bu kısa çalışma sonrasında şahsına yönelik cinsel taciz eylemi nedeniyle işyerinden ayrıldığı olguları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların kasten öldürmeye ilişkin katılan tarafından sarfedildiğini iddia ettikleri beyan hakkında öğrendikleri tarihte resmi makamlara ihbar ve şikayette bulunmayıp katılanlarla aralarında husumet doğduktan sonra kasten öldürme iddiasında bulunmalarının iftira kastıyla hareket ettiklerine dair somut ve inandırıcı delil teşkil etmesi, dosya kapsamında suç tarihinden önce sanıklar ile katılanlar arasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/47442, 2016/79483, 2016/68691, 2016/98226, 2016/22602, 2016/34252, 2015/134606, 2015/131964, 2016/94607, 2016/108223 soruşturma no'lu dosyalarında başkaca suçlardan soruşturmalar yürütülmesi nedeniyle husumet bulunması,katılanların da bu husumetin varlığına dair tutarlı ve samimi beyanları karşısında; sanıkların iddialarının soyut ve ölenin ası sonucu öldüğüne dair tespit de gözetildiğinde açıkça gerçek dışı olduğu,bu nedenle işlemediğini bildiği halde haklarında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla katılanlara hukuka aykırı bir fiil isnat etmek suretiyle ihbarda bulundukları anlaşıldığından, iftira suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/540, Karar No: 2015/3118, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/540 E.  ,  2015/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10561, Karar No: 2016/11921, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10561 E.  ,  2016/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3870, Karar No: 2021/3318, Tarih: 01.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3870 E.  ,  2021/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, vergi suçu ve ekindeki raporlarda, 2010 yılı şubat ayında E. ... Yapı...Ltd. Şirketi'ne 21 adet 1.734.300,82 TL tutarlı düzenlenen faturaların sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini, 2010 yılı Şubat ayında eşi ...’nun akciğer kanseri nedeniyle acilen hastaneye yatırıldığını, bu tarihten itibaren faaliyetlerinin olmadığını, herhangi bir alış ve satımlarının olmadığını, belgelerin muhasebeci ...’nda olduğunu, hata veya yanlış varsa onun tarafından yapılmış olabileceğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2010 takvim yılına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın ortağı olduğu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; sanığın, şirketin diğer ortakları ve eşi ... ile muhasebecisi ...’nun yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık, ortaklar, ... ve ...’na ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30754, Karar No: 2018/6459, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/30754 E.  ,  2018/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.03.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. adına vekili Avukat ..., davalılar ... İnş. Mlz. Taş. İnş. ve Gopet Petr. İnş. Taş. San. adlarına vekilleri avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.