muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11247, Karar No: 2023/4852, Tarih: 10.07.2023

"Dairemizce verilen onama kararları usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, itirazın reddine, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine" karar verilmiştir.

G.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.2021 tarihli ve 2019/1-577 Esas, 2021/578 Karar sayılı ilamı ile;

"1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2010 tarihli ve 2970-8493 sayılı ile 07.12.2016 tarihli ve 2415-4202 sayılı onama ve düzeltilerek onama ilamlarının, sanık ... hakkında maktul ... ve ...’e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ... ve katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden kaldırılmasına,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2009 tarihli ve 178-255 sayılı ve yine aynı Mahkemenin 12.02.2015 tarihli ve 51-22 sayılı, sanık ... hakkında maktul ... ve ...’e yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ... ve katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden; sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesine,"

karar verilmiştir.

H. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca

6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca

6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c.Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri;

1. Suç niteliğine,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri;

1. Suç niteliğine,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanıklar ... ve ... ...’ün kardeş oldukları, maktul ... ile akrabalık bağlarının bulunduğu, katılan ...’in maktul ...’ın oğlu, diğer katılanlar ... ve maktul ...’in ise maktul ...’ın tanıdıkları oldukları, olaydan yaklaşık bir ay önce inceleme dışı sanıklardan ...'un anneannesi ...’nin naaşının defnedildiği sırada maktul ...’ın defin yerine itirazı üzerine sanıklar ile maktul ... arasında tartışma çıktığı, buna karşın naaşın sanıkların istediği yere defnedildiği, tarafların cenaze töreni sırasında barıştırıldıkları ve taziyeleri birlikte kabul ettikleri, ancak maktul ...’ın, sanıkların evlerindeki taziye ziyaretlerine gitmediği, oğlu ve eşini göndermekle yetindiği, olay tarihinde saat 14.30 sıralarında sanık ...’in kullandığı ve içinde sanıklar ... ile ... ve ...’in de bulunduğu otomobil ile ... il merkezi, ... ... Bulvarı üzerinde seyrettikleri sırada Aydınkonak kavşağı civarında karşı yönden gelmekte olan maktul ...’ın kullandığı ve yanında diğer maktul ... ile katılanlar ..., ..., ... ve ...’nın bulunduğu araçla karşılaştıkları, sanık ...’in U dönüşü yapıp maktul ...'ın kullandığı aracı takip ederek kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan maktul ...’ın aracının önünü kapatacak şekilde durduğu, sanıkların araçtan inerek maktullerin aracına yöneldikleri, sağ önde oturan katılan ... ile arkada oturan katılanlar ... ve ...’nın da araçtan indikleri ve kısa bir tartışma yaşandığı, sanık ...’in elindeki sopa ile aracın ön camına vurduğu, ...'in bu hareketinden sonra gerek maktullerin bulunduğu araç içerisinden gerekse de sanıkların içeresinde bulunduğu grup tarafından karşılıklı ateş açıldığı, araca yaklaşan sanıklar ... ve ...'in kendi adlarına kayıtlı ruhsatlı tabancalarını çekerek ateş ettikleri, araç içerisinde arka koltukta oturan maktul ...’in de sanıklara doğru ateş ettiği, sanık ...’in ani gelişen kasıtla aralarında daha önce husumet bulunmayan maktul ...’e ateş ederek öldürdüğü, katılanlar ... ve ...’in de sanıklara yönelmeleri üzerine sanık ...’in ani gelişen kastla katılanlara ateş ederek ...'i karın bölgesinden iki mermi isabeti olacak şekilde, ...'i ise göğüs bölgesinden tek mermi isabeti olacak şekilde yaraladığı, sanıkların daha sonra araçlarına binerek olay

yerinden kaçtıkları olayda, sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştr.

yerinden kaçtıkları olayda, sanık ... hakkında maktullere yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştr.

Haksız tahrik yönünden, sanık ...’un anneannesi ...’nin olaydan 1 ay kadar önce vefat etmesinden sonra maktul ...’nun dede ve babasının gömülü olduğu türbenin de bulunduğu ... Mezarlığında belirlenen yere gömüleceği sırada, ...’nun ...'nin yakınlarınca belirlenen yere gömülmesine itiraz etmesi, ...’nin yakınları olan sanıklarla tartışması, olay günü de ... Beşiri arasındaki ... ... Bulvarında kendi kullandığı araçla seyir hâlinde iken sanık ...’in bulunduğu araçtakilere el hareketi yaparak, sanıklara hakaret etmesi, inceleme dışı sanık ...’in maktul ...’ın kullandığı aracın camına sopayla vurması üzerine karşılıklı ateşin açılmasıyla gelişen olayda, ilk ateşi hangi tarafın açtığının da belirlenememesi karşısında, maktuller ve katılanlardan kaynaklanan ve sanıklara yönelen bu haksız eylemler nedeniyle maktul ... ile diğer maktul ve katılanların eylemlerindeki haksızlık oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut ayrı ayrı gözetilerek sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulandığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, uzmanlık raporları, maktullere ait otopsi raporları, katılanlar ... ve ...'e ait adlî muayene raporları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, sanıklar müdafilerinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, yönelen temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından haksız tahrikin varlığı yönünden bozma kararı verilmiş olması karşısında sanıklar müdafilerinin suç niteliğine, katılanlar vekilinin haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına yönelen temyiz istemleri yerinde görülmemiş, maktuller ve katılanlardan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyutlar ayrı ayrı değerlendirildiğinde, sanıklar yararına uygulanan haksız tahrik indirim oranlarında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/161 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2672, Karar No: 2014/22316, Tarih: 15.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2672 E.  ,  2014/22316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi hazine vekiline 05.09.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.09.2011 günü temyiz ettiği ve köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzelkişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...’un davaya katılma hakkı bulunmadığı, mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle şikayetçi hazine vekilinin ve şikayetçi ...’un vaki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE) ,15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17862, Karar No: 2011/3281, Tarih: 04.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17862 E.  ,  2011/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesinin,

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6.fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3. maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, katılan gümrük idaresinin suçtan dolayı uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden ve gümrüklenmiş değer kadar ödeme yapılarak etkin pişmanlık gösterilmemesi ve bu nedenle kanaat oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/7567, Karar No: 2016/5143, Tarih: 25.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7567 E.  ,  2016/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 6.660 TL adli para cezası, TCK'nın 51 maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin mağazasında müdür olarak çalıştığı, mağazada yapılan sayımda bir kısım malların eksik olduğunun tespit edildiği, yapılan kontrolde sanığın mağazadaki malları internet üzerinden satarak katılan şirketi 43.769,27 TL zarara uğrattığı anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 400 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "400 GÜN", "333 GÜN" ve "6.600 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2834, Karar No: 2019/1421, Tarih: 06.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2834 E.  ,  2019/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfına göre tehdit)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinden önce sanık ...’ın mağdur ...’dan para istediği, mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine “Üzerini aratma yoksa telefonunu alırız lan" demesi üzerine, mağdurun korkarak 20 TL para verdiği; 28.11.2014 tarihinde ise sanığın parkta karşılaştığı mağdurlardan para istediği, mağdurların paraları olmadığını söylemeleri üzerine “Eğer para bulamazsanız, sizi çok kötü döveriz, siz bittiniz" deyip mağdur ...’ın üzerinde bulunan cep telefonunu alıp “Para getir, yoksa telefonunu vermeyiz “Dedikleri, mağdur ...’ın yanında bulunan kardeşi Muhittin’i para bulması üzerine gönderdiği, mağdur ...’in ağabeyleri olan ...’ı araması üzerine olay yerine gelen Özden ile sanık ... arasında çıkan kavgada sanık ...’un bıçakla yaralandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturmasına karşın, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ve yasal koşulları bulunmadığı halde yazılı şekilde sanığın TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 106/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak CMK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10250, Karar No: 2022/417, Tarih: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10250 E.  ,  2022/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 tarih ve 2018/436 - 2019/146 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 3713 Sayılı Kanunun 3/1 maddesi ile TCK'nın 314/3, 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 Sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak TCK'nın 314/3, 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine yakalanma tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2306, Karar No: 2015/2777, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2306 E.  ,  2015/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.