muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3764, Karar No: 2006/10167, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3764 E.  ,  2006/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 152,196,198,199,202,203,229,232,381,440,441,442,443 nolu parsellerdeki taşınmazlara başkasından kiralamak suretiyle pamuk ekimi yaptığını, sulama amaçlı olarak kurduğu elektrik tesisleri için elektrik teminine ilişkin davalı idareye abone olduğunu, davalının taahhüdüne güvenerek de sondaj kuyusundan sağladığı su ile pamuk ekimi yaptığını, ancak sık sık yaşanan elektrik kesintisi ve voltajdaki dalgalanmalar nedeni ile, gerekli enerji verilemediğinden ektiği ürüne zamanında yeterli su veremediğini ve zarara uğradığını, zarar oranlarının tesbit raporu ile belirlendiğini, ürün kaybı nedeni ile devletten aldığı destekleme priminden de yararlanamadığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak, 5.500 YTL. zararın tesbit tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini, 24.10.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile de 140.077,51 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yersiz olan davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de davacının elektrik borcu 11.019,30 YTL.nın faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ürün kaybı ve doğrudan gelir desteği kaybı toplamından %10 oranında davacının kusur indirimi yapılarak 126.069.765.000 TL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, karşı dava harçlan- dırılmadığından bu dava açısından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davaya konu taşınmazı kiraladığını açıklamıştır. Mahkemece bu konu üzerinde durulmamış, herhangi bir araştırma yapılmamıştır. ... İlçe Tarım Müdürlüğü’nden bildirilen 2004 pamuk ürünü için sayılan girdiler arasında tarla kirası da sayılmıştır. Bu nedenle, davacının kiraladığı taşınmazlar için kira ödemelerinin maliyet hesabına dahil edilmesi ve zarar hesabının bu girdi de dahil edildikten sonra bulunması gerekir. Bu hususların göz ardı edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacı dava dilekçesinde, elektrik kesintisi ve yetersizliği probleminin ilde sıkça yaşanan ve herkesçe bilenen bir durum olduğunu, davalı idarenin de elektrik kesintilerinin kaçak elektrik kullanımından ve çiftçinin ...’a olan borcundan kaynaklandığını belirterek sorunun varlığını kabul ettiğini açıklamıştır. Davacının dava konusu sulama aboneliği de 2003 yılına ilişkindir. Davacının elektrik kesintisinden haberdar olduğu ve bu yörede sık sık voltaj dalgalanmalarının meydana geldiği bir gerçek olduğuna göre, davacının da en azından 3-4 yıldır da tarım ürünleri ekimi yaptığı gözetildiğinde, buna rağmen 950 dekar tarlaya sulu ekim yapması halinde zararın oluşacağını öngörmesi gerektiğinin kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece davacının B.K.nun 44. maddesi gereğince müterafik kusurunun % 10’la sınırlı tutulması doğru değildir. Mahkemenin hükmüne dayanarak yaptığı bilirkişi raporunda, davanın, mahsullerin ekim döneminden sonra elektrik kesintisini açıklaması kusura kıstas alınmış olup, geçmiş yıllardaki elektrikle ilgili sıkıntının davacı tarafından bilindiği ve bununda davacı yönünden kusurunu daha da ağırlaştıracağı gözardı edilmiştir. Böyle olunca, mahkemece davacının müterafik kusurunun daha fazla olduğu üzerinde durulmalı buna göre karar verilmelidir. Kusur izafesinin de, yanlış değerlendirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Davacı, dava dilekçesi ile fazla hakları saklı kalarak 5.500 YTL.nın ödetilmesini istemiş, 24.10.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile harcını ikmal ederek, talebini 140.077,51 YTL.na çıkarmıştır. Davacının yapmış olduğu ıslah kısmi ıslah olup, ferileri ıslah tarihi itibariyle uygulanmalıdır. Bu nedenle, kısmi ıslah halinde ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulabilir. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek kabul edilen alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, ayrıca bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2,3 ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12307, Karar No: 2018/10171, Tarih: 10.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/12307 E.  ,  2018/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra belirlenen 208 gün para cezasının adli para cezasına çevrilmemesi,

2. Sanık hakkında TCK.nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve kesinleşen cezanın mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle hüküm kurulması,

3. Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK.nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 3. paragrafından sonra gelmek üzere ''208 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. ile maddesi uyarınca günlüğü 20,00-TL olmak üzere 4160,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün 5. paragrafından '' mahsubu ile sanığın 1 yıl 1 ay 15 gün ve 203 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ifadesinin çıkartılarak yerine "mahsubuna'' ifadesinin eklenmesi, ayrıca hükmün 6. fıkrasının çıkartılması,

3. Hükmün 8. paragrafında yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin bendindeki “cezanın” ifadesinin çıkarılarak yerine “hapis cezasının” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4580, Karar No: 2020/1412, Tarih: 18.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4580 E.  ,  2020/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, kullanmak, defter ve belge gizlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında:Mahkumiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına, beraat

Sanık ... hakkında: Beraat

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanıklar hakkında atılı suça ilişkin olarak düzenlenen Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 24/07/2013 tarihli ve 2013-A-3449/42 sayılı vergi suçu raporuna istinaden, Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 13/11/2013 tarihli ve 12887 sayılı mütalaasıyla suç duyurusunda bulunulduğunun, dosya içerisinde VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında atılı suçlara ilişkin olarak komisyon mütalaası düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması ve düzenlendiğinin tespiti halinde dosya içerisine getirtilmesi, sanıklar hakkında komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması halinde ise, iddianamede anlatılan fiiller yönünden mütalaa verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorularak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5890, Karar No: 2012/6091, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5890 E.  ,  2012/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mahkemece yokluğunda verilen 16/07/2004 gün ve 2002/148 Esas, 2004/126 Karar sayılı hükme karşı ıttıla üzerine yaptığı ilk temyiz talebinin reddine dair verilen 29/12/2005 gün ve 2005/367 Değişik İş sayılı Kararın katılan vekiline 06/01/2006 tarihinde tebliğinden itibaren süresi içinde bu karar aleyhine temyiz başvurusunda bulunmaması nedeniyle sanıklar ... ve.... haklarındaki beraet hükümleri kesinleşmiş bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesi üzerine yapılan yargılama sonunda bu sanıklarla ilgili verilen beraet hükümleri hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olması nedeniyle katılan vekilinin sadece sanıklar .... ve ..... haklarındaki beraet hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık ... müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Kurtalan Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür vekili olarak görev yapan sanık ...'un, tapu işlemleriyle ilgili olarak başvuran müştekileri yasal olarak ödenmesi gerekmeyen suça konu paraları ödemeleri gerektiğine ikna edip, Hasan Kaya'dan 3.000 TL, ...'den 100 TL ve ...'den 540 TL alması nedeniyle her müştekiye karşı gerçekleştirdiği tamamlanmış ikna suretiyle irtikap suçundan dolayı ayrı ayrı mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri esas alınarak hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini ve zincirleme şekilde ikna suretiyle irtikaba konu toplam 3.640 TL'nin suç tarihi olan 2002 yılı itibarı ile 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi kapsamında pek hafif ve hafif olmadığının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11904, Karar No: 2024/17238, Tarih: 01.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/11904 E.  ,  2024/17238 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/73 E., 2016/621 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23263, Karar No: 2024/3341, Tarih: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23263 E.  ,  2024/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/965 E., 2016/388 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemesinin 01.04.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ile 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 ile 62 nci maddeleri uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Kararın 10.04.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 14.08.2013 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hükümleri aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediği, cezaların fazla olduğu ile kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Astım hastalığı nedeniyle rahatsızlanan sanığın 112 acil servis çalışanlarına saldırıp onların saçlarını çekmesi ve "Aileme söyleyeceğim, sizi sinkaf ettirecekler, sizi vurduracağım, ağzına sinkaf ettiklerim." biçimindeki sözleri sarf etmesinden ibaret eylemiyle görevini yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davada Mahkeme, sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına yönelik önceki karara atıf yaparak hükümlerin aynen açıklanmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Astım hastalığı nedeniyle rahatsızlanan sanığın 112 acil servis çalışanlarına saldırıp onların saçlarını çekmesi ve "Aileme söyleyeceğim, sizi sinkaf ettirecekler, sizi vurduracağım, ağzına sinkaf ettiklerim." biçimindeki sözleri sarf etmesinden ibaret eylemiyle görevini yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davada Mahkeme, sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına yönelik önceki karara atıf yaparak hükümlerin aynen açıklanmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5903, Karar No: 2016/3999, Tarih: 03.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5903 E.  ,  2016/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Kayalı İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2-Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4459, Karar No: 2020/4189, Tarih: 30.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4459 E.  ,  2020/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine12/06/2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/07/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 2417 parsel sayılı taşınmazın dava dışı önceki paydaşı ile davalı arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayanılarak açılan dava ile dava konusu payın davalı adına hükmen tescil edildiğini, diğer payları da satış yoluyla edindiğini, bildirim yapılmadığını ileri sürerek önalım nedeniyle dava konusu payların adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, fiili taksim bulunduğunu, bir kısım payları takas ile edindiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine hükmün, Dairemizin 15.03.2016 tarih, 2015/16863 Esas, 2016/3271 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Karar düzeltme talebi ise 11.09.2017 tarihli 2016/12592 Esas, 2017/5914 Karar sayılı ilamı ile kabul edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında yerilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. Kısa kararda "2417 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... adına kayıtlı olan 1/10 ile 1/40 pay hisselerinin iptali ile davacı ... adına tesciline," karar verildiği halde, gerekçeli hüküm fıkrasında “ 2417 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... adına kayıtlı olan 1/10, 1/40 ve 1/40 pay hisselerinin iptali ile davacı ... adına tesciline,” karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.