muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1724, Karar No: 2020/6490, Tarih: 30.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1724 E.  ,  2020/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 30 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 30 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2)Tespit edilen kamulaştırma bedeline 17.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 14.07.2015 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29471, Karar No: 2013/1531, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29471 E.  ,  2013/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 06.06.2012 tarih, 2012/3772-19548 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet, icra müdürlüğünce düzenlenen haciz müzekkeresinin tapu idaresince işleme konulmaması sebebi ile haciz sıralarının değiştiği, bu durumun sıra cetveli düzenlenmesi sırasında aleyhe sonuç doğuracağından tapu kaydındaki haciz sırasının düzeltilmesine ilişkindir.

Bu husus sıra cetvelinin düzenlenmesi sırasında sıra cetveline karşı ileri sürülebilecek bir itirazdır. Mahkemece şikayetin reddi yerine, şikayetin tapu kaydındaki haciz sırasına yönelik olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde, talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi isabetsiz olup hükmün Dairemizce bu nedenle bozulduğu, ancak bozma kararı yazımı sırasında mahkemenin verdiği kararın görevsizlik kararı olduğu yerine, maddi hata sonucu şikayetin kabulüne karar verildiğinin yazıldığı bu hususun karar içeriğine etkili olmadığı görülmektedir.

Alacaklı vekilinin diğer karar düzeltme sebepleri de yerinde görülmediğinden karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22546, Karar No: 2013/23751, Tarih: 12.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22546 E.  ,  2013/23751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle sigortalılık başlangıç tarihini 01/11/2003 tarihi olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 15.8.1998-15.12.2002, 1.11.2003-15.3.2005 (dava tarihi) tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem gibi davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek bir sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7345, Karar No: 2010/15219, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7345 E.  ,  2010/15219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/292, Karar No: 2007/148, Tarih: 19.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/9-292 E., 2007/148 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/9-292 E., 2007/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçundan, 765 sayılı TCY.nın 125 ve 59/1. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezasına hükümlü İsmail G.... ile 765 sayılı TCY.nın 125, 55/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis cezasına hükümlü Sait Ö........'in, 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası hükümlerinden yararlandırılmalarına, hükümlüler hakkındaki Erzurum DGM'nin hükmünün iptaline, sanık İsmail G....'in 765 sayılı TCY.nın 125, 59/1 ve 4959 sayılı Yasanın 4/c-1. maddesi uyarınca 14 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık Sait Ö........'in ise 765 sayılı TCY.nın 125, 55/1, 59/son ve 4959 sayılı Yasanın 4/c-1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Erzurum DGM.ce 07.05.2004 gün ve 178-102 sayı ile verilen kararın o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesi 22.11.2004 gün ve 5302-6315 sayı ile;

"1- 4959 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce yakalanan hükümlülerin örgüt içindeki konum ve faaliyetleriyle uyumlu şekilde bilgi vermek suretiyle örgütün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım ettiklerine ya da bilgi ve belge vererek, yahut bizzat çaba göstererek örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olduklarına dair yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle de yasada aranan koşulların oluşmadığı gözetilmeden, haklarında anılan yasa hükümlerinin uygulanması,

2- Kabule göre de; 4959 sayılı Yasadan yararlanma talebi üzerine kurulan hüküm, niteliği itibariyle esas hükmü tümüyle ortadan kaldırmayıp, kesinleşen sonuç ceza üzerinden uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, kesin hüküm kuralını zedeleyecek şekilde hükmün iptal edilmesi" isabetsizliğinden hükmü bozmuştur.

Yerel Mahkeme 20.07.2006 gün ve 3-97 sayı ile kabule göre bozma nedenine uymuş, ancak 1 nolu bozma kararı yönünden;

"1- Sait Ö........ ve İsmail G....'in Gebze'de ikamet ettikleri sırada hakkında Kayseri Devlet G....lik Mahkemesinin kesinleşen 1992/386 esas, 1996/4 karar sayılı ilamı ile TCK.nun 125, 59, 3419 sayılı Yasanın 1/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilen Tamer B.... olduğu halde, kendi özgür iradeleri ile PKK terör örgütüne katılmaya karar verip 1992 yılı Ağustos ayında Göle ilçesine geldikleri, burada E…

"1- Sait Ö........ ve İsmail G....'in Gebze'de ikamet ettikleri sırada hakkında Kayseri Devlet G....lik Mahkemesinin kesinleşen 1992/386 esas, 1996/4 karar sayılı ilamı ile TCK.nun 125, 59, 3419 sayılı Yasanın 1/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilen Tamer B.... olduğu halde, kendi özgür iradeleri ile PKK terör örgütüne katılmaya karar verip 1992 yılı Ağustos ayında Göle ilçesine geldikleri, burada E…

…… köyüne gidip Nurettin D.... isimli kişinin evinde iki gün kaldıkları, köyden 10.08.1992 günü yanlarında Hevidar, Mizgin ve S.... (K) olduğu halde Korkmaz K..... isimli kişinin kullandığı araçla önce Göle ilçesi Çoban köyüne, buradan da Tellioğlu köyüne gidip ormanlık alanda diğer PKK grubu ile buluştukları, Sait Ö........'e Numan (K), İsmail G....'e ise Kazım (K) adının verildiği, her ikisinin, 04.09.1992 tarihinde 17 PKK terör örgütü militanının ölü olarak ele geçirildiği, şehit ve yaralının bulunmadığı çatışma sırasında yakalandıkları, Sait Ö........'in dosyada mevcut tutanaklara göre 04.09.1992 günü, sanık İsmail'in ise çatışma sonrasında yakalandığı, fakat hangi tarihte nasıl yakalandığına dair dosyada bir belge olmayıp, dosyada mevcut Göle Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen tutanağa göre 06.09.1992 günü jandarma nezaretine alındığı anlaşılmıştır.

2-Aralarında İsmail G.... ve Sait Ö........'in de bulunduğu toplam 17 kişi hakkında 26.10.1992 tarihli iddianame ile Kayseri Devlet G....lik Mahkemesine 765 sayılı TCK.nun 125. maddesi uyarınca yargılanmaları için dava açıldığı, mahkemece yapılan birleştirmeler sonucunda Kayseri Devlet G....lik Mahkemesinin 1992/386 esasında kayıtlı olarak bulunan davada 1996/4 karar ile 42 sanık hakkında karar verildiği, bu kararda her iki sanığın eylemleri 765 sayılı TCK.nun 168. maddesi kapsamında kabul edilip 3419 sayılı Yasa uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verildiği, bu kararda başka çatışmalarda yakalanan Yusuf Y....., Mehdi B…

…, Tamer B...., Serhat G…

….. isimli kişiler hakkında da mahkemece 3419 sayılı Yasanın uygulanmasına karar verildiği, C.Savcısının sadece İsmail, Sait ve Serhat G.... yönünden kararı temyiz ettiği, kararın 9. Ceza Dairesi Başkanlığının 30.06.1997 gün, 1997/1225-4489 esas-karar sayılı ilamı ile eylemlerin TCK.nun 125. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulduğu,

3-Bozmadan sonra davanın Erzurum Devlet G....lik Mahkemesinin 1997/483 esasına kaydedildiği, mahkemece verilen 1998/413 sayılı kararın temyiz üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığının 22.09.1999 gün, 1999/424-3163 esas-karar sayılı kararla sanıkların hukuki durumlarının 4450 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu,

4- Bozmadan sonra Erzurum Devlet G....lik Mahkemesinin 1999/282 esasına kaydedildiği, 2//1/109 sayılı kararla sanıkların 765 sayılı TCK.nun 125, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilerek 4450 sayılı Yasanın uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmiştir.

4- Bozmadan sonra Erzurum Devlet G....lik Mahkemesinin 1999/282 esasına kaydedildiği, 2//1/109 sayılı kararla sanıkların 765 sayılı TCK.nun 125, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine karar verilerek 4450 sayılı Yasanın uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmiştir.

5- Hükümlülerden İsmail G.... 11.08.2003, sanık Saik Ö........ ise 06.08.2003 tarihli dilekçeler ile 4959 sayılı Yasadan faydalanmak için başvurmuşlar,

Erzurum Devlet G....lik Mahkemesince 2003/178 esas, 2004/102 sayılı kararla talepleri kabul edilmiş, C.Savcısının aleyhe temyizi üzerine söz konusu karar Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığınca yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmuştur.

Yukarıda da ayrıntılı şekilde açıklanmaya çalışıldığı üzere hükümlüler İsmail ve Sait 1992 yılı Ağustos ayında Gebze'den Göle ilçesine gelip PKK terör örgütüne katılmışlar ve 04.09.1992 tarihinde güvenlik güçleriyle girdikleri çatışma sonrası yakalanmışlardır, buna göre örgütte kaldıkları süre 20-25 gündür.

İsmail G.... 11.09.1992 günlü 11 sayfalık kolluk, Sait ise 11.09.1992 günlü altı sayfalık kolluk ifadesinde örgüte nerede ve nasıl katıldıklarını, örgüt içerisindeki faaliyetlerinin nelerden ibaret olduğunu açıklamışlar, C.Savcılığı ve Sulh Ceza Hakimliğinde de bu açıklamaları tekrar etmişlerdir.

Keza, İsmail G.... 23.03.1993, 01.08.1994, 14.12.1999, 08.05.2001 günlü dilekçeler ile pişmanlığını dile getirmiş ve itiraflarda bulunmuştur. Diğer hükümlü Sait de yargılama sürecinde yazılı dilekçeler ile pişmanlığını dile getirmiştir.

Hükümlülerden Sait, Kayseri Devlet G....lik Mahkemesi tarafından 14.11.1995 tarihinde yargılama sırasında tahliye edilince askere gidip gelmiş, diğer hükümlü İsmail de tahliye kararından sonra 14.08.1996 tarihinde evlenmiş ve 1998 yılında Çankaya'da kendi adına bilardo salonu açmıştır.

Haklarında gıyabi tutuklama kararı verildiğini öğrenince kendiliklerinden gelip teslim olmuşlardır.

Buna göre her iki hükümlü de her fırsatta pişmanlıklarını dile getirmişler, yukarıda ayrıntılı şekilde ifade edildiği üzere 3419, 4450 ve 4959 sayılı Yasalardan faydalanmak için başvuruda bulunmuşlardır. Bir aydan az bir süre örgüt içerisinde yer alan kişilerin örgütün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım etmedikleri, bilgi ve belge vermedikleri, örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olmadıkları gerekçesiyle 4959 sayılı Yasadan faydalanmalarının mümkün olmadığının kabulünün, her ikisiyle birlikte örgüte katılıp 18.11.1992 tarihinde yakalanan ve hakkında Kayseri Devlet G....lik Mahkemesinin 1996/386 esas, 1996/4 karar sayılı ilamı ile 3419 sayılı Yasa hükümleri uygulanan Tamer B.... isimli kişiden farklı konumda bulunmamalarına rağmen istemlerinin reddine karar verilmesinin 4959 sayılı Yasanın amacına, dosya kapsamına aykırı olduğu sonuç ve kanısına varılmıştır.

Bunun dışında Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığının 05.12.1995 gün, 6515/6182, CGK.nun 21.09.1999 gün, 163-191 esas-karar (CGK Kararları-2002 Baskı) sayılı İçtihatlarında da ifade edildiği üzere "Örgüt hakkında yeterli bilgi ve belgesi olmayan bir failden örgütün dağılması ve ortaya çıkarılmasını sağlamasını beklemek ve elinde olmayan nedenlerle bu husus sağlanamadığı halde hakkında 3419 sayılı Yasanın uygulanmaması adaletsiz sonuçlara yol açar."

Söz konusu yasadan faydalanamayacak olanlara ilişkin Yasanın 3. maddesinde belirtilen kişi ve konumda bulunmayışları, 20-25 gün örgüt içerisinde yer alan hükümlülerin örgütün dağılması veya ortaya çıkarılmasını sağlamaya yönelik yeterli bilgi ve belgelerinin bulunduğu, buna rağmen bunları vermekten kaçındıklarının kanıtlanmamış olması karşısında haklarında 4959 sayılı Yasanın 4/c-1. maddesinin uygulanmasının somut olaya, yasalara, adalete ve hakkaniyete uygun düşeceği sonuç ve kanısına varıldığı" gerekçesiyle ve oyçokluğuyla önceki hükümde direnmiş, hükümlü İsmail G....'in de infazının durdurulmasına ve tahliyesine karar vermiştir.

Bu hükmün de süresi içinde C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 06.11.2006 gün ve 236875 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçundan 765 sayılı TCY.nın 125 ve 59/1. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezasına hükümlü İsmail G.... ile 765 sayılı TCY.nın 125, 55/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis cezasına hükümlü Sait Ö........'in, bu cezalarının 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasının 4/C-1 ve 5252 sayılı Yasanın 6. maddeleri gereğince İsmail G.... yönünden 14 yıl hapis cezasına, Sait Ö........ yönünden ise 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına çevrilmesine karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, hükümlülerin 4959 sayılı Yasadan yararlanma koşularının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Hukuki sorunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası ile öncesindeki yasal düzenlemelerin süreç içinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Hukuki sorunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası ile öncesindeki yasal düzenlemelerin süreç içinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Terör örgütlerinin insan kaynağının kurutulabilmesi, alınabilecek diğer tedbirlerle birlikte bu örgütlerin etkisizleştirilip ortadan kaldırılmaları, geçmişte meydana gelen terör eylemlerinin aydınlatılabilmesi, gelecekte işleyebilecekleri suçların engellenmesi ve terör örgütüne üye olanların tekrar topluma kazandırılabilmeleri bakımından 05.06.1985 tarihli ve 3216 sayılı Bazı Suç Failleri Hakkında Uygulanacak Hükümlere Dair Yasa kabul edilerek yürürlüğe konulmuştur. Bu yasanın iki yıllık yürürlük süresinin bitmesi üzerine aynı amaçlara yönelik olarak 25.03.1988 tarihli ve 3419 sayılı Yasa çıkarılmış, Yasanın 1. maddesi süreli, diğer maddeleri ise süresiz olarak yürürlüğe girmiştir. Anılan 1. maddenin sona eren yürürlük süresi zaman içinde 3618, 3853, 4085, 4450 ve 4537 sayılı yasalarla uzatılmış ve nihayet 29.08.2000 tarihinde uygulaması sona ermiş ise de, bu süre içinde beklenen amaca ulaşılamaması nedeniyle bu kez benzer amaçlarla 29.07.2003 tarihinde kabul edilen 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe konulmuştur.

4959 sayılı Yasanın Genel Gerekçesinde; "Yakalandıktan sonra bilgi verme eğilimindeki bir çok örgüt mensubu nedamet eğiliminde olmasına rağmen herhangi bir ceza indiriminden yararlanma ihtimali bulunmadığından nedametini açıkça dile getirmemekte ve bilgi vermekten kaçınmaktadır. Oysa önemli konumdaki bir örgüt mensubunun, örgütle ilgili olarak verdiği bilgilerle, faili meçhul kalmış suçlar aydınlatılabilmekte ve örgüt mensuplarının yakalanabilmesi sağlanabilmektedir......" denilerek, Yasanın çıkarılma amacının, yakalanan örgüt mensuplarının bilgi vermeleri, bu suretle faili meçhul kalmış olayların aydınlatılması ve örgüt mensuplarının yakalanabilmesi olarak açıklanmıştır.

Yasanın;

3. maddesinde; yasadan yararlanamayacak kişiler sayılmıştır. Buna göre; tamamı üzerinde etkili olabilecek şekilde terör örgütünü sevk ve idare edenler, hükmü kesinleşmeden önce hâkim huzurunda önceki beyanlarını reddeden veya bu yasa hükümlerinden yararlanmak istemediğini beyan eden failler ve 3216, 3419, 3618, 3853, 4085, 4450 ve 4537 sayılı yasa hükümleri uygulanmış bulunanlardan, anılan yasaların kapsamına giren suçları yeniden işleyenler, 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasından yararlanamayacak kişilerdir.