muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14981, Karar No: 2024/3483, Tarih: 28.03.2024

mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli kararının tüm sonuçları ile ortadan kalktığı,

Bu kapsamda, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılamasında Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/619 esas sayılı dosyasına konu 16/08/2011 ve 24/08/2011 tarihli aynı neviden eylemler nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak mahsup işlemi yapılıp yapılmayacağı hususunda da bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/624 esas, 2016/235 sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30/10/2018 tarihli ve 2018/10082 esas, 2018/11024 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini takiben infaz aşamasında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/04/2020 tarihli yazısı ile 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun kapsamında getirilen lehe düzenlemelerin değerlendirilmesinin talep edildiği, bunun üzerine mahkemece 22/04/2020 tarihinde infazın durdurularak sanık hakkında uyarlamaya konu 23/02/2021 tarihli kararın verildiği anlaşılmakla, hükmün gerekçe kısmında suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 3/22 ve 5/2. maddeleri kapsamında hükümlerin birlikte ele alınıp, 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi uyarınca önceki ve sonraki düzenlemelerin bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe durumun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

3- Suç tarihi itibariyle dava konusu kaçak sigaraların asıl ve birleşen dosyalarda tespit edilen gümrüklenmiş değerlerinin pek hafif olduğu gözetilerek, 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında verilecek cezada en az 1/2 den 2/3 oranına kadar indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde sanık aleyhine olacak şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayininde,

4- Kabule göre de, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10. maddeleri uyarınca belirlenen temel ceza ile sanığın 3 yıl hapis ve 7 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirlenen bu cezada 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak sanığın 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, ancak 4 yıl 6 ay hapis cezasından 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca cezada 1/3 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 3 yıl 1 ay hapis ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca cezada 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 1 yıl 18 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilmesi yerine 2 yıl 6 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/296 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16776, Karar No: 2014/19903, Tarih: 27.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16776 E.  ,  2014/19903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin miktardan reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 08.04.2014 tarih ve 2012/888-2014/149 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7539, Karar No: 2024/1687, Tarih: 15.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7539 E.  ,  2024/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/536 Esas, 2023/1097 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/450 Esas, 2023/15 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Ataşehir ilçesi, ... Mahallesi 1863 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığını belirterek irtifak hakkı karşılığının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz üzerinden geçen 380 kV Gökçekaya-İstanbul Enerji İletim Hattının 1972 yılında tamamlandığını, Kartal 5. Asliye Hukuk Mahkemesi 21.02.2001 tarihli ve 200/293 Esas, 2001/115 Karar sayılı ilamı doğrultusunda Kartal Tapu Sicil Müdürlüğünde hükmen tescil işlemi yapılarak kamulaştırma işleminin tamamlandığını, irtifak hakkına ilişkin tescilin yapılmasından sonra davacının 28.03.2006 tarihinde taşınmazı satın aldığını, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan söz edilemeyeceğini ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili kurumun dava konusu taşınmaz üzerinde mahkeme kararına dayalı tescilli irtifak hakkı bulunduğunu, kamulaştırma işleminin tamamlanarak tescil işleminin gerçekleştiğini, davacının taşınmazı tapudaki irtifak hakkını görerek ve bilerek satın aldığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, el atma tarihi 04.11.1983 tarihi öncesi olduğundan maktu harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, taşınmazın değerinin hesaplanmasında el atma tarihindeki niteliğinin esas alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre irtifak bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazın niteliği ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak belirlenen değer azalış oranının da uygun olduğu, ancak taşınmaza 1983 yılından önce el atıldığından maktu harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, harç ve vekâlet ücretinin nispi olarak belirlenmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca irtifak değer düşüklüğü oranının yüksek uygulandığını, emsallerin gereğince değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Ataşehir ilçesi, ... Mahallesi 1863 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8360, Karar No: 2017/3450, Tarih: 19.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8360 E.  ,  2017/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun olay tarihinde yolda yürüdüğü sırada sanığın yanına gelerek "1YTL" parasını aldığı, akabinde çevrede bulunan ve olayı gören yaşı büyük şahıslar tarafından

sanıktan paranın alınarak mağdura iade edildiği olayda; sanığın parayı alması ile yağma suçunun tamamlandığı hususunun gözetilmeyerek eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile TCK'nun 35/2.maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelindirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nın 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerinin Görevlendirilmeli ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekildi zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanının 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2017 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/258, Karar No: 2017/6020, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/258 E.  ,  2017/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili ... ilçesi ... mahallesi 183 ada 23 parsel, 736,44m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 183 ada 23 nolu parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 29/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1036, Karar No: 2018/4907, Tarih: 24.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1036 E.  ,  2018/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.09.2015 gün ve 2014/9818 Esas, 2015/5671 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... Vergi Dairesi Başkanlığı .... Vergi Dairesi Müdürlüğüne İzafeten ... Muhakemat Müdürlüğü tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını ve düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile şikayet olunan Vergi Dairesinin garameye dahil edildiğini, oysa adı geçen şikayet olunanın ....905,38 TL’lik tek kalem alacağı varken, ... Müdürlüğü'ne gönderilen yazının yanlış yorumlanması nedeniyle daha yüksek bir miktarın hesaplamaya esas alındığını, İİK’nın 206. maddesi uyarınca alacaklarının öncelikli olması nedeniyle Vergi Dairesinin garameye alınamayacağını, alınmış olsa bile alacağının hatalı hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, ........2010 tarihi itibariyle alacağın ....071,04 TL olduğunu, ... Müdürünün hesap hatasından kaynaklanan işlem nedeniyle kusurlarının bulunmadığını, iddiaların kabulü mümkün olsa bile masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacaklarını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının 08.06.2010 tarihinde ....071,04 TL olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulüne dair verilen karar şikayet edilenin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez şikayet olunan Vergi Dairesi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... Vergi Dairesi Başkanlığı Karadeniz Vergi Dairesi Müdürlüğüne İzafeten ... Muhakemat Müdürlüğü vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9323, Karar No: 2018/4029, Tarih: 05.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9323 E.  ,  2018/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davacı müvekkile binanın zemin katında 1 nolu bağımsız bölümdeki daireyi vermeyi taahhüt ettiğini, müvekkilin ise bu daireye karşılık hissesi oranında yükleniciye satış gerçekleştirdiği, davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, borçları nedeniyle taşınmaz üzerine bir kısım dosyalardan hacizler konulduğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshini, sözleşme gereği yükleniciye devri yapılan hissenin yüklenici adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tescilini mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 130.000 TL'nin davalı yüklenici ... ‘ten tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı ... usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiş davalı banka vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 25.06.2012 tarihinde düzenlendiği, sözleşme gereğince eserin 1 yıl içerisinde inşaatın tamamlanarak arsa sahibine teslim edilmesi gerektiği davalı yüklenicinin edimini yerine getirmede temerrüde düştüğü TBK 124. Maddesi gereğince borçlunun içinde bulunduğu durumdan ve tutumundan süre verilmesinin etkisiz olacağı görülmüş TBK 125. maddesi uyarınca iş sahibinin seçimlik haklardan sözleşmenin feshi daha doğrusu sözleşmeden dönmeyi istediği anlaşılmış olmakla; davanın kabulü ile sözleşmenin feshine, taşınmazın önceki maliki ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili, temyiz etmiştir.

1- Dava; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser