muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11853, Karar No: 2014/12577, Tarih: 12.05.2014

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu sebeplerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte 6100 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

6100 sayılı Kanun’un 298/2. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta yerel mahkemece kısa kararda kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmiş, ancak yazılan gerekçede dava dilekçesinin özetinin dava dosyasına ait olmadığı, bu yönde davacı tarafça talep olmadığı halde fazla çalışma ücreti alacağı ve genel tatil ücreti alacağından bahsedildiği görülmüştür. Mahkemece kısa karar gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Böylece belirtilen 6100 sayılı Kanun’un 297, 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılmıştır. Kararın salt bu sebeple sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı salt sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17435, Karar No: 2015/9569, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17435 E.  ,  2015/9569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar..... ve .....'in beraatlerine, sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının inlenmesinde;

Katılanlar vekilinin, yokluğunda 31/12/2013 tarihinde verilen ve 24/01/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 04/02/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince ... İnşaat Limited Şirketi tarafından,.... Belediyesi ile 2008 yılında düzenlenen sözleşme gereğince ölenin, park ve bahçe bakımı için görevlendirildiği, ... Belediyesi Su Kanalizasyon İşleri müdür vekili sanık ... sorumluluğunda yürütülen.... Çayı kenarında içme suyu ishale hattı çalışmalarında döşenen borulara kaynak yapan ....'ün meydana gelen göçük altına kalması neticesinde oksijensiz kalarak öldüğü olayda, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, zararın belediye tarafından karşılandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13657, Karar No: 2010/5162, Tarih: 10.05.2010

11. Hukuk Dairesi 2008/13657 E., 2010/5162 K.

**11. Hukuk Dairesi 2008/13657 E., 2010/5162 K.**

**- KİŞİLİK HAKLARININ İHLALİ

- TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.04.2008 tarih ve 2007/12 - 2008/96 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ressam Mahmut'un yasal mirasçısı olduğunu, davalının "1800'lerden günümüze zamanın belleği Resim Koleksiyonu Sergisi 68. yıl H... Bank" başlıklı katalogda eser sahibine ait olmayan sahte tabloyu kullandığını ileri sürerek, davalı tarafından sergide kullanılan eserin Mahmut'a ait olmadığının ve davalı tarafın eyleminin haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitini, 5.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, davalıya ait katalogdan tablonun çıkartılmasını, kararın ilanını, dava konusu tablonun varsa çoğaltılmış örneklerinin davacıya teslimini, benzeri nitelikte eserlerin yayınlanmasının durdurulmasını, yasaklanmasını, dava konusu tablonun davacıya teslim edilmemesi durumunda el konularak imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından sergilenen tablonun sahte olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafından "1800'lerden günümüze zamanın belleği Resim Koleksiyonu Sergisi 68. yıl H... Bank" başlıklı katalogun 72. ve 73. sayfalarında sergilenen Mahmut imzalı tablonun eser sahibine ait olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, tablonun Mahmut'a ait olmadığının ve davacının eserden kaynaklanan haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, 5.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, söz konusu eserin davalının yayınladığı katalogdan çıkartılmasına ve kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ye belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava konusu "natürmort" adlı yağlı boya güzel sanat eserinin davacının murisi ressam Mahmut'a ait olmadığının ve tablodaki murisin imzasının da taklit olduğu belirtildiğinden, söz konusu tablonun davalı tarafça teşhiri ve katalogda yayınlanması eylemi 5486 sayılı FSEK uyarınca eser sahipliğinden kaynaklanan hakların ihlalini oluşturmayacağından mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de; davacının murisine ait olmayan tabloda, murisin imzası atılmak suretiyle TMK'nun 2 ve BK'nun 49. maddelerinden kaynaklanan davacının kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşıldığından manevi tazminata hükmedilmiş bulunması sonucu itibariyle doğru olduğundan, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde murise ait olmayan yağlı boya tablonun teşhiri ve katalogda çoğaltılıp yayınlanması eyleminin davacının haklarına tecavüz oluşturduğu iddia edilip, sonuçlarının ortadan kaldırılması talep edilmiştir. Mahkemece dava konusu "natürmort" adlı eserin davalının yayınladığı katalogdan çıkartılmasına karar verilmekle yetinilmiştir. Oysa, davalının eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu belirlendiğine göre, dava konusu tablonun da içerisinde yer aldığı davalı tarafa ait katalogun toplattırılması talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi, söz konusu tablodan murisin imzasının silinmesi suretiyle tecavüzün önlenmesinin mümkün olup olmadığı hususunda bilirkişilerden alınacak ek rapor ile değerlendirme yapılarak tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılması talebi hakkında bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8163, Karar No: 2021/2110, Tarih: 02.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8163 E.  ,  2021/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak, davalı vekili tarafından ise katılma yolu ile temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 02/03/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine,

23,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 23,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1959, Karar No: 2017/1534, Tarih: 27.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1959 E.  ,  2017/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usul” başlıklı 367. maddesinin birinci fıkrası “(Değişik fıkra: 23/07/2010-6009 S.K/13.md.) Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla ... veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” hükmü bulunmaktadır.

Somut olay açısından; sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu ile ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni... tarafından düzenlenen vergi suçu raporuna istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürü vekili tarafından 07.12.2010 tarihli mütalaa ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere 07.12.2010 tarihi itibariyle rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirtildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/831, Karar No: 2023/3884, Tarih: 19.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/831 E.  ,  2023/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/344 Esas, 2021/1885 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ( Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/435 E., 2019/267 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 5. sınıfta tescilli 2011/92894 numaralı "FLASH" markasının sahibi olduğunu, davalının hem "Flash" markasını birebir aynı sınıf ürünlerde kullandığını hem de benzeri olan "Bivy Flash" markasını kullanarak haksız rekabete sebebiyet verdiğini, Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/49 D. İş sayılı dosyasında, davalının, davacının "FLASH" markasını ve ürün tasarımını üretim yaptığı ürünlere birebir uygulandığının tespit edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2014/82765 sayılı "Bivy Flash" markasının müvekkili adına tescilli marka ile aynı/benzer olduğunun tespiti ile davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın husumetten reddi gerektiğini, tespit dosyasına konu "Asin Flash" adlı ürünün davalı şirkete ait olmadığını, rapordaki fotoğraflarda yer alan "Asin Flash" ürününün Asin Flash Chemistry & Cosmetics isimli başka bir şirkete ait olduğunu, davacının markasal kullamınının 2014/82765 no.lu tesciline uygun olduğunu, "Bivy" ibareli kullanımının iltibasa sebep olmadığını, "Flash" ibaresinin yaygın kullanılan bir ibare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "Bivy Flash" markası ile davacının "FLASH" markasında asıl unsurunun "Flash" kelimesi olduğu, taraf markaların aynı sektörde kullanıldığı, markalar arasında görünüş ve sessel olarak 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı ve 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma tehlikesi bulunduğu, birbirinin aynı veya devamı olduğu intibasını uyandırdığı, ortalama algıya sahip tüketiciler nezdinde karıştırılma tehlikesinin ortaya çıkabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2014/82765 tescil numaralı "Bivy Flash" markasının hükümsüzlüğüne, karar kesinleştiğinde sicilden terkini için re'sen Türk Patent ve Marka Kurumu'na bildirimde bulunulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın husumetten reddi gerektiğini, tespit dosyasına konu “FLASH' isimli ürünün müvekkili şirkete ait olmadığını, “Flash” kelimesinin temizlik/sterilizasyon sektöründe, hızlı ve güçlü temizlik anlamında kullanılan yaygın bir terim olduğunu, müvekkili markasının “"Bivy Flash” şeklinde olduğunu, "flash” ibaresinin tamamlayıcı unsur olduğunu, dosyada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, 05.07.2019 tarihli bilirkişi raporuna itiraz edip yeni bir bilirkişiye gönderilmesi taleplerinin karşılanmadığını, markalar arasında iltibastan söz edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karara dayanak bilirkişi raporunda tespit edilen ve davalı firma adına tescil edilen ""Bivy Flash" ve "FLASH" markaları arasında benzerlik nedeniyle hükümsüzlük koşullarının oluştuğunun tespit edildiği, bu nedenle davalının husumet itirazının yerinde olmadığı, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmadığı ancak kanunun uygulanmasına yönelik bir görüş farklılığı bulunduğu ve bu hususun hakimin yetkisi ve takdirinde olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında; "Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki bir tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı veya benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir." hükmüne yer verildiği, 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasına göre ise 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının hükümsüzlük sebebi olduğu, bu nedenle hükme esas alınan 05.07.2019 tarihli bilirkişi raporunun yasaya ve usule uygun olduğu, davacının hak sahipliğinden kaynaklı kendine tanınan hükümsüzlük davasını, süresi içinde davalıya karşı açtığı, davalının markalar arasında benzerlik bulunmadığı, "Flash" ibaresinin yaygın kullanıldığı iddialarının tarafça ispatlanamamış olduğu, davacıya ait marka ile davalı adına tescil edilmiş marka arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu Mahkeme gerekçesinde belirtilmek suretiyle kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun), 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı, 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı, 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi atfıyla 6 ncı maddede yer alan hususlardan dolayı açılmış marka hükümsüzlüğüne ilişkindir. Mahkemece, davalı markasının, davacının daha önce tescil edilmiş markası ile benzer olduğu, ortalama algıya sahip tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkacağı gerekçesi ile davalı markasının tescilli olduğu tüm sınıfları kapsayacak şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacının markası 5. sınıfta tescil edilmiş olup davalının hükümsüz kılınan markasının ise 5. sınıf yanında 3. sınıfta da tescilli olduğu anlaşılmaktadır. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında "Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu durumda, markalar arasında benzerlik olduğunun kabulü halinde, markaların tescilli olduğu mal ve hizmet sınıfları arasında karşılaştırma yapılarak ayrıştırma yöntemi ile benzer mal ve hizmetler açısından hükümsüzlük verilmesi gerekirken bu konuda inceleme yapılmaksızın davalı markasının tüm sınıfları kapsayacak şekilde hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I OY

İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesinin davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararı usul ve Yasa'ya uygun olduğundan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmamaktayım.