muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12836, Karar No: 2014/18319, Tarih: 25.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12836 E.  ,  2014/18319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2013 gün ve 2013/93-2013/39 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/04/2014 gün ve 2014/1380-2014/8065 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-birleşen davada davalı vekili, müvekkili şirket adına tescilli 2009/01834-3 nolu çatal, kaşık, bıçak için sap tasarımına davalının “....” markası altında üreterek satışa sunduğu ürünün tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, 554 sayılı KHK'nın 50, 52/1-b, 53, 54. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davacıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edilicilik niteliğine sahip olmadığını ileri sürerek davacı adına tescilli 2009/01834-3 nolu tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen karar davacı-birleşen davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı- birleşen davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2168, Karar No: 2015/2769, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2168 E.  ,  2015/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12708, Karar No: 2006/565, Tarih: 09.02.2006

16. Hukuk Dairesi 2005/12708 E., 2006/565 K.

**16. Hukuk Dairesi 2005/12708 E., 2006/565 K.**

**- DİSİPLİN HAPSİ

- İDARİ PARA CEZASİ

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 3 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 7 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık Nurallah'ın yargılatması sonucunda 01.06.2005 tarihinde yürüriüğe giren 5252 sayılı TGK.nun Yürürlük ve Uygulama ŞekJi Hakkındaki Kanun'un 5349 sayılı Yasa iie değişik 7/1. maddesi uyannca eylemin yaptınmının idari para cezasına dönüştürüldüğü ve görevli makamın Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan bahisle, gereğinin takdir ve yerine getirilmesi için dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcı-lığı'na gönderilmesine dair, (İzmir Sekizinci icra Ceza Mahkemesinin) 15.06.2005 gün ve 2005/112-1298 sayılı kararı ve dosyası inceiendi;

Dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürüriüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik İİK.nun 337. maddesindeki yaptmm, disiplin hapsi olarak belirlenmiş olup, aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanu-nu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7. madde 1. fıkrasına göre, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür" şeklinde düzenleme yer almış ise de, her iki Kanunun da aynı gün yürürlüğe girdiği, ancak Yürürlük Kanunu'nun 7. maddesindeki bu düzenlemenin, İcra ve İflas Kanunu dışındaki özel kanunlarda yer alan hafif hapis veya hafif para cezalan yönünden geçerli olduğu, İcra ve İflas Kanunu'nun yasa koyucu tarafından ayrık tutularak hafif hapis cezaları için disiplin veya tazyik hapsi cezalan öngörüldüğü, bu durumda icra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Kanun'la değişik, 337. maddesi uyarınca eylemin yaptırımının mahkeme, tarafından disiplin hapsi olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyannca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.10.2005 gün ve 43135 sayılı Yazılı Emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 07.11.2005 gün ve Y.E.2005/182398 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

Gereği düşünüldü:

Gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Ka-nun'un 5349 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrası ile "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür...", yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı llK'nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 sayılı Kanun'un 7. maddesi iie flK.nun 337. maddesindeki eylemin müeyyidesi 10 gün disiplin hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1. fıkra 1. cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesine göre müeyyidenin İcra Ceza Mahkemesince İdari Para Cezası olarak belirlenmesi gerekir.

Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının Yazılı emre atfen düzenlediği teb-iiğname kısmen yerinde görülmekle ve Kanun'a aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca halinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla izmir Sekizinci İcra Ceza Mahkemesinin 15.06.2005 gün 2005/112 esas ve 2005/1298 saydı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), Gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1087, Karar No: 2010/4521, Tarih: 04.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1087 E.  ,  2010/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, tescil ve alacak

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak davasının yapılan yargılamasında mahkemenin görevsizliğine dair Kahramanmaraş Aile Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 751/1557 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen 1583 ada 1 parsel üzerindeki binanın 6 numaralı bağımsız bölümünün yarı payının vekil edenine ait olduğunu davalının boşanma davası sırasında kabul ettiğini ancak şimdi devre yanaşmadığı açıklayarak dairenin davalıya ait tapusunun yarı payının iptali ile vekil edeni adına tesciline, talep yerinde görülmediği takdirde dairenin değerinin belirlenerek bedelin yarısının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının davasını mal rejiminin tasfiyesi şeklinde açması gerektiğini, boşanmanın kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava konusu taşınmazın yarı payının kendi adına tescil edilmesi veya değerinin kendisine ödenmesine ilişkin davada davanın mal paylaşımına ve edinilen mallara katkı payı alacağına ilişkin bir dava olmadığı, genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi ve dosya kapsamı ile taraf vekillerinin açıklamalarına göre davacı, evlilik birliği içinde 743 sayılı TKM.nun 170. maddesi gereğince mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde 25.5.1999 tarihinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen taşınmazın birlikte alındığı ve taşınmazın yarı yarıya ortak olduğunun davalı tarafından boşanma davası sırasında da kabul edildiğini açıklayarak katkı payı sebebiyle yarı oranda tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak isteğinde bulunmuştur. Taraflar 1.9.1986 yılında evlenmiş, yurt dışında Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.2.2007 tarihinde kesinleşen kararı ile boşanmalarına karar verilmiş, ... Aile Mahkemesinin 2008/227 Esas, 2008/38 Karar sayılı tenfiz kararının 4.3.2008 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği 28.02.2007 tarihinde (5718 sayılı MÖHUK. madde 59) son bulmuştur.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (Yargıtay H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) davanın açıklanan niteliği ve belirlenen bu hukuki ve somut olgular karşısında davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14358, Karar No: 2012/5234, Tarih: 03.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14358 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/06/2010 tarih ve 2010/118-2010/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup, dava konusu meblağ 1451000 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ... arasındaki 05.05.2006 tarihli "Kooperatif Üyelik Hakkı Devir Sözleşmesi" ile davalı ...'un üyesi bulunduğu S.S.72 Nolu Yüreğir Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi'ndeki E-49 nolu üyelik hakkını bütün hukuki vecibeleri ile birlikte davacıya devrederek, bedelini peşin olarak aldığını, yapılan devrin 05.05.2006 tarihli kooperatif yönetim kurulu kararı ile de kabul edildiğini, müvekkilinin Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na müracaat ederek davalı ...'a ait E-49 göğüs numaralı özel halk otobüsünün durak hattını kooperatif üyeliği ile birlikte devraldığını bildirmesi üzerine, durak hattı üzerinde davalı Oyakbank A.Ş.'nin 08.06.2005 tarihli rehin yazısı bulunduğunun ve bu rehin kaldırılmadan devir işleminin gerçekleşmeyeceğinin öğrenildiğini, mülkiyeti Adana Büyükşehir Belediyesi'ne ait olup, sadece kullanım hakları ...'a ait iken kullanım hakkı müvekkiline geçmiş olan durak hattının yasa gereği taraflar arasında yapılmış olması gereken rehin sözleşmesi bulunmadan, bulunsa bile, rehin sözleşmesine konu olabilecek hakkın davalı ...'a ait olmaması nedeniyle davalı Bankaların yaptığı sözleşmelerin geçersiz olacağını ileri sürerek, davaya konu hattın hukuki haklarının malikinin davacı ... olduğunun tespiti ile davalı bankaların rehin yazılarının geçersizliğinin tespiti ile kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Oyakbank A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, davacının devir işlemini Adana Büyükşehir Belediyesi Otobüs İşletme Müdürlüğü'ne bildirmemesi nedeniyle yapılan devir işleminin bankaya karşı hüküm ifade etmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Davalı Oyakbank A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, davacının devir işlemini Adana Büyükşehir Belediyesi Otobüs İşletme Müdürlüğü'ne bildirmemesi nedeniyle yapılan devir işleminin bankaya karşı hüküm ifade etmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu otobüs işletme hattı hakkının, davacıya devrinden önce davalı Oyakbank yararına tesis edilen yasaya uygun rehin hakkına dayanılarak rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi sonucu ihale yoluyla dava dışı 3.kişiye satılıp devredildiği ve satışın kesinleştiği, davalı ...'ın rehninin ise hattın davacıya devrinden sonra kurulmuş olması ve bu itibarla geçersizliği nedeniyle davacının hat üzerindeki hak iddiasının artık bu aşamadan sonra ve davalı ...'a yönelik olarak çoğun içerisinde azın da olduğu ilkesinden hareketle hattın satış bedelinden bu davalıya ödenen miktardan sorumluluğa dönüştüğü, davacının dava dilekçesi ile 6.000 TL talep ettiği, bozma öncesinde davasını ıslah etmediği, bozmadan sonra da ıslah yapılamayacağı, hat işletme hakkının davacıya ait olmadığı gerekçesiyle davalı Oyakbank hakkındaki hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, işletme hakkının davacıya ait olduğunun tespiti isteminin reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, 6.000 TL'nin bu davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 266,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... A.Ş.'den alınmasına, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5934, Karar No: 2013/9718, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5934 E.  ,  2013/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 286/1, 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK'nın 289/1 yerine 286/1 olarak yazılması,

2- Alt sınırdan ceza verileceği kabul edildiği halde temel gün para cezasının 5 gün yerine 30 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen cezalarda gün para cezasının 5 güne indirilmesine TCK'nın 289/1. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 2 gün ve anılan Kanunun 62. maddesi gereğince de 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç 1 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 20 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7467, Karar No: 2017/2995, Tarih: 10.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/7467 E.  ,  2017/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... köyü 122 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve tapu kaydına dayanarak, taşınmazın ormanla ilgisinin bulunmadığı iddiasıyla tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, % 40 - 60 eğimli olup imar-ihya edilmemiş çayır vasfını taşıdığı, davacının dayanağı dere, tepe, meşe ve kıraç sınırlı tapu kaydının sınırlarının her yere uyabilecek sınırlar olduğu, bir an tapunun, dava konusu taşınmaza uyduğu kabul edilse bile 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanun gereğince hukuki niteliğinin kalmadığı, tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı hususları da gözönünde tutulduğunda yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/04/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8015, Karar No: 2012/9963, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8015 E.  ,  2012/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç hususunda hüküm kurulmamış olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. maddesinden sonra gelmek üzere “9- Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 18,40 TL maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.