muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17893, Karar No: 2014/11330, Tarih: 05.06.2014

yanına gelen şahsı amcası olarak tanıtıp Almanya'dan geldiğini söylediği, sanık ...'ün '' vasiyete göre cebinde ne kadar para varsa o kadar para vereceğiz '' diyerek mağdurdan cebinde ne kadar para olduğunu sorduğu, cebinde 200,00 TL para olduğunu söyleyen mağduru '' sen maaşını çekmedin mi, biz senin maaşını çekelim de o paraya göre sana para verelim '' deyince mağdurun daha çok para verilmesi için teklifi kabul ettiği, parasını çekmesi için banka kartını sanığa verdiği, sanığın içeriden çağırdığı güvenlik görevlisinden parayı çekmesini istediği, güvenlik görevlisinin mağdura sanıklar ile beraber olup olmadığını sorduğu, mağdurun beraber olduklarını söylemesi üzerine, 600,00 TL parayı çekerek banka kartı ile birlikte mağdura teslim ettiği, sanıkların mağduru bankanın karşı tarafındaki apartman boşluğuna götürüp, cebindeki paraları istedikleri, yardım parasının üst katta yaşlı bir bayanda olduğunu söyleyerek önce sanıklardan birisinin daha sonra diğerinin parayı getirmeye gidiyormuş gibi yaparak ortadan kayboldukları somut olayda; mağdurun kovuşturma aşamasında huzurdaki sanıkların kendisini dolandıran şahıslar olup olmadığını bilmediğine yönelik beyanına karşın soruşturma aşamasında gerek suçlular albümündeki fotoğraflarından gerekse yakalandıkları zaman yaptırılan canlı teşhiste sanıkları tanıdığını söylemesi, Halk Bankasının güvenlik kameralarının görüntülerinin incelenmesi sonucunda sanık ...'ın sürekli olarak bankanın önünde dolanarak yaşlı insanları gözetlediği, sanık, mağdur ve güvenlik görevlisinin birlikte ATM den para çektiklerinin net bir şekilde tespit edildiğine dair tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ile sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4588, Karar No: 2016/1020, Tarih: 09.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/4588 E.  ,  2016/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın temyiz isteminin reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2669, Karar No: 2022/9985, Tarih: 20.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/2669 E.  ,  2022/9985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan Adana Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak uç kısmına metal bilye ya da kurşun kütle takılarak elde edilen özel nitelikli fişekleri de atabilecek nitelikte bulunduğu, teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 20.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4652, Karar No: 2015/2246, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4652 E.  ,  2015/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3786, Karar No: 2024/11361, Tarih: 09.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3786 E.  ,  2024/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2018 tarihli 2018/126 Esas, 2018/329 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/292 Esas, 2019/878 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun netice cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası şeklinde düzeltilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 19.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Müvekkilinin hesap hareketlerinin incelenmesi neticesinde talimatla hareket etmediğinin anlaşılacağına,

2-Hesabında para artışının bulunmasının maaşını bu banka kanalıyla alması olduğuna,

3-Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3-Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; ... hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın ... ... nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/292 Esas, 2019/878 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12389, Karar No: 2013/7266, Tarih: 09.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12389 E.  ,  2013/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, icra takibine itirazın iptali ile inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir. Somut olayda, yerel mahkemece, reddedilen alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/10925, Karar No: 2015/1885, Tarih: 24.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10925 E.  ,  2015/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2012 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespiti olmazsa köy boşluğu olarak tespit ve komşuluk hukukuna aykırı davanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15603, Karar No: 2024/4453, Tarih: 13.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15603 E.  ,  2024/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2957 E., 2021/3351 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.02.2022 tarihli ve 2021/2957 Esas, 2021/3351 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 Tarihli ve 2020/332 Esas, 2021/241 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanıklar Asım ve Mahmut hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-(e), 62/1, 53/1 ve 58/6-7 (sanık ... yönünden) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'un cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanıklar Asım ve Mahmut hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-(e), 62/1, 53/1 ve 58/6-7 (sanık ... yönünden) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'un cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-(e), 87/3, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 3 yıl 17 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 Tarihli ve 2021/2957 Esas, 2021/3351 Karar Sayılı Kararıyla

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.02.2022 Tarihli ve 2021/2957 Esas, 2021/3351 Karar Sayılı Ek Kararıyla

Sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Diyar ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanık ... hakkında kurulan hükümde temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca indirim yapılmasının hatalı olduğuna, katılanlar Diyar ve ... hakkında tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin ek ve asıl karara yönelen temyiz istemi özetle; ayrıntılı delil değerlendirmesi yapılmadığına, sanığın atılı suçları işlemediğine, bilirkişi beyanına neden üstünlük tanınmadığının kararda tartışılmadığına, sanığın fiil üzerinde ne şekilde müşterek hakimiyet kurduğu hususunun tartışılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık ... müdafiinin ek ve asıl karara yönelen temyiz istemi özetle; ayrıntılı delil değerlendirmesi yapılmadığına, sanığın atılı suçları işlemediğine, bilirkişi beyanına neden üstünlük tanınmadığının kararda tartışılmadığına, sanığın fiil üzerinde ne şekilde müşterek hakimiyet kurduğu hususunun tartışılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile katılan ... ve kardeşi ... arasında alacak-verecek meselesinden dolayı husumet bulunduğu, olaydan bir gün önce katılan ...'ın telefonla sanık ..., kardeşi ... ve babalarını arayarak tehdit ve hakarette bulunduğu, olay günü sanık ...'in yanında arkadaşı ... olduğu halde katılan ... ve ... ile karşılaştığı, şahısların aralarında çıkan tartışma sonucu sanık Abdülkadir'in silahını çekerek ve hedef gözeterek birden çok kez ateş ettiği, katılan ...'ın darbe almamak için kaçtığı sırada sanığın tabancasından çıkan mermilerden bir tanesinin katılan ...'ın sol kulak arkasındaki yumuşak dokuyu sıyırıp geçtiği ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, bu olayın üzerine tarafların tedavilerinin ardından karakola götürüldükleri, yakınlarının da karakola gittikleri ve karakol önünde bekledikleri, olaya karışan katılan ... ve kardeşi ...'in yakın arkadaşları olan katılanlar ... ve ...'in karakol önünde beklerlerken, bu kez sanık ... ve kardeşi ...'ün yakın arkadaşları olan, sanıklar Asım ve Mahmut'un motosiklet ile karakol yakınına gelerek orada bulunan katılanlar ... ve ...'in üzerine hedef gözetmeksizin ateş açtıkları, katılan ...'in sırtından giren mermi ile yaralandığı, katılan ...'ün ise bacağından yaralandığı, daha sonra sanıkların motosiklet ile olay yerinden kaçtıkları olayda,

1. Sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminde 5271 sayılı Kanun’un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre belirlenen cezanın dosya kapsamına uygun düştüğü, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan ve katılan ...'dan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin doğru şekilde tespit edildiği ve indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında

yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, katılanlar vekili hakkında tek vekalet ücreti belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan ... Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiinin Ek Karara Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/2957 Esas, 2021/3351 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/2957 Esas, 2021/3351 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,