muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9796, Karar No: 2014/10413, Tarih: 09.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9796 E.  ,  2014/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kayseri 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2013

No : 2011/342-2013/154

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 22.01.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin , davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

1) 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Tazminat dosyasında alınan kusur raporunda; % 65 oranında işverenin kusurlu olduğunun belirtildiği, dosyada alınan ilk kusur raporunda dava dışı araç sürücüsünün % 100 kusurlu, sigortalının kusursuz olduğunun belirtildiği, ikinci kusur raporunda ise; araç malikinin kusursuz sorumlu olduğunun belirtildiği, araç sürücüsünün % 100 kusurlu, işverenin ise kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Mahkemece kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin, tazminat dosyasında alınan kusur raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayın incelenmesinde; sigortalının, işveren tarafından hastalanması nedeniyle hastaneye gönderilmesi sırasında gerçekleşen trafik kazasında zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı anlaşılmakta olup, tazminat dosyasında alınan kusur raporunda da belirtildiği üzere, işverenin sigortalıyı ambulansla göndermemesi nedeniyle bir miktar kusurlu bulunduğu anlaşılmakta ise de, baskın kusurlu bulunmadığı gerçeği de gözetilmelidir.

Somut olayın incelenmesinde; sigortalının, işveren tarafından hastalanması nedeniyle hastaneye gönderilmesi sırasında gerçekleşen trafik kazasında zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı anlaşılmakta olup, tazminat dosyasında alınan kusur raporunda da belirtildiği üzere, işverenin sigortalıyı ambulansla göndermemesi nedeniyle bir miktar kusurlu bulunduğu anlaşılmakta ise de, baskın kusurlu bulunmadığı gerçeği de gözetilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2)Davanın yasal dayanağı olan, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinde; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden maddede herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüş olup, Mahkemece, bir gerçek zarar hesabı yaptırılması gerekeceği açıktır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9296, Karar No: 2018/2229, Tarih: 22.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9296 E.  ,  2018/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../04/2016 tarih ve 2016/53-2016/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "...+h şekil" ibareli markasının sahibi olduğunu, davalının ürün broşürlerinde ve ürün ambalajında üniversitenin isim ve logosunun izinsiz kullanıldığını, her ne kadar ürün analizinin üniversitelerinin gıda mühendisliği bölümünde yapılmış ise de, bu durumun üniversitenin isim ve logosunun izinsiz kullanılacağı anlamına gelmediğini belirterek davalının eyleminin davacı markasına tecavüz oluşturduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin uzun zamandır faaliyet gösteren ve halk arasında harnup olarak da bilinen keçiboynuzu bitkisinin pekmezini üreterek piyasaya süren işletmeye sahip olduğunu, müvekkili şirketin ürettiği ürünlere çok güvenmesi nedeniyle ...'ne müracaatta bulunarak ürünün "antioksidan" özelliğinin bulunduğunu, içinde herhangi bir katkı maddesi ve kanserojen madde ve ihtiva etmediğini kanıtlamak için belge alındığını, ürün etiketlerinde ve broşürlerinde "..." ibaresinin sadece davacı üniversitenin güvenirliğini ve ürün kalitesini teyit etmek amacıyla iyi niyetli olarak konulduğunu, müvekkili şirketin marka hakkına tecavüzde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının kullandığı broşür ve etiketlerdeki kullanılan ibarenin ürünün ... Gıda Mühendisiliği Bölümünden alınan analiz raporundaki "Antioksidan" özelliğini vurgulama amacını taşıdığı, marka olarak tek başına kullanılmadığı, ürünün analiz sonuçlarını açıklamak amacı olduğu, ayrıca davalı tarafın bu belgeyi alırken belgede yazan bilgileri sır olarak saklamak amacıyla değil, topluma sunmak amacıyla aldığı ve buna davacı üniversitenin örtülü olarak rıza gösterdiğinin kabulü gerektiği, davalının kullanımının iyiniyetli olduğu, davacı markasını kullanarak haksız bir kazanç sağlamak amacı taşımadığı, yine davalının tescilli markasının etiket ve broşürlerde ön planda olduğu, bu kabule göre davalı eyleminin 556 sayılı KHK kapsamında davacı üniversitenin marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

556 sayılı KHK .... maddesi uyarınca; "Dürüstçe ve ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak kullanılmaları koşuluyla üçüncü kişilerin ad ve adreslerini mal veya hizmetlerle ilgili cins, kalite, miktar, kullanım amacı, değer, coğrafi kaynak, üretim veya sunuluş zamanı veya diğer niteliklere ilişkin açıklamaları kullanmaları marka sahibi tarafından engellenemez."

Davalı tarafından yapılan ürün analizi başvurusu üzerine davacı üniversite Gıda Mühendisliği Bölümü'nce kimyasal analiz raporu düzenlenmiştir. Davalı, ürün tanıtım broşürlerinde ve kendisine ait "Atışeri ..." markası ile piyasaya sunduğu ürünler üzerinde "şekil+... Gıda Mühendisliği Bölümünden alınan Analiz Raporu sonucu ... aldığı belgelenmiştir." şeklindeki duyurusu içinde davacı üniversitenin "şekil+..." marka ve logosunu da kullanmıştır.

Taraflar arasında yapılan ürün analiz sözleşmesi uyarınca düzenlenen kimyasal analiz sonucunun ürünü piyasaya sunan davalı tarafından broşür ve ürün etiketleri üzerinde kamuoyunun bilgisine sunulmasında kural olarak ticari dürüstlük kurallarına aykırı bir durum bulunmamaktadır. Ne var ki, bu bildirimin de yukarıda belirtildiği üzere amacına uygun bir şekilde ve ticari dürüstlük kuralları içerisinde gerçekleştirilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı markasını da taşıyan bilgilendirme yazısı (kimyasal analiz raporu) ticari amaçla piyasaya sunulan davalıya ait broşüre ve ürün etiketleri üzerinde mutad olarak yazılması gereken bölüm dışında olacak şekilde ve genel kompozisyondaki yer ve orantı itibariyle davacı üniversite adına tescilli markanın baskın bir biçimde ön plana çıkarıldığı şekilde yer almıştır.

Bu durumda, davalı kullanımının 556 sayılı HKH .... maddesinde düzenlenen istisna kapsamında kaldığından söz edilemeyeceği ve aynı KHK 9. maddesine aykırılık oluşturduğu halde mahkemece yazılan gerekçe ile davacı reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2536, Karar No: 2022/12624, Tarih: 15.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2536 E.  ,  2022/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ..., sanık ...

Sanık ... için defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mütalaa verilmesine rağmen dava açılmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... için 2011, sanık ... için 2011 ve 2012 yıllarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... için 2009 ve 2010, sanık ... için 2011 ve 2012 yıllarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarında; sanık ...’ün; ... Metal, Elektrik... Ltd. Şti.ni dava dışı ... ile birlikte kurduklarını, 2009 yılında bu kişilerin hisselerini kendisine ve eşine devrettiklerini, tek başına şirketi çalıştırmaya başladığını, sonrasında daha önceden tanıdığı sanık ...’ın gelerek şirketi birlikte çalıştırmayı teklif ettiğini, bütün işleri kendisinin yapacağını ve satıştan pay vereceğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini bu şekilde şirket hisselerini devretmeden sanıklar ... ve ... ile birlikte iş yerini çalıştırmaya başladıklarını, şirket hisselerini diğer sanıklara 2011 yılında devredebildiğini ancak bu süre içerisinde sanıkların şirket faturalarını kullandıklarını savunması, sanıklar ... ve ...’ın ise atılı suçları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında, beraat hükümleri yönünden maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1) Fatura asıllarından her bir yıl için kanaat oluşturacak sayıda temin edilerek sanıklara gösterilip yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3) Beraat hükümleri yönünden suçun sübutu halinde ve mahkumiyet hükümleri yönünden ise;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12505, Karar No: 2023/8002, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12505 E.  ,  2023/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/651 E., 2016/194 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : İçişleri Bakanlığı (kamu malına zarar verme suçu yönünden)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme,

kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili ile sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 21.06.2022 tarihli gönderme kararı üzerine 30.11.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, İçişleri Bakanlığı vekilinin 05.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu ve suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın karar tarihinden sonra 22.11.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca bu durum araştırılarak ölüm nedeniyle hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Hükümlerin açıklandığı tarihte Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanık ...'nın, hükümlerin açıklandığı duruşmaya getirtilmeden ya da Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin katılan ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından; suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı'na yönelik kamu malına zarar verme suçundan hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “... yargılanma hakkı” başlıklı 6. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196 .maddelerine aykırı davranılması,

3. Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanık ...'nın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulması,

3. Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanık ...'nın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9875, Karar No: 2021/9035, Tarih: 15.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9875 E.  ,  2021/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro (Tespite İtiraz)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılmak suretiyle Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından, duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.09.2021 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ...'ın katılımıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli 542, 545, 551, 554 ve 556 parsel sayılı taşınmazlar hakkında aynı tapu ve vergi kaydı kapsamında kalan diğer taşınmazlar hakkında açılan davaların bulunması halinde birleştirilmesi, tapu ve vergi kayıtlarında okunan sınırların değişebilir nitelikte olduğu nazara alınarak güneydeki Almaşar-Kulaksız yolu ile Aratdağı- Kulaksız yolu esas alınmak suretiyle kapsamının tayin edilmesi, taşınmazların kayıt malikleri tarafından paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla sürenin geçip geçmediği hususlarının bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı olarak sorulmak suretiyle saptanması, her bir paydaşın kayıt kapsamından ayrı olarak belgesizden 100'er dönüm zilyetlikle taşınmaz kazanabileceğinin, 20 yılı geçmemesi halinde miktarı daha fazla olan vergi kaydına 100 dönün ilavesi ile en fazla 1600 dönüm miktarında taşınmaz verilebileceğinin gözetilmesi" gereğine; çekişmeli 540, 543, 546, 547, 548, 553 ve 557 parsel sayılı taşınmazların temyiz incelemesinde ise, anılan bozma ilamından bahsedilerek "aynı tapu ve vergi kaydına dayanılması sebebiyle dosyaların birleştirilerek görülmesi gerektiği, yine aynı kayıtlar kapsamında kalan 2, 5, 9, 13, 15, 17, 20, 23, 541, 544, 549, 550, 552, 555 ve 558 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki tutanakların kesinleşerek tapuya tescil edildiğinin dosyada bulunan tapu kayıtlarıyla belirlendiği, bu taşınmazların miktarlarının toplamının vergi kaydı miktarını geçtiğinin anlaşıldığı, dayanılan vergi kaydının gayri sabit sınırlı olup miktarıyla geçerli olduğu vergi kaydının revizyon gördüğü ve kesinleşen taşınmazların miktarlarının toplamının da vergi kaydı miktarını geçmesi karşısında davacıların vergi kaydına dayalı olarak edinebilecekleri taşınmaz kalmadığı, ancak vergi kaydı miktarı dışında belgesizden taşınmaz edinebilecekleri açıklandıktan sonra, aynı tapu ve vergi kaydı kapsamında tespiti yapılan 3, 6, 10, 14, 16, 19, 21 parsel sayılı taşınmazlara ait tespit tutanakları ile kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının getirtilmesi, haklarında açılmış dava var ise bu dosyanın ve eldeki dosya ile öncelikle aynı tapu ve vergi kaydına dayalı olarak açılan çekişmeli 542, 545, 551, 554 ve 556 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki dava dosyası birleştirilmek suretiyle tek bir dosya üzerinden yargılamaya devam edilmesi, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak miktarıyla geçerli bulunan 150 dönüm miktarındaki 1037 tarihli ve 1 nolu vergi kaydı güneydeki Almaşar-Kulaksız yolu ile Aratdağı- Kulaksız yolu esas alınmak suretiyle kapsamının tayin edilmesi, miktar fazlası olarak kabul edilecek taşınmazların kayıt malikleri tarafından paylaşılıp paylaşılmadığının ve paylaşılmış ise tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla sürenin geçip geçmediğinin bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı olarak sorulup saptanması, her bir paydaşın kayıt kapsamından ayrı olarak belgesizden 100'er dönüm zilyetlikle taşınmaz kazanabileceğinin, 20 yılı geçmemesi

güneydeki Almaşar-Kulaksız yolu ile Aratdağı- Kulaksız yolu esas alınmak suretiyle kapsamının tayin edilmesi, miktar fazlası olarak kabul edilecek taşınmazların kayıt malikleri tarafından paylaşılıp paylaşılmadığının ve paylaşılmış ise tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla sürenin geçip geçmediğinin bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı olarak sorulup saptanması, her bir paydaşın kayıt kapsamından ayrı olarak belgesizden 100'er dönüm zilyetlikle taşınmaz kazanabileceğinin, 20 yılı geçmemesi halinde miktarı daha fazla olan vergi kaydına 100 dönüm ilavesi ile en fazla 1600 dönüm miktarında taşınmaz verilebileceğinin ve vergi kaydı kapsamında kalan ve malikleri adına kesinleşen taşınmazların miktarlarının vergi kaydının miktarını geçtiği göz önünde bulundurulması, fen bilirkişisinden kayıtların uygulamasını ve keşfi izlemeye yeterli, uydu fotoğrafları ile kadastro paftasının çakıştırır halde gösteren rapor ve harita istenmesi, zirai bilirkişiden taşınmazların niteliği, zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir

. Mahkemece, bozma ilamına uyularak dava dosyalarının birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 543 parselin fen bilirkişisi İmam...'ın 16.02.2018 havale tarihli raporun eki olan krokide (A) harfi ile işaretli 100.000 metrekarelik alanın aynı parsel adı altında payları oranında davacılar adına tesciline, çekişmeli 540, 542, 545, 546, 547, 548, 551, 554, 556, 553, 557 parseller ile 543 parselin fen bilirkişisi İmam...'ın 16.02.2018 havale tarihli raporun eki olan krokide B harfi ile işaretli 43.150 metrekarenin Almaşar köyündeki son parsel numarası verilerek davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili ve Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.