muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17171, Karar No: 2015/13735, Tarih: 08.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17171 E.  ,  2015/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/242-2013/249

araflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı elektrik şirketinin 793.0, 954.0, 088.0, 1393.0, 404.0 no'lu elektrik abonesi olduğunu, davacıdan kullandığı elektrik miktarına göre fatura tahakkuk ettirilmesi gerektiği halde 2011 yılı Ocak ayından itibaren kaçak kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH(sayaç okuma) bedeli adı altında hizmet verilmeyen hususlar da eklenerek davacıya fatura tanzim edildiğini ve ilgili faturalar uyarınca davacı tarafından toplam 7.063,06 TL fazla ödeme yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 7.063,06 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet, görev ve yetki itirazları olduğunu, esasa yönelik ise, davalı kurumun yaptığı tüm işlemlerin ilgili yasa ve yönetmeliklerle düzenlendiğini, EPDK kararları ve yürürlükteki yönetmelik hükümleri nazara alınarak davacıdan kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve PSH(sayaç okuma bedeli) nin tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 6.073,92 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan istirdadına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, alınan 20.02.2013 tarihli elektrik-elektronik mühendisi, avukat ve Sayıştay denetçisinden oluşan 3'lü bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınmış ve bilirkişi heyeti raporunda belirtilen gerekçeler ile kayıp kaçak bedelinin davacıya fatura edilmesinin genel işlem koşulu sayılmakla hükümsüz olacağı ve davacıya iadesi gerektiği; perakende satış hizmet bedeli ve PSH( sayaç okuma ) bedeli yönünden ise davalı dağıtıcının bu bedelleri tarife kapsamında kwh esasında hesapladığı ve faturalaştırdığı ve davacının bu bedelleri talep edemeyeceği belirtilerek, ilgili faturalardaki toplam kayıp kaçak bedeli olan 6.073,92 TL'nin davalıdan istirdadına karar verilmiştir.

Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davalı kurumun tarımsal sulama abonesi olan davacıdan kayıp-kaçak bedeli yanında,perakende satış hizmet bedeli, PSH(sayaç okuma) bedelini de tahsil edemeyeceği gözetilerek yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinden, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6839, Karar No: 2022/15978, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6839 E.  ,  2022/15978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/388 E.– 2021/468 K. sayılı ilamının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi 7765 ada 7 parsel (2,3,4 ve 6 nolu bağımsız bölümler) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/388E - 2021/468 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24162, Karar No: 2015/3003, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24162 E.  ,  2015/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1355, Karar No: 2019/1669, Tarih: 05.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1355 E.  ,  2019/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 53/1-3, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, istinabe yoluyla Bulgaristan adli mercileri tarafından sanığa tebliği esnasında düzenlenen tutanak içeriğinde yer alan "karara itiraz edeceğim" şeklindeki beyanının temyiz talebi olarak kabul edilmesi üzerine yapılan incelemede,

Katılan şirkette 23.01.2004-09.11.2005 tarihleri arasında genel müdür olarak çalışan ve Bulgaristan vatandaşı olan sanığın bu görevine 09.11.2005 tarihinde şirket ortaklar kurulunun kararı ile son verilmesi ile birlikte sanığın şirket hesaplarını ve nakitlerini teslim etmeden ortadan kaybolduğu, şirket kayıtlarının kontrolü yapıldığında sanığın, katılan şirketin İş Bankası Perpa Şubesi'ndeki TL ve EURO hesabından işten çıkarıldıktan ve bu husus kendisine Bulgaristan Haskova Noterliğince tebliğ edildikten sonraki değişik tarihlerde 26.372,88 TL, müdürlükten azledildiği 09.11.2005 tarihi itibarıyla şirket kasasındaki nakitleri teslim etmemek suretiyle 13.068,87 TL ve katılan şirketin hissedarı Erato Anonim Şirketine ödenmek üzere şirket kasasından alıp karşı şirkete ödeme yapmayarak 25.401,29 TL olmak üzere toplam 64.084,04 TL parayı mal edindiği, noter tebliğine rağmen şirket anahtarlarını ve kasa nakitlerini iade etmediği, gelir gider bilançosunu vermediği ve bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suçu kabul etmeyen beyanlarının aksine, tanık ... tarafından tutulan ve incelemeye dahil edilmesi gereken herhangi bir şirket defteri olmadığının tanık beyanı ile belirlenmesi ve usulüne uygun olarak alınmış bilirkişi raporuna göre sanığın şirkete ait 64.843,04 TL parayı uhdesinde bulundurduğunun tespit edilmiş olması karşısında, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildiBaşkan
Yargıtay — Esas No: 2014/2485, Karar No: 2014/3405, Tarih: 20.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2485 E.  ,  2014/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/1406-2013/1521

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat sebebine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı tapu paydaşının tek başına dava açma hakkı bulunmadığından tapu maliklerinin hisse ve hissedar çoğunluğuda mevcut bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazda 29/872 pay sahibi olduğundan ve ihtiyacı bulunduğundan bahisle iş bu davayı açmış, davalı davacının tek başına dava açma ehlliyeti bulunmadığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Türk Borçlar Kanununun 350/2. maddesi hükmü uyarınca kiralananın yeniden inşa veya imar amacıyla esaslı onarımı, genişletilmesi ya da değiştirilmesi nedeniyle açılacak davalarda dava hakkı kural olarak kiraya verene aittir. Ancak kiraya veren durumunda olmayan malikin de bu davaları açabileceği içtihaden kabul edilmiştir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği halinde ise tüm ortakların davaya katılmaları gerekir. Bu koşullar birlikte dava açma şeklinde gerçekleşebileceği gibi bir paydaş tarafından açılan davaya sonradan diğer paydaşların onaylarının alınması şeklinde de sağlanabilir. Elbirliği mülkiyetinde, ortakların katılımları sağlanamaz ise miras bırakanın terekesine temsilci atanması sağlanarak temsilci huzuruyla dava yürütülür. Dava hakkına ilişkin olan bu hususların mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Türk Borçlar Kanununun 350/2. maddesi hükmüne göre kiralananın yeniden inşa veya imar amacıyla esaslı onarımı, genişletilmesi ya da değiştirilmesi için açılacak davaların belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde bu kanunun 328. maddesinde fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. TBK.’nun 353. maddesi uyarınca kiraya veren daha önce veya en geç davanın açılması için öngörülen sürede dava açacağını kiracıya yazılı olarak bildirmişse, dava, bildirimi takip eden uzayan bir kira yılı sonuna kadar açılabilir. Dava açma süresi kamu düzenine ilişkin olup davalı ileri sürmese bile mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliler toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Davanın süresinde açılıp açılmadığının belirlenebilmesi için öncelikle kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin ve süresinin bilinmesi zorunludur. Davacının bildirdiği bu tarihlere davalı karşı çıkarsa uyuşmazlığın tarafların gösterecekleri tanık dahil bütün deliler toplanarak bir hadise olarak çözüme kavuşturulması gerekir.

Yasada ifade edildiği üzere dava hakkı kiralayana aittir. Ancak kiralayan durumununda olmayan malikinde yeniden inşaat sebebiyle de dava açabileceği kabul edilmektedir. Yeniden inşaatta taşınmaz üzerindeki binanın yıkımı sözkonusu olacağından, bu halde paylı mülkiyette pay, paydaş çoğunluğu yeterli olmayıp, paydaşların ittifakı da aranmalıdır. Bu koşullar dava açılış sırasında gerçekleşmese bile bir paydaş tarafından açılan davaya sonradan diğer paydaşların onaylarının alınması şeklinde de dava açma hakkı tamamlanabilir. Mahkemece, tek paydaş tarafından açılan davaya diğer paydaşların muvafakatının sağlanması davacı taraftan istenmemiştir. Davanın reddi üzerine temyiz aşamasında, taşınmazda davacı dışında paydaş olan diğer dört paydaşın davacı vekilini vekil tayin ettiklerini gösterir dava açılmadan önce düzenlenen vekaletname örnekleri ile diğer paydaşların açılan davaya muvafakatlarının bulunduğuna ilişkin, noterde düzenlenmiş 24.01.2014 günlü muvafakatnameninde dosyaya ibraz edildiği görülmektedir. Bu durumda dava açma hakkı eksikliği bu şekilde tamamlanmış olduğundan, dava da dayanılan eski malikle yapılan sözleşmenin başlangıç tarihi ve süresi üzerinde durularak bu konuda taraf delilleri toplanıp, davanın süresinde açılıp açılmadığının saptanmasından sonra işin esasının incelenmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2932, Karar No: 2017/11106, Tarih: 29.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/2932 E.  ,  2017/11106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ...Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı...Ltd. Şti'in işleteni olduğu ve davalı ...'ye zorunlu mali mesuliyet ... poliçesi ile sigortalı kamyonete, trafiğin aktığı banket üzerinde flaşörlerini yakmadan bekleme yaparken, davacı ...'in yolcu olarak bulunduğu, dava dışı...'in sürücüsü, ...'in maliki olduğu, davalı ...'ye zorunlu mali mesuliyet ... poliçesi ile sigortalı otomobilin çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacı ...'in malül kaldığını, sol kolunu kaybettiğini, davalı ...'ye davadan önce başvurduklarını 19.000,00 TL tedavi gideri ve 93.000,00 TL maddi tazminat ödemesi aldıklarını, zararlarının çok daha fazla olduğunu, davacı ...'in üniversiteye hazırlanan bir öğrenci olup bütün hayatının çok olumsuz etkilendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi,

davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000,00'er TL maddi, 25.000,00'er TL manevi tazminat, kardeş ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini 198.943,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davacılar vekili, dava devam ederken davalı ...Ş'den 17.03.2015 tarihinde toplam 253.000,00 TL tahsil ettiklerini (150.000,00 TL limit ve 103.000,00 TL ferileri olarak) belirterek, 28.04.2015 tarihli celsede davalı ...Ş. hakkındaki davadan feragat etmiş ve ıslah ettikleri 198.943,00 TL'den bakiye 48.943,00 TL'yi talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili, maddi tazminat sorumluluk limitinin 150.000,00 TL olduğunu, manevi tazminat sorumlulukları bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... ve ...Ltd.Şti vekili, kazada müvekilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, maddi tazminat sorumluluk limitinin 150.000,00 TL olduğunu, manevi tazminat sorumlulukları bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... ve ...Ltd.Şti vekili, kazada müvekilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile talep gibi bakiye 48.943,00 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden dava tarihinden, davalılar ... ve ...Ltd. Şti. yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine; davacı baba ... ve anne ...'nın maddi zararı kanıtlanmadığından reddine; davalı ...Ş. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 50.000,00 TL, davacı anne ... ve baba ... için 20.000,00'er TL ve kardeş ... için 5.000,00 TL'den toplam 95.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...Ltd.Şti'den tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ...Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ...Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 9.801,34 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...Ltd.Şti.'den alınmasına 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.