muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16563, Karar No: 2019/2850, Tarih: 27.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16563 E.  ,  2019/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmektedir.

İnceleme konusu davada;10.08.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderinin tahsilinin istenildiği, dosyada alınan 10.07.2015 tarihli kusur raporunda davalı işverenin %100 oranında kusurlu, sigortalının kusursuz bulunduğu, davacının 21.09.2012 tarihinde sürekli iş göremez durumuna girdiği ve Kurum tarafından sürekli iş göremezlik oranının %100 olduğu belirlenerek 09.04.2014 tarihine kontrol muayenesi verildiği, mahkemece tazminat dosyasında alınan hesap raporu esas alınarak maddi zarar üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır,

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı, sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Tazminat hesabında gözetilecek ücret, işçiye ödenen günlük veya aylık çıplak ücrete ek olarak sağlanan, parayla ölçülmesi mümkün bütün ekonomik faydaları kapsar. Diğer bir anlamda, işverence sağlanan para ve para ile ölçülebilen bütün hak ve menfaatlerin "giydirilmiş" olduğu gelirdir. Bu anlamda da zarar hesabına esas ücret, a) Günlük veya aylık çıplak ücret, b) İşyerinde sağlanan yemek yardımı, c) Ödenen her türlü ikramiye ve teşvik primleri, d) İşe gidiş gelişte sağlanan olanaklar veya yol ücreti, e) Bireysel ve toplu iş sözleşmeleriyle sağlanan giyim, aile, yakacak, ısınma parası gibi süreklilik gösteren haklar, gözetilerek belirlenmelidir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerekir. Sigorta Primine Esas Kazanca göre hesap yapılamaz.

Anılan kazancın asgari ücretin üzerinde olması durumunda, bu fazlalık oranı sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlere de yansıtılmalıdır. Brüt değil, net ücret hesaplamada esas alınmalıdır. Aktif dönemi için gerçek ücret, pasif dönem için ise asgari ücret esas alınarak zarar hesabı yapılmalıdır.

Anılan kazancın asgari ücretin üzerinde olması durumunda, bu fazlalık oranı sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlere de yansıtılmalıdır. Brüt değil, net ücret hesaplamada esas alınmalıdır. Aktif dönemi için gerçek ücret, pasif dönem için ise asgari ücret esas alınarak zarar hesabı yapılmalıdır.

İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak orta öğretimin zorunlu hale geldiği gözetilerek erkek çocukların 20 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Dul kalan eşin yeniden evlenme şansının belirlenmesinde aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, kişiliğine, çocuk sayısına, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına bakılarak bir sonuca varılması gerekir. Bu hususta, gerektiğinde konusunun uzmanı bilirkişilerin görüş ve düşüncesine de başvurulabilir. Uygulamada, dul eşin yeniden evlenme şansının belirlenmesinde daha çok, hazır tablolardan yararlanılmaktadır. En sık başvurulan ... tablosuyla Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tarafından kullanılan tablodur. Moser'in Tablosu 1940'tan önceye ait olup, günümüz koşullarına ve ülkemiz şartlarına uyduğu söylenemez. Yine, ... kaynaklı ... / ... tablosu daha yakın tarihli ise de, bu tablonun da Türkiye koşulları dikkate alınarak hazırlanmadığı açıktır. Bu durumda, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tarafından kullanılan tablonun mevcut koşullarda ülkemiz koşullarına daha çok uyumlu olduğu değerlendirilebilir. (Hukuk Genel Kurulunun 02.02.2011 gün; 2010/4-712 Esas, 2011/4 Kararı) Yukarıdaki yüzdeler, çocuksuz eşler için olup, AYİM uygulamasında 18 yaşından küçük her çocuk için %5 indirim yapılmaktadır. Yalnızca kadınlar için düzenlenmiş bu tabloların erkeklere uygulanmasında, DİE’nin (TÜİK’in) erkeklerin kadınlara oranla %77,13 daha fazla evlenme şansları olduğuna ilişkin saptamasından yararlanılmaktadır. Dul eşin yeniden evlenme olasılığı, olay tarihindeki yaşına göre değil, hüküm tarihine en yakın rapor tarihindeki yaşına göre saptanmalıdır.

Mahkemece 09.04.2014 tarihindeki kontrol kaydının sonucu araştırılmak suretiyle yukarıda belirtilen ilkelere uygun olarak yeniden gerçek zarar hesabı ile ilgili hesap raporu alınmalı, rapor sonucuna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmalıdır. Belirtilen hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10239, Karar No: 2008/9387, Tarih: 23.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10239 E.  ,  2008/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kayyım Atanması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \*...Genel Merkez Yönetim Kurulunca görevden alınan İlçe Yönetim Kurulunun yerine atanan geçici ilçe yönetim kurulunun 30 gün içinde olağanüstü kongreyi toplamamış olması sebebiyle oluşan organ boşluğunun kayyım atanması suretiyle doldurulması isteğine ilişkin olup, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunundan kaynaklanmaktadır. Karar Sulh Hukuk Mahkemesinden verildiğinden İnceleme görevi Yargıtay \*3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay \*3. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/5846, Karar No: 2013/28648, Tarih: 04.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/5846 E.  ,  2013/28648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın şikayetçiler ... ve ...’a karşı ayrı ayrı sözlerle hakaret ettiğinin anlaşılmasına göre, kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında şikayetçilere karşı hakaret suçlarından hüküm kurulurken, hükmolunan 3 ay 15 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL den 2100,00 TL adli para cezalarına hükmedilmesi gerekirken, 2300,00 TL adli para cezalarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Sanık hakkında şikayetçilere karşı hakaret suçlarından hükmolunan 3 ay 15 gün karşılığı adli para cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 52/2.maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL den 2100,00 TL adli para cezalarına hükmedilerek, sonuç olarak sanığın şikayetçilere karşı hakaret suçlarından dolayı ayrı ayrı 2100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36563, Karar No: 2013/26768, Tarih: 07.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36563 E.  ,  2013/26768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, yaralama, hırsızlık, mala zarar verme ve hakaret

HÜKÜM : -Sanık ...'in mala zarar verme suçundan hükümlülük ve erteleme

-Sanık ...'in 6136 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar verme ve yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere

-Sanık ...'nın yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükümlülük ve erteleme; hakaret suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliğine göre şikayetçinin bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı, katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı bahşetmeyeceğinden; şikayetçinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ...’in kendisi hakkındaki hükümlere, katılan ...’ın sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme , sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... Hakkında kasten yaralama, mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, sanık ...'in, suçu işlemediğine, katılan ...’ın cezaların teşdiden verilmesi gerektiğine, erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

III- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kara- rının incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve Sanık ...'nın “yolda yürürken müşteki arabası ile dönerken benim ayağımın üstünden geçti, müşteki daha sonra araçtan inip bana küfür etti ben bunun üzerine müştekiye küfür ettim, bu küfürlerine devam edince de yumruk atmak zorunda kaldım, suçlamayı bu şekilde kabul ederim” şeklindeki beyanı karşısında, TCK.nun 129. maddesi de gözönünde bulundurularak sanığın hukuki durumu- nun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1669, Karar No: 2018/6779, Tarih: 16.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1669 E.  ,  2018/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.12.2014 tarihinde verilen dilekçeyle TMK 724. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 09.02.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen 23.11.2017 tarihli kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.10.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilhare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 1.630,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1203, Karar No: 2015/2182, Tarih: 08.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1203 E.  ,  2015/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/25352

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/05/2012, 2011/139 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

1-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/05/2008 tarih ve 2008/1-90-2008/100 sayılı Kararı uyarınca; görevli mahkeme tarafından tekrarlanması mümkün olmayanlar dışındaki görevsiz mahkemece yapılan tüm işlemlerin yenilenmesi bu arada hükme esas olan tanıkların yeniden dinlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, beyanları hükme esas alınan katılan ile tanıklar dinlenmeden ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 7. maddesine muhalefet edilmesi,

2-) Mağdur ait rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurdaki yaraların niteliği, yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı, basit bir tıbbi tedavi ile giderilip giderilemeyeceği konusunda rapor alınması ve sanık hukuki durumunun buna göre tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,

3-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21986, Karar No: 2012/40383, Tarih: 27.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21986 E.  ,  2012/40383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 4. maddesi gereğince; icra ve iflas dairelerinin işlemlerine karşı yapılan şikayetlerle itirazların incelenmesi icra mahkemesi hakimi yahut kanun gereğince bu görev kendisine verilmiş olan hakim tarafından yapılır.

Somut olayda, Ziraat Bankası A.Ş'nin Turhal Asliye Ticaret Mahkemesi'nden aldığı ihtiyati haciz kararının, Turhal İcra Müdürlüğü'nün 1998/1549-1451-1437 Esasında infaz işlemi yapılmış ve infaz sırasında alacaklı tarafından açılan alacak davası reddedilmiştir. Davalılar vekili aleyhlerinde açılan davanın reddi nedeniyle, İİK'nun 264/4. maddesine dayanarak, hacizlerin hükümsüz kaldığı iddiasıyla icra müdürlüğünden hacizlerin fekki talep edilmiş, talebin reddi kararı icra mahkemesinde şikayet konusu yapılmıştır. Mahkemece, işin esası incelenerek şikayetin reddine karar verilmiştir. Ancak burada icra dairesinin İİK'nun çerçevesince yaptığı icra-i bir işlem ve icra-i bir takip yoktur. Asliye Hukuk Mahkemesinin HUMK 101 vd maddelerine göre verdiği ihtiyati haciz kararının infazının yerine getirilmesi amacıyla infaz memuru olarak yaptığı işlemler mevcuttur.

O halde mahkemece, talebi inceleme görevinin ihtiyati haciz kararını veren mahkemeye ait olduğu nazara alınarak, görevsizlik kararı verilmesi yerine, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6186, Karar No: 2019/13272, Tarih: 19.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6186 E.  ,  2019/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında Tekirdağ Devlet Hastanesince düzenlenen 29.11.2011 tarihli raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, mağdurun tedavi evrakları, raporları, varsa film ve grafileri temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde ayrıntılı raporu aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Temel ceza belirlenirken kastın yoğunluğu, mağdurda oluşan yaralanmanın birden fazla olması, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4) Suç tarihinde 18 yaşından küçük ve adli sicil kaydında hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 50/3.madde hükmü uyarınca birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

5) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.