muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7731, Karar No: 2012/7790, Tarih: 03.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7731 E.  ,  2012/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :626-932

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dava, ... Tavuk Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takip kapsamında gönderilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 6183 sayılı Kanunun 58’inci maddesidir.

Yargılamanın devamı sırasında 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olduğundan, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan işbu davada davacı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olması,

2- Davacının üst düzey yönetici sıfatının 01.03.2001 tarihi itibariyle sona erdiğinin ve dava konusu prim borçlarının anılan tarihten sonra tahakkuk ettiğinin anlaşılmasına rağmen, hükmün gerekçesinde hüküm ile çelişki oluşturacak şekilde “ihtilafın... yöneticilik sıfatının sona ermesinden sonraki 2003 yılına ait” olduğunun belirtilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9736, Karar No: 2014/14640, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9736 E.  ,  2014/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2012/302-2013/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 2007 yılında gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 14.689,92 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini,hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce geçirdiği iş kazası sonucu malul kalan sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili amacıyla açılan dava üzerine, davacının sözleşmeden sonra icra dosyasına 14.689,92 TL ödediği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, Hisse Devir Sözleşmesinin 9.4 maddesinde hisselerin devralındığı döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri

.../...

-2-

Kanunu (HUMK)'nın 434. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı (İBK)'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt da bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmediğinden, davacı tarafça bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 727,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2292, Karar No: 2015/2775, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2292 E.  ,  2015/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15019, Karar No: 2016/4863, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15019 E.  ,  2016/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8164, Karar No: 2006/9905, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8164 E.  ,  2006/9905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında somut emsal olarak kabul edilen İhsaniye 2185 ada 3 parsel sayılı taşınmazın satış tarihinde İmar Kanununun 18. maddesine göre düzenleme görüp görmediği, görmüş ise uygulanan düzenleme ortaklık payına ilşkin belge ile dava konusu taşınmaz ile somut emsalin 2005 yılına ait belediyelerce düzenlenen (cadde ve sokak bazında) ... vergisine esas m2 değerlerine ilişkin bilgiye rastlanılmamıştır.

Mahkemece eksik bilgi ve belgeler ile daha önce belediye tarafından dava konusu taşınmaz ile ilgili yazılan yazıların da eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibari ile imar parseli olup olmadığı, İmar Kanununun 18. maddesine göre düzenleme ortaklık payı alınıp alınmadığı, alınmış ise bunun oranını belirten yazı cevabı temin edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4148, Karar No: 2019/6159, Tarih: 03.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4148 E.  ,  2019/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davanın İstanbul 8. Tüketici Mahkemesi Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/03/2018 tarih ve 2018/275-2017/692 sayılı kararın yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekilleri tarafından duruşmalı istenmiş olup, temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla duruşma için belirlenen 01.10.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ..., davalı vekili Av ...ve fer'i müdahil ... Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların 20/12/1999 tarihinde 55.000 DM parayı Egebank ...Şubesine yatırdıklarını, banka görevlileri tarafından bu paranın off-shore hesabına aktarıldığını, Egebank hakkında olumsuz haberler çıkınca paralarını çekmek istediklerini, yapılan baş vuruların geri çevrildiğini ileri sürerek, 55.000 DM’nin EURO olarak 20/12/1999 tarihinden itibaren 3095 SK 4/a maddesine göre işletilecek döviz mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, devir sözleşmesi gereğince ...'nin sorumlu olduğunu, mahkemenin taraf değişikliğine rıza gösterdiklerini, zaman aşımı, hak düşürücü süre, husumet itirazlarının olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, zaman aşımı, husumet itirazlarında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil OYAK vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, 55.000 DM'nin (euro para birimine geçişin infaz aşamasında değerlendirilmesine) 20/12/1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının ilgili yabancı para birimiyle açılmış bulunan 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ...ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Egebank A.Ş.nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacılara ait paranın Egebank Off Shore Ltd.ye gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Egebank A.Ş.nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş.ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş.ye devredilen Egebank A.Ş.nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş.nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile fer'i müdahiller ... ve OYAK vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile davalı bankaya harç yükleyen hükmün 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davalı ...Ş. harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına, davacılar tarafından yatırılan peşin harcın ve başvurma harcının karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacılara iadesine” bendinin hüküm fıkrasına yazılmasına, kararın DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacılardan alınarak davalı fer'i müdahil ...'ye verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı İngbanka iadesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20535, Karar No: 2013/15425, Tarih: 02.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20535 E.  ,  2013/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasa'nın 99/1.maddesinde ise "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar." şeklinde hükmün bulunması karşısında, cezaların toplanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplamına tekabül eder şekilde sanığın sonuç olarak 6080,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 4.fıkrasında yer alan "toplam 304 gün" ibaresinin çıkartılması, bunun yerinde "300 gün ve 4 gün" ibaresinin yazılması; "6.080.-YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine ise "6000 TL adli para cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6091, Karar No: 2024/8738, Tarih: 18.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6091 E.  ,  2024/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2071 E., 2024/320 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/164 E., 2022/362 K.

Taraflar arasındaki maluliyet aylığı bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının askerlik görevini sağlıklı şekilde yerine getirdikten sonra Kurum sigortalısı olarak kendi iş yerinde faaliyette bulunduğu esnada rahatsızlanarak çalışamaz duruma geldiğini, Gazi Üniversitesi Hastanesinde paranoid şizofreni teşhisi konulduğunu, Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/649 E sayılı dosya ile davacıya babası ...'ın vasi olarak tayin edildiğini ve halen bu vasilik görevinin devam ettiğini, davacı ile ilgili Kuruma başvuruda bulunularak maluliyet aylığı bağlanmasının talep edildiğini, davalı Kurum tarafından davacının hasta iken sigortalı yapıldığı gerekçesiyle talebin reddedildiğini, davacının iyileşme olanağının bulunmadığını belirterek, davacının maluliyet oran ve dilekçeleri göz önünde bulundurularak malulen emeklilik tarihinin belirlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumca tesis edilen işlemde Kanun ve mevzuat hükümlerine aykırılık tesis eden bir husus bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulu kararına göre davacının maluliyet başlangıç tarihinin 29.09.2008 tarihi olarak belirtildiği, her ne kadar davacıya 01.12.2019 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlanmış ise de davacının talep tarihinden itibaren aylığın bağlanması isteminde bulunduğu, davacının maluliyet başlangıç tarihinin 29.09.2008 olması nedeniyle bu tarihi takip eden aybaşı olan 01.10.2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması koşullarını sağlayan davacıya aylık bağlanması gerektiği değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğu anlaşılmış olsa da, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı iş yerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı veya arıza ile girdiği tespit edildiğinden, malullük aylığından faydalanamayacağını, davacının 15 yıllık sigortalılık süresi ve 3960 gün prim ödeme gün sayısına tabi olduğundan ve Kurum tarafından dosyanın tetkik edilmesi neticesinde, 13.12.2003 tarihinde Esnaf Bağ-Kur tescili açıldığını, 10.07.2007 tarihinde kapatıldığını, 03.12.2007 tarihinde tekrar açıldığını ve 29.02.2008 tarihinde ise kapatıldığının anlaşıldığını, SSK hizmetinin de 5 yıl 3 ay 9 gün hizmetinin bulunduğunu, davacının 28.09.2008 tarihinden bu yana malul olması ve çalışma gücünün %60’ını kaybetmiş olması sonucu çıksa da, prim süresi yetmediğinden Kurum tarafından yapılan işlemlerde hata bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile maluliyet aylığına hak kazandığı tarihin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile mülga 1479 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ile maluliyet aylığına hak kazandığı tarihin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile mülga 1479 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyanın incelenmesinde, davacı ...'ın şizofren hastalığı sebebiyle malul olduğu iddiasıyla 29.09.2008 tarihinde davalı Kuruma müracaat ettiği, davalı Kurum Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığının 12.02.2010 tarihli kararına göre; davacının çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş olduğu anlaşılmış olsa da, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı iş yerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı veya arıza ile girdiği tespit edildiğinden, 1479 sayılı Kanun'un 28/2 inci maddesi kapsamında malullük aylığından faydalanamayacağına karar verildiği, davacının bu ret kararına karşı dava açmadığı, daha sonra 06.02.2018 tarihinde yeniden maluliyet aylığı bağlanması için davalı Kuruma müracaat ettiği, bu defa davacıya 1875 prim gün karşılığında Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğünün 17.02.2020 tarih ve 20200600652 sayılı kararına istinaden 08.11.2019 tarihli Sağlık Kurulu Raporunu takip eden aybaşı olan 01.12.2019 tarihinden itibaren aylık bağlandığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, davacı tarafça ilk tahsis talep tarihinden itibaren malul sayıldığından davacıya bu tarihten itibaren aylık bağlanması gerektiği iddiası ile uyuşmazlık çıkarılmış olup, İlk Derece Mahkemesince davacının maluliyet başlangıç tarihinin 29.09.2008 olması nedeniyle bu tarihi takip eden ay başı olan 01.10.2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması koşullarını sağladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.