muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7429, Karar No: 2019/2737, Tarih: 17.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7429 E.  ,  2019/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında Bakırköy 40. Noterliğince düzenlenen 11.12.2013 gün 29903 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını müvekkiline vaadedilen 5 nolu bağımsız bölümün metrekaresinin 62 m² olması gerekirken 30 m² net olduğunu bu konuda ihtarname keşide ettiğini, belediyeden imar alamadıklarını, bu nedenle de kat planlarında değişiklik yaptıkları yönünde cevap verildiğini, müvekkiline vaadedilen taşınmaz ile fiilen teslim edilecek taşınmaz arasındaki bedel farkının hesap edilerek faizi ile davalılardan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü amacın 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketici tanımından farklı olduğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüketici işlemi olmaması nedeniyle mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19236, Karar No: 2011/5324, Tarih: 03.05.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/19236 E.  ,  2011/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyizine göre dosyada eksik soruşturma bulunmadığına Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.05.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin,

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir. Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez."

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3.maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

''Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

''Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/11367, Karar No: 2011/13246, Tarih: 08.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11367 E.  ,  2011/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/12/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 06/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile ölüm ve yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı ...'ın maliki bulunduğu ve davalı ...'in sevk ve idaresindeki sepetli motorsiklet ile diğer davalı ...'nın sevk ve idaresindeki aracın çarpışması sonucunda meydana gelen trafik kazasında davacılardan ... ve ...'ın çocukları ...'ın öldüğü, diğer davacıların torun, çocuk ve kardeşleri olan ..., ... ve ...'ın yaralandıklarını beyanla, destek zararları ile yaralanmadan kaynaklanan zararların yanında manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır..

Davalı ... vekili, kazanın davacıların iddia ettiği gibi davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelmediğini, istenen manevi tazminat miktarının oldukça yüksek olduğunu, anne ve baba dışında kalan kimselerin destekten yoksun kalma talebinde bulunamayacağını, fahiş tazminat isteminin reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde her iki davalı sürücünün de kusurlu olduğu benimsenmiş, davacılardan ... ve ...'ın küçük çocukları ...'ın ölümünden dolayı ...'ın ileride vereceği desteğinden yoksun kaldıkları, zararları bilirkişi marifeti ile belirlenerek 11.354,72 TL ve 5.559,90 TL maddi tazminat hüküm altına alınmış, diğer davacı ...'ın desten zararının bulunmadığı, davalı ...'ın dava açıldığı tarihte ölü olduğundan bu davalı bakımından davanın husumetten reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununa göre velayet hakkı, çocuk ile anne-baba arasındaki hukuki ve fiili bağı ifade etmekte olup çocuğun bakımı, eğitimi ve yetiştirilmesi gibi konuları kapsamaktadır. Anne ve baba velayet hakkı kapsamında çocuğun menfaatleri doğrultusunda birlikte karar alıp uygularlar. Diğer yandan anne ve babanın velayet hukukundan kaynaklanan sorumlulukları da bulunmaktadır. Çocuğun iyi eğitilmemesi, üçüncü kişilere karşı ika ettiği haksız eylemlerden kaynaklanan zararlardan sorumluluk gibi. Somut olayda, olayın oluş biçimi itibariyle küçük çocukların ailece denetimsiz bırakılması, aile tarafından yolcu taşıma aracı olmayan sepetli motorsiklete binmemeleri konusunda eğitilmemeleri gözetilerek, bu eylemleri nedeniyle davacı velilerin de az da olsa bölüşük (müterafik) kusurlarının varlığı mevcut olup sorumlulukları bulunmaktadır. Şu durumda, davacı velilerin bölüşük kusuru gözetilerek, saptanan zarardan Borçlar Yasası' nın 44. maddesi gereğince uygun miktarlarda hakkaniyet indirimlerinin yapılması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönlerin gözetilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22718, Karar No: 2012/18001, Tarih: 28.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22718 E.  ,  2012/18001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2018/869, Karar No: 2018/7064, Tarih: 25.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/869 E.  ,  2018/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 51/1-2, 4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın lehine bozulması talebine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine dayanak teşkil eden yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3856, Karar No: 2014/4355, Tarih: 19.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3856 E.  ,  2014/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/289-2013/317

Taraflar arasında görülen tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının, 11.07.2012 tarihli kararı ile, “davalı tüketicinin kullanmış olduğu elektrik ücretine ilave olarak yansıyan kaçak-kayıp ve PSH okuma bedellerinin iptaline ve daha önce alınan bu bedellerin geriye dönük olarak hesaplanarak tüketiciye iade olunmasına” karar verildiğini; oysa, elektrik faturalarında yer alan kayıp-kaçak bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi hakkında Tebliğ gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini; elektrik faturalarında yer alan tüm bedellerin, Enerji Piyasası Düzenleme kurumu (EPDK) tarafından belirlenen bedel kalemleri ve hesap oranlarına göre belirlendiğini bu nedenle kararın yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; asıl dava açılmadan delil niteliğindeki hakem heyeti kararının iptalini istemekte hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2013 gün ve 2013/5485 E.2013/7165 K sayılı ilamı ile, "Davacı her ne kadar açtığı davada tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini istemişse de dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taraflar arasında abonelik sözleşmesi nedeni ile davalının kayıp-kaçak kullanımı, PSH okuma bedelini ve daha önce alınan bu bedelleri ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda çıkan muarazanın men'ini diğer bir deyişle çekişmenin giderilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu durumda, mahkemece; davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. 6100 sayılı Yasanın 25, 31, 119.maddeleri gereğince; mahkeme, açılan bu davayı aydınlatmalı, tüketici sorunları hakem heyeti kararını delil olarak kabul etmeli, davacı tarafa dava değerini açıklattıktan sonra açılan bu davayı alacak davası (eda davası) olarak görmelidir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde; Elektrik dağıtım şirketleri tarafından alınmayan önlemler nedeniyle oluşan kayıp kaçak miktarının tüketicilerden tahsil edilmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırı olup bu nedenle davacı elektrik dağıtım şirketinin kayıp kaçak bedeli ve PSH (sayaç okuma bedeli) bedeli adı altında ücret talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, psh okuma bedeli, iletişim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir ifadeyle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Sözkonusu yasal düzenleme uyarınca, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, psh okuma bedeli, iletişim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedelinin Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, psh okuma bedeli, iletişim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, psh okuma bedeli, iletişim sistemi kullanım bedeli, dağıtım bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne ve ilgili Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3608, Karar No: 2015/2185, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3608 E.  ,  2015/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3175, Karar No: 2015/4651, Tarih: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3175 E.  ,  2015/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULUOVA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/255-2013/424

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ''Ş. G.ün'' paydaşı olduğu.. ada .. parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında soyadının hatalı olarak ''G.' yazılı olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça takip edilmeyen davanın idarelerince de takip edilmediğini bildirmiştir.

Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, Dairece; ''... Davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi hükmü gereğince vekalet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığı '' gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5. maddesi hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, 18.11.2013 tarihli ek karar ile de; davalı kurum yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; ek kararla hükme ilâve yapılması olanaksızdır.

O halde; mahkemenin 18.11.2013 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilip, işin esasının incelenmesi sonunda;

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.