muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1431, Karar No: 2013/16730, Tarih: 05.11.2013

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; katılanın, sanığa ait ... Ltd. Şti.'nin ürünlerinin satışını yaptığı, aralarındaki ticari ilişki nedeniyle sanığın teminat amacıyla katılanın evine ipotek koyduğu, daha sonra bu ipoteğin kaldırılması karşılığında katılan ve katılanın eşinin aval veren olarak, katılanın sahibi olduğu ... Grup Su Teknolojileri Ekip Kimyasal Ürün Ltd. Şti.'nin borçlu gösterildiği 43.000 TL bedelli senedin sanığa verildiği, sanığın senedi icra takibine koyduğunun iddia edildiği olayda; katılan soruşturma aşamasında sanığa borçlarını ödediğini, ipoteğin kaldırıldığını ancak senedin kendisine iade edilmediğini, suça konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise suça konu senedin sanık tarafından bilgisayarda hazırlanmış olarak işyerine sanık tarafından getirildiğini ... yazılarını kendisinin yazdığını ve ... Grup Ltd. Kaşesi altındaki imzanın kendisine ait olduğunu imzalamak için eşini telefonla çağırmasına rağmen eşinin gelmemesi nedeniyle işlemlerin yarım kaldığını, ertesi gün sanığın tekrar elinde bir senet ile geldiğini, bu senette ad ve soyadlarının yazılı olmadığını, bu nedenle tekrar yazdığını, eşinin de kendi soyadını yazdığını ve eşi ile birlikte imzaladıklarını senedin altına da tükenmez kalemle açıklama yazısının sanık tarafından yazıldığını ve altına da ... Teknik Ltd. Şti. kaşesini bozarak imzaladığını beyan ederek ikinci bir senedin düzenlenmesinden bahsetmiş olduğu; sanık ise katılan ile birlikte düzenledikleri senedi kendi gözü önünde katılanın kaşeleyip imzaladığını ve eşi ...'e imzalatmak için götürdüğü, senet altındaki meşruhatın da çıkarılmasını katılanın istememesi nedeni ile daha sonra ...'e imzalatıldığını varsaydığı senedin altındaki meşruhat bölümü kesilmiş gibi getirilerek kendine verildiğini; tanık ... ise suça konu senetteki imzaların kendine ait olmadığını, bu senedi imzalamak üzere ...'nin getirdiğini, borcu ödeyip senedi geri aldıklarını,

senet aslının kendisinde olduğunu, senet aslını dosyaya sunmuştur, sunulan senet aslı tanık ...'in beyanları sanığın savunmalarını doğruladığı, sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

senet aslının kendisinde olduğunu, senet aslını dosyaya sunmuştur, sunulan senet aslı tanık ...'in beyanları sanığın savunmalarını doğruladığı, sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçlardan beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10415, Karar No: 2017/5737, Tarih: 11.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10415 E.  ,  2017/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 12.06.2008 tarihli protokol ve 31.07.2008 tarihli Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi imzalanarak davalı şirketin müvekkil şirkete ait bayii olarak faaliyete başladığını, sözleşmenin 'Vergi, Resim, Harçlar' başlığı altındaki 17. maddesi ile 12.06.2008 tarihli protokolün 'Bayinin Hak ve Yükümlülükleri ve Satış Taahhüdü' başlıklı 4.1.6.1 maddesi hükümleri gereği sözleşme damga vergisinin ödeme yükümlülüğünün davalıya ait olacağının hüküm altına alındığını, davalı tarafça ödenmeyen damga vergisinin müvekkili şirketçe ödenmek zorunda kalındığını, ödenen miktarın faturalandırılarak davalı şirketten talep edildiğini, ödeme yapılmayınca alacağın tahsili talebiyle davalı şirket aleyhine ... 14. İcra Müd.'nün 2013 / 16372 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve davalının kötü niyetli itirazı nedeniyle %20 oranında icra inkâr tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanmış olan 31.07.2008 tarihli Akaryakıt Bayilik Sözleşmesi'nin davacı şirket tarafından 31.05.2012 tarihinde feshedildiğini, icra takibine konu edilen damga vergisinin sözleşmenin feshedildiği tarihden sonra 18.09.2013 tarihinde ilgili vergi dairesine yatırıldığını, sözleşmenin ayakta olduğu tarihte tahakkuk eden bir damga vergisi bulunmadığını ve damga vergisine sebep sözleşmenin herhangi bir meblağ içermediğini, 31.07.2008 tarihli Akaryakıt Bayilik Sözleşmesinin 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'na göre belli bir parayı ihtiva etmediğinden damga vergisinden muaf olduğunu savunarak davanın zamanaşımı ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen son bilirkişi raporu gereğince, taraflar arasında imzalanan 31.07.2008 tarihli sözleşme ve bu sözleşmeye ek 12.06.2008 tarihli protokolde, sözleşme ve protokolden doğan her türlü vergi, resim, harç ve masrafları bayi tarafından ödeneceği kararlaştırıldığından, taraflar arasında imzalanan sözleşme ve protokol için ilgili vergi dairesine beyan verme, tahakkuk ve ödeme sorumluluklarının davalıda olduğu halde davalının sorumlu olduğu damga vergisini ödemediği, davacının kanun gereğince müteselsilen sorumlu olduğu bu bedeli cezalı olarak vergi dairesine 164.203,67.-TL olarak ödemek zorunda kaldığından ödediği bu bedeli davalıdan isteyebileceği, takip öncesinde davalının temerrüde düşürüldüğü ispat edilemediğinden takip öncesi işlemiş faizin davalıdan talep edilemeyeceği, tahsili istenen tutarın likit ve hesaplanabilir olması da gözetilerek davalı aleyhinde icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğinden davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/938, Karar No: 2014/13997, Tarih: 17.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/938 E.  ,  2014/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 22/05/2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...Ş.’nin 03.10.1997 tarihinde diğer davalı tarafından kurulup, şirketin tek imza ile yetkilisinin davolduğun ayağı olan 19.12.1996 tarihinde, da ’nın kurulduğunu, aktardığını ve 07.07.1999 tarihinde hileli olarak iflas ettirdiğini, davalıların kurdukları şirketler aracılığı ile yüksek oranlarda faiz garantisi ve geri ödeme güvencesi ile milyonlarca para topladıklarını, davacıya da aynı garantileri vererek tahsil ettikleri 100.000 09.05.2007 tarihli ihtarnameye rağmen davacıya iade etmediklerini, yurt dışında kurulan adı geçen şirketlerin müvekkilinden ve diğer mağdurlardan toplanan paraların sayılı kararında belirtildiği üzere davalıların şahsi hesaplarına aktarıldığını, “davacının farklı tüzel kişi olanyatırdığı parayı davalılardan isteyemeyeceği” şeklindeki davalı tarafın ret gerekçesinin “hukuka aykırı faaliyetlere kılıf uydurulması” olduğunu ileri sürerek, davalıların hukuka aykırı para topladıklarının tespitine, davacı ile davalılar arasında mevzuata aykırı şekilde kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne, 100.000 DM’nın (51.129,18 Euro’nun) karşılığı olan 92.032 YTL’nın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile müvekkilleri arasında para alış-verişi olmadığından müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkillerinin yasalara aykırı bir davranışı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacının şirketlerine gizli ortaklık senedi ile verdiği miktardan tüzel kişilik perdesinin aralanması ilkesine göre gerek müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve 92.032,00 TL'nin davalılardan alınıp davacıya verilmesine; 09.01.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.714,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19305, Karar No: 2015/16434, Tarih: 29.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/19305 E.  ,  2015/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1985 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 8.7.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda aynı davanın daha önce açılmış ve kesinleşmemiş olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı ve 115/2 maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., maliki olduğu 1622 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan 70000 metrekare yüzölçümlü taşınmaz için satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, aynı davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/708 Esas sayılı dosyasında karara bağlandığı ancak kesinleşmediği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan, davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/708 Esas, 2014/359 Karar sayılı dosyasında; davacı ..., tespit harici 32-33 dönüm miktarındaki taşınmaz için satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, keşif sonucu dava konusu ettiği kısmın 1622 parsel bitişiğinde 2828 metrekare yüzölçümünde tespit harici bırakılan yer olduğu belirlenmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verildiği ancak henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Davacı ..., her ne kadar her iki dosyada da satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 1622 parsel sayılı taşınmaz bitişiğindeki tescil harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında dava açmış ise de, dava konusu ettiği taşınmazların yüzölçümleri birbirinden farklı olup bu dosyada dava konusu edilen kısım keşfen belirlenmediği için dava konusu kısımların aynı olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece keşif yapılarak davacının bu dosyada dava konusu ettiği kısım belirlendikten sonra, bu kısmın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/708 Esas, 2014/359 Karar sayılı dosyasında dava konusu edilen kısımla aynı olup olmadığının anlaşılabilebilmesi için fen bilirkişisince her iki dosyadaki dava konusu bölümler krokide işaretlenmeli, ortaya çıkacak sonuca göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmalıdır. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4043, Karar No: 2017/9063, Tarih: 19.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/4043 E.  ,  2017/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dava dosyası fiziki olarak gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.07.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3094, Karar No: 2016/1090, Tarih: 01.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3094 E.  ,  2016/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulü ile hakem heyeti kararının düzeltilmesine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı abonenin elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, sistem kullanım, dağıtım, sayaç okuma bedelerinin iadesine ilişkin ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 30.04.2012 tarih ve 2012/49 sayılı K. sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesinin gerekeceği, diğer bedellerin iadesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve hakem heyeti kararının ''...tüketiciden haksız yere tahsil edilen toplam 123,19 TL kayıp/kaçak bedelinin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tükeciye iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine...'' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre, davacı vekilinin bütün, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davaya konu hakem heyeti kararında; tüketiciden haksız yere tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış, sistem kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedeli toplamı 715,05 TL ile vergi ve fon bedelleri toplamı 100 TL olmak üzere 815,05 TL'nin tüketiciye iadesine karar verilmiştir.

Somut olayda, uyuşmazlık; davacı ... şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, sistem kullanım, dağıtım bedellerini isteyip isteyemeceğine ve buradan varılacak sonuca göre, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak ... tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, davaya konu tüketici hakem heyeti kararında iadesine karar verilen kayıp-kaçak bedeli dışındaki, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedellerinin de elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, bu bedeller yönünden de davacının itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22112, Karar No: 2015/2922, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22112 E.  ,  2015/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1816, Karar No: 2017/7356, Tarih: 17.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1816 E.  ,  2017/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, taraflar arasında 05/08/2011 tarihinde ...... verilmesine dair sözleşmenin imzalandığını, sahanın devrine ilişkin sözleşmenin 1. maddesinde devralan tarafın, devredenin ruhsatla ve izinlerle ilgili masraflarını yapacağını ancak bu masrafları devredenin alacağı meblağdan düşeceğinin düzenlediğini, 4. maddesine de dönem faaliyet raporlarının projelerin, imalat haritalarının hazırlanması ve maden kanununun yükümlülüklerinden ruhsat sahibinin sorumlu olduğunun düzenlediğini, işletmeci sıfatındaki davalının yeni bir proje talep ettiğini ve bu doğrultuda yeni proje çizdirilerek gerekli izinlerin alınması amacıyla çalışmalara başladığını, yeni proje için... 5.664 TL tutarında ödemenin yapıldığını, bu bedelden davalının sorumlu olduğunu, daha sonra ... Müdürlüğüne alt yapı tesis sahası ve açık işletme sahası bedellerini yatırması gerekirken yatırmadığından dolayı, ruhsatın iptali tehlikeye girdiğinden 550 TL keşif bedelinin ödendiğini ve daha sonra ruhsat süresi azaldığından sahanın düşmesi tehlikesine karşı 2.000 TL teminatın ve ağaç bedeli ve arazi izin bedeli için toplam 7.681 TL nin yatırıldığını, bu bedelleri davalının ödemesi gerektiği halde kendilerince ödendiğini, Yalova 4. Noterliğinden davalıya bu hususta ihtarname gönderildiğini, ancak davalının ödemeye yanaşmadığını, belirterek 16.645 TL tutarında tüm ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, saha sahibinin (davacı) ruhsatın yürürlükte kalması için gerekli işlemleri yapmakla yükümlü olduğunu, davalının davacıdan yeni proje çizdirilmesine ilişkin talebi olmadığını, buna rağmen ....Mühendisi kişiye ödenen bedeli 8.164 TL olarak ödediğini, davacının yeni yer tahsisi için Yalova ....İşletme Mdne başvurusu sonucunda ki ödemelerden davalının asla sorumlu olmadığını, ayrıca davacının yine Yalova ....İşletme Müdürlüğüne yatırdığı alt yapı tesisi sahası bedeli olarak yatırdığı 9.651,34 TL'sından da sorumlu olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.