muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/183, Karar No: 2017/1367, Tarih: 25.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/183 E.  ,  2017/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, olası kastla yaralama, tehdit, suçluyu kayırma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası,

TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası,

TCK.nnu 86/2, 21/2, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2400 TL adli para cezası,

TCK.nun 106/1-1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası,

TCK.nun 106/2-a, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

S.S.Çocuk ... hakkında;

TCK.nun 81, 21/2, 39/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 4000 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 1320 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/2, 21/2, 39/1, 31/3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca 660 TL adli para cezası,

TCK.nun 106/2-a, 39/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 26 gün hapis cezası,

...'yü öldürmeye teşebbüs suçundan, eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve bu konuda karar verildiğinden CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat.

Sanık ... hakkında;

TCK.nun 283/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında; TCK.nun 283/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık ... hakkında: Suçluyu kayırma suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ... ile mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri ve sanık ... hakkında suçluyu kayırma, sanık ... hakkında ise ayrıca 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla olası kastla ölüme neden olma, mağdur ...'ye yönelik fail sıfatıyla ve yardım eden sıfatıyla tehdit(iki kez), mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; suça sürüklenen çocuk ...'ın maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla olası kastla ölüme neden olma, mağdur ...'ye yönelik yardım eden sıfatıyla tehdit, mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama; sanık ...'in suçluyu kayırma suçlarından mahkumiyetlerine ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'ye yönelik ayrıca kasten

öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatlerine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2012 tarih, 2011/178 Esas ve 2012/216 Karar sayılı hükmünün Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ... ve müdafileri, maktulden katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 01.10.2013 tarih, 2013/1710 Esas ve 2013/5384 sayılı Kararı ile bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece "bozma ilamına konu olan kararın usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25//04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3743, Karar No: 2014/4349, Tarih: 23.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3743 E.  ,  2014/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...r Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 31.10.2013 gün ve 2011/295-2013/406 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen kararın davalı vekilince temyiz edildiğinden bahisle dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmişse de;

Yapılan incelemede, bir kısım evrakların okunaksız olarak tarandığı bir kısım evrakın ise dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan eksikliklerin tamamlanmasına müteakip dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere fiziki olarak Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın anılan eksikliklerin tamamlanmasına müteakip fiziki ortamda hazırlanarak Dairemize gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3577, Karar No: 2022/7582, Tarih: 29.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3577 E.  ,  2022/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İLGİLİ VAKIF : Mülhak Kermozade ... Mehmet Ağa Bini Abdulkerim Çelebi Vakfı

DAVA TÜRÜ : Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 16.02.2022 tarihli ve 2020/3032 Esas, 2022/1265 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 168,30 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17042, Karar No: 2015/24202, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17042 E.  ,  2015/24202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2014/53-2015/36

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5536, Karar No: 2014/16945, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5536 E.  ,  2014/16945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2013/303-2013/129

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, adva konusu taşınmazın "Dere Mutlak Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idare yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13974, Karar No: 2013/10000, Tarih: 23.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/13974 E.  ,  2013/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına karşı sanıklar müdafiileri tarafından 19/04/2013 ve 22/04/2013 tarihli dilekçelerle itiraz edilmiş olduğu, bu itirazların usulünce ağır ceza mahkemesince incelenerek kararın kesinleşmesi sağlanmadan dosyanın dairemize gönderildiği, bu haliyle henüz görev ihtilafı oluşmadığı anlaşıldığından, gereği için incelenmeyen dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13241, Karar No: 2013/1441, Tarih: 07.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13241 E.  ,  2013/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/01/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kayıtlarının eski haline getirilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sıfatı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 45 parsel sayılı taşınmazın 13.02.1958 tarihinde Kadastroca A. E. H. ve A. adlarına tescil edildiği, 25.12.1996 tarihinde tashih, intikal ve aynı tarihte davalı K. C. adına satış işlemine konu edildiği, davacı Tapu Sicil Müdürlüğü’nün çekişme konusu taşınmazda intikal ve satış işlemlerinin sahte belge ve vekaletnamelerle gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, anılan işlemler ile ilgili olarak yapılan soruşturma sonucunda Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine 2003/146 Esas sayılı ceza davası açıldığı ve karara bağlanan dosyanın temyiz aşamasında olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, işlemlerin sahte nüfus cüzdanı ve sahte vekaletname düzenlemek suretiyle gerçekleştirildiğini ileri sürüp, Türk Medeni Kanununun 1007.maddesine dayanarak eldeki davayı açmıştır.Herne kadar, tapu iptal ve tescil isteme hakkı kayıt maliki veya onun mirasçılarına ait ise de; Hazinenin Türk Medeni Kanununun 1007.maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan sorumlu olması nedeniyle, eldeki davayı açmakta hukuki yararının da bulunduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davacı Tapu Sicil Müdürlüğünün davada aktif husumet ehliyeti bulunduğu gözetilerek, taraflara ait tüm delillerinin toplanması, ondan sonra işin esası yönünden karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, davalılardan N.S. yargılama sırasında öldüğü halde mahkemece usuli işlemler ikmal edilmeksizin yargılamaya devam edilmiş olması da isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5709, Karar No: 2016/7873, Tarih: 16.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5709 E.  ,  2016/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık hakkında 26/12/2011 tarihli iddianame ile “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 209/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği, tebliğnamenin 28/06/2014 tarihinden sonra düzenlenmiş olması karşısında, iddianamedeki nitelendirmeye göre görevli dairenin belirlenmesinin gerektiği kanaatine varılmakla;

İddianamedeki nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/470, Karar No: 2024/20441, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/470 E.  ,  2024/20441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 09.10.2023

SAYISI : 2022/845 E., 2022/2017 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2022/845 Esas, 2022/2017 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2022/845 Esas, 2022/2017 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7941, Karar No: 2010/3690, Tarih: 18.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7941 E.  ,  2010/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten ve tehditten sanık ..., işbu öldürme suçuna yardımdan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ..., izinsiz silah taşımaktan adı geçen sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: ..., ..., ... ile ...'nın hükümlülüklerine, adları geçen diğer sanıkların beraatlerine ilişkin (KOCAELİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/11/2008 gün ve 250/338 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ...,... ve ..... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar ..... ve .... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanıklar .... ile ..... haklarında duruşmalı, sanık ... ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Oluşa, mevcut delillere ve gerekçeye göre, bıçakla maktûle saldıran sanık ...’in yanında yer alıp, tutma, tekme ve yumrukla vurma suretiyle maktûlün direncini kırıp, eyleme karşı koyma imkanını ortadan kaldırarak suçun icrasını kolaylaştıran sanıklar ..., Ceyhun ve Tamer’in eylemlerinin, öldürme suçuna yardım olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanıkların eylemlerinin yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

b) Mükerrir olan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda mükkerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi yanında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/167550

b) Mükerrir olan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda mükkerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi yanında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/167550

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürme, tehdit, sanık ...’in öldürmeye yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ... ve ...’nın öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ın öldürmeye yardım suçları yönünden elde edilen delilerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, meşru müdafaa şartlarının ve tahrikin varlığına, 5237 sayılı TCK.nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, gerekçeye vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin sübuta, meşru müdafaa şartlarının ve tahrikin varlığına, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına vesaireye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, sanıkla birlikte olay yerinde olan diğer sanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine tahrike vesaireye yönelen, müdahil Serpil vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...’in öldürmeye yardım suçunda, tekerrüre esas nitelikte sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi yanında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/2. maddesinin infaza ilişkin bir hüküm olduğu gözetilmeksizin, koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan 12 yıl 6 aylık süreyi geçmemesine şeklinde, infazı kısıtlar biçimde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında 58.madde ile yapılan uygulamanın yer aldığı bölümdeki “çektirilmesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “öldürmeye yardım suçundan dolayı ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasında yer alan “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilme

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/167550

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/167550

süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan 12 yıl 6 aylık süreyi geçmemesine” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN sanıklar Serim, ..., Ceyhun ve Tamer’in mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Tolga, Kutlay, ..., Emrah, ..., ..., Erdim ve ...’ın beraat hükümlerinin ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar Ceyhun ve Tamer müdafilerinin tahliye istemlerinin reddine, 18/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

18.05.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafii Avukatlar.... ve ... ’ın yokluklarında 27.05.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.