muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6818, Karar No: 2025/2245, Tarih: 19.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6818 E.  ,  2025/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1633 E., 2024/852 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2018/1125 Esas, 2019/1184 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-(a)-(d), 19/1, 39/2, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 'ar yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu kararın katılan Kurum vekili ve sanıklar müdafiilerii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/4107 Esas, 2023/5968 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2024 tarihli ve 2023/1633 Esas 2024/852 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(a)-(d), 39/2-a-b, 19/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; suçun töre saiki ile işlendiğine ve sanıkların üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri özetle; suç sübut bulmadığından sanıkların beraat etmesi gerektiğine, Türk mahkemelerinin yargılama yetkisi bulunmadığına, Kurum'un katılma hakkı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; suçun töre saiki ile işlendiğine ve sanıkların üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri özetle; suç sübut bulmadığından sanıkların beraat etmesi gerektiğine, Türk mahkemelerinin yargılama yetkisi bulunmadığına, Kurum'un katılma hakkı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, Türk Mahkemelerinin yargılama yetkisinin bulunduğu, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma hak ve yetkisi bulunduğundan hakkında katılma kararı verilmesinde isabetsizlik olmadığı, dosya kapsamı ve Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında sanıkların hakkında hüküm kesinleşen sanık ...'ın eylemine yardım eden sıfatı ile iştirak ettiğinin anlaşıldığı, suç vasıflandırmasının isabetli şekilde belirlendiği, yargılama sonucunda sanıkların eylemleri ile orantılı cezalar tayin edildiği, Mahkemece takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2024 tarihli ve 2023/1633 Esas, 2024/852 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye Sayın ...'in beraat gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ... ve ... hakkında kız kardeşleri ...'ın erkek kardeşleri ... tarafından öldürülmesi olayına iştirak ettikleri iddiası ile kamu davası açılmıştır. Sanıklar ... ve ... ile Almanya'da yargılanıp kasten öldürme suçundan ceza alan ... ile maktul ... Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıdırlar. Maktul ... 'nün ... ile ailesi tarafından evlendirildikten sonra Türkiye'ye gelerek İstanbul'da eşiyle birlikte yaşadığı, eşiyle anlaşmazlık sonucu Almanya'ya döndüğü, Almanya'ya döndükten sonra ... isimli çocuğunu dünyaya getirdiği, aile içinde yaşanan olaylar neticesinde çocuğuyla birlikte ailesinin yanından evden ayrıldığı ve Alman devletinin kendisine yardım amaçlı tahsis edilmiş evde yaşamaya başladığı, iddianamedeki iddiaya göre maktulün batı yaşam tarzını kabul ettiği, bu çerçevede arkadaşlıklar kurduğu, aileden habersiz Gaziantepli birisiyle evlenip boşandığı, maktulün ailesinden farklı yaşam tarzı sürdürmesine rağmen kardeşi ... ile irtibatını sürdürdüğü, sanıklar ... ve ... ile irtibatının bulunmadığı, ...'nün maktulü bir gün öldüreceğini bu amaçla silah temin etmek istediğini belirttiği, ...'nün silah temin ettiği şüpheliler ... ve ...'nun ...'yle birlikte kız kardeşleri maktul ... 'yü öldürmeyi kararlaştırdıkları, sanık bunu 15 günlük sevgilisi tanık ...'a söylediği, ağabeylerinin yıllar önce yapması gereken olayı şimdi kendisinin yapacağından bahsettiği, ... ve ...'nün ...'nün öldürülmesiyle ilgili ikna oldukları, kendisine yardım edeceklerini, silahı ...'nün temin edeceğini ...'a anlattığı, olayda mahalinde olay günü sanık ... ile ...'ın birlikte yürüdükleri ve ...'nün de tabanca temin ettiği, ...'ın maktulün evi yakınında beklediği, maktule görünmedikleri ...'nün maktulü otobüs durağına kadar götürdüğü ve orada açık alanda 3 el ateş ederek öldürdüğü, ...'nün silah sesini duyduktan sonra uzaklaştığını, maktulün kendi yaşantılarına uymayan yaşam tarzı karşısında ... tarafından namusun temizlenmesi hususunda görüşmeler yapıp ... tarafından maktul ...'ın öldürülmesi konusunda anlaşmaya vardıkları bu şekilde isnat edilen suçları işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmış, sanıklar savunmalarında suçlamaları kabul etmediklerini belirtmişlerdir.

Sanık ... ablası olan maktul ... 'yü öldürme kararını kendisinin verdiğini ve suçu kendisinin işlediğini, ailesi tarafından alınmış bir karar olmadığını, sanıklar ... ve ...'nun azmettirmesi ve olaya yardımı ve iştiraklerinin bulunmadığını belirtmiştir.

Sanık ... ablası olan maktul ... 'yü öldürme kararını kendisinin verdiğini ve suçu kendisinin işlediğini, ailesi tarafından alınmış bir karar olmadığını, sanıklar ... ve ...'nun azmettirmesi ve olaya yardımı ve iştiraklerinin bulunmadığını belirtmiştir.

...'nün tanık olarak verdiği ifadesinde ... ile 2011 yılında evlendiğini, kardeşi ...'ın kız kardeşini haksız yere öldürdüğünü söylediğini ve ... bu sebeple affetmeyeceğini belirttiğini, kendisinin modern bir ailede yetiştiğini, mezhep olarak ... olduğunu buna rağmen herhangi bir ayrımcılık yapılmadığını eşinin ailesi tarafından sevildiğini, eşi ... ve diğer sanık ...'nun ...'ın eylemine katıldıklarına dair herhangi bir şey duymadığını belirtmiştir.

...'nün tanık olarak verdiği ifadesinde ... ile 2011 yılında evlendiğini, kardeşi ...'ın kız kardeşini haksız yere öldürdüğünü söylediğini ve ... bu sebeple affetmeyeceğini belirttiğini, kendisinin modern bir ailede yetiştiğini, mezhep olarak ... olduğunu buna rağmen herhangi bir ayrımcılık yapılmadığını eşinin ailesi tarafından sevildiğini, eşi ... ve diğer sanık ...'nun ...'ın eylemine katıldıklarına dair herhangi bir şey duymadığını belirtmiştir.

Her ne kadar sanıklar ... ve ...'nun kız kardeşleri olan ...'a erkek arkadaşlarının olduğu, Türk vatandaşı birisiyle evlenip boşandığı, modern ve batı yaşam tarzını benimsediği için kardeşleri tarafından öldürülmeye karar verildiğinin belirtildiği, tanıklardan ...'ın değişik zamanlarda verdiği ifadelerine göre sanıklar ... ve ... hakkında iddianameyle kamu davasının açıldığı, ...'ın tarihlerde verdiği ifadelerinde sanıklar ... ve ...'ın ...'yü öldürme konusunda azmettirdikleri yada öldürme eylemine yardım ettikleri konusunda görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığını belirttiği, ...'nün kendisine anlatımlarından bahsettiği ancak ...'nün ...'ın beyanlarını doğrulamadığı, tanıkların ve tanık ...'ın olayın oluşumuyla ilgili görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı, ...'ın ...'den duyduğu hususları ifadesinde belirttiği, ...'ın mahkememiz dosyasında tanık olarak dinlenen ... tarafından doğrulanmayan beyanlarının sanıkların isnat edilen suçları işledikleri yönünde mahkumiyet kararı verilmesi hususunda beyanların tanık olarak dinlenen ...'nün anlatımlarına dayanması ve anlatımların diğer tanık anlatımlarıyla desteklenmemesi beyanlarda anlatılan hususlar görgüye dayalı olmadığından tek başına delil olarak kabul edilemeyeceğinden tanık ...'ın beyanları delil olarak kabul edilmemiştir. Alman adli makamları tarafından ifadeleri tespit edilen ve iddianamede sanıklardan ...'nun ...'a silah temin ettiğini ve ...'ın da olay sırasında olay yeri yakınlarında bulunduğu bu şekilde ...'nün kız kardeşleri ...'ın öldürülmesi olayına azmettirdikleri yardım ettikleri iddiasıyla ilgili tüm tanık beyanları, sanık anlatımları ve dosya içerisindeki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ve ...'nün kız kardeşleri maktul ... 'nün yaşam tarzına karşı çıktıkları ve bu amaçla ...'yü öldürmeye karar verdikleri, ...'nün ...'yü öldürdüğü silahın sanık ... tarafından temin edildiği, sanıklar ... ve ...'ın maktul ...'ın öldürülmesi konusunda ...'yü azmettirdikleri ve öldürme konusunda ...'ye yardım ettikleri ve bu suretle ...'nün kasten öldürme eylemine iştirak ettikleri ve ruhsatsız silah taşıma veya bulundurma suçlarını işledikleri yönünde sanıkların cezalandırılmalarını gerektiren somut, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların isnat edilen suçlardan ayrı ayrı beraatleri gerektiği kanaatinde olduğumdan her iki sanığın mahkumiyetine dair kararı onaylayan dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/22277, Karar No: 2014/22257, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22277 E.  ,  2014/22257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/211-2014/436

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3627, Karar No: 2016/5164, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/3627 E.  ,  2016/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı işveren nezdindeki çalışmalarda, fiili hizmet süresi zammının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde idare mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin reddine, görevli mahkemenin İzmir İdare mahkemesi olduğuna dair karar verilmiş, davacı vekilinin idare mahkemesine gönderme talebinin reddine dair 23.09.2014 tarihli ek karar verilmiştir.

Hükmün ve 23.09.2014 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davacı vekilinin 23.09.2014 tarihli ek kararı temyiz istemi yönünden;

Davacı vekili tarafından 08.05.2014 ve 19.09.2014 havale tarihli dilekçeler ile mahkemeden dosyanın görevli İzmir İdare Mahkemesine gönderilmesi istemi hakkında mahkemece, 23.09.2014 tarihli ek karar ile dava dosyasının İzmir İdare Mahkemesi'ne gönderilmesi talebinin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından mahkemenin 23.09.2014 tarihli ek kararı temyizi getirilmiş ise de, mahkemenin 23.09.2014 tarihli kararın temyizi mümkün olmadığından davacı vekilinin 23.09.2014 tarihli ek kararın temyiz isteminin REDDİNE;

2-) Davacı vekilinin hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesi gereğince iş mahkemelerinin nihai kararları tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. İnceleme konusu davada hüküm 13.06.2014 gününde davacıya tebliğ edilmiş, temyiz ise yasal sekiz günlük süre geçtikten sonra 08.10.2014 tarihinde gerçekleşmiştir. O halde 01.06.1990 günlü, 1989/3 Esas ve 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alınarak davacı vekilinin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20635, Karar No: 2017/745, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20635 E.  ,  2017/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 30/06/2014 tarih 2014/8376 Esas 2014/12043 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29097, Karar No: 2019/11655, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29097 E.  ,  2019/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında “... Tekstil ve İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin” katılan olarak gösterilmemesi, mahallince giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, 15/01/2011-03/08/2011 tarihleri arasında ... AVM'de bulunan ... mağazasında müdür olarak çalıştığı, bu süre içerisinde zilyetliğinde bırakılan ürünleri mal edindiği ve işyerindeki kasadan para aldığına dair şikayet üzerine yürütülen soruşturma kapsamında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda, sanığın 01/07/2011 ile 30/07/2011 tarihleri arasında 15 adet belge ile toplam 607,80 TL'lik masraf yaptığı ve masraf bedellerini mağaza kasa kayıtlarına işleyip çıkış olarak gösterdiği, 03/03/2011 tarihinde 89,60 TL'lik satın almış olduğu erkek spor ayakkabısı adlı ürünü, 02/08/2011 tarihinde kendi adına düzenlenen 145,00 TL'lik gider pusulası ile iade ederek kasa kayıtlarına işlediği ve bu ürün ile ilgili kasadan fazladan 55,40 TL'lik ödeme aldığı, mağaza müdürü olarak çalıştığı mağazanın kasa kayıtlarında 129,80 TL'lik kasa açığı bulunduğu, bu kasa açığının adına düzenlenen ürün satışından kaynaklandığı, bu şekilde mağazayı toplam 793,10 TL zarara uğrattığı iddia edilen olayda; sanığın inkara yönelik savunmaları ve bu savunmaları destekleyen tanık beyanları dışında, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, katılan sıfatının yanlış gösterildiğine, tanık anlatımlarının çelişkili olduğuna, ayrıntılı bilirkişi raporuna itibar edilmediğine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.