muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2059, Karar No: 2018/1984, Tarih: 20.12.2018

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde hükmü uyarınca yine aynı Yasanın 31’inci maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na, geçici 16’ncı maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı Yasa’nın 16’ncı maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. “Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

Yapı kullanma izni verilmesi için gerekli olan belgeler ise Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği’nin 97’nci maddesinde düzenlenmiş olup, anılan madde uyarınca yapı izni verilebilmesi için aranan koşullardan biri de; yapının ruhsat eki projelere uygun olarak kısmen veya tamamen bitirildiğini belirten ve fenni mesuller ile yapı denetim kuruluşlarının denetçi mimar ve mühendisleri tarafından imzalanan raporun düzenlenerek ibrazıdır.

Somut olayda, binanın 28.08.2006 tarihli yapı ruhsatının olduğu, abonelik tesisi istenen dairenin doğalgaz aboneliğinin bulunduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Öte yandan, seviye tespit tutanağına göre de binanın %95 oranında ruhsat ve eklerine uygun olarak tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, seviye tespit tutanağına göre binanın %95 oranında tamamlandığı, dairenin doğalgaz aboneliğinin bulunduğu ve yapıya ilişkin diğer bazı dairelerde aboneliğin bulunduğunun, bazı bağımsız bölüm sakinlerinin açmış oldukları aynı mahiyetteki davaların kabulüne karar verilip bir kısmının temyiz edilmeksizin, bir kısmının ise Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğinin iddia edilmesi karşısında 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11’inci maddede aranan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti bakımından konusunda uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gibi öte yandan somut olayda karar tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu’na, geçici 16’ncı maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı Kanun’un 16’ncı maddesinin de eldeki dava bakımından değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan bu ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici 3’üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun’un 440’ıncı maddesine göre kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1474, Karar No: 2017/2026, Tarih: 12.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1474 E.  ,  2017/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğine 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alanmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayıl Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 1.040,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3821, Karar No: 2006/5804, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3821 E.  ,  2006/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 793.000.000 TL. yönetim alacağının ve ana parası olan 336.000.000 TL.'nin dava tarihinden itibaren %10 gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde 336.000.000 TL. asıl alacak ve 457.800.000 TL. gecikme tazminatı olmak üzere toplam 793.800.000 TL.'nin davalıdan tahsili istenilmiş; yargılama sırasında 336.000.000 TL. asıl alacağın ödenmesi nedeniyle salt gecikme tazminatı yönünden karar verilmesi istenilmiş; mahkemece bu husus gözönünde tutularak yargılamanın 17.06.2004 günlü son oturum tutanağına geçen kısa kararda davanın gecikme tazminatı yönünden kabulüne karar verilmiş iken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 336.000.000 TL. (asıl) yönetim alacağının dava tarihinden itibaren aylık %10 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı siteye verilmesine hükmedilmiştir. Buna göre, mahkemenin gerekçeli kararı ile yargılama tutanağına geçen kısa karar arasında çelişki bulunmaktadır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 10.04.1992 gün 1992/7-1992/4 sayılı kararı gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunlu olup iki karar arasında çelişki mutlak bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7553, Karar No: 2025/2971, Tarih: 05.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7553 E.  ,  2025/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1892 Esas, 2024/829 Karar

KARAR : Esastan ret / Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/272 Esas, 2022/126 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 523 ada 98 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; takdir edilen değerin çok düşük olduğunu, vekâlet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal seçiminin hatalı yapıldığını, bu hataya karşı yapılan itirazlarının dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, bu yönde de yapılan itirazlarının dikkate alınmadığını, belirtilen sebeplerle istinaf isteminde bulunmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; düşük bedelin esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, vekâlet ücretinin son karar tarihi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; düşük bedelin esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, vekâlet ücretinin son karar tarihi esas alınarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, ancak vekâlet ücreti yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen iddialar ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen iddialar ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 523 ada 98 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza yakın ve benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalar ile belirlenen bedelin uyumlu olduğu, ilk kararı istinaf eden davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek kamulaştırma bedelinin belirlenmesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26717, Karar No: 2012/34154, Tarih: 21.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/26717 E.  ,  2012/34154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesi kararının alacaklının temyizi üzerine Dairemizin 05.12.2011 tarih ve 2011/13769-26242 sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiş; yine alacaklının karar düzeltme istemi Dairemizin 16.01.2012 gün ve 2012/9707-24207 sayılı ilamıyla süre aşımı bakımından reddine karar verilmiştir. Bu defa, alacaklı tarafından yeniden karar düzeltme isteminde bulunduğu görülmektedir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442/1.maddesinde yer alan "Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihin karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıka tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir" hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle; alacaklının dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin (REDDİNE), 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4187, Karar No: 2013/24790, Tarih: 24.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4187 E.  ,  2013/24790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26/03/2010 ve 11/05/2010 tarihli tutanaklara konu eylemler yönünden, suç tarihleri ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı iki kez cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 .maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14198, Karar No: 2023/5287, Tarih: 25.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14198 E.  ,  2023/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalıların site ortak alanına yaptıkları müdahalelerinin meni ile ana taşınmazda yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davada eksik husumetin söz konusu olduğunu, iddia edilen değişikliklerin davalılar tarafından yapılmadığını, davalıların kooperatif üyeliğini devraldıklarında kooperatifin şimdiki haliyle yerlerini teslim ettiğini, ortada davalıların bizzat yaptıkları herhangi bir değişiklik söz konusu olmadığını, son genel kurulda alınmış açık ve net bir genel kurul kararının olmadığını, bu yönde alınmış bir yetki olmadığını, kooperatifin mevcut haliyle imar izni alınmış olduğunu, yapılan değişikliklerin kimler tarafından yapıldığının sağlıklı olarak saptanması gerektiğini, müvekkillerin değişiklikleri yapan kişiler olmadığını, haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2013/1613 Esas, 2016/661 Karar sayılı kararı ile davanın ... yönünden husumet yönünden reddine, Tazminat ile ilgili talep geri alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davanın diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığını, davalıların ortak alana müdahalelerinin bulunup bulunmadığının tespiti ve taraf teşkilinin tam olarak sağlanması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2019/1109 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2019/1109 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, rapora karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, tanık beyanları ile aykırılığın davacı kooperatif tarafından yapıldığının sabit olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 18 inci ve 19 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanunu'na tabi sitede ortak yerlere müdahalenin önlenmesi talebi ile dava tarihinde kat maliki olan kooperatif yönetimince dava açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde ortak alanlara müdahalenin neler olduğu belirlenerek mahkemece yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik yoktur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

25.05.202 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.