muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13656, Karar No: 2019/19521, Tarih: 24.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13656 E.  ,  2019/19521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında resen gözetileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca tayin olunan "180 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 30 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında sonuç cezanın “5.400 TL adli para cezası” yerine, hesap hatası yapılarak "3.600 TL adli para cezasına" karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının ilgili kısmından “3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “5.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5388, Karar No: 2017/2579, Tarih: 29.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5388 E.  ,  2017/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,müvekkili ile davalı arasında akdedilen bayilik sözleşmesi ve eki protokol uyarınca, sözleşmeden kaynaklanacak damga vergisinin davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafından bu yükümlülük yerine getirilmeyince müvekkili tarafından 214.002,79 TL olarak 18.09.2013 tarihinde vergi dairesine ödendiğini,ödenen bu bedelin fatura ile davalıya yansıtılarak icra takibine başlatıldığını, davalının bu takibe karşı haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 31.05.2012 tarihinde noter ihtarı ile feshedildiğini, sözleşme hükümsüz hale geldiğinden damga vergisinin müvekkilinden istenilemeyeceğini, bayilik sözleşmesinin belli bir parayı ihtiva etmediğinden damga vergisine tabi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu neticesinde,sözleşme uyarınca damga vergisinden davalının sorumlu olduğu, sözleşmenin davacı tarafından tek yanlı olarak feshedilmesinin tahakkuk eden vergiyi ortadan kaldırmayacağı, sözleşmenin 3 asıl olarak imzalandığı, sözleşme ekindeki protokolde bayilik hizmet bedeli olarak 3.000.000 USD olarak kararlaştırıldığı, bu bedelin vergi matrahı olarak kabul edildiği, damga vergisi tutarının 88.040,25 TL olduğu, gecikme zammı ve faizinden de davalının sorumlu olacağı, yapılan hesaplamaya göre 19.09.2013 ödeme tarihine kadar gecikme zammı toplamının 124.923,25 TL olduğu, davalıdan tahsili gereken bedelin toplam 212.963,50 TL olarak hesaplandığı, takip öncesi davalının temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz talebinden bahsedilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile ... 14.İcra Müdürlüğü’nün 2013/16375 sayılı dosyaya yönelik itirazın 212.963,50 TL asıl alacak yönünden iptaline, asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 29/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 29/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu damga vergisinin mükellefi davacı olup ödemesi gereken damga vergisinin 88.040,25 TL olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede davacı tarafından ödenmesi gereken bu verginin davalıya yansıtılmasını mümkün kılan bir düzenleme var ise de; davacının davalıya yansıtabileceği tutar damga vergisinin kendisi olan 88.040,25 TL'den ibarettir. Davacının bu vergiyi geç ödemesinden kaynaklanan gecikme cezasından davalı sorumlu tutulamaz. Bu bakımdan yerel mahkemece davalının gecikme cezasından da sorumlu tutularak davalı itirazının 212.963,50 TL için iptaline karar verilmesi yerinde olmayıp kararın bozulması gerekir.

Açıkladığım nedenle saygıdeğer çoğunluğun onama kararına muhalifim. 29.03.2017
Yargıtay — Esas No: 2018/2154, Karar No: 2018/2769, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2154 E.  ,  2018/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asta müessir fiil suçundan sanık ....'ın, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu’nun 117/1 ve 5237 sayılı Türk ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Hava Kuvvetleri Komutanlığı İzmir Güzelyalı Hava Eğitim Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 20/11/2014 tarihli ve 2014/187 esas, 2014/485 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/02/2018 gün ve 94660652-105-45-12290-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2018 gün ve 2018/14462 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. fıkrasının sonuna 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen, “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, sanığın talimatla alınan savunmasında “hükmün açıklanmasına karar verilmesini kabul etmiyorum” şeklindeki beyanına rağmen sanık hakkında yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Hava Kuvvetleri Komutanlığı İzmir Güzelyalı Hava Eğitim Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 20/11/2014 tarihli ve Esas No 2014/187, Karar No 2014/485 sayılı kararının CMK’nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakması kararı CMK’nın 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34133, Karar No: 2013/26981, Tarih: 27.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34133 E.  ,  2013/26981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Keşif sonucu düzenlenen 11.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastro çalışmalarının yapılmamış olduğu, eski işgal ve faydalanma eylemi olup, evin orman içersindeki boşluğa yapılmış olduğu belirtilmesine göre 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı gözetilmeden sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12142, Karar No: 2023/332, Tarih: 16.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12142 E.  ,  2023/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle;süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 51 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; taşınmaz üzerinde trilye cinsi zeytin ağaçları mevcut olup ortalamanın çok üzerinde verim elde edildiğini, Akhisar Ticaret Borsasında belirlenen 2019 yılı trilye cinsi zeytin fiyatlarına göre değerinin tespit edilmesini, taşınmaz üzerindeki kazma su kuyusunun da bedelinin kamulaştırma bedeline ilave edilmesini, objektif değer arttırıcı unsurların dikkate alınmasını, kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanmasını, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile dava konusu taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masrafı brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplandığından m² birim değerinin yüksek bulunduğunu, resmî veriler dikkate alınarak değerinin yeniden hesaplanması gerektiğini, objektif değer artış oranı uygulanmasının yerinde olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; zeytin veriminin düşük alındığını, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini, taşınmazda bulunan damlama sulama tesisatı ve sulama borularının değerinin tespit edilmediğini ileri sürmüştür.

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; zeytin veriminin düşük alındığını, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini, taşınmazda bulunan damlama sulama tesisatı ve sulama borularının değerinin tespit edilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın sulu kapama zeytin bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek, Akhisar İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınıp, gelir metoduna göre hesaplama yapılmasının doğru bulunduğu,

2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu,

3. İlk Derece Mahkemesince kararın kesinleşmesinden sonra ödenmesine karar verilen fark bedele kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği,

4. Taşınmazın mahalle merkezine 1000 metre mesafede olduğu, Akhisar-Sındırgı karayoluna çok yakın konumda olduğu ve bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri dikkate alınarak % 40 yerine daha düşük objektif değer artışı uygulanması yerinde görülmeyerek yeniden yapılan hesaplama sonucu kararı istinaf edenlerin payları oranında fark bedel depo ettirilip, belirlenen bedel üzerinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü alt bendi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; üretim masrafı brüt gelirin 1/3'ü olarak hesaplandığından m² birim değerinin yüksek bulunduğunu, resmî veriler dikkate alınarak değerinin yeniden hesaplanması gerektiğini, objektif değer artış oranı uygulanmasının yerinde olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; zeytin veriminin düşük alındığını, objektif değer artış oranının düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Manisa ili, ... İlçesi, ... Mahallesi 51 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

3. Yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesi kararını istinaf eden davalı ..., ..., ..., ... ve ...'ın dava konusu taşınmazdaki hisselerinin yanı sıra tapu maliki müteveffa ...'ın dosya içindeki Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/107 Esas, 2020/181 Karar sayılı veraset ilâmına göre davalılardan ..., ..., ... ve ...'ın mirasçıları olduğunun anlaşılması karşısında, kararı istinaf eden davalıların tapudaki payları dışında ...'dan gelen paylarının da hesaplamada gözetilmesi gerekirken sadece tapudaki payları dikkate alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve davalılar ... vd. Vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde bir kısım davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2145, Karar No: 2024/3438, Tarih: 22.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2145 E.  ,  2024/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/671 E., 2023/310 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 02.08.2023 tarihli ek karar ile süresinde temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesiyle temyizden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yatırılan gider avansının, harç olarak kabul edilemeyeceği ve yasal süresi içerisinde muhtırada belirtilen temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz karar harcı ikmal olunmadığı gerekçesiyle 19.01.2024 tarihli ikinci ek karar ile temyizden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

19.01.2024 tarihli ikinci ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Dosya içeriğine göre; davacının 19.01.2024 tarihli ek kararı temyizi üzerine, 269,80 TL temyiz karar harcı, 443,40 TL temyiz yoluna başvuru harcı, 50 TL posta giderinin yatırılmasına ilişkin meşruhatlı muhtıranın davacıya 27.12.2023 tarihinde tebliğ edildiği, 03.01.2024 tarihinde yasal sürede İlk Derece Mahkemesi veznesine gerekli harç ve giderlerin, gider avansı adıyla yatırıldığı, aynı tarihli dilekçe ile harç değerlerinin yılbaşı itibarıyla değiştiğinden gider avansı seçilerek eksik harcın ikmal edildiği belirtilerek eksik harçların gider avansından karşılanmasının talep edildiği anlaşılmıştır. Davacı tarafça muhtıra tebliğinden sonra süresi içerisinde mahkeme veznesine muhtırada belirtilen 800,00 TL ödendiğinden İlk Derece Mahkemesinin davacının temyizden vazgeçilmiş sayılmasına dair ek kararının hatalı olduğu anlaşılmakla;19.01.2024 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesinin 02.08.2023 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, 2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacının 02.08.2023 tarihli ek kararına ilişkin temyiz kaydının yapılmasına rağmen temyiz kanun yoluna başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcının yatırılmadığı belirlenmiştir.

492 ... Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve yatırılan gider avansı talep hâlinde iade edilmek üzere);

492 ... Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve yatırılan gider avansı talep hâlinde iade edilmek üzere);

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.İlk Derece Mahkemesince verilen 19.01.2024 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. 02.08.2023 tarihli ek kararın temyizine ilişkin belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1851, Karar No: 2016/5821, Tarih: 06.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1851 E.  ,  2016/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette uzun yıllar akaryakıt istasyonunun market sorumlusu olarak çalıştıktan sonra 01/08/2007 tarihinde emekli olurken yapılan sayım sırasında, istasyonda 75.000 TL açık çıktığının belirlendiği, sanığın bu açığın kendisinden kaynaklandığını kabul ederek, katılana bu yönde yazılı bir belge verdiği, sanığın, bu belgenin kendisine zorla imzalatıldığını iddia ettiği, sanığın, istasyondaki markete gelen mallardan bir kısmının fatura ve irsaliyesini yok edip bu malların muhasebeye girişini engelleyip, gelen bu malları satıp bedelini uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığının anlaşılması karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.