muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7967, Karar No: 2018/5950, Tarih: 25.09.2018

Sanığın Yapı Kredi Bankası'na ait üç çeki, farklı zamanlarda, farklı bankalardan kastını yenilemek suretiyle kredi çekerken teminat olarak verdiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ...’ın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin, sanık ...’ın ise nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan bankadan çekilen kredi işlemi için kullanılan 8349723 numaralı sahte çek açısından; Sanık tarafından bankaya ödemeden men talimatının ne zaman ne gerekçe ile verildiğinin sorulmamış olması, daha önce sanık ... tarafından diğer sanık ...’a verilen çeklerden ödemeden men talimatı nedeni ile ödenmeyen, yahut karşılığı bulunmayan çek olup olmadığının araştırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık ...’ın Yapı Kredi bankasına bu çekle ilgili ödemeden men talimatını Halkbankasından kredi çekildikten sonra mı yoksa öncesinde bir tarihte mi verildiğinin araştırılması, sanık ...’ın çeklerinden sanık ...’ın piyasa da kullandığı ve karşılıksız kalan ya da ödemeden men talimat verilmiş olan ya da sahtelik iddiasında bulunulan başka çek ya da çeklerin olup olmadığının araştırılmasının ardından sanıkların kastlarının değerlendirilerek haklarında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1809, Karar No: 2006/7446, Tarih: 07.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1809 E.  ,  2006/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kimyasal madde sattığını, davalının fatura bedelini ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin kısmi itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 3.941.00.-YTL. alacağı olduğu halde bu miktarın üzerinde fatura düzenleyerek icra takibi yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalıdan 5.109.06.-YTL. alacaklı olduğu, bu tutardan davalı tarafça itirazı uğramayan 3.941.-YTL.nin indirilmesinden sonra davacının alacaklı olduğu tutarın 1.168.06.-YTL. olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bu miktara takip tarihinden itibaren % 35 avans faizi uygulanarak takibin devamına, 581.60.-YTL. icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı satılan mal bedelinin birim fiyatının sabit olmadığını, yurt dışı borsa değerine göre iniş çıkış kaydettiğini, bu nedenle satıma konu kimyasal malların bedellerinin değişiklik arzettiğini iddia ederken davalı taraf davacının satıma konu mal bedelini tek taraflı artırarak fatura düzenlediğini savunmuştur.

O halde dava konusu malın davalıya teslimi konusunun ihtilafsız olduğu gözetildiğinde, malın satım tarihindeki birim fiyatının uzman bilirkişiler vasıtasıyla tespit edilerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14433, Karar No: 2015/2645, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14433 E.  ,  2015/2645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14155, Karar No: 2022/11627, Tarih: 23.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14155 E.  ,  2022/11627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/863 Esas - 2018/56 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal alınan taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde, ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğunun belirtildiği, ayrıca emsal taşınmazın 20.03.2012 tarihli satışın alıcısının limited şirket olduğu, yapılan satış ticari nitelikte ve özel amaçlı satış olup emsal olarak kabul edilemeyeceğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün, 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı gözetilmeksizin önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlar yerinde olmadığı Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/863 Esas - 2018/56 Karar sayılı Hükmün HMK'nın 371. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4155, Karar No: 2020/9258, Tarih: 26.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/4155 E.  ,  2020/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme (sanık ... hakkında), rüşvet alma (sanıklar Emriye ve Yusuf haklarında), kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği (tüm sanıklar haklarında)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında resmi belgede zincirleme sahtecilik suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan tüm sanıklar haklarında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında rüşvet verme ve rüşvet alma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile Milli Eğitim Bakanlığının bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Milli Eğitim Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin

eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5000, Karar No: 2014/20570, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5000 E.  ,  2014/20570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/104086

MAHKEMESİ : Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2010/344 (E) ve 2010/481 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi,bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının,ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için,bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının,kıyafetlerinin,taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

... Dekorasyon İnşaat Turizm Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin yetkilisi olan sanığın, şirketi adına Z.. B.. Heykel Şubesi'nden kullandığı krediye karşılık olarak, katılanı borçlu, kendisini de alacaklı olarak gösterdiği, 20.11.2008 tarihli, 4.950 TL bedel içeren ve sahte imza atılmak suretiyle oluşturulduğu tespit edilen senedi, adı belirtilen bankaya teminat amacıyla verdiği, banka tarafından sanığa kullandırılan kredinin taksitlerinin zamanında ödenmemesi üzerine, söz konusu senede istinaden kambiyo senetlerine özgü takip yolu ile katılan aleyhine icra takibinde bulunulduğu, banka tarafından başlatılan icra takibi kapsamında, kendisine gönderilen ödeme emri üzerine hakkında yapılan takipten haberdar olan katılan tarafından söz konusu senet üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesi öne sürülerek imzaya ve takibe itiraz edildiği, yapılan kriminal inceleme neticesinde düzenlenen ekspertiz raporuna göre; söz konusu senet üzerindeki imzaların katılanın el ürünü olmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Tüm dosya kapsamına göre; sanığın aşamalarda verdiği savunmalarında; dekorasyon şirketinin sahibi olduğunu, katılanın da 13 yıldır kendisinin yanında işçi olarak çalıştığını, katılana mal veya para vermiş olabileceğini, katılandan aldığı başka bonoların da bulunduğunu, katılan ile arasında hukuki bir ilişkinin mevcut olduğunu, söz konusu senedin katılan tarafından getirilerek iş yerine bırakılmış olduğunu beyan etmekle; maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak derecede açıklığa kavuşturulması açısından; sanık ile katılan arasında daha önceki tarihlerde bu şekilde bono alış verişinin bulunup bulunmadığı, sanığın katılandan aldığı başka senetlere dayanarak katılan aleyhinde icra takibinde bulunup bulunmadığı, bundan başka icra takipleri olduğunun tespit edilmesi halinde ise söz konusu senetlerin ödenip ödenmediği, yürütülen icra takiplerine katılan tarafından itirazda bulunulup bulunulmadığı, sanığın iş yerindeki kayıtların da araştırılarak veya sanığın kendisinden sorulması suretiyle, katılana senet verdiğine ilişkin kendisinde herhangi bir kayıt veya belgenin bulunup bulunmadığı hususlarının net bir şekilde açıklığa kavuşturulmasından sonra toplanan delilere göre resmi belgede sahtecilik ve 5237 sayılı TCK'nın 158.maddesinin 1.fıkrasının (j) bendinde düzenlenen "banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık" suçlarından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

2-Kabule göre de; 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5.fıkrası uyarınca, nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10488, Karar No: 2015/6552, Tarih: 15.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10488 E.  ,  2015/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 51/1-3, 54.maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 21.03.2012 günü, geçici köy korucuları tanıklar ..., ... ve ...'in, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... civarında, saat gece 22:30 sıralarında güvenlik amaçlı devriye görevi yaptıkları esnada, tümülüs üzerinde birkaç adet el fenerinin yanıp sönmekte olduğunu gördükleri ve durumdan şüphelenerek ... Jandarma Komutanlığına haber verdikleri, kolluk görevlileri gelene kadar da tümülüse yakın yerde önlem alan korucuların, tümülüsten kendilerine doğru gelen sanıklar ... ve ... ile haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ..., ... ve ...'i ellerindeki kazma, kürek, murç, çekiç, el feneri gibi suç aletleriyle yakaladıkları, olay yerine gelen kolluk görevlilerince sanıkların ellerindeki suç aletlerinde taze toprak olduğunun ve tümülüs üzerinin yeni kazılmış olduğunun tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık ... verdiği ifadelerinde, atılı suçlamayı kabul etmemiş ve kazı olayı ile kendisinin bir ilgisinin olmadığını, diğer sanıkları beklediği esnada kolluk görevlilerince yakalandığını, sanık ... da verdiği ifadelerinde, altın olduğunu duydukları tümülüsü kazmak amacıyla diğer sanıklarla olay yerine gittiklerini, ancak kazılacak yeri bulamadıklarını ve kazı yapamadan geri döndükleri esnada yakalandıklarını beyan etmiş iseler de; haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıklardan ...'in verdiği ifadesinde, altın bulabilmek amacıya hep beraber kazı yerine gittiklerini, 45 dakika kadar kazdıklarını, geri döndükleri esnada da yakalandıklarını beyan ettiği, sanıkların yakalanış şekilleri, tanık ifadeleri, sanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamından, sanıklar ... ve ...'ın, kararları temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklar ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde, ....Koruma Bölge Kurulu'nun 27.04.2012 tarih ve 289 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen ... üzerinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla, 130 cm genişliğinde ve 100 cm derinliğinde izinsiz kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12372, Karar No: 2013/11993, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12372 E.  ,  2013/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki isim tashihine ilişkin dava hakkında Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının "Nürettin" olarak hatalı yazılan adının "Nurettin" olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, ad ve soyadının değiştirilmesi istemlerinin 6100 sayılı HMK.'nun 382/2-2 bendinde çekişmesiz yargı işi olarak düzenlendiği, HMK.'nun 383. maddesine göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı, aynı Kanun'un b fıkrasında da ad ve soyadı düzeltmelerinin bu kapsamda bulunduğunun kabul edildiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Aynı Kanunun b fıkrasında ise ad ve soyada ilişkin düzenleme bulunmaktadır.

Davacının, nüfus kaydına hatalı kaydedilen adının düzeltilmesine ilişkin talebinin adın ve soyadının değiştirilmesi değil, yanlış kaydedilen adın ve soyadının

2013/12372

2013/11993

düzeltilmesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, 5490 sayılı Kanun'un 36/1-a-b maddesi kapsamında olan uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nin 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10891, Karar No: 2011/24082, Tarih: 22.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/10891 E.  ,  2011/24082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... 'nin yargılanmaları sırasında; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi ile ... 30. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suçlar yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, ... 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1196 E. sayılı dava dosyası ile, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/788 E. sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/788 E. sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.