muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/853, Karar No: 2020/1354, Tarih: 19.02.2020

3) -469,70- TL hastane masrafının 24/06/2011 tarihinden itibaren,

-2,10-TL hastane masrafının 29/06/2011tarihinden itibaren,

-11,50-TL hastane masrafının 06/07/2011 tarihinden itibaren,

- 2,10-TL hastane masrafının 06/07/2011 tarihinden itibaren,

-24,50-TL hastane masrafının 27/07/2011 tarihinden itibaren,

-24,50-TL hastane masrafının 26/08/2011 tarihinden itibaren,

-62,00-TL hastane masrafının 26/09/2011 tarihinden itibaren,

-24,50-TL hastane masrafının 26/10/2011 tarihinden itibaren,

-24,50-TL hastane masrafının 25/11/2011 tarihinden itibaren,

-24,50-TL hastane masrafının 23/12/2011 tarihinden itibaren,

-7,75-TL hastane masrafının 20/01/2012 tarihinden itibaren,

-875,00-TL hastane masrafının 21/02/2012 tarihinden itibaren,

-10,75-TL hastane masrafının 09/03/2012 tarihinden itibaren,

İşleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere toplam 1.563,40-TL hastane masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine , karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı ... Taah. Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş kazasına kusurun tümüyle sigortalıya ait olduğu, her türlü iş güvenliği tedbirinin alındığı, delil olarak sunulan maddi ve manevi tazminat davasının henüz sonuçlanmadığı ve o davadaki tanıkların da kazanın sigortalının kusuru ile meydana geldiğini teyit ettiği, kaza sonrasında sigortalının tedavi sürecinin takip edildiği, sürekli iş göremezlik oranının kendilerini bağlamayacağı, tavan uyarınca sigortalıya yaptıkları ödemelerin düşülmesi gerektiği; davacı Kurum vekili, işverenlerin olayda tam kusurlu olduğu, sigortalıya kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle, ilk derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Üst Yapı İnşaat Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; aralarında işçi işveren ilişkisi olmadığından husumete itiraz ettikleri, sadece proje ve danışmanlık hizmeti verdikleri, sigortalının tam kusurlu olduğu, sigortalının iş göremezlik oranına itiraz ettikleri, kazanın iş kazası olmadığı, kendilerine kusur atfedilemeyeceği, faize hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, ilk derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

B-BAM KARARI

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi;

Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 16.01.2018 tarih, 2016/115 Esas ve 2018/17 Karar sayılı kararına yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinin 1'inci alt bendi uyarınca başvurunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemişlerdir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri aynı istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemişlerdir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü ile davalılar arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Dosya kapsamında Mahkemece, dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü ile davalılar arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle dosya kapsamında bulunan 08.03.2010 tarihli sözleşme de gözetilmek suretiyle dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü ile davalılar arasındaki arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli, bu doğrultuda yeniden bir kusur raporu alınmalı, yine kazalı tarafından davalı şirketlere karşı açılan tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporu da gözetilmek suretiyle, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi heyetinden yeniden yöntemince rapor aldırılarak davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-Davanın Yasal dayanaklarından olan 5510 Sayılı Yasanın 19'uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/06/1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da aynı yöndedir.

5510 Sayılı Yasanın sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan,aynı yasanın 58 ve 95'inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınmalıdır.

Bu düzenlemeler çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Aynı yöndeki düzenleme 1479 ve 506 sayılı Yasa'lar kapsamında da mevcut olup, mahkemece öncelikle, 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de dikkate alınarak SGK Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, itiraz halinde Adli Tıp Kurumunun görüşüne başvurulması, raporlar arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Üst Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle rapor alınmalı;

Bu kapsamda eldeki davada; davalı ... A.Ş. vekilinin aşamalardaki kazalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesine yapmış olduğu itirazı irdelenerek, yukarıda açıklanan ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/06/1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararına ve yasal prosedüre uygun şekilde yukarıda belirtilen 2013 tarihli Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğini de irdeleyecek şekilde Adli Tıp Üst Kurulundan bir rapor aldırılmalı ve sürekli iş göremezlik derecesinde farklılık oluşması halinde gelir miktarına etkisi Kurumdan sorularak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10162, Karar No: 2014/11452, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10162 E.  ,  2014/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7567, Karar No: 2018/5448, Tarih: 11.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7567 E.  ,  2018/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında, Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK 158/1-j- son, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince, Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık müdafii tarafından esasa yönelik olarak, katılan ... İdaresi Başkanlığı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, Elmadağ’da bilgisayar ve cep telefonu satışına ilişkin iş yeri açtığı, iş yerinin yeni açılması nedeni ile kayıtlı olduğu Elmadağ Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından matrahsız olarak vergi levhası düzenlendiği, matrahsız vergi levhasına kredi verilmemesinden dolayı, sanığın vergi levhasının fotokopisini çekerek, fotokopi vergi levhası üzerindeki beyan ve tahakkuk olunan bölümleri kredi verilebilecek şekilde doldurduğu, ardından da bu sahte vergi lehvası fotokopisi ile katılan ...’a müracaat ederek 20.000 TL taşıt kredisi kullandığı, daha sonra ise sanığın yine aynı vergi levhası ile Otomotiv'den kredili olarak araç satın almak istediği, ancak Koç Fiat Kredi şirketi yetkililerinin Elmadağ Vergi Dairesi ile yaptıkları yazışma neticesinde vergi levhasının gerçek olmadığının ortaya çıktığı, bu surette sanığın katılan ...’a karşı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Gelir İdaresi Başkanlığı vekilinin, temyiz talebinin incelenmesinde,

Suçtan zarar görenin ... olması karşısında, atılı suçlarından doğrudan zarar görmeyen Gelir İdaresi Başkanlığı’nın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen ve hukuken geçerli olmayan katılma kararının hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin, temyiz talebinin incelenmesinde,

a)Adli emanette bulunan gerçek vergi levhası üzerinde her hangi bir sahtecilik yapılmamış olması, söz konusu sahteciliğin, gerçek vergi levhasından çekilen fotokopi belge üzerinde yapılmış olması, dolayısıyla fotokopiden ibaret olan belgenin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmü yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

a)Adli emanette bulunan gerçek vergi levhası üzerinde her hangi bir sahtecilik yapılmamış olması, söz konusu sahteciliğin, gerçek vergi levhasından çekilen fotokopi belge üzerinde yapılmış olması, dolayısıyla fotokopiden ibaret olan belgenin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmü yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

b)Fotokopi şeklindeki vergi levhasının ve içerisinde bulunan bilgilerin gerçek olup olmadığı hususunun, katılan ... görevlilerince, Elmadağ Vergi Dairesi’nce yapılacak basit bir yazışma ile ortaya çıkarabilecekleri, sanığın hileli hareketlerinin katılan ... görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, basit bir denetim neticesinde hilenin tespit edilebileceği, kaldı ki Koç Fiat Kredi şirketi yetkilileri tarafından yapılan basit bir araştırma ile olayın ortaya çıktığı, dolayısıyla sanığın eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması karşısında, sanık hakkında unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmü yerine, yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de,

c)...’ın 20/10/2008 tarihli yazısında “sanık tarafından kısmi ödeme yapıldığının” belirtilmiş olması ve bu kısmi ödeme nedeni ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması karşısında, katılan ...’tan, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorulup, neticesine göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6681, Karar No: 2016/1049, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6681 E.  ,  2016/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.03.2015 tarih ve 2014/207-2015/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İsviçre'nin en önemli otuz ilaç firması arasında yer aldığını, diş sağlığı alanında araç-gereç ve medikal ürünlerin üretim satış ve pazarlamasını yaptığını, bu kapsamda ürettiği ürünleri “...” markası altında tüketicilere sunduğunu, söz konusu markayı ... nezdinde 03, 05, 10 ve 21. sınıflardaki mallar yönünden adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin markasını TPE nezdinde 03, 05 ve 21. sınıflarda bulunan ağız ve diş bakımı için eczacılık ve diş hekimiliğinde kullanılan preparatlar, gargara, diş macunu, diş fırçası, yönünden de 8...numarayla adına tescil ettirdiğini, davalılardan ...tarafından diğer davalı nezdinde “...” ibareli markanın tescili için başvuruda bulunulduğunu, marka tescil başvurusu kapsamında 05. sınıfta yer alan diş hekimliği için ürünlerin yer alması ve markaların iltibasa mahal verecek düzeyde benzer olması nedeniyle müvekkili tarafından başvuruya itiraz edildiğini, itirazın TPE YİDK tarafından verilen karar ile reddedildiğini, markalar arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibasa mahal verecek düzeyde benzerlik olması nedeniyle bu kararın hatalı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK tarafından verilen 27.03.2014 tarih 2014-M-3504 sayılı kararın davalının marka tescil başvurusu kapsamanda 05. sınıfta yer alan diş hekimliği için ürünler yönünden iptaline, markanın tescili halinde bu ürünler yönünden markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 01.09.2014 havale tarihli cevaba cevap dilekçesiyle iddiasını genişleterek davacı tarafından tescil talebinde bulunulan...ibaresinin tıbbi bir terim olduğunu, kanın taşıdığı ya da içerdiği pigment, ...'in parçalanmasından oluşan demirden yoksun esmer-sarımsı

renkte pigment anlamına geldiğini, bu nedenle bu ibarenin başvuru kapsamında yer alan 05. sınıftaki mallar yönünden tanımlayıcı ve yanıltıcı nitelikte olması nedeniyle 556 Sayılı KHK'nın 7/1-c-f maddesi uyarınca marka olarak tescil edilmeyeceğini de ileri sürerek başvuruya konu markanın 05. sınıfta yer alan ürünler yönünden KHK'nın 7/1-c-f maddesi uyarınca reddine ve markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında iltibasa mahal verir düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında iltibasa mahal verir düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ... vekili, müvekkili adına tescilli bitkisel ilaç sektöründe kullanılan “..” ibareli markanın bulunduğunu, bu markaya benzer olması sebebiyle başvuruya konu markanın tescil edilmek istenildiğini, müvekkilinin markasıyla davacı adına tescilli marka arasında iltibasa mahal verir düzeyde benzerlik bulunmadığını, 05. sınıfta yer alan diş hekimliği için ürünleri kullanan tüketicilerinin bilinçli tüketici olduğunu, bu nedenle markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının KHK'nın 7/1-c-f maddesi uyarınca ileri sürdüğü iddiaların yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına 03, 05 ve 21. sınıflarda yer alan ağız ve diş bakımı için eczacılık ve diş hekimliğinde kullanılan preparatlar, gargara, diş macunu, diş fırçası ürünleri için tescilli “...” ibareli markanın bulunduğu, davalının marka başvurusu kapsamında diş hekimliği için ürünlerin de yer aldığı, söz konusu ürünlerin davacı markasının kapsamında kalan ürünlerle örtüştüğü, başvuruya konu marka ile davacı markası arasında görsel, sescil manada benzerlik bulunduğu, bu benzerliğin ortalama tüketiciler nezdinde markalar arasında iltibasa sebebiyet verecek düzeyde olduğu, başvuruya konu markayı oluşturan “...” ibaresinin kanın taşıdığı veya içerdiği pigment anlamına geldiği, pigmentin bir kimyasal ürün olduğu, ilaç etken maddesi ismi olmadığı, bu ibarenin ... olarak belirlenmediği, başvuru kapsamında yer alan tıbbi amaçlı kimyasal ürünler ve kimyasal elementler bakımından vasıf bildirici nitelikte olduğu, gerekçesiyle YİDK kararının iptaline ilişkin talebin kabulüyle TPE YİDK tarafından verilen 2014-M-3504 sayılı kararın diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç) bakımından iptaline, hükümsüzlük istemine ilişkin talebin kısmen kabulüyle davalı adına tescilli 2012/19893 sayılı markanın diş hekimliği için ürünler, (aletler/cihazlar hariç) tıbbi amaçlı kimyasal ürünler ve kimyasal elementler bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davalı ... ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ve davalı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.