muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/42, Karar No: 2022/574, Tarih: 22.09.2022

İfade etmişlerdir.

Sanık ... (.) Kollukta; eşi ile boşanma davasının devam ettiğini, yaklaşık bir aydır ... ile birlikte dost hayatı yaşadıklarını, eşi ile ayrılmak istediği için babası ... ile üç aydır konuşmadıklarını, bazen de kendisine şiddet uyguladığını, son üç ay içinde ...'te bir süre eniştesi ...'nin evinde kaldığını, ...'ın kendisine zorla tecavüz etmeye kalktığını, korktuğundan şikâyetçi olmadığını, babasının eniştesini bu nedenle işten çıkardığını, annesini görmesine izin vermediğini, ...'in arkadaşları olan ..., ...ve...'i yaklaşık iki aydır tanıdığını, 6 ay kadar önce annesinin kendisine "Şu babanı öldürecek adamı bul, 20.000 TL para vereyim" dediğini, kendisinin de bu durumu ...'e söylediğini, ancak ...'in bu fikre sıcak bakmadığını, "Babandır hem döver hem sever" dediğini, olaydan 1,5 – 2 ay kadar önce ..., ..., ... ve... ile birlikte otururken babasının Mesken'deki evinde bulunan tüfekleri çalmaya karar verdiklerini, amaçlarının babasına zarar vermek olduğunu, tüfekleri almaya ..., ..., ...ve...'in beraber gittiklerini, tüfekleri Dere Mahallesi'ndeki evine getirdiklerini, sonra babasının tüfeklerin çalındığını öğrenince ...'i ve ... Gökbel'i arayarak tüfekleri getirmesini istediğini, 28.10.2013 tarihinde saat 20.30 sıralarında ..., ..., ... ve ...'in Şahin marka araçla geldiklerini, hepsinin alkollü olduğunu, ...ın tüfekleri, ...'in de kartuşları alıp kendisine hitaben "Biz hep birlikte babanı vurmaya gidiyoruz, seni bu dertten kurtaracağız, bu ... bugün bitecek" diyerek ikametten ayrıldıklarını, kendisinin bu kişilere bir ay kadar önce "Bu işi bitirin size 20.000 TL para vereceğim" dediğini, o sırada "Sinirim geçti babamı öldürmeyin" dediyse de alkolün etkisiyle kendilerini dinlemediklerini, sonra evden çıktıklarını, onlar evden çıktıktan sonra ...'in Akyol Mahallesi'ndeki ikametine gittiğini, evde .in olduğunu, bir süre oturduktan sonra saat 22.30 gibi eve geri döndüğünü, saat 23.30 sıralarında ... ile birlikte oturdukları eve ..., ...ve...'in geldiklerini, ...ın iki av tüfeğini tuvaletin oraya koyduğunu gördüğünü, ...'in aracın yanında gezindiğini, "Ne oldu?" diye sorduğunda ...ın kendisine "Babanı av tüfeği ile vurduk, bundan sonra sen rahat et" dediğini, ...'in uyuduğunu... ve ...ın ikametten araçla ayrıldıklarını, sonra Hamide'nin telefonla ...'i aradığını ve "Babalığın ölmüş hemen gelin" dediğini, bunun üzerine babasının evine gittiklerini, o sırada ...ın kendisine cep telefonundan mesaj atarak "Artık korkuyla yaşamayacaksın babanı vurduk" şeklinde yazdığını, bu mesajı okuduktan sonra hemen sildiğini, kollukta verdiği ilk sözlü beyanının yalan olduğunu, ... ile olan ilişkisinin ve babasının ölüm olayının gün yüzüne çıkmaması için yalan söylediğini, zaten sonradan rahatsız olduğu için tüfeklerin yerini polise kendisinin söylediğini,

Cumhuriyet Savcılığında; anne ve babasından şiddet gördüğünü ancak kimseyi öldürecek kadar bir kini olmadığını, annesinin babasını öldürmesi için para teklif ettiğini söylediğini ama bunun yalan olduğunu, kendisinin haberi olmadan ..., ..., ...ve...'in babasının öldürülmesini planladıklarını, kendisinin bu fikrinden ..., ...ve...'e bahsettiğini, ancak ...ın bu fikri direkt kabul ettiğini, ...ve...'in babasından kalacak mirastan yararlanmak için bu fikrin iyi olabileceğini düşündüklerini, babasının evinden yapılan hırsızlıktan ...'in de haberi olduğunu, zaten tüfeklerin cinayetin işlenmesi için çalındığını, ...'nin ablasının eşi olduğunu ...'ın kendisine tecavüz ettiğini, bu durumdan babasının haberi olduğunu, hiçbir zaman kızlarını haklı görmediğini, "Damadın adını mı çıkaracaksınız" dediğini, sonra minibüs hattında yaşananlar için babasının ...'ı işten kovduğunu, bayramın ikinci günü ..., ..., ... ve kızı .ile birlikte ...'ye ablasının yanlarına gittiklerini, ...'ın kendisine babasını sorduğunu, kendisinin aralarının iyi olmadığını söylediğini, ...'ın babasını öldüreceğini ve mallarının üzerine oturacağını söylediğini, ...'ın ...ve...'e "Bu adamı öldürün 20.000 TL para vereyim herkes rahata kavuşsun" dediğini, zaten ...'de ...'ın ...ı birden tanımasına şaşırdığını, olay günü yani 28.10.2013'te saat 17.30 civarı kayınpederlerinin evinde oldukları sırada ...'e ...ve...'den telefon geldiğini, "Hazır mısın dışarı çıkabilecek misin?" dediklerini, ...'in evin anahtarını istediğini, ...'in evin anahtarını alarak ...ve... ile kafa dinlemek için gittiğini, kendisinin kayınvalidesinde kaldığını, saat 23.00 sıralarında kayınvalidesine ..., ... ve ...ın gelerek kendisini ve kızını alıp kendi evlerine geçtiklerini, eve girdiklerinde ...ın tüfekleri montunun içine soktuğunu ancak belli olduğunu, ne yapıyorsun dediğinde arkasına bakarak kaçıp gittiğini, sonra ..., ...ve...'in birlikte aynı arabayla evden dışarı gittiklerini, saat 23.00 civarında ...'i hiç görmediğini, evden ..., ... ve...'in çıktıklarını, ...'e "Nereye gidiyorsunuz" diye soruduğunda cevap vermediğini, ...ın ise "Babanı öldüreceğiz" dediğini, sonra saat 23.30-23.45 arası ..., ... ve ...ın...'in arabasıyla eve geldiklerini, ...ın cebindeki boş fişeği gösterdiğini, sonra kollukta cep telefonundan okudukları "Bitirin artık şu işi" şeklindeki mesajın yaklaşık bir ay önceki mesaj olduğunu, olaydan bir hafta öncesinde bu üç şahsın babasının evden çıkışı için ellerinde silahla beklediklerini, ancak babası çıkmayınca bir şey yapmadan geri döndüklerini, sonradan emniyette öğrendiği kadarıyla babasını ...ın elindeki tüfekle vurduğunu, ...'in o sırada sarhoş olduğunu, ...'in ise bu ikisinden ayrı bir yerde olduğunu duyduğunu,

Tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; önceki savunmasını tekrar ettiğini,

Tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; önceki savunmasını tekrar ettiğini,

Mahkemede; kollukta verdiği ifadeyi kabul etmediğini, ifadelerin önceden hazırlanıp önlerine konulduğunu, şiddet gördükleri için bu ifadeleri kabul etmek zorunda kaldıklarını, babasının sürekli kendisini tehdit ettiğini, kendisini zorla evlendirdiğini, baskılarının sürekli devam ettiğini, ...'te çalıştığı süreçte babasının çalıştığı otele gelerek bastığını, öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiğini, babasının öldürülmesi için herhangi bir para teklifinde bulunmadığını, para konusunun geçmediğini, böyle bir eylemi olmadığını, ...'nin babasının öldürülmesi konusunda teşvikleri olduğunu, babasının öldürülmesi hâlinde kayınvalidesinin saf olduğunu, para bulup buluşturacağını ...'nin kendisine söylediğini, ...'de iken ...'in bunu arkadaşları ...ve...'e söylediğini, böyle bir cümleye karşı... ve ...ın 10.000'er TL paylaşacaklarını, bu parayı ...'ın vereceğini, ...' in bu para ile ilgisi olmadığını, olayın olduğu akşam ..., ... ve ...'in evde olduğunu, alkol aldıklarını, orada bir şey konuşulmadığını, tüfekleri de aldırma sebebinin babasının sürekli kendisini tehdit etmesi olduğunu, yani babasının kötü birşey yapmaması için tüfekleri aldırdığını, tüfeklerin oturdukları evde bulunduğunu, o akşam üç arkadaş bira içerken olayla ilgili bir şey konuşmadıklarını, ...'in evden çıkarken tüfeği aldığını görmediğini, ...'in o gün "Gezmeye gidiyoruz" diyerek evden çıktığını, telefonu verme durumunun üç dört aydır sürdüğünü, annesine telefon vermeleri ve bu suretle konuşmalarının sağlanmasını kendisinin istediğini, zaten gerek kendisi, gerek ...'in annesi ile babasının evinin oralarda dolaştıklarını, müsait olduğunda görmeleri hâlinde telefonu vermek istediklerini, olay gecesi ...'in arkadaşları ile çıkarken tüfeği aldıklarını görmediğini, geldiklerinde kızıyla birlikte evde uyuduklarını, ...ın yattığı yere geldiğini, yanında ...'in olduğunu, tüfekten çıkan mermi kabuğu gibi olan sarı parçayı yorganın üzerine attığını ve kendisine hitaben "Babanı bu mermi ile öldürdüm artık korkmanıza gerek yok sen de annen ve ailenizde korkmadan yaşayabilirsiniz " dediğini, o sırada ...'in bir şey söylemediğini, zaten alkollü olduğunu, önce inanmadığını, sonra üzerini değiştirip babasının evine gittiğini, olayın doğru olduğunu, boşanma davasının kesinleştiğini, ...'ın annesi adına bu paraların verilebileceğini düşünerek mi yoksa kendisinin mi teklif ettiğini bilmediğini, ...'ın para meselesini annesi ile konuşup konuşmadığını bilmediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın suç ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan hâliyle "Kasten öldürme" başlıklı 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82. maddesi;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

...d) Üstsoy veya altsoydan birine ya da eş veya kardeşe karşı,...

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın suç ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan hâliyle "Kasten öldürme" başlıklı 81. maddesi;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82. maddesi;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

...d) Üstsoy veya altsoydan birine ya da eş veya kardeşe karşı,...

İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklindeki düzenlemeyle, eş, kardeş, üstsoy veya altsoydan birinin öldürülmesi, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

Madde gerekçesinde; kasten öldürme suçunun belli akrabalık ilişkisi içinde bulunan kişilere yani üstsoy veya altsoydan birine yada eş veya kardeşe karşı işlenmesinin bu suçun nitelikli hâli olarak düzenlendiği belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 82/1-d maddesinde yakın akrabalara karşı işlenen kasten öldürme suçunun nitelikli hâl olarak kabul edilmesinin nedeni; akrabasına karşı suç işleyen kimsenin suçu işlemek için daha yoğun bir kötülük içinde bulunması, bu nedenle kınanabilirliğinin daha fazla olması ve akrabası olan mağdurun failin kendisine karşı böyle bir eylemi yapmasını beklemeyeceğinden bahisle faile karşı kendisini savunma gereği ve ihtiyacı hissetmeyeceği gibi durumların var olmasıdır (Turan, Ersin / Otacı, Cengiz, Kasten İnsan Öldürme Suçları, ... Yayınevi, 2. Baskı, ..., 2016, s.724; Akt: Gökcan, H. Tahsin/Artuç, ..., TCK Şerhi, ... Yayınevi, ..., 2021, Cilt: II, s.2977.).

TCK'nın 82/1-d maddesinde faille mağdur arasındaki akrabalık ve yakınlık derecesinin bir türü olarak düzenlenen üst soy - alt soy ilişkisi, doktrinde suçun işlenmesine etki eden şahsi bir ağırlaştırıcı neden olarak kabul edilen ve asıl failin cezaî sorumluluğunun belirlenmesi bakımından uygulanması gereken bir nitelikli hâldir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'daki “asli iştirak-feri iştirak” ayrımı terk edilerek suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Azmettirme, 5237 sayılı TCK'nın 38. maddesinde;

"(1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.

(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme hâlinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi hâlinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Azmettirme, belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önceden suçu işlemeye karar vermiş ise, bu takdirde azmettirme değil, artık aynı Kanun'un 39/2. maddesi kapsamında manevi yardım söz konusu olacaktır. Azmettiren konumundaki kişinin kasten hareket etmesi gerekir. Bu kastın, failde belli bir suçu işleme konusunda karar oluşturmayı, suçun bu kişi tarafından işlenmesi hususunu ve azmettirilen suçun kanuni tanımındaki unsurlarını kapsaması gerekli olmasına karşın, eylemin yer ve zamanı ile işleniş tarzına ilişkin ayrıntıların belirlenmesine gerek yoktur.

Yardım etme ise 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde, "Bağlılık kuralı" da aynı kanunun 40. maddesinde; "(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

TCK’nın 39. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

TCK’nın 39. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Bağlılık kuralı da aynı Kanun'un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 Sayılı TCK'da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 Sayılı Kanun'un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

Azmettiren konumundaki şerikin mağdurla arasında nitelikli hâl kapsamında değerlendirilen akrabalık veya yakınlık ilişkisinin bulunması hâlinde, şerikin cezai sorumluluğunun ne olacağı yönünde doktrinde farklı görüşler bulunmaktadır. Şöyle ki;

Azmettiren konumundaki şerikin mağdurla arasında nitelikli hâl kapsamında değerlendirilen akrabalık veya yakınlık ilişkisinin bulunması hâlinde, şerikin cezai sorumluluğunun ne olacağı yönünde doktrinde farklı görüşler bulunmaktadır. Şöyle ki;

Özgenç’e göre; bağlılık prensibi gereği şerik olarak sorumluluğu gerektiren iştirak katkısı, haksızlık muhtevasını failin fiilinden almaktadır. Örneğin, bir kişinin kasten öldürme suçunu mağdurun oğlu ile birlikte (müşterek fail olarak) işlemesi hâlinde, mağdurun oğlunun kasten öldürme suçunun nitelikli hâlinden cezalandırılması gerekecektir. Mağdurla arasında akrabalık olmayan diğer suç ortağının ise kasten öldürme suçunun temel şeklinden cezalandırılması gerekecektir. Ancak mağdurun oğlunun yardım eden sıfatıyla şerik olduğu bir durumda, failliğin şerikliğe göre aslîliği kuralı gereğince, kasten öldürme suçunun temel şekline göre cezalandırılması mümkün olacaktır (Özgenç, İzzet, TCK Genel Hükümler, 11. Bası, Seçkin Yayıncılık, ..., 2015, s.548.).

Koca/Üzülmez’e göre; şeriklerin cezai sorumluluğunun esasını failin fiili belirler ve şeriklerin cezai sorumluluğu asıl failin şahsına ve fiiline göre tespit edilir. Ağırlaştırıcı neden asıl failin şahsından veya fiilinden kaynaklı değilse, asıl fail şerikten kaynaklı nedenden haberdar olsa bile bu neden asıl faile sirayet etmez (Koca, Mahmut/Üzülmez, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 7. Baskı, ..., Eylül 2014, s.448.).

Gökcen/Balcı’ya göre; mağdurla fiili icra eden asıl fail arasında eş ilişkisi olmadığı hâlde eşini öldürmesi için sevgilisini azmettiren şerikin TCK 82/1-d’den değil, kasten öldürmenin basit şeklini düzenleyen TCK’nın 81. maddesinden cezalandırılması gerekir (Gökcen, .../ Balcı, ..., Kasten Öldürme Suçu (TCK m. 81.), MÜHFHAD, Y. 2011, C. 17, S. 1-2, s. 95- 218.).

Demirbaş’a göre; suç oluşturan fiilin icrası sırasında, failde veya şerikte bulunan şahsi ağırlaştırıcı sebebin, fail veya şerik olmasına bakılmaksızın diğer suç ortaklarınca bilinmesi şartıyla failden şerike veya şerikten faile sirayet edecektir. Örneğin, A’nın eşini bir kiralık katile öldürmeye azmettirmesi hâlinde, asıl fail B’nin de eylemi işlediği sırada bu durumu bilmesi şartıyla TCK’nın 82/1-d maddesinde yazılı nitelikli hâlden cezalandırılması gerekecektir (Demirbaş, Timur, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 16. Baskı, Seçkin Yayıncılık, ..., 2021, s. 565-566.).

Hafızoğulları/Özen’e göre; 5237 sayılı TCK’da cezayı ağırlaştıran veya hafifleten sebeplerin sirayeti düzenlenmediğine göre, durum hâkimin kast kuralını uygulamasıyla çözülecek, buna göre cezanın ağırlaştırılmasını gerektiren şahsi nedenin bu nedeni bilen diğer suç ortaklarına da uygulanabilecektir (Hafızoğulları, Zeki/Özen, Muharrem, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Basım, ... 2012,s.362-363.).

Hafızoğulları/Özen’e göre; 5237 sayılı TCK’da cezayı ağırlaştıran veya hafifleten sebeplerin sirayeti düzenlenmediğine göre, durum hâkimin kast kuralını uygulamasıyla çözülecek, buna göre cezanın ağırlaştırılmasını gerektiren şahsi nedenin bu nedeni bilen diğer suç ortaklarına da uygulanabilecektir (Hafızoğulları, Zeki/Özen, Muharrem, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Basım, ... 2012,s.362-363.).

Suçun işlendiği sırada suçun maddi unsurunu oluşturan fiil üzerinde doğrudan bir hâkimiyeti bulunmayan, azmettiren veya yardım eden sıfatıyla suça katılan şeriklerin asıl failin işlediği suçtan dolayı cezalandırılmasının yasal dayanağı TCK’nın “Bağlılık kuralı” başlıklı 40. maddesidir. TCK’nın 40/1. maddesinde, suçun işlenişine iştirak edenlerin, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılacağı düzenlenmiştir. Ancak işlenen suça etki eden ve asıl failin fiiline iştirak eden şeriklerde bulunan şahsî ağırlaştırıcı nedenlerin, şeriklerin cezaî sorumluluğunun belirlenmesinde nasıl bir sonuç doğurması gerektiği Kanun’da açıkça belirtilmemiştir.

Uyuşmazlık konusunun isabetli şekilde çözüme kavuşturulması bakımından "Suçta ve cezada kanunilik" ilkesinin de açıklanması gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 18.10.2018 tarihli ve 158-444 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

Ceza hukukunun temel ilkelerinden birini oluşturan suçta ve cezada kanunîlik ilkesi uyarınca, hangi fiillerin suç teşkil ettiğinin ve bu fiillere uygulanacak yaptırımların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanunda gösterilmesi gerekmektedir. Bireylerin yasak fiilleri önceden bilmeleri düşüncesine dayanan bu ilkeyle, temel hak ve özgürlüklerinin korunmasının güvence altına alınması amaçlanmaktadır.

Ceza veya güvenlik tedbiri yaptırımı uygulanabilmesi için fiili kanunun "açıkça" suç sayması gerektiğinden, suç ve cezaların şekli bakımdan kanunla düzenlenmesi yeterli olmayıp, içerik bakımından da belirli amacı gerçekleştirmeye elverişli olmaları gerekir. Ceza hukukunda "belirlilik” ilkesi olarak tanımlanan ilkeye göre, suç ve ceza içeren kanun maddesinde hangi davranışların suçu oluşturduğunun açık ve anlaşılır bir biçimde tarif edilmesi, sınırlarının belli olması ve suç için uygulanacak ceza ile güvenlik tedbirlerinin gösterilmesi gerekmektedir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup birey hangi somut eylem ve olguya, hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını bilmelidir. Birey ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir ve davranışlarını belirler. Hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar.