muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14564, Karar No: 2017/7721, Tarih: 13.11.2017

2-Esas açısından, şüphelilerin üzerine atılı suçların dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçları olup bilindiği üzere bu suçlardan sadece açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun şikayete tabi olduğu, dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının ise şikayete tabi olmayıp kamu adına resen kovuşturulması gereken suçlardan olduğu, bu halde müşteki vekilinin 01/07/2016 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesinin sadece açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçu açısından sonuç doğuracağı, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçları açısından herhangi bir etkisi olmayıp belirtilen suçlar yönünden soruşturmaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden şikayetten vazgeçme nedeniyle şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; müştekinin ibraname yerine geçmek üzere imzaladığı boş kağıdın bilgi ve rızası dışında doldurularak, müşteki ile herhangi bir alacak ilişkisi bulunmayan şüpheliler .... ve ..... tarafından cirolanarak icraya konulduğu iddiası ile yürütülen soruşturmada, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 01.05.2001 tarih ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, şüphelilerin eylemlerinin iştirak iradesi içerisinde hareket ederek, açığa imza atan tarafından kendilerine tevdi olunmayan imzalı kağıdı bertakrip ele geçirip, sahibinin rızası dışında unsurları tamamlanacak biçimde doldurup icra takibine koyma eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 209/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 204/1. maddesindeki “resmi belgede sahtecilik” ve TCK‘nın 158/1-d maddeleri gereğince “Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık“ suçlarını oluşturabileceği, diğer şüpheliler yönünden ise bu suçlara iştirak olarak değerlendirilebileceği, atılı suçların takibinin şikayete bağlı olmadığı da gözetilerek kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.07.2016 tarih ve 2015/71975 soruşturma-2016/49076 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.08.2016 tarih ve 2016/3926 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17787, Karar No: 2019/3387, Tarih: 11.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17787 E.  ,  2019/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Başak Groupama Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 10/06/2010 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan peşin sermaye değerli gelir nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesidir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, alınan kusur raporunda, 3. kişi davalı ... %100 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği rapor edilmiş ve bu kusur oranlarına göre de mahkemece hüküm tesis edilmiştir. Ancak yapılan incelemede, meydana gelen kaza nedeniyle aynı kazada yaralanan dava dışı işçi ... tarafından ...Ticaret Mahkemesinin 2013/74 E. sayılı dosyası ile davalı Başak Groupama Sigorta A.Ş.'ye karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporunda davalı araç sürücüsü ...'in %75 oranında kusurlu, dava dışı As Çimento Fabrikasının %25 oranında kusurlu olduğu rapor edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; hükme esas alınan kusur raporu ile aynı kazada yaralanan diğer işçi ...tarafından açılan ... Ticaret Mahkemesinin ... E. sayılı dosyasından verilen kusur raporu arasındaki, kusur oranlarında çelişki bulunduğu gözetilip, maddi olgu tam olarak belirlenip ve kazalının işverenliğiyle ilgili hatalı değerlendirme yapan kusur raporundaki isabetsizlikte dikkate alınıp, yukarıdaki açıklamalar ışığında işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman başka bir bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, iki rapor arasındaki çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan Başak Groupama Sigorta A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Başak Groupama Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11362, Karar No: 2013/8476, Tarih: 11.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/11362 E.  ,  2013/8476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bucak Asliye Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 25/07/2011 gün ve 2011/894 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2011 gün ve 2008/313 E. 2011/287 Karar sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3205, Karar No: 2011/14697, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3205 E.  ,  2011/14697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İstanbul 13. Asliye Hukuk)Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şişli 4.Asliye Hukuk (İstanbul 13. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 06/10/2009 tarih ve 2007/30-2009/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... ile 18/08/2006 tarihinde davalı ...’nin işlettiği Çiftçioğlu Süpermarketin 245.000,00 YTL mukabilinde devrine ilişkin sözleşmeyi düzenlediklerini, müvekkilinin davalıya peşin 100.000,00 YTL ödediğini ve bakiye 145.000,00 YTL için 15 adet çek verdiğini, her biri 10.000,00 YTL bedelli 3 adet çekin ödendiğini, toplam 115.000,00 YTL bedelli çeklerin vadesi gelmediğinden henüz ödenmediğini, davalının devirden önce Şişli Belediyesinin 03.08.2006 tarihli yazısı ile devredilen yerin depreme dayanıklı olmadığından tahliyesinin ve kullanılmaması gerektiğini bildiği halde, bu durumu bilmeyen müvekkilinden gizlediğini ve hataya düşürdüğünü, müvekkilinin taşınmazın mülkiyetini iktisap etmediğini, sadece davalıya ait marketi devraldığını ileri sürerek, devir sözleşmesinin hata ve hile nedeniyle feshini, dava tarihine kadar ödenen 130.000,00 YTL’nin istirdadını, vadesi gelmeyen çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 18.08.2006 tarihli sözleşme ile davacının müvekkilinden işletilmekte olan ve içinde pazarlanan mallarla beraber bunların pazarlanmasına ilişkin tüm araç ve gereçler bulunan marketi satın aldığını ve teslimin gerçekleştiğini, müvekkilinin bu gayrimenkulde kiracı sıfatı ile market işletmekteyken söz konusu alım satımın gerçekleştirdiğini, gayrimenkulün aynına ilişkin ortaya çıkan durumdan daha önceki kiracı konumunda olan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacının halen faaliyetini sürdürdüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Şişli Belediye Başkanlığı Yapı Kontrol Müdürlüğü yazısından devirden önce davalıya binayla ilgili bildirim yapıldığına dair belgeye rastlanmadığının anlaşıldığı, davalının marketin bulunduğu binanın depreme dayanıklı olmadığı, tahliyesi ve kullanılmaması gerektiğini bildiği halde bunu gizleyerek sözleşmeyi hileli bir şekilde yaptığına dair iddianın yerinde olmadığı, davalının içindeki mallarla birlikte devrettiği marketin halen davacı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1307, Karar No: 2022/2929, Tarih: 18.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1307 E.  ,  2022/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki üst hakkına dayalı ecrimisil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04/01/2022 gün ve 2021/583 Esas, 2022/91 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar daha önce temyiz nedeni yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay bozma ilamı uyarınca bozmaya uygun olarak verilen mahkeme kararı gerekçesine göre, ilamımız usul ve yasaya uygun olup, düzeltilmesini gerektirir bir neden bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 660,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/04/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili tarafından 01.01.2009- 31.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil talepli olarak açılan davada, mahkemece, ilk karar sonrası karar düzeltme aşamasında verilen bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin süresinde temyiz isteminde bulunması üzerine dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesince incelenerek onanmış, bu defa davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine; Dairemizin Sayın çoğunluğu görüşünü, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi yönünde kullanmış olmakla, aşağıdaki şekilde karar düzeltme isteminin kabul edilerek kararın bozulması yönünde muhalefet görüşümüz açıklanmıştır.

Davamızda kısaca üst hakkından dolayı olarak, davalının haksız elatmasının önlenmesi ve ecrimisil talep edilmektedir.

Davacı tarafından muhtelif tarihler yönünden açılan davaların birleştirildiği ve yine bu davaların sonraki tarihlerde tefriki sonucu yargılamaların sonuçlanmasının uzun zaman alması sebebiyle gecikme olduğu açıktır.

Mahkemece ilk karar ile dava kabul edilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile karar onanmış, ancak davalı vekilinin karar düzeltme talebi sonrası bu sefer, ilk derece mahkemesi kararı 23.11.2017 tarihli Yargıtay ilamı ile bozulmuştur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan Sayın Sevinç Türközmen'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Mahkemece ilk karar ile dava kabul edilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile karar onanmış, ancak davalı vekilinin karar düzeltme talebi sonrası bu sefer, ilk derece mahkemesi kararı 23.11.2017 tarihli Yargıtay ilamı ile bozulmuştur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan Sayın Sevinç Türközmen'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Konu, dava konusu olan ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ada ..., parsel 5'de yer alan taşınmazda, davacı şirket lehine 25 yıl süre ile konulan üst hakkını, davacı şirketin usulünce kullanıp kullanılmadığı hususudur.

Dava konusu parsellerle bağlantılı ve halen Hazine'ye ait 6, 7 ve 8 sayılı parseller yönünden ihtilafların devam ettiği ve davacı şirketin bu yerler için sürekli ecrimisil ödediği hususları da tartışmadan uzaktır.

Yargıtay bozma ilamında ihtilaflar devam ederken şirket adına verilmiş olan 13.11.2003 tarihli taahhütname gerekçe gösterilerek davalıya verilen kullanma izni sebebiyle dava açılamayacağı belirtilmektedir.

Öncelikle ilgili taahhütnamenin kimin tarafından imzalandığı açık olmadığı gibi imzalayan kişi belirlense dahi bu belgeyi imzalamaya yetkili olup olmadığı araştırılmamış olup, bu yönden inceleme yapılması için kararın bozulması gerektiği açıktır.

Bunun dışında yine taahhütname başlıklı belgede esasen şarta bağlı bir ifade olmasına rağmen bu husus da yeterince incelenmemiştir.

Şöyle ki; davacı şirketin, ana taşınmazda bağlantılı olan 6, 7 ve 8 sayılı parsellerde lehine irtifak hakkı kurulacağı inancı ile hareket ettiği, ancak uzun süre beklemesine rağmen bunun sağlanmadığı, dolayısıyla taahhütnamenin bu yönden geçersiz olduğu açıktır.
Yargıtay — Esas No: 2016/23610, Karar No: 2016/17140, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23610 E.  ,  2016/17140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup kamu düzenine ilişkin bu durum temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin çıkarılarak yerine; "2- Alınması gereken 693,75 TL harçtan, peşin alınan 200,84 TL harcın mahsubu ile bakiye 492,91 TL harcın davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 200,84 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29760, Karar No: 2013/10247, Tarih: 19.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29760 E.  ,  2013/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının elektrik faturalarında görülen gece gündüz puant bölümlerinde kullanılan elektrik bedeline çeşitli isimler adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle tüketici hakem heyeti başkanlığına başvuru yaptığını, Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu,kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu tüketici hakem heyeti kararının itirazen ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece karanın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici hakem heyetinden elektrik faturasının daha önce 40-50 TL civarında iken 82 Tl geldiğini, faturaya 29 Tl kaçak elektrik bedeli eklendiğini başkalarına gelen faturası neden ödemesi gerektiğini belirterek gereğinin yapılmasını istemiş, Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce de ;tüketiciden haksız olarak kesilen 20.40 TL.nin ve ve bu kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faiziyle satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine,bu itibarla tüketici talebinin kabulüne karar verilmiştir.Tüketici Hakem heyeti kararında herhangi bir miktar belirtilmediği için mahkemece,bu karanın ortadan kaldırılmasına ilişkin istemin reddine dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 16.08.2012 tarih ve 2012/209 esas 2012/334 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılması ve işin esasının incelenmesi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir.Yani Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “ Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir.Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 16.08.2012 tarih ve 2012/209 esas 2012/334 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.