muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21864, Karar No: 2011/22583, Tarih: 01.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/21864 E.  ,  2011/22583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 52/4. maddesi gereğince 43983 YTL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve soruşturmanın eksik yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde Esas No : 2008/21864 yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2000-2001 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, kurumlar vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden ve adli sicil kaydında yer alan önceki hükümlülüklerine ilişkin sabıka kayıtlarının silinip silinmediği veya silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2- Kabule göre de;

213 sayılı Yasanın 359/a-2-son maddesindeki “hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde asgari ücretin esas alınacağına” ilişkin bölümün, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik halinde yer almaması nedeniyle, anılan madde ile hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, 213 sayılı Yasanın 359. maddesinin paraya çevrilmesine ilişkin hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2653, Karar No: 2015/2689, Tarih: 11.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2653 E.  ,  2015/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/71633

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’na aykırı davranmaktan kabahatli U.. Ç.. Prese Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında, anılan Kanunun 15/c maddesi uyarınca 28.518,00 Türk Lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair Şanlıurfa Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 20/12/2012 tarihli ve 63 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine dair Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/05/2013 tarihli ve 2013/97 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2013 tarihli ve 2013/306 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19/02/2015 gün ve 13153 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2015 gün ve KYB.2015-71633 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ye Ayar Kanunu'nun 13. maddesince "İlk, periyodik ve stok muayenelerinde doğru oldukları anlaşılan ölçü ve ölçü aletleri damgalanmaya elverişli bulundukları takdirde damgalanır. Damgalanmaya elverişli bulunmayan ölçü ye ölçü aletleri için damga yerine geçmek üzere bir belge verilir. Damgalama veya damga yerine belge verme, yer değiştirme halinde damganın geçerliliği ve damgaların iptaline ait usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir", 15. maddesinde "(c) Damgası kopmuş, bozulmuş, damga süresi dolmuş ölçü aletini kullanan kişiye, bin Türk Lirası idari para cezası verilir" hükmünün yer aldığı, 24.07.1994 tarihli, 22000 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin 31.12.2009 tarihli ve 27449 sayılı 4. mükerrer' Resmi Gazete'de yayımlanan yönetmeliğinin 3. maddesi ile değişik 6. maddesinde "Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder. Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir." ve 9. maddesinde "Ölçü ve ölçü aletlerinden; Hassas kütle ölçüleri, 5 kg. dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir yaptırılması zorunludur." hükmünün yer aldığı, somut olayda 2010 yılında damgalaması yapılmış akaryakıt sayaçlarının periyodik bakımlarının yapılması için 28/02/2013 tarihine kadar başvuru imkanı olan kabahatliye bu süre beklenmeden 20/12/2012 tarihinde uygulanan idari para cezasına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinde, başvurunun reddine dair Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin karar tarihinin "03/05/2013" yerine "22/01/2013" olarak yazılması, itiraz mercii Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin karar tarih ve numarasının da "10/06/2013 tarih ve 2013/306" yerine "10/06/2014 tarihli ve 2014/306" olarak belirtilmesi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinde, başvurunun reddine dair Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin karar tarihinin "03/05/2013" yerine "22/01/2013" olarak yazılması, itiraz mercii Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin karar tarih ve numarasının da "10/06/2013 tarih ve 2013/306" yerine "10/06/2014 tarihli ve 2014/306" olarak belirtilmesi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2013 tarihli ve 2013/306 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9387, Karar No: 2017/1524, Tarih: 21.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9387 E.  ,  2017/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12062, Karar No: 2006/13227, Tarih: 04.12.2006

5. Hukuk Dairesi 2006/12062 E., 2006/13227 K.

**5. Hukuk Dairesi 2006/12062 E., 2006/13227 K.**

**- ARSA SAYILMA KOŞULLARI

- ISLAH

- TALEBİN AŞILMASI**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 15 ]

- 3194 S. İMAR KANUNU [ Madde 18 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerinin yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek bedelinin tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor ve yapılan inceleme, hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Bir taşınmazın arsa olarak kabul edilebilmesi için, belediye imar planı içerisinde olması, olmadığı takdirde, belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunması, belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskûn olması gerekir. Dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin Belediye Başkanlığından verilen cevabi yazıda, taşınmazın 1/25000 ölçekli imar planında kaldığı bildirilmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda da taşınmazın belediye mücavir alanı sınırlarında kalıp belediye hizmetlerinden kısmen yararlanması nedeni ile arsa kabul edilip değer biçilmiştir.

Bu itibarla, taşınmazın arsa vasfını kazanıp kazanmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan, arsa vasfına ilişkin Belediye Başkanlığının verdiği cevap ile, bilirkişi raporundaki çelişki giderilmeden taşınmaza arsa olarak değer biçilmesi,

Kabule göre de;

2-Islah yapılmaksızın 1.000,00 YTL talepte bulunulmuş olmasına rağmen, talep aşılmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

3-Mahkemece kısa kararda faize hükmedilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda faize hükmedilmemesi,

4-Değerlendirme tarihi olan 2005 yılında dava konusu taşınmaz ile, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme'ile hüküm kurulması,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazların, değerlendirme tarihi olan 20.12.2005 gününde; fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi uya rınca düzenleme ortaklık payı kesintisine tabi tutulup tutulmadığının araştırılmamış olması,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazların, değerlendirme tarihi olan 20.12.2005 gününde; fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi uya rınca düzenleme ortaklık payı kesintisine tabi tutulup tutulmadığının araştırılmamış olması,

6-Taşınmaza baraj gölü olarak el atıldığından, el atılan bölümün tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya geri verilmesine 04.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22000, Karar No: 2024/7695, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22000 E.  ,  2024/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/326 E., 2020/449 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararını temyiz ettiğini belirterek hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

1.13.07.2015 tarihinde, cadde üzerinde yürüyen ve şüphe üzerine durdurulan sanığa elindeki karton kutu içerisinde ne olduğu sorulması üzerine, sigara bulunduğunu söylediği kutunun kenarından görülen toplam 840 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanığın söz konusu eyleminden ötürü 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.Sanık kanun iadesi öncesindeki savunmasında; suça konu sigaraları satacağını, kanun iadesi sonrasında önceki atılı suçlamayı kabul etmediğini, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeme gücü bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Olay tutanağı, savunma ve bilirkişi raporuna göre suça konu sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğu anlaşılmıştır.

5.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

IV.KARAR

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/326 Esas, 2020/449 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7629, Karar No: 2018/1157, Tarih: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/7629 E.  ,  2018/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, Şantaj

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ile beraberlikleri dönemde çekinmiş oldukları müstehcen görüntüleri, katılanın arkasından konuşmaya devam ettiği takdirde yayımlayacağından bahisle tehdit ederek şantajda bulunduğu ve katılanın yakın arkadaşları olan tanıklara gösterdiği iddia edilen olayda;

Dosya kapsamı ve sanığın soruşturmanın başından beri inkara yönelik savunmalarına göre, katılanın yakın arkadaşlarının, sanığın evinde bulundukları zaman sanığın katılan ile çektikleri müstehcen görüntüleri göstererek katılanın arkasından konuşmaya devam etmesi durumunda yayımlayacağını söyledikleri ancak bu durumu katılana anlatmadıkları olayın uzun zaman önce olduğunu beyan ettikleri, ayrıca katılanların tanık olarak bildirdikleri ... isimli tanığın açık adres ve bilgilerini vermeyip mahkemece dinlenilmesini sağlamamaları karşısında, sanığın cezalandırılmasına yeterli katılanların ve tanıkların soyut ve yanlı beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yerel mahkemece tanıkların beyanlarına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin usul kanuna aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4665, Karar No: 2009/5613, Tarih: 18.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4665 E.  ,  2009/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 124 ada 1 parsel sayılı 264,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın yol boşluğu olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12098, Karar No: 2015/15605, Tarih: 25.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12098 E.  ,  2015/15605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2012/534-2014/112

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ticari ilişki olduğunu, davalıya mal satıldığını, bedelinin bir kısmının ödendiğini, bakiye alacak için başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu beyanla itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın tek başına alacaklı taraf ehliyetinin olmadığını, müvekkilinin davacı ve ortağı ile ticari ilişkisinin olduğunu, davacıya borcunun olmadığını, borcun senet ile ödendiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, takip konusu faturanın her iki tarafın defterinde kayıtlı olduğu, söz konusu fatura bakiyesi 4.770,00 TL'nin takibe konu edildiği, davalı kayıtlarında tespit edilen 46.036,52 TL'lik alacak kaydının davalı yanca kanıtlanamadığı, bu nedenle takip konusu edilen 4.770,00 TL yönünden davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.