muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3516, Karar No: 2013/5110, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3516 E.  ,  2013/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 11.12.2012 tarih 2011/19154 Esas 2012/42569 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 24.01.2013 tarih 3-2010/69877 sayılı itiraznamesi ile suça sürüklenen çocuğun kemik kırığına neden olan kasten yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 31/3, 62 ve 50/1-a maddelerinin uygulanması suretiyle neticeten 4.460 TL. adli para cezası tayin edildiği yer mahkemece, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulanması sırasında 7 ay 23 ... hapis cezasının günlüğü 20 TL. üzerinden adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken ceza miktarının tayininde hesap hatası yapılarak netice adli para cezasının 4.660 TL. yerine "4460TL." olarak tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. fıkrası hükmüne aykırı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedenlerinden dolayı yasaya aykırı davranıldığı, Dairemizin hesap hatası sonucu eksik ceza tayin edilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi halinde çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi nedenlerinden dolayı hükmolunan adli para cezasının mahkemenin takdirine uygun şekilde "4.660TL" na yükseltilmesi ve ayrıca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratın hüküm fıkrasından çırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması talebiyle 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler hükmü uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABÜLÜNE,

2) Dairemizin 11.12.2012 tarih 2011/19154 Esas 2012 42569 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğa verilen sonuç adli para cezasının 4.660 TL. yerine yazılı şekilde eksik tayini,

2) 5275 sayılı Yasanın 106/4-11 maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Dairemizin 11.12.2012 tarih 2011/19154 Esas 2012 42569 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğa verilen sonuç adli para cezasının 4.660 TL. yerine yazılı şekilde eksik tayini,

2) 5275 sayılı Yasanın 106/4-11 maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5. paragrafındaki sonuç cezanın 4660 Türk lirasına yükseltilmesi ve 6. paragrafındaki "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin TCK'nin 52/4. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa ihtaratına" cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmak diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1868, Karar No: 2020/7604, Tarih: 25.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1868 E.  ,  2020/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.

Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine dair hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ...'ın, 21.09.2012 tarihinde Garanti Bankası şubesinden 52.000,00 TL tutarında konut kredisi kullandığını, söz konusu kredinin davalı şirket tarafından 21.09.2012 başlangıç ve 21.09.2017 bitiş tarihli hayat sigortası ile sigortalandığını, murisin 10.10.2013 tarihinde vefat ettiğini, davalı şirkete İskenderun 1. Noterliğinin ihtarnamesiyle kredi borcunun ödenerek kapatılmasının ihtaren bildirildiğini, davalı şirketin bugüne kadar cevap vermediğini, taraflar arasında yapılan 21.09.2012 başlangıç tarihli ve 19052686/0/0 sertifika nolu "Uzun Süreli Kredi Hayat Sigortası Özel Sertifakası"na göre, murisin ölümü halinde kredi borcunu ödeme yükümlülüğünün sigorta şirketine ait olduğunu, murisin özürlü kadrosu ile görev yaptığını, kredi başvurusu sırasında sağlık problemlerinin olduğunun banka ve davalı sigorta şirketince bilindiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinin murisi ...'ın ölümü nedeniyle davalı şirket ile

yapılan hayat sigortası poliçesi teminat bedelinden şimdilik 43.700,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi ilamında toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul -kısmen reddiyle, 21.870,50 TL'nin davalıdan alınarak veraset belgesindeki (Bursa 5. Noterliğinin 23/10/2013 tarihli, 13523 yevmiyeli veraset belgesine göre bedel toplamı 4 pay kabul edilerek, 1 pay davacı ...'a, 3 pay davacı ... 'a ait olacak şekilde 9) hisseleri nispetinde davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş; davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacıların istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/940 Esas, 2017/194 karar ve 23/02/2017 tarihli kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava; hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 21/09/2012-21/09/2017 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 10/10/2013 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Riziko ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK’nın 1439. maddesinde "(1)Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440. maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez.

(2)Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim

arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder." düzenlemesi yer almaktadır.

Yine poliçe ve riziko tarihinde yürürlükte bulunan Hayat Sigortaları Genel Şartları’nın C.2 maddesinde "Sözleşmenin Yapılması Sırasındaki Beyan Yükümlülüğü:

2.1-Sigortacı, bu sözleşmeyi, gerek sigorta ettiren gerekse bilgisinin olduğu hallerde hayatı sigorta edilenlerin ve temsilci aracılığıyla sigorta yapılıyorsa temsilcinin de beyanını esas tutarak yapmıştır.

2.2-Gerek sigorta ettiren gerekse sigortalı ve temsilci,sigorta sözleşmesinin yapılması sırasında kendisince bilinen ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün ihlali halinde, sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren bir ay içinde sözleşmeden cayabilir veya sözleşmeyi yürürlükte tutarak sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir. Ancak, sigortacının bildirilmemiş, eksik veya yanlış bildirilmiş olan hususları bilmesi veya ihbar etmemenin ya da yanlış ihbar etmenin kusura dayanmaması halinde cayma caiz değildir. Bu durumda rizikonun kabul edildiğinden daha yüksek olması nedeniyle daha fazla bir prim alınması gerekiyorsa sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir.

Sigorta ettiren, talep edilen prim farkını kabul ettiğini sekiz gün içinde bildirmediği takdirde sözleşmeden cayılmış olur. Ancak, prim farkının kabul edilmemesi nedeniyle sözleşmeden cayılması sigortacının gerçeğe aykırı veya eksik beyanı öğrendiği tarihten itibaren bir aylık süre içinde söz konusudur.Beyan yükümlülüğünün kasıtlı ihlalinde sigortacı riziko gerçekleşmiş olsa bile sözleşmeden cayabilir ve prime hak kazanır.

Kastın söz konusu olmadığı durumlarda riziko; sigortacı durumu öğrenmeden önce veya sigortacının cayabileceği veya caymanın hüküm ifade etmesi için geçecek süre içinde gerçekleşirse, sigortacı tazminatı o tazminata ilişkin olarak tahakkuk ettirilen prim ile tahakkuk ettirilmesi gereken prim arasındaki orana göre öder.

2.3-Cayma veya prim farkını talep etme hakkı süresinde kullanılmadığı takdirde düşer.

2.4-Sözleşme akdedilmesinden itibaren aralıksız veya itirazsız olarak iki yıl süreyle yürürlükte kalmışsa artık sigortacı sözleşmeden cayamaz ancak durumu öğrendiği tarihten itibaren sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir. Ancak, sigortalı talep edilen prim farkını kabul etmezse rizikoya ilişkin olarak alınan prim ile alınması gereken prim arasındaki oran çarpılır çıkan miktar tazminat olarak ödenir.

2.5-Eksik ve yanlış beyan fazla prim alınmasına neden olmuşsa, fazla alınan miktar sigorta ettirene gün esası üzerinden iade olunur." hükmü düzenlenmiştir.

2.5-Eksik ve yanlış beyan fazla prim alınmasına neden olmuşsa, fazla alınan miktar sigorta ettirene gün esası üzerinden iade olunur." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda BAM Dairesince her ne kadar; sigortalının ölüm sebebi olan karaciğer yetmezliği hastalığını poliçe düzenlenmesi sırasında bildiği, buna rağmen "Uzun Süreli Kredi Hayat-Yaşa Özel Sertifikası" isimli poliçenin "Sigortalı Adayının Sağlık Beyan Formu" bölümünde yer alan herhangi bir hastalığının bulunup bulunmadığına dair soruların tamamına olumsuz cevap verdiği, bu nedenle beyan yükümlülüğünün ihlalinde kusurunun kast derecesinde olduğu ve bildirilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu dikkate alınarak sigortacının poliçe teminat bedelini tazmin bedelini ödeme borcunun bulunmadığı, mahkemece bilirkişi raporları esas alınarak verilen kısmen kabul, kısmen red kararının yerinde olmadığı kanaatine varılarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın esastan reddine karar verilmiş ise de; kredi kullandığı ve hayat sigortası poliçesinin düzenlendiği tarihten 12 yıl önce karaciğer yetmezliği teşhisi konulan ve 2005 yılında karaciğer nakli ameliyatı geçiren muris ...'ın, kredi başvurusu sırasında sigorta şirketinin acentesi olarak hareket eden Banka Şubesine ibraz ettiği maaş bordrosunda "Engelli" ibaresinin bulunması karşısında, sağlık formunda listelenen ya da başka bir hastalığınız var mı sorusuna "Hayır" cevabını veren murisin karaciğer yetmezliği hastalığını bildirmemesi nedeniyle müterafık kusuru var ise de, salt bu nedenle davanın reddedilmesi, acente banka şubesinin, sigortalının maaş bordrosunda engelli olduğunun görülmesine rağmen, engellilik halinin nedenleri ve dayanak engellilik raporu ile ilgili gerekli araştırmayı yapmaksızın poliçeyi düzenlemesi nedeniyle müterafık kusurunun olduğu düşünülmemesi doğru olmayıp, yanılgılı değerlendirme ve gerekçeyle, ilk derece mahkemesi kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına; dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacılara geri verilmesine, 25/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14101, Karar No: 2006/16306, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14101 E.  ,  2006/16306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi ve müdahalenin önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ... Köyü 184 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmazını kullandığı sırada davalı İdare tarafından 05.11.2003 tarihinde orman alanının sürüldüğü iddiasıyla müvekkiline ait 59 AF 892 plaka nolu traktörüne el konulup zabıt tutularak savcılığa ihbar edildiğini, davacının men edildiği alanın 184 nolu parsel içinde kaldığını, bu nedenle, davalı İdarenin müdahalesinin ve muarazasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının 59 AF 892 plaka nolu traktörü ile sürmüş olduğu yerin tapuda kendi adına kayıtlı 184 parsel nolu taşınmazın içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının müdahalesinin ve muarazanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalara göre dava, muarazanın giderilmesi ve müdahalenin önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04.03.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı ... hakkında devlet ormanını işgal ve faydalanma suçundan dolayı Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/975 sayılı dosyasında dava açıldığı ve henüz kesinleşmediği, bu davada yapılan keşifte uzman Orman Bilirkişi Recep Çakmak ve Teknik Bilirkişi M.Kamil Doğan tarafından düzenlenen rapor ve krokiden davacı tarafından sürülüp ayçiçeği ekilmek suretiyle işgal ve faydalanılan 15,100 m2 yüzölçümündeki bölümün öncesi 184 parsel içerisinde iken, Orman Yönetiminin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 1989/234 Esas, 1990/252 Karar sayılı kesinleşen ilamı ile hükmen orman olarak ayrılıp Hazine adına tescil edilen 762 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; kesinleşen kadastro mahkemesi kararını ortadan kaldıracak biçimde hüküm kurulamayacağı bir yana, somut olayda; eldeki dava, davacının ormanı işgal ve faydalanma suçundan Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı yerin orman sayılan yerlerden olmadığının ve kendisine ait 184 sayılı parsel içinde kaldığının tespitine yöneliktir. Yargıtayın kararlılıkla uyguladığı içtihatlara göre eda davasının açma olanağının bulunduğu hallerde tespit davası açılamaz. Yürürlükteki yasalar davacıya bu nitelikte bir dava açma olanağı vermemektedir. Görülmekte olan bir ceza davasında iddia ve savunma olarak ileri sürülebilecek konular için ceza mahkemesi kararının sonuçlarından kaçınmak amacıyla hukuk mahkemesinde dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde; tesbit istemli bu davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20505, Karar No: 2015/2856, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20505 E.  ,  2015/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2829, Karar No: 2009/2656, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2829 E.  ,  2009/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki iş hukukuna ilişkin davada Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bakırköy 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

H.S.Y.K.nun İş Mahkemelerinin yetkisini düzenleyen 27.12.2004 gün 636 sayılı kararına göre “5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunun yürürlüğe girmesiyle, Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçelerde görülmekte olan 5216 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesine kadar açılmış olan iş davalarının açıldığı mahkemelerde görülmeye devam olunmasına, bu tarihten sonra açılan iş davalarının ise Yüksek Kurul’un 14.11.2002 gün ve 520 sayılı kararı gereğince bağlı bulundukları ağır ceza merkezlerinde oluşturulan müstakil iş mahkemelerinde görülmesine” ilişkin kural benimsenmiş, yine yetki konusundaki H.S.Y.K.’nın 24.03.2005 tarih 188 sayılı kararında da farklı bir düzenleme getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda davanın 25.03.2004 tarihinde ve 5216 Sayılı Yasanın 23.07.2004 yürürlük tarihinden önce açıldığının anlaşılmasına göre, dava tarihi itibariyle uyuşmazlığın davanın açıldığı mahkemede görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5613, Karar No: 2014/6632, Tarih: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5613 E.  ,  2014/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmak

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 235/1-3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca; 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinin içeriğinden, temyiz istemlerinin ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunun kabulü ile bu suçtan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın ihaleye fesat karıştırma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, sübuta, ceza miktarına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen toplamda 561,00 TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, " toplam 609,00 TL" olarak tesbit olunan miktarın " toplam 48,00 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5861, Karar No: 2018/7438, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5861 E.  ,  2018/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair Patnos Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2017 gün ve 2016/185 Esas, 2017/119 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada tanık Fırat'ın istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2017 günlü, 2017/273 Tal sayılı ve katılanlar Salih ile Yazgül'ün istinabe yoluyla ifadelerinin alınmasına dair aynı mahkemenin 20.12.2016 günlü, 2016/611 Tal sayılı duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.