muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3765, Karar No: 2014/4756, Tarih: 04.03.2014

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, işverenin sözkonusu işlemleri nedeniyle doğan fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının tahsili talep edilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de salt sözkonusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Dava dilekçesinde, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki davada, talep edilen işçilik alacakları belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4201, Karar No: 2018/873, Tarih: 19.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/4201 E.  ,  2018/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, zimmet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan düşme, sanık ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında zimmet suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerinin zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek ağır ceza mahkemesine kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi, hükmün Hazine vekilince temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve tebliğnamede görüş bulunmayan sanık ... hakkındaki zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16548, Karar No: 2022/2785, Tarih: 17.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/16548 E.  ,  2022/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2017 tarih ve 2016/3 - 2017/147 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 53, maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3713 sayılı Kanunun 7/2. fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değiştirilerek ''Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; Terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancın başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; DEV-GENÇ organizesinde ... Gazetesi önünde basın açıklaması yapmak üzere toplandıkları, yanlarında getirdikleri pankart ile "Çocuklarımızı Hedef Göstermekten ve Yalan Haber Yapmaktan Vazgeçin DEV-GENÇ" ibareli pankartı açma ve izinsiz basın açıklaması yaparak "Yaşasın DEV-GENÇ, Yaşasın DEV-GENÇLİLER, Burjuva Medya Yalan Haber Yapma" şeklinde sloganlar atma şeklindeki eylemlerinin 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin atılı suçtan beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı neticesinde yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 24.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7073, Karar No: 2018/6649, Tarih: 10.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7073 E.  ,  2018/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi;

A) Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve müdürü olduğunu söylemesi ve suçlamayı kabul etmemesi; sanığın kardeşi ...’in, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olduğunu, şirketin faturalarını düzenlediğini ve beyannamelerini verdiğini, ancak sahte fatura düzenlenmediğini beyan etmesi nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1) Sanığın ve ...’in yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

3) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) Kabule göre;

1) Sanık hakkında 2007 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) Kabule göre;

1) Sanık hakkında 2007 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada suç tarihinin, en son faturanın kullanıldığı kurumlar vergisi beyannamesi tarihi olduğu, bunun da bir sonraki yılın Nisan ayının 26. günü olduğu, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, “18.12.2007” ve “26.04.2008” olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında "2007" olarak eksik yazılması, buna bağlı olarak temel cezanın eksik belirlenmesi,

3) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23642, Karar No: 2017/27708, Tarih: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23642 E.  ,  2017/27708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5184, Karar No: 2012/8900, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5184 E.  ,  2012/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eyüp 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2007 gün ve 2004/56 Esas, 2007/177 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile mağdurenin hükümden önce 16.05.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesi sonucu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi de dikkate alınarak 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.10.2007 gün ve 441 sayılı Kararı uyarınca Eyüp Adli Yargı Teşkilatı kapatıldığından dosyanın Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12394, Karar No: 2012/13310, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12394 E.  ,  2012/13310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...'in ana, baba ve çocuklarını gösterir aile nüfus kayıt örneklerinin İlçe Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8308, Karar No: 2013/10239, Tarih: 17.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8308 E.  ,  2013/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma davasının derdest olduğunu, mehir senedindeki altınları davalının bozdurduğunu, mehir senedindeki eşyaların davalıda kaldığını, davacıya sonradan alınan altınları da davalının aldığını ve geri vermediğini belirterek ayrıntılı olarak sayılan eşyaların ve altınların aynen teslimine mümkün olmaz ise bedellerinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmada; eşyaların tamamını davacının götürdüğünü, davacının altınları ile oğullarının düğününü yaptıklarını belirtmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararın 1.fıkrasında; "davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile eşyalar yönünden davanın aynen kabulü ile bir çift taban halısı, bir çift yerli kilim, karyola, dolap, büfe, sandık, yatak, yorgan ve duvar yastığının aynen, yine altınlar yönünden ise, kısmen kabulü ile altı adet yarım altın ile bir adet tam altın ve on iki adet 18 gram 22 ayar bileziğin aynen davalıdan alınıp davacıya teslimine" şeklinde, gerekçeli kararın 1. ve 2.fıkrasında; "davacının davasının eşyalar yönünden aynen kabulü ile; bir çift taban halısı, bir çift yerli kilim, karyola, gardrop, büfe ve sandalye, yatak ve yorgan ile duvar yastığının aynen davalıdan alınıp davacıya teslimine, davacının davasının altınlar yönünden kısmen kabul kısmen reddi ile; 6 adet yarım ve 1 adet tam altın ile 18'er gram 12 adet 22 ayar altın bileziğin aynen davalıdan alınıp davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7844, Karar No: 2021/6779, Tarih: 25.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/7844 E.  ,  2021/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığın hakaret eylemine ilişkin verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın annesini darp ettiği ve ev eşyalarına zarar verdiğinin ihbarı üzerine ekiplerin olay yerine gittiği, hakkında şikayet olması nedeniyle emniyete davet edilen sanığın hakaret ve tehdit niteliğinde sözler söyleyip saldırgan hareketlerde bulunduğu ve ekip aracına binmemek için katılanın ayağına sert bir cisimle vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği, emniyet müdürlüğüne götürüldüğünde de katılanı tehdit etmeye devam ettiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık hakkında tehdit suçundan ayrıca kamu davası açılmış ise de, sanık tarafından gerçekleştirilen cebir ve tehdit eylemlerinin bir bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın tehdit eylemlerine ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.