muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25780, Karar No: 2024/2655, Tarih: 04.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25780 E.  ,  2024/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/402 E., 2016/673 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; raporun usule uygun olmadığına, kaçak yapının kaldırılmadığına ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ruhsata aykırı olarak kapalı garaj yapmak, balkonu büyüterek kapalı alan oluşturmak ve ikinci katta terası kapatarak kapalı alana dahil etmek suretiyle imar kirliliğine neden olduğu iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşında, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmayarak katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5187 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının “düşmesine" yerine “düşürülmesine” karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “Düşürülmesine" ibaresi çıkarılarak yerine "Düşmesine" ibaresi eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14078, Karar No: 2019/395, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/14078 E.  ,  2019/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, açıklanması geri bırakılan karardaki gerekçeye atıf yapılması ile yetinilerek yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Başkan Vekili ... Kınacı ve Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla 14.01.2019 tarihinde karar verildi.

(K.O.) (K.O.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Çoğunluk görüşünde ise, yeniden hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilebilir mi?

Ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğimiz nedenlerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine ilişkin, CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz. 14.01.2019
Yargıtay — Esas No: 2014/14778, Karar No: 2014/15610, Tarih: 07.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14778 E.  ,  2014/15610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 4.11.2013 gün ve 21369 - 24948 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.

2-Tarafların boşanmalarına, müşterek çocuk ...'nın velayetinin anneye verilmesine, davacı kadın ve müşterek çocuk için tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası verilmesine ilişkin hüküm davalı koca tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce karar onanmıştır. Davalı koca süresinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur. Velayeti anneye verilen Aybetül Tuğba 10.10.2003 doğumlu olup idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda velayet davasına bakan hakim tarafından görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. ( YHGK. 2011/2-884 esas, 2012/197 karar ve YHGK. 2011/2-547 esas, 2011/695 karar sayılı kararları) Velayet düzenlemesinde asıl olan çocukların yararıdır ve bu düzenlemede ana ve babanın yararı ile çocuğun yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Bu nedenle velayet konusunda dört yaşından beri baba ile yaşayan çocuğun, mahkemece görüşünün sorulması, gerektiğinde uzman raporu alınması sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş ise de, dosya temyiz aşamasında iken babanın açtığı tedbiren velayet düzenlemesine ilişkin davada müşterek çocuğun uzman tarafından dinlendiği, uzun yıllardır baba ile yaşadığını ve bundan sonra da baba ile kalmak istediğini beyan ettiği ... 2. Aile Mahkemesinin 2013/146 esas, 2013/705 karar sayılı kararı ile velayetin tedbiren babaya verildiğinin ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından müşterek çocuk ...'nın velayetinin babaya verilmesi gerekir. Ne var ki bu husus ilk incelemede gözden kaçmış, hüküm bu yönden de onanmış olduğundan davalı kocanın velayet yönünden karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 04.11.2013 tarih 2013/21369 esas 2013/24948 karar saylı onama ilamının velayet yönünden kaldırılmasına, hükmün bu yönden yukarıda gösterilen sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteğinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 04.11.2013 tarih 2013/21369 esas ve 2013/24948 karar sayılı onama ilamının velayet yönünden kaldırılmasına, hükmün müşterek çocuk ...'nın velayeti yönünden BOZULMASINA, davalı kocanın diğer yönlere ilişkin karar düzeltme isteklerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.07.07.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17837, Karar No: 2014/2782, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17837 E.  ,  2014/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil ve ecrimisil davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı... ile vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılardan ... ile davacılar vekili Av.... geldi. Gelen tarafların ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3.maddeleri uyarınca görüşmenin 24.02.2014 günü saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, 49.065.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. Başkan

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluğun,

Kararın onanması yönündeki görüşüne;

Karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluğun,

Kararın onanması yönündeki görüşüne;

Karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, tarafların kardeş olduklarını, 1979 yılında ....'dan ailecek....'a göç edip ayrı ayrı deri sektöründe çalışmaya başladıklarını, daha sonra bir araya gelip 1987 yılı Mayıs ayında ... Çanta - .... ... ünvanlı deri çanta imalatı ile iştigal eden firmayı kurduklarını, gece gündüz çalışarak önemli kazanımlar elde ettiklerini, firmanın davalı üzerine yapılmasının sebebinin yöresel kültürün ağır basması, davalının yaşça büyük olması, maliyetler ve o dönemki piyasa koşulları gereği olduğunu, buna rağmen taraflar arasında hiç bir konuda ayrım olmadan tam bir elbirliği halinde mülkiyet ve adî ortaklık söz konusu olduğunu, o zaman edinilen taşınmazların yöresel saygı ve anlayış gereği tarafların babası adına alındığını, bu arada işlerin yoğun olması sebebiyle her ayın 15 gününü...'da geçiren davalı ....'in teklifi diğerlerinin onayı ile 1995 yılı Ekim ayında .... İlçesi, ... Köyü 207 ada 3 parseldeki taşınmazın 1/2 hissesinin satın alındığını, taşınmazın bedelinin bütün davalıların elde ettiği gelirden karşılandığını, fakat tapusunun çok parçalı görünmenin doğuracağı sıkıntılar sebebiyle davalı üzerine yapıldığını, her ne kadar taşınmazın geri kalan 1/2 hissesi ... adına gözükse de bu hissenin sahibinin de... ile ... ve.... olduğunu, taşınmaz üzerine sonradan hep birlikte otel inşa edildiğini, otelin işletmesinin bütün hissedarlar tarafından kurulan ... İnşaat Turizm Yatırımları ve İşletmecilik A.Ş.'ne verildiğini, yine ekonomik sıkıntılar sebebiyle kardeşler arasında 1996 yılında ... Çanta Deri Mamulleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin kurulduğunu, otelle ilgili ödemelerin çoğunun bu firma üzerinden banka havalesi veya elden yapıldığını, o zamanlar taraflar arasında gelirin bölüşülmediğini, 2003 yılında davalının kardeşlerini toplayıp kendisinin yeni bir şirket kuracağını söyleyip hesabını ayırmak istediğini bildirdiğini, 2005 yılı Mayıs ayında davalının şirket hisselerini davacılara devrettiğini, kendine yeni bir şirket kurduğunu fakat bu şirketin başarılı olamadığını, davalının bu aşamada dava konusu yaptıkları taşınmaz ve otelin kendisine ait olduğunu söylediğini, aile ile bütün bağlarını kopardığını, 2003 yılından itibaren otelin kiralanarak hatırı sayılır bir gelir elde ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla taşınmazdaki davalıya ait hisselerin eşit hisseyle davacı ve davalılar adına tesciline, 100.000 TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacılara eşit hisseyle verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri cevap dilekçesinde; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın resmî şekilde yapılan işlemle davalıya intikal ettiğini, aynı kuvvette bir delille aksinin ispat edilmesi gerektiğini, davacıların taşınmazı alacak mali gücünün olmadığını, davacıların 1979 yılında....’a geldiklerini 1979 yılında davacılardan....’nın 12,...’in 10, ....’ın 8,....in 7....’ın ise 2 yaşında olduğunu, bu yaştaki çocukların deri sektöründe çalışamayacaklarını, adi şirkete ortak olmak içinde sermaye ve emeklerinin söz konusu olamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini bildirmiştir.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydı ve taşınmazın tapu kaydında görülen kira şerhine ilişkin sözleşme getirtilmiş, bilirkişiler tarafından taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri ve ecrimisil hesabı yapılmıştır.

Mahkemece beyanlarına itibar edilen;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydı ve taşınmazın tapu kaydında görülen kira şerhine ilişkin sözleşme getirtilmiş, bilirkişiler tarafından taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri ve ecrimisil hesabı yapılmıştır.

Mahkemece beyanlarına itibar edilen;

Tanık ... beyanında; 1994 yılından beri tarafların yanında çalıştığını, çalışmaya başladığında daha şirketin kurulmadığını, davalının şahsı üzerine mevcut bir işletme bulunduğunu, bütün kardeşlerin burada çalıştıklarını, o zamanlar isminin ... Çanta... ... isimli şahıs şirketi olduğunu, 1995 yılında Limited şirketin kurulduğunu, altı kardeşin de bu şirkete ortak olduklarını, çanta imalatı ve toptan çanta satış işi yaptıklarını, müşterilerinin çoğunun ... Bölgesi'nde bulunduklarını, davalının her ay .... Bölgesi'ne inip....ndan ...'ya kadar hem satış yapıp, hem de tahsilat yaptığını, 1994 yılından önce şirketin dışarıdan muhasebesini tutan müşavirin yanında çalıştığını, tarafları bu sebeple 1994'den önce tanıdığını, 1993 veya 1994 yılında davalı...’in ...'ya geldiğinde arsa alım durumunun ortaya çıktığını, o zamana kadar alınan bütün taşınmazların tarafların anne ve babası adına alındığını, dava konusu yapılan ve üzerinde otel bulunan taşınmazın alınması gündeme geldiğinde davalının bunu İstanbul'a telefonla bildirdiğini, kardeşleri bu bölgeyi davalı daha iyi bildiğinden ve kardeş olmaları sebebiyle taşınmazın alınmasına onay verdiklerini, şirkete sık sık gelip gittiği ve muhasebe işlerini takip ettiği için bunları bildiğini, arsa alındıktan sonra üzerine otel yapılmasının gündeme geldiğini, ... Ticaret Odası'na bağlı .... İnş. Turizm Yatırımları isimli bir A.Ş. kurduklarını, bu şirkete altı kardeşin ortak olduklarını, taşınmazın üzerine otel inşaatına başlandığını, otelin yapımı ve iç donanımı sırasında iki şirketin leasing verdiğini, ... Çanta'nın kullanılan leasinglere kefil olduğunu, otelin 1997 ya da 1998 yılının 6. ayında faaliyete geçtiğini, davalının 2005 yılında kurulan Limited şirketten ayrıldığını, diğer kardeşlerin ortak olduklarını, ...'ya gelip araştırma yaptığında A.Ş. olarak kurulan şirketin beyannameleri verilmediği ve gerekli işlemler yapılmadığı için re’sen kapatıldığını öğrendiğini, davalının 2005 yılında şirketten ayrıldıktan sonra başka bir şirket kurduğunu, kendisinin de burada ortağı olarak çalıştığını, taraflar arasında ortaklığın sona ermesi ile ilgili yazılı bir anlaşma yapılmadığını, arsa alınırken ödenen paraların yine otel yapılırken ödenen paraların o zaman şirket olmadığı için ya davalının şahsî hesabından ya da kendisinin hesabından çıkartılarak verildiğini,

verilen paranın o zaman .... Çanta ismi ile davalının önderliğinde beş kardeşin çalıştığı firmanın parası olduğunu, 1994'den 2011 yılına kadar çalıştığı süre içerisinde kendisinin altı tane patronu olduğunu, altısına birden hesap verdiğini, bunlardan bazısının imalatla ilgilendiklerini, bazısının dış ilişkileri takip ettiklerini, 2005 yılına kadar dış ilişkileri davalının yürüttüğünü, bunun için diğer kardeşlerinin ön plâna çıkmadıklarını, bunda kardeş olmalarının payının da olduğunu, yatırımlar yapıldıktan, alacaklar verecekler çıktıktan sonra gelen paranın kardeşler arasında bölündüğünü, yaklaşık bir sene önce davanın ilk duruşması yapılmadan ya da dava açılmadan önce davalının teklifi ile ....'da oturan davacılar .... ve ... dışındaki tarafların ....'da bir araya geldiklerini, onlara milletvekili olan ..., Kültür A.Ş. Başkanı...., davalının arkadaşı ve tarafların köylüsü olan soyadını bilmediği ... isimli kişi ile tarafları bütün gelir giderlerini bildiği için kendisinin katıldığını, davalı kardeşlerine 600.000 TL ödemeyi ve bunu 5 yıllık süre içinde ödemeyi teklif ettiğini, kardeşlerinin süreyi ve meblağın azlığını gerekçe göstererek teklifi kabul etmediklerini, davalının ismini taşıyan şahsî işletmenin şirket kurulduktan sonra gerek kalmadığı için tasfiye olduğunu, fakat ortakları arasında bununla ilgili yazılı bir anlaşma yapılmadığını, işletmenin ya da davalının adına bir şey olmadığını, herşeyin tarafların anne ve babasının üzerine olduğunu, şahıs işletmesinin 1995 yılının sonlarında kapandığını düşündüğünü, fakat belirttiği gibi hem şahıs işletmesi varken hem de şirket kurulduktan sonra taraflar arasındaki ilişkilerin değişmediğini,

Tanık ... beyanında; davanın tarafı olan çocuklarının hep birlikte çalıştıklarını, kazançlarının bir olduğunu, ne zamandan beri birlikte çalıştıklarını tarih olarak söylemeyeceğini, davalının otel işi çıktıktan sonra yaklaşık üç- dört yıl önce diğer çocuklarından ayrıldığını, davalının dava konusu taşınmazın tapusunu kendi üzerine aldığını, daha sonra davacılara sırt çevirdiğini, taşınmazın parasının muhasebecisi vasıtası ile tarafların hepsinden çıktığını, davalıya kardeşlerinin hakkını vermezse hakkını helal etmeyeceğini söylediği hâlde taşınmazı geri vermediğini, paranın hep birlikte kazanıldığını, hep birlikte aktarıldığını, İstanbul'da oturduğunu, yerin ...'da olduğunu, ...'ya gelemediğini, sürekli davalıya “başka kız kardeşiniz yok, altı kardeşsiniz, yeri benim üzerime verin” dediğini, davalının sürekli yeri devredeceği hususunda oyaladığını, davalının yalanla dolanla tapuyu üzerine çevirdiğini, sonra çocuklara dirsek çevirdiğini, İstanbul'daki bütün malların kendisinin üzerinde olduğunu,