muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/671, Karar No: 2011/16845, Tarih: 03.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/671 E.  ,  2011/16845 K.**

**"İçtihat Metni"**

5149 sayılı Spor Müsabakalarında Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 14.maddesi yollamasıyla 20/1.maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 250,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza kanunu'nun 50/d bendi gereğince verilen cezanın 1 yıl süre ile her türlü spor müsabakalarını izlemekten men edilmesi tedbirine çevrilmesine dair KADIKÖY 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.06.2007 tarihli ve 2006/5 esas, 2007/1417 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.11.2007 gün ve 60361 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2007 gün ve KYB. 2007-273217 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı",

Sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği, yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanığın kişiliğini ve suçun işlenmesindeki özellikleri değerlendirmeden kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın yazılı şekilde seçenek yaptırıma çevrilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Kanun Yararına Bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, Kadıköy 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.06.2007 gün ve 2006/5 esas, 2007/1417 karar sayılı kararının, CMK.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümde sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 5 ay hapis cezası olduuğnun açıklandığı cihetle, bu durumun kazanılmış hak oluşturacağı da gözetilerek, sanığın cezasının, 10 ay süre ile İstanbul İli sınırları içerisinde oynanacak süper lig futbol müsabakalarını izlemekten men tedbirine çevrilmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına 03.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/21557, Karar No: 2024/17837, Tarih: 10.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/21557 E.  ,  2024/17837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1335 E., 2020/1177 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarih, 2018/280 Esas, ve 2019/160 sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2416, Karar No: 2013/5639, Tarih: 09.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2416 E.  ,  2013/5639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddelerince; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, sanıklar ... ve ...'ın delil yetersizliği nedeniyle beraatlerine ilişkin.

Tehdit:Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından, beraatine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında ise mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, ceza miktarına vesaireye, katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ...'in suçlarının sübuta erdiğine, takdiri indirimin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olaydan iki gün önce internet cafede mağdur ... ile sanık ... arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında karşılıklı olarak birbirlerine tekme ve yumruk attıkları ancak araya girenlerin kavgayı ayırdıkları, olay günü ise, sanığın cadde üzerinde yürürken mağdurun kendisine sert bir tavırla bakması üzerine aralarında çıkan tartışmada, mağdurun “ayağını denk al senin kelleni alacağım bittin sen” diyerek tehditte bulunup, sanığa yumruk atması üzerine sanığın bıçakla mağduru yaraladığı olayda, mağdurun sanığa yumruk atmak ve tehdit etmekten ibaret eylemleri nedeniyle, cezadan 1/4 ile 3/4 oranında indirim öngören TCK.nun 29.maddesi ile yapılan uygulama sırasında, makul bir oranda ceza indirimi yerine, yazılı şekilde en üst hadden 3/4oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşüncez gibi (BOZULMASINA), 09/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3213, Karar No: 2012/5854, Tarih: 09.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3213 E.  ,  2012/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl dava da davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asilin sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı, kooperatif üyesi olduğunu, 26.07.2009 tarihli genel kurulda görüşülmesi gereken konuları içeren faaliyet raporlarının 11.06.2008 tarihli resmi gazetede yayımlanan tebliğe aykırı olduğunu, bakanlık temsilcisinin ve divanın uyarılmasına rağmen gereken titizliğin gösterilmediğini, alınan kararların ve ibraların geçersiz olduğunu ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar,yönetim kurulu üyelerinin eylem ve davranışlarıyla kooperatifin zarara uğratıldığını, bütçenin kabul edilebilir olmadığını, alınan kararların yöneticilerin kendilerine haksız menfaat teminine yaradığını ileri sürerek genel kurul kararlarının iptali ile zararlarının karşılanmasını talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve Birleşen davada davalılar vekili, davacılardan...'ın kooperatiften ihraç edilmesi nedeniyle dava açma hakkının olmadığını, yönetim ve denetim kurulu faaliyet raporlarının kooperatif merkezinde üyelerin incelemesi için yasaya uygun hazır edildiğini ,birleşen davanın dayanağının bulunmadığını, davacıların kararlara karşı muhalefet şerhi koymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davda davacı ...’ın genel kurula çağrılmadığı ve katılmadığı, diğer davacıların ise genel kurula katıldıkları ancak alınan kararlara karşı muhalefet şerhi koymadıkları, yönetim kurulu üyeleri hakkında dava açılması için alınmış bir genel kurul kararı bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ... temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif genel kurulunda alınan kararlarının iptali istemine ilişkindir.

1) 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53 ncü maddesi uyarınca; genel kurulda alınan kararların mutlak butlanla sakat olması, ortağın oyunu kullanmasına haksız yere izin verilmemesi, çağrılmama, çağrının usulsüzlüğü, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmemesi veya toplantıya ve karara yetkili olmayan kimselerin iştirak etmesi iddiaları dışında, yasa, anasözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptallerinin istenebilmesi için, toplantıya katılan üyenin karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirtmesi gerekmektedir.

Davacı genel kurula çağrılmamış olup, bu hal 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53 ncü maddesine göre, çağrılmayan ortağa genel kurulda alınan kararlara muhalif kalıp, keyfiyeti tutunağa geçirtme koşulları aranmaksızın iptal davası açma hakkı bahşeder. Ancak, iptal davasının yukarıda anılan hüküm gereğince toplantıyı kovalayan bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılması ve iptali istenen kararın aynı madde hükmüne göre yasaya, anasözleşmeye veya iyiniyet kurallarına aykırı olduğunun iddia edilip, kanıtlanmış olması gerekir.

Somut olayda, dava süresinde açılmasına rağmen, mahkemece davacının genel kurula katılmadığı ve tutanakta muhalefet şerhi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi eksik incelemeye dayalıdır. Bu durumda, davacının genel kurula çağrılıp çağrılmadığının araştırılarak, çağrılmaması nedeniyle gelmemiş olması halinde alınan kararların 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'na, kooperatif anasözleşme hükümlerine ve iyiniyet esaslarına aykırı olduğu iddiası ile dava hakkının bulunduğu, gözetilerek bu yönler üzerinde inceleme yapılması hususunda bilirkişiden açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre, asıl davada davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5433, Karar No: 2014/13717, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5433 E.  ,  2014/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketicinin şikâyeti üzerine, ... Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, tüketicinin talebinin kabulüne, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan toplam 50,69 TL'nin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına şeklinde verdiği 26/07/2012 tarih ve 2012/864 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25390, Karar No: 2016/10335, Tarih: 21.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25390 E.  ,  2016/10335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığı bağlanması talebi ile ölüm aylığının bağlandığı tarih arasında hak kazanılan aylıkların faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, gerekçesinde açıklanan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde yer alan “Ölüm aylığı; a) En az 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş veya 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için, her türlü borçlanma süreleri hariç en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş, b) 47'nci maddede yazılı sebeplerle kazaya uğramış, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığı almakta iken veya malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanmış olup henüz işlemi tamamlanmamış, c) Bağlanmış bulunan malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığı, sigortalı olarak çalışmaya başlamaları sebebiyle kesilmiş, durumda iken ölen sigortalının hak sahiplerine, yazılı istekte bulunmaları halinde bağlanır. Ancak, 4'üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların hak sahiplerine aylık bağlanabilmesi için ölen sigortalının genel sağlık sigortası primi dâhil kendi sigortalılığından dolayı prim ve prime ilişkin her türlü borcunun olmaması veya ödenmesi şarttır.” hükümleridir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29/09/2010 traih ve ............ E.; .......... K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 506 sayılı Kanunun 108.maddesine göre malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı Kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir.Tahsis işlerinde nazara alınan sigortalılık süreleri, bu sürenin başlangıç tarihi ile, sigortalının tahsis yapılması için yazılı istekte bulunduğu tarih, tahsis için istekte bulunmuş olmayan sigortalılar için de ölüm tarihi arasında geçen süredir.

Yukarıda belirtildiği üzere, yaşlılık aylığı tahsisi için istenilen koşulların, sigortalılık başlangıç tarihi (gerek mülga gerekse halen yürürlükte bulunan sosyal güvenlik mevzuatına tabi olarak ilk defa çalışılmaya başlanılan tarih) ile aylık talep tarihi arasında (aylık talebinde bulunmuş olmayan sigortalılar için ise ölüm tarihi arasındaki sürede) gerçekleşmiş olması aranmaktadır.

Yukarıda belirtildiği üzere, yaşlılık aylığı tahsisi için istenilen koşulların, sigortalılık başlangıç tarihi (gerek mülga gerekse halen yürürlükte bulunan sosyal güvenlik mevzuatına tabi olarak ilk defa çalışılmaya başlanılan tarih) ile aylık talep tarihi arasında (aylık talebinde bulunmuş olmayan sigortalılar için ise ölüm tarihi arasındaki sürede) gerçekleşmiş olması aranmaktadır.

Eldeki davada; davacının eşi sigortalının 29.05.2011 tarihinde vefat ettiği, ilk tahsis talebinde bulunulan 29.07.2011 tarihinde, ölen sigortalının 3 yıl 4 ay 17 gün sigortalılık süresi bulunduğu, hizmet tespitine yönelik olarak açılan davanın kesinleşmesinin ardından yapılan 17.02.2014 tarihli ikinci tahsis talep tarihinde ise yine 3 yıl 7 ay 27 gün sigortalılığı bulunup Yasanın aradığı 900 gün koşulu gerçekleşmiş olmakla birlikte, 5 yıllık sigortalılık süresi şartının mevcut halde dahi gerçekleşmediği, ancak ikinci tahsis talep tarihi 17.02.2014 günü 539 gün askerlik borçlanması yapılmak suretiyle ölüm aylığı bağlanması için aranan tüm şartların gerçekleştiği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünün aksine Kurum işleminin yerinde olduğu açıktır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak mahkemece, ilk tahsis talep tarihinde , tespitine karar verilen 01.10.2007-10.01.2008 asındaki hizmet süreleri, sigortalılık süresine eklense dahi aylık bağlama koşullarının oluşmadığı gözetilerek; ilk tahsis talep tarihi itibariyle, sigortalının ölüm aylığına yeterli 1800 primi ödenmiş gününün olup olmadığının da araştırılmak suretiyle, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4149, Karar No: 2022/4988, Tarih: 08.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4149 E.  ,  2022/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30/11/2015 tarihinde verilen dilekçeyle inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali, tescil ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/10/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı asil, dilekçesinde, Beyoğlu 26. Noterliği’nin 03.05.2004 tarih, 06518 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle dava konusu daireyi satın aldığını, 22.05.2007’de taşınmaz maliki tarafından davalıya arsa hissesi olarak devredildiğini, davacının davalı olan eşinde hiçbir vekaletinin ve imzasının olmadığını, kira bedelini davalının aldığını, tarafların arasındaki boşanma davasının devam ettiğini, evin tamamının çalışma hayatının ürünü olduğunu, satıştan itibaren 10 yıl geçmediğini, satışın geçersiz olduğunu, hakkı olan evi geri istediğini belirterek tapu kaydının iptaline, bu güne kadar alınan kira bedellerinin tarafına ödenmesine, davanın masraflarının davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde, müvekkilinin bebeği çok küçük olduğu ve lohusa olduğu dönemde evlenmeden önce satın aldığı ve bedelini ödediği taşınmazın tapuda devir işlemleri için Tapu Sicil Müdürlüğü'ne gidemediğini, davalının taşınmazı önce kendi adına tescil ettireceğini, davacının sağlığı düzeldiğinde de davacıya devredeceğini söyleyerek taşınmazı kendi adına tescil ettirdiğini, davacının eşine güvendiğini, taşınmazın ileride tapuda kendisine devredeceğine inandığını, taşınmazın gerçek maliki davacı iken, tarafların karı koca olması ve evliliğin güven ilişkisine dayanması nedeniyle tescil daha sonra davacıya devredilmek üzere önce davalı adına tescil edildiğini beyan etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davalının dava konusu taşınmazı arsa sahibi ...'tan satın aldığını, davacının taşınmaz maliki olmayan bir şahısla imzaladığı satış vaadi sözleşmesinin tapu iptaline dayanak teşkil etmeyeceğini, davacının tapu kaydının gerçeği yansıtmadığını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, davacının iradesini sakatlayan bir durum olmadığını, müvekkilinin satış tarihinde rayiç bedeli ödeyerek taşınmazı satın aldığını, yolsuz tescil, hata, hile, ikrah unsurlarına dayalı bir fiil olmadığını belirterek davanın reddine, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.