muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17996, Karar No: 2024/10079, Tarih: 26.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17996 E.  ,  2024/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/170 E., 2016/123 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 13.07.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14959, Karar No: 2016/5256, Tarih: 26.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14959 E.  ,  2016/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Tehdit suçundan; TCK'nın 106/1-1, 43/2, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası, hakaret suçundan; TCK'nın 125/1-4, 43/2, 62/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası, mala zarar verme suçundan; TCK'nın 151/1, 62/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'nin sahibi, katılan ...'in ise çalışanı olduğu işyerine gelen sanığın içki istediği, kendisini daha önceden tanıyan katılan ...'nın sanıktan dışarı çıkmasını istemesi üzerine sanığın “ben gidiyorum bir saat sonra gelip sizi vuracağım” diyerek katılanları tehdit ederek ayrıldığı, bir süre sonra geri dönen sanığın sinkaflı sözlerle katılanlara hakaret ettiği ve katılan ...'ı “senin ayağına sıkarım, seni esir alırım, seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiği, işyerinin camını ve fiyat tabelasını kırdığı anlaşıldığından mala zarar verme, tehdit ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3247, Karar No: 2006/4474, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3247 E.  ,  2006/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.8.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı ve soyadı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu 161 ada 1, 2 parseller ile 333 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda murisinin “Mevlüt” yazılı adının nüfus kaydına uygun olarak “... oğlu Mevlüt Morgül” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Tapu Kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarından mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının saptanması gerekir. Dosya içerisine getirtilen taşınmazlara ait tapu kayıtlarının dayanak belgelerinin incelenmesinden kayıt malikinin baba adının yazılı olduğu ancak fotokopilerden okunamadığı, Cumhuriyet Savcılığı ve Nüfus Müdürlüğünden de kayıt malikinin, talebe uygun olarak ... oğlu....olarak araştırıldığı görülmüştür.

Mahkemece tapu sicil müdürlüğünden taşınmazların dayanak tapu kayıtlarında geçen ve kayıt maliki .....’ün baba adı olduğu anlaşılan fakat dosya içerisine fotokopisi gönderildiği için tam okunamayan isim tapu sicil müdürlüğünden sorularak, verilen bilgi doğrultusunda, Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığının araştırılması, Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığının sorulması, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek, keşif yapılmak suretiyle yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9789, Karar No: 2012/17759, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9789 E.  ,  2012/17759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinin ve davalı ...'ın muris ...'ın varisleri olduğunu, murisin ... köyü ...mevkiinde ziraatle geçindiğini ve 05/04/2006 tarihinde vefat ettiğini, murisin ölümünden birkaç yıl önce yakalanmış olduğu hipertansiyon ve astım hastalıkları nedeniyle kendini bilmez, evinden dışarı çıkamaz hale geldiğini kısa süre önce davalı ... tarafından murise ait olduğu ileri sürülen 03/01/2005 tanzim 30/03/2006 vade tarihli borçlusu ... olan 38.000-TL bedelli bonoya dayalı olarak Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2006/923 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını müvekkillerinin haricen öğrendiğini, icra dosyası incelendiğinde müvekkillerinin oturmadığı bilindiği halde ödeme emirlerinin alacaklı ile işbirliği içinde olan davalı ... tarafından alınarak takibin kesinleştirildiğini, müvekkilinin takip konusu bonodan dolayı borçlarının bulunmadığını, Salihli 1.İcra Müdürlüğündeki takip dayanağı bononun üzerindeki imzanın murisin imzasına benzetildiğini, murisin ... ile bir ilişkisinin bulunmadığını, davalı ...'ın ...'ye yaptığı işlerden dolayı aşırı borçlandığını, muristen kendisine kalacak payın borçlarına yetmeyeceğinden muris adına bono düzenlediklerini,bononun düzenlenmesinden çok önce evde hastalıkları ile kendini bilmez halde olan, can derdine düşmüş hiç bir iş yapmayan ve evden dışarı çıkmayan murisin bono senedi ile borçlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, murisin temyiz kudretini yitirmiş olduğunu, bononun müvekkillerin bağlayıcılığının bulunmadığını, tüm bu nedenlerle davacıların Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2007/923 sayılı icra takibinden dolayı borçlu bulunmadıklarının tespitine, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davayı kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini, ispat yükünün davacılarda olduğunu, davacıların dava dilekçesinde imza inkarına ilişkin beyanlarının olduğunu, bu hususun sorulmasını, %40 icra inkar taleplerinin bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; davayı kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini, ispat yükünün davacılarda olduğunu, davacıların dava dilekçesinde imza inkarına ilişkin beyanlarının olduğunu, bu hususun sorulmasını, %40 icra inkar taleplerinin bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece; dava konusu 01/03/2005 düzenleme tarihli bono altındaki imzanın muris ...'a ait olduğu ve bu 38.000-TL lik bono ile davalı ...'ye borcunun bulunduğu, bono altındaki imza ile ilgili tarafların herhangi bir itirazlarının bulunmadığı,murisin vefatından sonra davalı ... tarafından bonoya dayalı olarak davacılar hakkında alacağın tahsili için Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2006/923 esas sayılı takip dosyası icra takibi yapıldığı, ancak davacı tarafça bononun düzenlenme tarihinde muris ...'ın akli dengesinin yerinde olmadığı ve bu nedenle yaptığı işlerde temyiz kudretini yitirmiş olduğu iddialarının bulunduğu,Adli Tıp Kurumu raporuna göre muris ...'ın bononun düzenleme tarihi olan 01/03/2005 tarihinde fiili ehliyetine haiz olduğunun anlaşıldığı, buna göre muris ...'ın borcundan dolayı mirasçıları olan davacıların da bu borcu ödemekle yükümlü oldukları ve haklarında yapılan icra takibinde de davalı ...'nin haklı olduğu gerekçesiyle davacıların davasının reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Menfi tespit davasının reddi halinde davalı alacaklı lehine tazminata hükmedilebilmesi için icra takibinin ihtiyati tedbirle durdurulması ve tedbir kararının icra dosyasına sunularak infaz edilmesi gerekir. Mahkemece davacının tedbir talebi reddedildiğine göre alacaklının alacağına geç kavuştuğunun gerekçesi açıklanmadan yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bette açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21304, Karar No: 2015/2885, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21304 E.  ,  2015/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7471, Karar No: 2015/1219, Tarih: 26.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7471 E.  ,  2015/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın... Yapı Malzemeleri Ltd. Şti.’ye ait suça konu çeki bir şekilde ele geçirip keşideci imzasını taklit ederek sahte olarak düzenledikten sonra ciro edip tanık ...’a verdiği, onun da çeki ciro ederek katılan ...’ye verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız kaşesi vurulduğu, katılanın şikâyeti sonrası imzanın şirketin yetkilisi olan ...’a ait olmadığının anlaşıldığı olayda;

Sanığın çeki ... ve ...’den aldığını, çekteki 2008 tarihinin 2009 olarak değiştiğini ve ...’nin çeki düzeltip paraf atarak kendisine verdiğini savunması, tanık ...’ın sanığın çeki aldığını söylediği ... isimli şahsı tanıdığını, Medyum İnşaat isimli bir şirketinin bulunduğunu, ancak bu şahsın açık adresini bilmediğini, bu şahısla ortak olmadığını ve bu şahsın müteahhit olması ve kendilerinin de inşaat malzemeleri satması nedeniyle şahısla dostane ilişkileri olduğu, inşaatlara birlikte gittiklerini, ...’nın şirket çekini tanzim etmesinin mümkün olmadığı beyan etmesi, tanık ...’ın ...’yı ...’ın ortağı olarak bildiğini ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için ...’nin olayla ilgili beyanının alınıp ve şirket sahibi ... ile aralarında ortaklık olup olmadığı ve ... adına çek keşide edip etmediği hususlarının sorulması, çekteki imzanın ...’nin eli ürünü olup olmadığının tespiti için bilirkişi raporu alınması, keşide tarihinin şirketin devir tarihi olan 31/10/2008 tarihinden sonra olması nazara alınarak şirket ortakları olan ... ve ...’un beyanlarının alınarak devir kayıtlarında suça konu çekin bulunup bulunmadığının sorulması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/498, Karar No: 2007/3189, Tarih: 26.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/498 E.  ,  2007/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları ..ada .. nolu imar parseline davalının taşkın bina inşa etmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, çekişme konusu taşınmazdaki evi 1982 yılında inşa ettiğini tapunun beyanlar hanesine tescil istemiyle açtığı davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi davasının kısmen kabulüne; ecrimisil isteminin reddi’ne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşDeğinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.