muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2798, Karar No: 2008/2291, Tarih: 08.04.2008

Yanlar arasındaki sözleşmenin 3. maddesi gereğince, sözleşme konusu taşınmaza yapılacak inşaattaki iki daire ile bir dükkanın yapılarak, sözleşme tarihinden itibaren 22 ayda anahtar teslimi şeklinde, davacıların murisine teslim etmeyi, davalı yüklenmiş bulunmaktadır. Yüklenicinin, sözleşmede kararlaştırılan teslim süresi içinde; haklı sebepler olmaksızın, yapımını yüklendiği bağımsız bölüm ya da bölümlerin arsa sahibine tesliminde temerrüde düşmesi halinde arsa sahibi, Borçlar Kanunu’nun 106. maddesinde düzenlenen haklardan birisi olan, “akdin ifasıyla birlikte gecikmeden kaynaklanan tazminatı” isteme hakkını kullanabilir. Somut olayda da, ayrıca olumlu zarar kapsamındaki kira tazminatı yüklenici davacıdan istenmektedir.

Sözleşme konusu inşaatın İmar Yasası’na aykırı olarak “kaçak” yapıldığı, bilirkişi raporları ve Esenler Belediye Başkanlığı encümenince verilen kararlardan anlaşılmakta ise de; davalı yüklenici tarafından davacı tarafın kendilerine verilmesi gereken bağımsız bölümleri tasarruflarında bulundurduklarını ve kullandıklarını savunarak fiilen bağımsız bölümlerin teslim alındığını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış ve listesini de sunmuş bulunmaktadır. Bağımsız bölümlerin arsa sahiplerince teslim alınması olgusu, maddi olay olduğundan tanık delili ile kanıtlanabileceğine göre; davalı yüklenicinin açıklanan savunmasını kanıtlayabilmesi için gösterdiği tanıkların mahkemece bilgilerinin alınmamış olması doğru olmamıştır. Arsa sahiplerine verilmesi gereken bağımsız bölümler, kaçak inşaatta da olsa fiilen arsa sahiplerince yararlanılmakta ise, olumlu zarar kapsamında gecikmeden kaynaklanan zarar sözkonusu olamayacağından bağımsız bölümlerden yararlanılan süre için gecikme tazminatı ve bu kapsamda kira tazminatı istenemez. O halde, mahkemece yapılacak iş; arsa sahiplerinin eylemli olarak sözleşme gereğince kendilerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerden kira tazminatı istenen süre içinde yararlanıp yararlanmadıklarının kanıtlanmasına yönelik olarak davalı yüklenicinin ve davacı tarafın tanık delil tüm yasal delillerinin toplanması ve toplanan delillerin değerlendirilmesi ile varılacak sonuca göre gecikme tazminatı uyuşmazlığı hakkında bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Karar açıklanan sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeplerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9432, Karar No: 2013/12650, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9432 E.  ,  2013/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu gözetildiğinde ve Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun bu doğrultudaki uygulaması gereğince yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli,

Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24428, Karar No: 2013/4761, Tarih: 28.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24428 E.  ,  2013/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar hissedar oldukları taşınmazın kiraya verilmesi için davalı kardeşleri ...'a vekaletname verdiklerini, davalının taşınmazın kirası hakkında bilgi ve hesap vermediğini ve 13.11.2008 tarihinde azlettiklerini, davaya konu işyerinin diğer davalı ...’a 1.7.2008 tarihli 5 yıl süreli sözleşme ile aylık 100 TL ye kiraya verildiğinin ortaya çıktığını, davalı kardeşlerinin vekaleti kötüye kullandığını, kira bedeli ödenmediği gibi emsallerinden çok düşük bedelle kira sözleşmesi düzenlendiğini bildirerek, kira sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle feshine, müdahalenin meni ile fuzuli işgal nedeniyle kiracının tahliyesine, aylık 1.000 TL den 8.000 TL ecrimisil bedelinin ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler, bilahare ecrimisil talebini kira bedeline tahvil ederek tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar nedeniyle kira bedelinin düşük tutulduğunu, vekaleten yapılan kira sözleşmesinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin feshine, müdahalenin meni talebinin kabulü ile davalının tahliyesine, kira bedeli taleplerinin kısmen kabulü ile 960,00 TL kira bedelinin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacıların taşınmazlarını kiraya vermesi için davalı kardeşleri ...’a vekaletname verdikleri, davalının bu vekaletname ile taşınmazı diğer davalıya 1.7.2008 başlangıç tarihli 5 yıllık ve aylık 100 TL bedelle kiraya verdiği, kira sözleşmesinde kiraya veren olarak davalı ...'un yazılı olduğu, taşınmaza eski bina olması ve meskenden işyerine çevrilmesi nedeniyle faydalı ve zorunlu masraflar yapıldığı, davacıların davalı ...’u 13.11.2008 tarihinde vekillikten azlettikleri dosyadaki bilgi ve belgelerle tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı ... davacıların verdiği vekaletnameye dayalı yetkisi ile taşınmazı diğer davalıya kiraya vererek 1.7.2008 tarihli kira sözleşmesi düzenlenmiştir. Taşınmaza yapılan masraflar nedeniyle kira bedeli düşük tutulmuştur. Bahsedilen kira sözleşmesi yetkili vekil tarafından düzenlenmiş olup, esaslı tamirat ve tadilatlar da yapılarak dava tarihine kadar süregelen kira ilişkisi mevcuttur. Yetkili vekille kiracı arasında düzenlenen kira sözleşmesi geçerlidir ve davacı kiralayanları bağlar. Bu nedenle kira sözleşmesinin feshine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davacılara ait taşınmazın, davalı ... tarafından 1.7.2008 tarihli , 5 yıl süreli sözleşme ile diğer davalıya kiraya verildiği ve davacıların kira bedellerinin kendilerine ödenmediğini ileri sürerek kira bedellerinin de ödetilmesi isteği ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır. BK.nun 392. maddesi gereği, müvekkil namına kiraya veren vekil ..., müvekkiline hesap vermek zorundadır. Vekilin hesap verme yükümlülüğünün doğal sonucu nedeniyle ödemeleri ispat yükümlülüğü kendisine aittir. Diğer davalı kiracı ... kira bedellerini diğer davalı vekile ödediğini açıklamıştır. Davalı kiracı ...'ın diğer davalı vekil ile el ve işbirliği içinde bulunduğuna ilişkin bir delil yoktur. O halde, mahkemece vekil olan davalı ...'tan hesap istenerek, ödeme iddiasını ispat için davalıya imkan tanınmalı ve gerekirse yemin delilide hatırlatılmalı hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle her iki davalıdan kira bedellerinin tahsiline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. Ve 3. Bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 5,90 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... ile davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/239, Karar No: 2017/6021, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/239 E.  ,  2017/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 511 ada 22 parsel sayılı 28,35 m² yüzölçümüyle ve arsa vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddiasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 511 ada 22 sayılı parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 29/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3571, Karar No: 2015/2968, Tarih: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3571 E.  ,  2015/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/24363

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/222 (E) ve 2012/292 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Sanık Y.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin verilen kararın usul ve Kanuna aykırı bulunduğuna ilişkin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık S.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, Sincan Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30.04.2012 tarih ve 14842 sayılı yazısına göre sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin mükellefiyetinin 26/10/2011 tarihi itibariyle re'sen terk ettirildiği ve 10.05.2012 tarihinde ticaret sicil adresinde yaptırılan zabıta araştırmasında, "bahse konu adresin iş merkezi olduğu, iş merkezi numaralarının 6'da son bulduğu, binadan ve çevreden yapılan araştırmada evrakta belirtilen şirket hakkında bilgi sahibi olana rastlanmadığının" tespit edilmesi karşısında sabit olan suçtan sanığın mahkumiyetine kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13268, Karar No: 2017/17078, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13268 E.  ,  2017/17078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Davacı vekili Av... ve ihbar olunan Hazine vekili Av... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.280.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/10700, Karar No: 2017/3143, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10700 E.  ,  2017/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/977, Karar No: 2014/2316, Tarih: 10.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/977 E.  ,  2014/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/26405

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/10/2013, 2012/100 (E) ve 2013/224 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Abdurrahman’ın cezaevinden gönderdiği 31.10.2013 havale tarihli dilekçesi ile cezasının onaylanmasını talep etmiş ise de; sanık müdafiinin, sanığın onama talepli dilekçesinden sonra yasal süresi içerisinde 05.11.2013 havale tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdurrahman’ın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrik oranına ilişen, katılan vekilinin temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine,tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay gecesi maktul, sanık ve tanık Engin’in sanığın çalıştığı işyerinde birlikte içki içtikleri, bu sırada tanık Engin’in beyanına göre sanık ile maktul arasında tartışma çıktığı ve karşılıklı küfürleştikleri, tanık Engin’in araya girerek tarafları ayırdığı, maktul ile birlikte motorsikletle olay yerinden ayrıldığı, yolda bira alarak içmeye devam ettikleri, maktulün daha sonra sanığın işyerine geri dönerek aralarında önceden yaşanan tartışmanın etkisiyle sanığa yeniden küfür etmeye başladığı, bunun üzerine sanığın maktule yumrukla vurması sonucu maktulün merdivenlerden yere düşerek, künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda,

Maktulden kaynaklanan sanığa yönelik tahrik oluşturan söz ve davranışların hakaretten ibaret olduğu anlaşılmakla haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari orana yaklaşılarak indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 10/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8654, Karar No: 2017/3479, Tarih: 19.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8654 E.  ,  2017/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140 - 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 182,00 TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.