muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/21773, Karar No: 2007/11030, Tarih: 11.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21773 E.  ,  2007/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.11.07.2007 çar.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluk ile iki ayrı konuda farklı düşünmekteyim:

1- ANLAŞMALI BOŞANMANIN FER’İ HÜKÜMLERİNE YÖNELİK TEMYİZ BOŞANMA BÖLÜMÜNÜ DE KENDİLİĞİNDEN İÇERİR Mİ?

Anlaşmalı boşanma davalarında aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkiminin taraflarca sunulan “boşanma düzenlemesini” uygun bulması şarttır. Hakim tarafların ve çocukların yararlarını dikkate alarak bu düzenlemede gerekli gördüğü “değişiklikleri” yapabilir.

Aile mahkemesi (=yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemesi) hâkimi taraflar arasındaki düzenlemenin hangi bölümünü neden kabul etmediğini açıklar ve taraflardan gerekli gördüğü değişiklikleri yapmalarını ister.( GENÇCAN-Boşanma-2, s. 373)

Anlaşmalı boşanma kararı bu değişiklikleri taraflar kabul ederse verilebilir. (GENÇCAN-TMK-2, s. 1291)

O halde boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz boşanma bölümünü de kendiliğinden içerir.Bu yüzden boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz halinde bile anlaşmalı boşanma (TMK. m. 166 f. III) davasının doğası gereği olarak boşanma bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez.

Aksi uygulamada taraflar gerek kendileri ve gerekse çocuklarına ilişkin hiç de istemedikleri/böyle olsaydı asla boşanmayı kabul etmeyecek oldukları/düşünmedikleri sonuçlara katlanmış olurlar ki onlardan bu fedakarlık beklenemez.

Değerli çoğunluğun anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz isteğinin boşanmayı kapsamadığına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.

2- DAVALI-DAVACININ İSTEMİ ANLAŞMALI BOŞANMADAN FERAGATI İÇERİYOR MU?

Dava dosyasında anlaşmalı boşanmanın koşullarının oluşması sebebiyle hâkim tarafından anlaşmalı boşanmaya karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun anlaşmalı boşanma davasında boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz isteğinin boşanmayı kapsamadığına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.

2- DAVALI-DAVACININ İSTEMİ ANLAŞMALI BOŞANMADAN FERAGATI İÇERİYOR MU?

Dava dosyasında anlaşmalı boşanmanın koşullarının oluşması sebebiyle hâkim tarafından anlaşmalı boşanmaya karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Evlilik en az bir yıl sürmüşse bu aşamadan sonra eşler (=kadın ve erkek) boşanma konusunda anlaşırlarsa evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve bu durumun ortak yaşamın devamını beklenemez hale getirdiğine ilişkin bir yapıntı kabul edilmiştir. TMK. m. 166 f. III hükmünde taraflarca kabul edilecek düzenleme söz konusu olduğundan anlaşmalı boşanmaya ilişkin düzenlemeyi kabul eden taraflar (=hem erkek hem de kadın) davacı-davalı sıfatını kendiliğinden alır. Görüldüğü üzere anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile olanaklıdır. O halde mahkeme kararında eşlerin davacı-davalı ve davalı-davacı biçiminde gösterilmeleri uygun olacaktır. Nitekim Dairem eşlerin anlaşmasına dayalı boşanma da¬valarında bir bakıma iki davacı ve iki davalı olduğu görüşünü sergilemiştir. (Y2HD, 15.3.1990, 11382-2844)

Anlaşmalı boşanma ancak tarafların (=kadın ve erkek) anlaşması ile oluşabildiğine göre hem kadın hem erkek davadan feragat edebilir. Düzenlemenin bir tarafına davadan feragat hakkı verilirken bir tarafına davadan feragat hakkı verilmemesi anlaşmalı boşanma davasının mahiyeti ve kadın erkek eşitliği ile bağdaşmaz. O halde anlaşmalı boşanma davasından “feragati” içeren temyiz davasının davacısı eşin dilekçesine değer verilerek hükmün bu sebeple bozulmasına ve tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasına yönelik olarak varsa delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.

2
Yargıtay — Esas No: 2012/16036, Karar No: 2014/7998, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16036 E.  ,  2014/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet,beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, katılan ...'nden 05.03.2004 tarihinden itibaren kredi kullanmaya başladığı, 21.03.2006 tarihinde kullanmış olduğu kredileri temdit etmek için kredi yenilemesine gittiği ve 24.05.2006 tarihinde suça konu... Tic. Ltd. Şti'ye ait 24.11.2006 keşide tarihli 18.141,00 TL bedelli çeki kullandığı krediye teminat olarak verdiği, suça konu çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine katılan banka şubesi tarafından karşılıksız çek keşide etme suçu nedeni ile şikayetçi olunduğu, yapılan soruşturma esnasında çekin sahibi olan şirketin yetkili temsilcisi ...'ın çek üzerindeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını söylemesi üzerine grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişiye hazırlatılan raporda çek üzerindeki imza ve yazıların ...'a ait olmadığı, çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ile arkasındaki ciroya ait imza ve yazıların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği somut olayda; Yargıtay C.G.K'nın 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağı gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmü ile; suçta kullanılan çek üzerindeki keşideci imzası olmasa bile yazıların sanığa ait olduğunun tespit edilmesi ve sanığın yetkilisi tarafından keşide edilmeyen çeki bankadan aldığı kredi için teminat olarak kullanmış olması karşısında resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1430, Karar No: 2011/3578, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1430 E.  ,  2011/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,vergi dairesi tarafından ... sayılı dosyası üzerinden emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, ... tarafından 2002/21843 sayılı dosyas üzerinden emekli maaşına konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece 5510 sayılı Yasanın 93. maddesi uyarınca borçlunun muvaffakatının bulunmaması halinde emekli maaşına haciz konulamayacağı gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden emekli öğretmen olan davacının kırtasiyecilik işi nedeniyle 1998-2001 yılları arasında vergi borçlarından dolayı Maliye Bakanlığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğünce 2002 yılı itibariyle toplam 4.194.401.000 TL lik (4.194,40 TL) TL kamu alacağı için 2002/21843 sayılı takip dosyası üzerinden 6183 sayılı Yasa gereğince takibe geçilerek 25.10.2002 tarihinde Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü'ne davacının emekli maaşına haciz konulması için haciz bildiriminin yapıldığı, Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünün 23.11.2002 tarihli yazısı üzerine emekli maaşı üzerinde başka hacizler olduğu belirtilerek alacağın üçüncü sıraya alındığının bildirildiği, davacının 21.8.2009 tarihinde ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne başvurarak haczin kaldırılması talebinde bulunduğu, Müdürlüğün 24.8.2009 tarihli yazısı ile istemin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dava nitelikçe, İdare tarafından vergi borcuna dayalı kamu alacağından kaynaklanan haciz işlemine ilişkindir.

Alacağın konusu, prim, idari para cezaları, gecikme cezaları, gecikme zamları ve katılım payı gibi Kurum alacağı değildir. Öte yandan 5510 sayılı Yasanın geçici 4. maddesinde yer alan 5434 sayılı Yasadan kaynaklanan bir alacağın takibi de söz konusu değildir .

Bu durumda davalı Maliye Bakanlığı'na yönelik vergi borcundan kaynaklanan haczin kaldırılmasına ilişkin davanın çözüm yerinin 506 sayılı Yasanın 134., 5510 sayılı Yasanın 101. ve 5521 sayılı Yasanın 1. maddeleri uyarınca İş Mahkemesi olmadığı açıktır.

Vergi daireleri ile mükellefler arasında 6183 sayılı Yasa hükümlerinin uygulamasından doğan uyuşmazlıklarda vergi dairelerince tesis edilen işlemler idari işlem niteliğinde olduğundan idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılacak davalar 2577 sayılı Yasa gereğince idari yargı yerinde (vergi mahkemesinde) çözümlenecektir. Vergi daireleri ile mükellefler arasındaki uyuşmazlık idari yargı yerinde (vergi mahkemesinde) giderilmedikçe adli mahkemeler idareyi bağlayıcı, bir eylem ve işleme zorlayıcı nitelikte karar veremezler.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davaya bakmaya adli yargı yeri değil İdari Yargı yeri görevli olduğundan dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 18.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22109, Karar No: 2015/2921, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22109 E.  ,  2015/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9216, Karar No: 2017/3669, Tarih: 11.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9216 E.  ,  2017/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların davaya konu alçak gerilim işinin yapıldığı dönemde müvekkili kooperatifin yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri olduğunu, hesap tetkik komisyonu oluşturularak yapılan incelemede, müvekkil kooperatifin alçak gerilim işini üstlenen ve yapan yükleniciye usulsüz olarak 30.672,27 TL fazla ödemede bulunduğunu, fazla ödemelerin müvekkil kooperatife vermiş olduğu zararın asgari ölçekte % 80 oranındaki ticari faiz üzerinden toplam 59.393,74 TL olduğunu ileri sürerek, 59.393,74 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların görev aldıkları dönemde dava dışı müteahhidin kestiği faturalara göre dava dışı müteahhide kayıtlarda 30.672,27 TL fazla ödeme yapıldığının göründüğü, bu dosyanın davalıları hakkında aynı zamanda .... Ağır Ceza Mahkemesi'nde zimmet suçundan kamu davası ikame edildiği, yapılan ceza yargılaması sonunda zimmet suçundan mahkumiyet hükümlerinin tesis edildiği ve hükümlerin kesinleştiği, kooperatifin zarara uğradığı, davalılardan ...'nin 28.05.1994 tarihine kadar yönetim kurulu üyeliğinde bulunmuş olmakla, görev süresi içinde yapılan ödemeler tutarının faturalandırılmış olduğundan sorumluluğunun söz konusu olmadığı, ancak ... dışındaki davalı eski yöneticiler ve denetçilerin bu miktardan sorumlu oldukları, her ne kadar davacı taraf asgari ölçekte %80 faizle birlikte toplam 59.393,74 TL talep etmiş ise de, dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürülmediği, gerek ceza dosyasında aldırılan bilirkişi raporlarında ve gerekse mahkemece aldırılan raporlarda zimmet miktarının 30.672,27 TL olarak tespit edildiği, aldırılan raporların hükme esas teşkil eder nitelikte olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile, 30.672,27 TL'nin dava tarihi olan 07.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

../..

S.2.

Kararı, davacı vekili ve bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve bir kısım davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10627, Karar No: 2015/5011, Tarih: 29.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10627 E.  ,  2015/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayeçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından borçlu ... aleyhine yapılan icra takibi sonunda borçlu adına kayıtlı ...plakalı araç üzerine 10.07.2013 tarihinde haciz konulduğunu, davalı alacaklının ilk haciz tarihi 23.11.2012 olmasına rağmen altı aylık sürede satış istenilmediğinden haczinin düştüğünü ve yenilenmekle 30.09.2013 tarihinde tekrar haciz konulduğunu, sıra cetveli düzenlenirken düşen haciz tarihinin dikkate alındığını ancak müvekkilinin haciz tarihinin daha önce olması sebebiyle birinci sırada yer alması gerekirken, ikinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili tarafından yapılan takip dosyasında haciz konulduğu tarih itibariyle satış isteme süresinin bir yıl olduğunu, süresinde satış talep edilerek satış avansının yatırılmış olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan tarafından koydurulan haczin yasa değişikliğinden önce olup, bu yüzden satış isteme süresinin bir yıl olduğu ve süresinde satış talep edildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6872, Karar No: 2024/577, Tarih: 17.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6872 E.  ,  2024/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/297 Esas, 2023/901 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/270 Esas, 2022/211 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 523 ada 54 ve 55 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; bu mevkide daha önce verilmiş emsal bilirkişi raporları ve emsal taşınmazların listesinin sunulduğunu, taşınmazın yer aldığı Ali Osman Çelebi Bulvarının ... Belediye Başkanlığınca emlak vergisine esas arsa m² rayiç değerinin 336,37 TL olarak tespit edildiğini, bu hususun yargı aşamasında tespit edilmesi gerektiğini, vekâlet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporu hatalı olduğunu, hükme esas alınamayacağını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç