muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13591, Karar No: 2015/905, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13591 E.  ,  2015/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/1137-2013/1369

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Tapu Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olduğunu, tapu kaydının malik hanesinde baba adı “Yusuf” olmasına rağmen kadastro tespit çalışmaları sırasında hatalı olarak “Durmuş” yazıldığı iddiasıyla tapu kaydının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de temyiz aşamasında eksiğin tamamlatılması yoluyla 09/06/2014 tarihinde getirtilen çap kaydından 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki M.. M..'nin tapu kaydındaki "Yusuf" olan baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak "Durmuş" yazılmak suretiyle davalı idarece düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; 289 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda idarece re'sen yapılan kayıt düzeltme işlemi ile tapu kaydı nüfus kaydına uygun hale getirildiğine göre davanın konusuz kaldığı gözetilerek "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması için karar bozulmalıdır.

Davalı tarafın temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01..2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4596, Karar No: 2019/5553, Tarih: 16.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/4596 E.  ,  2019/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI OY

5237 sayılı TCK'nun “İftira” başlıklı 267/1. madde ve fıkrasında “Yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

İhbar veya şikâyet, failin suçsuz olduğunu bildiği, başka deyişle suçsuzluğunda kuşku bulunmayan kimse aleyhinde yapılmış olmalıdır. Bu bakımdan, gerçekte işlenmiş bir suç mevcut bulunur, ancak üzerinde kuşku ve iddianın yoğunlaşmış olması nedeniyle ihbar veya şikâyet edilen kişinin suçluluğu kanıtlanamazsa, suçlanan beraat etmiş olsa dahi iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın çalıştığı bölümdeki bir profesör tarafından ....,..... adlı iki kız öğrenciye cinsel tacizde bulunulduğu rektör olan

müşteki ...'e 3 ay önce gayri resmi bildirmesine rağmen hiç bir işlem yapmadığını, müştekinin üniversitedeki odasından şahsi evraklarını çaldığını veya çaldırdığını, şahsi menfaat sağlamak amacıyla ihalelerde ve kadro atamalarında hukuka aykırı işlemler yaptığından bahisle şikayetçi olması, mühendislik fakültesinde 2011 yılı bahar döneminde verdiği iş hukuku dersinin final sınavından bir gün önce görevin kendisinden alındığını ve yapılan hoca değişikliğinin sınav sorularını siyasi amaçlı olarak önceden belli öğrencilere vermek amacıyla yapılmış olduğu şeklindeki beyanlarına yönelik kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, şikayet hakkını kullandığının kabul edilmesi mümkün olmadığından atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden sayın çoğunluğun onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.16.04.2019
Yargıtay — Esas No: 2020/4114, Karar No: 2021/19229, Tarih: 19.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4114 E.  ,  2021/19229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/357 esas, 2019/732 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarihli kararı ile "Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/511 esas, 2018/629 Karar sayılı ilamı ile verilen hüküm nedeniyle 2. kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/511 esas, 2018/629 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; anılan kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30/09/2019 gün ve 2019/144 esas, 2019/146 sayılı kararı ile "yerel mahkeme kararının tekerrür uygulamasına ilişkin 4. Nolu hüküm fıkrasının hükümden çıkarılmasına" şeklinde karar verildiği anlaşıldığından, adlî sicil kaydına göre hükümlünün mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/05/2020 gün ve 2020/3915 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve KYB/2020-48941 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece "Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/511 esas, 2018/629 Karar sayılı ilamı ile verilen hüküm nedeniyle 2. kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" karar verilmiş ise de; İkinci kez tekerrüre esas alınan Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/511 Esas, 2018/629 Karar sayılı hükmünün sanık tarafından

istinaf edilmesi sonucunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2019/144 Esas, 2019/146 sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının tekerrür uygulamasına ilişkin 4. Nolu hüküm fıkrasının hükümden çıkarılmasına karar verildiği" görüldüğünden; Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/511 Esas, 2018/629 Karar sayılı hükmünün ikinci kez tekerrür uygulamasına Esas alınamayacağının gözetilmemesi,

istinaf edilmesi sonucunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 30.09.2019 gün ve 2019/144 Esas, 2019/146 sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının tekerrür uygulamasına ilişkin 4. Nolu hüküm fıkrasının hükümden çıkarılmasına karar verildiği" görüldüğünden; Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/511 Esas, 2018/629 Karar sayılı hükmünün ikinci kez tekerrür uygulamasına Esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/357 Esas, 2019/732 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi gereğince BOZULMASINA, hükümden TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017-511 Esas ve 2018/629 Karar sayılı ilamın, TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekkerüre esas alınmasına, TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinn yazılmasına hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/403, Karar No: 2015/4523, Tarih: 04.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/403 E.  ,  2015/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/46621

Mahkeme : BANDIRMA Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 12/12/2014– 2014/319 esas ve 2014/423 karar

Suçlar : a-Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A)Sanık E. hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık B. hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipleri ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, ödeme gücü bulunmayan sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nm 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, zorunlu müdafii ücretine ilişkin paragraf çıkartılmak suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2013/22263, Karar No: 2014/18325, Tarih: 12.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22263 E.  ,  2014/18325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/115509

MAHKEMESİ : Sandıklı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2009/467 (E) ve 2011/602 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar C.. Y.. , M.. Y.. ve Y.. Y.. hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesine

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince de karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2- a)Sanıklar C.. Y.., F.. Y.., M.. Y.., Y.. Y.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Olay tarihinde M.. Y.., C.. Y.., F.. Y.., Y.. Y..ın mağdur sanıkların araç içerisinde bekledikleri sırada olay yerine gelerek Z..yı araç içerisinde görmeleri üzerine tarafların kavgaya tutuştukları , sanık Y.. Y..'ın sopa ile katılanlar H.. F.., E.. Y.. ve mağdur A.. F..ı yaraladığı, diğer sanıklarında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri,sanıkların silah ile kasten yaralama suçunu işledikleri sabit olduğu halde , yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b) Sanıklar C.. Y.., F.. Y.., M.. Y.., Y.. Y.., M.. F..t, H.. F.., E.. Y.. hakkında verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanıkların eylemlerini silahtan sayılan sopa ve asa ile gerçekleştirmeleri karşısında şikayete tabi olmayan silah ile kasten yaralama suçundan şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

c) Sanık A.. F.. hakkında verilen düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanığın UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra 26.07.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak, TCK'nin 64. maddesine göre kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3199, Karar No: 2012/5047, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3199 E.  ,  2012/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-2010 yılı itibarıyla sulu arazide elma için dekar başına ortalama verim, üretim gideri (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg. başına ortalama satış fiyatının Karaman Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ... Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ... Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11313, Karar No: 2021/9546, Tarih: 05.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11313 E.  ,  2021/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tazminat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05/10/2021 tarihinde davacı asil ... ve davacılar vekili Av. ... ile davalı vekilleri Av. ...ve Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin ve taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine,

64,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara, 2.753,85 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/816, Karar No: 2022/10055, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/816 E.  ,  2022/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/345 E. - 2021/324 K. sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonu'nca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/345 E - 2021/324 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18995, Karar No: 2017/10315, Tarih: 29.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18995 E.  ,  2017/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.