muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3559, Karar No: 2014/12685, Tarih: 02.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3559 E.  ,  2014/12685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2011/374-2013/340

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2013 tarih ve 2011/374-2013/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduklarını, şirketin kesinleşen vergi borcunu ödeyemediğini, müvekkilinin sermaye payı oranında vergi borcunu ödediğini, davacının şirketten satın aldığı araçlardan dolayı müvekkili ile şirket aleyhine Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)'nca tasarrufun iptali davası açıldığını, müvekkilinin menkul, gayrimenkul malları ile tüm bankalardaki mevduatlarına şirket borcundan dolayı haciz konulduğunu; bunun üzerine davacının şirketin tüm vergi borçlarını ödemek zorunda kaldığını ileri sürere, davalının şirketteki %30 hissesi oranına tekabül eden 25.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince şirket ortağı sıfatıyla sorumluluk halinin asıl vergi borçlusundan tahsilat imkansızlığına bağlandığını ve ortaklık payı ile sınırlı tutulduğunu, ödeme sonucu amme alacağı ifa edilmiş olduğundan açılan tasarrufun iptali davasının konusuz kaldığını, iptali istenen tasarruflar sonucunda davacı tarafın mal varlığına giren şirkete ait mal varlıklarının da davacı mülkiyetinde kaldığını, davacı tarafından yapılan ödemenin şirket ortağı sıfatıyla yapılmadığını, böyle bir yükümlülüğün de olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava dışı şirketin mali yetersizliği nedeniyle vergi borcunu ödediği, davacının ödemeyi kendi mal varlığı üzerindeki haciz tehdidini ortadan kaldırmak için yaptığı kabul edilse de, şirketin mevcut bütün vergi borçlarının ödendiği, diğer ortaklara hisseleri oranında rücû edilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 16.398,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirketin vergi borcundan dolayı yapılan ödemenin payı oranında diğer şirket ortağından tahsili istemine ilişkindir. Davacı şirketten satın aldığı araçlardan dolayı Maliye Bakanlığı'nca aleyhine açılan tasarrufun iptali davası görülürken malları üzerine haciz konulduğundan şirketin tahakkuk eden vergi borcunu ödemiş; yani vergi borcu şirketten istenip sonuçsuz kalmadan yine kendisi aleyhine icra takibi yapılmadan, davacı tarafından ilgili vergi dairesine ödeme yapılmıştır. 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre limited şirketin mal varlığından tahsil edilemeyen kamu alacakları ortaklardan, ortaklık payı oranında istenebilecektir. Anılan yasa hükmü gereği vergi borcundan asıl sorumlu şirket olup, davacının ancak vergi borcunun kendisinden talep edilmesi ve bu talep sonucunda ödeme yapmak zorunda kalması nedeni ile diğer müteselsil borçlu davalıya rücu edebileceğinin kabulü ile oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19073, Karar No: 2016/8269, Tarih: 25.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/19073 E.  ,  2016/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 195 ada 29 parsel sayılı 953,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar murisi ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Tüzel Kişiliği vekili taşınmazın davacı köyün sınırları içinde kaldığını ve mera olduğunu öne sürerek davalı taraf adına oluşan tapu kaydının iptali ile davacı Köy Tüzel Kişiliği adına mera niteliğiyle tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı köy vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacı Köyün tutunduğu tapu kaydında geçen yayla sınırlarının dışında kaldığı ve böylece davacının davasını ispatlayamadığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 22.09.1929 tarihli tapuya tescil edilen hudutnameye göre kendi köylerine ait yayla sınırları kapsamında kaldığını öne sürmek suretiyle dava açmıştır. Davalı tarafça taşınmazın mera alanında kalmayıp, özel mülkiyete konu alanlarda kaldığı savunulmuş; yargılama sırasında çekişmeli taşınmaza ait olduğu ileri sürülen tapu kayıtlarına da dayanılmıştır.

Davacı taraf, davalıların yaşadığı ... Köyü Tüzel Kişiliği ile kendi köyleri arasında İliç Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/53 Esas sayılı dava dosyası ile çekişmeli taşınmazların da bulunduğu geniş bir alan hakkında aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak dava görüldüğünü ve bu alanın köylerinin yaylasına ait hudutname kapsamında kaldığı yönünde lehlerine karar verildiğini öne sürmüş ve delil olarak bu ilama da dayanmıştır. Söz konusu İliç Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/53 Esas sayılı dava dosyasının tüm aramalara rağmen bulunamadığı bildirilmiş ise de dosya arasında bu ilamın infazına ilişkin İcra Müdürlüğünün 1985/13 sayılı dosyasının bir örneğinin bulunduğu, içinde de mahkeme ilamının dayanağı haritanın suretinin olduğu belirlenmiştir. Söz konusu ilamının incelenmesinde Doğan Köyü Tüzel Kişiliğince Uluyamaç Köyü Tüzel Kişiliğine karşı meraya elatmanın önlenmesi istemiyle dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda İşvan mezrasının davacı köye ait olduğu kabul edilmek suretiyle ".... güneyi Mezarlık, ağıl, Çayır yolu, sigalı sırt ile çevrili işvan mevkiindeki meraya davalı...Köyünün müdahalesinin önlenmesine" karar verildiği, ilamın arkasındaki şerhe göre de temyiz üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince hükmün onandığı ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilerek hükmün 06.12.1984 tarihinde kesinleştiği ve anılan icra dosyasıyla infazının yapılarak ilamın dayanağı haritada taralı alanın davacı köy muhtarına 06.07.1985 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece; davacı tarafça delil olarak dayanılmasına rağmen bu ilam ve dayanağı harita keşifte uygulanmamış, fen bilirkişisince ilamın dayanağı olan harita (... tarafından düzenlenen 1/25000 ölçekli harita) ile kadastro paftası çakıştırılmamış, söz konusu haritada gösterilen sınırlar ile eldeki dosyada taraf tanıklarınca gösterilen sınırların aynı yeri işaret edip etmedikleri belirlenmemiştir. Öte yandan dosya kapsamına göre; davacı tarafın dayandığı yayla hudutnamesinin haritasının bulunmadığı, hudutnamede davalı taşınmazın da bulunduğu güney yönündeki sınırın "mezarlık, ağıl, çayıryolu, sigalı sırt" olarak belirlendiği görülmektedir. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ve haritada yerel bilirkişi, taraf tanıkları, tespit bilirkişilerince gösterilen sınırlar harita üzerinde işaretlenmiştir. “Sigalı sırt” dışındaki diğer sınırlarda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, anılan sınırın ise davacı tanıkları tarafından farklı bir yerde, davalı tanıkları ve yerel bilirkişilerce ise daha başka bir yerde gösterildiği anlaşılmıştır. Mahkemece tarafsız olduğu kabul edilen yerel bilirkişi beyanlarına değer verilerek hüküm kurulmuş ise de 1/25000 ölçekli memleket haritasına göre daha kapsamlı, mevkii, dere, yol isimlerini ayrıntılı olarak gösteren askeri haritalar getirtilmek suretiyle gösterilen sınırların bu haritalar üzerinde çakıştırma yapılmak suretiyle denetlenmesi düşünülmemiştir

. Mahkemece tarafsız olduğu kabul edilen yerel bilirkişi beyanlarına değer verilerek hüküm kurulmuş ise de 1/25000 ölçekli memleket haritasına göre daha kapsamlı, mevkii, dere, yol isimlerini ayrıntılı olarak gösteren askeri haritalar getirtilmek suretiyle gösterilen sınırların bu haritalar üzerinde çakıştırma yapılmak suretiyle denetlenmesi düşünülmemiştir. Ayrıca, mahkemece özellikle nokta sınır şeklinde gösterilen mezarlık, ağıl sınırları ile çayır yolu sınırlarının neye göre birleştirilerek çekişmeli taşınmazın anılan sınırlar dışında kaldığının kabul edildiği (zira hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli haritada sınırlar arasında bir birleştirme yapılmamış, yalnızca sınırlar nokta şeklinde gösterilmekle yetinilmiştir) de anlaşılamamaktadır. Diğer yandan haritaya göre birden başlayıp bitmiş gibi görünen çayır yolunun devamının olup olmadığı hususu da açıklığa kavuşturulmamıştır.

O halde; eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilemeyeceğinden öncelikle davalı tarafın hangi tapu kaydına dayandığı sorulmalı (zira bir kısım dosyalarda da çok sayıda tapu kayıtlarının sunulduğu gözlemlenmiştir), dayanılan tapu kaydı tedavülleriyle birlikte getirtilmeli, taşınmazların bulunduğu mevkiiyi ayrıntılı şekilde gösteren askeri haritalar bulunduğu yerden istenilmeli, bu şekilde eksiklikler tamamlandıktan sonra mahallinde komşu köylerden; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu; taraf tanıkları ve uzman harita mühendisi bilirkişisi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmaz başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişilerden taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinin davacı köye ait mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, davacı köy adına mera olarak sınırlandırılan 195 ada 38 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın da bulunduğu şahıs taşınmazları arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, çayır yolunun yalnızca 195 ada 12, 13, 14 parsellerin kuzeyinden ve 17 parselin içinden geçecek kadar kısa bir yol mu olduğu, yoksa devamı olan daha uzun kadim bir yol şeklinde mi bulunduğu sorulmalı, davacı tarafın dayandığı yayla hudutnamesi ile mahkeme ilamı ve dayanağı olan haritada geçen sınırlar ve davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı yöntemine uygun şekilde okunup sorulmak suretiyle sınırlar tereddütsüz belirlenmeli, teknik bilirkişiden renkli uydu haritası altlık yapılmak suretiyle çekişmeli taşınmazı ve çevresini kapsayan kadastro paftası, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/53 Esas sayılı ilamının dayanağı olan harita ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak ve davacı köy tarafından dayanılan hudutnamedeki sınırlar ile davalı tarafın dayandığı tapu kaydındaki sınırlar harita üzerinde gösterilmek suretiyle rapor hazırlaması istenilmeli, ayrıca mevkileri, yolları, dereleri isimleriyle ve ayrıntılı olarak gösteren askeri haritadan yararlanılarak bu sınırlar harita üzerine işaretlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın mahkeme ilamında taralı olarak gösterilen alan ve davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamı içinde kalıp kalmadığı belirlenmeli, mahkeme ilamının taraflar açısından güçlü delil sayılacağı göz önünde bulundurulmalı, taşınmazın dayanılan tapu kaydı ve hudutname kapsamında kalması halinde tapu kaydına mı, hudutnameye mi üstünlük tanınacağı tartışılmalı, aynı nitelikteki davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği göz önünde bulundurularak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4115, Karar No: 2016/6102, Tarih: 08.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4115 E.  ,  2016/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3-e, 35, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2015 tarihli ve 2014/675 esas, 2015/612 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2015 tarih ve 2015/25654 – 80654 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.01.2016 tarih ve 2015/406974 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kayden 01/10/1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği 01/08/2014 tarihinde 18 yaşını tamamlamadığı cihetle 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca tesis olunan cezadan indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayininde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2015 tarihli ve 2014/675 esas, 2015/612 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında ½ indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince cezasında 1/3 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13804, Karar No: 2020/13073, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13804 E.  ,  2020/13073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 11.09.2015, 09.10.2015, 21.10.2015, 13.11.2015, 20.11.2015 tarihli duruşmaların açık yapılması ve hükmün açık duruşmada açıklanması suretiyle CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı sanık ... ile birlikte açık alanda bulunan konteynerin içinden çaldığı hurda malzemelerin değerinin 50,00-60,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 20.11.2015 tarihli kararından sonraki Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4) Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından yaş küçüklüğü nedeniyle 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 8 ay yerine 4 ay hapis cezasına, bu cezanın aynı Kanun’un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında 6 ay 20 gün yerine 3 ay 10 gün hapis cezasına, bu ceza günlüğü 20,00 TL olmak üzere adli para cezasına çevrilirken 4.000,00 TL yerine 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

5) Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı sanık ... ile birlikte açık alanda bulunan konteynerin içinden suça konu hurda malzemeleri çaldıktan sonra, kesintili takip sonucu müşteki ...’a yakalanarak eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında, gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığından bahsedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28960, Karar No: 2011/25044, Tarih: 26.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/28960 E.  ,  2011/25044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, yasak silah taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit, yaralama ve yasak silah taşıma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve yasak silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın katılanlara ait evin içerisinde bir el ateş ederek katılan ...’ı ayağından yaralamaktan ibaret eyleminin, TCY’nın 44. maddesi uyarınca anılan yasanın 86/1-3-e maddelerine uyan yaralama ve 170/1-c maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, sadece en ağır cezayı gerektiren yaralama suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile TCY’nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.