muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17552, Karar No: 2010/5832, Tarih: 04.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/17552 E.  ,  2010/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, görevsizlik kararı vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 4.3.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı vekilince verilen dilekçe ile davalı şirket nezdinde 18.02.1991-23.05.2008 tarihleri arasında çeşitli kademelerde ve en son olarak müdür sıfatıyla çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız ve ihbar önellerine uyulmaksızın sona erdirildiği ileri sürülerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekilince verilen cevap dilekçesinde,taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı,davacının taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile “gerçek kişi acente” olarak çalıştığı,davacı ile aralarında iş sözleşmesinin gerektirdiği iş görme,ücret ve bağımlılık unsurlarının bulunmadığını,davacının vergi mükellefi ve Bağ-Kur üyesi olduğu,bu nedenlerle İş Kanunu kapsamında bulunmadığı,taraflar asındaki acentelik sözleşmesinin,davacının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle tek taraflı olarak feshedildiği savunularak davanın reddi talep edilmiştir.

Yerel mahkemece ikinci oturumda,taraflar arasındaki sözleşmenin TTK.nun 116 vd.md kapsamında acentelik sözleşmesi olduğu,davacının davalı şirkete karşı iş görme ve ücret unsuru bulunmakla birlikte bağımlılık unsurunun bulunmadığı ve bu nedenle İş Kanunu kapsamında hizmet sözleşmesi ile çalışmadığı kabul edilerek,dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece ikinci oturumda,taraflar arasındaki sözleşmenin TTK.nun 116 vd.md kapsamında acentelik sözleşmesi olduğu,davacının davalı şirkete karşı iş görme ve ücret unsuru bulunmakla birlikte bağımlılık unsurunun bulunmadığı ve bu nedenle İş Kanunu kapsamında hizmet sözleşmesi ile çalışmadığı kabul edilerek,dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece ikinci oturumda,başkaca bir delil toplanmaksızın davalı tarafça dosyaya ibraz edilen ve taraflar arasında imzalanan sözleşmenin acentelik sözleşmesi niteliğinde olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmiş ise de;tek başına sözleşmeye dayalı olarak sonuca gidilmesi yerinde değildir.B.K.nun 18/1 md.ne göre tarafların sözleşmeyi nitelendirmeleri değil tarafların ortak ve gerçek amaçlarının araştırılması gerekir.Davacı taraf acente sözleşmesi adı altında davalıya bağımlı olarak çalıştığını bildirerek 24.02.2009 tarihli oturumda bağımlılık unsuru bakımından delillerini sunacaklarını beyan etmiş ancak aynı gün yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir. Yerel mahkemece bu deliller toplanmalı,taraflar arasındaki ilişkinin gerçek niteliği belirlenmeli,elde edilecek delillere göre taraflar arasında TTK anlamında bir acentelik sözleşmesi varsa şimdiki gibi,davacının İş Kanunu kapsamında hizmet sözleşmesi ile çalıştığının belirlenmesi halinde ise davalı tarafça gerçekleştirilen feshin haklı nitelikte olup olmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar verilmelidir.Açıklanan nedenlerle araştırmaya yönelik bozma kararı verilmesi görüşünde olduğumdan onama yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.04.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/27280, Karar No: 2015/28446, Tarih: 12.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27280 E.  ,  2015/28446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2014/1339-2015/744

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan celbi ile,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan iş yerinin dava dışı B..A.Ş.'ne ait olup olmadığının tespitine yarar işyeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin),

3-Dava dışı B.. A.Ş. ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin,

Eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21181, Karar No: 2021/8134, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21181 E.  ,  2021/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

VEKİLLERİ : Av. ..., Av. ...

VEKİLLERİ :Av. ..., Av. ..., Av. ...

İHBAR OLUNAN : ....

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin 10/02/2021 gün 2020/3680 Esas-2021/594 Karar sayılı ilamında; “492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 11. maddesi gereği genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükellef ise de aynı Kanun’un 13/j maddesi gereği Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu düzenlenmiştir. Buna rağmen hükümde yargılama giderleri taraflar arasında kabul ve ret oranına göre paylaştırılırken davalı ... harçtan sorumlu kabul edilmiş olup, usul ve yasaya aykırı bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile; 9.504,90 TL hasar ve 556,90 TL kazanç kaybı olmak üzere 10.061,80 TL alacağın 21/11/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine dair karar verildiği ve kararın bu kısmının bozma dışında kalıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20668, Karar No: 2022/7338, Tarih: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20668 E.  ,  2022/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı ..... vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 15/03/2022 tarihli dilekçe ile davacı vekili tarafından imzalı "ibraname-feragatname" başlıklı belgeyi (manevi tazminata ilişkin) dosyaya sunmuş olup, İstinaf Mahkemesi'nce manevi tazminata ilişkin verilen feragat hakkında ek karar verilmesi için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE; davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1689, Karar No: 2021/6657, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1689 E.  ,  2021/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4 numaralı bendindeki (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimelerinin yazılmasına,

b)2 numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 27/05/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 29.04.2021) ibarelerinin yazılmasına,

c)5 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2720, Karar No: 2019/956, Tarih: 18.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2720 E.  ,  2019/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu da usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda olacaktır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar inceleme olanağı bulunan kanıtların ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için; olaya ışık tutabilecek nitelikte tüm yasal kanıt ve belgelerin araştırılıp, elde edilen tüm delillerin, akla, mantığa, bilimsel verilere, fiziksel kurallara, herkesçe bilinen somut duruma, gündelik hayatta elde edilen karine niteliğindeki bilgilere uygun olup olmadığı belirlenerek, bu konuda varsa yanılgılar sonlandırılıp, birini diğerine üstün kılan anlatım ve/veya deliller açıklanıp, hukuki sonucun temyiz merciince denetlenebilir bir gerekçe ile yazılması gerekir.

Öte yandan, yağma olaylarında genelde tanık yoktur, bu nedenle mağdurun beyanı ve teşhisi önemlidir. Birebir olayın muhattabı olan mağdurun beyanı tutarlı ve istikrarlı ise önde ve üstün niteliktedir. Şayet bu konuda duraksama varsa ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunun düşünülmesi gerekir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak da deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp, tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Bir suç varsa bunun failini belirleyebilmek ancak kanıtların yorumu ile olanaklıdır. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa imkan vermemelidir. Yüksek ihtimal ile deliller yeterli toplanmadan bir ceza verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için, önce sözkonusu eylemin işlenip işlenmediğinin belirlenmesi gerekir. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Sanık ve yanında bulunan ve açık kimlik bilgileri tespit edilemediği için haklarında ayırma kararı verilen üç şahsın boş arazide sigara içmekte olan mağdura yaklaşıp, meçhul şüphelilerden birinin mağdurdan sigara istediği, mağdurun bu talebi olumlu karşılayıp sigara vereceği sırada sanık ...'in mağdurun cep telefonunu görüp yanındaki arkadaşından bıçak alıp mağdurun boğazına dayayıp, “Ceplerini boşalt” dediği, mağdurun bağırması üzerine sanığın mağdura birkaç tekme atıp direncini kırmaya çalıştığı, mağdurun bağırıp çevreden yardım istemesi üzerine sanık ve diğer şüphelilerin kaçtıkları, mağdurun olayı polise bildirmesi üzerine güvenlik kuvvetleri tarafından çevrede yapılan araştırma sonucunda şüphelinin, müştekinin gösterdiği istikamette bir fabrikanın içinde yakalandığı, kullandığı çakı bıçağının da fabrikanın girişinde bulunduğu ve sanık tarafından bıçağın kendisine ait olduğunun kabul edildiği olayda; mağdurun aşamalarda değişmeyen, oluş ile örtüşen istikrarlı beyanına hangi nedenlerle itibar edilmeyerek, sanık savunmasına üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10219, Karar No: 2015/24612, Tarih: 21.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10219 E.  ,  2015/24612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2013/783-2015/47

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuklardan S. 04.12.1996 doğumlu olup karar tarihinden önce ergin olmuştur. Mahkemece; ergin olan S. yönünden velayet düzenlemesinin yapılması ve diğer ebeveyn ile kişisel ilişki kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca, müşterek çocuklardan S. yönünden yargılama sırasında ara karar ile hüküm altına alınan tedbir nafakasının ergin olduğu tarih itibariyle sona erdirilmesi gerekirken, ergin olma tarihinden sonra da davacı-karşı davalı erkeğin tedbir nafakası ile yükümlü tutulması ve ergin olan çocuk yararına iştirak nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen hükmün,yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden A.'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran B.'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/143, Karar No: 2018/3212, Tarih: 07.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/143 E.  ,  2018/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 10/11/2017 tarih ve 2017/817-2017/768 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada sayaç okuma sözleşmesi gereğince hak edilen ücretin ödenmemesi üzerine üçüncü kişi tarafından müvekkili aleyhine açılan tazminat davasının kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına 260.000,00 TL ile 34.011,76 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ve 8.812,05 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İHDS gereği önceki dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülükleri ...' a ait olması nedeni ile davacının ödediği bedeli istemekte haklı olduğu, rücu talebine konu davanın ...'a açıldığı, İHDS’nin 7.2 maddesi gereğince davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği ve ihbar ve bildirim yokluğu hallerinde davalının icra giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu olmayacağı, ayrıca davalının davadan önce temerrüde düşürülmemiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 179.388,45 TL’nın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili ve davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.