muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11672, Karar No: 2019/2932, Tarih: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11672 E.  ,  2019/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında faturalardaki mal ve hizmet alışının gerçek olduğunu belirterek suçlamayı kabul etmemesine karşılık 31.12.2013 tarihli vergi inceleme ve vergi suçu raporlarında sanığın 2009 takvim yılında alışlarının KDV hariç toplam 484.850,00 TL tutarındaki kısmını farklı firmalardan almış olduğu sahte faturalar ile belgelendirdiğinin tespit edildiğinin, sahte faturalarla belgelendirilen alışlarının satılan hizmet maliyetine oranı %97 olduğunun, mükellefin belgelendirilmeyen mal/hizmet alışlarını belgelendirmek adına söz konusu sahte faturaları bilerek kullandığının ve sanığın adına fatura düzenleyen ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ...vergi kimlik numaralı (...) ...hakkında 2007 yılı ve izleyen yıllarda düzenlediği tüm faturaların sahte olduğuna ilişkin vergi tekniği raporunun düzenlendiğinin belirtilmesi, ancak bu raporun dosya arasına alınmadığının ve bu kişi hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ilgili vergi dairesinden sanığın kullandığı sahte faturaları düzenleyen ve vergi inceleme raporunda tespit edilen ... dışında başkaca kişi/şirketlerin bulunup bulunmadığının ve sanığın ilgili hesap döneminde kullandığı tespit edilen sahte faturaları düzenleyen kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması; bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suça konu faturaları düzenleyen kişi/şirket yetkilileri tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin ve faturaların alınmasına sanığın iştiraki olup olmadığının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2047, Karar No: 2019/5662, Tarih: 11.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2047 E.  ,  2019/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı-asıl işveren olan ...'na bağlı ... Çocuk Yuvası Müdürlüğü bünyesinde diğer davalı alt işveren bünyesinde bakıcı anne olarak 01/03/2007 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 16/08/2012 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin fesh edildiğini, ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; davacının görevini gereği gibi ifa etmeyerek koruma ve bakım altında bulunan kişilerin itilip kakılmaması gerektiği, yüksek sesle azarlama, vurma gibi yollara başvurulamayacağına dair sözleşme hükümlerine aykırı davrandığının tutulan tespit tutanakları ve diğer belgelerle sabit olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kanatoğulları vekili; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının bakıcı anne olarak hizmet konusunda uyulması gereken kurallardan beden bakım sırasında ve diğer zamanlarda korunma ve bakım altında bulunan kişilerin itilip kakılmayacağı, rencide edici sözler söylenmeyecek, insan onuruna yakışır şekilde davranılacak, yüksek sesle azarlama, vurma gibi yollara asla başvurulmayacak hükmüne aykırı davranarak görevini gerektiği gibi ifa etmediğini, davacı hakkında yurt bünyesinde bulunan ...’in yaralanmasına ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nca soruşturma başlatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ve mağdur çocuk ...’in aşamalardaki beyanlarından, davalı Bakanlığa bağlı ... Çocuk Yuvası Müdürlüğü’nde bakıcı anne olarak çalışmakta olan davacının mağdur çocuğun karnına terlikle vurduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan olay nedeniyle açılan ceza davası sonucu ..., (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 esas, 2013/59 karar sayılı kararı ile davacı hakkında “sanığın mahkumiyetine yeter kesin, net, her türrlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediği, bu anlamda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığından sanığın müsnet suçlardan CMK 222/2-e maddesi uyarınca beraatine” karar verilmiş, verilen hüküm Yargıtay 3. Ceza Dairesi’nin 12.01.2015 tarihli 2014/28951 esas – 20157100 karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Kural olarak ceza mahkemesinin beraat kararları, hukuk davalarında bağlayıcı değildir. Ancak, hukuk hâkimi aynı olay sebebiyle ceza yargılamasında hükme dayanak yapılan maddi olgular ile bağlı olduğu gibi, ceza mahkemesinin mahkûmiyet kararları da bağlayıcıdır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesinde de bu husus düzenlenmiştir. Maddeye göre, “Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir.Somut olayda ..., (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 esas, 2013/59 karar sayılı kararı ile davacı hakkında beraat kararı verilmiş olup gerekçesi itibariyle beraat kararı bağlayıcı değildir.

Davacının davranışı yukarıda açıklanan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) hükmü kapmasında doğruluk ve bağlılığa uymayan davranıştır. Bu nedenle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmakta olup kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin taleplerin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 11.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5343, Karar No: 2013/5638, Tarih: 22.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5343 E.  ,  2013/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2011 tarih ve 2009/107-2011/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Derneğin Yönetim Kurulu tarafından alınan 20 Mart 2000 tarihli kararı gereğince, Galatasaray Futbol Takımı'nın posterinin, ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayınlamanın müvekkilinin iznine bağlanıp aksi durumda 50.000.00 USD talep edileceğinin belirlendiğini, bu hususun davalıya 2000 yılında keşide edilen ihtarname ile bildirildiğini, davalı tarafından basım ve yayımı gerçekleştirilen ...'nin ....08.2008 tarihli nüshasında, müvekkili futbol takımının posterinin, dev poster adı altında sözleşme yapılmaksızın ve izin alınmaksızın yayınlandığını ileri sürerek, 50.000 USD telif hakkı bedelinin karar gününde aynen ödenmesi veya dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanmak suretiyle bulunacak Türk Lirası karşılığının, dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu fotoğrafın Galatasaray Futbol Takımı’nın 2008 Türkiye Süper Kupasını almış olduğu günde, kupayı kaldırmaları esnasında kendi muhabirlerince çekilen ve eser niteliğinde olmayan, haber mahiyetinde yayınlanmış bir kare olduğunu, telif hakkı ihlalinin söz konusu olmadığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar bilirkişi raporu ile davacı tarafından 50.000,00 USD talep edilebileceği belirtilmiş ise de, Galatasaray Futbol Takımının Süper Kupa Şampiyonluğu sebebiyle haber niteliğindeki mevcut yazıların ilgili gazetenin baş sayfasında yayınlandığı ve anılan gazetenin 9. sayfasında kupayı kutlar şekilde takımın tamamının resmini de içerir posterin, yani sahada çekilmiş fotoğrafının gazete sayfasına konulmasının Galatasaray Futbol Takımı taraftarlarına yönelik ilgi çerçevesinde değerlendirmek gerektiği ve fotoğrafın yayınlanmasında kamu yararı olduğu, gazete dışında ek olarak poster niteliğinde özel bir baskı yapılmadığı gerekçesiyle sübuta ermeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17579, Karar No: 2010/17547, Tarih: 01.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17579 E.  ,  2010/17547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30491, Karar No: 2014/25764, Tarih: 16.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30491 E.  ,  2014/25764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/322709

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2010/201 (E) ve 2010/853 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

3194 sayılı İmar Kanununun 5. maddesinde bina kavramı, "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır" biçiminde tanımlanıp, 21. maddesinde de diğer yapılarla birlikte binaların da ruhsata tabi kılınmış olması, öte yandan 13/10/2009 tarihli yapı tatil tutanağı ve mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere, sanığın, binanın brüt alanında artış meydana getirecek ve imar yüksekliğini aşacak şekilde, çelik çatı yaparak, etrafını kısmen sacla kapatarak, kapalı alanlar oluşturduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 184/1. maddesindeki suçun oluştuğu gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan O.. B.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25257, Karar No: 2014/9762, Tarih: 07.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25257 E.  ,  2014/9762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/328-2013/320

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama devam ederken 6487 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3047, Karar No: 2014/6816, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3047 E.  ,  2014/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/116046

Mahkemesi : İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.12.2012

Numarası : 2009/515 - 2012/1728

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 62. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması mahkemenin takdirinde olup, mahkemenin dosya içeriğine göre takdiri indirim yapmama yönünde takdir yetkisini kullandığı kabul edilmekle tebliğnamedeki 1. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak

TCK'nın 53/6. maddesinde belirtilen mesleğin yasaklanmasına ilişkin güvenlik tedbirinin de hak ve nasafet kuralları gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir oranda tespiti gerekirken, kadın doğum uzmanı doktor olarak görev yapan sanık hakkında atılı suç nedeni ile temel ceza alt sınıra yakın olacak şekilde tayin edildiği halde, doktorluk mesleğinin üst sınıra yakın olacak sürede yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8678, Karar No: 2013/1610, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8678 E.  ,  2013/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (... 1. As. Huk. Mah.)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalılar ... mirasçıları ..., ... ..., ... ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; ... İlçesi, ... Köyünde bulunan 1 pafta 27 parsel nolu 11,780 m2 yüzölçümlü taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesine tâbi olduğunu, 7000 m2'lik kısmının tahdidi kesinleşmiş Devlet ormanı sınırları içinde kaldığını ve satışının yapılamayacağı" şerhinin mevcut olduğunu, Anayasanın 169. maddesi; Devlet ormanlarının mülkiyetinin devredilemeyeceğini, zaman aşımı ile mülk edinme imkanının bulunmadığını, kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamayacağını, dava konusu taşınmazın orman dışına çıkarılan yerlerden olduğunun evveliyatının orman olduğunu, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır. Çekişmeli ... Köyü 27 parsel sayılı 11780 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1960 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 66 nolu vergi kaydına dayanılarak ... Kurşun adına tesbit edilmiş olup, halen tapuda ... ve arkadaşları adına kayıtlıdır. Mahkemece, davadan önce ölen davalılar ... oğlu ..., ... Kızı, ... ve ... ... oğlu, ... yönünden açılan davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 27 parselin 7000 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile bu kısmın ifraz edilerek ayrı parsel numarası verilmek sureti ile orman niteliği ile Maliye Hazinesi adına tapu kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak ve davalılar ... mirasçıları ..., ... ..., ... ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1938 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ile 1979 yılında yapılan aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Davacı Hazine çekişmeli taşınmazın 7000 m2'lik kısmının orman tahdit sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış olup çekişmeli 27 parsel sayılı taşınmazın 7000 m2'lik kısmının yörede 1938 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman tahdidine göre orman sınırları içinde kaldığı ve 1979 yılında yapılan 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması sırasında 7000 m2'lik kısmın 1146 m2'lik kısmının orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşıldığından, mahkemece, yörede 1979 yılında yapılan 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması sırasında orman sınırları dışına çıkarılan kısım belirlendikten

sonra kalan kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi ve 2. madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarıldığı belirlenen kısım yönünden ise; 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2., 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenen, 19/04/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun”, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe girmiş ve aynı Kanunla 17/10/1983 tarihli ve 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Kanun ile 16/02/1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerinde de değişiklikler yapılmış, bu cümleden olarak, diğer bir çok hükmün yanı sıra, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara ilişkin tapu kaydına konulan şerhlerin silinmesi, bu alanlar için Hazine tarafından dava açılmaması, açılan davalardan vazgeçilmesi ya da davaların durdurulması, tapusunun iptaline karar verilen taşınmazların tekrar tapu sahibine iadesi gibi konular düzenlenmiş olduğundan ve bu düzenlemelerin, dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre, görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi gerekeceğinden için yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazinenin yargılama giderine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 21/02/213 günü oy birliği ile karar verildi.