muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2001/101, Karar No: 2001/155, Tarih: 14.02.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/4-101 E., 2001/155 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/4-101 E., 2001/155 K.**

**- KARAR DÜZELTME

- MENFİ TESPİT DAVASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 440 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "menfi tesbit " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Ankara Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 18.5.1999 gün ve 1998/129 E- 1999/360 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 15.5.2000 gün ve 2000/4170-4701 sayılı ilamiyle; (...Davacı şirket, işletmekte olduğu talih oyunu salonu nedeniyle Davalı Bakanlığına 200.000 dolar tutarında teminat mektubu verdiklerini, oyun salonlarının çıkan yasa gereğince kapatıldığını, davalı bakanlığın kendilerinden önceki işletenin borçlarını gerekçe göstererek teminat mektubunu paraya çevirmek istediğini ve iade etmediğini belirterek, borçlu olmadıklarının tesbiti ile teminat mektubunun iadesini istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, karar dairemizce 27.10.1999 gününde onanmıştır.

Ne var ki; talih oyunu salonunu davacıdan önce işleten şirketin bu yeri devrederken davacı şirket ile aralarında bir devir protokolü yapıldığı ve bu sözleşmeye göre devir alanın devir edene ait borçları kabul ettiğinin kararlaştırıldığının iddia edilmiş olması karşısında mahkemece bu devir protokolünün celbedilerek incelenip sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken bu yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirir ise de karar onanmış bulunduğundan kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı şirket, işletmekte olduğu talih oyunları salonu nedeniyle davalıya verdiği teminat mektubunun, salonu kendisine devreden şirkete ait bir borç nedeniyle iade edilmediğini ileri sürerek, borçsuzluğun tesbiti ve teminat mektubunun iadesi isteminde bulunmuştur. Davalı, davacı ile salonu ona devreden dava dışı şirketin aynı şirketler grubuna bağlı olması, ortakları arasında aynı kişilerin bulunması nedeniyle, devreden şirkete ait borçtan davacının sorumlu olduğunu savunmuş; bu savunmasını, davanın kabulüne yönelik mahkeme hükmünün temyizi aşamasında da sürdürmüş, Yüksek 4.Hukuk Dairesinin onama kararına karşı karar düzeltme yoluna gitmiş ve buna ilişkin dilekçesinde bu kez, daha önceki aşamalarında ileri sürmediği bir protokole dayanarak, davacı ile devreden önceki şirket arasında düzenlenen protokolde, davacının menfi tespit istemine konu borcu üstlendiği savında bulunmuştur. Yüksek Daire, davalının bu protokole dayalı karar düzeltme istemini kabul ederek, mahkeme kararını, varlığı ileri sürülen bu protokolün celbi ve incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gereğine işaret ederek bozmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, usul hukukumuzda karar düzeltme yolu, temyiz yolunun devamı ve onun tamamlayıcısı olarak öngörülmüş ve bu yapısı nedeniyle karar düzeltme nedenleri, HUMK.nun 440.maddesinde tahdidi olarak sayılmıştır. Eş söyleyişle, karar düzeltme isteminin kabul edilebilmesi, ancak anılan yasa hükmünde tahdidi şekilde belirtilen dört halden birinin varlığı halinde mümkündür.

Somut olay bu hukuksal çerçeve içerisinde değerlendirildiğinde, davalının yargılama sırasında ve hükmün temyizine ilişkin dilekçesinde dayanıp bildirmediği bir husus ve delili, karar düzeltme aşamasında ileri sürerek, hükmün bu nedenle bozulmasını istemesine olanak bulunmadığı; böyle bir durumda HUMK.nun 440.maddesinde tahdidi olarak sayılan karar düzeltme nedenlerinden herhangi birinin varlığının kabul edilemeyeceği ve dolayısıyla bu gerekçeye dayalı bir bozma kararı verilemeyeceği açıktır. Olayda, kamu düzenine ilişkin olan ve bu nedenle resen gözetilmesi gereken bir yön de mevcut değildir. Kaldı ki, davacı da, Yüksek 4.Hukuk Dairesi'nin, davalının ileri sürdüğü protokolün eklenerek gönderilmesi istemiyle dosyayı mahalline geri çevirmesi üzerine mahkemeye sunduğu 11.4.2000 havale günlü dilekçesinde, davalının savunmasını bu şekilde genişletmesine açıkça karşı durmuş; Yargıtay'ın da karar düzeltme aşamasında böyle bir savunmayı resen gözetemeyeceğini ileri sürmüştür. Hal böyle olunca, mahkemenin bu gerekçeye dayalı direnme kararı yerinde olup, onanmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 14.2.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15937, Karar No: 2014/20445, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15937 E.  ,  2014/20445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2009/273-2010/115

S.. S.. ile T.. S.. aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.03.2010 gün ve 273/115 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, paylı mülkiyet hükümleri uyarınca tarafların ... ada ... parsel sayılı taşınmaza malik olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan binanın 1974 yılında davacı tarafından yapıldığını, bu bina yapıldığında davalının yaşının küçük olduğunu, son katın yine davacı tarafından depremden önce yapıldığını ileri sürerek taşınmaz üzerindeki binanın vekil edenine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile ...ada ... parsel üzerinde bulunan 3 katlı binanın mülkiyetinin davacı S.. S..'e ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile ...ada ... parsel üzerinde bulunan 3 katlı binanın mülkiyetinin davacı S.. S..'e ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; Mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; dosya üzerinde yapılan incelemede HMK'nın 290. maddesi (HUMK'nın 364. maddesi) uyarınca keşfin davalı tarafın yokluğunda yapıldığı, davacı tarafça bildirilen dört tanıktan sadece ikisinin keşif yerinde dinlenildiği, dinlenilmeyen tanıkların dinlenmesinden vazgeçme olmadığı halde ve Mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin diğer iki tanığın dinlenilmediği, yokluğunda yapılan keşif tutanağı ile teknik bilirkişi raporu ve krokisinin davalıya tebliğ edilmediği, 04.02.2010 tarihli yargılama oturumu ara kararı 2 nolu bendi ile bilirkişi raporunun tebliği konusunda gerekli masrafın davacı taraftan alınmasına karar verildiği, alınan bu ara karardan dönülmediği halde ara karar gereği yerine getirilmeden hüküm kurulduğu belirlenmiştir. Keşif, yokluğunda yapılmış ise yokluğunda yapılan tarafa bilirkişi rapor ve krokisi ile keşif tutanağının birer örneğinin tebliği gerekir. (Prof. Dr. Baki Kuru cilt 2, sayfa 1968,1294,1295,1963, baskı 1980) Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda ve keşif tutanağı ile teknik bilirkişi raporunun yokluğunda keşif yapılan davalı tarafa tebliğ edilmemesi nedeniyle Anayasa'nın 36. maddesi uyarınca savunma hakkının da kısıtlandığı gözetilerek; Mahkemece, her iki tarafın keşfe dayalı delillerinin toplanması, yeniden yapılacak keşifte dinlenmeyen davacı tanıkları ile dinlenen tanıkların HMK'nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağırılması, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle tanıkların mümkün olduğunca keşif yerinde dinlenmesi, dava konusu kim tarafından ne zaman meydana getirildiği sorulmak suretiyle bu hususun açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde HMK'nun 261. maddesi gereğince giderilmesine çalışılması, tanık ve bilirkişi sözlerinin ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, muhdesatın aidiyetinin tespitine yönelik davalarda, muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekirken mülkiyet hakkı doğuracak şekilde mülkiyetin tespitine karar verilmesi de doğru değildir.

Kabule göre de, muhdesatın aidiyetinin tespitine yönelik davalarda, muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespiti ile yetinilmesi gerekirken mülkiyet hakkı doğuracak şekilde mülkiyetin tespitine karar verilmesi de doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 636,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/389, Karar No: 2018/5924, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/389 E.  ,  2018/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında ... plaka sayılı aracın muayene işlemini sahte yaptığı gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, sanığın temyiz dışı sanık ... ile aralarında husumet bulunduğunu, bu nedenle kendi adını verdiğini, söz konusu aracın muayene işlemini kendisinin yapmadığını beyan ederek yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek muayene işlemindeki yazı-rakam ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7115, Karar No: 2018/12094, Tarih: 15.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/7115 E.  ,  2018/12094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

16.04.2013 tarihli önceki kararda adli para cezası yönünden kazanılmış hakkının 7.326,00TL olduğu halde 600,00TL adli para cezasının kazanılmış hak olduğu kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 600,00TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 600,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince,

Hükmün 6.fıkrasındaki "sonuç olarak sanığın 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI VE 600,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın 2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI VE 600,00TL ADLİ PARA CEZASI üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3938, Karar No: 2012/540, Tarih: 11.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/3938 E.  ,  2012/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK’nın 265/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet (üç kez),

2- TCK’nın 125/3-a, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez),

3- TCK’nın 152/1-a, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın tek bir eylem ile birden fazla kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direndiği ve hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca suç olduğu kabul edilerek hakaret ve direnme suçlarından üçer kez ayrı ayrı ceza tayin edilmesi, kanuna aykırı;

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezaların tür ve miktarları gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıdı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş , sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9823, Karar No: 2014/17298, Tarih: 11.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9823 E.  ,  2014/17298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2011/654-2013/495

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 tarih ve 2011/654-2013/495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ..Motorlu Araçlar Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve temsilcisi iken, %10 hissesini hisse devir sözleşmesiyle davalı A.. A..'a devrettiğini, daha sonra yine hisse devir sözleşmesiyle %70 hissesine diğer davalı H.. A..'a devrettiğini, davalı H.. A..'ın hisse devir sözleşmesi uyarınca vergi ve sigorta borçlarından sorumlu olduğunu, davalıların şirketin ve servisin yönetimini fiilen üstlendikleri halde şirketin SGK ve vergi borçlarını ödemediklerini, müvekkilinin 25.10.2008 tarihine kadar şirketin resmi temsilcisi gözükmesi nedeniyle bu borçları ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, 26,015 TL'nin davalı şirket ile diğer davalı A.. A..'dan, 114.308,00 TL'nin davalı şirket ile diğer davalı H.. A..'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. A.. ve H.. A.. vekili, davacının 15 yıl süreyle 25.10.2008 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğunu, davacının şirket adına gerekli tahsilatları zamanıda yaparak şirket borçlarını zamanıda ve usulüne uygun olarak resmi kurumlara ödeme görevini yerine getirmediğinden kusurlu olduğunu, 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesi uyarınca davanın şirket tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı A.. A..'ın 15.05.2000 ila 28 Ocak 2005 tarihleri arasında %10 hissesi için SGK borcu bulunmadığı, vergi borcu olarak 9.890,11TL'nin hissesine düştüğü, davalı H.. A..'ın hisse devir sözleşmesiyle 18 Temmuz 2007'den önce doğmuş şirketin SGK ve vergi borçlarını da üstlendiğinden toplam 217.000,00 TL' den sorumlu olduğu, taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 9.890,11 TL'nin davalılar A. A.. ve davalı şirketten müteselsilen, 114.308,00 TL' nin davalılar H.. A.. ve davalı şirketten müteselsilen, hükmedilen 9.890,11 TL'nin tahsilde tekerrür olmamak üzere, davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı vekili dava dilekçesinde alacağın ticari faiziyle tahsili isteminde bulunmasına rağmen mahkemece faiz istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Hükmün A fıkrasında 9.890,11 TL'nin davalı Abdulkerim ve davalı şirketten tahsiline karar verilmiş olmasına rağmen, kararın B fıkrasının alt kısmında ayrıca 9.890,11TL'nin tahsilinde tekerrür olmamak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilerek infazda tereddüt yaratacak ve ayrıca davalı H.. A.. da bu kısımdan sorumlu tutulacak şekilde talebin aşılması doğru olmamış kararın bu yönüyle taraflar lehine resen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen bozulmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4898, Karar No: 2014/21595, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4898 E.  ,  2014/21595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/633-2013/980

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.