muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7189, Karar No: 2009/6367, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7189 E.  ,  2009/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi ( İlk Kademe Belediyesi ) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19742, Karar No: 2012/20412, Tarih: 02.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19742 E.  ,  2012/20412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 132/1-2. cümlesinde; başkalarının haberleşme içeriklerinin, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 132/2. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği,

Bu açıklamalar ışığında, dosya içeriğine göre; eşi tarafından işletilen internet cafede bulunan ana bilgisayardan, görümcesi mağdurenin MSN'de evli bir erkekle cinsel içerikli ikili sohbet görüşmeleri yaptığını fark eden sanığın, elektronik iletileri içerir yazıların dökümünü alıp, katılan mağdurenin arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğunu düşündüğü tanık ...'a göndermek suretiyle katılana ait haberleşme içeriklerini ifşa ettiğinin iddia edilmesi karşısında, kanıtlanması halinde eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 132/1 ve aynı Kanunun 132/2. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 132/2. maddesinde, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 79. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki düzenlemeye göre, “ bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre:

Sanığın üzerine yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun 5237 sayılı TCK'nın 139/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 253/1-a maddesi gereğince uzlaşmaya tabi suçlardan olduğu nazara alınarak, sanık ve katılana uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmelerinin hukuki sonuçları anlatılıp, 5271 sayılı CMK'nın 254/1. maddesi uyarınca, sanık ve katılanın bu yönde beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13590, Karar No: 2017/908, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13590 E.  ,  2017/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3263, Karar No: 2020/8160, Tarih: 07.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3263 E.  ,  2020/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından dava dışı ...'a ait işyeri için 07/07/2014-2015 vade tarihli işyeri paket sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı işyerinin bulunduğu taşınmazda 24/04/2015 tarihinde yangın meydana geldiğini, işyerindeki ürünlerin zarar gördüğünü, ... Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 24/04/2015 tarihli raporda, olay yerinde yapılan inceleme ve araştırmada yangının elektrik kablolarının kısa devre yapması sonucu çıktığının tespit edildiğini, taşınmazın maliki olan davalı ...'nin taşınmazın elektrik kablolarında gerekli bakım ve onarımı yapmaması sebebiyle sigortalı işyerinde gerçekleşen zarardan sorumlu olduğunu, bina malikinin sorumluğunun BK'nun 58. maddesinde düzenlendiğini, buna göre yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinde malikin hiçbir kusuru olmasa bile ortaya çıkan zarardan kusursuz sorumlu olacağını, müvekkilince söz konusu hasarla ilgili olarak yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda belirlenen 223.473,74 TL'lik hasar bedelinin 17/06/2015 tarihinde sigortalıya ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 223.473,74 TL'nin ödeme tarihi olan 17/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çıkan yangında müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığı gibi, yangın ile müvekkili arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını, taşınmazın maliki olan müvekkilinin bu taşınmazı ihbar olunanlardan 12/03/2014 tarihinde, yangından 1 yıl önce ve diğer ihbar olunan ... taşınmazda kiracı olarak oturmakta iken devraldığını, yangının tamamen kiracı sigortalının kötü kullanımından ve ağır kusurundan kaynaklandığını, inşaat projesinde olmayan yerlerden borular geçirdiğini, bu boruların etrafının kiracı tarafından tamamen kimyasal madde olan ambalaj malzemesi ve bidonlarla doldurulması nedeniyle, boruların da aşırı ısınması sonucu bu malzemelerin tutuşması ile olayın oluştuğunu, bu tutuşma neticesinde üst kısımda bulunan elektrik aksamının eridiğini, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/33 D.İş. sayılı dosyasında yapılan tespit sırasında ve tespit dosyasında bulunan fotoğraflarda görüldüğü üzere, boruların tabanının tamamen tortulaşmış, yanmış kimyasal madde (plastik ambalaj malzemesi) ile dolu olduğunu, davacı ... şirketinin bu işyerini kiracı adına sigortalarken işyerinde ham maddesi kimyasal madde olan ambalaj işi yapıldığını bildiğini, dükkanın elektrik tesisatının neler olduğunu görerek ve isteyerek sigortaladığını, davacı şirketin rizikoyu basiretli bir tacir olarak görerek kabullendiğini, avans faizi talebinin haksız olduğunu ve müvekkiline çekilen ihtarname olmaması nedeniyle faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunanlar ... ve ... vekili, davanın müvekkilleri yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine, dair karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/1547 E., 2017/650 K. sayılı dava dosyasında verdiği 17.04.2017 tarihli kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesine, buna göre davanın reddine, dair karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 07/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6020, Karar No: 2017/10348, Tarih: 11.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/6020 E.  ,  2017/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığına bağlı olarak % 20,00 fark maluliyet için maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgilere göre, davacının 28/10/2008 tarihinde tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle daha önce taraflar arasında görülen ... 2. İş Mahkemesinin 2009/420 Esas, 2013/444 Karar sayılı dosyasında alınan raporlara göre maluliyet oranının %36 olarak tespit edildiği, Mahkemece iş bu dosyadaki yargılama neticesinde %36 maluliyete itibar edilerek maddi ve manevi tazminata hükmedildiği, SGK tarafından düzenlenen 02/03/2009 tarihli raporda ise %56 maluliyet oranı tespit edildiği ve kontrol kaydının 28/10/2011 olarak belirlendiği, SGK kontrol kaydı neticesinde düzenlenen 28.09.2012 tarihli rapor ile Yüksek Sağlık kurulu tarafından düzenlenen 12.12.2014 tarihli rapora göre maluliyet oranın %56 olarak belirlenmesi nedeniyle iş bu davanın açılarak %20 oranındaki fark maluliyetin istenildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Dairemizin 29/03/2016 tarih ve 2016/5628 Esas ve 2016/5493 Karar sayılı bozma ilamında işaret olunduğu üzere davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu ihtisas kurulu ile gerektiğinde genel kurulundan rapor alınması gerektiği açıktır. Davacının maluliyet oranının önceki yargılama sırasında Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 06/12/2010 ve Adli Tıp Genel Kurulundan alınan 14/06/2012 tarihli raporlarına göre %36 olarak tespit edilmişken; iş bu dosyada Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 22/05/2017 tarihli rapora göre %56 olarak tespit edilmesi ve maluliyet başlangıç tarihinin 26/09/2008 tarihi olduğu belirtilerek artma kaydı olmadığına işaret olunması nedeniyle, Adli Tıp Raporları arasında çelişki bulunduğu açıktır.

O halde uyulan bozma kararı doğrultusunda Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki giderilerek, davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığı ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak bir kez de Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sorucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14086, Karar No: 2013/25966, Tarih: 22.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14086 E.  ,  2013/25966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eyleme, daha önce Yüksek 2. Ceza Dairesi'nce inceleme yapılmış olmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25220, Karar No: 2015/40550, Tarih: 21.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/25220 E.  ,  2015/40550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/333829

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

NUMARASI : 2007/1055 (E) ve 2010/202 (K)

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık M.. A..'ın gerekçeli kararın tebliğ edildiği 22/04/2010 tarihinde cezaevinde bulunduğu anlaşıldığından,

Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık M.. A..'a yükletilen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 sayılı kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın 3-4 metre mesafeden mağdurun yan tarafına ateş ettikten sonra mağdura şaka yaptığını söylemesi biçimindeki eyleminin TCK'nın 106/2-a ve 170/1-c madde ve fıkralarına uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan mahkumiyet kararları verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c madde gereğince mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de infazda gözetilebileceğinden, bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık M.. A.. ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık Ö.. B.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ele geçen "5" adet merminin miktar itibarıyla pek az sayıda bulunduğu gözetilmeden, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi yerine, aynı Yasanın 13/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanık Ö.. B.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ele geçen "5" adet merminin miktar itibarıyla pek az sayıda bulunduğu gözetilmeden, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi yerine, aynı Yasanın 13/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık Ö.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22069, Karar No: 2015/2919, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22069 E.  ,  2015/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.