muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23611, Karar No: 2016/17141, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23611 E.  ,  2016/17141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini bildirerek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalının Medeni Kanun hükümlerine göre kurulan bir vakıf olması ve davalı hakkında yargı harcı alınmaması konusunda özel bir yasal düzenleme bulunmaması, ayrıca 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutulduğunda davalıdan harç alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının harçtan muaf olduğu gerekçesi ile harçtan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup kamu düzenine ilişkin bu durum temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının "2-" numaralı bendinin çıkarılarak yerine; "2- Alınması gereken 730,21 TL harçtan, peşin alınan 209,96 TL harcın mahsubu ile bakiye 520,25 TL harcın davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 209,96 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12472, Karar No: 2017/85, Tarih: 09.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/12472 E.  ,  2017/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ...İli, ... İlçesi, ... Köyü ... Komu mevkiinde bulunan ... ve Taşlık, .... Yaylası kenarındaki dere, Kuzeyi .... altındaki taşlık, Güneyi ... ile sınırlı bulunan ve ...Tapu kütüğnün 45 cilt, 89 sayfa, 2 ve 3 sırasında, yine 46 cilt,38 sayfa, 4 sıra numarasında kayıtlı taşınmazların paydaşı olduklarını, dava konusu taşınmazları tapu kaydına dayalı olarak satın aldıklarını, 2009 yılı ilkbaharından itibaren davalıların bu taşınmazlara hayvan sokmak ve otlatmak sureti ile müdahale ettiklerini, davalıların bu taşınmazların paydaşı olmadıklarını, her bir paydaşın haksız müdahalenin sona erdirilmesi için dava açmakta hukuki yararları bulunduğunu, ileri sürerek müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazı bir kısım paydaşlardan haricen satın aldıklarını, ancak satıcının 85 yaşında olması nedeniyle devir işleminin yapılamadığını, haksız elatmalarının söz konusu olmadığını, taşınmazın hayvan otlatmak amaçlı kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Asli Müdahil olarak katılan ... Köyü Muhtarlığı ise dava konusu taşınmazın İlçe İdare Kurulu’nun 01/08/1946 tarih ve 137 sayılı kararı ile köye tahdit ve tahsisli bulunan yayla arazisi içinde kaldığını, her iki taraf aleyhine kesinleşmiş meni müdahale kararları olduğunu, Selim AHM nin 1984/44 esas 1989/131 karar sayılı dosyasında verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, ayrıca Hasbey Köyü tüzel kişiliği aleyhine açılmış dava sonucu verilen kesinleşmiş karar bulunduğunu belirterek her iki tarafın tahsisli yayla arazilerine el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalıların dava konusu taşınmaza haksız müdahalelerinin varlığı ispatlanamadığı gerekçesiyle davacıların davasının reddine, asli müdahil yönünden ise davanın takipsiz bırakılması nedeniyle HMK 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6805, Karar No: 2013/9010, Tarih: 19.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6805 E.  ,  2013/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame kapsamı, sanıklara yüklenen fiillerin niteliği ve sürekliliği, soruşturma izni içeriği ve bunun hukuki kesinti oluşturacağına ilişkin yasal hüküm bulunmaması karşısında, suçların iddianame tarihine kadar işlendiği gözetilerek yapılan incelemede;

Büyükçekmece Belediyesi emlak istimlak şefi ... ile Belediye Başkanı ...'ın, katılan kooperatife tahsis edilen taşınmazları yasaya ve kesinleşmiş mahkeme kararına aykırı biçimde üçüncü kişilere tahsis ederek kooperatife devrini yapmamak, imar müdür vekili...'ın ise yine ... ile birlikte belediye encümeni tarafından haklarında yıkım kararı alınmış parseller üzerindeki taşınmazların yıkımını yapmamak biçiminde gerçekleşen eylemlerinde sanıklar ... ve...'ın diğer sanık ... ile eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçları işledikleri anlaşılmakla,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar ... ve... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan sanıklar ... ve... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçların işlenmesindeki özellikler, suçların işleniş biçimleri, eylemlerin işlendikleri yer ve zaman, eylemler arasında geçen süre, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşumu ve gelişimi ile tüm özellikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerinin tümüyle TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8391, Karar No: 2016/16742, Tarih: 18.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8391 E.  ,  2016/16742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 6360 sayılı Yasa uyarınca İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasa ile sona erdiğini, 6360 sayılı Yasanın 1/3 ve 7/g maddeleri gereği Büyükşehir Belediyesinin yetki alanındaki mahalleler ile ilçe merkezlerine bağlayan yollar, meydan, bulvar, cadde ve ana yolları yapmak, yaptırmak, bakım ve onarımı ile bu yolların temizliği ve karla mücadele çalışmalarını yürütmek büyükşehir belediyelerinin görevi kapsamına alındığını davalı taşeron firmalarında 30.03.2014 tarihinde kadar çalıştığını belirterek yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili talep etmiştir.

Davalı vekili ise davacının İl Özel İdaresinin işçisi olmadığını, İl Özel İdaresinin taşeronu olan işveren işçisi olduğunu, İl Özel İdaresinin işin tamamını taşerona devrettiğinden asıl işveren olmadığını, devir tarihinden önce doğmuş ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, toplanan deliller gözetildiğinde husumetin davalıya yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Somut olayda davacı şoför olarak 6360 sayılı Yasa ile tüzel kişiliği sonlanan İl Özel İdaresinin alt işvereni şirketler bünyesinde çalıştığını, bu nedenle ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığı'nın 24.08.2015 tarihli yazısına göre davacının İl Özel İdaresi personeli olmadığından İl Mahalli İdareler Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından herhangi bir kuruma devredilmediğini belirttiği ve mahkemece bunun üzerine husumetten dolayı davanın reddedildiği görülmüştür.

Buna karşılık dosya içeriği incelendiğinde 6360 sayılı Yasanan Geçici Madde 1/4 -5 fıkraları uyarınca İl Özel İdarelerinin devir tarihi itibariye doğmuş bulunan somut olayda olduğu gibi alt işveren işçilerinin işçilik alacaklarından oluşan borçlarından sorumluluğun hangi kuruma devredildiği araştırılmamıştır. Dolayısıyla mahkemece ilk olarak mülga İl Özel İdaresinin borçlarından sorumluluğun hangi kuruma devredildiği ilgili yerlerden sorulmalı ve buna dair belgeler dosya arasına alınmalıdır.

Ayrıca benzer durumda olup işçilik alacakları talebinde bulunan bir kısım işçi tarafından davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davalarda verilen davanın kabulü kararlarının Dairemizce de onandığı görülmüştür. ( Bkz. Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 08.06.2016 tarih ve 2016/7319....7332 E-2016/12836...12846 K sayılı ilamları)

Dolayısıyla gerek emsal kararlar gerekse mülga İl Özel İdaresinin borçlarından sorumluluğun hangi kuruma devredildiği de araştırılarak husumetin davalıya yöneltilip yöneltilemeyeceği üzerinde durulması gerekirken eksik inceleme ile mevcut şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması hatalıdır.

Dolayısıyla gerek emsal kararlar gerekse mülga İl Özel İdaresinin borçlarından sorumluluğun hangi kuruma devredildiği de araştırılarak husumetin davalıya yöneltilip yöneltilemeyeceği üzerinde durulması gerekirken eksik inceleme ile mevcut şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21004, Karar No: 2017/21835, Tarih: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/21004 E.  ,  2017/21835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...Köyü 178 ada 2 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10790, Karar No: 2019/8358, Tarih: 11.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10790 E.  ,  2019/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasa'da değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasa'nın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekomünikasyon A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/935, Karar No: 2011/4426, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/935 E.  ,  2011/4426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçundan sanıklar ... ve ...'ın İİK.'nun 345/a maddesi gereğince ayrı ayrı üçer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve TCK'nun 50/1-b maddesi gereğince hapis cezalarının mağdurun zararının tazmini suretiyle tamamen giderilmesi yaptırımına çevrilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanıkların yetkilisi bulundukları şirketin aleyhine İcra Müdürlüğünün 2007/912 sayılı dosyasında 145.538,95TL, 2007/4925 sayılı dosyasında 170.267,03TL, 2007/792 sayılı dosyasında 487.933,97TL ve 2007/518 sayılı dosyasında 417.689,42TL, bedelli icra takiplerden borç ödemeden aciz belgesi düzenlendiği dikkate alındığında, mevcut durum itibariyle borçlu şirketin borca batık durumda olduğunun kabulünün gerekmesi karşısında, bilirkişi incelemesi yapılmasına yönelik tebliğnamedeki bozma istemine iştirak edilmemiştir. Ancak;

İİK'nun 354.maddesinde borcun itfa edildiği veya müştekinin feragat ettiği sabit olursa cezanın düşmesi hususunun belirtilmesi nedeniyle verilen hapis cezasının mağdurun zararının tazmini suretiyle tamamen giderilmesi yaptırımına çevrilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının yazılı şekilde tedbire çevrilmesine karar verilmesi, yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2260, Karar No: 2019/3938, Tarih: 16.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2260 E.  ,  2019/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/10/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.590,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 16/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.