muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16522, Karar No: 2023/762, Tarih: 20.02.2023

2. Eylemin elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/570 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12015, Karar No: 2016/6126, Tarih: 09.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12015 E.  ,  2016/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nun 151/1, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/11/2012 günü saat 03:00 sıralarında ...’nın ...’ya ait pide kebap salonunun havalandırma boşluğundan su dökmek suretiyle fırın üzerindeki cam yünü tabir edilen yalıtım malzemesine zarar verme iddiasıyla açılan davada yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3472, Karar No: 2010/8045, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3472 E.  ,  2010/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve 15 arkadaşının vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1977 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü Yeşildere mevkii 159 ada 4 parsel sayılı 8.640 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 139 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak limon bahçesi niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

160 ada 7 parsel sayılı 13.620 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 139 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla ve limon bahçesi niteliği ile ½’şer pay itibariyle ... ve ... Perde adlarına tespit edilmiştir.

160 ada 8 parsel sayılı 4.960m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 139 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak limon bahçesi niteliği ile ... ... adına tespit edilmiştir.

160 ada 9 parsel sayılı 8.206 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 139 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak limon bahçesi niteliği ile ... Öztemur adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi ve Hazinenin itirazları üzerine kadastro komisyonunca 159 ada 4, 160 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların orman tahdit haritası içinde kaldıklarından söz edilerek orman niteliği ile kadastro dışı bırakılmalarına karar verilmiştir.

Hazine, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık çalılık yerlerden olduğu iddiasıyla, ...; 160 ada 8 parselin ... ... mirasçıları adlarına, ... ve ... Perde; 160 ada 7 parselin ½’şer pay itibariyle ... ... ve ... Perde mirasçıları adlarına, ... ; 160 ada 9 parselin adına tapuya tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra davaların kısmen kabulüne yönelik verilen kararın Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Dairece iki kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.11.2005 gün 2005/8967-14036 sayılı son bozma kararında özetle; “kadastro tespit tarihi itibariyle orman kadastrosunun kesinleşmediği, önceki bozma kararında kesinleşen tahdit olduğu belirtilmiş ise de bu durum maddi yanılgıya dayalı olduğundan usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planı bulundukları yerlerden getirtilerek taşınmazlar başında üç orman mühendisi, birer ziraat ve ... bilirkişi huzuruyla

yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti halinde zilyetlik ve imar ihya yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması, dayanak 1937 tarih 139 yazım numaralı vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi, kayıt miktar fazlası yönünden davacılar yanında eklemeli zilyetler yönünden de senetsiz belgesiz ve ... ... araştırması yapılması oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, 159 ada 4 parselin tamamının, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen krokili raporda 160 ada 7 parselin (B), 160 ada 8 ve 9 parsellerin ise (B) ve (C) ile işaretlenen kesimlerinin resmi belgelere göre orman sayılan yerlerden oldukları, 160 ada 7, 8 ve 9 parsellerin (A) ile işaretlenen bölümlerinin resmi belgelere göre orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenmiş ise de dayanak vergi kaydının miktarının 20 dönüm olduğu, sınırda orman olduğundan vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarıyla geçerli kapsamının belirlenmesi gerektiği, vergi kaydının miktarından fazlasıyla dava dışı 113 ada 4, 5 ve 6 parsel ile 113 ada 18 parsellere uygulandığı, kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle dava konusu taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan ... ve 15 arkadaşının vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 10.12.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, daha sonra 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 24.03.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15864, Karar No: 2018/14671, Tarih: 20.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15864 E.  ,  2018/14671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.11.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... ve davalı ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 1410 parsel sayılı taşınmazın satışı konusunda davalı ...'i 11.03.2010 tarih 1829 yevmiye nolu vekaletname ile vekil tayin ettiğini ancak vekilin vekalet görevini kötüye kullanarak davalı ...'a çok düşük bedelle 26.03.2010 tarihinde taşınmazını temlik ettiğini, kendisine hiçbir bedel ödenmediğini, davalıların işbirliği içinde hareket ettiklerini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., maliki olduğu 114 ada 21 parsel sayılı taşınmazın satılması için davacıya aynı tarihte ... yevmiye nolu vekaletname verdiğini ve 45.000,00 TL parayı davacıya ödediğini, taşınmazların bu şekilde takas edildiğini, davalı ... ise taşınmazı emlakçı vasıtasıyla 100.000,00 TL bedel ödemek suretiyle satın aldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Tapu iptal ve tescil istemi yönünden davanın reddine, 25.000.00-TL tazminatın vekilden tahsili ile davacıya verilmesine ilişkin olarak verilen karar Dairece onanmış, karar düzeltme istenmesi üzerine bu kez; "..Somut olaya gelince; davalı ... 248.800.00-TL değerindeki taşınmazı 100.000.00-TL'na satın alarak vekil ve alıcı el ve işbirliği içerisinde davacıyı zararlandırılma kastıyla hareket etmiş, dolayısıyla vekalet görevi kötüye kullanılmıştır. Nitekim bu husus mahkemenin de kabulündedir.Hâl böyle olunca tapu iptal ve tescil isteği yönünden davanın kabulü gerekirken tazminata karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi kabule göre de, davacı tarafın taşınmazın gerçek bedelini istediği gözetilmeksizin akitteki bedele hükmedilmiş olması da isabetli değildir." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden davacının, ... Noterliğinin 11.03.2010 tarihli ve 1829 yevmiye nolu vekaletnamesiyle dava konusu 1410 parsel sayılı taşınmazın satışı konusunda davalı ...'i vekil tayin ettiği, 1410 parselin vekil .... tarafından 26.03.2010 tarihinde diğer davalı ...'a,...'ın da yargılama sırasında 02.05.2012 tarihinde dava dışı Asım ...'e,...'ın da a 20.10.2014 tarihinde dava dışı...'e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş, 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre, iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

Bu usul kuralının kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gerektiği de açıktır.

Hâl böyle olunca, dava konusu 1410 parsel sayılı taşınmazın dava dışı üçüncü kişilere temlik edilmesi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi hükmü uyarınca, davacı tarafa seçimlik hakkı hatırlatılarak davayı ne şekilde sürdüreceğinin sorulması ve bu yöndeki usulü eksiklik giderildikten sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken değinilen yön üzerinde durulmaksızın yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalı ...'ın değinilen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4522, Karar No: 2014/6690, Tarih: 29.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4522 E.  ,  2014/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme.

HÜKÜM :1- ... hakkında;

TCK'nun 82/1-a, 62/, 53/1 maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-... hakkında;

TCK'nun 38, 82/1-a-d, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca;

müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktül ...’i tasarlayarak kasten öldürme, sanık ...’ın eşi maktül ...’e karşı tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışına isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafıilerinin, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı

şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yagılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıklardan tahsiline karar verilen “498,00TL” müdafii ücretinden ibaret yargılama giderlerinin hükümden çıkartılarak, toplam "2.211,25TL" olarak tesbit olunan miktarın "1.713,25 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25259, Karar No: 2018/20879, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25259 E.  ,  2018/20879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; montaj elemanı olan müvekkilinin makinelerden çıkan kimyasal toz nedeniyle maske verilmeden ve kimyasal maddelerin tahliyesi için havalandırma sistemi kurulmadan çalıştırıldığı, sürekli 35 kg. ve 83 kg. yükleri kaldırdığından bel fıtığı rahatsızlığına yakalandığı, ayrıca eğitimini almadığı başka birimlerde de baskı ile çalışmaya zorlandığından iş sağlığı ve güvenliği kurallarına riayet edilmeden çalıştırıldığı, bunun sonucunda müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçek dışı olduğu, herhangi bir vasfı bulunmayan davacıya uzmanlık ve eğitim gerektirmeyen basit işler verilmesinin doğal olduğu, zorlama ve baskının söz konusu olmadığı, öte yandan fabrikada tam teşekküllü havalandırma sisteminin bulunduğu, işyerinin sürekli olarak yetkili kurumlarca iş sağlığı ve güvenliği bakımından denetlendiği ve olumlu raporlar verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile yapılan feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır. Bu durumda işçinin, ihbar tazminatı istemeye hakkı olmayacak ise de kıdem tazminatı istemeye hakkı olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, işyerindeki çalışma koşullarının sağlığına zarar verdiği, bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiş, mahkemece talep yerinde görülerek kıdem tazminatına hükmedilmiş ise de verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Şöyle ki; öncelikle davacı, yaptığı işin niteliği itibariyle sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olduğuna yönelik bir rapor sunmadığı gibi işyerinde keşif yapılarak yapılan işin ya da işyerindeki koşulların davacının sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Şöyle ki; öncelikle davacı, yaptığı işin niteliği itibariyle sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olduğuna yönelik bir rapor sunmadığı gibi işyerinde keşif yapılarak yapılan işin ya da işyerindeki koşulların davacının sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının iddia ettiği gibi bel fıtığı rahatsızlığı olup olmadığını araştırmak ve yapılan işin ve işyerindeki koşulların İş Kanunu'nun 24/1-a bendi kapsamında işçinin sağlığı veya yaşayışı açısından tehlikeli olup olmadığına ilişkin olarak refakate iş güvenliği uzmanı ve ortopedi uzmanı doktor bilirkişi alarak keşif yapıp sonucuna göre karar vermektir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6471, Karar No: 2024/3064, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6471 E.  ,  2024/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/229 E., 2022/21 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozularak hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe olan tüm hükümlerin uygulanması, ceza verilir ise de yaptırımlara çevrilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığa ait iş yerinde bandrol yükümlülüğüne aykırı CD/DVD satışı yapıldığı yönündeki ihbarlar üzerine yapılan tespitler ve alınan arama kararlarına istinaden sanığa ait iş yerinde zincirleme suç kapsamında 25.01.2012, 12.03.2012 ve 22.05.2012 tarihlerinde yapılan aramalarda bilirkişi raporları ile bandrolsüz oldukları tespit edilen CD/DVD'ler ele geçirilen olayda, Yargıtay bozma ilâmlarının gereği de yerine getirilmek suretiyle kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda

gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ve 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "sanığın 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasını geçemeyeceğine" karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden çıkartılması ve yerine "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası, 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ve 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.