muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29626, Karar No: 2016/21732, Tarih: 22.11.2016

Davalı, icra takibine konu faturalarda teslim alanın imzasının yer almadığını, borca konu kimyasalların teslim edildiğinin veya hizmet verildiğinin ispatlanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile taraflar arasında havuz bakım kimyasal maddeleri alım satımından kaynaklanan ilişki nedeniyle fatura tanzim edildiğini, faturada hizmet ve ürün bedellerinin yazıldığını, davalının ödeme yapmaması nedeniyle icra takibi yapıldığını, davalının bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiş, davalı faturalarda teslim alanın imzasının bulunmadığı, hizmet verildiğinin veya kimyasalların teslim edildiğinin ispatlanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacı delil olarak faturaları sunmuş ise de faturalarda teslim alan kısmında isim yada imzanın yer almadığı, dava değerine göre bu ürünleri davalıya teslim ettiğini kesin deliller ile davacının ispat etmesi gerektiği, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatıldığı, ancak davacının bu hakkını kullanmadığı, bu durumda davacının iddiasını kesin deliller ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından davalı aleyhine başlatın 23.09.2014 tarihli... İcra Müdürlüğünün 2014/10017 Esas sayılı dosyasına davalı tarafından verilen 08.10.2014 tarihli itiraz dilekçesinde" ...takip alacaklısı tarafından üstlenilen işler gereği gibi yapılmamıştır. Borçlar Kanunun 97. maddesi uyarınca kendi edimlerini yerine getirmeyen taraf, kendi edimlerini tam ve eksiksiz bir şekilde yerine getirmediği sürece karşı taraftan bir talepte bulunamaz. Takip alacaklısının üzerine düşen edimleri yerine getirmeden ödeme talep etmesi takip alacaklısının kötü niyetini ortaya koymaktadır...." şeklinde beyanda bulunarak taraflar arasında bir hizmet ilişkisi olduğunu kabul etmektedir. Bu durumda tarafların gösterdirdiği deliller de toplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24415, Karar No: 2022/4992, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24415 E.  ,  2022/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’ün 17/01/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15026, Karar No: 2018/4332, Tarih: 21.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15026 E.  ,  2018/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2775, Karar No: 2008/2751, Tarih: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2775 E.  ,  2008/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 20.7 artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 08.11.2007 gün ve 2629 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 1998 tarihinde % 20 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 40,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına , temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6403, Karar No: 2016/6367, Tarih: 07.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6403 E.  ,  2016/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, taşınmazın niteliğinin tespiti, üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve hangi sıfatla sürdürüldüğü gibi konular işin esasına ait olduğu halde mahkemece taraflara duruşma günü verilmeden ön inceleme duruşması ile bu hususların dava şartları kapsamında değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi isabetsiz görülerek, taşınmazın idari yoldan tescil tarihi olan 07.03.2006 tarihli ve dayanağı belgeler getirtilmesi, taşınmaza ait beşer yıllık üç ayrı döneme ait hava fotoğrafı, aynı dönemlere ait fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilerek dosya arasına alınması, mahalli bilirkişiler, tanıklar ile fen bilirkişi, üç kişilik ziraatçi bilirkişi ve harita ve fotogrametri uzmanı bilirkişilerin katılımı ile keşif yapılarak taşınmazın kim tarafından ne suretle kullanıldığı, imar-ihya edilip edilmediği, imar-ihya edildi ise hangi tarihte tamamlandığının tespit edilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 2570 ve 2574 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/234, Karar No: 2020/3839, Tarih: 23.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/234 E.  ,  2020/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müşterek çocukları ...’ün yaya konumundayken sürücü ... yönetimindeki aracın çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, ...’ın asli kusurlu olduğunu, ölen çocuğun anne ve babasına destek olduğunu, kaza nedeniyle manevi olarak yıprandıklarını, davalı şirketin oluşan zarardan sorumlu olduğunu uğranılan zararların cenaze giderleri, ölümden önceki tedavi giderleri, ölenin desteğinden yoksun kalanların uğradıkları kayıplar olduğunu, çocukların çok küçük yaşlardan başlayarak anne ve babalarına yardım ve hizmet ettiklerini belirterek cenaze giderleri için şimdilik 500,00 TL’nin, tedavi giderleri için şimdilik 500,00 TL’nin ve destekten yoksunluk tazminatı için şimdilik 4.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ek rapor üzerine anne için 48.410,61 TL'ye, baba için 49.755,34 TL olarak istemini yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince iddia, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların destekten yoksun kalma tazminat davasının kabulüne, dava ve

ıslah dilekçesine göre; davacı baba ... için 49.755,34 TL, davacı anne ... için 48.410,61 TL 'nin 13/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların cenaze ve defin gideri tazminat davasının kabulüne, davacı baba ... için 250,00 TL, davacı anne ... için 250,00 TL'nin 13/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların çalışma gücü kaybı sebebiyle tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş hükme karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş Bölge Adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, istinaf kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.054,87 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5238, Karar No: 2010/17238, Tarih: 01.07.2010

12. Hukuk Dairesi 2010/5238 E., 2010/17238 K.

**12. Hukuk Dairesi 2010/5238 E., 2010/17238 K.**

**- MÜTESELSİL KEFİL**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 45 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 487 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 45.maddesi asıl borçlular ile ilgili olarak düzenlenmiş olup, alacağı rehinle temin edilen bir kimsenin, "rehni veren" hakkında doğrudan doğruya genel haciz yolu ile takibe geçmesini önlemekte ve rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile, alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceğine ilişkin bulunmaktadır. Hemen belirtelim ki, İİK.nun 45.maddesi borçlu için getirilmiş bir kural olup, kefiller hakkında uygulanmaz. Borçlar Kanununun 487.maddesinde ise, "Kefil, borçlu ile beraber müteselsil kefil ve müşterek-müteselsil borçlu sıfatı ile veya bu gibi diğer bir sıfatla borcun ifasını deruhte etmiş ise; alacaklı, asıl borçluya müracaat ve rehinleri nakde tahvil ettirmeden evvel, kefil aleyhine takibat icra edebilir" hükmü yer almaktadır. Borçlar Kanununun açıklanan hükmüne ve takip dayanağı kredi sözleşmesi içeriğinde, kefaletin müteselsil olduğunun yazılmasına göre, müteselsil kefil N…

…. H…

….. hakkında yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda takip yapılması mümkün bulunduğından adı geçen borçlu hakkında takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir. (HGK.nun 14.10.1972 tarih, 215/841 sayılı kararı Prof Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku C:3-S:2395)

O halde, kredi sözleşmesine dayanılarak genel haciz yoluyla müşterek borçlu ve müteselsil kefil hakkında takip yapılmasına engel bir hal bulunmadığından mahkemece N..... H...... yönünden şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17189, Karar No: 2013/3597, Tarih: 14.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17189 E.  ,  2013/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, velayet ve maddi tazminat yönünden; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret eden ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan davalı kocanın eşinin ilk eşinden olan çocuğunu istemeyen davacı kadına göre daha ağır kusurlu olmasına; davacı kadının ziynet eşyalarına yönelik usulünce açılmış bir davasının bulunmamasına ve boşanmaya Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine göre karar verildiği halde, kararda Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi olarak gösterilmesinin mahkemesince düzeltilebilir açık maddi yazım hatası niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre; tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2013 (Per.)

....
Yargıtay — Esas No: 2010/6862, Karar No: 2010/7768, Tarih: 23.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6862 E.  ,  2010/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ... ve ... sendikaları arasında... Genel

Müdürlüğü ve Bağlı Elektrik Dağıtım Şirketleri (...) için bağıtlanan 12. Dönem İşletme

Toplu İş sözleşmesi (İTİS)'nin ek maddelerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde: “ 21.12.2005 tarihinde... Müessese Müdürlüğünde, İşçi olarak, Elektrik Mühendisi unvanıyla, işe başlamıştır ve halen aynı işyerinde çalışmaktadır. ... işçi sendikasına üyeliği, 30.06.2005 tarihli Yönetim Kurulu Kararıyla kabul edilmiştir. Tes-İş Sendikası Elazığ Şube Başkanlığının 25 Temmuz 2005 Tarih, 2305/101 sayılı yazısı ile davacının sendika üyeliğinin onaylandığı ve İşyeri toplu iş Sözleşmesi (İTİS)'ten yararlandırılması hususu davalı ... Müessese Müdürlüğüne bildirilmiştir. Davalı Fırat Elektrik Dağıtım AŞ (...), davacıya , 28.07.2005 Tarihli yazı ile İTİS' in, Ek maddesi gereğince İTİS' ten yararlanmayacağını bildirmiştir. Davaya konu 12. Dönem TİS' in Ek Madde metini: "EK MADDE: Müdür (İdari-Teknik) müdür yardımcısı, başmühendis, mühendis, mimar, avukat fizikçi, tekniker (4 yıl), Teknik Şef (Büroda Çalışanlar), şef (İdari), dava takip memuru (adalet meslek yüksek okulu), memur (idari 2- 4 yıl yüksek okul), baş kontrolör -kontrolör, kontrolör yardımcısı unvanlarında olanlar bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamazlar.15.07.2005 tarihinden sonra ancak 4 yıl ve daha fazla süreli yüksek okul mezunu olanlar bu madde kapsamına alınabilir." Şeklindedir. Madde hukuka açıkça aykırıdır. İptali gerekmektedir. Şöyle ki; 1. Madde metninden de açıkça anlaşılacağı gibi, maddenin sözleşmeye konuluş amacı 4 yıl ve daha fazla eğitim almış kimselerin işyeri toplu iş sözleşmesinden faydalandırılmaması ve sendikal faaliyetlerinin engellenmesidir. Zira davacı davalı işyerinde iş akdine istinaden ve işçi olarak çalışmaktadır. Bir kimsenin unvanı, yüksek tahsilli oluşu, sendika ve toplu iş sözleşmesi yapabilme hakkına engel olamaz. Anayasanın 10. ve 53. maddesine göre, diğer işçilere tanınan toplu iş sözleşmesi yapabilme hakkı, eşitlik ilkesi gereği, davacıya da tanınmalıdır. Bu anayasal hak, davaya konu İTİS' in ek maddesi ile sınırlanamaz. 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunun 9. maddesi "...Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar..." Hükmünü ihtiva etmektedir. Bu maddeye göre davaya konu İTİS' in Ek Maddesi kanuna açıkça aykırıdır. Aynı kanunun 5. maddesine göre de TİS' lere kanun ve tüzüklerin emredici hükümlerine aykırı hükümler konulamaz. Davacı Belirsiz Süreli Hizmet Akdine istinaden, İşçi olarak, Elektrik Mühendisi unvanıyla çalışmaktadır. Aldığı ücret, tahsil bakımından daha üstün olduğu fakat beraber çalıştığı, İTİS' den faydalandırılan işçilerle kıyaslanamayacak derecede azdır. Anayasamızın 55. maddesinde anlamını bulan "ücrette adalet'in sağlanması adına ek maddenin iptali gerekmektedir.Davaya konu ek madde, hem 11. dönem hem de 12. dönem İTİS' de yer almaktadır. Davacı 11. dönem İTİS' in görüşmeleri devam ederken sendika üyeliğini kazanmıştır. Davalı ...-İŞ Sendikası her iki sözleşmede de davacı haklarını göz ardı ederek ek maddeyi ihtiva eden İTİS' i imzalamıştır. Bu nedenle davalı ..

. Anayasamızın 55. maddesinde anlamını bulan "ücrette adalet'in sağlanması adına ek maddenin iptali gerekmektedir.Davaya konu ek madde, hem 11. dönem hem de 12. dönem İTİS' de yer almaktadır. Davacı 11. dönem İTİS' in görüşmeleri devam ederken sendika üyeliğini kazanmıştır. Davalı ...-İŞ Sendikası her iki sözleşmede de davacı haklarını göz ardı ederek ek maddeyi ihtiva eden İTİS' i imzalamıştır. Bu nedenle davalı ...-İş sendikası; Anayasaya, kanunlara aykırı bu ek maddenin İTİS' te bulunmasından mesuldür. Her ne kadar 25 Temmuz 2005 tarih, 2305/101 sayılı yazı ile davalı sendika, ... 'a davacının İTİS' ten faydalandırılmasını bildirmiş ise de, bu bildirim sendikanın mesuliyetini ortadan kaldırmaya yetmez. Davamızda İTİS' in ek maddesinin iptali talep edildiğinden, sözleşmede imzaları bulunan davalılar Tes-İş sendikası ve Kamu-İş işveren sendikaları davada mecburi taraftır. Bir başka husus da; İTİS' in 3/b maddesi ve 6/c maddesinde; bu sözleşmenin sendikalı işçilere uygulanacağı yazılı olmasına rağmen, ek madde ile sendikalı işçi olan davacının sadece mühendis olması ve tahsilli olması nedeni ile kapsam dışı bırakılması, sözleşmenin bu temel maddeleriyle çelişmekte, İTİS' in sistematiğine ayrık düşmektedir. ... VE ... sendikaları arasında... Genel Müdürlüğü ve Bağlı Elektrik Dağıtım Şirketleri ... AŞ... İçin Bağıtlanan 12. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin Ek Maddesinin iptali talebinde bulunmuştur”.

Davalı cevap dilekçesinde: “Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında belirtildiği üzere mutlak anlamda bir eşitlik olmayıp, sadece eşit niteliklerin varlığı halinde söz konusu olan bir kavramdır. Anayasa ve 2822 sayılı Kanunda hüküm altına alman toplu iş sözleşmesi hakkı kural olarak işyerindeki toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasına üye olan işçiye tanınmış olmakla beraber, bu kuralın pek çok istisnası bulunmaktadır. Bu istisnalardan biri de kapsam dışı işçi uygulamasıdır. Buna göre tarafların karşılıklı anlaşmaları ile işçiler sendika üyesi olsalar dahi toplu iş sözleşmesi uygulaması dışında tutulabilirler. Bu konuda 2822 sayılı Kanunda açıklık olmamasına rağmen Yargıtay, sözleşmelere konulan bu yoldaki hükümlerle taraf sendikaya üye olsalar bile kapsam dışı bırakılan işçilerin sözleşmeden yararlanamayacaklarına hükmetmiş ve bu görüşü istikrar kazanmıştır. Bir Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararında; sendika üyeliği toplu iş sözleşmesinden yararlanmak için bağlılık ilkesini oluştursa da sözleşmedeki hükümle kapsam dışı bırakılma, yararlanmanın istisnası olup kapsam dışı bırakılan üye sözleşmeden doğan hakları isteyemez denilmektedir. (Y.HGK. 25.04.1986, E 1985/9-835, K 1986/449)

Kapsam dışı uygulamasının geçerliliği, tarafların sözleşme özerkliğinin bir sonucudur. Çünkü sözleşme ile bağlılık kanun tarafından belirlenmiş olup, sözleşmenin uygulama alanına kimlerin gireceği ise taraflara bırakılmıştır. Kapsam dışı personelin haklan ve çalışma ilişkileri akit serbestisi çerçevesinde taraflara bırakılacak olup, serbestçe kararlaştırmalar yapılabilecektir. Ancak bu işçiler, toplu iş sözleşmesinin parasal hükümleri dışındaki diğer hükümlerinden yararlandırılacaklar ve yükümlülüklere sahip olacaklardır. 28221 sayılı Kanunun 31. Maddesinin bir gereği. Davacının işyerinde çalışmasının, yaklaşık 2,5 sene olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda işe yeni giren bir kimsenin mühendis dahi olsa, ücretinin işyerinde yıllardır çalışan vasıflı bir işçiden az olması her zaman mümkündür.