muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12054, Karar No: 2019/11417, Tarih: 20.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12054 E.  ,  2019/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Tem. Taah. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tem. Taah. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin tüm, T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin T.C. ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 379,10 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 96,55 TL. peşin harç ile 10,60 TL. ıslah harcının mahsubu ile bakiye 272,00 TL. karar-ilam harcının davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

5- Davacı tarafından yapılan toplam 128,30 TL. harç masrafının davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, sadece davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, " bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalı ... Şirketinin yatırdığı peşin temyiz harcının isteği halinde kendisine iadesine, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/975, Karar No: 2021/4193, Tarih: 24.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/975 E.  ,  2021/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 02/02/2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, hükümden sonra vekaletname sunan müdafii Av. ... tarafından yasal süresi geçtikten sonra 12/02/2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme” suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suça konu şirketin işçisi olduğunu patronu olan ... ve kardeşlerinin bu şirketi devralacakları sırada Tarık'ın kardeşlerinin yurt dışında olması sebebiyle Tarık ile kendisinin devraldığını ancak fiilen idare etmediğini sahte fatura düzenlemesi ve kullanılması hususunda bilgisinin olmadığını belirterek suçlamaları reddetmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

A) Sahte fatura düzenleme suçu bakımından;

1- Suça konu fatura asıllarının, kullanan mükellefler veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Sanığın faturadaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Varsa şirket muhasebecisinin adres bilgilerinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

B) Sahte fatura kullanma suçu bakımından ise;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefle ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

C- Kabule göre de;

1- Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/591, Karar No: 2014/3267, Tarih: 11.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/591 E.  ,  2014/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tufanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2010/44-2012/157

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen 18.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili Av. T.. E.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 12 adet taşınmazın aynen taksim mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, müvekkillerinden E.. D.., Mübeccel E.., M.. S.., S.. D.. ve K..C..'ın muris İrfan Doğaner'in mirasını reddettiklerini bu yüzden haklarındaki davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili Av. T.. E.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Türk Medeni Kanununun 611. maddesinde “Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçer. Mirası reddeden atanmış mirasçının payı, miras bırakanın ölüme bağlı tasarrufundan arzusunun başka türlü olduğu anlaşılmadıkça miras bırakanın en yakın yasal mirasçılarına kalır” hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 611. maddesinde “Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçer. Mirası reddeden atanmış mirasçının payı, miras bırakanın ölüme bağlı tasarrufundan arzusunun başka türlü olduğu anlaşılmadıkça miras bırakanın en yakın yasal mirasçılarına kalır” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; 23.07.2010 tarihinde vefat eden dava konusu taşınmazın paydaşı muris İ.. D..'in mirası, Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.11.2010 tarihli 2010/2046-2127 sayılı kararı ile davalılar E.. D.., M.. E.., M.. S.. tarafından, Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.12.2010 tarihli 2010/2091-2097 sayılı kararı ile de davalılar K.. C.. ve S.. D.. tarafından reddedilmiştir. Bu durumda mahkemece, mirası reddeden mirasçılar yönünden mirasın kendileri sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçeceği kabul edilerek kanuni mirasçılarının davaya katılmalarının sağlanması gerektiği halde bu şahısların yokluğunda yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekili Av. T.. E..'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13087, Karar No: 2010/4467, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13087 E.  ,  2010/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2008 tarih ve 2007/461-2008/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan beyaz eşya emteasının davalı tarafından gerçekleştirilen Çerkezköy/Tekirdağ-Antalya taşıması sırasında uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, (70.684) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde sunduğu cevap dilekçesiyle yetki, husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kazanın meydana geldiği yerde veya davalının ikametgahı mahkemesinde açılabileceği, olay yerinin Gebze ilçesi'nmin yetki alanı içinde kaldığı, davalının ticari merkezinin ise İzmir'de bulunduğu, davanın yetkili mahkemede açılmaması nedeniyle seçim hakkının davalıya geçtiği, davalının da ikametgahı mahkemesinin yetkisini seçtiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili İzmir Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı alacağın rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece olay yerinin Gebze İlçesi’nde davalının ikametgahının da İzmir İli’nde bulunduğu, davalının seçimlik hakkını İzmir mahkemeleri yönünde kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Oysa hem davacı şirketin sigorta ettireni hem de davalı taşıyıcı tacir olduğuna göre, TTK.’nun 3. ve 4/1. maddesi uyarınca taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari iş ve ticari dava olup, aynı yasanın 5/2. maddesi uyarınca ticaret mahkemelerinde görülmelidir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararının 11/B-a maddesi ile büyük şehir belediyesi sınırları içerisindeki merkez ilçe ile diğer ilçelerin adı ile kurulu ağır ceza merkezlerinde oluşturulan müstakil ticaret mahkemelerinin yargı çevresinin, yalnız büyük şehir belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçeleri kapsamına alacak biçimde, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresi olarak tespitine karar verilmiştir.

Dava konusu trafik kazasının meydana geldiği yer olan Gebze’nin Kocaeli Büyük Şehir Belediyesi sınırları içerisinde kaldığı bilindiğinden, mahkemece dava konusu uyuşmazlığın mahkemenin yetkisinde bulunduğu kabul edilerek, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Dava konusu trafik kazasının meydana geldiği yer olan Gebze’nin Kocaeli Büyük Şehir Belediyesi sınırları içerisinde kaldığı bilindiğinden, mahkemece dava konusu uyuşmazlığın mahkemenin yetkisinde bulunduğu kabul edilerek, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2424, Karar No: 2021/11228, Tarih: 12.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2424 E.  ,  2021/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan irtifak şerhinin bedele etkisi dikkate alınarak hesaplama yapan ek bilirkişi raporu esas alınarak HMK'nın 353/1-b-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davalı vekillince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Göngören ilçesi, ... mahallesi 244 ada 15 parsel sayılı taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslama yapılarak, değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesinden verilen karara yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulu ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3962, Karar No: 2014/3960, Tarih: 21.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3962 E.  ,  2014/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/634

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde, süresinde satış istenmemesi nedeniyle haczi düşmüş olan şikayet olunanın takip dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek, şikayet olunanın haczinin düştüğünün kabulü ile sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 01.03.2012 tarih ve 2011/4679 Esas, 2012/1601 Karar sayılı ilamıyla; iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazın tapu kaydına haciz koyan alacaklının İİK'nın 106. maddesinde öngörülen iki sene içerisinde ayrı Kanun'un 121. maddesine göre İcra Hukuk Mahkemesinden yetki belgesi alıp ortaklığın giderilmesi davası açması halinde süresinde satış istemiş sayılacağı, İcra Mahkemesince yetki verildiği tarihten itibaren satış isteme süresini kesen herhangi bir işlem yapılmadığı takdirde İİK'nın 106. ve 110. maddelerine göre alacaklının haczinin düşeceği, somut olayda şikayet olunan İİK'nın 121. maddesine göre yetki alıp ortaklığın giderilmesi davası açmakla satış istemiş sayılmış ise de ortaklığın giderilmesi kararından itibaren İİK’nın 106. maddesinde belirlenen 2 yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunmadığı, bu durumda, şikayet olunanın haczinin düştüğü kabul edilerek oluşan uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre; şikayet olunan alacaklının İİK'nın 121. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinden yetki alıp ortaklığın giderilmesi davası açmış ise de bu davanın karara çıktığı tarihten itibaren İİK'nın 106. maddesine belirtilen 2 yıllık süre içinde satış talebinde bulunmadığı, bu nedenle haczinin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

17.02.2010 olan şikayet tarihinin gerekçeli karar başlığında 20.02.2013 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzletilmesi mümkün maddi hata niteliğinde kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme

yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme

yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10044, Karar No: 2015/420, Tarih: 15.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10044 E.  ,  2015/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2011 tarih ve 2011/41-2011/98 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ..... vekili ve..... tarafından istenmiş olup bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 13/01/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı yasal halefi ... vekili Av...... ve davalılardan..... vekili Av...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, Fon alacağının tahsili amacıyla Fon Kurulu Başkanlığı'nın 13.02.2004 tarihli kararı ile davacı şirketin temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin ...'ye devredildiğini, 27.07.2004 tarihli inceleme raporunda, 15.04.2004 tarihinde davacı şirketin fiili kasa sayımı yapılması için kasa hesabı ve muavin defter kayıtlarının incelendiğini, buna göre TL kasasında 19.921,00 TL, Dolar kasasında 25.000,00 USD olduğu ve söz konusu bakiyelerin devam ettiğini ancak yapılan incelemede şirketin kasa bakiyesinin sıfır olduğunu, şirketin kasa hesabında ve muhasebe kayıtlarında gözükmekle birlikte fiilen mevcut olmayan nakit paranın gerekli takip yapılmayarak zarara

dönüşmesinden vazifelerini yerine getirmeyen şirket yönetim ve denetim kurulu üyelerinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, yapılan ıslah sonucu 19.921,30 TL ile 25.000 USD ortaklık zararının davalılardan faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı..... vekili, davanın TTK'nın 309. maddesinde düzenlenen zararın öğrenilmesinden itibaren başlayan 2 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, davacının meydana gelen zararı ispatlayamadığını, varlığı iddia edilen paranın fiilen şirket kasasına girmediğini ve şirket parasının müvekkili tarafından edinilmediğini savunarak, asıl ve birleşen davalar ile ıslah talebinin reddini istemiştir.

Birleşen dava davalıs.... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını ve müvekkilinin sorumluluğunu gerektirecek hiçbir eyleminin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri de davanın reddini istemişlerdir.