muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6315, Karar No: 2014/265, Tarih: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/6315 E.  ,  2014/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği vekili, dava dilekçesinde özetle; müvekkili olan Köye ait olan 14/09/1940 tarih, 71 cilt, 23 numaralı tapu kaydına göre ... İli, ... İlçesi, ... Köyünde bulunan Doğusu, Kuzeyi ve Güneyi dağ, Batısı dere olan, 919 m²'lik fiilî duruma göre ise 1033,26 m²'lik alana sahip olan değirmen ve arsasının kadastro çalışmaları sırasında ... İlçesi, ... Köyü kadastro çalışma alanı içinde bulunan 101 ada 1 sayılı orman parselinin sınırları içinde kaldığı iddiası ile dava konusu taşınmazın davalı Orman İdaresi adına yapılan tescilinin iptali ile müvekkili olan Köy adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Köyü, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 12/11/2012 tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokisinde (A) harfi ve sarı renkle taralı olarak gösterilen 420 m²'lik tapusunun iptali ile; taşınmazın değirmen arsası niteliğiyle davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 2007 yılında 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişileri tarafından yapılan inceleme ve araştırmada, davacının dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu, dava konusu taşınmazın eski tarihli resmî belgelerde orman sayılmayan yerlerden olması itibariyle 4785 sayılı Kanun uyarınca devletleştirilen alanlardan olmadığı ve tapu kaydının hukukî değerini yitirmediği belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/107, Karar No: 2008/5808, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/107 E.  ,  2008/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.11.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait iki adet tarlayı ve üzerindeki iki katlı binayı kiraladığını, iki yıllık kira bedeli olarak 6.750 DM’yi peşin ödediğini,taşınmazda deve kuşu yetiştirmek için etrafını tel örgü ile çevirip içine kümes yaptığını, taşınmazın daha küçük miktarda teslim edilmesi ve davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmeyi feshettiğini, kiralanan taşınmaza yaptırdığı kümes için 5.355,00 YTL, Telörgü İçin 1.000,00 YTL, kullanmadığı dönem için peşin ödediği 4875 DM ‘nin TL karşılığının ve ölen 25 adet deve kuşu yavrusu için 500,00 YTL nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazı görüp beğenerek kiraladığını, edimlerini yerine getirdiğini, kümes ve tel örgüsünü dilerse alıp götürebileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taşınmazın 1.11.2000 tarihinde 10 yıl süre ile kiralandığı, tarla için iki yıllık, üzerinde bulunan bina için altı aylık kira bedelinin peşin ödendiği ve davacı tarafından kira sözleşmesinin 21.3.2001 tarihinde fesih edildiği hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Davacı kiracı fesihten sonra kullanmadığı dönem için peşin ödediği

2008/107-5808

bedelin tahsilini istemiştir. Davalının taşınmazın tarafına teslim edilmediğine dair bir itirazı yoktur. Bu halde taşınmazın feshi ihbar tarihinde teslim edildiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacı bu tarihe kadarki kiradan sorumludur. Bu tarihten itibaren kiralayan tarafından da zararın artmaması için kiraya verilme konusunda yeterli çabanın gösterilmesi gerekir.BK nun 98.maddesi delaleti ile BK.nun 44.maddesi uyarınca kiraya verilebileceği makul süreye isabet eden kira bedelinden de kiralayana karşı sorumludur. Mahkemece davacının taşınmazı teslim tarihine kadar ve teslimden sonrada kiraya verilebileceği makul süre sonuna kadar kiralayana ödemek zorunda olduğu kira bedeli hususunda taraf delilleri toplanıp bilirkişi incelemesi yaptırılarak bulunacak kira bedeli hesaplattırılarak , peşin ödenen dönemlere ilişkin sürelerin sonuna kadar olan kira alacağından mahsup edilerek bakiye bedelin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25306, Karar No: 2015/29254, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25306 E.  ,  2015/29254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/247328

Kasten yaralama suçundan sanık A.. S..'nın, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı kanunun 50/1-d maddesi gereğince 4 ay süre ile sinema ve kahvehane gibi yerlere gitmekten yasaklanması seçenek tedbirine çevrilmesine dair Kütahya 1. Sulh Mahkemesinin 30/05/2014 tarihli ve 2013/754 esas, 2014/549 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.06.2015 tarih ve 2015/13297–42904 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.07.2015 tarih ve 2015/247328 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-d maddesinde “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katma kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir.” hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği, kanunî, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanığın kişiliğini ve suçun işlenmesindeki özellikleri değerlendirmeden, infazının da denetlenme imkanı bulunmayacak biçimde yükümlülük getirmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Kütahya 1. Sulh Mahkemesinin 30/05/2014 tarihli ve 2013/754 esas, 2014/549 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanık hakkında hükmedilen sonuç 4 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3.maddesi delaletiyle aynı kanunun 50/1-d maddesi gereğince 4 ay süre ile sanığın ikamet ettiği mücavir alan sınırları içerisindeki alkollü içki satışı yapılan yerlere gitmekten yasaklanması tedbirine çevrilmesine, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25743, Karar No: 2017/11689, Tarih: 24.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25743 E.  ,  2017/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karara itirazın reddi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükümler ile tüm sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazın reddi kararı O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un, Ankara ilinde yaşayan akrabası ...'a ait Tomarza ilçesinde bulunan tarlaları kiralayarak kullandığı ve suça konu tarlalarla ilgili işlemleri takip etmesi için sanık ...'a vekaletname verdiği, sanık ...'un ise vekaletnameye dayanarak mazot ve kimyevi gübre desteklemesi müracaatında bulunarak, 2009-2011 yılları arasında toplam 2.198 TL destek ödemesi aldığı ve bu parayı sanık ...'a verdiği, müracaat evraklarında ...'ın adına imza atılmış olması nedeniyle, sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yapılan itiraz üzerine, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Tarlaların sahibi olan ...'ın vefat etmesi nedeniyle, tarlalar üzerinde yasal hak sahibi olan kızı tanık ...'ın alınan ifadesinde, annesinin tarlaları sanıklara kiraladığını ve sanıkların annesine düzenli olarak para gönderdiklerini, annesinin ölümünden sonra, kendisinin de sanık ...'un tarlaları kullanmasına izin verdiğini beyan etmesi ile tarım arazilerinin ekilmesi halinde destekleme paralarının kiracı yada kiralayan tarafından alınmasının mümkün olması ve kamu kurumu olan Tomarza Tarım Müdürlüğünün herhangi bir zararının bulunmaması karşısında, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4096, Karar No: 2020/11569, Tarih: 22.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/4096 E.  ,  2020/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2003 Aralık-2010 Şubat tarihleri arasında ...ili Merkez ilçede bulunan ...Anaokulunda müdür vekili olan sanığın, bu döneme ilişkin yapılan denetim sonucunda, anaokulu defter ve kayıtlarında okul ihtiyaçlarına ilişkin harcama olarak gösterilen toplamda 187.722,24 TL'lik kısma yönelik harcama belgelerini ibraz edemeyerek söz konusu tutarı zimmetine geçirdiği iddia ve kabul edilen somut olayda; yıllara göre yapılan harcamalar ve bunların niteliği, çocuk sayısı da gözetilerek anaokulunun ihtiyaçlarına uygun olup olmadığı, işin mahiyetine göre zorunlu kalemlerde harcamanın yapıldığına ilişkin fatura bulunup bulunmadığı, hayatın olağan akışı içinde yapılıp da belgelendirilemeyen giderlerin olup olmadığı hususlarında suç tarihlerinde anaokulunda görevli olan kişilerin beyanları da irdelenerek dosya ve eklerinin Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, alınacak bilirkişi raporu ve tüm diğer deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, "cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" karar verilmesi yerine, sadece "memuriyet hak ve yetkilerini kullanmasından yasaklanmasına" şeklinde sınırlı uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4331, Karar No: 2016/13358, Tarih: 24.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4331 E.  ,  2016/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11428, Karar No: 2016/1982, Tarih: 17.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11428 E.  ,  2016/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Mala

Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza artırılırken gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,

b)Dosya içeriğine, 03/04/2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına ve sanık ...'ün savunmasına göre; ihbar üzerine olay yerine gelen kolluğun, ayak izlerinden takip ederek olay yerine 500 metre mesafede sanıkları yakaladığı, sanıklardan ...'ün ceplerinden hırsızlık konusu eşyalardan televizyon ve uydu alıcısının kumandalarının ele geçirilmesi üzerine suçlamayı kabul ederek çalıntı eşyaları saklamış

olduğu yeri göstermek suretiyle kısmi iadeyi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; katılanın sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.