muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5280, Karar No: 2019/14456, Tarih: 27.06.2019

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesine göre açılmış olup davacı vekili, dava dilekçesinde davalı işverence davacı işçiye çalışma süresi boyunca aylık ortalama 100,00 TL ücret ödemesi yapıldığını bakiye ücret alacağının ödenmediğini, ayrıca iş akdine haksız son verilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini ve kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacaklarının bulunduğunu öne sürmüştür. Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacakları bakımından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenleri dikkate alındığında bu alacak kalemlerinın belirsiz alacak davası olarak açılıp alamayacağının değerlendirilmesine gerek olmadığı kanaatine varılmıştır. Ne var ki, mahkemece ücret alacağı yönünden dava belirsiz alacak davası sonuçlandırılmış ve alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Açıklanan nedenle yemek yardımı, gece çalışma zammı, fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma ve hafta tatili alacağı taleplerinin belirsiz alacak davası türünde görülüp görülemeyeceğinin öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yemek yardımı alacağı bakımından; talep içeriğinden de açıkça anlaşıldığı üzere, davacı sendikaya üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yaralanabileceği tarihi ve ödenmesi gereken yemek yardımı tutarını işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince belirleyebilecek durumdadır. Bu halde toplu iş sözleşmesinden kaynaklı yemek yardımı alacağı belirsiz alacak değildir. Bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yemek yardımı alacağı yönünden davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, uyuşmazlık konusu fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma, hafta tatili ve gece çalışması zamlı ücret alacakları yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma ve gece çalışması yaptığını, hangi hafta tatillerinde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktardan hangi oranda indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu nedenle fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma, hafta tatili ve gece çalışması zamlı ücret alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Anılan alacaklar yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14837, Karar No: 2017/13684, Tarih: 23.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14837 E.  ,  2017/13684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arsa niteliğindeki ortahisar ilçesi, Pelitli Mahallesi 214 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1-Bozma ile önceki hükmün tamamen ortadan kalkmış olduğu gözetilmeksizin, dava konusu taşınmazın tescili hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Belirlenen kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında bloke edilen bedel çıkarıldıktan sonra bankaya yatırılmış olan 35.032,47 TL bedele 07.04.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 11.07.2013 tarihine kadar, yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirkan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

a) 1. bendinde yeralan (dair mahkememizin 2012/512 esas 2013/383 karar sayılı kararı tescil yönünden kesin olup, tapuda tescil işlemi yapılmış olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına,) ibaresinin çıkartılmasına,

b)3. bendinde yeralan (128.632,50) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (35.032,47) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3420, Karar No: 2021/6199, Tarih: 26.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3420 E.  ,  2021/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıkların mahkûmiyetlerine dair Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.10.2019 tarih 2019/371 esas ve 2019/325 karar sayılı ilamına yönelik istinaf istemi üzerine sanık ... yönünden istinaf isteminin esastan reddi, sanık ... yönünden istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararların nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

Sanık Mehmet müdafiine 08.02.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmün, CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen onbeş günlük kanunî temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 27.02.2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi sonucunda düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

./..

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1614, Karar No: 2013/12886, Tarih: 16.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1614 E.  ,  2013/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... kurumunun aday öğretmenlere eğitimini tamamlamadan ders verdirmek suretiyle ücretlerinin tahsili, değerlendirme raporlarında öngörülmeyen kurs programlarının ruhsatlarında bu hususta yetki olmamasına rağmen kursiyerlere verilip bedelinin tahsili ve bir kursiyere vermediği eğitimin bedelini fatura ettiği, bu suretteki mevzuata aykırı işlemlerle idareyi zarara uğrattığından bahisle 16.052,72 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, eğitim kurumuna mevzuata aykırı işlemleri dolayısı ile fazladan bedel ödendiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı, 28.5.2010 tarihli alacağa ilişkin bilgi sunulması başlıklı belgede mevzuata aykırı olarak derse giren Gülbahar Boyraz isimli psikolog için devletten alınan 765,00TLnin dava edildiğini açıklamış, mahkeme talep edilmemiş olmasına rağmen Hatice Ağaçdelen isimli kişi yönünden de haksız şekilde para tahsil edildiğine hükmetmiştir. Bu durum taleple bağlılık ilkesine aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2- Hükme dayanak olan bilirkişi raporu, ek seans ve ücretsiz öğrenci okutulması uygulaması yönünden davalının savunmasında ileri sürdüğü Milli Eğitim Bakanlığının 7.6.2007 tarih, 55364 nolu genelge de dikkate alınarak işlemin mevzuata uygun olup olmadığı konusunda taraf itirazlarını karşılar incelemeyi içermemektedir. Bu doğrultuda mahkemece taraf ve Yargıtay denetimine açık, savunma ve itirazları karşılar şekilde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Bozma nedenlerine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklandığı üzere davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 238.40 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1756, Karar No: 2013/14345, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1756 E.  ,  2013/14345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanık ...'nın kayınvalidesi sanık ...'in guatr hastası olması nedeniyle tedavi ettirmek amacıyla ... Devlet Hastanesi'ne götürdüğü, sanık ...'nün hastaneye girişinin sanık ...'un kendi sağlık karnesi üzerinden yaptırdığı, sanık ...'nün ayakta yapılması gereken tetkikleri yapıldıktan sonra ameliyat edilmesi için hastaneye yatışı yapılacağı esnada durumun hastane yetkilileri tarafından anlaşıldığı ve böylece sanıkların hileli hareketlerle devleti zarara uğrattığının iddia edildiği olayda; sanık ...'un hastane yetkililerini kandırıcı nitelikte hile oluşturacak bir hareketinin olmadığı zira yetkililerin basit bir kontrol ile durumu anlayabileceklerinden bahisle olayda hile unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1831, Karar No: 2014/6761, Tarih: 28.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1831 E.  ,  2014/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/299-2013/367

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı E.. E.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava konusu taşınmazı tapuda davacılara devreden A.. E..vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde, 2830 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan ve kaba inşaat halinde terk edilen yapının tamamlanması için müvekkili ile davalılar N.. O.. ve N.. O.. arasında sözlü olarak yapılan anlaşmaya göre davalıların kalan işleri sekiz ay içerisinde tamamlayacağını, ancak davalıların edimini yerine getirmedikleri gibi müvekkiline de zorla sözleşme imzalattıklarını, ayrıca davalı N.. O.. ile davalıların daire sattıkları diğer davalı Ş.. Ş..'in müvekkiline ait daireyi işgal ettiğini ileri sürerek, müvekkiline ait dairelere davalıların haksız el atmalarının önlenmesi ile 1.800,00 TL haksız işgal tazminatının davalılar N.. O.. ve Ş.. Ş..'den ayrı ayrı tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar N.. O.. ve N.. O.. vekili, davalı N.. O.. ile davacı arasında 2003 Nisan ayında imzalanan sözleşmeye uygun olarak davalının yarım kalan inşaatı tamamladığı halde davacının müvekkiline verilecek dairelerin tapusunu vermediğini, davalının da bu nedenle davacının dairelerini teslim etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ş.. Ş.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıların bina üzerindeki müdahalelerinin men'ine ve 1.800,000 TL'nin davalı N.. O..'dan tahsiline yönelik verilen karar, davalılar N.. O.. ve N.. O.. vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 27.09.2007 gün ve 2006/2874 E. ve 2007/5767 K. sayılı ilamı ile, işin kabule engel halinin bulunup bulunmadığının, imar mevzuatına ve iskân ruhsatı alınmasına mani bir durumun olup olmadığının araştırılması, gerektiğinde işin ikmali ve iskân ruhsatı alınması için davalı yüklenici Necmettin'e yetki ve mehil verilmesi, inşaatın yasal olarak teslimi halinde sözleşmeyle davacıya bırakılan yerler dışında müdahale yoksa davanın bu yönden reddedilmesi, ancak davalı Nurettin'in ise şimdiki gibi tazminatla sorumlu tutulması ve dava masraflarının ise davalı tarafa yükletilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı S.. İ..'ın davayı takip etmemesi üzerine davasının işlemden kaldırıldığı ve üç aylık yasal süre içerisinde de davasını yenilemediği gerekçesiyle davacı S.. İ..'ın davasının açılmamış sayılmasına; davacı E.. E..'nin davası yönünden ise, davalılar vekilinin talebi doğrultusunda dava konusu taşınmazdaki eksik işlerin ikmali ve iskân ruhsatı alınması için davalı N.. O..'a 01.06.2009 tarihine kadar kesin süre verilmesine rağmen davalı tarafından eksikliklerin giderilmediği, ruhsat için Belediye Başkanlığı'na herhangi bir müracaatın olmadığı, kalorifer ve asansör projesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalıların el atmalarının önlenmesi ile 1.800,000 TL'nin davalı N.. O..'dan tahsiline karar verilmiş, kararın davalılar N.. O.. ve N.. O.. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.02.2013 tarih ve 2012/5325 E. ve 2013/783 K. sayılı ilamıyla, sözleşmeye konu arsa vasfındaki taşınmazın, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamından sonra 01.06.2009 tarihinde 1/2 paylı olarak S..İ.. ve E.. E..'ye tapuda devredildiği ve maliklerden E.. E.. tarafından davanın takip edildiği, ancak S.. İ.. tarafından davanın takip edilmemesi sebebiyle, bu davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, yeni malikler E.. E.. ve S.. İ.. ile davalı yüklenici arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığı, bu durumda sözleşmenin tarafı olan A..E..halefi olarak bu davayı takip edebilmeleri için, önceki arsa sahibi A.. E.. tarafından davalı yüklenici ile arasındaki dava konusu sözleşmeden doğan hakların yeni maliklere temlik edildiğine ilişkin yazılı bir temlik sözleşmesi sunulması gerektiğinden mahkemece, yeni malikler E.. E.. ve S.. İ.., arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan önceki arsa sahibi A..E.