muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3425, Karar No: 2012/4594, Tarih: 23.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3425 E.  ,  2012/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2011 tarih ve 2011/342-2011/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1876 yılında kurulan ve tüm dünyada çamaşır, ev bakımı, kozmetik/kişisel bakım ve yapıştırıcı teknolojiler alanında faaliyet gösteren alanında lider bir firma olduğunu, 1956 yılından bu yana da Türkiye'de faaliyet gösterdiğini, 1985 yılında İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne kayıt yaptırdığını, müvekkilinin ticaret unvanının belirleyici kısmı olan HENKEL ibaresinin Türk Patent Ernstitüsü nezdinde de uzun yıllardır tescilli olup koruma altında olduğunu, davalının ise Henkel Grup İnşaat Yapı Kimyasalları İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. unvanı ile 29.01.2010 tarihinde İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne tescil edildiğini, yapı kimyasalları ve inşaat işiyle iştigal ettiğini, davalı tarafından davacı müvekkilinin tescilli ticaret unvanının ayırdedici kısmı olan HENKEL ibaresi aynen kullanılmak suretiyle ticaret unvanı tescil edilmek ve ticari faaliyette bulunulmak suretiyle haksız rekabet yapıldığını, bu durumun tesadüfen fark edildiğini, davalının faaliyet alanının da kimyasal maddeler üretimi olup, müvekkilinin tanınmış ticari unvanından faydalanmak istediğinin aşikar olduğunu ileri sürerek öncelikle mevcut tecavüzün durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini, müvekkilinin unvanındaki ayırt edici bölüm olan HENKEL ibaresi üzerinde üstün ve önceye dayalı hak sahibi bulunduğunun tespitine, davalının ticaret unvanında müvekkilinin tanınmış HENKEL ibaresine yer vermesi nedeniyle unvana tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, ref'ine, davalıya ait ticaret ünvanında yer alan HENKEL ibaresinin ticaret unvanından silinmesine, keyfiyetin İstanbul Ticaret sicil Müdürlüğü'ne bildirilmesine, hüküm özetinin ilan edilmesine, tazminat ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkan tebligat bilatebliğ iade edilmiştir.

Mahkemece, davanın ticaret unvanına tecavüz ve ayırtedici kısmı olan HENKEL ibaresinin davalı tarafından kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğu iddiası ile açılmış haksız rekabetin tespiti, haksız rekabetin ve tecavüzün ref'i ile davalının unvanının ticaret

Davalı adına çıkan tebligat bilatebliğ iade edilmiştir.

Mahkemece, davanın ticaret unvanına tecavüz ve ayırtedici kısmı olan HENKEL ibaresinin davalı tarafından kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğu iddiası ile açılmış haksız rekabetin tespiti, haksız rekabetin ve tecavüzün ref'i ile davalının unvanının ticaret

sicilden terkinine yönelik olduğu ancak taraflar arasındaki uyuşmazlığın 556 Sayılı KHK kapsamında marka hakkına tecavüzden kaynaklandığının anlaşıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ticaret unvanına tecavüz nedeniyle vaki haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve davalı unvanındaki iltibas yaratan ibarenin sicilden terkini istemlerine ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanındaki “Henkel” ibaresinin davalı unvanında yer almasının haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti men’i, unvan terkini ve maddi manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı yanın iddiasında 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca tescilli markalarından söz edilmiş ise de, bu markalardan kaynaklanan öncelik ya da üstünlük haklarına dayanılmadığından uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK hükümlerinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda, TTK hükümlerinin uygulanması suretiyle çözümlenmesi gereken uyuşmazlıkta ticaret mahkemesi görevlidir. Bu nedenle, mahkemece yargılamaya devam olunarak taraf teşkili sağlandıktan sonra uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1604, Karar No: 2016/713, Tarih: 26.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/1604 E.  ,  2016/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı şirketin.... no.lu elektrik abonesi olduğunu, kullandığı elektrik sayacının 08/09/2011- 22/12/2011 tarihleri arasında arızalı olduğu ve tüketim kaydetmediği gerekçesi ile davalı kurum tarafından 2012/8. dönemi için önce 6.147,20 TL, daha sonra bu hesabın hatalı olduğu bildirilerek 14.610,20 TL borç tahakkuk ettirildiğini ve kendisinin bu bedeli cebri icra tehdidi altında ödediğini, ancak kurumun yaptığı hesabın hatalı olduğunu, kaldı ki sayacın arızalı olmasının ya da eksik tüketim kaydetmesinden dolayı sorumluluğun davalı kuruma ait olup kendisine kusur izafe edilmeyeceğini, bununla birlikte davalı şirketin, tahsil ettiği faturalarda açıkça gösterilmemesine rağmen fatura bedellerine dahil edilmek sureti ile kendisinden kayıp kaçak bedeli tahsil ettiğini belirterek, ödediği ek tahakkuk bedeli ile kayıp kaçak bedeli olmak üzere toplam 12.000 TL'nin davalı kurumdan tahsiline ve ödemiş olduğu faturaların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kullandığı sayacın "ekran okunamaması" arızası nedeni ile 20/12/2011 tarihinde değiştirildiğini, arıza döneminin başlangıcı olan 07/06/2011 tarihinden itibaren sayacın 07/09/2011 tarihine kadar toplam 3 KWH endeks kaydettiği, 2011/10.11.12. aylarda ise hiç tüketim kaydetmediğinin tespit edildiğini, bunun üzerine sayacın endeks kaydetmediği bu dönem için, sayaç değiştirildikten sonraki muntazam dönem aralığındaki ortalama tüketim esas alınarak tahakkuk yapıldığını ve hesaplamanın yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı taraf lehine 3.426,64 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve kayıp kaçak bedeli talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; davacının, elektrik sayacının doğru tüketim kaydetmediği dönem için davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen ek tahakkuk bedeli ile yine fatura bedelleri içerisinde tahsil edilen kayıp kaçak belinin iadesi istemine ilişkindir.

Bu noktada taraflar arasındaki uyuşmazlık ise; davacı tarafa ait sayacın, kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, davalı tarafından tanzim olunan ek tahakkuktan ve yine fatura bedelleri içerisinde tahsil edilmiş olan kayıp kaçak bedellerinden davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu noktada taraflar arasındaki uyuşmazlık ise; davacı tarafa ait sayacın, kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, davalı tarafından tanzim olunan ek tahakkuktan ve yine fatura bedelleri içerisinde tahsil edilmiş olan kayıp kaçak bedellerinden davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

....ri Yönetmeliği’nin, “Sayacın doğru tüketim kaydetmemesi” başlıklı 20 maddesi; “...sayacın, müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, varsa müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak, yoksa, sayaç çalışır duruma getirildikten sonra müşterinin ödeme bildirimine esas ilk iki tüketim dönemine ait tüketimlerinin ortalaması dikkate alınarak hesaplama yapılır ve fark tahakkuk ettirilir.” hükmünü içermektedir.

Somut olay tetkik edildiğinde; davalı tarafından yapılan kontroller neticesinde davacı sayacının arızalı olması nedeniyle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edildiği, bunun üzerine davalı tarafından ek tahakkuk tanzim olunduğu, davacı tarafından dava konusu bedelin ödendikten sonra iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 30/11/2013 tarihli ilk bilirkişi raporunda; sayacın doğru tüketim kaydetmediği anlaşılan ihtilaflı dönemin 2011 yılı 5-6-7-8-9-10-11. ayları olduğunu, kurumun hesaplama yöntemi olan sağlam sayaç takıldıktan sonraki iki ayın tüketim ortalaması üzerinde yapılan hesabın doğru olduğu ancak konunun yargıya intikal etmesi nedeni ile daha geniş bir dönem esas alınarak hesap yapılmasını daha sağlıklı sonuç vereceği ve buna göre 2010 ve 2012 yılının aynı aylarına (ihtilaflı dönem olan 5-6-7-8-9-10-11. ay) ilişikin günlük ortalama tüketim miktarı üzerinden hesaplama yapıldığını ve sonuç olarak davacının davalı kuruma borcunun 13.271,40 TL olduğu ve davacının davalı kurumdan 2.284,84 TL alacağı bulunduğu istirdat talebinde bulunabileceği, davacı kurumun yazı cevabına göre 2011 nisan ila 2013 mart ayları arasında davacıdan tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin 2.626,64 TL olduğunun bildirildiği ancak kayıp kaçak bedelinin iadesi konusunda takdirin mahkemeye ait olduğu ve bu nedenle ayrıca bir hesaplama yapılmadığı belirtilmiştir.

Tarafların itirazı üzerine alınan 16/06/2014 tarihli ve YTÜ Elektrik Müh. Böl. Öğrt. Üyesi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; sayacın tüketim kaydetmediği 07/06/2011-22/12/2011 dönemi için yapılacak ek tahakkuk hesabında, sayacın arızalı dönemden önceki sağlıklı ölçümleri (04/06/2010-08/12/2010 arası) ile arızalı sayacın değişiminden sonraki sağlıklı ölçümlerin (22/12/2011-03/02/2012 arası) her ikisinin ortalaması esas alınmak sureti ile hesap yapıldığı ve buna göre davacını davalı kurumdan alacağının 3.426,64 TL olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece ikinci bilirkişi raporu esas alınmak sureti ile hüküm kurulmuştur. Oysa bu haliyle bilirkişi raporları arasında hesap ve miktar yönünden farklılık ve açık çelişki bulunmaktadır.

Kural olarak, bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hakim çelişkiyi gidermeden karar veremez. (HMK 266.md vd.)

Somut olayda; mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda; çekişmeli dönem tüketim bedelinin hesaplanması için sayacın arızalı dönemden önceki sağlıklı ölçümleri ile arızalı sayacın değişiminden sonraki sağlıklı ölçümlerin her ikisinin ortalaması esas alınmak sureti ile hesaplama yapılmış ise de; Yönetmelik uyarınca ek tahakkuk bedeli hesabının, öncelikle, varsa müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak, yoksa, sayaç çalışır duruma getirildikten sonra müşterinin ödeme bildirimine esas ilk iki tüketim dönemine ait tüketimlerinin ortalaması dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği kuşkusuzdur. Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunun.. Yönetmeliği'ne aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 20.maddesinde açıklanan yönteme göre davacının sorumlu tutulabileceği ek tahakkuk bedelinin belirlenmesi için, önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri giderecek ve denetime elverişli yeni bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Değerlendirilmesi gereken diğer husus davacının fatura bedelleri içerisinde tahsil edildiği belirtilen kayıp kaçak bedeli istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, ....Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, ..Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir....Hukuk Dairesi Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas- 2014/13588 Karar ile 03/11/2014 tarih ve 2014/7083 Esas- 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin ... kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan ... payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. ....Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki

maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. ... kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca... Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, öncelikle davacı tarafa,kayıp kaçak bedellerine ilişin talebinin hangi faturalara (hangi döneme) ilişkin olduğu açıklattırıldıktan sonra, yukarıda açıklanan ilkeler gereğince kayıp-kaçak, bedelinin davalı taraftan tahsil edilemeyeceği kabul edilip, bu hususta itiraz edildiği de göz önüne alınarak davacının alacağının hesaplanması amacıyla borç dökümü ve faturalar incelenerek Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde, bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4414, Karar No: 2011/754, Tarih: 16.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4414 E.  ,  2011/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/134977

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (DOĞUBAYAZIT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2009 gün ve 97/154 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın mağduru, göğüs ön yüzde, sol aksiller bölgede, batın hizasında, sol kasıkta, sağ diz bölgesinde ve sol ayak üzerinde toplam 6 adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası olacak, iç organ ve büyük damar yaralanması meydana getirecek şekilde yaraladığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, gerekçenin yetersiz olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, beraat etmesi gerektiğine, suç atmanın varlığına, suç vasfına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/134977

sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 16.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

16.02.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ,...’ın yokluklarında 17.02.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6270, Karar No: 2015/3438, Tarih: 07.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6270 E.  ,  2015/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/183-2013/1084

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin uyarlanması davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, aylık 250.00 TL olan kira parasının günün şartlarına uyarlanarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2013 yılı aylık kira bedelinin 700 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde; Davalı ile aralarında 01.05.2011 başlangıç tarihli aylık 1.000 TL bedelli sözlü kira sözleşmesi yapıldığını, daha sonra davalı-kiracı tarafından vergi dairesine verileceği belirtilerek 15.05.2011 başlangıç tarihli ve 250 TL bedelli kira sözleşmesinin imzalandığını, davalının verginin düşük olması için kira bedelini düşük gösterdiğini ancak kira bedelinin 1.000 TL olarak ödeneceğini belirttiğini ve 6 ay boyunca aylık 1.000 TL üzerinden kira ödediğini ancak sonrasında aylık 250 TL kira bedeli ödemeye başladığını, fırın olarak açılacak işyerlerinin şartların ağırlaşması nedeniyle rayiç kira bedellerinde önemli artışlar meydana geldiğini ve Isparta'da benzer emsal kira bedellerinin 1.200-1.500 TL arasında olduğunu belirterek bilirkişi tarafından belirlenecek kira bedelinin belirlenmesini talep istemiştir. Davalı taraflar arasında sözlü kira sözleşmesi olmadığını 15.05.2011 tarihli kira sözleşmenin geçerli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sözleşme hukukuna egemen olan sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa) ilkesi, hukukumuzda da kabul edilmiştir. Bu ilkeye göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, kararlaştırılan edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeniyle değişmiş olsa bile borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir.

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında olan denge, sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ve sözleşme adaleti ilkeleri arasında bir çelişki hâsıl olur ve artık bu ilkeye sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık sözleşmenin değişen şartlara uydurulması ilkesi ile giderilmeye çalışılmaktadır.