muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12374, Karar No: 2022/2496, Tarih: 28.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12374 E.  ,  2022/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

iNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarih ve2018/345 - 2018/149 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7, 314/2, 314/3, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3, 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 62maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, atfın niteliği ve aleyhine temyiz olmaması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "16.11.2014" yerine; ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "05.10.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddeleri olan TCK'nın 220/7. ve 314/3. maddelerinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddeleri olan TCK'nın 220/7. ve 314/3. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hükmün birinci fıkrasındaki " TCK'nun 314/2. Maddesi " ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 314/3. ve 220/7. Maddesi yollamasıyla TCK'nun 314/2. Maddesi " ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/249, Karar No: 2023/305, Tarih: 26.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/249 E.  ,  2023/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/298 E., 2020/343 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derce Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı yüklenici şirketten 19 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını ve bedelini ödediğini, davalı arsa sahibinin davaya konu bağımsız bölümün tapudaki maliki olduğunu, davalı yüklenicinin inşaatı %97 seviyesinde tamamlamış olduğu halde müvekkili adına tescilin gerçekleşmediğini ileri sürerek, davaya konu bağımsız bölümün arsa sahibi adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı arsa sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı yüklenicinin inşaatı zaten %62 seviyesindeyken teslim aldığını, edimini yerine getirmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2- Davalı yüklenici davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin 11.02.2016 tarih, 2014/711 Esas ve 2016/109 Karar sayılı kararı ile; inşaat seviyesinin %82,74 olarak hesaplandığı, bu durumda tapu iptali ve tescil şartlarının gerçekleşmediği, ayrıca arsa sahipleri ile yüklenici şirket arasında 17.09.2013 tarihli fesihname imzalandığı, fesihnamede yüklenicinin %62 seviyesinde teslim aldığı binayı %70 seviyesinde arsa sahiplerine teslim ettiği, yaptığı işler karşılığında da 15 numaralı daireyi aldığı, hiçbir alacak verecekleri kalmadığı şeklinde düzenlemeye yer verildiği, bu fesihname uyarınca davacının davaya konu daireyi aldığı yüklenicinin bir hak ve alacağı kalmadığının yüklenici tarafından kabul edildiği, davaya konu olayda gerek Yargıtay uygulamasında öngörülen bitirme oranına ulaşılamamış olması, gerekse davalı yüklenici şirketin davalı arsa sahiplerini fesihname ile ibra etmiş olması sebebiyle tapu iptal ve tescil talebinin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2- (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 14.03.2019 tarih, 2016/16085 Esas ve 2019/2364 Karar sayılı kararı ile; 19.06.2015 tarihinde yapılan keşifte inşaatın tamamlanma oranının %82,74 olarak belirlendiği, ancak inşaata aynı yüklenici tarafından devam edilip edilmediği konusuna bir açıklama getirilmediği, davalı yüklenici ile arsa sahipleri ... ve ...arasında imzalanan adi yazılı anahtar teslimi sözleşmesinde davalı arsa sahibi Leyla’ya ait 19 no.lu dairenin yüklenici firmaya bırakılacağı konusunda ihtilaf olmadığı, arsa sahiplerinden yalnızca Niyazi ile yüklenici arasında düzenlenen 17.09.2013 tarihli fesih sözleşmesinin tek arsa sahibinin imzasını taşıdığı için geçerli kabul edilemeyeceği, bu nedenle yüklenici tarafından haricen davacıya satılan dava konusu 19 no.lu bağımsız bölüm için yüklenici şirketin yükümlülüklerinin devam ettiği kabul edilerek mahallinde yeniden keşif yapılarak; inşaatın getirilen fiziki seviyesinin belirlenmesi, inşaat daha yukarı bir seviyeye gelmişse, inşaata kimin tarafından devam edildiğinin saptanması, araştırma ve inceleme sonunda binanın davalı yüklenici tarafından arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği tespit edildiği takdirde eksik iş varsa bu işlerin bedelinin belirlenmesi ve bu bedeli depo etmesi için davacı tarafa süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, 08.10.2020 tarihli ve 2019/298 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararında, bozmaya uyularak mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi ek raporunda inşaatın geldiği seviyenin %98,50 olduğu, ortak alanlarda tespit edilen eksik imalatların giderim bedelinin 22.500,00 TL bulunduğunun belirtildiği, inşaat her ne kadar arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirilmiş ise de, inşaatın bu seviyeye kimin tarafından getirildiğinin saptanamadığı, arsa sahipleri tarafından inşaatın bu seviyeye getirildiğine dair sunulan evrak, fatura ve makbuzlar incelendiğinde inşaata arsa sahipleri tarafından devam edildiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2- Dairemizin 13.10.2022 tarih, 2021/6014 Esas ve 2022/4738 Karar sayılı kararı ile; eser sözleşmesinde işin imal edilerek iş sahibi davalıya teslim edildiğinin ve iş bedelinin hak edildiğinin ve istenebilir olduğunun yüklenici tarafından yasal delillerle kanıtlanması gerektiği, davalı arsa sahibi tarafından söz konusu inşaatın kendisi tarafından %98,50 seviyesine getirildiği belirtilmiş ve buna dair bir takım belgeler ibraz edilmiş ise de söz konusu belgeler incelendiğinde dava dışı üçüncü kişiler tarafından her zaman düzenlenmesi mümkün olan faturalar ile makbuzlar olduğu, davalı arsa sahibi tarafından yapı denetim ücretinin de kendisi tarafından icra yoluyla yapı denetim şirketine ödendiği savunulmuş ise de, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde özel olarak söz konusu ücretin yüklenici tarafından ödeneceği düzenlenmediği sürece kanunen yapı denetim ücreti arsa sahibi tarafından ödenmek zorunda olduğundan bu ödemenin de dikkate alınmasının doğru olmadığı, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile inşaatın arsa sahipleri tarafından reddedilemeyecek aşamaya geldiği, söz konusu işin davalı yüklenici haricinde arsa sahipleri tarafından bu aşamaya getirildiği hususunun yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı arsa maliki vekili karar düzeltme dilekçesinde; inşaatın %98,5 seviyesine getirilmesine ilişkin evrak, fatura ve makbuzların değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunda işe arsa sahipleri tarafından devam edildiğinin kabul edilmesinin uygun olacağının belirtildiğini, fesih sözleşmesi ile davalı yüklenicinin işi %70 seviyesinde iken bıraktığını kabul ettiğini belirterek, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemlerine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 470. ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanunun 440 ncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemlerine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 470. ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1-Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanunun 440 ncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2- Temyiz incelemesi neticesinde her ne kadar davalı arsa sahibinin inşata devam ettiğini ispat edemediği, Dairemizce kabul edilen karine uyarınca inşaatın davalı yüklenici tarafından yapıldığının kabulü gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmişse de davalı arsa malikince dosyaya sunulan 17.09.2013 tarihli fesihnamede, davalı yüklenici inşaatı %70 seviyesinde iken bıraktığını kabul etmiştir. Bu beyanın aksi davacı tarafça ispat edilememiş, yine davalı arsa maliki ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 30.07.2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesine göre yapı denetim ücretinin yüklenici tarafından ödeneceği kararlaştırılmış olduğu halde davalı arsa maliki tarafından ödeme yapıldığına ilişkin makbuzlar dosyaya sunulmuştur. Mahkemece mahallinde yapılan inceleme sonucunda da inşaata kimin tarafından devam edildiği saptanamamış, davacı inşaata davalı yüklenici tarafından devam edildiğini ispat edememiştir. Sözü edilen hususlar bu kez yapılan inceleme neticesinde anlaşılmış olup usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle onanması gerekirken hükmün bozulduğu anlaşılmış olmakla, davalı ... vekilinin bu yönden karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan nedenlerle;

Karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 13.10.2022 tarih, 2021/6014 Esas ve 2022/4738 Karar sayılı bozma ilâmının kaldırılmasına, kararın ONANMASINA,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4779, Karar No: 2023/4618, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4779 E.  ,  2023/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/240 E., 2022/766 K.

DAVA TARİHİ : 17.11.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak 01.01.2019 tarihinden itibaren davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu ... Sözleşmesi Hükümleri dikkate alınarak davacının ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacı ile davalı İdare arasında işçinin asgari ücretin % fazlasını almasını gerektirir ... sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı Bakanlık arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 10.12.2021 tarihli kararı ile kadroya geçiş sırasında imzalanan sözleşmede davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiği, fark ücretin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca esas alınacak toplu ... sözleşmesine göre hesaplandığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.03.2022 tarihli ilâmı ile arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğinden bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralları belirlemekle burada söz konusu olan Yüksek Hakem Kurulu kararıyla bağıtlanan toplu ... sözleşmesi davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından davacının ikramiye alacağı talebine en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak aldırılan ek bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak aldırılan ek bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini, hem ... ... sözleşmesinden hem de toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı taleplerinin menfaat çatışması nedeniyle hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk dava şartı gerçekleşmeyen dönem yönünden davanın usulden reddine karar verilip verilmediği, hükmedilen faizin başlangıç tarihi ve arabuluculuk ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun

'un 1 vd. Maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.”

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde arabuluculuk son oturum tutanak tarihinin 28.05.2021 olarak hatalı yazılması sonuca etkili olmayan bir maddi hata niteliğinde görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.