muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7292, Karar No: 2020/5552, Tarih: 14.10.2020

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 27/02/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/04/2016 tarihli ve 2015/14509 soruşturma, 2016/145 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına kesin olarak karar verildiği, yine 16/03/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2016 tarihli ve 2016/3585 soruşturma, 2016/156 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına kesin olarak karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının infazı sırasında şüphelinin yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesi ile her iki soruşturma evrakı birleştirilerek kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/444 esas, 2017/268 sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi (2 kez) uyarınca iki kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan kararlara karşı itiraz mercii ve süresi de gösterilerek itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatlar geçerli olmayacağı gibi,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda denetimli serbestlik müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazılarının öncelikle bilinen en son adrese, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, şüphelinin doğrudan MERNİS adresine çıkarılan tebligatların da usulsüz olduğu, bu durumda kovuşturma şartı olan ısrar şartının da gerçekleşmeyeceği, anlaşıldığından usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla, bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için,şüpheliye “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerektiği, bu nedenle mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, sanığın 16/03/2016 tarihinde işlediği atılı suç nedeniyle hakkında yapılan soruşturma sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/04/2016 tarihli ve 2016/3585 soruşturma, 2016/156 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben , sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21/06/2016 tarihli ve 2016/464 DS sayılı denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına karar verildiği gözetildiğinde, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli kararı ile sanığın iki kez hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 27/02/2016 ve 16/03/2016 tarihlerinde işlenen suçlar hakkında iki ayrı erteleme kararı verildiği, her iki erteleme kararında da sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar etmesi üzerine denetimli serbestlik dosyalarının kapatılmasına karar verildiği, kapatma kararlarını takiben 16/03/2016 tarihinde işlenen suç hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2016 tarihli ve 2016/3585 esas, 2016/657 sayılı kararı ile soruşturma dosyasının 27/02/2016 tarihinde işlenen suç hakkında devam eden Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/14509 soruşturma dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, birleştirme kararı verilmesinden sonra düzenlenen iddianamede suç tarihleri arasında hukuki kesinti bulunmadığı dikkate alınarak sanığın tek bir suçtan mahkumiyetine karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılması talep edilmesi gerekirken, sanığın iki kez cezalandırılmasının talep edildiği, Mahkemesince de yargılama sırasında erteleme ve denetimli serbestlik tedbirlerinin aynı tarihlerde devam ettiği, soruşturma dosyalarının birleştirilerek tek bir iddianame ile açılan kamu davasında, suç tarihleri arasında hukuki kesintinin bulunmadığı dikkate alınarak sanığın tek bir suçtan mahkumiyetine karar verilerek, zincirleme suç hükümlerine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden her iki suç nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan (1) nolu nedenle, şüpheliye, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi/denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması için mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına ve şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi/denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişikin kararların, tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğinin sağlanması için mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 223/8-2. cümlesi uyarınca şartın gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/444 esas, 2017/268 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince değişik gerekçe ile kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,14/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3223, Karar No: 2009/8941, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3223 E.  ,  2009/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idarece 4.750 adet kromajlı bardak, 1300 adet et bıçağı, 325 adet çelik bakraç, 150 adet çelik ... için açılan ihaleyi kazandığını, idare ile sözleşme imzaladığını, malın teslimi için normal süre olan 10 gün içerisinde malları teslim edemediğini, ek süre için tarafına çıkartılan ihtarın tebliğ edilmeden üretici firmaca teslim edilmesi gereken malların ilk bölümünün alelacele teslim edildiğini, idarece bu malların muayenesi yapılıp reddedilerek sözleşmenin feshedilerek teminatın irad kaydedildiğini, ek süre başlamadan yapılan bu işlemin haksız olduğunu, yeni malları teslime hazır olup yediemine teslim ettiğini ileri sürerek malların teslimi için tevdi mahalli tayinine, teminat senedinin nakte çevrilmesinin engellenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 24.008,00 YTLnin tahsilini istemiş, 5.6.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile teminat senedinin nakte çevrildiğini belirterek 1.224,84 YTLninde tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının normal süreden 3 gün sonra teslim edilen malın şartnameye aykırı olması nedeniyle reddedildiğini, ret kararına 2 gün içerisinde itiraz edilmediğini, ikinci kez mal tesliminin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı normal süre içerisinde malların teslim edilmemesi nedeniyle kendisine ek süre verildiğini, ek süre ihtarının kendisine tebliğ edilip, 20 günlük ek süre başlamadan teslim edilen malların reddedilmesi ile sözleşmenin feshedilmeyeceği ek süre içerisinde yeniden mal teslim hakkı bulunduğunu, malları hazır ettiğini belirterek malların teslimi ile bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmış davalı ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacının normal süresinin 3.12. 2007 tarihinde bittiği, davalı idarenin ek süre için davacıya çıkartılan tebligatın 14.12.2007 tarihinde tebliğ edildiği, 6.12.2007 tarihinde malların teslim edildiği, idarenin muayene sonucunda 10.12.2007 tarihinde malları reddettiği ve ek sürenin 20 gün olduğu hususu anlaşmazlık konusu olmadığı gibi dosya mündereceatından da anlaşılmaktadır. Öyle olunca ek sürenin başlamasından önceki tarihte teslim edilen malların şartnameye uymadığından bahisle sözleşmenin feshedilmesi haksızdır, ancak mahkemece feshin erken olduğunun tespiti ile yetinmesi gerekirken teslim edilecek mallar üzerinde davalının muayene hakkını ortadan kaldıracak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

3–Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmediğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10189, Karar No: 2017/12089, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10189 E.  ,  2017/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Yenimahalle mahallesi 2416 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4749, Karar No: 2012/9133, Tarih: 03.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/4749 E.  ,  2012/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin gideri olmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 256 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan F Bloktaki 42 ve 43 numaralı bağımsız bölümlerin kendilerine ait olduğunu, ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/1220 esasında açtıkları dava sonucu bu bağımsız bölümlerin hükmen adlarına tescillerine karar verildiğini, kesin hükme rağmen davalı ...’in ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/210 Esasında açtığı davada da aynı taşınmazların Mehmet adına tescil edildiğini, aslında davalı ...’e ait olması gereken taşınmazların F Bloktaki 27 ve 41 numaralı bağımsız bölümler olduğunu, bu bağımsız bölümlerin ... adına tescilini, ortaya çıkan mükerrerliğin giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair verilen karar Dairemizce; “…256 parsel üzerindeki F Blokta yer alan 42 ve 43 numaralı bağımsız bölümler kesinleşen mahkeme ilamıyla davacılar, yine ayrı bir kesinleşmiş yargı kararıyla da davalı ... adına tescil edilmiştir. Kısaca ifade etmek gerekirse, aynı bağımsız bölümlerin tesciline dair kesinleşmiş birbirine aykırı iki ayrı mahkeme kararı bulunmaktadır. Her iki davada dayanılan dava sebepleri ile dava konusu aynıdır. Bu durumun HUMK'nun 445/10 maddesi gereğince iade-i muhakeme konusunu teşkil ettiği açıktır. Her ne kadar her iki davadaki davacılar arasında farklılık bulunsa dahi dava konusu hak aynı olduğundan davacılar arasındaki farklılığa rağmen çekişmenin giderilmesinde izlenecek yöntem yargılamanın yenilenmesi yöntemi olmalıdır…” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyulmuş ve dava yargılamanın iadesi istemi olarak kabul edilerek dosya 1994/210 Esas sayılı ve ilk kararın verildiği ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece, davalının dayanağı 1994/210 sayılı davanın 03.01.1992 tarihinde açıldığı ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davacıların dayanağı 1994/1220 Esas sayılı davanın ise daha sonradan 15.11.1994 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalının dayanağı 1994/210 sayılı davanın 03.01.1992 tarihinde açıldığı ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davacıların dayanağı 1994/1220 Esas sayılı davanın ise daha sonradan 15.11.1994 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın iadesi istemi kabul edilmiş ve yeniden yargılama yapılmasına karar verilmiştir. Yeniden yapılacak tahkikat birinci (asıl) davanın, başka bir deyişle ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/210 Esas sayılı davasının devamı niteliğindedir. Yargılamanın iadesi istemi kabul edilerek yeniden yargılama yapılmasına karar verildiğinde, mahkemece ya yargılamanın iadesi sebebinin doğru olmasına rağmen, eski hükmü doğru bulur ve yargılamanın iadesi sebebini eski hükme etkili bulmaz. Bu halde, 6100 sayılı HMK’nun 380/1 maddesi hükmü uyarınca eski hükmün onanmasına karar verir, ya da eski hükmün kısmen veya tamamen değiştirilmesi kanaatine varırsa eski hükmü kısmen veya tamamen değiştirir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkeme dayanılan yargılamanın iadesi istemini yerinde görmüş, ancak yeniden yapılan yargılama sırasında toplanan deliler birlikte değerlendirilerek eski hüküm doğru bulunmuştur. Başka bir deyişle yargılamanın iadesi sebebi eski hükme etkili bulunmamıştır. Bu durumda, mahkemece 6100 sayılı HMK’nun 380/1 maddesi hükmü uyarınca eski hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir. Davanın reddine karar verilmesi bu nedenle doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı “Dava konusu bağımsız bölümlerle ilgili ilk dava mahkememizde açılmış olup verilen karar Yargıtay denetiminden geçerek onandığı anlaşılmakla davanın reddine” cümlesinin çıkartılmasına, yerine “02.02.1995 tarih 1994/210 Esas, 1995/80 Karar sayılı ilk hükmün onanmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadeine, 03.07.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11979, Karar No: 2025/1106, Tarih: 03.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11979 E.  ,  2025/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/899 E. 2019/158 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak

Kurulan mahkûmiyet hükmü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde anılan sebeplerle yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz istemleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6088, Karar No: 2018/156, Tarih: 18.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6088 E.  ,  2018/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “ müdafii ücreti 1.169,00.-TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.