muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4370, Karar No: 2014/20605, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4370 E.  ,  2014/20605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/279014

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/1654 (E) ve 2013/654 (K)

SANIK : H.. İ..

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın işyerinin kendisine ait olmadığını savunup atılı suçlamayı kabul etmemesi, B.. M..'nin 2007/99 Esas sayılı dosyasında aynı eylemden yargılanıp beraat eden S. Y..'ın işyerinin kendisine ait olduğunu, ancak M. M.. lakaplı H.. İ.. ve arkadaşlarının işyerini zorla alıp, mührü kırıp çalıştırdığını beyan etmesi, tanık olarak dinlenen M. A..'ın bu beyanı teyit etmesi, yine aynı dosyada tanık olarak dinlenen K. K..'nın işyerinin S. Y..'ın olduğunu beyan etmesine rağmen, H.. İ..'in tehdit suçu nedeniyle yargılandığı Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/66 Esas sayılı dosyasında işyerinin H.. İ..'in olduğunu söylemesi, bu dosyada mahkeme kabulünün de işyerinin H.. İ.. ve M. A..'ın olduğu yönünde kabulünün bulunması, dinlenen tutanak tanıklarının ise işyerinin vergi levhasının S. Y.. adına olduğu, ancak işlem sırasında orada olmadığından tutanağın K. K..tarafından imza edildiğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suç tarihinde suça konu içkili lokantanın yetkilisinin kim olduğunun ilgili idari birimden sorularak ve kolluk araştırması yaptırılarak belirlenmesi, adı geçen tüm şahısların celp edilip tanık olarak beyanlarına başvurup beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirljği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15589, Karar No: 2018/4569, Tarih: 08.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15589 E.  ,  2018/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacnın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosyanın incelenmesinden, davacının yakalandığı meslek hastalığı sonucunda % 19,2 oranında iş gücü kaybına uğradığı, bunda davalıların toplamda % 50 oranında kusurlu oldukları, % 50 oranında da dava dışı işyerlerinin kusurlu olduğu, hükme esas alınan hesap raporunda toplam zararın 64.147,33 TL olduğu, % 50 oranında kusurlu bulunan davalıların belirlenen bu zararın yarısı olan 32.073,66 TL'den sorumlu olmaları gerekirken mahkemece yanlış hesaplama yoluna gidilerek ilk peşin sermaye değerinin yarısının tenzil edilmesi gerektiği halde tamamının tenzil edilmesiyle sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 08.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7776, Karar No: 2013/1336, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7776 E.  ,  2013/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2010 gün ve 2010/169 Esas, 2010/212 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 20.08.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28599, Karar No: 2014/7629, Tarih: 05.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28599 E.  ,  2014/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/150878

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2012/61 (E) ve 2012/2248 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde 19.12.2012 tarihli duruşmada ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen kısa karar açıklandıktan sonra dosyadan el çekilmiş olmasına rağmen düzeltme şerhi ile kısa kararın beraat şeklinde değiştirilmiş olmasının hukuken geçersiz olduğu, bu nedenle temyizin ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kısa kararda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip açıklandıktan sonra gerekçeli kararda atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

3-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığın, normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek katılan kurumun zararını giderip gidermediği araştırılarak, gidermediğinin tespiti halinde, “normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım

bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını giderdiği takdirde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını giderdiği takdirde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/436, Karar No: 2017/423, Tarih: 08.02.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/436 E.  ,  2017/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altında araç kullanma suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma ve bir kişinin yaralanması suçunu oluşturabileceğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 3 ve devamı maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İskenderun Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2015/725 esas, 2016/156 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2016/713 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, sanğın 04/10/2014 tarihinde sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motorsikleti ile müteveffa ...’in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motorsikletin çarpışması neticesinde ...’in vefat ettiği, sanık ...’in kullandığı motorsikletin arkasında yolcu olarak bulunan ...’in ise yaralandığı, dosya arasına alınan ... .’a ait facebook çıktılarında, ...’ın kazanın sanık ...’un motorla müteveffayı sıkıştırması ve akabinde ayağıyla tekme atması neticesinde meydana geldiği yönündeki söylemleri itibariyle, sanığın eyleminin olası kastla yahut bilinçli taksirle bir kişinin ölmesine, bir kişinin de yaralanmasına neden olmak suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilerek görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/12/2016 gün ve 94660652-105-31-10497-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/05/2016 tarihli ve 2016/713 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1490, Karar No: 2014/29949, Tarih: 28.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1490 E.  ,  2014/29949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/287736

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2012

NUMARASI : 2012/12 (E) ve 2012/243 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık M.. A..’ın başka suçtan farklı yargı çevresindeki Kırklareli Cezaevinde tutuklu olarak bulunduğu sırada istinabe yolu ile savunmasının alınması sırasında 5271 sayılı CMK'nın 196/2 maddesi gereğince esas mahkemesinde savunma vermek isteyip istemediğinin sorulması üzerine duruşmadan bağışık tutulmak istemediğini ve savunmasını bizzat mahkemede yapacağını söylediğinin anlaşılması karşısında, sanığın hazır bulundurulmadan ve savunması alınmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147, 191 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dosya içeriğinden, 01.11.2011 tarihinde Kırklareli’nde başka bir mağdurun evinden hırsızlık yapılması üzerine Sanık M.. A..’ın ... plakalı aracının olaya karıştığının tespit edilmesi üzerine Edirne’de sanıkların Sanık M.. A..’ın aracında yakalandığının; Sanık M.. A..’ın aracı, evi ve sanık R.. E..’in kullandığı otomobilde arama yapıldığının; aramada bulunup ta çalıntı olduğu değerlendirilen ancak sahibi tespit edilemeyen malzemenin P.. ortamında fotoğraflarının yayınlandığının ve müştekiye gösterilen fotoğraftan altın zincirli kolye ile küpesini teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; Kırklareli’ndeki E. B.isimli mağdurun evinden hırsızlık olayı ile ilgili soruşturma tutanakları getirtilip müştekinin teşhis ettiği kolye ve küpenin nereden bulunduğunun belirlenmesi, suça konu kolye ile küpenin müştekiye iadesinin sağlanması ve müşteki ile mümkün olması halinde müştekinin eşinden bu ziynet eşyasının kendi evlerinden çalınan eşya olup olmadığı sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Sanık M.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. A.. müdafiinin ve katılanın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1596, Karar No: 2020/2442, Tarih: 10.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1596 E.  ,  2020/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Hüseyin Taşçı’nın 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını oğlu davalı ...’ya satış suretiyle devrettiğini, temlikin bedelsiz, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında taleplerini bedele dönüştürmüşlerdir.

Davalı, mirasbırakanın sağlığında davacılara da taşınmaz devrettiğini, ölünceye kadar mirasbırakana baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nın 24.08.2105 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları davacılar ...ve ...ile davalı ... ve dava dışı ...ve ...i bıraktığı, mirasbırakanın 07.07.2014 tarihinde dava konusu 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını davalı oğlu ...’e, onun da 08.10.2015 tarihinde dava dışı...ya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, muris muvazaası iddiası yönünden taraf delillerinin eksiksiz toplanması, daha önce dinlenen tanıkların yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle yeniden beyanları alınarak mirasbırakan ile davacılar arasında mal kaçırmayı gerektirecek bir beşeri ilişkinin bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması, davalının savunması üzerinde durularak mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır ve taşınmaz mal ve hakların araştırılması, mirasbırakanın sağlığında mirasçıları arasında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde bir paylaştırma yapıp yapmadığının belirlenmesi, bu yönde tüm taraf delillerinin toplanması, mirasbırakan adına olan tüm taşınmaz kayıtlarının getirilmesi, tespit edilen olguların tüm delillerle birlikte değerlendirilerek mirasbırakanın çekişmeli temlikindeki gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5635, Karar No: 2018/7598, Tarih: 18.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5635 E.  ,  2018/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3973, Karar No: 2022/11981, Tarih: 11.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/3973 E.  ,  2022/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit ve uzlaşma kapsamında bulunmayan eşe karşı kasten yaralama suçlarının birlikte işlenmediği belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kasten yaralama suçunun eşe karşı ve silahtan sayılan kablo ile işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli hal (TCK'nın 86/3-a ve 86/3-e maddeleri) ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, TCK’nın 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezada asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

3-Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu suçların TCK'nın 106/1-1. cümle ve 125/1. maddelerinde düzenlenen tehdit ve hakaret suçları olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği, sözü edilen suçlardan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-Dosya ile ilgisi bulunmayan Kerim Hasanoğlu ve Altun Hasanoğlu isimli şahıslara ilişkin birtakım bilgilere gerekçede yer verilmek suretiyle karışıklığa neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, (2) nolu bozma yönünden yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.