muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8913, Karar No: 2018/14939, Tarih: 27.11.2018

Bir kısım davalılar, davacıların dava konusu yerlerle ilgili ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/470 Esas ve 2000/727 Karar sayılı dosyası ile dava açtıklarını, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalılardan ...'ın yargılama aşamasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu 133, 26, 65, 96 ve 109 parsel taşınmalardaki .... ile ....kızı ...., ... oğulları .... ve .... payının intikalen tescilinin yolsuz olduğu, mirasçılar ...., .... ve ....'tan intikal eden payları temellük eden bir kısım davalılar miras bırakanı....nun ...'ın kocası ve bir kısım davalıların babası olup, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek konumunda olduğundan TMK m. 1023 uyarınca iyiniyetli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'nun 109 parseldeki bir kısım paylarının ölümü ile mirasçılarına intikalinden sonra mirasçıların bu parseli ...'e sattığı, ...'in iyiniyetli olduğu gerekçesiyle bu parseldeki ....'a temlik edilen pay bakmından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.11.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar ... vd. vekili Avukat ve davalılar ... vd. vekili Avukat gelmediler, diğer temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ... gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; işin esası hakkında yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınaın 19.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda ... adına olan taşınmazla ilgili iptal kararı verilmesi halinde ölen ... mirasçıları dahil davacı ... ..., ..., ..., ... ve... adına 1/150 olarak tesciline gerektiği belirtilmesine rağmen, hükmün C bendinin 3. fıkrasında bu payın 1/600 olarak yazılması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Hükme esas alınaın 19.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda ... adına olan taşınmazla ilgili iptal kararı verilmesi halinde ölen ... mirasçıları dahil davacı ... ..., ..., ..., ... ve... adına 1/150 olarak tesciline gerektiği belirtilmesine rağmen, hükmün C bendinin 3. fıkrasında bu payın 1/600 olarak yazılması doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün C bendinin 3. fıkrasındaki “davacılardan ... ve ... adına ayrı ayrı 1/30'ar hisse, müteveffa davacı ... mirasçılarından dahili davacı ... ...., ..., ..., ... ile ... adına 1/600'er hisse ile ayrı ayrı tapuya kayıt ve tesciline, ” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “ davacılardan ... ve ... adına ayrı ayrı 1/30'ar hisse, müteveffa davacı ... mirasçılarından dahili davacı ... ..., ..., ..., ... ile ... adına 1/150'şer hisse ile ayrı ayrı tapuya kayıt ve tesciline, ” cümlesinin yazılmasına, davacının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9652, Karar No: 2017/4834, Tarih: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9652 E.  ,  2017/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin, 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümlerine aykırı biçimde yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ve sosyal inceleme rapor ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20945, Karar No: 2015/2867, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20945 E.  ,  2015/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31158, Karar No: 2014/16649, Tarih: 29.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31158 E.  ,  2014/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/194415

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2011/581 (E) ve 2012/271 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ile mağdurun aynı köyde ikamet ettikleri, yaylanın paylaşımı konusunda çeşitli anlaşmazlıkları olduğu, taraflar arasında bu sebeple çıkan tartışmada, sanığın elindeki av tüfeğini yakın mesafeden mağdura doğrultarak “seni vurmayınca ne olacak” diyerek mağdurun hayati bölgelerini hedef alacak şekilde ateş etmesi sonucunda, mağdurun yere düşmesi üzerine olay yerinde kaçtığı, mağdurun “.. sağ kolundan, kalbine yakın bölgelerden ve parmağından...” yaralandığı olayda, kullanılan araç, yaranın yeri, hedef alınan vücut bölgesi gibi unsurları gözetildiğinde, sanığın eyleminin kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve muhakemesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer kısımları incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14787, Karar No: 2010/16959, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14787 E.  ,  2010/16959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararında özetle: "Mahkemece çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.Taşınmaz başında dinlenen tarım uzmanı bilirkişi çekişmeli yerin içerisinde yer yer küçük çalılıklar ve dere kenarında söğütler bulunduğunu bildirmiş, tarım alanı olduğundan söz etmemiştir.Yöreyi bilen ve taraflarla hasımlığı- hısımlığı bulunmayan 1934 doğumlu yerel bilirkişi bu yerin eskiden köylülerce hayvan otlatılan yer olduğunu, ancak terör nedeniyle yaklaşık 10 yıldır bu yerlere gelinemediğini, davalıların Hazineye ait olan bu yere el atmış olduğunu, eskiden beri hiç kimsenin ekip biçtiği yer olmadığını, parselin batısındaki sırtın kenarında bulunan köm kalıntıları olan yer davalıların dedesi tarafından yapılmışsa da yaklaşık 40 yıl önce bu yerin köylülerce yıkıldığını, köm yıkıldıktan sonra davalıların 5 yıl öncesine kadar bu yere gelmediklerini, 2 yıl önce etrafına tel örgü çekerek bostan ektiklerini açıklamıştır. Mahkemece taşınmazın belirlenen niteliğine ve oluşa göre davalıların çekişmeli taşınmazda ekonomik amacına uygun, çekişmesiz ve kazanmaya yeter süre ile bir zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle Hazinenin davasının kabulüne karar vermek gerektiği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... Hazinesinin davasının kabulüne ve dava konusu ... Merkez, ... Köyü (... Beldesi) 347 ada 6 nolu parselin davalılar adına yapılan tespitin iptali ile hali arazi vasfıyla davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 28/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18946, Karar No: 2023/6948, Tarih: 09.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18946 E.  ,  2023/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2181 E., 2019/257 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2018 tarihli ve 2017/312 Esas, 2018/128 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314

üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/2181 Esas, 2019/257 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın terör örgütü toplantılarına katıldığına dair herhangi bir belirti veya emare olmadığına

2. Sanığın örgütün finansal yapısına herhangi bir şekilde destek olmadığına,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Devlet tarafından kuruluşuna izin verilen, denetlenen sendika ve derneklere üye olma, gazeteye abone olma, okullara çocuk göndermenin silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden delil olarak kabul edilemeyeceğine

2. Tamamen ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında yapılan gazetete, siyasi ve topluma mal olmuş kişilerin paylaşımlarını reetweetlemek silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden delil kabul etmek usul ve kanuna aykırı olduğuna,

3. Bank Asyaya para yatırma nedeninin asla suç isleme kastı ile olmadığına,

2. Tamamen ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında yapılan gazetete, siyasi ve topluma mal olmuş kişilerin paylaşımlarını reetweetlemek silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden delil kabul etmek usul ve kanuna aykırı olduğuna,

3. Bank Asyaya para yatırma nedeninin asla suç isleme kastı ile olmadığına,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/2181 Esas, 2019/257 ... kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14190, Karar No: 2014/28300, Tarih: 25.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14190 E.  ,  2014/28300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/307-2013/354

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan kurum vekilince duruşmasız, E.. Ş.. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigorta primine esas gerçek kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;5.11.1961 doğumlu olan davacının 2002/3.dönem -2007/1. dönem arası ve ,1.2.2007-7.6.2007 arası 1033071 sicil nolu davalı işyerinde sigortalı çalışmalarının mevcut olduğu,bildirimlerin 30 gün üzerinden yapıldığı,2003-2006 yılları arası bulunan ücret bordrolarının imzalı olup asıllarının dosyada yer almadığı,davalı işyerinin 1.12.1997 tarihinden bu yana faal olduğu,davacıya asgari ücretin üzerinde ücret ödemesi yapıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,2002-2007 yılları arası ücret bordrolarının asıllarının getirtilerek , dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı imza incelemesi sonucu anlaşılan dönemlerde dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip , dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alıp çalışmanın niteliğini ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı işverene iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1957, Karar No: 2014/6021, Tarih: 27.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1957 E.  ,  2014/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,  müvekkili ile davalılardan... arasında finansal kiralama sözleşmeleri düzenlendiğini, davalı ...Ltd Şti ve ... A.Ş tarafından düzenlenen faturaların sahte ve yanıltıcı olması nedeniyle vergi ve gecikme zammı tahakkuk ettirildiğini, bu davalıların satıcı konumunda bulunduğunu, diğer davalıların sözleşmenin kefili, müşterek müteselsil borçluları olduklarını, vergi mahkemelerince tahakkuk ettirilen vergi cezalarının müvekkilince ödendiğini, davalıların kendilerine gönderilen ihtara rağmen ödenen cezanın müvekkiline iade edilmediğini belirterek ödenen ceza tutarı olan 462.894,55 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kefiller cevaplarında, finansal kiralama sözleşmesi gereği malı kiracı sıfatıyla kiralayan ve kefil konumunda olduklarını, davacının malı satın alma ilişkisine müdahil olmadıklarını, satıcının mala ilişkin belgelerinin doğru olup olmadığını, araştırma zorunluluklarının bulunmadığını davacının vergi dairesine karşı ödemiş olduğu bedellerinin olması durumunda davacının sorumluluğunun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar ... Tek Dek. San. Tic. Ltd. Şti.ve ... Ağaç İşleri İml. San. Tic. A.Ş davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, cevap ve benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davalılardan... ile imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmesine ilişkin herhangi bir kira borcunun bulunmadığı, davacı kiralayan şirketin kusurundan ve kendisinden kaynaklanan gerekli özeni göstermemesi nedeniyle uygulanan ve yaptırımı olan bu fiilin davalı kiracı ve müşterek borçlu ve kefillerle ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığı, finansal kiralama müessesinin işleyiş sistemi de birlikte değerlendirildiğinde bu davalıların davacı tarafından ilgili vergi dairelerine ödenen vergi aslı, gecikme faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden sorumlu tutulamayacakları, diğer davalı satıcılar tarafından düzenlenen faturaların ise Vergi Usul Kanununa uygun ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı vesikalardan olmaması, davacı kiralayan şirketin uyuşmazlık dönemine ilişkin ticari defterlerin vergi incelemesi yapılamayacak derecede karışık olması nedeniyle vergi dairelerine ödenen usulsüzlük cezalarında davalıların kusurları bulunmadığından sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.