muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/31496, Karar No: 2019/12156, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31496 E.  ,  2019/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 23/10/2018 tarihli ve MA 33255901 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile aynı tarihli ve MA 33255803 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 108,00 Türk lirası (iki kez) idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/02/2019 tarihli ve 2018/6477 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/07/2019 gün ve 7747 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/07/2019 gün ve KYB-2019-80591 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- 5326 sayılı Kabahatler Kanununun "içtima" başlıklı 15/2. maddesinde "(2)Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, somut olayda kabahatli hakkında aynı yerde gerçekleştirdiği, taşıt yolu üzerinde duraklamanın yasaklandığı yerde park etmek şeklindeki temadi eden eylemi nedeniyle, 2918 sayılı Kanunun 61/1-a maddesi uyarınca Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğince 23/10/2018 tarihinde ve saat 14:23'te, MA 33255901 sayılı tutanakla uygulanan idari yaptırım dışında, ayrıca anılan Amirlikçe aynı tarihte ve saat 14:58'de, MA 33255803 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile yeniden 108,00 Türk lirası idari para cezasının kesildiğinin anlaşılması karşısında, kabahatlinin eyleminin temadi ettiği ve hakkında bir kez idarî yaptırım uygulanması gerektiği gözetilerek, kabahatli hakkında ikinci kez Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğince 23/10/2018 tarihli ve MA 33255803 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 108,00 Türk lirası idari para cezası yönünden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 31. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekâlet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 23/10/2018 tarihli ve MA 33255901 sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik itirazın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kararına itiraz edilen kurum vekili yararına vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muterizin 13.11.2018 havale tarihli itiraz dilekçesinde cezalardan bir tanesini kabul edip ödediğini ancak ikinci cezayı kabul etmediğini beyan ederek, cezaların sadece bir tanesine itiraz ettiği, dilekçe ekinde bulunan 08.11.2018 tarihli vergi tahsil alındısından ise MA - 33255803 seri numaralı tutanağa ilişkin idari para cezasının ödendiğinin anlaşıldığı, dilekçe içeriği ve vergi tahsil alındısı birlikte değerlendirildiğinde kanun yararına bozma talebinin başvurunun konusu olmayan Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğince 23/10/2018 tarihli ve MA 33255803 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 108,00 Türk lirası idari para cezası yönünden yapıldığı anlaşılmakla; Mersin Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 23.10.2018 tarihli ve MA 33255901 sayılı idarî para cezası karar tutanağının iptali yönünden de kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1756, Karar No: 2022/4896, Tarih: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1756 E.  ,  2022/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 3402 Sayılı Yasa'nın 41. Maddesi Uyarınca Yüzölçümü Düzeltilmesi

MAHKEMESİ : Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemi sırasında Tekirdağ İli Kapaklı İlçesi Uzunhacı Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... adına kayıtlı olan 1598 parsel sayılı 10.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 16.250,00 metrekare yüzölçümlü olarak belirlenerek tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili, hatalı ölçüm nedeniyle 16.250,00 metrekare olarak tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürdüğü davalı ...’a satışı yapılan 1598 parsel sayılı taşınmazdaki miktar fazlalığı 6.000,00 metrekarelik bölümün Hazine adına tapuya tescili veya bu bölüm hakkında Hazine adına hisse tescili için dava açmıştır.

Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. maddesine göre bölge adliye mahkemelerinin, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

Açıklanan kanun maddeleri ve davanın niteliğine göre temyiz istemine konu davanın temyizi kabil olmayan davalardan olduğu belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK'nin 362/(1)-b maddesi gereğince REDDİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19976, Karar No: 2015/2828, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19976 E.  ,  2015/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3531, Karar No: 2012/9644, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3531 E.  ,  2012/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2007/189 ESAS SAYILI DOSYA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2010 tarih ve 2007/166-2010/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-Birleşen davada davalı Kılıçlar Ltd.Şti. vekili, davalının 007463 sayılı tasarım tescillerinin yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin olmadığını, bu tasarımların davalının tescilinden önce üretilen ve piyasada satılan ürünler olduğunu ileri sürerek davalının endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğünü, haksız rekabetinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-Birleşen davada davacı Ecem Ltd.Şti. vekili, müvekkiline ait tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici niteliklere sahip olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada müvekkiline ait tasarım tescil belgesindeki 2 ve 3 sıra sayılı çatal ve kaşık tasarımlarının davalı Kılıçlar Ltd.Şti tarafından 4100 marina serisi adlı ürünlerde haksız ve izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, haksız rekabetin ve tasarıma tecavüzünün tespitini, men’ini ve ref’ini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı adına tescilli 7463 nolu tasarımın 554 sayılı KHK' nın 6 ve 7. maddeleri gereğince yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmadığı, tasarımların davalının Aralık 1999 tarihli tescil başvurusundan çok önceleri Fransa’da Guy Degrenne firması tarafından tasarlanan üretilen ve satılan modeller olduğu, dava konusu çatal, kaşık ve bıçak modellerinin piyasada ortak kullanıma sunulmuş olan anonim nitelikteki tasarımlar olduğu, 1990’lı yılların başlarından itibaren dünya da ve Türkiye' de bilindiği, satıldığı gerekçesiyle, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne, davalının TPE nezdinde tescilli tasarımları kullanmasının haksız rekabet oluşturmayacağından bu talebin reddine, birleşen davada tasarım tescilinin Aralık 1999 tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik koşullarını taşımadığı, anonim nitelik taşıdığı, davalı Kılıçlar Ltd.Şti. tarafından kullanılmasının haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd.Şti vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd.Şti vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-birleşen davada davacı Ecem Mad. Eşya Ltd. Şti.'nden alınmasına, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7049, Karar No: 2011/2396, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7049 E.  ,  2011/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup ödenmeyen iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vâki itiraz üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının ödetilmesi istenmiş, mahkemece kısmen kabule dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 04.10.2006 günlü sözleşme ile muhtelif tipte kasaların imâlinin kararlaştırılmış olduğu çekişmesizdir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. İmza olunan sözleşmenin, kapsamı ve tarafların yükümlülük altına girdiği hususlar itibariyle hukuki niteliğince BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olduğu da ortadadır.

Davacı yüklenici giriştiği icra takibi ile kalan iş bedelinin tahsilini istemiş, davalı iş sahibince imâl ve teslim edilen makine parçalarının ayıplı olduğu, bu itibarla herhangi bir borçlarının bulunmadığı savunulmuş, mahkemece ödenmeyen iş bedelinin miktarı konusunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı, teslim edilen imalâtta gizli ayıpların varlığı saptanmakla beraber davalının bu ayıpları 23.09.2007 tarihli inceleme raporu ile öğrenmesine rağmen ticari satışlarda ayıp ihbarı süresini de düzenleyen TTK'nın 25. maddesinde öngörülen sürede ihbar etmediği gerekçe yapılarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin kalan iş bedelinin tutarı konusundaki tesbiti yerinde ise de, eser sözleşmesi hükümleri yerine somut uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan ticari satışlara ait bir takım hususları düzenleyen TTK'nın 25. maddesinden hareketle ve süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı belirtilerek davalının ayıp savunmasının kabul edilmemesi doğru olmamıştır.

Mahkemenin kalan iş bedelinin tutarı konusundaki tesbiti yerinde ise de, eser sözleşmesi hükümleri yerine somut uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan ticari satışlara ait bir takım hususları düzenleyen TTK'nın 25. maddesinden hareketle ve süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı belirtilerek davalının ayıp savunmasının kabul edilmemesi doğru olmamıştır.

Gerçekten de eser sözleşmesinde iş sahibine teslim edilen eserde varlığı ileri sürülen açık ayıpların BK'nın 359, gizli ayıpların ise BK'nın 362. maddesinde öngörülen sürelerde yükleniciye ihbar edilerek BK'nın 360. maddesinde ifade edilen haklardan yararlanılması mümkün ve bu haklardan yararlanılması yapılan ayıp ihbarlarının süresinde olmasını gerektirmekte ise de yanlar arasında imzalanan sözleşmenin üçüncü sayfasında yer alan “Diğer Açıklamalar” başlıklı “E” bendinde, imalâtı yapılan makinaların imalât hatalarına karşı 1 yıl garanti kapsamında olduğu kararlaştırılmış bulunmaktadır. Garanti koşulu getirilen bu tür sözleşmelerde ise garanti kapsamındaki işler için -garanti süresi içinde kalmak şartıyla- ayrıca süresinde ayıp ihbarında bulunma şartının aranmasına gerek yoktur. Nitekim davalı iş sahibi de yükleniciden imâl edilen parçaları peyderpey Mart 2007 ila Haziran 2007 tarihleri arasında teslim aldıktan sonra gönderdiği 28.11.2007 günlü ihtarnamesi ile -1 yıllık garanti süresi içinde- bakiye borcunun düzeltilmesini istemiş ve ödeme yapmaktan da kaçınmıştır.

Şu halde davalı iş sahibinin eseri tümüyle reddetmeyerek seçimlik hakkını BK'nın 360/II. maddesinde yazılı bedelden indirim yönünde kullandığı nazara alınarak, ayıpların mahiyetlerinin davalı yanca 2007 yılında tam olarak anlaşıldığı dosya kapsamı ile sabit olmakla bu yılın mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelinin hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan alınacak bir ek raporla hesaplatılıp davacı alacağından mahsup edilerek, icra inkâr tazminatı isteminin de bu çerçevede değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece değinilen hususlar gözden kaçırılarak eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/114, Karar No: 2007/2939, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/114 E.  ,  2007/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 12.06.2002 tarihli dilekçelerinde sınırlarını bildirdikleri, kendilerine ait 451 sayılı parsel ile birlikte kullandıkları, ... Mahallesi (... ... köyü)nde bulunan taşınmazın murislerinden kendilerine intikal ettiği, tapuda kayıtlı olmadığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne, ... bilirkişi ... tarafından düzenlenen 04.06.2004 tarihli rapor ve krokide (A) ile gösterilen 1796 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 1/4' ... pay ile davacılar ... çocukları ..., ..., ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... ... Köyünde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılmış ise de çalışmasını tamamlayamamış, 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 1985 yılında aplikasyon, 2896 Sayılı Yasa hükümlerine göre her hangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış ormanların kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmış, 08.07.1988 tarihinde ilan edilmiştir

Taşınmazın bulunduğu ... ... Köyünde 1965 yılında yapılan genel arazi kadastrosu 23.02.1966 ila 24.03.1966 tarihleri arasında ilan edilmiş, çekişmeli taşınmaz bu çalışmalarda tapulama dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6565, Karar No: 2012/2679, Tarih: 10.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6565 E.  ,  2012/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2010 gün ve 273/552 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve müşterekleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 97,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 289,10 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılar ... ve müştereklerinden alınmasına 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4060, Karar No: 2016/6400, Tarih: 26.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4060 E.  ,  2016/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

02.03.2007 gün ve 2007/37 sayılı vergi suçu ve ekindeki inceleme raporlarının sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; birleşen soruşturma dosyasına dayanak teşkil eden 02.10.2006 gün ve VDENR-2006-1344/45 sayılı vergi suçu raporu ve eklerinin ise sanıklar ... ve ... hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından düzenlendiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ... Başkanlığı... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 09.04.2007 gün ve 6963 ve 14.11.2006 gün ve 03308 sayılı mütalalarının da vergi suçu ve eklerindeki inceleme raporlarına atıf yaparak anılan takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından düzenlendiği halde ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2007 gün ve 2007/10673 esas sayılı iddianamesinin bu mütalalar ve eklerindeki vergi suçu/tekniği raporlarına aykırı şekilde "2004-2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından düzenlendiği, bu suçlardan dava şartı niteliğinde verilmiş mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine de dönüşmeyeceği cihetle, vergi inceleme raporları ve mütalalara uygun olarak anılan yıllarda sahte fatura düzenlemek suçlarından iddianame düzenlenmesi hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Cumhuriyet savcılığı'na gönderilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak ve hangi suç türüne ilişkin karar verildiği de belirtilmeden “vergi usul kanununa muhalefet” şeklindeki genel ifadeler ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.