muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4384, Karar No: 2022/2539, Tarih: 29.03.2022

IX. MAHKEME KARARI

Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 13/10/2015 tarihli 2011/378 Esas, 2015/339 Karar sayılı kararıyla, nizalı taşınmaz bölümlerinin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı, uzun zaman önce davacı tarafından imar-ihya edildiği ve uzun yıllardır kullanıldığı, taşınmazlar sulu tarım arazilerinden olduğundan 3402 Sayılı Yasa’nın 14. maddesi uyarınca, nizalı taşınmaz bölümlerinin bulunduğu çalışma alanı içerisinden davacı tarafından ancak 40 dönüm miktarında taşınmaz mal edinilebileceği, teknik bilirkişinin 25/05/2015 tarihli raporunda (B), (C), (D) ve (F) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin toplam miktarının 40 dönüm olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi Cenk Bingöl’ün 25/05/2015 tarihli krokili raporunda (B) harfi ile gösterilen 8.846,00 metrekarelik bölümün bağ niteliği ile; (C) harfi ile gösterilen 14.715,00 metrekarelik bölümün bahçe niteliği ile; (D) harfi ile gösterilen 5.783,00 metrekarelik bölümün ev ve bahçe niteliği ile ve (F) harfi ile gösterilen 10.656,00 metrekarelik bölümün bahçe niteliği ile ayrı ayrı davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

X. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, nizalı taşınmazlarda davacının 20 yıldan fazla süredir tarımsal faaliyette bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemece bu sürenin dava tarihinden değil, günümüzden geriye doğru hesap edildiğini, zilyetlik süresinin, dava tarihinden geriye doğru hesaplanması halinde taşınmazdaki tarımsal faaliyetin yaklaşık 10 yıl kadar olduğunun ortaya çıkacağını, nizalı taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığını beyan ederek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

XI. YARGITAY İLAMI

XI. YARGITAY İLAMI

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 02/04/2019 tarihli 2016/7095 Esas, 2019/2376 Karar sayılı ilamıyla; “ Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, 1959 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında, dere yatağı olması nedeniyle tescil harici bırakılan ve teknik bilirkişi raporunda (B), (C), (D) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden 20 yıllık zilyetlik süresinin davacı yararına gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonucun dosya kapsamına uygun bulunmadığı, davacının, 08/08/2005 tarihinde nizalı taşınmaz bölümleri hakkında zilyetlikle mülk edinme koşullarının lehine oluştuğu iddiasıyla taşınmazların adına tescili istemiyle dava açtığı, Mahallinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin 01/06/2015 tarihli raporunda; 1972 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında nizalı taşınmaz bölümleri üzerinde ekili-dikili alana rastlanılmadığı ve parsel sınırlarının oluşmadığı belirtilmiş olup, bu haliyle dava tarihi olan 2005 yılına kadar zilyetlik yoluyla taşınmaz iktisabı için aranan 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığının anlaşıldığı, hal böyle olunca, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsizliğine” değinilmek suretiyle bozulmuştur.

XII. MAHKEME KARARI

Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 05/12/2019 tarihli 2019/193 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararıyla, hükmüne uyulan bozma ilamında açıklanan gerekçeler uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

XIII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya arasında bulunan bilirkişi raporları arasında çelişki olduğunu ancak bu çelişkinin Mahkemece giderilmediğini, kaldı ki nizalı taşınmazlar dağ eteklerine yakın bir bölgede olup, uzun yıllar sel taşkınlarına maruz kaldığından ekim öncesi nadasa bırakılan yıllarda hava fotoğraflarında sınır tespitinin mümkün olmayacağını, komşu taşınmazlar yakın akrabalara ait olduğundan, taşınmazların katı belirgin sınırlarının oluşmamasının da doğal olduğunu, taşınmazların sınırına 1988 yılında DSİ tarafından sulama kanalı döşendiğini, sulama imkanı ile birlikte ekim-dikim yapıldığı kesin iken Mahkemece bu tarihlere ilişkin hava fotoğrafları getirtilip, bu fotoğraflar üzerinde inceleme yapılmaksızın hüküm kurulduğunu beyan ederek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1956 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, Elazığ ili, Merkez-Kıraç Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz bölümleri, dere yatağı olduğundan bahisle tescil harici bırakılmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/8948, Karar No: 2022/2086, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8948 E.  ,  2022/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/247 Esas - 2020/24 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ve davalılardan ... tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz hakkı bulunmadığından, davalılardan ...'nin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/247 Esas - 2020/24 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, Karaağaç 2 Mahallesi, ... ada, 14 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece verilen ilk karara karşı davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalılardan ... tarafından istinaf yoluna başvurulduğundan kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kesinleşmiştir.

Bu nedenle davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Mahkemece verilen ilk karara karşı davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalılardan ... tarafından istinaf yoluna başvurulduğundan kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; kaldırma kararından sonra sadece ilk kararı istinaf eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip buna göre hüküm kurulması gerektiği ve idare tarafından fazla yatırılan tutarın iadesi gerektiği düşünülmeden kaldırma kararından sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/247 Esas - 2020/24 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLEMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5256, Karar No: 2020/2291, Tarih: 01.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/5256 E.  ,  2020/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarih, 2018/14 esas ve 2018/55 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.04.2018 tarih, 2018/1210 esas ve 2018/834 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği suçun vasıf ve mahiyetine ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 01.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21243, Karar No: 2015/33186, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21243 E.  ,  2015/33186 K.**

* KİMYASAL MADDE VE BOYA İŞİNDE ÇALIŞAN İŞÇİNİN ÇALIŞIRKEN SİGARA İÇMESİ

* İŞYERİ GÜVENLİĞİNİN TEHLİKEYE DÜŞÜRME

* GEÇERLİ FESİH ŞARTLARININ OLUŞUP OLUŞMADIĞININ İŞ GÜVENLİĞİ UZMANI BİLİRKİŞİ TARAFINDAN BELİRLENMESİ

**"İçtihat Metni"**

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 1999 yılında makineci olarak işe başladığını, 2009 yılında emekli olduğunu, ancak 12/02/2013 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü, 12.02.2013 tarihinde iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek; 3 yıllık tazminat karşılığı 7,821,00 TL kıdem tazminatı, 12 günlük çalışması karşılığı 347 TL ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emekliliğinin ardından 26.10.2009 tarihinde yeninden işe başladığını, iş akdinin feshedildiği 12.02.2013 tarihine kadar çalıştığını, davacının kimyasal boyalar ve yanıcı maddelere çok yakın olan bir yerde sigara içtiğinin tespit edildiğini, davacının bu davranışının işyerinde tehlikeye yol açtığını davacının iş akdinin bu nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yalnızca bir davranışı nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshinin doğru görülmediği, davacının bu davranışının iş akdinin geçerli nedenle feshedilmesini gerektirebileceği gerekçesi ile kıdem tazminatı ile ücret alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren; kimyasal boyalar ve yanıcı maddelere çok yakın olan bir yerde davacının sigara içtiğinin tespit edilmesi ve bu durumun iş yeri güvenliğini tehlikeye düşürmesi nedeniyle davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının bu davranışının ancak geçerli fesih nedeni sayılabileceği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsizdir. Bu nedenle davalı iş yerinde bir iş güvenliği uzmanı bilirkişi marifeti ile keşif yaptırılmak sureti ile davacının sigara içmesinin iş yeri güvenliğini tehlikeye düşürüp düşürmediği hususunun araştırılması, sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının tespiti gerekmektedir. Eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5451, Karar No: 2010/4747, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5451 E.  ,  2010/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.06.2008 tarih ve 2006/609 - 2008/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.12.2004 tarihinde davalı ...'ın diğer davalı kooperatif nezdindeki ortaklık payını (80.000) YTL ödemek suretiyle devraldığını, hisse devir senedinin aynı gün davalı kooperatifin yönetim kurulu üyesi olan diğer davalı ...'a teslim edildiğini, buna rağmen müvekkilinin ortaklık kaydının yapılmadığının öğrenildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı olduğunun tespitini, bu mümkün olmazsa (80.000) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ...ile S.S. Saray Bahçelievler Yapı Kooperatifi vekili, davalı ...'ın hisse devir tarihinden önce ortaklık payını başkasına devrettiğinden davacının talebinin 17.12.2004 tarihli yönetim kurulu kararıyla reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiş; davalı ... vekili, müvekkilinin davacıya (25.000) Euro tutarında borçlu olduğu konusunda davacı ile anlaştıklarını, borcun müvekkilince ödeneceğini bildirmiştir.

... vekili, müvekkilinin dava konusu kooperatif hissesini davalı ...'ın hisse devrinde bulunduğu dava dışı ... 'dan devraldığını bildirerek, davalı taraf yanında davaya müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı ... arasında 11.12.2004 tarihinde...'ın davalı kooperatif nezdindeki hissesinin (80.000) YTL bedelle davacıya devrine dair sözleşme imzalandığı, bu devir senedinin aynı gün davalı kooperatif yönetim kurulu üyesi ...'a teslim edildiği, ancak 30.09.2003 tarihli yönetim kurulu kararı ile davalı ...'ın bu hissesinin dava dışı ...'ye, ... tarafından da 25.08.2006 tarihli sözleşme ile yine dava dışı...'e devredildiği, davalı ...'ın daha önceden başkasına devrettiği hisseyi davacıya devretmeye kalkıştığı ve böyle bir durumun hukuken geçerli olamayacağı gerekçesiyle davalılar S.S.Saray Bahçelievler Yapı Kooperatifi ile ...hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile (80.000) YTL'nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte anılan davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, davalı ... tarafından dava tarihinden sonra yapıldığı kabul edilen (30.00) YTL ödemenin infaz sırasında nazara alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4960, Karar No: 2019/2513, Tarih: 13.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4960 E.  ,  2019/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 52/4. maddesindeki taksit süresinin 2 yılı geçemeyeceği kuralı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının “3'er aylık aralıklarla 12 eşit taksit halinde ödenmesine” şeklinde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 1 ay 20 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gibi Dairemizin 26/11/2015 tarih, 2014/17847 esas, 2015/21844 karar sayılı ilamında da sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği belirtildiği halde, yazılı şekilde hapisten çevrili 3.000,00 adli para cezası ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası tayin edilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan “....3.000-TL ve 80-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,’’ ibaresinden sonra gelmek üzere ve ilk hükümdeki 1 ay 20 gün hapis cezasının, adli para cezasına çevrilirken günlüğü 20,00 TL olarak mahkeme takdiri de gözetilerek, “1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın cezasının neticeten toplam 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8662, Karar No: 2012/1784, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8662 E.  ,  2012/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 11. İCRA MAHKEMESİ

ORTAKLARI

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 22 Aralık 1998 tarih ve 4696 sayılı yazısına göre sanıklarından ...'nun şirketin yetkili temsilcisi olmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2012/16.H.D. 505, 509 ve 513 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönüyle oy çokluğuyla karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen karar doğrultusunda uygulama yapılmasının uygun olacağı kararına varılmakla; borçlu şirketin adresinin şikayet dilekçesinde, "GMKP Mah. ... Sk. No:4 .../..." olarak gösterilmesine karşın, ... Ticaret Sicil Memurluğunun 30.10.2008 tarih ve 3049 sayılı yazısında şirket adresinin "İstasyon Mah. Yeşil Sk. No:11 .../..." olarak bildirildiği dikkate alınmadan, şikayet dilekçesinde gösterilen adreste ticari faaliyetinin devam edip etmediğine dair zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda düzenlenen 05.01.2009 tarihli tutanağa göre, şirket adresinin "GMKP Mah. ... Sk. No:6 ..." olarak belirtilmesine ve borçlu şirket yetkilisi sanığın da 09.02.2009 tarihli savunmasında" şirketi aynı sokakta bulunan 6 numaraya taşıdığını belirtmesi karşısında, zabıta araştırması sonunda düzenlenen tutanağın bu adreste borçlu şirketin şikayet tarihi itibariyle ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığını belirtmeyip, sadece adres araştırması niteliğinde bulunduğu gözetilmeden, ticari faaliyetine devam ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15615, Karar No: 2013/16586, Tarih: 12.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15615 E.  ,  2013/16586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası

Tüm dosya kapsamına göre; 21/04/2009 tarihinde jandarma trafik ekipleri tarafından yapılan denetim sırasında.....plakalı araç ruhsatının beraat eden sanık ...’in babası olan ... adına kayıtlı olduğu ve araca ait motorlu araç trafik belgesi üzerinde bulunan “Aracın Muayenesi” kısmındaki tarih ve yazıların değiştirildiğinin tespit edildiği, sanık ...’in araca ait vize işlemlerini Kumluca trafik takip bürosunu işleten sanık ...'a yaptırdığını beyan ettiği, sanık ...’ın ise .... plakalı araca ait hiçbir işlemi yapmadığını savunduğu, Antalya Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03/08/2009 tarihli ekspertiz raporunda; tetkike konu belgenin “Aracın muayenesi” bölümündeki yazı ve tarihlerin üzerinden farklı bir mürekkepli kalemle gidilmesi suretiyle tahrifen yazıldıklarının belirlendiği, dosyada mevcut Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2009 tarih 2008/163 esas 2009/40 sayılı kararında sanık hakkında benzer eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle; belgede sahtecilik suçunda aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, trafik görevlilerinin denetim sırasında belgedeki tahrifatı farkettikleri de dikkate alınarak suça konu trafik belgesi getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve aslı denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra belgenin aldatma yeteneğinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, suça konu belgenin muayene bölümündeki yazı, rakam ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık hakkında benzer suçtan birçok dava bulunduğu belirtildiğinden, benzer dosyaların getirtilerek incelenmesi, delil teşkil edebilecek belgelerin, sorgu zabıtlarının ve kararların onaylı örneklerinin dosya içine konulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat eden diğer sanık savunmasına ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen benzer suçtan verilmiş bir mahkumiyet hükmüne dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.