muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11600, Karar No: 2019/13650, Tarih: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11600 E.  ,  2019/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mahkemenin 03/06/2015 tarihli ve 2001/488 Esas, 2001/797 Karar sayılı ek kararına ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlü hakkında, mahkemenin 05/07/2001 tarihli ve 2001/488 Esas, 2001/797 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesinden sonra, mahkemenin 17/06/2005 tarihli ve 2001/488 Esas, 2001/797 Karar sayılı ek kararı ile uyarlamaya ilişkin kurulan hükmün hukuken geçerliliğini korumakta olduğu, hükümlünün anılan ek karar yönelik temyiz ve eski hale getirme mahiyetindeki 11/05/2015 tarihli istemi üzerine dosyanın incelenmek üzere Yargıtay’a gönderilmesi yerine mahkemenin 03/06/2015 tarihli ve 2001/488 Esas, 2001/797 Karar sayılı 2. ek kararı ile, uyarlama yargılamasında dava zamanaşımının söz konusu olmadığı hususu da gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair verilen karar hukuken geçersiz olup, o yer Cumhuriyet savcısının hukuken geçersiz ve infaz kabiliyeti bulunmayan karara yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

II- Mahkemenin 17/06/2005 tarihli ve 2001/488 Esas, 2001/797 Karar sayılı ek kararına ilişkin hükümlünün temyiz ve eski hale getirme isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen uyarlamaya ilişkin 17/06/2005 tarihli ek kararın, tebligat sırasında cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince hükümlü hakkında düzenlenen 20/07/2005 tarihli tebliğ ve tebellüğ belgesi içeriğine göre, tebliğ işlemi, CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı ve geçersiz olduğu anlaşıldığından, hükümlünün öğrenme üzerine sunduğu 11/05/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 01/06/2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 gün ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki yasa ile cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı doğmuşsa yargılamasının duruşmalı yapılması zorunludur. Evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu haller dışında söz konusu olabilecektir. Hükümlü hakkında lehe olan yasanın saptanabilmesi için takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşma açılıp uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmesi gerekirken evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanun’un 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 491/4. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu nazara alınıp; somut olayda, hükümlü ...’in temyiz dışı diğer hükümlü ... ile birlikte, suç tarihinde şüphe nedeniyle gündüz kabul edilen zamanda, mağdura ait iş yerinin mağdurun beyanına göre muhkem ve sağlam olmayan aliminyum doğrama kapısını zorlayıp açarak iş yerine girip, iş yerinden toplam 265,00 TL değerinde 1 adet 37 ekran televizyon, çatal kaşık bıçak takımı, 1 adet su ısıtıcısı ve 1 adet rondoyu çalması ve olaydan sonra yakalandığında yer gösterme ile çalınan eşyaların iadesini sağlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 491/4, 523, 81/2 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun’un 116/2, 119/1-c maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilerek, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenerek, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14782, Karar No: 2007/15042, Tarih: 05.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/14782 E.  ,  2007/15042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Alacak - Eşya İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-İncelenmesine gerek görülen ... 3. Aile Mahkemesinin 2003/1450-1254 karar sayılı boşanma dosyasının aslının eklenerek gönderilmesi,

2-Davacı kocanın delil listesinde gösterdiği, yazı işleri müdürlüğü kasasında olduğu bildirilen 23 adet resimlerin dosyasına eklenmesi,

3- \* Davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...’in Avukatlık Kanununun 27. maddesinde değişiklik yapan 4667 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 10.05.2001 tarihinden sonra dosyaya ibraz ettikleri, vekaletnamelerine baro pulu yapıştırılmamıştır. Avukatlık Kanunun değişik 27. maddesi uyarınca bu vekaletnameler işleme dayanak yapılamaz. Eksikliğin tamamlanması için 10 günlük kesin mehil verildiğinin sözü geçen vekile tebliği; eksiklik tamamlanmadığı taktirde bu vekile yapılan tebligatlar geçersiz olduğundan tebligatlar asıla yapılarak işlemin yenilenmesi,

Dosyanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433/son, Hukuk Muhakemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddesi gereğince dizi listesine bağlı olarak gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.05.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/1822, Karar No: 2019/3206, Tarih: 22.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1822 E.  ,  2019/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde 1987 yılında inşa edilen 2.kısım B Blok 32 numaralı daireye isabet eden kooperatif hissesini,2009 yılında dayısının oğlu olan davalılardan ...’nin bir alacak davası ile ilgili olarak gerekli harç ve masrafları temin ettikten sonra iade edilmesi alacak davası sonucu tahsil edilecek paranın 500.000 USD kısmının kendisine verilmesi amacıyla davalı ...’yi 28.08.2009 tarihli vekaletname ile vekil tayin ettiğini, aynı tarihte bu duruma ilişkin olarak aralarında Temlikname başlıklı belgeyi düzenlediklerini, temliknamede kendisinin avukatı olarak imzası bulunan ve temliknameyi düzenleyen dava dışı ...’nun davalılardan Oya’nın akrabası, diğer davalı ...’ın ise ...’ın çalışanı olduğunu, davalı ...’nin vekaletnameyi kullanarak dava konusu kooperatif payını 31.08.2009 tarihli Kooperatif üyelik Hakkı Devir Sözleşmesi ile davalı ...’a temlik ettiğini, davalı ...’dan başkasına temlik edilmeyeceği bildirilmesine rağmen, davalı ...’ın 08.05.2012 tarihinde söz konusu hisseyi diğer davalı ...'ya devrettiğini, ikinci devir işleminde ... adına vekaleten ...’ın yapılan tüm işlemlerin bedelsiz olduğunu, davalıların ve dava dışı ...’ın el ve işbirliği içerisinde hareket ederek ve sözleşme şartlarına uyamayarak zarara uğrattıklarını ileri sürerek dava konusu kooperatif hissesinin inanç sözleşmesine dayalı olarak yapılan devrinin iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde fazlaya dair her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla keşfen belirlenecek değerinin tazmin edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ...’in davacı tarafından verilmiş olan vekaletnamedeki yetkilerine dayanarak diğer davalı ...’e rayiç bedel üzerinden 31/08/2009 tarihinde kooperatif hissesini sattığını, satış bedelini tahsil ettiğini, davalı ...’in de 08/05/2012 tarihinde rayiç bedel üzerinden diğer davalı ...’na bedeli karşılığı devrettiğini davalılar ... ve ...’ın dava konusu taşınmazı iyiniyetli olarak, kooperatif kayıtlarına güvenerek satın aldıklarını, ayrıca davacı ile davalı ... arasında imzalanan temlikname isimli belgenin tarafı olmadıklarını, dava dilekçesinde bahsi geçen alacak davasının davalı ... tarafından

kaybedildiğini, bu nedenle iade yükümlülüğünün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında bir inanç sözleşmesi olduğu, temliknamenin esasında teminat amacıyla verildiği davalıların iyi niyetli olmadıkları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

kaybedildiğini, bu nedenle iade yükümlülüğünün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında bir inanç sözleşmesi olduğu, temliknamenin esasında teminat amacıyla verildiği davalıların iyi niyetli olmadıkları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.02.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava dilekçesinin netice kısmında davacının dava konusu kooperatif hissesinin iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemesine rağmen mahkemece sadece “ .. kooperatif hisse devir sözleşmelerinin iptaline..” şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “ Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi Derya Sokak Derya 85 Sitesi 168 pafta ... ada ... parsel 2. Kısım B Blok 32 numaralı koperatif hisse devir sözleşmelerinin iptaline, dava konusu kooperatif payınn davacıya ait olduğunun tespitine” ibarelerinin yazılmasına, hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekilleri için 2.037.00.'şer TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp verilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2256, Karar No: 2015/2772, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2256 E.  ,  2015/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/800, Karar No: 2013/1129, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/800 E.  ,  2013/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/10/2011 tarih ve 2008/210-2011/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 12.09.2005 tarihli 2005/38809 nolu 25. sınıfta “... + şekil” ibareli marka tescilinin şekil unsurunu oluşturan gizemli bir görünüme sahip kadın yarım yüzü siluetinin davalı tarafından ürün ve etiketlerde kullanıldığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, ürünlerin imhasını, 556 sayılı KHK’nin 66/b maddesi gereğince 10.000 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının marka tescilinden önce dava konusu yarım yüzlü kadın resminin müvekkili tarafından etiketlerde kullanıldığını, tekstil sektöründe bu görselin uzun yıllardır kullanıldığını ve anonim olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, yarım yüzlü kadın fotoğrafının sektörde birçok firma tarafından tescilsiz olarak kullanılmasının anonim kullanım olarak sayılamayacağı, hükümsüz kılınmayan davacı markasının kullanılmasının marka hakkına tecavüz oluşturacağı, davalının davacının marka tescilinden önce dava konusu markayı kullanarak bir sınai hak elde ettiğinin ispat edilemediği, yarım yüzlü kadın figürünün dava dışı bir ... şirketine ait olduğu yönündeki tespitin de, davacının tescilli markasının davalı tarafından kullanılmasını hukuka uygun hale getirmeyeceği, davalının tecavüz yoluyla elde ettiği gelirin 7.956,14 TL olduğu, davacının tescili markasının asli unsuru olan yarım yüzlü kadın figürünün davalı tarafından giysi emtiası ürün etiketlerinde kullanıldığı gerekçesiyle davalının eyleminin 556 sayılı KHK’nin 9 ve 61. maddeleri anlamında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, önlenmesine, yediemin olarak davalıya teslim edilen malların etiketlerinin imhasına, takdiren 7.956,14 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın tahsiline, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, buna bağlı olarak maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Davalı, davada davacının 2005 yılında tescil ettirdiği markanın şekil unsurunu daha önce kullanıp ayırt edici hale getirdiğini savunmuştur. Her ne kadar 556 sayılı KHK’nin 6. maddesi uyarınca KHK ile sağlanan marka korumasının tescil yoluyla elde edileceği belirtilmiş ise de Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre markayı daha önce kullanıp ayırt edici hale getirene karşı markaya tecavüz davası açılamaz. Bu halde, marka sahibi markayı tescilli olarak, davalı da tescilsiz olarak kullanma hakkı kazanır. Bu itibarla, mahkemece, davalının markayı davacıdan önce ayırt edici hale getirip getirmediği ve tescilsiz olarak kullanma hakkı elde edip etmediği üzerinde durulup sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde verilen karar doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2786, Karar No: 2019/19331, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2786 E.  ,  2019/19331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/632 Esas-2017/312 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak arazi niteliğindeki Süleymanpaşa İlçesi, Ferhadanlı Mahallesi 2314 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, kamulaştırmadan arta kalan kısımda geometrik şekli ve yüzölçümü göz önünde bulundurularak %25 oranında değer azalışı olacağının kabulü ve harç yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18710, Karar No: 2014/2473, Tarih: 13.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18710 E.  ,  2014/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/173-2013/242

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2012/173-2013/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar B.. B.. ve B. Petrol İnş. Turizm Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili, babası A.. P.. ve davalılardan B.. B.., davalı B. Nak. Tur. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı iken önce A.. P..'in % 40 hissesini, şirket hissesine alacaklılarca haciz tatbik edileceği düşüncesi ile davacıya devrettiğini, böylece tarafların % 50'şer oranda ortak konumuna geldiklerini, bir süre sonra da müvekkilinin şahsi alacaklılarının haciz baskısından kurtulmak maksadıyla şirketteki %49 hissesini davalı B.. B..'a, % 1 orandaki hissesini ise davalı D.. B..'a muvazaalı olarak bilabedel devrettiğini, tarafların iradesinin satış değil alacaklılardan mal kaçırma olduğunu, müvekkiline hisselerin tedbir amaçlı devredildiği süre zarfında şirket payına tekabül edecek temettünün de verileceği sözü verildiğini ileri sürerek, muvazaa hukuksal nedeni ile aksi takdirde inançlı işlemde devir borcunun doğması nedeniyle davalı B.. B..'ın B. Nak. Tur. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti.'deki % 49'luk ve davalı D.. B..'ın % 1'lik hisselerinin iptali ile davacı adına tescilini, devir tarihinden itibaren şirketin gerçek kârının tespiti ile şimdilik 100.000 TL'lik yoksun kalınan ve ödenmeyen kârın davalılar ve davalı şirketten tahsilini; birleşen davada davacı vekili müvekkilinin davalı B. Nak. Tur. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin % 40 hisse ile ortağı olduğu, devir tarihinden itibaren 25.600 TL kâr alacağı, şirkete ait araçlar nedeniyle 8.000 TL, mazot alacağına karşılık 760 TL alacağı, 37.560 TL toplam zararı olduğunun tespiti ile şimdilik 100.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın dayanağını BK'nın 18. maddesinde düzenlenen muvazaalı devir işleminin oluşturduğu, davanın niteliği itibariyle tarafların ticari işletmesiyle ilgili bulunmadığı gibi TTK'nın 4/1. maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan da olmadığı, davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde değil Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği, dava tarihi itibariyle bu mahkemeler arasındaki ilişkinin de görev ilişkisi olup resen gözönüne alınması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar B.. B.. ve B. Petrol İnş. ve Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, davalı gerçek kişiler adına olan bir kısım hisselerin iptali, davacılar adına tescili, şirketin kâr miktarının tespiti ile ödenmeyen kâr payının ve birtakım alacakların tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı TTK'nın 4/1-a bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı düzenlenmiştir. Davacılar, diğer istemlerinin yanında kâr payı da talep ettiğine göre, somut uyuşmazlığa TTK'nın ticaret şirketlerine ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu itibarla, ticari nitelikte olan asıl ve birleşen davaların Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı B.. B.. ve B. Petrol İnş. Turizm Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.