muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1835, Karar No: 2017/986, Tarih: 21.02.2017

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, inançlı işlemle davalıya devredilen limited şirket hisselerinin iadesi ve davalının ortaklıktan çıkarılması istemine ilişkin olup, mahkemece, taraflar arasındaki protokolün ilerde pay devrine yönelik olan borç doğurucu sözleşme niteliğinde olduğu, ancak pay devrini gerçekleştirici mahiyette şekil şartı olan noter onayının bulunmaması sebebiyle geçerli bir sözleşme olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmenin inançlı işlem olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.İnançlı işlem kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir.Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

Davaya konu taraflar arasında düzenlenen 05.07.2010 tarihli protokoldeki devir taahhüdü, inançlı işlem niteliğindedir. Ayrıca bu protokol aynı zamanda delil sözleşmesi niteliğinde olup, sözleşmede ismi belirtilen ve mahkemece dinlenen şahitler de davacının iddiaları doğrultusunda beyanda bulunmuşlardır.Bu durumda,mahkemece taraflar arasında düzenlenen 05.07.2010 tarihli protokolün inançlı işlem olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14490, Karar No: 2018/10619, Tarih: 17.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/14490 E.  ,  2018/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suç tarihinde suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, müşteki ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan EPDK vekilinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hükümden önce 18.11.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III) Katılan EPDK vekilinin sanık ... ve ... hakkında verilen hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Kolluk görevlilerince park halindeki 42 ANC 77 plakalı araçtan, 42 NB 306 plaka sayılı çekiciye ve 42 VZ 094 plakalı dorsenin akaryakıt deposuna boşaltım yapıldığı görülerek sanıklar hakkında soruşturma başlatılan olayda; TÜBİTAK MAM raporuna göre numunenin mineral yağ olduğunun tespit edildiği, nakliye işiyle uğraşan sanık ...'ın mahallinde alınan savunmasında, madeni yağları kendi araçlarında kullandığı yönündeki beyanları, diğer sanık ...'ın da yakıtı biten kamyonun yakıt deposuna birlikte yağ koyduklarını, motor yağının sanayide herkes tarafından yakıt olarak kullanıldığına dair beyanları göz önüne alındığında, ticari araçlarda mineral yağın yakıt olarak kullanıldığının sabit olması karşısında atılı suçun oluştuğu gözetilmeden petrol kaçakçılığı suçunun oluşmadığı yönündeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24931, Karar No: 2017/6395, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24931 E.  ,  2017/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9340, Karar No: 2009/13564, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9340 E.  ,  2009/13564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948, 1995 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahditleri ile 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapıldığı anlaşılan çalışmaya ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin (ayrı ayrı üzerlerine hangi çalışmalara ait oldukları da yazılmak suretiyle),

2) Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak, düzenlenmemişse bunun nedenini açıklar resmi yazının; düzenlenmişse tutanak aslının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/09/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1547, Karar No: 2010/1476, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1547 E.  ,  2010/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.12.1981- 1.8.1999 ve Haziran 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında geçen ve eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar kunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı 01.12.1981-01.08.1999 ve Haziran 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen hizmet süresinin tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde 01.08.1983-05.12.1986, 01.02.1987-31.08.1989, 01.09.1995-02.07.1999 tarihleri arasında geçen toplam 535 günlük hizmetin tespitine karar verilmiştir.

2.Davacı 01.12.1981-01.08.1999 ve Haziran 2001-Mayıs 2002 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen hizmet süresinin tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalıya ait işyerinde 01.08.1983-05.12.1986, 01.02.1987-31.08.1989, 01.09.1995-02.07.1999 tarihleri arasında geçen toplam 535 günlük hizmetin tespitine karar verilmiştir.

Davacının dosya içinde mevcut SGK hizmet cetvelinden 01.12.1981-26.03.1982 tarihleri arasında dava dışı başka işveren nezdinde çalışmalarının bulunduğu, davalıya ait 117193 sicil nolu ..... Gazino adlı ...... Sok.No.l0/c adresinde bulunan işyerinden 01.08.1983 tarihli işe giriş bildirgesi ile 01.08.1983-05.12.1986 tarihleri arasındaki 01.02.1987 tarihli işe giriş bildirgesi ile aynı adreste bulunan işyerinden 1989 senesi sonuna kadar olan çalışmaların kuruma bildirildiği, bundan sonraki bildirimlerin giriş bildirgesi bulunmaksızın ...... Sok.No:11 adresinde bulunan dava dışı 145879 sicil nolu ... işyerinden yapıldığı, 15.6.2001 tarihli işe giriş bildirgesinin ..... Sokak No:ll adresinde bulunan 145879 nolu işyerinden davalı işveren ... tarafından verildiği, işyerinin Noterde yapılan 28.3.2002 tarihli sözleşme ile dava dışı ...'e devredildiği, ..... Sicil nolu ..... Sok. No:11 adresinde bulunan işyerinin 18.3.1986 tarihinde davalı ... adına 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp 9.7.2003 tarihinde gayrifaal olduğu, .... Sok.No:10/c adresinde bulunan 117193 nolu işyerinin ise 1.2.1983 tarihinde davalı ... adına 506 sayılı Yasa kapsamına alınıp 30.6.1991 tarihinde kapsamdan çıkarıldığı her iki işyerinin farklı işyerleri olduğu işyerinde denetim yapan SSK denetim görevlilerince tutulan 24.11.1999 ve 17.07.2001 tarihli tutanakta davacının isminin bulunmadığı, davacının isminin 26.04.1995 tarihli tutanakta yer aldığı, bu tutanakta işveren olarak davalı ... ismi yazılı olmasına rağmen işyerinin dava dışı, 145879 sicil nolu ...'e ait işyeri olduğu, davacının 1999 tarihli tutanakta ... işyeri çalışanları arasında yer aldığı dosya kapsamındaki tanık beyanları ve dosyaya sunulan Noter devir sözleşmeleri ve Çankaya Belediye Başkanlığı yazısından davalı işyerinin değişik dönemlerde Star ve Ayışığı adı altında faaliyet gösteren ..... Klübü niteliğinde işyeri olduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık anılan işyerinin devir tarihinden sonra da davalı işveren ile ilgisinin bulunup bulunmadığı ile devir işleminin muvazalı olup olmadığıdır. Bir başka deyişle devirden sonra adına ayrı bir sicil numarası ile işyeri tescili yapılan ...’ün bağımsız işveren mi yoksa kendi adına ayrı bir işyeri sicil numarası ile ancak davalı adına işyerini işletip işletmediği hususudur.

Yapılacak iş; bu iki sicil nolu işyerinin uyuşmazlık döneminde hangi tarihler arasında davalı adına işlem gördüğünün SGK ilgili İl Müdürlüğü, Belediye, Valilik ve Emniyet Müdürlüğünden ve davacının hangi tarihlerde çalıştığı hususunun ilgili Emniyet Müdürlüğü, Belediye ve Valilik kayıtlarından araştırmak,ayrıca dava dışı ... yönünden de aynı araştırmayı yapmak,iki ayrı işverenin varlığı sabit olduğu takdirde dava dışı işverene dava açmak üzere davacıya önel vermek ve gerekli görüldüğü takdirde her iki davayı birlikte yürütüp sonuçlandırmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5759, Karar No: 2015/4045, Tarih: 08.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5759 E.  ,  2015/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı F.. Ş.. ile davalı TEDAŞ-Menderes Elek. Dağ. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Muğla 2. Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic.Mah.Sıf.) verilen 04.04.2014 gün ve 2008/16-2014/183 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece verilen asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar, asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı yüklenici F... Enerji Sistem Ltd. Şti. ve davalı-birleşen dosyanın davacısı iş sahibi M.. M.. vekillerince temyiz edilmiş ise de;

1-Davacı-birleşen dosya davalısı F... Enerji Sistem Ltd. Şti.'nin sunduğu temyiz dilekçesi içeriğinden hem asıl davanın reddine, hem de birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Asıl dava ve birleşen dava müstekil davalar niteliğinde olup, her iki dava hakkında verilen kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için her dava için ayrı ayrı temyiz harcının yatırılması gerekir. Temyiz eden taraf, asıl davanın reddine dair temyiz harcını yatırmış ise de; birleşen davada kabul edilen 7.928,10 TL üzerinden alınması gereken 135,39 TL nispi temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcını yatırmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca eksik yatırılan harçlar ikmâl edilmeden, temyiz incelemesi yapılamayacağından; temyiz edilen birleşen davadaki kısmen kabul kararı yönünden 135,39 TL nispi temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı olmak üzere toplam 258,99 TL noksan harcın ikmâli için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedür uygulanarak noksan harcın tamamlatılması;

2-İncelenmesine gerek görüldüğünden;

Davacı yüklenicinin, 18.01.2008 tarihinde idarenin nakde çevirdiğini belirttiği kesin teminat mektubu ve kesin teminat mektubunun nakde çevrildiğine ilişkin belgelerin;

3-Davacı yüklenici F... Enerji Sistem Ltd. Şti. ile davalı iş sahibi TEDAŞ'ın düzenlediği,

a-Tüm ara hakedişler ile varsa bu ara hakedişlere yüklenicinin itiraz dilekçelerinin,

b-Kesin hakediş raporunun ve varsa yüklenicinin kesin hakedişe itiraz dilekçesinin,

c-Yanlar arasında imzalanan 11.11.2002 günlü "Marmaris İçmeler Kasabası AG + OG Elektirik Dağıtım Hat ve Şebekeleri Tesis Sözleşmesi"nin konusu işle ilgili kesin hesap ve kesin kabul tutanağının,

d-Taraflar arasındaki tüm yazışmaların ve ihtarların,

4-Taraflar arasında imzalanan 27.03.2006 günlü protokol ile kalan işleri yüklenici F... Enerji Sistem Ltd. Şti. namı hesabına tamamlamayı üstlenen birleşen dosya davalısı yüklenici A...-S.. Elektrik...İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile iş sahibi MENDAŞ Muğla İl Müdürlüğü arasında düzenlenen,

a-Tüm ara hakedişler ile varsa yüklenicinin bu ara hakedişlere itiraz dilekçelerinin,

b-Kesin hesap ve kesin kabul tutanağının,

d-Taraflar arasındaki tüm yazışmaların ve ihtarların,

4-Taraflar arasında imzalanan 27.03.2006 günlü protokol ile kalan işleri yüklenici F... Enerji Sistem Ltd. Şti. namı hesabına tamamlamayı üstlenen birleşen dosya davalısı yüklenici A...-S.. Elektrik...İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile iş sahibi MENDAŞ Muğla İl Müdürlüğü arasında düzenlenen,

a-Tüm ara hakedişler ile varsa yüklenicinin bu ara hakedişlere itiraz dilekçelerinin,

b-Kesin hesap ve kesin kabul tutanağının,

c-Yanlar arasındaki tüm yazışma ve ihtarların taraflardan temin edilerek incelenmek üzere birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8580, Karar No: 2014/4622, Tarih: 12.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/8580 E.  ,  2014/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Adli para cezasının ve yargılama giderlerinin; 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan 608.850.000 TL ağır para cezasının gerekçeli karara 14,85 YTL adli para cezası olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak, bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) YTL olarak hükmolunan adli para cezası ve yargılama giderlerinin TL’ye dönüştürülmesi,

2) “14,85 YTL adli para cezası” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “608.850.000 TL ağır para cezası” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8570, Karar No: 2015/10255, Tarih: 05.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8570 E.  ,  2015/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/153585

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12.04.2012

NUMARASI : 2011/234 Esas, 2012/112 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanıkların mağdurları araca ne şekilde bindirdikleri anlaşılamadığından, öncelikle mağdurlardan sanıkların kendilerini araca cebir veya tehditle bindirip bindirmedikleri sorulup ayrıntılı beyanlarının alınmasının ardından sonucuna göre sanık ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Eylemlerin gerçekleştiriliş biçimine göre, sanık ile suça sürüklenen çocuğun her bir mağdura yönelik olarak ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerin tek fiil olmadığı ve mağdur sayısınca suç oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini

Kanuna aykırı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4022, Karar No: 2021/5779, Tarih: 05.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4022 E.  ,  2021/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından her iki dava yönünden de temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-karşı davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonrasında mahkemece kadının tamamen kusurlu olduğundan bahisle, erkeğin davasının TMK 166/1 gereğince kabulüne ve kadının davasının reddine hükmedilmiş, verilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince, davacı-karşı davalı kadının itirazı esastan reddedilmiştir. Karar yukarıda gösterildiği gibi temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince, her ne kadar kadının tamamen kusurlu olduğundan bahisle davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin fiziksel şiddete ilişkin eylemlerinin bir sefere mahsus olmadığı, erkeğin kadına karşı birden çok defa ve süreklilik arzedecek şekilde fiziksel şiddet eyleminin bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, tarafların bir arada yaşadığı son döneme ilişkin olarak erkeğin kusurlu davranışlarının affedildiği yahut en azından hoş görü ile karşılandığı kabul edilemez. Bu nedenle erkeğe sürekli fiziksel şiddet uygulamak kusurunun yüklenmesi ve kadının açmış olduğu boşanma davasının kabulü gerekirken, hatalı değerlendirme ile erkeğin kusursuz olduğu belirlemesi ve kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, temyiz edilen Bölge Adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma niteliğine göre yeniden hüküm kurulması gereken kadının davası ve diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2021 (Pzt.)