muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/21820, Karar No: 2021/1422, Tarih: 02.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21820 E.  ,  2021/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yerel mahkemece sanığın 10/05/2019 tarihli temyiz talebinin süreden reddine ilişkin 15/05/2019 tarihli ek karar verildiği, ek kararın ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nun 35/3. maddesine uygun olarak okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmemiş olması nedeni ile 17/05/2019 tarihli ek karara ilişkin tebliğin geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanığın 27/05/2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde ve ek kararın temyizi niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 12/05/2016 tarihli hükme ilişkin gerekçeli karar, sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkartılmış olup, adreste tanınmadığından bahisle 21/07/2016 tarihinde iade dönmesinin ardından, 04/08/2016 tarihli Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü’nden yapılan sorguda sanığın MERNİS adresinin bulunmadığının belirtildiği görülmekle; sanığın bilinen en son adresine MERNİS adresi olduğuna ilişkin şerh düşülerek 17/08/2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin reddine ilişkin yerel mahkemenin 15/05/2019 tarihli ek kararının istem gibi ONANMASINA, 02.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9938, Karar No: 2013/14296, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9938 E.  ,  2013/14296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan; 765 sayılı TCK.nun 510 ve 80. maddelerince 1 yıl 2 ay hapis cezası

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan; 765 sayılı TCK.nun 342/1 ve 80. maddelerince 2 yıl 4 ay hapis cezası

1- Sanık hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.10.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın, çalıştığı şirketin mallarını kimliği belirlenemeyen kişilere satarak parasını aldığı halde katılana sahte senet düzenleyerek verdiğinin iddia ve kabul olunması, hazırlıkta beyanı alınan ...Marketi çalıştıran ...’ın sahte olduğu iddia edilen 10.11.2002, 14.10.2002, 25.10.2002 ve 26.10.2002 tarihli bonoların gerçek olduğunu beyan etmesi, Cumhuriyet savcılığınca icra dosyaları üzerinden yapılan incelemede, ...Marketadına ..., ... Market adına ... aleyhindeki Adana 7. İcra Müdürlüğü'nün 2002/10828 ve 2002/10187 esas sayılı dosyaları üzerinden yapılan takipte borca itirazın olmadığının; ...Temizlik Ürünleri adına ... aleyhindeki Adana 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/507 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan takipte yerin kapalı olması nedeniyle haciz yapılamadığının; ...Market adına ... aleyhindeki Adana 1. İcra Müdürlüğü’nün 2003/506 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan takipte haciz yapıldığının ve borcun kabul edildiğinin, buna mukabil Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2003/269-1412 sayılı dosyasından bu takibin iptaline karar verildiğinin tespit edilmesi, ... Market'in suç tarihindeki sahibi ...'ın senet altındaki imzayı kabul etmemesine rağmen imza incelemesi yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, suça konu edilen tüm bonolara ilişkin icra dosyaları, Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2003/269-1412 sayılı dosyası ve senet asıllarının incelemeye esas olmak üzere getirtildikten sonra adlarına senet düzenlenen kişiler dinlenip imza incelemesi yapılması, katılandan senetlerin hangi tarihlerde verildiğinin sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26673, Karar No: 2015/7770, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26673 E.  ,  2015/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/388-2014/63

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7054, Karar No: 2015/2364, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7054 E.  ,  2015/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15086, Karar No: 2010/22415, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15086 E.  ,  2010/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13342, Karar No: 2012/19685, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13342 E.  ,  2012/19685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

(ŞİŞLİ 1.SULH HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2010 tarih ve 2007/1056-2010/1263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, denetçi raporlarında ayrıntılı olarak açıklanan somut eylemleri ile şirketi zarara uğrattıklarının tespit edildiğini, Standart Çimento'nun ortaklarının 3/4’lük sermaye koyma borcunu yaklaşık olarak 69 gün geciktirerek ödediklerini, şirket malvarlığının kasten azaltılmasına yönelik işlemlerin yapıldığı tarihlerde şirket yönetim kurulu ile denetim kurulunun davalılardan oluştuğunu, davalıların kendi dönemlerinde yapmış oldukları tasarruflar ve hatalı işlemler ile ilgili olarak gerekli prosedürü işletmemeleri ve önlemleri almamaları nedeni ile kusurlu olduklarını ileri sürerek, şirketin uğradığı 1.701,37 TL zararın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Hakan Uzan, Yasemin Ateş, ... ve ... vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 02/08/2001-28/06/2002 tarihlerinde yapılan olağan genel kurul toplantılarında davalı yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerinin ibra edildikleri, sermaye taahhüdünü yerine getirmeyen davalı yönetim kurulu üyeleri hakkında herhangi bir rapor düzenlenmediği, davacı şirketin yönetim ve denetimine 13/02/2004 tarihinde TMSF tarafından el konulması sonucu yeni bir yönetim ve denetim kurulu oluşturulduğu, yeni denetim kurulunun hazırladığı 13/11/2006 tarihli raporda şirketin 1998-2001 yıllarında ana faaliyet konusunda ticari faaliyete yönelmediği ve bu yılları zararla kapattığının rapor edilmesine rağmen ilgili dönemlerde TTK'nın 354. ve 356. maddelerine göre herhangi bir şikayet ya da yolsuzluk ihbarı olmadığı, 11/02/2007 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında, dava konusunu da kapsayan geçmiş dönemlerdeki faaliyetlerin ibra işlemlerinin kaldırılarak, görev yapan yönetim ve denetim kurulu hakkında dava açılmasının, TTK'nın 381. maddesi hükümlerine göre ibra kararından dönülemeyeceğinden, mümkün bulunmadığı gibi bu dönemlere ilişkin de herhangi bir net zarar oluştuğuna ilişkin belgenin sunulmadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan davacı TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında açılan sorumluluk davasıdır.

Kararı, temlik alan davacı TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında açılan sorumluluk davasıdır.

Somut olayda, davalıların yönetim ve denetim kurulu üyesi bulundukları sırada ortakların ödemesi gereken sermaye borcunun geç tahsil edilmesinden dolayı şirketin faiz zararının bulunduğu ve ayrıca şirket kasasında olması gereken paranın da mevcut olmadığı iddiası ile iş bu dava açılmış olup, mahkemece, sermaye borcunun geç tahsil edilmesi nedeniyle oluşan zarara ilişkin davalıların 2001 ve 2002 yılında yapılan genel kurullarda ibra edildikleri, TTK'nun 381. maddesine göre ibra kararından dönülmesi mümkün olmadığı gibi dava konusu zararın oluştuğuna dair herhangi bir belge sunulamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davacı şirketin ana sözleşmesinde ortakların taahhüt ettikleri sermaye borcunun 1/4'ünü tescil tarihinden itibaren 3 ay içinde kalan bakiye borcun da 01.11.2001 tarihinde ödenmesinin kararlaştırıldığı, davacı şirketin ortaklarının sermaye borçlarını 08.01.2002 tarihinde gecikmeli olarak yerine getirdikleri tartışmasız olup, sermaye borcunun gecikmeli tahsil edilmesi nedeniyle şirketin gecikme faizi zararının bulunduğu ve bunun ortaklardan istenebileceği de kuşkusuzdur. TTK'nun 380. maddesine göre “bilançonun tasdikine dair olan umumi heyet kararı, aksine sarahat olmadığı takdirde, idare meclisi azalarıyla, müdürler ve murakıpların ibrasını tazammun eder. Bununla beraber bilançoda bazı hususlar belirlenmemekte veyahut bilanço şirketin gerçek durumunun görülmesine mani yanlış bir takım hususları ihtiva etmekte ise, idare meclisi azalarıyla müdürler ve murakıplar, bilançonun tasdikiyle ibra edilmiş olmazlar.” Bu yasa hükmünden anlaşılacağı üzere ve Dairemiz’in yerleşmiş uygulamasına göre, şirket yönetiminin zarara yol açan işlem ve yaklaşımları genel kurulda tüm açıklık ve ayrıntıları ile açıklanıp irdelenmişse, genel kurulca verilen ibra kararı, gerçek anlamda borçtan kurtarma ve aklama niteliği taşır. Genel kurulun bu nitelikteki ibrası sonucu, artık yönetim kurulunun o faaliyet dönemine ilişkin tüm işlemleri hakkında, zarara neden olsalar da, ortaklıkça sorumluluk davası açılamaz (11. HD. 16.03.1982 gün, 1982/760-1097 sayılı kararı, Bkz.YKD.C. 8.S.12sh.1664 vd.).

Her ne kadar mahkemece, davalıların ibra edildikleri gerekçesiyle sorumlu olmadıklarına karar verilmiş ise de, yukarıda yapılan açıklamadan da anlaşılacağı üzere davalılar hakkında verilen ibra kararı faiz zararının tüm açıklığı ile genel kurulda tartışılmaması nedeniyle gerçek anlamda borçtan kurtulma olarak değerlendirilemez. Bu itibarla, mahkemece, davalıların sermeye borcunu geç tahsil etmeleri nedeniyle oluşan faiz zararından sorumlu olduklarının kabulü ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı (temlik alan) TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, davacı (temlik alan) TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15997, Karar No: 2012/13970, Tarih: 31.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15997 E.  ,  2012/13970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Sözleşmenin iptali

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki vaki kooperatif hisse devir sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13983, Karar No: 2020/2688, Tarih: 24.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13983 E.  ,  2020/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Özel ... Sağlık Hizmetleri İnşaat San. Tic. Ltd. Şti ortakları yaptıkları toplantı sonucunda ortakların kendi aralarında topladıkları paraları ortaklardan sanık ... ve şirket müdürü sanık ...'a teslim edileceği, bu iki sanığın... firması adına kiralanan yerin hastaneye çevrilmesi işini yapacağı hususunu kararlaştırdıkları ve sanıklar ... ile ...'ı bu işle görevlendirildikleri, alınan bu karar gereğince katılan şirketin kuruluşu ile birlikte sanık ...'ın şirket adına kiralanan yerde binada gerekli tamirat ve tadilatlara başladığı, bu konu ile ilgili tahmini bütçe oluşturulduğu, sanık ...'ın talebi ve talimatı doğrultusunda katılan şirket tarafından kendisine ödeme yapıldığı, ödemenin tahmini maliyetten çok fazla olması ve işin tam olarak yapılamaması nedeniyle durumun katılan şirket ortakları tarafından araştırılması neticesinde ödendiği belirlenen yerlere ödemelerin yapılmadığı, harcamaların iki üç katı tutarında faturaların alındığı, katılan şirketçe sanıklara 2.000.000- TL ödeme yapılmasına rağmen yapılan işin 500-600 bin TL civarında olduğu, bunun üzerine sanık ...'ın şirket müdürlüğü görevinden alınmasına karar verildiği, sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte sanık ...'ın talimatı doğrultusunda katılan şirketin zararına sebep olduğu, bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, katılan şirket yetkilisi beyanı, tanık anlatımları, hukuk dava dosyaları ile dosya içeriğine göre sanıklara atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı ve hukuki ihtilaf mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21695, Karar No: 2018/6170, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21695 E.  ,  2018/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20570, Karar No: 2010/10985, Tarih: 03.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20570 E.  ,  2010/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mutad Meskene İade

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar ve temyiz dilekçesinin iade talebinde bulunan baba ...'a tebliğ edilerek tebellüğ belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.06.2010(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2012/28287, Karar No: 2013/22451, Tarih: 20.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28287 E.  ,  2013/22451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiği ancak vekilin duruşmalara katılmadığı anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre takdir olunan 175.00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.