muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6774, Karar No: 2016/9798, Tarih: 05.04.2016

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Anılan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, anılan talepler yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/6856, Karar No: 2012/4514, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6856 E.  ,  2012/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, sanığın kişiliği, kastı ve kastının yoğunluğu gözetilerek hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

25237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece müsadere kararı ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 197/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 120 gün adli para cezasının 5 gün adli para cezası, TCK.nun 62. maddesi uygulanarak belirlenen 100 gün adli para cezasının 4 gün adli para cezası olarak düzeltilmesi, sonuç gün sayısı ile 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL adli para cezasının çarpılması suretiyle sanığın 2000 TL yerine 80 TL adli para cezası olarak

düzeltilmesi ve hüküm fıkrasına 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların, "5320 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Merkez Bankasına gönderilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10144, Karar No: 2020/3846, Tarih: 23.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/10144 E.  ,  2020/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Asıl Dava: Elatmanın Önlenmesi

Birleşen Dava : Muhdesat Ve Muhdesat Değerinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın davacı ... yönünden kısmen kabulüne; davalılar ... ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ..., ...ve ...'ın açmış olduğu davada tarafların yargılama devam ederken davaya konu paylarını devrettikleri anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, 324 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 28.06.2012 tarihli raporunda ve ekli krokide B harfi ile gösterilen marangoz atolyesi ve dükkanların bulunduğu alana davalı ... ve davalılar ..., ... ve ... tarafından yapılan müdahalenin men-i'ne, 324 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkşisinin 28.06.2012 tarihli raporunda ve ekli krokide C harfi ile gösterilen dükkanların bulunduğu alana dahili davalılar ..., ..., ...ve ... tarafından yapılan müdahalenin men-i'ne, birleşen davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine ve davalılar ...,....ve ...'ın yargılama devam derken davaya konu paylarını diğer davalı ...'a devrettikleri anlaşıldığından bu davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün asıl dava davacısı-birleşen dava davalılarından ... vekili, asıl dava dahili davalılarından ... vd vekili, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 25,20 TL'nin temyiz eden asıl dava davacısı-birleşen dava davalısı ...'dan, 726,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.243,01 TL'nin asıl dava dahili davalılarından ... vd ile asıl dava davalısı-birleşen dava davacısı ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3491, Karar No: 2013/5506, Tarih: 18.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3491 E.  ,  2013/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; iflas müdürlüğünce düzenlenen geçici dağıtım kararının iptali istemine ilişkin olup, düzenlenmiş bir iflas sıra cetveli ve cetvele yönelik şikayet ya da itiraz bulunmadığı gibi, benzer uyuşmazlıkta ... Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 2013/209 Esas - 2013/448 Karar sayılı ilamında da benimsendiği üzere kararın temyiz incelemesi Yüksek .... Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. Ne var ki, anılan Yüksek Dairece daha önce dosya Dairemize gönderildiğinden, ... bölümü uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10655, Karar No: 2018/21990, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10655 E.  ,  2018/21990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 6325 ada 266 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyledoğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, uzak bir bölgeden, eski tarihli taşınmaz emsal alınarak ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazların imar planındaki tahsis amaçlarının idarelerin tasarrufuna bağlı olması sebebiyle emsal karşılaştırmasında bir

ölçü olarak kullanılamayacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın imar planında rekreasyon alanında, emsal parselin ise konut alanında bulunduğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazın emsalden daha değersiz olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

ölçü olarak kullanılamayacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın imar planında rekreasyon alanında, emsal parselin ise konut alanında bulunduğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazın emsalden daha değersiz olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2- 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilince temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15399, Karar No: 2014/21023, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15399 E.  ,  2014/21023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/401-2014/254

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4856, Karar No: 2014/4418, Tarih: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/4856 E.  ,  2014/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/88781

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2010/36 (E) ve 2011/998 (K)

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malını satın almak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan Savaş’ın yaşının 18’den küçük olması karşısında duruşma celselerinin CMK'nın 185 maddesine aykırı şekilde kapalı yerine açık yapılması, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Müştekinin evinden olay günü çalınan telefonlardan Nokia 6500 telefonun bulunarak müştekiye teslim edildiği, çalınan diğer Erikson t-250 marka telefonu ilk olarak kullandığı tespit edilerek kolluk görevlilerince aranarak görüşülen S. Ç.’nin 11/05/2009 tarihli tutulan tutanağa göre söz konusu telefonu sanık F.. D..’den satın aldığını belirttiğinin yazılması karşısında müştekiye teslim edilen telefonu da sanık Fuat’ın sattığı göz önüne alınarak tanık Servet’in bulunarak olay nedeniyle ifadesinin alınması, ayrıca sanık Fuat’ın telefonu diğer sanık S.. K..tan satmak üzere aldığını ve babası K.. K..tan çalıntı olduğunu duyduğunu açıklaması, yine sanık S.. K..ın da telefonu nehir kenarında bulduğunu savunması nedeniyle tanık K.. K..’a bu hususun açıkça sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanıklardan Savaş’ın babası olan tanık K.. K..’ın ifadesinin alındığı 25/11/2011 tarihli celsede tanığa sanığın babası olması nedeniyle CMK’nın 45/1-c maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3450, Karar No: 2019/4852, Tarih: 09.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3450 E.  ,  2019/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, men'i müdahale talebinin kabulü ile davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin men'i ile taşınmazdan çıkarılmasına; ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile 3.950,00 TL ecrimisilin (24.08.2012-21.03.2013) yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü .

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin kayden maliki olduğu daireye davalının tecavüzde bulunduğunu, ... 14 Noterliğinin 02/05/2012 tarih ve 13318 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile davalının ihtar edildiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 5 yıllık ecrimisil bedeli olan 25.000,00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalının taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, men'i müdahale talebinin kabulüyle davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin men'i ile taşınmazdan çıkanlmasına; ecrimisil talebinin kısmen kabulüne ve 3.950,00 TL ecrimisilin (24.08.2012-21.03.2013) yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir .

Dava; elatmamn önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir .

Bilindiği üzere; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334.-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK'nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Somut olayda, dosyaya eklenen fakirlik kağıdı belgesinden talepte bulunan davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK mad. 336/2.) adli yardım talebinin kabulüne karar verildi, işin esasının incelenmesine geçildi;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacıya ait taşınmazı, davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı belirlendiğine, çapın iptaline kadar geçerli olduğu gözetilmek suretiyle mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre, davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, davalının adli yardım talebi olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21096, Karar No: 2010/1434, Tarih: 18.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/21096 E.  ,  2010/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 23.10.2003 tarih ve 2003/37-208 E.K.nolu ilamın aynen infazına

Hükümlü hakkında ceza uygulaması yapıldıktan sonra başkaca indirim yapılmayacağının belirtilmesi ve C.Savcısının önceki esas hakkındaki mütalaayı tekrar ettiğinin anlaşılması karşısındaki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın anılan yasanın 6. maddesi gereğince ağır hapis cezasının hapis cezasına ve anılan Yasanın 5 maddesi uyarınca önceki hükümde yer alan "ağır para" cezasının, adli para cezasına çevrilmesi ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmolunan 3 yıl 6 ay ağır hapis cezasının hapse ve sonuç 16.177.933.000 TL ağır para cezasının da 16.177 liraya indirilip, sonuç ağır para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.