muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11513, Karar No: 2016/9703, Tarih: 01.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/11513 E.  ,  2016/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekili, harca esas değeri 36.445,40 TL göstererek, davalının maliki olduğu ancak zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın dava dışı araçla çarpışması ve kaldırımdaki dava dışı yayalara çarpması sonucu yayaların yaralanmalarından, dava dışı araçta ise hasardan doğan zararların davacı tarafından zarar görenlere ödendiğini beyanla ödenen tazminatın davalıdan rücuen tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptalini, takibin devamını ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle, davanın HMK m. 115 uyarınca usulden reddine, HMK m. 20 uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içerisinde müracaat edilmesi durumunda dosyanın yetkili ve görevli olan...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeni ile ... tarafından ödenen maddi tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış

olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 22/12/2015 tarihli tensip kısa kararında "Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın HMK m. 115 uyarınca usulden reddine, HMK m.20 uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içersinde müracaat edilmesi durumunda dosyanın görevli...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine," denildiği halde, gerekçeli kararda “Mahkemenin yetkisizliği nedeniyle, davanın HMK m.115 uyarınca

usulden reddine, HMK m.20 uyarınca kararın kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içerisinde müracaat edilmesi durumunda dosyanın yetkili ve görevli olan...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,” şeklinde yazıldığı görülmektedir. Bu durum HMK'nin 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre bu aşamada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28098, Karar No: 2016/12861, Tarih: 07.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28098 E.  ,  2016/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/195-2015/653

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın feragat sebebiyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve dayanılan gerekçeye göre, mahkemece davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8476, Karar No: 2021/8703, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8476 E.  ,  2021/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26798, Karar No: 2015/3198, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26798 E.  ,  2015/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5241, Karar No: 2018/5955, Tarih: 21.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5241 E.  ,  2018/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki cari hesaba ilişkin 08/01/2013 tarihli mutabakat metnine ve faturalara dayalı alacağının tahsili için başlattığı takibin davalının itirazı üzerine durduğunu, davalının itiraz nedeni olarak 2007 yılında davacı tarafından kesilen faturalar nedeniyle vergi incelemesine tabi tutulması sonucu hakkında KOD uygulaması kararı verilmesi nedeniyle vergi dairesi ile uzlaşma yoluna gitmek zorunda kaldığından ödediği bedeli davacının alacağından mahsup etmesi olarak savunduğunu, davalının hakkındaki vergi cezalarına karşı yasal yollara başvurmak yerine kendi iradesi ile uzlaşma yolunu seçmiş olması nedeniyle ödediği bedeli davacının alacağından mahsup edemeyeceğini bu nedenle yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sahte fatura ve yanıltıcı belge düzenlediğinin tespit edilmesi üzerine davacıdan alınan 126.314,93 TL'lik alışın sahte olduğu gerekçesi ile davalı hakkında özel usulsüzlük ve vergi ziyaı cezası kesildiğini davalının vergi incelemesine girmesine tekbaşına davacının sebebiyet verdiğini, bu nedenle davacının davalın nezdinde bulunan alacaklarının ödenen ve ödenecek olan vergi cezalarına mahsup edildiğini, davacının davalı nezdinde 34.988,74TL alacağı bulunduğunu, vergi dairesine toplam 33.652,29 TL ödeme yapıldığını, ancak 2008 ve 2009 yılları için de davacının inceleme içinde olduğundan davalıya bu yıllara ilişkinde ceza çıkabilceğini, davacının bakiye kalan 1.336,45TL 'sinin de muhtemel gelecek vergi cezalarına takas ve mahsup edilmesini, davacının kusurlu hareketi nedeniyle davalının KOD'a girme tehlikesi ile karşı karşıya kaldığını, bu nedenle davacının haksız olduğunu takas ve mahsup sonucu her hangi bir alacağının kalmadığını, davalı temerrüte düşürülmediğinden davacının işlemiş faiz talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddi ile %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller ve benimsenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, tarafların usulüne uygun ticari defterlerine göre takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 34.988,00TL alacaklı olduğunun anlaşıldığı, davalı tarafın davacının haksız uygulamaları nedeniyle hakkında vergi incelemesi yapıldığı ve Kod uygulamasına mağruz kalma durumu ile karşı karşıya kaldığı, bu durumun ekonomik olarak iflasına dahi neden olabilecek bir hal olması nedeniyle vergi dairesi ile uzlaşmaya giderek ödediği vergi cezalarının davacı alacağından takas ve mahsup edilmesini savunmakta ise de dosya sunulan vergi dairesi müfettiş raporu ve davacının Kocaeli 2. Vergi Dairesinde açtığı dava sonucunda verilen kararlar neticesinde mükellefler hakkında Kod uygulaması yapılmasının hukuka aykırı olduğunun tespit edildiği, davalının yasal yollara başvurma imkanı varken Kod uygulamasına mağruz kalmamak gerekçesiyle uzlaşma yoluna başvurarak yapmış olduğu ödemeleri davacı alacağından mahsup ederek ödemeden kaçınmasının yerinde olmadığı, davalının Kod uygulamasına kimin sebebiyet verdiği hususunda rapor alınması talebinin de mevcut vergi mahkemesi kararı karşısında dosyaya yenilik katmayacağının anlaşılması nedeniyle davanın kabulüne, davalı borçlunun Gebze 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1488 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin isteğin reddine, %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı davacıdan satın aldığı mallarla ilgili olarak davacının kestiği faturaların maliyeye bildirilmeyen usulsüz faturalar olması nedeniyle davacı hakkındaki vergi incelemesinin kendisine sirayet ettiğini ve kendisinin ticari ve mali itibarını korumak için vergi dairesi ile uzlaşarak 33.652,29 TL ödeme yaptığını ve davacının olan ve muhtemel alacağından mahsup ettiğini itiraz dilekçesinde bildirmiştir. Davacının davalıya kestiği faturalar usulsüz olması nedeniyle davalının maliyeye ödemek zorunda kaldığı cezayı davacıdan talep etme ve somut olayda takas beyanında bulunma hakkı vardır. Bu itibarla mahkemece davacı hakkında yapılan vergi incelemesinde davalıya kesilen faturaların inceleme konusu olup olmadığı sorularak ve gerektiğinde bu konuda vergi uygulamaları uzmanı bir bilirkişiden rapor alınarak davalının ödemek zorunda kaldığı cezaya davacının sebep olduğunun saptanması halinde davalının mahsup talebinin üzerinde durulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kabule göre de davalı takipten önce temerrüte düşürülmediği halde talep edilen işlemiş faize ilişkin itirazın da iptaline karar verilmesi ve yine hüküm fıkrasında davanın tam kabul edilmesine rağmen fazlaya ilişkin istemin reddine denilerek çelişki oluşturulması doğru olmamış, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.480,00TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7157, Karar No: 2012/23512, Tarih: 19.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7157 E.  ,  2012/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilmeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükümde adli para cezasının toplanmasına ilişkin 4.fıkrasının çıkarılması yerine sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince,

1-Sanığın savunması alınırken iddianame okunmayarak 5271 sayılı CMK.nun 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2-Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilmeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 19/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8171, Karar No: 2012/8279, Tarih: 12.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/8171 E.  ,  2012/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; ... 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2012 gün ve 2012/24 E. 2012/2 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21477, Karar No: 2019/6416, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21477 E.  ,  2019/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 686 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan ... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7589, Karar No: 2015/11447, Tarih: 24.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7589 E.  ,  2015/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

./..

-2-

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.