muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/569, Karar No: 2022/8549, Tarih: 03.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/569 E.  ,  2022/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER :1)Sanıklar ... ve ...'nun, maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 37/1, 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54/1 maddeleri gereğince ayrı ayrı 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetlerine,

2) Sanık ...'nun maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-a, 29/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyetine,

3) Sanıklar ... ve ...'nın maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyetlerine,

4) Sanık ...'in 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nin 62/1, 52/1-2, 53/1, 63 maddeleri gereğince 10 hapis ve 500 TL adli para cezasına mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'ya yönelik maktulden kaynaklanan haksız bir davranış bulunmadığı, sanıklar ... ve ... bakımından TCK'nin 29. maddesinin uygulama yeri olmadığı gözetilmeden cezalarında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... Topaloğlunun adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nun, maktule yönelik kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ...'nın maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, öldürme kastı olmadığına, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılmasına, sanık ... müdafiinin sanığın suça iştirakine ilişkin delil bulunmadığına, beraatine, sanık ... müdafiinin mahkumiyet kararı verilmesinin yerinde olmadığına, sanık ... müdafiinin, sanığın yardım etmeden sorumlu tutulamayacağına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin yasal olmadığına, sanığın beraatine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

1) Sanıklar ... ve ...'nun, maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

1) Sanıklar ... ve ...'nun, maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ...'nın maktule yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanıklar hakkında bozma öncesi ... Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarih, 2014/305 Esas, 2015/259 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlerde kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 39/2, 29/1, 62/1, 53 maddeleri

uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası verildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı olarak, sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı gözardı edilerek, 5 yıl 15 ay yerine yazılı biçimde 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın neticeten 5 yıl 15 ay ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına," şeklinde fıkranın eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ...'in hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 09.12.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/3-4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zaman aşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4635, Karar No: 2020/4896, Tarih: 09.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4635 E.  ,  2020/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında silahla tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla suçta kullanılan silahın müsadere edilmesi yönünde verilen kararın da aynı usule tabi olup, esas hükümden ayrı temyiz yolunun açık bulunmadığı ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar ..., ..., ...’a hakkında tehdit suçundan, ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında kasten yaralama, ayrıca sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ise hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, o yer Cumhuriyet savcısnın ve katılan sanık ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17457, Karar No: 2014/3324, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17457 E.  ,  2014/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2010/173-2013/235

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın Beypazarı şubesi ile dava dışı asıl borçlu İ. A.. arasında 16.05.2008 tarihli 125.000,00 TL limitli kredi sözleşmesi ve bankacılık hizmet sözleşmesi imzalandığını, buna istinaden kredi kullandırıldığını, davalıların kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaları olduğunu, kullandırılan krediye ilişkin borç ve faizlerin ödenmesi yönünde çıkarılan ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzerine Ankara 15 İcra Müdürlüğü'nün 2009/11574 esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalıların borca itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu bildirerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve borçlular aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ olunmasına rağmen davalılar davaya cevap vermemişler, 07.06.2010 tarihli duruşmada, 16.05.2008 tarihli sözleşme altındaki imzaların kendilerine ait olduğunu, kefalet limitlerinin sadece taşıt kredisi yönünden 15.000,00 TL olduğunu belirtmişler, 27.09.2010 tarihli duruşmada da davalı Y.. Ç.., 10.000,00 TL eksi artı kredisi, çek karnesi ve 16.000,00 TL'lik taşıt kredisi için kefil olduğunu, davalı H. T.. ise, sadece taşıt kredisine kefil olduğunu, dava dışı banka çalışanının kendilerine başka kredi sözleşmeleri imzalatarak krediyi kendisinin kullandığını beyan etmiştir.

Mahkemece, hem savcılıkça yürütülen soruşturmada, hem de bankaca yapılan soruşturmada kredi borçlusu İ. A..'un, kredi hesabından hesap sahibi olan kendisinin bilgisi ve talimatı olmadan banka çalışanının düzenlettirdiği ödeme fişi ile 75.000,00 TL çekildiğini iddia ettiği, hem savcılıkça yapılan soruşturmada, hem de bankaca yapılan soruşturma sonucunda, dava dışı kredi borçlusunun hesabından, davalıların imzalamış olduğu kredi sözleşmesi dayanak gösterilerek sahte imza ile 75.000,00 TL çekildiğinin belirlendiği, bankaya ait soruşturma dosyasının 4 ve 5. sayfalarında da dava dışı İ. A.. ile davalılar Y.. Ç.. ve H. T..'in taşıt kredisi dışındaki genel kredi sözleşmesindeki imzalarının banka çalışanı tarafından iradeleri fesada uğratılarak alındığının kabul olunduğundan, davalıların kullanılan taşıt kredisi ile ilgili sorumluluğunun bulunduğu, bu sorumluluğun belirlenmesi için bankacı bilirkişiden alınan raporda da kullanılan taşıt kredisi ile ilgili temerrüt tarihi göz önünde bulundurularak her iki davalının da takip tarihi itibariyle sorumlu oldukları miktarların ayrı ayrı belirlendiği,alacağın da likit olduğu gerekçesiyle, Davanın kısmen kabulü ile davalı kefil H.. T..'in 17.121,00 TL asıl alacak, 3.663,89 TL temerrüt faizi, 183,19 TL BSMV olmak üzere toplam 20.968,09 TL'ye, davalı kefil Y.. Ç..'nin 17.121,00 TL asıl alacak, 3.800,86 TL temerrüt faizi, 190,04 TL BSMV olmak üzere toplam 21.111,91 TL'ye yapmış oldukları itirazların iptaline, kabul edilen asıl alacağın takip tarihinden itibaren yıllık %80 oranında temerrüt faizi ve %5 BSMV uygulanarak tahsiline, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, alacak likit olduğundan fazla kabul edilen miktarın %40'ı olan 8.444,76 TL inkar tazminatının sorumlulukları oranında davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, yargılama sırasında aldırılan bilirkişi kök ve ek raporlarına itiraz etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli inceleme ve araştırmayı ihtiva etmediğinden Yargıtay denetimine elverişli değildir. Yerinde banka kayıtları üzerinde ve dava dosyasına kazandırılan tüm belgeler üzerinde (icra takip dosyaları, teftiş raporları, Ağır Ceza Mahkemesi dosyası dahil olmak üzere) yeniden seçilecek bankacılık konusunda uzman bir bilirkişi vasıtası ile davacı vekilinin de itirazlarını karşılayacak şekilde yeni bir inceleme yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14693, Karar No: 2013/3198, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14693 E.  ,  2013/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 29.08.2003 tarihinde ... uyruklu ... ile evlendiğini ancak eşinin anne ve baba adlarını nüfus kayıtlarına eksik olarak geçtiğini, bu durumun başta Türk Vatandaşlığa geçiş olmak üzere resmi işlemlerinde sıkıntı çıkardığını belirterek bu yanlışlığın düzeltilmesini istemiş mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Nüfus Hizmetleri Yasasına göre açılan kayıt düzeltme davalarında, diğer kamu düzenine ilişkin olarak açılan davalarında olduğu gibi hakim taleple bağlı kalmayarak doğrudan doğruya yapacağı araştırma sonucu elde edeceği bulgulara göre karar vermek zorundadır. Mahkemelerin görevi hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmaktır. Somut olayda davacı ...’in 29.08.2003 tarihinde ... ile resmi olarak evlendiği, eşinin anne adının "...", baba adının ise "..." olmasına karşın davacının nüfus kayıtlarının düşünceler hanesinde sırasıyla "..." ve "..." olarak eksik yazıldığı görülmüştür. ... Büyükelçiliğinden onaylı doğum ve nüfus kayıtları, pasaport belgeleri ve dosya içindeki diğer bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacının iddiasını ispatladığı anlaşıldığına göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7412, Karar No: 2020/721, Tarih: 14.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/7412 E.  ,  2020/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 05.11.2014 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2019/7411 Esas sırasında kayıtlı olan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/497 Esas, 2015/438 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 22.08.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.04.2015 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30340, Karar No: 2019/13312, Tarih: 23.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30340 E.  ,  2019/13312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Temmuz 2015 tarihli ve Esas 2015/123, Karar 2015/393 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2386-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işl. Ş. (26.B-164-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2019 gün ve 2018/23552 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü ve firar suçlarından sanık J.Er ... hakkındaki 2015/123 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Temmuz 2015 tarihli, 2015/123-393 esas ve karar sayılı hükmü ile; sanığın 10.12.2014-18.03.2015 tarihleri arasında firar suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nin 66/1-a ve TCK'nin 62'inci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 06.08.2014-08.12.2014 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nin 66/1-b ve TCK'nin 62'inci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nin 231 ’inci maddesi uyarınca bu hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 17 Eylül 2015 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3.CMK'nin 231'inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması gerekmektedir. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nin 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" cümlesi uyarınca, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bir hükme ilişkin denetim süresi içerisinde işlenen bir başka kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği hüküm altına alınmakla birlikte, Yargıtay ve Askerî Yargıtay'ın istikrarlı kararları ile maddi ceza hukuku kurumu olarak kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartları yönünden olumsuz yeni bir koşul getiren bu düzenlemenin, TCK'nin 7/2'nci maddesi uyarınca, ancak yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlara ilişkin uygulanabileceği, 28.06.2014 tarihinden önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının devam eden denetim süresi içinde olmak kaydıyla 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suç/suçlar yönünden, bu suç veya suçlardan önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar/kararlarının, objektif koşut yönünden yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği açıktır.

4. Dosyanın incelenmesinde, sanığın dosya içeriğine göre, 06.10.12 tarihinde işlediği yaralama suçu nedeniyle Adıyaman 1'inci Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarihli ve 2013/159-245 Esas ve Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 12.03.2013 tarihinde kesinleştiği, bu durumda suç tarihlerinden önce kasıtlı bir suçtan herhangi bir mahkûmiyetten söz edilemeyeceği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nin 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen cümlenin 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle uygulanabilecek olduğu ve sanığın müsnet suçu 28.06.2014 tarihinden sonra işlediği dikkate alındığında, CMK'nin 231/8.maddesinde öngörülen denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmüne aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

5. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Temmuz 2015 tarihli, 2015/123-393 esas ve karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/08/2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36. maddesinde belirtilen “Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar...Yargıtay’a gönderilir” hükmü uyarınca;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga 8'inci Ana Jet Üs Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27 Temmuz 2015 tarihli ve Esas 2015/123, Karar 2015/393 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34, Karar No: 2011/2977, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/34 E.  ,  2011/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Balveren Köyünde yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmazın 120 ada 1 nolu orman parseli çapı içinde en yakın kadastro parselleri ile bağlantı kurulmak suretiyle ölçekli olarak gösterilmesi için ... bilirkişiden ek rapor alınarak,

3) Dava konusu taşınmazın bitişik yada yakın komşu arazi kadastro parselleri var ise, tespit edilerek, kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ile dayanağı tapu veya vergi kayıtları ilgili yerlerden istenerek,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/03/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.