muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5858, Karar No: 2019/3035, Tarih: 28.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5858 E.  ,  2019/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili ve sanıklar ... ve ... müdafi tarafından vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklar ... ve ... müdafi Av. ...'in yokluğunda 09/10/2013 tarihinde verilen hükmün, sanıklar müdafiine 19/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanıklar müdafinin söz konusu hükmü 26/01/2013 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Katılan ile birlikte ...Madencilik Limited Şirketi ve .. Şirketi'nin ortağı olan sanık ... ve adı geçen şirketlere müdür olarak görevlendirilen sanıklar ... ve ...'nin şirketi zarara uğrattıkları, şirket nizamında kasa hesabında 527.173,41 TL gözükmesine rağmen fiili kasa mevcudunun 0 olarak kayyumlara devredildiği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda;

Sanıkların savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin beraat hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1320 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak kendilerini tek bir vekille temsil ettiren sanıklar ... ve ...'e eşit oranda verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3036, Karar No: 2022/7187, Tarih: 19.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3036 E.  ,  2022/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07.12.2017 tarih ve 2017/30 E- 2017/154 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.01.2021 tarih ve 2020/159 E- 2021/66 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2014/36294 sayılı 43. sınıfta kayıtlı "Seydiköy Dönercisi Şaban Usta" markasının tescilli sahibi olduğunu, davalının da izinsiz olarak işletmesinde "Şaban Usta" şeklinde marka kullandığını, markaya tecavüz ve haksız rekabet ettiğini ileri sürerek, men edilmesini, tedbiren kullanımın durdurulmasını, 2.000.-TL maddi, 3.000.-TL manevi tazminata hükmedilmesini dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kötü niyetle haksız kazanç amaçlı olarak açıldığını, davalının 1990'dan beri ...'de "Şaban Usta" ismini kullandığını, müvekkilinin 1980'lerde ...'de seyyar döner satıcısı olarak çalıştığını, 1990 yılında işyeri açarak hizmet verdiğini, 35 yıldır bu sektörde olduğunu ve tanındığını, davacının 2015'de markayı tescillemesinden çok önce markanın müvekkili tarafından kullanıldığını, tescilin kötü niyetle yapıldığını savunarak, açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın kötü niyetle haksız kazanç amaçlı olarak açıldığını, davalının 1990'dan beri ...'de "Şaban Usta" ismini kullandığını, müvekkilinin 1980'lerde ...'de seyyar döner satıcısı olarak çalıştığını, 1990 yılında işyeri açarak hizmet verdiğini, 35 yıldır bu sektörde olduğunu ve tanındığını, davacının 2015'de markayı tescillemesinden çok önce markanın müvekkili tarafından kullanıldığını, tescilin kötü niyetle yapıldığını savunarak, açılan davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 30.04.2014 tarihinde marka tescili için başvuruda bulunduğu 2014/36294 sayılı ve 43. sınıfta bulunan "Seydiköy Dönercisi Şaban Usta" ibareli markası ile koruma sağlamakta olduğu, diğer yandan davalının Lokantacılık Esnaf Odası'na 26.01.2007 tarihinde "Seydiköy Döner Salonu" ticaret unvanıyla kayıt yaptırdığı, daha sonra esnaf sicil tasdikinin de aynı belgeye atfen 26.03.2013'de yapıldığı, iş yerinin ruhsatının 02.04.2013 tarihli olduğu, bu durumda davalı küçük çapta bir esnaf olarak ruhsat ve oda kayıtları ile davacıdan önce "Seydiköy Döner Salonu" işaretleri için marka tesciline dayanmamakla birlikte, davalının önceye dayalı hakkı bulunduğu, kayıtlı unvan ve işletme adları bu kapsamda kullanıldığında sonraki tarihli markaya tecavüz iddiasına konu edilemeyeceği, davalının esnaf olarak kullanımının bu kapsamı aştığına ilişkin herhangi bir kanıt bulunmadığı, davacının tescillediği markadaki ayırt edici kısım bakımından davalının önceki tarihli kayıtlarına ve bu kayıtların sağladığı hakka katlanmak zorunda olduğu, dolayısıyla davalının önceye dayalı ticaret, unvan veya işletme adı kayıtlı bulunmakta olup, tescilsiz kullanımdan doğan öncelik hakkı nedeniyle, markaya tecavüz ve haksız rekabet iddialarının reddi gerekeceğinden, sabit olmayan markaya tecavüzün durdurulması ile maddi tazminat davasının reddine ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraflar arasında imzalanan 29.05.2013 tarihli "işletme hakkı devir sözleşmesi"nin işletme hakkının tamamı ve içinde yer alan demirbaşları devir ve teslime yönelik olup işletmenin aktif ve pasifiyle devredildiğine ilişkin sözleşmede herhangi bir açıklama bulunmadığı, dolayısıyla da sözleşmede aktif ve pasifle birlikte yani alacak ve borçlarıyla devir sözkonusu olmadığından davacının iddia ettiği üzere işletmenin isim hakkını da devralacak şekilde devredildiğinden söz edilemeyeceği, davacının tescil ettirdiği markasını davalının esnaf oda ve ruhsat kayıtlarına göre tescilden önce kullandığı, bu hususu davacının istinaf dilekçesinde de kabul ettiği, davalının söz konusu işletme adını kullanmak hakkının mevcut olduğu ve bu kullanımın davacının tescilli markasına tecavüz niteliğinde kabul edilemeyeceği, bu sebeple haksız rekabet unsurunun da mevcut olmadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, ayrıca TTK 49/2. maddesi gereğince taraflar arasında yapılan işletme hakkı devri sözleşmesi kapsamında devirden önceki ünvan devir ile birlikte devralana geçecek olmakla birlikte TTK.'nın 53.maddesinde düzenlenen "işletme adları" ile "tescilsiz markalar" yönünden anılan düzenleme geçerli değildir. Daha önce davalı "Seydiköy Döner Salonu" isim esnaf işletmesini 29.05.2013 tarihli sözleşme ile davacıya devretmiş ise de, fiilen kullandığı ve kendi isminden neşet eden "Şaban Usta" ibareli tescilsiz markasını ve işletme adını devrettiğine ilişkin sözleşmede özel bir hüküm bulunmaması, markanın önceki ve öncelikli gerçek hak sahibinin davalı olmasına ve bu markayı davacıdan önce tescilsiz olarak kullanıyor olmasına göre, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7813, Karar No: 2008/10024, Tarih: 17.07.2008

5. Hukuk Dairesi 2008/7813 E., 2008/10024 K.

**5. Hukuk Dairesi 2008/7813 E., 2008/10024 K.**

**- DÜZENLEME ORTAKLIK PAYI

- EMSAL KARŞILAŞTIRMASI

- RAPORLAR ARASINDAKİ ÇELİŞKİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçil-mesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Hükme esas alınan 1. bilirkişi kurulu asıl raporunda; dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek ve Düzenleme Ortaklık Payı da düşülmek suretiyle değer biçilmiş olmasına rağmen alınan ek raporda Düzenleme Ortaklık Payı düşülmemesi gerektiği belirtildiği halde tekrar Düzenleme Ortaklık Payı düşülmek suretiyle hesaplama yapılmış olması nedeniyle, bu raporlar hesaplama yöntemi itibariyle inandırıcı bulunmamıştır.

İkinci bilirkişi kurulu raporunda ise, aynı taşınmaz emsal alınmasına karşın, dava konusu taşınmazın emsalden daha değersiz olduğu kabul edilerek bedel tespiti yapılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle raporlar arasında çelişki bulunduğundan, yeniden emsal celbedilerek ve bilirkişi kurulu oluşturularak mahallinde keşif yapılmak sureti ile alınacak rapor uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13808, Karar No: 2017/1649, Tarih: 20.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13808 E.  ,  2017/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2015 tarih ve 2013/840-2015/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının %95 hissesinin ...’nın ve %5 hissesinin ...’ün olduğunu, uyuşmazlık üzerine ...'un imza yetkisinin kaldırıldığını, önceki dönemde ... imzası ile davalı ...'e nakit karşılığı 500.000,00 TL senet verildiğini, şirketin elden nakit para alarak borçlandırılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı ile davalı arasında ticari ilişki olmadığını, şirketi zarara uğratmak ve dolandırmak maksadı ile dava konusu bononun verildiğini, davalının bononun tahsili için takip başlattığını ileri sürerek takibe konu kambiyo senedi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ... Metal Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Müh. Dan. Med. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. firmalarının ortağı olduğunu, davacıya gerek şahsi gerek ortağı olduğu şirketlerin hesabından 500.000,00 TL gönderildiğini, gönderilen tutarların davalı şirket hesabına, davalı şirket hissedarı ... hesabına ya da davacı şirket hissedarı ...'ya elden verildiğini, ödemelerin ...'nin şirket ortağı olması için yapıldığını, davacının kuşkulu davranışları üzerine teminat olarak takibe konu 500.000,00 TL bedelli senedin davalı yetkilisi ... tarafından düzenlenerek kendilerine verildiğini, ...'nin şirket ortağı yapılmadığını ve ödenen paralar iade edilmediğinden takip başlatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, takibe konu senedin teminat olarak 15/08/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi kapsamında verildiği, şirketin sözleşme tarihinde yetkili temsilcisinin sadece %5 hisseye sahipken şirket hisseleri şirkete aitmiş gibi şirketi temsilen %33 hisseyi 3. kişiye devir taahhüdü içeren, bu taahhüt yönünden geçersiz bir sözleşme imzaladığı, davalı sözleşmeyi garanti eden olarak imzalamış ise de şirket hisselerini şirkete daha önce yapılmış 3. kişi ödemeleri ile bir başka 3. kişiye devretmeyi içeren sözleşmede taraf olduğu, davacı şirket aleyhine sebepsiz zenginleşmeye konu olacak bu ödeme maddesinin de geçersiz olduğu, teminata ilişkin düzenlemenin taraflar için hüküm doğuracağı, 3. kişi ödemelerinin teminat kapsamında ödeme sayılamayacağı, havalenin sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet verdiğinin kanıtlanması ve davalının alacağa ilişkin geçerli bir temlikname sunması gerektiği, dava dışı 3. kişilerin davacı şirkete yaptığı fatura karşılığı ödeme olmamakla birlikte davalının bu kişilerin havalelerinden ötürü alacaklı olduğunu kanıtlayamadığı, davacının ...'a yaptığı ödemede ... ile davacı şirket ile herhangi bir ticari ilişki tespit edilmediği, davacı ortağı olan ...'a 11/01/2013 tarihinde dava dışı ... Ltd. Şti. tarafından gönderilen 29.863,00 TL miktarlı havalenin davalı tarafından gönderilmediği, bu meblağdan davacı şirketin sorumlu olmadığı, davalının kendi namına şirkete 25.000,00 TL havale yaptığı, ayrıca davacı şirket adına dava dışı ...'a 28.112,00 TL havale gönderdiği, ...'a yapılan ödeme davalı şirket kayıtlarında yer almamakla birlikte davacı ile ... arasında geçerli bir sözleşme kurulduğu ve ifa edildiğinden ödemenin bu kapsamda yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15/08/2013 tanzim, 12/11/2013 vade tarihli 500.000,00 TL bedelli kambiyo senedinden kaynaklı 446.888,00 TL asıl alacak ve ferileri nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, takibe konu olan bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı şirketin sözleşmede taraf olan yetkilisinin % 5 hisseye sahipken %33 hisseyi devir taahhüdü içeren sözleşmeyi imzalamasının sözleşmeyi devir taahhüdü yönünden geçersiz kıldığı ve bu kapsamda davalının sadece kendi namına davacıya veya davacı hesabına yaptığı ödemeleri isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, takibe konu olan bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı şirketin sözleşmede taraf olan yetkilisinin % 5 hisseye sahipken %33 hisseyi devir taahhüdü içeren sözleşmeyi imzalamasının sözleşmeyi devir taahhüdü yönünden geçersiz kıldığı ve bu kapsamda davalının sadece kendi namına davacıya veya davacı hesabına yaptığı ödemeleri isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı Şirket'in imza tarihinde münferiden yetkili temsilcisi olan ... ile garanti eden sıfatıyla davalı arasında yapılan 15.08.2013 tarihli sözleşmede, dava dışı kişinin davacı şirkete ortak olmasının ve buna ilişkin 500.000,00 TL bedele davalı veya ortağı olduğu şirketler tarafından ödeme garantisi verilmesinin düzenlendiği, bu bedelin ödeme listesindeki bir kısmının peyderpey ödendiği, bakiye kısmın ödemesinin davalının ve ortağı olduğu şirket hesaplarından yapılmakta olduğu; teminat başlıklı sözleşmenin 4. maddesinde ise, hisse devrinin 01.11.2013 tarihine kadar yapılacağı, ortaklık pay defteri kayıtları ve tescil işleminin tamamlanacağı, aksi halde sözleşme ekinde yer alan davacı tarafından davalı adına düzenlenmiş olan bononun davalı tarafından başkaca ihtar ve ihbara gerek olmadan takibe konu edilebileceği anlaşılmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, davacı şirketin yetkili temsilcisi tarafından yapılan hisse devir taahhütüne dair sözleşmenin geçerli olduğu ve hisse devrinin yapılmadığı, bu durumda belirtilen sözleşme hükümleri kapsamında devrin gerçekleşmemesi durumunda davacı şirketin davalının lehtarı olduğu bonoyu ödemeyi üstlenmiş olduğu hususları gözden kaçırılarak davanın tamamen reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyip, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39081, Karar No: 2012/42421, Tarih: 10.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39081 E.  ,  2012/42421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca 1/12 oranında artırım yapıldığı belirtilmesine karşılık, kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması suretiyle gerekçe ile kısa karar arasında çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3161, Karar No: 2017/4222, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3161 E.  ,  2017/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı işledikleri nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporlarının aldırılmaması,

2-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen Mersin Üniversitesi Rektörlüğü Tıp Fakültesi Dekanlığı Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 18.12.2013 tarihli raporunda yapılan ruhsal muayene sonucunda; klinik olarak davranım bozukluğu ve öznül öğrenme bozukluğu ön tanılarının düşünüldüğü ve işlediği iddia edilen birden fazla kişi tarafından silahla yağma suçu ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olabileceği tıbbi kanaatinin bildirildiği; yargılama sırasında suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu defa Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 20.01.2014 tarihli raporda ise, suç tarihinde ve halen davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığının olmadığı, cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, eksik incelemeye dayanan ve birbiriyle çelişen raporlara itibar edilmeyerek suça sürüklenen çocuğun gerekirse Adli Tıp Kurumu'na sevki yapılmak suretiyle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen Mersin Üniversitesi Rektörlüğü Tıp Fakültesi Dekanlığı Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dali Başkanlığının 18.12.2013 tarihli raporunda yapılan ruhsal muayene sonucunda; klinik olarak sınır zeka düzeyi, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ön tanılarının düşünüldüğü ve işlediği iddia edilen birden fazla kişi tarafından silahla yağma suçu ile ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu ancak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olabileceği tıbbi kanaatinin bildirilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'in olay tarihi olan 07.11.2013 günü mağdur ...'a yönelik eylemi sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi anlamında işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğine önemli derecede etki edebilecek nitelikte akıl hastalığı olup olmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.