muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7150, Karar No: 2017/739, Tarih: 09.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7150 E.  ,  2017/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket müdürü... ve önceki şirket müdürü ... ile davacı ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin eksik metrekare daire verdiğini, eksik ve kusurlu imalatlar bulunduğunu ileri sürerek, zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya hissesi nispetinde daire verildiğini, davacıya verilen dairelerin daha değerli olduğunu, eksik ve kusurlu işler bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre, davacıya eksik metrekare verildiği ve eksik ve gizli ayıplı imalat bedelinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre, davacıya eksik metrekare verildiği ve eksik ve gizli ayıplı imalat bedelinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Taraflar arasında imzalanan 02.03.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile, inşaatın % 50 oranında ve ekli krokiye göre bağımsız bölümlerin paylaşılacağı düzenlenmiş; 13.09.2006 günlü düzenleme şeklindeki “Düzeltme Beyanı” başlıklı sözleşme ile, ilk sözleşmedeki paylaşım oranı kaldırılarak, yine ekli krokiye göre bağımsız bölümlerin paylaşılacağı belirlenmiştir. Mahkemece, anılan sözleşmelere göre davacının alması gereken bağımsız bölümlerden farklı bölümler aldığı ve buna göre de eksik aldığı metrekare bilirkişilere hesaplatılarak hüküm altına alınmıştır. Dosyada bulunan kat irtifakı tesisine ilişkin 15.04.2008 günlü resmi senette, davacı arsa sahibine, arsa payları da gösterilmek suretiyle bodrum kat 1,2; zemin kat 4; 1. kat 6; 2. kat 12 numaralı bağımsız bölümler ve 1. kat 7 numaralı dairenin ½ 'sinin verilmesi kararlaştırılmış ve senet davacı arsa sahibince bizzat imzalanmıştır. Öyleyse sözleşmedeki paylaşım oranının ve şeklinin kurulan kat irtifakı ile değiştirildiği ve davacının buna rıza gösterek fazlasını talep hakkından feragat ettiğinin kabulü gerekir. Zira kat irtifakı bütün paydaşların müşterek imzaları ile kurulurken kimin hangi daireye sahip olacağı belirlenmiştir. Bu belirleme bir bakıma ihtilâfı çözen toplu akittir. Hal böyle olunca, açılan davada, eksik metrekareye yönelik talebin reddi yerine, yanlış değerlendirme sonucu kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, davalı şirket Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29442, Karar No: 2014/31254, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29442 E.  ,  2014/31254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/218943- Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Anamur Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/07/2013 - 2013/522 esas, 2013/690 karar

SUÇ : Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan sanık A.. F..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun üçer kez 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri uyarınca üç defa 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2012 tarihli ve 2011/542 esas, 2012/44 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, adı geçen sanığın denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle önceki hüküm açıklanarak, adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun üçer kez 86/2, 86/3-a, 62 ve 52. maddeleri uyarınca üç defa 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2013 tarihli ve 2013/522 esas, 2013/690 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.06.2014 tarih ve 2014/11156 – 38066 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2014 tarih ve 2014/218943 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin söz konusu kararın kesinleşmesinden itibaren başlayacağı, somut olayda Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın yüzüne karşı, şikayetçi olmayan mağdurların ise yokluğunda verildiği, ancak daha sonra sanığa tebligat gönderildiği ve kararın sanığa 08/03/2012 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip tarafların karara itiraz etmemesi üzerine 16/03/2012 tarihinde kesinleştirme şerhi verildiği anlaşılmakla, her ne kadar adı geçen sanığın 08/03/2012 tarihinde işlemiş olduğu yeni suçlar nedeniyle mahkumiyetine ilişkin Anamur Sulh Ceza Mahkemesinin 10/10/2012 tarihli ve 2012/262 esas, 2012/663 sayılı kararı gerekçe gösterilerek önceki hükmün açıklanmasına karar verilmişse de, söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 16/03/2012 tarihinde kesinleştirme işleminin yapıldığı ve 5 yıllık denetim süresinin de bu tarihten itibaren işlemeye başladığı, yeni suçun işlendiği 08/03/2012 tarihinde henüz denetim süresinin başlamadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2013 tarihli ve 2013/522 esas, 2013/690 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18844, Karar No: 2019/1733, Tarih: 11.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/18844 E.  ,  2019/1733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)...... niteliğindeki taşınmaza, ...... karşılaştırılması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile ......in zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların ...... alınması gerekir.

Dava konusu ......... Mahallesi 10182 ada 4 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken, farklı mahallede ve uzak mesafede bulunan taşınmazın ...... alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazın 2015 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut ...... kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğundan alınan rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen ...... celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, ...... alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, ......lere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile ...... taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve ...... taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak ......lere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken kamulaştırma bedeline birer aylık ve en lehe olan faiz oranı uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8555, Karar No: 2011/17392, Tarih: 27.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8555 E.  ,  2011/17392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2126, Karar No: 2015/3350, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2126 E.  ,  2015/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20543, Karar No: 2024/20442, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20543 E.  ,  2024/20442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4009 E., 2022/2634 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin süreden reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.01.2023 tarihli ve 2022/4009 Esas, 2022/2634 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.01.2023 tarihli ve 2022/4009 Esas, 2022/2634 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8490, Karar No: 2018/5513, Tarih: 03.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8490 E.  ,  2018/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23248, Karar No: 2014/6310, Tarih: 10.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23248 E.  ,  2014/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/218

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16298, Karar No: 2012/23851, Tarih: 08.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/16298 E.  ,  2012/23851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/366, Karar No: 2017/12930, Tarih: 04.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/366 E.  ,  2017/12930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk ... bakımından hükmün verildiği 19/12/2013 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak ve hüküm açık duruşmada tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1782, Karar No: 2014/13547, Tarih: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1782 E.  ,  2014/13547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetil- meden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki ''60 gün adli para cezası'' ibaresinin yerine "450 TL adli para cezası" ibaresinin, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki "25 gün adli para cezası'' ibaresi yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca hükmedilen 25 gün adli para cezasının 500 TL'ye çevrilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.