muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18705, Karar No: 2016/14145, Tarih: 07.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2372, Karar No: 2024/7350, Tarih: 10.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2372 E.  ,  2024/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 62, 50/1-a, 52/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.440,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2021/187 esas, 2022/39 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.03.2024 gün ve 94660652-105-14-21969-2023-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 gün ve 2024/34567 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca belirlenen 3 ay 22 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilirken 112 gün yerine, sehven 122 gün adli para cezası olarak tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk Lirası karşılığı olmak üzere 2.240,00 Türk Lirası adlî para cezası yerine, 2.440,00 Türk Lirası adlî para cezasına karar verilmek sûretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-c-1, 62/1 ve 251/3-son maddeleri uyarınca belirlenen 112 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 TL ile çarpılması sonucunda 2.240,00 TL adli para cezasına hükmolunması yerine hesap hatası sonucu 2.440,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile tehdit suçundan sanık ... hakkında Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/39 sayılı Hükmün 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince, sanık ... hakkında tehdit suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 50/1-a. ve 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarında yer alan “122 gün” ve “2.440 TL” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “112 gün” ve “2.240 TL” ibarelerinin yazılması ve sanık ... hakkında tehdit suçundan sonuç cezanın 2.240 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9184, Karar No: 2018/3139, Tarih: 02.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/9184 E.  ,  2018/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının meslek hastalığından kaynaklı %32,00 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu ve meslek hastalığının oluşumunda davacı sigortalının %20, davalı ... İnş. ve Tesisat A.Ş.'nin %30, davalı ... İnş. Taah. ve Tic. A.Ş.'nin ise %50 oranında kusurlu oldukları, mahkemece iki kez bilirkişi hesap raporu alındığı ilkinde davacı zararının 193.264,26 TL olarak, ek hesap raporunda ise 360.507,90 TL olarak hesaplandığı, mahkemece bilirkişi ek hesap raporunun hükme esas alındığı, yargılamanın 20. celsesinde 28/02/2012 tarihli ilk birlikişi hesap raporuna karşı davacı vekilinin "bilirkişi raporuna karşı bir diyeceğimiz yoktur" şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, davacı vekilinin 28/02/2012 tarihli ilk birlikişi hesap raporuna karşı 20. celsede bir diyeceğimiz yoktur şeklinde beyanda bulunması üzerine, davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan, mahkemece bu 28/02/2012 tarihli ilk birlikişi hesap raporuna göre 193.264,26 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, usuli kazanılmış hak aşılarak fazlaya karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11659, Karar No: 2019/5769, Tarih: 28.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11659 E.  ,  2019/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Zincirleme icbar suretiyle irtikap suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre müdafin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10877, Karar No: 2017/631, Tarih: 25.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10877 E.  ,  2017/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 7.Aile Mahkemesi'nin 2007/946 esas, 2008/1246 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, aynı kararla davalı için 500 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini; boşanma davası sırasında davacının tır şoförü olarak çalışması nedeniyle nafakanın yüksek belirlendiğini, 19/03/2012 tarihinde bypass ameliyatı olan davacının ameliyat sonrasında çalışmadığını, sadece yaşlılık aylığı aldığını; ayrıca, maaşında 682 TL'lik kesinti bulunduğunu, davalının ise üniversite mezunu çalışan kızları ile birlikte yaşadığını, yoksulluk nafakasına ihtiyacının kalmadığını ileri sürerek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına, aksi kanaate varılması halinde 100 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının 58 yaşında olup müşterek çocuk Selen ile kirada oturduğunu, Selen'in sağlık problemi nedeniyle çalışamadığını, davalı ve Selen'in nafakayla geçindiklerini, kronik astım hastası olması nedeniyle bulaşıkçı ve temizlikçi olarak dahi çalışamadığını, davacının 1998 yılında emekli olduktan sonra pek çok nakliye firmasında sigortasız çalıştığını, bypass ameliyatından sonra ise, Bereket Ticaret isimli işyerinde çalıştığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk nafakasının kaldırılması olmadığı takdirde indirilmesi talebine ilişkindir.

TMK. 175.maddesi hükmü gereğince; boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Aynı kanunun 176/3 maddesine göre; İnat biçminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi yada taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşanması, yoksulluğunun ortadan kalkması yada haysiyetsiz hayat süresi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır. Müteakip 176/4.maddesine göre ise; “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir”.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Davacı; yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davalının yoksulluğunun zail olduğu iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını veya indirilmesini istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmediği gibi asgari ücretin üzerinde gelire sahip olunması da yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir. (HGK.07.10.1998 gün, 1998/2–656 E, 1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2–1158–1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2–397–339 sayılı kararları). Bu durumda ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırmada, davacının sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; davacı ve davalının ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılarak tespit edilmesinden sonra, tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilip, nafaka takdir edilirken taraflar arasında mevcut olan denge durumu da dikkate alınarak,TMK md. 4'de vurgulanan hakkaniyet ilkesi nazara alınmak suretiyle, gelir durumuna göre nafakanın kaldırılması ve indirilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10117, Karar No: 2014/12110, Tarih: 03.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10117 E.  ,  2014/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4287, Karar No: 2015/11675, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4287 E.  ,  2015/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/717-2014/633

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2014/717-2014/633 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 30.10.2007 tarihli cari hesap sözleşmesi ile franchise ve bayilik sözleşmesi yapıldığını, diğer davalıların cari hesap sözleşmesine müteselsil kefil olduklarını, davalıların müvekkili şirketin sözleşmeden doğan cari hesap ekstre bedeli alacağını ödemediklerini ileri sürerek 257.544,99 USD alacağın fatura tarihlerinden itibaren işleyecek aylık %1,5 geçikme faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. K.. vekili; davacı şirket ile davalı şirket arasında düzenlenen sözleşmelerde müvekkilinin imzasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili; müvekkili S.. K..'nın kefaletinin geçersiz olduğunu, taraflar arasındaki ticari faaliyetin 2008-2009 yıllarında yapıldığını ve sözleşmenin bitiş tarihinin 2012 tarihi olduğunu, tüm ödemelerin zamanında yapıldığını ve ödemelerin büyük bir kısmının doğrudan doğruya şirket yetkililerine bir kısmının ise banka aracılığı ile yapıldığını, ticari ilişki bitince davacının da yükümlülüklerini yerine getirmediğinden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket tarafından borçların zamanında ödendiği ileri sürüldüğünden ödeme yapıldığına dair ispat yükünün davalı üzerinde bulunduğu, davalı şirketin davacıya ait ticari defterlerde kayıtlı alacak miktarını ödediğine dair kanıt ve belge sunamadığı, davacı şirketin davalı şirketten cari hesap sözleşmesinden doğan 272.564,25 USD alacağı bulunduğu, davalı gerçek kişilerin şirketler arasında düzenlenen 30/10/2007 tarihli cari hesap sözleşmesine kefaletlerinin kefalet miktarı ve limiti bulunmadığı için geçersiz olduğu gerekçesiyle 257.544,99 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek USD cinsinden en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı .... Bilişim Teknoloji Dayanıklı Tüketim Malları Gıda Mimarlık San. Tic.Ltd. Şti'den tahsiline ve davalılar S.. K.. ve S.. K.. hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/377, Karar No: 2021/4110, Tarih: 05.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/377 E.  ,  2021/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheli Besna Et ve Süt Ürünleri Toptan Gıda İnşaat Tekstil Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yetkilileri hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2019 tarihli ve 2019/40187 soruşturma, 2019/5849 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/05/2019 tarihli ve 2019/15104 soruşturma, 2019/1870 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu kez Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/12/2019 tarihli ve 2019/1098 soruşturma, 2019/243 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarihli ve 2020/163 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/11/2020 gün ve 94660652-105-34-16238-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020-105524 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;