muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8695, Karar No: 2024/15320, Tarih: 25.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8695 E.  ,  2024/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/950 E., 2020/298 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2019/8 Esas, 2019/401 sayılı Kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 üncü maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53/1-3 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 nci maddesi gereğince Reddine,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Sanık savunmaları, tanık beyanları, ... hesap kayıtları, MASAK raporu, ... Eğitim İş Sendikası üyeliğine dair tespit ve tüm dosya kapsamı itibarıyla; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair somut bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri yollamasıyla TCK’nın 314/2” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK'nun 314/3 maddesi yolamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi” olarak gösterilmesi,

b) Karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "30.01.2014" yerine "07.12.2018" şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8887, Karar No: 2012/16695, Tarih: 19.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8887 E.  ,  2012/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.04.2011 tarih ve 2011/112-2011/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dahili su hasarlarına karşı sigortalı olan dava dışı As-Ka İnş. Dek. Taah. San. ve Tic. A.Ş'ne ait işyerinde, davalının sorumluluğunda bulunan şehir şebekesi temiz su yer altı borusunun patlaması ile akan sular sonucu oluşan hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 7.721.00 YTL tazminatın, 01.11.2007 ödeme tarihinden itibaren % 29 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın müvekkilinin kusurundan meydana gelmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen zararın hizmet kusurundan kaynaklandığı, bu nedenle yargılamanın idari yargının görevine girdiği gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine dair verilen karar, davacı vekilin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak bozma öncesi alınan bilirkişi kurulu raporuna göre, davacıya geçerli bir sigorta poliçesiyle kayıtlı işyerine, davalıya ait temiz su şebekesindeki arızadan dolayı verilen zarar neticesinde iş yerinde hasarın oluştuğu, davacının davasını kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.721,00 TL tazminatın 01.11.2007 tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faizi oranları ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece esas hakkında hüküm verildikten sonra, davalı vekilince olumlu görev uyuşmazlığının çözümü iddiasıyla Danıştay Başsavcılığı'na başvurulmuş olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 344,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3083, Karar No: 2024/4935, Tarih: 11.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/3083 E.  ,  2024/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2193 Esas, 2021/783 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1292 E., 2018/528 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafça icra takibine konu edilen muhtelif tarih ve bedelli bonolar nedeniyle davacının davalıya borcunun bulunmadığını, davalının dedesi olan davacının ileri yaşından faydalanarak, hile ile bonoyu imzalattığını, davalının davacının ve davacı eşinin mallarını hile ile ele geçirmek istediğini, icraya konu senetlerdeki her bir imzanın farklılığına bakıldığında imzanın kendisine ait olmayabileceğini ileri sürerek Sivas 2. İcra Müdürlüğünün 2016/10854 E. sayılı icra dosyasına konu alacak sebebiyle borçlu olmadığının tespitine, icra dosyasının ve icra takibine konu senetlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalının cevap dilekçesinde; davacının yaşına rağmen davranışın sonuçlarını kavrayabilecek durumda olduğunu, bonoların düzenleme tarihi olan 28.12.2015 tarihinde alınan heyet raporunda akıl zayıflığının tespit edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuyla dava konusu bonolar üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davalı tarafından bilirkişi raporundan sonra davacının adi yazılı ve tarihsiz davacıya ait olduğunu iddia ettiği belgenin süresinden sonra sunulduğundan delil olarak değerlendirilmediği, davalının davacının torunu olması, aynı zamanda uyuşmazlık konusu senetlerin lehtarı olması nedeniyle iddia olunan borcun doğrudan tarafı olması ve davalının, söz konusu senetler üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığını bilmesi gerektiği ve bilebilecek durumda olduğu, dolayısıyla davalının yapılan takipte kötüniyetli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, Sivas 2. İcra Müdürlüğünün 2016/10854 E. sayılı takip dosyasında davacı ...'nın borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalının istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalının istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalının istinaf dilekçesinde özetle; davacının bonoların düzenlendiği tarihinde medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olduğunu, bonoların düzenlendiği esnada oluşturulan tutanağın yargılama sırasında mahkemeye sunulduğunu, ancak mahkemece söz konusu belge dikkate alınmadan karar verildiğini, bonoların Adli Tıp Kurumu aracılığı ile incelenmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda imza karşılaştırılması için yeteri kadar belge ile inceleme yapıldığı, düzenlenen raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davalı tarafça sunulan davacının borçlu olduğuna ilişkin belgede, davaya konu bonoların açıkça belirtilmemesi nedeniyle, davacının borç ikrarının davaya konu bonolar için olduğu söylenemeyeceğinden, davalı tarafın bu yöndeki istinaf itirazları da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalının temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalının temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonolara istinaden başlatılan icra takibi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10356, Karar No: 2014/20866, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10356 E.  ,  2014/20866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/629-2014/52

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6773, Karar No: 2015/24972, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6773 E.  ,  2015/24972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 30/01/2015 tarih ve 2009/201 esas 2011/232 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14132, Karar No: 2019/8821, Tarih: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14132 E.  ,  2019/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalışan sanığın, müşterilerden günboyu tahsil ettiği 1560 TL nakit parayı iade etmeyerek uhdesine geçirdiği bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, kendisinden kasa açığı nedeniyle haksız yere maaşından kesintiler yapıldığını bu sebeple bahse konu parayı kendisinin olduğunu düşünerek aldığını belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından katılan şirketin defter ve kayıtlarında inceleme yaptırılarak sanığın çalıştığı dönemde açığı olup olmadığının, var ise maaşından kesinti yapılıp yapılmadığının araştırılması yine bu hususun tespiti için istasyon müdürü ... ile kovuşturma aşamasında hiç dinlenmeyen muhasebeci ...’nin tanık sıfatı ile beyanları alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2388, Karar No: 2023/3221, Tarih: 11.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/2388 E.  ,  2023/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında her iki mağdura yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 10.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/557 Esas, 2014/208 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.