muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12299, Karar No: 2018/4627, Tarih: 15.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12299 E.  ,  2018/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15/03/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... ili, ...ilçesi, ... köyü 1411 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) ..., ... ve ... il-ilçelerine ait 2015 yılı resmi verileri Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden getirtilerek, dava konusu taşınmaza ...-...-...-... İl-İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerinin ortalamasına göre değer biçilmesi ve ortalama verilere göre belirlenen bu bedel ile sadece 2015 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri esas alınarak hesaplanan bedel karşılaştırılarak 2015 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verilerinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı denetlenmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 200 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde % 75 oranında değer azalışına hükmedilmiştir.

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 200 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde % 75 oranında değer azalışına hükmedilmiştir.

Kısmi olarak yapılan kamulaştırmalarda kamulaştırmadan arta kalan kısımdaki değer kaybının % 50 oranını geçmesi halinde, davalıya % 50 oranında değer kaybı ile yetinip yetinemeyeceği sorularak, yetindiği takdirde bu miktara göre hüküm kurulması, yetinmediği takdirde davacı idareye geri kalan taşınmaz bedelinin tamamını ödemek suretiyle taşınmazın tamamının mülkiyet hakkını kazanma imkanı sağlanması ve talebi halinde taşınmaz bedelinin tamamına hükmedilmesi, aksi halde bilirkişi kurullarınca belirlenen değer azalış oranına göre karar verilmesi gerektiği gözetilerek, taraflara yukarıda açıklanan hususlarda beyanda bulunmaları için mehil verilip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

5)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde, tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2015 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe tarım müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafı % 50 oranında arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

6)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3202, Karar No: 2015/3436, Tarih: 06.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3202 E.  ,  2015/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında suça konu yağların kapı yanından alındığını belirtmesi, kovuşturma aşamasında ise iş yeri içerisinde rafların üzerinde olduğuna dair çelişkili beyanda bulunması karşısında ifadeler arasındaki çelişki giderilip çalınan yağlarında iş yeri içerisinden mi yoksa dışından mı alındığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13147, Karar No: 2013/13081, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13147 E.  ,  2013/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı şirket tarafından keşide edilip diğer davalı tarafından ciro edilen çekin davacı tarafından...2.İcra Müdürlüğünün 2003/2299 Esas sayılı dosya üzerinden icra takibine konulduğunu, davalının çekin zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle açtığı davasının...İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/518 E. -405 K. sayılı ilamı ile kabulüne karar verilerek icranın geri bırakıldığını, davalı ...'nun davalı şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, şirket ortaklarının şirkete koymayı taahhüt ettiği sermayeyi koymamaları sonucu oluşan sermaye açığını kapatmak için başka kişilerden olduğu gibi davacıdan da ödünç para alarak çeki davacıya verdiğini, aradaki ilişkinin davalı ... tarafından vergi dairesine verilen yakınma dilekçesinde ikrar edildiğini ayrıca vekili aracılığıyla...2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/216 esas sayılı dosyasına sunulan dilekçede de ilişkinin ikrar edildiğini, temel ilişki bakımından zaman aşımının gerçekleşmediğini iddia ederek takibe konulan çekin dayanağı olan zaman aşımının oluşmadığının tespiti ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının davasının kabulü ile 3.300,00 TL'nin davalı .... açısından 29.06.2003 tarihinden itibaren, davalı ... açısından ise 28.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş , hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir .

Dosyadaki bilgilerden davacı vekilinin 06/05/2011 tarihli ıslah dilekçesi sunduğu, bu dilekçede takibe konu çeklerin dayanağı olan temel ilişkinin zamanaşımına uğramadığının tespitine, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini, bu talep uygun görülmez ise takibe konu 3300 TL alacağın çek keşide tarihi olan 28/01/2003 tarihinden itibaren ticari faizi ile müteselsilen alınmasına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece gerekçeli kararda davacının davasının kabulü ile 3.300,00 TL'nin davalı ... . açısından 29.06.2003 tarihinden itibaren, davalı ... açısından ise 28.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir .

Mahkemece kısa kararda davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece gerekçeli kararda davacının davasının kabulü ile 3.300,00 TL'nin davalı ... . açısından 29.06.2003 tarihinden itibaren, davalı ... açısından ise 28.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir .

Mahkemece kısa kararda davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından sunulan ıslah dilekçesinde seçenekli olarak talepte bulunulduğu, mahkemece kısa kararda davanın kabulüne karar verildiğinin açıklandığı, bu şekilde hangi talebin kabul edildiğinin taraflarca anlaşılmasının mümkün olmadığı, gerekçeli kararda ise ıslah dilekçesinde yeralan ikinci seçenek olan talebin kabul edilerek hüküm oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9330, Karar No: 2014/11575, Tarih: 23.10.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/9330 E.  ,  2014/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 10/04/2014 gün ve 2014/3598-4785 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahalli mahkemece 03.10.2013 tarih ve 2012/785-758 sayılı ilamı ile kiralananın tahliyesine ilişkin açılan davanın reddine karar verilmiştir.Dava red edildiğinden ve davalıda kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davalı yararına karar tarihindeki AAÜT’e göre 2.016.-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken hükmün 4.maddesinde “davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davalı yararına karar tarihindeki ...’e göre 2.016.-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi” şeklinde hüküm kurulması üzerine davalı vekili 28.11.2013 tarihinde verdiği tavzih dilekçesi ile bunun bir yazım hatası olduğunu ve bu hatanın düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece 24.01.2014 tarihli tavzih kararı ile “davanın reddine karar verildiği ve sehven "vekalet ücretinin davalıdan tahsiline" olarak yazıldığı anlaşılmakla “2016.-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ olarak yazan kısmın “2016.-TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” şeklinde düzeltilmesine karar verildiği halde onama kararında davalı yararına takdir edilen vekalet ücretinden davacıdan tahsiliyle davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu “davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” olarak sözlerinin yazım hatasından kaynaklandığının anlaşılmasına” ibaresinin fazladan ve hatalı olarak sehven yazıldığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin onama kararında yazılı “ davalı yararına takdir edilen vekalet ücretinden davacıdan tahsiliyle davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu “davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” sözlerinin yazım hatasından kaynaklandığının anlaşılmasına” ibaresinin çıkarılarak mahalli mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile yukarIda açıklanan gerekçeyle mahalli mahkeme kararının ONANMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1044, Karar No: 2018/1312, Tarih: 04.07.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1044 E.  ,  2018/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “ Tüketici Sorunları İl Hakem Kurulu Kararının İptali ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) davanın reddine dair verilen 03.01.2013 gün ve 2012/763 E., 2013/6 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 08.05.2014 gün ve 2014/21 E., 2014/7159 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı vekili dava dilekçesinde; Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin ihtilafın çözümünde görev ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili şirkete abone sözleşmesi ile bağlı olan müşterilerin kullanmış oldukları elektrik bedellerinin belirlenmesinde tek başına ve münhasır yetki ile hareket etmediğini, EPDK kararlarının bağlayıcılık arzettiğini, müvekkili şirketin EPDK kararına uygun olarak tarifelendirdiğini, ileri sürerek davanın kabulü ile Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyetince müvekkili şirket aleyhine verilen 26/09/2012 tarih ve 2012/1075 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun davetiyenin tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen Sivas Valiliği Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 26/09/2012 tarih ve 2012/1075 nolu kararına bakıldığında; davalı tüketiciden alınan elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının 2011 ve 2012 tarihli faturalarda gösterilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin yasal faizi ile birlikte tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik kullandığı süre içerisinde de tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiği görülmektedir.

Yerel Mahkemece verilen kararın kesin olarak verildiği belirtilmiştir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağı, eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde, kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz.Bu itibarla; temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; Sivas 3. Asliye Hukuk(Tüketici) Mahkemesi'nin 29.01.2013 tarih ve2012/763E.- 2013/6 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c) Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12. maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.