muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14137, Karar No: 2019/12681, Tarih: 12.06.2019

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından; davacı çalışma süresini, aylık ücret miktarını, fesihte tanınması gereken ihbar süresini ve kendisine kullandırılmayan izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Giydirilmiş ücret bakımından ise, aylık çıplak ücrete ek, para veya parayla ölçülebilen menfaat bulunduğu noktasında dava dilekçesinde bir iddia yoktur. Bu itibarla, dava konusu edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davacı tarafça belirlenebilir nitelikte olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ... Medikal Sanayi Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4927, Karar No: 2022/5595, Tarih: 23.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4927 E.  ,  2022/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : a) Kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ancak sanığın kazanılmış hakkı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası

b) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı TCK'nin 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi mahkemece kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; saair temyiz istemlerinin reddine ancak;

Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin bozma ilamında "Dosya içerisinde bulunan ve sanık hakkında Bolu Abant İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 05.04.2012 tarihli hasta epikriz raporuna göre Saparanoid hezeyanları nedeniyle "şizofreni" ön tanısı konulan sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," şeklinde belirtilmesi karşısında bozma ilamına uyulmasına rağmen sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Elazığ Fethi Sekin Şehir Hastanesi tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 23.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10192, Karar No: 2012/11212, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10192 E.  ,  2012/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : Bursa Kapalı Cezaevi Müdürlüğü

KISITLI ADAYI : ...

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Vezirköprü Sulh Hukuk, Merzifon Sulh Hukuk, Bursa 2. Sulh Hukuk ve Gemlik Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosyanın kapsamına göre; Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/703 Esas, 2009/1126 Karar sayılı kararında hükümlünün adresinin "... " olarak belirtildiği, yine hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin belirlenmesi için yazılan müzekkereye de, hükümlünün aynı adresi belirttiği, buna göre hükümlünün cezaevine konulmadan önceki son yerleşim yerinin "..." adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın, Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 22. ve 23. maddeleri gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11645, Karar No: 2019/19909, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11645 E.  ,  2019/19909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından yargılama yapılıp karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında ve ilk paragrafında dosyayla ilgisi bulunmayan "başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" suç adının da yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; müştekinin sabah 04.30 da kalktığında hırsızlığı farkettiğine dair beyanlarının dışında suç saatine ilişkin başkaca herhangi bir delil bulunmamakla, uyaptan alınan güneş doğuş ve batış saatleri ile olay tarihindeki yaz saati uygulaması da gözetilerek, gece vaktinin saat 04.18 sona erdiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2330, Karar No: 2007/3158, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2330 E.  ,  2007/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.8.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün değilse satış bedelinin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair verilen 20.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesi gerekli görüldüğünden;

I- Davaya konu ... Mahallise 456 ada 1 parsel numaralı taşınmazın açık artırma suretiyle satışına ilişkin ... Belediye Encümeninin 8.8.1997 tarih 364 numaralı kararının Encümene katılan Başkan ve Üyeler tarafından imzalanıp, imzalanmadığının, imzalanmış ise katılan hangi üye ve Başkan tarafından imzalanmadığının Belediye'den sorularak alınacak cevabın evrak arasına konulması, anılan karardan bir suretinin dosyaya konulması,

II- Yine 8.8.1997 tarih 364 numaralı Encümen kararı ile açık arttırma suretiyle satışına karar verilen taşınmazların "Bu arada ... Mahallesi 456 ada 1 parsel sayılı taşınmazın" işbu satışlarına ilişkin 8.8.1997 tarihinden evvel alınmış Belediye Meclis Kararı bulunup bulunmadığı, Belediyeden sorularak, böyle bir karar varsa karardan bir örneği de istenerek, buna ilişkin belgelerinde evrak arasına alınmasından sonra gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7604, Karar No: 2017/10699, Tarih: 09.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7604 E.  ,  2017/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ..., ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.,.... Şti. ile ...Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., .... Ltd. Şti., Cemo İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti ile ...Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, alt işveren bünyesinde çalıştığı hastane işyerinin ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na bağlı olduğu anlaşılmaktadır. ... Kamu Hastaneleri Kurumu ise, davalı ...’nın bağlı kuruluşudur. Bu halde, eldeki davanın ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na mı, yoksa ...’na mı yöneltilmesi gerektiği meselesinin değerlendirilmesi gereklidir.

... Kamu Hastaneleri Kurumu, 02.11.2011 tarihli ve 28103 ( mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 663 sayılı ... ve Bağlı Kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile kurulmuştur. Kararnamenin 29. ve devamı maddelerinde, ...’nın bağlı kuruluşu olduğu kabul edilen ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Aynı kararname ile kurulan, ... İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ile ... Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü’nün kamu tüzel kişiliğine haiz olduğu kararnamede belirtilmiş ise de, ... Kamu Hastaneleri Kurumu’nun tüzel kişiliğe sahip olduğu hususunda bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Dolayısıyla, ... Kamu Hastaneleri Kurumu tüzel kişiliğe haiz değildir.

Bu noktada, 02.11.2011 tarihli ve 28103 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname’nin de incelenmesi gereklidir. 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 1. maddesinde, kararnamenin amacı “genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri (..., Cumhurbaşkanlığı, ... Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu ve ... dâhil) ve özel bütçeli idarelerin hukuk hizmetlerinin etkili, verimli ve usul ekonomisine uygun şekilde yerine getirilmesine ve bu hizmetlerin yürütülmesinde uygulama birliğinin sağlanmasına yönelik usul ve esasların belirlenmesi” şeklinde kabul edilmiştir. Kararnamenin uygulanmasında, “idare” ifadesinden anlaşılması gerekenin, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idareleri olduğu hususu da, kararnamenin 2. maddenin birinci fıkrasının “ç” bendinde belirtilmiştir. Kararnamenin 6/1. maddesinde ise, idarelerin, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haiz olduğu düzenlenmiştir.

... Kamu Hastaneleri Kurumu, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na ekli (I) sayılı cetvelde yer aldığından, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamındadır. Dolayısıyla, Kararname’nin 6/1. maddesine göre taraf sıfatını haizdir.

659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 6. maddesinin, 23.11.2013 tarihli ve 28830 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, ... Mahkemesi’nin 06.06.2013 tarihli ve 2011/145 esas, 2013/70 karar sayılı kararıyla, sadece Cumhurbaşkanlığı, ..., ... Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, ... ile Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu yönünden ...’ya aykırı olduğu kabul edilerek iptaline karar verilmiştir. Dolayısıyla, ... Mahkemesi’nin iptal kararı dışında kalan kurumlar bakımından, kararnamenin 6. maddesi halen yürürlüktedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, ... Kamu Hastaneleri Kurumu, her ne kadar tüzel kişiliğe haiz değil ise de, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 6/1. maddesi uyarınca, eldeki dava bakımından taraf ehliyetine sahiptir. Bu halde, davanın, ... yerine, ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na yöneltilmesi gereklidir. Belirtilen sebeplerle, ...’nın davalı olarak gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından, ... yerine davalının ... Kamu Hastaneleri Kurumu olarak değiştirilmesi için, davacı vekiline süre verilmeli ve neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15423, Karar No: 2015/18433, Tarih: 15.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15423 E.  ,  2015/18433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir. (TMK md.337) Dava 23.5.2013 tarihinde açılmış, taraflar ise davadan sonra 11.12.2013 tarihinde evlenmiştir. Dava tarihinde, evlilik dışı doğan ...'ın velayeti davacı annede olup, ... velayetinin kendisinde olduğunun tespitini talep etmekte hukuki yararı yoktur. Davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken (HMK md.ll4/l,f-115) yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değil ise de talebin reddine dair karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş (HUMK. m. 438/son) ve davacının bu yöne ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır. Olaylara açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Davacı tarafından, müşterek çocuk ... yararına 300 TL tedbir nafakası talep edilmiştir. Davacının bu talebine yönelik olarak deliller toplanıp, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple velayetin annede olduğunun tespiti talebinin reddine ilişkin hükmünün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15042, Karar No: 2012/8766, Tarih: 19.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/15042 E.  ,  2012/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :- Hükümlü sanık ... hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

- Sanık ...'in hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümlü hakkında 16.10.2003 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği gözetilmeden, bozma kararı sonrası hakkında yeniden yargılama yapılarak verilen karar ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 125/186 sayılı kararında belirtildiği üzere hukuki dayanaktan yoksun olup, temyizi mümkün bulunmadığından hükümlü müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafii yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA),19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.