muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8074, Karar No: 2013/8593, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8074 E.  ,  2013/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak, kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

4-Dava konusu 366 parsel sayılı taşınmaza acele el konulmasına dair acele el koyma dosyasının mahkemesinden temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23713, Karar No: 2015/2971, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23713 E.  ,  2015/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10642, Karar No: 2023/6871, Tarih: 02.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10642 E.  ,  2023/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/95 E., 2016/488 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine,suça konu taşınmaza kim tarafından hangi tarihte hafriyat dökümü yapıldığına ilişkin keşif taleplerinin mahkemece mesnetsiz reddedildiğine, suça konu yerin katılanın ... Noterliği 05.12.2013 tarih ... Yevmiye Sayılı ibranamesi ile ... Regülatörü Yapım İşinin lisans sahibi ... Enerji Üretim San ve Tic A.Ş'ni ibra ettiği yer olduğuna,bu ibraname ile katılanın suça konu taşınmaz üzerinde yapılan işlemlere açıkca rızası göstermesi nedeniyle hukuka uygunluk sebebi bulunduğuna, ceza davasının ... Enerji yetkililerine açılması gerektiğine, dosyaya sunmuş oldukları belgelerin incelenmediğine, sanığın yetkilisi olduğu ... İnşaatın alt taşeron olarak sözleşmesinin 05.07.2015 tarihinde feshedildiğine bu tarihten önce ve sonra kazı toprağı dökmediğine,Yapı Mevzuatı ve sözleşmelerin 5.17 ve 6.4. maddeleri gereği inşaatın yapılacağı arsanın her türlü kamulaştırma veya satın alınarak bedellerinin ödenmesi ... Enerji A.Ş. Sorumluluğunda olduğuna, ... Enerji A.Ş. bu sorumluluğunu yerine getirdikten sonra arsaların sınırlarını belirleyerek müteahhidi olan ... Tekstil A.Ş.’ ye tahsis ettiğine (Her iki firmada Akbaş Holding kuruluşudur ve yetkilileri aynı şahıslardır) ... Tekstil A.Ş. teslim aldığı arsalar üzerinde çalışma yapılabilecek bölgelerde alt taşeronlar vasıtasıyla inşaat yapımına başladığına, sözleşmelerin 11.3. maddesinde açıkça belirtildiği gibi müteahhidin kendi onayı olmadan hiçbir imalat yapılmasının mümkün olmadığına suça konu taşınmazın ... Hes Projesi yapımı için ... Enerji A.Ş.’ ne devredildiğine, bu nedenle ilgili hukuki ve cezai bir sorumluluk lisans sahibi ... Enerji A.Ş.’ye ait olduğuna, ... Tekstil A.Ş. ve ... İnşaat Ltd. Şti. arasındaki sözleşmelerin feshedilmesi sonrası inşaat sahasının tespitinin yaptırıldığına, tespit davasında üçüncü şahıslara zarar verilerek yapılan hiçbir ayıplı imalat tespitinin yapılmadığına, sanığın müdürü olduğu şirketin ... Hes Projesi kapsamındaki çalışmalarında 3. Şahıslara zarar verecek hiçbir imalatta bulunmadığına, sanığın taşınmazının çevresinde kanal kazı imalatı yapılmadığına, sanığın suçsuz olduğuna beraat etmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın yetkilisi olduğu ve alt taşeron olarak hizmet verdiği şirket faaliyetleri sırasında HES projesi kapsamında yapımı devam eden kanal inşaatından çıkan hafriyatı katılana ait ... Köyü ... Mevkii 113 ada 218 parselde yer alan taşınmaza dökmek suretiyle suça konu taşınmazı işgal edip, katılanın taşınmazından yararlanmasını engellediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılana ait ... Köyü ... Mevkii 113 ada 218 parselde yer alan taşınmazı herhangi bir hakka dayanmadan katılanın yararlanmasını engelleyecek şekilde hafriyat dökerek tecavüz ettiği tüm dava dosyası kapsamından anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli . kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/6636, Karar No: 2022/8021, Tarih: 16.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6636 E.  ,  2022/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 01.06.2005-24.06.2013 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, net ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, yaz dönemlerinde günde 12-16 saat aralığında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 17.08.2012 tarihli ihtarname çekildiğini ancak davalının ihtarnameden sonra da davacının fazla çalışma ücretlerini ödemediğini belirterek fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının çalışma saatlerinin 09.00-17.00 saatleri arasında olduğunu, işyerinde üç vardiya bulunduğunu, nadiren fazla çalışma yaptığını ve bu fazla çalışmalarının da ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının çalışma saatlerinin 09.00-17.00 saatleri arasında olduğunu, işyerinde üç vardiya bulunduğunu, nadiren fazla çalışma yaptığını ve bu fazla çalışmalarının da ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın tarafların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2015/35370 Esas, 2018/19241 Karar sayılı kararı ile tarafların diğer temyiz itirazları reddedilerek; “davacının, işverene gönderdiği 17.08.2012 tarihli ihtarnamede; mesai başlangıç saatinin sabah 08:00, mesai bitim saatinin ise yaz sezonunda 19:00 olduğunu, dava dilekçesinde de çalışma saatleri belirtilmeksizin yaz dönemlerinde günde oniki-onaltı saat çalıştığını beyan ettiği görülmektedir. Fazla çalışma ücreti alacağı davacı tanıklarının anlatımlarına göre hesaplanarak hüküm altına alınmıştır ancak davacı tanıklarının davacının çalışma saatleri ile ilgili beyanları birbirinden farklı olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; çalışma saatleri belirtilmeksizin davacının haftanın üç günü günde onaltı saat, diğer üç günü ise günde oniki saat çalıştığı, gün içinde iki saat antre kullandığı belirtilerek haftada 27 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2015/35350 esas, 2018/19250 karar sayılı dosyada, davacının aynı işi yaptığı ve davalı tarafından işyeri çalışanlarının imzalarını içeren bir kısım puantaj kayıtlarının sunulduğu görülmüştür. Söz konusu kayıtlar bu dosya içine de alınarak, anılan kayıtlar ile ihtarname de belirten çalışma saatleri, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hak kazandığı halde ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı denetime açık şekilde belirlenmelidir. Ayrıca, davacının işverene gönderdiği 17.08.2012 tarihli ihtarnamede ve dava dilekçesinde, net 1200,00 TL ücretle çalıştığını beyan ettiği görülmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davacının beyanını aşar şekilde en son net 1600,00 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının anılan ihtarnamede ve dava dilekçesinde belirttiği ücret miktarı dikkate alınmaksızın talep aşılarak hesaplama yapılması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Diğer yandan, davacı dava tarihinden önce davaya konu alacağın ödenmesi için davalı işverene ihtarname göndermiş olup, talep ettiği alacak yönünden davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmüş olduğundan, temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmemesi de hatalıdır.” gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkeme bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada; farklı bir bilirkişiden alınan 28.03.2020 tarihli rapor doğrultusunda ancak rapordaki haftalık 9 saat fazla çalışma yapıldığı yönündeki belirlemenin aksine davacının 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığına ilişkin talebi ile bağlı kalınarak ara dinlenme süresi düşüldüğünde günlük 10 saat çalışarak haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı resen tespit edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31 inci maddesinde "hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir" şeklinde düzenleme yapılarak hakime yargılama sonunda doğruya ulaşma görevini yüklemiştir. Anayasamızın 141 inci maddesine göre, yargı basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmelidir. Devlet yargının basit, ucuz ve çabuk gerçekleşmesi için gerekli düzenlemeleri yapmak durumundadır. Zira hakkın tanınması ve korunmasındaki gecikmeler, hukuk devleti ilkesi ile uyumlu değildir, adil yargılanma hakkını ihlal eder. Bu sebeple yargılama sonucunda ulaşılacak hüküm, doğru, gecikmemiş ve kendisinden beklenen etkiyi gösteren bir niteliğe sahip olmalıdır. Bundan dolayı belirsiz vakıaların açıklattırılmasına, eksikliklerin hâkim tarafından işaret edilerek taraflarca giderilerek yargılamanın uzatılmasının önüne geçilmesine ilişkin hâkimin davayı aydınlatma yükümlülüğü bulunmaktadır. Usul hukukunda bu yükümlülüğün anlamı, doğru hüküm kurulmasıdır. Bu hususta yapılacak bir inceleme içinse, tarafların iddialarını eksiksiz ve zaman, yer gibi somut unsurlarıyla tam bir açıklık içinde yargılamaya getirmeleri gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapıldığı belirtilen yargılama neticesinde, dosya içerisine alınan puantaj kayıtları ve ücret bordrolarının esas alındığı belirtilerek fazla çalışma ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacı vekili tarafından puantaj kayıtlarında yer alan imzaların davacıya ait olmadığı, işyeri bölüm yöneticisi tarafından imzalanmış olduğu yönünde imza itirazında bulunulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapıldığı belirtilen yargılama neticesinde, dosya içerisine alınan puantaj kayıtları ve ücret bordrolarının esas alındığı belirtilerek fazla çalışma ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacı vekili tarafından puantaj kayıtlarında yer alan imzaların davacıya ait olmadığı, işyeri bölüm yöneticisi tarafından imzalanmış olduğu yönünde imza itirazında bulunulmuştur.

Ne var ki Mahkemece, davacının imza itirazı hususunda bir inceleme yaptırılmaksızın karar verilmiş ve belgeler değerlendirmeye alınmamıştır. Mevcut durum karşısında, hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacının medarı tatbik imzaları toplanmak ve imza örnekleri alınmak suretiyle yaptırılacak imza incelemesi neticesinde sonucuna göre belgeler bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu yönde bir işlem yapılmadan sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bununla birlikte; Mahkemece davacının talebi gözetilerek haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı yönündeki resen yapılan değerlendirme isabetli bulunmakta ise de, hesap pusulalarında imza bulunmayan ancak fazla çalışma tahakkuku bulunan aylar bakımından; öncelikle banka kayıtları getirtilip karşılaştırma yapılarak ödenen tutarın mahsup edilmesi gerekirken, yalnızca tahakkuk bulunduğu gerekçesiyle söz konusu dönemlerin dışlanması suretiyle hesaplama yapılması da yerinde değildir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17927, Karar No: 2018/7468, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17927 E.  ,  2018/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalılar vekili tarafından duruşma istemli, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; daha önceden belirlenen, 03.07.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.795.00.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya, 6.70.TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3552, Karar No: 2022/4152, Tarih: 30.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3552 E.  ,  2022/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.07.2014-17.06.2015 tarihleri arasında profesyonel yönetici olarak çalıştığını, şube başkanı ve başvekili olduğunu, hukuka aykırı olarak önce çalıştığı işyerinden ücretsiz izin kaldırılması kararı alınarak ardından profesyonelliğini sonlandırılması yönünde karar alındığını, en son aldığı ücretin 6.303,68 TL olduğunu, fiilen ve tam zamanlı çalışma yaptığını, hak kazandığı ücret alacağı, ikramiye, maaş artışı, primler ve diğer tüm alacaklarının ödenmesi gerektiğini, hukuka ve insan onuruna aykırı fiillerin olduğunu, kişilik haklarının zedelendiğini iddia ederek, 2.500,00 TL maddi tazminatın, 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki beyanlarının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, maddi-manevi zarara uğradığına dair bir yargı kararı olmadığından geçerliliği olmadığını, davacının 26.04.2016 tarihinde tekrar profesyonel yöneticiliğe atandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki beyanlarının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, maddi-manevi zarara uğradığına dair bir yargı kararı olmadığından geçerliliği olmadığını, davacının 26.04.2016 tarihinde tekrar profesyonel yöneticiliğe atandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının 26.07.2014 tarihinde yapılan genel kurul sonucunda şube yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği, 04.08.2014 tarihinde sendikal görevini ifa amacıyla işyerinden ücretsiz izne ayrıldığı, 17.06.2015 tarihinde ... Şubesi'nin 102 sayılı yönetim kurulu kararı ile davacının aylıksız izninin iptal edilerek yöneticiliğinin kaldırıldığı, bu kararın 07.07.2015 tarihli ve 179 sayılı karar ile genel merkez tarafından onaylandığı, davacının, bu kararın iptali için ... 29. İş Mahkemesi'nde 2016/1240 esas sayılı davayı açtığı, davanın kabul ile sonuçlanarak 2016/113 karar sayılı 01/03/2016 günlü ilam ile "... Şube (Sağlık-Sen) 17/06/2015 Tarih - 102 sayılı Genel Yönetim Kurulu kararı ile bunu onaylan Sağlık-Sen Genel Merkez Yönetim Kurulu 07/07/2015 Tarih - 179 sayılı kararın mevzuata aykırı olduğunun tespitine ve iptaline" karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2016/32007 esas, 2016/26770 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davacının 20.04.2016 tarihinde tekrar görevine başladığı, bu durumda davacının 15/07/2015 - 20/04/2016 tarihleri arasında mahrum kaldığı haklarını talep edebileceği ve söz konusu mahrum kaldığı maddi zararın bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere 52.123,83 TL olduğunun anlaşıldığı, ancak manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :