muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21039, Karar No: 2015/2873, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21039 E.  ,  2015/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6664, Karar No: 2019/3457, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6664 E.  ,  2019/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanıklar hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

1)Sanık ...'ın %95 ortak ve müdür olduğu, sanık ...'in ise %5 ortak olduğu, Seçil Yayın Tanıtım Matbaa....Ltd. Şirketinin hisse devirlerinin alındığı 19.03.2007 tarihinden itibaren sahte fatura düzenledikleri, 2010 yılında 9 adet, 2011 yılında 3 adet sahte fatura düzenlendiğinin tespit edildiği olayda, sanık ...'ın şirketi ...... ile birlikte devralıp işlettikleri, 2009 yılında işler iyi gitmeyince kaçtığını, sonra düzenlenen faturaların ...... tarafından düzenlenmiş olabileceğini savunduğu; sanık ...'ın ise savunmasında şirketi Satılmış ile birlikte devraldıklarını, bir buçuk yıl sonra ayrıldığını, şirkette işçi olarak çalıştığını, işlerle Satılmış'ın ilgilendiğini, suçsuz olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2010 yılına ait 9, 2011 yılına ait 3 adet sahte faturanın asılları getirtilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları düzenleyen şirket ortaklarının sanıklar olması da gözetilerek;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları düzenleyen şirket ortaklarının sanıklar olması da gözetilerek;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

ab)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, ...... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13822, Karar No: 2017/3905, Tarih: 17.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13822 E.  ,  2017/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi mahkemenin 09/03/2015 tarihli ek kararı ile tavzih kararı verilmesi bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 2008 yılından bu yana süre gelen ticari ilişki sebebiyle davalıya emtia satıldığını, bakım-onarım hizmeti verildiğini ve hizmet sebebiyle müvekkili şirketin davalıdan 118.365,13 TL alacak hakkı doğduğunu, alacağın tahsili için yapılan görüşmelerin sonuçsuz kaldığını beyan ederek, dava konusu alacağın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu borcu kabul ettiklerini, ancak borç inkar edilmediğinden bütçe imkanlarına göre ödenebildiğini,davacının dava açmakta hukuki menfaati olmadığını savunarak, davanın usulden reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davayı kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, mahkemenin 09/03/2015 tarihli ek kararı ile, ilamın başlık kısmındaki dava tarihinin 02/05/2013 olarak, hüküm kısmının 4.maddesinin ise “alınması gereken 8.085,52 TL nispi karar harcında, peşin alınan harcın mahsubuna,6.4064,12 TL harcın davalıdan alınıp hazineye gelir kaydedilmesi “ şeklinde tavzihine karar verilmiş, bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.’nın 305/2. maddesinde “hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz,genişletilemez ve değiştirilemez” denilmektedir. Somut olayda anılan Yasa hükmüne aykırı şekilde hüküm fıkrasının harçla ilgili bölümünde harç sorumluluğunun değiştirilmesine yol açacak şekilde tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ek kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/905, Karar No: 2025/1904, Tarih: 10.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/905 E.  ,  2025/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/129 E. 2023/387 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 26.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, taraflar haberdar edilmek suretiyle duruşma açılarak, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1858, Karar No: 2012/4696, Tarih: 06.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1858 E.  ,  2012/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itirazın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklarının 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre rüçhanlı alacaklardan olmasına rağmen, müflis .... Soğutma Cihazları Tur.San.Tic. Ltd.Şti. iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin 214.812,79 TL tutarındaki alacağının hukuka aykırı olarak üçüncü sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi temsilcisi, iflas masasında gümrük vergisine tabi bir mal bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan iflas idaresince, şikayetçi vekilinin sunduğu listede belirtilen malların ya da bunların satışından elde edilmiş bir bedelin, iflas masasında bulunmadığının bildirildiği, gümrük vergisi alacağının rüçhanlı olabilmesi için gümrük vergisine tabi eşyanın ya da bu eşya satılmış ise satış bedelinin iflas masasında bulunmasının şart olduğu, diğer malların satış bedelinden gümrük vergisinin rüçhanlı olarak ödenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Şikayet, 3. sıraya alınan gümrük vergisi alacağının rehinli alacaklardan önce ödenmek üzere rüçhanlı olarak sıraya kaydedilerek, sıra cetvelinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Gümrük vergi ve resimleri 6183 sayılı Kanun’un 21/II ve İcra ve İflâs Kanunu'nun 206/I maddeleri hükümleri uyarınca rüçhanlı olup, gümrük vergisine tâbi eşyanın satışından elde edilen paradan öncelikle ödenir. Bu nedenle gümrük vergilerinden doğan alacağın rüçhanlı olabilmesi için, gümrüğe tâbi eşyanın veya bu eşya satılmışsa, satış bedelinin iflâs masasında olması şart olup, diğer malların satış bedelinden gümrük vergilerinin ödenmesi mümkün değildir.

Somut olayda, mahkemece gümrüğe tâbi eşyanın iflâs masasında bulunup bulunmadığı ya da böyle bir eşyanın satışından elde edilen bedelin iflâs masasında olup olmadığının tespiti yönünde herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, şikayet olunanın vergiye konu malların iflas masasında bulunmadığı yönündeki beyanı ile yetinilerek karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan kanun hükümleri çerçevesinde, hazine alacağının dayandığı belgeler, iflâs dosyası, müflis şirkete ait diğer kayıtlar ile ilgili diğer belgeler üzerinde, aralarında yeminli mali müşavirin de bulunduğu üç kişilik ehil

bir bilirkişi heyetince inceleme yaptırılarak, gümrüğe tâbi eşyanın iflâs masasında bulunup bulunmadığı ya da böyle bir eşyanın satışından elde edilen bedelin iflâs masasında olup olmadığının tespiti ile varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1203, Karar No: 2020/9024, Tarih: 02.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1203 E.  ,  2020/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki... İli,... İlçesi, ... Mahallesi 426 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2880, Karar No: 2022/11754, Tarih: 04.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2880 E.  ,  2022/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Davacı adına tanzim ve tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptali ile kurumca konulan hacizlerin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve de davacı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, temyiz isteklerinin süresinde olduğu için işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.10.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı asil ... ve adına Av. ... ile davalı SGK Başkanlığı adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Davacıya kurum tarafından 13 adet ödeme emri tebliğ edildiği söz konusu ödeme emirlerinin... işletmeleri A.Ş.'nin Vera Mare Resort Şubesinde çalışan personellerin ödenmeyen prim borçları olup davacıya şube müdürü olmasından dolayı şahsi sorumlu tutularak tahakkuk ettirildiğini ancak davacının şahsi sorumluluğu olmadığını, davacının şirkette üst düzey yönetici olmadığını bu sebeple borçtan dolayı müteselsil sorumluluğunun bulunmadığını, primlerin tahakkuk ile ödenmesinin hiçbir görev ve yetkisinin bulunmadığını yerleşik içtihatlar gereği temsil ve ilzama da yetkili olması gerektiğini davacının herhangi bir harcama yetkisi verilmediğini, 5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde sorumluluğu düzenlenen kişiler arasında şirketin ana yönetimindeki yetkili ve görevli kişilerin olduğunu, davacının şube yöneticisi olarak sermaye yönetim yetkisi olmadığını şubenin sermayesinin merkezden karşılandığını, ayrıca davacının görevde olmadığı dönemler için de borç tahakkuk ettirildiğini, davacının görevinden 31.05.2017 de ayrıldığını işyerinde çalışmadığı dönemlere ilişkin borç tahakkuk ettirilemeyeceğini uygulanan hacizlerin de haksız olduğunu ileri sürerek, ödeme emirlerinin iptaline, davacı ile ilgili uygulanan hacizlerin iptaline ve kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu takibin kesinleştiğini ödeme emirlerinin iptaline ilişkin istemin de reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu takibin kesinleştiğini ödeme emirlerinin iptaline ilişkin istemin de reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dava dilekçesi içeriği ve ekinde yer verilen 21. Hukuk Dairesinin kararına konu borçlar 506 sayılı Yasa dönemine ait borçlar olup, 506 sayılı yasanın 80. maddesinde “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” hükmü ile sorumluluk belirlenmiş iken 5510 sayılı yasada ayrıca kanuni temsilci de sorumlular arasında sayılmıştır.

Bu sebeple davacının şube temsilcisi olduğu dönemlerde ödenmeyen borçlardan doğrudan sorumlu olduğu kanaati ile davanın kısmen kabulü ile davacıya tebliğ edilen 2017/16887, 2017/16888 ve 2017/16889 sayılı dosyalardan düzenlenen ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline, davacıya tebliğ edilen 2019/28144 sayılı dosyadan düzenlenen ödeme emrinde yer alan 2017/9,10,11 aylar borç aslı ve gecikme zamım toplamı 85.951,65-TL ile ilgili ödeme emrinin davacı yönünden iptaline, 2016/7 - 2017/3 arası yönünden talebin reddine, davacıya tebliğ edilen 2016/031759, 2016/031760, 2017/021831, 2017/021832, 2017/021833, 2019/028145, 2019/028147, 2016/034082, 2016/034083 dosyalardan düzenlenen ödeme emirleri yönünden talebin reddine karar vermek gerekmiş aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Hüküm: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davanın kısmen kabulü ile;

A-Davacıya tebliğ edilen 2017/16887, 2017/16888 ve 2017/16889 sayılı dosyalardan düzenlenen ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline,

B-Davacıya tebliğ edilen 2019/28144 sayılı dosyadan düzenlenen ödeme emrinde yer alan 2017/9,10,11 aylar borç aslı ve gecikme zamım toplamı 85.951,65 TL ile ilgili ödeme emrinin davacı yönünden iptaline, 2016/7 - 2017/3 arası yönünden talebin reddine,

C-Davacıya tebliğ edilen 2016/031759, 2016/031760, 2017/021831, 2017/021832, 2017/021833, 2019/028145, 2019/028147, 2016/034082, 2016/034083 dosyalardan düzenlenen ödeme emirleri yönünden talebin reddine, karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince; davanın dava dışı ... olduğu, ödeme emrinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, ödeme emrine konu alacağın 2015/12-2017/11 dönemine ait ayların prim, işsizlik sigorta primi, damga vergisine ilişkin olup, davacının temsil yetkisinin 18/05/2017 tarihinde sona erdiği, 2017 yılı 5. ay ve sonrası borçlardan sorumluluğunun bulunmayacağı, şube temsilcisi olduğu döneme ilişkin borçlardan sorumluluğunun bulunduğunun kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu değerlendirilmiştir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı temyizinde; kararın tamamen kabul edilmesi gerektiğini esasen müdür olsa dahi para ödeme yetkinsin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı kurum vekili davacı hakkında toptan ödeme koşullarının oluşmaması nedeniyle istemin reddine dair karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A-Primlere ilişkin ödeme emirlerinin iptali talebi yönünden;

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. " hükmünü öngörmüştür.

Ticaret Kanunu’nun 371/1. maddesinde; “Temsile yetkili olanlar şirketin amacına ve işletme konusuna giren her türlü işleri ve hukuki işlemleri, şirket adına yapabilir ve bunun için şirket ünvanını kullanabilirler. Kanuna ve esas sözleşmeye aykırı işlemler dolaysıyla şirketin rücu hakkı saklıdır.” hükmü bulunmaktadır.

TTK 623. maddede ise " (1) şirketin yönetimi ve temsili şirket sözleşmesi ile düzenlenir. Şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsili, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebilir. En azından bir ortağın, şirketi yönetim hakkının ve temsil yetkisinin bulunması gerekir.

(2) Şirketin müdürlerinden biri bir tüzel kişi olduğu takdirde, bu kişi bu görevi tüzel kişi adına yerine getirecek bir gerçek kişiyi belirler.