muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5669, Karar No: 2015/9844, Tarih: 12.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5669 E.  ,  2015/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2014/1225-2015/315

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ,tahliye taahhüdüne dayalı başlatılan icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın iptali ile tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde, davalı ile 10.05.2013 başlangıç tarihli 10 yıl süreli akaryakıt ve benzin istasyonu olarak kullanılmak üzere kira sözleşmesi imzalandığını belirterek 15.10.2013 tanzim ve 15.10.2014 tahliye tarihli tahliye taahhüdüne dayalı olarak 31.10.2014 tarihinde başlatılan icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptalini -takibin devamını talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, tahliye taahhüdünde imzası bulunan M.A.Ö.’in şirketi tek başına temsile yetkili olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 12.03.2015 tarihli yazı içeriğine göre M. A. Ö.’in tek başına şirketi temsile yetkili olduğu gerekçesiyle itirazın iptali ile tahliyeye karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 12.03.2015 tarihli yazı içeriğinden tahliye taahhüdünün tanzim edildiği 15.10.2013 tarihini de içine alan 14.05.2013-14.11.2013 tarihleri arasında davalı şirketi tek başına temsile yetkili kişinin başkan yardımcısı sıfatıyla M.A. Ö. olduğu, aynı kurum tarafından verilen ve temyiz aşamasında sunulan 20.4.2015 tarihli yazı içeriğinde 14.05.2013-14.11.2013 tarihleri arasında M. A.Ö.’in şirketi müştereken temsile yetkili olduğu, 22 Mayıs 2013 tarih 8325 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde ise temsil şeklinin müştereken olduğu belirtilmiştir. Buna göre yerel mahkemece yapılacak iş, davaya konu tahliye taahhüdünün tanzim tarihinde davalı şirketi temsile yetkili kişinin tespiti ile temsil şeklinin tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2531, Karar No: 2012/3729, Tarih: 29.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2531 E.  ,  2012/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait aracın satım bedelinden aracın aynından kaynaklanan vergi borcunun ödenmesinden sonra düzenlenen sıra cetvelinde paylaşıma konu tüm paranın borçlunun ticari vergi borcu nedeniyle davalıya ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin davalının haczinden önceki tarihte satılan araç üzerine rehin hakkı sahibi olduğunu, vergi dairesince borçlunun ticari faaliyetinden kaynaklanan vergi borcu nedeniyle müvekkilinin rehininden sonra haciz konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden tanzimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin vergi alacağının ilk sırada ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... alacağının bedeli paylaşıma konu aracın aynından kaynaklanan vergi borcu olmayıp, borçlunun ticari faaliyetinden kaynaklanan vergi alacağı olduğu, bedeli paylaşıma konu taşıtın aynından doğmayan kamu alacağının önceki tarihli rehinli alacağın önüne geçemeyeceği, vergi dairesinin 6183 sayılı Kanun’un 21.maddesi kapsamında hacze iştirak edebileceği gerekçesiyle paylaşıma konu miktardan alacaklı vekiline yapılan 325,81 TL masrafın mahsubu ile bakiye kısmın rehin alacaklısına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16857, Karar No: 2010/21860, Tarih: 28.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/16857 E.  ,  2010/21860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde, davalının işlettiği soğuk hava deposuna 610 kasa elma koyduğunu ve elmaları 3.kişiye 0,7 TL'den satması için davalı ile sözlü olarak anlaştıklarını, davalının dava dışı ... Mühendisi ... isimli şahsa elmaları 8.000 TL'ye sattığını, depo kirası ve elden ödediği 2.000 TL çıktıktan sonra geri kalan 4.000 TL'nin ödenmediğini belirterek, davalıdan 4.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında, kendisine ait hava deposuna davacının ürettiği 610 kasa elmanın konulduğunu, satılması için davacının sözlü olarak temsil yetkisi verdiğini, elmaları dava dışı ...'ye sattığını ve senet aldığını, senet bedeli ödendiği takdirde davacıya olan 4.000 TL borcunu ödeyeceğini, elmaları satın alan kişinin elmaların davacıya ait olduğunu bildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davacının elmaların satımı konusunda davalıya temsil yetkisi verdiğini, doğrudan doğruya temsil ilişkisinde hak ve borçların temsil olunana ait olduğunu belirterek davacının alacağını dava dışı elmaları satın alan ...'den talep etmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davada, davacının ürettiği elmaların kararlaştırılan bedel karşılığında davalı tarafından üçüncü kişiye satılmak üzere davalıya ait soğuk hava deposuna bırakması sonucu satılan elma bedelinin davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Bu durumda taraflar arasında, satış için bırakma (Konsinye) sözleşmesi yani mülkiyet devri yapılmaksızın, ürünün üçüncü kişilere satılması amacıyla zilyetliğinin bırakıldığı satışın sözkonusu olduğu anlaşılmaktadır.

Satış için tevdi (bırakma) sözleşmesinde taraflardan biri (bırakan, tevdi eden, davacı) kararlaştırılan bir bedel karşılığında, bir malı diğer tarafa kendi adına ve hesabına satması için ona teslim etmeyi ve diğer taraf (satış için alan, davalı) da muayyen bedeli ödemeyi veya malı geri vermeyi taahhüt eder.

Ülkemizde, tacirler arasında konsinye satış adı ile anılan satım için bırakma sözleşmesi, satıcının malını satmak ihtiyacında olması, ancak satım için gerekli araçlara sahip bulunmaması, uzmanlığının yetmemesi, yada satılacak şeyin bedelinin çok yüksek, buna karşılık alıcı çevresinin sınırlı olduğu durumlarda başvurulan bir hukuki yol olarak görülmektedir.

Ülkemizde, tacirler arasında konsinye satış adı ile anılan satım için bırakma sözleşmesi, satıcının malını satmak ihtiyacında olması, ancak satım için gerekli araçlara sahip bulunmaması, uzmanlığının yetmemesi, yada satılacak şeyin bedelinin çok yüksek, buna karşılık alıcı çevresinin sınırlı olduğu durumlarda başvurulan bir hukuki yol olarak görülmektedir.

Satım için bırakma sözleşmesinde, satım için bırakılan kişinin (davalının) seçimlik borcu vardır. Satış için bırakılan kişi ya o şeyin (taşınır malın) kararlaştırılan bedelini satım için bırakana ödemek ya da şeyi geri vermekle, mal sahibi (davacı) ise, malın zilyetliğini onu satış için alan davalıya fiilen teslim veya kısa elden teslim yollarından biriyle nakletmekle yükümlüdür.

Satım için bırakılan kişi (davalı) , satım için bırakana (davacıya), kendi aralarında kararlaştırılan tahmini satış bedelini ödemek yolunu seçtikten sonra, malı satın alan kişi satım için bırakılana (davalıya) satış bedelini ödememiş olsa bile, davalının bu yüzden satım sözleşmesinden dönmesi, ya da bu bedeli ödemek borcundan kurtulması sözkonusu değildir. Başka bir deyişle satım için bırakılan (davalı), satım için bırakana (davacıya), kararlaştırdıkları tahmini satış bedelini ödeme yükümlülüğü altındadır. Satım için bırakılan (davalı), kendi adına ve hesabına hareket ettiği için, üçüncü kişiye hangi bedelden satılmış olması, satım için bırakma sözleşmesinin dışında kalır.

Buna göre mahkemece; taraflar arasında kurulan “satım için bırakma” sözleşmesi gereğince davacının satması için davalıya ait soğuk hava deposuna bıraktığı elma bedelinin (davalı tarafından dava dışı 3.kişiye satılması sonucunda) davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1732, Karar No: 2018/1723, Tarih: 08.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1732 E.  ,  2018/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1946, Karar No: 2013/2980, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1946 E.  ,  2013/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 5. İcra Hukuk ve Bursa Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2010/18999 esas sayılı dosyasındaki icra emri ile takibin iptali istemine ilişkindir.

İcra Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici kredisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesi ise, istemin İİK 16. maddesi uyarınca şikayet yoluyla takibin iptaline ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK.nın 16. maddesinde “Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir.” hükmü yer almaktadır.

Davacı vekili, davalı ... kurumu tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte müvekkiline icra emrinin usulsüz şekilde tebliğ edildiğini belirterek, icra emri ile icra takibinin iptalini talep etmiştir. İptali istenen işlem, davalının talebi üzerine icra müdürlüğünce yapılan takibe ilişkin olduğundan, uyuşmazlığın İcra Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6047, Karar No: 2011/12565, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6047 E.  ,  2011/12565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9233, Karar No: 2014/5922, Tarih: 12.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9233 E.  ,  2014/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/185506

Mahkemesi : Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26.12.2012

Numarası : 2012/460 - 2012/650

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre şartları bulunmadığından, sanıklar F.. Y.. ve M.. G.. müdafilerinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık M.. G..'ün parmak izini taşıyan ve jeneratör yağını içerdiği beyan edilen tenekenin molotof kokteylleri ve örgüte ilişkin propaganda malzemelerinin konulduğu yerde bulunup bulunmadığı ve bu yerde bulunuyor ise nedeni kesin olarak belirlenmeden, bu yağın molotof kokteyli yapımında kullanılıp kullanılmayacağı ve diğer malzemelerle ilgisi araştırılmadan, sanıkların kullandıkları cep telefonlarının olay tarih ve saatleri itibariyle sinyal bilgileri alınıp değerlendirilmeden, sanıklar A.. S.. ve M.. G..'ün olay tarihi itibariyle izinli olup olmadıkları, izin işlemlerinin kaydedildiği esas belgeler de getirtilmek suretiyle belediyeden sorulmadan, arama işlemine ilişkin görüntüler bulunup bulunmadığı araştırılıp mevcut ise getirtilmeden ve arama tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri de dinlenmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2732, Karar No: 2021/12869, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2732 E.  ,  2021/12869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak açılan davada verilen hükmün 6100 sayılı HMK'nın 304.maddesi uyarınca tashihi ve 305/A maddesi uyarınca tamamlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine ilişkin hükmün HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş; bu kararın bir kısım davalılar vekili tarafından 6100 sayılı HMK'nın 304. madde uyarınca tashihi ve 305/a maddesi uyarınca tamamlanması isteminde bulunulmuş olup söz konusu talebin reddine dair ve kararının Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak açılan davada verilen hükmün 6100 sayılı HMK'nın 304.maddesi uyarınca tashihi ve 305/A maddesi uyarınca tamamlanması istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/02/2018 gün 2016/391- 2018/91E-K sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine dair HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca kesin olarak verilen hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından 6100 sayılı HMK'nın 304.maddesi uyarınca tashihi ve 305/A maddesi uyarınca tamamlanması isteminde bulunulmuş olup, söz konusu talebin reddine dair verilen 05.01.2021 tarihli karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.HMK'nın 353/1-a-6 maddesinde, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde , esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27/05/2021 gün ve 2020(20)5- 451 Esas 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-6. maddesi gereğince verilen karar; aynı kanunun 353/1-a ve 7251 sayılı Kanunun 39.maddesi ile eklenen 362/1-g maddesi uyarınca kesin olup, kesin olarak verilen hükümlerin tashihi ve tavzihine istemine ilişkin verilen kararlar da kesindir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9928, Karar No: 2012/12799, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9928 E.  ,  2012/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2010 gün ve 2008/342 Esas, 2010/32 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden 26.07.2010 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/1517, Karar No: 2006/13337, Tarih: 28.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1517 E.  ,  2006/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Uzunköprü As. Hukuk  (İş) Mahkemesi

Tarih                :  16.11.2006

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.2.1992-7.8.2001 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sürelerin tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı; davalıya ait Linyit Ocağı İşletmesi işyerinde 15.02.1992-07.08.2001 tarihleri arasında sürekli çalıştığını bildirerek davalı Kuruma eksik bildirilen çalışmaların tesbitini istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, davacının işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgesine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir.Öte yandan ise giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir.Karine tersinin ise eşdeğer belgelerle kanıtlanması olanaklıdır.

Bu gibi durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır

Yapılan incelemede; davacının imzasını işveren 1994-2001 tarih arası ücret bordrolarının bir kısmı gelmiş; imzasını içermeyen dönemler yönünde de bordro tanığı dinlenmiş, Enerji Bakanlığı 1996-1999 dönemine ait işverenin faaliyet raporlarını göndermiş olduğu anlaşılmıştır. Faaliyet raporlarında 1996-1999 yılları arasında işverenin kuruma yaptığı bildirime göre yılın 12 ay faaliyette bulunulduğu 1999 yılında Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları dışında üretimin olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda 1996-1999 yılları arasındaki resmi makamların, işveren bildirimine dayanarak verdiği bu faaliyet raporları doğrultusunda; davacının anılan dönemlerde imzalı  ücret bordrosu dışındaki aylar için çalışmanın var olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda 1996-1999 yılları arasındaki resmi makamların, işveren bildirimine dayanarak verdiği bu faaliyet raporları doğrultusunda; davacının anılan dönemlerde imzalı  ücret bordrosu dışındaki aylar için çalışmanın var olduğunun kabulü gerekir.

1992-1996 ve 1999-2001 tarihleri arasındaki istem dönemine gelince; davalı şirketin Enerji Bakanlığından faaliyet raporlarının istenilerek; davacının imzalı ücret bordrosu dışındaki sürelerde; çalışmanın varlığının tesbiti halinde, bu sürelerin de kabulü gerektiği dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece; bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi  usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.