muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18242, Karar No: 2014/11588, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18242 E.  ,  2014/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın kendisini ... İthalat İhracat San. Ve Tic. Ltd. Şti. adı altında yağ fabrikası sahibi olarak tanıtıp katılanla bin ton ay çiçek yağı satmak üzere anlaştığı, anlaşma sırasında katılana şirketine ait antetli ve sanığın imzası bulunan belge vererek hileli davranışlarla katılanı kandırarak yağları teslim etmeden 3.000 Amerikan doları kaporayı aldığı, aradan bir süre geçmesine rağmen sanığın yağları teslim etmediği gibi kaporayı da iade etmediği ve ortadan kaybolduğu somut olayda, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108-152 sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8131, Karar No: 2015/10811, Tarih: 09.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8131 E.  ,  2015/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2015/87-2015/284

DAVACI : C.. Y..

DAVALI : A.. Sigorta A. Ş.

Taraflar arasındaki alacak davasında Bursa 4. Tüketici ve Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sigorta sözleşmesinden değil 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilştir.

Tüketici Mahkemesince ise, haksız fiilden kaynaklandığı ve ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında öncelikle görev açısından inceleme yapılmıştır.

6502 sayılı Kanununun 2. maddesi her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaların bu Kanun kapsamında olduğu belirlendikten sonra, 3. maddesi ile buna yönelik tanımlar yapılmış olup, 3/1. maddesinde açıkça tüketici işlemi tanımlanmış olup, buna göre "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık vb.sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemin" tüketici işlemi olarak tanımladığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacıların, murisleri A..'in kullandığı ve davalı şirket tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalanmış olan aracın köprüden dereye uçması nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı talep ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın tüketici işlemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Uyuşmazlığın Bursa 4. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; Bursa 4. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5488, Karar No: 2014/15770, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5488 E.  ,  2014/15770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1- ... Makine San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ...; 2- ... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 27.12.2013 günlü ve 2012/173 - 2013/413 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23214, Karar No: 2012/31575, Tarih: 24.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/23214 E.  ,  2012/31575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 29. maddesi gereğince tahrik indirimini 1/2 oranında uyguladığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu kısma ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, TCK’nın 125/1 ve 125/4. maddeleri uyarınca belirlenen 35 tam gün karşılığı adli para cezasından, TCK’nın 29. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılmasıyla 17 tam gün karşılığı adli para cezası yerine, 8 tam gün karşılığı adli para cezasına, yine aynı Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılmasıyla 14 tam gün karşılığı adli para cezası yerine, 6 tam gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi ve neticeten sanık hakkında hesap hatası yapılarak 280 TL adli para cezası yerine 120 TL adli para cezasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “sonuç cezanın 280 TL adli para cezası” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5809, Karar No: 2012/8409, Tarih: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5809 E.  ,  2012/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.10.2010 gününden başlayarak aylık 1750 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14497, Karar No: 2013/27700, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14497 E.  ,  2013/27700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.4.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/27175, Karar No: 2020/8427, Tarih: 21.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27175 E.  ,  2020/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 14/03/2010 tarihinde başhekim ve ortopedi uzmanı doktor olarak çalışmaya başladığını, davacının görev yaparken şirket yöneticileri ve akrabalarının yoğun bir şekilde hastane yönetimine müdahale etmeye başladığını, müvekkilinin 18/05/2011 tarihinde iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hastane yönetiminde mesul müdürlük ve başhekimlik görevlerinde başarılı olamaması, şirket işlerini yönetmede acze düşmesi ve son olarak hakkında yönetime bayan hasta ve bayan personel tarafından kendilerine cinsel istismarda bulunulduğu yolunda sözlü ve yazılı şikayetlerin yoğunlaşması üzerine başhekimlikten ve mesul müdürlükten alınmasına karar verilmiş ve bu durumun bulunduğu toplantıda kendisine bildirildiğini, davacının müvekkili şirkette ortak olması ve iş akdini haksız olarak kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin doktor olarak çalıştığı özel hastaneye daha önce muayene olan M.P. isimli hastanın kontrol muayenesine gittiğinde, davacı işçinin tacizine uğradığını iddia edip muayeneden çıkar çıkmaz annesine bu durumu anlattığı, annesinin de birkaç gün sonra olayı hastane yönetimine bildirmesi üzerine davacı işçinin iş akdine bu sebeple son verildiği, dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir.

2-Davacı işçinin doktor olarak çalıştığı özel hastaneye daha önce muayene olan M.P. isimli hastanın kontrol muayenesine gittiğinde, davacı işçinin tacizine uğradığını iddia edip muayeneden çıkar çıkmaz annesine bu durumu anlattığı, annesinin de birkaç gün sonra olayı hastane yönetimine bildirmesi üzerine davacı işçinin iş akdine bu sebeple son verildiği, dosyadaki bilgi ve belgeler ile sabittir.

Davacı işçi Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/11 Esas sayılı dava dosyasında yargılanıp, üzerine atılı suçu işlediği yönünde mağdurenin beyanı dışında delil olmadığı gerekçesiyle ve delil yetersizliği sebebiyle beraat etmiş ise de; delil yetersizliğinden beraat kararı hukuk hâkimini bağlamaz. Mağdure M.P.’nin aşamalarda değişmeyen beyanı, muayeneden çıkar çıkmaz annesine yaptığı anlatım gibi hususlar, mağdurenin davacı işçi doktorun muayenesinden çıktıktan sonra tekrar fatura eksikliği için gitmesi istendiğinde feveran ettiğini beyan eden ceza dosyasındaki tanık M.S.’nin anlatımı birlikte değerlendirildiğinde; mevcut delil durumu işveren açısından haklı fesih sebebi oluşturacak seviyededir. Bu itibarla davacının talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7781, Karar No: 2019/494, Tarih: 29.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7781 E.  ,  2019/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9864, Karar No: 2024/11986, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9864 E.  ,  2024/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/714 E., 2024/711 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/5 E., 2024/40 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum büynesindeki Erbaa ... ... Uslu İlköğretim Okulunda 1998-1999 eğitim öğretim döneminde 6, 7 ve 8. sınıfların İş Eğitimi Derslerine ücretli öğretmenlik yapmak suretiyle sigortasız çalışmasından ötürü işbu sürelere ilişkin hizmetlerinin tespiti ile ödenmeyen SGK primlerinin ödenerek sigorta başlangıcının bu tarihten itibaren sayılmasını, bu nedenlerle EYT haklarına kavuşmaya esas olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1998-1999 eğitim öğretim döneminde davalıların iş yeri nezdinde tam gün ve bifiil olan çalışmasının tespiti ile çalışma süreleri boyunca ödenmeyen SGK primlerinin ödenmesi ile yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalıya tahmilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, Erbaa ... ... Uslu İlköğretim Okulunda vekil öğretmen olarak 1998-1999 eğitim öğretim yılında çalıştığı iddia edilen dava açısından karşı tarafın çalıştığını iddia ettiği Kurumun bir kamu kurumu olduğunu, davacı ile müvekkil Kurum arasında 657 sayılı Kanun çerçevesinde bir iş ilişkisi bulunduğunun göz önüne alındğında söz konusu davada iş kanununun uygulama yeri olmayıp davacının idari yargı yerinde açılmasının gerektiğini, davanın tespiti istenin hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerektiğini beyanla davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının vekil öğretmen statüsünde çalışmış ise görev yönünden itirazlarının bulunduğunu, vekil öğretmenlerin kadrolu bir öğretmenin hamilelik veya askerlik gibi geçici nedenlerle görev yapamadığı sürelerde öğretmen maaşının bir kısım ödenmek ve 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu ile ilişkilendirilmek suretiyle 657 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde belirtilen statü ile görevlendirilen geçici statüde öğretmen olduklarını, davanın görevli ve yetkili idare mahkemesinde açılması gerektiğini, yetki itirazında bulunduklarını, davada yetkili mahkemenin Erbaa İş Mahkemeleri olduğunu, Kurum kayıtlarından davacının ... Yıldırım isimli iş yerinden 15.09.2000 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin bulunduğunu, 18.09.2000 tarihinde işten çıkışının verildiğini, 11.02.2004-11.07.2005 tarihleri ara Art Temizlik İnş. Teks. ve Otomasyon Hiz. Tic. Ltd. Şti.'nde çalışmasının bulunduğunu ve 13.07.2005 tarihinden itibaren ise 5434 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, çalışmanın geçtiği iddia edilen iş yeri Tokat ili Erbaa ilçesi ... ... Uslu İlköğretim Okulunun tesciline dair herhangi bir kayda ulaşılamadığını, tescili olmayan iş yerinde sigortalı çalışmanın olamayacağını, çalışmaların geçtiği ileri sürülen iş yerinin bir kamu kuruluşu olduğunu, kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının esas olduğunu, belgesiz ücret ödemesi de yapılamayacağından sigortasız işçi çalıştırılmasının söz konusu olmadığını, Kurum kayıtlarının esas olduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiğini beyanla davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla "davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri