muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9172, Karar No: 2016/2407, Tarih: 03.03.2016

150 km ileride ikinci mola yerinde farkedildiğinin sabit olması karşısında mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, davalı taşıyıcının sınırlı sorumluluktan yararlanamayacağı ilke olarak kabul edilmek ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken, sınırlı sorumluluk ilkesine göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davalı .... taşımayı yapan aracın.... sorumluluk sigortacısıdır. Bu nedenle davacı ... şirketinin, sigortalısına halef olarak kendi sigortalısına ödediği sigorta bedeli için... sigortacısından tazminat talep etme hakkı vardır. Ancak, davalı ... şirketinin poliçeden dolayı sorumluluğu poliçe özel ve genel koşullarına göre belirlenmelidir. Davalı ...vekili, hırsızlık olayının gerçekleştiği ileri sürülen....'nın poliçedeki güvenlik ve park klozuna uygun olmadığından zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur. ... sorumluluk sigorta poliçesi incelendiğinde poliçenin teminat dışı haller başlığı altında 5.14/2 fıkrasında “bekçili güvenlikli park yerinde ya da IRU tarafından belirlenmiş park mahallerinde konaklama yapılmadığı hallerde oluşan hasarın teminat dışı olduğu” hükmü düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece anılan kloz uyarınca davalı ... Şirketi'nin sorumluluğuna gidilemeyeceği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme ile davalı ... Şirketi hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... şirketi vekilinin poliçede düzenlenen elektronik ekipman muafiyetine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... Şirketi yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ... Şirketi vekilinin elektronik ekipman muafiyetine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı As-av...'den alınıp davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15446, Karar No: 2016/15411, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/15446 E.  ,  2016/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemenin kabulüne göre de; H.M.K 323/1-ğ maddesine göre avukatlık ücreti yargılama giderleri arasında sayılmıştır. Bu hükme göre, davacının davasında haklı çıktığı anlaşıldığından davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle karardaki hüküm kısmına (6.) bend eklenerek “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/11283, Karar No: 2012/44535, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11283 E.  ,  2012/44535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığa tebliği sırasında adreste bulunmama nedeni ile en yakın komşusuna haber verildiğinin tebliğ tutanağına yazılmamış olması sebebiyle Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi ile anılan maddenin uygulanmasına yönelik Tebligat Tüzüğü'nün 28.maddesine göre tebliğ işleminin geçersiz olduğu; zira Tebligat Kanunu hükümlerine göre kapıya yapıştırma tarihinin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesi için muhatabın tebliğin yapılacağı sırada adreste bulunmayıp dağıtım saatlerinden sonra adrese geleceğinin belirli olması ile en yakın komşularından birine haber verilerek bunun birlikte tutanak altına alınması gerektiği, oysa ki bu hususların 30.06.2010 tarihinde imza altına alınan tebligat parçasında yer almadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek temyiz talebinin reddine dair 20.09.2010 gün ve 2009/1316 Esas ve 2010/891 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, şikayetçinin gürültü yaptığı gerekçesi ile kapısını tekmeleyerek kilit kısmını kırdığı olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/16494, Karar No: 2017/3806, Tarih: 13.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/16494 E.  ,  2017/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

ATK Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas dairesi/Narkotik Şubesi'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "uyuşturucu ve taşınmasında kullanılan bez torbanın" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ATK Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesi/Narkotik Şubesinde bulunan şahit numunelerin" ibaresinin yazılması,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13078, Karar No: 2013/16226, Tarih: 19.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13078 E.  ,  2013/16226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

AVUKAT ...

Taraflar arasında görülen tüketicinin hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde, davalının elektrik faturalarında elektrik bedeline çeşitli isimler adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle ....aşvuru yaptığını,.... . davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 sayılı .... Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak...Kurumu ....tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu tüketici hakem heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 07.03.2013 tarihli ek karar ile "kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine" karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturalarından .... aldığı fazla fatura paralarının tarafına geri ödenmesini istemiş, .... tüketiciden haksız olarak kesilen bedel ve kalemlere ilişkin bedellerin yasal faiziyle birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de bu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına, bu itibarla tüketici talebinin kabulüne karar verilmiştir.

...

.... Kararında "1.115.06 TL'nin tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içersinde de bu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına" şeklinde karar verildiğinden ve bu kararda ileriye yönelik karar verildiği belirli bir miktar da belirtilmediğinden mahkemece, dava konusu kararın iptaline ilişkin istemin reddine dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 07.03.2013 tarih, ..... sayılı temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin kararın kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı .... 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre,....elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından usulüne uygun olarak düzenlenmiş fatura ile ilgili ....Kararının iptaline ilişkin davacının talebi yönünden, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7243, Karar No: 2020/6934, Tarih: 09.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7243 E.  ,  2020/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Meni ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edenin 5 parseli 10.08.2010 tarihinde iktisap ettiğini, iktisap tarihinden sonra ilgili taşınmazın eski malik ile ilgisi bulunmayan davalının fiili kullanımında olduğunu belirterek, fuzuli şagil konumundaki davalının ilgili taşınmazdaki haksız işgalinin sonlandırılmasına, müdahalesinin men'ine ve ilgili taşınmazdan tahliyesine ve boş olarak davacıya teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 11/06/2014 tarihli duruşmadaki beyanında; dava konusu taşınmazın öncesinde tarafına ait olduğunu, teminat amaçlı olarak bu taşınmazı ... ismindeki kişiye verdiklerini, daha sonra teminatı ödediklerini, fakat ...'ın bu taşınmazı kendilerine geri vermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 126 ada, 28 pafta, 55 parsel sayılı taşınmazın 1.101,00 m2 yüzölçümlü, bodrum, zemin kat, birinci normal kat ve çekme katlı bahçeli kargir ev nitelikli ve arsa payı 125/1.100 olan bağımsız bölüm, 8 nolu meskene yaptığı müdahalenin men'i ile taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "davanın kabulü ile, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 126 ada, 28 pafta, 55 parsel nolu taşınmazdan davalının müdahalesinin men'i ile tahliyesine" karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise, "davacının, davasının kabulü ile, davalının ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 126 ada, 28 pafta, 55 parsel sayılı taşınmazın 1.101,00 m2 yüzölçümlü, bodrum, zemin kat, birinci normal kat ve çekme katlı bahçeli kargir ev nitelikli ve arsa payı 125/1.100 olan bağımsız bölüm, 8 nolu meskene yaptığı müdahalenin men'i ile, taşınmazdan tahliyesine" karar verildiği, bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nin 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmek ve önceki hüküm ile bağlı kalınmaksızın yeni bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalının temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7081, Karar No: 2019/5157, Tarih: 11.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/7081 E.  ,  2019/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı Burulaş-Bursa Ulaşım Toplu Taşım İşl. Turz. San. Tic. A.Ş. avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı Burulaş-Bursa Ulaşım Toplu Taşım İşl. Turz. San. Tic. A.Ş. avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı Burulaş-Bursa Ulaşım Toplu Taşım İşl. Turz. San. Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Burulaş-Bursa Ulaşım Toplu Taşım İşl. Turz. San. Tic. A.Ş.ne yükletilmesine, 11/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6532, Karar No: 2017/965, Tarih: 27.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6532 E.  ,  2017/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk düşürtme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmaya göre suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin hamile kalmasına ilişkin olarak yürütülen soruşturma ve kovuşturma neticesinde, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 gün ve 2010/55 Esas, 2012/69 sayılı Kararıyla sanık....'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair kurulan hükmün Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2012/12251 Esas, 2012/13862 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmakla, anılan eylem nedeniyle hamile kalan mağdurenin çocuk düşürtme suçu işlendiği sırada da onbeş haftalık gebe olduğu nazara alındığında, sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 99/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16586, Karar No: 2014/21120, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16586 E.  ,  2014/21120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2011/1015-2014/211

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.