muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4670, Karar No: 2022/8524, Tarih: 30.11.2022

Karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının itirazına mesnet markasının kapsamındaki tıbbi müstahzar emtiası ile dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 5.1.sınıfta yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler." mallarının benzer olduğu, dava konusu marka başvurusu kapsamında, 5.1.sınıf dışındaki "Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler." emtiası ile davacı markası kapsamındaki tıbbi müstahzar emtiasının, doğası, kullanım şekli ve dağıtım kanallarının farklı olduğu, aynı mağazalarda satılsalar bile, farklı reyonlarda bulundukları, ayrıca, birbirini tamamlayan veya rekabet halinde olan mallar da olmadıkları, bu nedenle davalının başvurusu kapsamında bulunan 5.1.sınıf dışındaki" Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler." emtiasının davacının mesnet markasının kapsamından farklı bulunduğu, mahkemenin bu emtia bakımından da tarafların marka tescil kapsamlarının benzer kabul edilmesi yerinde olmadığı, ayrıca davacının itirazına mesnet markası bütün olarak "TİORELAX" ibareli olsa da "TİO-RELAX" olarak algılanacağı, markalarda ortak olarak yer alan "relax" ibaresinin Türkçe karşılığının "rahatlamak, gevşemek" anlamlarına geldiği, bu itibarla 5/1. sınıfta yer alan emtia bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığı, taraf markalarında yer alan asli unsurların "TİO" ve "BIO" ibareli olduğu hususları gözetildiğinde asıl unsurlar bakımından taraf markaları arasında işitsel ve görsel olarak kısmi bir benzerlik bulunduğu söylenebilirse de, ilaç markalarında görüşü dikkate alınması gereken kitle doktor ve eczacılardan oluşan bilinçli kitle olduğundan taraf markaları arasında yer alan bu benzerliğin iltibasa neden olmayacağı gerekçesi ile, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeninde hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2136, Karar No: 2015/2743, Tarih: 08.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2136 E.  ,  2015/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...2. Sulh Hukuk ve... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiş ise de, dosyada belgelerin eksik olduğu ve dosyanın tamamının taranmadığı gibi, taranan belgelerin de karışık olup evrak türüne uygun şekilde düzenlenmediği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan inceleme ile anlaşılmıştır. Dosyanın bu haliyle elektronik ortamda sağlıklı bir şekilde incelenmesi mümkün olmadığından merci tayini incelemesine konu dosyanın Daireye fiziki olarak gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4355, Karar No: 2014/5486, Tarih: 29.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4355 E.  ,  2014/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/558-2014/117

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından alacağa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dileçesinde davalının 1.4.2003 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının 2013 Nisan ayı kira bedelini ödemediğini, sözleşmenin 4. maddesindeki muacceliyet şartının gerçekleştiğini, belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir.Davalı vekili ise 2003 Nisan ayı kirasını ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir

Taraflar arasında düzenlenen 1.4.2003 başlangıç tarihli ve dokuz ay süreli kira sözleşmesinde kiralanan imalat ve satış yeri olarak kiralanmıştır. Kira sözleşmesinin 4. maddesinde “aynı dönem içerisinde aylık kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan itibaren dönem sonuna kadar olan kira bedelleri muacceliyet kesbeder” koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK. nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince davalının 30 günlük ödeme süresi içerisinde yapmış olduğu 19.4.2013 tarihli Nisan kirası açıklamalı dekont dikkate alınarak tahliye isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10058, Karar No: 2015/4821, Tarih: 23.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10058 E.  ,  2015/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/(2)-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna, illiyet bağına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının sanığın geçmişi, şahsi hali ve sair halleri gözönünde bulundurularak TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının, sanığın ekonomik durumuna göre takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1873, Karar No: 2015/8937, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1873 E.  ,  2015/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Evli kadını zorla kaçırıp alıkoyma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10589, Karar No: 2016/11949, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10589 E.  ,  2016/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9946, Karar No: 2007/14994, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9946 E.  ,  2007/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı ve dava dışı ... ile birlikte adi ortaklık şeklinde dava dışı Vakıf Kiralama A.Ş ‘den bir otobüs satın aldıklarını,otobüsün davalı adına tescil edildiğini, satış bedelinin 28.500 DM sini kendisinin ödediğini,anılan şirketin otobüsü geri aldığını,davalının da bu şirkete karşı dava açtığını ve ödenen parayı tahsil ettiğini ileri sürerek 28.500 DM nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davacı ile aralarında ortaklık ilişkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş;davacının temyizi üzerine Dairemizce, davacının dayandığı ajandadaki yazıların davalı el ürünü olduğu Adli Tıp Kurumu raporuyla da sabit olduğu, bu yazıların yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunduğu,tarafların tanık dahil tüm delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş;mahkemece,bozmaya uyulduktan sonra taraf tanıkları dinlenmiş,dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının iddiasını ispat edemediği,teklif edilen yemini de davalının eda ettiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında açıkça davalının el ürünü olduğu anlaşılan ajandadaki yazıların yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunduğu,bunun yan delillerle 2007/9946-14994

desteklenmesi halinde taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin varlığının kabulü gerektiğine vurgu yapılmıştır.Dinlenen davacı tanıklarından ... ... Saatçılar ve ... (...) da taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinin varlığını doğrulamışlardır.Bu durumda davacının 22.05.2007 günlü oturumdaki ’’Tanık beyanları mahkemece yeterli görülmez ise yemin deliline dayanıyoruz’’ beyanına itibar edilmek suretiyle karşı tarafa teklif edilen ve eda edilen yemin beyanına itibar edilemez.Hal böyle olunca mahkemece,davacının iddiasını ispat ettiği ve taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken,yazılı gerekçe ile davanın reddedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10573, Karar No: 2016/11933, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10573 E.  ,  2016/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6125, Karar No: 2014/21618, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6125 E.  ,  2014/21618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/166-2014/1

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11832, Karar No: 2019/4599, Tarih: 06.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/11832 E.  ,  2019/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : Derneğin Kendiliğinden Sona Erdiğinin Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı ve davalı ... vekillerince ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-b maddesine göre; Bölge Adliye Mahkemesince, kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere, HMK'nin 4. maddesinde gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili verilen kararlar kesin olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Bölge Adliye Mahkemesi kararında temyiz yolunun açık olarak gösterilmesi bu sonucu değiştirmez. Davacı vekilinin temyiz talebinin bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.