muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13552, Karar No: 2013/18458, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13552 E.  ,  2013/18458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir.Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların

suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Sanığın, katılan ile birlikte ...Turizm Tanıtım Organizasyon Tarım San. Tic.Ltd.Şti ortağı ve müştereken imza yetkisine sahip yetkilisi olduğu, sanığın katılanın rızası ve bilgisi dışında şirket hesabından belirtilen miktarın sanığın sahsi hesabına aktarılması talimatını içeren yazılar hazırlayıp katılanın imzasını başka belgelerden taşıyıp eklemek suretiyle yetkilisi oldukları şirketin hesabının bulunduğu Türkiye ... Bankası Valide Çeşme Şubesi'ne bu talimat yazılarını fakslamak suretiyle 174 718 no.lu şirket hesabından toplam 1.833.220.00 TL'yi kısa aralıklarla aynı şubedeki 99243 no.lu kendisine ait hesaba aktarmak biçiminde gerçekleşen somut olayda,

Sanık hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede

Sanığın ortağı olan katılanın imzasını başka belgelerden taşımak suretiyle oluşturulan talimat belgelerini yaklaşık bir yıl boyunca çeşitli aralıklarla banka şubesine fakslamak suretiyle banka görevlilerini yanıltarak ortağı olduğu şirket hesabından kendi hesabına bilirkişi raporuna göre toplam 1.833.220.00 TL'nin aktarılmasını sağlayarak şirketin diğer ortağı katılanın zararına kendisine haksız menfaat sağladığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bankaların olağan faaliyetlerini yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f gereği ceza tayin edildiği halde aynı maddenin son fıkrası gereğince adli para cezasının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı hususunun gözetilememek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5104, Karar No: 2006/12351, Tarih: 25.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5104 E.  ,  2006/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.

DAVA TÜRÜ :Kayıt Düzeltme

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

... 3 hanede kayıtlı ...'un anne, baba ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablolarının ayrı ayrı gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2024/159, Karar No: 2025/1431, Tarih: 10.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/159 E.  ,  2025/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

SAYISI : 2023/5 E., 2023/7 K.

Bölge Adliye Mahkemesi (İlk Derece) kararı davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalılar vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde davalılar vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; arsa sahibi davalılar ile dava dışı yüklenici ... İnşaat ve Sanayi A.Ş. arasında 18.11.2014 tarihinde Kadıköy 8. Noterliği 17164 yevmiye Numaralı Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi akdedildiğini, asıl yüklenici şirketin projeyi sürdürecek ve tamamlamaya engel olacak bir takım ekonomik zorluklarla karşılaştığını, bunun üzerine müvekkili şirketlerden oluşan adi ortaklığın 22.04.2016 tarihli Kadıköy 30. Noterliği'nin 26203 yevmiye Numaralı Düzenleme Şeklinde "Muvafakatname" ile projeyi tamamlama sorumluluğunu üstlendiğini, davalıların anasözleşmeyi adi ortaklık tarafları ile değil ... A.Ş. isimli yüklenici firma ile imzaladıklarını ve tahkim şartının bu sözleşmede olduğunu, müvekkili şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın projeyi tamamlama sorumluluğunu taahhüt etmiş olsa da ana sözleşmede yer alan tahkim sözleşmesini kabule ve anasözleşmenin 15. maddesi uyarınca tahkim usulüne başvurma ve tahkim sözleşmesinin varlığı hususunda ne müvekkili adi ortaklığın ne de ortaklığı oluşturan şirketlerin tahkim konusunda açık bir irade ortaya koymadıklarını, buna rağmen davalıların tahkime başvurduklarını, hakem kararının iptali gerektiğini, dava değerinin 921.408,23 TL olduğunu, tek hakem tarafından verilen nihai kararda ise  davanın 291.736,10 TL üzerinden kısmen kabul edildiğini, bu haliyle tahkim yargılamasında, 629.672,13 TL üzerinden ret kararı verildiğini, ancak tarafları lehine ret-kabul oranına uygun vekalet ücretine hükmedilmediğini, AAÜT'nin Tahkimde ve Sigorta Tahkim Komisyonunda Ücret Başlıklı 17/2 hükmünde; “...Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir.” denildiğini,  anılan madde hükmü gözetilmeden doğrudan davacılar vekili lehine hükmedilen 43.843,05 TL vekalet ücretinin beşte birinin hesaplanması gerekirken fazla vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, 30.000,00 TL ödemenin mahsup işlemine dahil edilmemesi sonucu kararda maddi hata yapıldığını, tek hakem kararında sözleşme hükümlerinin irdelenmediğini, bu kapsamada davada adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek hakem kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapan Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tahkime müracaat eden arsa sahipleri ile tahkim davalısı ... A.Ş. arasında   imzalanan 18.11.2014 tarihli sözleşmenin 15. maddesinde taşınmazın aynına ilişkin olmayan ihtilaflarda tarafların tahkim usulüne başvuracakları, bu hususta İstanbul Ticaret Odası Tahkim Kuruluna başvurabilecekleri gibi kendilerinin de hakem heyeti oluşturabilecekleri düzenlendiği, aynı maddenin diğer fıkrasında yüklenicinin arsa sahiplerinin izni olmadan sözleşmeyi ve sözleşmedeki hak ve yükümlülüklerini bir başkasına devir ve temlik etmeyeceğinin düzenlendiği, davacıların bu sözleşmenin tarafı olmadıklarını, arsa sahipleri ile davacılar arasında asıl sözleşmenin devrine ilişkin sözleşme bulunmadığı, ek protokollerin yüklenici ... ile bir kısım arsa sahipleri arasında imzalandığı, arsa sahipleri ile iptal davacıları arasında imzalanmış ek protokol bulunmadığı, bu ek protokollerde davaya konu projeyi oluşturan diğer parseller arsa maliklerinin imzaladığı sözleşmeleri kapsadığı belirtilmiş ise de diğer arsa sahipleri ile bu arada tahkim davacıları ile imzalanmış bir devir protokolü bulunmadığı, TBK'nın 205. maddesine göre sözleşmelerin devri, sözleşmeyi devralan ile devreden ve sözleşmede  kalan taraf arasında yapılan ve devredenin bu sözleşmeden doğan taraf olma sıfatı ile birlikte bütün hak ve borçlarını devralana geçiren bir anlaşma olduğu, sözleşmenin devrinin geçerliliği, devredilen sözleşmenin şekline bağlı olduğu, asıl sözleşmenin resmi şekilde yapılması gerektiğinden devir sözleşmelerinin de resmi şekilde yapılması gerektiği, geçerli bir devir sözleşmesi bulunmadığından asıl sözleşmede yer alan tahkim şartının sözleşmeyi devralan iptal davacıları ... A.Ş. ve ... A.Ş. ile arsa sahipleri arasında geçerli bir tahkim sözleşmesinin varlığından söz edilemeyeceği, her ne kadar geçerli bir devir sözleşmesi bulunmamasına rağmen taraflar geçirsiz sözleşmeyi kabul ederek buna göre sözleşmede öngörülen ifayı gerçekleştirmiş (inşaatın yapılarak bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine teslimi ile inşaat bedeli olarak arsa paylarının yükleniciye devri) ise ifadan sonra devir sözleşmesinin geçersizliği ileri sürülemeyecek ise de anılan hususun sözleşmede taraflara yüklenen edimlere ilişkin olup asıl sözleşmede yer alan tahkim şartının da taraflar arasında geçerli bir şekilde devredildiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesi ile davacıların iptal davasının HMK 429/2-a bendi uyarınca kabulü ile davacılar yönünden hakem kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Sözleşmenin devri ile tapu devirlerini yapan, konut teslim tutanaklarını düzenleyen ve imzalayan davacıların devri onayladıklarının açık olduğunu,

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Sözleşmenin devri ile tapu devirlerini yapan, konut teslim tutanaklarını düzenleyen ve imzalayan davacıların devri onayladıklarının açık olduğunu,

b. Her ne kadar ek sözleşmeler diğer arsa sahipleri ile yapılmış ise de sözleşmelerin 8. maddesi ile davalı arsa sahiplerinin de maliki olduğu tüm ada ve parsellerle ilgili yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerini de bağlayıcı olduğunu,

c. Davacılar ile davalı arasında adi yazılı ek sözleşmenin tahkim dosyasına sunulduğunu ve bu hususun dikkate alınmadığını, beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hakem kararının iptali istemine ilişkindir.

Sözleşmelerdeki nispilik ilkesi gereği sözleşme hükümleri ancak sözleşmenin tarafları arasında hüküm ve sonuç doğurur. Bu bağlamda tahkim sözleşmesi(tahkim şartı) de ancak sözleşmenin taraflarını bağlar ve sözleşmenin tarafları arasında hüküm ve sonuç doğurur. Ancak öyle durumlar ortaya çıkmaktadır ki, tahkim sözleşmesine taraf olmayan kişi ve kurumlar için de tahkim sözleşmesi bağlayıcı olmakta, sözleşmenin hüküm ve sonuçları, lehe veya aleyhe olarak, bu kişiler için de doğmaktadır. Bu duruma, tahkim sözleşmesinin teşmili(sirayeti, yayılması) denilmekte ve uygulamada da kabul görmektedir.

Tarafların sözleşmenin doğrudan tarafı olmamakla birlikte, tahkim sözleşmesine muhatap olmalarına ve sözleşmenin onlar için de bağlayıcı olmasına ilişkin olarak şüphesiz ki öncelikle sözleşme hukuku (maddi hukuk) ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerekir. Kimi durumlarda kanundan kaynaklanan halefiyet halleri de tahkim sözleşmesinin teşmilinde belirleyici olmaktadır. Bunların yanında hak ve nesafet kuralları, dürüstlük kuralları, hakkın kötüye kullanılması ilkesinin de tahkim sözleşmesinin teşmilinde dikkate alınması gerekir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 205. maddesine göre, sözleşmenin devri, sözleşmeyi devralan ile devreden ve sözleşmede kalan taraf arasında yapılan ve devredenin bu sözleşmeden doğan taraf olma sıfatı ile birlikte bütün hak ve borçlarını devralana geçiren bir anlaşmadır.

Yine aynı maddenin ikinci fıkrasına göre, sözleşmeyi devralan ile devreden arasında yapılan ve sözleşmede kalan diğer tarafça önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşma da, sözleşmenin devri hükümlerine tabidir.

Maddeden açıkça anlaşıldığı üzere; sözleşmenin devrinin, devreden, devralan ve sözleşmede kalan taraf arasında yapılması geçerlilik koşuludur. Ancak önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşma da sözleşmenin devri hükümlerine tabi olur.

Yine aynı maddenin ikinci fıkrasına göre, sözleşmeyi devralan ile devreden arasında yapılan ve sözleşmede kalan diğer tarafça önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşma da, sözleşmenin devri hükümlerine tabidir.

Maddeden açıkça anlaşıldığı üzere; sözleşmenin devrinin, devreden, devralan ve sözleşmede kalan taraf arasında yapılması geçerlilik koşuludur. Ancak önceden verilen izne dayanan veya sonradan onaylanan anlaşma da sözleşmenin devri hükümlerine tabi olur.

Davaya konu olayda, davalılar ile dava dışı ... İnşaat ve Sanayi A.Ş. arasında Kadıköy 8. Noterliği'nin 18.11.2014 tarihli ve 17164 yevmiye no'lu Taşınmaz Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlenmiş, daha sonra yüklenicinin ekonomik sıkıntılar yaşaması nedeniyle bu sözleşme, Kadıköy 8. Noterliği'nin 21.05.2015 tarihli ve 7893 yevmiye no’lu sözleşmenin eki olarak düzenlenen sözleşme ile davalıların oluşturduğu adi ortaklığa devredilmiştir. Bu devre de davalılar ... ve ... Kadıköy 30. Noterliği'nin 22.04.2016 tarihli ve 9432 yevmiye no’lu Muvafakatname ile, davalı ... ise Kadıköy 30. Noterliği'nin 22.04.2016 tarihli ve 9433 yevmiye no’lu Muvafakatname ile onay vermiştir.

Asıl sözleşme olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi resmi şekilde noterde düzenlendiği gibi bu sözleşmenin devrine de davalılar, yukarıda belirtildiği üzere, yine resmi şekilde noterde onay vermişlerdir. Bu durum karşısında artık sözleşmenin devri geçerli olduğundan sözleşmenin devrinin hüküm ve sonuçları, taraflar için doğar ve bağlayıcıdır. Devir sözleşmesi ve verilen onay ile sözleşmenin diğer hükümleri gibi tahkim şartına ilişkin hüküm de taraflar için artık bağlayıcı hale gelmektedir. Yukarıda belirtildiği gibi burada tahkim sözleşmesinin teşmili söz konusu olup tahkim şartı sözleşmeyi devralan davacılar için de bağlayıcıdır.

Diğer yönden sözleşme devralındıktan sonra taraflar edimlerini sözleşmeye göre ifa etmişlerdir. Sözleşme bir bütün olup bir kısım hükümleri yerine getirildikten sonra sözleşmede yer alan bir hükmün geçersizliğinin ileri sürülmesi aynı zamanda hakkın kötüye kullanılması olur ki, hukuk düzeni hakkın kötüye kullanılmasını korumaz.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, tahkim sözleşmesinin teşmili ile davacılar açısından da tahkimin bağlayıcı hale geldiğinin kabulü ile açılan iptal davasının reddine karara verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile iptal kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9231, Karar No: 2015/2348, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9231 E.  ,  2015/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1843, Karar No: 2018/6395, Tarih: 28.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1843 E.  ,  2018/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33965, Karar No: 2014/37128, Tarih: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33965 E.  ,  2014/37128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2013/137-2014/1049

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kesinleşen işe iade kararı gereği ödenen işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi miktarı için ayrı yapılan icra takibi ile dört aylık ücret, ikramiye, kontür, maaş ve ikramiye kesintileri, yemek ücreti alacaklar için ayrı icra takibi yaptığını ve davalının itirazı üzerine her iki icra dosyasındaki takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacıya işe başlatmama tazminatından gelir vergisinin kesilerek ödendiğini, diğer alacaklarınında takip tarihinden önce ödendiğinden alacağı bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisi için yapılan itirazın iptaline takibin devamına, diğer alacaklar için bilirkişi tarafından hesaplanan kısmi alacak miktarı üzerinden iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminat istemi de reddine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemiz incelemesinde;işverenin vergi dairesine kesilen miktarları yatırıldığının araştırılarak, yatırılmış ise vergi yükümlüsü davacının işe başlatmama tazminatından kesilip vergi dairesine ödenen gelir vergisi miktarını bizzat davacının vergi dairesine başvurarak talep etmesi gerekeceği ve davalı işvereni mükerrer ödeme durumunda bırakacak şekilde karar verilmemesi göz önüne alınarak kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan araştırma sonunda mahkeme işverenin yanlış hesap ve kaynaktan kesinti yaptığını ve davacının bu nedenle vergi keisntisini geri alamamasından sorumlu olduğundan bu yöndeki isteğin yeniden kabulüne karar verdiği görülmüştür.

Bozma sonrası karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İşe başlatmama tazminatından gelir vergi kesintisi yapılıp yapılmayacağı tartışmalı iken 16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Bu durumda vergi mükellefi olan davacının bu tarihten itibaren vergi dairesine başvurarak yapılan kesintiyi istemesi mümkün iken davacının ihmalinin sonuçlarından davalının sorumlu tutulması mümkün değildir. Mahkemece işveren tarafından vergi dairesine yatırıldığı analaşılan vergi kesintisi isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.