muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2849, Karar No: 2010/2962, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2849 E.  ,  2010/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 22.11.1995 ve 04.07.1997 tarihli sözleşmeler uyarınca davalı tarafından yapımı kararlaştırılan 2577 Ada 7 nolu parsel üzerindeki inşaatın 1. normal kat 3 nolu bağımsız bölüm tapusunun iptâli ile davacı adına tescili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında sözleşme uyarınca tapuda devir yapıldığı ve bu devrin eser sözleşmesinin ifasına yönelik olduğu 04.07.1997 tarihli adi yazılı belge ile doğrulanmış ise de, davalı cevabında davacıya tapuda satış gösterilen işlem sebebiyle bedel ödendiğini savunmuş ve buna ilişkin olarak da 03.05.1998 tarihli tutanak suretini ibraz etmiştir. Davacı bu tutanağa karşı yaptığı açıklamada adi belgeyi kabul etmediğini bildirmiştir. Ancak mahkemece belge inkâr olunmasına rağmen belgenin davacı tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılmamıştır. Bu nedenle mahkemece davacının HUMK'nın 230 ve devamı maddeleri uyarınca isticvap olunması, gerektiğinde imza incelemesi yaptırılmak suretiyle belgenin sıhhatinin saptanması, davacıya satış bedelinin ödendiğinin anlaşılması halinde gerek tapu devirlerinden ve gerekse 04.07.1997 tarihli inşaat sözleşmesinden sonra imzalanan bu belgeye itibar olunarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Yanlar arasında 22.11.1995 tarihinde yapılan sözlü, 04.07.1997 günü imzalanan adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri ile, davalı yüklenici davacının da paydaş olduğu ... 2577 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşaat yapmayı üstlenmiş, 04.07.1997 tarihli sözleşmede yapılacak inşaattaki birinci normal katın davacı arsa sahibine bırakılması, inşaata diğer hissedarların hisselerinin yüklenici tarafından alınmasını müteakip başlayacağı ve başlangıç tarihinden itibaren anahtar teslimi olarak davacıya verileceği kararlaştırılmıştır. Taşınmazdaki diğer arsa sahiplerinin paylarını davalı yüklenicinin izaleyi şuyu davası sonucu satın aldığı, bu suretle kat karşılığı inşaat sözleşmesinin davacı arsa sahibi ile pay alımı suretiyle paydaş olan davalı arsa sahibi yüklenici tarafından imzalandığı ve tüm arsa sahiplerinin sözleşmede taraf oldukları anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrımenkul satış vaadi sözleşmeleri tapuda pay devri taahhüdünü de içerdiğinden TMK'nın 706, BK'nın 213, Tapu Kanununun 26 ve Noterlik Kanununun 60. maddeleri uyarınca tapu sicil müdürlüğü veya noterlerce düzenleme şeklinde yapılması zorunludur. Resmi şekil geçerlilik koşuludur. Taraflar arasındaki 22.11.1995 ve 04.07.1997 tarihli sözleşmeler resmi şeklide yapılmadığından geçersiz ise de;

davacı arsa sahibi sözlü akde istinaden 102/256 arsa payını 22.11.1995 tarihinde, adi yazılı sözleşmeye istinaden 26/256 hissesini de 04.07.1997 günü davalı yükleniciye tapuda devrettiğinden Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 30.09.1988 gün 1987/2 Esas 1988/2 Karar sayılı kararının gerekçesi ve Daire'mizin yerleşmiş uygulamalarına göre sözleşmeler geçerli hale gelmiş ve yanlar arasında geçerli-yanları bağlayıcı arsa payı inşaat yapım sözleşmesi kurulmuştur. Tapuda satış gösterilse dahi tapudaki pay devirleri geçerli hale gelen sözleşmeler gereği olarak ve avans niteliğinde yapılmıştır.

Davalı yüklenici sunduğu 03.05.1998 tarihli adi yazılı tutanak başlıklı belge ile yanlar arasındaki ilişkinin kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ilişkisi olmadığını, davacının hisselerini tapuda satın aldığını ve bedelini ödediğini savunarak bedeli ödediğine dair sözkonusu belgeye dayanmıştır. Az yukarıda açıklandığı üzere sözlü ve adi yazılı kat karşılığı inşaat sözleşmeleri tapuda pay devri suretiyle geçerli hale geldiğinden daha sonraki tarihi taşıyan bu adi yazılı tutanak, sözleşmelerin kat karşılığı inşaat yapımı değil gayrımenkulde hisse satışına ilişkin olduğunu kanıtlamaya yeterli değildir. Yine bu tutanakla arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinin tapuda hisse devri şekline dönüştürüldüğünün kabulüne de, sözkonusu tutanak geçerli sözleşmeleri değiştiren, arsa sahibinin mülkiyet hakkını ortadan kaldıran ve şartlarını ağırlaştıran nitelikte olup resmi şekilde yapılmaması sebebiyle BK'nın 12. maddesi geçersiz olduğundan, olanak bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ve hukuki saptamalara göre yerel mahkemenin sözlü ve adi yazılı sözleşmeleri geçerli kabul edip, bunların doğrultusunda davacının hakettiği bağımsız bölümün adına tescili ile gecikme tazminatına hükmetmesi usul ve yasa ile dosya kapsamındaki delillere uygun olduğu ve kararın onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/11514, Karar No: 2012/14468, Tarih: 08.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11514 E.  ,  2012/14468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Bir. 1. As. H. M. 2010/711 E. Sayılı Dos.

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, önalım hakkının kullanılması nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde, 385 nolu parselin hissedarı olduğunu,davalının bu parselden pay satın aldığını belirterek Medeni Kanunun 732.maddesi gereğince önalım nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ile adına tescilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde,taşınmazın paydaşlar arasında fiilen taksim edildiğini, tapudaki satış bedelinin gerçek satış bedeli olmadığını, gerçek satış bedelinin esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş. Mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 115/2 maddesi gereğince gider avansı kesin süre içinde yatırılmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunun 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. Aynı kanunun 448. maddesine göre “bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” 450.maddesinde ise “1086 Sayılı Hukuk Usulu Muhakemeler Kanunu ek ve değişiklikler ile birlikte kaldırılmıştır.”düzenlemesi mevcuttur. Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayalı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK gider avansı tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden reddedilir.

./..

Mahkemelerce gider avansı olarak nitelendirilen giderlerin gerçekte gider avansı mı yoksa delil ikame avansı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Zira yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilmeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmeyecek,sadece o delile dayanan tarafça belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmaması halinde o delilinden vazgeçmiş sayılacaktır.

Olayımızda;Mahkemece 1086 Sayılı HUMK yürürlükte iken 16.8.2010 tarihinde açılan davada, 6.10.2011 tarihli ara karar ile “taraf tebligat gideri 60 TL,tanık gideri 63 TL,bilirkişi gideri 250 TL,diğer giderler 50 TL ve 2 adet müzekkere 16 TL olmak üzere 439 TL avans giderinin yatırılması için davacı tarafa 2 haftalık kesin süre verilmiş ve kesin süre içinde avans gideri yatırılmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi, keşif, tanık ve tebligat giderleri gider avansı olarak nitelendirilmiş ise de, davada gelinen aşama itibariyle bu giderler delil ikame giderleri olup, gider avansı olarak nitelendirilemez. Öte yandan delil ikame giderleri de o delile dayanan taraftan alınmalıdır. Zira davalı tarafça fiili taksim savunmasında bulunulduğuna göre fiili taksim olgusunun varlığını davalı kanıtlamalı ve bu olguyu kanıtlarken yapılacak giderlere(keşif,bilirkişi,tanık gideri vb.) davalı katlanmalıdır. Mahkemece davalı taraftan alınması gereken delil ikame giderlerinin istenmesi doğru olmadığı gibi, davada gelinen aşamada gider avansı olarak nitelendirilemeyecek bu giderlerin dava şartı olarak kabulü ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14267, Karar No: 2016/16115, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14267 E.  ,  2016/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 22.037,42 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin ikametgahının Konya olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin Konya Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan EPDK'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 Esas, 2015/1260 Karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin EPDK tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki EPDK tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21535, Karar No: 2016/4131, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21535 E.  ,  2016/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/197-2015/469

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11492, Karar No: 2022/15656, Tarih: 08.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11492 E.  ,  2022/15656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında aldığı maluliyet aylığının, davalı işveren nezdinde çalışmamasına rağmen kuruma çalıştığı yönünde bildirilmesi üzerine kesilmesi ve yersiz ödemeden kaynaklı borç çıkarılmasına dair kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili özetle, davacının 01.09.2000 tarihinde malulen emekli olduğunu, o tarihten bu yana hiçbir işte fiilen çalışmadığını, 05.09.2016 tarihinde ... kendisine tebliğ edilen yazı ile 23.11.2012-22.09.2016 tarihleri arasında yersiz ödenen tutarın borç kaydedildiğini ve ödenmesi için müracaat etmesi hususunun bildirildiğini, kendisine gelen bu yazı ile ortada bir karışıklık olduğunu düşünen müvekkilinin yaptığı araştırma sonucunda 03.11.2012 ile 14.11.2012 tarihleri arasındaki 12 gün ... isimli kişinin işyerinde sigortalı olarak gösterildiğini öğrendiğini, müvekkilinin malulen emekli olduktan sonra ne bahsi geçen işyerinde ne de bir başka işyerinde kesinlikle çalışmadığını, müvekkilinin işe girmediği gibi fiilen çalışmasının da olmadığını, müvekkilinin 03.11.2012 ile 14.11.2012 tarihleri arasındaki 12 günlük sigortalılığının iptaline, kurumun... sayılı fazla/yersiz ödeme kararının iptali ile malulen emekliliğin yeniden tanınmasına ve devamına, Eylül 2016 tarihinden itibaren ödenmeyen emekli aylıklarının da ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı kurum davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davacı ve davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili verilen kararın hatalı olduğunu belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: