muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3614, Karar No: 2014/21553, Tarih: 30.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13382, Karar No: 2022/11481, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/13382 E.  ,  2022/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2022 gün ve 2021/169 Esas, 2022/296 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur hakkında alınan doktor raporlarında fiili livatanın maddi bulgularına rastlanılmadığının belirtilmesi, mağdurun iç çamaşırında ve anal bölgesinden alınan sürüntüde sanığa ait DNA bulunmadığı yönündeki rapor, tanık Seyit'in aşamalarda alınan ifadesinde olay sırasında sanık ile mağdurun pantolonlarının ayak bileklerine kadar inik vaziyette olduğunu gördüğüne ancak iç çamaşırlarının giyinik vaziyette olup olmadığına ilişkin görgüsünün bulunmadığına ilişkin beyan ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, saldırı eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 102/1. maddesinin birinci cümlesi uyarınca karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması karşısında anılan karara ilişkin istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 13.09.2022 gün ve 2022/1522 Esas, 2022/1729 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA,dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13589, Karar No: 2011/18, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13589 E.  ,  2011/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazası sonucu işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç aşağıdaki nedenler gereği dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçi, olay günü, davalılara ait inşaat işyerinde iskelede sıva işi yaparken yere düşerek yaralanmıştır.

Hükme esas alınan Ergani Asliye Ceza Mahkemesinin 2005-392 E., 2005/390 K. sayılı dosyasında bulunan 29.02.2000 günlü bilirkişilerce düzenlenen kusur raporunda davacı işçi Halil 2/8 oranında,işverenlerden Hüsamettin ise 6/8 oranında kusurlu gösterilmiştir. Mahkemece bu rapora dayanarak karar verilmiş ise de olayın oluşu ve hakkında hüküm kurulan diğer davalı işveren ... yönünden hiçbir değerlendirmede bulunmayan bu rapora dayalı sonuç yerinde değildir.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi ceza davasında alınan kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşen maddi olgularla karar vermek durumundadır. Olay, iş kazası olup, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır.

Bu bakımdan insan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Tazminat davalarının özelliği gereği İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalıdır.

Mahkemece bu yönden yapılacak yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu yönden yapılacak yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

2-Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

İş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca davacıya mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak gelir bağlanmayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı bulunmadığından maddi tazminat istemli Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmadığı bu davada sürekli iş göremezlik oranının tespitinin yapılamayacağı, yapılması halinde maddi tazminat istemli davanın sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır.HGK.’nun 07.02.2007 tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/55 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olaya gelince SGK Başkanlığı tarafından davacının sürekli işgöremezlik oranı % 14 olarak belirlenip bu orana göre gelir bağlanmıştır. Davalı işverenlerin bu davada sürekli iş göremezlik oranına itiraz etmeleri üzerine mahkemece Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp

Ana Bilim Dalından alınan 4.11.2004 tarihli raporda davacının % 20 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı bildirilmiş, ATK 3. İhtisas Dairesi 12.11.2008 tarihli raporda davacının % 44 oranında sürekli işgöremez durumda olduğu bildirilmiştir .

Ana Bilim Dalından alınan 4.11.2004 tarihli raporda davacının % 20 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı bildirilmiş, ATK 3. İhtisas Dairesi 12.11.2008 tarihli raporda davacının % 44 oranında sürekli işgöremez durumda olduğu bildirilmiştir .

Mahkemece ATK'nun 12.11.2008 tarihli raporu ile belirlenen % 44 oranının doğru olduğunun kabulüyle, % 44 orana göre hesaplama yapan 20.4.2009 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilerek davacının maddi zararının bu rapora göre 26.808,84 TL olduğu belirtilerek , talep gözetilerek 18.094,10 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Davacıya SGK tarafından % 14 oranı esas alınarak gelir bağlandığı halde SGK'nun taraf olmadığı bu davada davacının sürekli işgöremezlik oranı belirlenerek % 44 oranı esas alınarak hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme dayanak alınmak suretiyle SGK ca bağlanan gelirin peşin sermaye değeri dahi düşülmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Bu yönden yapılacak iş; davaya % 14 oranına göre hesaplama yapılmasını isteyip istemediğini sormak, % 14 oranına göre hesaplama yapılmasını kabul ediyor ise ilerde SGK Başkanlığı ve işveren aleyhine" sürekli iş göremezlik oranının tespiti" davası açarak bu dava sonucunda oranın daha yüksek belirlenmesi halinde fark maluliyet yönünden davalı işverene karşı her zaman maddi ve manevi zararını isteyebileceği de gözetilerek % 14 oranına göre davacının gerçek maddi zararını bilirkişiye hesaplatıp, SGK'ca % 14 oranına göre bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değerini düşerek davacının karşılanmayan maddi zararını bulup çıkacak sonuca göre karar vermektir.Davacının iş kazası sonunda Kurumca belirlenen %14 oranındaki iş göremezlik oranına itirazı bulunduğu takdirde, davacıya işvereni ve hak alanını ilgilendirdiği için SGK. Başkanlığını hasım göstererek sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açması için önel vermek, tespit davasını tazminat davası için bekletici mesele saymak, tespit davası sonucu verilecek hüküm kesinleştikten sonra davacıya kesinleşmiş mahkeme kararını Kuruma ibraz edip kendisine tespit edilen orana göre gelir bağlattırmak için önel verilecek hüküm tarihine en yakın tarihe göre hesap raporu alıp hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerini Kurumdan sorduktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

3- Davacı, açılmamış sayılmasına karar verilen aynı mahkemenin 1999/332 E,sayılı dosyasında iş kazası maluliyeti nedeni ile 1000.00-TL manevi tazminat istemiş olup bu istemini daha sonra açtığı mahkemenin 2002/496 E,sayılı dosyasında da tekrarlamıştır. Bu dosyanın da açılmamış sayılmasına karar verildiği eldeki dava dosyasında aynı istemin tekrarlandığı kısaca davacının söz konusu iş kazası nedeni ile 1000.00-TL manevi tazminat isteminde bulunduğu açık iken açılmamış sayılmasına karar verilen dava dosyalarındaki istemleri ayrı ayrı değerlendirilip toplam 3.000.00-TL manevi tazminat istemine karar verilmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74.maddesine aykırı olduğu gibi manevi tazminatın bölünemezliği, bir defada istenilmesi gerektiği ilkesine de aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalıların hesap raporuna yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7032, Karar No: 2013/11839, Tarih: 26.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7032 E.  ,  2013/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 62, 51/1-3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 289/1. maddesinde seçimlik ceza öngörülmeyip hapis ve adli para cezasının birlikte uygulanması gerektiği, adlî para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırının altında olamayacağına ilişkin TCK'nın 61/9. maddesindeki düzenlemenin ise Kanun maddesinde seçimlik ceza öngörüldüğü durumda uygulanabileceği gözetilmeden mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği kabul edilmesine rağmen hapis cezası yanında tayin edilen gün para cezasının 5 gün yerine 90 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün para cezası ve aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6941, Karar No: 2012/11876, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6941 E.  ,  2012/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma kararında; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, inşaat mühendisi ve mimar bilirkişilerden oluşan kurul ile birlikte yeniden keşif yapılıp taşınmaza emsal karşılaştırması yöntemi ile değer biçilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, uygun emsal satış bulunamadığından bahisle, önceki raporda taşınmaza arazi niteliğine göre gelir metodu esas alınarak belirlenen m2 birim değerine, taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payı oranında ekleme yapılmak suretiyle yasa ile belirlenen yönteme aykırı şekilde değer biçilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Gerede ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3455, Karar No: 2013/3529, Tarih: 26.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3455 E.  ,  2013/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2011 tarih ve 2011/218-2011/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili adına 11 ve 35. sınıfta tescilli 2006/261622 sayılı "CASALUCE" isimli markanın hükümsüzlüğü için ... FSHHM'nin 2011/... esas sayılı dosyasında dava açtığını, davalının 37. sınıfta tescilli 2003/12793 sayılı "..." markasını kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına 37.sınıfta tescilli 2003/12793 sayılı "..." markasının 556 sayılı KHK'nin 14. ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlük davasının açılmasında davacının hukuki menfaatinin bulunmadığını, davacının ... FSHHM''ndeki davanın uzaması için bu davayı açtığını, müvekkilinin markasının ... tarafından Özel/01477 no ile tanınmış marka olarak koruma altına alındığını, markanın hükümsüzlüğünün talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava açmakta hukuki menfaati bulunduğu, bir markanın kullanıldığından söz edilebilmesi için 556 Sayılı KHK'nın 14/1. maddesi uyarınca, hükümsüzlüğün talep edildiği tarihten geriye doğru ... ay öncesinden başlamak üzere son 5 yıl içerisinde ciddi surette kullanılması gerektiği, markayı kullanmayı ispat yükünün davalı marka sahibine ait olduğu, davalının 37(01,09) alt grupta yer alan hizmetler dışında markayı, son 5 yıllık dönem içerisinde ciddi ve etkin şekilde kullandığına ilişkin hiçbir delil sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2003/12793 sayılı markanın 37.(01.09) sınıf hizmetler hariç diğer tüm hizmetler yönünden kullanmama sebebiyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.