muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9746, Karar No: 2024/7978, Tarih: 30.10.2024

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararını reddedilen manevî tazminat talebi, hükmedilen maddi tazminat miktarı, velâyet ve velâyete bağlı iştirak nafakası yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararını zina kusuru, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, kadın yararına maddi tazminat takdir edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı; fakat takdir edilen tazminat miktarının az olduğu; ayrıca Kayseri 6. Aile Mahkemesinin 2020/658 Esas sayılı dosyasında kocasının başka bir kadınla birlikteliğini bilmekte ve bu kadının eşinden hamile olduğunu da bilmesi ve bu haliyle davadan feragat etmesi kadın eşini affetmesi sebebiyle manevî tazminat talebinin reddine karar vermiş ise de, dosya kapsamı ve toplanan delillerden,feragat sebebiyle reddedilen ilk boşanma davasından sonra davalı erkeğin aynı kadınla birlikte yaşamaya devam ederek zina eylemine son vermediği anlaşılmakla davacının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesi ile davacı kadın yararına 100.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, kadının sair, erkeğin tüm istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; velâyetler ve iştirak nafakası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında zina eyleminin ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının ve velâyet düzenlemesi ile iştirak nafakalarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu, 336 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29806, Karar No: 2016/224, Tarih: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29806 E.  ,  2016/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Sanık ...'ın temyiz dilekçesi içeriğinden hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümler temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Sanık ...'nun hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan zorunlu olarak hapis cezası tercih edilmiş olmakla birlikte, bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2 maddesine aykırı olarak TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza adli para cezası olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi, 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesinde sayılan adli para cezası seçenek yaptırımı dışındaki kısa süreli hapis cezasına seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulamayı düzenlemiş olup, bu tedbirlerin yasal süresi içerisinde yerine getirilmeye başlanmaması ya da yerine getirilmeye başlandığı halde devam edilmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemece hapis cezasının kısmen ya da tamamen infazına dair bir karar verileceği, adli para cezası seçenek yaptırımının yerine getirilmemesi halinde ise 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısının kararı ile adli para cezasının ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrileceği gözetilmeksizin, hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesine göre ihtarat yapılmasına karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının TCK'nin 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafının karar metninden çıkarılması ve yerine "Sanığa verilen adli para cezasının taksitlerinden birinin süresinde ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11143, Karar No: 2019/5919, Tarih: 04.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/11143 E.  ,  2019/5919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 23.06.2010 tarihli iş kazasında sigortalılara bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneğiden oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, davalılar ... Yemek Hizmetleri Ltd. Şti ile ... Otomotiv Gıda Ltd. Şti aralarındaki ilişkinin niteliği, işverenlik sıfatıları, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle davalılar ...’un hizmet cetveli celp edilerek ve müfettiş ifadesi de gözetilerek, davalı şirketlerden hangisinin çalışanı olduğu belirlenip ayrıca her iki davalı şirket arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi olup olmadığı irdelenip sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 04.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24757, Karar No: 2015/3032, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24757 E.  ,  2015/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7375, Karar No: 2012/14432, Tarih: 11.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7375 E.  ,  2012/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :874-169

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasının 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılardan ... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’nin karar başlığında ünvanının “... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.” olarak gösterilmesi,

2-492 sayılı Harçlar Kanunu ile buna bağlı olan tarife uyarınca, kabul elden miktar üzerinden (8.557,03 x %0 59,4=) 508,29 TL nispi harca hükmedilmesi gerekirken, eksik harca hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen ... Güvenlik Tem. ve Sos. Hiz. Tic. ve San. A.Ş.’nin ünvanının başına “Trenkwalder” sözcüğünün eklenmesine, hüküm fıkrasının harç ile ilgili bendinde yer alan “127.07” rakamlarının silinerek yerine “508,29” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan alınmasına, 11.09.2012, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15896, Karar No: 2013/23050, Tarih: 28.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/15896 E.  ,  2013/23050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler gerekçe gösterilerek kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde; bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması tartışılırken, yargılama sürecinde gözlemlenenen tutum ve davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede kanaat oluşmadığından bahisle şeklindeki birbiriyle çelişkili ifadeler kullanılmış ise de sanığın kasıtlı suçtan adli sicil kaydının bulunması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak,

01.03.2008 tarih ve 26803 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.02.2008 tarih ve 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesiyle, 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre kısa süreli hapis cezasından çevrilen adlî para cezalarının infazında, aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları hükümleri saklıdır." şeklindeki hükmün yürürlükten kaldırılmış ve yine aynı Yasa'nın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresinin "tedbirin" şeklinde değiştirilmiş olması karşısında, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığı gözetilerek hüküm tesisi yerine, hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Yasa'nın 106/10. maddesine ilişkin hükmü gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 50/6. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceği hususunda ihtarat yapılmasına karar verilmesi ,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

hükümde yer alan "....Hapisten çevrilen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin (10). fıkrası hükmü gözetilerek, TCK.nun 50/6.maddesi uyarınca, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına ( İHTARAT YAPILDI ),...." şeklindeki bendin hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28 . 11. 2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9008, Karar No: 2013/21071, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9008 E.  ,  2013/21071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında, ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mağdurun yaralanmasına dair Tekirdağ Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 22.09.2009 tarihli geçici doktor raporunda; katılan ...'in olay nedeniyle sağ femur kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığının bildirildiği, yine Çorlu Devlet Hastanesince 09/10/2009 tarihinde düzenlenen kesin doktor raporunda; katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkiliyecek derecede sağ femur fraktörü oluşacak şekilde yaralandığının bildirildiği, düzenlenen her iki doktor raporunda da katılan ...'in hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmediği de dikkate alınarak olayın meydana geliş şekli, dosyadaki bilgi ve belgeler, dosya münderecatı ve mağdurun yaralanmasının niteliği gözetilerek, mağdura ait tüm doktor raporları ve hastane tedavi belgeleri ve filmleri birlikte ilgili adli tıp kurumuna gönderilip yeniden adli rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Dinlenecek tanıkların ceza oranı ve tahrik indirim oranlarını etkileyebileceğide dikkate alınarak: Sanık ... müdafiinin kovuşturma aşamasında 05.10.2010 tarihli celsede; ... ...ve ...'in meydana gelen olayı gördüklerini öğrendiklerini belirterek, bu şahısların mahkeme tarafından tanık sıfatıyla dinlenilmesini talep etmesine rağmen, mahkemenin katılan sanık ... müdafiinin bu talebini yasal olmayan gerekçeyle reddederek katılan sanık ...'un savunma hakkının kısıtlanması,

c) Sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken uygulanan yasa maddesi ve indirim oranının gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6 maddesine aykırı davranılması,

d) Katılan sanık hakkında TCK'nin 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile fazla miktarda alt sınırdan uzaklaşarak cezaya hükmedilmesi,

2) Sanık ... hakkındaki, kasten basit yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelen, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarınnın incelenmesinde;

Katılan ... hakkında düzenlenen rapor da dikkate alınarak katılanlar ... ve ... vekillerinin kovuşturma aşamasında 05.10.2010 tarihli celsede; ... ve ...'in meydana gelen olayı gördüklerini öğrendiklerini belirterek, bu şahısların mahkeme tarafından tanık sıfatıyla dinlenilmesini talep etmesine rağmen, mahkemenin katılanlar ... ve ... vekillerinin bu talebini yasal olmayan gerekçeyle reddederek, sanık ... hakkında atılı suçlardan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Katılan ... hakkında düzenlenen rapor da dikkate alınarak katılanlar ... ve ... vekillerinin kovuşturma aşamasında 05.10.2010 tarihli celsede; ... ve ...'in meydana gelen olayı gördüklerini öğrendiklerini belirterek, bu şahısların mahkeme tarafından tanık sıfatıyla dinlenilmesini talep etmesine rağmen, mahkemenin katılanlar ... ve ... vekillerinin bu talebini yasal olmayan gerekçeyle reddederek, sanık ... hakkında atılı suçlardan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve katılan sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3688, Karar No: 2019/7426, Tarih: 18.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/3688 E.  ,  2019/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yetersiz niceleme sonucu hüküm verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek; çekişmeli taşınmazların imar planı kapsamında olup olmadığı, imar planı kapsamında ise imar planının onay tarihinin ... ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulması, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının tarihleri açıkça yazılmak suretiyle en az üç tanesi Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeoloji mühendisi bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmak suretiyle taşınmazlar üzerindeki imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bitirildiği belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, fen ve harita mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen 01.06.2017 havale tarihli rapor ve eki krokilerinde (A) harfi ile gösterilen 9.908,34 metrekarelik kısım, (B) harfi ile gösterilen 9.552,34 metrekarelik kısım ve (D) harfi ile gösterilen 32.314,24 metrekarelik kısımların davacı ... T.C. kimlik numaralı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (C) harfi ile gösterilen 405,22 metrekarelik kısmın dere yatağı olduğu anlaşıldığından bu alan ile ilgili açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile Ankara Büyükşehir Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Başkent Ankara Nazım imar planı onay tarihine kadar davacı yararına zilyetlik iktisap koşulları belirlendiğine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.