muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6822, Karar No: 2018/3353, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6822 E.  ,  2018/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 52/4. maddesi gereğince yapılan ihtaratta bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu konuda düzeltilerek onama öneren görüşe de iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna, tayin edilen cezaya, lehe hükümlerin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendin üçüncü paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, “Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 180 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30.-TL olarak hesabıyla, 5.400.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10447, Karar No: 2011/4828, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10447 E.  ,  2011/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin Özel Yüreğir ... Dersanesinin sahibi olduğunu, müvekkiline her biri 1000 TL değerindeki 5 adet senetle ilgili ödeme ihbarnamesi geldiğini, müvekkilinin davalı şirket ile herhangi bir ticari ilişki bulunmadığı gibi imzaların da müvekkiline ait olmadığını, borcun bulunmadığını ileri sürerek senetlerin iptaline, kötüniyetli davalıdan %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde ve ilk duruşmada taraflar arasında imzalanan sözleşmede ve senetlerde yer aldığı üzere ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davalı vekili tarafından dosyaya sunulan sözleşmenin 4.maddesine ve davaya konu senetlerin içeriğine göre ...Mahkemelerinin yetkili kılındığı, davalının adresinin Bağcılar/İstanbul olduğu, davalı tarafın yetki itirazının yerinde olduğu gerekçeleri ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın karar kesinleştiğinde talep halinde görevli ve yetkili mahkeme olan ...Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17053, Karar No: 2020/13065, Tarih: 22.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17053 E.  ,  2020/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/05/2004-14/08/2010 tarihleri arasında, en son Arınan .... Bil. Arş. Dan. Gıda İnş. Turz. San. ve Tic. Ltd. - Berka .... Pey. Gıda Bilgi İşlem Taş. Teknik ve Sos. Hizmetleri İnş. San. Tah. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı bünyesinde, Silifke Devlet Hastanesinde temizlik firması sorumlusu (Şefi) olarak 6 yıldan fazla süre ile kesintisiz çalıştığını, davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının Silifke 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2013/665 esas 2014/371 karar sayılı dosyası üzerinden " işe iade" davası açtığını, davanın kabulü ile Feshin Geçersizliği'ne karar verildiğini, bu kararın Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 2014/33010 sayılı kararı ile onandığını ancak davacının Gülnar Noterliği'nin 11.12.2014 tarih 2456 yevmiye nolu ihtarnamesi ile süresinde başvurmasına rağmen davalılar tarafından işe iade edilmediğini iddia ederek; kıdem, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai alacağı ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve hafta sonu alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın Kamu Hastaneleri Kurumuna karşı açılması gerekirken bakanlığın hasım gösterilmesinin doğru olmadığını, kıdem tazminatı alacaklarını belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, davacının idarenin işçisi olmadığını, davacı ile aralarında hizmet akdi bulunmadığını, temizlik işlerinin ihale ile yüklenici firmalara verildiğini, işçinin işçilik alacaklarından bu firmaların sorumlu olduğunu, müvekkilinin ihale sözleşmesi ve mevzuatı gereği üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraf ehliyeti, bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek yada tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 520 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın taraf ehliyeti yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereği bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Adi ortaklığa karşı açılacak davalar yönünden ise; ikili bir ayrım yapmak gerekecektir. Davanın konusu paradan başka bir şey ise davanın bütün ortaklara karşı birlikte açılması (mecburi dava arkadaşlığı), davanın konusu para ise; ortaklar bu borçtan müteselsil sorumlu bulunduklarından ortaklardan biri, bazıları yada tümüne karşı (ihtiyari dava arkadaşlığı) dava açılabilecektir. Zira 6098 sayılı TBK.'un 163. Maddesi uyarınca "Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder".

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.

Alacak istemli dava dilekçesinde, dava dilekçesinde adi ortaklıklardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise, TBK. 163. Maddesi uyarınca dava incelenmelidir. Ancak sadece adi ortaklık veya ortak girişim denmiş ve kişi gösterilmemiş ise “Hukuk Genel Kurulunun 8.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı ... yanında adi ortaklığı da davalı mevkiinde gösterdiği, yargılama safhasında tebligatların bu ortaklığa yapıldığı ve karar başlığında da davalılar arasındaki adi ortaklığın gösterildiği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle tek başına tüzel kişiliği bulunmayan bu ortaklığa karşı davanın açılıp sonuçlandırılması usule ve kanuna aykırıdır. Mahkemenin adi ortaklığı oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebligat çıkartıp usule uygun taraf teşkilini sağlamadan karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Davanın Sağlık Bakanlığının yanı sıra tüzel kişiliği bulunmayan Silifke Devlet Hastanesine yöneltilmesi ve Mahkemece karar başlığında Hastanenin davalı olarak gösterilmesi de hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre şimdilik diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7103, Karar No: 2014/9381, Tarih: 17.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7103 E.  ,  2014/9381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/99277

MAHKEMESİ : Batman Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2008

NUMARASI : 2008/84 (E) ve 2008/115 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının 2 yıl süreyle gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbırmcı fıkra hukmu uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, mahkemece hüküm değiştirilmeden açıklanacağı gibi kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuğun durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hukmu kurabileceği hususları yer almış, hüküm fıkrasının değiştirilebileceğine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenmemiş olması karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 02.04.2008 tarihli hükümde TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmün açıklanmasına karar verildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılarak TCK'nın 62. maddesi uyarınca imkrim uygulanırken 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek bu miktar üzerinden 5237 sayılı TCKnın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmiş olması,

3-Soruşturma aşamasında müşteki ve tanık Z. Y..ın beyanlarına göre, ikametlerine girmeleri ile yatak odasında komidini karıştıran suça sürüklenen çocuk ile tanımadıkları şahsı görmeleri karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması

4-Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptın İmam ası ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk E.. A.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5909, Karar No: 2016/14736, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5909 E.  ,  2016/14736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve benzeri adlar altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelik sözleşmesinin tesis tarihinden dava tarihine kadar (dava tarihinden geriye doğru 10 yılı geçmemek üzere) kendisinden fazladan tahsil edilen kayıp kaçak bedeli 1.000TL, kayıp kaçak miktarı da dahil edilerek fazla tahsil edilen TRT fon payı karşılığı 50TL, sayaç okuma bedeli karşılığı 50TL, perakende satış hizmet bedeli karşılığı 50TL, iletim bedeli karşılığı 50TL, dağıtım bedeli karşılığı 50TL olmak ve yargılama sırasında belirlenecek değere göre dava değerini arttırmak üzere şimdilik toplam 1.250TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 66.550,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 66.550,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 66.550,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5277, Karar No: 2013/3143, Tarih: 26.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5277 E.  ,  2013/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi suçu raporu ve eklerindeki tutanaklarda, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ...İnş. Taah. Ltd. Şti. ve Diyar İnş.Ltd.Şti hakkında vergi denetmenleri Hüseyin Şeker ve Yunus Uzunali tarafından vergi tekniği raporu düzenlendiğinin belirtilmesi karşısında; belirtilen raporlar ile varsa... ve ... hakkında vergi tekniği raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, sahte fatura düzenledikleri yönünde vergi tekniği raporu bulunan şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairelerinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanarak eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.