muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8222, Karar No: 2013/10155, Tarih: 13.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8222 E.  ,  2013/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı kurum vekili dilekçesinde, davalının, elektrik faturalarında görülen gece gündüz puant bölümlerinde kullanılan elektrik bedeline çeşitli isimler adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle tüketici hakem heyeti başkanlığına başvuru yaptığını, Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı ... Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak...Piyasası Düzenleme Kurumu (...) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek, sözkonusu tüketici hakem heyeti kararının itirazen ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece karanın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici hakem heyetinden elektrik faturalarından Tedaş'ın bugüne kadar aldığı fazla fatura paralarının tarafına geri ödenmesini istemiş, Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce tüketiciden haksız olarak kesilen bedel ve kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faiziyle birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine, bu itibarla tüketici talebinin kabulüne karar verilmiştir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında herhangi bir miktar belirtilmediği için mahkemece, bu karanın ortadan kaldırılmasına ilişkin istemin reddine dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle, mahkemenin 30.01.2013 tarih ve 2012/725 Esas 2012/788 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp, işin esasının incelenmesi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı üzerindedir. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı....Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre...Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulama zorunluluğunun bulunduğunun kabulü gereklidir. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11832, Karar No: 2013/8028, Tarih: 09.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11832 E.  ,  2013/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/07/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17910, Karar No: 2009/26732, Tarih: 29.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17910 E.  ,  2009/26732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2009

Burdur İcra Müdürlüğü'nün 2007/2491 Esas sayılı takip dosyasının evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10459, Karar No: 2012/1601, Tarih: 16.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10459 E.  ,  2012/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- 765 sayılı TCK.nun 504/1, 80, 522. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis, 8520 YTL adli para cezası

2- 765 sayılı TCK.nun 504/1, 80. maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis, 6816 YTL adli para cezası

3- 765 sayılı TCK.nun 504/1, 80, 522. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 10 gün hapis, 24517 YTL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun şekilde oluşan kanaat ve takdirine, dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Lehe yasa karşılaştırmasının 5237 sayılı TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası yerine aynı Yasanın 158/1-j madde ve fıkrası ile yapılması, 245/3. madde ve fıkrasında öngörülen ceza miktarının açıkça aleyhe olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Şikayetçi HSBC bankasına yönelik eyleminden dolayı temel adli para cezası 3.130 TL olarak belirlendikten sonra 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi uyarınca artırım yapılarak sonuç adli para cezasının 3.130.TL yerine yazılı şekilde kalem hatası sonucu 6.816.TL olarak hükmolunması ve içtimaen de adli para cezasının fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; HSBC banka yönelik hüküm fıkrasının C-2. paragrafındaki sonuç adli para cezasının "3.130.TL"na, içtimaen de "36167"TL na indirilmesi suretiyle istem gibi DÜZELTİLEREK, diğer mahkumiyet hükümlerinin ise DOĞRUDAN ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10616, Karar No: 2015/23065, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10616 E.  ,  2015/23065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2014

NUMARASI : 2013/527-2014/523

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek mülkiyet ihtilafına ilişkin davalar sonunda hak sahibi olan davalılara ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/634, Karar No: 2021/1375, Tarih: 16.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/634 E.  ,  2021/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 02.08.2013 tarihinde, müvekkillerinin kızı ...'ın, zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmayan traktörün römorkundan düşerek vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 09.10.2017 tarihinde taleplerini anne için 60.218,64 TL'ye, baba için 45.776,88 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile anne ... için 60.218,64 TL ve baba ... için 45.776,88 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Davacı baba ... lehine hükmedilen tazminat miktarı itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı ... yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat yönünden verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin davacı anne ... yönünden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, davacı ... yönünden temyiz isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı ... yönünden temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.249,01 TL kalan onama harcının davalıdan alınmasına, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33895, Karar No: 2014/24075, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33895 E.  ,  2014/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/245853

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/310 (E) ve 2012/895 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kanunun öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu konudaki gerekçenin, suçun işleniş şekli, kanuna aykırılığın derecesi, suç sebepleri, sanığın kişiliği, kastın yoğunluğu gibi hususların dosya içeriğine uygun olması gerekmektedir. Somut olayda, şikayetçinin, işyerinin önüne bıraktığı bakır kaplama, metalden yapılmış ızgara ocağınının temyize gelmeyen sanık F.. G.. tarafından çalınarak hurda deposunda çalışan sanığa 140 TL gibi değerinin altında bir fiyata satılması şeklinde gerçekleşen eyleminde, işlenen eylemin ağırlığı ile orantısız şekilde üst sınıra yakın ceza verilmesini gerektiren bir özellik olmadığı gibi sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında işlenen eylemin ağırlığı ile orantısız şekilde üst sınıra yakın ceza tayini suretiyle, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29671, Karar No: 2014/2949, Tarih: 03.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29671 E.  ,  2014/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/18003

MAHKEMESİ : Nazımiye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

NUMARASI : 2009/37 (E) ve 2010/61 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların, bilinmeyen bir numaradan aranarak hakarete maruz kaldıkları iddiası üzerine yapılan araştırmada; sanığın üzerine kayıtlı görünen ..... .. nolu telefondan, katılanların evinde kurulu bulunan telefonun 12.08.2009 ila 17.08.2009 tarihleri arasında arandığının tespit edildiği, sanığın, üzerine kayıtlı görünen telefonu kendisinin açtırmadığını ve kullanmadığını, belirtilen tarihler arasında Aksaray’da bulunduğunu, düğünü olduğunu savunması karşısında;

İlgili GSM şirketinden ........ nolu telefonun abonelik sözleşmesinin aslı ile TİB’den anılan numaranın baz istasyonlarını gösterir arama-aranma kayıtları getirtilerek, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinden, ....... nolu hattı fiilen kimin kullandığı sorularak gerekirse abonelik sözleşmesindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı da araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan M.. K.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14476, Karar No: 2014/17876, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14476 E.  ,  2014/17876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/371-2012/707

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 21.04.1993 tarihli protokol kapsamında müvekkili şirket lehine 10.05.2013 tarihine kadar tesis edilen intifa hakkı bedelinin ödendiğini, Rekabet Kurumu kararı ile sözleşme sürelerinin 5 yılla sınırlandırılması nedeniyle intifa sözleşmesinin geçersiz kılındığı süre olan 18.09.2010 tarih ile 10.05.2013 tarihleri arası dönem için intifa bedeli olarak ödenen tutar yönünden davalıların sebepsiz zenginleştiğini iddia ederek toplam 2.631,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; Rekabet kurulu kararlarının tarafların 18.09.2010 tarihinde rızaen anlaşarak yeni bir sözleşme yapmasına engel olmadığı, sözleşmenin başlangıcından beri geçersiz hale gelmesi ve batıl olmasının sözkonusu bulunmadığı, Rekabet Kurulu kararına uymama yaptırımının idari bir yaptırım olan grup muafiyetinden yararlanamamak olduğu, bu durumda bayilik ve intifa sözleşmeleri ayakta iken tapu kayıtlarında intifa hakkı terkin edilmeden sebepsiz zenginleşme nedenine dayanılarak talepte bulunulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi gereğince kurulan intifa hakkının belirlenen süreden önce sona ermesi nedeniyle kalan süreye ilişkin intifa hakkı bedelinin güncellenmiş değerinin tahsiline ilişkindir.

Mahkeme gerekçesinde bayilik sözleşmesinin sona ermemesi nedeniyle intifa hakkı bedelinin istenemeyeceği belirtilmiş ise de dosya kapsamından taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmakta olup, mahkemece intifa hakkının terkinine ilişkin tapu sicil müdürlüğünden verilen talep formu ve terkin belge örneği de getirilerek kalan süreye ilişkin intifa hakkı bedelinin tahsil edilip edilmediği, tahsil edilmemiş ise kalan süreye ilişkin intifa bedelinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12355, Karar No: 2014/19647, Tarih: 10.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/12355 E.  ,  2014/19647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/69373

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2011/218 (E) ve 2011/391 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yakınanı apartmana sokup kapıyı kapattıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık S.. A..'ın 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden 28.10.2011 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların yakınanı apartman içerisine soktuktan sonra, sanık S.. A..'ın yakınanın bacağına bıçak dayadığı, sanık R.. D..'ın ise ceplerine ellerine sokarak sol cebinde bulunan 5 TL'yi aldıktan sonra yakınanın üzerinde başkaca bir arama yapmadan aldıkları ile yetindiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Yargılama masrafının 6183 sayılı kanunun 106. maddesinde belirlenen 20.TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi,

3-) Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar R.. D.. ve S.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14145, Karar No: 2012/11664, Tarih: 09.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14145 E.  ,  2012/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/1, 53/6maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2 maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sanığın sürücü belgesi örneğinin iddianamenin ekinde bulunduğu anlaşıldığından, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınması tedbirinin verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup ek savunma gerektirmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki 1 nolu; katılanlardan ...'ün 18.08.2006 tarihli doktor raporunda katılanın vücudunda ağrılarının bulunduğunun ve yaralanmasının hayati tehlike arz etmediğinin belirtildiği, her ne kadar katılanın kati raporu aldırılmamış ise de mevcut rapordan yaralanmasının hafif nitelikte olduğu ve kati rapor aldırılmamasının uygulanacak kanun maddesinde değişiklik olmayacağından sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.