muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/594, Karar No: 2016/14534, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/594 E.  ,  2016/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 05.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 28.786,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12339, Karar No: 2010/7399, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12339 E.  ,  2010/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Tarih : 14.5.2009

Nosu : 17-150

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya canlı hayvan sattığını, KDV oranını % 1 olarak tahsil ederek hazineye ödediğini, ancak vergi dairesi elemanlarınca düzenlenen inceleme raporunda KDV oranının % 8 olması gerektiği ve Vergi Usul Kanununun 30/6. maddesi uyarınca eksik olan % 7 oranındaki farkın re'sen tarh ve tahsil edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirildiğini ve anılan verginin müvekkilinden tahsil edildiğini, söz konusu KDV farkının vergi mevzuatından kaynaklı müteselsil sorumluluk gereği davalıdan ödenmesini talep ettiklerini, davalının olumsuz cevabı üzerine başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu borcun akitten kaynaklanmadığını, vergi borcuna ilişkin olup, bu nedenle genel yetki kuralları gereğince müvekkilinin ikametgahı ... İcra Daireleri ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu, esasa ilişkin olarak ise KDV ödeme yükümlülüğünün davacı satıcıya ait bulunduğunu, müvekkilinin faturadaki KDV dahil bedel üzerinden davacı ile anlaşarak alışveriş yaptığını, davacının kendisinin vergiyi eksik yatırdığını, Vergi Usul Kanunun 11. maddesinde öngörülen müteselsil sorumluluğun devlete karşı olduğunu, faizin başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yanlar arasındaki alım-satım ilişkisinde KDV oranının % 8 olmasına rağmen % 1 olarak uygulandığını, bu nedenle davacıya % 8 oranında KDV hesaplanarak cezalı vergi borcu tahakkuk ettirildiği, KDV'nin mahiyeti itibariyle son alıcıya yansıtılan bir vergi olması nedeniyle aradaki % 7 oranına isabet eden fark tutarından davalının sorumlu olacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne,davalının asıl alacağa itirazının iptaline, 8.316.83.-TL.asıl alacağa takipten itibaren yasal faiz yürütülerek takibin devamına, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı İcra Müdürlüğüne verdiği itiraz dilekçesinde hem borca hem de icra dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. Bu durumda öncelikle İİK.nun 50. maddesi uyarınca icra dairesinin yetkisi incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan doğrudan mahkemenin yetkisine yönelik itiraz değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Davalı İcra Müdürlüğüne verdiği itiraz dilekçesinde hem borca hem de icra dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. Bu durumda öncelikle İİK.nun 50. maddesi uyarınca icra dairesinin yetkisi incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan doğrudan mahkemenin yetkisine yönelik itiraz değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13745, Karar No: 2022/14004, Tarih: 27.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/13745 E.  ,  2022/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Hüküm : Değişen suç vasfına göre uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin ve kodein içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında afyon sakızının yer almadığı, bu konuda ham afyonun içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı gözetilmeden; sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına" yer verilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7320, Karar No: 2014/12896, Tarih: 18.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/7320 E.  ,  2014/12896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14252, Karar No: 2015/14131, Tarih: 08.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14252 E.  ,  2015/14131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, trafik-iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin, 5510 sayılı Kanunun 21. ve 23. maddelerince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilâmında belirtildiği şekilde davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönlerinden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dairemizin 2014/ 378 – 26105 sayılı bozma ilamına uyulması sonrasında yapılan yargılama sonunda yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin tümüyle yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Zira kazalanan sigortalının işvereninin, davalı ... olması karşısında, bozma ilamında da belirtildiği üzere, anılan davalı yönünden, işverenin kusursuz sorumluluk ilkesine dayanan 5510 sayılı Yasanın 23. madde koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp incelenmemiştir.

2- Davalı ... nezdinde davalı sürücü ...'nın kaza anında kullandığı anlaşılan, ... plakalı araç hakkında, kaza tarihi itibariyle geçerli karayolu zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi bulunduğu anlaşılmış, ancak sigorta şirketinin ödeme iddiası bozma ilamında belirtildiği şekilde, yöntemince ortaya konulmamış, Kuruma herhangi bir ödemede bulunulmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçeye dayalı akdi bir sorumluluk olması nedeniyle, yaptığı ödeme ölçüsünde akdi sorumluluktan kurtulacağı ve varsa poliçe limiti dahilinde kalanla sorumlu olacağı gözetilmelidir. Ancak ödeme yapılan kişinin, müteveffanın mirasçılarının vekili olduğuna dair beyanın gerçekliği araştırılmalı, belgeleriyle ortaya konulmalıdır.

Sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktar belirlenirken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde ifadesini bulan “taleple bağlılık ilkesi” kapsamında, iş bu davalı yönünden talep edilen miktar gözetilmeli; yapılacak değerlendirmede, davalı sigorta şirketi yönünden davanın yasal dayanağını oluşturan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan, "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa, bunları çalıştıranlara rücû edilir" şeklindeki 21. maddesinin 4. fıkrası hükmü dikkate alınmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ye iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7897, Karar No: 2019/2336, Tarih: 02.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7897 E.  ,  2019/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... İlçesi Çatakkırı Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 184 ada 1 ve 209 ada 2 parsel sayılı sırasıyla 1.650,94 ve 1.288,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazın müşterek murislerinden intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu kaydının iptali ve tüm mirasçılar adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında kök muris ...'in tüm mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.05.2014 tarih, 2014/294-309 Esas-Karar sayılı veraset ilamı doğrultusunda, taşınmazların tamamı 80 pay kabul edilerek, 16/80'er paydan 32/80 payın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye hissenin tespit malikleri üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kök muris ...'ten intikal ettiği ve mirasçılar arasında usulünce yapılmış bir taksim olmadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; Mahkemece 30.09.2014 tarihli celsede, davacı ...'in mazeretsiz olarak duruşmaya katılmaması nedeniyle davasının HMK’nın 150/1. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup, bu tarihten sonra davacı tarafça dosyaya herhangi bir yenileme dilekçesi sunulmamıştır. 6100 sayılı HMK’nın 150/5. maddesi gereğince, taraflarca takip edilmemesi sebebiyle işlemden kaldırılan dava dosyası işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Böyle bir karar verilmemiş olsa dahi, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin oluşan tüm yasal hüküm ve sonuçlar üç aylık yenileme süresinin sonunda başkaca bir işleme gerek olmaksızın doğrudan doğruya yürürlük kazanır. Hal böyle olunca, davacı ...'in davası yönünden 6100 sayılı HMK'nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, anılan davacı yönünden esasa girilip miras payının davacı adına tesciline karar verilmesi isabetsiztir.

Öte yandan diğer davacı yönünden yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte usul ve yasaya aykırı olarak herbir taşınmaz başında ayrı ayrı mahalli bilirkişi beyanı alınmamış ve aynı zamanda tespit bilirkişisi olan Asım Yılmaz keşifte mahalli bilirkişi olarak dinlenmiştir. Ayrıca mahkemece çekişmeli taşınmazların öncesinde kime ait oldukları hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, davacı tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarından her bir taşınmaz başında ayrı ayrı beyanları alınmak suretiyle, çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde, ne zaman intikal ettikleri, taşınmazların davalıya ne şekilde intikal ettiği, taksim, bağış ya da satış gibi herhangi bir hukuki işlem bulunup bulunmadığı, taşınmazlar üzerindeki fındık bahçesini kimin diktiği, çekişmeli 184 ada 1 parsel üzerinde bulunan kargir binanın öncesinde kime ait olduğu, çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin tespitine dayanak belge varsa çekişmeli taşınmazlar yönünü ne okudukları sorulup saptanmalı, tanık ve bilirkişi beyanları arasında çelişki oluştuğunda yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı, tespit tutanağına aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında tanık sıfatıyla dinlenilmeli, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23038, Karar No: 2022/6631, Tarih: 27.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/23038 E.  ,  2022/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2016 gün ve 2016/153 Esas, 2016/229 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.08.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 20.11.2017 gün ve 2017/1101 Esas, 2017/2318 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22499, Karar No: 2008/1028, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22499 E.  ,  2008/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya gönderilen  örnek 10 numaralı  ödeme emri 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, tebligat parçasında (komşusuna haber verilemediği) görülmektedir. Anılan madde de  tebliğ işleminin (mümkün oldukça en yakın komşularından birine) haber verileceği deyimi kullanıldığına  göre, tebligatın en yakın komşuya bildirilmesi  ancak bunun imkan  dahilinde  olması durumunda  söz konusudur.  Somut olayda  komşuya haber verilemediği için tebliğatın geçersiz kabul edilemez ise de muhatabın adreste neden  bulunmadığı,  adı geçenin  tevziat saatinden sonra  adrese  dönüp dönmediği hususları tebliğ memurunca  araştırılıp  belgelendirilmediğinden tebliğ işlemi usulüne uygun değildir. (H.GK.29.12.1993 tarih ve 1993/18-778E. 1993/876K. HGK. 18.4.2001 tarih ve 2001/6-386E. 2001/389K.)

Bu durumda  7201 Sayılı Kanunun 32. maddesi gereğince  tebliğ  tarihinin  öğrenme tarihine göre  düzeltilmesine karar verilmesi  gerekirken  yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.