muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13716, Karar No: 2023/4834, Tarih: 05.07.2023

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 24.09.2019 tarihli, 2018/2140 Esas ve 2019/1042 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği bölge adliye mahkemesi hükmünün 3 üncü bendinden “5 inci” ibaresinin çıkartılarak yerine “5 inci maddesinin birinci fıkrası” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13730, Karar No: 2008/16511, Tarih: 06.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13730 E.  ,  2008/16511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Süresinde takibe itiraz edilmesinden sonra gerek borçluların itirazlarından vazgeçmeleri, gerekse alacaklının itirazı kabul etmesi yahut takip şekline göre icra dairesine başvurup takipten feragat etmesi hallerinde tazminat isteminin incelenmesi engellenemez. Aksinin kabulü halinde itiraz üzerine haklı olmadığını anlayan tarafın talebinden vazgeçmek suretiyle, aleyhine tazminata hükmedilmesinin engellenmesi gibi kabulü mümkün olmayan bir durum ortaya çıkarır.(HGK.nun 16.10.1996 tarih, 1996/1601-711, HGK.nun 21.03.2001 tarih, 2001/266 sayılı kararları)

Somut olayda, takip alacaklısı lehdar tarafından keşideci borçlu aleyhinde takip yapılmış, keşideci borçlunun süresinde İcra Mahkemesinde imzaya itirazı üzerine, alacaklı (lehdar) vekilince, itiraz kabul edilmiştir. Bono düzenlemek başlı başına ticari bir iş olup, basiretli bir tacir gibi lehdar bonodaki imzanın keşideci borçluya ait olup olmadığını bile bilecek durumda olduğuna göre imzaların huzurda atılmasını sağlayarak yada borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol ederek senedi almaması halinde ağır kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, olaya uygulanması gereken İİK.nun 170/4.maddesi gereğince alacaklı aleyhinde tazminata ve para cezasına hükmedilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5736, Karar No: 2018/13798, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5736 E.  ,  2018/13798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 16. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde ilk olarak 15.03.2008 tarihinde işe başladığını, 14.02.2010 tarihinde zorunlu askerlik görevi nedeniyle çalışmasına ara verdiğini, akabinde çalışmaya devam ettiğini, değişik kademelerde çalışan müvekkilinin son olarak 2. Müdür pozisyonunda çalışırken 29.03.2016 günü kendisine işyerinde örneği verilen ihtarname ile iş akdinin sona erdirildiğini, müvekkilin iş akdinin sosyal paylaşım sitesinde yaptığı iddia olunan bir paylaşıma dayandırılmak istendiğini ve fakat müvekkilinin işverenle ilgili bir paylaşımı olmadığından ihtarnamede '' işten çıkacağınızı beyan ederek iş arkadaşlarınızın moral ve motivasyonunu zedelediğiniz'' şeklinde soyut ve mesnetsiz bir iddiaya dayandırıldığını, iş akdi sonlandırılırken dayanak yapılan soyut iddialar nedeniyle müvekkilinin savunmasının alınmadığını, müvekkilinin iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini iddia ederek yapılan fesih işleminin geçersizliğinin tespitine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket nezdinde 03.06.2011 tarihinden iş sözleşmesinin feshedilmek zorunda kalındığı 28.03.2016 tarihine kadar çalıştığını, son olarak 2. Müdür pozisyonunda bulunduğunu, müvekkili şirketçe yapılan feshin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacını ... sayfasında müvekkili şirket aleyhine olan ve işten ayrılacağını belirten paylaşımda bulunduğunu, bu durumun öğrenilmesi akabinde kendisine paylaşımı kaldırması gerektiği şeklinde yazılı uyarıda bulunulduğunu, ancak davacının bu tutumunu işyerinde de devam ettirerek restoran çalışanlarına sürekli işten ayrılacağını beyan ettiğini ve 2. Müdür olarak restoran iş akışını ve iş arkadaşlarının moralini bozmaya devam ettiğini, müvekkili şirket aleyhine yaptığı paylaşım ve işten çıkacağı yönündeki beyanları ile müvekkili şirketin kendisine duyduğu güveni zedelediğini, bu davranışlarına işyerinde de devam ederek iş ilişkisinin aynı şekilde devam edemeyeceğini kanıtlamış bulunduğunu, müvekkili şirket için de iş ilişkisinin devamının beklenemeyeceğinden iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacının paylaşımının işverene yukarıda belirtilen gerekçelerle haklı fesih imkanı sağlamadığı, geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmesi halinde dahi savunmasının alınmaması nedeniyle feshin geçersizliğine karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının ...'tan yaptığı paylaşımlar nedeni ile öncelikle yazılı olarak uyarıldığını, bu paylaşımı kaldırmasının istenildiğini, ancak davacının paylaşımı kaldırmadığını, işten ayrılacağını, diğer işçilere beyan ederek diğer çalışanların huzurunu bozduğunu, bu nedenlerle haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, iş akdi haklı nedenlerle feshedildiği için yazılı savunma alınmasına gerek olmadığını, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince,toplanan deliller, davacının ... paylaşımı, bu konuya ilişkin tutulan tutanak ve ihtarnameler, tanık beyanları, tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesince davacının ... paylaşımının ve işten ayrılacağı şeklinde beyanlarının haklı fesih sebebi oluşturmadığı, bu sebeplerin geçerli fesih sebebi kabul edilmesinin de düşünülmesi halinde davacının savunmasının alınmaması nedeni ile feshin geçerli olmadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne kararı verilmiş ise de, davacının ... paylaşımının ve işyerinden ayrılacağı şeklinde işçilere yapmış olduğu sözlü beyanatın dairemizce de haklı fesih sebebi olmadığı kanaatine varılmış ancak haklı fesih sebebi olmasa da yapılan ... paylaşımının geçerli fesih sebebi olabilecek mahiyette olduğu değerlendirilmiş davalı tarafından haklı nedenlerle iş akdinin feshedildiği iddia edildiğinde, yazılı savunma alınma zorunluluğuda bulunmadığından, feshin geçerli nedenlere dayandığı, kabul edilmiş tüm bunlar ışığında davalı vekilinin fesih sebebinden farklı gerekçelerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

G) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı, davacı vekili temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Yasa'nın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedenle davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesinin işyeri ve çalışanları hakkında yaptığı sosyal medyadaki paylaşımlar üzerine geçerli nedenle feshedildiği görülmüştür.

Davacı işçisinin kendisine ait ... hesabından yapmış olduğu paylaşımlar işyerindeki genel eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacının somut olarak işvereni veya vekilini hedef almadığı, işverenin işçinin bu davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini kanıtlayamadığı gözetilmeksizin, davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2- Davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine ve davacının İŞE İADESİNE,

3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4- Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. Uyarınca belirlenen 2.180 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

6- Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

7- Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 497,70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

9- Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.06.2018 tarihinde kesin olarak, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3452, Karar No: 2018/17351, Tarih: 13.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3452 E.  ,  2018/17351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ SANIK : ...

HÜKÜM : Mahkumiyetlere, beraate dair

müşteki sanık ... müdafii,

sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında müşteki ...’u kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma aşamasında 20.09.2013 tarihli duruşmada sanıklar hakkında şikayetçi olduğunu, ancak davaya katılma talebinin olmadığını beyan eden ve 5271 sayılı CMK'nin 238. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmayan müşteki Asım Ferhat’ın hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... haklarında müştekiler ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

-1-

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ...,.... müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile, sanık ... hakkında katılan ...’ı tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

3) Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile, sanık ... hakkında katılan ...’ı tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tehdit suçu bakımından; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu da uzlaştırma kapsamına alınmış olup, tehdit suçundan yapılan yeni düzenleme nedeniyle TCK’nin 106/1-1. maddesi uyarınca tehdit suçu ile bu suçla birlikte işlenen TCK’nin 86/1. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçundan uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... ve ... haklarında katılan ...’ı kasten yaralama hakkında suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

1) Katılan ...’ın yaralanmasına ilişkin Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.10.2012 tarihli adli raporunda; "Sağ parieto oksipitalde 3 cm'lik ödem, sol periorbital ödem ekimoz olduğu, boyunda ve sırtında, sağ el üzerinde dermaabrazyonlar bulunduğu ve herhangi bir kırıktan bahsedilmediği, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı" tespitinin yapıldığı, katılanın tüm tedavi evrakları, doktor raporları ile varsa grafilerinin Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu’na gönderilip, katılanda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığı ve TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik cezalar tayini,

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 13.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-3-
Yargıtay — Esas No: 2012/14520, Karar No: 2012/19578, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14520 E.  ,  2012/19578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2010 gün ve 2008/380-2010/130 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.03.2012 gün ve 2010/14124-2012/4695 sayılı kararı aleyhinde davalı TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "İPEKYOL" markasının tanınmış marka statüsünde olduğunu, davalı şirketin "İPEKYOLU" ibaresinin 05, 29 ve 30. sınıflar için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, bu ibarenin müvekkiline ait tanınmış marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle davalı İdareye yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa davalının başvurusunu yaptığı markanın müvekkiline ait markayı sulandırarak tüketicilerin markaları karıştırması sonucunu doğuracağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini ve markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin "İPEKYOLU" ibaresi üzerindeki hakkının daha eskiye dayandığını, müvekkilinin önceki başvurularında bu ibareyi deve şekilleriyle birlikte kullanarak tescil ettirdiğini, ancak bu şeklin markasal bir anlamı bulunmadığını, markanın esas unsurunun "İPEKYOLU" kelimesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı TPE vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPE vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.