muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/328, Karar No: 2019/5770, Tarih: 16.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/328 E.  ,  2019/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 52/2-4, 53, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte tarlada çalışan katılanın yanına gelerek önce katılanın tarlasını satın almak istedikleri, daha sonra define arayacaklarını söyleyip katılanı bu işe ortak etmek istedikleri, katılanın kabul etmesi üzerine katılandan farklı tarihlerde para istedikleri, katılanın da bu paraları sanıklar ... ve ...’in hesabına gönderdiği, bu süreçte sanıkların altın olduğunu ve kazıda bulduklarını belirttikleri 3 adet hediyelik eşya niteliğindeki heykelciği katılana verdiklerinin iddia edildiği somut olayda, sanığın alınan savunmalarında ısrarla atılı suçu işlemediğini, paraların havale edildiği hesabı kendisinin açtırmadığını, 2007 yılında kimliğini kaybettiğini, kimliğini bulan kişilerin atılı suçu işlemiş olabileceğini beyan etmesi, mevduat hesabı sözleşmeleri üzerinde yapılan inceleme üzerine düzenlenen kriminal raporunda belgelerdeki bazı imza-yazıların sanığın el ürünü olduğunun, bir kısım imza-yazıların ise sanığın el ürünü olmadığının belirtilmesi, sözleşmeler ekinde bulunan kimlik fotokopisi üzerindeki fotoğrafın farklı bir şahsa ait olması, sanık müdafiinin sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde, başka bir örgüt tarafından sanığın kimlik bilgilerinin kullanıldığını, bu eylem nedeniyle sanığın Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/1 esas sayılı yargılamasında katılan olarak bulunduğunu belirtmesi ve UYAP'tan yapılan sorgulamada da bahse konu dosyanın derdest olup, sanığın dosyada katılan sıfatıyla taraf olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, mevduat hesabı sözleşmeleri üzerindeki imza-yazılarla sanığın imza-yazılarının karşılaştırılması amacıyla Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne inceleme yaptırılarak tekrar rapor alınması, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/1 esas sayılı dosyasının getirtilip incelenmesi, sanık ile irtibatı buluna iddianame ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8834, Karar No: 2014/11379, Tarih: 24.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/8834 E.  ,  2014/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/544, Karar No: 2016/8323, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/544 E.  ,  2016/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine; resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek, yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda, hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1101, Karar No: 2019/8532, Tarih: 10.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1101 E.  ,  2019/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/171, Karar No: 2015/8765, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/171 E.  ,  2015/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği 'in, işleteni ve sürücüsü olduğu araçla kusurlu olarak sebebiyet verdiği tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini, aracın davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne için 500 TL, baba Hıdır için 500 TL olmak üzere toplam 1.000 TL destek tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiş, 26.6.2013 tarihinde talebini anne için 6.648,96 TL, baba için 5.779,93 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, ıslah doğrultusunda davanın kabulüne, davacı anne .... için 6.648,96 TL, baba .... için 5.779,93 TL olmak üzere toplam 12.428,89 TL'nin 6.7.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan

destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsü desteğin tam kusurlu olması halinin desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü tam kusurlu olsa bile, destekten yoksun kalan davacıların da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca); 2918 sayılı KTK.'nun 109. maddesine göre uzamış ceza zamanaşımı süresinde dava açılmış olmasına, HGK.'nun 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK.'nun 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile de benimsendiği üzere ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasının yeterli olmasına, bunun dışında fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı, hatta böyle bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin o davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulunun aranmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 636,72 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4325, Karar No: 2014/5686, Tarih: 01.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4325 E.  ,  2014/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten silahla yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1-2-3,51 maddeleri uyarınca; 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

CMK'nun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin sübuta, ceza miktarına, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında sanıktan alınmasına karar verilen “285.65 TL” yargılama giderinin “134.50 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4724, Karar No: 2017/14763, Tarih: 26.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4724 E.  ,  2017/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedeli istirdatı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum ile aralarında 01.09.2010 tarihli "Elektrik Satış Sözleşmesi " tanzim edildiğini, davalının 31.01.2011 tarihli fatura ile sözleşmeye aykırı şekilde tahsil ettiği 4.281,72 TL kayıp-kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; talep edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesinin dağıtım şirketi olan.... 'den istenilebileceğini, serbest tüketici sözleşmesi yapılmasının yasal bir zorunluluk olduğunu söz konusu sözleşmenin tacirler arasında yapıldığını, kurumları tarafından sözleşmeye ve mevzuata uygun olarak kayıp-kaçak bedellerini tahsil edip dağıtım şirketine ödediklerini, davacının bu bedellerle ilgili faturalara itiraz etmeden ödeme yaptığını, bu kapsamda taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, usulden ve esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı tarafın "dağıtım" şirketi olmayıp "üretim lisans sahibi şirket" olmasından dolayı kayıp-kaçak bedelini tahsil etmediğinden davalıdan iadesinin istenemeyeceği nedeniyle pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Somut olayda; dava konusu kayıp-kaçak bedelini içeren 31.01.2011 tarihli faturanın davalı İ..... tarafından düzenlendiği, yine davacıya ait abonelik sözleşmesinin davalı ...... ile yapıldığı nazara alındığında; davalıya husumet düşeceğinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davanın esasına yönelik inceleme ve araştırma yapılarak sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 2. bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10284, Karar No: 2014/325, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/10284 E.  ,  2014/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

DAVACILAR :

VEKİLİ : AV....

VEKİLİ : AV....

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/02/2012 tarih ve 2011/23-2012/26 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.01.2014 gününde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Alternatif Finansal Kiralama A.Ş.'ye ait, diğer müvekkilinin finansal kiracısı olduğu iş makinesinin müvekkillerince davalı sigorta şirketine sigorta ettirildiğini, hafriyat çalışması sırasında dava dışı ...ası nedeni ile hasarlandığını, iş makinesinin onarımı için gereken 15 günlük sürede kâr kaybının olduğunu ileri sürerek, 20.720 Euro hasar bedeli ile 3.000,00 TL kazanç kaybının faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında kaldığını, zira iş makinesini gerçekte operatör ehliyeti olmayan ... isimli şahsın kullandığını, bu şahsın yaralanarak hastaneye kaldırıldığını, davacı sigortalının doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, kaya düşmesi sonucu sigortalı iş makinesinde meydana gelen hasarın, taraflar arasında geçerli Makine Kırılması Sigortası Genel Şartları kapsamında gerekli sürücü belgesine sahip olan kimse tarafından kullanılması sırasında oluştuğu, davacının davasında haklı olduğu sonucuna varılarak, 3.000,00 TL kazanç kaybına ilişkin talep ile hasar bedelinin 4.232 Euro'luk kısmının vaki feragat nedeniyle reddine, davacının hasar bedelinin tazminine ilişkin davasının kabulü ile 27.122,76 TL'ye karşılık 16.488 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek %12 yıllık faiziyle birlikte fiili ödeme günündeki TCMB döviz satış kuru üzerinden karşılığının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S/2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S/2

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.450,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

1.852,70 H

402,00 PH

1.450,70 BK

09/01/2014
Yargıtay — Esas No: 2013/6254, Karar No: 2014/13187, Tarih: 23.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6254 E.  ,  2014/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu çekin arkasına mağdurun adını yazıp imzalayarak ciro edip önceki ciro sahibi aleyhine icra takibi başlatan ve takip borçlusunun söz konusu imzanın kendisine ait olmadığını bildirerek takip alacaklısı olan mağdur aleyhine yaptığı suç duyurusu üzerine açılan kamu davasında mağdurun müdafiiliğini de üstlenen sanığın gerçek durumu açıklamayarak mağdurun resmi evrakta sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezasına mahkum olup, söz konusu kararı süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin temyizi red kararı ile hükmün kesinleşmesinden sonra ilamın infazına başlanarak 30 gün süre ile cezaevinde kalmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen eylemin, sahtecilik yönüyle ayrıca hüküm kurulduğu gözetildiğinde TCK'nın 257/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16782, Karar No: 2015/12451, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16782 E.  ,  2015/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/03/2004 tarihinin ve 01/03/2004-19/08/2011 tarihleri arasında sigortasız çalışma süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işverene ait takı atölyesinde 1.3.2004-19.8.2011 tarihleri arası çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının ispatlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin belirlenmesinde güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer delillerle dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.