muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8866, Karar No: 2024/11600, Tarih: 12.09.2024

İlk Derece Mahkemesince ihtiyari arabuluculuk anlaşma belgesinin iptali ile işe iade davasının tefrikine karar verildikten sonra, anlaşma belgesinin iptaline yönelik işbu davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar ise onanmıştır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 11 inci maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca bölge adliye mahkemesinin işe iade davalarına ilişkin verdiği kararlar kesin olup, temyiz edilemez. Bu durumda işe iade uyuşmazlığı hakkında arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kesin olduğu kabul edilmelidir.

Diğer yandan, 6100 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre, kanunda belirtilen durumlar dışında tespit davası açan davacı, dava açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunduğunu açıkça ortaya koymak zorundadır. Bu nedenle diğer davalarda aranan hukuki yarar yanında tespit davası açan davacının, kendisi için söz konusu olan tehlike veya tereddütlü durumun ortaya çıkaracağı zararın ancak tespit davası ile giderilebileceğini ispat etmesi gerekir. Şayet davacı, kendisini tehdit eden tehlikenin tespit davası ile giderilebileceğini ispat ederse hukuki yararının varlığından söz edilebilir. Tespit davası ile elde edilecek hukuki koruma başka bir yolla veya başka bir davayla sağlanabiliyorsa bu konuda tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmamaktadır. Bir dava içerisinde iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek hususlar da tespit davasının konusu olamaz (Bkz. ... Pekcanıtez, Pekcanıtez Usûl Hukuku, İstanbul, On beşinci Bası, 2017, s.976-977).

Arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın iptaline yönelik dava, niteliği itibarıyla bir tespit davasıdır. Bu dava ile borçlar hukuku sözleşmesi niteliğindeki anlaşmanın geçersizliğinin tespiti istenmektedir. Her tespit davasında olduğu gibi burada da 6100 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesi uyarınca güncel hukuki yararın varlığı aranacaktır. Davacı söz konusu davayı açmakta güncel hukuki yararının varlığını ortaya koymak durumundadır.

Dairemiz uygulamasına göre arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığı alacak veya işe iade davasında ön sorun olarak incelenebilir. Anlaşmanın geçersizliğinin tespiti işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre tespit davası ile elde edilecek hukuki korumanın başka bir yol veya dava ile sağlanabildiği açıktır. Bu durumda, davacının anlaşmanın iptali istemiyle ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez.

Dairemiz uygulamasına göre arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçerli olup olmadığı alacak veya işe iade davasında ön sorun olarak incelenebilir. Anlaşmanın geçersizliğinin tespiti işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre tespit davası ile elde edilecek hukuki korumanın başka bir yol veya dava ile sağlanabildiği açıktır. Bu durumda, davacının anlaşmanın iptali istemiyle ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, davacının aynı dava dilekçesi ile anlaşmanın geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda anlaşmanın geçersizliğinin tespitine ilişkin talebin işe iade davasında ön sorun olarak incelenmesi mümkün iken, ayrı bir dava olarak değerlendirip tefrik kararı verilmesi doğru olmamıştır. Bir an için anlaşmanın geçersizliğinin tespiti için ayrı bir dava açılmış olduğu kabul edilse bile, bu davada Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararın işe iade davasında verilen karar gibi kesin nitelikte olduğu kabul edilmelidir. Diğer yandan, yukarıda belirtildiği gibi, anlaşmanın geçerli olup olmadığı işe iade davasında ön sorun olarak incelenebildiğine göre, davacının bunun için ayrı bir dava açmasında güncel hukuki yararı da bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle arabuluculuk yoluyla yapılan anlaşmanın geçersizliğinin tespitine ilişkin açılan davada verilen kararın kesin olmadığı ve bu tür bir tespitin yapılması amacıyla ayrı bir dava açmak için güncel hukuki yararın mevcut olduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/8111, Karar No: 2012/1883, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/8111 E.  ,  2012/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının banka zararına sebebiyet verdiği konusunda davalı banka müfettişlerinin soruşturma raporunda bir tespitin bulunmadığı davalı bankanın zararına sebebiyet verdiği konusunun tam olarak kanıtlanamadığı müfettiş soruşturma raporunda davacının iş akdinin feshinin talep edilmediği hakkında mali sorumluluk da istenmediği 6 yıl süren iş ilişkisinde görev ve sorumluluklarına ihlal ettiğine ilişkin olarak daha önce verilmiş herhangi bir ihtar ve uyarıya rastlanmadığı banka şube müdürü tarafından gerçekleştirilen zimmet ve usulsüz işlemlere davacının iştirak ettiği ve maddi menfaat ettiği yönünde herhangi bir delile rastlanmadığı ceza mahkemesinde beraat ettiği davacının eylemlerinin sözleşmesinin feshini gerektirecek nitelik ve boyutta olmadığı anlaşıldığından davalı işveren tarafından davacının iş akdinin feshinin ağır bir yaptırım olması karşısında feshin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi, işçi doğruluğa ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğu takdirde, işverene derhal fesih hakkı imkanı vermektedir.

Somut olayda; davalı bankada asistan olarak görev yapan davacının, şubede usulsüz işlemler yapıldığı iddiasıyla yapılan soruşturma neticesinde, zimmet eyleminde bulunduğu ortaya çıkan banka şube müdürünün talimatları doğrultusunda hatalı işlemler gerçekleştirdiği sabit olup, amirinin talimatı ile dahi olsa bu işlemleri gerçekleştirmesi davacı işçinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Davacının eylemi doğruluk ve bağlılık kurallarıyla asla örtüşmeyecek bir davranıştır. Bu nedenle davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini kabul etmek gerekir. Dolayısıyla davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 784,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/779, Karar No: 2022/3350, Tarih: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/779 E.  ,  2022/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının hükümlü bulunduğu Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar etmesi üzerine hakkında çıkarılan yakalama emri doğrultusunda 10.05.2015 tarihinde yakalandığı, yakalama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının, açık ceza infaz kurumunda hükümlülüğünü infaz ederken izin hakkı kullandığı sırada haksız yere gözaltına alındığı, yakalamanın orantısız uygulandığı, eşyalarına zorla el konulduğu iddiaları ile 365.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece,

Davacının hükümlü olduğu cezaevinden firar etmesi üzerine düzenlenen yakalama emri gereği yakalandığı ve üzerinde sahte olarak düzenlendiği tespit edilen izin belgesi bulunduğu hususları gerekçe gösterilerek haksız bir yakalama tedbirinden bahsedilemeyeceğinden bahisle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6271, Karar No: 2019/1200, Tarih: 07.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6271 E.  ,  2019/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

.... Sanayi ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olan sanığın bazı gümrük beyannamelerinde gösterilen ancak gerçekte ihraç edilmeyen emtiaları yurt dışı edilmiş gibi gösterildikleri ve bu suretle gerçekleştirilen hayali ihracata ilişkin olarak 25.08.2009 tarih ve 252251 nolu 25.08.2009 tarih ve 252252 nolu, 25.08.2009 tarih ve 252253 nolu, 22.10.2009 tarih ve 252260 nolu, 22.10.2009 tarih ve 252261 nolu, 18.11.2009 tarih ve 252264 nolu, 18.11.2009 tarih ve 252265 nolu herhangi bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturaları düzenlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın savunmasında firmanın asıl sahibinin ... olduğunu, bu kişinin kendisini Fransızca ve Arapça bilmesi nedeniyle müdür yaptığını, sadece müşterilerle ilgilendiğini ve iddianamedeki olayla ilgisinin olmadığını belirtmesi, 18.05.2012 tarihli vergi müfettişine verdiği ifadesinde gümrük beyannamelerindeki ihracatlarının doğru olduğunu beyan etmesi, dosyada mevcut 18.05.2012 tarih ve 2012-A-528/5 sayılı vergi tekniği raporunda Gümrük Başmüfettişi ... ve Gümrük Müfettişi ... tarafından düzenlenen 06.09.2010 tarih ve 19 sayılı soruşturma raporunda ... Züccaciye Sanayi ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne ait yavru beyannamelerin gerçeği yansıtmadığı ve bu yavru beyannamelerde ihraç edilmiş gösterilen emtiaların gerçekte ihraç edilmediği ancak BİLGE sistemindeki kimi boşluklardan yararlanmak suretiyle yurt dışı edilmiş gibi gösterildiği ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve Türk Ceza Kanunundaki sahtecilik suçlarını ihlal edildiğinin tespitine yer verilmiş olduğunun anlaşılması, Uyap üzerinden yapılan kontrolde sanığın, şirketin diğer ortağı olan Fatih Sarıbaş ile birlikte 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet ile resmi belgede sahtecilik suçlarından dolayı Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/242 Esas sayılı dava dosyasında yargılandıkları ve mahkumiyetlerine karar verildiğinin tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 06.09.2010 tarih ve 19 sayılı soruşturma raporunun ve Bakırköy 1

. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/242 Esas sayılı dava dosyasında yargılandıkları ve mahkumiyetlerine karar verildiğinin tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 06.09.2010 tarih ve 19 sayılı soruşturma raporunun ve Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/242 Esas sayılı dava dosyasının onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ile gerekirse yüzleştirilmeleri, şirketin diğer ortağı olan ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile imza ve yazı örneklerinin alınması, suça konu fatura asıllarının temin edilmesi, sanığın imza ve yazı örnekleri alınarak suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve ...'a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20832, Karar No: 2018/11663, Tarih: 19.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20832 E.  ,  2018/11663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; taraflarca imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6998, Karar No: 2019/960, Tarih: 22.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6998 E.  ,  2019/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasındaki “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinden önceki kısmın hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 22/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15034, Karar No: 2010/22413, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15034 E.  ,  2010/22413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7017, Karar No: 2008/14218, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7017 E.  ,  2008/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dava, kooperatif üyeleri arasındaki hisse devir sözleşmesinden doğan alacak isteğine ilişkin olup, tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın niteliğine göre, kararın temyizen incelenmesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 16.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28135, Karar No: 2013/22453, Tarih: 20.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28135 E.  ,  2013/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 175.00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan tahsil edilerek katılan idareye verilmesine" kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1266, Karar No: 2014/6719, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1266 E.  ,  2014/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2012 gün ve 2011/213 Esas, 2012/173 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.02.2013 gün ve 2012/14542 Esas, 2013/1437 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2014 gün ve KD- 2014/21529 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 18.02.2013 gün 2012/14542 - 2013/1437 sayılı onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;