muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5745, Karar No: 2020/148, Tarih: 13.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/5745 E.  ,  2020/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi tarafından fesih öncesi davacının savunmasının alınmamasının feshin geçersizliği sonucunu doğurduğu kabul edilmiş ise de; Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 19.10.2018 tarih, 2017/ 9 Esas sayılı “ 4857 sayılı Yasanın 25/ 1-b maddesi gereğince almış olduğu sağlık raporları nedeniyle derhal fesihlerde işçiden savunma alınması gerekmediği” şeklindeki içtihadı karşısında savunma alınması gerekmediğinden gerekçenin bu kısmının yerinde olmadığının ancak , davacı işçinin İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinden aldığı 13.3.2015 ve 10.12.2015 tarihli sağlık raporlarında davacının “ ..uzun süre boynunun fleksiyonda kalmayacağı, ayakta kalmayacağı, ağır yük kaldırmayacağı ve sağ kolunu zorlayan tekrarlayıcı hareketler yapmadığı bir bölümde çalıştırılmasının uygun olduğu..” şeklindeki rapor içeriğinin davacı işçinin çalıştırıldığı pozisyonun değiştirilmesine ilişkin olup İş Kanunu'nun 25/1-b maddesine ilişkin olmadığının, bir başka anlatımla İş Kanunun 25/1-b maddesindeki feshin koşulları gerçekleşmediğinden feshin geçerli nedene dayanmadığının anlaşılmasına göre davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK'nın 370. vd. maddeleri uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15195, Karar No: 2016/2095, Tarih: 24.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15195 E.  ,  2016/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde;

Davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, bu boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal kare ve benzeri bir cismin geçebileceği ancak namlusunda ve diğer teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösteren bir bulgu olmadığına dair ekspertiz raporu, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına ve silahın 2008 yılı öncesinde üretilmiş olabileceğine dair yazısı ve suça sürüklenen çocukta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçilememiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı olduğuna dair savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından ve mahkemenin delilleri takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, eksik inceleme ve sübuta yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a- Suça sürüklenen çocukta yakalanan kuru-sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımlanan ve içinde silah ögesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği gözetilmeden, sanığın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 36. maddesi kapsamında değerlendirilmesi yerine yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

b- Soruşturma aşamasında alınan kriminal rapora göre 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan ve bizatihi suç teşkil eden silahın akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13994, Karar No: 2016/1905, Tarih: 18.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13994 E.  ,  2016/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası adına kayıtlı 253 parsel sayılı taşınmazı davalının hukuka aykırı yollarla adına kaydettirdiğini ileri sürerek, anılan taşınmazın kime ait olduğunun tespiti ile önceden babası adına kayıtlı ise tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davacıya, davalının T.C. Kimlik numarası ve adres bilgilerini bildirmek üzere kesin süre verildiği halde bildirmediği gerekçesi ile HMK'nın 119/b ve 2. fıkrası gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun; "Dava Dilekçesinin İçeriği" başlıklı 119. maddesine göre dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır.

Hemen belirtmek gerekir ki; usul hükümleri yargılamayı kolaylaştırmak ve hızlandırmak amacıyla getirilen düzenlemeler olup, zorunluluk olmadıkça usulü eksiklik davanın reddi veya açılmamış sayılmasına gerekçe yapılmamalıdır.

Öte yandan, dava dilekçesinde tarafların adresinin yazılması zorunluluğu usulünce ve sağlıklı bir tebligat yapılabilmesi amacına yöneliktir.

Hemen belirtmek gerekir ki; usul hükümleri yargılamayı kolaylaştırmak ve hızlandırmak amacıyla getirilen düzenlemeler olup, zorunluluk olmadıkça usulü eksiklik davanın reddi veya açılmamış sayılmasına gerekçe yapılmamalıdır.

Öte yandan, dava dilekçesinde tarafların adresinin yazılması zorunluluğu usulünce ve sağlıklı bir tebligat yapılabilmesi amacına yöneliktir.

Somut olaya gelince, davacının, dava dilekçesinde, davalının adresini ''...' olarak bildirdiği, davalının bu adresine dava dilekçesi, öninceleme tutanağı ve duruşma gününün Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, yargılama sırasında davanın takipsiz kalması ve davacı tarafından yenilenmesi üzerine yenileme dilekçesi ile yeni duruşma gününün davalıya tebliği aşamasında davalının tanınmadığından bahisle aynı adrese çıkartılan tebligatın iade edildiği, diğer bir söyleyişle davacının, dava dilekçesinde davalının adresini bildirme yükümlülüğünü yerine getirdiği ve bu yönden dava dilekçesinde bir eksikliğin bulunmadığı görülmektedir.

Öte yandan, dava dilekçesinin zorunlu unsurları arasında davalının T.C. kimlik numarası yeralmadığından, davacının, dava dilekçesine, davalının T.C. kimlik numarasını yazma veya sonradan mahkemeye bildirme yükümlülüğü bulunmadığı gibi, bu hususun eksiklik sayılarak davacı tarafa tamamlanması için süre verilmesinin de yerinde olmayacağı açıktır.

O hâlde; mahkemece davalının açık adresi araştırılarak tespit edilmesi, gerekli araştırma yapılmasına rağmen adresinin tespit edilememesi halinde ise, 6099 sayılı Yasa ile değiştirilen 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21., 28. ve 35. maddeleri dikkate alınarak taraf teşkilinin sağlanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7298, Karar No: 2024/10911, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/7298 E.  ,  2024/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22646, Karar No: 2010/17736, Tarih: 27.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/22646 E.  ,  2010/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1 maddesi gereğince 3 ay hapis, 125/3-a-son maddesi gereğince 1 yıl hapis, 129/3 maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca 2.000 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarihli ve 2009/1026-1378 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 06.06.2010 ... ve 36259 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2010 ... ve 146747 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar" başlıklı 50. maddesi 2 .fıkrasında yer ... "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmcdilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklindeki düzenlemeye rağmen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi uyarınca verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırım olarak adlî para cezasına çevrilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü:

İncelenen dosyada, hakaret suçundan yargılanan sanığın TCY.nın 125/3, 129/3, 62, 50/1. Maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; yasanın 125/3. maddesinde hapis cezasından ayrıca seçenek adli para cezasının da bulunmasına ve yine TCY.nm 50. Maddesinin 2. Fıkrasında, seçenek adli para cezasının öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmesi durumunda, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceğinin öngörülmesi ve mahkemece hüküm kurulurken emredici nitelikteki anılan hükmün gözardı edilmesi yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nın 309/4. maddesi uyarınca; ANKARA 8. ASLİYE Ceza Mahkemesinin 22.12.2009 tarihli ve 2009- 1026/1378 sayılı kararının sanık aleyhine sonuç doğurmamak üzere YASA YARARINA BOZULMASINA, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5652, Karar No: 2013/11718, Tarih: 24.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5652 E.  ,  2013/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili belediye aleyhine 2010/372 esas sayılı icra takibi yapıldığını, bonodaki imzanın belediyeyi temsil ve ilzama yetkili olmadığını, davalıya herhangi bir borçları bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun davacı belediyenin daha önce köy tüzel kişiliğine sahip iken, muhtarlığa verilen borç para karşılığı alındığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, köy tüzel kişiliğinin borçlanması için, köy ihtiyar heyetinin kararı gerektiği, köy tüzel kişiliğinin karar defterinde böyle bir borçlanmaya rastlanılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13261, Karar No: 2022/7771, Tarih: 10.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13261 E.  ,  2022/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1805 E., 2021/2353 K.

SUÇ : Netilekli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/1805 Esas, 2021/2353 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan resmî nüfus kayıt örneğinin incelenmesi neticesinde, hükmün temyizinden sonra 12.07.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar,

katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki düzenleme uyarınca katılan ...'ın haklarını takip etmek üzere gerekçeli kararın, kanunî mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 10.10.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32710, Karar No: 2018/12092, Tarih: 17.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32710 E.  ,  2018/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim Tugayı Batı Kışla mutfağında 27/05/2009-29/04/2012 döneminde alt işverenlerin işçisi olarak aralıksız çalıştığını,davacının asgari ücretten yüksek ...aldığını, servis elemanı olarak haftanın yedi günü oniki saat veya daha fazla çalıştığını, davacının bu dönemde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı kurumun ihale makamı olduğunu, davacının fazla çalışma yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) ... tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) ... tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde ... gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, ... tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "... tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.