muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3099, Karar No: 2016/7710, Tarih: 17.10.2016

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahtecilik iddiasının sanığın, muayene ettiği hastalarına uygulamadığı tedavileri yazdığına ilişkin olması da dikkate alındığında, aşamalardaki tüm savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi ile göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, bahsi geçen tıbbi işlemlerin hastaya ön bilgi verilmeksizin muayenenin doğal akışı içinde yapılan basit, ağrısız ve iz bırakmayan uygulamalar olması nedeniyle hastaların farkına varamamış olabileceklerinin değerlendirilmesi ile yalnızca maaş karşılığında çalışıp, işlemlerden ekstra bir ücret almayan sanığın herhangi bir menfaatinin de bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, üzerine atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10243, Karar No: 2012/14582, Tarih: 21.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10243 E.  ,  2012/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında ... 21.Asliye Hukuk ve ... 4.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, alışverişe konu mesken amaçlı taşınmaz mallarla ilgili her türlü ihtilafın Tüketici Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici Mahkemesi ise, davalı şirketin yasadaki satıcı tanımına uymadığını belirterek davanın genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı kooperatif üyesi olan davacının yine kooperatif üyesi olan İzzet Gürel'den tellallık sözleşmesi ile satın aldığı dairenin tapusunun iptali ve adına tescili istemi ile davalı kooperatif ve belediye iştiraki olan Belko ... Kömür ve As....Tic.Ltd.Şti. hasım göstererek açtığı davada, davacının kooperatif üyesi olması, davalılarında yasada tanımlanan satıcı niteliğinde bulunmaması nedeniyle uyuşmazlık 4077 sayılı yasa kapsamında değildir.

Bu itibarla uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1778, Karar No: 2019/4485, Tarih: 24.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1778 E.  ,  2019/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 26/09/2016 tarih 2016/2508 Esas 2016/12611 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10198, Karar No: 2018/1513, Tarih: 07.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10198 E.  ,  2018/1513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede (Tebligat K. m.9) belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme. Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas. 2013/347 karar). Mahkeme, davalı erkeğe tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan hüküm vermiştir. Hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4487, Karar No: 2019/15195, Tarih: 09.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4487 E.  ,  2019/15195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı Halil Mert Bulut hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5. maddesi uyarınca 876,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Darıca Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 08/10/2017 tarihli ve IG 085230 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına ve aday sürücü belgesinin iptaline ilişkin aynı tarihli ve AC 060298 sayılı tutanağa yönelik yapılan başvurunun, idarî para cezası yönünden kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına, idarî yaptırım kararı yönünden ise reddine dair Gebze 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/12/2017 tarihli ve 2017/2458 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/06/2018 gün ve 1778 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2018 gün ve KYB-2018-56400 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, alkollü olarak kamyonet kullandığı anlaşılan muteriz hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesindeki ''Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlâlin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazla ise, 1.407,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici olma süresinin bitiminde başlar.'' şeklindeki düzenleme karşısında, 0.26 promil alkollü iken hususi araç niteliğinde olmayan kamyonet tipi araç kullanması eylemi nedeniyle idarî para cezası verilmesine ilişkin işlemin kaldırılmasına karar verilmesindeDosya kapsamına göre, alkollü olarak kamyonet kullandığı anlaşılan muteriz hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesindeki ''Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlâlin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazla ise, 1.407,00 Türk lirası idarî para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici olma süresinin bitiminde başlar.'' şeklindeki düzenleme karşısında, 0.26 promil alkollü iken hususi araç niteliğinde olmayan kamyonet tipi araç kullanması eylemi nedeniyle idarî para cezası verilmesine ilişkin işlemin kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde muteriz tarafından alkollü olarak kullanıldığı tespit edilen 41 YT 211 plakalı araca ait ruhsat sureti ya da araç tescil bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan evrakların onaylı suretlerinin dosya içerisine konulmak üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6792, Karar No: 2015/3959, Tarih: 06.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6792 E.  ,  2015/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :15.04.2014

Numarası :2012/87-2014/82

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş sahibi tarafından ödenen damga vergisinin sözleşme gereği vergi ödemelerinden sorumlu bulunan yükleniciden rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-İcra İflas Kanunu'nun 67/11. maddesi uyarınca icra inkâr tazminatının karar altına alınabilmesi için borçlunun icra takibine itirazında haksız ve alacağın likit olması gerekir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için yargılama yapılmasının ve delil toplanmasının zorunlu olduğu durumlarda borçlu icra takibine itirazında haksız sayılamaz. Somut olayda uyuşmazlık delil toplanarak yargılama sonucu çözümlendiğine göre, şartları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu istemin kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın geçici 3. maddesinin yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyannca kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “Kabul edilen miktar 2.201,97 TL üzerinden 880,78 TL'nin davalıdan tahsiline” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “Yasal koşulları oluşmadığından davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.07.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

-KARŞI OY-

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden rucuen tahsiline yönelik yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini, damga vergisinden sorumluluğun davalı yüklenicide olduğunu, ödemeden sonra yapılan ödemeyi davalıdan rucuen talep ettiklerini, ödenmemesi üzerine icra takibine giriştiklerini ve davalı borçlunun haksız yere takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptâlini ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 07.01.2005 ve 11.02.2005 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Sözleşmede vergi ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, davacı banka yönetim kurulu 10.03.2011 tarih 10 nolu toplantısı ile tahakkuk ettirilen vergi cezalarının 6111 sayılı Kanun kapsamında banka tarafından ödenmesine karar verilip, bu bedel ilgili vergi dairesine ödenmiştir. Ödenen verginin kaynağı sözleşmenin birden fazla nüsha yapılmasından dolayı olup, dosyaya celp edilen deliller ile davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Danıştay 7. Dairesi'nin örnek kararları kapsamında bu verginin dava konusu edilmiş olması halinde yargı organınca iptâl edilerek ödemeden kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Davacı banka yönetim kurulu, sözleşmeye göre vergiyi ödemede esasen sorumlu olan davalı şirketin yerine geçerek vergi borcunu ödemekle davalı şirketin vergiye ilişkin kanun yoluna gitme hakkını elinden almış bulunmaktadır. Verginin ödenmesinde davacı bankanın yasa yoluna gitmeyerek kusurlu olduğu da anlaşılmaktadır. “Hiç kimse kendi kusurundan hak elde edemez” ilkesi gereğince kusurlu olan bankanın davacıya rücu etmesini hukuk düzenini korumaz. Danıştay 7. Dairesi'nin 20.02.1982 tarih 1984/3147 Esas, 1986/437 Karar sayılı kararı emsal gösterilerek dava yoluna gidilmiş olması halinde damga vergisi borcunun terkini mümkün olduğu halde (nasıl olsa sözleşmeye göre gerçek vergi yükümlüsüne rücu hakkım var) düşüncesi ile vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisi borcunun ödenmiş olması, davacı bankanın iyi niyetli olması halinde dahi kendi kusurundan hak elde edemeyeceği ve davalıya rücu edemeyeceği bu nedenle davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun davanın kabulüne ilişkin kararın düzeltilerek onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/14409, Karar No: 2014/5397, Tarih: 20.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14409 E.  ,  2014/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2010/292-2012/125

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2010/292-2012/125 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.03.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. V.. G. D.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin halı ticareti ile uğraşmakta olup, uzun zamandan beri davalı firma ile yaptığı taşımacılık sözleşmesi uyarınca kendisine gelen halıların teslimini veya kendisinin sattığı halıların başka illerdeki halı ticareti ile uğraşan kişilere gönderilmesini sağladığını, ancak 16.09.2010 tarihli taşıma kargosuna konu halılardan bir kısmının ilgili yerlere teslim edilmediğini, teslim edilmeyen halılara ilişkin olarak davalıya bir çok kez müracaat edilip, 03.11.2010 tarihli yazı ile de davalı şirketin genel müdürlüğüne müracaat edilmesine rağmen olumlu bir sonuç alınamadığını, müvekkilinin halı sahiplerinin zararlarını karşılamak zorunda kaldığını, bu suretle müvekkilinin toplamda 170.000,00 TL zarara uğradığını, bu konuda kusuru ve sözleşmeye aykırı davranışı bulunan davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin müracaat tarihi olan 03.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında yapılan ıslah ile dava değeri 160.000,00 TL artırılarak toplam 170.000,00 TL'nin dava dilekçesindeki koşullarla davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, sevk irsaliyesinde teslim alan kısmında müvekkili şirketin personelinin isim ve imzasının olmadığını, davacı tarafça sunulan imzanın müvekkili şirket personeline ait bulunmadığını, davacının müvekkili şirkette kaybolduğunu iddia ettiği 15 adet halının içeriği hakkında teslim sırasında herhangi bir beyanın yer almadığını, davacının dava konusu halıları müvekkili şirkete teslim ettiğini ispatlamak zorunda olduğunu, davanın haksız ve mesnetsiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili tarafından davanın malları teslim alan davalı şirketin acentesi olan H.. S..'a ihbarının istenmesi üzerine ihbar edilen H.. S.. verdiği cevabında, dava konusu ürünleri taşıyan kargo şirketinin Trabzon Şubesi'nin ticari vekili olduğunu, dava konusu malların davacı tarafından sahibi bulunduğu şubeye 16.09.2010 tarihinde teslim edildiğini, aynı gün tarafından Trabzon aktarmaya teslim edilerek sevkinin yapıldığını, daha sonra çuvallardan bir tanesinin kaybolduğunu, kendisinin aktarmaya malı teslim edene kadar sorumluluğunun bulunduğunu, aktarmaya teslim edildikten sonra meydana gelen zarardan kendisinin sorumluluğunun olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu halıların davalı şirkete teslim edildiğinin kesin olarak kanıtlandığı ancak daha sonra kaybolduğu ve davacıya iade edilmediğinin anlaşıldığı, bilirkişi kurulu raporuyla da davacının zararının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, dava ve ıslah dilekçelerine göre toplam 170.000,00 TL'nin davalı şirketten alınmasına, 10.000,00 TL'sine dava tarihinden, geri kalan 160.000,00 TL'sine ise ıslah tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalının taşınmasını üstlenerek teslim aldığı halıların bir kısmını taşıma esnasında kaybetmesi nedeniyle davacının uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacının, davalının yetkili acentesine taşınmak üzere sevk irsaliyesi ile teslim ettiği ve sevk irsaliyesinde özellikleri belirtilen halıların bir kısmının alıcılarına teslim edilmediğinin, taşınması esnasında kaybolduğunun anlaşılması karşısında davacının kaybolan halılar nedeniyle uğradığı zararın davalı tarafından tazmini gerekmektedir. Bu durumda öncelikle davacının söz konusu kayıp olayı nedeniyle uğradığı zarar tespit edilmelidir. Davacı, kaybolan halılar nedeniyle halı sahiplerinin zararlarını ya halı vermek ya da nakit para ödemek suretiyle karşıladığını, bu şekilde toplamda 170.000,00 TL zarara uğradığını ileri sürmüş ise de bu zararı kanıtlayıcı yönde bilgi, belge ve makbuzları ortaya koymadığı gibi davadan önce el yazısı ile hazırlanarak davalıya verilen kayıp halıların değerleri de gösterilmek suretiyle hazırlanan listede, sonuçta kaybolan halılardan kaynaklanan zarar 84.300,00 TL olarak belirtilmiştir. Bu durumda, davacının kaybolan halılar nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararını kanıtlamaya yönelik bilgi ve belgeleri sunması, sunduğu deliller değerlendirilerek uğradığı zararın tespit edilmesi ve buna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde hiçbir inceleme yapılmaması yerinde olmadığı gibi davacının zararını 84.300,00 TL olarak belirtmesine rağmen bilirkişiler tarafından hiçbir dayanağı olmadan belirlenen fiyat tablosuna göre hesaplanmış 180.440,00 TL esas alınarak yazılı şekilde davacının istemi olan 170.000,00 TL'ye hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.