muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6599, Karar No: 2024/7403, Tarih: 11.12.2024

"...Olay günü saat 19:20 sıralarında sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Tem otoyolu İstanbul istikametinden Ankara istikametine doğru meskun mahal dışında, bölünmüş asfalt kaplama yolun orta şeridinde seyir halindeyken, sol şeritte seyreden sanık sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otobüsün sağ ön kısımlarından yola ve kendi aracının ön camına savrulan mazottan dolayı görüşünün kapanması neticesi ilk olarak direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sol kısmındaki demir bariyere çarpması, çarpmanın etkisiyle aracının spin atarak orta şeride gelmesi ve gerisinden aynı istikamete doğru orta şeritte seyreden sanık sürücü ...’nın sevk ve idaresindeki kamyonun da ön kısımlarıyla otomobilin sağ yan kısımlarına çarpması sonucu sürücü ...’ın vefat ettiği kazada; kaza tespit tutanağı ve 26/07/2012 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı raporuna göre; ... plakalı otobüsün sağ ön tekerleği üzerinde bulunan yakıt tankının alt metal kısmında bulunan sıvının, ... plakalı otomobil ve ... plakalı kamyonun ön camlarından alınan sıvıların incelendiği ve bu sıvıların mazot olduğunun tespit edildiği, kamyon sürücüsü sanık ...’nın ifadesinde ... plakalı otobüsün kendi aracını solladığını,bu esnada otobüsten sızan bir maddenin kullanmakta olduğu kamyonun camlarına geldiğini ayrıca bu maddenin yola da döküldüğünü, bu otobüsün ... plakalı otomobili de solladıktan sonra otomobilin yolda kaymaya başladığını ve bariyerlere çarptığını; otobüsün içinde bulunan yolculardan ...’in ifadesinde özetle, otobüs ile seyahat ederken ağır bir mazot kokusu hissettiğini, muavine söylediğini,otobüsün durduğunu,bir kamyon şoförü ile bir şeyler konuştuğunu ve yoluna devam ettiğini beyan ettiği, aynı şekilde yolculardan ...’in ifadesinde özetle, otobüs ile seyahat ederken bir kamyonun araçlarını durdurduğunu, kamyon şoförünün sert birşeyler söylediğini, bu esnada araçtan yere sıvı birşeylerin aktığını gördüğünü, otobüsteki muavin ...’nün ifadesinde özetle, içinde bulunduğu otobüsü aynı istikamette gelen bir kamyon sürücüsünün otobüs şoförünü el kol hareketleri ile uyardığını,bunun üstüne şoförün otobüsü durdurduğunu, şoför ve kendisinin aracı kontrol ettiklerinde sağ teker üstünden mazot damladığını gördüklerini gerekli müdahaleyi yaparak yola devam ettiklerini,otobüsün içinden bazı yolcuların mazot koktuğunu kendisine söylediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ..

...’nün ifadesinde özetle, içinde bulunduğu otobüsü aynı istikamette gelen bir kamyon sürücüsünün otobüs şoförünü el kol hareketleri ile uyardığını,bunun üstüne şoförün otobüsü durdurduğunu, şoför ve kendisinin aracı kontrol ettiklerinde sağ teker üstünden mazot damladığını gördüklerini gerekli müdahaleyi yaparak yola devam ettiklerini,otobüsün içinden bazı yolcuların mazot koktuğunu kendisine söylediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in sevk ve idaresindeki otobüs ile otobanda seyir halindeyken aracından sızan mazottan dolayı aracını durdurması, seyrini gerekli tedbirleri alarak sürdürmesi gerekirken özensiz ve gerekli güvenliği almayacak şekilde seyrine devam ettiği, aracındaki sızıntı durumunu yeterince kontrol etmediği, aracından sızan mazotun yola ve geriden gelen araçların ön camlarına savrulmasının gerisinden gelen maktul sürücü idaresindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesinde etken olduğu dikkate alındığında, yolcular tarafından kendisine yapılan mazot kokusu uyarılarını ve seyir esnasında araçtan mazot aktığını bildiği halde bunu dikkate almayarak ısrarlı şekilde araç sevk ve idare eden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesi üzerine Mahkemece, uyma kararı verilerek sanığın savunmasının alınmış ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/4-1, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin dördüncü fıkrasındaki "Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alınmadan bilinçli taksirle ölüme sebebiyet veren sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılması neticesinde, 24.300,00 TL yerine 24.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8808, Karar No: 2019/14759, Tarih: 14.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/8808 E.  ,  2019/14759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Somut olayda, borçlunun İİK'nun 106 ve 110. maddeleri kapsamında haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15/05/2018 tarih ve 2018/13 E.-2018/192 K. sayılı kararı ile talebin kabulüne karar verildiği, davalı vekili tarafından, talebin kabulüne dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 15/02/2019 tarih ve 2018/2501 E.-2019/211 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nun 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

İlk derece mahkemesince verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2911, Karar No: 2013/7989, Tarih: 27.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/2911 E.  ,  2013/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur ... ..., 19/08/2008 tarihli kolluktaki ifadesinde sanık ...'nin elinde sopa, sanık ...'ın elinde bıçak olduğu halde akrabalarının ... ...'nin elinden sopayı aldıklarını, sanık ...'ın "al ... ... bu bıçağı" diyerek bıçağı ... ...'ye verdiğini, ... ...'nin de bıçağı abisi ...'a vurmak isterken araya girmesi sonucu bıçağın kendisine isabet ettiğini beyan ettiği, 08/09/2008 günlü Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde mağdur ..., bıçağın ... ...'nin elinde olduğu halde, ...'ın, ... ...'ye "bıçağı kim önüne gelirse vur" dediğini beyan ettiği, çelişki nedeniyle sorulduğunda önceki ifadesinde bıçağın ...'ın elinde olduğu halde" al ... ... bu bıçağı'' diyerek bıçağı ... ...'ye verdiği şeklinde bir hususu hatırlamadığını ve bilmediğini ifade ettiği, mağdur ... ...'ın, mahkemedeki anlatımında ise savcılıktaki ifadesini tekrar ettiği anlaşılmış olup mağdurenin yukarıda açıklandığı gibi ifadeleri arasındaki bariz çelişkiler, sanık ...'ın suça azmettirmeyle ilgili söylediği iddia edilen sözlerin mağdure ile aynı ortamda bulunan abisi ... tarafından doğrulanmadığı, bu şekilde sanık ...'ın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli kesin ve inandırıcı kanıtların dosyada bulunmadığı halde yazıl şekilde hüküm kurulması,

2) Alt sınırı 5 yıl hapis cezasının gerektiren suçtan dolayı sanığın talimat yoluyla sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden sanık ...'ın savunması alınarak 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23758, Karar No: 2024/2797, Tarih: 05.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23758 E.  ,  2024/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/228 E., 2016/501 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılanın hüküm tarihinden sonra 27.12.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle, nüfus aile kayıt tablosu dosyaya konularak, katılanın mirasçılarının olup olmadığı araştırılıp bulunduğu takdirde haklarını takip etmek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesi gereğince davaya katılıp katılmayacakları sorulup, hükmün tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istekleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/131, Karar No: 2013/3624, Tarih: 05.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/131 E.  ,  2013/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri yok etmek

HÜKÜM : 213 SK m 359/a-2, 5237 SK m 62, 51, 5 ay hapis, erteleme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihinin; defter ve belgelerin eşi ve çocukları tarafından bilinmeden sobada yakıldığına ilişkin beyanının alındığı 17.03.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Defter ve belge gizlemek suçunun işlendiği tarih itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinin yürürlükte olduğu ve yapılan değişiklik sonucu eylem için maddede "1 yıldan 3 yıla" kadar hapis cezasının öngörüldüğü, bu düzenlemeye göre temel hapis cezasının 1 yılın altında hükmedilemeyeceği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgıya düşülmesi sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini;

2- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2011 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığınının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamlıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır. İncelenen dosya içeriğine göre; 2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak dosyada bulunan Adana Vergi Dairesi Başkanlığına ait 10.06

. İncelenen dosya içeriğine göre; 2000, 2001 ve 2002 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak dosyada bulunan Adana Vergi Dairesi Başkanlığına ait 10.06.2009 tarihli yazı içeriğinden; sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığından bahisle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28907, Karar No: 2013/4234, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28907 E.  ,  2013/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

18.04.2006 tarihli 2006/1 sayılı ek iddianame ile sanığın köy boşluğuna beton dökerek işgal ettiği iddiasıyla açılan davada, sorgusu yapılmadan davaların birleştirilmesine karar verildiği ve bu karardan sonra da mevcut eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, CMK.nun 147. maddesinde sayılı hakları hatırlatılıp 191. maddesine göre sorgusu yapılıp delilleri ve savunması sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZUL- MASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6173, Karar No: 2011/13093, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6173 E.  ,  2011/13093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4629, Karar No: 2013/6612, Tarih: 03.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4629 E.  ,  2013/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.07.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30 'şar TL’nin bir kısım davalılar ve davalı ...'dan ayrı ayrı mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 03.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4743, Karar No: 2014/4279, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4743 E.  ,  2014/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.