muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/851, Karar No: 2019/4151, Tarih: 08.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/851 E.  ,  2019/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/2,3 maddelerinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte tahsiline karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1)Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan "TCK’nun 52/2,3 maddeleri" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin yazılması,

2) Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18477, Karar No: 2017/6738, Tarih: 30.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18477 E.  ,  2017/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1104, Karar No: 2021/1795, Tarih: 25.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1104 E.  ,  2021/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşmasız ve davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 23.11.2021 gününde davacı vekili Av..... ve şirket yetkilisi ..... ile davalı vekili Av. ..... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 22.08.2011 tarihli İzmir Emniyet Müdürlüğü Çankaya Hizmet Binası Restorasyonunun yapılması konusunda sözleşme imzalanmış olup davacı; personel bildiriminin geç yapıldığından bahisle kesilen haksız ceza kesintisinin iadesini, birim fiyatların sözleşmeye aykırı uygulanması nedeni ile ödenmesi gereken miktarın tahsilini, geçici kabul eksikliklerinin tamamlanmadığından bahisle haksız olarak kesilen cezanın iadesini, hakedişlerin geç ödenmesi nedeni ile faiz alacağının ve hakedişlerin geç ödenmesinden kaynaklı maliyet artışının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; bir kök, iki ek rapor alınmıştır. Alınan raporlarda, incelemenin Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri uyarınca yapıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin "Sözleşmenin Ekleri" başlıklı 8. maddesi uyarınca Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eki değildir. Sözleşmenin 8. maddesi hükmüne göre ek olarak birinci sırada Uygulama İşleri Genel Şartnamesi sayılmış olup sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Yapım İşleri Genel Şartnamesi değil sözleşmenin eki olan Uygulama İşleri Genel Şartnamesi'nin esas alınması gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle sözleşmenin eki olmayan Yapım İşleri Genel Şartnamesi uyarınca inceleme yapan raporun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; özellikle sözleşmenin eki Uygulama İşleri Genel Şartnamesi başta olmak üzere sözleşmenin tüm eklerinin temin edilerek 6100 sayılı HMK'nın 281/3 maddesi uyarınca maddi gerçeğin ortaya çıkması için yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi heyetinden davacının talepleri konusunda, sözleşme ve eklerine göre inceleme yapılarak hazırlanan rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Hatalı değerlendirme ve eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlannın bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı ve davalı yararına takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20076, Karar No: 2016/752, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20076 E.  ,  2016/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/797-2014/249

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10666, Karar No: 2021/7601, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10666 E.  ,  2021/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

84,00 TL değerindeki iki litre motor yağı ile 150,00 TL değerinde benzinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, şikayetçi ...’nın “ iki litrelik motor yağının marketten alındığını ” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2870, Karar No: 2014/22312, Tarih: 10.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2870 E.  ,  2014/22312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’unun 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yanlızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, Yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir. Kural olarak hükümlerin açıklanması, duruşma açılmak ve taraf teşkili sağlanmak suretiyle yapılmak zorunda ise de, denetim süresi içinde kesinleşmiş bir yargı kararıyla kasten yeni bir suç işlediği sabit olan sanık hakkında, yapılan işlem önceki hükmün açıklanmasından ibaret olduğundan ve bu şartın gerçekleşmesi halinde kesin yargı halini almış bir hükmün varlığı nedeniyle başkaca araştırılacak bir husus bulunmadığından, duruşma açılmaması hakkın özünü zedelemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Mahkemece, 25.11.2010 gün ve 2009/548 E - 2010/66 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içinde 14.02.2012 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.03.2013 gün ve 2012/164 E – 2013/62 K. sayılı mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesi üzerine, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 25.02.2013 tarihli ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınarak duruşma açılıp, sanık duruşmaya davet edilerek önceki hüküm açıklanmıştır. Her ne kadar mahkemece yeniden hüküm tesis edilmiş ise de, verilen hüküm yeni bir hüküm olmayıp, önceki hükme varlık kazandırmaktan ve infazda olası güçlüklerin önlenmesi için hüküm fıkrasının, açıklanan hükme de yazılmasından ibaret olduğundan sanığın hapis cezası ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilerek adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, arabanın park halinde olması nedeni ile yüklenen suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21924, Karar No: 2014/24919, Tarih: 24.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21924 E.  ,  2014/24919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/947-2014/298

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu R.. S.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu tarafından, sair nedenlerin yanı sıra kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebliğ işleminin usulsüzlüğü gerekçe gösterilerek 10/09/2013 tarihinde yapılan ihalenin feshi talep edilmiş, mahkemece ihalede bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre; kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa; muhatabın bulunmadığı tebligat evrakına şerh edilerek tebliğ kendisi ile beraber aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.

Somut olayda satış ilanı, borçlu R.. S..'ın ev adresinde borçlunun adreste bulunup bulunmadığı araştırılmadan 02/07/2013 tarihinde doğrudan "aynı konutta oturan ehil kişi kardeşi Ö.S. imzasına" şerhiyle tebliğ edilmiş olup; yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 127. maddesi gereğınce taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan nedenle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu R.. S..'ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5193, Karar No: 2021/6654, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5193 E.  ,  2021/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetinin 2019/İHK-4918 Karar sayılı ve 28.04.2019 tarihli kararının davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda;

29.12.2017 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada yolcu konumunda bulunan destek...’ın vefat ettiğini, davacıların desteğin anne ve babası olduğunu ve murisin desteğinden mahrum kaldıklarını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.500,00’er TL destekten yoksun kalma zararının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini davacı anne için 60.604,63TL’ye, davacı baba için 51.405,57TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre başvurunun kabulüne, davacı anne için 60.604,63TL, davacı baba için 51.405,57TL tazminatın 13.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş, karara davalı vekili itiraz etmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti davalı tarafın itirazlarının kısmen kabulü ile hesaplanan tazminattan %20 hatır taşıması indirimi yaparak davacı anne için 43.072,25TL, davacı baba için 36.312,30TL tazminatın 13.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş, karar davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile davacı/başvuran... vekilince ıslahla talep edilen 51.405,57 TL maddi tazminatın 13.07.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline dair verilen karara taraf vekillerinin itirazı üzerine itiraz hakem heyetince itirazın kısmen kabulü ile hesaplanan tazminattan %20 hatır taşıması indirimi yapılarak 36.312,30TL tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davacılar vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin hakem kararının davacı/başvuran... yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve yasaya uygun bulunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 985,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a geri verilmesine, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10128, Karar No: 2010/18026, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10128 E.  ,  2010/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2506, Karar No: 2012/299, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2506 E.  ,  2012/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Oğlunu öldürme, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : 5237 sayılı TCY.nın 32/1 ve CYY.nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığı, Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünü, temyizde hukuki menfaati bulunmadığı gibi gerekçeye yönelik bir temyiz istemi de bulunmadığından, sanık müdafiinin beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiş temyiz incelemesi çocuğu öldürme suçu yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın çocuğunu öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş, ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 06.03.2009 tarihli 10467 sayılı, Adli Tıp Kurumu Gözlem ihtisas Dairesinin 08.05.2009 tarihli 332 sayılı, Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas Dairesinin 24.06.2009 tarihli 2316/2603 sayılı ve Adli Tıp Genel Kurulu'nun 28.01.2010 tarihli 21 sayılı raporlarına göre" şizofreni" denilen akıl hastalığı saptanan ve suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda

.../...

koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...