muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1201, Karar No: 2018/573, Tarih: 27.11.2018

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 tarihli ve 1318-108 sayılı kararı ile 29.04.2014 tarihli ve 89-226 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32. maddesi;

“Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Ceza Dairelerince tereddüte mahal bırakmayacak şekilde sürdürülen uygulamalara göre; yoklukta kurulan hükmün temyiz hakkı olanlara usulüne uygun tebliğ edilmediği hallerde temyiz süresi işlemeye başlamayacağından, öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilmektedir.

Bu aşamada, sanığın ticaret sicil gazetesinde belirtilen adresine doğrudan tebligat yapılıp yapılamayacağı hususuna da değinmek gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun, 19.01.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 35. maddesinin dördüncü fıkrası;

“Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” hükmünü taşımaktadır.

7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin dördüncü fıkrasının bu hükmü, muhataba veya onun adına tebligatı kabule yetkili kimselere önceden aynı adreste tebligat yapılmış olması kuralının istisnasını oluşturmakla beraber, sanığa yapılan tebligat tarihi itibarıyla bu hükmün ancak tüzel kişiler bakımından uygulama olanağı bulunmaktadır.

Bu nedenle, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin dördüncü fıkrası hükmünün somut olayda uygulanma ihtimali bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu nedenle, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin dördüncü fıkrası hükmünün somut olayda uygulanma ihtimali bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin, sanığın sorgusunda bildirdiği ve bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın, tebligatta gösterilen adresten sorulduğunda adreste oturan Şafi Yaşar’ın muhatabın taşındığını ifade ettiğinden bahisle iade edilmesi üzerine yapılan araştırmada, sanığın adres kayıt sisteminde adresinin bulunamadığının tespit edilmesine rağmen, tekrar aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat çıkarıldığı, 6 örnek nolu formülün parçasının adresin kapısına yapıştırıldığı ve durumdan haberdar edilen Şafi Yaşar’ın imzadan imtina ettiği şerhi konularak tebliğ edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan tebligata ilişkin adrese daha önce geçerli bir tebligat yapılmadığı, bu nedenle anılan Kanun'un 35. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, sanığın gerçek kişi oluşu nedeniyle resmi makamlara bildirdiği adrese aynı madde uyarınca tebligat yapılmasının da söz konusu olamayacağı hususları birlikte gözetildiğinde mahkemece sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olduğu ve sanık müdafisinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince kanuni süresinde yapıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.04.2015 tarihli ve 5744-23957 sayılı sanık ... müdafisinin temyiz isteminin reddine yönelik kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2923, Karar No: 2021/2218, Tarih: 23.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/2923 E.  ,  2021/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye yardım, silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : 1- Sanık ...’in maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürme suçlarından TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca 2 kez ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nin 116/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine,

2- Sanık ...’nın maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürme suçlarından TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca 2 kez ve mağdur ...’e yönelik silahla tehdit suçundan TCK’nin 106/2-a maddesi uyarınca mahkumiyetine,

3- Sanık ...’in maktuller ... ve ...’ye yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçlarından TCK'nin 82/1-a ve 39. maddeleri uyarınca 2 kez mahkumiyetine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir nedene dayanan mazeret de bildirmediğinden incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildi.

1) Sanıklar hakkında tasarlayarak öldürme ve tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’nın maktuller ... ve ...’yi tasarlayarak öldürme suçları ile sanık ...’in maktuller ... ve ...’yi tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin; sanığın suç kastı olmadığına, sanık ... müdafiinin; sanığın beraat etmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin; cezaların azlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 66. ve 67. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin, suçların tarihi olan 15.10.2007 günü de dikkate alındığında, temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66. ve 67. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23, Karar No: 2024/12222, Tarih: 25.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/23 E.  ,  2024/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1908 E., 2023/2316 K.

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz nedenleri; sanığın bir kısım mudilerin imzalarını taklit etmek suretiyle hesaplarından çektiği paraları zimmetine geçirdiğine, ancak bilirkişi raporunda da belirtildiği haliyle imzaların aldatma kabiliyetinin olmadığına, banka içi basit bir inceleme ile ortaya çıkabileceğine, eylemin basit zimmet olarak kabul edilmesi gerektiğine, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince, sanığın bir kısım mudilerin imzalarını taklit etmek suretiyle düzenlediği dekontlar üzerindeki imzaların iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulü ile 5411 sayılı Bankacılık

Kanunu'na (5411 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 160 ıncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesinin kabulü ve uygulaması yerinde görülerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1. Türkiye Ekonomi Bankası A.Ş. Tekirdağ şubesinde operasyon yönetici yardımcısı olarak görev yapan sanığın 17.01.2008 - 17.03.2014 tarihleri arası 9 mudinin hesaplarında bir kısım mudilerin imzalarını taklit etmek suretiyle, bir kısım mudiye boş dekont imzalatmak suretiyle 158 adet sahte makbuz ile 620.030,00 TL ve 11.000 euro meblağı zimmetine geçirdiği, 17.03.2014 tarihinde imzasız dekontlar ile banka kasasından açık verecek şekilde bu paraların tamamını tüm mudilerin hesaplarına intikal ettirdikten sonra kendisini ihbar etmesi ile katılan bankaya ait parayı zimmetine geçirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış olup;

Dairemizin uygulamalarına göre;

Zimmetin, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma ve karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde basit zimmet olarak nitelendirilmesi mümkün olup;

Ayrıca,

Tediye fişleri kullanılarak banka parasını zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise eylem basit zimmet;

Zimmetin, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma ve karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde basit zimmet olarak nitelendirilmesi mümkün olup;

Ayrıca,

Tediye fişleri kullanılarak banka parasını zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise eylem basit zimmet;

Mudi yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Mudilerin bankada bulunan hesap kartonetleri veyahut kartonetlerin mevcut olmaması halinde suç tarihinden önceye ait orijinal imzalı diğer belge asılları dosyaya celp edildikten sonra, mahkeme heyetince mudilerin sahte imzalı tediye fişlerinin aldatma kabiliyeti yönüyle incelenerek denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, işlemlerin çokluğu ve duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından bankacılık işlemleri konusunda uzman bilirkişi heyetinin görüşüne başvurulup her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde, eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli zimmet olup olmadıklarının tespit edilmesi ve neticesine göre karar verilmesi gerekirken, sahte imzalı tediye fişleri ile mudilerin bankada yer alan suç tarihinden sonraki tarihlerdeki imzalarını içeren fişler üzerinden değerlendirme yapılması suretiyle hüküm tesis edilmesi,

2. Söz konusu işlemlerde sanığın bir kısım mudinin imzasını taklit ettiğini beyan ettiği, ancak bu hususta detaylı olarak ifadesine başvurulmadığının anlaşılması karşısında, sanığa açıkça hangi tediye fişlerine imza attığı, hangi tediye fişlerine mudilere boş fişe imza attırarak işlemleri gerçekleştirdiği sorularak gerekirse mudiler dinlenilerek her bir eylem yönünden zimmetin niteliğinin ayrı ayrı tespit edilmesi

gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Türkiye Ekonomi Bankası A.Ş. tarafından gönderilen, 09.04.2014 tarihinde adli emanete kaydedilen dava konusu 158 adet tediye fişi asıllarının denetime olanak vermesi açısından dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Türkiye Ekonomi Bankası A.Ş. tarafından gönderilen, 09.04.2014 tarihinde adli emanete kaydedilen dava konusu 158 adet tediye fişi asıllarının denetime olanak vermesi açısından dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Zimmet nedeniyle oluşan zarar miktarı saptanırken, sanığın katılan bankaya verdiği faiz ve diğer masraflar hariç net zararın, bir başka deyişle mal edinmek maksadıyla sağladığı yararın esas alınması gerektiğinden ve Euro para birimi açısından paranın mudi ...'ın hesabından çekildiği 06.08.2010 tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası değerinin hesaplanması gerekirken, 17.03.2014 tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanan miktarın sanığa ödettirilmesine karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin bilgi amaçlı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18792, Karar No: 2007/18572, Tarih: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18792 E.  ,  2007/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oğuzeli (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince, takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar da gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise anayasanın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği nazara alınarak anlaşmazlığın çözümü gerekir. Takip ilama dayandığından, ayrıca Anayasa 46/son maddesi hükmüne göre de faize ilişkin alacaktan ihtirazi kayıt ileri sürülmeden ödeme kabul edilse dahi; işlemiş faizden herhangi bir alacağının kalması halinde yeni bir takiple bu kısmın istenmesinin mümkün olduğu Dairemizin yeniden oluşan ve HGK’nun içtihatları ile kabul edilmektedir.

O halde yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3818, Karar No: 2019/33829, Tarih: 03.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/3818 E.  ,  2019/33829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede müsadere talebi bulunmayan suça konu cep telefonlarının ... hakkında Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/684 Esasa ve 2015/418 karar sayılı dosyasında müsadere kararı verildiği halde, yeniden müsaderesine karar verilmesi ve müsadere fıkrasında suça konu eşyanın cep telefonu yerine sigara olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden müsadere fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16320, Karar No: 2014/31631, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16320 E.  ,  2014/31631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/735-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporlarında arsa olarak değerlendirildiği, dosyada mevcut Gebze Belediye Başkanlığının yazılarında dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli Revizyon Nazım İmar Planında kısmen tarımsal niteliği korunacak alanda, kısmen yol ve dere mutlak korumu alanı içerisinde kaldığı, belediye mücavir alanında bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve arazi vasfında olduğu bildirildiği halde, bilirkişi raporunda taşınmazın imar planı içinde bulunduğu, yol, su, elektrik, telefon ve kanalizasyon gibi her türlü Büyükşehir Belediye hizmetlerinden yararlandığı, belirtilmek suretiyle arsa vasfıyla değerlendirme yapılmıştır.

Kıymet takdir raporu, Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü cevabi yazısı ile, taşınmazın bilirkişi raporundaki özellikleri arasındaki çelişki giderilip, bilirkişi kurulundan bu konuda ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7907, Karar No: 2009/6949, Tarih: 18.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7907 E.  ,  2009/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu Anaokulu İnşaatının uygulama projesinin kaloriferli olduğu, ancak yaklaşık maliyet çıkarılırken kalorifer tesisatının maliyete dahil edilmesinin unutulduğu dosyadaki “gerekçe raporu” başlıklı ve müdür yardımcısı tarafından tasdik edilmiş teknik elemanlar tarafından tutulan rapor içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacı yüklenici tarafından kalorifer tesisatının yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Bu iş fazla iş niteliğinde olduğundan hakedişlerde yer alması mümkün değildir. Bu nedenle hakedişlere itiraz edilmemesinin fazla iş olan kalorifer tesisatı bedelinin tahsilini istemeye engel teşkil etmesi düşünülemez.

Fazla iş bedelinin yapıldığı yıl serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Bilirkişiler tarafından verilen 15.04.2008 tarihli ek rapor ihale tenzilatı düşülerek düzenlenmiş, kalorifer tesisatının bedeli 4.830,82 TL olarak bulunmuştur. Fazla iş olması nedeniyle ihale tenzilatı düşülmeden bedel hesaplanması gerekirse de, davacı vekili mahkemeye verdiği 29.04.2008 tarihli dilekçesinde 15.04.2008 tarihli ek bilirkişi raporunu kabul ettiğini bildirmiştir.

Bu durumda bilirkişi ek raporunda bildirilen 4.830,82 TL kalorifer tesisatı bedeli yönünden davanın kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde tümünün reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.