muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4463, Karar No: 2017/10803, Tarih: 21.11.2017

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davacılar anne ve baba yönünden reddedilen 1.000,00'er TL manevi tazminat miktarı yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca ...'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin davacılar anne ... ve baba ... yönünden reddedilen manevi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacı ... yönünden manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... AŞ hakkında manevi tazminat talebi bulunmamasına ve manevi tazminat yönünden ... şirketi aleyhine hüküm kurulmamasına rağmen reddedilen manevi tazminat yönünden davalı ... AŞ lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması, doğru değil bozma nedeni ise de;bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7.maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin (davacı anne ve baba yönünden hükmolunan manevi tazminata ilişkin kısım yönünden) mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 6. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine 6. bent olarak "Manevi tazminat davasının reddolunan kısmı yönünden, davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden davalı ... lehine 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak bu davalıya verilmesine" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26077, Karar No: 2025/4823, Tarih: 07.04.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/26077 E.  ,  2025/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/724 E., 2019/777 K.

SUÇLAR : Asta müessir fiil (üç kez), askeri eşyayı kasten tahrip etmek

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme

Üst Cumhuriyet savcısının hükümlü ... hakkında kurulan mahkûmiyet kararına yönelik temyiz istemi yönünden;

Hükümlü ... hakkındaki hükmün uyarlama yargılamasına ilişkin olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Üst Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiin sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemleri yönünden;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının Hükümlü ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Hükümlü hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçundan dolayı (Kapatılan) Gelibolu 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesince 09.05.2012 tarihli ve 2012/193 Esas, 2012/189 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği ve anılan kararın yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 27.06.2012 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonraa, 23 Ocak 2013 tarihli ve 28537 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas, 2013/16 Karar sayılı kararı nedeniyle uyarlama yargılaması yapılarak temyize konu edilen mahkûmiyet kararının verildiği anlaşılmakla;

Uyarlama kararına konu olan mahkûmiyet hükmünün, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, üst Cumhuriyet savcısının dilekçesi hakkında bir karar verilmek üzere kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II- Üst Cumhuriyet Savcısı ve Sanık ... Müdafiin Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "11.01.2009" şeklinde gösterilmesi yerine "12.01.2009" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

II- Üst Cumhuriyet Savcısı ve Sanık ... Müdafiin Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "11.01.2009" şeklinde gösterilmesi yerine "12.01.2009" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçların işlendiği 11.01.2009 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle üst Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20223, Karar No: 2018/11799, Tarih: 20.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20223 E.  ,  2018/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ve vekili Av.... geldi. Karşı taraf dahili davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp dahili davalıya verilmesine,

6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2023/3693, Karar No: 2023/3608, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3693 E.  ,  2023/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10.03.2023

SAYISI : 2021/527 E., 2022/1091 K.

DAVA TARİHİ : 30.07.2012

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveli itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece (Yargıtay kapatılan 23.Hukuk Dairesi) kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemesince 10.03.2023 tarihli ek karar ile yüze verilen kararlarda temyiz başvuru sürecinin tefhimden itibaren başladığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Ek kararı temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

HMK'nın 298/3. (HUMK'nın madde 388) maddesi uyarınca hakimin kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın madde 389) maddesinde öngörülen biçimde oluşturarak tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın madde 381/son ) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. Yargılama sonunda şikayetin reddine ilişkin kısa karar, taraf vekillerinin yüzüne karşı 15.12.2022 tarihinde tefhim edilmiş ise de, gerekçeli karar daha sonra yazılmış ve şikayetçi vekiline 27.02.2023 tarihinde tebliğ edilmiş olup, bu tarihten itibaren temyiz süresi işlemeye başlamıştır. Zira gerekçeli karar tüm unsurlarıyla tefhim edilmemiştir. İİK'nın 363. maddesi uyarınca tefhimden itibaren temyiz süresinin başlaması hükmün HMK'nın 298/3 ve 294/3. maddeleri uyarınca yazılıp, tefhimine bağlıdır.

Bu durumda, mahkemenin temyiz süresinin tefhimden başlayacağı ve şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin yasal süresi geçtikten sonra verdiği gerekçesinde isabet bulunmadığından, şikayetçi vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 10.03.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, 15.12.2022 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait aracın satıldığını düzenlenen sıra cetvelinde 1.sıradaki müvekkil alacağı ile şikayet olunan SGK alacağı arasında garame yapıldığını, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini, 6183 sayılı Yasa 69. maddesi gereğince müvekkil haczinin 1. sırada olduğundan müvekkil alacağı ödendikten sonra artan para olması halinde şikayet olunan alacağının ödeneceğini ileri sürerek hatalı sıra cetvelinin iptali ile tüm ihale bedelinin müvekkili vergi dairesine ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde olup olmadığının incelenmesi gerektiğini, 6183 sayılı yasa 21 nci maddesine göre sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2012/402 Esas, 2014/113 Karar sayılı kararıyla; 6183 Sayılı Yasa uyarınca; satış bedelinin tamamının ilk haczi yapan kamu kurumu olan davacıya ödenmesi, artan para bulunması halinde diğer kamu alacağına ödeneceği gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay ( Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 06.07.2015 tarih ve 2015/966 Esas, 2015/5276 Karar sayılı ilamı ile; itirazın takip hukukuna ilişkin hesaplamaya, yani sıraya yönelik olduğu, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davalı vekilinin görev itirazının reddi ile uyuşmazlığın esasının incelenmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk iki sıradaki alacağın kamu alacağı olduğu, 6183 sayılı Yasanın 69. maddesi gereğince hacze iştirak koşullarının oluşmadığı, özel hukuk alacağı söz konusu olmadığından 6183 sayılı Yasanın 21/1. maddesinin uygulanamayacağı, bu bakımdan 6183 sayılı Yasanın 69. maddesi çerçevesinde öncelikle satış bedelinden ilk haczi koyan şikayet eden idarenin yararlanacağı, sonrasında para kalırsa diğer sıradaki kamu alacaklarına ödeme yapılması gerekeceği, şikayete konu sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesiyle, şikâyetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

İlk derece mahkemesince verilen 15.12.2022 tarihli karar 15.12.2022 tarihli duruşmada temyiz yoluna başvuran şikayet olunanın yüzüne karşı tefhim edildiğinden istinaf başvurusunun on günlük yasal süreden sonra 09.03.2023 tarihinde yapıldığından, İİY’nin 365/1. maddesi gereğince şikayet olunan vekili istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; 15.12.2022 tarihli karar duruşmasına katılım sağlanmış ise de duruşmada tefhim edilen kısa karar herhangi bir gerekçe içermediği. Bu sebeple istinaf süresinin gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 27.02.2023 tarihinden itibaren işlemeye başlaması gerektiğini, Nitekim istinaf süresinin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 363. maddesi gereğince tefhimle işlemeye başlayabilmesi için gerekçeli kararın tüm unsurlarıyla tefhim edilmesi gerektiğini, duruşma tutanağı incelendiğinde tefhim edilen kararın, gerekçeli kararın unsurlarını taşımadığının açık olduğunu, icra dairesi tarafından yapılan sıra cetvelinin 6183 sayılı Kanunun 21. maddesine uygun düzenlendiğini, Şikayetçi dilekçesinde şikayet olunan taraf olarak ... gösterildiğini, bahsi geçen birimin tüzel kişiliği bulunmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumunun şubesi niteliğinde olduğunu taraf ehliyeti bulunmadığını, dosyanın şikayetçi tarafından takip edilmediğini, bu sebeple işlemden kaldırılması gerekirken şikayetin kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelini şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri, 6183 sayılı Yasa 69. maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 10.03.2023 tarihli süre yönünden redde ilişkin ek kararın kaldırılmasına,

Şikayet olunan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3144, Karar No: 2015/4860, Tarih: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3144 E.  ,  2015/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/56841

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

NUMARASI : 2010/317 (E) ve 2010/850 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın kendi mükellefiyetine ait ve saklama zorunluluğu bulunan defter ve belgeleri muhafaza etme görevini ortadan kaldırmayacağı cihetle; sanığın ağabeyi olan E.Ş. dinlenmesi yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; 2004 takvim yılına ait varlığı matbaa basım formları ile sabit olan defter ve belgelerin dosya içinde bulunan 16.12.2009 gün ve VDENY-2009-2560/76 sayılı yazı ile istenildiği ve bu yazının da yine dosya içinde bulunan ve sayı ile tarihini de belirtir şekildeki yazının alındığını belirten tebligatın sanığın eşine 17.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kişinin alındıyı imzaladığı halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin defter ve belgeleri yasal süresinde ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında; ağabeyinin deposunda bulunan evrakların atıldığı şeklinde savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; tebligatın geçerli olduğu da gözetilerek atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6164, Karar No: 2018/3158, Tarih: 05.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6164 E.  ,  2018/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen .... İş Mahkemesinin 2008/823 E. - 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.