muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/844, Karar No: 2014/7673, Tarih: 18.04.2014

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı ile dava dışı B. Kurumsal Sigorta Aracılık Hiz. Ltd. Şti. arasında imzalanan acentelik sözleşmesi uyarınca doğan borçların acente tarafından ödenmemesi üzerine acentelik sözleşmesinin eki niteliğinde davalının da taahhüt eden sıfatıyla imzaladığı "taahhütname ve cari hesap sözleşmesi”ne dayalı olarak 159.973,89TL’nin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, BK’nın 485. maddesi hükmü uyarınca ilerde doğacak borç bakiyesinin teminatı için kefalet verilmesinin de mümkün olduğu, davalının imzası bulunan taahhütname ve cari hesap sözleşmesindeki kefaletin de bu maddeye göre düzenlendiği, davalının kefalet miktarı belirtilmediğinden sözleşmenin geçerli olmadığı yönündeki itirazının bu sebeple yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 484. maddesine göre; kefaletin geçerliliği, yazılı şekilde yapılmasına ve kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın gösterilmesine bağlıdır. BK’nın 485. maddesinde ise “Kefalet, ancak muteber bir borç hakkında cereyan eder. Müstakbel zamana muzaf yahut şarta muallak bir borç, hüküm ifade edeceği zamanın hululü ve şartın tahakkuku halinde muteber olmak üzere kefalete raptolunabilir” hükmü düzenlenmiştir. Buna göre kefaletin sıhhati bakımından, muteber bir asıl borcun mevcudiyeti şarttır. Asıl borç mevcut olmadığı takdirde kefaletin meydana gelmesi veya devam etmesi mümkün değildir. Muteber bir borcun varlığı halinde BK’nun 485’de belirtildiği gibi müstakbel bir borç için kefil olmak da mümkündür. BK’nun 485. maddesindeki kefalet için her halukarda BK’nın 484. maddesindeki geçerlik şartlarının bulunması gerekmektedir. Bu itibarla dava konusu acentelik sözleşmesinde geçerli bir kefalet hükmü bulunmadığı gibi acentelik sözleşmesine bağlı olarak imzalanan "taahhütname ve cari hesap sözleşmesi”nin 11. ve 12. maddesi de BK’nın 484. maddesindeki emredici nitelikteki geçerlik koşullarını kapsamadığından davalının dava konusu borçtan sorumlu tutulması mümkün değildir. Mahkemece, anılan hususlar nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11100, Karar No: 2013/11393, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11100 E.  ,  2013/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi ile Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı dünyaya gelen ve baba ile soybağı kurulmamış küçüğün annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle, Türk Medeni Kanununun 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının Karşıyaka/İzmir'de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının yerleşim yerinin Menemen İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 337. maddesinde “Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa hakim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velayeti babaya verir.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Yasanın 336/3 maddesine göre de "Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir." hükmü yer almakta ise de, çocuğun annesinin reşit olmadığı, babası tarafından tanınmadığı ve vesayet altında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda, küçüğün Menemen ilçesinde doğduğu ve adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri olarak aynı ilçenin gösterildiği anlaşıldığından davanın Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12455, Karar No: 2022/3117, Tarih: 22.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12455 E.  ,  2022/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık Behçet Töre'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/4, 188/5, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 15 yıl hapis ve 3.300,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile Görevli) 18/09/2008 tarihli ve 2007/288 Esas, 2007/296 sayılı kararının Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 03/12/2012 tarihli ve 2010/32808 Esas, 2012/17931 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından infaza konu suçun örgüt kapsamında işlenmediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun’un 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması yönünde karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, talebin reddi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile Görevli) 17/06/2020 tarihli ve 2007/288 Esas, 2008/230 ek sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2020 tarihli ve 2020/405 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15/02/2021 tarihli ve 2020/5628 Esas, 2021/1319 Karar sayılı ilâmı ile "...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/04/2007 tarihli ve 2007/10-71 Esas, 2007/98 Karar sayılı kararında açıklandığı gibi 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan tekerrür, güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer almakta ise de, anılan düzenleme maddi ceza hukukuna ilişkindir. Hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 98 vd. maddeleri uyarınca infaz aşamasında bu konuda karar alınması mümkün olmadığından; Hükümlü C... Y.... hakkında 13/03/2001 tarihinde işlediği suç işlemek amacıyla teşkil etmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 5237 sayılı TCK’nin 188/3, 4, 5, 62 ve 49. maddeleri uygulanmak suretiyle verilen ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18/02/2016 tarih, 2016/379 Esas ve 2016/460 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2015 tarih, 2014/88 Esas ve 2015/150 Karar sayılı Kararında 5237 sayılı TCK’nin 58/9. maddesinin uygulanması yönünde bir karar verilmediği gibi suç tarihi itibariyle 58/9. maddesinin uygulanması da mümkün görülmediğinden, bu madde hükmünün uygulanmaması yönünde Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/05/2016 tarihli ve 2016/359 değişik iş sayılı Kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmaması nedeniyle bu karara yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,..." şeklinde değinildiği üzere, somut olayda13/06/2000 tarihinde işlediği suç işlemek amacıyla teşkil etmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkûm olan sanık hakkında İstanbul (Kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile Görevli) 18/09/2008 tarihli kararında 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesindeki düzenlemeye ilişkin bir hüküm kurulmadığı ve infaz aşamasında bu hususta bir karar verilemeyeceği gibi, sanığın eylemine konu suç tarihi itibarıyla 58/9. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12/07/2021 gün ve 94660652-105-34-20350-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/07/2020 tarihli ve 2020/405 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7287, Karar No: 2023/5425, Tarih: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/7287 E.  ,  2023/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin,17.12.2015 tarihli ve 2014/229 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin imzası ile keşidecinin imzaları arasında kıyaslama yapılmadan imza incelemesi yapılıp kriminal rapor alındığını, suça konu çekin yasal unsurlarının tam olarak bulunup bulunmadığı yönünde netlik bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde dava dışı ... isimli şahsın elinde bulunan ... Finans Anonim Şirketine kayıtlı keşide yeri İstanbul keşide tarihi 30.06.2011 miktarı 2670 TL keşidecisi ... olan çekin bankaya ibrazı sırasında sahte olduğunun tespit edildiği, suça konu çekin sanık ... tarafından dava dışı ...'e verildiği, ... ve diğer cirantaların ciro ederek bankaya ibrazı sırasında sahte olduğunun anlaşıldığı iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçuindan kamu davası açılmıştır.

2. Dosya içerisindeki 05.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çekin aldatma kabiliyetini haiz olduğu, 03.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise; keşideci ...'ün imzasının sahte olduğu ancak keşideci imzasının sanığın eli ürünü olduğunun tespiti yapılmıştır.

3. Sanık savunmasında, sureti gösterilen 2.670 TL bedelli, ... adına keşide edilen çeki ... ... isimli şahıstan aldığını, ... ...nin Ankara'da diş imalatı yapan bir kişi olduğunu, çeki aldığında çekin üstü doldurulmuş ve imzalanmış vaziyette olduğu, daha sonra bu çeki ticari iş nedeniyle Ankara'da o dönemde diş malzemesi satan Sönmez Medikal'in sahibi olan ...'e verdiği, arkasını cirolayıp cirolamadığımı hatırlayamadığını, çekin sahte olup olmadığını bilmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, resmi belgede sahtecilik suçu sübut bulduğundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Mahkemece, resmi belgede sahtecilik suçu sübut bulduğundan sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında soruşturma aşamasında hakkında kovuşturmaya yer oldağına karar verilen "... Sönmezi'in sehven müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş; ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık savunması, müştekilerin beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/229 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23317, Karar No: 2010/14606, Tarih: 29.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23317 E.  ,  2010/14606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Başka suçtan yakalanan sanık ...'ın, yakınanın müracaatı olmadan suçu kabul edip, suça konu yağları ... isimli kişiye sattıklarını söylemesi üzerine, yağların bu kişiden elde edilmiş olduğu 04.04.2007 günlü yakalama tutanağının içeriğinden anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 168. maddenin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Özgürlüğü kısıtlayıcı cezanın yasal sonucu olarak sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde yazılı hakların tamamını kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde bir kısmından yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 29/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12908, Karar No: 2018/2689, Tarih: 20.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12908 E.  ,  2018/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ....r geldi. Davalılar vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 4.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/7943, Karar No: 2019/4936, Tarih: 27.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7943 E.  ,  2019/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

5’inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli, 2016/A-12-1034 Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 01.03.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1476-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve İşi. Ş. (31-128-16) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2018 gün ve 2018/23801 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. 2'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin askeri eşyayı kasten tahrip suçundan hükümlü J.Er ... hakkındaki 2014/1497 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. 2'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 17.08.2016 tarihli, 2014/1497, 2016/1303 Esas ve karar sayılı kararı ile, sanığın 29.05.2014 tarihinde askeri eşyayı kasten tahrip etmek suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan, ASCK’nun 130/1 ve TCK'nun 62. maddeleri uyarınca iki ay beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231. maddesi uyarınca işbu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İş bu karara karşı süresi içerisinde 2. Kolordu Komutanı tarafından; hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının devlet malı olan askeri eşyayı kasten tahrip gibi çok ciddi disiplini bozan suçlarda uygulanmasının ciddi disiplin ve hizmet sorunları yaratacağının göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilerek, 2'nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 17.08.2016 tarihli, 2014/1497-1303 Esas ve Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması İçin 31.08.2016 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiştir.

4. Yapılan itiraz üzerine, 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli, 2016/A-12-1034 Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararı ile; sanığın suç tarihi itibariyle jandarma sınıfı er olduğu, 668 sayılı KHK ile Jandarma güçlerinin İçişleri Bakanlığına bağlı silahlı kolluk gücü olduğunun hüküm altına alındığı, jandarmanın askeri birlik olmadığı ve yine jandarmaya tahsisli eşyanın diğer şartları sağlasa bile askeri eşya sıfatını 26.07.2016 tarihi itibariyle kaybettiğinden bu kapsamda suç vasfının TCK’nun 151 ve 152. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturabileceği değerlendirilerek, atılı suçun adli yargının görev alanına giren bir suç olduğu kanaatine varıldığı, ayrıca sanığın karara konu sabıka kaydının 05.08.2014 tarihli olduğu belirtilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 2. Kolordu Komutanı tarafından yapılan itirazın kabulüne, kararın noksan kovuşturma ve sübut yönünden kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

5. İş bu karara karşı 2. Kolordu Komutanlığı Askeri savcılığının 17.10.2016 tarihli yazısı ile; itiraz mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usuli şartları taşıyıp taşımadığını değerlendirmek yerine, görev ve yetki sınırlarını aşarak esas denetlemesine girerek suçun maddi ve manevi unsurları bakımından oluşup oluşmadığı hususunda değerlendirmeler yaptığı belirtilerek, 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli, 2016/A-12-1034 Müt. sayılı duruşmasız işlere dair kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

6. Yapılan incelemede, itiraz mahkemesince belirtilen gerekçelerle; 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 17.08.2016 tarihli, 2014/1497, 2016/1303 Esas ve Karar sayılı kararı esastan incelenerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi aşamasına gelmeden önceki safhalara ilişkin esas ve usulden inceleme yapıldığı, oysa ki itiraz yasa yolunda yapılacak incelemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşulların bulunup bulunmadığı ve bu konuda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının hukuka aykırı olup olmadığı hususları ile sınırlı olduğu, dosya içeriğinde sanığın suç tarihlerinden önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadığına dair adli sicil kaydının mevcut olduğu, son tarihli adli sicil kaydının tekrar istenmesinde hukuki bir yararın olmadığı, itirazı inceleyen mahkemenin; sadece CMK'nun 231. maddesi yönünden inceleme yapabileceği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi aşamasına gelmeden önceki safhalarla ilgili usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerine ilişkin yanlışlık ve hukuka aykırılıklarının, ancak, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ve bu hükme karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde incelenebileceği, bu kapsamda, İtiraz Mahkemesince CMK'nun 231. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olup olmadığının incelenmesi dışında hükmün içeriğine ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmasının hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

7. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli, 2016/A-12-1034 Müt. karar sayılı duruşmasız işlere ait kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243. maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04/10/2016 tarihli, 2016/A-12-1034 Müt. sayılı kararının CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7685, Karar No: 2012/41438, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7685 E.  ,  2012/41438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekilinin mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu yazının yazıldığı işyerinin ...'a ait olmadığı dikkate alınarak, mala zarar verme suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen Erdem Tutku'nun bu suç açısından kamu davasına katılma hakkının bulunmaması karşısında hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin hakaret suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu yazının duvara yazılmış olmasından dolayı karakteristik özelliklerinin tespit edilmesinin mümkün olmaması nedeniyle üzerinde inceleme yapılma olanağının bulunmadığı anlaşıldığından, bu yönden bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.