muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10361, Karar No: 2022/14233, Tarih: 28.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10361 E.  ,  2022/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ile alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi borçlunun, sair şikayetlerinin yanında ihale edilen taşınmazın daha önce 14.05.2018 tarihinde 213.000 TL bedelle ihale edildiğini, ancak ihale bedelinin yatırılmadığı, icra müdürlüğünün 25.06.2018 tarihli kararı ile ihalenin feshi davası açılması nedeni ile İİK’nun 133. maddesi göre yeniden ihaleye çıkartılmasının asıl ihalenin feshi halinde sorun oluşturacağının açık olduğu ve ihalenin feshi davasının beklenilmesine karar verildiği, daha sonra ihalenin feshi davası kesinleşmeden 03.12.2018 tarihinde yeniden satış kararı verildiği ileri sürülerek İİK’nun 133. maddesi uyarınca yapılan ihalenin feshinin talep edildiği, ilk derece mahkemesince, şikayetin reddine ve şikayetçi borçlunun para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK’nun 133. maddesi uyarınca yapılan ihalelerde fesih isteminin reddi halinde para cezasının öngörülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yine şikayetin reddine ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7343 sayılı Kanunun 32. maddesi ile 24.11.2021 tarihinde ilga edilen İİK’nun 133. maddesinde taşınmaz kendisine ihale olunan kimsenin ihale bedelini yatırmaması durumunda ikinci en yüksek teklifte bulunan kimseye taşınmazın teklif edileceği, onun da razı olmaması durumunda icra dairesince taşınmazın hemen arttırmaya çıkaralacağı belirtilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7343 sayılı Kanunun 32. maddesi ile 24.11.2021 tarihinde ilga edilen İİK’nun 133. maddesinde taşınmaz kendisine ihale olunan kimsenin ihale bedelini yatırmaması durumunda ikinci en yüksek teklifte bulunan kimseye taşınmazın teklif edileceği, onun da razı olmaması durumunda icra dairesince taşınmazın hemen arttırmaya çıkaralacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, İİK’nun 129. maddesi kapsamında yapılan ilk ihalenin 14.05.2018 tarihinde yapıldığı, ihale alıcısı alacaklının ihale bedelini yatırmadığı, 09.06.2018 tarihinde ikinci sırada pey sürene çıkarılan muhtıranın tebliğ edildiği, ancak ikinci sırada pey sürenin cevap vermediği, icra müdürlüğünün 25.06.2018 tarihli kararı ile ihalenin feshi davası açılması nedeni ile İİK’nun 133. maddesine göre taşınmazın yeniden ihaleye çıkartılmasının asıl ihalenin feshi halinde sorun oluşturacağının açık olduğu gerekçesiyle ihalenin feshi davasının beklenilmesine karar verildiği, alacaklının 03.12.2018 tarihinde yeniden satış talebinde bulunduğu, icra müdürlüğünün 06.12.2018 tarihli kararı ile taşınmazın İİK’nun 133. maddesi gereğince satışa çıkartılmasına karar verildiği ve taşınmazın 24.12.2018 tarihli ihalede 117.000 TL’ye satıldığı görülmüştür.

İİK’nun 133. maddesinde ihale alıcısının ihale bedelini ödememesi durumunda taşınmazın “hemen” satılacağı belirtilmiş olup, her ne kadar burada süre belirtilmemiş ise de tamamlama ihalesindeki amaç daha evvelki satışa hazırlık işlemlerinin yeniden tekrarı engellenerek taşınmazın hızla satılmasını sağlamak olduğu, somut olayda bu zorunluluğa riayet edilmeyerek yaklaşık 7 ay sonra tamamlama ihalesinin yapılmasının sağlanmak istenen amaçla mütenasip olmadığı, ihaleye yeterli katılımın olmadığı, Kanun gereğince taraflara bile satış ilanının tebliğinin zorunlu olmaması nedeni ile aradan uzunca zaman geçmesi de göz önüne alındığında talep ve talibin artmadığı, ihaleye sadece 1 kişinin katıldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince, ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 29.06.2022 tarih ve 2021/3700 E. - 2022/1736 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11472, Karar No: 2019/5102, Tarih: 16.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11472 E.  ,  2019/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ölümle kaza arasında illiyet bağı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün A5. şeklinde gösterilen fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “suça sürüklenen çocuğun kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 405 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 8.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29823, Karar No: 2015/34830, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/29823 E.  ,  2015/34830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/316239

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2007/787 (E) ve 2008/1270 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki S.. Ö..'ün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin 10/01/2013 tarihli ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğu, ancak söz konusu kararın müştekinin oğlu sanık Ö.. S.. hakkında müştekiler E.. Ü.., G.. O.. ve Ö.. R..'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyetlere ilişkin olduğu ve müşteki S.. Ö..'ün söz konusu kararda taraf sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç adının yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezalarının ertelenmiş olması karşısında, TCK'nin 53/4. maddesi gereğince TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, TCK'nin 53. maddesi gereğince

Esas No : 2015/29823

Karar No : 2015/34830

Tebliğname No : 3 - 2015/316239

uygulanan hak yoksunluklarına ilişkin (B-3), (C-3) ve (D-4) numaralı fıkraların çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3901, Karar No: 2014/8138, Tarih: 30.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3901 E.  ,  2014/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 105 ada 1 sayılı parselin bütünü içindeki konumu ve en yakın komşu parselleri memleket haritası üzerinde gösterilmediğinden rapor denetime elverişli değildir. Bu nedenle; dosya bilirkişilere verilerek;

Keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1960 tarihli memleket haritası ile bunun yapımına esas alınan hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, çekişmeli taşınmazı, yakın komşu parsellerle birarada gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, taşınmazın 105 ada 1 sayılı parselin bütünü içindeki konumunun ve 6831 sayılı Kanunun 17. maddesi anlamında orman içi açıklık olup olmadığı konusunun da değerlendirildiği müşterek imzalı rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6149, Karar No: 2019/3797, Tarih: 15.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6149 E.  ,  2019/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile bakıcı giderinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacı ve davalılardan ... ile .... vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılardan ... ile .... vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ve davalılardan ... ile .... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacılar vekilinin ıslahla birlikte davacı sigortalı için 6.174,40 TL geçici iş göremezlik, 408.275,82 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 313.889,75 TL bakıcı gideri, 150.000,00 TL manevi, eş için 100.000,00 TL manevi, çocuklar için 50.000,00 er TL manevi, anne ve baba için 40.000,00 er TL manevi, kardeşler için ise 20.000,00 er TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 19/12/2017 tarihli kararda maddi tazminatın davacı sigortalı yönünden kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile davacı sigortalı için 100.000,00 TL manevi, eş için 50.000,00 TL manevi, çocuklar için 20.000,00 er TL manevi, anne ve baba için 20.000,00 er TL manevi, kardeşler için ise 5.000,00 er TL ’ye hükmedildiği, ...... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 22/06/2018 tarihli kararda davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine, davalılar ... ve sigorta şirketi vekillerine ait davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faize ve hükmedilen vekalet ücretine dair istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1- Davacı çocuklar , anne, baba ve kardeşler için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL olduğu ve bu kararın davacılar ve davalılar vekillerince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davacı ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı sigortalı ... için hükmedilen maddi ve manevi tazminata, davacı eş ... için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davacı ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Davacı sigortalı ... için hükmedilen maddi ve manevi tazminata, davacı eş ... için hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine 15/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18481, Karar No: 2017/6742, Tarih: 30.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18481 E.  ,  2017/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10848, Karar No: 2010/17229, Tarih: 21.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/10848 E.  ,  2010/17229 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, vakıf senedinin 31/e bendi uyarınca hak etmiş olduğu ek emeklilik yardımı 2.500 TL’nin 20.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde karar verilmesine yer olmadığına, karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Önceki bozma kararımızda; “......Senedinin 31. maddesi uyarınca; üyelerin o ay içerisinde emekliye ayrılan her üye için Temsilciler Kurulunun her yıl için kabul ettiği miktar üzerinden, aylıklarından yapacakları bağışlar, 3 ay içerisinde ek emeklilik yardımı olarak emekli olan üye veya varislerine ödenmelidir. Vakıf senedinin açık hükmü karşısında, davalı vakıf tarafından ek emeklilik yardımının hak sahibi vakıf üyesine ödenebilmesi için öncelikle, çalışan üyelerden, ödemeyi karşılayacak miktarın toplanması gerekli olup, davalı vakıf yönünden ödemede gecikme ise ancak, hak sahibi üyeye ödeme yapılabilecek miktarda paranın vakıf hesaplarına intikal tarihinden itibaren ilgili maddede öngörülen üç aylık sürenin sonunda söz konusu olacaktır. Diğer bir anlatımla, davalı vakıf ancak kendi hesabına geçen miktarı, hesabına geçtiği tarihten itibaren üç ay içinde ödemezse, faiz yükümlülüğü, bu üç aylık sürenin sona erdiği tarihten itibaren başlayacağı, davacının emeklilik tarihine göre ek emeklilik yardımı ödemesinde kaçıncı sırayı alması gerektiği, davalı vakıfça verilen sıranın emeklilik tarihine uygun olup olmadığı, Temsilciler Meclisince belirlenen aylık bağış ve ödenmesi gereken ek emeklilik yardımı miktarı uyarınca, hangi ay ne kadar toplandığı ve kaç kişiye ödeme yapılabildiği, davacıya hangi tarihte ödeme yapılmasının mümkün olduğu, davacıya ödeme yapılan tarih itibariyle, davalı vakfın ödemede gecikmesinin söz konusu olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturularak, davacının faize ilişkin talebi yönünden bir karar verilmesi” gereği üzerinde durulmuştur.

.....

Somut olayda; davacı 17.08.2002 tarihinde emekli olmuş, ek emeklilik yardımı dava açıldıktan sonra 15.12.2005 tarihinde ödenmiştir. Ek emeklilik yardımının ödenmiş olması nedeniyle bu talebe ilişkin dava konusu kalmamış olması nedeniyle Mahkemenin ek emeklilik yardımı ödemesine ilişkin talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararında bir isabetsizlik yoktur. Dairemizin, ek emeklilik ödemesi konusunda bozma kararı da bulunmamakta birlikte, bu husus kesinleşmiştir. 30.12.2008 tarihli bozma kararımız, kararda açık şekilde ifade edildiği gibi, faiz alacağına ilişkindir.

Mahkemece; bozma kararımızda açıklandığı şekilde inceleme ve araştırma yapılarak davacının faiz alacağının doğup doğmadığı, doğmuşsa faiz başlangıç tarihinin tespiti ve tespit edilecek faiz başlangıç tarihine göre hak ettiği faiz alacağı belirlendikten sonra asıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bozma kararımıza yanlış anlam verilerek yazılı şekilde; “faiz istemiyle ilgili talebin kabulüne dair kararın bozma dışı kaldığından bahisle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/17473, Karar No: 2017/3673, Tarih: 11.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/17473 E.  ,  2017/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı ...'nin açtığı ihalenin 309.988,996 TL + KDV bedeli ile müvekkili şirkette kaldığını, taraflar arasında 31/12/2013 tarihinde 425 takvim günü süreli 93.400,000 litre motorin alımına ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşme ile alınan malların ve yapılan işlerin bedellerinin ödenmesinde birim fiyat teklif cetvelinde yüklenicinin teklif ettiği ve sözleşme bedelinin tespitinde kullanılan birim fiyatların esas alınacağının ayrıca sözleşme müddetince ve sözleşme konusu malın tesliminin tamamlanmasına kadar davacı şirket tarafından uygulanacak fatura fiyatlarının fiyat farkı formülüne göre tespit edileceğinin kararlaştırıldığını, EPDK'nın 20/03/2014 tarihinde aldığı 4927 sayılı kararla petrol piyasasına ve akaryakıt fiyatlarına müdahale ettiğini, dağıtıcı şirket kar payı ile bayi kar payı toplamının litre başına 37 kuruş olarak sınırlandırıldığını, böylelikle sözleşmeye konu ürünün teslimi için güncel fiyat belirlenmesinde uygulanan fiyat farkı formülüne birinci derecede etkili olan bayi satış fiyatlarının oluşumundaki dağıtıcı şirket ve bayi kar marjlarının önemli oranda dağıtıldığını, davalının sözleşme kapsamında 21/03/2014 tarihine kadar müvekkili şirketten 21.493,911 litre motorin alımı yaptığını, bakiye 71.906,089 litre motorin alımı kaldığı nazara alındığında değişen koşullar sebebiyle ortaya çıkan ve çıkacak zararın büyüklüğü gözönüne alındığında bu durumun davacı şirket açısından sürdürülebilir olmadığını, uyarlama yapılmazsa müvekkili şirketin büyük ve katlanılmaz bir zarara uğrayacağını, şartların değişmesinde müvekkili şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını, EPDK'nın bahse konu müdahalesinin sektörde beklenilmeyen ve öngörülmeyen bir gelişme olduğunu iddia ederek, taraflar arasındaki sözleşmenin fiyat belirleme esaslarının değişen koşullara uyarlanmasına, kurul kararının yürürlüğe girdiği 21/03/2014 tarihinden itibaren ve sözleşme sonuna kadar cari ... ... Rafinerisi motorin fiyatına 51,00TL /m3 eklenmek suretiyle motorin bedelinin belirlenmesine ve sözleşme sonuna kadar ayrıca bir fiyat farkı uygulaması yapılmamasına, mahkemece uygun görülecek bir usulle uyarlama yapılmasına, bu mümkün olmadığı takdirde TBK'nun 138. maddesi uyarınca sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, EPDK'nın taban ve tavan fiyat tespit ve gerekli tedbirleri almasının 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na dayalı olup, bu durumun basiretli bir tacir gibi davranma sorumluluğu bulunan davacı şirket açısından öngörülemeyen bir durum olmadığı, EPDK'nın daha öncede aynı nitelikte karar alarak uyguladığı, EPDK'nın kararının 22/03/2014'ten itibaren uygulanmaya başlandığı ve EPDK kararının 2 ay yani 60 gün süreyle uygulanacak olduğu dikkate alındığında bu sürenin, sözleşmenin kullanılmayan kısmına etkisinin %17,39 oranında olduğunun saptandığı, davanın açıldığı tarih itibariyle EPDK kararının 2 aylık uygulama süresinin dolmuş olduğu, tavan fiyat uygulamasının Petrol Piyasası Kanunu'nda yer alan ve davacının da bilgisi dahilinde bulunan daha önceden de uygulaması yapılan bir durum olup, beklenilmeyen ya da öngörülemeyen hal koşulunun gerçekleştiğinin kabul edilemeyeceği kaldı ki motorin mal alım sözleşmesinin niteliği sözleşmeye konu motorinin maliyeti, satış fiyatı, müşteriye tanınan vadenin finansmanı için sağlanan fonların maloluş bedelini oluşturan idari masraflar, kar payı ve vergilerin tamamının başlangıçta gözönünde tutulduğu anlaşılmakla davacının sözleşmenin uyarlanması isteminin haklı ve yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.