muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7103, Karar No: 2023/7632, Tarih: 07.12.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin, sanıkların maktuller ve katılanlara yönelik eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştiklerinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; haksız tahrikin derecesi konusunda yeniden yapılan değerlendirme sonucunda yeni hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktullerden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yasal koşulları oluşmadığından olayda meşru savunma hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık ... oğlu ... hakkında hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/1082 Esas, 2021/1853 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklardan ... (Mahmut oğlu) ile ... (Mahmut oğlu) kardeş, ... (... oğlu) bu kardeşlerin amca oğlu yine ... ise Mahmut oğlu ...'nun damadıdır. Çobanoğlu ailesi ile Demir ailesi arasında husumet olup Demir ailesinden baba ... ile çocukları maktuller ..., ... ile katılan ... olay yerindelerdir, aileler arasında bulunan husumetin ortadan kalkmasını isteyen ... yanına amca oğlu ... oğlu Halil'i de alarak saat 21.30 sularında katılan ... ve ağabeyi ...'in bulunduğu Fevzi Çakmak İlköğretim Okulunun önüne gelmişler ve orada birlikte kaldırımda oturarak aralarındaki husumetin sonlandırılması için konuşmaya başlamışlardır. Çobanoğulları ile Demirler'den 4 kişi okul önünde konuşurken Demirler'den birkaç kişinin içlerinde maktul ... ve babası katılan ... de olduğu halde olay mahalline demir çubuklarla geldiklerini görmesi üzerine sanık ... telefonuyla kardeşi ...'nu aramış ve hasımlarının geldiğini söyleyerek kardeşinden olay yerine gelerek kendilerini kurtarması için yardım istemiştir, bu sırada Demir ailesinden

baba ... ve oğlu ... olay yerine gelerek maktul ... sanık ... ve ... oğlu ...'na tokat atmış, olay mahallinde daha önceden birlikte oturdukları ... zincirli bir çubukla, katılan ... de demir çubukla orada bulunan ... oğlu ... ve ...'nu darp etmişlerdir. Darp edildikleri sırada cep telefonuyla yardım istemeye çalışan ...'nun elindeki cep telefonunun ve yine aracına ait kontak anahtarının katılan ... tarafından zorla elinden alındığı ve olay yerinden gitmesinin önlendiği bu sırada yardım istediği kardeşi Mahmut oğlu ... ve ...'ın araçla olay mahaline geldikleri anlaşılmıştır.

Abi ...'nun yardım talebi üzerine evinden av tüfeği ve demir çubukla gelen Mahmut oğlu ... olay yerine geldiğinde ağabeyi Mehmet ve amca oğlu Halil'in Demir ailesi fertleri tarafından darp edildiğini gördüğü, bu sırada ...'in olay yerine gelen ...'na da saldırdığı ve Halil'in boynundan ısırarak adli rapora göre boyun bölgesinde diş izinin oluşmasına sebebiyet verdiği bunun üzerine Mahmut oğlu ...'nun yanında getirdiği tüfekle ateş ederek baba ...'i ... tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, oğulları olan İsa ve ...'i de öldürdüğü anlaşılmıştır.

Asli fail Mahmut oğlu ... müsnet suçların her birinden cezalandırılmış ve yine bu sanığı aracıyla getiren ... her bir suçtan yardım eden sıfatıyla ayrıca cezalandırılmış olay mahalline olayın başında gelen ... oğlu ...'nun ise beraatine ve yine olay mahaline karşı tarafla konuşup barışmak için anlaşmaya gelen Mahmutoğlu ...'na ise her bir suçtan ayrı ayrı haksız tahrik altında yardım eden sıfatıyla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Mahmut oğlu ...'nun maktuller ve katılanlara yönelik her bir suçtan hakkında açılan kamu davasında ayrı ayrı beraat etmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan bu sanığın 4 kez ayrı ayrı mahkûmiyetine dair verilen kararın onanması yönündeki dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Şöyle ki;

Çobanoğlu ailesi ile Demir ailesi arasındaki husumetin sona ermesini isteyen Mahmut oğlu ... yanına amcasının oğlu ... oğlu Halil'i de alarak yanlarında silah olmaksızın Fatih ve Mehmet Demir’in bulunduğu yere gitmişler ve okulun önünde kaldırımda oturarak iki aile arasındaki husumetin büyümeyip sonlandırılması için konuşmaya başlamışlar, bu sırada Fatih'in ailesine haber vermesi üzerine babaları ... ile abileri ... de olay mahalline gelerek uzlaşmak için gelen ... oğlu Halil ve Mahmut oğlu ...'na ilk olarak ... ayrı ayrı tokat atmış ve sonrasında da Demir ailesi topluca bu iki kişiyi dövmeye başlamışlardır, yerel mahkemenin kabulü de bu şekildedir.

Darp edilen ... kalabalık grubun olay yerine geldiğini görünce kardeşi olan Mahmut oğlu ...'nu telefonla arayarak yardım istemiş, bu sırada elindeki cep telefonu ...'in de kabul ettiği üzere zorla elinden alınmış, yardım istediği kardeşi Mahmut oğlu ... ve onun damadı ...'ın olay yerine yetişerek kardeşinin Demir ailesi tarafından dövüldüğünü gören ... silahını çıkarıp ateş etmeden önce ... tarafından darp edilerek ve boynundan ısırıldığı, bu arada Mahmut oğlu ... av tüfeği ile ateş ederek Demir ailesinin iki ... olan ... ve ...'i öldürdüğü, babaları ...'i nitelikli şekilde yaraladığı sabittir.

Karşı oyumuzun konusu karşı tarafla anlaşmak için amca oğlu ... ile beraber yanında herhangi bir silahtan sayılan alet almaksızın giden Mahmut oğlu ...'nun Demir ailesinin iki ferdinin öldürülüp iki ferdinin yaralanması olayına yardım eden sıfatıyla katılıp katılmadığı konusundadır. Sanık ... oğlu ... olay saati olan 21.40 ve sonrasında Fatih ve ... ile bu konuyu konuşurken ve Demir ailesinden olay yerine gelen İsa ve ...'in kendilerini dövebileceklerini makul olarak ön görmesi üzerine kardeşinden yardım istemiştir gerçekten Demir ailesinden baba Mahmut ve oğlu İsa geldiğinde maktul ... Çobanoğlu ailesinden Halil ve Mehmet'e tokat atmış ve Demir ailesine mensup 4 kişi tarafından Halil ve Mehmet darp edilmişlerdir. Sanık ...'in kendilerinin yanına gelen kalabalık gruba karşı kendi kardeşi Mahmut oğlu ...'ndan yardım istemesi hayatın olağan akışına uygun normal bir insan hareketi olarak kabul edilmelidir. Mahmut oğlu ...'nun kardeşi olan Halil'in tüfekle gelerek Demir ailesini öldürmesi hususunda kardeşini azmettirdiğine dair dosya kapsamında da mahkemece yapılmış herhangi bir kabul bulunmamaktadır. Sanık ... olay yerinden uzaklaşabilmek için aracına taktığı kontak anahtarı zorla alınınca oradan ayrılamamış, yine cep telefonuyla darp hadisesi başladıktan sonra yardım istemeye çalışmasına rağmen telefonu da ...'in kendi kabulüne göre de elinden alınarak bu da engellenmiştir. Olay mahallinde bulunan herhangi bir tarafsız tanık yoktur. ... kollukta verdiği ilk ifadesinde Çobanoğlu ailesinden ... ve Halil'in içinde bulunduğu araçta İsmail isminde üçüncü bir kişinin daha olduğunu ve her üçünün de kendilerine silah sıktıklarını söylemesine karşın baba Mahmut'un bu beyanı hem kendi oğlu Fatih beyanı ve yine dosya kapsamı dikkate alındığında ve yine dosyadaki tüm deliller dikkate alındığında doğru olmayıp Çobanoğlu ailesinden ne kadar fazla kişi ceza alırsa o kadar iyi olur düşüncesi ile verilmiş gerçek dışı beyan olduğu kabul edilerek Çobanoğlu ailesinden İsmail hakkında herhangi bir işlem yapılmamıştır, dosyada Mahmut oğlu Mehmet'in olay mahalline kendilerini kurtarması için çağırdığı kardeşi Halil'e sık ve öldür bunları dediğine dair tek beyan yine bu itibar edilmeyen baba ...'in beyanıdır zaten bu beyana itibar edilseydi hem İsmail Çobanoğlu hakkında dava açılır hem de Mahmut oğlu ... hakkında azmettirmeden mahkûmiyet kararları verilirdi diye düşünmekteyiz bunun yanında olayın başından itibaren olay mahallinde bulunan ... araçla olay yerine gelen Halil ve ...'nin araçtan çıkarak doğrudan ateş ettiklerini Mahmut oğlu ...'nun onlara herhangi bir yönlendirmesi bulunmadığını söylemiştir. Tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde Mahmut oğlu ...'nun kendilerine saldıracaklarını düşündüğü hasımlarına karşı kardeşinden kendilerini kurtarmasını istemesi için onu telefonla aramasının ve oraya gelen kardeşinin Demir ailesinin kendisine saldırması ve ..

... araçla olay yerine gelen Halil ve ...'nin araçtan çıkarak doğrudan ateş ettiklerini Mahmut oğlu ...'nun onlara herhangi bir yönlendirmesi bulunmadığını söylemiştir. Tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde Mahmut oğlu ...'nun kendilerine saldıracaklarını düşündüğü hasımlarına karşı kardeşinden kendilerini kurtarmasını istemesi için onu telefonla aramasının ve oraya gelen kardeşinin Demir ailesinin kendisine saldırması ve ...'in boynunu ısırması ve Demir ailesinin kardeşi Mehmet ile amcasının oğlu Halil'i darp ettiklerini görmesi üzerine tüfekle ateş etmesi olayında bu olayın ani geliştiği Mahmut oğlu ...'nun Demir ailesine ateş etmesinde onlardan önce olay yerinde bulunan ve darp edilen Mahmut oğlu ...'nun TCK'nın 39. maddesinde düzenlenen yardım anlamında bir katkısının bulunmadığı tam tersine darbedildiği için hayatın olağan akışına uygun olarak kardeşinden yardım istediği bu eylemin de suç sayılamayacağı yardım etme fiilinin dosyada maddi hiçbir delilin bulunmadığı şüphenin sanık, Mahmut oğlu ... aleyhine yorumlanamayacağı tarafımızdan kabul edilmekle bu sanığın her bir suçtan beraati gerektiği kanaatindeyiz. Kabule göre de; her ne kadar dairemizce Mahmut oğlu ... hakkında her bir suçtan yardım eden sıfatıyla

mahkûmiyet kararı kurulurken her bir cezadan takdiren 1/3 oranında haksız tahrik indirimi yapılmış ise de olay mahalline konuşmak için giden bu sanığın Demir ailesi tarafından darp edildiği yine cep telefonunun zorla elinden alınarak yağma suçuna maruz kaldığı tüm dosya kapsamıyla anlaşılmakla BAM Ceza Dairesi tarafından her bir cezadan haksız tahrik indirimi makul seviyede yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini de dairemiz çoğunluğunca uygun görülerek Onanmış olup bu hususun da dosya kapsamı ile uyuşmadığı kanaatindeyiz. Bu nedenle BAM Ceza Dairesi kararının haksız tahrik yönünden de dairemizce bozulması gerektiğini düşünmekteyiz.
Yargıtay — Esas No: 2014/14995, Karar No: 2014/21012, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14995 E.  ,  2014/21012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2014/55-2014/199

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31922, Karar No: 2016/2243, Tarih: 28.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31922 E.  ,  2016/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin aşamalardaki anlatımlarında olay saatinin 21.00 sularında olduğunu belirtmesi ve UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde gecenin 19.20'de başlaması karşısında; TCK.nın 149/1-h maddesince uygulama yapılması gerekirken, anılan Kanunun 148/1. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .. .. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, "Baro müdafii gideri olarak belirlenen 400.-TL'nin" çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/891, Karar No: 2018/7493, Tarih: 04.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/891 E.  ,  2018/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2,62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında verilen cezanın haksız olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine dayanak teşkil eden yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. ve 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.