muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36426, Karar No: 2014/13586, Tarih: 20.05.2014

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesine gelince;

Fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep bakımından, alacak iddiasının şahit anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresinin ve aylık ücret miktarının iddiası gibi esas alınarak, tazminat alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davacı çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Bu halde dava konusu tazminat alacakları, belirsiz alacak değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, bu talepler yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3464, Karar No: 2012/10247, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3464 E.  ,  2012/10247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2010/192-2010/819 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, 1996 tarihinde davalı, ... ve ... ortaklığı ile kurulduğunu, davalının ana sözleşme ile şirkete müdür olarak atandığını ve şirkete ait ...plakalı aracı şirkete çekilen ihtara rağmen teslim etmediğini ileri sürerek, araç değeri 30.000 TL ile şirketin aracı kullanamaması ve tasarruf edememesinden dolayı uğradığı zarar olan 20.000 TL'nin satış tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerçek kişilerin dava açma haklarının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin şirketi zarara uğratmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, TTK’nun 309. maddesi uyarınca, sorumlu olan kimselere karşı tazminat istemek hakkı davacının zararı ve sorumlu bulunan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren beş yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı, eylem Ceza Kanunu’na göre daha uzun bir zamanaşımı süresine tabi ise, bu taktirde de ceza zamanaşımı süresinin esas alınması gerektiği, 31/12/2001 tarihli satışı davacının 28/03/2003 tarihinde öğrendiği, dava konusu olay nedeniyle 31/10/2006 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat edildiği, 31/12/2001 eylem tarihi itibariyle 5 yıllık zaman aşımının davanın 24/11/20006 tarihinde açılmış olması karşısında dolmadığı, şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili müdür ve %25 pay sahibi ortak sıfatı bulunan davacının şirkete ait aracı diğer ortakların bilgisi dışında sattığı, satış bedelinin şirket kayıtlarına geçmediği, satılan araç yerine 21.322,97 TL ödenerek yeni bir araç alındığı, şirketin bu suretle zarara uğratıldığı gerekçesiyle aracın satışından dolayı 13.750 TL, yeni alınan araçla eski araç bedeli arasındaki fark olan 7.572,97 TL tutarındaki mahrum kalınan kar bedeli olmak üzere toplam 21.322,97 TL alacağın zarar tarihi olan 31/12/2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin (2) ve (3) nolu bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, davacı limited şirketin eski müdürü ve ortağı olan davalı hakkında TTK’nun 556. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 309. ve devamı maddeleri gereğince açılan sorumluluk davası olup, davalının, davacı şirkete ait aracı satarak şirketi zarara uğrattığı sabit olduğuna göre, aracın satış tarihi itibarıyla değerine hükmedilmesi gerekirken, satılan aracın yerine yeni araç alındığı gerekçesiyle iki aracın değer farkının da ayrıca tahsili yerinde olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3) TTK’nun 309/1. maddesine göre yöneticilerin zararlandırıcı eylemleri nedeniyle açılacak davalarda gerek şirket ve gerekse ortaklar hükmedilecek tazminatın ancak şirkete verilmesini isteyebilir. Somut olayda davacı şirket dışındaki davacı ortakların doğrudan doğruya uğradıkları bir zarar olmadığından hükmolunacak tazminatın şirkete ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

4) Davacılar vekilinin temyiz istemine gelince; temyiz dilekçesi hakime havale ettirilmiş ise de, temyiz defterine kaydettirilmediği görüldüğü gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacılar vekili tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.5.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmemektedir.

Anılan davacılar vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Anılan davacılar vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4. madde hükmü uyarınca REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 79,50 TL temyiz başvuru ve 21,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3718, Karar No: 2021/2977, Tarih: 21.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/3718 E.  ,  2021/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.01.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın temyizi üzerine temyiz isteminin reddine dair verilen 30.03.2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmü temyiz eden tarafa ilamın tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile, süresi geçirilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin mahkeme ek kararına yönelik temyiz itirazlarının reddine ve temyiz isteminin süreden reddine ilişkin mahkeme ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3728, Karar No: 2021/770, Tarih: 08.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/3728 E.  ,  2021/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Sanık ... için; Silahlı terör örgütüne üye olma, Sanık ... için; Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 2-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu ve silahlı terör örgütüne yardım etmek

suçundan temadi eden suçlardan olup sanıkların yakalanması ile temadi kesileceğinden, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.12.2018" yerine “15.07.2016” olarak gösterilmesi ile Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan hakkında hüküm kurulan sanık ... yönünden gerekçeli karar başlığında suç adının "Silahlı Terör Örgütüne Bilerek ve İsteyerek Yardım Etme" yerine "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16423, Karar No: 2019/7645, Tarih: 17.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16423 E.  ,  2019/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... Genel Sigorta A.Ş. nezdinde 02.01.2013- 02.01.2014 vadeli 1312101024372240 nolu Tamamlayıcı Sağlık Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, Sigorta yapılması esnasında, geçirdiği hastalıklar ve ameliyatları sigorta şirketine titizlikle beyan ettiğini, bu doğrultuda önceki rahatsızlıkları muaf tutularak sigorta poliçesi düzenlendiğini, 2013 Ekim ayı başında ameliyat teşhisi konulduğunu, hastane ile Sigorta şirketi ile yapılan yazışmalar neticesinde talebinin reddedildiğini, ağrılarının şiddetlenmesi ve davalının oyalamalarının daha fazla beklenemeyeceğinden ve Hastanenin ameliyat olabilmesi için talep ettiği 4.000,00 TL meblağ maliyetli geldiğinden Gülhane Askeri Hastanesine gidip 25.10.2013 tarihinde ameliyatı kendi imkanları ile gerçekleştirmek zaruretinde kaldığını, bu esnada ... Medical Park Hastanesinden telefonla arandığını ve Davalı ... Şirketinin onay yazısının geldiğini ve ameliyat olabileceğini söylediklerini, teminat dahilindeki talebinin haksız gerekçelerle reddedilerek mağdur edildiğini, davalı ... Şirketinin ilk etapta ameliyatına onay vermemesinin derinden üzdüğünü, kandırılmış hissiyatı uyandırdığını, ve 1 gün de olsa fazladan ıstırap çekmesine neden olduğunu beyanla uğramış olduğu mağduriyetin giderilmesi için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava yetmiştir.

Davalı vekili; provizyon onayının verilebilmesi için tüm evraklar ve bilgiler verilmediğinden ve eksik bilgi ve evrak verildiğinden talebin reddedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Somut davada davalı ... şirketinin kusuru bulunmadığı gibi manevi tazminatı düzenleyen BK.'nundaki yasal koşulların da oluşmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3218, Karar No: 2021/3885, Tarih: 29.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3218 E.  ,  2021/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası üzerine yapılan yargılama sonunda, İtiraz Hakem Heyetince kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 06/12/2012 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olan davacının yaralanması nedeniyle Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesi kapsamında 14.000 TL, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi kapsamında 2000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesi kapsamında 39.891,02 TL, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi kapsamında 31.500 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem heyeti tarafından başvurunun kısmen kabulü ile 23.808,95 TL'nin 30/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2017/494-960 esas karar sayılı ilamıyla maluliyet oranının kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri uyarınca belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiş. Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra İtiraz hakem heyetince maluliyet raporu alınarak başvurunun kısmen kabulü ile 23.808,95 TL'nin 30/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkeme kararı gereğince itiraz hakem heyetince, maluliyet raporu alınmış, bu raporda belirlenen maluliyetin %11,2 oranının, Bölge Adliye Mahkemesi kararı öncesi hükme esas alınan malululiyet oranı %12 oranından daha az olduğunu belirterek yeniden rapor alınmadığı ve eski rapora göre karar verildiği karar gerekçesinde belirtilmiştir.

İtiraz hakem heyetince yeni/güncel verilerle hesaplama yapılmayarak, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından önce düzenlenen tazminat hesabı raporunda kabul edilen verilere göre kabul kararı verilmişse de hükme en yakın rapor tarihindeki hükme en yakın rapor tarihindeki yeni asgari ücret dikkate alınarak hesaplama yapılması gözetildiğinde, davacı yararına usuli müktesep haklarda gözetilerek ek rapor alınıp çıkacak sonuçtan davacının kazanılmış haklarına göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

-/-

-/-

2-Ferdi kaza Sigortaları, can sigortası türlerinden olup, meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavi giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesini gerektirir. Uyuşmazlık halinde bu yönlerin ispatlanması yeterli olup, gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin, tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.

25.03.2004 tarihli Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlar B.1.1 maddesi 1.fıkrasında: “İşbu poliçe ile temin edilen bir kaza, sigortalının derhal veya kaza tarihinden itibaren iki sene zarfında daimi surette maluliyetine sebebiyet verdiği takdirde tıbbi tedavinin sona ermesini ve daimi maluliyetin kat'i surette tesbitini müteakip, daimi maluliyet sigorta bedeli aşağıda münderiç nisbetler dahilinde kendisine ödenir." denildikten sonra, (36) satırdan oluşan bir tabloya yer verilmiş, daha sonrasında yer alan fıkrada ise "Yukarıdaki cetvelde zikredilmemiş bulunan maluliyetlerin nisbeti, daha az vahim olsalar bile, bunların ehemmiyet derecelerine göre ve cetvelde yazılı nisbetlere kıyasen tayin olunur." denilmiştir.

Davacının Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi kapsamında maluliyetinin dosya kapsamında bulunan ve eksik var ise temin edilmek suretiyle davacının tedavi ve hastane evraklarına göre; poliçe şartlarında ve klozlarında düzenlenmiş olan maluliyet cetvelinden hangisi kapsamında kaldığı belirlenmelidir. Şayet maluliyetinin cetvelde belirtilen maluliyetlerden herhangi biri kapsamında değilse bunun organın işlev ve önem derecelerine göre cetvelde yazılı oranlara göre kıyasen belirlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde, bir meblağ sigortası olan ferdi kaza sigortacısı olan davalının sorumluluğunun, tespit edilen sakatlık oranı ve Genel Şartlar'a ekli cetvellere göre konusunda uzman bir Doktor Bilirkişi marifetiyle tespitinden sonra karar verilmesi gerekirken, itiraz hakem heyetince yanılgılı değerlendirmeyle Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası poliçesi kapsamındaki talebin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1887, Karar No: 2018/7463, Tarih: 03.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1887 E.  ,  2018/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği kabul edilip,

Yağma suçunun, TCK’nin 149/1. maddesinin (d) ve (f) bentlerine aykırı biçimde, iş yerinde ve var olan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak işlenmesine karşın (d) bendinin değerlendirmeye esas alınmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.