muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16039, Karar No: 2017/18376, Tarih: 28.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16039 E.  ,  2017/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, davalının 1 yılı aşkın bir süredir sigortalı olarak çalıştığını ve asgari ücretin üstünde maaş almakta olduğunu, geçmiş yıllarda da sigortalı olarak çalıştığını, ailesi ile birlikte yaşamasından dolayı ev kirası, elektrik, su, yakıt gideri gibi masraflarının da bulunmadığını, ailesinin durumunun da iyi olduğunu, 2011 yılında kendisinin bir çocuğunun olduğunu, masraflarının arttığını, şimdiki eşi ile düğün yapmak için çekmiş olduğu kredileri ödediğini, maddi durumunun iyi olmadığını, bu nedenle ödediği nafakanın kaldırılmasına, kaldırılmadığı takdirde düşürülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; asgari ücret civarında bir gelir elde ettiğinin açık olduğunu, ancak davacının durumunun kendisinden daha iyi olduğunu, ayrıca enflasyon da dikkate alındığında hem boşanma sürecinde hem nafaka artırımı sürecinde hem de eldeki davanın açıldığı dava sürecinde bu kişinin gelirinin bugün ile paralellik içerdiğini, tarafına nafaka takdir edildiği halde icra müdürlüğüne de bildirdiği nafaka alacağından feragat ettiğini, açılan davayı kabul ettiğini, ilk celsede kabul ettiğinden dolayı yargılama harç ve giderlerinden sorumlu tutulmamasını istemiştir.

Mahkemece, tarafların mali durumlarının değişmesi değerlendirilmiş; tarafların mali sosyal durum araştırma raporları sonucu, tarafların beyanları dikkate alınarak; nafakanın kaldırılmasını isteyen davacının maddi durumunda artışın olmadığı, davalının maddi durumunda davalı lehine olumlu olarak artış olduğunun anlaşıldığı, yoksulluk nafakasının amacının barınma, geçim olduğu ve yoksulluğa düşecek tarafın durumu ve davalı tarafın kabulü de değerlendirilerek mevcut durum karşısında delillerin değerlendirilmesi sonucunda

nafakanın kaldırılması gerektiğinin hakkaniyete daha uygun düşeceği gerekçesiyle davacı ...'ün davasının davalı ...'nın kabulüne istinaden sabit olması nedeniyle kabulüne; ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2006/575 esas 2008/255 karar ile 2009/344 esas 2010/26 karar ilamı ile hükmedilen yoksulluk nafakasının dava tarihi olan 18/02/2015 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesine göre “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz.” hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davalının cevap dilekçesinde açılan davayı kabulü yönündeki beyanı nedeniyle ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar uyuşmazlığın sona erdiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece; karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davacı lehine belirlenen ücretlerin yarısı oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve ‘hakimin takdir yetkisi kapsamında’ kalmadığından, hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4. Fıkrasında yer alan ‘1.500,00’ rakamının hükümden çıkartılarak yerine ‘750,00’ rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36087, Karar No: 2016/561, Tarih: 13.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/36087 E.  ,  2016/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı, yasaya aykırı olarak ücretinden kesilen alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2008 yılı Ağustos ayı ile 2009 Eylül ayı arasında davalı kurum bünyesindeki ...Enstitüsünde ... Laboratuvarlar Müdürü olarak çalıştığını, davacının bu çalışmalarını 5746 Sayılı Kanun kapsamında tam zamanlı ... personeli olarak yürüttüğünü, Resmi Gazetede 12.03.2008 tarihinde yayımlanarak 01.04.2008 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren 5746 Sayılı Kanunun 3 maddesinin 2 numaralı bendine atıfla, anılan kanunun seri NO: 1, Seri NO:2 ve Seri NO: 3 sayılı tebliğlerinin de kanunun nasıl uygulanacağını ve ... personelinin ödeyeceği gelir vergisinin nasıl hesaplanacağını ayrıntı ile düzenlediğini, mevcut duruma rağmen davalı kurumun davacının brüt ücretinden gelir vergisi kesintisini 5746 Sayılı Kanunun 3 maddesinin 2 numaralı bendini dikkate almadan yaptığını, davacıdan her ay için haksız olarak kesilen ve davacıya iadesi gereken vergiden müstesna ücretin davacıya iade edilmediğini, belirtilen nedenlerle 2008 Ağustos, 2009 Eylül ayları arasında davalı kurum bünyesindeki ... Enstitüsünde ... Laboratuvarlar Müdürü olarak çalışan davacının maaşından her ay 5746 Sayılı kanunun 3. maddesinin 2. numaralı bendine aykırı ve haksız olarak kesilen davacıya iadesi gerekirken iade edilmeyen gelir vergisinden müstesna ücretin davacıya iadesi gerektiğini iddia ederek 1.000 TL ücret alacağının her bir kesinti tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı'na yazı yazıldığı, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün göndermiş olduğu cevabi yazısı ile mükellefin Ağustos 2008 - Eylül 2009 dönemlerine ait muhtasar beyannamelerini süresinde tahakkuk ettirdiği ve ödediği, söz konusu dönemlere ait ücret geliri beyanlarında işçi çalıştırıldığının tespit edildiğini bildirdiği, Yargıtay bozma ilamı ve gelen yazı cevabına göre davalı işverenin muhataplığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Mahkemenin ilk kararı” Vergi yükümlüsü işçidir. İşveren tahakkuk ile görevli olup, ücretten vergi kesilip, vergi dairesine yatırıldığı taktirde işverenin muhataplığından söz edilemez. Mahkemece öncelikle yapılan kesintilerin vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, vergi dairesine yatırılmış ise davanın muhatabı vergi dairesi olacağından davanın reddi, yatırılmadığının tespiti halinde ise şimdiki gibi hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir". gerekçesi ile bozulmuştur.

Vergi Dairesinden gönderilen cevabi yazı içeriği genel nitelikte olup, kesintinin yatırılıp yatırılmadığı anlaşılmadığı gibi yazıya eki belgeler de denetime açık değildir. Mahkemece, Vergi Dairesi Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak, bu konuda kesin ve açıklayıcı cevap verilmesi istenerek, gerekirse bilirkişiden de rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

2- Diğer taraftan davanın usulden reddi karşısında nispi yerine, maktu vekalet ücreti takdiri gerektiğinin gözden kaçırılması da bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27681, Karar No: 2015/3586, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27681 E.  ,  2015/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14744, Karar No: 2022/3060, Tarih: 30.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14744 E.  ,  2022/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarih ve 2018/202 - 2018/196 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "25.02.2015" yerine “12.06.2017” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16263, Karar No: 2015/20804, Tarih: 23.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16263 E.  ,  2015/20804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarına ait sigorta primlerinin gerçek maaşı üzerinden yatırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde çalışmış olduğu dönemlere ait sigorta primlerinin gerçek maaşı üzerinden yatırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ; davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda nitelikli işte çalıştığı iddiasında bulunan davacının prime esas gerçek kazancının ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri kapsamında hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür.

Davacı işçi, davalı işyerinde nitelikli işçi ( Pazarlamadan Sorumlu Şirket Müdürü ) olarak çalıştığını ileri sürmektedir.

Davacı işçi, davalı işyerinde nitelikli işçi ( Pazarlamadan Sorumlu Şirket Müdürü ) olarak çalıştığını ileri sürmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 16/07/1998-25/03/2002 ve 20/05/2002-11/03/2008 tarihleri arasında davalı işyerince davacı adına Kurum'a kesintili ve tam olarak hizmet bildiriminde bulunulduğu, prime esas kazancın ise asgari ücret üzerinden Kurum'a bildirildiği, davalı işyerinin 31/07/1996 tarihinde “... ...i” faaliyetinden dolayı Kanun kapsamına alınmış olduğu, davalı şirketin20/06/2006 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davacının Pazarlamadan Sorumlu Şirket Müdür Yardımcısı” olarak atandığı, bu atama kararın 07/07/2006 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan olunduğu, davacıya ait silah taşıma ruhsatında davacının görevinin “Genel Müdür Yardımcısı” olarak belirtildiği, 1997-2008 yılları arasına ait davalı işyeri dönem bordrolarının getirtildiği, 2005-2008 yılları arası ücret bordrolarının getirtilmiş olup bordrolarda davacının imzasının bulunduğu, prime esas kazancın asgari ücret üzerinden Kurum'a bildirilmiş olduğu, duruşmalarda davacı, davalı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde “Şirket Müdürü” olarak hizmetinin geçtiği konusunda uyuşmazlığın bulunmamasına göre Mahkemece davacının davalı işyerinde geçen hizmetine karşılık gerçek ücretin şüpheden uzak bir şekilde yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davalı işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, davalı şirket çalışanlarının görev ve sorumluluk dağılımına ilişkin işyeri yönetimi ile ilgili belgeleri getirtmek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, işverenin davacı ile aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından, benzer işi yapan firmalardan ve Türkiye İstatistik Enstitüsü'nden emsal ücret araştırması yaparak ve uzman bilirkişiden ücret tespiti ile ilgili rapor alarak elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .....'ne iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19272, Karar No: 2015/26187, Tarih: 01.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19272 E.  ,  2015/26187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2014/235-2015/242

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı K.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı K.. B.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı K.. B..nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.