muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7504, Karar No: 2022/9942, Tarih: 13.12.2022

maktulün ilk atış üzerine kaçmak istediği, ancak sanık ...'ın ateş etmeye devam etmesi nedeniyle isabet eden mermiler nedeniyle yaralanarak yere düştüğü, maktulün yere düştüğünü gören sanık ... ile kim oldukları tespit edilemeyen diğer sanıklardan bir kısmının olay yerine geldikleri araçla kaçtıkları, çevreden gelen vatandaşlar tarafından maktulün bir araca konularak Çaldıran Devlet Hastanesine götürüldüğü, ancak burada vefat ettiği,

Olaydan önce 19/02/2015 tarihinde sanık ... ve eşi ... ...'ın Erciş Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatla sanık ... hakkında maktulün ... tarafından öldürülmesi ve eşi ...'i de boşaması gerektiği konusunda yoğun şekilde baskı yaptığı ve tehdit ettiği iddiası ile suç duyurusunda bulunmaları akabinde her ne kadar Erciş Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/06/2015 tarih ve 2015/96 soruşturma, 2015/323 karar sayılı kararı ile azmettirme suçu açısından en azından teşebbüsün aranacağı ancak böyle bir suç için ne bir eylemin ne de teşebbüsün gerçekleşmediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ancak 06/06/2016 tarihinde sanık ... ile eşi ... ...'ın boşandıkları, 06/08/2016 tarihinde ise maktulün öldürüldüğü, yine dosya kapsamında dinlenen tanık ...'ın maktulün arkadaşı olduğunu, olay öncesinde maktulün kendisine sanık ...'ın kendisini öldürmekle tehdit ettiğini söylediğini, bunun üzerine kendisinin de ...'ı merak edip facebook üzerinden araştırdığını, ...'a ait olan resimleri indirip maktul ...'a whatsapp üzerinden göndererek ...'ın bu fotoğraftaki şahıs olup olmadığını sorduğunu, maktulün de kendisine evet bu şahıs diye cevap verdiğini, bu cevabın üzerine kendisinin de ...'tan korkmaması gerektiğini, ...'ın cesaretsiz bir insan olduğunu söylediği şeklindeki anlatımlar olduğu ve bu anlatımlarını destekler şekilde maktul ile aralarındaki yazışmaların dosya arasında bulunduğu dikkate alındığında bu nedenle tanığın savcılık aşamasındaki beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, diğer yandan suç tarihinde ...'ın oğlu olan dosyada suça sürüklenen çocuk sıfatıyla bulunan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen ...'ın ...'ın oğlu olduğu, suçta kullanılan aracın ...'a ait olduğu, suç tarihinde ... ile babası ... arasında yoğun telefon görüşmelerinin olduğuna dair hts kayıtlarının bulunduğu, sanık ... ile maktulün kardeşi ... arasında mesajlaşmaların tespitine dair kolluk tutanağı içeriğinde 27/05/2015 tarihli sanık ... tarafından maktulün kardeşi ...'a "Derhal memleketi terketsin temeli birazdan çıkacam onu gönderdiğinde bana haber ver acil, aileme diyeceğim bulamadım kaçmış gitmiş ama gitmese yaşatmazlar onu" şeklindeki mesajı da dikkate alındığında, sanık ...'ın sanık ...'ya yönelik olarak azmettirme eyleminde bulunduğu gibi sanık ...'ın aracının da suçta kullanıldığı anlaşılmakla, sanık ...'ın TCK'nin 38/1. maddesi delaletiyle 82/1-a maddesi gereğince gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının, katılanlar vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 23/02/2022 tarih ve 2022/45 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erciş Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10168, Karar No: 2023/851, Tarih: 06.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/10168 E.  ,  2023/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/99 E., 2019/292 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş ve Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı ve feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi’nce direnme kararı yerinde görülmediğinden gerekli incelemenin yapılması için dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, “Direnme uygun bulunduğundan davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesi” gerekçesiyle dosyayı Dairemize göndermiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. Dava

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde 8 yıla yakın süre sekreter olarak tam zamanlı ve sürekli 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, davalı Üniversitenin iş kazaları ve meslek hastalıkları primi ödediğini ve 04.11.2002 tarihinde işe girişinin Kuruma bildirildiğini ileri sürerek 04.11.2002-30.06.2010 tarihleri arasında tam zamanlı olarak sigortalı çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. Cevap

Davalı ... (Üniversite) vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili nezdinde kısmî zamanlı öğrenci olarak çalıştığını, normal eğitim-öğretim süresi içerisinde öğrenim görüyor olma şartını taşımadığından 30.06.2010 tarihinde çalışmasının sona erdirildiğini, kısmî zamanlı çalışan öğrencilerin işçi olarak kabul edilmediğini, davacının bu durumu kabul ederek çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davacının 04.11.2002-30.06.2010 tarihleri arasında kısa vadeli sigortalı kollarına tabi çalışarak buna göre bildirimlerinin yapıldığını ayrıca davanın hak düşürücü süreye uğradığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. Mahkeme Kararı

Fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davacının 04.11.2002-30.06.2010 tarihleri arasında kısa vadeli sigortalı kollarına tabi çalışarak buna göre bildirimlerinin yapıldığını ayrıca davanın hak düşürücü süreye uğradığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. Mahkeme Kararı

Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 2016/361 E., 2017/333 K. sayılı kararı ile; davacının Açıköğretim Fakültesi muhasebe ön lisans programına 01.07.2002 (doğrusu: 07.10.2002) tarihinde kayıt yaptırıp 08.09.2008 tarihinde mezun olduğu, daha sonra İşletme Fakültesi İşletme Lisans Programına dikey geçiş hakkı elde ederek 22.09.2008 tarihinde kayıt yaptırdığı ve 04.06.2012 tarihinde mezun olduğu, uzaktan eğitim sebebiyle okula devam zorunluluğunun bulunmadığı, davacının kısmî zamanlı işe alınmış olmasına rağmen aralıksız ve tam gün esası ile çalıştığı anlaşıldığı gerekçesiyle davacının 01.09.2007-14.09.2007 ve 07.05.2008-07.06.2008 tarihleri arasında Uslular İnşaat Şirketinde çalıştığı dönem ve puantaj kayıtlarına göre 15.10.2009-14.01.2010 tarihleri arasında davalı Üniversite bünyesinde çalıştığı dönem tespit dışı bırakılarak 04.11.2002-30.06.2010 tarihleri arasında davalı Üniversitede tam zamanlı sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Eskişehir 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 11.04.2017 tarihli ve 2017/1209 E., 2017/1250 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi kararındaki gerekçeye benzer yönde tespit ve değerlendirmeler yapılarak davalı ve fer’î müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

A. İlk Bozma Kararı

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

A. İlk Bozma Kararı

1.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 13.12.2018 tarihli ve 2017/4846 E., 2018/9298 K. sayılı kararı ile; “…Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 07.10.2002 tarihinde devam zorunluluğu bulunmayan TC Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Muhasebe Önlisans Programına kesin kaydının yapıldığı, 08.09.2008 tarihinde tamamladığı, 22.09.2008 tarihinde dikey geçiş ile Açıköğretim sistemine göre öğretim yapan ve devam zorunluluğu bulunmayan İşletme Fakültesi İşletme Lisans Programına kayıt yaptırdığı ve 04.06.2012 tarihinde tamamladığı, 12.08.1984 doğumlu davacı ... (Ünsal) Karaca'nın 04.11.2002 tarihinden itibaren 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 46'ncı maddesine göre iş kazaları ve meslek hastalıkları primi ödenmek üzere kısmi zamanlı olarak çalıştırılacağına dair sigortalı işe giriş bildirgesinin 01.11.2002 günü Kuruma verildiği, 01.07.2006-30.06.2007, 01.07.2007-30.06.2008, 01.07.2008-30.06.2009, 01.07.2009-30.06.2010 dönemini kapsayan kısmi zamanlı öğrenci iş sözleşmelerinin dosyada bulunduğu, Anadolu Üniversitesi Rektörlüğü Personel Dairesi Başkanlığının 28.06.2010 günlü yazısı ile davacıya 30.06.2010 tarihi itibariyle çalışmasının sona ereceğinin bildirildiği, davacının hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde; 1005161.26 sicil sayılı Anadolu Üniversitesi Rektörlüğü işyerinde 2008/10.ay - 2009/1.ay döneminde geçen hizmetinin ayda 12-18 arasında kısmen Kuruma bildirildiği, 1118682.06 sicil sayılı işyerinde 01.09.2007-14.09.2007 ve 1157522.06 sicil sayılı işyerinde 07.05.2008- 07.06.2008 tarihleri arasında geçen çalışmasının Kuruma bildirildiği, bu dönemlerle çakışacak biçimde davalı işyerinden kısa vadeli sigorta kolları primi kapsamında bildirimde bulunulduğu ve tanık dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 46. ncı maddesinin son fıkrasında “Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu tarafından burs verilmekte olan veya burs alma şartlarını taşıyanlara öncelik verilmek suretiyle hizmetlerine ihtiyaç duyulan öğrenciler, öğrenim gördükleri Yükseköğretim kurumlarında kısmi zamanlı olarak geçici işlerde çalıştırılabilir. Bu şekilde kısmi zamanlı olarak çalıştırılan öğrenciler, bu çalışmalarından dolayı işçi olarak kabul edilmez...” denilmektedir. Bu kapsamda çalışan öğrenciler işçi olarak kabul edilmeseler de iş kazası ve meslek hastalığı sigortası uygulaması kapsamında sigortalı sayılırlar. İş kazası ve meslek hastalığı sigorta kollarından sağlanan haklar; sigortalıya geçici iş göremezlik süresince günlük geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi, sürekli iş göremezlik halinde sürekli iş göremezlik geliri bağlanması, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölüm halinde hak sahiplerine ölüm geliri bağlanması, cenaze ödeneği ödenmesi, hastalık ve analık hallerinde de kanunda sayılan diğer sosyal sigorta yardımlarının sağlanması olarak sıralanabilecektir. Bu durumda davacının çalışmalarının kısmi zamanlı olduğu ve yukarıda yapılan belirlemeler ışığında, iş kazası ve meslek hastalığı sigortası kapsamında kaldığı kabul edilmelidir.

Yapılacak iş, yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca davanın reddine karar vermekten ibarettir” gerekçesiyle oy çokluğu ile karar bozulmuştur.

B. Direnme Kararı :

12. Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2019/99 E., 2019/292 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

C. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2022 tarihli, 2020/(21)10-599 - 2022/1085 sayılı ilamı ile "Direnme uygun bulunduğundan davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

Feri müdahil Kurum vekili usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi hükümleridir

3. Değerlendirme

Feri müdahil Kurum vekili usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi hükümleridir

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16848, Karar No: 2008/2483, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16848 E.  ,  2008/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazların içinde içinde bulunduğu ... Köyü R36-a-03-c ve R36-a-04-c numaralı orijinal fotogrometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasının,

2- Dava konusu taşınmazlara en yakın kadastro parsel numaraları keşifte görev alan ... bilirkişiye kroki üzerinde işaretlettirilerek, kadastro tutanak örneklerinin kesinleşme şerhli olarak Kadastro Müdürlüğünden, dayanak tapu ve vergi kayıtlarının ilgili yerlerden istenerek dosya arasına konulması,

3- Arazi Kadastrosu yapılırken 228 nolu genelge hükümlerine göre orman sınırı belirlenip belirlenmediği Orman Yönetimi ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak varsa harita ve ilgili evrakın gönderilmesinin istenmesine,

4- Arazi kadastrosu yapılırken dava konusu taşınmazların niçin tescil harici bırakıldığı ve davalı yeri gösteren orijinal kadastro paftası fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenmesi,

5- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde bu güne kadar orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak, yapıldı ise; orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

6- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu kadastro parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte, (en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde) haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

7- Orman Yönetiminin temyiz harcı yatırdığına dair harç makbuzu dosyada bulunmadığından, yatırdı ise dosyaya konulması, yatırmadı ise H.Y.U.Y’nın 434. maddesi gereğince işlem yapılarak makbuzun dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9379, Karar No: 2017/4682, Tarih: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9379 E.  ,  2017/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü markette çaldığı malzemeleri yanında getirdiği çantasına koyduktan sonra, kasiyeri yanıltmak için meyve suyunu kasalardan geçirdiği, güvenlik görevlilerince durumun fark edilip sanığın market çıkışında durdurulduğu, sanığın suça konu eşyaların bulunduğu çantayı omuzundan hiç indirmeden, çantayı bırakıp gitme şeklinde bir takım sözler sarf edip devamında aynı çantanın içinden çıkardığı bıçağı güvenlik elemanlarına çekip doğrultarak “siz bırakmazsanız, size bıçağı vururum” dediği sanığın hırsızlık olarak başlayıp yağma suçuna dönüşen eyleminde, TCK’nın 35/2. maddesiyle uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20855, Karar No: 2013/4086, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20855 E.  ,  2013/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Gülnar Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2008 gün ve 2008/23 Esas, 2008/139 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydına göre, sanıkların hükümden sonra 20.10.2009 tarihinde resmen evlendikleri ve 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince de medeni nikah yapıldığında kamu davasının ve hükmedilen cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14090, Karar No: 2015/19407, Tarih: 15.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14090 E.  ,  2015/19407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Afşin İş Mahkemesi

Tarihi : 13/01/2015

Numarası : 2014/210-2015/9

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davalı vekilinin sunduğu dilekçede yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair nedenler bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16651, Karar No: 2017/4278, Tarih: 18.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16651 E.  ,  2017/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.04.2010 tarihli karar ile hükümlü hakkında, atandığından haberinin bulunduğu müdafiinin yüzüne karşı ikişer kez erteli 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası verildiği, müdafiinin de kararı süresi içerisinde temyiz etmemesi nedeniyle 10.11.2010 tarihinde hükmün kesinleştiği, denetim süresi içerisinde 03.08.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı mahkemece 04.06.2015 tarihli ek karar ile 02.04.2010 tarihinde verilen erteli hapis cezalarının aynen infazına karar verildiği, hükümlünün süresi içerisinde yaptığı itiraz üzerine Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.07.2015 tarih ve 2015/738 değişik iş numaralı kararı ile itirazın reddine karar verilmesinden sonra, hükümlü tarafından 06.08.2015 tarihli dilekçe ile infazın durdurulmasının talep edildiği, mahkemece 07.08.2015 tarihli ek karar ile infazın durdurulması talebinin reddine karar verildiği, yine 20.08.2015 tarihli dilekçe ile tekrardan infazın durdurulmasının talep edildiği, ardından son kez verilen 16.10.2015 tarihli dilekçe ile infazın durdurulması talebinin yanında hükümlü tarafından ilk defa temyiz isteminde de bulunulması üzerine, mahkemece 19.10.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verilerek, anılan bu ek karara ilişkin değerlendirme yapılması amacıyla dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

19.10.2015 tarihli ek kararın, hükümlü ...'a tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığından varsa eklenmesi, yoksa kararın adı geçene tebliğ edilerek sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 18.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.