muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/247, Karar No: 2024/1544, Tarih: 27.02.2024

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, tescil işlemlerinin devamına karar verilen mal ve hizmetler yönünden markanın tescil edilmediğini bu nedenle davalı şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, tescil edilmeyen bir markanın hükümsüzlüğünün talep edilmesinin mümkün olmadığını, marka tescil edilmediğinden YİDK kararının da bir hükmünün kalmadığını, bu nedenle husumet yokluğu, hukuki yarar yokluğu ve davanın konusuz olması nedeni ile reddi gerektiğini, KTS ibaresinin K2S2O3 formülünün kısaltılmış şekli olduğunu, KTS ibaresinin Potasyum Tiyosülfat’ın kısaltması olarak tüm dünyada bilinip kullanıldığını, ticaret alanında kullanımı herkese açık olan bu ibarenin tek başına marka olarak tescil edilmesinin 556 sayılı KHK kapsamında mümkün olmadığını, ürün içeriğini belirtmek adına KTS ibaresinin bu içerikli tüm ürünlerin ambalajı üzerine yazılmasının ve kullanılmasının aynı zamanda yasal zorunluluk olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını ve markaların bir bütün olarak ele alınması gerektiğini, taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını, bir markanın birden fazla ülkede tescilli olmasının tanınmışlık anlamına gelmeyeceğini ve davacı markasının tanınmış marka kriterlerini taşımadığını, YİDK kararı ile itirazlarının kısmen kabul edilip benzer olmayan sınıflar yönünden başvurunun devamına karar verildiğini, tesciline karar verilen mal ve hizmetlerin davacının mal ve hizmetlerinden farklı olduğunu savunarak davanın hukuki yarar yokluğu ve konusuz olması nedeniyle reddine, YİDK kararının yerinde olması nedeniyle davanın ayrıca reddine, markaların benzer olmaması ve iltibas şartlarının oluşmaması nedeniyle davanın ayrıca reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket marka başvurusu ile davacı markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunmadığı, davacının itiraz aşamasında dayandığı tanınmışlık iddiasını ispat edemediği, dava konusu başvuruda davacı markasının ürün içeriğini gösterir şekilde kullanımının olması nedeniyle başvurunun kötü niyetli bir başvuru olmadığı yalnızca benzer marka başvurusunda bulunmanın kötüniyetli bir başvuru olduğunu ispata yeterli olmadığı gibi davalı başvurusunun da davacı markasına benzer olmadığı ve davacı markasının davalı başvurusundaki kullanım şekli ve markada konumlandırılış şekli göz önünde bulundurulduğunda 556 sayılı KHK'nın 12 nci maddesi kapsamında kalan bir kullanım olduğu ve bunun da kötü niyetli başvuru olduğunu göstermediği ve kötüniyetin gerekçesi olarak gösterilen Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava gerekçe gösterilmiş ise de Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/7 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulmuş olduğu ve raporda davalının KTS ibaresini kullanımının 556 sayılı KHK'nın 12 nci maddesi kapsamında kullanım olduğu kullanımın kötü niyetten kaynaklanmadığı davalının KTS ibaresini potasyum tiyosülfat için bir kısaltma olacak şekilde kullandığı, iyi niyetli bir kullanım olduğunun bilirkişilerce tespit edilmiş olduğu, bu nedenle taraflar arasında görülen bu davaya dayanılarak davalı başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olduğunun söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 21.09.2023 tarih, 2022/5218 E. ve 2023/5220 K. sayılı kararıyla, dava konusu ''KTS'' ibaresinin Latince kimyasal ürün isminin kısaltması olarak algılanmasına karşılık, tanımlayıcı işaret sayılması yönünde kesin bir görüş oluşmadığı, bununla birlikte, bu işaretin bir an için tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş olsa bile, markanın başvuru tarihi olan 1999 ve tescil tarihi olan 2001 tarihinden bu yana kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığı, tüketici gözünde KTS ibaresinin piyasada bulunan gübre solüsyonları için marka haline geldiği, davalının her şeye rağmen KTS ibaresini ürünün özü hakkında bilgi veren teknik bir ibare olarak kullanabilmesi olasılığı var ise de, bu kullanımın dava konusu edilen ölçekte ve biçimde olmayıp ancak, tüketicilere, alıcılara, ambalaj üzerinde markasal olmayan tarzda ve bilgi verici metin içinde gerçekleşebileceği, bu itibarla, davalının dava konusu edilen markasının “tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtiası yönünden davacı markası ile iltibas oluşturduğunun kabulü gerekirken mahkemece iltibas oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı ... vekili; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK 8 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7882, Karar No: 2015/5198, Tarih: 14.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/7882 E.  ,  2015/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/07/2013 tarih ve 2009/598-2013/198 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gemilere yağ ve yakıt tedarik ettiğini, 22/12/2008 tarihinde davalı ile ... gemisine yağ ve yakıt alım satımı gerçekleşmesi için mutabakata vardıklarını, gemiye 23/12/2008 tarihinde Tuzla'da toplam 19.285,54 USD tutarında yağ verildiğini, ancak yağın bedelinin ödenmediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, icra takibi yapılmadan önce borçlunun 4.000,00 USD ödemede bulunduğunu, söz konusu meblağın alacak talebinden düşüldüğünü, borçlu geminin acentesinin kötüniyetli olarak borcun tamamına itiraz ettiğini, gemiye verilen bu hizmet dolayısıyla gemi üzerinde gemi alacaklısı hakkına sahip bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını, alacaklı lehine verilmiş bir taşınır rehni olmadığı için alacaklının ancak ilamsız icra takibinde bulunabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı donatanı temsil yetkisi bulunan geminin yöneticisi ...nin imzalarını taşıyan sipariş formunun bir ticari satım sözleşmesi niteliğinde olduğu, davalı gemi yöneticisi ... tarafından 23/12/2008 tarihlinde sipariş formunda belirtilen miktar yağ alımı yapılacağının Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğüne bildirilmiş olması satış sözleşmesinin taraflar arasında kurulduğunu ispatladığı, somut uyuşmazlıkta TTK’nun 1235/6.bendi hükmünün uygulamasına esas olacak şekilde kaptan tarafından kanuni temsil yetkisine dayanarak verilmiş bir yakıt siparişi olmadığı gibi geminin bağlama limanı dışında zaruret altında bulunduğu ve zaruret halinde değişik nitelik ve evsaftaki yağın tedarik edildiğine ilişkin iddia ve ispat da bulunmadığı, taraflar arasında

kurulan satım sözleşmesi gereğince sözleşme konusu yağın gemiye teslim olunduğu, satış muamelesi kaptan tarafından yapılmadığı gibi davacı tarafça veresiye yaptıkları satımda bu miktar yağın geminin yolculuğunun icrası ya da geminin iyi halde muhafazası için zorunlu olduğu ve zaruret derecesinin aşılmadığına dair hiçbir delil sunulmadığı, davada TTK’nun 1235/6.bend hükmünün uygulanması şartları gerçekleşmediğinden davacının gemi üzerinde gemi alacaklısı hakkına sahip olmadığı, taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takibin geçerli bir takip olmadığı, itirazın iptali davasının şartlarından olan geçerli bir ilamsız icra takibi yapılmış olması şartı gerçekleşmediğinden itirazın iptali davasının dinlenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın geçerli bir icra takibi bulunmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11382, Karar No: 2012/1037, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11382 E.  ,  2012/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan Ü.. S.. tarafından çekişme konusu taşınmazların ölünceye kadar bakma aktiyle davalı oğlu A..'e yapılan temlikinin, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, A..'inde, bu taşınmazlardan çekişmeli 5 sayılı parseldeki payını diğer davalılar R.. ve M..'ya muvazaalı olarak devrettiğini, onlarında iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil, olmazsa tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacı V.'ın, miras bırakan Ü.. S. tarafından çekişme konusu taşınmazların ölünceye kadar bakma aktiyle davalı oğlu A..temlikinin, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, A..'inde, bu taşınmazlardan çekişmeli 5 sayılı parseldeki payını diğer davalılar R.. ve M.'ya muvazaalı olarak devrettiğini, onlarında iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek eldeki davayı açtığı; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/ 583 esas sayılı dava dosyası örneğinden ise, davacı V.. tarafından, davalı A. ve A.'in eşi Z. aleyhine, miras bırakan Ü. S.'nin, satış ve ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle oğlu A. ve gelini Z.'e yaptığı başka taşınmazlara ilişkin temliklerin de mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunduğu ve davanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir bağıttır (B.K.m.5ll).Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer (B.K.m.5l4).

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikinde muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır (B.K.m.l8). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun l.4.l974 gün ve l/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Miras bırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fizikî ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun mâkûl karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların gözönünde tutulması gerekir.

Öte yandan, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

Bu durumda, gerek eldeki davada ileri sürülen iddiaya, gerekse Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/ 583 esas sayılı dava dosyası içeriğine göre, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılması, olayda adil ve sağlıklı bir sonuca varılabilmesi, miras bırakanın gerçek irade ve amacının ortaya çıkarılması için her iki davanın birlikte görülmesi ve birlikte ele alınarak sonuçlandırılması gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde, yetki hususundaki 1086 sayılı HUMK.'nun 13/son, yeni 6100 sayılı HMK'nun 12/son maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle her iki davanın birleştirilmesi, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4942, Karar No: 2013/7936, Tarih: 24.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4942 E.  ,  2013/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.09.2010 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, dereden yararlanma hakkına elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, kadimden beri Gören Yaylası içerisinde bulunan deredeki su ile taşınmazlarını suladıklarını, davalının dereye motor koyarak dere suyunun tamamını kendi taşınmazlarına götürdüğünü belirterek davalının elatmasının önlenmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılara verilen kesin süreye rağmen eksik harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C ve Türk Medeni Kanununun 715. maddeleri uyarınca kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ile sınırlandırmaya tabi değildir. Bu gibi yerler devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Özel kişiye özgülenecek şekilde kullanımına olanak yoktur.

Somut olayda; davacılar, dava konusu dereden kadim yararlanma haklarının bulunduğunu belirterek müdahalenin önlenmesini istediklerine göre

davanın değeri, davacıların davaya konu dereden akan sudan sağladıkları faydaya göre belirlenmelidir. Davacıların dereden yararlanma hakkının, parasal olarak ifadesi mümkün olmadığından, davacılardan maktu harç alınması gerekir. Hal böyle olunca davanın açıldığı tarihte davacılar tarafından yatırılan harç yeterli olup işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken mahkemece tespit edilen 23.909,05 TL eksik harcın davacılara verilen kesin süreye rağmen yatırılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, mahkemece 15.02.2012 tarihli ara kararında davacılara verilen kesin sürede, kesin sürenin sonuçlarının belirtilmemesi doğru olmadığı gibi 492 sayılı Harçlar Kanununun 30. maddesine göre eksik harcın tamamlanmaması durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12004, Karar No: 2012/20709, Tarih: 15.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/12004 E.  ,  2012/20709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

4708 sayılı Kanunun 2. maddesinin c fıkrasına göre yapı denetim kuruluşu "Yapının, ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını denetlemek" ve aynı maddenin g fıkrası uyarınca da "Ruhsat ve eklerine aykırı uygulama yapılması halinde durumu 3 iş günü içinde ilgili idareye bildirmek" ile görevli ve yükümlüdür. Aynı Kanunun 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı kanunla değişiklik öncesi 9. maddesinde " Bu Kanun hükümlerinin uygulanması sırasında görevini ihmal eden veya kötüye kullanan yapı denetim kuruluşunun ortakları, yöneticileri, mimar ve mühendisleri, yapı müteahhidi, proje müellifi ile laboratuvar görevlileri 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 3. bab, 4. faslındaki görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma ile ilgili hükümlerine göre cezalandırılır." hükmü yer almaktadır.

Bu yasa hükümlerine göre somut olay irdelendiğinde, ...'nın soruşturma raporunda açıklanan ... ilçesinde bulunan ve Dost Yapı Denetim Limited Şirketi'nin denetlediği binalarda, ruhsatlarına ve eklerine aykırılıkların neler olduğu, yapı denetim firmasınca bu aykırılıkların tespit edilip edilmediği, tespit edilmişse ilgili idareye 3 iş günü içinde bildirilip bildirilmediği, buna göre ilgili belediyenin hangi tarihlerde yapı tatil tutanağı düzenlediği saptanarak, anılan yapı denetim firmasında müdür, denetçi mühendis, yardımcı kontrol mühendisi olan sanıkların her bir bina için yetki ve sorumlulukları belirlenip, yasadan kaynaklanan denetim görevlerine uygun şekilde binalardaki ruhsat ve eklerine aykırılıkları tespit edip etmedikleri ve yasal süresinde ilgili belediyeye bildirip bildirmedikleri değerlendirilerek, hukuki durumlarının tayini gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.