muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6401, Karar No: 2020/6871, Tarih: 11.11.2020

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının işyerinde fırtına nedeniyle meydana gelen hasarın işyeri sigorta poliçesine dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile sigorta yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Sigorta poliçesinin incelenmesinden, poliçenin bir numaralı ekinde düzenlenen klozlarda açıkta duran her türlü emtianın ve/veya muhteviyatın teminat haricinde kalacağı düzenlenmiştir. Sigortalanan işyerinin (yüzölçümü 4.000,00 m2) faaliyet konusu yüzme havuzları olarak belirtilmekle dosya kapsamında yer alan tespit dosyası ve fotoğraflardan işletmenin kapalı ve açık alanlardan oluşan, etrafının tel örgü ile çevrili cafe ve su parkı olarak işletilmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Ekspertiz raporunda yapılan inceleme neticesinde, sigortalı işyerinin bulunduğu bölgede meydana gelen fırtına sebebi ile tesis içerisinde açık alanda bulunan şişme dart, yarış pisti, rodeo seti, dev zıp zıp, zıpla yarış, oyun parkı, timsah kaydırak, figürlü oyun parkı, vs. hasarlandığı belirtilerek 327.550,00 TL hasar tespiti yapılmış, ancak hasara konu demirbaşların açık alanda olduğundan teminat dışı oldukları değerlendirilmiştir.

Sigortalı talebi ile yaptırılan Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2015/10 Değişik İş dosyası kapsamında hazırlanan 25/08/2015 tarihli Ek Rapordaki zarar tespitinde, yerinde inceleme yapılarak su parkının gezildiği ve ekipmanların tamamen kullanılamaz hale geldiği tespiti ile 11 adet faturada yazan (çit bedeli hariç) tüm ekipmanın hasara uğradığı belirtilerek 585.201,00 TL zarar tespiti yapıldığı,

1 yıllık yıpranma payı ve hurda değeri düşüldükten sonra hasarın 526.218,40 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

1 yıllık yıpranma payı ve hurda değeri düşüldükten sonra hasarın 526.218,40 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporundaki hasar hesabı incelendiğinde, eksper raporunda da yer verilen ve sigortalı tarafından yaptırılan tespitte yer alan faturadaki ekipmanlar (şişme dart, şişme yarış pisti, şişme rodeo seti, şişme dev zıp, şişme zıpla yarış, şişme oyun parkı, şişme timsah kaydırak, şişme oyun parkı, şişme canlı langırt, şişme havuzlar, şişme sulu kaydırak mini, şişme ejderha sulu kaydırak, şişme dev sulu kaydırak, şişme paintball sahası, şişme siper seti), 2 adet şişirme motoru fatura bedeli 327.550,00 TL ve 2 adet televizyon fatura bedeli 3.798,00 TL olmak üzere toplam 331.348,00 TL zarar tespit edildiği görülmekle; tespit dosyasındaki raporda herhangi bir kesin delil sunulmadan, fotoğraflama yapılmadan zarar kapsamında dikkate alınan, ancak eksper raporunda yer verilmeyen, dosya kapsamında da zarar gördüğünü ispata yarar herhangi bir emareye rastlanılmayan fatura bedelleri (38 adet şişirme motoru, 3 Waterball, 4 pedallı bot, şişme havuz, 6 adet havuz şişirme motoru, havuz temizleme motoru, şişme alan kapatma sistemi, elektrik tesisatı ve montajı, çit teli ile kurulum ve işçilik bedeli, muhtelif elektrik malzemesi bedeli, 2 adet Eft pos yazar kasa bedeli, 2 adet salon tipi klima bedeli, mobilya banko bedeli, 800 m2 çim halı bedeli, 500 m2 PVC zemin kaplama ve çim duvarı, 300 m2 çim halı bedeli, 2 adet 3 kapılı buzdolabı bedeli, 1 adet 3 kapılı buzdolabı bedeli, 1 adet dipfriz bedeli, 1 adet ıslak-kuru süpürge bedeli) zarar tespitinde dikkate alınmamış, tespiti yapılan toplam sigorta değerinin 593.046,18 TL ve poliçede sigorta bedelinin 400.000,00 TL olmasına göre eksik sigortanın varlığı nedeniyle davalının 223.488,84 TL'den sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu da dikkate alınarak, zarara uğrayan ekipmanın demirbaş statüsünde olduğu, ticari mal/emtia olarak değerlendirilemeyeceği, aksi halde hiçbir riskin sigorta teminatı kapsamına girmeyeceği, TMK.'nun 2.maddesindeki yasal düzenlemeye göre, poliçede yer alan bu klozunun yalnızca üretilen/tüketilen ticari mallarla sınırlı tutulması gerektiği, somut olayda olduğu gibi hasara uğrayan demirbaşların bu kapsamda değerlendirilemeyeceğinin kabulü ile davanın 223.488,84 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Buna göre, davalının tazmin ile sorumlu tutulduğu ekipmanların niteliğinin daha detaylı araştırılması, basit bir eylemle kapalı bir yere alınıp alınamayacaklarının değerlendirmesinin yapılması, sonrasında poliçedeki "açıkta duran her türlü emtianın ve/veya muhteviyatın teminat haricinde kalacağı" klozunun hangilerine uygulanıp uygulanmayacağının yorumu ve değerlendirmesinin yapılarak karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesi’nce ilk derece mahkemesi kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA; HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/488, Karar No: 2016/16906, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/488 E.  ,  2016/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli ve aktif tüketim bedeli içerisinde tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fon bedeli, TRT payı, belediye tüketim vergisi ve bütün bu bedeller üzerinden KDV adları altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini 7.370,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 7.370,58 TL’nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve diğer bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9544, Karar No: 2015/32361, Tarih: 17.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9544 E.  ,  2015/32361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/363599

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/436, 2013/620

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Üst katında katılanın (kızı ile birlikte) kiracı olarak oturduğu binanın zemin katında (B... Ş... adlı kişiden) kiralama yaparak F... C... isimli işyerini açan ve işletme ruhsatı almaya yönelik olarak mal sahipleri-bina sakinlerinden imza toplamak isteyen ve bu amaçla şikayetçi ile kurulan diyaloglarda çeşitli anlaşmazlıklar yaşadığı ileri sürülen sanığın, suç tarihi itibariyle oniki yaşından küçük çocuklarını azmettirerek, katılanın kızı Ç... adına tescilli ............... plakalı, otoparkta park halindeki aracına taşlar atılmasını sağlayıp, arka camın tamamen kırılmasına sebep olması eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Şikayetçinin 01.03.2012 tarihli polisteki ifadesinde genel olarak; "...evin penceresinden kızımla (Ç.....) birlikte baktığımızda... aracımıza taş atarak arka camını kırdılar... evin penceresinden gördük. Güvenliğe de haber verdik... Güvenlik çocukları tuttu..." demesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; şikayetçinin kızı Ç..... ile olayın vukubulduğu kendisine bildirilen "güvenlik görevlisinin" (açık kimliği tespit olunarak) ve sanığın işyeri mülk sahibi B... Ş.... ile sanığın "iş ortağının" ve "bina yöneticisinin" (açık kimlikleri tespit olunarak) iddia ve savunmalar doğrultusunda usulünce tanık olarak dinlenmeleri, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma-kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi;

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25532, Karar No: 2022/1534, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25532 E.  ,  2022/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden en ağırı yerine infazda tereddüt oluşturacak şekilde birden fazla ilamının tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16024, Karar No: 2010/12571, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16024 E.  ,  2010/12571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerlerinde geçen çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinde faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...K vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesi gereğince her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 506 sayılı Yasa'nın 2098 sayılı Yasayla eklenen Ek 1. maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanmasının sağlanmasına karar verilmiştir.

H.U.M.K.’nun 388/son maddesi gereğince, hüküm kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan aynı kanunun 389. maddesinde de verilen karar ile iki tarafa yükletilen yükümlülüklerin kuşku ve duraksamaya gerektirmeyecek surette çok açık olarak yazılması gerektiği bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece, davacının davalı işyerlerindeki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasayla eklenen Ek 5. maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanması yönünde verilen tespit kararı yerinde ise de; çalışmanın geçtiği dönemlerin hangi işyerinde ve hangi tarihler arasında olduğu açık ve net bir şekilde belirtilmeksizin giderek infazında tereddüt yaratacak biçimde yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün ilk fıkrası silinerek yerine; “Davanın Kabulüne; Davacının davalı ... Matbaa Ambalaj Sanayi Ticaret A.Ş ait işyerinde 1.5.1998-1.9.1998 tarihleri arasında, davalı ...'a ait Desen Matbaası işyerinde 1.10.1998 tarihinden 26.6.2006 dava tarihine kadar çalışmış olduğu sürelerde 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesi gereğince her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi gerektiğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1917, Karar No: 2022/1361, Tarih: 14.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1917 E.  ,  2022/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, borçlunun 3. kişilerdeki hak ve alacaklarına haciz konularak paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, ancak sıra cetveline giren bedelin rehin alacaklısı olan davalıya ödendiğini, davalının alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığını ve muvazaalı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı alacağının akaryakıt alım satımına dayandığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından, 15.05.2019 tarihli ilamla, davacının alacağının davalı alacağının dayanağı olan rehin tarihinden önce doğduğu, buna göre de sonraki tarihte doğan davalı alacağının davacı alacağı için muvazaa oluşturabileceği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin irdelenmesi amacıyla yeniden yargılama yapılmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince 04.07.2019 tarihinde yeniden davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından 25.09.2020 tarihli kararla, muvazaalı olduğu öne sürülen davalı alacağına esas rehin sözleşmelerinin önceki tarihli olduğu, davalı rehin alacağının, davacı alacağından daha önce doğduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından verilen ilk kararın gerekçesi ile ikinci karar gerekçesi arasında çelişki bulunmakta ise de davalı rehin alacağının borçlu ile aralarında 2014 yılından itibaren süregelen ticari ilişkiye dayandığı bedeli paylaşıma konu araçlar üzerine konulan rehin tarihinin davacı alacağının dayandığı senet tarihinden sonra olmasının sonuca etkisinin bulunmaması nedeniyle sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün GEREKÇESİ DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.