muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6729, Karar No: 2022/9172, Tarih: 19.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6729 E.  ,  2022/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.03.2018 tarih ve 2015/1208 E- 2018/234 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1359 E- 2019/1410 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile ... isimli şahsın 22.05.2006 tarihinde Jena Dış Ticaret Tekstil Pazarlama Ltd. Şti.'ni kurduğunu, daha sonra ortaklıktan ayrılma kararı alan müvekkilinin ortaklıktaki hisselerinin tamamını ... isimli şahsa şirket hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, bu durumun şirketin diğer ortağı olan ...'a bildirildiğini, ancak ... tarafından ortaklar kurulu kararı alınıp tescil işleminin yapılmadığı gibi müvekkilinin imzası taklit edilmek suretiyle müvekkilinin bilgisi olmaksızın 20.05.2008 tarih ve 2008/01 numaralı karar ile şirket merkezinin değiştirildiğini, ...'ın, Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile ortaklıktaki hisselerinin tamamını, müvekkilinin imzası taklit edilerek alınan karar ile ...isimli üçüncü kişiye devrettiğini, aynı karar içerisinde müvekkili ...'in 10 yıl süre ile şirket müdürü olarak atandığını ve münferiden temsile yetkili kılındığını, ...'ın davacının imzasını taklit ederek yukarıda anılan kararların dışında 07.05.2008 ve 17.10.2008 tarihli iki ortaklar kurulu kararı daha alındığını, Küçükçekmece 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/738 Esas numaralı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenmiş olan 12.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda yukarıda bahsedilen her iki karardaki imzanın da davacıya ait olmadığının tespit edildiğini belirterek, müvekkilinin 06.05.2008 tarihi itibariyle ortaklıktan çıkmış olduğunun tespitine, durumun Ticaret Sicilinde tescil ve ilanına karar verilmesini, tüm yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı, ... 24. Noterliği'nin 06.05.2008 tarih ve 12013 yevmiye numaralı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile payını ... 'a devrettiği ancak her ne kadar payın devri taraflar açısından geçerli olsa da, şirket açısından devrin hüküm ifade edebilmesi için gerekli olan ortaklığa bildiriminin yapılmadığı ve ortaklık genel kurul kararının alınmadığı, bu kararların tescil ve ilan edilmediği, dolayısıyla TTK m. 520'de (TTK m.594) belirlenen devir işlemi süreci gerçekleşmediğinden davacının ortak sıfatının şirkete ve üçüncü kişilere karşı devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 36,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2308, Karar No: 2015/2778, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2308 E.  ,  2015/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10244, Karar No: 2022/788, Tarih: 21.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10244 E.  ,  2022/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2018 tarih ve 2017/510 – 2018/87 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.04.2018 tarih ve 2018/125 Esas 2018/1049 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme" suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32253, Karar No: 2014/14851, Tarih: 27.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/32253 E.  ,  2014/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2010

NUMARASI : 2010/310-2010/1014

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dışı İ..... A.Ş.'ne ait otoparkta davalı şirketin işçisi olarak çalıştığını, yeni dönem ihale alınamayınca iş sözleşmesine son verildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davacının Güvenlik ihalesini alan yeni alt işveren nezdinde ara vermeksizin çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin feshinin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, iş gücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, iş yerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da iş gücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

Somut olayda davalı işveren, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesi feshedilmediğinden, feshe bağlı hakların talep edilemeyeceğini olan savunmuştur.

Davacıya ait hizmet cetvelinin incelenmesinde, davalı alt işverene bağlı çalışma süresinin 28.02.2010 tarihinde sona erdiği, ancak işçinin 01.03.2010 tarihinden itibaren kesintisiz şekilde bir başka alt işverene bağlı olarak nezdinde çalışmaya devam ettiği görülmektedir.

Somut olayda davalı işveren, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesi feshedilmediğinden, feshe bağlı hakların talep edilemeyeceğini olan savunmuştur.

Davacıya ait hizmet cetvelinin incelenmesinde, davalı alt işverene bağlı çalışma süresinin 28.02.2010 tarihinde sona erdiği, ancak işçinin 01.03.2010 tarihinden itibaren kesintisiz şekilde bir başka alt işverene bağlı olarak nezdinde çalışmaya devam ettiği görülmektedir.

Davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği hususunda yazılı bir bildirimde bulunulmamıştır. Her ne kadar davacı şahitleri Z.. S.. ve E.. O... işveren tarafından anılan tarihte sözlü fesih bildirimi yapıldığını beyan etmiş iseler de, davacı tanıkları ile işveren arasında aynı hususta İzmir 3 .İş Mahkemesinin 2010/307 esas, 2010/777 karar ve İzmir 7. İş Mahkemesinin 2010/330 esas, 2011/109 karar sayılı dosyaları üzerinden husumet bulunduğu görülmektedir. Emsal nitelikteki bu davalarda anılan tarihlerde davalı işveren tarafından iş sözleşmelerinin feshedilmediği ve işyeri devrinin gerçekleştiği hususunun belirlendiği ve feshe bağlı haklardan olan kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücret alacağı istemlerinin reddine ilişkin verilen kararların Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek onandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda husumetli davacı şahitlerinin beyanına itibar edilerek, iş sözleşmesinin 28.02.2010 tarihinde işverence sözlü olarak feshedildiğine ilişkin mahkeme kabulü isabetsizdir. Davacının iş sözleşmesinin bir başka alt işverene devredildiği dikkate alınarak feshe bağlı haklardan olan dava konusu istemlerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3774, Karar No: 2015/12011, Tarih: 25.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3774 E.  ,  2015/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fark işe başlatmama tazminatı ile izin ücreti, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15/08/2010 tarihinden itibaren davalı şirkete ait işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdinin 31/05/2013 tarihinde işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, fesih esnasında ödenmesi gereken kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödenmediğini, davacının ücret dışında her ay 1/3 oranında ikramiye aldığını, yine davacının ücretine ilave olarak işveren tarafından yakacak yardımı, bayram harçlığı ve yıllık izin harçlığı ödendiğini, davacının ücretinin işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlendiğini, işveren aleyhine işe iade davası açtıklarını, mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, davacının işe başlatılması için işverene talepte bulunulduğunu ancak işveren tarafından davacının işe başlatılmadığını, davalı işveren tarafından ödenmesi gereken işe başlatmama (iş güvencesi) tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının eksik ödendiğini savunarak, kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama (iş güvencesi) tazminatının eksik ödenen kısmını, izin ücreti ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ve işveren tarafından eksik ödenen alacaklarını talep etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, açılan davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraf beyanları alınmış, tanıklar dinlenmiş, tanık dışındaki diğer deliller toplanmış, bilirkişiden rapor aldırılmıştır. Davacı, rapor doğrultusunda davasını ıslah etmiştir. Yapılan yargılama sonunda, davacının talep ettiği alacakları belirsiz alacak davasına konu yapmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 107. maddesinde belirsiz alacak ve tespit davası başlığı altında yeni bir dava türüne yer verilmiştir.

Maddeye göre;

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 107. maddesinde belirsiz alacak ve tespit davası başlığı altında yeni bir dava türüne yer verilmiştir.

Maddeye göre;

(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”.

Belirtmek gerekir ki belirsiz alacak ve tespit davası;

1. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davası(Fıkra 1),

2. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası(Fıkra 3).

3. Kısmi eda ve külli tespit davası(maddenin gerekçesinde) olmak üzere üç türlü açılabilir.

Davacı tahsil amaçlı belirsiz alacak davası açtığında, davanın başında belirleyebildiği miktarı belirterek dava açmak zorundadır. Bu dava eda davası olmakla birlikte yargılama sırasında belirlenecek kalan miktar için tespit niteliğindedir. Yargılama sırasında davacı belirlenen bakiye miktarı davanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağına tabi olmadan harcını tamamlayarak hüküm altına alınmasını talep edebilecektir. Bu durumda alacağın tamamı hüküm altına alınacağından ilama dayalı icra takibi yapılabilecektir.

Kısmi eda ve külli tespit davası olarak açıldığında, davacının başlangıçta belirleyebildiği miktarı dava dilekçesinde belirtmesine gerek yoktur. Kısmi davada olduğu gibi istediği miktarda açabilir ve alacağın belirleyemediği kalan kısmının tespitini isteyebilir. Bu durumda mahkeme kısmi olarak talep edileni tahsil, kalan kısmı ise tespit hükmü olarak hüküm altına alacaktır.

Madde içeriğinden, belirsiz alacak veya tespit davası açılması için, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin; davacıdan beklenememeli (davacı gerçekten belirleyememeli) veya bu objektif olarak olanaksız olmalıdır.

Açılacak davanın değeri veya miktarı biliniyor yahut belirlenebiliyor ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılamaz. Zira madde gereği bu durumda davacının hukuki yararı yoktur.

Maddenin 2. fıkrasında açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği belirtilmiştir.

Açılacak davanın değeri veya miktarı biliniyor yahut belirlenebiliyor ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılamaz. Zira madde gereği bu durumda davacının hukuki yararı yoktur.

Maddenin 2. fıkrasında açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 107/2 maddesi ile ilgili olarak gerekçede şunlara yer verilmiştir. “Baştan miktar veya değeri tam olarak tespit edilemeyen bir alacak için, davacının böyle bir ihmal ya da kusurundan söz edilemez. Bu sebeple, belirsiz alacak veya tespit davası açıldıktan sonra, yargılamanın ilerleyen aşamalarında, karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delilerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin, bilirkişi ya da keşif incelemesi sonrası), baştan belirsiz olan alacak belirli hale gelmişse, başında belirtmiş olduğu talebini artırabilmesi benimsenmiştir.”

Buradan hareketle dava konusu alacağın değeri veya miktarı karşı tarafın (işverenin) vereceği bilgi veya tahkikat aşamasında belirlenecek (bilirkişiden hesap raporu alınması gibi) ise alacağın dava açıldığında davacı tarafından objektif olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği kabul edilmelidir. Bu nedenle maddenin birinci ve ikinci fıkrasının birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Her ne kadar 107. madde de belirtilmemiş ise de belirsiz alacak ve tespit davası açılabilmesi için kısmi dava başlığı altında düzenlenen HMK.’un 109/2 maddesinin göz ardı edilmemesi gerekir. Zira hükme göre “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Burada talep konusunun taraflar arasında belirli olması halinde kısmi dava açılamayacağı vurgulanmıştır. Kısaca davacı alacağı belirli değil ise belirsiz alacak ve tespit davası açabileceği gibi fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi dava da açabilecektir. Alacak miktarı belirli ise kısmi dava veya belirsiz alacak ve tespit davası açılamaz.

Ancak madde de ayrıca talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız olması halinde kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir. O halde talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmalı ise davacı kısmi dava açabilir. Davacı, alacak miktarı tartışmalı olduğunda kısmi dava yerine belirsiz alacak davasına da başvurabilmelidir.

Bir alacağın davanın açıldığı anda belirli mi belirsiz mi, tartışmalı mı tartışmasız mı olduğu konusunda yukarda belirtilen hükümlerden hareketle uygulamada bazı ölçütler getirilmiştir.