muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5489, Karar No: 2023/5246, Tarih: 21.06.2023

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Basında yayınlanan bilginin tüm yönleri ile doğruluğunun ortaya koyulması gerekmez. Thorgeir Thorgeirson/İzlanda davasında başvuranın mahkûmiyeti, polis şiddetine ilişkin iddiaların gerçekliğini ortaya koyamamasına dayanmaktadır. AİHM, başvurucuyu sert bir dille dile getirdiği bazı iddiaların doğruluğunu ortaya koyma yükünden muaf tutmuştur. AİHM’e göre, başvurucu başkaları tarafından söylenenleri haberleştirmiştir. Bu nedenle, iddiaların içeriği ile ilgili olarak sorumlu görülmemiştir. Ayrıca iddiaların tamamen asılsız olduğu da ortaya koyulamamıştır. Ayrıca, başvurucunun amacı polisin itibarına zarar vermek değil, Adalet Bakanlığını polis şiddetine ilişkin iddialarla ilgili bir soruşturma başlatmaya sevk etmektir. (Thorgeir Thorgeirson v/İzlanda, 13778/88,25/06/1992)

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda,10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı

olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski/Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski/Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”,“en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir. (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

İncelenen dosyada; bir haber sitesinde yayınlanan haberi facebook hesaplarında paylaşan sanıkların eylemi, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide etme maksadıyla söylenmediği, eleştiri niteliğinde olduğunun değerlendirilmesi gerektiği, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı bu sebeple, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kabul ve gerekçesinde, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, bir hukuka aykırılık bulunmadığından BAM Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

1. ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 'iftira' suçundan kurulan hükümler bakımından;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 'hakaret' suçundan kurulan hükümler bakımından;

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 'hakaret' suçundan kurulan hükümler bakımından;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli kararında BAM Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/529, Karar No: 2016/7869, Tarih: 14.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/529 E.  ,  2016/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19494, Karar No: 2017/11178, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19494 E.  ,  2017/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile dere yatağı olan kısımların tapudan terkinine ve tahkimat duvarı olan kısmının davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

e)10. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 8.107,01 TL harçtan, 25.20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 8.081,81 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 12. bendinden (maktu 1.500,00) ifadesinin çıkartılmasına, yerine ( 11.894,38 ) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/335, Karar No: 2008/2141, Tarih: 20.03.2008

1. Ceza Dairesi 2007/335 E., 2008/2141 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/335 E., 2008/2141 K.**

**- AKIL HASTALIĞI

- CEZA EHLİYETİ

- KASTEN ÖLDÜRME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 32 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahir'i kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Çetin'in yapılan yargılanması sonunda: 5237 sayılı TCK'nın 32, 57/1. maddeleri uyarınca ceza tertibine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda tedavi ve muhafaza altına alınmasına ilişkin (Van İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 30.03.2006 gün ve 303/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Müdahiller vekilinin 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Çetin'in Mahir'i öldürmek suçunun sübutu kabul edilmiştir.

Ancak;

A)

Sanığın akıl hastalığı ve cezai ehliyeti konusunda Elazığ Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi'nin raporu ile Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Ku-rulu'nun ve Gözlem İhtisas Dairesinin raporları arasında çelişki bulunduğu halde, sanığın muayenesi de yapılmak suretiyle Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

B)

Kabul ve uygulamaya göre de;

a)

CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hük-molunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,

b)

Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretinin takdir edilmemesi,

Usul ve yasaya aykırı, bozmayı gerektirdiğinden müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1807, Karar No: 2015/2180, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1807 E.  ,  2015/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7410, Karar No: 2017/5715, Tarih: 22.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7410 E.  ,  2017/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu ... Orman İşletme Müdürlüğü'ne ait arazözün müvekkillerinin desteği ... kullandığı araca çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve baba için 5.000'er TL maddi, 30.000'er TL manevi, iki kardeş için 20.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.1.2013 tarihli dilekçesi ile, taleplerini anne için 8.474,50 TL, baba için 9.214,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri; müteveffanın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğini, manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, anne için 8.4748,50 TL maddi, 10.000 TL manevi; baba için 9.214,61 TL maddi, 10.000 TL manevi, kardeşler için 8.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hükmün davacı vekili, davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24/03/2015 gün ve 2013/19790 Esas 2015/4787 karar sayılı ilamı ile "takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu ve Hazine aleyhinde dava açılmadığı halde karar başlığında davalı olarak gösterilmesi ve aleyhinde hüküm tesisinin de doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 8.474,50 TL maddi tazminat, 15.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 9.214,61 TL maddi tazminat, 15.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 12.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile davalı Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılan diğer gerekçelere, ayrıca manevi tazminatın takdirinde BK 47.maddesindeki (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. md) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı Orman Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3.672,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Orman Genel Müdürlüğü'ne İzafeten Manavgat Orman İşletme Müdürlüğü'nden alınmasına, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2141, Karar No: 2013/14662, Tarih: 14.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2141 E.  ,  2013/14662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapisten çevrili adli para cezası nedeniyle hüküm kesin olmadığından, 16.05.2012 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün oldu- ğundan, hükümden hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik hükmün TCK.nun 50/1. maddesinin uygulandığı (d) fıkrasındaki "toplam 2260 TL" ibaresi çıkarılarak yerine "2000 TL" ibresinin yazılması ve hükme “Temel adli para cezasına esas 13 günün 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çarpılarak 260 TL adli para cezasına çevrilmesine ve suça sürüklenen çocuğun neticeten 2000 TL ve 260 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3565, Karar No: 2015/2629, Tarih: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3565 E.  ,  2015/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 08.12.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle "...Hâkimin, görev ile ilgili hatalı karar verildiği, yargılamaya genel mahkemede devam edilmesi gerekirken tüketici mahkemesinde devam edildiği, tanık olarak dinlenen kişinin, davalı şirketin sahibi olduğundan, tanıklığının geçersiz olacağı, davalı şirketin kuruluş ve sicil belgeleri ile imza sirkülesinin ticaret sicilinden istenmesi taleplerinin reddedildiği, ..uzmanından rapor alınması yerine üç kişiden oluşturulacak makine mühendislerinden rapor alınması gerektiğinden, tarafsızlığından şüphe duyulduğu ...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve ret talebinde bulunan davacının HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 1.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4615, Karar No: 2015/10789, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4615 E.  ,  2015/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/411-2014/572

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Yüksel vekili ve davacı Adnan ve Gülser vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlgisi nedeniyle, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/267 Esas sayılı dosyasının aslının veya onaylı bir suretinin iş bu dosyaya konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.