muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/785, Karar No: 2018/1511, Tarih: 23.10.2018

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 tarihli 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 tarihli 2016/22-2181 E., 2018/24 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtayın iş davalarının temyiz incelemesini yapan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçinin SGK kayıtlarında girdi-çıktı işlemine tabi tutulduğunu, TİS ile getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi almakta olduğu yevmiyesinden dahi mahrum bırakıldığını ve ücretinin iş yerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini iddia ederek fark işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş yerinde sendikal örgütlenme olduğu, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunduğu ve davacı işçinin sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının talep ettiği fark işçilik alacaklarının hesaplanabilmesi için, kanunda öngörülen kayıt ve belgeleri tutma ve işçinin bilgisine sunmakla yükümlü olan işverenin sunacağı bordrolara ihtiyaç duyulmaktadır. Çünkü fark işçilik alacaklarının belirlenebilmesi muhasebe işlemini gerektirmektedir. Zira davacının alacağı gerçek ücrete toplu iş sözleşmesi ile belirlenen zam oranları uygulanarak bulunacak miktardan işverence düzenlenen bordrolardaki ücret mahsup edilerek fark alacak bulunacaktır. Bunun için de açıklandığı üzere, iş yerinde kayıt tutma dolayısı ile belgeleme yükümlüsü olan işverenin sunacağı bordrolara ve kayıtlara ihtiyaç vardır.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.02.2018 tarihli ve 2016/22-1262 E., 2018/391 K. sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14373, Karar No: 2012/19577, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14373 E.  ,  2012/19577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ2007/189 ESAS SAYILI DOSYA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.11.2010 gün ve 2007/166-2012/258 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.06.2012 gün ve 2011/3531-2012/9644 sayılı kararı aleyhinde davalı-birleşen davanın davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 007463 sayılı çatal bıçak ve kaşıklardan oluşan tasarım tescillerinin yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin olmadığını, bu tasarımların davalının tescilinden önce üretilen ve piyasada satılan ürünler olduğunu ileri sürerek davalının endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğünü, haksız rekabetinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici niteliklere sahip olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada ise, müvekkiline ait tasarım tescil belgesindeki 2 ve 3 sıra sayılı çatal ve kaşık tasarımlarının davalı tarafından haksız ve izinsiz olarak üretildiğini ileri sürerek, haksız rekabetin ve tasarıma tecavüzünün tespitini, men’ini ve ref’ini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kadar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı-birleşen davanın davacısı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-birleşen davanın davacısı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-birleşen davanın davacısı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19592, Karar No: 2020/15727, Tarih: 16.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/19592 E.  ,  2020/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

T.C Kara Kuvvetleri Komutanlığı 3. Piyade Eğitim Tugay Hizmet Birlik Komutanlığı'nın 08/03/2016 tarihli yazı içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğa yokluğunda açıklanan hükmün, 24/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz talebinin süresinde yapıldığı, mahkemece suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin reddine yönelik verilen ek kararın yok hükmünde kabulü ile yapılan incelemede;

5237 Sayılı TCK’nun 6-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak saat 18.55’den itibaren başladığı, oluş ve dosya kapsam içeriği,suça sürüklenen çocuğun, müştekinin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, suçun saat 21.00’dan sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nun 143.maddesi uygulama konusu olduğundan ve bu nedenle uzlaştırma işlemleri gerçekleşemeyeceğinden, tebliğnamede uzlaştırma konusunda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23268, Karar No: 2011/21996, Tarih: 13.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/23268 E.  ,  2011/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadından kaynaklanan ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve delillerin tespit edilememiş olmasına, davalı-davacı kadın tarafından açılan ve birleştirilen bağımsız nafaka davasının kabulüne karar verilmiş olmasına göre eş ve çocuk yararına takdir edilen nafakaların bu davanın açıldığı tarihten geçerli olacağının tabii bulunmasına, hüküm altına alınan yargılama giderleri ile vekalet ücretinin, boşanma davası reddedilen davacı-davalıdan alınıp, nafaka davası kabul edilen kadına verildiğinin açık ve tartışmasız olmasına ve nafakanın reddedilen kısmı üzerinden diğer taraf yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceğine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/8266, Karar No: 2023/6577, Tarih: 28.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/8266 E.  ,  2023/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/148 E., 2019/223 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşma talebinin, verilen cezanın nev ve miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/243 ... kararı ile

sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/148 Esas, 2019/223 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının birinci cümlesi yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına,

2.Sanığın Bank Asyaya örgütsel talimat doğrultusunda para yatırmadığına,

3.Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

4.Suç ve cezaların geçmişe yürütülemeyeceği ilkesinin ihlal edildiğine,

5.Masumiyet karinesinin ihlal edildiğine,

6.Mülkiyet ... ve özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine,

7.Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

8.Mahkumiyet hükmünün gerekçeyi içermediğine,

9.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

10.Savunma hakkının kısıtlandığına,

11. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5.Masumiyet karinesinin ihlal edildiğine,

6.Mülkiyet ... ve özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine,

7.Kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ihlal edildiğine,

8.Mahkumiyet hükmünün gerekçeyi içermediğine,

9.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

10.Savunma hakkının kısıtlandığına,

11. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 2013 yılı öncesini de kapsar şekilde ilgili yerlerden Bank ... ve diğer bankalardan hesap ve işlem hareketleri getirtilerek, sanık savunmasının denetlenmesi bakımından Bank Asyadaki hesap hareketleri ile benzer mahiyette işlemlerin bulunup bulunmadığı temin edilip incelenmek ve bu konuda uzman bilirkişi raporu alınmak suretiyle örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden, bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması ile sanığın örgüte yardım kastıyla hareket edip etmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından sanığın mezkur bankada, bankanın TMSF'ye devir işlemi sonrası hesapların kapatılıp kapatılmadığı veya hesap bakiyelerinde önemli bir azalmanın olup olmadığı da belirlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunduğu halde eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin atıf maddesi olarak sadece TCK’nın 220/7 nci maddesinin gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/148 Esas, 2019/223 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25614, Karar No: 2019/37269, Tarih: 18.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/25614 E.  ,  2019/37269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinden dava açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinden hüküm kuruduğu gözetilerek,

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 08.03.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 06.09.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2015/26727 Esas numarasında kayıtlı İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/931 Esas- 2014/25 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 02.03.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 23.07.2013 olduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/246647 sırasında kayıtlı Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/132 Esas-2015/195 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 22.05.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 31.03.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7073, Karar No: 2013/8944, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7073 E.  ,  2013/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı ...'in ...olan baba ve anne kaydının gerçek babası ve annesi ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve Cumhriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... ve ölü eşi...çocuğu olarak nüfusa kayıtlı davalı ...'in davalılar ... ve ... çocuğu olduğunu bildirerek, ...'in ana-baba kaydının gerçeğine göre düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden davalılara Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesi uyarınca ihtarlı davetiye çıkarıldığı, davalıların DNA incelemesi için icabet etmemesi üzerine davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır. Soybağına ilişkin davalar kamu düzeni ile yakından ilgili olup hakimin tüm delilleri toplayarak doğru kayıt oluşturması gerekir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 292/1. maddesi uyuşmazlığın çözümü bakımından zorunlu ve bilimsel verilere uygun olmak, ayrıca sağlık yönünden bir tehlike oluşturmamak şartıyla, herkes, soybağının tespiti amacıyla vücudundan kan veya doku alınmasına katlanmak zorundadır. Haklı bir sebep olmaksızın bu zorunluluğa uyulmaması halinde, hâkim incelemenin zor kullanılarak yapılmasına karar verir hükmünü taşımaktadır. Mahkemece açıklanan yasa hükmü gözetilerek işlem yapılması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30901, Karar No: 2020/12405, Tarih: 16.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30901 E.  ,  2020/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’nın, katılanın şirket müdürü olduğu .... Gıda isimli marketin Osmanpaşa şubesinde şarküteri reyonundan sorumlu olarak çalıştığı, sanığın 01/01/2014-10/01/2014 tarihleri arasında kendisinin sorumluluğunda bulunan 1 kg'lık 27 adet tereyağını, 10 adet 2 kg'lık ayçiçek yağını ve bir adet 5 kg'lık yağı kendisine menfaat temin etmek maksadıyla marketin dışına çıkardığı ve tasarrufta bulunduğu, sanık ...’ın arkadaşı olan diğer sanık ...’ın da,....’a yardım etmek suretiyle eylemine iştirak ettiği iddia edilen olayda; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8239, Karar No: 2013/9530, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8239 E.  ,  2013/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden bir kısım davalı vekiline yükletilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19313, Karar No: 2016/11487, Tarih: 29.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2016/19313 E.  ,  2016/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere (asıl karar)

Temyiz talebinin reddine (ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığa 15.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hükmü bir haftalık temyiz süresinden sonra 19.11.2013 tarihinde temyiz ettiği, yerel mahkemece 28.11.2014 tarihli ek karar ile infazın durdurulması talebinin reddine, eski hale getirme talebinin değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği ve bu ek kararın sanığa 01.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek kararın tebliğinden sonra temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 29/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.