muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21151, Karar No: 2015/20255, Tarih: 23.11.2015

1479 sayılı Yasa'nın Ek 12. maddesinde, “Bu Kanuna göre ilk defa sigortalı olanların sağlık yardımından yararlanmaları, en az sekiz ay, yeniden sigortalı olanların ise en az dört ay eksiksiz sağlık sigortası primi ödemiş olmaları, sağlık ve sigorta prim borcu bulunmaması şartına bağlıdır.” düzenlemesi mevcuttur.

19.01.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6385 sayılı Yasanın 12. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 45. maddede, “Bu Kanuna göre genel sağlık sigortalısı ya da bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına girmekle birlikte, asli olarak hak etmediği bir kapsamda sağlık hizmeti alanlara 31/1/2012 tarihine kadar verilen sağlık hizmetlerine ilişkin Kurumca tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar, varsa ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden Kurumca vazgeçilir.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan hükmün gerekçesinde ise, 5510 sayılı Kanuna göre, vatandaşların genel sağlık sigortası kapsamına alınmasına ilişkin işlemlerin 2012 yılı Ocak ayı itibarıyla tamamlanması nedeni ile, bu tarihe kadar yaşanan geçiş surecinde, tabi olduğu genel sağlık sigortası statüsünün aradığı şartlarla sağlık yardımı alması gerekirken, Kanunun diğer statülerine göre ya da bakmakla yükümlü olunan kişi statüsünde hak etmediği halde sağlık yardımı yapılanlara ilişkin sağlık giderlerinin ilgililerden tahsil edilmemesi ve bu suretle oluşacak mağduriyetlerin önlenmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.

Somut olayda; 5510 sayılı Yasanın geçici 45. maddesi kapsamında 01.10.2008-23.03.2009 döneminde haksız karne kullanımından davacıya yersiz sağlık gideri borcu çıkarılması mümkün olmayıp, bu döneme ilişkin davacının borcu olmadığına yönelik mahkeme kararı isabetlidir. Ancak 25.08.2008-30.09.2008 dönemine yönelik olarak davacının 5510 sayılı Yasanın geçici 23. Maddesi uyarınca geçmiş dönem borçlarını ödemiş ve 1479 sayılı Yasanın ek 12. maddesi kapsamında prim borcu olmaması halinde sağlık sigortası yardımlarından faydalanmasının mümkün olduğu gözetilerek bu yönde yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1768, Karar No: 2008/2902, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1768 E.  ,  2008/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan  manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 1,90 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 04.09.2007 gün ve 1968 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 02.04.1996 tarihinde % 11,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 13,10 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8453, Karar No: 2016/7672, Tarih: 09.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/8453 E.  ,  2016/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/10/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15052, Karar No: 2010/22434, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15052 E.  ,  2010/22434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10363, Karar No: 2009/18603, Tarih: 12.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10363 E.  ,  2009/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) 5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 67,00 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 01.01.2009 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

2) HUMK'nun 193.maddesinde "...görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırılması zorunludur. ...her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirmesi gerekir. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan Kemalpaşa'da borçlu hakkında takipte bulunmuş, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı üzerine Kemalpaşa İcra Mahkemesi 12.11.2007 tarih ve 2007/67 esas, 2007/77 sayılı kararı ile Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili İstanbul İcra Dairelerine gönderilmesine karar verilmiş ve bu karar 24.12.2007 de kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 08.01.2008 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) Kemalpaşa İcra Müdürlüğü'ne müracaat ederek dosyanın, Çatalca İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini talep etmiştir. Çatalca İcra Müdürlüğü'nce yeniden harç alınmadan, borçluya ödeme emri gönderilmiştir. Borçlu süresi içinde işlemiş ve işleyecek faiz miktarına ve oranına icra mahkemesinde itiraz etmiştir. Çatalca İcra Mahkemesi'nce HUMK'nun 193.maddesi re'sen nazara alınarak (10 günlük yasal süre içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden ve yeni bir takip talepnamesi de sunulmadığından, takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 67,00 TL temyiz başvuru harcının alınmasına, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19183, Karar No: 2022/15712, Tarih: 29.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19183 E.  ,  2022/15712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 01/12/2021 havale tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 29/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17417, Karar No: 2010/30465, Tarih: 16.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17417 E.  ,  2010/30465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şikayet dilekçesinde takip konusu çeke ilişkin olarak keşide tarihinde tahrifat yapıldığını iddia ederek takibin iptalini talep etmiş, dilekçenin ikinci sayfasında ise alacaklı şirketle açık hesap olarak ticari ilişki içerisinde olduğunu, açık hesaptan doğan borcuna karşılık olarak takip konusu çekin düzenlendiğini, ayrıca söz konusu borcun ödendiğini ileri sürmüştür.

İİK.nun 170/a maddesine göre kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığını anlaşılırsa bu husus mahkemece re'sen gözönüne alınarak takibin iptaline karar verilir. Aynı maddenin son fıkrasında ise, her ne suretle olursa olsun borç kısmen veya tamamen kabul edilirse bu madde hükmünün uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, borçlu, yukarıda belirtildiği üzere şikayet dilekçesinde borcu kabul ettiğini ve ödediğini açıkça belirttiğinden, bu durumda, çekin kambiyo vasfında  olmadığı yönündeki şikayet dinlenemez.

Mahkemece, ödeme iddiası da kanıtlanamadığından istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2330, Karar No: 2021/3926, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2330 E.  ,  2021/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sarayaltı mahallesi 449 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

a)4. fıkrasının (a) bendinde yer alan (ödenmemişse) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (banka nezdinde işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b)4. fıkrasının (b) bendinde yer alan (kamulaştırma fark bedelinin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine ( üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

c)5. bendin tümüyle çıkartılmasına, yerine (5- 2942 sayılı Yasanın 10. maddesinin 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 ay içinde sonuçlandırılamadığından, 172.490,37 TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.12.2015 tarihinde kadar, 873.593,77 TL kamulaştırma fark bedeline 02.08.2014 tarihinden Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 23.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak, davalılara hisseleri oranında verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2327, Karar No: 2016/238, Tarih: 21.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/2327 E.  ,  2016/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının yargılama giderine ilişkin temyiz itirazına gelince;

Dosya kapsamından, 04.06.2014 tarihli 3919 sıra no’lu makbuz içeriğinden 100 TL bilirkişi ücretinin davalı tarafından yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 100 TL yargılama giderinin davacı tarafından yatırıldığı kabul edilerek hükmün 5.bendinde kabul ve ret oranına göre belirlenen yargılama giderinin davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmiş olması doğru değildir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı dava dilekçesinde aylık 1400 TL olmak üzere 2012 Kasım-Aralık ayları ile 2013 Ocak-Şubat ve Mart ayları kirası toplamı olan 7000 TL’nin tahsilini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, kiralananın 12.12.2012 tanzim tarihli ihtarname ile 30 Kasım 2012 tarihinde tahliye edildiğinin bildirildiğini bu nedenle kira borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ile davalı arasında 08.03.1995 tarihli 1 yıl süreli mesken olarak kullanılmak üzere yapılan kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kiralananın ne zaman tahliye edildiği ve buna bağlı olarak kira alacağının kapsamının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Kira ilişkisinin varlığını ve kira miktarını kiraya veren, kira parasının ödendiğini ise kiracının, kiralananı tahliye edip, anahtarın usulüne uygun olarak teslim edildiğini kiracının kanıtlaması gerekir. Kiralananın boşaltılıp, anahtarın kiraya verene teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan maddi bir vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle H.M.K.nun 200.maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir. Kiraya verenin açık muvafakatı bulunmadıkça kiracı anahtar teslimini ancak yazılı delille kanıtlayabilir. Kira sözleşmesindeki imza inkar edilmediğinden kira ilişkisi ve kira miktarı davacı kiraya veren tarafından kanıtlanmıştır.

Kira sözleşmesinin 5. maddesinde; “…Kiracı, mal sahibine 1 ay önceden haber vermek kaydıyla tahliye edebilir..” şeklinde düzenleme bulunduğu, davalı kiracının sözleşme hükmü uyarınca 12.12.2012 tarihli ihtarname ile kiralananın tahliye edildiğini bildirdiği kiraya verenin ise 11.02.2013 tarihinde ihtarnameye verdiği cevapla, anahtarların teslim edilmediğini belirterek tahliyeyi kabul etmediği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından, taraflar arasında devam eden ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/681 esas sayılı davasında davalı kiracının akde aykırı olarak mecurda köpek beslemesi nedeniyle tahliyesine dair verilen kararın ... İcra Müdürlüğü’nün 2013/6647 esas sayılı icra dosyasında infazının gerçekleştirildiği ve 30.07.2013 tarihli icra haciz tutanağında mecurun anahtarlarının kiraya verene verilerek teslim edildiği anlaşılmakla mecurun 30.07.2013 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü gerekmektedir. Buna göre davalı kiracının tahliye tarihi olan 30.07.2013 tarihine kadar olan kiralardan sorumluluğu bulunmaktadır. Davacının talebi 2012 Kasım-Aralık ayları ile 2013 Ocak-Şubat ve Mart ayları kira parası olup talep gözetilerek alacağın tamamına hükmedilmesi gerekirken hatalı şekilde davalının 12.12.2012 tarihli ihtarının tahliye tarihi kabul edilerek ihtar tarihine kadar muaccel olan 2012 Kasım ve Aralık ayları kira parasının tahsiline karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.