muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12063, Karar No: 2013/8888, Tarih: 29.05.2013

Dosyada mevcut ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 16.04.2009 gün ve 08 sayılı raporu ile bu rapora dayanak olan ve Vakıflar Genel Müdürlüğünce yaptırılan bilirkişi incelemesine dair 18.08.2008 tarihli bilirkişi raporunda; İzmir Merkez Kemeraltı Camii restorasyonu işi için yapılan ihaleyi alan ve yetkilisi sanık ... olan Ant Yapı İnşaat Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketinin 24.12.2004 tarihli dilekçeyle işin tamamlandığını belirterek geçici kabulünün yapılmasını istemesi üzerine, suç tarihinde Vakıflar Bölge Müdürlüğünde sözleşmeli mimar olarak çalışan sanık ... ile elektrik teknikeri sanık ... tarafından düzenlenen 24.12.2004 tarihli yapım işleri geçici kabul teklif belgesinde, işin aynı gün yapılan ön incelemesinde sözleşmesine uygun olarak tamamlandığı ve geçici kabule hazır hale getirildiğinin tespit edildiğinin bildirilmesi üzerine aralarında Ant şirketi yetkilisi sanık ... ile sanık ...’in de bulunduğu geçici kabul komisyonu üyelerince imzalanan 31.03.2005 tarihli yapım işleri geçici kabul tutanağının 04.04.2005 tarihinde Vakıflar Bölge Müdürü olarak görevli bulunan sanık ... tarafından imzalanmak suretiyle onaylandığı, bilahare sanıklar ... ve ... tarafından düzenlenen tarihsiz yapım işleri kesin kabul teklif belgesinde; 24.12.2005 tarihinde kesin kabul zamanı gelen işin işyeri inceleme ve muayenesi 26.01.2006 tarihinde yapılarak işin sözleşme ve eklerine uygun ve kesin kabulü yapılabilecek halde olduğunun tespit edildiği ve davaya dahil olmayan yetkililerden oluşan komisyon marifetiyle işin kesin kabulünün yapılarak, sanık ...’in de imzasını taşıyan 03.03.2006 tarihli yapım işleri kesin kabul tutanağının düzenlendiği ve aynı tarihte sanık ... tarafından onaylandığı, ancak; taşınmazın mahallinde yapılan kontrolleri ışığında, onarım dosyasının tetkik edilmesi sonucunda, restorasyonun projeye uygun olarak gerçekleştirilmediği, projede ve sözleşme ekinde bulunan dokümanlarda yer alan birçok imalatın yapılmadığı halde bedelinin hakediş raporuna konularak ödendiği, bedeli tam olarak ödenen işlerin bir bölümünün ise eksik yapıldığının tespit edildiği; yaklaşık maliyet cetvelinde yer almasına ve hakediş raporları ile bedeli yükleniciye ödenmesine rağmen, raporda ayrıntısı belirtilen imalat kalemlerinin yapılmadığının bildirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların hukuki durumlarının takdiri açısından; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak, hakediş raporlarında yer almasına rağmen yapılmadığı veya eksik yapıldığı belirtilen işlerin olup olmadığı kesin suretle tespit edilerek, bir kısım işlerin hiç yapılmadığı veya eksik yapıldığının tespiti halinde; bunlardan hangi sanığın ne suretle sorumlu olacağı belirlenerek, eylemlerinin hangi suç veya suçları oluşturacağı da karar yerinde tartışılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla ve dosya üzerinden inceleme yapan bilirkişi heyetinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9985, Karar No: 2014/33726, Tarih: 20.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/9985 E.  ,  2014/33726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/98997

MAHKEMESİ : Ödemiş(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

NUMARASI : 2009/383 (E) ve 2011/199 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanık R.. S.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan T.. K.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-)Sanık R.. S.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında, TCK'nın 129/3. maddesi gereğince doğrudan ceza verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 125. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildikten sonra yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan T.. K.. vekili ve sanık R.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, kararda sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasından sonra, hakaretin karşılıklı olması sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına şeklindeki hükümlerin çıkarılmasına, yerine "sanığın hakaret suçunu karşılıklı işlediği anlaşıldığından, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4562, Karar No: 2015/6627, Tarih: 24.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4562 E.  ,  2015/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/242514

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2009/707 (E) ve 2011/373 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli karar başlığına sehven “15.03.2006” olarak yazılan suç tarihinin, suça konu senetlerin icraya konulduğu “11.04.2007” tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, hayali kişileri keşideci olarak göstererek düzenlediği sahte senetleri, ciranta olarak imzalayıp, katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın katılan ile arasında hiç bir ticari ilişki bulunmadığını, suça konu senetleri katılana vermediğini, senetlerdeki ciro ve imzaların kendisine ait olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, sanığın incelemeye esas yazı ve imza örnekleri alınıp, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da toplanmak suretiyle, suça konu senetlerdeki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından, icra takip dosyalarının celp edilerek suça konu senetlerde keşideci olarak görülen kişilere ulaşılıp ulaşılamadığının belirlenmesinden, katılanın, senetlerde keşideci olarak görülen kişilerden bazılarına ulaştığını beyan etmesi dikkate alınarak, keşideci olarak görülen kişilerin gerçek kişiler mi, hayali kişiler mi oldukları yönünde araştırma yapılarak, gerçek kişiler olduklarının tespiti halinde tanık sıfatıyla, suça konu senetlerdeki durumlarının ve olay hakkında bilgi ve görgülerinin tespitinden, senetlerin önceden doğan borca karşılık verilmesi halinde dolandırıcılık suçunun kast unsurunun oluşmayacağı göz önünde bulundurularak suça konu senetlerin, borç doğmadan önce mi yoksa borç doğduktan sonra mı verildiğinin katılandan ayrıntılı bir şekilde sorulması ve bu hususların olayı açıklığa kavuşturacak şekilde belirlenmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24853, Karar No: 2014/20744, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24853 E.  ,  2014/20744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şahadetnamede sahtecilik

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında mahkumiyet

Hazro Halk Eğitim Müdürlüğü bünyesinde açılan “Yetişkinler İçin II. Kademe Okuma Yazma Kursunda” kurs öğretmeni olarak görev yapan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın , “II. kademe okuma yazma kurslarına katılmayan, yoklama belgelerinde isimleri bulunmayan, kurs bitiminde düzenlenen sınava da katılmayan şahıslar hakkında “Yetişkinler II. Kademe Eğitimi Başarı Belgesi” ve “sınav sonuç çizelgesini” sahte olarak düzenledikleri, Hazro Halk Eğitim Müdür Vekili olan sanık ...'ın da sahte olarak düzenlenen başarı belgelerini onaylayıp imzaladığının iddia ve kabul edildiği olayda, suça konu belgelerin okul diploması olmayıp sürücü belgesi almaya yönelik bulunması nedeniyle sanıkların eylemlerinin düzenlenen belgelerin niteliği itibariyle suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Yasanın 355. maddesine uyan suçu, adına düzenlenen sahte başarı belgesini kullandığı iddia ve kabul olunun sanık ...'ın eyleminin ise aynı Kanunun 356. maddesindeki “şahadetnamede sahtecilik” suçlarını oluşturacağının kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen “şahadetnamede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 24.07.2004, 26.07.2004, 21.09.2004, 01.10.2004, 23.11.2004 ve 29.11.2004 suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar ... ile ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen

hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/257, Karar No: 2010/11177, Tarih: 14.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/257 E.  ,  2010/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı VUK.nu Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2002 takvim yılında “sahte fatura kullanarak” vergi kaçakçılığı suçunu işlediği iddia olunan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında mükellefin sahte fatura düzenlediği belirlenen “Hafriyat Metal İnş.Nak.Ltd.Şirketi’ nden” sahte fatura alarak kullandığının belirtilmesine,sanığın duruşmada şirketteki hissesini Altındağ 5.Noterliği’nin 31223 yevmiye nolu hisse devir senedi ile ...’na devrettiğini savunup buna ilişkin fotokopiden ibaret hisse devir senedinin ibraz olunmasına,Ankara Ticaret Sicil Memurluğu’nun 25.04.2006 gün ve 125128/6865 sayılı yazısında Züccaciye Tüp Gaz Otomotiv İnş.Nak.Gıda Paz.Konf.İth.İhr.Ltd.Şirketi” ni 27.09.1999 tarihli karara göre 10 yıllığına sanık ...’in temsil ve ilzama yetkili olduğunun,sanığın yetkilisi olduğu adı geçen firma ileHafriyat firması hakkında düzenlenen kaçakçılık,vergi inceleme raporları ve vergi tekniği raporlarında Hafriyat firmasının 2001 yılından beri sahte fatura düzenlediğinin,düzenleyen firmanın iştigal konusunun “temizlik hizmetleri” olmasına karşın sanığın adı geçen firmadan 3 adet “kereste satışına” konu fatura alarak kullandığının belirtilmesine göre, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayini bakımından;öncelikle anılan hisse devri sözleşmesinin onaylı örneğinin adı geçen noterlikten istenmesi, şirkette ortak ve aynı zamanda müdür olan sanığın hissesinin tamamını bir başka şahsa devretmesiyle müdürlük sıfatının sona erip ermediği hususunun ve hisse devir sözleşmesinin Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilan edilip edilmediğinin araştırılması, fiilen görevine devam edip etmediğinin belirlenmesi,suç tarihi itibariyle görevine fiilen devam ettiğinin ve sorumluluğunun belirlenmesi halinde sanığın kullandığı faturaları düzenleyen firma hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa celp ile özetlerinin duruşma tutanağına geçirilerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanması,gerektiğinde kullanılan fatura adet ve meblağları da nazara alınarak faturaları düzenleyenler ile kullanan sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile fatura bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan satıcının hesabına girdiğini gösteren geçerli belgeler olup olmadığı, sanığın kullandığı faturaları düzenleyenlerin fatura konusu emtialarla ilgili yeterli üretimleri

ve stoklarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

ve stoklarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/918, Karar No: 2015/3131, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/918 E.  ,  2015/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5067, Karar No: 2012/5998, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5067 E.  ,  2012/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hükmen tescil ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının 09.03.2005 tarihinde noterden tasdikli ortaklık devir sözleşmesi ile üyeliğini davacıya devrettiği halde, üyeliğe tahsis edilen bağımsız bölümün halen müvekkiline teslim ve tescil edilmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümün davacı adına tescilini ve 10.000,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davalının kooperatif üyeliğini davalıya devrettiği, devir işleminin dava dışı kooperatif tarafından da kabul edildiği, devredilen üyeliğe tahsisli bağımsız bölümün halen dava dışı kooperatif üzerine tapuda kayıtlı olduğu, tescil davasının da kayıt maliki olan kooperatif aleyhine açılması gerektiği, kaldı ki davacı lehine tescil şartlarının oluşmadığı gibi üyelik devir sözleşmesinde cezai şarta ilişkin düzenleme de olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sözleşmeden doğan cezai şart alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kooperatif üyeliğinin devrine dayalı hükmen tescil istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, Kooperatifler Kanunu’nun uygulanmasından kaynaklanmaktadır. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 99. maddesi uyarınca bu tür davalarda basit muhakeme usulü uygulanmaktadır. HUMK'nun 176/11. madde ve bendinde ise basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işlere adli aravermede de bakılacağı öngörülmüştür.

Mahkeme ilamı, davacı vekiline 28.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup karar, HUMK`nun 432/1. madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 19.08.2010 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

S.2

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin cezai şart alacağı yönünden temyiz isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin kooperatif üyeliğinin devrine dayalı hükmen tescile yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

...
Yargıtay — Esas No: 2019/14008, Karar No: 2020/2054, Tarih: 13.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/14008 E.  ,  2020/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/3, maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 ay kesintili dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 22/09/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Katılan ...’ün suç tarihi olan 22/09/2010 gününde bir restoranda yemek yediği esnada sandalyenin arkasına asmış olduğu çantasının içerisinden cüzdanının çalındığı ve aynı gün cüzdan içerisindeki kartlar kullanılarak katılanın hesaplarından muhtelif miktarlarda paralar çekildiği, 05/11/2010 günü suça sürüklenen çocuğun sosyal medya hesabından katılana mesaj göndererek cüzdan kaybedip kaybetmediğini sorduğu ve telefon numarasını istediği, katılanın eşinin telefon numarasını vermesi üzerine suça sürüklenen çocuğun hakaret ederek cüzdanı teslim etmediği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, park ve bahçelerde peyzaj işinde çalışırken bahse konu cüzdanı bulduğunu, kendisinin hırsızlık suçu ile ilgisi olmadığını ve katılanın hesabından para çekmediğini savunduğu dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun 29/12/2009-17/01/2011 tarihleri arasında... Peyzaj Ltd. Şti. bünyesinde temizlik ve budama işlerinde çalıştığına ve pazar günleri hariç hergün aralıksız olarak çalıştığına dair 25.02.2014 tarihli yazı, tanıklar ... ve...’ın hazırlık aşamalarında alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar suç konusu banka kartlarının kullanıldığı ATM’lerin güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi ve sonucuna göre delillerin takdiri gerekmekte ise de suç tarihi itibarıyla bahse konu noksanlığın giderilemeyeceği anlaşılmış olmakla, mevcut delil durumu itibarıyla suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini ispata yarar, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delilin dosyada mevcut olmadığı göz önüne alınarak üzerine atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraati yerine, mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.