muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17493, Karar No: 2018/25000, Tarih: 21.11.2018

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak ve tespit davası olarak açılmış olup, Mahkemece de belirsiz alacak davası olarak görülüp sonuçlandırılmıştır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak ve tespit davası olarak açılmış olup, Mahkemece de belirsiz alacak davası olarak görülüp sonuçlandırılmıştır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, kullanmadığı yıllık izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Dosya kapsamına göre davacı taraf, kıdem ve ihbar tazminatının hesabında aylık ücrete ilave edilmesi gereken yol veya yemek gibi aynı nitelikte herhangi bir yardım yapıldığını ileri sürmemiştir. Bu halde, somut olay yönünden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin belirsiz alacak davasının konusunu oluşturabilmesi mümkün değildir. Anılan alacak talepleri yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, hükmedilen alacakların brüt veya net olduklarının kararda açıkça belirtilmemesi infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup, bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2866, Karar No: 2025/1743, Tarih: 11.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2866 E.  ,  2025/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 08.11.2023

EK KARARLAR TARİHİ : 20.12.2023, 15.01.2024

SAYISI : 2020/1003 E., 2023/1595 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

EK KARARLAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu asıl ve ek kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın beş ayrı katılana yönelik dolandırıcılık eylemleri nedeniyle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince yargılandıkları, sanıklardan ...'ın beş ayrı katılana yönelik dolandırıcılık eyleminden dolayı beş kez beraatine, sanık ...'nin ise beş ayrı katılana yönelik dolandırıcılık eyleminden dolayı 5 yılın altında 5 kez hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükümlerin istinafı üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince sanıklardan ... hakkındaki beraatlerle ilgili esastan ret, sanık ... hakkında ise katılanlar ..., ..., ...' e yönelik eylemler bakımından mahkûmiyetlerle ilgili esastan ret, katılan ...'a yönelik eylem yönünden cezanın azaltılması suretiyle mahkûmiyet, katılan ...'ya yönelik eylem bakımından ise cezanın artırılması suretiyle mahkûmiyet hükümleri kurulduğu,

Katılanlar vekilince her iki sanık hakkındaki beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edildiği,

Mahkemece katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin değerlendirildiği ve buna göre sanık ...'in katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle verilen beraat ile sanık ...'ın katılanlar ..., ..., ..., ...'a yönelik eylemleri ile ilgili mahkûmiyet kararlarına ilişkin katılanlar vekilinin temyizi göz ardı edilerek, yine katılanlar vekilinin 15.01.2024 tarihli hükümlerin kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek kararına yönelik 16.01.2024 tarihli yaptığı temyiz başvurusu ile ilgili de görüş bildirilmediği anlaşılmakla izah edilen hususlara ilişkin ek tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34956, Karar No: 2018/15678, Tarih: 25.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34956 E.  ,  2018/15678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı ... İnş. Tic. ve San. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Tekstil İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin ...'de DSİ'nin ihalesini alan davalı ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. bünyesindeki şantiyede çalıştığını, bu sebeple davalı ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş.'nin üst işveren olarak davacının hak ve alacaklarından sorumlu olduğunu ve iş akdine son verdiğini feshin haksız olduğunu iddia ederek ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti,tatil ücretlerinin tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... Enerji Üretim ve İnş. A.Ş. vekili ; husumet itirazında bulunduklarını, davacının ... A.Ş. çalışanı olmayıp diğer davalı ... Ltd. Şti'nin çalışanı olduğundan davanın ... A.Ş.'ye yöneltilemeyeceğini, ... A.Ş. ile ... Ltd. Şti. arasından herhangi bir yüklenici sözleşmesinin mevcut olmadığını, alt-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalılardan ... Tekstil İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili davacının ödenmemiş alacağı kalmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl iş veren - alt iş veren ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle davalıların müteselsil ve müştereken sorumlu olduğunun tespiti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde ... şirketleri vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay'ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

2-Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay'ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Davacı tarafından dava dilekçesi incelendiğinde, davalı şirketlerin arasında asıl-alt işverenlik ilişkisi olduğu bu nedenle herbirinin sorumluluğunun hüküm altına alınması isteğiyle dava açılmıştır. ... Tekstil İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.alt işverenliğinde ... Barajı ve HES İnşaatı iş yerinde geçen çalışmasında asıl işverenin dava dışı ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. olduğu, davalı ... Enerji Üretim ve İnşaat A. Ş. ile davalı ... İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti arasında yapılmış herhangi bir hizmet alım sözleşmesi olmadığı, söz konusu çalışma dönemi yönünden davalı sıfatının asıl işveren olarak dava dışı ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş. ye ait olduğu bu nedenle davalı gösterilen ... Enerji Üretim ve İnşaat A. Ş. nin davada davalı sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla ... Enerji Üretim ve İnşaat A. Ş. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile sorumluluğuna gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçinin hafriyat kamyon şoförü olarak davalı işyerinde çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinin tanık beyanlarına göre günlük 10 saatlik çalışma süresi ile haftada 9 saat kabul edildiği görülmüştür.

Somut olayda, davacı işçinin hafriyat kamyon şoförü olarak davalı işyerinde çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinin tanık beyanlarına göre günlük 10 saatlik çalışma süresi ile haftada 9 saat kabul edildiği görülmüştür.

Fazla mesai alacaklarının ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmıştır. Davacı tanıkları sabah 07.00'de işe başlayıp saat 17.00e kadar çalışma yapıldığını belirtirken; davalı tanıkları üçlü vardiya olan çalışmadan söz etmektedir. Davacının işyerindeki çalışma düzenine esas alınan tanık beyanlarının çelişkili olduğu anlaşılmış olup öncelikle bu çelişkinin giderilmesi için gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek sonucuna göre belirlenecek günlük çalışma saatleri ile ara dinlenme süreleri dikkate alınarak fazla mesai hesaplanmalıdır.Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7635, Karar No: 2018/2817, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7635 E.  ,  2018/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20642, Karar No: 2017/716, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20642 E.  ,  2017/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 04/03/2015 tarih 2014/16661 Esas 2015/2989 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12728, Karar No: 2016/4930, Tarih: 21.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12728 E.  ,  2016/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... adına kayıtlı taşınmaza davalı lehine 400.000 TL bedelli birinci derece azami meblağ ipoteği konulduğunu, ipotek verilme sebebinin 12.07.2005 tarihli ve 138.000 TL bedelli teminat mektubu olduğunu, belirtilen teminat mektubunun davalı bankaya iade edildiği halde davalı banka tarafından ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek, müvekkili adına taşınmaz üzerindeki davalı lehine konulan ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile müvekkili banka arasında 24.05.2005 tarihli genel kredi sözleşmesinin imzalandığını ve anılan sözleşme gereği davacı şirkete gayri nakdi kredi kullandırıldığını, teminat olarakta diğer davacı adına olan taşınmaza ipotek tesis edildiğini, davacının sözleşme hükümlerine uymaması üzerine depo talepli olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan icra takibinin ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kararı ile takibin teminat mektubunun süresi dolduğu için bu kısmının iptal edildiğini, ancak bakiye talep için icra takibinin ayakta kalan kısmına ilişkin alacaklarının ödenmediğini, ipoteğin kaldırılmasını malik isteyebileceğinden davacı şirketin aktif dava ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre üzerindeki ipoteğin kaldırılması istenen taşınmazın garanti altına almış olduğu kredi borcunun tamamen ödenmiş ve teminat mektubunun iade edilmiş olduğunun anlaşıldığı, davanın taşınmaz maliki yönünden kabulü gerektiği, diğer davacı şirketin ise ipotekli taşınmazla bir ilgisi olmadığı gerekçesi ile davanın davacı ... Taah. ve Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine, davacı ... bakımından ise kabulüne, dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18655, Karar No: 2014/10492, Tarih: 29.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18655 E.  ,  2014/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/42-2013/336

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebiyle feshedildiğini, tazminat alacaklarına hak kazanmadığını, fazla çalışma ücretlerinin ise ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.