muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24983, Karar No: 2016/16334, Tarih: 22.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/24983 E.  ,  2016/16334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine dayalı olarak anlaşmalı boşanma talebiyle dava açmış ve protokol sunmuştur. Tahkikat aşamasında anlaşma sağlanamamış, dava çekişmeli boşanma davasına dönüşmüştür (TMK. m. 166/1-2). Bu durumda mahkemece, taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyanları ile iddia ve savunmalarının dayanağı olarak ileri sürdükleri her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanmak suretiyle gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, dilekçeler aşaması tamamlanmadan tahkikat yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2016 (Per.)

...
Yargıtay — Esas No: 2013/41, Karar No: 2014/377, Tarih: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/41 E.  ,  2014/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 18/09/2012(Ek Karar 03.10.2012)

Numarası : 2012/445-2012/427

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak vs. bedellerinin haksız olduğundan bahisle iadesi istemiyle Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu Tüketici Hakem Heyeti Kararının itirazen ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak vs. bedeline ilişkin Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında kayıp-kaçak bedeli tahakkukunun haksız olduğu belirtilip başvuru tarihine kadar ödemenin tüketiciye iadesine karar verilmiştir. Her ne kadar kararda belirtilen miktar kesinlik sınırı altında görünse de kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağından, bir başka deyişle kararın ard etkisi olduğundan ve HGK ve Dairemizce de benimsenen görüş bu yönde olduğundan mahkemenin itirazın kısmen kabulü ile tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine ilişkin kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 03.10.2012 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4991, Karar No: 2015/3946, Tarih: 15.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4991 E.  ,  2015/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/168645

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2008/170 (E) ve 2013/51 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Sanıklardan E.. Ç.. hakkında sahte belgelerle ... Ev Eşyaları San. Tic. Ltd. Şti adına; sanık B.. A..'nın ise sahte belgelerle ..... Ayakkabıcılık Deri Mamulleri İth. İnş. San. Tic. Ltd. Şti adına bankadan hesap açtırıp çek keşide etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan davada, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve açıklanan ilkeler doğrultusunda sanıkların fiillerinin bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünün birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu oluşturduğu ve buna göre müsned resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girdiği 01.06.2015 tarihinden sonra da işlenmeye devam ettiği, bu nedenle suç tarihinin son eylemin gerçekleştirildiği 25.05.2007 olduğunun kabulü gerektiğinden sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43; 158/1-f-son maddelerinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu anlaşılmıştır.

İddianamedeki sevk ve tavsife, hükmün konusuna, temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22018, Karar No: 2008/22018, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22018 E.  ,  2008/22018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takipte borçlu şirket senetteki imzaların şirket yetkilisine ait olmadığına, senedin sahte olarak düzenlendiğini itirazen ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda itiraz eden borçlu şirketin yetkilisinin Mehmet Erkan İncetahtacı'nın olduğunun tesbit edilmesi üzerine bu şahsa ait imza örnekleri toplanıp rapor tanzimi için dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderildiği görülmüştür. Adli Tıp Kurumu düzenlediği 15.3.2007 tarihli raporunda senetteki imzanın V. E.adına atıldığından imza incelemesi sırasında daha sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için bu imzanın V. E. imzası ile karşılaştırılabilmesi amacı ile bu şahsa ait imza örneklerinin temini talep edilmiş ve itiraza konu imza ile ilgili bir inceleme yapılmamıştır.Borçlu şirket imzaya itiraz ettiğinden sözkonusu senetteki imzanın itirazın sonuçlandırılabilmesi için bu şirket yetkilisine ait olup olmadığının tesbiti zorunludur. Adli Tıp Kurumu sağlıklı bir imza incelemesi yaptırabilmesi için keşideci borçlu konumunda bulunan V. E.'nin imza örneklerinin temin edilmesi gerektiği belirtildiğinden bu husus giderilmeden ve imza ile ilgili bir inceleme yapılmaksızın atılan imzanın V. E.ye ait olduğundan bahisle bu imzanın şirketi bağlamayacağı gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1095, Karar No: 2020/2552, Tarih: 01.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1095 E.  ,  2020/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 24.02.2020 tarih ve 2020/2247 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.02.2020 tarih ve KYB-2020/26865 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28/11/2019 tarihli ve 2019/103970 soruşturma, 2019/34331 esas, 2019/27534 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/27534 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2019 tarihli ve 2019/968 değişik iş sayılı kararının " Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli kararı ile, şüphelinin ifadesinin alınmadığı, faturaların sahte olup olmadığı, faturaların karşılığında iş yerinin mal ve emtiasının bulunup bulunmadığı, faturaları düzenleyen kişiler hakkında soruşturma olup olmadığı, bilirkişi incelemesi yapılarak faturalar içeriğindeki alışverişin gerçek olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma yapılarak iddianame düzenlendiği gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Kanun'un 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.11.2019 tarihli 2019/103970 Soruşturma ve 2019/34331 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarih ve 2019/725 iddianame değerlendirme sayılı (ihbarnamede sehven 2019/27534 olarak yazıldığı anlaşılmıştır) kararına vaki itirazın reddine dair Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.01.2020 tarih (ihbarnamede sehven 03.01.2019 olarak yazıldığı anlaşılmıştır.) ve 2019/968 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9744, Karar No: 2012/10200, Tarih: 09.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9744 E.  ,  2012/10200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (Muhtıranın iptali)

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3768, Karar No: 2012/11941, Tarih: 04.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3768 E.  ,  2012/11941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2007/336-2010/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı TMSF ve ING Bank vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkilinin davalı banka merkez şubesinde 2 ayrı döviz mevduat hesabından herhangi bir talimatı olmaksızın 111.970 doların off-shore hesabına aktarıldığını ileri sürerek,ası davada 5000 doların,birleşen davada 106.970 doların bankaya yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, müvekkili ile Egebank Off-Shore Ltd'nin farklı tüzel kişilikler olduğunu, bu sebeple müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini,davacının talimatı ile paranın off-shore hesabına aktarıldığını,faizin vadesiz hesaplara uygulanan faiz olması gerektiğini savunarak davanın davanın reddini istemiştir.

Borcu üstlenen ve ihbara olunan TMSF vekili, borcun TSMF tarafından üstlenildiğini davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile davalı sıfatı ile müvekkili adına hükümkurulmasın talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,davacının davalı banka nezdinde bulunan vadesiz döviz hesabında bulunan 111.970 doların, davacının onayı olmadan yutdışında mukim Egebank Off-Shore Limited hesabına gönderildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile 111.970 doların 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi hükmüne göre hesaplanacak faizyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı TMSF ve ING Bank vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı TMSF ve ING Bank vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı TMSF ve ING Bank vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 04/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3791, Karar No: 2021/9002, Tarih: 20.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3791 E.  ,  2021/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Özel Kuşadası Hastanesi'nde Çocuk Doktoru olarak görev yaptığı, uygulanan tüp bebek tedavisi sonrasında Özel Kuşadası Hastanesi'nde katılanların müşterek bebeklerinin 19/12/2011 tarihinde dünyaya geldiği, tüp bebek olması sebebiyle hastanede kuvöze alındığı, ertesi günü saat 08:00 civarında bebeğin satürasyonunun aniden düşmeye başlaması ve solunum sıkıntısına girmesi üzerine bebekte ani kardiyak arrest geliştiği ve Aydın Adli Tıp Şube Müdürülüğü'nün 19/03/2012 tarih ve 421 sayılı raporuna göre, bebeğin kesin ölüm sebebinin yapılan otopsi ve incelenen patoloji raporunda göre solunum yetmezliğinden (hyalen membran, bronkopnömoni) kaynaklandığının tespit edildiği olayda; Adli Tıp Kurumu 1. Adli tıp İhtisas Kurulu'nun 15/08/2012 tarihli 2012/60992/3082 sayılı raporunda belirtildiği üzere; "Bebeğin 19/12/2011 tarihinde sabah saat 09:00’da sezeryanla 39 haftalık miadında ve 2650 gr olarak Özel Kuşadası Hastanesinde doğduğu, APGAR 0. dk: 7, 5. dakikada 9 olarak ölçüldüğü, gelişen morarma ve solunum sıkıntısı nedeniyle akşam saat 21:00 civarında Çocuk Hastalıkları Servisine sevk edildiği, yenidoğanın geçici taşipnesi/aspirasyon ? ön tanıları ile yatışının yapıldığı, kuvözde izleme alınarak 2 lt/dk oksijen, sıvı tedavisi, Ampisilin+ Amikozid, % 10 dextroz tedavisi başlandığı ve Kan gazı, PA akciğer grafisi, hemogram, CRP isteklerinin yapıldığı, gece boyunca oksijenize olarak satürasyonlarının 95 civarında seyrettiği, sabaha karşı ateşinin 38'e yükseldiği, solunumunun taşipneik olarak seyrettiği, sabah 08:00 civarında satürasyonunun aniden düşmeye başladığı, solunum sıkıntısına girdiği ilgili çocuk doktoruna haber verilerek müdahalede bulunulduğu, arter kan gazı ve tetkikleri için kan alınarak sonuçlarının beklendiği sırada bebekte ani kardiyak arrest geliştiği ancak yapılan müdahalelere rağmen bebeğin kurtarılamadığının tespit edildiğine göre; Bebeğin tedavisinin düzenlenmesinde bronkopnömoniye yönelik Ampisilin+Amikozid tedavisinin uygun olduğu, akciğer grafisi ve klinik bulgularına göre RDS Tip I ( Hyalen membran hastalığının) ayırıcı tanı da düşünülmüş olmasının lazım geldiği, PA Akciğer grafisinin değerlendirilerek yakın kan gazı takibi (kısa aralıklı), gerektiğinde entübe edilerek ventilatöre bağlanması ve sürfaktan tedavisinin uygulanması veya bu tedavilerin yapılabileceği tam teşekküllü bir merkeze sevkinin ivedilikle lazım geldiği, bunların yapılmadığı anlaşıldığından

bebeğin takip tedavisini yapan Çocuk Doktoru...’in kusurlu olduğu, ancak yenidoğanda Hyalen membran hastalığı ve bronkopnömoninin mortalitesi yüksek bir hastalık olup her türlü müdahale zamanında yapılmış olsa bile bebeğin kurtulmasının kesin olmadığı oy birliğiyle mütalaa olunur." görüşünün bildirildiği, İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 12/06/2013 tarihli 2513 karar nolu kararında da; “....Tüp bebek yöntemi ile 19/12/2011 tarihinde saat 09:30 da sezeryanla dünyaya getirilen,20/12/2011 tarihinde sabah sularında aniden fenalaşarak öldüğü bildirilen İsmail oğlu, 2011 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli belgelerde ve otopsi raporunda bulunan veriler değerlendirildiğinde;

1-Tıbbi belgelerinde kayıtlı bulgular ile otopsisinde makroskopide el ve ayak tırnak yataklarında morumtrak renkte görünüm, akciğerlerin orta hatta midklaviküler hattın gerisinde olduğu, kalbi tam olarak örtmediği, akciğer kıvamının ellemekle karaciğer kıvamında olduğu, yüzeylerinde yer yer kanama noktaları bulunduğu, histopatolojik tetkikinde akciğerlerde hyalen membran hastalığı, bronkopnömoni saptandığı, tespit edildiği bildirildiğine göre bebeğin ölümünün Respiratuar Distress Sendromu (Hyalen Membran Hastalığı) ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği,