muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16021, Karar No: 2015/20275, Tarih: 23.11.2015

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece, öncelikle yukarıda belirtilen maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde, davaya konu iş kazasının meydana geldiği işyerinde İ..... B..... B..... ve İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş...’nin sigortalı çalıştırıp-çalıştırmadığı, işin tamamından el çekerek, anahtar teslimi şeklinde A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti.‘ne yaptırıp-yaptırmadığı, İ...... B...... B....... ve İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş...’nin asıl işveren sıfatına sahip olup olmadığı hususları ayrıntılı olarak araştırılarak, varsa taraflar arasındaki sözleşmelerin bir sureti celp edilip, İstanbul Belediye Başkanlığının ve İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş... ile A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki asıl işveren ve taşeron ilişkisi irdelenerek, sonuca göre, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Kabule göre de; 506 sayılı Yasa’nın 87/1. maddesine göre sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile bu Yasanın işverene yüklediği ödevlerden dolayı aracı olan 3.kişi ile birlikte asıl işveren sıfatıyla sorumludur. Sigortalının işe giriş bildirgesinin süresinde Kuruma verilmemesi nedeni ile davalılar İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş... ile A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. Maddelerdeki sorumluluk şartlarının gerçekleştiği belirgin olup mahkemenin bu yöndeki tespiti isabetli ise de, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde işverenlerin tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenlerin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenlerin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenlerin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenlerin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenlerin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı K..... vekili ile davalılardan İ... İ.... B.... E.... ve H.... B.... F.... S.... ve T.... A... Ş...vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davalı A..... İnş. M.... H..... G... Tar. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı İ.. A..'ye iadesine, 23.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/28495, Karar No: 2010/26272, Tarih: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28495 E.  ,  2010/26272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesi uyarınca 343.00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair (İSKENDERUN) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2008 tarihli ve 2003/836 esas, 2008/344 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/07/2010 gün ve 2010/9243/48516 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/08/2010 gün ve 2010/186862 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 343 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması seklinde hüküm kurulmuş ise de; suç tarihi olan 29/07/2003 itibariyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86. maddesi uyarınca temel ceza olarak 5 gün adlî para cezasının sanık lehine olduğu cihetle, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezası tercih edilip, erteleme hükmünün uygulanmaması karşısında, suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı Yasa'nın lehe olduğunda tereddüt bulunmamakla, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSKENDERUN) 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 03.12.2008 gün ve 2003/836, 2008/344 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, kasten yaralama suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının alt sınırdan 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, belirlenen gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın, 100,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13618, Karar No: 2013/10195, Tarih: 25.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13618 E.  ,  2013/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18693, Karar No: 2016/12939, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18693 E.  ,  2016/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten Nisan 2005 ila Ekim 2012 dönemlerine ilişkin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 21.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 10.338,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12446, Karar No: 2022/16833, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12446 E.  ,  2022/16833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 Esas, 2022/505 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.11.2021 Tarihli ve 2021/1481 Esas, 2021/1188 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin ..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bor Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.06.2022 Tarihli ve 2022/222 Esas, 2022/505 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ..../Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bor İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .... Osmangazi/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4462, Karar No: 2011/11079, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4462 E.  ,  2011/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6855, Karar No: 2011/5012, Tarih: 28.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/6855 E.  ,  2011/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve bu suça yardım etme ile cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkümiyetlerine, sanık ...'nin cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkümiyetine, atılı diğer suçtan beraetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/04/2010 gün ve 2008/67 Esas, 2010/54 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve 20/01/2011 günlü tevdi kararında belirtilen noksanlıklar giderilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyizinin sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme suçundan kurulan beraet hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkümiyet hükümlerini kapsadığı kabul edilmiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme suçundan beraetine dair hüküm ile delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilip, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılarak sanıklar ..., ... ve ... haklarında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklardan ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen mahkümiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2124, Karar No: 2012/2099, Tarih: 19.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2124 E.  ,  2012/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat devam ederken davalı kooperatife üye olduğunu ve halen kendisine tahsis edilen dairede ikamet ettiğini, ancak davalı tarafından noterden gönderilen ihtarnamede 21.500,00 TL birikmiş borcu olduğunun öne sürülüp ödemesinin talep edildiğini, oysa davacının kooperatife olan tüm borcunu ödediğini, davacının davalı kooperatifle yaptığı sözleşme uyarınca zemin kat 17 numaralı daireyi seçip bu dairenin 7.500,00 TL olarak belirlenen fiyatının 6.000,00 TL'sini 04/09/2001 tarihinde ödendiğini, kalan 1.500,00 TL için ise kooperatife kapıcılık hizmeti verdiğini, buna rağmen ikinci ihtarın gönderilip talep edilen tutar ödenmeyince davacının üyelikten ihraç edildiğini ileri sürerek, kooperatife borçlu olmadığının tespitini, ihraç kararının iptalini ve zemin kat 17 numaralı dairenin müvekkili adına tapuya tescilini talep ve dava etmiş, duruşmada tapu iptali ve tescil davasından feragat etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aynı durumda olan üyelerin kooperatifçe ihracına karar verildiğini, diğer üyeler tarafından açılan ihraç kararının iptali konulu davanın mahkemenin 2009/72 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülüp ret kararı verildiğini, ihraç kararının usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya gönderilen birinci ve ikinci ihtarın şekil açısından usule uygun olduğu, davacıdan talep edilen 21.500,00 TL kooperatif alacağının kooperatifin genel kurul kararları doğrultusunda doğru olarak hesaplandığı, davacının dosyaya sunduğu tarihi olmayan kooperatif başkanlığınca imzalanan zemin kat 17 nolu dairenin kur' asız olarak davacıya tahsisini düzenleyen belge arkasında 7.500,00 TL bedelin 6.000,00 TL'sinin peşin alındığı, kalanının def' aten ödeneceğinin yazılı olduğu sonucu çıkarılan belgeye dayalı olarak başkaca ödeme yapması gerekmediği yönündeki iddiasının ise kooperatife peşin para ödeyerek ortak olunabilmesi için genel kurul kararı gerekliliği karşısında itibar edilmediği, ihraç kararının yerinde olduğu, davacının tapu iptali ve tescil talebinden de feragat ettiği gerekçesiyle, davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.Kooperatif anasözleşmesinin 14/2 maddesine göre, parasal yükümlülüklerini 30 gün geciktiren ortaklara ihtarname gönderilmesi gerektiği öngörülmüş olup, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 20.11.2008 tarihli birinci ihtarnamede, diğer yıllara ait alacaklarla birlikte 2008 Temmuz