muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13980, Karar No: 2023/1179, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13980 E.  ,  2023/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen kararların; 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği görüşüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2015/572 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından beraat kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Özetle; katılanın beyanları ve somut olayın yeterince incelenmeden karar verildiği, sanık ile katılan arasında bir gönül ilişkisinin bulunmadığı, telefon kayıtlarının esas alınamayacağı gibi sebeplerle kararların bozulması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Özetle; katılanın beyanları ve somut olayın yeterince incelenmeden karar verildiği, sanık ile katılan arasında bir gönül ilişkisinin bulunmadığı, telefon kayıtlarının esas alınamayacağı gibi sebeplerle kararların bozulması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "İlk derece mahkemesi tarafından, sanık hakkında her ne kadar kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddia edilerek TCK’nun 123/1,53 ve 58 maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de; dosya arasında bulunan katılana ait olan ... \*\* \*\* numaralı hatta ait 11/02/2015 ve 11/05/2015 arasındaki arama,aranma kayıtları içeren HTS raporlarının incelenmesinde,sanık tarafından kullanılan oğlu ... adına kayıtlı ... \*\* \*\* nolu telefon ile yapılan görüşme süreleri, sanığın tüm aşamalarda ısrarlı ve istikrarlı bir şekilde katılan ile duygusal bir arkadaşlıklarının olduğunu beyan etmesi,bir kimsenin kendisini rahatsız eden bir kişiyle uzun süreli telefon görüşmesi yapmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması dikkate alındığında, sanığın baştan itibaren katılanla arkadaş oldukları şeklindeki savunmasına itibar edilmiş olup, sanığın üzerine atılı kişilerin huzur ve sükunun bozma suçunu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden sanığın isnat edilen suçtan beraatine, sanık hakkında her ne kadar basit tehdit suçunu işlediği iddia edilerek 5237 sayılı TCK’nun 106/1-2.cümle,53 ve 58 maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de, katılanın sanık aleyhine soyut beyanı dışında,sanığın üzerine atılı basit tehdit suçunu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden sanığın isnat edilen bu suçtan beraatine ve sanık hakkında her ne kadar cinsel taciz suçunu işlediği iddia edilerek 5237 sayılı TCK’nun 105/1-1.fıkra ,53 ve 58 maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş ise de; dosya arasında bulunan 14/05/2015 tarihli telefon inceleme tutanağına göre, sanık tarafından kullanılan ... \*\* \*\* nolu telefon hattından, katılanın kullandığı ... \*\* \*\* numaralı hatta "Eğdirme gülyüzünü,boyun bükmeye değmez gülerken ağladığını mutlu olanlar bilmez saçlarına düşsede yüreğine ak düşmez hep gül bitanem sevenler asla ölmez.seni çok seviyorum." şeklinde mesaj gönderildiğinin tespit edildiği, sanığın katılanla arkadaş oldukları şeklindeki savunması ve bir kimsenin cinsel taciz suçundan cezalandırılabilmesi için bu suçun cinsel taciz saikiyle işlenmiş olması gerekliliği dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı suç yönünden kastının olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden sanığın isnat edilen bu suçtan beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2015/572 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararlarında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri

ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz talebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3036, Karar No: 2011/5951, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3036 E.  ,  2011/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Borçlu şirketin ticareti terkettiği bildirilen adrese bu defa duruşma davetiyesi tebliğ edilerek sanığın yokluğunda yargılama yapılmış ise de, sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligatın geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı,hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

XI/A
Yargıtay — Esas No: 2010/8390, Karar No: 2011/21712, Tarih: 28.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/8390 E.  ,  2011/21712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı kısa kararın yer aldığı 28.11.2007 tarihli duruşma tutanağı ile 27.09.2007 tarihli duruşma tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219.maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı olup,

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3228, Karar No: 2018/3373, Tarih: 14.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3228 E.  ,  2018/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 156/1, 62, 52/2 ve 50/1-a maddeleri gereğince 4.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarih ve 2014/1503-2015/1074 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03.04.2018 gün ve 94660652-105-41-887-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2018 gün ve 2018/29833 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın bedelsiz senedi kullanma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 156/1. maddesine göre 8 ay hapis ve 30 tam gün adlî para cezası belirlendiği, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılırken, 6 ay 20 gün hapis ve 25 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, hataen 7 ay hapis ve 15 gün adlî para cezasına hükmedilmesinde ve anılan Kanun'un 50/1-a maddesine göre kısa süreli hapis cezası adlî para cezasına çevrilip, hapisten çevrilen adlî para cezası ile doğrudan hükmedilen adlî para cezası toplanamayacağı halde toplanarak, 225 gün adlî para cezasının karşılığı 4.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Katılanın, sanıktan aldığı 600,00 TL borç para karşılığında imzaladığı boş bonoyu sanığa verdiği, sonrasında borcunu ödemesine rağmen, sanığın boş olan senedi 90.000,00 TL olarak düzenleyerek icra takibi başlattığı, sanığın savunmalarında, aralarındaki kira sözleşmesi gereğince katılana 15.000,00 TL verdiğini, ancak sadece ilk yıl fındıkları toplayabildiğini, sonraki yıl için katılanın sözleşmeye uymaması nedeniyle teminat olarak katılandan aldığı imzalı boş senedi 90.000,00 TL olarak doldurduğunu belirtmek suretiyle kaçamaklı ikrarda bulunduğunun anlaşıldığı olayda;

TCK’nın 156. maddesinde yer alan bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için, senette yazan miktarın ödenmesi veya ödemeye eşdeğer bir işleme tutulması ya da ödenmesine gerek kalmaması gerektiği, dolayısıyla suçun konusunu şeklen geçerli fakat hukuken geçersiz bir senedin oluşturduğu; aynı Kanun'un 209/1. maddesinde yer alan açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun konusunu ise, failin hukuka uygun yollarla elinde bulundurduğu ancak sonradan boş kısımlarını gerçeğe aykırı olarak doldurup kullandığı senet oluşturduğundan hareketle; sanığın katılandan aldığı imzalı boş senedi doldurup icra takibine koymak suretiyle kullanmasından ibaret eyleminin, TCK’nın 209. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılmasını suçunu oluşturduğu gözetilmeden, unsurları oluşmadığı halde aynı kanunun 156. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçundan da ayrıca hüküm kurulması hususu da belirlenmiş olduğundan, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1229, Karar No: 2014/4824, Tarih: 13.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1229 E.  ,  2014/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/666-2013/603

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine Düzce 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5254 E. sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus takip yoluyla icra takibi yapıldığını, takibe dayanak bonoda müvekkiline atfen atılı avalist imzasının müvekkili şirketin yetkilisi tarafından imzalanmadığını, söz konusu imzanın Düzce şubesi yetkilisi C.. P.. tarafından yetki sınırları aşılmak suretiyle atıldığını, davalı tarafın iyi niyet iddiasında bulunamayacağını belirterek müvekkilinin yetkisiz temsil nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, müvekkili lehine %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre dava dışı C..P..'ın davacı şirketin ve aynı şirketin ortaklarının sahip olduğu E..K.. İnşaat Taahhüt Ltd. Şti. Düzce'deki temsilcisi olarak iş yaptığı, C.. P..'a duyulan güven nedeniyle yazılı sözleşme yapılmaksızın İnşaat Taahhüt Ltd. Şti. faaliyeti çerçevesinde davalıya gayrimenkul satışı yapıldığı, bu işlemin şirket yetkililerinin bilgisi dahilinde yapıldığı, alıcı davalı tarafından gayrimenkul bedelinin tamamen ödenmesine rağmen, davacı şirket temsilcisi R.. C..'un tapuyu devretmediği, davalıya verilen senedin ödenen bedeller nedeniyle tapunun devredilmemesine dayanak olarak verildiği, dava dışı C.. P..'ın davacı şirketin temsilcisi olması sesebi ile kambiyo senedi düzenlemeye ve şirketi borçlandırmaya yetkili olduğu, dava dışı C.. P.. tarafından davacı şirket ve E.. K.. İnşaat Taahhüt Ltd. Şti. adına yapılan işlemlere ve borçlandırmalara itiraz edilmeyerek C.. P..'ın temsilciliğinin kabul edildiği ve çevrede de bu kanının uyandırıldığı, davalının iyi niyetli üçüncü kişi olup kötü niyeti ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu senet ile ilgili olarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/13403 soruşturma sayılı dosyasıyla davacı şirketin şikayeti üzerine senette şirket kaşesi üzerinde imzası bulunan C.. P.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davacı açıldığı anlaşılmıştır. BK 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin maddi vakıayı saptayan kararları hukuk hakimini bağlayacağından mahkemece belirtilen ceza dosyasının sonucu beklenerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5866, Karar No: 2013/10741, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5866 E.  ,  2013/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.