muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9407, Karar No: 2011/5910, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9407 E.  ,  2011/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...’ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait taşınmazı oğlu olan davalı ...’a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılardan ... davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece ivazlar arasındaki fahiş fark ve davalıların yakın akraba olmaları nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalıların baba oğul olup İİK.nun 278/III-1 maddesi uyarınca bu derece yakın akrabalar arasındaki tasarrufların bağışlama niteliğinde olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.095,15 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2900, Karar No: 2010/1895, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2900 E.  ,  2010/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1.6.1996- 30.9.2008 tarihleri arasında esnaf ... sigortalılığı dışında tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun ve l.l0.2008 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.06.1996-30.09.2008 tarihleri arasındaki 1 yıl 11 ay 8 günlük Esnaf ... sigortalılığı dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun ve 01.10.2008 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı ve 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı ve 1479 sayılı Yasa'ya tabi Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı ve 1479 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı ve 1479 sayılı Yasa'ya tabi çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının 01.01.1996 tarihinden itibaren Ziraat Odasına, 22.01.1990 tarihinden itibaren Pancar Ekicileri Kooperatifine ortak olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine ortaklığının bulunmadığı, davacının 23.01.2002-31.12.2003 tarihleri arası uzun süreli kesintisiz 1479 sayılı Yasa’ya tabi çalışmasının olduğu, Kurum tarafından 01.06.1996 tarihinde tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 1479 sayılı Yasa’ya tabi çalışması nedeniyle 22.01.2002 tarihinde terkin edildiği ve prim ödemesi nedeniyle 01.08.2008 tarihinden itibaren yeniden tescil edildiği,böylece 1479 sayılı Yasa’ya tabi çalışmasının sona erdiği 01.01.2004-31.07.2008 tarihleri arasındaki tarım ... sigortalılığının iptal edildiği görülmektedir.

Mahkemece davacının ilk tescilinin yapıldığı 01.01.1996 tarihinden itibaren Esnaf ... sigortalılığının başladığı 22.01.2002 tarihi arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru ise de prim ödemesi nedeniyle yeniden tescil edildiği 01.08.2008 tarihi ile 12.09.2008 tahsis talep tarihine kadar davalı Kurumca sigortalı sayıldığından bu dönemin tespitinde hukuki yarar bulunmadığı halde bu dönemle ilgili tespit karar verilmesi 1479 sayılı Yasa’ya tabi uzun süreli kesintisiz çalışmasından sonra davacı yeniden tescil talebinde bulunmadığı ve prim ödemediği halde 01.01.2004-31.07.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden tesbit kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının 1479 sayılı Yasa’ya tabi uzun süreli kesintisiz çalışmasından sonra prim kesintisi olup olmadığını araştırmak, prim kesintisi varsa Tarım ... sigortalılık süresini ve aylık şartlarını buna göre belirlemek, prim kesintisi yoksa davacının 01.01.1996-22.01.2002 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 01.08.2008-12.09.2008 tarihleri arasındaki dönemle ilgili ihtilaf bulunmadığından bu dönemle ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmeli ve davacının yaşlılık aylığı ile ilgili taleplerini kabul edilen bu sigortalılık süresine göre değerlendirip bir sonuca varmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12437, Karar No: 2025/1909, Tarih: 18.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12437 E.  ,  2025/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4100 E., 2021/210 K.

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/4100 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne 13.10.2021 tarihinde tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde sanık müdafiinin 15.10.2021 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum talepli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası göz önüne alındığında, gerekçeli kararın "Temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğu, temyiz edenlerin dilekçede açıkça gösterilmemesi halinde temyiz isteminin rededileceği hususu ihtar olunur" şeklinde ihtaratı da içerecek şekilde yapılması gerekirken söz konusu ihtarat olmaksızın yapıldığı, söz konusu eksikliklerin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1365, Karar No: 2013/3848, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1365 E.  ,  2013/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... dahili davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Kahta İlçesi ... Köyü Zoğran mevkiinde bulunan doğusunda dere, batısında yol, kuzeyinde şahsına ait ev, güneyinde 124, 125 ve 127 nolu parsellerle çevrili taşınmazın, kadastro çalışmaları sonunda tapulama harici bırakıldığını, taşınmazın kendisine ait olduğunu, dedesinden ve babasından intikal ettiğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle (A) ve (B) ile gösterilen kısımların davacı adına tapuya tesciline, (C) ile gösterilen kısma yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... ile dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Yörede genel arazi kadastrosu 1984 yılında yapılmış ve 25.01.1985 - 25.02.1985 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, mahkemece davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkemece çekişmeli (A) ve (B) ile gösterilen kısımların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği halde, bu kısımların niteliğinin belirlenmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "davanın kabulüne ve bu yerlerin" ifadesinden sonra gelmek üzere “tarla niteliğiyle” ifadesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 04/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3117, Karar No: 2022/5926, Tarih: 16.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3117 E.  ,  2022/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı ... Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden on yıllık dönemde hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL kayıp-kaçak bedelinin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın 17/06/2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile geçmişe etkili olarak 6446 sayılı ... Kanunu'nda yapılan değişikliklerden sonra açılmış olması nedeniyle reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; hüküm vermeye elverişli olan bilirkişi raporu ile davaya konu dönemde davacıdan 236,87 TL kayıp-kaçak bedeli alındığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 236,87 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

... Bakanlığının 07/04/2022 tarihli yazısında; davanın, ticari dava olması sebebiyle asliye ticaret mahkemesinin görev alanı içinde olduğu göz önünde bulundurularak, mahkemece o yerde müstakil bir asliye ticaret mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, müstakil bir asliye ticaret mahkemesi yoksa bu sıfatla davanın görülmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulmasının, ayrıca 17/06/2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile geçmişe etkili olarak 6446 sayılı ... Kanunu'nda yapılan değişikliklerden sonra, ... Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan davalarda, davanın reddi yönünde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ticarethane aboneliğinin tesis edildiği davacıya ait marketin, esnaf işletmesi niteliğinde olduğu mahkemece belirlenmiştir.

Şu durumda; ... Bakanlığının davanın ticari dava olduğu yönündeki kanun yararına temyiz itirazının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Bu aşamada; uyuşmazlığın çözümü için davanın konusuna ilişkin kavramların ve 6719 sayılı ... Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un ilgili hükümlerinin incelenmesi gerekmektedir.

Şu durumda; ... Bakanlığının davanın ticari dava olduğu yönündeki kanun yararına temyiz itirazının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Bu aşamada; uyuşmazlığın çözümü için davanın konusuna ilişkin kavramların ve 6719 sayılı ... Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un ilgili hükümlerinin incelenmesi gerekmektedir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli, elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

17/06/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun’un ilgili maddelerinde kayıp-kaçak bedelinin tanımı yapılmış olup, 6446 sayılı ... Kanunu’nun değişik 17/1. maddesinde ilgili tüzel kişilerin bu tarifelere uymakla yükümlü oldukları belirtilmiş, 17/10. maddesinde ise mahkemelerin ve tüketici hakem heyetlerinin yetkisinin, bu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı olacağı öngörülmüş, nihayet Geçici 20. maddesinde, "...Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2016/150 E. 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönelik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanun’un 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise hak arama özgürlüğüne ölçüsüz bir müdahalede bulunduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı, dava dilekçesinde davaya konu kayıp-kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat uyarınca davalı şirket tarafından kendisinden alınmasının mümkün olmadığını bildirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; 6446 sayılı ... Kanunu’nda 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişiklerden sonra 17/05/2018 tarihinde açılmış olan davada, davalı şirket tarafından ... Düzenleme Kurulu kararına uygun olarak tahakkuk ettirilmiş olan kayıp-kaçak bedellerinin iadesinin talep edildiği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olduğundan, ... Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte çıklanan nedenlerle ... Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle ... Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının ... Bakanlığına gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4683, Karar No: 2015/3638, Tarih: 17.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4683 E.  ,  2015/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2009/310-2013/413

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, ya da tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanın 6 nolu bağımsız bölümde maliki olduğu 1/2 payını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı, tenkis davasınında süresinde açılmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Münibe'nin 15.9.1999 tarihli resmi akit ile kat mülkiyeti kurulu 48 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümde adına kayıtlı 1/2 payı davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin 20.8.2008 tarihinde ölümü üzerine geriye mirasçı olarak davacı çocukları ile dava dışı çocuğu Muammer'in kaldığı, davalının ise murisin torunu ve dava dışı mirasçı Muammer'in oğlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tarafların delil listesinde bildirdikleri Edirne 2. Asliye Hukuk mahkemesinin 2008/336 esas, Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1188 esas, Fatih 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1331 esas sayılı dava dosyaları ve Edirne 1. Noterliğinde düzenlendiği belirtilen 21.2.2000 gün ve 2335 yevmiye nolu ihtarname ile yine delil listesinde belirtilen tapu kayıtlarının merciinden getirtilmeden ve değerlendirme yapılmadan mahkemece sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp tarafların delil listesinde gösterilen tüm dava dosyaları, kayıt ve belgelerin merciinden getirtilmesi, özellikle davalı ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/775, Karar No: 2015/3128, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/775 E.  ,  2015/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.