muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9379, Karar No: 2013/18071, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9379 E.  ,  2013/18071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi tahsile koyma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Katılan ile aralarında arsa uyuşmazlığı nedeniyle ihtilaf bulunan sanıkların, Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.2004 tarih, 2001/ 1230 esas, 2004/ 654 karar sayılı kararı uyarınca ve ilama dayanarak Bursa 2. İcra Müdürlüğü’nün 2005/ 4951 sayılı takip dosyası ile icra takibinde bulunduğu, takip dosyası borcunun ödenmesi ile takibin sonuçlandığı , kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 24.05.2006 ve 2006/3565/5946 sayılı kararı ile bozularak yeni bir esas alınmak üzere yargılamaya devam edildiği sırada aynı mahkeme kararına konu ilam gerekçe gösterilerek daha önce tahsis edilen tutarı kapsayan ve bu ilama ek olarak geçmişe dayalı ecrimisil talebini de içeren Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasına sunulan bilirkişi raporu doğrultusunda takip taleplerinin Bursa 9. İcra Dairesinin 2007/ 2919 sayılı dosyasında başlatıldığı, aynı şekilde Bursa 4. İcra Dairesinin 2007/1390 sayılı dosyasında da daha önceden tahsil edilen ve aynı mahkeme kararına ilişkin tutarın takip talebi ile yeniden takibe konmak suretiyle bedelsiz kalmış senedi tahsile koyma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların takibe koydukları senet

bulunmayıp mahkeme ilamları ile katılan aleyhine icra takibi yapmaları nedeniyle suçun unsurları itibariyle oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/10276, Karar No: 2023/462, Tarih: 20.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/10276 E.  ,  2023/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2015/755 Esas, 2016/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğe karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.06.2019 tarihli ve 2016/360745 sayılı, sanığın temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Şikayetçinin beyanına ve dosyada mevcut elektronik postalara ilişkin belge örneklerine göre, 03.03.2013 olan suçun işlendiği tarihin gerekçeli karar başlığına "2013" olarak eksik yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine uyulmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında açılan kamu davasına katılma talebinde bulunan şikayetçinin, davaya katılma isteminin uygun olup olmadığına karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 238 inci maddesine uyulmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında açılan kamu davasına katılma talebinde bulunan şikayetçinin, davaya katılma isteminin uygun olup olmadığına karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 238 inci maddesine uyulmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın, 10.05.2016 tarihli duruşmada alınan; "…Ben 2009 yılına kadar… uzman ... olarak görev yapıyordum. Kendi insiyatifimizle ...'da olan sel felaketinden ötürü askerlerimin ailelerine yardım gönderebilmek için esnaflardan yardım topladım. Yapmış olduğum eylemden dolayı dolandırıcılık suçlaması ile meslekten atıldım. Daha sonra rahatsızlandım. ...'da askeri hastanede 1 yıl tedavi gördüm, psikolojim bozuldu. İşimden ve ailemden ayrılmak zorunda kaldım, ailemde beni kabul etmedi. Bunun vermiş olduğu psikoloji ile yaklaşık 6 aylık süre içinde internet üzerinden tanımadığım şahıslar ile görüşme yapmaya başladım. Görüştüğüm şahısların görüntülerini ve ses kayıtlarını herhangi bir yere de kaydetmedim. Kimseye de vermedim. Yapmış olduğum bu görüşmelerden dolayı hakkımda davalar açıldı ve cezalar gelmeye başladı. Benim amacım kesinlikle insanlara şantaj yapmak veya maddi çıkar sağlamak değildi. Sadece o dönemdeki psikolojim ile böyle işlere giriştim. Mahkemenizdeki müştekiyi de tanımam. Ben kamera kullanmadığım için o beni göremiyordu. Ancak ben onu Msn üzerinden görüyordum, konuştuk. Kendisine cinsel taciz içerikli herhangi bir şey söylemedim. Üzerindeki kıyafetleri çıkarması konusunda da herhangi bir beyanda bulunmadım. Sadece ... başvurusu ile ilgili topuklu ayakkabı ile boydan görmem gerektiğini söyledim…" biçimindeki savunması karşısında, sanık hakkındaki bütün tedavi evrakları getirtilip, sanığın atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin iddia olunan suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4- Şikayetçi .’ın, internet ortamında gördüğü ilan üzerine ... başvurusu yaparak, kendisine ve ailesine ait şahsi bilgileri ihtiva eden özgeçmişini gönderdiği “.” isimli elektronik posta adresinden ... başvurusunun kabul edildiğine ve kendisiyle formasyon sınavı yapılacağına dair bildirimde bulunulması üzerine, bilgisayarının kamerasını açarak, sanıkla MSN ile görüntülü görüşmeye başladığı, bir süre sonra sanığın, şikayetçiye, neden Pegasus’u tercih ettiğini sorduğu ve akabinde kıyafet yönetmeliğinin maddeleri ile ilgili sorular yönelttiği, şikayetçinin webcamdan topuklu ayakkabı ile boydan elbiseyle görüntüsünü aldığı ve ona etek boyu ile ilgili sorular sorduğu, daha sonra şikayetçiye, sınavda ikinci olduğu, asıl mülakat sonucunun 18:00’den sonra açıklanacağının söylendiği, şikayetçinin, aynı gün, sınav sonucunun kendisine bildirilmesi için elektronik posta gönderdiği, ancak, cevap alamayınca . Havayolları İnsan Kaynakları bölümünü telefon ile aradığı ve kendisine böyle bir işe alma prosedörü olmadığının söylendiği, sanığın, soruşturma kapsamında alınan ifadesinde; şikayetçiyle işe alım vaadiyle temas kurarak görüntülü sohbet yaptığını kabul ettiği iddialarına dayalı olarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ile aynı Kanun’un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kamu davaları açıldığı ve yapılan yargılama sonunda verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz edilmediği anlaşılmakla,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5560 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince uzlaştırma kapsamına giren özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, bu kapsama girmeyen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu ile birlikte işlendiği iddiasıyla kamu davası açılmasından dolayı 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca uzlaştırma yoluna gidilmediği; ancak, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle temyiz incelemesine konu edilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, sanık ile şikayetçi arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken bu hususa uyulmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

5. Kabul ve uygulamaya göre de:

5. Kabul ve uygulamaya göre de:

a) T.C. Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin olan ve hükümden önce 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan iptal kararına yanlış anlam verilerek, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması,

b) Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla erişilen ilam içeriğine göre, sanığa ait adli sicil kaydındaki ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 tarihli ve 2012/334 Esas, 2012/435 Karar sayılı, cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve dördüncü fıkrası uyarınca hükmedilen 3.000,00 TL'den ibaret adli para cezasının, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son cümlesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, adli sicil ve arşiv kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2015/755 Esas, 2016/508 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8381, Karar No: 2022/15410, Tarih: 24.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8381 E.  ,  2022/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’in 04/10/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6146, Karar No: 2013/4776, Tarih: 08.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6146 E.  ,  2013/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet, diğer suçlardan beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde;

... ili ... ilçesi S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar tarafından kooperatif adına işçi olarak çalışan ...'in alacağı olan 162,17 TL ödenmemiş olmasına rağmen, 31/05/2008 tarihinde ödenmiş gibi muhasebe kaydının yapıldığı ve paranın kasadan çıkışının gösterildiği, şikayet tarihinden sonra 19/08/2008 tarihli muhasebe kaydı ile para girişi yapıldığı ve 162,17 TL'nin 80 gün sanıkların üzerinde kaldığı, yine bankadan çekilen paraların zamanında hesaplara intikal ettirilmeyerek 100.000 TL'nin 27 gün, 5.500 TL'nin 23 gün, 5.000 TL'nin 15 gün, 9.000 TL'nin 12 gün, 400 TL'nin 28 gün ve 1.800 TL'nin 14 gün sanıkların üzerlerinde kaldığı iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında; sanıklardan ...'in yargılama aşamasında; katılan ...'in kendilerine borçlu olduğunu, işçi olarak çalıştığı için kooperatiften alacağı bulunan katılanın eşi ...'i, borcu nedeniyle katılan ile birlikte çağırdıklarını, ancak adı geçenlerin gelmediklerini, bu nedenle o an için kendisine ödeme yapamadığını, geç yapılan ödemelerin muhasebecinin bunları kayıtlara geç işlemesinden kaynaklandığını beyan

etmesi nedeniyle, ... ve o dönem kooperatifin muhasebecisi olan kişinin bu hususlarda açıklayıcı beyanlarına başvurulması, mahkemenin gerekçesinde yer alan “liste üzerinde başka hak sahipleri tarafından ... ismi karşısına imza atılması durumunda karışıklığın meydana gelmiş olabileceği” hususunun sanıklardan sorularak, gerekirse imza incelemesi yaptırılmak suretiyle imzanın kim tarafından atıldığının tespiti, sanıklar müdafiinin 25/03/2010 havale tarihli dilekçesi ile yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmesi ve yargılama aşamasında bilirkişi incelemesi de yapılmaması nedeniyle, geç ödemelerin muhasebe hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, iddia edildiği şekilde sanıkların uhdelerinde para bulunup bulunmadığı, uhdelerinde para bulunduğunun tespiti halinde bunların nema miktarlarının ne olduğu hususlarının tespit edilebilmesi amacıyla dosyanın Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek rapor tanzim ettirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek noksan araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların eylemlerini zincirleme şekilde gerçekleştirmelerine rağmen, haklarında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9903, Karar No: 2014/11394, Tarih: 09.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9903 E.  ,  2014/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2012/265-2014/78

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacılar M. S. İ. mirasçıları için toplam 8.000,00 TL, H. S. mirasçıları için toplam 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.10.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini davacılar H.. S.. ve L. S. yönünden toplam 81.743,40 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir

Mahkemece bozma ilamına uyularak;davacıların davasının kabulu ile muris M. S.İ. mirasçıları yönünden 100.000,00 TL tazminatın 22/08/2013 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplanan mirasçıların paylarına düşen oranlar oranında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, muris H. S.mirasçıları yönünden 96.546,49TL tazminatın 22/08/2013 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplanan mirasçıların paylarına düşen oranlar oranında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı S.Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemece davacıların alacağı tazminat miktarı ayrı ayrı belirtilmeksizin Mehmet Sait İnan mirasçıları yönünden 100.000,00TL tazminatın 22/08/2013 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplanan mirasçıların paylarına düşen oranlar oranında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,muris H. S. mirasçıları yönünden 96.546,49TL tazminatın 22/08/2013 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplanan mirasçıların paylarına düşen oranlar oranında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine şeklinde hüküm tesis etmiş olup bu haliyle hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 9.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1047, Karar No: 2014/10988, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1047 E.  ,  2014/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2143, Karar No: 2015/1471, Tarih: 20.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2143 E.  ,  2015/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın soruşturma aşamasındaki “çocuğumu sağlık ocağına iğne vurdurmak için götürdüm, görevli doktor, ... Sağlık Ocağına gitmen lazım dedi, bir iğne için oraya gönderme, çocuğun ateşi var zaman kaybı olmasın iğnesini yap dedim, kabul etmedi, beni dışarı attı, aramızda ağız münakaşası yaptık, sonra oradan ayrıldım” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, katılanın haksız bir davranışının olup olmadığı da belirlenerek, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.