muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15268, Karar No: 2016/7775, Tarih: 06.10.2016

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu para çekme işlemlerinin davacının rızası ve muvafakati dahilinde olduğu, davalı bankanın davacıya gelen havaleyi ödeme prosüdüründe kontrol eksikliği ve kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı adına gelen havalenin usulsuz şekilde üçüncü kişiye ödendiği iddiasıyla tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacının ...'da yaşayan oğlunun davacıya 08.08.2001 ve 10.08.2001 tarihlerinde 10.000'er ...'i gönderdiği uyuşmazlık konusu değildir. Davacı vekili söz konusu paraların müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan dava dışı üçüncü kişi veya kişilere ödendiğini iddia etmiş, davalı banka vekili ise ödemelerin usulüne uygun olduğunu, ödemeye ilişkin belgeler arasında davacının nüfus cüzdanının fotokopisinin bulunduğunu, havale dekontlarının arka kısmında dava dışı ... ve ...'ın imzasının olduğunu, bu kişilerle davacının oğlu arasında sıhri hısımlık bulunduğunu, davacının yapılan ödemelerden haberdar olduğunu savunmuştur.

Bankalar, özel yasa ile kurulan ve ekonomik alanda çeşitli imtiyazlar tanınan kuruluşlardır. kuruluşları olan bankalar, mülga Borçlar Kanunu'nun 99/2. maddesi uyarınca hafif kusurlarından dahi sorumludurlar. Genel olarak havale işlemi, 818 sayılı BK'nın 457-462. maddelerinde düzenlenmiş olup buna göre, “havale göndericisi”, havale işlemi ile bir miktar paranın “havale alıcısı” olarak belirlediği bir kişiye ödemesi hususunda (havale ödeyicisi) bankayı yetkilendirmiş olmaktadır. Hesap sahibi, havale talimatıyla hesabındaki belirli bir miktar paranın banka aracılığıyla üçüncü bir kişiye ödenmesini talep etmektedir. Bu bakımdan havale alıcısının doğru bir şekilde tespiti çok önemlidir. Bunun içinse bankalar havale ödemesi yaparken soğuk damgalı nüfus cüzdanı, sürücü belgesi vb. belgeler ile kimlik teyidi yapmak, kimlik bilgileri, telefon ve adres kayıtlarının doğru olup olmadığına ilişkin araştırma yapmak, gerektiğinde havale göndericisinden teyit almak zorundadırlar. Aksi durumda bankanın sorumluluğu doğacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı bankanın, davacı adına geldiği ihtilafsız olan havaleyi davacıya ödediğini yasal delillerle ispatlayamadığı açık olduğu gibi, ödeme yapılan kişiler bakımından davacının bankacılık mevzuat ve teamüllerine uygun talimatı ya da icazeti bulunduğu da davalı bankaca kanıtlanamamıştır. Aksine davalı bankanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayet dilekçesi vererek davacı ...'ya oğlu tarafından gönderilen paraların ... ve ... tarafından çekildiği iddiasıyla yaptığı suç duyurusu da gözetildiğinde davalı bankanın davacıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu itibarla mahkemece, davalı bankanın havale alıcısı olan davacıdan başka üçüncü bir kişiye ödeme yapmakla davacıya karşı sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/476, Karar No: 2003/125, Tarih: 25.02.2003

1. Ceza Dairesi 2003/476 E., 2003/125 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/476 E., 2003/125 K.**

**- 4616 SAYILI KANUN KAPSAMINDA KALAN MÜEBBET AĞIR HAPİS CEZASININ İNFAZ ŞEKLİ

- ANAYASA MAHKEMESİNİN İPTAL KARARININ GERİYE İŞLEMEMESİ

- ŞARTLA SALIVERME**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 153 ]

- 4616 S. 23 NİSAN 1999 TARİHİNE KADAR İŞLENEN SUÇLARDAN ... [ Madde 1 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 19 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Ek Madde 2 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Mustafa'nın müebbet ağır hapis cezasının infazında 4758 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak şartla salıverilme isteminin reddine ilişkin, (Mersin ikinci Ağır Ceza Mahkemesi)nin 30.7.2002 tarih, 1996/312 Esas sayılı kararına itirazın kabulü ile hükümlünün şartla salıverilmesine dair, Mersin Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinin 16.9.2002 gün ve 2002/570-609 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Kayseri Kapalı Cezaevinde bulunan hükümlünün şartla salıverilme isteminin reddine ilişkin, infaz yeri Kayseri Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 30.5.2002 tarih 2002/259 Mut. sayılı kararından sonra, hükümlünün aynı konudaki isteminin hüküm mahkemesi olan Mersin ikinci Ağır Ceza Mahkemesince reddi kararma yönelik itiraz incelenip sonuçlandırılarak;

İnfaz yeri mahkemesinin anılan kararının varlığı da gözardı edilmek suretiyle itirazın kabulüne ve 647 sayılı Kanunun 19/1. maddesinde müebbet ağır hapis cezası için öngörülen 20 yıllık süreye aykırı olarak, TCK.nun 17. maddesindeki şartla salıverilmenin geri alınması durumunda geçerli olabilecek 36 yıl üzerinden 1/2 indirimle şartla salıverilme süresi belirlenip, 4616 sayılı Kanun uyarınca 10 yıllık indirim de bu süre üzerinden hesaplanarak saptanan 1.6.2002 tarihi itibarı ile hükümlünün şartla salıverilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMUK'nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14.1.2003 gün ve 002145 sayılı yazılı emirlerine müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından 23.1.2003 gün ve 11592 nolu tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: okundu ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Konu görüşüldü;

Konu görüşüldü;

4616 sayılı Kanunun bazı hükümleriyle 4758 sayılı Kanunun bütünü Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiş ise de; TC. Anayasasının 153. maddesince, iptal kararlarının geriye işlememesi karşısında konu kanun hükümlerinin yürürlükte kaldığı süre itibariyle hükümlüler lehine kazanılmış hak oluşturacağı ve kanun kapsamına giren suçlar itibariyle uygulanması gerekeceği gözetilerek, altı ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit ile müebbet ağır hapse hükümlü Mustafa'nın 4616 sayılı Kanun kapsamındaki cezasının infazında; 647 sayılı Kanunun 19/1: madde ve fıkrasınca müebbet ağır hapsin 20 yıllık şartla tahliye süresini esas alıp aynı Kanunun ek 2. maddesince bu müddetin her ayı itibariyle altı günlük indirimi hesaplayarak "çektirilmesi gereken toplam ceza"yı belirlemek ve saptanacak bu cezadan 4616 ve 4758 sayılı Kanunlarla öngörülen on yıllık indirimi yaparak kurumda geçen nezaret, tutukluluk ve hükümlülük süresinin de tenzilini takiben iyi hallilik koşulu aramaksızın koşulla salıvermeye karar vermek gerekmekle ve bu itibarla yazılı emre dayalı bozma istemi yerinde bulunmakla;

Mersin ikinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin hukuken isabetli bulunan 30.7.2002 gün ve 1996/31,2 Esas 2002/bila mut. sayılı Kararına hükümlünün yaptığı acele itirazın reddi yerine kendisini 1.6.2002 tarihinde şartla tahliyeye hak kazanmış sayan Mersin Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.9.2002 gün ve 570-609 mut sayılı kararının CMUK.nun 343. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), gereğinin, bozma kararı doğrultusunda mahallinde ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (İADESİNE), 25.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8292, Karar No: 2007/11045, Tarih: 19.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8292 E.  ,  2007/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4 sayılı parselin kuru mülkiyetine, davalılardan M...ise intifa hakkına sahip olduğunu, M...ntifa hakkını hukuka aykırı olarak kullandığını, çekişmeli taşınmazın zemin katını diğer davalıların lokanta olarak kiraya verdiğini, anılan davalıların da komşuluk hukukuna aykırı olarak lokanta işlettiklerini, bitişik taşınmazda ikamet ettiğinden rahatsız olduğunu ileri sürerek, davalı Mehmet'in intifa hakkının kaldırılmasını, taşınmazın kayyıma verilmesini, diğer davalıların işyerinin kapatılarak muarazalarının önlenmesini istemiş, Yüksek 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine, mahkemece komşuluk hukukuna aykırılıktan muarazanın önlenmesi isteğinin tefrikine karar verilerek, iş bu dosya esasına kaydedilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, konusu kalmadığından, esasa ilişkin karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetinin davacıya, intifa hakkının ise, davalılardan M...A...'e ait bulunduğu, M..A... vefatı üzerine, davacının tam mülkiyet sahibi olduğu, 23.05.2006 tarihinde de davacının taşınmazı S.. Şirketine satış suretiyle temlik ettiği, ve mülkiyetin dava aşamasında devredildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, konusu kalmadığından, esasa ilişkin karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazın çıplak mülkiyetinin davacıya, intifa hakkının ise, davalılardan M...A...'e ait bulunduğu, M..A... vefatı üzerine, davacının tam mülkiyet sahibi olduğu, 23.05.2006 tarihinde de davacının taşınmazı S.. Şirketine satış suretiyle temlik ettiği, ve mülkiyetin dava aşamasında devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi; bir hakka veya bir şeye sahip olan kimsenin tasarruflarında serbest olması gayet doğaldır. Bu kural tasarrufu sınırlayıcı bir durum söz konusu olmadıkça (örneğin bir ihtiyacı tedbir kararı gibi) dava açılmasından sonra da geçerlidir. Bir diğer anlatımla ayrık durumlar hariç, dava sırasında dahi devir ve temlik serbestliği vardır. Bu ilkeyi gözeten HUMK'nun 186. maddesi, ilk davanın açılmasından sonra dava konusunun gerek davacı ve gerekse davalı tarafından bir üçüncü kişiye devir ve temlik edilmesi halinde yapılacak usul işlemi düzenlenmiştir. Olayda, dava konusunun davacı tarafından temliki söz konusudur. HUMK.'nun anılan maddesi (iddia ve savunmanın genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği) kuralının bir ayrıcalığıdır. Yargılama sürerken davalı olan şey veya hak devredilirse, bu devir mevcut davayı etkileyecektir. Bu öyle bir etkidir ki, temlik ile beraber mevcut dava da bir değişikliğe uğrayacaktır. Ancak, bu değişiklik artık yasak (tevsi ya da tebdil) itirazı ile karşılaşmayacaktır. Zira, HUMK.'nun 185.maddesinin 2. bendinin 2. fıkrasında bu değişiklikte hasmın onayına gerek olmadığı açıklanmıştır. Yargıtay yıllardan beri kökleşmiş ve kurallaşmış uygulamalarında davacının dava konusunun temliki halinde devralan kişinin davalının onayına gerek olmaksızın davacının yerine geçip, onun hak ve yetkilerini kullanacağını açıkça vurgulamıştır.(H.G.K. 22.02.1961 gün 5/20; H.G.K. 29.01.1964 gün, 1/26 E.- 78 K.) Öte yandan mahkemece dava konusunun bir başkasına temliki halinde, bunu kendiliğinden (re'sen) gözetmek ve işlem yapmak durumundadır.

Kaldıki, kayıt maliki F...mülkiyeti S.. Havacılık Şirketine devirden sonra, anılan şirket aynı vekil aracılığıyla, davaya girerek, davanın devamını istemiştir.

O halde, mahkemenin taşınmazı sonradan edinen S.. Havacılık Şirketinin davada sıfatının kalmayacağı yönündeki kabulünün yasal olduğu söylenemez.

Diğer taraftan, mahkemece mahallinde keşfen uygulama yapılmaksızın, önceden keşifte yer alan bilirkişilerin yeniden görevlendirilmek suretiyle ek rapor alınması ve buna bağlı kalınarak da, karar ittihazına yer bulunmadığına şeklinde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan toplanacak delillerin değerlendirilmesi, özellikle yerinde keşif yapılmak suretiyle zarar verici olguların mevcut olup olmadığının saptanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu özere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan toplanacak delillerin değerlendirilmesi, özellikle yerinde keşif yapılmak suretiyle zarar verici olguların mevcut olup olmadığının saptanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu özere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19305, Karar No: 2014/27684, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19305 E.  ,  2014/27684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2012/67-2013/26

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılara değer biçilmesinde, taşınmazda yüzde 2,20 oranında değer kaybı olduğunun kabulü ile ecrimisil talebinin ise reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazla aynı mahallede bulunan 750 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2008 yılı itibariyle 315,00-TL m2 bedeli üzerinden değer biçen Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/280 Esas, 2010/414 Karar sayılı kararının Dairemizin denetiminden geçerek 2011/755 Esas sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosya getirtilip bilirkişi kurulundan ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadığı gibi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa metrekare rayiç değeri 80,15-TL olarak belirlendiği halde aynı yıl için bilirkişi kurulunca taşınmazın metrekaresine 70,72-TL değer tesbit edilmesi, raporun yeterli ve inandırıcı olmadığı kanaatini uyandırmaktadır.

Bu nedenle, yukarıda belirtilen mahkeme dosyası dosya arasına alınıp, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Enerji nakil hattının hangi tarihte dava konusu taşınmaz üzerinden geçirildiği kesin olarak tespit edilip, taşınmaz içerisinde bulunan yapıların enerji nakil hattı geçirildikten sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde yapıların değer düşüklüğü bedeline hükmedilemeyeciğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25026, Karar No: 2015/14348, Tarih: 08.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25026 E.  ,  2015/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ...'deki çalışma başlangıcının Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkeme, sigorta başlangıcına ilişkin istemin kabulüne karar verirken, kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle, tahsis isteminin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemenin, kesin dönüşün gerçekleşmediğinden bahisle yaşlılık aylığı isteminin reddine ilişkin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yurtdışında çalışan Türk Vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Şu halde yapılması gereken iş; davacının borçlanma işleminin geçerliliğine karşın, aylık bağlanabilmesi için 6'ıncı maddenin aradığı kesin dönüş koşulunun yeniden ve usulünce (bu anlamda özellikle yurtdışı sigorta merciine ait son tarihli tercümeli hizmet cetveli celbedilerek v.s) araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27532, Karar No: 2019/9639, Tarih: 25.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/27532 E.  ,  2019/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Dağıtam A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalılardan asıl işverenin ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü olup, diğer davalı ... Ltd. Şti, ... Teknik Tur. Ltd. Şti. ve Dicle Öğrenci Servisleri Ltd. Şti. ortaklığının alt işveren olduğunu, davacının çalıştığı sürede davalı ... İl Müdürlüğü bünyesinde taşeron firmalar zaman zaman değişse de davacının görevinin ve işinin devam ettiğini, davacının 30/04/2014 tarihinde işten çıkarıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık ücretlerinin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, davacının kendi çalışanları olmayıp, emir ve talimat vermediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kabulüne karar verilen kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."