muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11904, Karar No: 2014/14421, Tarih: 19.06.2014

Somut olayda; Dairemizin 05.12.2011 tarih, 2011/7861 Esas, 2011/12184 Karar syılı ilamı ile onanarak kesinleşen taraflar arasındaki meslek hastalığı sonucu oluşan % 31,2 oranındaki sürekli işgöremezlik nedeniyle açılan davada % 100 oranındaki kaçınılmazlığın esas alındığınun anlaşılmasına rağmen davalı tarafın bu konudaki kazanılmış hakkı dikkate alınmadan % 85,83 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş olması isabetsiz olup usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26418, Karar No: 2011/6900, Tarih: 19.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26418 E.  ,  2011/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Alacak ..... A.Ş. tarafından 25.03.2010 tarihinde Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.03.2010 tarih ve 2010/96 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararının infazının istendiği, aynı gün borçlu adına kayıtlı taşınmazlar üzerine ihtiyati hacizler konulduğu 13.04.2010 tarihinde ise,  borçlu ...... Gıda San.Tic.Ltd.Şirketi hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı anlaşılmıştır.

Gölyaka Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi'nin 13.03.2009 tarih ve 2009/24 Esas sayılı (iflasın ertelenmesi) davası sırasında borçlu şirketle ilgili, ".... 6183 Sayılı Kanuna göre yapılan ve yapılmış olan ve daha sonra yapılacak takipler de dahil olmak üzere İİK'nun 206/1. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklar için yapılan takipler ve rehinli takipler haricindeki tüm yapılan takipler ve rehinli takipler haricindeki tüm icra ve iflas takipleri, satış ve muhafaza işlemleri gibi tedbir uygulamalarının İİK'nun 179/b maddesine göre durdurulmasına, davacının leasing yoluyla aldığı ve zilyetliklerinde bulunan tüm makina, techizat ve demirbaşlarının işbu dava sonuçlanıncaya kadar her türlü ihtiyati haciz ve tedbir kararları yoluyla muhafaza altına alınması ve bulundukları yerden alınıp götürülmesinin önlenmesi amacıyla ihtiyati tedbir kararı verilmesine" şeklinde tedbir kararı verildiği görülmüştür. İhtiyati tedbir kararı, borçlu hakkında yapılmış ve yapılacak olan takiplerin iptaline yönelik olmayıp, durdurulmasına ilişkin bulunduğundan, uygulanan ihtiyati hacizleri geçersiz kılmaz. Bu nedenle mahkemece şikayetin reddi yerine  uygulanan ihtiyati haciz işleminin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5631, Karar No: 2018/14565, Tarih: 28.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/5631 E.  ,  2018/14565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde davalı eş adına edinilen 50 ada 181 ve 182 parsel sayılı taşınmazların satış bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini, davalı eşin boşanma davası açmadan önce mal kaçırmak amacıyla anılan taşınmazları babasına devrettiğini açıklayarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde 20.000,00 TL'nın faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava konusu yaptığı taşınmazların kendisi adına tescil yönündeki talebinin reddine; davacının katılma alacağına dair talebinin kısmen kabulü ile 16.188,25 TL katılma alacağının karar tarihi (17/11/2015) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir(6100 sayılı HMK 33. m). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava,artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Eşler, 14.02.2007 tarihinde evlenmiş, 29.03.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir(4722 sayılı yasanın 10, TMK 202/1.m). Tasfiyeye konu 50 ada 181 parsel 05.08.2008 tarihinde, 50 ada 182 parsel 28.07.2008 tarihinde satın alınarak, davalı eş adına tescil edilmiş, boşanma dava tarihinden yaklaşık 7 ay önce 03.08.2010 tarihinde 3.kişiye satılarak devredilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK 179.m).

Edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesinde, artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken "Eklenecek değerler" göz önünde bulundurulur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 229. maddesine göre; eşlerden birinin mal rejiminin sona ermesinden önceki bir yıl içinde diğer eşin rızası olmadan, olağan hediyeler dışında yaptığı karşılıksız kazandırmalar ile mal rejiminin devamı süresince diğer eşin katılma alacağını azaltmak kastıyla yaptığı devirler mal rejiminin sona erdiği anda mevcutmuş gibi tasfiyeye dahil edilir.

Bu tür uyuşmazlıklarda; öncelikle, davalı eş tarafından 229. maddede sayılan amaç ve doğrultuda kazandırma veya devrin yapılıp yapılmadığı araştırılıp belirlenmelidir. Mahkemece, karşılıksız kazandırma veya devrin yapıldığının anlaşılması durumunda, söz konusu mal mevcut kabul edilerek yapılan hesaplamada davacı tarafın katılma alacak hakkının olup olmadığı, varsa miktarı saptanarak davalı eşten tahsili yönünde hüküm kurulmalıdır. Tasfiyede devredilen malvarlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vs.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (raiç) değeri hesaplanır. (TMK'nun 235/2.)

TMK'nun 232. maddesi “Mal rejiminin tasfiyesinde malların sürüm değerleri esas alınır hükmünü, TMK'nun 235. maddesi “Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleriyle hesaba katılırlar. Edinilmiş mallara hesapta eklenecek olanların değeri, malın devredildiği tarih esas alınarak hesaplanır.” hükmünü içermektedir.

Somut olaya gelince; Mahkemece tasfiyeye konu taşınmazların TMK'nun 229.maddesi uyarınca eklenecek değer olarak kabul edilerek artık değere katılma alacağı hesabı yapılması doğru ise de; söz konusu hesaplamaların taşınmazların devir tarihindeki değeri olarak belirlenen değer üzerinden yapıldığı görülmektedir. Az yukarıda açıklandığı üzere; tasfiyede devredilen malvarlığının devir tarihindeki durumu (niteliği, seviyesi, yaşı vs.) esas alınarak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm (raiç) değerinin esas alınması gerekmektedir. (TMK'nun 235/2.) Bu itibarla. Mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, tasfiyeye konu taşınmazların devir tarihindeki durumu esas alınarak tasfiye tarihindeki (önceki karar bozulmakla değer güncelliğini yitirdiğinden bozma sonrası yeni karar tarihindeki) sürüm (rayiç) değeri belirlenerek bu değer üzerinden talep miktarı da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3377, Karar No: 2016/5529, Tarih: 25.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3377 E.  ,  2016/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...’nun, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 500,00 yeni Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2011 tarihli ve 2008/340 esas, 2011/306 sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresinde yeni suç işlemesi nedeniyle yeniden yapılan yargılaması sonucunda, 6136 sayılı Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Kanunu'nun 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası ve 500,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2014 tarihli ve 2014/222 esas, 2014/945 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 Türk Lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 15/1. madde uyarınca gün adlî para cezası belirlenmesinde,

2- 5728 sayılı Kanun ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde yer alan, “Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, temel adlî para cezasının 25 gün olduğu gözetilmeden, temel adlî para cezasının 30 gün adlî para olarak belirlenmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309.

maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2016 gün ve 14713 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2016 gün ve KYB/... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2016 gün ve 14713 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2016 gün ve KYB/... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, hükümlünün aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2014 gün, 2014/222 esas, 2014/945 sayılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 6136 sayılı Yasanın 15/1 maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen “30 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “450 TL” ibaresinin yazılmasına, TCK.nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen “25 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “375 TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmedilen 25 gün adli para cezasının 500 TL'ye çevrilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına, bozma nedenine göre (2) numaralı Kanun Yararına Bozma istemi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/229, Karar No: 2023/7085, Tarih: 04.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/229 E.  ,  2023/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/611 E., 2021/797 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - tazminat davasından dolayı Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma konusu yapılmayan hususlara ilişkin yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, hükmün verilmesinden sonra, gerekçeli karar henüz taraflara tebliğe çıkartılmadan, vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekili 09.12.2021 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirip feragat doğrultusunda karar verilmesini talep etmiş; Mahkemenin 04.01.2022 tarihli ek kararı ile Mahkemece karar verilip davadan el çekilmesi nedeniyle Mahkemenin davayı yeniden ele alıp feragat nedeniyle bir karar vermesinin mümkün olmadığı, hükümden sonra verilen dilekçe ile davadan feragat edilmesi nedeniyle üst mahkemece feragatin değerlendirilip, karar verilmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş; ek karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre feragat, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve Mahkemece feragat doğrultusunda ek karar verilir.

Belirtilen düzenleme uyarınca Mahkemece davacının davadan feragati doğrultusunda bir ek karar verilmesi gerekirken 04.01.2022 tarihli ek karar ile, davacı vekilinin talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemenin 04.01.2022 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına,

Davacının feragati doğrultusunda bir karar verilmek üzere dosyanın hükmü veren Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7412, Karar No: 2019/3205, Tarih: 02.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7412 E.  ,  2019/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43, 62, 52, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Etiler Kallavi isimli restorantta mesul müdür olarak görev yaptığı, restoran sahibi olan katılanın rahatsız olduğu dönemde sanığın işletmenin tüm sorumluluğunu üstlendiği, sanığın bu dönem içerisinde restoran hesabından kendi şahsi hesabına para havaleleri yaptığı ve bu paraların nereye harcandığını belgeleyemediği, bu şekilde yaptığı işlemlerle aldığı paralar sebebiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği beyanlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, ''sanığın TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7816, Karar No: 2016/4745, Tarih: 27.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7816 E.  ,  2016/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 tarih ve 2006/708-2015/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Asliye Mahkemesi (İflas Mahkemesi)'nin 26/01/2004 tarihli kararı ile müvekkilinin şirketin malvarlığı üzerinde iflas idarecisi olarak atandığını ve yaptığı araştırmalar sonucunda davalının 2001 yılında ...'da bulunan ...'nin müvekkili şirkete ait % 5'lik payını 1.312.278.USD mukabilinde satın aldığını ancak, bugüne kadar müvekkiline sadece 900.652,84 Euro (984.413,55 USD) tutarında bir ödemede bulunduğunu ve bakiye 337.593,80 USD'nin halen ödenmediğinin tespit edildiğini, davalı şirkete gönderilen ihtara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, 337.593,80 USD (495.992,81 TL)'nin ödeme tarihi olan 06/10/2001 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD ile açılmış mevduat hesaplarına uyguladıkları en yüksek yıllık faiziyle birlikte BK'nın 83/3 maddesi uyarınca fiili ödeme tarihindeki kurdan TL'ne çevrilmek suretiyle USD olarak davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirket elinde bulunan ... şirketinin hisselerini iki ayrı işlemle aldığını ve aldığı hisse oranının % 55'i bulduğunu, devir bedelinin 1.312.278 USD'lik kısmını nakit olarak, 13.122.770.USD'lik kısmını ise, ...'da yapılmakta olan otel inşaatının müvekkili tarafından tamamlanması şeklinde ödendiğini ve müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirket elinde bulunan ... şirketinin hisselerini iki ayrı işlemle aldığını ve aldığı hisse oranının % 55'i bulduğunu, devir bedelinin 1.312.278 USD'lik kısmını nakit olarak, 13.122.770.USD'lik kısmını ise, ...'da yapılmakta olan otel inşaatının müvekkili tarafından tamamlanması şeklinde ödendiğini ve müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında, davacı şirketin elinde bulunan dava dışı ... Şirketi'nin % 5'lik payının 1.312.278 USD bedelle davalı tarafından satın alınması hususunda pay devir sözleşmesi yapıldığı, bu miktarın 984.413,55 USD'sinin ödendiğinin davacı tarafından kabul edildiği, yapılan inceleme neticesinde 3. kişiler tarafından banka havalesi yoluyla davalı şirket yararına yapılan ödemeler bulunduğunun tespit edildiği ancak, ödemelerin davacı tarafça dava konusu borca yönelik olduğunun kabul edilmediği, 3. kişilerin borçlu kendisine yetki vermese bile bir başkasının borcunu ödeyebileceği, dava konusu pay devri nedeniyle davacıya devir bedeli olarak 292.351,27 USD ödeme yapıldığı ve davalının bakiye 35.513,18 USD borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 35.513,18 USD'nin fiili ödeme günündeki rayiç değeri üzerinden TL karşılığının devlet bankalarının USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranıyla davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.