muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/569, Karar No: 2024/1489, Tarih: 26.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/569 E.  ,  2024/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/112 E., 2021/1640 K.

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ..., Avukat ...

MİRASÇILAR : ... vekili Avukat ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu kaydında isim düzeltilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının kısmen düzeltilerek onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; , 1680, 1699 ve 1750 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında davacının mirasbırakan babası ...'nin ... olan baba adının ... olarak yazıldığını, ayrıca 803 parsel sayılı taşınmazda... olan soyadının ... olarak yazıldığını ileri sürerek malik isminin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1.Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.03.2012 tarihli ve 2012/215 Esas, 2012/509 Karar sayılı kararıyla talebin çekişmesiz yargı işine ilişkin olmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş; Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2012 tarihli ve 2012/414 Esas 2012/280 Karar sayılı kararıyla davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş; Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 21.12.2012 tarihli kararıyla Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir.

2. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2013/168 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararıyla; nüfus kayıtları ve kollukça yapılan araştırma sonucu, davacının baba adı ... iken ve tapu kayıtlarının bazılarının dayanak kayıtlarında bu husus belirlenmiş iken sonrasında bunun ... olarak kayıtlara geçtiği, yine nüfus kayıtları ve araştırma yazıları sonucunda davacının babasının soyadı... iken ... olarak 803 parsel sayılı taşınmaz kaydına geçtiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 29.02.2016 tarihli ve 2016/1947 Esas, 2016/2324 Karar sayılı kararıyla; dava konusu yapılan 1699 ve 1750 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında davacının mirasbırakanı ...'nin baba adının... olduğu belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığı, ancak tapu kaydında düzeltilmesi istenen mirasbırakanın baba adı beyanlar hanesinde yer almamasına rağmen Mahkemece beyanlar hanesinde davacının ... olarak geçen baba adının ... olarak düzeltilmesi şeklinde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının hüküm kısmının 2. bendinin hükümden çıkartılmasına ve yerine '' ... parsel ve 1750 parsel sayılı taşınmazların maliki olan ...'nin tapu kayıtlarında ... olarak geçen baba adının ...olarak düzeltilmesine" cümlesinin yazılarak hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına; diğer parseller yönünden yapılan değerlendirmede ise yeterli araştırma yapılmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.03.2017 tarihli ve 2016/1073 Esas, 2017/267 Karar sayılı kararıyla; 431, 432, 803 ve 1680 parsel sayılı taşınmazların dayanak kayıtlarında davacının dedesinin (davacının babası olan ...'nin babasının) adının ... olarak yazılı olduğu, davaya konu 803 parsel sayılı taşınmazın dayanak kayıtları ve tapu kayıtları incelendiğinde taşınmazın 6/8 hissesinin zaten davacı adına "... oğlu ..." olarak kayıtlı bulunduğu, 2/8 hissesinin "... oğlu ..." adına kayıtlı olduğu, dosya arasına alınan nüfus kayıtları incelendiğinde "...: ..." adında 10 kişinin kaydının bulunduğu, "... oğlu ..."nin kaydının da gönderildiği, bu nedenle nüfus kayıtları ile bu parsellere ilişkin tapu kayıtlarındaki bilgilerin birbirini doğrulamadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 07.11.2018 tarihli ve 2018/4436 Esas, 2018/14196 Karar sayılı kararıyla; bozma kararı sonrası dosya kapsamına alınan belgelerden dava konusu 803 parsel ile ilgili idari yoldan düzeltme yapıldığının görüldüğü, diğer taşınmazlarla ilgili olarak ise Nüfus Müdürlüğünce ... oğlu ... isminde 10 kişinin kaydının bulunduğunun bildirildirildiği, kayıtları gönderilen ... isimli şahıslar sağ ise kendilerinin, ölü ise mirasçılarının dinlenerek 1680, 431 ve 432 parsel sayılı taşınmazlarda mülkiyet iddialarının olup olmadığının sorulması, mülkiyet iddiaları var ise uyuşmazlığın artık çekişmesiz yargı yolu ile çözümlenemeyeceğinin gözetilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; nüfus müdürlüğünce tespit edilen ... isimli şahısların kendilerinin ve ölü iseler mirasçılarının dinlenmesi için müzekkere yazıldığı, Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/24 talimat numarasında kayıtlı 11854105544 kimlik numaralı ... mirasçısının taşınmazlar üzerinde mülkiyet iddiasında bulunduğu anlaşılmakla talebin artık çekişmesiz yargı işi olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kolluk araştırması ile ... oğlu ... ile ... oğlu ...'nin aynı kişiler olduğunun anlaşıldığı, Mahkemece mülkiyet iddiasında bulunanlara dava açması için süre verilmesi, verilecek süre içinde dava açmamaları halinde mülkiyet iddiasından vazgeçmiş sayılacaklarına ilişkin ihtarda bulunulması gerekirken yalnızca bir beyanla davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın tapu kayıtlarında davacının mirasbırakanı adına kayıtlı olduğunu, kesin kanaat oluşmadığı takdirde taşınmaz başında keşif yapılması gerekirken bu hususun da göz ardı edildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1027 nci maddesi.

2. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 75 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-2 nci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/25626, Karar No: 2014/6459, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25626 E.  ,  2014/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/177348

MAHKEMESİ : Menderes Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2010

NUMARASI : 2010/10 (E) ve 2010/1097 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 21.10.2009 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin 05.11.2009 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına “2004” olarak yanlış yazılan suç tarihinin 05.11.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı cihetle, dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ve ekindeki belgelerden defter ve belge istenmesine ilişkin yazının tebliğ edildiği 21.10.2009 tarihi itibariyle sanığın işyerinin faal olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Suç tarihinden önce 5904 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltilmesi nedeniyle temel cezanın 18 ay olarak tespiti yerine 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

II-Kabule göre de;

1-Suç tarihinden önce 5904 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltilmesi nedeniyle temel cezanın 18 ay olarak tespiti yerine 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesi yapılabilmesi için vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, suç tarihinden önce kasten işlenen başka bir suçtan engel hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında suç nedeniyle idarenin vergi kaybı olduğu ve zararın giderilmediği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2444, Karar No: 2021/11406, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2444 E.  ,  2021/11406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/594 E. - 2018/299 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytinlik niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, 6764 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22046, Karar No: 2015/2918, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22046 E.  ,  2015/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22258, Karar No: 2013/17127, Tarih: 19.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22258 E.  ,  2013/17127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

1-)Katılanlar ... ile Hazine vekillerinin “dolandırıcılık” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-) Katılanlar ... ile Hazine vekillerinin, sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizlerine gelince;

2-) Katılanlar ... ile Hazine vekillerinin, sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizlerine gelince;

Rize ilinde yapılan “KTÜ Milli Piyango Eğitim Kampüsü İnşaatı” ile “KTÜ Milli Piyango Eğitim Kampüsü İkmal İnşaatı”nın yüklenici şirketi olan Kur İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.nin vekili (şantiye şefi) olan sanık ... ile adı geçen şirketin yetkilileri olan diğer sanıkların, bu inşaatlarda imalat miktarlarını yapılandan fazla göstererek, dikey toplamların adet ve ölçülerini projeye uygun almayarak, ödenmesi gereken imalatları hatalı belirleyerek, kampüs inşaatında ödenen imalatlarının bir kısmını ikmal inşaatı kapsamında tekrar gösterip, ikmal inşaatına ilişkin dosyada mevcut 17.10.2001 tarihli 3 no'lu, 16.11.2001 tarihli 4 no’lu, 20.12.2001 tarihli, 5 no’lu ve aynı tarihli 6 no'lu hakediş raporları ile bunlara bağlı belgeleri sahte olarak düzenledikleri iddiasından ibaret olayda; Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu müfettişlerince görevlendirilen teknik heyetin, gerek mahallinde gerekse, dosya üzerinden yaptığı inceleme sonunda düzenlediği 09.01.2007 tarihli “teknik heyet raporu” ile kovuşturmada, talimat mahkemesi aracılığıyla görevlendirilen bilirkişi kurulunun, dosya üzerinden yaptığı inceleme sonunda düzenlediği 23.03.2009 tarihli rapor arasındaki farklılıklar da dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi amacıyla, mahallinde keşif yapılarak, inşaatların projeye uygun biçimde yapılıp yapılmadığı, imalat miktarlarının yapılandan fazla gösterilip gösterilmediği, birinci kısım inşaatta ödemesi yapılan imalatların ikinci kısım inşaatta tekrar gösterilerek haksız ve fazla ödeme yapılmasının sağlanıp sağlanmadığının tespit edilmesi, Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu müfettişlerince düzenlenen 28.02.2007 tarih, 4.AS. 13/07-2, MEÖ.25/07-2, İZB.31/07-2,2 sayılı Tahkikat Raporunda, suça konu hakediş raporlarını düzenleyen ya da onaylayan ve haklarında 4483 sayılı Yasa gereğince işlem yapılması önerilen Kontrol Mühendisi Veysel Bilgili, Emanet Komisyonu Başkanı ... ile aynı komisyonun üyesi Seyfettin Yılmaz ile inşaat mühendisleri... ve ... hakkında ne gibi işlem yapıldığı, haklarında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının belirlenmesi halinde dosyasının getirtilip incelenmesi, mümkün ise davaların birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar ... ile Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17535, Karar No: 2011/4117, Tarih: 09.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17535 E.  ,  2011/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.