muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3578, Karar No: 2019/5215, Tarih: 17.09.2019

F) Temyiz :

Davalı kurum vekili, istinaf dilekçesindeki gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili; davanın kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, aleyhlernie vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiği ve resen dikkate alınacak nedenlerle temyiz etti.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, davacının 24/06/1987- 04/05/1992 tarihleri arasında esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 11/02/1968 doğumlu davacının 29/01/1993 tarihinde kurum kayıtlarına geçen bildirgesi ile vergi kaydına istinaden sigortalılığının 04/05/1992 tarihinde başlatıldığı, 21/06/2013 ve 18/11/2016 tarihli gelir vergisi mükellef sorgulama kayıtlarında davacının ihtilaflı dönemde 24/06/1987- 02/02/1997 tarihleri arasında canlı hayvan toptan ticareti işinden vergi kaydı bulunduğunun belirtildiği, sonraki tarihli Selçuk (Konya) vergi dairesi müdürlüğü cevaplarında ise davacının 24/06/1987- 31/12/1987, 04/05/1992- 02/02/1997, 14/10/2004- 31/03/2005 tarihleri arasında vergi kaydı olduğunun bildirildiği, davacının talebi üzerine kurumca 1479 sayılı yasa sigortalılığının 24/06/1987- 02/02/1997 tarihlerine çekildiği, ancak sonraki tarihli vergi cevaplarına istinaden davacının sigortalılık süreleri tekrar düzenlenerek bu kez 24/06/1987- 31/12/1987, 04/05/1992- 06/11/2006 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının vergide kayıtlı olduğu sürelerle ilgili çelişkili cevaplar bulunduğu halde çelişki giderilmeksizin son tarihli vergi dairesi cevabına göre karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının bağkur sigortalısı olduğunun tespitini talep ettiği 24/06/1987- 04/05/1992 tarihleri arasında vergide kayıtlı olduğu sürelere ilişkin çelişkili vergi dairesi cevapları ile gelir vergisi mükellef sorgulama kayıtları eklenmek suretiyle ilgili vergi dairesine çelişkinin sebebini sormak, davacının bu dönemde hangi tarihlerde vergi kaydının bulunduğu, faaliyet konusunun ne olduğunu netleştirmek ve çelişki giderildikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı ve davalı kurum vekilleri tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11826, Karar No: 2010/12933, Tarih: 15.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11826 E.  ,  2010/12933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2008 gün ve 2008/204-2008/596 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.07.2010 gün ve 2009/2549-2010/8545 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 16.000 payına sahip ortağı olduğunu, davalılardan ...'ın sahip olduğu 24.000 paydan 2 payını diğer davalı eşi ...'a 10.03.2008 tarihinde devrettiğini, ancak devrin TTK.'nun 520. maddesi uyarınca müvekkilinin onayı alınmadığı için yasaya aykırı olduğunu, edinilmiş mallara katılma rejimi sona ermediğinden, payın karı koca mallarının idaresine ait hükümler gereğince devir edilemeyeceğini ileri sürerek, 2 payın devrine ilişkin davalı şirketin 10.03.2008 tarihli kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın kendi payından 2 adedini noterde düzenlenen 10.03.2008 tarihli sözleşme ile davalı eşine devrettiğini, şirket müdürlüğünün 10.03.2008 tarihli karar ile devir sözleşmesine muvafakat ettiğini, davalılar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi bulunduğunu, devrin TTK. 521/1. maddeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, şirketin davalıların evlilik birliğinin devamı sırasında 2006 yılında kurulduğu, davalılar ... ile ...arasında noterde düzenlenen 10.03.2008 tarihli “ Karı Koca Mallarının İdaresine ait Hükümler Gereğince Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesi“ ile ...’e ait paylardan 4 payın edinilmiş mallarda sınırlı mal ortaklığı kapsamında olduğu kabul edilerek 2 payın ...’ a ivazsız olarak devredildiği, devir işleminin pay defterine işlendiği, TTK.’nun 521/1. maddesi gereğince bir payın karı–koca mallarının idaresine ait hükümler gereğince iktisabı için diğer ortakların muvafakatine gerek bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kanıtlanamadığından reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.07.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2689, Karar No: 2012/331, Tarih: 25.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2689 E.  ,  2012/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 32/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, sanıkta şizofreni denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/700, Karar No: 2017/3575, Tarih: 04.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/700 E.  ,  2017/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.09.2015 gün ve 2015/4605 Esas, 2015/6114 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı kooperatif vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, dava dilekçesinde davalı kooperatif üyesi dava dışı .... kooperatif nezdindeki tüm üyelik hak ve mükellefiyetlerini... düzenlenen 15.05.2013 tarih ve 12470 yevmiye sayılı feragatname ve muvafakatname senediyle devraldığını, devralmış olduğu üyelik haklarının tescili için yine .... ihtar çektiğini ancak ihtara bir cevap alamadığını, ihbarnamenin davalı kooperatife 28.05.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı kooperatife üyelik işlemleri için müracaatta bulunduğunu, ancak işlemlerinin gerçekleştirilmediği gibi iştigal konusu olan .... arası otobüs işletmeciliğine de izin verilmediğini, davalı kooperatif üyeliğini devreden dava dışı ....’nın kooperatif üyesi olduğunu, Kooperatife 2006 dan beri aidat ödediğini, kendisinin davalı kooperatifin ana sözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen üyelik şartlarının tamamına haiz olduğunu, yine 17. maddesinde "Yönetime bildirmek suretiyle 10. maddedeki şartları taşıyan kişilere devredilebilir." denildiğini yine 17/2. maddedesinde yönetim kurulunun bu şekilde ortaklığı devri alan kişiyi ortaklığa kayıttan kaçınamayacağını beyan ederek davanın kabulü ile .... kooperatifi'ne üyeliğinin tespiti ve tescilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı .... kooperatif yönetim kurulunun 10.01.2004 tarih ve 34 sayılı kararı ile üyelikten istifa ettiğini, daha sonra 07.01.2010 tarihinde üyelik koşullarını taşımadığı halde yeniden üye olduğunu ancak 24.01.2011 tarihinde yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle ihtarname gönderildiğini ve 26.02.2011'de tebliğ edildiğini, dava dışı... 20.03.2013 tarih ve 35 sayılı kararla ortaklıktan çıkarıldığını, Dava dışı ... üyelik hakkını davacıya devir ettiği 15.05.2013 tarihte kooperatife üye olmadığı gibi devir tarihinde müvekkili kooperatif esas sözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen ortaklık şartlarına ilişkin koşullara da haiz olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava dışı... davalı kooperatife olan üyeliğini noter senediyle devraldığı, davacının davalı kooperatife üyelik şartlarını karşılayacak belgelere sahip olduğu, davacının kooperatife üye olmasına engel bir halinin bulunmadığı, dava dışı ... devir tarihi itibari ile davalı kooperatifin üyesi olduğunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2015/4605 E., 2015/6114 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

../..

S.2.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

../..

S.2.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11158, Karar No: 2021/5203, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11158 E.  ,  2021/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince dava ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, Konak İlçesi, ... Mahallesi, 835 ada 21 parsel (ifraz öncesi 835 ada 14 parsel) sayılı taşınmaza dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10911, Karar No: 2017/5015, Tarih: 10.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/10911 E.  ,  2017/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-Resmi belgede sahtecilik

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Kendisinde sahte belge düzenlemek suretiyle satın aldığı iddia olunan yeşil reçete ile satılan Rivotril marka ilaç ele geçmeyen sanığın savunmalarının aksine, söz konusu ilaçları sattığına ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında TCK'nın 188/3. maddesi uygulanırken hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilmemesi,

3-Sanığın eyleminin TCK’nın 188. maddesinin 6. fıkrası kapsamında kaldığının gözetilmemesi;

4-Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması sırasında, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarını taşıyan, en ağır cezayı içeren mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması yerine, iki ayrı mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

1-Sanığın aşamalarda sözünü ettiği ... isimli kişinin var olup olmadığı araştırılarak varlığının belirlenmesi halinde satış işlemini gerçekleştiren görgü tanıklarına sanıkla birlikte teşhis işlemi yaptırılıp, gerektiğinde adı geçenin yazı ve imza örnekleri de temin edildikten sonra sanığa ait yazı ve imza örnekleri ile birlikte Adli Tıp Kurumu' na gönderilip belgelerdeki yazı ve imza örneklerinin sanığa ait olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan sonra "Resmi Belgede Sahtecilik" suçu yönünden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

2-Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21122, Karar No: 2009/3998, Tarih: 07.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2008/21122 E.  ,  2009/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, güveni kötüye kullanma,

HÜKÜM : Sanığın zimmet suçundan 4389 SK. nun 22/2-3. cümle, 765 s. TCK. nun 80. maddeleri gereği 21 yıl hapis ve 20.733,00 ytl apc ile cezalandırılmasına ve 5.621.105.790 TL tazminata mahkumiyetine, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçundan 5237 s. TCK. nun 155/2, 43/1, 53/1. maddeleri gereği 6 yıl 3 ay hapis 4.000,00ytl apc ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yasaklanmasına , emniyeti suistimal suçundan 5237 s. TCK. nun 155/1, 53/1. maddeleri gereği 2 yıl hapis 2.500,00 ytl apc ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yasaklanmasına dair.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 7.2.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında, açıklandığı üzere; yeni yasanın lehe sonuç doğurduğunun saptanması halinde verilen ve infaza esas alınacak hüküm niteliğinde olan yeni kararın CMK. 'na göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, kararın gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230 maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezanın veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi, yargılama giderleri hakkında da infazdan doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere bir karar verilmesi gerektiği ve önceki kararın da ortadan kaldırılmasına hükmedildiği halde infazı gerekecek 10.01.2007 günlü ek kararda iddia, savunma, deliller, mevcut deliller ile hükmün ne şekilde ilişkilendirildiği açıklanmadan, sadece uyarlama yargılaması aşamasının yazılarak, önceki hükümden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5192, Karar No: 2021/6653, Tarih: 12.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5192 E.  ,  2021/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetinin 2020/İHK-219 Karar sayılı ve 03.01.2020 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda;

25.03.2018 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada sürücü/işleten ... ile yolcu konumunda bulunan ... ...’ın vefat ettiğini, davacı ... ve ...’ın destek Feyiz ile ...’nin çocukları, davacı ...’in ise destek ...’nin annesi olduğunu ve murislerin desteğinden mahrum kaldıklarını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için anne yönünden 500,00TL, baba yönünden 500,00TL, ... için anne yönünden 500,00TL, baba yönünden 500,00TL, ... için kızı ... yönünden 1.000,00TL destek zararının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini davacı ... için 75.820,74TL, davacı ... için annesi yönünden 12.546,46TL, babası yönünden 13.380,34TL, davacı ... için annesi yönünden 17.224,80TL, babası yönünden 18.280,75TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre başvurunun kısmen kabulüne, hesaplanan tazminattan sürücünün alkollü olmasından dolayı %20 müterafik kusur indirimi yapılarak davacı ... için 60.066,20TL, davacı ... için 10.037,17TL, davacı ... için 13.779,84TL tazminatın 26.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacılar ... ve ... için baba yönünden talep edilen destekten yoksun kalma tazminatının reddine, karar verilmiş, karara davalı vekili itiraz etmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti’nce davalı tarafın itirazlarının reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulü ile %20 müterafik kusur indirimi yapılarak davacı ... için 10.037,17TL, davacı ... için 13.779,84TL tazminatın 26.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, dair verilen karara davalı vekilinin itirazı üzerine itiraz hakem heyetince itirazın reddine dair verilen karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hakem kararının davacılar ... ... ve ... ... yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.958,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3095, Karar No: 2017/4655, Tarih: 25.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/3095 E.  ,  2017/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 18/05/2017 tarih ve 2017/341-2017/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından ... Yapı Kimyasalları Oto. Tek. Hır. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçildiğini, takip sırasında borçlunun re'sen sicilden terkin edildiğinin öğrenildiğini ileri sürerek borçlu şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili, 07.10.2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde gerekli bildirimlerin yapılmaması halinde kayıtların terkin edileceğine dair ilanların yapıldığını, süresinde bildirimler yapılmayınca ... Yapı Kimyasalları Oto. Tek. Hır. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti'nin 6102 sayılı TTK'nın geçici 7 nci maddesi kapsamında kaydının re'sen silindiğini, müvekkilinin herhangi bir kusurundan söz edilemeyeceğini, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafından yapılan takip olduğundan dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, TTK'nın geçici 7 nci maddesinin 4/a bendi uyarınca ihtarın temsile yetkili kişilere de gönderilmesi gerektiği halde davalı Kurumca doğrudan şirkete gönderildiği, tebligat usulsüzlüğüne bağlı olarak re'sen terkin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... Yapı Kimyasalları Oto. Tek. Hır. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti'nin ihyası ile yeniden sicile tesciline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi'nce, tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalı yanca yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.