muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6750, Karar No: 2018/7792, Tarih: 05.04.2018

... davacının müdür sıfatının olmadığını, muhasebeci olarak çalıştığını beyan etmiş ise de davacı tanığı Gülşah Tazegül davacının mağaza sorumlusu olduğunu ve aylık 1.500,00 TL net ücret aldığını, kayıtlarda ... Bey'in mağaza müdürü olarak göründüğünü, ancak bu kişinin sadece iki saat kadar kalıp gittiğini, esas sorumlunun davacının olduğunu, çünkü mal kabulleri, maaş ödemeleri, ürün giriş çıkış kontrollerini, bilgi işlem problemleri ile davacının ilgilendiğini beyan etmiş, davacı tanığı ... davacının muhasebe ve mağaza sorumlusu olduğunu, davacının maaşını bilmediğini, ancak bir kısmının bankaya yattığını, kalanının ... bey tarafından ödendiğini beyan ettiği, davalı tanığı ...'ın kendisinin asgari ücretli olduğundan maaşının tamamının bankaya yattığını, ancak maaşları asgari ücretten yüksek olanların maaşların bir kısmının firma tarafından elden ödendiğini, davacının böyle bir durumu olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği, davacı tanık beyanları ve davalı tanığı ...'ın çekinceli beyanlarından davacının mağaza müdürü olduğu kanaatine varıldığı, ayrıca tanık anlatımlarında ismi geçen ... isimli kişinin de dönem bordrolarında ismi görünmemesine rağmen davacı tarafça da dosyaya bir sureti ibraz edilen 27.05.2012 tarihli davalı işyeri tarafından verilen vekaletnamede vekil olarak tayin edilen kişilerden olduğu ve bu kişinin işyeri ile bir şekilde organik bağı bulunduğu anlaşıldığı, bunun yanında dosyaya 05.01.2012 ödeme tarihli 2012/1 dönemini kapsayan personel maaş çizelgesi başlıklı belgede de davacının 2012 yılı 1. Döneminde asgari geçim indirimi ile birlikte aylık maaşının 1.509,74 TL olduğu görüldüğü, işveren savunmaları tutarlılıktan uzak olup, iddia edilen ücret tanık anlatımları, yazılı belgeler ile doğrulandığı, işyerinde davacının bir öğün yemek ve servis sosyal yardımlarından yararlandığı tanıklarca doğrulanmıştır. Bu duruma göre davacının hak kazanmış olduğu kıdem ve ihbar tazminatları hesaplanacak, ödemeler mahsup edilerek bakiye tutarlara hükmedileceği, davacının, son 3 yıl ait yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ettiği, davacının son 3 yıllık dönemde bakiye 59 günlük izinlerinin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği davalı tarafça ispatlanmadığı, izin ücreti taleplerinin yerinde bulunduğu, davacının çalışma gün ve saatlerini gösterir belgeler davalı tarafça ibraz edilmediği, davacının haftanın 6 günü günde 12 saat çalışmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramların iki günü ve diğer resmi bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bunların karşılığının ödenmediğini iddia ettiği, tanıklar, davacının günün 09.00-21.00 ya da 10.00-22

.00-21.00 ya da 10.00-22.00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalıştığını, yarım saat yemek, 15 dakika da çay molası olduğunu beyan etmiş iseler de Yargıtay içtihatları da dikkate alındığında 11 saati geçen çalışmalarda asgari 1,5 saat ara dinlenmesi kullandığının kabul edilmesi gerektiği, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre davacının 1,5 saat ara dinlenmesi kullandığı da kabul edildiğinde haftada 18 saat fazla mesai yaptığı ortaya çıkmaktadır. Yine davacı tanıkları işyerinde resmi tatillerde ve dini bayramların ilk günü hariç diğer bayram tatillerinde çalışıldığını beyan ettiği, bu konuda herhangi bir ödeme belgesi de ibraz edilmediği, bilirkişi ...'den 25.08.2014 tarihli rapor alınmış, raporunun B şıkkındaki 2.404,60 TL bakiye brüt ihbar tazminatı, 4.144,16 TL brüt yıllık izin ücreti hesaplarının dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu ve itibar edildiği, bilirkişinin davacının çalışma süresini 4408 gün kabul ederek raporunun B şıkkında bakiye 16.486,43 TL brüt kıdem tazminatı hesabı yapmış ise de, davacının çalışma süresi 4102 gündür. 80,24 TL kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücret baz alındığında davacının hak kazandığı kıdem tazminatı tutarı 27.052,97 TL olduğu ( 4102 X 80,24 TL X 30 /365 = 27.052,97 TL ), bu tutardan 12.584,63 TL'lik ödeme mahsup edildiğinde bakiye 14.468,34 TL kıdem tazminatı alacağı kalmakta olup, bu tutara hükmedilmesi gerektiği, aynı raporun B şıkkında zamanaşımı savunmaları da dikkate alınarak davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek 48.666,22 TL fazla mesai ücreti, dini bayramların iki günü ile diğer resmi bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek 2.972,47 TL bayram genel tatil ücreti hesabı yapılmış ise de, hesabın tanık anlatımlarına dayalı olması, yapılan işin niteliği, davacının görevi, bir insanın izin, rapor gibi zorunlu nedenlerle kendisine ayırması gereken zaman, sürekli aynı tempoda çalışılamama gerçeği dikkate alınarak fazla mesai ücreti ile bayram genel tatil ücreti hesabının taktiren % 40 oranında hakkaniyet indirimine tabi tutulması uygun bulunduğu, davacının yargılamanın devamı sırasında talebini ıslah ederek fazla mesai ücretlerini, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini 13.11.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırdığı, 4857 sayılı Yasanın 32/son maddesi gereğince ücret ve ücret kapsamında kalan işçi alacakları 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, dolayısıyla 13.11.2009 tarihinden önceki döneme ait 100,00 TL'lik ilk talepler dışında, fazla mesai ücreti ve bayram genel tatil ücreti talepleri zamanaşımına uğradığı, hal böyle olunca 03.11.2009 tarihinden fesih tarihine kadar olan dönemdeki bilirkişi raporunun B şıkkında yapılan fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücretleri hesaplanacak, elde edilen tutarlar % 40 hakkaniyet indirimine tabi tutulacak, ulaşılan rakama zamanaşımı ve hakkaniyet indiriminden etkilenmeyen 100,00 TL'lik ilk talep ilave edileceği, fazla mesai ücreti ve bayram genel tatil ücretinin rapor üzerindeki hesaba göre 03.11

.11.2009 tarihinden fesih tarihine kadar olan dönemdeki bilirkişi raporunun B şıkkında yapılan fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücretleri hesaplanacak, elde edilen tutarlar % 40 hakkaniyet indirimine tabi tutulacak, ulaşılan rakama zamanaşımı ve hakkaniyet indiriminden etkilenmeyen 100,00 TL'lik ilk talep ilave edileceği, fazla mesai ücreti ve bayram genel tatil ücretinin rapor üzerindeki hesaba göre 03.11.2009 tarihinden fesih tarihine kadar olan dönemdeki tutarları fazla mesaide 37.106,41 TL, bayram genel tatil ücretinde 2.165,65 TL olduğu, bu tutarlardan % 40 hakkaniyet indirimi yapıldığında fazla mesaide 22.263,85 TL, ulusal bayram genel tatil ücretinde 1.299,41 TL'lik rakama ulaşıldığı, söz konusu tutarlara 100,00 er TL'lik ilk talepler ilave edildiğinde davacının 22.363,85 TL fazla mesai ücreti alacağı, 1.399,41 TL ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı olduğu tespit edildiği, bu çerçevede davanın kısmen kabulü kısmen reddi yolunda hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, giydirilmiş brüt ücretin tespiti bakımından, davacı tanığı ... ”işyerinde bir öğün yemek vardır. İşçi servisi benim zamanımda yoktu sonradan o da konmuş.” yönünde beyanda bulunmuş, diğer davalı tanığı ...'ın ise davacı ile aynı ayda iş akti sona ermiş olup, ..., yemek ve servisin bulunduğunu belirtmiş ise de ... ile davalı arasında dava bulunmaktadır. Davalı tanığı ...'in bu konuda eldeki dosyada beyanı bulunmamakta ise de Dairemiz tarafından birlikte aynı gün incelenen davacı tanığı ...'ın dava dosyasında ... tanık olarak verdiği ifadede “yemek ve servis sosyal hakkı yoktu,” yönünde beyanda bulunmuştur. Bu delil durumuna göre işyerinde 2010 yılına dek yemek yardımı olduğu tanık ...'nın beyanı ile sabit olup, işçinin yazılı muvafakati olmaksızın yemek yardımı kaldırılamayacağından, yemek yardımının kaldırıldığına dair bu yönde bir delil de olmadığından yemek sosyal yardımının giydirilmiş brüt ücrete eklenmesi yerinde ise de yol yardımı /servis bakımından davalı tanığı yeniden celbedilerek dinlenmeli ve davacı tanığı ... yeniden celbedilerek yol yardımı hakkındaki bilgileri nereden, kimden nasıl ve ne zaman duyduğu kendisinden sorularak, yol /servis yardımının giydirilmiş brüt ücrete eklenip eklenmeyeceği hususunda sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücretinin hesabında bilirkişi raporunda 2011 yılında 7 gün yıllık izin kullanıldığı kabul edilmiş ise de yapılan hesaplama incelendiğinde bu yıllık izin süresinin düşülmediği izlenimi oluşmaktadır. Bilirkişi raporu bu bakımdan denetlenerek kullanılan 7 günlük yıllık izin süresinin hesaplamada dışlanması sağlanmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1756, Karar No: 2010/4933, Tarih: 29.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/1756 E.  ,  2010/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik - dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCY.nın 157/1, 62, 52.maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20.000YTL.apc.

2- 5237 sayılı TCY.nın 204/1-3, 62.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası

3-5237 sayılı TCY.nın 204/1-3, 62.maddeleri uyarınca3 yıl 9 ay hapis cezası

Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilip, incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Dolandırıcılık suçunda vasıta olarak kullanıldığı iddia edilen noterlik bir kamu kurumu değilse de, olayda Tescil Büro Amirliğinin maddi varlığı olan trafik tescil belgesinin kullanılması nedeniyle eylemin TCK.nun 158/1-d maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, aynı yasanın 157/1 maddesi ile noksan ceza tayini,

2-"Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Hükmün konusu 5271 Sayılı CMK.nun 225 maddesi uyarınca iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile de: katılanın otomobilini satmak üzere internetten ilan vermesi üzerine, açık kimliği tespit edilemeyen kendisini ...adıyla tanıtan kişinin katılanı telefonla arayıp, kendisindeki otomobille takas edilmesi hususunda anlaşmaları, katılanın İzmir iline gelip telefonla anılan kişi ile irtibat kurması üzerine, bu kişinin işlemleri otomobilin ruhsatı üzerine olan yine açık kimliği tespit edilemeyen ...’ın yapacağını belirtmesi, sanık ... sahte kimliğini kullanan kişi ve katılanın buluşup, katılanın ...’la Bornova 2. Noterliğinde sahte ruhsatlı ... plakalı otomobilin kati satış sözleşmesini ve katılanın kendisine ait olan 06 AS 3211 plakalı otomobilin satışını yapabilmesi konusunda ...’a vekaletname düzenlettirmesi eylemlerine ...’ın yanında katıldığı iddia ve kabul olunan sanığın eylemlerinin teselsül eden tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak ayrıca sanığın Bornova 4. Noterliğinde 24.01.2007 gün ve 3674 yevmiye nolu sahte Tahir Güler Kimliği ile Akif Karaköse, ...’a vekaletname vermesi eyleminden de yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10347, Karar No: 2015/22134, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10347 E.  ,  2015/22134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/997-2014/258

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6855, Karar No: 2018/3105, Tarih: 18.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6855 E.  ,  2018/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15341, Karar No: 2022/11467, Tarih: 14.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15341 E.  ,  2022/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 24/12/2008 tarihli hükmü bir haftalık temyiz süresinden sonra 02/01/2009 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemesince 15/05/2009 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği: ancak ek karara karşı başvurulabilecek mercii, süresi ve şeklinin belirtilmediği ve bu şekilde 21/07/2009 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın verdiği 26/12/2011 tarihli dilekçesinin ek karara karşı verilen ve süresinde kabul edilmesi gereken bir dilekçe niteliğinde olduğu bu nedenle aynı konuda daha sonra verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b bendi yerine 142/2-d bendi uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna ilişkin işlemlerin mahallince yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, hükmü temyiz ettiğinden ve mahkemenin istemin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın CMUK’un 315/2. maddesi uyarınca reddiyle kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1827, Karar No: 2023/11990, Tarih: 05.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1827 E.  ,  2023/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/5063 E., 2022/1409 K.

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz, hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 26.08.2018, 19.08.2018, 30.08.2018

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak mahkûmiyet, beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında tehdit, cinsel taciz, hakaret suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında tehdit, cinsel taciz, hakaret suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 05.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2751, Karar No: 2012/5853, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2751 E.  ,  2012/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2011 gün ve 2010/2 Esas, 2011/247 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesinin sanık ve müdafii tarafından istenilmesi ve müdafiin incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.05.2012 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelemesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillerle, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın kolluk beyanında”bana cinler musallat oldu, tarihi ve saati belli olmayan bir zamanda benim içime giriyor, benim hareketlerim kontrolden çıkıyor, eşimden ayrıldıktan sonra cinler beni dövdü, İstanbul Haseki Hastanesi Acil servisinde ilk tedavim yapıldıktan sonra üçüncü katta 1 nolu odada yaklaşık üç ay kadar tedavi gördüm” beyanı karşısında; tedavi gördüğü hastaneden varsa tedavisine ilişkin hasta dosyası getirtilerek, sanığın suç tarihinde akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, varsa bu hastalık nedeniyle, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11410, Karar No: 2015/2448, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11410 E.  ,  2015/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7947, Karar No: 2012/7655, Tarih: 02.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/7947 E.  ,  2012/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle Silivri Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2012 gün ve 2012/26 E. 2012/24 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.