muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4946, Karar No: 2019/8593, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4946 E.  ,  2019/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan;

TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri ile,Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-d-j-son, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetine

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık hakkındaki mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmolunan cezaların Kanunda öngörülen miktarlarına nazaran, sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık ...'in suç tarihinde Nusaybin ilçesinde görevli polis memuru olduğu, Türkiye Cumhuriyeti Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Bakım ve Yardım Sandığı'ndan taşıt ve bayram kredisi talebinde bulunduğu, sanığın uygun faiz oranı ile kredi alabilmek için borç senetlerinde müşterek borçlu olarak katılan ...'yı gösterdiği ve onun adına imza atılmasını sağladığı, katılandan habersiz düzenlediği borç senetlerini Polis Bakım ve Yardım Sandığına sunduğu, neticesinde sanığın bayram kredisi olarak 2.973,18 TL, taşıt kredisi olarak da 14.850,77 TL aldığı, almış olduğu bayram kredisini ödediği ancak taşıt kredisini ödemediği, müşterek borçlu olması nedeniyle katılanın üç ayrı tarihte 580 TL, 204 TL ve 405 TL olmak üzere toplam 1.189 TL'yi ödediği ve bu surette sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ile nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanığın, "bayram kredisi" ve "taşıt kredisi" adı altında iki ayrı kredi başvurusu için, iki ayrı tarihte düzenleyip Polis Bakım ve Yardım Sandığına verdiği sahte belgeler ile ilgili olarak, suçun zincirleme şekilde gerçekleştiği gözönünde bulundurularak TCK’nın 43. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerekirken, bu husus dikkate alınmadan hatalı uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın düzenlediği suça konu Polis Bakım ve Yardım Sandığı Borç Senetlerinin özel belge niteliğinde olması nedeniyle TCK’nın 207/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanığın düzenlediği suça konu Polis Bakım ve Yardım Sandığı Borç Senetlerinin özel belge niteliğinde olması nedeniyle TCK’nın 207/1. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Polis Bakım ve Yardım Sandığının, sosyal amaçlı yardımlaşma sandığı olup, ticari amaç taşımadığı, üyesi olan emniyet teşkilatı mensuplarının ihtiyaçlarını karşılama amacını güttüğü, dolayısıyla 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 3. maddesi ve TTK mevzuatı gereğince kredi kullandırmak için kurulmuş banka veya kredi kuruluşu olarak kabul edilemeyeceği gibi Türk Ceza Kanunu anlamında, kamu kurum ve kuruluşu olarak da değerlendirilemeyeceği, aksi düşünülse dahi adı geçen sandığın araç olarak kullanılmadığı fakat suçun mağduru konumunda bulunduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 157/1 maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 158/1/d-j-son maddeleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

a-Dolandırıcılık fiilinin Polis Bakım ve Yardım Sandığı'na yönelik gerçekleştirilmiş olmasına rağmen, bu sandık ve yetkilisinin davada taraf olarak gösterilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı uygulama ile 6.58 TL fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10552, Karar No: 2012/18429, Tarih: 03.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10552 E.  ,  2012/18429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Savaştepe Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.03.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.07.2012 günü temyiz eden davalı Ö. A. geldi. Karşı taraf davacı A.Ş.A. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Müşterek çocuk 23.06.2008 doğumlu F. N.'un, dava süresince davalı baba yanında kaldığı halde anne lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3- Tarafların müşterek çocukları M.ve F.N.'un, davacı annenin evi terk ettiği tarihten itibaren baba yanında kaldıkları anlaşılmaktadır. Müşterek çocuk M.'ın velayeti davalı babaya bırakılmıştır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmaması, çocukların fikri ve ruhi gelişimleri için de yararlarına olacağından müşterek çocuk F. N.'un velayetinin de davalı babaya verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre iştirak nafakasına yönelik temyizin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/4233, Karar No: 2017/7983, Tarih: 21.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4233 E.  ,  2017/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ...’nun, Türk Ekonomi Bankası A.Ş. .... Şubesine ait, 23.08.2008 tanzim tarihli, 8300 lira bedelli, keşidecisi ... adına sahte imza atılmak suretiyle düzenlenmiş çeki, .... Yapı Kimyasalları isimli şirketin yetkilisi olup, beraat etmeleri nedeniyle temyize gelmeyen sanıklara vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; suça konu çekte sanığın cirosunun bulunmaması, sanığın, beraat eden sanıklarla arasında ticari ilişki bulunmadığını ve suça konu çekin kendisi tarafından verilmediğini savunması, katılan .... Ltd. Şti. adına verilen 02.04.2009 havale tarihli dilekçede, beraat eden sanıkların, suça konu çeki ..... isimli bir tanıdıklarından aldıklarını beyan ettiklerinin belirtilmesi, çek hesabı sahibi ...’nın, Türk Ekonomi Bankası .... Şubesine sunduğu 20.08.2008 tarihli dilekçede, keşide yeri ...., keşide tarihi 23.08.2008, bedeli 8300 lira olan, suça konu .... nolu çekin rızası dışında elinden çıktığını belirtmiş olması karşısında; öncelikle ...’nın tanık sıfatıyla dinlenilip, suça konu çekin, ön yüzündeki tanzime ilişkin bilgileri doldurulmuş vaziyette elinden nasıl rızası dışında çıktığının, temyize gelen sanık ile beraat eden sanıkları ve ..... isimli kişi tanıyıp tanımadığının sorulması, ...’nın çekin elinden çıkmasıyla ilgili Nizip Cumhuriyet Başsavcılığına verdiğini söylediği şikayet dilekçesinin akıbetinin araştırılması, beraat eden sanıklar tarafından, sanık ... ile aralarındaki ticari ilişkiyi ispatlamak amacıyla Mahkemeye sunulan, 28.08.2007 tarihli sözleşmede, sanık tarafından altı adet çek verilmesi kararlaştırıldığından, beraat eden sanıklardan, sanığın, kendilerine verdiği diğer çeklerin, söz konusu alışveriş ilişkisine dair ticari defterlerin, muhasebe kayıtlarının, teslim fişlerinin, sevk irsaliyelerinin istenilerek dosya arasına konulması, sanıkla temyiz dışı sanıkların firması arasında alışveriş yapılıp yapılmadığı fatura ve çeklere esas malların şirket kayıtlarına işlenip işlenmediği, aralarında başka bir ticari ilişki bulunup bulunmadığı, fatura veya çeklerin her iki şirket kayıtlarında görünüp görünmediği hususlarında ve gerekirse 28.08.2007 tarihli sözleşmedeki imzanın, sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınarak, beraat eden sanıklardan, katılan şirket vekilinin şikayet dilekçesinde belirttiği .... isimli kişi ile aralarında ticari ilişki olup olmadığının, suça konu çekin bu kişi tarafından verilip verilmediğinin sorularak toplanan tüm deliller değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4875, Karar No: 2014/2157, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4875 E.  ,  2014/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19014, Karar No: 2015/37485, Tarih: 10.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/19014 E.  ,  2015/37485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/246593

MAHKEMESİ : Ankara (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2010/794 (E) ve 2011/90 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık T.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, katılan "Allahsız şerefsiz pezevenk beni ite köpeğe muhtaç ettin, ya sen gene 10 milyon dolar harca beni yok et yoksa beni durdur yapmazsan şerefsizsin, seninle aynı kanı taşımak dahi benim için utanç verici 2 tane benim ile aynı yaşlarda bellerinde taşıma ruhsatlı silahları bulunan 2 oğlun var başkalarını kullanmaya utanmıyon mu, bana kahpelik yaptın, bundan sonra ben de mertliği bırakıyorum kahpe ile kahpece mücadele edilir benim tek düşmanım var o da sensin yaptığın bütün kalleşliği unutmadım unutmayacağım, seni de muhatabım etmeyen ayağına getirmeyen şerefsizdir and içerim, istersen oğullarınla anladığın dilden konuşayım tercih sebebi değil beni mecbur etme, sınırlarımı zorla sevgili amcacığım ne yapalım pilavdan dönenin kaşığı kırılsın sonuna kadar varım şerefim üzerine and içerim başım omuzlarımın üstünde olduğum müddetçe seninle de soyunla da devam" biçimindeki sözler ile tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesindeki tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında, fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık T.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4609, Karar No: 2018/5044, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4609 E.  ,  2018/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2021/784, Karar No: 2021/4442, Tarih: 29.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2021/784 E.  ,  2021/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, Yangın,

su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer,

biolojik, kimyasal silah kullanarak öldürmeye teşebbüs etme

Hüküm : 1- TCK'nın 302/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2- Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2016 tarih ve 2013/98 Esas 2016/363 Karar sayılı "Yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme" suçuna ilişkin mahkumiyet kararının CMK’nın 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, TCK’nın 82/1-c, 35/2, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA

2- Yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama ya da nükleer, biolojik, kimyasal silah kullanarak öldürmeye teşebbüs etme suçuna yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suça süreklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK’nın 82/1-c, 35/2, 31/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen 8 yıl 8 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılması esnasında sonuç cezanın 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 7 yıl 2 ay olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.