muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17609, Karar No: 2017/7324, Tarih: 26.10.2017

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50. maddesinde, medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu, 51. maddesinde, dava ehliyetinin, medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, medeni

hakları kullanma ehliyetine sahip olmayanların davada yasal temsilcileri tarafından temsil edileceği, 54. maddesinde, yasal temsilcilerin, davanın açılıp yürütülmesinin belli bir makamın iznine bağlı olduğu durumlarda izin belgelerini dava veya cevap dilekçesiyle mahkemeye vermek zorunda olduğu, aksi takdirde dava açamayacak ve yargılamayla ilgili hiçbir işlem yapamayacakları, şu kadar ki, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde mahkemece, yasal temsilcilerin yukarıda belirtilen eksikliği gidermeleri koşuluyla dava açmalarına veya davayla ilgili işlem yapmalarına izin verilebileceği, izin belgesinin alınması için mahkemeye başvurulması gerekiyorsa ilgiliye, başvuru için kesin süre verileceği, bu süre içinde mahkemeye başvurulması durumunda bu konuda karar verilinceye kadar bekleneceği, süresi içinde belgelerin sunulmaması veya mahkemeye başvurulmaması hâlinde, dava açılmamış veya gerçekleştirilen işlemler yapılmamış sayılacağı, 56. maddesinde, taraflardan birinin vesayet altına alınması veya kendisine yasal danışman atanması istemi mahkemece uygun bulunur ya da mahkemece gerekli görülürse, bu konuda kesin bir karar verilinceye kadar yargılamanın ertelenebileceği açıklanmış, 114. maddesinde, tarafların dava ehliyetine sahip olmaları, dava koşulları arasında sayılmış, 115. maddesinde, mahkemenin, dava koşullarının var olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, dava koşulu eksikliğini belirleyen mahkemenin davanın usulden reddine karar vereceği, ancak, eksikliğin giderilmesi olanaklı ise bunun tamamlanması için kesin süre vereceği, bu süre içinde eksiklik giderilmemişse davayı usulden reddedeceği bildirilmiştir.

Buna göre, kişinin kendisi tarafından veya yetkili kılacağı temsilci aracılığı ile bir davayı takip etme ve usûl işlemlerini yapabilme yeteneği olarak tanımlanan dava ehliyeti, medeni hakları kullanma (fiil) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekil olup ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar kural olarak dava ehliyetine sahip olmadıklarından davada yasal temsilcileri tarafından temsil edilmeleri gerekmektedir. Dava koşulu niteliğindeki dava ehliyeti ile vasi tarafından dava açılabilmesi için gereken vesayet makamı izin belgesinin varlığının mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, dosya içerisinde yer alan bilgi ve sağlık belgelerine göre davacının şizofreni rahatsızlığının bulunduğu buna göre davacının kısıtlanarak vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği, giderek dava ehliyetine sahip olup olmadığı saptanıp öngörülen yasal prosedürler işletilerek yargılama yapılması gerektiği açıktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, dosya içerisinde yer alan bilgi ve sağlık belgelerine göre davacının şizofreni rahatsızlığının bulunduğu buna göre davacının kısıtlanarak vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği, giderek dava ehliyetine sahip olup olmadığı saptanıp öngörülen yasal prosedürler işletilerek yargılama yapılması gerektiği açıktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmadan, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, anılan süreçler izlenmeksizin davanın sonuçlandırılması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15390, Karar No: 2016/4770, Tarih: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15390 E.  ,  2016/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda değer biçmeye esas alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan 7 kat daha değerli olduğu kabul edilerek değer belirlendiği gözetildiğinde aralarında bu denli fark bulunan taşınmazın emsal alınması doğru değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu İluh Köyü Cumhuriyet Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar

Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5286, Karar No: 2012/17684, Tarih: 23.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5286 E.  ,  2012/17684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre temel para cezasının 450 TL olacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak biçimde suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle sanığa fazla adli para cezası tayini,

2- Sanık hakkında hükmedilen netice para cezasının adli para cezası olduğu, bu nedenle TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen 25 gün temel adli para cezasının 450 liraya, TCK.nun 62. maddesi uyarınca da 375 TL'sına indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16576, Karar No: 2012/19560, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16576 E.  ,  2012/19560 K.**

**"İçtihat Metni"**

-

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2012 tarih ve 2011/173-2012/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babasına ait işyerinde 1966 tarihinden itibaren "Riko Çorap" ismiyle çorap üretimi ve satışı yapmaya başladığını, daha sonra 1994 senesinde müvekkilin şirketi devraldığını ve Riko ismini kullanmaya devam ettiğini, 2000 senesindeki Has Çorapcılık Sanayi ve Tic. A.Ş. ile %50 ortaklıkta, bu ortaklık sona erdikten sonra 2010 yılında Has Ören Çorapcılık A.Ş.'de, daha sonra kurduğu As Ören Çorap Sanayi Ltd. Şti.'nde Rika ismini sürekli kullandığını, davalının 2005 tarihinde markayı kötü niyetle adına tescil ettirdiğini öğrendiğini, davalı adına haksız yapılan tescilin iptalini ve sicilden terkinini taleple dava etmiştir.

Davalı vekili, 3. kişiler tarafından marka sahibi aleyhine açılan hükümsüzlük davalarında yetkili mahkemenin davalı ikametgahı olan Esenler İlçesi'nin yargı çevresindeki Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu ileri sürerek mahkemenin yetkisizliğini ve davanın esası yönünden kuruluş tarihine göre davacının üstün hakkı olmadığı ve müvekkiline karşı husumet ehliyeti bulunmadığı gibi, iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı uyarınca, 556 sayılı KHK'nin 63/3. maddesine göre 3. kişiler tarafından marka başvurusu veya marka sahibi aleyhine açılacak hükümsüzlük davalarında, yetkili mahkemenin davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkeme olmasına ve davalının Esenler İlçesi'nde ikamet etmesine göre yetkili ve görevli mahkemenin Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğundan mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere ve mahkemece 08.06.2012 tarihli kararla tedbir itirazına reddedilmiş olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1438, Karar No: 2023/3010, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1438 E.  ,  2023/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/71 E., 2021/138 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespitine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (kapatılan) 21.Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin daha önce şahıs şirketi olan davalı ...'na ait mezbaha işletmesinde 1985 yılında kasap olarak işe başladığını, 22.08.2002 tarihinden itibaren aynı işyerinde davalı şirkete bağlı olarak işe devam ettiğini ve halen çalıştığını, işverence tüm çalışmalarının kuruma bildirilmediğini, işe giriş bildirgesinin 2005 yılında verildiğini, 1985 yılının ilk aylarından itibaren çalışıldığını, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, resmi ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin 1985-2005 yılları arasındaki hizmetlerinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL fazla mesai ücreti, 50,00 TL yıllık izin ücreti, 25,00 TL hafta tatili ücreti ile 25,00 TL genel ve resmi tatil ücretlerinin işlemiş faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde, öncelikle davanın açılması için yasada öngörülen hak düşürücü sürenin geçmiş olması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenine ilişkin olduğunu, çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak açıklıkta ortaya konması gerektiğini, bu tür davalarda dinlenecek tanıkların bordro tanıkları olması gerektiğini, davalı işverenin çalışma olgusunun varlığını kabul etmesinin hukuksal bir değer taşımayacağının da gözetilmesi gerektiğini belirterek açıklanan nedenlerle davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; " yapılan değerlendirme sonucunda; toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, alınan bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere; davanın 01.09.2004 tarihinden önceki dönem çalışmalarının hak düşürücü süre ve farklı işyerlerindeki çalışmalarından dolayı sigortalı hizmet süresi olarak tespitinin mümkün olmadığı, davacının 02.09.2004-26.06.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde fasılasız olarak çalıştığı ve kuruma bildirilmesi gereken hizmet gün sayısının 295 gün olduğu davacının 162,79 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti talep koşulunun oluştuğu, fazla çalışma ücreti ile yıllık ücretli izin alacağı talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla;

A) Hizmet tespiti davasının kabulü ile,

1-Davacının 02.09.2004-26.06.2005 tarihleri arasında fasılasız olarak davalı iş yerinde çalıştığının, ve kuruma bildirilmesi gereken hizmet gün sayısının 295 gün olduğunun tespitine,

B) Alacak davasının kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-Fazla çalışma, yıllık izin ücreti taleplerinin, hafta tatili ücreti taleplerinin reddine, " karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyizi üzerine dairece;

2. (kapatılan ) 21.Hukuk Dairesinin 11.06.2012 tarih 2012/13223 Esas ve 2012/11929 Karar sayılı ilamı ile ;" Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 6 ıncı ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9 uncu) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6 ıncı maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10 uncu maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir. " gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen, yukarıda tarih, esas ve karar numaraları yazılı davada; davalı iş yerinin mezbahane olup davalılardan... A.Ş. Adına işlem gören ... sicil nolu iş yerinin 01.06.1986 tarihinde kanun kapsamına alınmış olduğu, davacı taraf her ne kadar davalı ...'na husumet yöneltmişse de ...'nun davalı... A.Ş.'nin yetkili temsilcisi ve sahibi olup, davacının çalıştığı iş yerinin davalı şirket adına tescilli olması nedeniyle davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddinin gerektiği, davacıya ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davalı... A.Ş. tarafından davacıya yönelik olarak 2002 yılı 9. ayında 5 gün, 27.06.2005-15.10.2007 tarihleri arasında 829 gün ve 30.11.2007-24.12.2010 tarihleri arasında ise 702 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, yine 27.07.2004-01.09.2014 tarihleri arasında 36 gün ve 16.10.2007-29.11.2007 tarihleri arasında ise 44 gün olmak üzere dava dışı Beka Şti. tarafından toplamda 90 gün süreyle davacıya ilişkin sigorta hizmet bildiriminde bulunulduğu, dosya kapsamında alınan ATK Fizik ihtisas Dairesi'nce tanzim edilen 02.06.2020 tarihli raporda davacıya yönelik olarak... A.Ş. Tarafından kuruma verilen 26.09.2002 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanının davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, bu nedenle bu işe giriş bildirgesinin bir fasılaya yol açmadığı, davanın hizmet süresinin sona erdiği yıl sonundan itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, davacının 14.12.1978 tarihinde askere sevk edildiği ve 14.08.1981 tarihinde terhis edildiği, davacı tarafın sigorta primlerinin yatırılmadığını iddia ederek 15.05.1985-26.06.2005 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespiti amacıyla eldeki davayı açtığı, davalı iş yerinin kanun kapsamına alındığı 01.06.1989 tarihinden 27.06.2005 tarihine kadar davalı iş yerinde çalışanların isimlerinin yer aldığı dönem bordrolarının SGK'dan getirtilerek dosya arasına alındığı, talebe konu dönemin tamamında çalışan bordro tanıkların ifadelerinin alındığı, bordro tanıklarından ...'nın davacının davalı iş yerinde kendisinden 3-4 ay sonra çalışmaya başladığı beyanında bulunduğu böylelikle davacının davalı iş yerinin ilk tescil tarihi olan 01.06.1989 tarihinden 4 ay sonra davalı iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve işe giriş tarihinin 01.10.1989 tarihi olduğu, ifadesi alınan bordro tanıklarının beyanlarına göre davacının dava dışı ... ve davalı... A.Ş. tarafından SGK'ya bildirilen süreler dışlanmak suretiyle 26/06/2005 tarihine kadar sigortasız çalıştırıldığı, dinlenilen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak uzman bilirkişi tarafından hazırlanan 24.02.2021 havale tarihli raporda da; davacının SGK Van İl Müdürlüğü nezdinde ... SGK numarasıyla tescili gören iş yerinde işe başlama ve sigorta başlangıç tarihinin 01.10.1989 tarihi olabileceği, davacının devralan sıfatıyla işveren... Tic. A.Ş adına ..

... ve davalı... A.Ş. tarafından SGK'ya bildirilen süreler dışlanmak suretiyle 26/06/2005 tarihine kadar sigortasız çalıştırıldığı, dinlenilen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak uzman bilirkişi tarafından hazırlanan 24.02.2021 havale tarihli raporda da; davacının SGK Van İl Müdürlüğü nezdinde ... SGK numarasıyla tescili gören iş yerinde işe başlama ve sigorta başlangıç tarihinin 01.10.1989 tarihi olabileceği, davacının devralan sıfatıyla işveren... Tic. A.Ş adına ... SGK numarayla tescil gören iş yerinde 2002 Eylül döneminde 5 günlük bildirim ve dava dışı Be-Ka Nak. İnş. Taah. Ltd. Şti adına 1004812-65 SGK numarayla işlem göre iş yerinde 27.07.2004-01.09.2004 tarihleri arasında kuruma bildirilen hizmet süresi dışlanmakla 01.10.1989-26.06.2005 tarihleri arasında hizmet akdinin unsurlarının varlığına bağlı olarak oluşabilecek ve kuruma bildirilmeyen 5625 günlük hizmetinin oluşabileceği ve iş bu hizmetin 5510 Sayılı Kanun'un 86/6 ncı maddesi hükmü itibari ile tespit edilebileceğinin bildirildiği, raporun usul, yasa ve dosya kapsamına uygun, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakla açıklanan tüm nedenlerle davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş, davacının 15.05.1985-30.09.1989 tarihleri arasındaki hizmet tespit talebi sübut bulmadığından reddine, kuruma bildirilen süreler yönünden açılan davanın ise hukuki yarara ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle reddine ve davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle karar vermek gerekmiştir. " gerekçesiyle 1-Davanın Kısmen Kabulü ile,