muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12176, Karar No: 2017/1948, Tarih: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12176 E.  ,  2017/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık ... için soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücreti 700,00 TL'nin ve sanık ... için soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücreti 693,00 TL’nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5644, Karar No: 2014/8725, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5644 E.  ,  2014/8725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10196, Karar No: 2014/13444, Tarih: 15.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10196 E.  ,  2014/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkide davalının ödemelerini geciktirmesi nedeniyle cari hesap borcunun doğduğunu, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde ödeme emrinin davalı şirket sekreterine 20/12/2012 tarihinde tebliğ edildiğini, bu arada 24/12/2012 tarihinde davalı şirket yetkililerinin kötüniyetli olarak müvekkili şirket yetkililerini aradıklarını ve sanki icra takibi yapıldığını bilmiyormuş gibi kendilerine icra takibi yapılmadığını ve yapılmayacağını bildiren bir yazı verilmesi şartıyla borcun ödeneceğini bildirdiklerini, müvekkil şirket muhasebecisinin icra takibi yapıldığından haberdar olmaması nedeniyle teklifi kabul ettiğini, söz konusu yazıyı verdiğini ve karşılığında ileri vadeli çekleri teslim aldığını, daha sonra durumun anlaşılması üzerine müvekkilinin TBK'nın 100.maddesi gereğince söz konusu çeklerin kısmi ödemelerinin öncelikle işlemiş faiz, masraf ve ferilerine mahsup edileceğini davalı şirket muhasebecisine hem mail yoluyla hem de iadeli taahhütlü mektupla bildirdiğini, bu arada davalının şikayeti üzerine icra hukuk mahkemesi kararıyla 20/12/2012 tarihli tebligatın usulsüz olduğuna karar verildiğini, davalının borca itiraz ettiğini, bunun yanında 05/11/2012 tarihli 10.000,00 TL bedelli olan ve davalıya iade edilemeyen çek ile 13/12/2012 tarihli 2.000,00 TL bedelli davalı ödemesi dikkate alındığında davalı borcunun 67.729,47 TL olduğunu, davalı tarafça verilen çek bedelleri toplamının ise 67.722,00 TL olduğunu, ancak gerçek borç değeri olan 67.729,47 TL üzerinden hesaplanan 7.468,36 TL vekalet ücreti ile son vadeli tarihli çek olan 20/06/2013 tarihine kadarki 2.363,48 TL tutarındaki faiz alacağının tahsil edilemediğini, asıl alacağa yönelik bir taleplerinin olmadığını belirterek itirazın 9.831,84 TL üzerinden iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ödeme emrinden 02/01/2013 tarihinde haberdar olduğunu, dolayısıyla davacı şirket yetkilisi tarafından 24/12/2012 tarihinde yazı gönderildiğinde icra takibinden haber olmadığını ve borcuna karşılık 6 adet çek verdiğini, bu şekilde cari hesabın kapatıldığını, davacının iddia ettiği gibi çeklerle yapılan ödemelerin öncelikle işlemiş faiz, masraf ve ferilere sayılacağına ilişkin bir yazının da müvekkiline ulaşmadığını savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; icra hukuk mahkemesi kararıyla ödeme emrinin usulsüz olduğunun ve tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 02/01/2013 olarak kabul edildiğinin karara bağlandığı, davacı şirket tarafından davalı şirkete 24/12/2012 tarihli yazı gönderilerek “24/12/2012 tarihine kadar olan geçmiş sürede yapılmış icra takibinin bulunmadığının, çeklerin vadesi gelene kadar da icra takibi yapılmayacağının” bildirilmiş olduğu, davalı tarafından aynı tarihli makbuz ile davacıya ödeme olarak 6 adet toplam 67.722,00 TL bedelli çek teslim edildiği, davacı taraf 24/12/2012 tarihli belgenin davacı şirketin muhasebecisi tarafından verildiğini ve muhasebecinin de kandırıldığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispatlayamadığı, buna göre ödeme emri davalıya ulaşmadan davalı tarafından davacıya yapılan ödemenin kabul edildiği, ayrıca davacı tarafından çeklerin vade tarihine kadar icra takibi yapılmayacağının da kabul edildiği, buna göre alacak için davalıya vade verildiği, dolayısıyla çek bedelleri toplamı olan 67.722,00 TL alacak muaccel olmadığından bu alacak yönünden icra takibi yapılmış olmasının yerinde olmadığı, zaten davacı tarafından da asıl alacak yönünden talepte bulunulmadığı, davacı vekili davalı şirkete yapılan ödemelerin TBK'nın 100. maddesi gereğince faiz, masraf ve fer'ilerine mahsup edileceğini davalıya bildirdiğini iddia etmiş ise de bu yazının davalıya ulaşmadığının anlaşıldığı, bunun yanında takip tarihine kadar işlemiş faiz talep edilmediği, takip tarihinden sonra faiz işler ise de borcun vadesi yenilendiğinden ödeme miktarı kadar faizin de işlemeyeceği,davacının faiz talebinin yerinde olmadığı, bunun yanında ödeme emrinin tebliğinden önce davacı şirket yetkilisi tarafından icra takibi yapılmayacağı taahhüt edilmiş olduğundan borcun yenilenmiş olduğu ve takipten de zımni olarak feragat edilmiş olduğu, bu sebeple davacının vekalet ücreti talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacının takipte kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2533, Karar No: 2021/6788, Tarih: 24.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2533 E.  ,  2021/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2019/518-2020/256

Mahkemesi : Yalova İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11 Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalı .... işçisi ...'a 25/04/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve tedavi masrafı yapıldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek sigortalıya bağlanan gelir ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin ve tedavi masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; Kazalı sigortalının kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği neticesinde dengesini kaybederek düştüğünü ve 2-3 kaburga kemiğini kırarak hafif yaralamalı iş kazası geçirdiğini, davalı işyerinde işlerin teknik elemanlar gözetiminde, yönetmeliğe uygun bir şekilde ve iş sağlığı ve güvenliği yönünden her türlü eğitim ve kişisel koruyucu malzemeler verilerek yürütüldüğünü, müvekkili şirketin hiçbir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tersanecilik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; İş kazası geçiren sigortalının diğer davalının işçisi olduğunu, kendilerine kusur ve sorumluluk yüklenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İş kazasının meydana gelmesinde asıl işveren olan ... Tersanecilik A.Ş.'nin %30, alt işveren olan ... A.Ş.'nin %50, kazalı sigortalının %20 oranında kusurlu olduğu, sigortalının iş kazası nedeni ile %34 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, davalıların kusurları oranında Kurum zararını tazminle yükümlü olduğu gerekçesi;

Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-85.350,76 TL peşin sermaye değernin onay tarihi olan 15/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

2- 2.944,47 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

3- 325,17 TL tedavi masrafının sarf tarihinden itibaren yasal fazi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınıp davacı tarafa verilmesine,karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-85.350,76 TL peşin sermaye değernin onay tarihi olan 15/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

2- 2.944,47 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

3- 325,17 TL tedavi masrafının sarf tarihinden itibaren yasal fazi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınıp davacı tarafa verilmesine,karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı Kurum ile davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı ve davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporundaki kusur oranına itirazla yerel mahkemenin kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi giderleri ile ödenen geçici işgöremezlik ödeneği nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, açılan davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanununun 21/1. maddesidir. 5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalının Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Eldeki davada, davacı kurum sigortalısı olan kazalı ...' ın davalılardan ... Şirketine ait tersanede alt işveren olan taşeron ... şirketinde elektrikçi olarak çalıştığı, 25/04/2014 tarihinde tersanedeki NB 1053 projeli geminin gemi bloğunun içerisinde kapalı ve dar alanda yaklaşık bir metre yükseklikteki geminin sabit parçası olan metal sehpanın üzerinde kroşeleme işini yaparken sehpadan yere düşmesi sonrası yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, dosya kapsamında alınan kusur raporunun olayın oluş şekline uygun olmadığı, raporda yapılan incelemelerin yetersiz olduğu anlaşılmakta olup, olayla ilgili ceza dosyası ile maddi-manevi tazminat dosyası olup olmadığı araştırılarak olayın oluş biçimine ve maddi olguya uygun uzman bilirkişi heyetinden yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.5.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1615, Karar No: 2010/240, Tarih: 22.01.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/1615 E., 2010/240 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/1615 E., 2010/240 K.**

**- EDA DAVASI

- MUHDESAT

- TESPİT DAVASI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hatice Ö., İbrahim, Güngör ve Yüksel tarafından is-tenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dos-yadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği gö-rüşüldü:

Davacılar Rafet ve Hatice K., kendilerinin miras bırakanı Nevriye ile davalıların miras bırakanı Veyis adına tapuda kayıtlı 491 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki garaj, kömürlük, bahçe duvarı, kalorifer tesisatı ve aboneliğinin, meyve ağaçlarının mülkiyetinin derdest ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle kendilerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalılar Mustafa ve Hatice Ö., davanın reddini savunmuşlardır. Yargılama sırasında davalı Mustafa'nın ölümü nedeniyle eşi Hatice Ö. dışındaki mirasçıları da davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 491 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 adet kayısı, 1 adet erik, 4 adet badem, 2 adet ayva, 3 adet asma ve 1 adet ceviz ağacı ile garaj, kömürlük, kulübe, bahçe duvarı, kalorifer tesisatı ve binanın san-jet tarafından ısıtılmasının temini için san-jet tarafından yapılan bağlantıların davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar Hatice Ö., İbrahim, Güngör ve Yüksel tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre, davaya konu 191 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçları ile garaj, kömürlük, kulübe, bahçe duvarı niteliğindeki muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece sözü edilen muhdesatların davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı İbrahim, Güngör, Yüksel ve Hatice Ö/nün sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davaya konu edilen taşınmaz üzerinde mevcut evin kalorifer tesisatı ve binanın ısıtılmasının temini için yapılan bağlantılar bağımsız muhdesat meydana getirme niteliğinde değildir. Bu gibi işlerin yapılması için harcanan giderler de mevcut muhdesattan faydalanmayı sağlayan ve artıran iyileştirici nitelikteki faydalı ve zorunlu giderlerdir. İyileştirme gideri niteliğindeki bu giderler, ancak yapan tarafından sebepsiz zenginleşme hükümlerine ve BK'nın 61 ve devam eden maddeleri hükümlerine göre ileride iyileştirme giderlerinden faydalanacak kişiler aleyhine açılacak eda nitelikli alacak davasında tartışılıp değerlendirilir. Eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılamayacağından, bu giderlerin kim tarafından yapıldığı da ayrı bir davaya konu edilemez. Hal böyle olunca mahkemece muhdesat niteliğinde olmayan kalorifer tesisatı ve binanın ısıtılmasının temini için yapılan bağlantılara yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı İbrahim, Güngör, Yüksel ve Hatice Ö/nün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin ödenen temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalılara iadesine, 22.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/758, Karar No: 2022/12867, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/758 E.  ,  2022/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Haksız fiil nedeniyle doğan maddi zararın tazmini davasının kabulüne dair verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, 369 parsel sayılı taşınmazda davacının armut yetiştiriciliği yaptığını, 28/05/2015 tarihinde meydana gelen yağmur yağışı sonrası davalı tarafların sorumluluğunda, gözetiminde ve denetiminde bulunan kimyasal atık su ve kanalizasyon tahliye kanalları yetersiz kaldığından taşkın meydana geldiğini, kimyasal atıkların taşınmazın yüzeyinde göllendiğini, 10-15 yaşları arasında verimli dönemdeki Santa Maria cinsi armut ağaçlarının taşkın nedeni ile kuruduğunu, verim alınamaz hale geldiğini, iddia ederek ekim dikim mevsimi gelmiş olduğundan davacının zararının tespiti için ilkbahar vejetasyon dönemini beklemesi halinde sezonu boş geçirmek zorunda kalması sebebiyle doğacak zararın, taşınmazlarda zarar gören ağaçların sayısının ve değerinin, ürün kaybının ve değerinin, ağaçların sökülerek taşınmazların yeniden ihyası amacı ile yapılacak giderlerin, yeniden oluşturulan bahçeden ürün alınamayacak ilk yıllara ilişkin kazanç kaybı zararının tespitine ve tespit edilen zarar ve masrafların fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000 TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulüne, davanın kabulüne, 217.565,38 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek müteselsil tahsiline dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; tarafların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulüne, davanın kabulüne, 217.565,38 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek müteselsil tahsiline dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; tarafların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı BUSKİ Genel Müdürlüğü vekili ile davalı SS. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 7,430,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.