muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/573, Karar No: 2011/2485, Tarih: 08.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/573 E.  ,  2011/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 03/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/03/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava; yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş; hüküm, Dairemiz sayın çoğunluğu tarafından onanmıştır. Aşağıda belirteceğim sebep ve gerekçelerle Dairemizin bu kararına katılmam mümkün değildir. Şöyle ki;

Davalı ..., 31.05.2009 tarihli Sabah Gazetesi’ndeki “DİPSİZ KUYU” isimli köşesinde kaleme aldığı “Yani Güneydoğu’ya gitmesin diye” başlıklı yazısında; Ergenekon adı ile anılan davanın tutuklu sanıklarından ...’ün dinlemeye takılan konuşmalarındaki torpilli askerlik için etki ve yetki kullanma operasyonuna örnek verirken, “dinleme mağduru ... söz veriyor. Ne tür bir isim tesadüfi ise ... adındaki dostuna, Nihatçığım çocuğu Söğüt’e tertip ediyorlar. Söğüt, Söğüt, Söğüt … şoför olacak” biçiminde geçen ifadenin ve yazı içeriğinin doğruluğu hakkında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Keza yazıda adı geçen ... ile davacı arasında isim benzerliği dışında herhangi bir ilişki kurulamadığı belirlenmiştir. Uyuşmazlık ise, bu ifadenin davacının kişilik hakkına saldırı teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davalının, Limak Şirketler Grubu Yönetim Kurulu Başkanı ve aynı zamanda Fenerbahçe Spor Kulübü 2. Başkanı olan davacı ...’i kastettiği ve askerlik hizmetinde torpil istemekle itham ettiği duraksamaya yer bırakmayacak kadar açıktır. Yoksa “Ne tür bir isim tesadüfi ise ... adındaki dostuna” biçimindeki ifadeyi özellikle kullanma gereğini hissetmezdi. Bilindiği üzere; güvenlik güçlerimiz 1984 yılından beri Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da bölücü terör örgütü PKK’ ile mücadele etmekte, bu uğurda şehitler vermektedir. Yazı böyle bir tehlike devam ederken kaleme alınmıştır. Kamuoyunda bedelli askerliğe tepki sürerken ve kısa dönem askerliğin süresi tartışılırken yazılmış olması da dikkat çekicidir. Bu yazı sonrasında davacının kamuoyunun tepkisini çekeceği ve hedef olacağı muhtemeldir. Böylece, davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiği kabul edilmelidir.

Davalının 01.06.2009 günlü köşe yazısının sonunda, not olarak bir gün önceki yazısındaki ...’in Fenerbahçeli ... olmadığını belirtmesi sorumluluğunu ortadan kaldırmamaktadır. Bu durum, tazminat miktarının tayininde etkili olacaktır.

Somut olay, bu bağlamda değerlendirildiğinde, yazının davacıyı toplum nezdinde küçük düşürmek, itham etmek ve hedef göstermek kastı ile kaleme alındığı, hukuka aykırı olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiği kabul edilmelidir. Koşulların varlığı nedeniyle, davacı yararına uygun bir miktarda tazminata hükmedilmesi icap etmesine rağmen, talebin tümden reddedilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla; yukarıda arz ettiğim gerekçelerle, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünü onayan değerli çoğunluğun kararına katılmıyorum. 08/03/2011
Yargıtay — Esas No: 2023/20060, Karar No: 2024/202, Tarih: 09.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20060 E.  ,  2024/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2021/424 E., 2022/476 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 27.10.2022 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.05.2023 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 24.05.2023 gün ve 2021/424 Esas sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 09.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20958, Karar No: 2015/2870, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20958 E.  ,  2015/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23120, Karar No: 2015/5543, Tarih: 23.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23120 E.  ,  2015/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, yasa değişikliği nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5024, Karar No: 2011/6076, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5024 E.  ,  2011/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

İncelenmesine gerek görülen; ... kızı 1911 doğumlu ... ...'a ait anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6040, Karar No: 2011/6961, Tarih: 28.11.2011

15. Hukuk Dairesi 2011/6040 E., 2011/6961 K.

**15. Hukuk Dairesi 2011/6040 E., 2011/6961 K.**

**- DAVA DİLEKÇESİ

- TAHKİM SÖZLEŞMESİ

- TALEP SONUCU**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 179 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 533 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 535 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ç…

… İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı D…

… Belediye Başkanlığı arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen Hakem Zafer tarafından verilen 06.07.2011 tarih 201155 D.İş sayılı kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve dosya Denizli Birinci Asliye Hukuk Hakimliği'nce 23.09.2011 tarihli yazı ile gönderilmiş olmakla temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 28.01.1994 gün 19934 Esas-19941 Karar sayılı kararında taraflar tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördükleri takdirde buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı kabul edilmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmede uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümleneceğine dair hüküm bulunmadığından bu nedenle temyiz konusu karar HUMK'nın 533. maddesinde sayılan nedenlerle aykırılıklar halinde bozulabileceğinden dosyanın ve temyiz nedenlerinin bu doğrultuda incelenmesi gerekli görülmüştür.

1- Dosyadaki bilgilere, toplanan delillere, sözleşme ve yasa hükümlerine göre hakemce yapılan yargılama sonucu verilen kararda aşağıdaki bendin kapsamı dışında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 179. maddesinde dava dilekçesinde hangi hususların bulunacağı sayılmıştır. Buna göre dava dilekçesinde talep sonucunun mutlaka ve açık bir surette gösterilmesi gerekir. HUMK'nın 535. maddesi uyarınca hakemde dava açılması da dava dilekçesinin hakeme verilmesi ile gerçekleşir ise de; talep sonucu belli olmayan bir dilekçenin dava dilekçesi olarak kabulü mümkün değildir. Bu husus belli olmayınca da HUMK'nın 533II. maddesine göre talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilip verilmediği veya aynı maddenin 4. bendince iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar verilip verilmediği, başka bir anlatımla HUMK'nın 533. maddesindeki bozma nedeni olabilecek aykırılıkların bulunup bulunmadığının saptanması da mümkün olmayacaktır.

Bu durumda hakemce davacı vekilinin dilekçesinde tahsili talep edilen miktar gösterilmediğinden bu husus açıklattırıldıktan sonra tarafların itiraz ve savunmaları bildirilecek miktara göre değerlendirilip davanın sonuçlandırılması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak davanın sonuçlandırılması HUMK'nın 533II-IV. maddelerine aykırı olmuş ve hakem kararının bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda hakemce davacı vekilinin dilekçesinde tahsili talep edilen miktar gösterilmediğinden bu husus açıklattırıldıktan sonra tarafların itiraz ve savunmaları bildirilecek miktara göre değerlendirilip davanın sonuçlandırılması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak davanın sonuçlandırılması HUMK'nın 533II-IV. maddelerine aykırı olmuş ve hakem kararının bozulması uygun bulunmuştur.

S o n u ç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hakem kararının (BOZULMASINA), fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6737, Karar No: 2018/1298, Tarih: 06.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6737 E.  ,  2018/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında; olay günü sanığın yanına gelerek çenesine vurduğunu beyan ettiği, tanıklar... ve ....'nın alınan beyanlarında sanık ve katılanın olay günü tartıştıkları ve olaydan sonra katılanın çenesinin alt kısmında çizik ve parmak izi şeklinde kızarıklık olduğunu gördüklerini beyan ettikleri,.... Devlet Hastanesinin 28/03/2014 tarihli raporuna göre, "katılanın çenesinde 5 cm uzunluğunda çizik, boyunda ağrı" mevcut olduğu, yine sanığın olay günü katılan ile ağız münakaşası yaptıklarını kabul etmesi dolayısıyla; dosya içeriğine, olayın oluş biçimine, katılan ve tanıkların beyanlarına, doktor raporundaki bulgulara göre, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Kolluk tutanaklarına göre suç tarihinin 28.03.2014 yılı olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 28.11.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6525, Karar No: 2017/2461, Tarih: 08.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/6525 E.  ,  2017/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili Avukat ... geldi. Davalı-karşı davacı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-karşı davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş sahibi tarafından açılan asıl davada ödenen ücret de dahil sözleşmenin ifa edilmemesinden doğan tüm maddi zararların tazmini ve manevi tazminat istenmiş, yüklenici tarafından açılan karşı davada ise bakiye iş bedeli alacağının ve manevi tazminatın tahsili talep edilmiş, mahkemece asıl davanın reddine karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı iş sahibine mahkeme kararının tebliği 21.04.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılmıştır. Tebliğ mazbatasında muhatabın tevziat saatlerinde bulunamaması sebebiyle tebligatın ilgili mahalle muhtarlığına imza mukabili teslim edildiği belirtildikten sonra "keyfiyeti bildiren ihbarname adresin kapısına asıldı durumu muhataba haber vermesi için en yakın güvenliğe haber bırakıldı." açıklamasına yer verilmiştir. Tebligat kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ memurunun adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya bildirmesi gerekir. Oysa tebliğ memurunca tebliğ mazbatasına herhangi bir isim yazılmaksızın ve imzası da alınmaksızın "en yakın güvenliğe haber bırakıldı" denilmek suretiyle tebligat yapıldığı gibi muhatabın adreste bulunmama sebebi de belirtilmemiş, adreste bulunmama sebebi Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde belirtilen kişilerden (komşu, yönetici, kapıcı, muhtar vs.) sorulmamış bu ilgili kişilerin beyanları tebligat parçasına yazılmamıştır. Dolayısıyla davacı vekiline mahkeme kararının tebliği bu haliyle usulsüz olup, davacı karşı davalı vekili UYAP aracılığıyla verdiği 03.05.2016 tarihli dilekçesinde tebliğ tarihinin 27.04.2016 olduğunu bildirdiğinden Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi hükmünce davacı-karşı davalının tebliği öğrendiğini bildirdiği tarihten itibaren 15 günlük sürenin geçmediği anlaşıldığından 03.05.2016 günlü temyizin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle örneğine özellikle ileri sürülen sözleşmeye aykırı ve ayıplı imalâtın iş sahibi şirketin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmaması ve davacının işin ayıplı yapılması nedeniyle

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle örneğine özellikle ileri sürülen sözleşmeye aykırı ve ayıplı imalâtın iş sahibi şirketin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmaması ve davacının işin ayıplı yapılması nedeniyle

verim düşüklüğü ve ürün kalitesi bozuklukları sebebiyle kazanç kaybı ve maddi zarara uğradığını kanıtlayamamış olmasına göre davacı ve karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada davacı iş sahibi, davalı yüklenici ile 03.07.2012 tarihinde imzaladıkları sözleşme gereği yüklenicinin davacının fabrikasında kumaş üretiminde kullanılan sıcak su-soğuk su borularını paslanmaz borularla değiştirmeyi üstlendiğini, ancak değiştirilen borularda kısa bir süre sonra tekrar paslanma oluştuğunu, bu durumun davalıya bildirildiğini, ancak davalının sorunun kendi işçiliğinden değil malzemeden kaynaklandığını iddia ettiğini, paslanmanın neden kaynaklandığının ortaya çıkması için .. Üniversitesiyle boru imalatçısı ... şirketinden özel bilirkişi raporları aldığını, raporların tamamında sorunun işçilikten kaynaklandığının belirlendiğini davalıya 28.03.2013 tarihinde ihtarname göndererek ödenen ücretin iadesi ve uğranılan zararın tazmininin istendiğini belirterek ödemiş olduğu ücret de dahil sözleşmenin ifa edilmemesinde doğan maddi zararlarının ve oluşan manevi zararların tazminini istemiş, davalı yüklenici ise sözleşme uyarınca malzeme seçiminin iş sahibi şirkete ait olduğunu, kendinin iş sahibinin teslim ettiği borularla montaj ve kaynak işini yaptığını, borulardaki paslanmanın işçilikten değil 304 L kalite malzemenin korozyona karşı zaafından kaynaklandığını, zararın malzeme hatasından doğduğunu savunmuş, karşı davasında ise bakiye iş bedeli alacağı ile uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Taraflar arasında 03.07.2012 tarihinde düzenlenen sözleşme uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme uyarınca davalı yüklenici davacı iş sahibinin fabrikasında hidrofor dairesindeki korozyona uğramış kolektörlerin ve işletme içindeki sıcak ve soğuk su borularının paslanmaz borularla değiştirilmesi işçiliğini üstlenmiştir. Sözleşme gereğince boru, bağlantı parçası ve benzeri tesisat malzemesi ve kesme taşı, kaynak teli, argon ve benzeri montajda kullanılacak yardımcı malzemeler iş sahibi şirket tarafından temin edilecektir.

Davalının cevap dilekçesindeki beyanları ve dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları içeriğinden davalı ve karşı davacı yüklenicinin edimini ayıplı olarak ifa ettiği ve ayıbın Türk Borçlar Kanunu'nun 475/1 maddesinde ifade edilen iş sahibinin kullanamayacağı ve hakkaniyet gereği kabule zorlanamayacağı ölçüde olduğu, bu nedenle de iş sahibince yüklenicinin yaptığı tesisatın sökülerek yeni tesisat yaptırdığı anlaşılmaktadır. Davalı ve karşı davacı yüklenici ayıpları kabul etmiş iş sahibine aynı kalite malzeme ile aynı işi ücret almadan yapmayı teklif ettiğini davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde beyan etmiştir. Mahkemece alınan makine mühendisi ... 24.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda paslanmaz boru ve ek parçalarını birleştirmede uygulanan kaynak işçiliğinin yer yer hatalı olduğu ve paslanmaz boru seçiminde de 304 L boru tercih edilmesinin riskli bir seçim olduğu belirtilmiş, 20.03.2015 tarihli ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda ise sorunun temelinin yanlış kaynak teli malzemesinden kaynaklandığı açıklanmıştır.

Sözleşmeyi imzalayan davalı-karşı davacı yüklenici işinin ehli olup, kendisinden basiretli bir tacir gibi davranması beklenir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye teknik ve sanatsal kurallara ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftir. Eser, yüklenicinin sanat ve beceriyi gerektiren emek sarfıyla gerçekleştirdiği bir sonuçtur. Eser sözleşmelerinde; yüklenici sadakat ve özen borcu gereği eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek zorundadır. Yüklenicinin genel ihbar yükümlülüğü bu zorunluluktan