muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13663, Karar No: 2011/6977, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/13663 E.  ,  2011/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, lehine kabul edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35/2, 145, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığa İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/63-751 sayılı ilamıyla verilen erteli cezanın anılan Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına dair İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2005 tarihli ve 2005/437-848 sayılı kararının infazı sırasında, 600,00 Türk lirası adli para cezasının 6 gün hapis cezasına çevrilerek 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 19/1 maddesine göre sanığın şartla tahliyesine ilişkin anılan Mahkemenin 10/06/2009 tarihli ve 2009/34 müteferrik sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2009 tarihli ve 2009/507 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01/09/2009 gün ve 2009/10111/48168 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/09/2009 gün ve 209920 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30/04/2008 tarihli ve 2008/3448-7736 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, " 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/6 maddesinde yer alan 'yaptırım ibaresi' 'tedbirin' olarak değiştirildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlendiği ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırıldığı, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adlî para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adlî para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği, bu değişiklikten sonra hapisten çevrilen para cezasının yerine getirilmemesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/6 maddesi uygulanamayacağı, bir başka deyişle hükmü veren mahkemenin kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen çektirilmesine karar veremeyeceği" gözetilmeden, infazda kısıtlamaya neden olacak surette yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.06.2007 gün ve 2007/113 Esas, 2007/127 ve 07.12.2010 gün ve 236/254 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 05.06.2007 gün ve 2007/113 Esas, 2007/127 ve 07.12.2010 gün ve 236/254 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere;

Suç tarihi ister 01.06.2005 tarihinden önce, isterse sonra olsun, 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 52. maddeleri uyarınca verilmiş olan adli para cezalarının ödenmemesi üzerine yapılması gereken hapse çevirme işleminin, bu maddeler ile kurulması amaçlanan sistemin ayrılmaz bir parçası olan 5275 sayılı Kanunun 106.maddesi uyarınca yapılması zorunludur.

Bunun dışında, belirtilen şekilde tayin edilmiş olan adli para cezalarının, daha lehe infaz hükümleri içerdikleri gerekçesiyle, 647 sayılı Kanun uyarınca veya 5275 sayılı Kanunun geçici 1 veya 5252 sayılı Kanunun 5/3 maddelerinden biri nazara alınarak hapse çevrilmesi olanaklı değildir.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/3 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 1. maddelerinde öngörülen, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesinde bir gün karşılığı olarak 100 Türk lirasının esas alınacağına ilişkin hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumunda geçerli olduğu, nitekim 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde, ‘Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir’ hükmünün yer aldığı cihetle, 5237 sayılı Kanun uyarınca verilen, adli para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerekmektedir.

Görüldüğü üzere; 5237 sayılı Yasanın 50 ve 52.maddeleri uyarınca hükmolunan para cezasının infazının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106.maddesine göre yapılması gerekmekte ve bu şekilde hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde; para cezasından hapse çevirme işlemi yapılırken, 5237 sayılı Yasanın 50 veya 52. maddeye göre hangi miktar üzerinden paraya çevirme işlemi yapılmış ise aynı miktar üzerinden hapse çevirme işlemi yapılması ve ayrıca bu durumda koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği cihetle, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2009 tarihli ve 2009/507 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın adı geçen mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/26068, Karar No: 2014/25731, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26068 E.  ,  2014/25731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/381-2014/401

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

......

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2775, Karar No: 2016/5224, Tarih: 24.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2775 E.  ,  2016/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kayıtsız sayaç ile elektrik kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın tarımsal sulamasında kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir sulama yaptığının ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması ve sanık suça konu yeri halen kullanmakta ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; kullanmıyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda ziraat bilirkişisi ile teknik bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1347, Karar No: 2019/8821, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1347 E.  ,  2019/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), cinsel taciz

(üç kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan (üçer kez) mahkumiyetine dair Midyat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2018 gün ve 2017/132 Esas, 2018/58 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdureler ... ile ... velayet haklarına sahip anneleri müşteki ..., kovuşturma evresinde verdiği mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesine karşılık, hakkında kamu davası açılan sanığın, mağdurelerin babası ve müştekinin eşi olması nedeniyle mağdureleri bu dosyada temsil etmesi hususunda temsil kayyımı tayin edilerek yokluğunda kurulan hükümler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, mağdurelerin yaşları itibarıyla onları temsilen davaya katılma ve hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan temsil kayyımına tebliğ edilmesi gerektiği anlaşıldığından, öncelikle ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tayin edilecek temsil kayyımına tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, anılan hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11329, Karar No: 2012/18356, Tarih: 16.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11329 E.  ,  2012/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2010 gün ve 2006/343-2010/66 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/03/2012 gün ve 2010/4851-2012/4755 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin, borçlu Altıngüç Oto Gıda... Ltd. Şti.ne aralarındaki ticari ilişki çerçevesinde maya (ekmek katkı maddesi) sattıklarını, bu ilişki sonucunda müvekkili Pak Gıda A.Ş.'nin 141.962 USD, diğer müvekkili As Gıda A.Ş.'nin de 14.410 USD alacaklı olduğunu, müvekkillerinden Pak Gıda A.Ş.'nin alacağının sadece 20.000 TL'lik kısmını elindeki teminat mektubunu paraya çevirmek suretiyle tahsil edebildiğini, bunun dışında borçlu şirketten hiçbir tahsilat yapılamadığını, bu alacağın tahsili amacıyla Altın Güç firması aleyhine ilamsız takibe geçildiğini, borçlunun borcun yalnızca 20.000 TL'lik kısmına itiraz ettiğini, kalan kısım için herhangi bir itirazda bulunmadıklarını, borçlu davalı şirket yetkililerinin müvekkillerinin satmış olduğu malları veya bunların karşılıklarını şirket kasasına ve kayıtlarına geçirmediklerini, kendi şahsi malvarlıklarına aktardıklarını, borçlu şirket aleyhine yapılan takiplerin yetki itirazı nedeniyle Adana İcra Müdürlüğüne gönderildiğini ve borç ödemeden aciz belgelerinin tanzim edildiğini, borçlu şirkete satılan malların veya karşılıklarının şirket malvarlığında bulunmaması nedeniyle davalıların TTK'nun 336/b.5 maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam alacak olan 148.939 USD karşılığı 220.206,31 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/4851 E,2012/4755 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28617, Karar No: 2018/1846, Tarih: 22.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/28617 E.  ,  2018/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, borçlunun; icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığı itirazı ile tazminata hükmolunmasını talep ettiği, mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda imzaya itirazın kabulüne ve takibin durdurulmasına, tazminat ve para cezasına da hükmedilmemesine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İmzanın borçluya ait olduğunun ispat yükü alacaklıya ait olup Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26/04/2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06/02/2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

İmza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip, ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar üzerinden yapılması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından hazırlanan 12.05.2016 tarihli raporda; borçlunun mahkemece alınan imzaları ile takip konusu senet üzerindeki imza mukayese edilmiştir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından hazırlanan 12.05.2016 tarihli raporda; borçlunun mahkemece alınan imzaları ile takip konusu senet üzerindeki imza mukayese edilmiştir.

Ancak, anılan rapordaki inceleme konusu belgelerin 4 nolu bendinde yer alan borçluya ait; Kırşehir 2. Noterliği 20.10.2015 tarihli vekaletnamede bulunan yazı ve imzanın fotokopisi ile 3 nolu bendinde yer alan yine borçlu adına düzenlenmiş; Kırşehir Tapu Müdürlüğü'nce mahkemeye gönderilen evrakta bulunan yazı ve imza asıllarının, borçlunun hakim huzurunda alınan yazı ve imzaları ile kıyaslanması neticesinde, takip dayanağı senetteki imzanın borçlunun eli ürünü olduğunun kabulü şeklinde tespit yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, anılan resmi evraklardaki imzaların kesin delil niteliğine haiz oldukları ve aksinin ancak yine aynı nitelikteki deliller ile ispatlanabileceği açıktır.

O halde mahkemece borçlunun itirazının reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.