muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16255, Karar No: 2014/5086, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16255 E.  ,  2014/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 10/07/2013 tarih ve 2012/188-2013/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tarihinde 3.000 TL ve 07.12.1999 tarihinde 7.500 TL tutarında mevduat hesabı açtırdığını, bu bedellerin talep edilmesine rağmen anapara ve faizlerinin bu zamana kadar ödenmediğini, İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/1483 sayılı dosyası ile açılan davanınyönünden görevsizlik,yönünden davanın sabit olmadığı nedenle reddi ile yönünden davanın kabul edildiği, ancak tahsil imkanının bulunmadığını, müvekkilinin davalı banka tarafından irade fesadına uğratılarak dolandırıldığını, ileri sürerek 3.000 TL'nin 26.11.1999 tarihinden, 7.500 TL'nin de 07.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faiziyle tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ekili, kesin hüküm, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, davacı kendi iradesi ile kıyı bankacılığını seçtiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bankaların bir güven kuruluşu olmaları, kurulan vekalet görevini özenle yerine getirmeleri, ancak davalı bankanın bu yükümlülüğünü ihlal ettiği, vekilin paranın yatırımında risksiz emin ve azami kâr sağlayan kişi ve kuruluşları seçmede yönlendirilmesi gerektiği, davalının dosya kapsamı ile off shore bankacılığının kendi bünyesinde gibi göstererek mudisini yanılttığı, bir güven kuruluşu olan risklerin izahının gerektiği, mevduat toplama gayretiyle de hareket edildiği kanaatinin oluştuğu, banka yöneticilerinin sorumluluğuna dair ceza kararlarının kesinleştiği, bu durumun hukuki yargılamada birlikte değerlendirildiğinde davacının dava konusu alacağının sebebini oluşturan bedeli nezdinde mevduatının bulunduğu, yapılan işlemler ile tahsilinin mümkün olmadığı, söz konusu bedelin aslen aktarılmadığı, ortaklarına ait grup şirketlere kredi olarak kullandırıldığı da yargı kararlarıyla sabit olduğu, gerekçesi ile davanın kabulü ile 3.000 TL'nin 26.11.1999 tarihinden itibaren 7.500 TL'nin ise 07.12.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle davalı tahsiline karar verilmiştir.

.../...

-2-

Kararı, Davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

-2-

Kararı, Davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden 22.12.1999 tarihinde devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ile devren birleştirildiği, yine (sonraki unvanı Ing Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka ve fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine '' davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 155,95 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “ 662 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine " ibaresinin yazılması suretiyle kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

20.03.2014 -SK
Yargıtay — Esas No: 2013/14043, Karar No: 2013/19821, Tarih: 11.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14043 E.  ,  2013/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 2254,78 TL maddi, 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddine, ancak;

Davacı lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin bendin çıkartılarak yerine "2400 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine"ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/168, Karar No: 2012/2196, Tarih: 14.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/168 E.  ,  2012/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.02.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Üye

KARŞI OY YAZISI

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin,

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir. Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez."

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3. maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/21516, Karar No: 2014/9640, Tarih: 08.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21516 E.  ,  2014/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/409438

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2011/311 (E) ve 2011/1003 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “olayın oluşu, suçun işleniş şekli özelliği, sanığın kastı, dikkate alınarak takdiren” alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeler gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılıp 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

2-Sanık hakkında gün adli para cezasında, ceza tayin edilirken tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2765, Karar No: 2010/3566, Tarih: 29.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2765 E.  ,  2010/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen açılmamış sayılmasına ve kısmen reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.10.2008 gün ve 242/321 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde 118 ada 15 sayılı parselin muris Hamit oğlu Mehmet Yılmaz adına kadastro çalışmaları sırasında tespit edilmesi gerekirken davalı ... adına tespit edildiğini, kadastro tutanağının kesinleşmesiyle tapu kaydının oluştuğunu, daha sonra ...tarafından davalı ...’a satıldığını, satışın Borçlar Kanununun 18. maddesi gereğince muvazaalı olduğunu belirterek davalı ... adına bulunan tapu kaydının iptali ile vekil edenleri ile muris Mehmet Yılmaz’ın mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın vekil edeni tarafından muris Mehmet Yılmaz’dan zilyetlik devir sözleşmesiyle satın alındığını, bu nedenle kadastro tespitleri sırasında adına tespit ve tescil edildiğini, 1982 yılından 2004 yılına kadar taşınmazı çekişmesiz olarak kullandığını, murisin asıl amacının satış olduğunu, bu nedenle yapılan tespite olur verdiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... ise, taşınmazın 1982 yılında muris tarafından ...’a satıldığını, kadastro tespitinin ... adına yapıldığını, 08.11.2004 tarihinde ...’den tapuda satın aldığını bildirmiş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın HUMK.nun 409/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, taşınmazın muris ... tarafından ...’a kadastro tespitinden önce satılmış olması nedeniyle davacı ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal gibi kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davası ile kadastrodan sonraki sebep bakımından Borçlar Kanununun 18.maddesine dayalı olarak muvazaa nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal gibi kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davası ile kadastrodan sonraki sebep bakımından Borçlar Kanununun 18.maddesine dayalı olarak muvazaa nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacılar vekili her ne kadar kadastrodan sonraki sebep bakımından taşınmazın ... tarafından 08.11.2004 tarihinde davalı ...’a yapılan satışın B.K’nun 18. maddesi gereğince muvazaa nedeniyle iptal ve tescil isteğinde bulunmuş ise de, dosyadaki bilgi ve belgeler ile keşifte ve yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre muris Mehmet Yılmaz tarafından taşınmazın 1982 yılında paraya duyduğu ihtiyaç nedeniyle davalı ...’a satıp devrettiği, dosyadaki bilgilerden Mehmet Yılmaz’ın 1997 yılında öldüğü kadastro tespitinin 1998 yılında yapıldığı, satış gerekçe gösterilerek kadastro ekibince tutanağın tutulduğu ve kesinleşmesiyle davalı ... adına tapu kaydının oluştuğu anlaşılmıştır.

Dava konusu, 118 ada 15 sayılı parselin kadastro tespiti 06.05.1998 tarihinde belgesizden yapılmış olup, tutanağın 03.09.1998 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Taşınmaz; satış yapıldığı tarihte tapusuz olduğundan muris tarafından ...’ye yapılan satış, devir ve teslimle TMK.nun 763.maddesi gereğince mülkiyetin davalı ...’ye geçtiğinin kabulü gerekir. Muris sağlığında taşınmazı davalı ...’ye sattığına göre 118 ada 15 sayılı parselin artık satışın yapıldığı 1982 tarihinden itibaren tereke malı olmaktan çıktığının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Tapusuz taşınmazlar menkul (taşınır) niteliğinde olup satış, devir ve teslimle mülkiyet alıcısına geçmektedir. Öte yandan tapusuz taşınmazlarda muvazaa iddiası ileri sürülmez ve dinlenmez. Taşınmaz hakkındaki kadastro tutanağının 03.09.1998 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydının oluştuğu ve tapulu duruma geldiği açıktır. Kadastrodan önce yapılan satış ve devirle mülkiyet alıcı ...’a geçtiğine ve tereke malı olmaktan çıktığına göre artık ...’nin davalı ...’a yaptığı satışın muvazaalı olup olmadığının dinlenme olanağı da yoktur.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında, mahkemenin ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön görülmemektedir.

Davacı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL’ nin temyiz eden davacı ...’dan alınmasına 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15253, Karar No: 2016/4864, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15253 E.  ,  2016/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18848, Karar No: 2015/2785, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18848 E.  ,  2015/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15104, Karar No: 2006/16540, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15104 E.  ,  2006/16540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit,fait tahakkunun duddurulması ve fatura tashihi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 10.072.600.000 TL. istendiğini bildirip, 6.600.000.000 TL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 6.600.000.000 TL borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davamıza konu edilen davalının düzenlediği 20.12.2004 tarihli faturadır. Faturanın tetkikinde ilk okuma tarihinin 16.12.2004 son okuma tarihi de 20.12.2004 tarihleridir. Faturada sayacın ilk okuma ile son okuma arasındaki fark olarak tüketimi gösteren miktardan ayrı, (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji

olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek

için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.