muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2757, Karar No: 2017/2380, Tarih: 27.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/2757 E.  ,  2017/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.09.2009 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına, davanın reddine dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın hükmen reddi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin mirasbırakanı Mehmet Hakan Sözeri’nin 09.10.2007'de evli ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, geride yasal mirasçısı olarak eşi ... kaldığını, annesi ....’ın da daha sonra 07.04.2009 tarihinde vefat ettiğini, mirasbırakanın ölüm tarihinde terekesinin borca batık olduğunu, bu sebeple sonradan ölen annesi ....'ın da mirası reddetmiş sayıldığını ileri sürerek mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile muris ...’nin ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olması nedeniyle mirasın hükmen reddine, davacı tarafın borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar...AŞ ile ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 04.03.2013 tarihli, 2013/3521-5503 E-K sayılı ilamıyla “...Mirasbırakanın annesi, sağlığında yasal süresi içinde ret hakkını kullanmamakla, mirası kayıtsız şartsız kazanmış sayılır. (TMK: m. 610/1) Bu bakımdan onun halefi sıfatıyla davacının sonradan ölen annesi bakımından da hükmen ret kararı verilmesi yönündeki isteği kabul edilemez. Bu sebeple sonradan ölen anne ... bakımından isteğin açıklanan sebeple reddine karar verilmesi gerekir...Davacının, mirasbırakanın ölümünden bir gün sonra mirasbırakanın Memorial Hastanesine olan borcununun bir miktarını, kendisinin eski yönetim kurulu üyesi, eşi Nazmi'nin de ortağı olduğu... Denizcilik A.Ş.'nin bütçesinden para transferi yapmak suretiyle ödediği anlaşılmaktadır. Terekenin borcunun tamamının ya da bir kısmının, mirasçılardan biri tarafından ödenmiş olması, borcun kabul edildiği anlamına gelir. Borcu kabul etmiş olan mirasçının ise, hükmen redden yararlanmak amacıyla terekenin borca batık olduğunu ileri sürme hakkı bulunmamaktadır. Bu bakımından davacının kendi miras hakkıyla ilgili talebinin de açıklanan bu sebeple reddine karar verilmelidir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalılardan... Varlık bakımından davanın esası hakkında karar verilmesine gerek ve yer olmadığına, diğer davalı ile ilgili davanın reddine, davalılardan... Varlık A.Ş kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınmasına, bu davalıya verilmesine, davalılardan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdiren hesaplanan 26.822,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınmasına, bu davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Müteveffanın vefatı anında terekenin borca batık olduğunun tespiti isteği, bir eda davası niteliğinde olmayıp, mirasçıların bir irade açıklamasında bulunmalarına gerek kalmaksızın, kanundan dolayı mirasın reddedilmiş sayılması (TMK.m.584/2) sonucunu hasıl eden, "mirasçılar, mirabırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereği kazanırlar" yönündeki (TKM.m.539/1, TMK.m.599/1) yasal kuralın istisnasını oluşturan bir hukuki durumun saptanmasına yönelik dava türüdür. Bu niteliği gereğince maktu harca tabidir ve kabul veya reddi halinde de maktu vekalet ücretine hükmedilir.

Davalı ... yönünden dava reddedildiğine göre, bu davalı yararına maktu vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması ve davacı vekili ile davalılardan ... vekilinin, birlikte sundukları 20.08.2013 tarihli dilekçeleri ile karşılıklı olarak davalarını geri aldıklarını, müvekkilleri adına masraf ve vekalet ücreti talep etmediklerini belirtmelerine rağmen, mahkemece davalı ...Ş yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20985, Karar No: 2011/5015, Tarih: 22.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20985 E.  ,  2011/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2779, Karar No: 2019/7877, Tarih: 05.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2779 E.  ,  2019/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/03/2016 gün ve 2014/38 - 2016/186 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/03/2018 gün ve 2016/10362 - 2018/1596 sayılı kararı aleyhinde davalı Kooperatif vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu bononun keşide edildiği tarihte, tahditli plaka sınıfına giren "M" plakalı minibüs sahibi ve aynı zamanda Minibüsçüler Esnaf Odası üyesi, davalı gerçek kişinin, tahdide tabi olmayan, serbest plaka kullanabilen halk otobüsü sahibi, diğer davalının ise, halk otobüsçüleri tarafından kurulan, amaçları arasında halk otobüsü işletmeciliği de olan ve kooperatifler kanununa göre faaliyet gösteren bir kooperatif olduğunu, Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası ile SS 21 no’lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Koop. arasında protokoller imzalandığını, müvekkilinin kendisine vekaleten Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası Başkanı tarafından imza edilen bu protokoller çerçevesinde 38.100.-TL bedelli, 28/05/2011 tarihli tutanak ile SS.21 Nolu Ö.H.O. Koop. Başkanı’na, onun tarafından da davalı gerçek kişiye teslim edildiğini, bilahare bu bononun müvekkili tarafından ödenerek davalıdan geri alındığını, protokol şartlarının gerçekleşmediğini ve müvekkilinin davalılarla imzalanan protokollerden beklediği yararın ortadan kalktığını, düzenlenen bonoya dayalı olarak alınan bedelin haksız olduğunu ileri sürerek, 38.100.-TL’nin ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı Kooperatif vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Kooperatif vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Kooperatif vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Kooperatiften alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11041, Karar No: 2016/8937, Tarih: 26.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11041 E.  ,  2016/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek karar tarihi : 02.09.2014

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin yokluğunda verilen ve 17.09.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmün, sanıklar müdafii tarafından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 25.09.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 36.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2014 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen ret kararının isteme uygun olarak ONANMASINA 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33781, Karar No: 2018/15009, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33781 E.  ,  2018/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 13/02/2007 ile 06/08/2013 tarihleri arasında mağaza yönetici adayı, mağaza müdür vekili ve mağaza müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir nedene dayanmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve gene tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre ve özellikle davalı tarafça süresinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmemiş olmakla temyiz nedenlerine göre tarafların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Davacı vekilinin dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi ile fazla mesai alacağını harçlandırdığı miktar toplam 14.509,51 TL olmasına karşın, hükümde 19.442,17 TL'ye hükmedilmesi anılan Yasa maddesi uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olmakla talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22057, Karar No: 2020/2739, Tarih: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/22057 E.  ,  2020/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil Olmazsa Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, muris babası ...’ın 1961 yılında öldüğünü, ..., ... ve ... ile muris babasından intikal eden taşınmazlara ilişkin 1992 yılında sözleşme yaptıklarını ve adı geçen üç kişinin hisselerini satın aldığını bedelini 1992 yılında ödediğini belirterek 1236, 1237, 1357, 1683, 1122 ve 2038 parsel sayılı taşınmazların davalılara intikali gereken hisseleri oranında hissesini satın aldığı mirasçılara geçecek payın vekil edeni adına tescilini talep etmiş (DSİ tarafından kamulaştırılan iki taşınmaza ilişkin tapu iptali tescil değil, hisselerini satın aldığı mirasçılara düşen kamulaştırma bedelinin tahsili talebinde bulunmuştur), bu talepleri kabul edilmez ise bahsi geçen taşınmazların bedelinin tespit edilerek davalılar tarafından bedelin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında belirtilen taşınmazların keşifte bir kısmına ilişkin feragatte bulunmuşlardır.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tamamının 1992 yılında tapulu olduğu, dayanak sözleşmenin resmi şekle uyulmadan yapıldığı ve bu sebeple geçersiz olduğu davacıya herhangi bir hak bahşetmeyeceğinden tapu iptali tescil talebi reddedilmiş ve terditli talebe ilişkin olarak da dayanak sözleşme kapsamında bir bedel ödendiği ispatlanabilse idi sebepsiz zenginleşme hükümleri dahilinde bir ödeme yapılıp yapılmayacağı tartışılabilecek iken, sözleşmede dahi paranın gelecek bir tarihte ödeneceği yönünde anlaşmaya varıldığı, paranın ödendiğine dair bir emare bulunmadığı gerekçesiyle dava tümden reddedilmiş olup; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa alacak istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa alacak istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin bedele yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle davacının dayandığı davacı ...’ın alıcı, davalıların murisi ... ..., ... ... ve ...’in satıcı olduğu dayanak sözleşme “…babamızdan kalan 35 çiftçi dönümü tarlamızın 1/4 ... ...’a ait 2 dönüm ... ...’ye ait 2 dönüm ... ...’e ait olup hisselerimiz mukabilinde beşer yüz bin lira alıp diğer kısmını da 10-9-1992 tarihinde ödenmek suretiyle hisselerimizi bay ...’a satmış bulunuyoruz on-dokuz-1992 tarihinde kalan kısmı da ödendikten sonra yukarıda bahsi geçen tarla miktarınca tapu hisselerimizi vermeyi şimdiden bizler ... ..., ... ..., ... ... olarak şahit huzurunda ikrar ediyoruz…” şeklindedir.

Az yukarıda belirtilen sözleşme hükmünde satıcılar ..., ... ve ... tarafından beşer yüz bin liranın peşin alındığı, 1800 Mark ..., 300’er Mark ... ve ...’ye ödeneceği hususunda anlaşmaya varıldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; 10.07.1940 tarihli ve 1939/2 E, 1940/77 K. ile 07.06.1939 tarihli 1936/31 Esas, 1939/47 Karar sayılı YİBK kararlarının kapsamları doğrultusunda ödendiği belirlenen bedelin ödeme tarihinden itibaren ekonomik etkenler nedeniyle azalan alım gücünün enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, döviz kurları, altın, memur maaşı ve işçi ücretlerindeki artışlar ve benzeri unsurların ortalamaları alınmak suretiyle denkleştirici adalet ilkesine göre dava tarihine kadar ulaşacağı alım gücünün saptanması gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve usuller dairesinde denkleştirici adalet ilkesi uyarınca ödendiği belirlenen bedelin dava tarihinde ulaştığı değer belirlenip, talep de gözetilmek suretiyle satan mirasçıların veraset ilamındaki payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, ödeme yapılmadığından bahisle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1. bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1769, Karar No: 2024/8043, Tarih: 01.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/1769 E.  ,  2024/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/231 E., 2022/306 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak çayların ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2015 tarihli ve 2013/232 Esas, 2015/464 Karar sayılı kararının sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden sanık ... hakkında bozma sonrası yeniden karar verilmesi yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır.

Şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, suçun işlendiği 31.07.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, suçun işlendiği 31.07.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Şikâyetçi Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak çayların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 34 AS 9543 plaka sayılı nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılarak sahibine İADESİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.