muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2948, Karar No: 2020/4555, Tarih: 16.09.2020

a) Dosyada mevcut olmayan suça konu 2012 takvim yılına ait fatura asıllarının temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın ve tanık ...’nin beyanında isimleri geçen ..., ... , ... ve ... 'nun açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... , ... , ... ve ...'nun faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; bu kişilerin yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa yada bu kişilere ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Suça konu sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) 2012 yılında kullanılan suça konu sahte faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek faturaları düzenleyenlerin, sözü edilen faturaları kime ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdikleri ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a) İddianame de sanığın 213 sayılı Yasanın 359/b ve TCK'nin 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş olmasına karşın, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b maddesi ve 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddelerinin iki kez uygulanması ihtimaline göre 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeksizin, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b maddesi ve 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddelerinin iki kez uygulanması,

b) Mahkemenin bozmadan önce verilen sanığın 213 sayılı yasanın 359/2-b maddesi, 5237 sayılı TCK'nin 43/1, 62. maddeleri gereğince bir kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/05/2014 tarih 2013/521 esas, 2014/389 karar sayılı önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeni ile "... yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son (CMK'nin 307/son) maddesindeki emredici kurala riayet edilmeksizin, yeni hükümde 2 KEZ 5 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7300, Karar No: 2011/8572, Tarih: 29.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7300 E.  ,  2011/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 1931 doğumlu ... ... 'ye ait anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 29.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6394, Karar No: 2012/1580, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/6394 E.  ,  2012/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasındaki ticari ilişki nedeni ile müvekkilinin davalı şirkete emtia sattığını, müvekkilinin cari hesap ekstresine göre davalı şirketten alacaklı göründüğünü, davalı şirketin malın teslimini müteakip kendisine posta kanalı ile iadeli taahhütlü gönderilen irsaliyeli faturayı önce teslim alıp imzaladığını, daha sonra ise kendi imzasının üzerini karalayarak iade ettiğini, müvekkilinin alacağının tahsili için Şişli 3. İcra Müdürlüğünün 2010/12472 sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibine geçtiğini, davalının takibe itiraz ederek takibi durduğunu belirterek davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibinin devamına ve davalının %40 inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; takip dayanağı fatura muhteviyatı ürünleri davacıdan satın ve teslim almadıklarını, nitekim irsaliyeli faturanın teslim alan kısmında müvekkili şirket yetkililerinin imzasının bulunmadığını ve fatura muhteviyatına müvekkili tarafından ... 35. Noterliğinin 7905 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile itiraz olunduğunu belirterek davanın reddine ve davacının %40 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davalı tarafın 2010 yılına ilişkin ticari defterlerinin açılış tasdiklerinin yasal süresi içinde yapıldığı, defter kayıtlarının dayanağı belgelerle uyumlu olması sebebi ile TTK'nın 84, 85 ve 86. maddeleri gereğince sahibi lehine delil olma özelliğine haiz olduğu, icra takibine dayanak yapılan 18/02/2010 tarihli 546413 no.lu 5.456,82-TL tutarındaki faturanın davalı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacı tarafın, takip konusu irsaliyeli faturayı ... Şirinevler Şube Müdürlüğü’nden 18/02/2010 tarihinde iadeli taahhütlü posta ile davalı şirkete gönderdiği, faturanın 23/02/2010 tarihinde davalı şirkete tebliğ edildiği, ancak davalı şirketin 02/03/2010 tarihinde ... 35. Noterliği’nden 07905 yevmiye numarası ile keşide ettiği ihtarname ile faturaya itiraz ederek ihtarname ekinde geri gönderdiği, TTK'nın 23/2. maddesine göre, davalının 8 günlük süre içinde faturaya itiraz ettiği, takip konusu faturanın irsaliyeli fatura olması sebebiyle, mal ve hizmetin sevk edilmesi esnasında düzenlenmesi ve sevk edilen malla birlikte gönderilmesinin esas olduğu, faturanın ... ile davacıya gönderilmiş olmasının fatura konusu malın alıcıya teslim edildiğini ispatlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9736, Karar No: 2022/15962, Tarih: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9736 E.  ,  2022/15962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

...

...

Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

1- Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden; Vergi Denetim Kurulu Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 02/02/2016 tarih ve 2016-A-1703/13 sayılı vergi tekniği raporu ile Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın 2010-2011 takvim yıllarına ait yasal defter, kayıt ve belgeleri incelemeye ibraz etmediği tespit edilip, Ankara Vergi Denetim Kurulu 8 Nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından 04.03.2016 tarihli mütalaası ile bu iş yerine ilişkin mütalaa verilip, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2016 tarih ve 2016/15295 Esas sayılı iddianamesi ile de bu iş yerine ilişkin belgelerin teslim edilmediği iddiasıyla kamu davası açıldığı halde, Mahkemece yapılan yargılama sırasında Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 302 049 5000 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ve sanığın yetkilisi olduğu... Teks. Ürün. Üret. Tic. Ltd. Şti. ye ait defter, kayıt ve belgeleri teslim etmediği iddiasıyla dava açılmış gibi sanığın savunması alınıp, bu şirkete ilişkin ticari sicil kayıtları temin edilip, sanığın bu şirketteki hissesini 06.04.2012 tarihinde devrettiği gerekçesiyle beraat hükmü kurulduğu anlaşılmakla, sanığın Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olduğu iş yerine ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme iddiası nedeniyle savunması alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçu ile sübutu halinde defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13562, Karar No: 2018/2437, Tarih: 14.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13562 E.  ,  2018/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile ortak murisleri olan ...'nın 23/02/2014 tarihinde vefat ettiğini, murisin 09.08.2002 tarihinde düzenlediği vasiyetname ile; ... İli, ... İlçesi'nde bulunan ... ada 46 parsel sayılı taşınmazının 1/3 hissesini davalıya vasiyet ettiğini, ancak murisin, hayatı boyunca alkol bağımlısı ve ileri derecede alzhimer hastası olduğunu, vasiyetnamenin doktor raporu alınmaksızın düzenlendiğini, murisin kandırılmak suretiyle noterliğe götürülerek vasiyetnamenin tanzim edildiğini ileri sürerek davaya konu ... Noterliği'nin 09/08/2002 tarih ve 2074 yevmiye sayısına kayıtlı vasiyetnamenin iptalini olmazsa tenkisini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu vasiyetname tarihinin 2002, murisin ölüm tarihinin ise 2014 olup bu zaman zarfında murisin ayırt etme gücünü hiçbir zaman kaybetmediğini, 2012 yılında bankadan kredi çekip tapuda da işlem yaptığını, ortada tenkisi gerektirir bir durum da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; vasiyetnamenin düzenlenme tarihinin 2002, murisin resmi işlemleri yaptığı tarihin ise 2012 olduğu, tanık anlatımları da değerlendirildiğinde murisin vasiyetnameyi düzenlediği sırada akli melekelerinin yerinde olduğu, alzhemir tanısının da vasiyetnamenin düzenlendiği tarihten 10 yıl sonra konulduğu, murisin vasiyetnamenin düzenlendiği sırada bir rahatsızlığının bulunmadığı gerekçesi ile dosyanın adli tıpa gönderilmediği, murisin tasarrufu ile davacının saklı payının da zedelenmediğinin anlaşıldığını belirterek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Somut olayda, davacı taraf; murisin, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetinin olmadığını belirterek, vasiyetnamenin ehliyetsizliğe dayalı olarak iptalini talep etmektedir.

Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele fiil ehliyetinin nispi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Hele fiil ehliyetinin nispi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Şu durumda, ehliyetsiz olduğu ileri sürülen mirasbırakanın vasiyetname tarihine yakın günlerde ve sonrasında tedavi görüp görmediği hususunda tarafların bilgisine başvurularak varsa doktor raporları, hasta müşahede kâğıtları ve film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi, sonrasında işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin olup olmadığının tesbiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekmektedir.

O halde mahkemece; varsa murise ilişkin tüm hastane kayıtları, rapor, film vs celp edilip, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, ehliyetsizlik iddiası yönünden işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin olup olmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumundan rapor alınmalı, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2-) Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18774, Karar No: 2016/14313, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18774 E.  ,  2016/14313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6806, Karar No: 2012/37740, Tarih: 13.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/6806 E.  ,  2012/37740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükümler ile sanık ... hakkında ... ve...i yaralama ve hakaret; ..., ... ve...i tehdit eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Tayin edilen cezaların tür ve miktarına göre, hükümlerin 14.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında ...'i yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Olayın tarafsız tanıkları olan A... ve...in soruşturma ve koğuşturma aşamalarında tutarlı ve ısrarlı bir şekilde katılan sanık ...'ın olay sırasında ıslak olan zeminde ayağının kayıp yere düşmesi sonucu kolunu kırdığını beyan etmeleri, 13/03/2006 tarihli Adli Tıp Raporuna görede kırığın daha çok açık el üzerine düşme ya da düşürülme sonucu meydana gelebileceğinin belirtilmesi karşısında, sanığın beraati yerine, katılan sanıklar ile bunların birinci dereceden akrabaları olan tanık beyanlarına itibar edilerek ve ayrıca bu tanık beyanlarının neden üstün tutulduğuda gerekçeli kararda tartışılmadan hüküm kurulmuş olması,

b) Kabule göre de;

1) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi de dikkate alınarak değişiklikten önce ve sonra ki kanun hükümleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı biçimde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında belirlenen hapis cezası takdiren indirilip, taksitlendirilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.