muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8763, Karar No: 2019/4773, Tarih: 18.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8763 E.  ,  2019/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkil şirkette müdür olarak görev yaptığını, .... ili ... ilçesi 1954 pafta 6 parselde kayıtlı taşınmazın yarı hissesinin üçüncü kişilere ait olduğunu, diğer yarı hissesinin de davalıya ait olduğunu, müvekkili şirketin taşınmazla ilgili davalı haricindeki diğer hissedarlarla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, inşaatın tamamlandığını, sözleşme yapılan hissedarlara bağımsız bölümlerinin teslim edildiğini, davalı ...'a ait hisse karşılığı inşa edilen blokta sözleşme gereği müvekkiline verilmesi gereken bağımsız bölümlerin davalı tarafından müvekkili şirkete verilmediği gibi müvekkilinin haberi olmadan aile fertleri üzerine devrettiğini, bu işlemler sırasında davalının şirket müdürü olduğunu, bu inşaat nedeniyle müvekkiline düşen 4 adet bağımsız bölümün davalı tarafça satıldığı ve bedelinin müvekkiline ödenmediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %20 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 28.05.2012 tarihli ibraname düzenlendiği, ibranameye göre davaya konu bağımsız bölümlerin bedellerinin davacıya ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11268, Karar No: 2013/14615, Tarih: 22.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11268 E.  ,  2013/14615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, abone olan müvekkilinden davalı idarenin kayıp kaçak bedeli adı altında tahsilat yaptığını, bu tahsilatın haksız olduğunu beyan ederek, şimdilik 33950 TL kayıp kaçak bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Bu ilkeler uyarınca, davacıdan kayıp kaçak bedelinin tahsil edilmesinde bir isabeksizlik görülmemektedir.

Bu ilkeler uyarınca, davacıdan kayıp kaçak bedelinin tahsil edilmesinde bir isabeksizlik görülmemektedir.

Ancak; dosyada mevcut mart/2013 tarihli bilirkişi heyet raporunda " ... kurul kararlarına göre, 21 bölge için kayıp kaçak bedellerinin ayrı ayrı belirlendiği, ... bölgesi için % 7.70 oranının tespit edildiği, halbuki davalı ... idaresi tarafından kayıp kaçak bedeli tahsil edilirken daha yüksek oranların uygulandığının " belirtildiği görülmüştür.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilerek bilirkişi heyetinden ek rapor alınıp, davacıdan tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin, ... kurul kararı gereği belirlenen orana uygun olup olmadığı, böylelikle de, yapılan tahsilatın fazla olup olmadığının net bir şekilde belirlenmesinden sonra, yapılacak yargılama sonucu hasıl olacak durum neticesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2272, Karar No: 2019/3910, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2272 E.  ,  2019/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : 1-) Sanıklar ..., ..., ... hakkında; 5271 sayılı Yasanın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

2-) Sanık ... hakkında; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 86/3, 29, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında ... ...’e karşı silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında ... ...’e karşı eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... haklarında ... ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine vesaireye, katılanlar vekilinin vasfa, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıkların cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanıklar ... haklarında ... ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan beraat hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında ... ...'e karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, sanığın mağduru bulmak amacıyla köyüne gittiği, ... ve kardeşine mağduru sorduğu anda mağdurun kaçmaya başladığı, mağdurun kardeşinin sanığın kapısını tutmasına rağmen itip kapıyı açtığı, mağdurun arkasından yanında getirdiği tabanca ile hedef gözeterek ateş ettiği, mağdurun yaralanmasına rağmen düşmediği ve koşarak bir yere saklanması sonucu izini kaybettirmesi sebebiyle sanığın eylemini tamamlayamadığı, mağdurda meydana gelen yaralanmanın da hayati tehlike yaratır nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2402, Karar No: 2014/5186, Tarih: 12.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2402 E.  ,  2014/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1,86/3-e, 87/1-d-son, 31/2, 62/1 maddeleri uyarınca; 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur...'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin, suçun taksirle işlendiğine, katılan vekilinin suçun öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yagılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen “1.998,00TL” müdafii ücretinden ibaret yargılama giderlerinin hükümden çıkartılarak, toplam "2.806,00TL" olarak tesbit olunan miktarın "808,00 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 12/11/2014 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6970, Karar No: 2014/10664, Tarih: 16.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6970 E.  ,  2014/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bir kısım davalılar vekili Av. ... mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davalılardan ...'ye, davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması ya da kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, taze fasülye, dolmalık biber ve enginarın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami veriminin ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8724, Karar No: 2018/7932, Tarih: 15.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8724 E.  ,  2018/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki “bu suç yönünden mahallinde karar verilebileceğine”ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu ile ilgili olarak düzenlenen 27.01.2011 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, Karaman Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 01.02.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğu; mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaası zorunlu olduğu, mevcut mütalaanın “sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, 16.03.2011 tarihli iddianame ile mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak, “sahte fatura düzenleme” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup, usulüne uygun mütalaa alındıktan sonra “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, vergi incelemesi yapılmayan “sahte fatura kullanma” suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7081, Karar No: 2020/744, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7081 E.  ,  2020/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun şikayetçiye olan borcu nedeni ile 04.06.2014, 19.02.2015 ve 18.05.2015 tarihlerinde haciz uygulandığını, yapılan sıra cetvelinde rehin miktarı ödendikten sonra kalan paranın 1. sırada şikayet olunan SGK’ya ödendiğini, 6183 Sayılı Kanun hükümleri gereğince kalan bedelin şikayet olunan ile aralarında garame yapılmak sureti ile paylaştırılması gerektiğini savunarak sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, 6183 Sayılı Kanun uyarınca amme idarelerinin hacze iştiraki halinde ilk sırada haczi olana öncelik verileceği belirtilmiş olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; SGK haczinin 11.03.2014 tarihli olduğu ve öncelikli olduğu, kamu alacaklarındna 6183 Sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca kamu alacaklarında iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı ilk sırada haczi olan kamu alacağına öncelik verileceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına

, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7429, Karar No: 2015/24974, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7429 E.  ,  2015/24974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 21/01/2015 tarih ve 2012/1696 esas 2014/631 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/979, Karar No: 2014/6849, Tarih: 10.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/979 E.  ,  2014/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıklar ..., ... ve ... ... ... ... Sungurlu ... Polikliniği'nin kurucuları ve mesul müdürleri oldukları ancak resmi görevleri olduğundan ... ile yapılan sözleşme gereği adı geçen poliklinikte doktorluk yapamayacaklarının kararlaştırıldığı, diğer sanıkların ise değişik tarihlerde bahse konu poliklinikte doktor olarak çalıştıkları, suç tarihleri arasında poliklinikte muayene olan hastalardan bir kısmını polikliniğin kurucuları olan doktorların muayene edip, ...'in kaşesini kullanarak hastaları tedavi ettikleri, hizmet bedellerini ...'na fatura ettikleri, yine ...n babasının rahatsızlığı nedeniyle poliklinikten ayrıldığı dönemde, ...'in yetkisiz ve usulsüz olarak adı geçen poliklinikte görev aldığı ve reçete ve sevk belgelerine...'in kaşesini ve imzasını atıp, ...'na faturalandırıldığı, keza polikliniğin sahibi olan doktorların yine ... ve ...n kaşesini kullanıp hasta muayene ettikleri ve yerlerine paraf atıp, hizmet bedellerini ...'na fatura ettikleri, ..., ... ve ... ... ... bu duruma göz yumdukları, doktor ...'in 14.09.2004 tarihinde .. ... ... Polikliniğinde çalışmaya başladığı, çalışmaya başlamadan önceki döneme ait reçetelere doktor ...' in kaşesi basılmak ve imzası atılmak suretiyle ...'ndan para talep edildiği, Sağlık Bakanlığı'nca röntgen laboratuarı ruhsatı verilmeden, laboratuar dalında uzman hekim çalıştırmadan laboratuar tahlili yaptırdıkları ve laboratuar defterine kayıt edilmeden yapılan tahlil hizmeti bedeli olarak ...'na 5,391.00 TL'lik fatura düzenledikleri, Emekli Sandığı mensubu 66 emeklinin reçetelerinde yapılan incelemede kan ve idrar tahlili yaptırmadıkları halde tahlil yaptırmış gibi, hizmet vermiş gibi, SGK'na faturalama yapıldığı, bir emeklinin ise düz karın grafisi çekilmediği halde flim çekilmiş gibi hizmet verilmiş gibi faturaladıkları ve bu surette 7.900.10 TL haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı reddettikleri, genel itibariyle verilmeyen bir hizmetten dolayı haksız menfaat elde edilmediğini beyan ettikleri, polikliniğin kurucusu ve yetkilisi olan doktorların, sevk ve idareyi kontrol için geldiklerinde raporlu hastaların ilaçlarını yazma ya da acil hastalara müdahale etme dışında işlem yapmadıklarını, bu işlemleri de o anda görevli doktorun izni ve bilgisi dahilinde yapıp, onun tarafından gerekli belgelerin kaşelenip imzalandığının, ...'in göreve başlamadan önceki döneme ait sevk ve reçetelerde imza ve kaşesinin bulunmasının sebebinin, kendisinden önceki döneme ilişkin evrakların eksiklik nedeniyle SGK'dan gönderilmesi üzerine, adı geçen doktor tarafından eksikliğin giderilmesinden kaynaklandığının belirtildiği, sanık ... ... olmadığı dönemde hastaların doktorsuz kalmaması için muayene yaptığını belirten sanık ..