muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3933, Karar No: 2021/697, Tarih: 13.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3933 E.  ,  2021/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu harçtan muaf olmasına rağmen, Bölge Adliye mahkemesince yapılan yargılama neticesinde hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2.bendinin 6. paragrafında yer alan “Davacı tarafından yatırılan 35,90 TL harcın davalılardan müştereken ve mütesesililen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcükleri çıkarılarak yerine “Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan, Davacı tarafından yatırılan 35,90 TL harcın davalı ... Güvenlik ve Koruma Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.‘den alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9232, Karar No: 2015/2330, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9232 E.  ,  2015/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13143, Karar No: 2016/17138, Tarih: 09.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13143 E.  ,  2016/17138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, dava dışı şirketler ile ...... Belediye Başkanlığı arasındaki hizmet alım sözleşmeleri, idari ve teknik şartnameler ile ..... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararınının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09.06.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3666, Karar No: 2016/8820, Tarih: 30.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3666 E.  ,  2016/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 27.09.2005 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Usuli bakımdan;

1- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun yargı harçlarının düzenlendiği 1 sayılı tarifede konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi harca hükmedileceği, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinde davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan tarafın sorumlu olduğu gözetilmeksizin, 5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre ... harçtan bağışık olduğu gerekçe gösterilerek harca hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

İşin esası bakımından ise ;

2-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Diğer taraftan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19–639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4–13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2–76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19–639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4–13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2–76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Dava konusu olayla ilgili olarak bir ceza davasının bulunduğu yapılan ceza yargılamasında dava dışı ... isimli şantiye şefi konumundaki kişinin mahkûm olduğu anlaşılmakta ise de, verilen kararn kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve kesinleşmesi halinde maddi olgular bakımından bağlayıcı hale gelen ceza mahkemesi kararı ile ceza alan kimselerin de iş kazasının meydana gelmesinde kusurlarının bulunacağı hususu gözetilmek suretiyle ve bu durum dikkate alınarak hazırlanmış usulüne uygun bir Kusur raporu aldırılmaksızın, karar verilmesi isabetsizdir.

3-Diğer taraftan dosya arasındaki peşin değerli gelirler tablosunda eksiltilen bir değer görülmekle; sigortalıya kısa vadeli sigorta kolundan bağlanan gelirlerin yanında ayrıca uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık veya malullük aylığı tahsisi yapılıp yapılmadığı hususu da Kurumdan sorulmak suretiyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesindeki; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenleme gereğince indirim yapılmış ise; bu indirimin davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına yansıtılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, öncelikle ceza davası ve kesinleşmesi halinde güçlü delil oluşturacağı müstekar içtihatlarla kabul edilmiş olan sigortalının açtığı tazminat içeriği irdelenmek suretiyle iş kazasının meydana geldiği iş kolunda ve iş güvenliğinde uzman bilirkişi kurulundan, oluşa ve hukuka uygun şekilde bir kusur raporu aldırılmalı ve kurum alacağı bu kapsamda yeniden belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı kurum ve davalı avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15637, Karar No: 2015/2600, Tarih: 25.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15637 E.  ,  2015/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 11.8.2014 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkeme, davalının temyiz isteminin kanuni süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle ek karar ile reddine karar vermiştir. Davalı ek kararı temyiz etmiştir. Hükmün, tefhiminin HMK'nun 294.maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmaması nedeniyle yasada öngörülen 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden söz edilemez. Temyiz süresi artık gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte başlayacaktır. Hal böyle olunca, davalının hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı bozulup kaldırılmalı ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazları incelenmelidir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 11.08.2014 günlü temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 13.06.2014 günlü kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4868, Karar No: 2018/10296, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4868 E.  ,  2018/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalı işyerinde 01.12.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın sonlandırıldığı 26.10.2015 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının en son ... Bankası Nazilli Şubesi Müdürü olarak görev yaptığını, davacının 2009 yılında davalı bankanın ... Şubesi'ne müdür görevi ile atandığını, 2012 yılında davalı bankanın ...Şubesi'ne müdür olarak tayin olduğunu ve iş aktinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiği 26.10.2015 tarihine kadar Nazilli Şube Müdürü olarak görev yaptığını, davacının iş akti davalı bankanın 23.10.2015 tarihli kararı ile 26.10.2015 tarihinde davalı işveren tarafından " bankamızın organizasyon yapısında yapılan değişiklik nedeniyle Genel Müdürlüğün 08.10.2015 tarihli kararı ile sözleşmenizin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri gereğince tarafınıza kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi suretiyle sonlandırılması uygun görülmüştür. " şeklindeki yazı ile haklı ve geçerli hiç bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini belirterek, işe iade ile feshinin geçersizliğinin tespitine, 4 aylık ve asgari sekiz aylık brüt ücret olarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş aktinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiğini, işletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kısaca işletme gereklerinden kaynaklanan geçerli sebeplerin bulunduğunu, davalı bankanın son 2 yıl içerisinde küçülmeye gittiğini, Türkiye'nin farklı il ve ilçelerinde bulunan 14 şube müdürünün iş aktinin aynı sebeple feshedildiğini, davalı bankanın TMSF tarafından yönetiminin devralınması ile keyfilikten uzak kişisel bir neden aranmaksızın bazı personellerin iş akitlerinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; işyerinin fiilen kapalı olması nedeniyle işçi çalıştırma olanağı bulunmadığı, kanunun amacı nazara alındığında somut olayda davacının işe iade imkanı bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; işyerinin fiilen kapalı olması nedeniyle işçi çalıştırma olanağı bulunmadığı, kanunun amacı nazara alındığında somut olayda davacının işe iade imkanı bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ....nin kapatılan bir banka olmadığı, söz konusu bankanın yalnızca bankacılık faaliyet izninin kaldırıldığı, TMSF. tarafından el konulmakla birlikte bankanın tüzel kişiliğinin halen devam ettiği,675 sayılı KHK'nın 16.maddesinin mevcut duruma uygulanma imkanının olmadığı,feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükünün işverende olduğu, ancak ispat edemediği için feshinin yerinde olmadığı, işveren tarafından feshin kaçınılmazlığı ilkesine uyulmadığı gerekçesi ile davacının istinaf talebinin yerinde olduğuna, davanın kabulüne ve ilk derece mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir

Temyiz:

Karar davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Somut olayda, davacının iş akdinin 07/03/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği üzere "ekonomik durum, personel fazlalığı nedeniyle iş akdinin sonlandırılması suretiyle kadro yapısında azaltmaya gidilmesi tedbirinin uygulanması nedeniyle İş Kanun'un 17 ve 18. maddeleri gereği kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle iş akdinin feshedildiği" bildirilmiştir. Her ne kadar davacı tarafça davacının iş akdinin geçerli bir sebep gösterilmeden feshedildiği savunulmuş ise de; dairemizin aynı konuya ilişkin emsal nitelikteki 2017/44569 esas ve 2017/29526 karar sayılı ilamı ile onanan Kayseri 2. İş Mahkemesinin 2016/77 esas sayılı dosyası içine alınan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu web sitesi çıktısına göre, Bank ....’nin 22/07/2016 tarihli BBDK kararıyla faaliyetlerinin geçici olarak durdurulmasına ilişkin karar verildiği, bu nedenle faaliyeti durdurulan ticari bir işletmede işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleri uyarınca geçerli sebeple feshedildiğinin kabulü gerekirken aksi yönde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE;

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE;

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 91,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2018 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8760, Karar No: 2015/7875, Tarih: 12.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8760 E.  ,  2015/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkin olup, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16933, Karar No: 2009/17736, Tarih: 02.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16933 E.  ,  2009/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “TAPU İPTALİ” davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı yazılı hükmün; Dairemizin “06/07/2007” gün ve “2007/6702 - 9667 EK.” sayılı ilamıyla “BOZULMASINA” karar verilmiş, süresi içinde “DAVALI ... VE ARKADAŞLARI VEKİLİ” tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kadastro sırasında Çandır Köyü 71 sayılı parselin, davalıların miras bırakanları adına tespit ve tescil edilerek kesinleşmişse de aynı yerin çam, ... ve ... ormanı niteliğiyle Hazine adına kayıtlı olan 556 sayılı parselin çapı içinde yer aldığını ileri sürerek 71 parsel sayılı taşınmazın yolsuz ve mükerrer olan tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Dairenin 06/07/2007 gün ve 2007/6702-9667 sayılı kararı bozulmuştur. Bu kez, davalılar Daire kararın düzeltilmesinin istemektedirler.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, yolsuz ve ikinci kere tescil edilen tapu kaydının iptaline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 - 1944 yıllarında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.