muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5020, Karar No: 2015/8211, Tarih: 12.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5020 E.  ,  2015/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/765-2014/464

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2014 tarih ve 2014/765-2014/464 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın B.'dan T.- Ç.'e taşınmasının davalı tarafından üstlenildiğini, makinanın tesise girişinden sonra üst kısmında derin çizikler olduğunun belirlendiğini, hasarın sefer sırasında bir üstgeçite sürtünme nedeniyle meydana gelmiş olabileceğinin tespit edildiğini, sigortalıya hasar bedeli olan 48.100 Euro karşılığı 98.058,10 TL'nin ödendiğini, davalının alacağın tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, davalının % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline acente sıfatıyla davanın yöneltilebileceğini, süresinde ihbar yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, malın alıcısına 16.09.2010 tarihinde teslim edildiği, hasarın 05.11.2010 tarihinde tespit edildiği, malın herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ve bildirim yapılmadan teslim alındığı, taşıma iki aşamada gerçekleşmiş olup hasarın hangi aşamada meydana geldiği yönünde de delil bulunmadığı, sigorta şirketinin zararın miktarını ve kim tarafından verildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9808, Karar No: 2023/5373, Tarih: 05.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/9808 E.  ,  2023/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4453 E., 2020/768 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2014 tarih, 2014/168-2014/352 sayılı kararıyla kısıtlanan ve kısıtlılığı 23.05.2017 tarihinden itibaren 2 yıl uzatılan davacının güncel nüfus kaydında halen kısıtlı olmadığı, kısıtlılık süresinin 23.05.2019 tarihinde istinaf mahkemesi kararından önce sona erdiği ve kararın kendisine tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öğrenmeyle yaptığı 15.06.2020 tarihli temyiz başvurusunun 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Davalı vekilinin 03.07.2020 tarihinde sunmuş olduğu hükmün onanması gerektiğine ilişkin dilekçesinin temyiz talebi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 23.10.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; FETÖ mensubu hakim ve savcıların işlemleri nedeniyle Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak cezai ehliyeti olmadığı halde kendisine adli para cezası verildiğini belirterek 200.000.000 TL maddi ve manevi tazminatın şahsına ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 05.12.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; akıl hastalığı bulunan davacının ehliyeti olmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, davanın yersiz olduğunu ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/394 Esas, 2019/217 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/4453 Esas, 2020/768 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve vasisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2021 tarih, 2020/69042 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz isteği; eksik araştırmayla karar verildiğine, tazminat koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2021 tarih, 2020/69042 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz isteği; eksik araştırmayla karar verildiğine, tazminat koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Mahkeme gerekçesinde "Davacı ...'ın Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 24/10/2014 tarih ve 2014/168 esas 2014/352 karar sayılı ilamı ile 4721 sayılı TMK'nın 405/1 maddesi gereğince kısıtlanmasına, Gözde Özçelik'in 2 yıl boyunca vasi olarak tayinine karar verildiği, yine Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 17/02/2015 tarih ve 2014/168 esas 2014/352 karar sayılı EK KARARI ile vasi değişikliğine izin verilerek ...'ın TMK.nun 456. maddesi gereğince 2 yıl boyunca vasi olarak tayinine karar verildiği, dolayısıyla davacının yasal kısıtlılık altında bulunduğu, buna rağmen davacının bizzat kendisinin 23/10/2018 tarihli dilekçesi ile haksız tutuklamadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin Mahkememize dava açmış olduğu, davacının Mahkememizce alınan beyanında tazminat talebinin halen devam etmekte olan Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/724 esas sayılı kamu davası ile bu tazminat davasının açılmasından sonra 17/04/2019 tarihinde kesinleşmiş olan Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/157 esas 2019/415 karar sayılı kamu davasına ilişkin olduğu dosyada mevcut tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden anlaşılmakla 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 462/8 maddesi uyarınca yasal kısıtlılık altında bulunan kişilerin dava açma hususunda vesayet makamının iznini almaları gerektiği amir hükmünü içerdiği, ancak davacının vasisi konumunda bulunan ...'ın vesayet makamından tazminat davası açma hususunda herhangi bir izin almadığı, davanın doğrudan doğruya vesayet altında bulunan davacı tarafından açılmış olması nedeniyle davacı ...'ın dava açma hakkı (husumet) bulunmadığından açılan davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Davacının Şarköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2014 tarih, 2014/168-2014/352 sayılı kararıyla kısıtlandığı, kısıtlılığının aynı mahkemenin 23.05.2017 tarih, 2014/168 Esas, 2014/352 sayılı kararıyla 2 yıl süreyle uzatıldığı, davacının açmış olduğu 23.10.2018 tarihli davasına vasisinin muvafakat ettiği, kaldı ki davacının güncel nüfus kaydında kısıtlılığa dair bilgi bulunmadığı gibi kısıtlılık süresinin karardan önce sona erdiği anlaşıldığından, açılan davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/4453 Esas, 2020/768 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/788, Karar No: 2023/628, Tarih: 20.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/788 E.  ,  2023/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1358 E., 2021/1870 K.

DAVA TARİHİ : 18.09.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/413 E., 2018/795 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanınreddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı alacaklının sıra cetvelinde 2. sırada yer aldığını ancak borçlu ile aralarındaki alacak ilişkisinin muvazaalı olduğunu, senetlerin dayanağının olmadığını ileri sürerek davalının sıra cetvelinden çıkarılarak davalıya düşen bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; senet miktarlarının yüksek olmasının tek başına muvazaa için yeterli delil olmadığını, bu senet miktarlarını karşılayacak ölçüde maddi varlığı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı adına 49 adet taşınmaz olduğunu, davalının takibine dayanak olan senetlerin düzenlenme tarihinin, davacının takibinden önce olduğu, henüz takip başlamadan muvazaa yaratılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerleşik Yargıtay kararlarına göre müvekkili bankanın alacağının doğum tarihinin sözleşme tarihi olduğunu, ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını ispatlayamadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerleşik Yargıtay kararlarına göre müvekkili bankanın alacağının doğum tarihinin sözleşme tarihi olduğunu, ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını ispatlayamadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile muvazaa hukuki nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün, kural olarak davalıda olduğu, davalı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyit eden belgeler ve diğer usulüne uygun delillerle ispatlaması gerektiği, kambiyo senedi alacağın varlığını ve miktarını ispata tek başına yeterli olmadığı gibi her zaman geçmiş tarihli düzenlenebileceğinden senedin tarihi de alacağın daha önce doğduğunu ispata yetmediği, davalının mal varlığının miktar ve niteliği de bu davalarda birer ispat vasıtası olamayacağı, davalının tek dayanağı kambiyo senedi olup, bunun dayanağı konusunda hiçbir delil sunamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Vekili, temyiz dilekçesinde, senet tutarının yüksek olması muvazaa anlamına gelmeyeceğini, sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre davalının bu senedi düzenleyebilecek durumda olduğu, alacağın gerçek olduğunu, icra takibinin bankanın alacağının doğum tarihinden önce olduğunu ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 277. maddesi, İİK m.235.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin iptaline ilişkin davalarda ispat yükü davalı üzerinde olup davalının alacağın dayanağına ilişkin delil sunmadığı, her zaman düzenlenmesi mümkün olan senetlerin düzenlenme tarihlerinin dikkate alınamayacağı dikkate alındığında temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5920, Karar No: 2011/7690, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5920 E.  ,  2011/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile nüfus kaydında baba bir anne ayrı kardeşi olarak görünen ... hiç olmadığından kaydının iptalini istemiştir. Mahkemece mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile nüfus kaydında baba bir anne ayrı kardeşi olarak görünen ... isimli bir kardeşinin hiç olmadığından hatalı yazılan bu kaydın iptalini istemiş, mahkemece, nüfus kaydının iptali istenilen ... nüfusa son kayıtlı olduğu yerin Kürtün ilçesi olması nedeni ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesinin (a) bendinin birinci cümlesinde; "Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde açılır." hükmü yer almaktadır. Somut olayda, davacının, dava açarken, dava dilekçesinde ve geri çevirme üzerine dosya içerisine konulan davacıya ait nüfus kaydında davacının yerleşim yeri olarak "..." ilçesinin gösterildiği anlaşılmakla ... Asliye Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Mahkemece bu yasa hükümleri dikkate alınarak işin esasına girilip tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak kanaat doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4367, Karar No: 2021/10071, Tarih: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4367 E.  ,  2021/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda tespit edilen bedelin Hazineye ödenmesi isteminin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı 27.03.2020 tarihli ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi, Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada, Hazine vekili tarafından, tespit edilen kamulaştırma bedelinin Hazine hesabına ödenmesi talep edilmiş, mahkemece talebin reddine ilişkin ek karar verilmiş, 27.03.2020 tarihli ek karar Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, talebin reddine dair ek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, müdahil Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8111, Karar No: 2015/3312, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8111 E.  ,  2015/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10483, Karar No: 2022/1297, Tarih: 14.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10483 E.  ,  2022/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarih ve 2017/253 - 2018/304 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak;

TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-son, 3713 sayılı Kanununun 5/1, TCK’nın 62,53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “17.09.2014” yerine İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında yakalanma tarihi olan 03.11.2016”, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında ise “15.07.2016” tarihlerinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.