muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1, Karar No: 2013/7264, Tarih: 13.05.2013

... ile birlikte kaldıkları eve gittikleri, bu evde ... ...’a bayrak hediye ettiği, 17.01.2007 tarihinde sanık ...’in sanık ...’yu çalıştığı kırtasiye dükkanından aldığı ve birlikte geçtikleri sanık ...’in işlettiği kırtasiye dükkanında ... ... ile buluştukları, sanık ...’in burada sakladığı tabanca ile sanık ...’e emanet ettiği parayı alıp ... ...’a verdiği ve sarılıp uğurladığı, ayrıca; bu eylemi sanık ...’un da yapabileceğini belirttiği, bu sırada gelen sanık ...’a, “... ...’ı İstanbul’a, maktulü öldürmek üzere gönderdiğini ve bundan kimseye haber vermemesini” söylediği, aynı tarihte sanık ...’in talimatı üzerine sanık ...’nun ... ...’ı terminale götürdüğü ve “gazan mübarek olsun, sen bu işi becerirsin, yürekli adamsın” diyerek cesaretlendirdiği, ... ...’ın saat 15:30 itibariyle İstanbul’a bu şekilde hareket ettiği ve ertesi sabah İstanbul’a ulaştığında önceden kararlaştırdıkları şekilde sanık ...’in işyerinde kullandığı cep telefonunu arayarak telefona bakan sanık ...’ya İstanbul'a geldiğini bildirdiği, sanık ...’nun da durumu ... ...’tan haber beklemekte olan sanık ...’e aktardığı, 19.01.2007 tarihinde maktulün çalıştığı gazetenin önüne gelen ... ...’ın, durumu sanık ...’e aynı şekilde telefonla bildirdiği, bir süre sonra tekrar arayarak “sıkıldığını ve içeriye girip birkaç gazeteci vurabileceğini” söylediği, sanık ...’in ise, “işlerinin maktul ile olduğunu” söylediği, ... ...’ın bir ara gazete binasına girerek üniversite öğrencisi olduğunu söyleyip görüşmek bahanesiyle maktulü sorduğu ve sonra tekrar sanık ...’den aldığı talimat uyarınca dışarıda beklemeye başladığı sırada, bir bankadan çıkıp yürümekte olan maktulü gördüğü ve arkasından yaklaşıp 3 el ateş ettikten sonra olay yerinden kaçıp uzaklaştığı, tekrar sanık ...’i aynı şekilde arayıp maktulü vurduğunu bildirdiği,

Aynı günün akşamı Trabzon ilinde bir kafede bulunan sanıklar ... ve ...’un yanına gelen sanık ...’in, sanık ...’i sorduğu ve sanık ...’ya “eleman vuruldu” dediği,

20.01.2007 tarihinde saat 10:30 da İstanbul’dan Trabzon’a hareket eden ... ...’ın aynı gün saat 22:30 sıralarında Samsun ili terminalinde yakalandığı ve üzerinde sanık ... tarafından olay öncesinde hediye edilmiş olan bayrağın ele geçirildiği,

Şeklinde Dairemizce kabul edilen olayda;

20.01.2007 tarihinde saat 10:30 da İstanbul’dan Trabzon’a hareket eden ... ...’ın aynı gün saat 22:30 sıralarında Samsun ili terminalinde yakalandığı ve üzerinde sanık ... tarafından olay öncesinde hediye edilmiş olan bayrağın ele geçirildiği,

Şeklinde Dairemizce kabul edilen olayda;

Sanık ...’in, sanık ...’in de katılımı ile siyasi saiklerle suç işlemek için oluşturduğu ve 24.10.2004 tarihinde mevcut olduğu anlaşılan teşekkülün, zaman içerisinde diğer sanıkların da katılımı ile belirsiz tür ve sayıda suçları işlemek üzere, süreklilik gösteren, hiyerarşik düzen içerisinde çalışan ve iş bölümüne dayalı örgütsel bir yapıya dönüştüğü, sanık ...’in diğer sanıklar üzerindeki otoritesi ve diğer sanıkların yapılan iş bölümlerine göre hareket etmesinin TCK nın 220. maddesinde işaret edilen “örgütün hiyerarşik yapısına dahil olma” durumu dışında makul, mantıklı ve hayatın olağan akışına uygun bir açıklamasının bulunmadığı, örgütsel hiyerarşinin belirlenmesinde, Dairemizin 13.11.2012 tarih ve 2012/7495-12966 sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı gibi; her bir örgütsel yapının işlemeyi amaçladığı suçlar ile sanıkların birbirleri ile örgütsel olmayan ilişkilerinin de dikkate alınmasının gerekeceği, bir örgütsel hiyerarşinin merkezi, gevşek veya sıkı, menfaate, güce, korkuya veya başka bir sebebe dayalı, müstakil veya başka bir hiyerarşiye paralel olabileceği, bir örgütsel talimatın güvenilir bulunarak bir kimseye verilmiş olması, örgütsel bir iş bölümünde bir kimseye bir görevin ayrılmış olması, bu talimatın veya görevin yerine getirilmiş olup olmamasından bağımsız olarak bu kişinin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu göstereceği, gizlilik ve iş bölümüne uyan örgütsel yapının hiyerarşisine dahil olma ile örgüte üye olma suçunun oluşacağı, görevin yerine getirilmiş olup olmamasının sanığın örgütün faaliyeti çerçevesinde işlediği diğer suçlara ilişkin sorumluluğunun belirlenmesi bakımından önem arz edeceği, silahlı olduğu görülen örgütün TCK’nın 220/1-2. cümlede gösterilen üye sayısını şeklen sağladığı gibi, sahip bulunduğu üye sayısı ve araç gereç bakımından da amaç suçları işlemeye elverişli olduğunun olaysal olarak görüldüğü, oluşturulan teşekkül/örgütün mevcudiyeti bilinen 2004 yılından maktulün öldürülmesine kadar sürdüğünün açıkça belli olduğu, ayrıca; sanık ...’in maktulün öldürülmesinden hemen önce ... ...’a “bizim işimiz ...’le” demek suretiyle ortaya koyduğu saik ve örgütsel yaklaşım ile 24.01.2007 tarihinde göz altından Cumhuriyet savcılığına getirildiği sırada alenen işlediği tehdit suçunun mağduru, bu suçun işleniş şekli ve niteliği dikkate alındığında; örgütün seçerek belirlediği hedef kişilere yönelik olarak aynı nitelikteki suçları işlemeye devam etme kararlığının da açıkça anlaşıldığı, sanıkların sosyokültürel seviyeleri ve hayat tecrübeleri çerçevesinde gizliliğe uydukları, tüm bu durumların güvenlik birimlerinin de dikkatini çekmesinin bir sonucu olarak sanık ... ile sanık ...’in istihbarat birimlerince de takip edildiği,

Tebliğnamede yer alan silahlı terör örgütlerine, TCK’nın 302. maddesinin unsurlarına ve koruduğu hukuki yararlara ilişkin görüşlere iştirak edilmekle birlikte, sanıkların oluşturdukları örgütün TCK’nın 302. maddesinde düzenlenen amaç suçu işlemeye yöneldiğinin dosya kapsamına göre belirlenemediği,

Sanıklardan ...’in maktulün öldürülmesi olayını, örgütün işlemeyi amaçladığı bir suç olarak kararlaştırdığı, suç örgütünün üyeleri oldukları anlaşılan diğer sanıkların örgütün faaliyeti kapsamında ... ...’ın suçu işlemesini teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, nasıl işleneceği hususunda yol göstermek suretiyle yukarıda açıklandığı biçimde yardım etmek suretiyle öldürme suçuna iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında;

Sanıklardan ...’in silahlı suç örgütü kurma ve yönetme suçundan TCK’nın 220/1-3, sanıklar ... ve ...’nun silahlı örgüt üyesi olma suçundan TCK’nın 220/2-3, sanıklar ..., ... ve ...’un silahlı suç örgütüne üye olma ve öldürmeye yardım suçlarından TCK’nın 220/2-3 ve 82/1-a, 39/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçelerle yüklenen suçlardan beraatlarına karar verilmesi,

b) Katılan vekillerinin iddiaları, sanık ...’in Trabzon ilinde ikamet etmesine rağmen maktulün öldürüldüğü tarihte İstanbul’da olduğunun sabit olması, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi’nin 12.10.2011 tarihli raporunun içeriği de dikkate alınarak, bir işyerine ait olup dosyada bulunan olay yerine ilişkin güvenlik kamerası görüntülerinin, TÜBİTAK kurumuna gönderilip görüntülerde ... ...’ın arkasından geldiği iddia edilen kişinin sanık olup olmadığının her türlü kuşkudan uzak biçimde belirlenebilmesi bakımından bir kez daha bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre tüm dosya kapsamı da dikkate alınarak ...’in hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ... hakkında 24.10.2004 tarihinde genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın olay tarihinde saat 13.30 sıralarında şehrin işlek bir caddesi üzerinde yer alan restorana müşterilerin olduğu bir saatte ekspertiz raporuna göre canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı etkiye sahip olan el yapımı bombanın patlatılmak üzere sanık ...’e teslimi ve kendi gözcülüğünde patlatılması eyleminde, çevrede bulunan insanların ölmesi şeklinde gerçekleşecek sonucu isteyerek ve doğrudan kastla işlediği kabul edilip, yaralanmış bulunan kişi sayısınca kasten öldürmeye teşebbüsten cezalandırılması gerektiği gözetilerek, ayrıca; patlayıcı madde kullanmaya azmettirme ve patlayıcı madde kullanarak mala zarar verme suçları bakımından, bu suçların kendi arasında ve kasten öldürmeye teşebbüs suçu bakımından; suçların içtimaına ilişkin hükümler de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, hukuki değerlendirme ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Sanık ...’nun, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediğine dair başka bir kanıtla doğrulanamayan ihbar dışında, her türlü kuşkudan uzak, vicdani kanaat oluşturacak nitelikte delil elde edilemediği gözetilerek yüklenen suçtan beraatı yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

13.05.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ...'nun huzurunda, duruşmada sanık ...'nun savunmasını yapmış bulunan Av. ...'nın yokluğunda 15.05.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/3581, Karar No: 2014/15570, Tarih: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3581 E.  ,  2014/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/453-2013/321

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10798, Karar No: 2014/24544, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10798 E.  ,  2014/24544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9357, Karar No: 2013/8554, Tarih: 06.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9357 E.  ,  2013/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair ... . Aile Mahkemesi'nden verilen 17.01.2012 gün ve 1228/60 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde evli iken boşanan taraflardan davacı kadının evlilik birliği içinde edinilen ve üzerine 3 katlı bina yapılan 712 ada 8 parsel sayılı taşınmazın edinilmesine ve üzerindeki yapının yapımına yurt dışında çalışarak ve ... Hükümeti'nin verdiği çocuk parası yardımları ile katkıda bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle taşınmazın tapusunun iptaliyle 1/2 payın davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde 30.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalının 1973 yılında evlendiğini, davalının ... Yasaları gereğince 8 yıl süre ile çalışmadığını, bu süre boyunca yalnızca çocuklar ile ilgilendiğini, davalının 1967 yılında evlenmeden önce satın almış olduğu arsayı satarak dava konusu taşınmazı edindiğini, tek başına yaşayamayan davalının bu taşınmazı satarak ... bulunan oğlunun yanına taşındığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının evlilik boyunca yurt dışında işçi olarak çalıştığı buna karşılık davacının ancak haftada 4 saat temizliğe gitmesi bir katkı sayılmayacağından davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 16.09.1972 tarihinde evlenmişler, 16.06.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 19.05.2011 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihi olan 16.09.1972 tarihinden TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı, 16.06.2008 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava konusu taşınmazın 1989 yılında edinildiği ve 18.06.2008 tarihinde satılarak üçüncü kişiye devredildiği belirlenmiş olmasına göre dava, 743 sayılı TKM'nin (Mülga) 170. maddesi gereğince eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen maldan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın 1989 yılında edinildiği ve 18.06.2008 tarihinde satılarak üçüncü kişiye devredildiği belirlenmiş olmasına göre dava, 743 sayılı TKM'nin (Mülga) 170. maddesi gereğince eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen maldan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yurt dışında yaşayan taraflardan davalı kocanın işçi olarak sürekli ve düzenli bir geliri bulunmasına rağmen davacının haftanın 4 saati temizliğe gitmekten ibaret işinin düzenli bir gelir sağlayamayacağı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre taraflar 16.09.1972 tarihinde evlendikten sonra yurt dışında yaşamışlardır. Her ne kadar yurt dışında resmi olarak çalıştığı saptanmamış ise de tanık beyanlarından davacının temizlik ve benzeri işlerde iş buldukça çalışarak aile bütçesine katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki özellikle 1965 yılından sonra Alman Devleti'nin işçi ihtiyacı nedeniyle ülkemizden ... yoğun bir işçi göçü yaşandığı, bu göç ile ... giden işçi ailelerinin bir birikim yapabilmek adına kadın erkek yoğun bir emek harcadığı, resmi olarak yapılan işler yanında özellikle kadınların ... makamlarının izni ve bilgisi haricinde temizlik, bahçe işleri vb kayıtlara geçmeyen, günlük ve emeğe dayalı resmi olmayan işlerde çalışarak aile bütçesine katkıda bulundukları da bilinen bir gerçektir. Bu itibarla evlenme tarihinden uzun sayılabilecek bir süre sonra tek katlı olarak edinilen ve sonrasında 2002 yılından önce üzerine 2 kat daha çıkılan taşınmazın gerek edinilmesinde gerekse de üzerine 2 kat daha inşaasında davacı kadının katkısının bulunmadığının kabulü hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi hakkaniyete de uygun değildir.

Bu halde mahkemece, yukarıda açıklanan şekliyle bir katkısının bulunduğu kabul edilerek, ancak davacının gelir miktarının tespiti mümkün olmadığından hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddeleri gereğince 09.12.2011 tarihli uzman bilirkişi Prof. Dr. A... tarafından düzenlenen rapora uygun olarak bilirkişi tarafından belirlenen miktara karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33098, Karar No: 2012/22687, Tarih: 31.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33098 E.  ,  2012/22687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Şikayetçi sanık ... müdafiinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

a) Şikayetçi sanık ...'ın şikayetçi olup kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında bu sıfatla yaptığı temyiz talebinin 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

b) Şikayetçi sanık ... sanık sıfatına ilişkin temyiz isteminin ise 5271 Sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

5271 Sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3) Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 31/05/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9899, Karar No: 2010/11129, Tarih: 27.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9899 E.  ,  2010/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalılar adına olan 1706 parsel sayılı taşınmazın 125 m2'lik kısmının ve binanın 5 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, sicil kaydının kütükten terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; özellikle 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İBK gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişme konusu taşınmazın kıyıda kalmadığı, ancak davalıların kullanımında olan ve bilirkişi raporunda ( C) harfi ile gösterilen yerin, tanımı 3621 sayılı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı, (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin ise davalı tarafın çap kaydı dışında ve aynı zamanda kıyı kenar çizgisine görede kıyı dışında kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tapu iptal ve terkin isteğinin reddine, (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlere davalı tarafın tecavüzünün saptanarak bu yerlere ilişkin elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davacının bu yöne ilişkin, bir kısım davalıların ise tüm temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Teknik bilirkişinin raporunda (A) ile gösterilen bölümün çap kaydı kapsamı dışında ve belirlenen kıyı kenar çizgisine göre de devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, buraya davalıların taşkın olacak şekilde bina yaparak elattıkları saptanmıştır.

O halde, krokide (A) ile gösterilen bölüm bakımından da elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.