muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3486, Karar No: 2023/12595, Tarih: 27.11.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarih ve 2014/10742 Esas ve 2017/6901 Karar sayılı ilamı ile; ''...Davalı tarafından Akaryakıt Plus Poliçesiyle sigortalanan akaryakıt istasyonunda çıkan yangın nedeniyle oluşan hasar bedelinin, poliçe kapsamında tazminini isteyen davacı taraf, poliçenin grup sigorta poliçesi olduğu ve birden çok menfaatin sigortalandığını, davacının ticari faaliyetine ilişkin olan akaryakıt istasyonundaki emtia ile birlikte davacının zirai faaliyetinde kullandığı emtianın da poliçe kapsamında olduğunu iddia ederek dava açmıştır. Mahkeme tarafından benimsenen 01.04.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise; yangında hasar gördüğü daha önce yapılan tespitte saptanan zirai gübre, su çekme (pancar) motoru, yeraltı kabloları, hava pompası, inventör makinesi ve beş adet pompanın davacının resmi defter kayıtlarında bulunmadığı, poliçedeki hüküm gereği de defterlerde yer almayan mallar için poliçeyle teminat verilmediği, bu nedenle davalının zarardan sorumlu olmadığı yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Anılan bu rapor, taraflar arasında imzalı bulunan poliçe hükümleri de gözetildiğinde, davacı iddialarını karşılamaktan uzak bir rapordur. Mahkemece, hükme esas almaya yeter derecede inceleme içermeyen rapora göre ve gerekli araştırmalar yapılmadan verilen hüküm ise, eksik inceleme sonucu oluşturulmuş bir hükümdür.

Taraflar arasında imzalı sigorta poliçesi incelendiğinde; emtea için 160.000,00 TL ve demirbaş için 260.000,00 TL sigorta teminatı verildiği; poliçe muhteviyatı içinde, "vasıfları poliçeye yazılan akaryakıt deposunda bulunan ve bulunabilecek olan yeraltı enerji kabloları üzerine 150.000,00 TL, akaryakıt sayaçları üzerine 20.000,00 TL, damlama yeraltı yerüstü boruları üzerine 50.000,00 TL, her çeşit mesleki ile ilgili madeni yağlar üzerine 150.000,00 TL, tarım gübreleri (kimyasal gübreler) üzerine 10.000,00 TL, muhtelif demirbaş üzerine 10.000,00 TL, güç kaynağı (rüzgar enerjisi) üzerine 30.000,00 TL. teminat verildiği" ibaresinin yer aldığı görülmektedir. Poliçedeki düzenlemeyle, davacının zirai faaliyetlerine ilişkin olduğunu iddia ettiği yeraltı enerji kabloları, damlama yeraltı ve üstü sulama boruları, tarım gübreleri (kimyasal gübre) ve güç kaynağı (inventör) için açıkça teminat verildiği sabittir.

Davacıya ait akaryakıt istasyonunda, yangın olayından sonra kolluk güçleri tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporunda; motor yağları, sulama hortumları, pancar motoru, jeneratör, gübre, kükürt, oto lastikleri yanan mallar olarak tespit edildiği gibi; davalı tarafından yaptırılan delil tespiti dosyasında da, yanan zirai gübreler ile ilgili tespitin yapıldığı görülmektedir. Davadan önce, davalı sigortacı tarafından alınan eksper raporuyla, demirbaş ve emtiaya ilişkin hasar bedelinin tespit edildiği ve bu rapor ile, davacıya ait invertör (güç kaynağı) için de değer tespiti yapıldığı halde, buna ilişkin bedelin davalı tarafından ödenmediği; emtia bedeli olarak sadece yanan madeni yağlar için hesaplanan bedellerin ödendiği, başkaca emtia bedeli ödenmediği dosya kapsamı ile sabittir.

Gerek dosya kapsamında bulunan tespit dosyaları ile eksper raporu, gerekse davacı tarafın zirai faaliyete ilişkin emtia için poliçeyle teminat verildiği halde bu hasar yönünden ödeme yapılmadığı iddiası birlikte değerlendirilerek; olay anında olay yerinde bulunan ve zirai faaliyette kullanılabilecek mahiyette olan demirbaş ve emtia bedelinin, davacının mesleki faaliyeti olan akaryakıt ticareti faaliyetinden ayrı olarak tespitinin gerekir. Zira, poliçede tek tek sayılmak suretiyle, davacıya ait akaryakıt istasyonunda bulunduğu ve bulunabileceği kabul edilip teminat verilen, zirai faaliyete ilişkin emtia ve demirbaşın, davacının akaryakıta ilişkin ticari faaliyetlerinin kayıt altına alındığı ticari defter ve kayıtlarında bulunmasını beklemek olanaklı değildir.

Bu durumda mahkemece; öncelikle, davacının akaryakıt satımına ilişkin ticari faaliyeti dışında, şahsi olarak yürüttüğü zirai faaliyetinin bulunup bulunmadığı hususunun, ilgili Tarım Müdürlüğü ve Çiftçi Kayıt Sistemi üzerinden, ayrıca kolluk marifetiyle araştırmasının yapılması suretiyle, yangında hasar gördüğü iddia olunan, zirai faaliyette kullanılabilecek emtianın, olay yerinde ticari amaçla mı (satışını yapmak için) yoksa davacının şahsi zirai faaliyeti için mi bulunduğunun saptanması; davacının şahsi olarak yürüttüğü zirai faaliyeti bulunduğunun saptanması halinde, olay yerinde bulunduğu tutulan tutanaklar ve tespit dosyaları ile saptanan zirai faaliyete ilişkin emtia ve demirbaşın, davacının şahsi zirai faaliyetine ilişkin olduğu ve bunların akaryakıt ticaretine ilişkin ticari defterlerinde yer alamayacağı; ancak bunlar için de poliçe ile teminat verildiği gözetilmek suretiyle, anılan bu değerler için zarar hesabı yapılması konusunda uzman bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınması suretiyle, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle ve elverişsiz bilirkişi raporuna göre, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının akaryakıt satımına ilişkin ticari faaliyeti dışında, 29.05.2010 tarihi itibariyle şahsi olarak yürüttüğü zirai faaliyetinin bulunup bulunmadığının sorulduğu, İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 03.01.2018 günlü cevabi yazısı ile davacının Çiftçi Kayıt Sisteminde (ÇKS) 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında kaydının olduğu, son kaydını da 2010 yılında yaptırdığını, 2010 yılından sonra ise şahsi olarakta zirai faaliyetinin olmadığı ve herhangi bir tarımsal desteklemeye başvuruda bulunmadığı, 2010 yılındaki ÇKS belgesinin yazı ekinde gönderildiğinin belirtildiği, davacıya ait 2010 yılı ÇKS belgesinden davacının toplamda 224,631 m²'lik alanda tarım faaliyeti olduğunun görüldüğü, ayrıca kolluk marifetiyle araştırma yapıldığı, Denizli İli İlçesi , , , ve mevkilerinde davacı adına kayıtlı tarım parselleri olduğu görülmekle davacının mesleki faaliyeti olan akaryakıt ticareti dışında şahsi olarak çiftçilik faaliyetinde bulunduğunun anlaşıldığı, poliçede sayılmak suretiyle, davacıya ait akaryakıt istasyonunda bulunduğu ve bulunabileceği kabul edilip teminat verilen, zirai faaliyete ilişkin emtia ve demirbaşın, davacının akaryakıta ilişkin ticari faaliyetlerinin kayıt altına alındığı ticari defter ve kayıtlarında bulunmasının mümkün olmadığı, yangın anında olay yerinde bulunan ve zirai faaliyette kullanılabilecek mahiyette olan demirbaş ve emtia bedelinin, davacının mesleki faaliyeti olan akaryakıt ticareti faaliyetinden ayrı olarak tespiti yoluna gidildiği, davadan önce davalı sigortacı tarafından alınan eksper raporuyla, demirbaş ve emtiaya ilişkin hasar bedelinin tespit edildiği, emtia bedeli olarak sadece yanan madeni yağlar için hesaplanan bedellerin ödendiği, başkaca emtia bedeli ödenmediğinın görüldüğü, taraflar arasındaki imzalı sigorta poliçesinden davacının zirai faaliyetine ilişkin açıkça teminat verildiğinin sabit olduğu, sigorta poliçesi ile teminat altına alınan yanan emtianın değerinin sigorta teminat bedeli olarak hesaplamaya esas alındığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı ... şirketinin demirbaş hasar tespitinde müşterek sigorta ve muafiyet uygulayarak davacıya eksik ödediği 7.188,11 TL bedel ile 4.000,00 TL tutarındaki zirai gübre bedeli, 50.000,00 TL damlama su borusu bedeli, pancar motoru ve hava pompası için 6.000,00 TL tutarındaki bedelin toplamından oluşan 67.188,11 TL'nin 29.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 29.05.2010 tarihinde çıkan yangın sonrasında oluşan zararın 288.737,00 TL olduğunu, yangın sırasında zarar gören malzemelerin davalı ... tarafından yerinde görülüp, sayıldığı ve kontrol edilerek sigorta yapıldığını, davacının sigorta poliçesinde ve genel şartlarda belirtilen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, primlerini zamanında yatırdığını, davalı ... şirketinin kendi tespit etmiş olduğu malzemelerin zarar görmesinden sonra davacının zararını karşılamamasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında zarar gören malzemeler ve bu malzemelerin tutarı konusunda çelişkiler olduğunu, dosya kapsamında bulunan hangi bilirkişi raporunun hangi gerekçe ile hükme esas alındığının gerekçeli kararda açıklanmadığını, reddedilen talepler yönünden de herhangi bir gerekçe açıklanmadığını, dosya kapsamında aldırılan 06.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda 150.000 m damlama su borusunun tamamen yandığını, 55.000 litre yağ, 56 teneke muhtelif motor yağı, 200 adet parfüm, 20 adet eter, 20 adet göğüs parlatıcısı ile 62 adet yağ filtresinin ve 15 adet mazot filtresinin tamamen yandığını, inventör değerinin sigorta teminat bedeli referans alınarak belirlenmesi gerektiğini, demirbaş akaryakıt pompa hasarının sigorta ekspertiz raporunda doğru hesaplandığının tespit edildiğini, bilirkişi raporunda inventör değerinin sigorta teminat bedeli referans alınarak belirlenmesi gerektiği yönünde tespit bulunmasına rağmen yerel mahkeme tarafından inventör yönünden davanın kabulüne değil davanın reddine karar verildiğinin anlaşılamadığını, yine aynı raporda 55.000 litre yağ, 56 teneke muhtelif motor yağı, 200 adet parfüm, 20 adet eter, 20 adet göğüs parlatıcısı ile 62 adet yağ filtresinin ve 15 adet mazot filtresinin tamamen yandığı da tespit edilmiş olmasına rağmen mahkeme tarafından bu zararlar yönünden de bir karar verilmediğini, su motoru, zirai aletler, depo binası ve jeneratöre ilişkin gerek bilirkişi raporunda gerekse gerekçeli kararda hiçbir tespit yapılmadığını, zirai gübre yönünden zararın 10.000,00 TL olduğunu

belirtmiştir.

belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın işbu davayı açtıktan sonra, sahibi ve ortağı bulunduğu Aytekin Petrol Ürünleri San.Tic. Ltd. Şti.‘nin davacı olduğu ve yine Çal Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/322(2018/184) Esas sayılı dosyası ile aynı yangın hadisesi nedeniyle müvekkil şirket aleyhinde aynı konuda tazminat davası ikame edildiğini, mükerrer tahsilata sebebiyet vermemek açısından dosyaların birleştirilmesinin talep edilmesine karşın, birleştirilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki itirazların değerlendirme dışı bırakılmış olup kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini, poliçede bina teminatı verilmemiş bulunmakla, talep edilen 25.000,00 TL bina hasarının poliçe teminatı kapsamı dışında kaldığının sübuta erdiğini, bozma ilamında da yer aldığı üzere, müvekkilce eksik sigorta uygulaması ile işyerinde meydana gelen diğer hasarların, davacı tarafa 114.244,45 TL olarak ödenmek suretiyle karşılandığını, bilirkişi raporu ile davacı tarafa 3.232,52 TL fazla ödeme yapıldığının sübuta erdiğini, bu tutarın tenzili gerektiğini, zirai gübreye ilişkin taleple ilgili olarak davacının ticari defter ve kayıtlarıyla ispat edilemediğini, raporda hesaplanmasının maddi dayanağı olmadığını, su boruları için hasar tazminatı hesaplanmasının eksiklik olduğunu, pancar motoru ve hava pompasından davalının sorumluluğu bulunmadığını, daha önce düzenlenen bilirkişi rapor içeriğine göre, davacı tarafın müvekkili şirketten gübre bedeli dışında başkaca bir tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, mevcut raporla daha önce alınan bilirkişi raporu ve ek bilirkişi arasında tenakuz meydana geldiğini,

belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; işyeri sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu geçici 3. maddesi atfıyla uygulanan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, taraflar arasında düzenlenen Akaryakıt Plus Sigorta Poliçesi Genel ve Özel Şartları, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1299 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9427, Karar No: 2013/12660, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9427 E.  ,  2013/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incenlemesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştireme- yeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9581, Karar No: 2021/2842, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9581 E.  ,  2021/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R -

Dava dilekçesinde; Kat Malikleri Kurulunun 10/08/2013 tarihinde yapılan toplantısında uygun olmayan usulsüz uygulamalar yapıldığını, toplantıda alınan kararların KMK'nun 32. maddesine uygun olarak karar defterine yazılmadığını ve katılanların tamamı tarafından imzalanmadığını, denetim kurulu raporunda birçok harcamanın usulsüz olması, gecikme cezalarının kat maliklerine yansıtılması, yöneticinin kusurunun maliklere yüklenmesine rağmen oylama hataları ile yönetimin ibra edildiğini, denetçinin KMK'nun 41/3. maddesinin şartlarını sağlayacak şekilde kat malikleri arasından seçilmediğini, kat maliki olmayanların denetim kurulu olarak oy sayımı yapılmadan seçildiğini, sitenin bütçesinin KMK'nun 37. maddesine göre hazırlanması gereken işletme projesinin yönetici tarafından ısrarla hazırlanmayacağının belirtildiğini, işletme projesinin hazırlanmadığını, KMK'nun 20. maddesinde gecikme tazminatı oranının %5 olarak amir hüküm iken kat malikleri kurulunun bunu %10'a çıkartmasının yasalara aykırı olduğunu, açıklanan nedenlerle kat malikleri kurulu kararının iptal edilerek yeni bir olağanüstü toplantı yapılmasına, gelir-gider hesaplarının yeniden incelenerek yöneticilerin kusurlarından oluşan fazla ödemelerin onlardan tahsil edilerek site hesabına yatırılmasına, usulüne uygun olarak yönetim ve denetim kurullarının yeniden seçilmesi istenilmiştir. Mahkemece davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile ... Sitesi'nin kat malikleri kurulu toplantısında denetçi seçimine ilişkin 10/08/2013 tarihli kararının iptaline, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerekçelere göre kat maliki olmayan denetçi seçiminin iptaline hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12191, Karar No: 2010/15274, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12191 E.  ,  2010/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü 172 ada 1 parsel sayılı 26612.71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ocağı ve müştemilatı, 172 ada 2 parsel sayılı 9973.68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham ..., 171 ada 1 parsel sayılı 5488.87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham ... niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, bu yerlerin kendisine ait olduğunu ileri sürerek kadastro tespitine itiraz etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin Hazine adına olan tespitlerinin iptali ile davacı adına tescillerine karar verilmiş, hükümr davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli her üç parsel üzerinde davacı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak;

1- Bu yerlerden 171 ada 1 ve 172 ada 2 parsellerin tarım arazisi olmadığı, kır arazi durumunda olup üzerilerinde tarımsal faaliyette bulunulduğuna dair belirti görülmediği, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin sürdürülmediği taşınmaz başında yapılan keşifte yer alan tarım bilirkişi tarafından belirlenmiştir. Her ne kadar yerel bilirkişi ve tespit bilirkişilerince öncesinde davacıya ait tarım alanı olduğu bildirilmişse de bunun bir an için doğru olduğu kabul edilse dahi zilyetliğin 1978- 1980 yıllarından sonra söz konusu olmadığı, zilyetliğin terk edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, sözü edilen parseller hakkındaki davanın reddi gerekirken bu yerlerin davacı adına tescili yolunda verilen karar yerinde değildir.

2- 172 ada 1 parselle ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Bu parselin halen ... işletmesine ait şantiye niteliğinde olduğu, üzerinde işletmeye ait binaların bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece iki ayrı tarihte yapılan keşiflerde hazır bulunan yerel bilirkişi ve tespit bilirkişileri bu parselle ilgili farklı anlatımlarda bulunmuşlardır.

İlk keşifte 1937 - 1956 - 1937 doğumlu yerel bilirkişi ve tespit bilirkişileri dinlenmiş, bunlardan yerel bilirkişi "172/1 parsel 30 yıl önce davacı tarafından ekilip biçilirdi. Daha sonra ... olduğu için işlenmemeye başladı. Madenciye kiraya verilip verilmediğini ben bilmem. Madenci bana Orman idaresine para verdiğini söyledi." şeklinde; tespit bilirkişileri ise “tutanaklardaki beyanlarımız doğrudur. Ekleyecek bir husus yoktur." şeklinde anlatımlarda bulunmuşlardır.

-2-

2010/12191 - 15274