muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1163, Karar No: 2019/1224, Tarih: 28.11.2019

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan taraf vekillerinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.11.2019 tarihinde oy çokluğu ile ve kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık konusu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını belirsiz alacak davası olarak açıp açamayacağına ilişkindir.

Alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerekmektedir.

Alacağın belirli olup olmadığı talep sonucunun belirlenmesine ilişkindir. Yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisi bulunmamaktadır.

Belirsiz alacak davası, özel ve istisnai bir davadır, mümkün olduğunca dar uygulanması kabul edilmelidir. Neredeyse bütün işçilik alacaklarına ilişkin davalarda bilirkişi raporu alınarak sonuca gidildiği, sırf bu nedenle ve hesap raporu alındığı için alacağın belirsiz olduğunu söylemek mümkün değildir. Genellikle hesap raporu alınan bilirkişiler avukat bilirkişileri olup dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını hesaplama bakımından davacı vekilinden bir farklarının olduğunu düşünmek de doğru değildir. Yani avukat bilirkişinin hesaplayabildiğini dosyasında somut verileri dikkate alarak davacı taraf rahatlıkla hesaplayabilir. Zaten kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını hesaplayıp hesaplayamama belirsiz alacak davası açmak için bir gerekçe olamaz.

İşçi lehine yorum ilkesi bir maddi iş hukuku ilkesi olup, yargılama hukukunda uygulanmaz. Yargı kararları ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulü kabul edilmemelidir.

Somut olaydaki uyuşmazlık kıdem ve ihbar tazminatıyla, yıllık izin ücreti alacaklarının belirsiz alacak olarak açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacının çalışma süresi ihtilafsız olup 28.04.2007-01.09.2012 tarihleri arasında çalışmıştır. Davacı, net 900,00TL ücretle çalıştığını belirtmiş, Mahkeme kararında bu ücreti esas almış olup, davacının, eline geçen aylık ücretin ne kadar olduğunu bildiği anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde günlük ayrıca 5,00TL yemek ücreti verildiğini ve her iki bayramda 150’şer TL ödendiğini de belirtmiştir. Bu durumda davacı çalışma süresini, ücretini ve sosyal haklara ilişkin ödemelerinin miktarlarını bildiğinden kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabına ilişkin unsurları belirleyip kıdem ve ihbar tazminatlarını miktarlarını belirleyerek dava açması gerekirken belirsiz alacak davası olarak açması yasanın açık düzenlemesine aykırıdır. Belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup ancak şartları varsa açılabilmektedir.

Dava dilekçesinde hak etmiş olduğu yıllık izinlerini kullanmadığını iddaa etmiştir. Davacının ihtilafsız olan çalışanı süresini, hiç kullanmamış olduğu toplam yıllık izin süresini bilebilecek durumdadır. Yine en son aldığı ücrette davacının bilgisi dâhilindedir. Bu durumda davacı son brüt ücretten yıllık izin ücretinin ne kadar olduğunu hesaplayarak bilebilecek durumdadır. Dava konusu taleplerinden kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları belirlenebilir bir alacak olduğundan Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin bozma ilamı yerinde olup mahkemenin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin belirsiz alacak olduğuna ilişkin kararının bozulması gerekirken onanmasına ilişkin saygıdeğer çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/27805, Karar No: 2009/8059, Tarih: 14.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27805 E.  ,  2009/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2008

Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/635 Esas sayılı dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5386, Karar No: 2013/10044, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5386 E.  ,  2013/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1362, Karar No: 2015/390, Tarih: 03.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1362 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

1- Katılan M.. K.. vekili, yasal süresi içerinde hükmü temyiz etmiş ise de, katılanın 13.05.2013 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği, dolayısıyla katılan sıfatı ortadan kalktığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur Mehmet'e karşı eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin cezanın miktarına, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık Yılmaz hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B- Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun sanığa olaydan 6 ay önce pastanesini devrettiği, sanığın da kredi çekerek mağdura verdiği, mağdurun kredi

ği, mağdurun pastanenin satılmasını istemediği, bu nedenle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü pastaneye giden mağdurun orada bulunmayan sanığa "beş dakikalığına delikanlılığın, şerefin yüreğin varsa pastaneye gel" şeklinde mesaj attığı, bunun üzerine sanığın aracıyla pastaneye geldiği, tarafların pastanede tartışmaya başladığı, mağdurun pastaneden çıkıp sanığın aracına şişeyle ve ayağıyla vurduğu, tekrar içeriye girdiği, tartışmaya devam ettikleri, sanığın ruhsatsız tabancayla mağduru, sol bacak orta yüzden, sol bacak dış yandan, sağ kalça kalça alt yandan ve batın sol kadrandan yaraladığı olayda,

Mesafenin yakınlığı, kullanılan silahın elverişliliği ve özellikle mağdurun batın bölgesinden yaralanması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 03.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8803, Karar No: 2015/403, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8803 E.  ,  2015/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİVRİĞİ ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/103-2012/142

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26802, Karar No: 2011/7688, Tarih: 26.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26802 E.  ,  2011/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Borçlu şikayetinde Çankırı Vergi Dairesi'nin vergi borcundan dolayı emekli maaşına haciz konulduğunu ve haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

İcra mahkemeleri, İİK'nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Şikayet ise, Çankırı Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle borçlunun Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan almakta olduğu emekli maaşı üzerine konulan haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu vergi dairesi müdürlüğünce konulan haciz işlemi, idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle anlaşmazlığın çözümü, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden ve görev kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece re'sen gözetilerek görevsizlik sebebi ile istemin reddine karar verilmek gerekirken işin esası incelenerek haczin kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7207, Karar No: 2013/6504, Tarih: 24.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7207 E.  ,  2013/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan olan prim alacağı nedeniyle, bu kişiye intikal edecek taşınmaza ....04.2010 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunan ... haczinin ise ....03.2011 tarihli olduğunu, taşınmazın satılması sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın hacze iştiraki mümkün olmadığı halde garameten paylaşıma dahil edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69. maddesinin; “Her amme idaresi, diğer bir amme idaresi tarafından yapılan hacizlere, amme alacağı bu haciz tarihinden önce tahakkuk etmiş olmak şartiyle, haczedilen mallardan herhangi biri paraya çevrilinceye kadar iştirak edebilir. Hacze iştirak halinde, hacizli malın bedelinden ilk önce haczi yapan dairenin alacağı tahsil olunur. Artanı hacze iştirak tarihi sırası ile alacaklarına mahsup edilmek üzere, hacze iştirak eden dairelere ödenir.” hükmünü içerdiği, şikayetçi haczinin ilk haciz olduğu, bu bağlamda öncelikle dava dışı borçlu... hissesine düşen ....373,83 TL'nin tamamının şikayetçiye ödenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34295, Karar No: 2016/10141, Tarih: 06.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34295 E.  ,  2016/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından ikale sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğunu ileri sürerek ... İcra Dairesinin yetkisine itiraz ettiği, ayrıca, işlemiş faiz miktarı ve faiz oranına yönelik itirazda bulunduğu, bunun üzerine icra müdürlüğünce borçlu hakkındaki takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının, anılan icra müdürlüğü kararına yönelik şikayeti ile birlikte borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması isteğiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK.'nun 50. maddesinde, para veya teminat borcu için yapılan takiplerde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümlerinin kıyas yolu ile uygulanacağı hükme bağlanmış olup; anılan yasal düzenleme uyarınca, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de yetkilidir.

HMK.'nun 10. maddesi gereğince ise; sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Sözleşmenin yerine getirileceği yer, öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tespit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer) mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde-borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede, açık veya zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesine göre belirlenir. Yani davanın konusu, sözleşmeden doğan bir para borcu olup da; sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenir. Fakat aranacak ya da aldırılacak borçlarda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne var ki, HMK.'nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz(sebepsiz iktisap gibi). Bu durumda, sadece, genel yetkili yer olan davalının ikametgahında dava açılabilir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulu'nun 2001/12-1162 E.-1191 K. sayılı kararında da yukarıda belirtilen kurallar benimsenerek “HUMK'nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanunu'nun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır. Ancak bu gibi hallerde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesinin uygulanabilmesi için de akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde; takip dayanağı 17.03.2014 tarihli ikale sözleşmesinde, anılan sözleşmenin icra olunacağı yer yazılı olmadığından ve akdi ilişki de borçlu tarafından reddedilmediğinden, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89/1. ve HMK.’nun 10. maddesi gereğince, alacaklı, anılan para borcu için kendi ikametgâhında takip başlatabilir.

O halde, mahkemece; borçlunun yetki itirazının yerinde olmadığı gözetilerek alacaklının, işlemiş faiz miktarı ve faiz oranına itirazın kaldırılmasına yönelik istemi ile icra müdürlüğü işlemine ilişkin şikayetinin esasının incelenmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7152, Karar No: 2015/3659, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7152 E.  ,  2015/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/2007-19/01/2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde 01.08.2007-19.01.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin deri açılım ve kurutma yeri olup, davacının işçi olarak çalıştığının iddia edildiği, davalı işyerince davacı adına Kuruma verilmiş işe giriş bildirgesi olmadığı gibi bildirilmiş çalışmalarının da olmadığı, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, nizalı dönem bordro tanıkları dinlenmeden davacı tanık beyanları ile fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda eksik araştırma ve inceleme yapılarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davalı kurumdan davalı işyerine ait nizalı dönem bordrolarını istemek ve belirlenecek ve bordro tanıklarını dinlemek, bunların bulunamaması halinde de Kurum, belediye, vergi dairesi ve kolluk aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği göz önünde bulundurulup araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10174, Karar No: 2015/16094, Tarih: 05.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10174 E.  ,  2015/16094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, prim, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacının 21.1.2008-12.7.2012 tarihleri arası davalı iş yerinde mağaza müdür yardımıcısı olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, fazla mesai alacağı 2008 yılı Nisan ayı ile 2012 yılı Nisan arası haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı, 2012 Mayıs ile 2012 yılı Temmuz ayları arasında ise haftalık 3 saat fazla mesai yapıldığı görüşü ile hesaplama anlaşılmıştır. Dosya kapsmaına, tanıkların ortak beyanlarıyla ve yapılan iş doğrultusunda davacının fazla mesai alacaklarının tüm çalışma dönemi için haftalık 3 saat olarak hesaplanamsı gerkemektedir. Hal böyle iken, dava konusu fazla mesai ücreti alacağına yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.