muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8602, Karar No: 2023/3254, Tarih: 24.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8602 E.  ,  2023/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1478 Esas, 2021/453 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/720 E., 2018/711K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı firmanın Viranşehir adresinde petrol işletmeciliği faaliyetini yaptığını, davacı şirket yetkilisi ... ...'in davacı şirketi Mersin 7. Noterliği'nin düzenlenmiş 10.09.2014 tarihinde 08632 yevmiye nolu limited şirketi pay devri sözleşmesi ile ...'ten satın aldığını, davacı tarafından devirden sonra hiçkimseye bono vermediğini, davalılar ile ticari ilişkisinin olmadığını, Mersin 5.İcra Müdürlüğünün 2016/13359 E. sayılı dosyasından takibe konulan 10.07.2016 tanzim tarihli 31.08.2016 vade tarihli bono üzerindeki imzanın şirket yetkilisi ... ...'e ait olmadığını beyan ederek dava konusu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesinin talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu senedin ciro yolu ile davalıya geçtiğini, senetteki imzanın ...'e ait olduğunu ve keşide tarihinde davacı şirket yetkilisinin ... olduğunu, ... tarafından imzalanan senedin diğer borçlu ...'a verildiğini bu nedenle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu senedin ciro yolu ile davalıya geçtiğini, senetteki imzanın ...'e ait olduğunu ve keşide tarihinde davacı şirket yetkilisinin ... olduğunu, ... tarafından imzalanan senedin diğer borçlu ...'a verildiğini bu nedenle davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bono tanzim tarihi olan 10.07.2016 tarihi itibari ile şirket yetkilisinin ... ... olduğunu iddia ettiği, 20.11.2017 havale tarihli Şanlıurfa Ticaret Sicil Müdürlüğü cevap yazısından anlaşıldığı üzere 2016 yılı itibari ile ...'in de şirket yetkilisi olduğu, yetki başlangıç tarihinin 17.06.2013 bitiş tarihinin ise 13.02.2017 tarihi olduğu, bitiş tarihinden sonraki süreçte dava dışı ...'ın yetkili olduğu, 3 üncü celsede davacı tanığı ... beyanında senedi kendinin yetkili olduğu dönemde imzaladığını beyan ettiği, davacı tarafça senedin zorla imzalattırıldığı iddia edilmiş ise de; dosya kapsamınca bu duruma ilişkin sunulmuş bir delil olmadığı, incelenen savcılık dosyalarında senedin zorla alındığına ilişkin bir iddia ve beyan olmadığı, nitekim Mersin Cumhuriyer Başsavcılığının 2016/45420 soruşturma sayılı dosyanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik olduğu ve takipsizlik kararının verildiği, incelenen diğer soruşturma konusunun da senet tanzim tarihinden sonraki bir tarihte gerçekleşen olaya ilişkin olduğu, davacının zorla ve hile ile senet alındığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya ve takibe konu bonodaki imzanın davacı şirket yetkilisi ... ...'e ait olmadığını, soruşturma dosyalarındaki delillerin dikkate alınmadığını, keşideci ...'in beyanlarından anlaşıldığı üzere bononun zorla imzalattırıldığının beyan edildiğini, soruşturma sayılı dosyasında sorguya sevk edilen davalı ...'ın Mersin 3. Sulh Ceza Mahkemesindeki 2016/780 sorgu sayılı dosyada davacı şirketten alacaklı olduğuna yönelik herhangi bir beyanının olmadığından davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirkete atfen imza atan şirket yetkili Hayrettin Yıldız, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına sunmuş olduğu, 10.03.2017 tarihli şikayet dilekçesinde, davalı ...'ın kendisini tehditle alıkoyup Viranşehire götürdüğünü, üzerinde bulunan davacı şirketin keşidecisi olduğu, imzalı ancak diğer kısımları boş, TEBe ait 7 adet çeki aldığını, Viranşehirde 2. Notere götürülerek davacı şirketin genel vekaletini verdirdiğini, davacı şirketin borçlu olduğu 4 adet ve toplam bedeli 1.700.000,00.TL (Birmilyon Yediyüzbin Türk Lirası) olan bononun korkutularak imzalatıldığını beyan ettiği, yine İlk Derece Mahkemesi'nde tanık olarak alınan 25.10.2017 tarihli beyanında, davaya konu bonodaki davacı şirket adına atılan imzaların kendisine ait olduğunu, imzayı davalı ... tarafından alıkonulduğu için zorla imzalamak zorunda kaldığını beyan ettiği, davalı ...'ın polisteki beyanlarından davacı şirket sahibi ve yetkilisi ... ...'in kardeşi ... ile Niğde Ulukışla İlçesinde bulunan Hemoil adlı petrol istasyonunda ortak olarak çalıştıklarını beyan ettiği, davacı şirketin kendisine borçlanmasını gerektiren herhangi bir ticari ilişkisinin bulunduğuna dair bir beyanı olmadığı, diğer davalı, bono hamili ...'da gerek polis gerekse Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/461 E. sayılı dosyasında mahkemede vermiş olduğu 15.11.2018 tarihli beyanında, Niğde Ulukışla petrol istasyonu işleten ...'e mazot verdiğini, bunun karşılığında ...'ın lehtar olarak gösterildiği çek ve bono aldığını, alacağının ödenmediğini beyan ettiği, dava konusu bononun davacı şirket kayıtlarında kayıtlı olmadığı, davacı şirket ile davalılar arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığı, gerek dava konusu bonoda lehtar olarak görülen ...'ın gerekse hamil olan ...'ın davacı şirket ile herhangi bir ticari ilişki yada alacak doğuracak herhangi bir ilişkisinin bulunmadığı, davalıların kendi iddialarına göre bu ilişkinin davacı şirket sahibi ve yetkilisi ... ...'in kardeşi dava dışı ... ile Niğde Ulukışla İlçesinde bulunan Hemoil adlı petrol istasyonundaki ticari ilişkileri nedeniyle alacaklı olduklarını iddia ettiklerine göre bir alacakları var ise, bu taleplerini ...'e karşı yöneltebilecekleri, dava konusu bono nedeniyle davacı şirketin davalılara borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru görülmeyerek davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı firmanın 2016 yılına ait ticari defterlerinin sunulamaması nedeniyle incelmediği yönünde rapor düzenlendiği, ek bilirkişi raporunda davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan dilekçe ekinde hiçbir resmiyeti olmayan yevmiye defteri ve kayıtları sunulduğunu, asıl defterlerinin sunulamaması nedeniyle kök raporunda bir değişiklik olmadığı yönünde ek rapor sunduğunu, ceza dosyalarının dava konusu hukuki uyuşmazlıkla bir ilgisinin bulunmadığını, 20.11.2017 havale tarihli Şanlıurfa Ticaret Sicil müdürlüğü cevap yazsısında görüleceği üzere 2016 yılı itibari ile ... in de şirket yetkilisi olduğu, mahkemenin 3üncü celsesinde davacı tanığı ... beyanında senedi kendinin yetkili olduğu dönemde imzaladığını beyan ettiğini, davacı tarafça senedin zorla imzalattrıldığına ilişkin sunulmuş bir delilin olmaması ve incelenen savcılık dosyalarında senedin zorla alındığına ilişkin bir iddia ve beyan olmaması ve Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/45420 sor. sayılı dosyanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik olduğu ve takipsizlik kararının verildiğinden ispatlanamayan davanın reddi gerektiğinden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7359, Karar No: 2016/3244, Tarih: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7359 E.  ,  2016/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafik kazası sonrası tedavi için götürüldüğü hastanede kayıt sırasında kardeşine ait nüfus cüzdanını görevliye vererek kayıt yaptırıp tedavi olmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda,

... Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.”

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2669, Karar No: 2013/21469, Tarih: 27.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2669 E.  ,  2013/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.11.2012 tarih ve 2011/452-2012/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin iki ortaklı olduğunu ve her iki ortağın da şirkete 10 yıl müddetle müdür olarak atandıklarını, her ikisinin de münferiden şirketi tek imza ile temsil etme hak ve yükümlülüklerinin bulunduğunu, davalı şirket ortağının kendisine verilen bu yetkiyi kötüye kullanarak müvekkili şirketin tüm parasını kendi şahsi hesaplarına göndermek suretiyle şirketi tamamen parasız duruma düşürdüğünü, davalı ortağın bu şekildeki davranışı nedeniyle müvekkili şirketin hiçbir harcamasını,sigorta primlerini, vergi ödemesini yapamaz duruma geldiğini ileri sürerek, 1.267.919,81 TL'nin davalının şahsi hesabına geçirildiği tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın şirketin diğer ortağı Hasan Mahmut İlkova tarafından asaleten açılması mümkün olmasına rağmen, münferit temsil yetkisine dayanarak, davayı şirket adına açtırmasının usul hükümlerine aykırı olduğunu, müvekkilinin hukuken %50 ortağı olduğu ve münferiden temsile yetkili olduğu şirketin kendi aleyhine dava açmasına asla izni bulunmadığını, davalı şirketin 29.06.2000 tarihinde kurulduğunu ve müvekkilinin banka hesaplarından çekmiş olduğu paraların 10 yıllık bir süreye yayıldığını, bu nedenle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, bu davanın şirket ortakları arasında görülmekte olan boşanma davasında haksız maddi taleplerin gerçekleşmesi için açıldığını, davanın MK'nun 2. maddesine açıkça aykırılık teşkil ettiğini, müvekkilinin her ne kadar şirketin hukuken % 50 oranında ortağı olarak görünmekte ise de şirketin gelirlerinin %90'ının müvekkilinin yapmış olduğu hekimlik faaliyeti sonucunda elde edildiğini, müvekkilinin tüm hekimlik faaliyetinde kazandığı bu bedellerin davacı şirket hesaplarına geçmiş olması nedeniyle, bir hekim standardında yaşamak durumunda olan müvekkilinin geçim ve her türlü masraflarını da kazandığı iş bu bedellerden karşılamasından daha doğal bir durum olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin ortağı ile davalının karı koca oldukları, şirketin feshinden önce boşandıkları, vaki boşanma nedeniyle davacının, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini talep ettiği, davalı şirketin

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin ortağı ile davalının karı koca oldukları, şirketin feshinden önce boşandıkları, vaki boşanma nedeniyle davacının, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini talep ettiği, davalı şirketin

iki ortağı bulunduğu ve bunların karı koca iken şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşandıkları, şirketin devamının bu durumda mümkün olamayacağından şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildiği, şirketin incelenen defterlerine göre mevcut ve alacakları ile borçlarının dökümünden davalı ... tarafından 1.045.688 TL'nin şirkete ait banka hesaplarından çekildiği, şirkette %50 ortaklık payı bulunması nedeniyle diğer ortak rızasının bulunmadığının anlaşıldığı, şirketin tasfiyesinin yapılabilmesi için bankadan diğer ortak tarafından rızasız çekilen 1.045.688,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket yöneticilerinin hukuki sorumluluğundan kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, süresi içerisinde verdiği 13.04.2010 havale tarihli dilekçesi ile cevap süresinin uzatılmasını talep etmiş olup mahkemece talep doğrultusunda tayin edilen sürede verdiği cevap dilekçesinde ise, davacı şirketin 29.06.2000 tarihinde kurulduğunu ve müvekkilinin banka hesaplarından para çekilme işlemlerinin 10 yıllık süreye yayıldığını belirterek zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Bu itibarla, mahkemece, zamanaşımı def'i konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8911, Karar No: 2013/11651, Tarih: 04.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8911 E.  ,  2013/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin ...Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde ; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını , oysaki tahakkuk ettirilen faturaların... Piyasası Düzenleme Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, serbest olmayan tüketicilere uygulanacak tarifeye ilişkin bedellerin net enerji bedeli, kayıp enerji bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okumaya ilişkin hizmet bedeli; serbest tüketicilere uygulanacak tarifeye ilişkin bedellerin ise kayıp enerji bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okumaya ilişkin hizmet bedeli ve iletim bedellerinden meydana geldiğini, sözkonusu bedellerin... tarafından belirlenen bir bedel olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını,...'nın verdiği, kararlara karşı ise Danıştay'da dava açılabileceğini bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek ...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek karar alınmış; sözkonusu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeli dahil faturalarda 5 değişik kalem altında kesilen tutarın, sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeli dahil faturalarda 5 değişik kalem altında kesilen tutarın, sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturalarından ...'ın bugüne kadar 5 değişik kalem (Dağıtım bedeli, İletim sistemi kullanım bedeli, Kayıp kaçak bedeli, Perakende satış hizmeti bedeli ve sayaç okuma bedeli) altında kestiği ve ve faturanın %30 una tekabül eden miktarın geriye dönük olarak hesaplanıp yasal faiziyle birlikte kendisine ödenmesini ve bundan sonra da Anayasa ve kanunlara aykırı olarak alındığını beyan ettiği sözkonusu ödemelerin faturasına yansıtılmamasını istemiş; ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine " şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan sözedilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının, HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427. Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E.- 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla mahkemece, bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla ;...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla ) 25.12.2012 Tarih, 2012/475 E.- 2012/553 K. Sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.