muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21258, Karar No: 2015/9085, Tarih: 23.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21258 E.  ,  2015/9085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.06.2015 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü, davalı ...'ın maliki olduğu, davalı ... Sigorta AŞ'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ'ye kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın alt geçitten çıkıp karşı şeride geçerek bu şeritte seyreden davacıların murisi ....'ün de içinde yolcu olarak bulunduğu maktül ....'ün sürücüsü, davalı ...'ın maliki olduğu ve davalı ...'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı ticari taksiye çarpması sonucunda meydana gelen kazada, ticari taksi sürücüsü ... ve içinde yolcu olarak bulunan ... ile davacıların murisi ...'ün öldüğünü, kazanın karşı aracın kusuru ile meydana geldiğini, davacıların murisi Zehra'nın özel bir okulda ingilizce öğertmeni olduğunu, ayda 2.500,00 TL maaş aldığını, ayrıca sahip olduğu sertifikalar sayesinde verdiği özel dersler karşılığında ayda 1.000,00 TL gelir elde ettiğini, ailesine ayda 1.000-1.500 TL yardım ettiğini, yurt dışında aldığı ev için kullandığı mortgage kredisi için ayda 1.500,00 TL ödediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne Güler ve baba İbrahim için ayrı ayrı 1.000,00'er TL destek tazminatı, ayrı ayrı 100.000,00'er TL manevi tazminat ile davacı kardeşleri için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminat ve tüm davacılar için 400,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ... şirketleri yönünden dava tarihinden ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazmninat talebini davacı anne Güler için 53.288,28 TL ve davacı baba İbrahim için 49.052,13 TL olarak ıslah etmiştir.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 100.000,00'er TL ve davacı kardeşler için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın karşı aracın ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi olan davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacılar vekili, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 100.000,00'er TL ve davacı kardeşler için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın karşı aracın ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçesi olan davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ vekili, karşı aracın kasko ve ihtiyari mali mesuliyet sigorta poliçeleri ile müvekkil sigorta şirketine sigortalı olduğunu, öncelikle aracın zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesini düzenleyen Halk Sigorta AŞ'nin tazminattan sorumlu olduğunu, zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi limitini aşan maddi tazminattan müvekkil şirketin sorumlu olabileceğini, manevi tazminatın poliçe kapsamında olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ..., aracı emanet olarak verdiğini, kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taksinin maliki oluğunu ancak kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmadığını, tüm kusurun karşı araç sürüsünde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., tüm kusurun kendisinde olmadığını, ceza davasının sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini beliterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili, müvekkil şirketin karşı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, aynı kazada iki kişinin daha öldüğünü, bu nedenle poliçe teminatının zarar görenler arasında garameter paylaştırılması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili; ticari taksinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğunu, ancak sigortalının kusuru olması halinde poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumluklarının bulunduğunu savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... ve davalı ... yönünden, ticari taksi sürücüsü maktül .... kazada kusursuz olduğundan bu davalılar yönünden maddi tazminat taleninin reddine, davalı ... Anonim Türk Sigorta AŞ yönünden davalı ... sigorta AŞ zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi limiti ile maddi tazminatı karşılandığından bu davalı yönünden maddi tazminat talebinin reddine; maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı anne Güler için 53.288,28 TL ve davacı baba İbrahim için 49.052,13 TL maddi tazminatın ve tüm davacılar için 400,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ... Sigorta AŞ yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; davalı ... ile Serdar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 50.000,00'er TL ve davacı kardeşler için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ... ve Serdar yönünden kaza tarihinden, birleşen davalı ... Anonim Türk sigorta AŞ yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı

ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda, davacıların murisi ...'nın yaşı, kazanın meydada geliş biçimi, davalı sürücü Barış'ın kazada tam kusurlu olması, kaza tarihi ve tarafların sosyal ve ekonomik durumularına ilişkin hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı anne Güler, baba İbrahim ve kardeşler ... için ayrı ayrı takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve bu davacılar yönünden manevi tazminat miktarı bir miktar artırılmak suretiyle hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3. maddesinde birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddedilmesi halinde, red sebebi ortak olan davalılar lehine tek bir avukatlık ücretine hükmolunacağı öngörülmüştür. Buna rağmen mahkemece, aleyhine açılan maddi tazminat talebi tümden red edilen davalılar ... ve ... için ve aleyhine açılan manevi tazminat talepleri kısmen red edilen tüm davalılar için ayrı ayrı vekalet ücreti taktir edilmiştir.Aleyhine açılan maddi tazminat talebi aynı nedenle red edilen davalılar ... ile ... yönünden ve aleyhine açılan manevi tazminat talepleri kısmen reddedilen tüm davalılar yönünden bu taleplerin aynı nedenle reddedildiği gözetilerek bu davalılar yararına tek vekalet ücreti verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; yukarıda (2 ve 3) numaralı bentte belirtilen nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/563, Karar No: 2019/9718, Tarih: 02.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/563 E.  ,  2019/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık hakkında TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasında 1/6 oranında takdiri indirim uygulanarak netice cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak sanığın yazılı şekilde 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının 15.200 TL yerine 15.100 TL olarak eksik hesaplanması,

2)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (2) numaralı bendinde yer alan “1 yıl 13 ay hapis cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine, “2 yıl 1 ay hapis cezası” ibaresinin yazılmasına; hükmün (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler de nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a ve 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4148, Karar No: 2020/11666, Tarih: 23.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4148 E.  ,  2020/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... İlçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslama yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ek kamulaştırma bedeli yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6016, Karar No: 2011/12275, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6016 E.  ,  2011/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10331, Karar No: 2010/10332, Tarih: 15.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10331 E.  ,  2010/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mah. 2008/2 - 2008/17

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 gün ve 2007/193 - 2008/42 sayılı kararı onayan/bozan Daire’nin 06.04.2010 gün ve sayılı 2008/8492 - 2010/3813 kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli TR 1997/1668 nolu "kumaş üzerine ebru sanatının uygulama tekniği" başlıklı incelemesiz patentin koruma süresinin dolmasından sonra 22.04.2005 tarihinde bu kez "kumaş ve deri üzerine ebru sanatını uygulama tekliği" adıyla yenileme başvurusu yapıldığını, ebru sanatının yüzyıllardır bilinen özelliklerinden ibaret tekniğe dayalı ve bilinirliğin uygulanmasının ötesine geçmeyen her iki patentin de yasal koşulları taşımadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli anılan patentin ve birleştirilen davada da 2005/1476 marka patentin hükümsüzlüğünü ve terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kağıt üzerine uygulanan ve 1500 yıllık geçmişi olan ebru sanatına dokunmadan kumaş üzerine büyük kuponlar halinde uygulayarak seri üretime ve sanayiye uyarlamanın daha önce tekstil sanayiinde kulalnılmadığını, patentin yeni bir düşünce ve bakış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz ve birleştirilen davaya ilişkin prosedür bakımından usulden bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6113, Karar No: 2020/3274, Tarih: 25.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6113 E.  ,  2020/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama bağ ve kısmen kapama ceviz niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 143 ada 2 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele 15.05.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan (bozma sonrasında yapılan yargılamanın karar tarihi olan 11.04.2019) ibaresinin çıkartılmasına yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13864, Karar No: 2011/25115, Tarih: 08.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/13864 E.  ,  2011/25115 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş ve çalışma hürriyetini ihlal etme, mala zarar verme ve işyeri dokunmazlığını ihlal etme suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde; teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy İlçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2011 gün ve 2010/1188 E. 2011/593 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15107, Karar No: 2013/11090, Tarih: 21.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15107 E.  ,  2013/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15426, Karar No: 2014/16468, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15426 E.  ,  2014/16468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe ilişkin olarak borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindi.

Bursa 7 Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise taraflar arasında kira ilişkisinin kurulmadığı,uyuşmazlığın menfi tespit istemine ilişkin olduğunda bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

HMK.'nın 2/I. Maddesinde “dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.” hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, 6100 Sayılı HMK.'nun 4/I-a maddesinde de kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara, konuları ve değerlerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemelerinde bakılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda talep, kira sözleşmesi yapılırken imzalanan senetlerin aracılık yapan davalıya kiralayana teslim edilmesi için verildiği halde davalının bu senetleri dava dışı kiralayana teslim etmemesi nedeniyle kira sözleşmesinin kurulamadığı bu nedenle senetlerin bedelsiz kaldığı iddiasıyla, senet bedelinin tahsiline yönelik kambi- yo senetlerine özgü icra takibine karşı yapılan menfi tespit istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davanın kira ilişkisinden kaynaklanmadığı,davalının kira sözleşmesinde taraf olmaması nazara alındığında, HMK.'nın 2. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.