muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1886, Karar No: 2024/8728, Tarih: 18.11.2024

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17888, Karar No: 2015/2701, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17888 E.  ,  2015/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2396, Karar No: 2022/1398, Tarih: 24.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/2396 E.  ,  2022/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1.cümle, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında “Kayseri Müze Müdürlüğünün katılan şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmşitir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; olay tutanağına göre dört kişinin izinsiz kazı yaptığı ihbarı üzerine kolluk kuvvetlerinin olay yerine intikal ettiğinde sanıkların kazı çukurunun başında olduğu, sanık ...’in ekipleri görünce kaçmaya başladığı ancak yaklaşık 1 km sonra yakalandığı, olay yerinde demir aparat takılı ve ip bağlı bir kova, 1 adet demir makara sistemi, 1 adet murç, 2 adet el feneri, 10 adet inşaat çivisi, toprak taşımak için kullanıldığı düşünülen mazot bidonunun kesilmesiyle oluşturulan malzemeler ele geçirildiği, bu malzemeler üzerinde yeni toprak ve çamur izleri tespit edildiği, çukurun etrafında yeni çıktığı ıslaklığı ve kokusundan belli olan toprak yığını olduğunun görüldüğü, ayrıca sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ...’un üzerinde ve ayakkabılarında sürtünmeyle oluşmuş çamur izleri tespit edildiği, yargılama aşamasında fen ve sanat tarihi uzmanı bilirkişi eşliğinde icra edilen keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında; 1,5 metre derinliğinde kazı çukuru olduğu, herhangi bir taşınır ya da taşınmaz kültür varlığına rastlanmadığı, kazı alanının sit alanında yer almadığının belirtildiği, sanıklar aşamalardaki savunmalarında kazı çukurunu kendilerinin kazmadığını, sadece merak edip baktıklarını, mantar toplamak amacıyla orada olduklarını beyan edip atılı suçlamayı kabul etmemiş iseler de, tutanağa göre olay yeri ve etrafında mantar bitkisine rastlanmadığının belirtildiği, yine çukurdan çıkarılan toprağın ıslak olması, sanıkların ve ele geçirilen aletlerin üzerinin çamurlu olması dikkate alındığında sanıkların atılı suçu işledikleri kanaatine ulaşılarak mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ile sanıklar Mehmet ve ...’in beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/136, Karar No: 2019/2110, Tarih: 08.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/136 E.  ,  2019/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11450, Karar No: 2019/10715, Tarih: 13.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11450 E.  ,  2019/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18.07.2011-26.03.2014 tarihleri arası mobilya ustası olarak işe başladığını, müvekkilinin iş akdini 3 yıl geçmesine rağmen maaşına zam yapılmadığını, kendi işi olmayan kimyasal maddelerle yapılan havuz imalatı gibi işlerde yasal sınırın üzerinde ve güvenlik önlemleri alınmadan çalıştırıldığını ve işyerinin sağlık açısından mevzuata uymadığı gerekçesiyle iş akdini davacının feshettiğini, feshin haklı fesih olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 18.07.2011-29.03.2014 tarihleri arasında üretim bölümünde en son net 2450 TL ücretle çalıştığını, davacı iş akdini kendisinin feshettiğini, işi gereği davacıya iş güvenliği eğitimi verildiğini, ilk yardım kursuna gönderildiğini tekne işinde de davacının mobilyacılık işinde kullandığı kimyasallarla aynı maddelerin kullanıldığını, davacının sağlığının bozulduğuna dair bir rapor sunmadığını, işverenin zam yapma zorunluluğunun olmadığı işe başlarken 1900 TL net maaşla çalışırken son ücretinin 2450 TL olduğunu maaşına zam yapıldığını iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatının davalı işverene ait olup, iş akdinin davacı tarafça ihtarnamede belirtilen sebeplerle feshedildiği, görev değişikliğinin esaslı değişiklik oluşturduğu ve davacının yazılı onayı alınmadan yapıldığı, bu sebeple davacının iş akdini haklı olarak feshettiği ve davalı işverence bu hususun aksi de ispat olunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile yapılan feshinin haklı olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi sağlığının işyerinde çalışmaya elverişli olmadığını iddia ederek sağlık sebepleri nedeniyle haklı sebebe dayanarak iş akdini kendisinin fesih ettiğini beyan etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile yapılan feshinin haklı olup, olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi sağlığının işyerinde çalışmaya elverişli olmadığını iddia ederek sağlık sebepleri nedeniyle haklı sebebe dayanarak iş akdini kendisinin fesih ettiğini beyan etmiştir.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı Kanunu'nun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır. Bu durumda işçinin, ihbar tazminatı istemeye hakkı olmayacak ise de kıdem tazminatı istemeye hakkı olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, mobilya ustası olarak çalışırken iş koşullarında yapılan esaslı değişiklik neticesinde havuz imalatı gibi farklı kimyasallar kullanılan işlerde çalıştırılmaya başladıktan sonra yeni çalışma koşullarının sağlığı açısından tehlike oluşturduğu gerekçesiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir.

Mahkemece yeni çalışma koşullarının davacının sağlığı açısından tehlike oluşturup oluşturmadığı, çalışma koşullarının ağırlaşıp ağırlaşmadığı işyerinde keşif yapılarak iş güvenliği uzmanı ve hekim bilirkişiden oluşacak heyetten rapor almak suretiyle tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/05/2019 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5681, Karar No: 2014/5738, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5681 E.  ,  2014/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/57-2013/98

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı TPAO'da muvazaalı olarak çalıştırılırken, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davalı ortaklığa karşı açılan işe iade davasının kabul edildiği ve iş sözleşmesinin haksız feshedildiğinin mahkeme kararı ile saptandığını, işyerinde teknik eleman olarak 04.04.2001 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği tarihine kadar çalıştığını, davalı işyerinde kök ücret uygulaması bulunduğunu, ancak ücretinin kök ücret üzerinden değil asgari ücret üzerinden ödendiğini, sendikaya üyelik başvurusu üzerine işten çıkarıldığını, kök ücret uygulaması olan işyerlerinde sendikalı olsun olmasın bütün işçilere kök ücretin altında ücret ödenemeyeceğini, ödenen ücret ve diğer işçilik alacaklarının kök ücretten düşük olması sebebiyle doğan fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ile dört aylık boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatı fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, husumet itirazında bulunarak, müvekkilinin dönemsellik arz eden bazı işleri ihale yolu ile bir bütün olarak anahtar teslimli hizmet satın aldığını, davacının tüm özlük haklarını ve işten çıkarılma yetkisinin müteahhide ait olduğunu, yüklenici ile müvekkili arasında yapılan sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin beyanları kabul etmediklerini, niteliği gereği dönemsellik arz eden işlerde asla kadrolu personel çalıştırılmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işe iade davası ile davalı kurumun işçisi olduğu belirlenen davacının, davalı işyerinde çalışan diğer işçilere tanınan kök ücret yönetmeliğinden yararlanıp yararlanamayacağı ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işe iade davası ile davalı kurumun işçisi olduğu belirlenen davacının, davalı işyerinde çalışan diğer işçilere tanınan kök ücret yönetmeliğinden yararlanıp yararlanamayacağı ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı aynı mahkemenin 2008/16 esas sayılı dosyasında açtığı davada davalıya ait işyerinde muvazaalı olarak müteahhit işçisi olarak gösterilmek suretiyle çalıştırıldığını, davalı TPAO işyerinde kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını ve davalı işyerinde iş sözleşmesi ile çalıştığının tespitini istemiş, yapılan yargılama neticesinde davacının davalı işyerinde teknik eleman olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş olup, verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır. Diğer yandan davacının Petrol-İş Sendikasına üye olmadığına ilişkin sendika yazısı, davalı tarafından yapılan ödemeleri gösteren belgeler, kapsam içi personel ücret yönetmeliği ve kök ücret tablosu dosyaya ibraz edilmiştir.

Davalı Ortaklığın Kök Ücret Yönetmeliğinin 1. maddesinde kök ücret için "Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı işyerlerinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışan ve toplu iş sözleşmesi kapsamında olan personele uygulanır." düzenlemesi bulunmaktadır. Mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda sözkonusu düzenleme sebebi ile davacının toplu iş sözleşmesi ve kök ücret yönetmeliği kapsamında olmadığı belirtilerek davacının almakta olduğu ücret üzerinden alacakları hesaplanmıştır. Rapora itiraz üzerine alınan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda ise ilgili yönetmelikte yer alan kök ücret tablosuna göre davacının alacakları belirlenmiştir. Ancak davacının sendika üyesi olmaması, dolayısı ile işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığı dikkate alındığında, Kök Ücret Yönetmeliğinin 1. maddesi gereği kök ücret uygulanmasını talep edemeyeceği açıktır. Buna göre, mahkemece alınan ilk bilirkişi raporundaki tespitlere göre belirlenen alacakların hüküm altına alınması gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3475, Karar No: 2022/5701, Tarih: 27.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3475 E.  ,  2022/5701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER :1)Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2014 tarih ve 2013/99 Esas, 2014/81 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’i kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-b-son, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna,

b)Sanıklar ..., Kamuran ve ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi delaletiyle 106/2-a-c, 43, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna dair kararları,

2)Bu kararların sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 16/10/2019 tarih ve 2019/13640 Esas, 2019/18761 Karar sayılı ilamı ile bozulmasından sonra;

3)Bozma ilamına uyan Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2020 tarih ve 2019/416 Esas, 2020/194 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’i kasten yaralamaya yardım suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-b-son, 39/2-c, 62, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna,

b)Sanık ...’ın katılanlar Kazım, Koray ve Mertcan’ı kasten yaralamaya teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 3-e, 35/1, 53. maddeleri gereğince üçer kez 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna,

c)Sanıklar ... ve ...’ın katılanlar Kazım, Koray ve Mertcan’ı kasten yaralamaya teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 3-e, 35/1, 53. maddeleri gereğince üçer kez 5 ay 18 gün hapis cezası, hak yoksunluğuna, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararları.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar ... ve ...’ın katılanlar Kazım, Koray ve Mertcan’ı kasten yaralamaya teşebbüsten kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2009/13 Esas, 2009/12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’i kasten yaralamaya yardım, sanık ...’ın katılanlar Kazım, Koray ve Mertcan’ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2)Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’i kasten yaralamaya yardım, sanık ...’ın katılanlar Kazım, Koray ve Mertcan’ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin; eksik araştırmaya ve sair hususlara, katılan ... vekilinin; cezanın az olduğuna dayanan ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 27.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1237, Karar No: 2022/5078, Tarih: 31.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1237 E.  ,  2022/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kesinleşen Tahdide Dayalı Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez bir kısım davalılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli Altınova İlçesi ... Köyünde bulunan 109 ada 1 parsel sayılı 16.916,36 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde elbirliğiyle davalılar adına tapuda kayıtlıdır. Bununla birlikte "taşınmazın 9.485,05 m2 kısmı ormanda kalmaktadır" şerhi bulunmaktadır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içerisinde kalan ve orman niteliğinde bulunan kısmının tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, üzerindeki tüm şerhlerin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kabulü ile, dava konusu ... İli Altınova İlçesi ... Köyü 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın harita mühendisi, ziraat mühendisi ve serbest orman yüksek mühendisi bilirkişi heyetinin 28.10.2016 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 9.485,06 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilen ve A harfi ile gösterilen kısım üzerindeki şerhlerin terkinine karar verilmiştir. Hükmün davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 06.06.2017 tarihli ve 2017/1088 Esas, 2017/1101 sayılı Kararı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.1 maddesi gereğince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Anılan hüküm; davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 49,30 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.