muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3100, Karar No: 2017/9937, Tarih: 12.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3100 E.  ,  2017/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin, temyiz dilekçesi ile yalnızca katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi hususunu temyiz ettiği, hükmün diğer yönleriyle ilgili herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 25/09/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2511, Karar No: 2022/6558, Tarih: 31.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2511 E.  ,  2022/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’in 23/02//2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, sulh dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11497, Karar No: 2017/5738, Tarih: 20.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11497 E.  ,  2017/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1780, Karar No: 2018/4326, Tarih: 21.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1780 E.  ,  2018/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7483, Karar No: 2013/4622, Tarih: 21.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7483 E.  ,  2013/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53. maddeleri gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince cezanın teciline.

I-213 Sayılı Kanunun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı cihetle, dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ve ekindeki belgelerden varlığı iddia olunup sanığın işyeri adresinde bulunmadığına ilişkin olarak tutulduğu belirtilen 26.02.2005 tarihli tutanağın dosya arasında bulunmaması, defter ve belgelerin ibrazının istenmesine ilişkin yazının sanığın ikametgah adresinde 19.05.2005 tarihinde eşi .....'a tebliğ edilmesi, sanığın savunmasında, kendisinde olan defterleri vergi dairesine ibraz ettiğini ancak bir kısım defterlerin muhasebecisinde bulunması nedeniyle ibraz edemediğini belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, sanığın işyeri adresinde bulunmadığına ilişkin olarak tutulduğu belirtilen 26.02.2005 tarihli tutanağın dosya arasına alınarak, işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılıp, tebligat tarihi itibariyle işyerinin faaliyette olmadığının tespiti halinde vergi incelemesinin işyerinde yapılması zorunluluğunun bulunmadığının ve 213 sayılı Kanunun 139/2. madde ve fıkrasındaki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, faal olduğunun tespiti halinde ise, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

II-Kabule göre de;

II-Kabule göre de;

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesi yapılabilmesi için vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, gelir vergisi yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergi tarh edilerek, buna bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, suç tarihinden önce kasten işlenen başka bir suçtan engel hükümlülüğü bulunmayan sanığın müdahil tarafın zararını karşılamadığı ve koşulları gerçekleşmediği şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca anılan Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3171, Karar No: 2011/4316, Tarih: 02.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3171 E.  ,  2011/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6 ve 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınması, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1 maddesi uyarınca 2 yıl hapis 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 6/8 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis 112 TL adli para, TCK'nın 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 93 TL adli para, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 1800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 1893 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30042, Karar No: 2014/35606, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/30042 E.  ,  2014/35606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ...Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2010 tarih ve 2010/27 esas, 2010/81 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 21.04.2014 tarih ve 2013/1326 esas, 2014/12822 karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sabıkasız olduğunun ve kişiliği dikkate alınarak hapis cezasının seçenek yaptırım uygulandığının anlaşılması, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanığın hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "sanığın suç nedeni ile mağdurun zararını karşılamak istemediği yönündeki açık ve tereddütsüz beyanı ile şahsi ve sosyal durumu ile duruşmada gözlemlenen hali ile yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce kanaat getirilmediği" biçimindeki, kanuni olmayan, yetersiz ve çelişkili gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2014 tarih ve 2010/316852 sayılı yazısı ile;

"Uyuşmazlık konusu, ...Sulh Ceza Mahkemesinin sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararda gösterilen gerekçesinin kanuna uygun ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için;

a) Suça ilişkin;

1-Yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmeli ve hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olmalıdır.

2-Suç, Anayasanın 174.maddesinde güvence altına alınan İnkılap yasalarında yer alan suçlardan bulunmamalıdır.

3-01.03.2008 tarihinden itibaren işlenen suçlarda ise suçun ayrıca 3713 sayılı Yasa ile 1632 sayılı Yasa kapsamında yer alan suçlardan olmaması gerekmektedir.

b) Sanığa ilişkin;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

2-Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi,

3-Mahkemece; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması,

4- Sanığın bu kurumun uygulanmasını kabul etmesi,

b) Sanığa ilişkin;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

2-Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi,

3-Mahkemece; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması,

4- Sanığın bu kurumun uygulanmasını kabul etmesi,

Koşullarının bir arada bulunması gerekmektedir.

Tüm bu koşulların bulunması halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilecek ve sanık beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulacaktır.

Maddi olayda, sanığın katılana yönelik tehdit suçunu işlediği kabul edilerek verilen hapis cezası TCK 50/1-a maddesince paraya çevrilerek sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın suç nedeni ile mağdurun zararını karşılamak istemediği yönündeki açık ve tereddütsüz beyanı ile şahsi ve sosyal durumu ile duruşmada gözlemlenen hali ile yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce kanaat getirilmediği" şeklindeki gerekçesinde, herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan kasıtlı suçtan mahkum olmamak ve diğeri suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme ve tamamen giderilmesine ilişkin koşulların maddi olayda, uygulanmasının söz konusu olmadığı,

Sanığın sabıkasının bulunmadığı ve sanığın işlediği kabul edilen tehdit suçunda maddi bir zararın söz konusu olmadığı ve mağdurda meydana gelecek tedirgin olma yada korkuya sebebiyet verme şeklinde gerçekleşen manevi zararın, yargılama ve hakimin takdir etmesi sonucunda belirlenebileceği ve manevi zararın CMK'nın 231/6 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşullar arasında yer almadığı gözönüne alındığında, suçla ilgili maddi bir zararın meydana gelmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bunun dışında, CMK'nın 231/6 maddesinin b fıkrasında yer alan subjektif koşul olarak kabul edilen hüküm uyarınca, mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması gerekmektedir. Mahkemece sanığın duruşmada gözlenen hali ve yeniden bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı kabul edilmektedir. Mahkeme sanığın kişiliğini yetersiz bulmuş ve lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bir karar vermemiştir. Mahkemece gösterilen gerekçede herhangi bir isabetsizlik görülmemektedir.

Bu itibarla, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21/04/2014 gün ve 2013/1326 Esas, 2014/12822 Karar sayılı sanık hakkında CMK'nın 231/5 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararda gösterilen gerekçenin yetersiz ve çelişkili olduğu nedenle verilen bozma kararının kaldırılarak sanık hakkında ...Sulh Ceza Mahkemesinin, 21/04/2014 tarih ve 2013/1326 Esas ve 2014/12822 Karar sayılı ilamının onanması istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21/04/2014 gün ve 2013/1326 Esas, 2014/12822 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-...Sulh Ceza Mahkemesinin, 21/04/2014 tarih ve 2013/1326 Esas ve 2014/12822 Karar sayılı ilamının ONANMASINA,

4-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 21/04/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2013 gün ve 2012/3-1446 esas, 2013/154 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için objektif şartların varlığının yanında, "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması" gerektiği, yerel mahkemece; "sanığın şahsi ve sosyal durumu ile duruşmada gözlemlenen haliyle yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklinde gösterilen gerekçenin CMK'nın 231. maddesinde yer alan subjektif şarta uygun olduğu, sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaatini açıklayan yerel mahkemece bu konunun tekrar değerlendirilmesinin bir fayda sağlamayacağı gibi, yargılamayı gereksiz yere uzatacağı hususları gözönüne alındığında,

Dairemizce verilen 21.04.2014 tarih ve 2013/1326 esas, 2014/12822 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

...Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2010 tarih ve 2010/27 esas, 2010/81 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Dairemizce verilen 21.04.2014 tarih ve 2013/1326 esas, 2014/12822 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

...Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25.05.2010 tarih ve 2010/27 esas, 2010/81 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, itiraz yazısına uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.