muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1868, Karar No: 2020/169, Tarih: 08.01.2020

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporları ile mevduat hesap sözleşmesinin 3. Maddesindeki vade sonunda müşteri talimat vermemesi halinde aynı vade ve yenileme tarihinde geçerli olan faiz oranı üzerinden yenilenmiş sayılacağına dair hüküm gözetildiğinde, somut olayda davacının 13/06/2013 tarihinde ...'ne 366 gün vadeli döviz hesabı açtığı, % 2,5 faiz oranının 13/06/2013 tarihinde açılan mevduatlara 16/06/2014 tarihine kadar verildiği, 16/06/2014 tarihinde vadesi dolan ve faiz tahakkukları yapılan vadeli mevduat hesaplarının faizli bakiyeleri ile vade sonu 17/06/2015 olacak şekilde bankanın o tarihteki güncel faiz oranı % 2,20 faiz oranı ile aynı mevduat türünden 1 yıllık (366 günlük) temdit edildiği, 17/06/2015 tarihinde vadesi dolan ve faiz tahakkukları yapılan vadeli mevduat hesaplarının faizli bakiyeleri ile vade sonu 17/06/2016 olacak şekilde bankanın o tarihteki güncel faiz oranı % 1,80 faiz oranı ile aynı mevduat türünden 1 yıllık (366 günlük) temdit edildiği, davacıya ait vadeli döviz hesaplarının 21/10/2015 tarihinde bankanın...şubesinden sanayi şubesine devri esnasında vadeli mevduat hesaplarının aynı vadede ve aynı faiz oranları ile devir edildiği, faiz oranlarında yıllar itibariyle düşüş yaşandığı, davacının anılan işlemlerden kaynaklı herhangi bir zararının olmadığı bilirkişi raporları ile anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin anılan gerekçelerle davanın reddi ilişkin kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2.maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 08/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/674, Karar No: 2022/6763, Tarih: 20.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/674 E.  ,  2022/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 20/09/2022 tarihinde davacılar vekilleri Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesi, 29.724,70

TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı Yaşat İnş. A.Ş.'ye yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18638, Karar No: 2015/3902, Tarih: 09.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18638 E.  ,  2015/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2014

NUMARASI :Esas no:2010/680 Karar no:2014/290

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın eş tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı erkek eş tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve davacı-karşı davalı kadın eş yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek her iki tarafın davaları kabul edilip, boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadın eşin, eşine hakaret ettiği, davalı-karşı davacı erkek eşin ise eşine hakaret ettiği, eşi ve eşinin ailesini aşağıladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek eşin, kadın eşe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davacı-karşı davalı kadın eşin maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadın eşin adına kayıtlı iki adet dükkanının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı-karşı davalı kadın eşe ait taşınmazların değerleri ile, kira gelirleri tespit edilerek davacı-karşı davalı kadın eşin boşanma ile yoksulluğa düşüp düşmeyeceği (TMK m. 175) belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/2394, Karar No: 2025/1657, Tarih: 10.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2394 E.  ,  2025/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/34 Esas, 2024/157 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/670 E., 2021/530 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 02.06.2017 tarihinde imzalanan "Şirket ve Pay Devri Ön Protokolü" uyarınca davalının dava dışı şirketlerde bulunan hisselerini ve Konya-Tursunlu'daki taşınmazı 31.07.2017 tarihine kadar borçsuz olarak müvekkiline devrini ve Tursunlu'daki proje için Akbank A.Ş'den kullanılan kredileri kapatmayı taahhüt ettiğini, davacının 16.328.00 euro satış bedeli ödemeyi kabul ederek, satın alma bedeline mahsup edilmek üzere 78.500,00 euroyu davalıya ödediğini, ancak davalının protokolde belirlenen tarihe kadar edimlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin ödediği teminatın iadesinin davalı tarafça, "alınan paranın kaparo olduğu ve davacının sözleşmeden vazgeçtiği"nden bahisle iade edilmediğini, mezkûr protokole göre davalının şirketleri/payları devretmekten vazgeçmesi halinde, davacının ödediği avansın iade edileceğini, davalının pay ve taşınmaz devirlerini gerçekleştirmediğini, aldığı parayı haksız bir şekilde uhdesinde bulundurduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.0000,00 TL'nin davalının davacıya gönderdiği ihtarname tarihinden itibaren işletilecek temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının protokol yükümlülüklerini ifa etmediğini, kredinin kapatılması için öncelikle pay devri bedelinin davacı tarafından ödenilmesi veya kredinin davacı tarafından devralınması ya da davacı adına yeni kredi açılması gerektiğini, pay devrinin gerçekleşmemesine sebebiyet verenin finansman sağlayamaması nedeniyle davacı olduğunu, davacı şirket e-maili ile de satın alma işinin gerçekleşmeyeceğinin bildirildiğini, kredi kapatma yükümlüsünün müvekkili olmadığını, protokole göre satıcının payları devirden vazgeçmesi halinde alıcının ödediği avansı iade etmeyi taahhüt ettiğini, davalının isteğiyle vazgeçmesi halinde bu hükmün uygulanacağını, yine protokolde alıcının payları almaktan vazgeçmesi halinde satıcının, alıcının ödediği avansı ödemekle yükümlü olmadığı taahhütüne yer verildiğini, yani müvekkili davalının avansı iade yükümlülüğünün olmadığını, protokole konu şirketlerin satılmış olmasının da davacının protokole uymama iradesini gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 31.07.2017'ye kadar bitirilmesi kabul ve taahhüt edilen pay devrine ilişkin satım sözleşmesinde davaya konu bedelin avans olarak nitelendirildiği, davalının dava tarihi itibarı ile devir işlemlerini yapmadığını ve banka kredisini kapatmadığını kabul ettiği, davalının sözleşmeden asıl vazgeçenin davacı olduğunu iddia ettiği, ancak buna dair sunduğu e-mailin protokolde öngörülen devir tarihinden sonra olduğu ve sözleşmeden dönme iradelerinin olmadığının davalıya bildirildiği, kredi kapatma yükümlüsünün davalı olduğu, kredinin kapatılmadığı, ayrıca protokole konu şirket paylarının 21.12.2018 tarihinde başka şirketlere devredildiği, davalının bu devirlerin birleşme devralmadan kaynaklandığını beyan ettiği, davalının protokoldeki vade tarihi itibarı ile temerrüde düştüğü, taraflar arasındaki sözleşmenin ticari satış olduğu ve zilyetliğin devri için belirli bir sürenin öngörüldüğü, bu durumda davacının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 212. maddesi uyarınca borcun ifa edilmemesinden doğan zararın gideirlmesini talep hakkı olduğu, davacının da bunu ödenmiş olan avansın iadesi şeklinde dava açarak kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasındaki protokol kapsamında davalıya ödenen paranın tahsili talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasındaki protokol kapsamında davalıya ödenen paranın tahsili talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle taraflar arasındaki protokolde, pay devrinin 31 Temmuz 2017'ye kadar bitirileceği mutabakatına varılmasına rağmen, gerek davacının alım için finansman sağlayamamış olduğunun kabulü gerekse pay devrinden önce ya da pay devri ile eşzamanlı olarak davalının Akbank T.A.Ş'deki krediyi kapatmamış olmasına, dolayısıyla her iki tarafın da belirlenen sürede protokol edimlerini yerine getirmemiş bulunmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1286, Karar No: 2021/2002, Tarih: 31.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1286 E.  ,  2021/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Hükmü temyiz eden davalı ... vekili Av.... ’in 09/10/2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği, vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, davalı ... vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK m. 314 “(1)Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hükmün temyizinden sonra davalılar ... ve ... vekili Av.... tarafından yerel mahkeme aracılığıyla 25/06/2019 tarihli “Protokol” başlıklı sulh olduklarına dair belgenin sunulduğu görülmüştür. Bu durumda Mahkemece B.K. ve HMK hükümlerine göre 25/06/2019 tarihli "protokol" başlıklı belge incelenip değerlendirilerek sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sulh hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 31/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20597, Karar No: 2017/725, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20597 E.  ,  2017/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 27/11/2014 tarih 2014/1120 Esas 2014/17084 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14119, Karar No: 2025/70, Tarih: 07.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14119 E.  ,  2025/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/288 E., 2023/10 K.

Mahkeme kararı davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; Hatay Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 19.02.2016 tarihli ve 11962833-667-1627 sayılı yazısı ile tebliğ edilen İş Teftiş Kurulunun 29.12.2015 tarihli ve 10057 PRG 33 sayılı raporunda ödenmesi istenen 2013-2014 / 2014-2015 yılı öğretim yılına hazırlık ödeneği adı altındaki işçi haklarının iptaline ve buna bağlı olarak düzenlenen Hatay Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 18.02.2016 tarihli ve 11962833-858-1597 sayılı idari para cezasının (12.628,00 TL) kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

2. Davacı vekili 17.05.2016 tarihli dilekçe ile; açılan davanın idari para cezasının iptali davası olmadığını, idari para cezasının iptaline ilişkin olarak süresi içinde Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğine müracaat edildiğini, eldeki davanın 4857 sayılı Kanun'un 92/son hükmüne göre açılan dava olduğunu açıklamıştır.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın görevsiz Mahkemede açıldığını, idari para cezasının iptali istemine ilişkin davalarda görevin sulh ceza hakimliğine ait olduğunu, davacı Kurumun 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 32. maddesine aykırı davrandığını, bu nedenle 4857 sayılı Kanun'un 102/a hükmü gereğince idari para cezası uygulandığını, müvekkili Kurum işleminde hata bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı asıl Mukaddes Emiler cevap dilekçesinde; tarafına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.06.2016 tarihli kararı ile; iş müfettişi raporlarının işçilerin alacaklarına yönelik kısımlarına karşı işçi ya da işveren tarafından açılacak davaların yerine göre eda davası yerine göre ise menfi tespit davası özelliği göstermekte olup bu davaların taraflarının işçi ve işveren olduğu, davanın raporda sözü edilen alacaklı işçiye karşı açılması gerektiği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 28.06.2016 tarihli kararı ile; iş müfettişi raporlarının işçilerin alacaklarına yönelik kısımlarına karşı işçi ya da işveren tarafından açılacak davaların yerine göre eda davası yerine göre ise menfi tespit davası özelliği göstermekte olup bu davaların taraflarının işçi ve işveren olduğu, davanın raporda sözü edilen alacaklı işçiye karşı açılması gerektiği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 28.06.2016 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince; davalı ile beraber Hatay Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 19.02.2016 tarihli ve 11962833-667-1627 sayılı yazısı ile tebliğ edilen İş Teftiş Kurulunun 29.12.2015 tarihli ve 10057 PRG 33 sayılı raporunda 2013-2014/2014-2015 yılı öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenmesi gerektiği belirtilen öğretim elemanları davaya dâhil edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde husumet yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmesinin hatalı olup gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Şirketin teftiş raporunun iptaline dair talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, davalı Kurumun çalışanlara ödenmeyen öğretim yılına hazırlık ödeneğini prime esas kazanca tâbi tutup davalı Şirkete prim borcu tahakkuk ettiren işleminin yasa ve usule uygun olmadığından iptali gerektiği gerekçesiyle davacının idari para cezasının iptaline ilişkin davasının kabulü ile Kurum tarafından resen tahakkuk ettirilen 12.628,00 TL miktarındaki prim ve gecikme cezasına ilişkin işleminin iptaline, İş Teftiş Kurulunun 29.12.2015 tarihli ve 10057 PRG 33 sayılı raporun iptaline yönelik davasının ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken esasa girilmesinin hatalı olduğunu,

2. Davalı müvekkili Kurumun; davacı Şirkete uyguladığı davaya konu 18.02.2016 tarihli ve 1597 sayılı idari para cezasının konusunun prim ve gecikme zammı değil davacı Şirketin 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesine muhalefet etmesi nedeniyle ilgili Kanun hükümleri uyarınca tahakkuk ettirilmiş olan bir idari para cezası olduğunu,

3. İdari para cezasının iptalin isteminin sulh ceza hâkimliği nezdinde tartışılması gereken bir husus olup görevli mercinin iş mahkemeleri değil sulh ceza hâkimlikleri olduğunu, bu nedenle Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, idari para cezasının iptaline ilişkindir.

3. İdari para cezasının iptalin isteminin sulh ceza hâkimliği nezdinde tartışılması gereken bir husus olup görevli mercinin iş mahkemeleri değil sulh ceza hâkimlikleri olduğunu, bu nedenle Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, idari para cezasının iptaline ilişkindir.

Dava dilekçesinde talep sonucu olarak; Hatay Çalışma ve İş kurumu İl Müdürlüğünün 19.02.2016 tarihli ve 11962833-667-1627 sayılı yazısı ile tebliğ edilen İş Teftiş Kurulunun 29.12.2015 tarihli ve 10057 PRG 33 sayılı raporunda ödenmesi istenen 2013-2014/2014-2015 yılı öğretim yılına hazırlık ödeneği adı altındaki işçi haklarının iptaline ve buna bağlı olarak düzenlenen Hatay Çalışma ve İş kurumu İl Müdürlüğünün 18.02.2016 tarihli ve 11962833-858-1597 sayılı idari para cezasının (12.628,00 TL) kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiş ve Mahkemece de talebin kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Ne var ki varılan sonuç hatalıdır.

Öncelikle ifade etmek gerekir ki 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan idari para cezalarına ilişkin uyuşmazlıklarda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesi ve 27/1 hükmü uyarınca sulh ceza hâkimlikleri görevlidir. Diğer yandan davacı, dava dilekçesinin sonuç kısmında idari para cezasının iptali istemine yer vermiş ise de dilekçenin açıklama kısmında Hatay Sulh Ceza Hâkimliğine idari para cezasının iptali için itirazda bulunduğunu belirtmiş olup yargılama aşamasında da 17.05.2016 tarihli dilekçe ile açılan davanın idari para cezasının iptali davası olmadığını, idari para cezasının iptaline ilişkin olarak süresi içinde Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğine müracaat edildiğini, eldeki davanın 4857 sayılı Kanun'un 92/son hükmüne göre açılan dava olduğunu belirtmek suretiyle dava dilekçesindeki çelişkiyi gidermiştir.

Şu hâlde somut olayda davacının idari para cezasının iptaline yönelik bir talebi bulunmamaktadır. Davacının idari para cezasının iptaline karar verilmesine ilişkin bir talebi olmadığından Mahkemece bu konuda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.