muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12239, Karar No: 2014/13286, Tarih: 20.05.2014

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa, bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usul bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Hal böyle olmasına rağmen, karar gerekçesinde açılan davanın türü hiç tartışılmamıştır.

Öncelikle, taraflar arasında ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamaktadır. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağının her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağının gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan anılan tazminatların ve alacakların reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2570, Karar No: 2019/2223, Tarih: 10.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2570 E.  ,  2019/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme, kasten yaralama ve bu suça azmettirme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- Maktuller ... ve ...'u silahla kasten öldürmeye yardım, katılanlar ... ve ...'u silahla kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'yu silahla kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı beraat.

2- Sanık ... hakkında;

a- Maktul ...'ü silahla kasten öldürmeye azmettirme, müşteki ...'u silahla kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, katılan ...'u silahla kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme ve katılan ...'yu silahla kasten yaralamaya azmettirme suçlarından ayrı ayrı beraat.

b- Maktul ...'u öldürmeye yardım suçundan; TCK.nin 81/1, 29/1, 39/2-c, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

a- Maktuller ... ve ...'u kasten öldürme suçlarından; TCK.nin 81/1, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası (2 kez),

b- Katılanlar ..., ... ve ...'yu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK.nin 81/1, 35, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince 6 yıl 4 ay hapis cezası (3 kez),

c- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 62, 53, 54/1, 63. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

d- Katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan; TCK.nin 86/1, 21/2, 62/1, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı suçların şerikleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık veya sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ..., ... ve ...'in savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

2) Avukat ...'nin katılan ... vekili olduğuna dair vekaletnamenin dosya içerisinde bulunmaması,

2) Avukat ...'nin katılan ... vekili olduğuna dair vekaletnamenin dosya içerisinde bulunmaması,

Usule aykırı olup bozmayı gerektirmiş, katılanlar ..., ..., ... vekilleri ile katılan ... vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında; maktuller... ve ...'i kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'u kasten öldürmeye teşebbüs, müşteki...'i kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'i olası kast ile yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırı davranma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile, sanık ...hakkında; maktuller ... ve ...'in kasten öldürülmesi ve katılanlar ... ve...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım eylemleri hakkında verilen beraat hükümlerinin, sanık ... hakkında; maktul ...'in kasten öldürülmesi suçuna yardım etme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmü ile maktul ...'in kasten öldürülmesi ve katılan ... ve Aziz'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirme eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

10/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 11/04/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/4381, Karar No: 2016/2566, Tarih: 05.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4381 E.  ,  2016/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 19/06/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği

yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS/OE
Yargıtay — Esas No: 2016/16723, Karar No: 2016/9752, Tarih: 01.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/16723 E.  ,  2016/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, asansör boşluğuna düşme biçiminde gerçekleşen iş kazasından kaynaklanan vefat nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece iş mahkemesi sıfatıya hüküm kurulmuştur.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 21. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 21. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6894, Karar No: 2024/6868, Tarih: 29.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6894 E.  ,  2024/6868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/304 E., 2016/323 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten nitelikli yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,43/2,53/1,54/1 ve 86/1-3-e,87/3,53/1,54/1. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2015/304 Esas,2016/323 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2-a, 43/1, 62/1, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis; sanık ... hakkında ise kasten silahla nitelikli yaralama suçundan aynı Kanun'un 86/1-3-e,87/3,29,62/1,50/1-a,52/1-4 maddeleri gereğince 2.600,00 TL adli para, cezaları ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri

A.Kararı temyiz ettiklerine ve hükmün bozulması gerektiğine,

B. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Olay tarihinde mağdur ... ile sanıklardan ... ...'ın suç tarihinde diğer sanık ...'ın ortağı olduğu Sefa isimli yemek lokantasında işçi olarak çalıştıkları, bulaşık meselesi yüzünden ... ... ve ... arasında sözlü tartışma yaşandığı, anlaşmazlığın ... tarafından sanık ...'a iletildiği, ...'ın iş yerine gelerek ...'i sözlü olarak uyarması sonrasında ...'in, ...'a yönelik sinkaflı hakarette bulunduğu ayrıca "kafanı keserim" tarzında söz söyleyerek tehdit ettiği, bilahare ...'in mutfaktan aldığı bıçakları elinde tutarak ... ve ...'e göstererek "sizi keserim, kafanızı kopartırım" diyerek tehdit ettiği, sanık ...'ın, ... ...'ın gerek kendisine, gerekse katılan ...'e yönelik silahlı tehdidi ve hakareti sonrasında tahrik altında silahtan sayılabilecek Adli Emanette kayıtlı ağaç sopa ile ... ...'a vurarak onu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını 2. (orta) derecede etkiler, kemik kırığı oluşturacak tarzda yaraladığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan sanık ... aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, ".. yemek götürülürken lokantadaki çatal kaşıkları da götürdüklerinden ben sinirlendim. Neden üniversitenin yemekhanesinden almıyorsunuz da buradan götürüyorsunuz diye ...'e söylendim. ... de bu durumu ilettiği ... geldi. Durumu ona da söyledim. Ben yemekhanenin ekmek kesilen kısmına doğru giderken ... arkamdan otur lan buraya nereye gidiyorsun tarzında konuştu. Ancak ben geri dönmedim. Meğer o sırada ... arabadan bir sopa alıp gelmiş. Ben gözümle sopayı görmedim sopayla arkamdan kafama vurdu. O sırada benim elimde işim gereği topladığım bir bıçak vardı.. elimde bıçak varken ... ve ...'a yönelik sizi öldürürüm tarzında herhangi bir kelime sarf etmedim, tehditte bulunmadım... " şeklinde beyan etmiştir.

3.Katılan sanık ... aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, ".. olay günü ... ve ... tartışıyorlardı. ... "seni keserim, doğrarım" şeklinde tehditlerde ve sinkaflı küfürlerde bulunuyordu. Ben ...'i bu şekilde davranmaması konusunda uyarınca bana da "seni keserim, sen kimsin, sen kim oluyorsun da beni uyarıyorsun" şeklinde konuştu .. daha sonra içeri girdi ve elinde bıçaklarla çıktı. Bıçağı bize doğru savurunca, ben de kendimi savunmak için orada bulunan sopayı aldım ve ...'e vurdum. ... bıçağı elinde sallarken bizi öldüreceğini de söylüyrdu. Ancak bıçağı sadece elinde savurdu, beni yaralamadı.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Katılan ... aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, ".. ... ile aramızda bir tartışma çıktı patronumuz ... beye anlattım o da ...'e neden anlaşamıyorsunuz diyerek uyarıda bulundu. Bunun üzerine ... ... beye ''sen kim oluyorsun bana hesap soruyorsun'' dedi ayrıca sinkaflı küfür etti. Bunun üzerine ... bey ayağa kalktı ''düzgün konuş bak'' dedi. ... içeri doğru koşarak ''hepinizi keserim, doğrarım benim kaç tane olayım var İstanbulda adamlarım var seni öldürteceğim'' dedi.. elinde bir bıçak vardı. İkimize hitaben ''akıllı olun kafanızı keserim'' dedi. Bu sırada ... bey eline bir sopa alarak ... durdurmaya çalıştı. Bu sırada ... kendini bacağından yaraladı... " şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Tanık N.A'.nın ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporu, adli rapor dava dosyası içerisindedir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde

Sanık ...'ye yüklenen silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, mahkûmiyet kararının verildiği 25.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmadan geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

B. Kasten Silahla Nitelikli Yaralama Suçundan Kurulan Hükümde

1.Sanık ...'ın Hükmü Temyiz Ettiğine ve Bozulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Kasten Silahla Nitelikli Yaralama Suçundan Kurulan Hükümde

1.Sanık ...'ın Hükmü Temyiz Ettiğine ve Bozulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan sanık ...'in aşamalardaki değişmeyen kararlı beyanları, sanığın ikrarı, katılan ... ve tanık N.A.'nın ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, uzmanlık raporu, adli rapor dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşıldığından, temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1.Kasten Silahla Nitelikli Yaralama Suçundan Kurulan Hükümde

Gerekçe bölümünde (B/1,2) başlıklı paragraflarda açıklanan nedenlerle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2015/304 Esas,2016/323 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı paragrafta açıklanan nedenle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8.maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.