muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/449, Karar No: 2011/429, Tarih: 31.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/449 E.  ,  2011/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 19.08.2005 tarihli, davacılara ait 28089 ada 7 nolu, 28090 ada 5 ve 6, 28091 ada 4 ve 5 nolu parseller üzerine inşaat yapımı konusunda imzalanan sözleşme gereğince tapuya konulan şerhin iptâli, kira alacağı ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şart alacağı ile belediyeye ödenen cezanın davalılardan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece tapular üzerine konulan şerhin fekkine, cezai şart alacağı ile belediyece uygulanan para cezasının davalılardan tahsiline dair verilen karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ile dava dışı eski yüklenici arasında imzalanan sözleşmenin ifa olunmaması üzerine davalı yüklenici ile yeni bir sözleşme imzalandığı, davalı ...'ın da bu sözleşmeye müşterek borçlu-müteselsil kefil olarak imza attığı görülmektedir. Dava konusu parsellere ait imar düzenlemesinin iptâli için üçüncü bir kişi tarafından dava açıldığı, dava sonunda düzenlemenin iptâline karar verildiği, henüz bu kararın temyiz aşamasında olduğu anlaşılmakta ise de, davalı yüklenicinin imar düzenlemesiyle ilgili olarak gönderdiği yazıda, düzenlemenin iptâli halinde sözleşmenin 31.03.2007 tarihi itibariyle geçersiz kalacağı ve arsa sahiplerinden hiçbir hak talep etmeyeceklerine dair yazısı üzerine davacı arsa sahipleri tarafından 05.04.2007 tarihli yazı ile sözleşmenin feshi kabul edilmiş ve böylece tarafların ortak iradeleriyle akit son bulmuştur. Esasen inşaat yapılacak arazi üzerinde geçerli bir imar düzenlemesi bulunmadığı sürece inşaat yapımı imkânsız olup, bu aşamada hukuki imkânsızlık nedeniyle de akdin son bulduğunun kabulü gereklidir. Böyle olunca mahkemece

tapu kayıtları üzerine konulan inşaat şerhinin iptâline dair kararda bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, geçersiz bir sözleşmeden dolayı sözleşmede kararlaştırılan cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi yerinde değildir. Kaldı ki, Belediye tarafından dava dışı eski yüklenici tarafından gerçekleştirilen kaçak inşaat sebebiyle ödenen para cezasının davalıdan tahsili de dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Para cezasına konu edilen inşaat, davalı yüklenici tarafından gerçekletirilmediği gibi, bu cezanın ödenmesinin sözleşmeyle üstlenilmesi de arsalar üzerine davalı tarafından inşaat yapılmasına bağlıdır. Kısaca akit ifa edildiği takdirde ödeme üstlenilmiştir. Sözleşme feshedildiğine ve davalı bu sözleşme uyarınca bir yarar da sağlamadığına göre, mahkemece şerhin fekki dışında kalan taleplerin tümüyle reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6567, Karar No: 2023/24187, Tarih: 16.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/6567 E.  ,  2023/24187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/132 E., 2022/1973 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden önce 03.01.2022 tarihinde vefat ettiği, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 7 nci maddesinin ilk fıkrasının (c) bendi uyarınca müdafiinin görevinin sona erdiği, bu nedenle kararı temyiz etme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1890, Karar No: 2025/8243, Tarih: 05.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1890 E.  ,  2025/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1287 E., 2022/1859 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının tebliği üzerine adresten ayrılma nedeniyle iade geldikten sonra yeniden sanığa tebliğe çıkarılmaması nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a,4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı, bu kapsamda önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21628, Karar No: 2015/2905, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21628 E.  ,  2015/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4909, Karar No: 2024/544, Tarih: 15.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4909 E.  ,  2024/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2019/3904 E., 2020/1010 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/3904 Esas, 2020/1010 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından ve 15.09.2020 tarihli ek kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın 18.07.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, ancak tebliğnamede sanık ...'ın eski hâle getirme ve temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmediğinden, sanık ...'ın eski hâle getirme ve temyiz istemi yönünden ek Tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15277, Karar No: 2022/12214, Tarih: 29.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/15277 E.  ,  2022/12214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğa karşı cinsel taciz

HÜKÜM : TCK 64/1 ve CMK 223/8. maddeleri gereğince düşme

Sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2018 tarih ve 2018/4036 esas sayılı iddianamesi ile çocuğa karşı cinsel taciz suçundan TCK 105/1-2. Cümle, 105/2-a-e, 53, 63 maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/04/2019 tarih, 2018/317 (E), 2019/324 (K) sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 24/11/2021 tarih 2020/1066 E. 2021/1943 K. Sayılı ilamı ile sanığın 28/02/2021 tarihinde öldüğü anlaşılmakla açılan kamu davasının TCK 64/1 ve CMK 223/8 maddeleri uyarınca düşürülmesine dair verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 286/2-h. maddesi uyarınca, davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar kesin olup temyiz edilemediğinden, katılan ... Deve vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11627, Karar No: 2010/15185, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11627 E.  ,  2010/15185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, baba adının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, karar Dairemizce bozulmuş, ancak mahkemece eski kararda direnilmiştir.

Daire bozma kararına karşı, eski hükümde direnilmiş olduğuna göre Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15672, Karar No: 2013/14108, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15672 E.  ,  2013/14108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin 2006 yılında ... ilinde askerlik görevini ifa ederken hemşerisi olan ve aynı yerde uzman çavuş olarak görev yapan sanık ile tanıştığı, müştekinin askerlik görevini bitirdikten yaklaşık 6 ay sonra sanığın müştekiyi arayarak, “askerlik hizmetini yaptığı sırada bir askere yanlış tedavi uyguladığının tespit edildiğini, askerin ailesi tarafından bir başka doktora götürüldüğünü, ailesinin masraf yaptığını, masrafları karşılamazsa hakkında dava açılacağını veya ailenin kendisini öldüreceğini” belirttiği, müştekinin de sanığa inanarak bu askerin ailesine verilmek üzere, sanığın ... Bankası ... Şubesindeki 8000-722905 nolu hesabına 11.05.2007 tarihinde

8.000 TL, 15/07/2007 tarihinde de 5.000 TL olmak üzere toplam 13.000 TL gönderdiği, sanığın bu olaydan 15-20 gün sonra tekrar müştekiyi arayarak aynı gerekçelerle askerin ailesinin 9.000 TL daha istediğini belirttiği, müştekinin de bunun üzerine sanığa 2.000 TL daha gönderdiği, sanığın daha sonra müştekiyi tekrar arayarak “kendisini istihbarat subayının aradığını, telefonlarının dinlendiğini, bu işi kapatmak için tümen komutanının para istediğini, kendisinin 25.000 TL, müştekinin de 15.000 TL vermesi gerektiğini” belirterek tekrar para istediği, ancak müştekinin dolandırıldığını anlayarak sanığa bu defa para göndermediği, sanığın bunun üzerine kendisine telefonda “ben bu parayı senden almasını bilirim, senin ayaklarına sıkacağım, ben gelince seninle hesaplaşırım” diyerek müştekiyi ölümle tehdit ettiği anlaşılmakla dolandırıcılık ve tehdit suçlarının unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6104, Karar No: 2017/2866, Tarih: 25.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6104 E.  ,  2017/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.04.2015 gün ve 2014/9983 Esas, 2015/2161 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, divan başkanlığını yaptığı 2008 yılı genel kurulunun 17. maddesinde alınan bütçe oluşturulmasına ilişkin karar gereği belirlenen 16.600,00 TL bedel ve 5 adet kooperatif aidat alacağını davalı tarafın ödemediğini, müvekkilinin alacağını sağlamak amacıyla ... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10894 esas sayılı icra takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, istifaya ilişkin tebliğ evrakının bir örneğini dosyaya sunduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafça yapılan takibe konu alacakların geçmiş dönemde alınan kararlar ve yarım kalan, yapılacak işler için belirlenen masraflar olduğu, davalının bu masraflardan istifadan önceki tarihte üye olarak, istifadan sonraki tarihte ise tasfiye masrafı kapsamında sorumlu olduğu ve alacağa işlemiş faiz talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, alacağın yargılamayı gerektirmesi bu sebeble likit olmadığı gözetilerek davacının icra inkâr tazminatı talebinin reddine dair verilen karar Dairemizin 01.04.2015 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18764, Karar No: 2011/8256, Tarih: 11.05.2011

2. Hukuk Dairesi 2010/18764 E., 2011/8256 K.

**2. Hukuk Dairesi 2010/18764 E., 2011/8256 K.**

**- AİLE KONUTU

- TARAF TEŞKİLİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 194 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 21 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, hastanede psikiyatri bölümünde tedavi gördüğü sırada davalı Ahmet'in kendisi ile ilgilenerek zaman zaman tedavisine yardımcı olduğunu ve yaptığı masrafları ileri sürerek kendisine senet imzalattığını ve sonrasında bu davalının yanına gelerek senet bedeli karşılığı olarak evinin devri için kendisine baskı ve tehdit uyguladığını, hastaneden gizlice çıkartarak vekaletname aldığını ve anılan vekaletin kullanılarak 34 ada 130 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bolümün davalı Sıtkı'ya, bu şahsın da diğer davalı Ayşe'ye temlik ettiğini, senedin tanzim ve vekaletin verildiği tarihlerde hukuki eh-liyetinin olmadığı gibi davalı Ayşe'nin de vekilin eşi olup iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil ile senedin iptali isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacının hukuki ehliyetinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu İptal ve tescil ile senedin iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının gerek vekaletin veriliş tarihinde gerekse işlem tarihinde 2659 sayılı Yasa'nın 7. ve 16. maddeleri gereğince Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesi'nden elde edilen rapor gereğince ehliyetsiz olduğu belirlenmek ve 2. el durumunda bulunan davalılardan Ayşe'nin de TMK'nın 1024. maddesi hükmü uyarınca durumu bilen ve bilmesi gereken konumda olduğu ve aynı Yasa'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı saptanarak bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, bir davada mümeyyiz olan gerçek kişiler ile hükmi şahsiyete haiz olan tüzel kişilerin davacı ve davalı olmaları asıldır. (Taraf olmaları)

Ancak, bir davada mümeyyiz olan gerçek kişiler ile hükmi şahsiyete haiz olan tüzel kişilerin davacı ve davalı olmaları asıldır. (Taraf olmaları)

Somut olayda; ehliyetsiz olduğu Adli Tıp Raporu ile saptanan davacı Serpil davayı bizzat kendisi açmış ve yürütmüştür. Adı geçenin ehliyetsiz olduğu mahkemece belirlendiğine göre, öncelikle vesayet makamına davayı yürüten hakimin ihbarda bulunarak davacıya bir vasi atanmasını temin etmek ve atanacak vasinin de TMK'nın 462/8. maddesi hükmü uyarınca vesayet makamından davaya icazetin sağlanması bakımından izin almak ve vasi huzuruyla davanın sürdürülmesi ve karara bağlanması gerekirken bu usuli işlemler ikmal edilmeden hukuki ehliyete haiz olmayan kişi huzuru ile davanın tedvir ve intaç edilmiş olması isabetsizdir.

Öyle ise, davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/112, Karar No: 2011/6, Tarih: 07.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/112 E.  ,  2011/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki Genel Kurul Kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar, davalı kooperatifin ortağı olduklarını, 24.06.2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında gündemin 6. maddesi ile yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçildiğini, ancak gizli oylama yapılma önerisinin oylamaya sunulmadığını, çekimser oyların sayılmaması, oy sayımının sağlıksız yapılması ve genel kurula katılanların imzasını havi ortaklar cetvelinden toplantıya katıldığı anlaşılan kişilerin çoğunluğu ile alınması gerekirken, bu kurala da uyulmadığını ileri sürerek, 24.06.2006 tarihli genel kurulun yönetim ve denetim kurulu seçimine ilişkin kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulda alınan kararların yeterli çoğunlukla alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince; davalı kooperatif anasözleşmesinin 33. maddesinde yer alan “kararlar ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarıdan fazlasının oyu ile alınır” hükmünün BK’nun 18. maddesi çerçevesinde yorumlandığında ağırlaştırılmış nisap getirme amacıyla konulmamış olduğu, hazirun cetvelinin genel kurul toplantısına iştirak eden ortaklara toplantıya katıldıklarını imzaları ile tasdik imkanı veren bir belge olduğu, hazirun cetvelinde imzası bulunanlara toplantıyı sonuna kadar izleme ve kararlara katılma yükümlülüğü getiren yasal veya sözleşmeye dayalı bir düzenlemenin mevcut olmadığı, yasa ve anasözleşmede belirlenen toplantı nisabını etkilememek kaydıyla (somut olayda etkilemediği görülmektedir) toplantıya katılan temsilcilerin bir bölümünün genel kuruldan ayrılması mümkün bulunduğundan, iptale konu gündem maddesi görüşülürken oylamaya katılan ortakların salt çoğunluğunun karar nisabında esas alınması gerektiği halde yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olmasının bozmayı gerektirdiği gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Yargıtay 11. Hukuk Dairesi bozma gerekçesi benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılardan Mehmet Aslan Yılmaz vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceği göre, davacılardan Mehmet Aslan Yılmaz vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılardan Mehmet Aslan Yılmaz vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceği göre, davacılardan Mehmet Aslan Yılmaz vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılardan Mehmet Aslan Yılmaz vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 2.80 TL harcın temyiz eden taraftan alınmasına, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.