muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26612, Karar No: 2016/23929, Tarih: 25.10.2016

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalılar arasındaki ilişkinin kanuna aykırı ve muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu bünyesinde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiği belirtilerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınması talep edilmiştir. Mahkemece, dava konusu tüm talepler yönünden, davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir. Ne var ki, dava dilekçesinde, davacının işçilik alacaklarının hesaplanmasında emsal işçilerin ücret ve haklarının esas alınması gerektiği, emsal işçi ücret ve haklarının ise bilinmediği, bu yönün araştırılması gerektiği ifade edilerek karşı tarafın elindeki bilgi ve belgelere dayanılmıştır. Talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu halde, dava konusu tüm talepler yönünden, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Anılan sebeple, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, mahkemece, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiş olmasına rağmen, karar gerekçesinde davanın esasına yönelik değerlendirmelerde bulunulması hatalıdır. Hukuki yarar dava şartı olup, dava şartı noksanlığının tespiti halinde, davanın esasına girilmesi mümkün değildir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesinde, “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.” şeklindeki kurala yer verilmiş olup, bu madde uyarınca davalılar lehine 120,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, kabule göre bir diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6107, Karar No: 2022/6819, Tarih: 29.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/6107 E.  ,  2022/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetiden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlerin Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından CMUK'nın 310/3. maddesinde öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 13.01.2015 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği anlaşıldığından, süresi içinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 25.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18263, Karar No: 2010/18417, Tarih: 10.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18263 E.  ,  2010/18417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5.7.2005 tarih ve 2002/1053 -2003/634 sayılı ek kararla hükümlü ... hakkında uyarlama yapıldığı, ancak bu kararın sanığa tebliğine ilişkin dosyada bilgi ve belgenin bulunmadığının anlaşılması karşısında; 15.7.2005 tarih ve 2002/1053 -2003/634 sayılı ek kararın hükümlü ...'e CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurubileceği ve başvuru yöntemini açıklayan davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz isteğini içeren dilekçesi de eklendikten ve gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26902, Karar No: 2015/3045, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26902 E.  ,  2015/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15435, Karar No: 2020/9002, Tarih: 15.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/15435 E.  ,  2020/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Bozmaya uyulmasına karar verildiği halde; sanık hakkında 25.04.2012 tarihli ilk hükümde sonuç olarak 1.240 TL adli para cezası verildiği, hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğu gözetilmeden, bozma üzerine 2.500 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesinde öngörülen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

2- 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün 4. paragrafından sonra gelecek şekilde "CMUK'nın 326/son maddesinde öngörülen kazanılmış hak kuralı nedeniyle sanığın sonuç olarak 1.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine ve 5. paragrafında yer alan "2500 TL adli para cezası" ibaresi çıkarılarak yerine "1.240 TL adli para cezası", "1.500 TL adli para cezası" ibaresi çıkarılarak yerine "240 TL adli para cezası" yazılmak suretiyle hükmedilen ek cezanın "1 yıl 15 gün hapis ve 240 TL adli para cezası" olacak şekilde düzeltilmesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili 7. paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/202, Karar No: 2015/598, Tarih: 22.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/202 E.  ,  2015/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2014/288-2014/811

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 20.05.2013 tarihinde başlatmış olduğu haciz istekli icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 3000.TL kira alacağının davalılardan tahsilini talep etmiş, ödeme emrinin tebliği üzerine davalıların, süresinde borçlarının bulunmadığı yönünde itiraz etmeleri üzerinde, davacı alacaklı Sulh Hukuk Mahkemesine başvurarak itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Davalılar, ikametgahlarının Samsun ili olması sebebiyle yetkisizlik kararı verilmesini talep etmişler, mahkemece HMK.nun 6.maddesine göre genel yetki hususunun incelenmesinin gerektiğinden bahisle davalıların ikametgahının Samsun ili olması sebebiyle , Samsun mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle, yetkisizlik kararı vermiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 6.maddesi (H.U.M.K.nun 9.maddesi) hükmü gereğince davalı kiracının ikamet mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Yasanın 10.maddesi ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 89.maddesi (B.K.nun 73.maddesi) gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle, davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Kural olarak davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da olayımızda olduğu gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bir başka anlatımla kira parası kiraya verenin ayağına götürülüp ödenecek borçlardandır. Bu nedenle davacı alacaklının ikametgah mahkemesi olan davaya bakan mahkeme de yetkili olduğundan işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23146, Karar No: 2008/11696, Tarih: 10.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23146 E.  ,  2008/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2007

Davacı ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından  itibaren  tarım    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa  08.10.2007 günlü oturumda tefhim edilen  kısa kararda sigortalılık bitişi 31.03.2003 olmasına karşın gerekçeli kararda 31.12.2003 olarak gösterilmesi nedeniyle  kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17058, Karar No: 2022/9893, Tarih: 07.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17058 E.  ,  2022/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mükerrer Kadastro

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Doğanşehir ilçesi ...., Köyü çalışma alanında bulunan 270 ada 4 parsel sayılı 38.036,43 m2, 271 ada 2 parsel sayılı 6.106,93 m2 ve 271 ada 4 parsel sayılı 64.903,05 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., imar ihya ve zilyetliğe dayanarak, taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusu ... ili Doğanşehir İlçesi Sürgü Mahallesi 271 ada 2 parsel yönünden davanın kabulüne, kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tespit ve tesciline, ... ili Doğanşehir ilçesi ....., Mahallesi 270 ada 4 parselin 25/04/2018 tarihli jeodezi ve fotogrametri mühendisi ... tarafından sunulan raporda D ile gösterilen kısım ile 271 ada 4 parselin aynı raporda A ve B ile gösterilen kısımları yönünden davanın kabulüne, kadastro tespitinin bu kısımlar yönünden iptali ile bu kısımların parselden ifrazı ile yeni parsel numarası verilerek davacı adına tespit ve tesciline, ... ili Doğanşehir ilçesi ...., Mahallesi 271 ada 4 parselin 25/04/2018 tarihli jeodezi ve fotogrametri mühendisi ... tarafından sunulan raporda C harfi ile gösterilen kısım ile aynı raporda 270 ada 4 parselin E - F ve G ile gösterilen kısımları yönünden davanın reddine, bu kısımların yönünden kadastro tespiti gibi tescillerine karar verilmiş, hükmün, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26708, Karar No: 2023/1046, Tarih: 07.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/26708 E.  ,  2023/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/527E., 2022/84 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

20.01.2017 (... yönünden)

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve temyiz taleplerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçuna yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2017/243 Esas, 2019/312 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; sanık ...'un; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile, sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik hükümler kurulmuştur.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2020/82 Esas, 2020/178 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvurularının CMK'nın 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2020/82 Esas, 2020/178 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf başvurularının CMK'nın 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyasının,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2020 tarih ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunması üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/2315 Esas, 2021/9832 sayılı Kararı ile hükmün "sanıkların aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla, sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılmasının yasaya aykırı olması" gerekçeleriyle sair yönleri incelenmeyen kararın bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/527 Esas, 2022/84 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile, sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik hükümler kurulmuştur.

5. Bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.05.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

İddianamenin CMK'nın 170 inci maddesine uygun olarak düzenlenmediğine, dijital materyallere usulüne uygun el konulmadığına, ByLock'un hukuken delil olmadığına, kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, HTS ve CGNAT kayıtlarının istenmediğine, tanık beyanlarının huzurda alınmadığına ve soru sorma hakkı tanınmadığına, haksız sebeplerle teşdiden ceza verildiğine, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ve bu nedenlerle kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2-... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;