muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3874, Karar No: 2018/6861, Tarih: 20.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3874 E.  ,  2018/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-....A.Ş. adına Av. ...2-... Kimyasalları San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki dava hakkında Sorgun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 09.12.2015 günlü ve 2014/312-2015/552 sayılı hükmün, davacı Kurum va davalılardan ....A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Eldeki dosyada aleyhine hüküm kurulan davalı “... Endüstriyel Bakım Kimyasalları Sanayi Tic. Ltd. Şti’ne” gıyabi hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Ayrıca, Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Mahkemece yetkili Ticaret Sicil Memurluğundan davalı “... Endüstriyel Bakım Kimyasalları Sanayi Tic. Ltd. Şti’ne” kayıtlı adresi sorularak, adı geçen davalı şirkete açıklandığı gibi yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten sonra, gerekirse 6100 sayılı HMK’nın 366 ve 346. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4408, Karar No: 2019/2904, Tarih: 15.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4408 E.  ,  2019/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline gönderilen karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda karar tarihi 2018 yılı itibariyle Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereği 2180 TL maktu vekalet ücreti yerine 2160 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı taraflar yönünden düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hüküm fıkrasının taraflar yararına vekalet ücretinin kararlaştırıldığı 4. ve 5. maddelerindeki "2160 TL" ibareleri silinerek yerine "2180 TL" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25623, Karar No: 2014/28188, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/25623 E.  ,  2014/28188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kayseri 2. İş Mahkemesi

Tarihi :27.05.2014

No :2014/38-2014/354

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan K.. A.. ile E.. B.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 12.1.2002 tarihinden Şeker fabrikasına getirdiği pancarı boşalttığı sırada dökülmeyen pancarları, eli ile indirmek için, kamyon kasasına çıkan sigortalının, hak sahiplerine bağlanan ölüm aylıkları ile cenaze giderinin 1479 sayılı Yasa'nın 63. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dairemizin 31.10.2013 tarihli son bozma ilamı ile, kusur raporları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi istenmiş, uyulan bozma ilamı sonrasında alınan kusur raporunda; Kayseri Şeker Fabrikası'nın % 25, Taşeron S.. T..-D.. İ.. adi ortaklığının % 25, operatör Y.. G..'ün % 5, fabrika müdür yardımcısı E.. B..'ın % 3, işveren vekili O. S..'n % 2, sigortalının % 40 kusurlu olduğu kabul edildiği anlaşılmıştır.Davalı E.. B.. hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmaması nedeniyle bu davalı hakkında verilen ret kararı bozma dışında tutulduğu ve bu davalı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, davalı E.. B.. yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden, oluşa ve mevzuata uygun çelişkiyi giderir maiyette rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayalı olarak karar verilmesi, kabule göre de, cenaze gideri yönünden faize hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı geretirir.

O hâlde, davacı ve davalılardan Kayseri Şekir Fabrikası ile E.. B.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan K.. A.. ve E.. B..'a iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8862, Karar No: 2010/10015, Tarih: 24.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/8862 E.  ,  2010/10015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ereğli-Konya 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.2.2009
Yargıtay — Esas No: 2006/9480, Karar No: 2006/14935, Tarih: 11.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9480 E.  ,  2006/14935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 18.4.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/6455, Karar No: 2014/10687, Tarih: 10.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6455 E.  ,  2014/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15708, Karar No: 2012/22506, Tarih: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15708 E.  ,  2012/22506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6130, Karar No: 2025/3923, Tarih: 14.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6130 E.  ,  2025/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1998/176 E., 2000/144 K.

SUÇ : Kasten öldürme

KARAR : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448, 51/1, 59/2 ve 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararı hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Dairesinin 24.01.2001 tarihli ve 2001/3 Esas, 2001/108 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

3. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile; ''sanık (hükümlü) ...'nin üzerine atılı kasten öldürme suçu bakımından sonuç ceza nazara alınarak lehe yasal değişiklik olmadığı anlaşıldığından Mahkememizce yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,'' karar verilmiştir.

4. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2022/8557 Esas, 2024/1862 Karar sayılı kararı ile özetle "kasten öldürmek suçundan eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte olan 765 s.TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33, 40. maddeleri ile daha sonra yürürlüğe giren 5237 s.TCK.nun 81/1, 29, 62, 53, 63. maddelerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesinden sonuç ceza bakımından sanığın (hükümlünün) lehine bir değişiklik olmadığı anlaşıldığından" gerekçesi ile yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

5. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Lehe yasa karşılaştırması yapılırken, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin 765 sayılı Kanun'un 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu, bu nedenle uyarlama talebinin kabulüyle 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12616, Karar No: 2022/10585, Tarih: 28.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12616 E.  ,  2022/10585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 18/09/2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddelerinin tatbiki yerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bakanlık vekili, katılan mağdure çocuk vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi'nin 30/06/2021 gün ve 2020/1406 E. 2021/990 K. sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7255, Karar No: 2022/12967, Tarih: 29.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7255 E.  ,  2022/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asta müessir fiil suçundan sanık ...'un, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 117/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair 8. Kolordu Komutanlığı Elazığ Askeri Mahkemesinin 22/06/2014 tarihli ve 2014/534 esas, 2014/542 sayılı kararının 15/10/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, inceleme dışı diğer sanık ...'ın denetim süresi içerisinde 13/11/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama neticesinde, hükmün açıklanması ile sanığın 1632 sayılı Kanun'un 117/1, 5237 sayılı Kanun’un 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin KOVANCILAR Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/344 esas, 2018/461 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.06.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2022 tarihli ve KYB. 2022-96817 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Gediz Asliye Ceza Mahkemesince dosyanın diğer sanığı olan inceleme dışı ... hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edildiği ve sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğine dair herhangi bir ihbarın bulunmadığı anlaşılmış ise de, sanığın adli sicil kaydına göre denetim süresi içerisinde 18/06/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2018/146 esas, 2019/235 sayılı kararı ile mahkum edilmiş olması karşısında, sanık hakkında 8. Kolordu Komutanlığı Elazığ Askeri Mahkemesince verilen 22/06/2014 tarihli hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği suçtan dolayı mahkûm olması üzerine dosyayı ele alan mahkemece duruşma açılıp, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 195/1. maddesine göre, yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağrılmasından sonra aynı Kanun'un 231/11. maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerekirken, duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar edilmeyen sanığın savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarih, 2017/344 Esas-2018/461 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 29/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10658, Karar No: 2023/12011, Tarih: 07.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/10658 E.  ,  2023/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 39. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2023 tarih ve 2023/357 Esas, 2023/212 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2869, Karar No: 2024/9295, Tarih: 28.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2869 E.  ,  2024/9295 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1715 Esas, 2023/2888 Karar

DAVA TARİHİ : 27.10.2021

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/995 Esas, 2022/59 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, miktar veya değeri 238.735,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davası için gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, Başkale ilçesi, Azıklı Mahallesi 117 ada 26 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından dere ıslahı çalışması yapılmaması nedeniyle sazlık haline geldiğini, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan bedeli ile ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne ve kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tespiti ile davalı idareden tahsiline ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne ve kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tespiti ile davalı idareden tahsiline ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kamulaştırmasız el atma koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın dere yatağı haline gelmesinde kusurlarının olmadığını, husumetin Maliye Hazinesi ya da Kadastro Genel Müdürlüğünde olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini, ecrimisile hükmedilmemesi gerektiğini ve hükmedilecekse en fazla 5 yıl için verilebileceğini, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç