muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8753, Karar No: 2016/15798, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8753 E.  ,  2016/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde Akdeniz EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, 4090 nolu elektrik abonesi olan davacı şirketten 01/04/2011-08/12/2014 dönemlerine ilişkin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 681.500,00 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek taleple bağlı kalınarak davanın ... yönünden kabulüne, diğer davalı ....yönünden talep edilen dönemlere ilişkin fatura düzenlememesi nedeniyle pasif husumet yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ....... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı ... ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15633, Karar No: 2010/702, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15633 E.  ,  2010/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17051, Karar No: 2015/24205, Tarih: 14.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17051 E.  ,  2015/24205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2015

NUMARASI : 2014/48-2015/44

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın arsa esas karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan yaklaşık 10 kat değerli kabul edilerek değer biçildiğinden bilirkişi raporu inandırıcı olmayıp, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere

göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken, arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde, yapılara objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken, arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde, yapılara objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7105, Karar No: 2018/5665, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7105 E.  ,  2018/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13329, Karar No: 2015/13382, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/13329 E.  ,  2015/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/437-2014/86

Taraflar arasında görülen davada ... ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2014 tarih ve 2013/437-2014/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler elektronik ortamda okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 19/02/2013 tarihinde davalıya ait uçak ile Diyarbakır'dan Ankara'ya yolculuk ettiğini, ancak müvekkilinin 5.000,00 TL'yi aşkın değerindeki eşyasının bavulu ile birlikte uçağın bagajında kaybolduğunu, bu olay üzerine müvekkilinin davalı kuruma başvurarak kaybolan bavul ile birlikte içindeki eşyaların bedeli olan 4.730,00 TL'nin kendisine ödenmesini istediğini, ancak davalı kurumun müvekkiline çok düşük bir bedel ödemeyi teklif ettiğini, kaybolan eşyaların bazılarının müvekkiline hediye edilen eşyalar olması nedeniyle müvekkilinin manevi yönden derin acı ve ıstırap duyduğunu ileri sürerek şimdilik 4.000,00 TL maddi tazminat ile 4.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ortaklığın ticari ikametgahının “Atatürk Havalimanı, Genel Yönetim Binası Yeşilköy-İstanbul” adresinde olduğunu, bu sebeple davanın ... Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini savunarak davanın yetki yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... .... ... A.O'nın ikametgahının ...-İstanbul olduğu, davanın Eskişehir'de açılmasını gerektiren bir yetki kuralının söz konusu olmadığı, HMK'nın 6. maddesi gereğince davanın genel yetkili mahkeme olan davalı ikametgahında açılması gerektiği, davalının yetkili mahkeme olarak olarak ... ... ... A.O'nın merkezi olan Bakırköy Mahkemelerini gösterdiği gerekçesiyle yetkisizlik sebebiyle davanın usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14737, Karar No: 2013/13882, Tarih: 08.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14737 E.  ,  2013/13882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ek ders ücreti, genel tatil ücreti ile vergi indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait anaokulu, ilköğretim birinci ve ikinci kademe, lise birimlerinde hangi alanda ihtiyaç olursa 10.09.2004 tarihinden bu yana beden eğitimi öğretmenliği yaptığını, aylık ücretinin ek ders ücretleri hariç 1.437,02 TL olduğunu, davacının yıllardır davalıya ait okulda 08.00-21.00 ve sonrasına dek çalıştığını, gerek okul takımı antrenmanları, gerek maçlar, gerek hafta sonu çalışmaları, anaokulunda bale dersleri nedeniyle haftanın 7 günü sürekli çalıştığını, derslerin dağınık biçimde Alsancak, Sahil evleri ve Karşıyaka’da bulunan farklı okullarda yürütüldüğünü, okullarda kendisine normal çalıştığı sürenin çok altında göstermelik bir fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti ödendiğini, asla gerçek fazla mesai ücretini alamadığını, bu denli dağınık çalışma yerleri karşılığında yol ücreti dahi ödenmediğini, ücretini alamamasının yanı sıra haftanın 7 günü uzun sürelerle dinlenmeden çalışıyor olması nedeniyle aşırı yorgun olduğunu, son olarak davacıdan yaz okulunda izin yapmaksızın çalışmasının istendiğini, bu noktada senelik izin yapma hakkının da elinden alınmasının söz konusu olduğunu, bu olay üzerine davacının yaz okulu görevini bu yıl yapamayacağını beyan ettiğinde kendisinden istifa etmesinin istendiğini, ayrıca okul yöneticisi ve bağlı bulunduğu bölüm başkanının hakaretine de uğradığını, işyerinde kendisine yönelik oluşan baskı, tehdit, istifaya zorlama, hakaret, kinayeli iğneleyici sözler karşısında davacının tazminatının ödenmesini istediğini, ret cevabı alınca İş Kanunu madde 24 doğrultusunda haklı nedenle derhal iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, davacının ihtarname çektiğini, bu ihtarnameye davalının cevap verdiğini, davalının bu cevabının dahi davacının haklılığına delil niteliğinde olduğunu, davacının cevabi ihtarname ile ruhi bunalım geçirmekle, depresyon altında olmakla itham edildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin, ek ders ve vergi indirimi alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, dilekçede belirtilen hususların gerçek olmadığını, davacının çektiği ihtara karşılık cevabi ihtarlarında okul açılışında görevinin başına dönmüş olmasını arzu ettiklerini, kendisi ile çalışmaya devam etmek istediklerini belirttiklerini, yine ihtarlarında yaz okulunda çalışmak gibi bir zaruretiniz yok dediklerini, herhangi bir zorlamanın mevzubahis olmadığını, nitekim davacının bir önceki yaz okulunda da görev almadığını, okulların bağımsız kurumlar olmadığını, tüm çalışma koşulları, çalışma dönemlerinin Milli Eğitim Bakanlığının gözetim ve denetimi, daha da önemlisi planladığı ve emrettiği şekilde gerçekleştiğini, davacının tüm yasal haklarının ek ders ücretlerinin eksiksiz olarak verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının aylık 1.437,02 TL ücretle çalıştığı, ayrıca saat ücreti karşılığı verdiği derslerden ek ders ücreti elde ettiği ve ücretinin bu karma sisteme göre belirlendiği, ek ders ücretlerinin imzalı bordrolarda ayrıca tahakkuk ettirilerek ödendiği ve ödemelerin ihtirazi kayıtsız tahsil edildiği, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı, davacının hakarete uğradığı iddiasını somutlaştırıp kanıtlayamadığı ve iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini de kanıtlayamadığı gerekçesiyle yıllık izin ve bayram tatili ücreti alacaklarının tahsiline, diğer kalemlere ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Somut olayda, bayram tatili alacağının çıkması, rızası dışında yazın da çalıştırılmak istenmesi karşısında iş akdinin davacı işçi tarafından İş Kanunu'nun madde 24 uyarınca haklı nedenle feshedildiği gerçeği karşısında, haklı feshe dayalı kıdem tazminatı isteminin kabulü gerekirken, reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1470, Karar No: 2022/1619, Tarih: 31.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/1470 E.  ,  2022/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62, 53, 58/7-9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).