muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1128, Karar No: 2015/3219, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1128 E.  ,  2015/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... . Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı ... Başkanlığınca yapılan imar uygulaması sonucu ...ye ait taşınmazların yüzölçümlerinin azalması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve hakem tarafından çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun kapsamında kalan uyuşmazlıklardan olmadığı ve genel görevli mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde "Umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği"; aynı Kanunun 4. maddesinde de, taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların kanun kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davanın, davalı ... başkanlığınca yapılan imar uygulaması sonucu ...ye ait taşınmazların yüzölçümlerinin azalması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 03.07.2003 tarihinde kabul edilip 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü değiştirilerek, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu madde kapsamı dışına çıkarılıp, uyuşmazlıkların genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın genel görevli mahkeme olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5303, Karar No: 2012/7119, Tarih: 03.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5303 E.  ,  2012/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin ve ortaklık payının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı ...'a ait kooperatif hissesini noterde 08.03.2010 tarihli sözleşmeyle devir aldığını, devir işlemini davalı kooperatife bildirdiğini, müvekkilinin 30.06.2010 tarihinde yapılan genel kurula katıldığını, inşaatlar uzun süreceğinden noter aracılığıyla 21.07.2010 tarihli ihtarnameyle istifasını yazılı olarak bildirdiğini, katılım bedellerinin geri ödenmesi için icra takibi başlattıklarını, ancak kooperatif tarafından davacıya kooperatifte üyelik kaydının bulunmadığının bildirildiğini ileri sürerek, davacının davalı kooperatif üyeliğinin ve ortaklık payının miktarının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalıya, tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, iddiaya göre, TMK'nun 138 maddesi kapsamında, HMK'nun 114/1-h maddesinde dava şartlarının tek tek belirtildiği,mahkemenin davanın her aşamasında HMK'nın 115. maddesine göre dava şartlarını kendiliğinden araştırılabileceği, bu kapsamda ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1007 Esas sayılı dosyasına göre davacının davalı kooperatif aleyhine icra takibi yaptığı ve davalının itirazı ile takibin durduğu, bu durumda davacının itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı olabileceği, buna rağmen işbu tespit davasını açmakta hukuki bir yararının bulunmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin HMK'nın 114/1-h maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 106/2. maddesinde “Tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, davacının itirazın iptali davasının reddi halinde kötüniyet tazminatı ve nispi vekalet ücreti ile sorumlu tutulabileceğinden, bunları göze almak istemeyen ve üyeliğinin devam ettiğini düşünen davacının itirazın iptali davası açmaya zorlanamayacağı, işbu dava sonucunda kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesi halinde, bu karar üzerine davacının davalıdan konut karşılığı tazminat isteyebileceği gibi; işbu davanın reddi halinde, davacı kendisine üyeliği devredene nedensiz zenginleşme iddiasıyla husumet

yönelterek ödediği devir bedelinin istirdadını isteyebileceği gözönünde bulundurularak, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğunun kabulü ile davalıya duruşma günü ve dava dilekçesi tebliğ edilip, taraf teşkilinin sağlanmasından sonra uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22379, Karar No: 2015/17092, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22379 E.  ,  2015/17092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat: 07.00 sıralarında gündüz vakti, açık havada, yerleşim yeri dışında, bölünmüş, eğimsiz, düz, kuru yüzeyli asfalt kaplama yolda, ölen sürücü ... yönetimindeki otomobil ile ... yönünden .. yönüne seyri sırasında geldiği olay yeri kavşağa giriş yapmadan önce, seyir yönü üzerinde bulunan "dur" trafik levhası ile "kırmızı renkli ikaz lambasını" dikkate almadan kavşağa girdiği sırada seyir yönüne göre kavşağa yolun sol tarafına giren ve kavşak öncesi kendisine hitaben sırasıyla; "90 km/s hız tahdidi", "kontrolsüz kavşak" ve "50 km/s hız tahdidi" trafik levhaları ile "sarı renkli ikaz lambası" bulunan, kavşağa girdiği sırada hızının 60-70 km/s civarında olduğu yönündeki kendi beyanından anlaşılan sanık ... idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu otomobil sürücüsü... ve aracındaki yolcu ... ve sanığın aracındaki yolcu ...öldüğü olayda; kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Kurumu raporu ile tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği belirlenen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15707, Karar No: 2012/2648, Tarih: 13.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15707 E.  ,  2012/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 81.maddesinin 9. fıkrasının l/a bendinde; "bu maddenin yedinci fıkrasında sayılan yerlerde, bandrol almaksızın satanlar hakkında 3 aydan 2 yıla kadar hapis veya beşmilyar liradan ellimilyar liraya kadar ağır para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden" l/b bendinde "bandrol almaksızın çoğaltan ve yayan veya eser sahibinin ve bağlantılı hak sahibinin haklarını ihlal edecek şekilde bedelsiz yayan, bu kanuna ve ilgili mevzuata uygun alınmış bandrolleri mevzuatta belirlenen şekilde yapıştırmadan bedelli ve bedelsiz yayan kişiler hakkında, iki yıldan dört yıla kadar hapis veya elli milyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasına veya zararın ağırlığı dikkate alınarak her ikisine birden hükmolunur" denilmektedir.

5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 4.fıkrasında "bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." İçtimayı düzenleyen 13.fıkrasında; "bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71`inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71`inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." hükümleri yer almaktadır.

5728 sayılı yasa ile değişik 71/1.maddesinde "bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" ifadelerine yer verilmiştir.

Aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 5728 sayılı yasa ile değişik 75.maddesinin 2.fıkrasına göre; "bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere, ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 61/9 maddesi gereğince “adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağına” dair düzenleme 19.12.2006 tarih 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesinde yer alan seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/1.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğu ve dava konusu suçun 07.01.2006 tarihinde işlendiği de gözetilip;

Bu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun yürürlük ve uygulama şekli hakkında kanunun 9/3.maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın bütün hükümleri somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle sanık yararına olan yasanın belirlenip sonucuna göre mahkemece uygulama yapılmasının gerekmesi;

Bozmayı icabettirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2309, Karar No: 2018/1753, Tarih: 12.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2309 E.  ,  2018/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/11/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9920, Karar No: 2012/11311, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9920 E.  ,  2012/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin mahsubu ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm kısmının 6 numaralı bendinden sonra gelen "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL sı maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/326, Karar No: 2021/6000, Tarih: 29.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/326 E.  ,  2021/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Müşteki ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen, açılan davaya müdahil olarak katılma hakkı olmayan ve hükmü temyiz yetkisi bulunmayan müşteki ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Müşteki Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, dere yatağında olduğu için kamuya ait olduğu tespit edilen ağaçları kesip yakacak olarak kullandığı anlaşılan davaya konu olayda, açılan davadan haberdar edilmeyen, hırsızlık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığı’nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğundan ve temyiz yetkisi bulunduğunun anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki Bakanlığı’nın davaya hırsızlık suçundan katılan sıfatının kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 141/1 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun alındığı 03.04.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2488, Karar No: 2022/10390, Tarih: 31.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2488 E.  ,  2022/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin vermiş olduğu 14.07.2011 tarihli ilk kararında sanık hakkında 6 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 100,00TL adli para cezalarına hükmedildiğini, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce 15.05.2014 tarih ve 2013/19834 Esas, 2014/12178 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/107 E-2015/943 K sayılı 16.07.2015 tarihinde kesinleşen hükmü ile TCK'nun 43. Maddesinin uygulanması için kazanılmış hakkı korunarak bozulduğu, kesinleşen dosyasında da 12.11.2014 tarihli ilk kararda sanığın kazanılmış hakkının 6 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 100,00TL adli para cezası olduğu halde Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 10.12.2014 tarih ve 2013/20161 Esas, 2014/20938 karar sayılı kararı ile bozularak yapılan yargılama sonucu ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/107E-2015/943 K sayılı dosyasında sanık hakkında TCK'nun 43/1. maddesi uygulanarak sanığa 6 ay hapis cezası ve 100,00TL adli para cezası üzerinden 1 ay 15 gün hapis ve 25,00TL adli para cezası verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 16.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; temyiz incelemesine konu 05.04.2021 tarihli kararda sanık hakkında her iki davadan dolayı hakkında infaz edilecek ceza miktarı toplamının 12 ay hapis ve 200,00TL adli para cezasını geçemeyeceği gözetilerek 12 ay hapis ve 200,00TL adli para cezasından aynı mahkemenin 2015/107 E-2015/943 K. sayılı kesinleşen hükümdeki 7 ay, 15 gün hapis ve 125,00TL adli para cezası dikkate alınarak temyiz incelemesine konu kararda infazın 4 ay, 15 gün hapis ve 75,00TL adli para cezası olarak yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17021, Karar No: 2020/5628, Tarih: 30.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17021 E.  ,  2020/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/11/2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... adına köy muhtarı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 514 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, parselin yola çıkışının bulunmadığını, yol çıkmak için en uygun yer olan köy boşluğundan açtığı yol hakkında köy muhtarlığının şikayeti üzerine Devrekani Kaymakamlığı tarafından men kararı verildiğini belirterek, davalıya ait köy boşluğu olarak bırakılan alandan, bedeli karşılığında geçit hakkı verilmesini istemiştir.

Davalı ... adına köy muhtarı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, teknik bilirkişiler... ve ...nün 19/04/2016 tarihli rapor ve krokisinde II numaralı güzergah (G\_2) olarak gösterilen tapulama harici taşlık alandan geçen 168,24 m2 lik alandan davacıya ait Devrekani ilçesi, Başakpınartepe Köyü 514 parsel lehine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü davalı köy muhtarı temyiz etmiş, mahkeme ek karar ile dava değeri kesinlik sınırı içinde kaldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Taşınmazların aynına ilişkin davalar, taşınmazın değerine bakılmaksızın temyiz yoluna gidilebilecek davalardan olduğundan temyiz isteminin reddine dair karar kaldırılarak, hükmün esastan incelenmesi gerekmiştir.

Zorunlu geçit hakkının hukuki niteliği gereği leh ve aleyhine geçit tesisi istenen taşınmazların tapu siciline kayıtlı olmaları gerekir. 11.02.1959 tarihli ve 1958/14 Esas, 1959/13 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında zorunlu geçit hakkının ancak tapuda kayıtlı taşınmazlar hakkında söz konusu olabileceği, tapu siciline kayıtlı olmayan yerler için böyle bir zorunluluk doğduğunda ise tapuya tescil gerekliliği yerine getirildikten sonra ihtiyaç sahibi kişinin talepte bulunmasının mümkün olduğu öngörülmüştür.

Bu nedenle zorunlu geçit gereksinimi duyan davacı taşınmazına geçit için uygun diğer alternatifler incelenmeli, tapuda kayıtlı taşınmazlardan geçit verilmesinin uygun olup olmadığı gerekçeleri belirtilerek incelenmeli, uygun değil ise tapuda kayıtlı olmayan tescil harici yerin tapuya tescilini sağlamak için davacıya dava açması için yetki ve süre verilmeli, bu davanın sonucu beklenmeli, bu işlemler tamamlandıktan sonra geçit istemi incelenmesi gerekirken yanılgılı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan