muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18583, Karar No: 2010/30933, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18583 E.  ,  2010/30933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bilindiği üzere dava şartlarından olan husumet (sıfat) ehliyeti, davanın tarafları arasındaki ilişki ile ilgili olup dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verilebilmesi için bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatlarını haiz olmaları gerekir.

Bir subjektif hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı), kural olarak o hakkın sahibine aittir(aktif husumet).

Bir subjektif hak, kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi, o hakka uymakla yükümlü (borçlu) olan kişi olup, doktrinde buna da pasif husumet (veya davalı sıfatı) denmektedir (B.Kuru Medeni Usul Hukuku sf:222, 1993 baskı Ankara). Husumet ehliyeti, dava şartı olup mahkemece re'sen dikkate alınmalıdır.

Somut olayda borçluların icra mahkemesine başvurusu, imzaya ve borca itiraza ilişkin olmakla, itirazın yasal hasmı icra takibinin alacaklısı olup, takibin tarafı olmayan ilgisiz 3. kişi itirazda hasım olarak gösterilemez.

O halde mahkemece 3.kişi yönünden itirazın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile  itirazın kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenlerine göre sair itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 21/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/766, Karar No: 2022/3355, Tarih: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/766 E.  ,  2022/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle; 2.560,64 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/325 Esas-2015/123 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 11.11.2014 – 04.02.2015 tarihleri arasında 85 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.06.2015 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu;

Davacının 3.300,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.560,64 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin manevi tazminatın fazla olduğuna ve sair nedenlere ilişkin, davacı vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "2.535,81" TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "2.560,64" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12802, Karar No: 2014/12339, Tarih: 08.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/12802 E.  ,  2014/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/298296

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2009/803 Esas, 2011/284 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebliğnamede ismine yer verilen M.. S.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların gözaltında geçirdikleri sürelerin gerekçeli karar başlığına mahallinde eklenerek bu sürenin TCK'nın 63. maddesine göre infaz aşamasında mahsup edilmesi mümkün görülmüş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK’nın 43/2 maddesi ile mükerrir olan sanık M.. S.. hakkında aynı Kanunun 58/6-7. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık M.. S..'in “...asayiş şube müdürü arama yapacağını bana söyledi. Bende arama iznini sordum. Bunun üzerine bana " arama izni benim, ben her şeyi yaparım, aramada yapacağım dedi. Bunun üzerine ben izinsiz arama yapamayacaklarını söyleyince asayiş şube müdürü küfür ederek tutun şunu şeklinde küfürlü söz söyledi” şeklindeki savunması, bunu doğrulayan tanık Zeynal Gözlü'nün anlatımları ve konutta yapılmak istenen arama işleminde CMK'nın 119. maddesi gereğince yöntemince alınmış bir arama kararı bulunmaması karşısında; olayın başlangıcı ile gelişimi irdelenip sanıklar hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20077, Karar No: 2024/11662, Tarih: 11.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20077 E.  ,  2024/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/261 E., 2016/500 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/261 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararının, şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası ile aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği davaya katılma ve sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66542, Karar No: 2011/20992, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66542 E.  ,  2011/20992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Sanığın çalıntı çeki herhangibir müşteriden aldığını ve çeki kaydetmediği için kimden aldığını da bilmediğini beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından suça konu çekin aslı getirtilip çek üzerindeki yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı imzanın sanığa ait olup olmadığı belirlenip çek arkasında çiro silsilesi bulunduğuna göre öncelikle çekin arka yüzünde sanıktan önce cirosu bulunan ... ismi ve imzasının gerçek kişiye ait olup olmadığının bu şahıs araştırılarak tespiti, gerçek kişi olması halinde konu ile ilgili bilgilerinin alınması çek üzerindeki yazı ve imza incelemesi yaptırılması şahsın hayali olması olasılığı da gözetilerek bu yazı ve imzanında sanığa ait olup olmadığı konusunda işin uzmanlarından rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

2-Denetime olanak sağlaması bakımından suça konu çek aslının dosya içerisinde bulundurulmaması

3-Dolandırıcılık suçundan temel ceza belirlenirken adli para cezası gün olarak tayin edilip artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra bulunacak miktarın 5237 Sayılı TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince 20-100 TL arasında arasında belirlenecek miktar ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan miktar belirlenerek sanığa adli para cezası tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6247, Karar No: 2015/13731, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6247 E.  ,  2015/13731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ......... MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/234-2014/374

Taraflar arasında görülen davada İ......... Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2013/234-2014/374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ........... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı İ.. A...'de çalışan davalı K.. A..'nın sahibi bulunduğu ......... A.Ş.'ye ait bedelsiz dağıtılan %11 hissesinde mevcut olan hakkını müvekkiline satarak devrettiğini, ......... A.Ş. ve ......... Çalışanları Yardımlaşma Sandığı Vakfına noter kanalı ile keşide edilen ihtarnameyle, kayıtlara devir hususunun işlenmesinin talep edildiğini, bedelsiz hisseden yararlananların kimler olacağı hususunda doğan ihtilaf ve akabinde açılan binlerce dava sonucunda kesinleşen yargı kararı neticesinde hisseden yararlananların çoğaldığını, dava dışı Vakfın genel kurulunda yargı kararları ışığında yeniden paylaşım yapılarak davalı K.. A..'nın yararlandığı bedelsiz hisse sayısının 8.431,81 olarak sabitlendiğini, 2013 yılı Ocak ayında yapılan Genel Kurul Kararı ile Vakfın mülkiyeti kendisine ait olan tüm bu hisseleri yararlananlar adına mülkiyet devri kararı aldığını, bu kararı .... A.Ş'ye liste ile bildirdiği gibi ......... A.Ş'ye yazılı olarak ileterek kişiler adına tescili talep ettiğini, bunun üzerine noter kanalı ile ihtarname keşide edilerek temlik alınan hissenin müvekkili adına tescilinin istendiğini ancak ihtarnameye cevap verilmediğini ileri sürerek, mülkiyeti davalı K.. A..'ya ait olan İskenderun

.......A.Ş'ye ait 8.431,81 adet şirket hissesinin mülkiyetinin davacıya devir edildiğinin tespiti ile bu hisselerin davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiş; 31.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle şirket hisse adedinin 10.788,91 olduğunu belirtmiştir.

Davalılar ve feri müdahil vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı K.. A.., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre; davalı K.. A..'ya tahsis edilen intifa senedine ilişkin olarak verilen belgede, iş bu belgenin vakıf dışında üçüncü şahıslara satılamayacağı, devir ve ciro edilemeyeceğinin belirtildiği, davacı tarafından uyuşmazlık konusu edilen intifa senedinin davacı adına tescili talebinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/907, Karar No: 2025/982, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/907 E.  ,  2025/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/943 E., 2024/2448 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/50 E., 2022/353 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararı davacı vekili tarafından eski hâle getirme istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... ile diğer davalılar murisi ... ...'in davacı murisinin şirketinde yönetim kurulu üyesi olduklarını, davacı ile davalı ...'in ortak murisi ... ...'ün kendi malvarlığından bedelini ödeyerek İstanbul ili, Silivri ilçesi, Büyükçavuşlu köyündeki 104 ada 1 ve 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazları mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalı ... ve diğer davalılar murisi ... ... adına 1/2'şer paylı tescil ettirdiğini, taşınmazların aslında muris ...'e ait olduğunu, satış bedelleri ile gerçek değerler arasında fark olduğunu, davalıların alım gücü olmadığını ileri sürerek 104 ada 1-5-6-7-8 parsel ve 116 ada 1-7-8-9-10-11-12 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına tapu kayıtlarının davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tescilini, olmazsa davacının miras payı oranında bedelin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıların muris ...'den herhangi bir taşınmaz devralmadığını, davalı ... ve diğer davalılar murisi ... ...'in kendi malvarlıklarıyla 104 ada 1 ve 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazı yarı yarıya tespit maliklerinden aldıklarını, parselasyon sonucu 19 adet taşınmaz oluştuğunu, 10 parselin davalı ...'e, 9 parselin diğer malik ... ...'e düştüğünü, 116 ada 1 parselde davalı ...'in payı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... ve ... ... vekilleri cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ... ...'in şirketteki hisselerini 2015 yılında davacının murisine devrederek şirketten ayrıldığını, davalılar murisinin kendi kazanımlarıyla taşınmazlar aldığını, taşınmazların davacı murisi ile ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların dava konusu taşınmazları davacının murisinden edinmedikleri, davacı murisinin hiçbir zaman taşınmazlara malik olmadığı, somut olayda 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların dava konusu taşınmazları davacının murisinden edinmedikleri, davacı murisinin hiçbir zaman taşınmazlara malik olmadığı, somut olayda 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararı ile; davalıların dava konusu taşınmazları davadışı üçüncü kişilerden satın aldıkları, somut olayda 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı, bu haliyle bilirkişi raporuna itirazın sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararına karşı davacı vekili tarafından eski hâle getirme istemiyle kesinleştirme şerhinin iptali talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 22.01.2025 tarihli ek kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 09.10.2024 tarihli kararın davacı vekili Avukat ...'ya 09.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/2. maddesi ve Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca vekil birden çok ise birine yapılan tebligatın yeterli olduğu, avukatların tevkil yetkisini haiz oldukları vekâletnameyi kapsayacak şekilde başka bir avukata vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebileceği, yetki belgesinin vekâletname hükmünde olduğu, davacı vekilince temyiz sebebi belirtilmediği, tebellüğ eden vekilin raporlu olduğu gerekçesiyle eski hâle getirme talebinin 6100 sayılı HMK'nın 98/2. maddesi uyarınca Yargıtaydan istenebileceği gerekçesiyle kesinleştirme işleminin iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ VE ESKİ HÂLE GETİRME TALEBİ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ VE ESKİ HÂLE GETİRME TALEBİ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili eski hâle getirme talepli temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvurusunun esastan reddine dair 09.10.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının yalnızca duruşmalara katılması için tevkil edilen Avukat ...'ya usulsüz olarak tebliğ edildiğini, dosyada bütün işlemleri davacı vekili olarak Avukat ...'ın yürüttüğünü, Avukat ...'ın kanser hastalığı nedeniyle kemoterapi tedavisi görmesi sebebiyle haber verebilecek durumda olmadığını, işgöremezlik raporu olduğunu, Avukat ...'ın ödeme emri geldiği tarih olan 14.01.2025 tarihinde karardan haberdar olduğunu, esasa ilişkin olarak murisin, eşi ve davalı ...'e hisse vererek diğer davalılar murisiyle birlikte şirketini kurduğunu, muristen davalılara doğrudan geçen taşınmaz olmasa dahi dava konusu taşınmazların murisin şirketinden edinilen kazançlarla alındığını, davalıların taşınmazları alacak maddi güçleri olmadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararının kaldırılmasını, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamından; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararıyla davalıların dava konusu taşınmazları muristen değil, üçüncü kişilerden satın almaları sebebiyle somut olayda 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama olanağı bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararının usulüne uygun vekâletname yerine geçen yetki belgesi ile tevkil edilen davacı vekili Avukat ...'ya 09.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/2. maddesi ve Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca vekil birden çok ise birine tebligatın yeterli olduğu, buna göre davacı tarafın kararı temyiz süresinin 09.11.2024 tarihinde başladığı ve 25.11.2025 pazartesi günü bittiği, davacı vekili Avukat ... tarafından ibraz edilen eski hale getirme talepli temyiz dilekçesinin ekinde yer verilen Özel Acıbadem Atakent Hastanesinden verilme onkoloji alanında uzman üç hekim imzalı iş göremezlik raporunda, kararı tebellüğ eden Avukat ...'nın tebellüğ tarihi 09.11.2024 tarihini kapsar şekilde 25.09.2024 tarihi ilâ 25.03.2025 tarihleri arasında 6 ay süreyle istirahatli olduğunun, aynı hastaneden verilme tıbbi onkoloji uzmanı hekim tarafından imzalı sağlık raporunda da Avukat ...'nın 11.07.2024 tarihine kadar 2 seans kemoterapi tedavisi aldığı, en az 1 yıl daha kemoterapi tedavisi alacağının bildirildiği, davacı vekili Avukat ...'ın bildirdiği 14.01.2025 ıttıla tarihinden itibaren HMK'nın 96/1.maddesindeki 2 haftalık eski hâle getirme süresi içinde 28.01.2025 tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararı eski hâle getirme istemli temyiz ettiği anlaşılmaktadır.