muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4830, Karar No: 2019/778, Tarih: 23.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/4830 E.  ,  2019/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı 3. kişi vekili ve davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K.. A R A R

Davacı 3. kişi vekili; 25.11.2013 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait menkullerin haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddialarının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili; müvekkili şirketin haciz adresinde faaliyet göstermediğini, mahcuzlara ilişkin mülkiyet iddialarının bulunmadığını açıklayarak davaya itirazlarının olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 3. kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ olduğu, haczin yapıldığı taşınmazın borçlu şirkete ait iken, takip tarihinden sonra 3. kişi şirkete satıldığı, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak ileri sürüldüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı 3. kişi vekili ve davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içeriği ve UYAP kayıtlarına göre ... Anadolu 18. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12.06.2014 tarih 2014/125 Esas 2014/227 sayılı kararı ile borçlu As Vinç San. ve Tic. Ltd. Şti'nin iflasının açıldığı, kararın 01.07.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İflas davasının sonucunda verilecek iflas kararı kesinleştiğinde, borçlu hakkındaki icra takipleri düşeceği için dava konusu haciz de ortadan kalkacaktır. (İİK'nin 193/2. maddesi)

Borçlu şirket hakkında verilen iflas kararı, istihkak iddiası hakkında verilen karardan önce kesinleşmiştir. Bu durumda, Mahkemece, adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nin 193/2 maddesi uyarınca takibin düştüğü ve hacizlerin kalktığı, dolayısıyla dava konusuz kaldığından, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, yargılama giderleri ile maktu karar ve ilam harcının ve nispi vekalet ücretinin davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekili ve davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12754, Karar No: 2015/19319, Tarih: 02.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12754 E.  ,  2015/19319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2008/435-2013/597

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan Y.. A..., Yeni T Y İ San. Ve Tic. Ltd. Şti, D B S Y E İml San Ve Tic Ltd Şti ve A.. Ş.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi D S tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere,kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davacılar ile davalı Y TY Ltd.Şti ve D B S Y Ltd.Şti.'nin tüm, davalı Y K S A.Ş ile A S A.Ş. vekillerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 22.01.2008 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne Ş.. G.. için 7.521,87 TL maddi-20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı baba C.. G.. için 7.113,32 TL maddi-20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeşler için 3.000,00'erTL manevi tazminatın, davacı nine için ise 1.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.01.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı M.. Y.. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, davalı A.Ş ile A.Ş'nin poliçe limiti ile sorumluluklarına, karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, işyeri mali sorumluluk sigortacısı olan davalı sigorta şirketlerinden A.Ş.'ne 26.03.2008 tarihinde tazminat için başvurulduğu, diğer davalı A.Ş.'ye ise öncesinde herhangi bir başvuruda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

.../....

Tazminat davalarında sigorta şirketlerinin maddi ve manevi zarar sorumluluklarının poliçe limiti ve kapsamı kadar olduğu hususu izahtan varestedir. Bunun yanında haksız fiil sorumluluğu dışında temerrüt faizi için kural olarak borçlunun öncelikle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borcun muaccel olması kendiliğinden borçlunun temerrüde düşmesini gerektirmez. Ayrıca, Türk Borçlar Kanunu’nun 117/I. maddesi gereğince temerrüt için alacaklının ihtar yapması da gereklidir. Sigortacının temerrüde düşmesi ve faizden sorumlu tutulabilmesi için ise kendisine başvuruya rağmen sekiz işgünü içinde tazminat ödememiş olması gerekir.

Somut olayda ise, davalı sigorta şirketleri anılan iş kazasından ötürü haksız fiil sorumlusu olmayıp bu davalıların sorumluluğu diğer davalı işverenlerle yaptıkları sigorta sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın açılması öncesinde ise yalnızca A.Ş'ne davacılar tarafından 26.03.2008 tarihinde ihtar yapılmış ve buna göre 03.04.2008 tarihinde temerrüde düşürülmüştür. Diğer davalı sigorta şirketi olan A.Ş. bakımından ise dava tarihi öncesinde temerrüde düşürme söz konusu olmamıştır. Hal böyle olunca hüküm altına alınan tazminatların faizi bakımından davalı sigorta şirketlerinin temerrüde düştükleri tarihler yerine kaza tarihinden işleyecek yasal faiz ile sorumlu tutulmaları doğru olmamıştır.

O halde davalı A.Ş ile A.Ş. vekillerinin bu hususları da içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklama gereğince 10.10.2013 tarihli kararın 3. maddesinde yazılı olan “3-) Davalı A.Ş ile A.Ş'nin poliçe limiti ile sorumluluklarına,” hükmünün tümüyle silinerek yerine “3-) Hüküm altına alınan tazminatlar bakımından davalı A.Ş.'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizle, davalı A.Ş'nin ise 03.04.2008 tarihinden işleyecek yasal faizle ve yine her iki şirketinde poliçe limiti ile sorumluluklarına,” hükmünün yazılmasına. Kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 02.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22003, Karar No: 2013/31589, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/22003 E.  ,  2013/31589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Duruşma açılıp taraflara usulüne uygun davetiye gönderilip karar verilmesi gerekirken tensiple birlikte beraat kararı verilerek CMK'nın 175/2 ve 223/1.maddelerine aykırı davranılması,

2-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

3-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7643, Karar No: 2014/6895, Tarih: 11.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/7643 E.  ,  2014/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Miras ortaklığına temsilci atanması

K A R A R

Dairemizin 18.02.2014 gün 2013/10661 Esas ve 2014/2671 Karar sayılı geri çevirme yazısında, Bursa Tereke Mahkemesi'nin 2010/121 Esas sayılı dosyası ile Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1404 Esas sayılı dosyalarının temin edilip dosya arasına konulması istenilmiştir. Mahkemece, istenilen dosyalardan Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1404 Esas sayılı dosyası eklenmeden temyiz incelemesi için dosya Yargıtay'a iade edilmiştir.

Bu kez evrak içeriğinin dikkatli bir biçimde okunması, üçüncü bir yazışmaya sebebiyet verilmemesi için bizzat mahkeme hakiminin denetiminde eksikliğin giderilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2062, Karar No: 2011/8803, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2062 E.  ,  2011/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1525, Karar No: 2014/7249, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1525 E.  ,  2014/7249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2013 (EK KARAR: 22.11.2013)

NUMARASI : 2013/2-2013/158

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6854, Karar No: 2015/3468, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6854 E.  ,  2015/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5088, Karar No: 2024/8981, Tarih: 12.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/5088 E.  ,  2024/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/877 Esas, 2022/39 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kaydından sanığın hükümden sonra 22.06.2024 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, bu hususun mahallinde araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bursa Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11663, Karar No: 2013/13911, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11663 E.  ,  2013/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2009/347-2012/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılardan ... ile müvekkillerinin murisi...'in diğer davalı bankada ortak hesaplarının bulunduğunu, 27.03.2002 tarihli usulsüz işlem ile ortak hesaptaki hisse senedi bedellerinin davalı ...'in hesabına aktarıldığını ileri sürerek davacılar murisinin payına düşen hisse senetlerinin bedelleri ile kar paylarının davalılardan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alacak iddiasının zamanaşımına uğradığını, davacılar murisi ile müvekkilinin ortak hesaplarının olmadığını, hisse senetleri ile ilgili virman işleminin yapılmadığını, işlem yapılmış olsa dahi ortak imza kontrolü yapmayan diğer davalı bankanın sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili, davacıların murislerinin ölümünden sonra hesap üzerinde yapılan tüm işlemlerin usulüne uygun olduğunu, davacıların iyi niyetli olmadığını ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.