muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5428, Karar No: 2011/6877, Tarih: 01.11.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA,

2- Sanık ... Topal hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçunun oluşumu için, gerçek kişi tacirin ticaret sicili memurluğuna kayıtlı olması ve ticareti terk keyfiyetini on beş günlük süre içinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün alacaklılarının isim ve adreslerini içeren mal beyanında bulunmaması gerekmektedir. Hal böyle olunca, sanık ... Topal’ın gerçek kişi tacir olarak ticaret sicili memurluğunda kayıtlı olup olmadığı gerçek kişi tacir olarak kaydının bulunduğunun anlaşılması halinde bu kez, vergi mükellefiyetinin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulmadan ve kayıtlı olduğu adres dışında başka adreste ticaret yapıp yapmadığı zabıta marifetiyle araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2372, Karar No: 2016/2624, Tarih: 15.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2372 E.  ,  2016/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 126 ada 41 parsel sayılı 1.319,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiş, 128 ada 10 parsel sayılı 1.557,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tarafından, davalı ... ve ..... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, dava konusu parsellerin tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazlardan 126 ada 41 parsel sayılı taşınmazın tamamı 6 pay kabul edilerek, 1/6'şar payın davacılar adına, 4/6 payın davalı adına, 128 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tamamı 3 pay kabul edilerek, 1/3'er payın davacılar adına, 1/3 payın davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazların kök murisleri .....'den geldiğini ve murisin terekesinin taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmış; davalı ... ise, kök murisleri .... tarafından taşınmazların diğer davalı ....'e hibe edildiğini, kendisinin de taşınmazları ....'den satın aldığını savunmuştur. Mahallinde yapılan keşifte mahalli bilirkişiler ... ve Asım Demir; çekişmeli taşınmazların kök muris ....' den geldiğini, ....'in amcalarıyla birlikte terekeyi taksim ettiğini, ....'in de taşınmazları davalı ...'e sattığını beyan etmişler, tespit bilirkişileri ... ve ... ise taşınmazların .... tarafından ....'e verildiğini, onun da taşınmazları davalı ...'e sattığını beyan etmiş, davacıların amcası olan tanıkları Hüseyin, taşınmazların muris ....'den geldiğini, ölümüyle terekesinin taksim edildiğini ancak davacılara yer verildiğini bilmediğini beyan etmiş, davalı tanığı ... ise çekişmeli taşınmazlardan 128 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ....'e dedesinden kaldığını, ....'in amcalarıyla birlikte terekeyi taksim ettiğini, kardeşleriyle taksim yapmadığını, 126 ada 41 parsel sayılı taşınmazın .... tarafından ....'e verildiğini, daha sonra taşınmazların .... tarafından davalı ...'e sattığını beyan etmiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ....'den geldiği ve ölümünün ardından davalı ....'in, amcalarıyla bir araya gelerek ....'in terekesini paylaştığı, çekişmeli taşınmazların davacıların babası, davalı ...'in dedesi olan ...'den dolayı ....'e verildiği, davacıların bu paylaşıma zımni olarak...gösterdikleri ancak muris ...'in terekesinin mirasçılarınca taksim edilmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Çekişmeli taşınmazların kök muris ....'den kaldığı uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazların ....'in sağlığında mirasçıları paylaştırılıp paylaştırmadığı, paylaştırmamışsa ....'in ölümünden sonra terekesinin yöntemince taksim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, bu husustaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından muris .... ...'e ait taşınmazların tüm mirasçıların katılımı ile paylaşılıp paylaşılmadığı ve paylaşılmış ise paylaşımın ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazların paylaşıma konu olup olmadığı, paylaşımda her bir mirasçıya yer verilip verilmediği, taşınmaz almayan mirasçı var ise nasıl ikna edildiği, kadastro tespit tarihine kadar taksimin bozulup bozulmadığı, paylaşımdan sonra taşınmazları kimin kullandığı, ... mirasçılarının adlarına taksime katılması için ....'e verdikleri vekalet olup olmadığı, yahut kök muris tarafından sağlığında dava konusu taşınmazların ...

... mirasçılarının adlarına taksime katılması için ....'e verdikleri vekalet olup olmadığı, yahut kök muris tarafından sağlığında dava konusu taşınmazların ....'e bağışlanıp bağışlanmadığı, taşınmazların zilyetliğinin kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmazlar üzerindeki fındıkların kimin tarafından dikildiği hususlarında maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tanık beyanları ile yerel bilirkişilerin beyanları çeliştiği takdirde yüzleştirme yapılarak çelişki giderilmeye çalışılmalı, alınacak beyanlara göre tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar ve davalı ...'in temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13865, Karar No: 2012/18983, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13865 E.  ,  2012/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kimyasal Ürünl.ve Tem.Malz.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av . ... ile davalı ... Özel Eğitim ve Öğretim Hizm.Bilg.Dan.San.Tic.vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.12.2011 gün ve 844-633 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.05.2012 gün ve 2820-9158 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7206, Karar No: 2021/258, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/7206 E.  ,  2021/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2014 tarihli 2014/765 Esas ve 2014/433 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.12.2019 tarihli ve 2017/16669 Esas ve 2019/9803 Karar sayılı “onama” kararma karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2020 tarihli dilekçesi ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen 19.12.2019 tarihli 2017/16669 Esas ve 2019/9803 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenlerinin reddine, Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesinden sonra sunduğu 06.05.2015 tarihli dilekçe ile adli tıp kurumu tarafından hakkında TCK 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı olduğuna ilişkin rapor verildiği bu nedenle cezanın bozulmasını talep ettiği, söz konusu dilekçe ekindeki 13.06.2013 tarih 2013/3946 sayılı rapor, 07.09.2020 tarihli dilekçesinde bahsettiği 04.08.2010 tarih ve 908 sayılı Ege Üniversitesi Ana Bilim Dalı Raporu, 22.10.2010 tarih 1340 sayılı Van Adli Tıp Kurum Raporu ve 09.07.2019 tarihli Silivri Kampüs Devlet Hastanesinden alınan raporlar dosyaya getirtilerek, sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınması, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İNFAZIN DURDURULMASINA, infaz kurumuna alınmış ise başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde SERBEST BIRAKILMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5710, Karar No: 2012/10845, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5710 E.  ,  2012/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16964, Karar No: 2018/6440, Tarih: 21.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16964 E.  ,  2018/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.05.2018 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Hükmün kapsamı” başlıklı 297’nci maddesi; Hüküm Türk Milleti Adına verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a-Hükmü veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b-Tarafların ve davaya katılanlarm kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c-Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç-Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alman avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yollan ve süresini,

d-Hükmün verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin imzalarını,

e-Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

2-Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” şeklinde düzenleme getirmiştir.

Yukarıdaki düzenleme ile hükmün hangi hususları kapsayacağı ve hükümde nelerin yer alacağı açık bir şekilde emredici olarak belirlenmiş olup, söz konusu maddede yer almayan hususlara (..., , , fotoğraf, yabancı dili içeren yazı ve benzeri) hükümde yer verilmesi mümkün değildir. Somut olayda, mahkemece gerekçeli karar başlığına simge konulmak sureti ile HMK'nun “Hükmün kapsamı” başlıklı 297’nci maddesine muhalafet edilerek, usul ve kanuna aykırı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.05.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/16756, Karar No: 2013/1305, Tarih: 05.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16756 E.  ,  2013/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, davanın kısmen reddine karar verilen 511,25-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 05/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi