muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20470, Karar No: 2018/6630, Tarih: 18.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20470 E.  ,  2018/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... İl Özel İdaresi’nde teknik personel olarak görev yapan davalıya 20.12.2013 tarihinde 2.267,77 TL kontrollük ücreti ödendiğini, ödemenin ... Valiliği Köydes Proje Tahsisat Komisyon Toplantı'sının 4. no’lu kararına istinaden yapıldığını, ancak İçişleri Bakanlığı'nın Köydes kapsamında projelerin gerçekleştirilmesi için görevlendirilen teknik personele fazla mesai, teknik kontrollük vb. ad altında Köydes ödeneklerinden ve bunun nemasından ödeme yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 2.267,77 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın idari yargı mercilerinden görülmesi gerektiğini,davanın 60 günlük zaman aşımı süresinde açılmadığını, ödemenin 5355 Sayılı Yasa'nın 18/4. maddesine uygun olduğunu, ödemenin yapılmasında açık hata bulunmadığı gibi, gerçek dışı beyan ya da hile de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğundan hak ve alacaklarını dava yoluyla talep etme yetkisinin kendisine ait olduğu, Köylere Hizmet Götürme Birliği’nin alacağından dolayı ...’nin dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın HMK’nun 114/1-d maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada sıfat, tarafın dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Sıfat, davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bağ" dır. Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde, sıfat, dava konusu hakka ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, her ne kadar köylere hizmet götürme birliğinin tüzel kişiliği olsa da Köydes projesi kapsamındaki ödeneklerin ... tarafından karşılandığı açık olup eldeki dava da Hazine vekili tarafından açılıp yürütülmüştür.

O halde mahkemece; davanın esasına girilerek yapılacak yargılama sonucunda varılacak sonuca uygun hüküm tesisi gerekirken, yukarıdaki gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5003, Karar No: 2018/4533, Tarih: 21.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5003 E.  ,  2018/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, nitelikli cinsel saldırı, yağma, hırsızlık, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin 11.06.2015 günü yüzüne karşı verilen hükümleri CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 19.06.2015 havale tarihli dilekçeyle, sanık ...'ın da 20.08.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

12.06.2013 ve 11.06.2015 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması ve imza eksikliklerinin giderilememesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12035, Karar No: 2018/8297, Tarih: 03.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12035 E.  ,  2018/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların ve sanık ... vasisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, anılan hükme ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1602, Karar No: 2020/6026, Tarih: 14.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1602 E.  ,  2020/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya boşandığı eşiyle fiili birlikteliğine devam etmesi nedeniyle yersiz ödenen ölüm aylığının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 09.05.2003 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir.

Eldeki davada, dava konusu dönem olan 17.10.2008-17.09.2012 arası döneme ilişkin olmak üzere, bozma sonrası dosya içine alınan davalı ve boşandığı eşine ait medula kayıtlarına göre, davalı ve boşandığı eşinin 05.11.2008 tarihinde Özel Körfez Tıp Merkezinde aynı hekime muayene oldukları ve adlarına aynı hekim tarafından ilaç reçete edildiği, söz konusu ilaçları aynı eczaneden satın aldıkları, yine bozma sonrası boşanılan eş ...’ın boşandıktan sonra 02.12.2009-17.09.2012 tarihleri arasında oturduğunu beyan ettiği Trabzon adresinde yapılan emniyet araştırmasında gerek davalının gerekse eşinin 2003 yılından sonra bir daha bu adrese gelmedikleri dolayısıyla eşin bu adreste oturmadığının tespit edildiği, yine davalı ve eşinin “... Mah. .... Sok. No:21/1 ....” adresini 2009 yılına kadar her ikisinin de beyan etmiş olması, Kuruma ihbarda bulunan ve Mahkemece dinlenen ...’nin ihbar dilekçesindeki imzayı inkar etmemiş olması öte yandan Kuruma ihbardan sonra Mahkemedeki beyanını sonradan değiştirmesinin olağan olmadığı hususu da gözetilerek; Mahkemece, Kurum inceleme raporu ve eklerinin tamamı Kurumdan celbedilmeli, raporda soruşturma adresinde beyanı alındığı belirtilen ancak rapor ekleri mevcut olmadığından yazılı, imzalı beyanı alınıp alınmadığı anlaşılamayan Gülüşan Dağ isimli kişinin imzalı beyanı olup olmadığı da değerlendirilmek suretiyle tüm bu delillerin değerlendirilmesi neticesinde hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5090, Karar No: 2022/6686, Tarih: 13.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5090 E.  ,  2022/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANAMUR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, davacı vekili, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun ise kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

- KARAR -

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu taşınmaz bölümünün kadastro tespiti sırasında hangi sebeple tescil harici bırakıldığına ilişkin dosya arasında bilgi veya belge bulunmadığı, dava konusu taşınmaz bölümünün sınırında bulunan taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin varsa dayanakları ile birlikte dosya arasına alınmadığı, yine dava konusu taşınmaz bölümünün imar planı kapsamında kalıp kalmadığının Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorulmadığı ve davacı adına dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden sorulmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1- Mahkemece hükme esas alınan 06/07/2018 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz bölümünün imar planı kapsamında kalıp kalmadığının, imar planı kapsamındaysa ilk defa hangi tarihte, hangi imar planı kapsamına alındığının ve imar planının kesinleşme tarihinin ne olduğunun, söz konusu teknik bilirkişi raporunun onaylı sureti yazılacak müzekkereye eklenmek suretiyle, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak, alınacak yazı cevabının, imar planı ve imar durumuyla ilgili tüm belgelerin dosyasına konulması,

2- Dava konusu taşınmaz bölümünün sınırında bulunan eski 141, 142 ve 143 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ile varsa tespite esas tapu ve vergi kayıtlarının, taşınmazların kadastro tespiti kesinleşmiş ise tedavüllü tapu kayıtlarının, taşınmazların kadastro tespiti hükmen kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini de gösterir şekilde Mahkeme kararı ile Yargıtay ilamının onaylı örneğinin getirtilerek dosyasına konulması,

2- Dava konusu taşınmaz bölümünün sınırında bulunan eski 141, 142 ve 143 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ile varsa tespite esas tapu ve vergi kayıtlarının, taşınmazların kadastro tespiti kesinleşmiş ise tedavüllü tapu kayıtlarının, taşınmazların kadastro tespiti hükmen kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini de gösterir şekilde Mahkeme kararı ile Yargıtay ilamının onaylı örneğinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Mahkemece hükme esas alınan 06/07/2018 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sırasında hangi sebeple tescil harici bırakıldığının, söz konusu teknik bilirkişi raporunun onaylı sureti yazılacak müzekkereye eklenmek suretiyle, Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosyasına konulması,

4- Davacı ... adına, dava konusu taşınmazın bulunduğu Güleç köyü çalışma alanında, kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden sorularak, mevcut ise adı geçen adına tespit edilen miktarı gösterir senetsiz defterinin onaylı örneği eklenerek, toplam miktarın açıkça bildirilmesi ve bu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanak örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde) getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3632, Karar No: 2006/11203, Tarih: 17.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3632 E.  ,  2006/11203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 17.07.2006 Pzt.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/16614, Karar No: 2008/1058, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16614 E.  ,  2008/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; davacı ...n anne-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt talosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3490, Karar No: 2010/9582, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3490 E.  ,  2010/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Van 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.06.2008 tarih ve 2006/925 - 2008/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu tıp merkezinin satışı konusunda davalılar ile anlaştığını, iki defa sözleşmeden caydıklarını, üçüncüsünde 85.000.00 YTL’ye satışın gerçekleştiğini, 115.000.00 YTL cayma tazminatının kararlaştırıldığını, miktarın ayrıca paraf edildiğini, davalıların yine sözleşmeye bağlı kalmadıklarını, çekilen ihtarın karşılıksız kaldığını, sözleşmenin tanığının olduğunu, davalıların sağlık merkezinin niteliği konusunda aldatıldıklarını savunduklarını, oysa kendilerinin mesleğinin doktorluk olduğunu, davalıların yüzünden tıp merkezinin zarar gördüğünü ileri sürerek, 115.000.00 YTL cayma tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin baştan beri aldatıldıklarını, davacının Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik gereği tıp merkezinin nasıl olacağının belli olduğunu, bu yerin tıp merkezi olarak satıldığını, oysa kadın doğum merkezi niteliğinde olduğunun ortaya çıktığını, esasen davacının düzenleme göre böyle bir işletmenin sahibi olamayacağını, binanın 1/3 hissedarı olduğunu, sözleşmenin geçerli bulunmadığını, davacının edimini yerine getirme imkanın olmadığını, işletmenin kendisine ait bulunmadığını, 15.000.00 cayma tazminatının tahrifatla 115.000.00 YTL’ye çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme konusu yerin Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik gereği doktorlarca açılmasının gerektiği, davacının doktor olmadığı, ayrıca bu yerin sahibinin dava dışı tüzel kişilik olduğu, temsilcisinin başkası bulunduğu, davacının binanın 1/3 oranında hissedarı olduğu, sözleşmenin geçersiz bulunduğu ve buna bağlı cezai şartın da geçersiz olduğu, davacının talebinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/43, Karar No: 2020/11414, Tarih: 11.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/43 E.  ,  2020/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 157/1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 01/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, teyzesi vasıtasıyla sanık ile tanıştığı, sanığın organik deve kuşu yumurtası projesinin olduğunu ve devletten hibe alınabileceğini katılana söylediği,katılanın söz konusu proje için sanığa yaklaşık 40,000,00 TL para verdiği, sonrasında katılanın sanığın bahsetmiş olduğu şekilde bir projenin olmadığını, sanığın bu proje için katılandan aldığı parayı Körfez İş Bankası Şubesine yatırdığına dair gösterdiği 22/07/2009 tarihli dekontun sahte olduğunu öğrendiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulmasına ilişkin ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.