muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/147, Karar No: 2012/11484, Tarih: 29.06.2012

Kararı, davacı vekili ile davalılardan İ. Onur vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı bankanın eski yöneticisi olan davalıların, dava dışı firmaya usulsüz olarak kredi verilmesini sağladıkları iddiasıyla oluşan banka zararının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de, alınan bilirkişi raporu uyuşmazlığı çözmeye yeterli olmadığı gibi davacı tarafın yaptığı itirazlar da mahkemece giderilmemiştir.

Somut olayda, dava dışı şirket tarafından 10.000.000,00 USD’lik kredi kullanılması hususunda davacı bankanın İstanbul Şubesi’ne başvuruda bulunulmuş ve kredinin tahsis aşamasında istihbarat amaçlı düzenlenen 14.06.1995 tarihli raporda dava dışı şirketin içinde bulunduğu grup şirketlerinin hızlı büyüme nedeniyle yatırımlarının kredi ile temin edildiği ve özkaynak yetersizliği nedeniyle likidite bozukluğu olduğu açıkça belirtildiği halde, şubenin olumlu görüşü üzerine yönetim kurulu tarafından kısa vadeli D grubu kredi kullanılmasına izin verilmiş ve çok kısa bir süre sonra şirketin talebi üzerine yeniden bir istihbarat raporu alınmadan kredinin vadeleri uzatılarak E grubu kredi kullandırılmasına izin verilmiştir. Dava dışı şirketin mali durumu hakkında olumsuz istihbarat raporuna rağmen bu kredinin kullandırılmasının ve ayrıca her hangi bir istihbarat çalışması yapılmadığı halde 06.03.1997 tarihinde 1.650.000 DEM kredi kullandırılmasının davalıların sorumluluğuna etkisi gerek bilirkişi raporunda ve gerekse mahkemece yeterince değerlendirilmemiştir.

Ayrıca, mahkemece, kullandırılan krediler nedeniyle yeterli teminat alındığı kabul edilmiş ise de, kredinin teminatı olarak dava dışı şirket ile aynı grupta yer alan şirketlerin ve ortaklarının şahsi kefaletleri ile yine grup şirketlerden birisine ait fabrika ve otel üzerinde banka lehine ipotek tesis edilmiş ise de, gerek kredi kullandırıldıktan sonra şahsi teminat veren grup şirketlerin iflas etmiş olması ve gerekse fabrika üzerine 2. ve 3. dereceden, otel üzerine ise 16. dereceden ipotek tesis edilmesinin ne şekilde yeterli teminat olduğu, takip sonucu dava tarihi itibariyle alacağın ne miktarının tahsil edilip ne miktarının tahsil edilemediği, dolayısı ile banka zararının olup olmadığı tam olarak değerlendirilmemiştir. Kaldı ki şahsi kefaleti olan gerçek kişilerin hangi mal varlıkları göz önüne alınarak şahsi kefaletin kabul edildiği de tam olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. Ayrıca, bilirkişilerce her hangi bir illiyet bağı açıklanmaksızın kredinin ödenmeme nedeni olarak o dönemde dünyada var olan ekonomik krizin gösterilmiş olması da doğru değildir.

Bu itibarla, mahkemece, banka tarafından davalıların sorumluluğuna ilişkin hazırlanan raporda, kredinin kullandırılması sırasında alınan istihbarat raporunda ve Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu tarafından hazırlanan raporda belirtilen hususlar, tarafların iddia ve savunmaları ve özellikle bilirkişi raporuna karşı davacı tarafın yapmış olduğu itirazlar üzerinde yeterli değerlendirme yapılarak, dava dışı şirkete kredi kullandırılmasının genel bankacılık uygulamalarına, davacı bankanın kendi iç mevzuatına, genelge ve tebliğlerine uygunluğu, akabinde genel yasal mevzuat çerçevesinde davalıların işlemleri incelenerek davacı bankayı zarara uğratmaktan dolayı sorumlu olup olmadıkları hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine yönelik hüküm kurmaya müsait olmayan, iddia ve savunmaları yeterli değerlendirmeyen bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, vekalet ücretine yönelik davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 29/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7625, Karar No: 2010/13009, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7625 E.  ,  2010/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1537, Karar No: 2014/7261, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1537 E.  ,  2014/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2012 (EK KARAR: 25.11.2013)

NUMARASI : 2012/374-2012/489

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10283, Karar No: 2008/3923, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10283 E.  ,  2008/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 15.05.2006 tarihli satış sözleşmesi gereğince davalıya 6.000.-USD. kapora verildiğini, 30 günlük teslim süresi içinde mal teslim edilmediği için müvekkilinin 16.06.2006 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, kapora iade edilmediği için girişilen icra takibine davalı yanca haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürmüş ve itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ithal edilen malın 08.06.2006 tarihinde gümrükten çekildiğini, davacının malı almaktan kaçındığını, teslim süresi dolmadan sözleşmeyi feshederek kaporayı istediğini, ancak sözleşme gereğince kaporanın iadesinin imkansız olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının sözleşme süresi dolmadan, yani satıcının temerrüdü oluşmadan malı, kalan borcun ödenmesi halinde teslim etmeye hazır olduğunu alıcı davacıya bildirdiği, ancak alıcının semen borcunu süresi içinde ifa etmediği gibi sözleşmeyi de feshettiği, bu durumda tarafların kararlaştırdıkları gibi davacının yatırmış olduğu kaporanın iadesini talep edemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki satış sözleşmesinde teslimatın 30 gün içinde yapılacağı öngörülmüştür. Davacı süresi içinde teslimat gerçekleşmediğinden sözleşmeyi feshettiğini bildirmiş, davalı ile teslim süresi içinde davacıya gönderilen 10.06.2006 tarihli yazı ile satışa konu malın teslimine hazır olduğunun ve teslim alınması gerektiğinin bildirildiğini savunmuş, ancak davacı belirtilen yazının kendisine ulaşmadığını iddia etmiştir.

Bu durumda mahkemece sözü edilen yazının davacıya ulaşıp ulaşmadığı, başka bir ifade ile davacının bu bildirimden haberdar olup olmadığı yönü üzerinde durulup gerekli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19472, Karar No: 2022/16140, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19472 E.  ,  2022/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-Aracın, kaza tespit tutanağında trafikten çekildiği belirtilmiş olup tescil dosyasının getirtilmediği anlaşılmakla; aracın kaza tarihinde tescil kaydının silinip silinmediğinin, silinmiş ise silinme sebebinin ve yeniden tescilinin yapılıp yapılmadığı ile kaza tarihinde trafikten men edildi ise sebebinin sorulması, varsa trafikten çekme belgesinin temin edilmesi ve araca ait trafik tescil dosyasının tamamının (aracın ilk tescil kaydından itibaren) ilgili merciden getirtilmesi

2-05.04.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunun ve varsa taraf vekillerinin aktüer bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinin İtiraz Hakem Heyetinden istenerek getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19794, Karar No: 2014/8583, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19794 E.  ,  2014/8583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “ Mağdur vekili hazırlık gideri 135 TL, mağdur vekili mahkeme gideri 420 TL, bilirkişi gideri 50 TL, 6 Adet davetiye gideri 27 TL, ... Adli Tıp gideri 102,50 TL olmak üzere toplam 734,50 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/189, Karar No: 2025/346, Tarih: 21.05.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/189 E.  ,  2025/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/380 E., 2024/1252 K.

1. Taraflar arasındaki 6292 sayılı Kanun'un 11/10. maddesine (mülga) dayalı yapılan orman kadastro sınırlarının düzeltilmesi işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

3. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

4. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

5. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır.

6. Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 04.02.2021 tarihli ve 2021/4-100 Esas, 2021/41 Karar; 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 Esas, 2019/248 Karar; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 Esas, 2019/1319 Karar sayılı kararları).

7. Somut olayda ise direnme kararına esas gerekçeli kararın hüküm kısmı usulüne uygun olmasına rağmen, direnmeye esas kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, kısa kararda sadece; “Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 18/12/2023 tarih, 2021/5385 Esas ve 2023/6496 Karar sayılı bozma ilamına DİRENİLMESİNE'' denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

8. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

8. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

9. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

10. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun değildir.

11. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen usuli nedenden dolayı BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.