muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6336, Karar No: 2023/930, Tarih: 16.02.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki işaretin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktıkları izlenimin nazara alınması gerektiği, davacının markalarının asıl ve ayırt edici unsurunun ...ibaresinden oluştuğu, yazıldığı biçimde okunduğu, bu haliyle orijinal türetme, ayırt ediciliği yüksek seviyede bulunan bir işaret olduğu, 5. sınıf ürünler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürünlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin de "..." ibaresinden oluştuğu, yazıldığı biçimde okunduğu, bu işaretin ilaç etken maddesinden türetilmiş olmadığı, görünüş ve okunuş olarak başvuru konusu işaretin davacı markasıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıf hizmetler içerisinde yer alan 5. sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler; insan ve hayvanlar için diyetetik takviyeler (tıbbi amaçlı olmayan diyet maddeleri, diyet takviyesi olarak polen, tıbbi amaçlı olmayan hayvan yemi katkıları dahil). Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden dahil çocuk bezleri). Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar." ürünlerinin satışı hizmetlerinin davacının markasının kapsamında yer alan 5. sınıf ürünlerle aynı türden olduğu, diğer hizmetlerin ise farklı türden olduğu, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki ürün alımlarında aynı markayı taşıyan mallardan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcıların davalı başvurusunun konusu olan işaret ile redde mesnet davacı markasınının farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, anılan ürünlerin satışıyla ilgili mağazacılık hizmetinden istifade etmek isterken ilgili satın alma süresi içersinde davacının "..

..." ibareli markasıyla bu işletmeyi bağlantıracağı, anılan işletmeden sırf bu nedenle ürün tercihine yönelebileceği, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, bunun öteden beri kullanılan davacı markasının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, zira işaret ve markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, bunun gerekçesi konusunda herhangi bir mantıklı açıklamanın olmadığı kanısına varıldığından, davalı kurum kararının ve anılan karara istinaden gerçekleştirilen 35/6. sınıf tescilinin 5. sınıf ürünler bakımından hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kararı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin bitkisel tedavi alanında 30 yılı aşan çalışmalar yaptığını, 3 ciltlik ansiklopedik alternatif tıp kitabının yazarı olan Herbarlist ... tarafından kurulduğunu, müvekkilinin davaya konu markaya sahip ürünlerinin ilaç değil, bitkisel takviye ürünü bulunduğunu, müvekkili şirket markasının davacı yanın markasından "görsel, işitsel, yazımsal" anlamda tamamen farklı olduğunu, markalar arası benzerliğin bölünerek değil, bir bütün olarak incelenmesinin ve karıştırılma ihtimalinin bütüncül değerlendirme üzerinden yapılmasının gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; markalar arasında anlamsal bir benzerliğin bulunmadığını, davalı başvurusunun konusu olan işaretin, davacıya ait tescilli markaya “toplu olarak bıraktığı umumi intiba” itibariyle- ilk bakışta kolayca tefrik edilemeyecek şekilde benzediğinden ve bu suretle iltibasa sebebiyet vereceğinden söz edilebilmesinin mümkün olmadığını, taraf marklarının farklı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvurusu kapsamında yer alan 5 sınıfın 2-7. alt sınıflarındaki malların satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetleri, uzmanlık gerektiren ve konunun uzmanı kişileri ilgilendiren, doğası, kullanım amacı, dağıtım kanalları, üreticileri ve kullanım şekilleri itibariyle "tıbbi mastahzarlar" emtiasından tamamen farklı olan mallar olduğu, bu nedenle davacının itirazına mesnet markasının kapsamındaki "tıbbi müstahzar" emtiası ile dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 5/1. sınıf dışındaki tüm malların satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetlerinin farklı bulunduğu kanaatine ulaşıldığı, mahkemece 5. sınıfın 2-7. alt sınıflarındaki ürünlerin satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetleri ile davacının mesnet markasının kapsamında bulunan "tıbbi müstahzarlar" emtiasının benzer görülmesinin yerinde bulunmadığı, sadece 5/1. sınıf malların satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediği gerekçesiyle, davalılar vekillerinin diğer istinaf itirazlarının esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne davalı TPMK YİDK'nın 2015/M-2828 sayılı kararının, 35/6. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler, ürünlerinin bir araya getirilerek sunulması hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmetleri bakımından iptaline, sair yönden iptal isteminin reddine, davalı adına tescilli 2013/39893 sayılı markanın, 35/6. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler, ürünlerinin bir araya getirilerek sunulması hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmetleri bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair yönden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk derece ve istinaf yargılaması neticesinde de sabit olduğu üzere davaya konu markalar arasında görsel ve işitsel bakımdan karıştırılma ihtimali doğuracak derecede benzerlik olduğu, her ne kadar 05. sınıf emtialar ve hususiyetle ilaç markaları yönünden ilgili tüketici kitlesi ortalamanın üstü bir tüketici olarak kabul edilmekte ise de bu durum söz konusu tüketici kitlesinin mutlak surette markalar arasındaki her ayrıntıyı fark edebilecekleri ve hiçbir koşulda markalar arasında iltibas yaşamayacakları anlamına da gelmediğini, bu noktada istinaf mahkemesinin davanın kısmen reddine yönelik kararının hukuka aykırı olduğu ve 35/6. sınıfta yer alan emtialar için davanın kabul edilmesi gerektiğini, davalı şirkete ait ... markasının 35. sınıfın 06. alt grubunda yer alan emtiaları tereddütsüz bir şekilde müvekkili şirketin ...markası kapsamındaki 05. sınıf emtialar ile benzerlik gösterdiğinden tüketici ürünü müvekkili şirketin markası zannedebileceği gibi bu malları üreten işletmeler arasında idari-ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu düşüncesine dahi kapılabilecekleri, bu yönüyle istinaf mahkemesinin 05. sınıf 2-7 alt sınıflardaki emtialara ilişkin haksız değerlendirmesinin bozmayı gerektirdiğini istinaf mahkemesinin 35. sınıf içerisine 05.01 sınıf ile 05.02.-07 sınıf emtiaları birbirinden ayırarak bir değerlendirme yapması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını, ileri sürerek bölge adliye mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markları arasında arasında anlamsal bir benzerlik bulunmadığını, taraf markaları karıştırılacak derecede benzer olmayıp, aralarında iltibas tehlikesi bulunmadığını ileri sürerek ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince ve davalı TPMK vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince ve davalı TPMK vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5154, Karar No: 2016/14337, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5154 E.  ,  2016/14337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl yoksulluk iştirak nafakasının kaldırılması ve karşı yoksulluk ve iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı, boşanma ile birlikte davalı için aylık 200,00 TL yoksulluk nafakasına, iki müşterek çocuk için aylık 100,00'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, astım hastası olduğu için çalışamadığını, hastanede tedavi gördüğünü, müvekkilinin vesayet altına alındığını belirterek; yoksulluk ve iştirak nafakalarının kaldırılmasını, karşı davanın da reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı- karşı davacı, davacının kayıt dışı çalıştığını, nafakaları ödemediğinde icra ceza mahkemesine dava açılması durumunda topluca nafaka borcunu ödediğini, davacının davasının reddi ile hükmedilen nafakaların yeterli olmadığını belirterek; yoksulluk ve iştirak nafakalarının ayrı ayrı 500,00'er TL'ye yükseltilmesini, hükmedilecek nafakaların TÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iştirak ve yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacının iştirak ve yoksulluk nafakalarının artırılması talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davalı karşı davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2014/9787 Esas-2014/15430 Karar sayılı 20/11/2014 tarihli ilamıyla; "... yoksulluk nafakasına yönelik verilen kararlarda bir isabetsizlik bulunmamakta olup, davalı- karşı davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile yoksulluk nafakasının kaldırılması ve yoksulluk nafakasının artırılması isteminin reddine ilişkin verilen hükmün onanmasına..." ve "... İştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; takip dosyasının getirtilerek, ödemeler varsa bu ödemelerin incelenmesi, kısıtlının üzerine kayıtlı gelir getiren taşınır veya taşınmaz mal varlığı ile mevduat hesabının bulunup bulunmadığının ilgili kurum veya kuruluşlardan sorularak, nafaka yükümlüsü davacı-karşı davalı hakkında yeniden sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılması; bundan sonra, iştirak nafakası hakkında, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği... " gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Sözkonusu bozma ilamına mahkemece uyulmasıyla birlikte yeniden yapılan yargılama neticesinde; Davacı-karşı davalının yoksulluk nafakasının kaldırılması yönünden mahkemenin 2012/941 Esas-2014/59 Karar sayılı ilamı kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve davacı-karşı davalının iştirak nafakasının kaldırılması talebinin kabulü ile müşterek çocuklar ...için ayrı ayrı hükmedilen aylık 100,00'er TL iştirak nafakalarının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- ) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) TMK'nın 182.maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK'nın 330.maddesindeki düzenleme; nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nın 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; Dairemizin bozması gereğince davacı-karşı davalının ekonomik ve sosyal durumu araştırılmış ve Sosyal Güvenlik Kurumunun 10/11/2015 tarihli yazısında davacı-karşı davalının 06/11/2015'te sigortalı çalışmaya başladığından maluliyet maaşının durdurulduğu, 09/11/2015'te işten ayrıldığı, yeniden maluliyet maaşına müracaat etmediği belirtilmiştir.

O halde mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumunun yazısı kapsamında davacı-karşı davalının ekonomik ve sosyal durumu hakkında değerlendirme yaparak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair ve davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11359, Karar No: 2014/2077, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11359 E.  ,  2014/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/199417

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö..Harfıyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 21/06/2008 tarihli ve ET 492468 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2012/1230-1230 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/06/2013 gün ve 35179 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2013 gün ve KYB. 2013-199417 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 21/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2013 gün ve 2012/1230 D.İş Esas - 2012/1230 D.İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6661, Karar No: 2016/684, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6661 E.  ,  2016/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2015 tarih ve 2014/349-2015/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 1983 yılından buyana hazır giyim ve tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin tescilli “...” ibareli tanınmış markalarının bulunduğunu, davalının görsel, fonetik, işitsel ve umumi intiba olarak müvekkilinin “...” ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturacak şekilde 2012/2251 kod numarası ile “...S” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun resmi marka bülteninde ilanı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak müvekkili tarafından yapılan itirazların önce markalar dairesi ve nihai olarak da ... tarafından 2014/M-7332 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin turizm, otel ve restaurant alanında faaliyet gösterdiğini ve “......” ibareli 43. sınıf hizmetleri içeren 2000/3527 sayılı markasının ... nezdinde tescilli olduğunu, uzun yıllardan beri bu markasını kullandığını, bu markanın ...S olarak okunduğunu, bu kez okunduğu biçimiyle aynı hizmetleri içeren tescil başvurusunda bulunulduğunu, 43. sınıf bakımından davacının hiçbir faaliyetinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, iptali istenen ... kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının “......” ibareli 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2000/03527 sayılı markasının tescilli olduğu, bu markanın “...S” olarak okunduğu, bu haliyle başvuru konusu işaretin davalının önceki markasının serisi mahiyetinde olduğu, çünkü davalının öteden beri son başvuru konusu mal ve hizmetleri de içerecek biçimde markasını kullandığı, davacının 2010/84208 sayılı giyim sektöründe tanınmış “...” ibareli markası ile davalının “...S” olarak okunan “......” ibareli markasının farklı mal ve hizmetler için 2000 yılından beri yan yana piyasada bulundukları ve ortalama tüketicilerin hafızasında ayrı ayrı yer ettikleri için karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.