muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20813, Karar No: 2014/22176, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6087, Karar No: 2009/11753, Tarih: 17.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6087 E.  ,  2009/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :19.2.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün taraflarca, tedbir ve yoksulluk nafakası, iştirak nafakası, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden Z.B. vekili Av. G.K.ve karşı taraf temyiz eden davalı vekili Av. E.Ç. geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne,  kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına  nazaran \* davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun  4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken  yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tefhim olunan kararda davacı yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda bu konularda hüküm verilmediği, bu suretle kısa karara uygun gerekçeli karar oluşturulmayarak, çelişkiye yol açılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 3. bentte gösterilen bozma sebebine göre, tarafların tedbir ve yoksullu nafakasının esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen yönler haricindeki temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.  17.06.2009 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tedbir ve yoksulluk nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve  tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı  görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/7345, Karar No: 2018/2676, Tarih: 05.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7345 E.  ,  2018/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/69 E- 2008/137 K. sayılı dosyası ve ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/149 E-2012/165 K. sayılı dosyalarının getirtilerek,

...) Dava konusu 378 ada 60 ve 61 parsellerin .../08/2009 tarihinde ... adına tapuda tescili ve .../08/2009 tarihinde de ... tarafından davacı ...'a satılması sebebiyle, davacı ... ve ... hakkında ve görevli tapu memurları hakkında ceza davası açılıp açılmadığının davanın taraflarından, ceza mahkemeleri yazı işleri müdürlüklerinden ve ilgili tapu müdürlüğünden sorulmak sureti ile açılmışsa tespit edilen ceza dosyasının bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3204, Karar No: 2024/2389, Tarih: 28.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/3204 E.  ,  2024/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/26 E., 2016/55 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/26 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerekir iken delillerin takdirinde hataya düşülerek eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın katılan adına kayıtlı kaza yapmış aracı çalıştığı firmada tamir ettirip sigortadan bedelini alabilmek için suça konu altında katılanın ismi ve imzası olan Aksigorta Bölge Müdürlüğü İzmir'e hitaben yazılmış 35 EA 2530 plakalı aracın 13.000,00 TL' ye yapılmasını kabul ettiğine dair belgeyi temyiz dışı sanık ... ile birlikte düzenledikleri, akabinde bu belgeyi kullanarak temyiz dışı sanık ...'a katılana ait vekaletle tahsil ettirip bedelini aldıkları, ancak çalıştıkları firmaya tamir masrafının tamamını ödememeleri nedeniyle olayın ortaya çıktığı, bu suretle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, temyiz dışı sanık ...'dan takas suretiyle alıp bir arkadaşına verdiğinde kaza yaptığı katılanın aracı için kaskoya başvuru aşamasında görevlinin araç sahibi adına dilekçe yazılması gerektiğini söylediğinden sigorta işlerini takip eden temyiz dışı sanık ...'e dilekçeyi yazdırdırıp imzalatması için sanık ...'a verdiklerini, onun da bir gün sonra imzalı halde getirdiğini beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Temyiz dışı sanık ..., suça konu belgeyi kendisinin yazdığını, ancak imzayı atmadığını, katılana imzalatması için aşamalarda sanık ... veya ...'a verdiği şeklinde çelişkili beyanlarda bulunmuştur.

3. Temyiz dışı sanık ..., suça konu belgeyi kendisinin yazdığını, ancak imzayı atmadığını, katılana imzalatması için aşamalarda sanık ... veya ...'a verdiği şeklinde çelişkili beyanlarda bulunmuştur.

4. Temyiz dışı sanık ..., suça konu belgeden haberi olmadığını, sigortadan gelen paranın hepsini sanık ...'ya verdiğini beyan etmiştir.

5. Katılan, suça konu belgeden icra takibi gelmesi sonrası yaptığı araştırma ile haberi olduğunu beyan etmiştir.

6. Bilirkişi raporlarına göre, dilekçe üzerindeki yazıların temyiz dışı sanık ...'e ait olduğu yazı ve imzanın katılana ait olmadığı, imzanın ... e ait olabileceği, ancak kesin olarak kanaat belirtilmediği, belgedeki yazıların sanık ...'e ait olması, imza bloku ve altındaki imzanın ise kendi aralarında uyum gösteren ancak yukarıdaki bölümden daha açık mürekkep, renk tonu ve daha küçük kalem ucu kalibresi bulunan başka bir bilya uçlu tükenmez kalemle ilk gruptan farklı bir zeminde ve daha düşük presyonla yazılmış olması, bu iki bölümünün yazılması ve imzalanması bakımından gerek kalem, gerekse metinlerin yazıldığı zemin farklılığı nedeniyle aralarında zaman farkının bulunduğu ve aynı anda yazılmamış oldukları, belgedeki el yazıları ile imzanın tamamının kaligratik ve grafolojik özellikler bakımından tek bir şahsın eli ürünü olduğu, belgenin aldatıcılık niteliğinin olduğu belirlenmiştir.

7. Mahkemece tüm dosya kapsamı ile birlikte sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek sübut bulan suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Tekerrüre esas alınan ilama konu tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/26 Esas, 2016/55 Karar sayılı sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24110, Karar No: 2015/3575, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24110 E.  ,  2015/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19372, Karar No: 2017/6382, Tarih: 31.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/19372 E.  ,  2017/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Kararın gerekçe kısmında suça konu bisikletin apartmanın merdiven boşluğundan çalındığının belirtilmesine karşın uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinin gösterilmesi yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1110, Karar No: 2016/229, Tarih: 03.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/1110 E.  ,  2016/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Hırsızlık suçundan sanık ...'ün beraatine ilişkin, Beyoğlu 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.04.2009 gün ve 342-151 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay 2. Ceza Dairesince 25.07.2012 gün ve 24482-28216 sayı ile, 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi amacıyla mahalline iade edilmiştir.

Duruşma açarak değerlendirme yapan İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesince 04.04.2013 gün ve 131-281 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 08.09.2014 gün ve 7978-19933 sayı ile;

"02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek; dosya içerisindeki 06.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda normal tarife üzerinden hesaplanan kaçak elektrik bedelinin 907,09 TL olduğunun bildirilmesi karşısında; sanığa bilirkişi tarafından belirlenen değer esas alınmak suretiyle katılan kurumun zararını makul bir süre içerisinde giderme imkanı tanınıp, 'şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine' dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve soruşturma sonucu delil takdiri yoluna gidilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi ise 26.05.2015 gün ve 339-197 sayı ile;

"...Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2012 tarihli yazısı ile mahkememiz dosyasının iade edildiği ve mahkememizce bozma doğrultusunda işlemler yapılarak, sanığın kaçak elektrik bedelini ödemediğinin belirlendiği ve sonrasında 04.04.2013 tarihinde sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay bozma kararında belirtilen hususla ilgili işlemlerin daha önceden yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği, eylemin hukuki ihtilaf boyutunda kaldığı ve bu nedenle eylemin suç oluşturmadığı" gerekçesiyle direnerek sanığın önceki hükümde olduğu gibi beraatine karar vermiştir.

Bu itibarla, Yargıtay bozma kararında belirtilen hususla ilgili işlemlerin daha önceden yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği, eylemin hukuki ihtilaf boyutunda kaldığı ve bu nedenle eylemin suç oluşturmadığı" gerekçesiyle direnerek sanığın önceki hükümde olduğu gibi beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2015 gün ve 367080 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan sanığa, katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanunun geçici 2/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesinin isabetli olup olmadığının tespitine ilişkin ise de, aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme hükmü verilip verilemeyeceğinin öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada sanığa duruşma gününün tebliğ edildiği ancak sanığın duruşmaya katılmadığı, bu şekilde aleyhine olan bozma kararına karşı sanıktan diyecekleri sorulmadan önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.