muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7075, Karar No: 2025/2956, Tarih: 05.03.2025

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 153 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15873, Karar No: 2017/18443, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15873 E.  ,  2017/18443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27295, Karar No: 2018/7370, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27295 E.  ,  2018/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19068, Karar No: 2022/1768, Tarih: 08.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19068 E.  ,  2022/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 13/12/2021 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14806, Karar No: 2009/16607, Tarih: 10.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14806 E.  ,  2009/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Çatalca (2). İcra Mahkemesinin 27.02.2009 tarih ve 2008/65 E, 2009/20 K. sayılı kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra aynı vekilin vekaletnamedeki yetkisine dayanarak temyiz isteminden feragat ettiği tespit edilmekle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle  (REDDİNE), 10.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16515, Karar No: 2015/29953, Tarih: 21.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/16515 E.  ,  2015/29953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/102078

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2012/75 (E) ve 2012/217 (K)

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.02.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6227, Karar No: 2022/16088, Tarih: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6227 E.  ,  2022/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile derhal ödeme ve faiz hususları yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Gaziantep İli, Şehitkamil İlçesi, Taşlıca Mahallesi 179 ada 3 (ifrazen 179 ada 37) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün derhal ödeme ve faize ilişkin bentleri düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükmedilen bedele 04.12.2017 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

1-Hükmedilen bedele 04.12.2017 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli, 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak üçer aylık vadeli hesaba aktarılmasına karar verilen bedelin varsa üç aylık hesapta biriken nemalarının da ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ,

Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararında;

A) 3. ve 5. bentlerden (03.12.2017) tarihinin çıkarılmasına, yerine (04.12.2017) tarihinin yazılmasına,

B) 5. bendin sonuna (Üç aylık vadeli hesapta varsa işlemiş nemaların da davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26509, Karar No: 2012/26927, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26509 E.  ,  2012/26927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin geçersiz şekilde feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, 4857 sayılı İş Kanun'un 22. maddesine göre davacı geçici görevlendirmeyle görevlendirildiği yere gitmediğinden iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ... Sağlık Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığında çalışır iken 24.04.2012-22.06.2012 tarihleri arasında altmış gün.... Eğitim ve Uygulama Merkezinde servis elemanı olarak görevlendirildiği, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 25. maddesi gereğince sendika üyesi işçinin işveren tarafından uygun görülmesi halinde işverene bağlı başka işyerlerinde Büyükşehir sınırları dışında dahi yılda doksan günü aşmamak üzere geçici olarak görevlendirilebileceğinin hükme bağlanmış olduğu, davacının 18.04.2012 tarihinde kendisine tebliğ edilen geçici görevlendirmeyi kabul etmediğini belirttiği, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin 20.04.2012 tarihi itibariyle haklı sebeple feshedildiği sonuç ve kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosya içeriğinde bulunan toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinin son fıkrasında “… iş ve işyeri değişikliği hiçbir zaman ceza mahiyetinde olamaz.” demektedir. Somut olayda, aynı yerde çalışan bayan işçi 13.02.2012 tarihinde, davacının kendisini taciz etmesi nedeniyle önce şikâyetçi olmuş, davacıdan savunması istenmiş, bayan işçi bu süreçte şikayet dilekçesinin içeriğinin doğru olmadığını, şikayet dilekçesini yazmadan yaklaşık iki ay kadar önce müdürüyle tartışması sebebiyle işten ayrıldığını, olay günü müdürün kendisini arayarak işyerine çağırdığını, gittiğinde yanında .... isimli müdürle birlikte davacı hakkında taciz iddialarını içerir 13.02.2012 tarihli dilekçeyi yazdırdıklarını, dilekçe içeriğinin doğru olmadığını belirten bir dilekçe daha verdiğini açıklamıştır. Bunun üzerine davacıya disiplin cezası verilmemiş, ancak davacının iddiasına göre merkezdeki sosyal tesisde garsonluk işi, aynı yerde bulaşıkçı olarak değiştirilmiştir. Davacı, 15.03.2012 tarihinde kendisi hakkında olumsuz isnadlar içeren dilekçe yazdırması nedeniyle ..... isimli müdür ve bu dilekçeye istinaden hakkında disiplin soruşturması yapılması, işinin bulaşıkçı olarak değiştirilmesi nedeniyle Rektörlük hakkında Antalya 1. İş Mahkemesi’nin 2012/180 esas sayılı dosyasında tazminat davası açmış olup bu dava derdesttir. Davacı, eski çalıştığı yerde bulaşıkçı olarak çalışmak istemediğinden 19.03.2012 tarihinde merkezdeki kantin ya da kafeteryada servis elemanı olarak çalışmak istediğine dair işverene hitaben dilekçe yazmıştır. Davacının iddiasında, daire başkanı açtığı davayı geri çekerse istediği yere göndereceğini, aksi takdirde kendisiyle uğraşacağını beyan ettiğini ve 18.04.2012 tarihinde sözlü olarak görevlendirmeyi yapacağını, yeniden iş değişikliği için dilekçe yazmasını istediğini belirtmiştir. Bunun üzerine davacı merkezdeki kantin ya da kafetaryalardan birine servis elemanı olarak gönderilmek istediğine dair dilekçe yazmış, aynı gün toplu iş sözleşmesinin 25. maddesine göre Kumluca’daki tesislerde altmış gün süre ile servis elemanı olarak görevlendirilmiş, görev yazısı davacıya tebliğ edilmiştir. Davacı 19.04.2012 tarihinde iş değişikliğini kabul etmediğini davalıya bildirmiş, davalı işveren 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince iş sözleşmesini feshetmiştir. Davacının merkezdeki işyerinde garson olarak çalışırken ve dilekçesinde merkezdeki kantin ya da kafeteryadan birinde servis elemanı olmak istediğini belirtmesine rağmen, ikametine iki saat uzaklıktaki yere gönderilmesi, davacının olaylar nedeniyle Antalya 1. İş Mahkemesi’nin 2012/180 esas sayılı dosyasında Rektörlük ve ..... isimli müdür aleyhine tazminat davası açtığı düşünüldüğünde davacının geçici görevlendirme sebebinin bu dava olduğu anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin 25

. Davacının merkezdeki işyerinde garson olarak çalışırken ve dilekçesinde merkezdeki kantin ya da kafeteryadan birinde servis elemanı olmak istediğini belirtmesine rağmen, ikametine iki saat uzaklıktaki yere gönderilmesi, davacının olaylar nedeniyle Antalya 1. İş Mahkemesi’nin 2012/180 esas sayılı dosyasında Rektörlük ve ..... isimli müdür aleyhine tazminat davası açtığı düşünüldüğünde davacının geçici görevlendirme sebebinin bu dava olduğu anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinin son fıkrasına göre geçici görevlendirme cezai mahiyette olamayacağından feshin geçersizliğine ve davanın işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 445,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak oybirliğiyle 30.11.2012 tarihinde karar verildi.

HÇ
Yargıtay — Esas No: 2016/5186, Karar No: 2019/1463, Tarih: 18.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5186 E.  ,  2019/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, şerhin terkini, tevhit öncesine dönüştürme davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin sözleşmedeki edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğinin ihtarname ile yükleniciye bildirildiğini, buna rağmen yüklenicinin tapuya şerh koyduğunu, usulsüz tevhid işlemi yaptığını ileri sürerek sözleşmesinin fesihinin haklı olduğunun tespitine, tapuya konulan arsa payı karşılığı şerhinin terkinine, usulsüz bir şekilde tapuda yapılan tevhid işleminin düzeltilerek tapunun işlemden önceki haline getirilmesini, fesih nedeni ile davacının maruz kaldığı zararlar saptanarak davalıdan tahsilini, davalının inşaata müdahalesinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili yüklenicinin edimlerini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 4077 Sayılı Yasanın 73. mad. gereğince tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesinin görevli olduğu, dava konusu uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı, bu nedenle tüketici mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla HMK nun 114/...-c ve 115/.... mad. gereğince davanın usulden reddine, karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın .../...-(l) bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın .../... (k) bendindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, .... maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 Sayılı Yasa'nın .../...-(l) bendi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kapsamı, karmaşalığı ve üst düzey teknolojisi gerektirmesi karşısında, bu davaların; dilekçelerin verilmesi, tahkikat ve hüküm aşamaları yönünden daha kısa ve basit şekilde sonuçlandırılmasında yarar görülen basit yargılama usulüne tabi tutulmasının sakıncaları da göz ardı edilmemelidir. Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 Sayılı Yasa kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.