muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35695, Karar No: 2017/3968, Tarih: 11.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35695 E.  ,  2017/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere, Aracın Müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde Irak'tan Türkiye'... giriş yapmak üzere Habur ... sahasına gelen sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan kontrolde 10 adet 1 litrelik Yeni Rakı, 2 adet 1 litrelik Tekirdağ Rakı, 4 değişik markada 6 adet 1 litrelik viski, 72 adet 330 ml'lik viski ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı kanun ile değişik 5607 sayılı Yasa'nın 3/18. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı kanunun 3/10. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasa'nın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Netice olarak adli para cezası doğru hesaplanmış ise de, sanık hakkında tayin olunan 7 gün para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesiyle "5 gün" adli para cezasına hükmedilmesine rağmen adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında "7" gün olarak gösterilmesi,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1 maddesi yollamasıyla TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesi gerekirken doğrudan TCK’nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve ... temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1484, Karar No: 2024/3001, Tarih: 20.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1484 E.  ,  2024/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/753 E., 2023/1763 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2022/117 K.

Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya Tokat SGK İl Müdürlüğü tarafından 24.03.2021 tarih, 22646012 - 22645897 - 22645803 - 22645691-22645618 - 22644573 - 22671752 - 22671245- 22671108-22670913-22671416 sayılı ve 2021/10236, 2021/10237, 2021/10238, 2021/10239, 2021/10240, 2021/10241, 2021/10242, 2021/10243, 2021/10244, 2021/10245, 2021/10246 takip numaralı dosyaları ile ödeme emirlerinin gönderildiğini, ödeme emirlerinin ... Gıda Tarım Hayvancılık ve Süt Ürünleri Limited Şirketi'nin borçları nedeniyle müvekkilin de şirket müdürü olduğu iddiası ile gönderildiğini, Müvekkilin 2011 yılının Ekim ayında ... Gıda Tarım Hayvancılık ve Süt Ürünleri Limited Şirketi Reşadiye Şubesi'nin ikinci müdürü olarak görevlendirilmiş olduğunu, daha sonra 2012 yılının Mayıs ayında müvekkilinin iş akdine son verilmiş olduğunu, müvekkilin şirket ile herhangi bir bağının kalmadığını, davacının asıl sorumlu müdür olmadığını yalnızca temsilci olduğunu, şirketin asıl müdürünün Ticaret Sicil Gazetesindeki ilanlara göre ... olduğunu, terkin işlemini ancak ortaklar kurulu kararı ile müdürlerin yapabildiğini, dolayısıyla müvekkilin bu hususta da bir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilin yetkisi olmayan bir işi yapmasının kendisinden beklenemeyeceğini, davacı müvekkilin 2011 yılının ekim ayında ... Gıda Tarım Hayvancılık ve Süt Ürünleri Limited Şirketi Reşadiye Şubesi'nin ikinci müdürü olarak görevlendirildiğini, daha sonra 2012 yılının beşinci ayında müvekkilin iş akdine son verildiğini ve müdür sıfatının sona erdiğini, uyuşmazlık konusu idari para cezasının tahakkuk ettiği tarih olan 2018 yılında limited şirketin müdürü veya yetkilisi olmadığını belirterek, düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve reddinin gerektiği, 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin yedinci fıkrasında, “Idari para cezaları on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Zaman aşımı süresi fülin işlendiği tarihten başlar.” hükmünün yer aldığını, davacıya gönderilen dava konusu ödeme emirlerinin 2016 yılı ve sonraki dönemlere ilişkin idari para cezası olduğu ve on yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığım, bu sebeple davacı tarafın zaman aşımı itirazı yersiz olduğunu, 14.10.2011 tarih ve 7921 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ... Reşadiye Şubesi'ne on yıl - süre ile şube müdürü olarak davacı taraf ...'ın görevlendirildiği, resmi dairelerde bankalarda ve üçüncü şahıslara karşı temsil ve ilzama bağlayıcı işlemler yapmaya yetkilendirildiğinin ilan edildiğini, Yargtlay 10. Hukuk Dairesi'nin 2016/5423 E. 2018/3169 K. 14.01.2019 tarihli kararında “..şube müdürünün kurumun borçlarından sorumlu tutulabilmesi için şubeyi hem mali hem idari konularda temsil ve ilzama yetkili kılınmış olması gerektiği” ilandan da anlaşılacağı üzere davacı taraf şubeyi temsil ve ilzama yetkili olarak görevlendirilmiş olup, şubeyle ilgili söz konusu davaya konu olan borçlardan sorumlu olacağını, davacı tarafin iş akdinin 2012 yılmda feshedildiğini, müdürlük görevinin devam etmediğini, müdür veya yetkili sıfatının olmadığını, dolayısıyla davaya konu idari para cezasından sorumluluğunun bulunmadığının belirtildiğini, Yargılay 21. Hukuk Dairesi'nin 2018/1248 E. 2019/35 K. 14.01.2019 tarihli kararında “... İş akdinin feshinin şirketteki müdürlük görevinin sona ermesine ilişkin istifa veya Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ilanının mevcut olup olmadığının araştırılması gerektiğini...” ifade ettiğini, davacı tarafin 14.10.2011 ilan tarihinden günümüze kadar müdürlük görevinde bulunmuş olduğunu, müdürlük görevinin sona erdiğine dair herhangi bir ilan yapılmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesinin yirminci fikrasıtın “Kurumun sigorta primleri ve diğer olacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanımi temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur

.” hükmü gereği öncelikle şirketin sorumluluğuna gidilmesi zorunlu olmayıp şirket yetkililerinin asli sorumtutuğunun bulunduğunu, Uyuşmazlığa konu idari para cezalarının usulüne uygun olarak uygulanıp uygulanmadığının idari yargının görev alanıma girdiğini, davacı adına Kurumlarınca düzenlenmiş olan ödeme emirlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 4 üncü fıkrası “İtirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı %10 zamla tahsil edilir” düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddi halinde itirazı reddolunan miktardaki amme alacağının %10 zamla tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ..."27.01.2022 tarihli davalı Kurum cevabında davacının adına düzenlenmiş bir idari para cezasının bulunmadığı, tahakkuk ettirilen idari para cezalarına herhangi bir itiraz ve açılan dava bulunmadığı bildirildiğinden ve idari para cezaları bakımından davacı için başlatılmış bir prosedür bulunmadığından, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek davaya konu edilen ödeme emirleri olan 2021/10236, 2021/10237, 2021/10238, 2021/10239, 2021/10240, 2021/10241, 2021/10242, 2021/10243, 2021/10244, 2021/10245 ve 2021/10246 takip numaralı ödeme emirlerinden sorumlu olmayacağı ve iptal edilmesi gerektiği ..." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi uyarınca şirket yönetim kurulu üyeleri ile üst düzey yetkililerinin Kuruma karşı şirketle birlikte müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının 14.10.2011 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile şirketin şube müdürü olduğunu, mali ve idari konularda yetkili kılındığını, bu sebeple kendisine ödeme emri gönderildiğini, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddi gerektiğini beyanla istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf nedenleri ile aynı nedenler ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8492, Karar No: 2015/2295, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8492 E.  ,  2015/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5357, Karar No: 2015/6666, Tarih: 25.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5357 E.  ,  2015/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Sanık ...'nin atılı suçtan mahkûmiyeti ile sanık ...'ın müsnet suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık Necati hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydına göre hükümden sonra 12.03.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, bu konuda mahallinde araştırma yaptırılmasının ardından 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14064, Karar No: 2014/2640, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14064 E.  ,  2014/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11076, Karar No: 2014/1901, Tarih: 04.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11076 E.  ,  2014/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2013 tarih ve 2011/117-2013/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin “...” adı altında kimyasal sıva (canlı sıva) imal ettiklerini, imal ettikleri bu ürünleri distribütörlük yaptıkları bayileri vasıtasıyla satışa arz ettiklerini, distribütörlük anlaşması yaptıkları ...i'nin internet sitesinde genel koordinatörü olarak görünen davalı ...'ın müvekkili tarafından üretilen canlı sıvanın formülünü ele geçirerek, 2010/03794 sayı ile faydalı model belgesi aldığını, bu belgeyi müvekkili ve onun müşterilerine karşı kötü niyetli olarak kullanmaya başladığını, alınan bu faydalı model belgesindeki buluşun yeni olmadığını, ilk defa müvekkili tarafından üretildiğini, 551 sayılı KHK'nın 165.maddesine göre korunmasının mümkün olmadığını, söz konusu faydalı modelin kimyasal ürün olduğu için 551 sayılı KHK'nın 155. maddesine göre de korunmasının mümkün olmadığını ve KHK'nın 158. maddesine göre söz konusu belgenin gerçek hak sahibine karşı kullanılmasının da mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına tescil edilen 2010/03794 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerçek buluş sahibi olduğunu, söz konusu buluşu fason olarak davacılara ürettirdiğini, davacıların müvekkili buluşunun başka firmalar için de ürettiğini öğrendiği zaman mahkemeler kanalıyla iki ayrı tespit yaptırdıklarını, bunun üzerine davacının kötü niyetli olarak işbu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacılar ile distribütör firma olan ... İnş. Turzm. San. Tic. Ltd. Şti arasında distribütörlük (tek satıcılık) sözleşmesi imzalandığı ve bu sözleşmeyi distribütör adına davalı ...'ın ilgili şirketin yetkili temsilcisi olarak imzaladığı, imalatçı firma olarak firma unvanı “...” olan, davacılar firmasının imalatçı firma olarak belirtildiği, ... İnş. Şirketi'nin ise distribütör olarak zikredildiği, taraflar arasında imzalandığı bahsedilen sözleşmenin bir imalat sözleşmesi olması halinde gerçek hak

sahibinin davalı ... olacağı, bir distribütörlük sözleşmesi olması halinde gerçek hak sahibinin davacılar olacağı, sözleşme distribütörlük sözleşmesi olduğuna göre, gerçek hak sahibinin davacılar olup tescil belgesine konu canlı sıvanın davalının yeni bir buluşu olmadığı, davalının başvuru tarihinden önce de üretilip pazarlandığı birçok inşaatta uygulanmış olması nedeniyle davalının KHK kapsamında korunması gereken bir hakkının bulunmadığı, faydalı model belgesini haksız olarak aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile faydalı model belgesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu faydalı model belgesinin 551 sayılı KHK'nın 156. maddesi uyarınca yeni olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6815, Karar No: 2017/1500, Tarih: 21.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6815 E.  ,  2017/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2224, Karar No: 2020/16339, Tarih: 30.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/2224 E.  ,  2020/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ... köyü, köy boşluğuna tel örgü çekmek ve ağaç diktiği iddiasıyla iddianame düzenlendiği dosya kapsamından sanığın bu eylemlerini 01.04.2014 tarihinden sonra gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, ... köyünün suç tarihinden önce 6360 sayılı yasa uyarınca köy statüsünün kaldırılarak mahalle statüsüne alınması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmadığı gözetilerek hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3810, Karar No: 2020/13031, Tarih: 27.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/3810 E.  ,  2020/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14642, Karar No: 2012/9749, Tarih: 26.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14642 E.  ,  2012/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen ve polis memuru olan bilirkişinin beyanına göre kesici namlu kısmı 14 cm, sap kısmı 11 cm, tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt ve testereli, 3 adet geometrik delik bulunan, namluya haiz, delici çakı bıçağının, Adli Tıp Kurumu ya da kriminal labaratuvardan rapor aldırılıp 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.