muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8434, Karar No: 2022/5532, Tarih: 07.06.2022

Davalılar ... ve ...; 29/08/2010 tarihli borç-alacak ilişkisi kurulmasına yönelik protokol ve taahhütname başlıklı belgenin, adli tıp raporunda belirtildiği üzere varolan bir belgenin değiştirilmesi sureti ile oluşturulduğunu, bu hali ile yok hükmünde olduğunu, belge altındaki imzanın murisine ait olmadığını, Kumluca İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/31 esas sayılı dosyasında söz konusu belgenin kambiyo vasfında olmadığı yönünde karar verildiğini, 20/05/2003 tarihli belgenin davacı tarafından daha önceden öne sürülmemiş yeni bir delil olduğunu, talep edilen alacağı kabul etmemekle birlikte zaman aşımı itirazında bulunduklarını, murisin sağlık güvencesine sahip olduğunu, tedavi giderleri için yüklü miktarda borç alacak bir durumunun bulunmadığını, sözleşme tarihi ve tanzim tarihinde murisin yürüyemediğini, savunarak davanın reddini dilemişler, yargılama sırasında ... vefat etmiş olup, mirasçıları ... ve ...’a yönelik davaya devam olunmuştur.

Davalı ... süresi içinde cevap dilekçesini sunmamış, beyanında murisi ...'ın ağır hastalığı sebebiyle davacıyla kendi imkanlarıyla görüşme imkanına sahip olmadığını, murisinin davacıdan borç para almasını gerektirecek maddi ihtiyacının bulunmadığını, davacının da iddia konusu parayı verebilecek ekonomik gücünün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, 650.000,00 TL’nin 15/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Kumluca İcra Müdürlüğünün 2013/216 Esas sayılı dosyasında yapılacak tahsilatlarda tekerrür olmamak kaydıyla davalılar ..., ..., ... terekesinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, mirası reddeden ... ve ... yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ilişkin karara karşı davalılar ... ve ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davalılar ... ve ... vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davalı ...’ın tüm, davalı ... ...’ın aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Türk Medeni Kanunun 599/II. maddesi uyarınca; mirasçılar tereke borçlarından kişisel malvarlıklarıyla sınırsız olarak sorumludurlar. Mirasçıların kişisel sorumluluğu, ancak mirasın kabulü veya ret süresinin geçmesi, yani mirasçıların mirası kesin olarak kazanmaları ile başlar.

2- Türk Medeni Kanunun 599/II. maddesi uyarınca; mirasçılar tereke borçlarından kişisel malvarlıklarıyla sınırsız olarak sorumludurlar. Mirasçıların kişisel sorumluluğu, ancak mirasın kabulü veya ret süresinin geçmesi, yani mirasçıların mirası kesin olarak kazanmaları ile başlar.

Somut olayda; davalılar; ... ve ... müteveffa ...’ın mirasçıları olmaları nedeniyle haklarında dava açıldığı ve davaya dahil oldukları; ...’ın Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/301 E.,2017/35 K sayılı ilamı ile, davalı ...’ın ise Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/309 E, 2017/36 K sayılı ilamı ile müteveffa ...’ın mirasını reddettikleri bu haliyle mirasın açıldığı andan geçerli olacak şekilde mirasçılık sıfatını kaybettikleri anlaşılmıştır.

Bu haliyle; davalılar ... ve ... bakımından mirasın reddinin etkisi üzerinde durulması gerekmekte olup, bu nedenle, taraf ve dava ehliyeti ile davada sıfat kavramlarının açıklanması yoluna gidilmiştir.

Taraf ve dava ehliyeti; davanın tarafları ile ilgili olduğu halde sıfat dava konusu hakka ilişkindir. Davada sıfat, tarafın dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgili olup; davanın tarafı ile dava konusu hak arasında "hak ilişkisine dayalı bir bağ" dır.

Mahkeme önünde, maddi hukuka dayalı hakkına dair uyuşmazlığın çözümünü ve himayesini isteyen kişi davacı, kendisine karşı hakkın himayesi istenen kişi ise davalıdır. Davacı, dava konusu hakkın sahibi, davalı ise hakka uymakla yükümlü olan ve bu hakkı ihlal ettiği düşüncesi ile kendisine karşı hakkın himayesi istenen kişidir. Bir davada, davacı ve davalı sıfatının kime ait olduğu tamamen maddi hukuka göre belirlenir. Dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilen kişiler şeklen taraf ise de hakkın sahibi veya kendisine karşı hakkın himayesi istenmesi gereken kişiler olmadıkları belirlenir ise davanın sıfat yokluğundan (husumetten) reddi gerekir. Husumetten red kararı usule ilişkin bir karar olmayıp; davada taraf olarak gösterilenlerden birinin taraf sıfatının bulunmadığını belirleyen esasa ilişkin bir karardır. Husumetten red kararı, davada taraf olarak gösterilenler arasında kesin hüküm teşkil eder.

Husumet dava şartı olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Somut olayda, müteveffa ...’ın 11/05/2016 tarihinde vefat ettiği, geride yasal mirasçı olarak davalı ... ve ...’ın kaldığı ve yasal mirasçı konumunda olan davalılar ... ve ...’ın mirası kayıtsız şartsız olarak reddettikleri anlaşılmaktadır. Bu kapsamda yasal mirasçı sıfatı ortadan kalkan davalıların iş bu dava yönünden pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı açıktır.

O halde mahkemece, mirası reddeden ve kararı temyiz eden davalı ... yönünden pasif husumet ehliyeti bulunmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, adı belirtilen davalı yönünden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, mirası reddeden ve kararı temyiz eden davalı ... yönünden pasif husumet ehliyeti bulunmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, adı belirtilen davalı yönünden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın tüm, davalı ...’ın sair temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı ... yararına BOZULMASINA, 40.926,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6837, Karar No: 2012/13401, Tarih: 17.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6837 E.  ,  2012/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 tarih ve 2006/409-2010/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Turnagaz markası ile LPG alanında faaliyet gösterdiğini, dava dışı ... adıyla faaliyet gösteren müvekkilinin LPG bayiine, davalı tarafından LPG tüpü satıldığını, ancak Sıvılaştırılmış Petrol Gazları Piyasası Kanunu gereğince dağıtıcıların ancak kendi sözleşmeli bayilerine tüplü LPG dağıtım ve pazarlamasını yapabileceklerini, davalının bu eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitini, menini, davalının müvekkilinin bayisine LPG temin etmesi maddi durumunun ortadan kaldırılmasını, 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dışı ...'nin 2002/2 sayılı tebliğine uygun olarak geçerli sayılacak bir sözleşme imza etmediğini iddia ettiği için tali bayilik sözleşmesi imzalayarak tüpü verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacı ile dava dışı bayi ... arasında “Turnagaz Bayilik Anlaşması” imzalandığı, sözleşmenin tarih ve süresine ilişkin kısmın boş bırakıldığı ancak dinlenen davacı tanıklarının beyanları ve davacı şirkete ait dava dışı ...'nin işletmesi ile ilgili 2005 ve 2009 yıllarına ait muavin defter kayıtları doğrultusunda davaya konu edilen tüp satış tarihinde dava dışı ... işletmesinin davacı şirket bayi olduğunun kabul edileceği, davalı şirketin davacı bayine 150 adet 12 kiloluk ev tüpü sattığı, bu şekilde davalının TTK'nun 57/10 maddesine aykırı davranarak haksız rekabet yarattığı, bilirkişi raporunda davacının maddi zararını 868.72 TL, davacı vekilinin ise müvekkilinin yoksun kaldığı karı 690 TL olarak belirttikleri, dava konusu olayda manevi tazminatı gerektirir bir durum ve manen zararın varlığına ilişkin bir olgu ve delil bulunmadığı gerekçesiyle davalının haksız rekabetinin önlenmesine, 690 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece davalı eyleminin TTK. 56 vd. maddeleri uyarınca haksız rekabet olduğu kabul edildiğine göre aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca haksız rekabet yüzünden müşterileri, kredisi, mesleki itibarı, ticari işletmesi veya diğer iktisadi menfaatleri zarar gören veya böyle bir tehlikeye maruz bulunan kimse maddede belirtilen davaların yanında aynı maddenin (e) bendi uyarınca da Borçlar Kanunu’nun 49. maddesinde gösterilen şartlar mevcutsa manevi tazminat verilmesini de isteyebilecektir. Bu doğrultuda mahkemece davacının manevi tazminat talebinin de değerlendirilerek, makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18820, Karar No: 2018/2402, Tarih: 15.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18820 E.  ,  2018/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanması halinde, açıklanan kararın 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup, CMK'nin 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi gerektiği, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurularak Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,

2) Mağdurun yaralanması hakkında, .... Devlet Hastanesi tarafından 02.06.2010 tarihinde düzenlenen geçici rapor içeriğine göre ayakta tedavi edilen mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmesine rağmen, aynı hastane tarafından 04.06.2010 tarihinde düzenlenen kesin raporda scalpteki yaralanmadan bahsedilerek söz konusu yaranın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporu ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda tereddüte yer vermeyecek şekilde rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarihli esas 2002/4-238-2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25691, Karar No: 2014/6044, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25691 E.  ,  2014/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2009/491-2013/225

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların avukatı olarak birçok dava ve icra dosyalarını takip ettiğini, davalıların 29.1.2003 tarihinde kendisini haksız olarak azlettiklerini ileri sürerek 480.923,89 TL (480.923.895.446 eski TL)'nin davalılardan müşterek ve mütelesilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar, davacının kanunen hak kazandığı ücreti ödemeye hazır olduklarını ancak işlemiş faiz ve KDV alacağı istenemeyeceğini, davalı Selim' in şirket ortağı olması nedeniyle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı S. U. Y. mirasçıları ile ilgili davanın reddine, davalı şirketler ile ilgili davanın HMK md 150 gereğince açılmamış sayılmasına dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlık, davacı avukatın davalılara karşı açmış olduğu vekalet ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece dairemizin bozma kararına konu karar 15.9.2005 tarihinde verilmiş olup, bu karar ile davalı S. U. Y. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı şirketlerle ilgili açılan davanın kısmen kabul kımen reddine, kabul edilen kısım üzerinden 7.326,13 TL vekalet ücretinin davalı şirketlerden alınarak davacıya verilmesine, reddedilen kısım üzerinden 20.979,54 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine dair verilen karar her iki taraf vekilince temyiz edilmiş, dairemizce 11.3.2008 tarih, 2005/16498 esas, 2008/3373 karar sayılı ilam ile bu karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı tarafça 12.6.2013 tarihli celsede davanın işlemden kaldırılması istemi belirtilmiş ancak davalı S. U. Y. mirasçıları vekili davayı müvekkilleri açısından takip edeceğini bildirmiş, diğer davalı şirketler açısından davanın işlemden kaldırılmasına karar verilerek davalı Yavuz mirasçıları hakkında davaya devam edilerek temyize konu işbu karar verilmiştir.

Mahkemece 15.9.2005 tarihinde verilen ilk kararda davalılardan S. U. Y. aleyhine açılan davanın reddine ilişkin hüküm kurulduktan sonra aynı kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde reddedilen kısım üzerinden 20.979,54 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş olup bu hükmü davalılardan S.U. Y. temyiz etmemiş olmakla bu karar ile davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Mahkemece usuli kazanılmış hak ilkesi göz ardı edilerek bu kez Selim mirasçıları lehine 25.736,96 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 19.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42314, Karar No: 2015/24300, Tarih: 09.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42314 E.  ,  2015/24300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/323488

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2010/1013 (E) ve 2011/223 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin, 11/11/2014 gün ve 2014/18228 Esas, 2014/36628 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/12/2014 tarih, 2012/323488 sayılı karar düzeltme yazısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca hükmedilen 2 ay 15 gün süreyle şehir merkezi ve mücavir alan içinde alkol servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması tedbirine uyulmaması halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine dair ihtarın 5275 sayılı Kanunun 106/4-11. maddelerine aykırı olduğundan bahisle; Dairemiz onama ilamının kaldırılarak bozma kararı verilmesi istemiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vaki talepleri yerinde görülmekle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne;

2) Dairemizin 11/11/2014 gün ve 2014/18228 Esas, 2014/36628 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına,

Dosyanın yeniden incelenmesinde:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle şehir merkezi ve mücavir alan içinde alkol servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması tedbirinin gereklerinin yerine getirilmediği takdirde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine dair ihtarın yapılması suretiyle 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi

uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 7 numaralı fıkrasındaki "TCK 50/6. Maddesi uyarınca hüküm kesinleştikten sonra C.Savcılığı'nca yapılan tebligata rağmen 30 gün içerisinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde hükmü veren mahkemece kısa süresi hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğini ve bu kararın derhal infaz edileceğinin ihtarına (ihtar edildi)" şeklindeki cümlenin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle, usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9730, Karar No: 2014/15812, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9730 E.  ,  2014/15812 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- ...; 2- ... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ...; 2-... Adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.01.2014 günlü ve 2013/105 - 2014/11 sayılı hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; davacılar vekili ile davalı... vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; davacılar vekili ile davalı... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini

denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.