muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5529, Karar No: 2010/2652, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5529 E.  ,  2010/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat istemi reddedilmiş, manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının attığı taş nedeniyle sağ gözünde görme kaybı olduğunu belirterek, davalının geçici iş göremezlik zararı ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, olayla ilgili ceza dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacının gözünün işlevinin yitirilmesinin gerçekten attığı taş sonucunda mı oluştuğunun, yoksa önceki zamanlardan mı kaldığının araştırılması gerektiğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporunda sürekli iş göremezlik zararı olmadığının belirtildiği, hesap raporunda da güç kaybı nedeniyle zararı bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle maddi tazminat istemi reddedilmiştir.

Dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 09/01/2008 günlü raporunda; davacının sağ gözündeki yaralanma tanımlanarak %39,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu belirtilmiş; mahkemenin 30/04/2008 günlü yazı ile “…davacının görevini yaparken fazla efor ve güç sarf etmesi gerekip gerekmediği...” konusunda yeniden rapor istemesi üzerine aynı İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 03/09/2008 günlü raporun 1. bendinde beden gücü kaybı %39,2 olarak ilk rapordaki gibi açıklanıp 2. bentte güç (efor) kaybı konusu anlatılarak sonuç bölümünde belediyede yazı işleri müdürü olan davacının uzakları tam gördüğü, yakın gözlüklerini takarak günlük işlerini yerine getireceği belirtilmiş ve böylece davacının gözündeki yaralanma nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı olup olmadığı konusundaki Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki doğmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, aralarında göz hastalıkları konusunda uzman da bulunan Adli Tıp Genel Kurulu'na sağlık incelemesi yönünden gönderilerek, yukarıda belirtilen iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davacının gözündeki yaralanma nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı olup olmadığı konusunda, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne uygun yeniden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazları ile davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/228, Karar No: 2010/697, Tarih: 09.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/228 E.  ,  2010/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/05/2008 gün ve 85/125 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK’nun 448, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, resen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6342, Karar No: 2010/7694, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/6342 E.  ,  2010/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.08.2009

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Davacı kiralayan tarafından davalı kiracı aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının itiraz etmemesi ve takibin kesinleşmesi üzerine davacı kiralayan icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuş, mahkemenin davanın reddine dair verilmiş bulunan kararın davacı kiralayan tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.1.2010 gün ve 11216-123 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş idi. Bu kararın incelenerek düzeltilmesi davalı kiracı tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayan vekili, dava dilekçesinde, davalı kiracının kira borçlarını ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, davalı kiracının takip üzerine borcunu ödemediği gibi herhangi bir taahhütte de bulunmadığını, bu şekilde temerrüde düştüğünü belirterek, davalı kiracının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı kiracı, icra takibinin haksız şekilde yapıldığını, aralarındaki konunun tamamen konut kredisi uygulaması olup meskenini asla satmadığını, davacı ile aralarında yapılmış kira sözleşmesinin ve kira borcu şeklinde bir ödeme planının bulunmadığını, kendisinin ödeme emri ulaşmadığından yasal süresinde bir itirazda bulunamadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı kiralayan vekili, kiralananda kiracı olan davalının 1.2.2008-1.5.2009 arası aylar kira parasını ödemediğinden söz ederek davalı kiracı hakkında... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 5397 sayılı dosyası ile icra takibi yapmış, davalı kiracıya Örnek 13 ihtarlı ödeme emri 27.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük süre verilmiştir. İcra İflas Kanunu’nun 269 / 1 maddesinin göndermesi ile Borçlar Kanunu’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenmeden 22.6.2009 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde icra takibinde istenilen kira paralarının hangi aylara ve yıllara ait olduğu belirtilmediğinden ödeme emrinin yasal unsurları taşımaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile onanması gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı kiracının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kiracının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 18.1.2010 gün ve 11216-123 sayılı bozma ilamının kaldırılarak yerel mahkemenin 12.8.2009 gün ve 2009/706 esas 2009/880 karar sayılı kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19875, Karar No: 2013/4257, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19875 E.  ,  2013/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın sahibi olduğu ... Polikliniği aracılığıyla tedaviye gelen Hakkari Kapalı Ceza İnfaz Kurumu personeli ve ailesinin tedavileri için tahlil, enjeksiyon, grafi gibi işlemlerin yapılmamasına rağmen yapılmış gibi göstererek fatura düzenlediği ve haksız yere ücret talep ettiği olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından iddia konusu faturaların düzenlendiği sağlık kurumunun poliklinik defterlerinin celbi sağlanıp incelenmek suretiyle faturalarda adı geçen hastaların kayıtlı olup olmadıkları, muayene edilip edilmedikleri ve uygulanan tedavilerin faturalara konu edilen teşhislerle uyumlu olup olmadıkları, bu hastalıkların bulunup bulunmadığı araştırılıp suça konu faturalar üzerinde tıp fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişiler kuruluna inceletme yaptırılarak faturalarda yazılı miktar bakımından teşhise uygun olup olmadıkları tespit ettirilip kurumun uğradığı zarar net olarak belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir.İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkla belirtilmektidir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "..Ancak, (e) , (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan , adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz."cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki"...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz" hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52.madesinin 1.fıkrası " Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8.fıkrasında ise " Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK.nun 158.maddesinin 1.fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca ,20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK.nun 61.maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca ,20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9763, Karar No: 2017/16928, Tarih: 04.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9763 E.  ,  2017/16928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisi ile davalı arasında toplam 24 dönümlük tarlaların ortak pancar ekimi konusunda 'ortaklık sözleşmesi' yapıldığını, masraflar ve işletmesi davalıya ait olacak ürünün yarı yarıya pay edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının ekmiş olduğu tarlalar nedeniyle kendisine hiçbir ödeme yapmadığını, davalıdan olan 4.000,00 TL'lik alacağının tahsili için ... İcra Müdürlüğü’nün 2014/68 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yaptığını, davalının 10/07/2014 tarihli dilekçeyle itiraz ettiğini ve icra takibinin durduğunu, davalının itirazında haksız olduğunu ileri sürerek,icra takip dosyasına yapılan itirazın kaldırılmasını ve en az %40 inkar tazminatının davalı borçluya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında sözleşme yaptıklarının doğru olduğunu, sözleşmenin davacı ile dava dışı Hamza Deniz arasında yapılması gerekirken davacının kendisini sağlama almak amacıyla sözleşmeyi kendisiyle yaptığını, söz konusu tarlada kendisinin hiçbir pancar ekim dikim işi yapmadığını ve yapılan pancar ekim dikim işine de karışmadığını, işi yapan ve ürünleri hasat eden asıl sözleşme yapılması gereken kişinin dava dışı ... olduğunu, bu duruma o mahalde çalışan tüm tarla sahiplerinin ve çalışanların tanık olduğunu, kendisinin davacıya hiçbir borcunun olmadığını,üstelik davacının tarlalarındaki ürünleri için kendi cebinden 5.000.00 TL masraf yaptığını, şayet kabul etmemekle beraber davacı ile aralarında bir alacak ve borç ilişkisi var kabul edilecekse de, alacaklı tarafın kendisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/68 E. sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın ana para yönünden 3.947,43 TL'lik kısmının iptali ile 11/06/2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline; fazlaya ilişkin istemin reddine; icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Adi ortaklık sözleşmesi; iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmeler olup, (TBK. 620/1 md.) bu sözleşme türü Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir. Bu nedenle, adi ortaklığın feshi ve tasfiyesine ilişkin davalara bakma görevi de genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerine aittir.

1-Dava; adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Adi ortaklık sözleşmesi; iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmeler olup, (TBK. 620/1 md.) bu sözleşme türü Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir. Bu nedenle, adi ortaklığın feshi ve tasfiyesine ilişkin davalara bakma görevi de genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemelerine aittir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkindir ve taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Somut olayda;... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12.09.2014 tarih ve 2014/121 E. 2015/9 K. sayılı kararı ile taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirasından kaynaklandığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu (görev) yönünden davanın reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden 23.03.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderildiği ve mahkemece de işin esasına girilmek suretiyle yukarıda ifade edildiği gibi davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki mahkemece,taraflar arasındaki uyuşmazlığın hasılat kirası ilişkisinden değil de adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı olduğu ve uyuşmazlığın çözümünde genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilmek suretiyle hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16401, Karar No: 2013/23985, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16401 E.  ,  2013/23985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18638, Karar No: 2015/7572, Tarih: 03.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18638 E.  ,  2015/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2012/117-2014/883

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.09.2014 tarih ve 2012/117-2014/883 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.05.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. S.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Y. Grubu yöneticilerinin, 1990'lı yıllardan itibaren yatırılan paranın her istendiği an geri ödeneceği ve yüksek faiz verileceği garantileri ile binlerce kişiden para topladıklarını, müvekkilinden de üzerinde "Y.. Ş.. Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi" ibaresi bulunan bir belge karşılığında 33.912 Euro tahsil edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketle geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 33.912 Euro karşılığı 72.073,17 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacının ortak olduğunu, koyduğu sermayeyi geri isteyemeyeceğini, davalı D.. U..'a husumet düşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.