muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1163, Karar No: 2019/6731, Tarih: 17.09.2019

Mahkemece hükme esas alınan raporda yer alan, hukukçu ve mali müşavir bilirkişiler konunun uzmanı değildir. Ayrıca, raporda; mükerrer kayıp-kaçak bedeline ilişkin hesaplamanın neye göre yapıldığı hususunda bir değerlendirmeye yer verilmemiştir. Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, alınan rapor hüküm vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, mahkemece; mükerrer alındığı bildirilen kayıp – kaçak bedeli hususunda, tamamı konunun uzmanı olan elektrik ve elektronik mühendislerinden oluşturulacak 3 bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, hüküm vermeye yeterli olmayan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

3-)Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.” gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacının sair temyiz itirazının reddi gerekir.

2-) Davalı tarafın mükerrer alınan kayıp-kaçak bedeline yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması üzerine, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.)

Mükerrer alındığı bildirilen kayıp – kaçak bedeli hususunda, tamamı konunun uzmanı olan elektrik ve elektronik mühendislerinden oluşturulacak 3 bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi yönünde bozma nedeni yapılmasına ve bozmaya uyulmasına rağmen gerekli bilirkişi raporu alınmadan karar verildiği görülmektedir.

O halde; mahkemece mükerrer alındığı bildirilen kayıp – kaçak bedeli hususunda, bozma gereklerine uygun olarak tamamı konunun uzmanı olan elektrik ve elektronik mühendislerinden oluşturulacak 3 bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, bozma gerekleri yerine getirilmeden hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. Maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/766, Karar No: 2013/18059, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/766 E.  ,  2013/18059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 tarih ve 2009/39-2012/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, Avusturya kökenli bir firma olan HL Hutterer&Lechner GmbH'nin 01.01.1997 tarihli Distribütör Sözleşmesi ile Türkiye'deki tek yetkili satıcısı olduğunu, HL Hutterer&Lechner GmbH'nin kendi buluşu ve üretimi olan kokusuz yer süzgeçlerine "Atık Boşaltma Düzeneği (Gider)" başlığı altında incelemeli patent verilerek 20 yıllık süre için korunması amacıyla Türk Paten Enstitüsünce Bültende yayınlandığını, davalı şirketin ne patent sahibi ne de distribütörlük yetkisi olmadan patentli sistemi taklit ederek benzer şekilde sattığını, bu hususun yapılan ceza takibatı sırasında tespit edildiğini, davalının eyleminin müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, patentten doğan haklara tecavüzün önlenmesine, bunun için gerekli tedbirlerin alınarak taklit suretiyle üretilmiş ürünlerin toplatılarak, imhasına, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 55.000 TL maddi ve l5.000 TL manevi tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve ayrıca ilamın, masrafı davalıdan alınarak gazetede ile ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin bu tür malların üretimini yapmadığını, SUKAR Yalıtım ve İnşaat Malzemeleri Üretim Pazarlama San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nden söz konusu ürünleri bir bütün olarak alıp sattığını, müvekkilinin bir bütün olarak alıp sattığı ürünlerin bir başka şahsın patentine konu edildiğini bilmesinin mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, itibar edilen...Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ticaret Hukuku Anabilim Dalı Başkanı...'in hukuki mütaalası ve tüm dosya kapsamına göre, davalı...nin, satıcı sıfatını taşıdığı ve sattığı binlerce ürünün taklit ya da orijinal olduğunu bilmesi gerektiği görüşünün kabul edilemeyeceği, hele ki, ambalajlı bir malın ve bir ürünün iç parçasının taklit olup olmadığını bilmesinin asla davalıdan beklenemeyeceği, kaldı ki, davalı tarafın, dava dilekçesinde bir çok benzer ürünün piyasada satıldığını da ileri sürdüğü, satıcıya izafe edilebilecek bir kusur gösterilmeden sadece TTK.m.20/2'deki tamamlayıcı kuraldan hareketle bir kusurun varlığına ulaşılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

551 sayılı KHK'nin 148. maddesinde lisans alanın patent hakkına tecavüz davası açma koşulları düzenlenmiş olup; davacının sunduğu 01/01/1997 tarihli distribütörlük sözleşmesinde davacının lisans hakkının tanınmamış olması, aynı sözleşmenin yasal haklar başlıklı hükmü ve yine davacı tarafından dayanılan 14/01/2008 tarihli vekaletname başlıklı belgenin de esasen işbu davayı açma konusunda davacıya yetki veren belge olarak kabulünün de mümkün bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekeceğinden; sonucu bakımından doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibari ile doğru olan hükmün gerekçesi yazılı şekilde değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34369, Karar No: 2016/9708, Tarih: 04.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34369 E.  ,  2016/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 134/2. maddesinde “...Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahküm eder(Ek cümle: 17/7/2003-4949/38 md.). Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurarak ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece, ihalenin feshi ile alacaklı aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır. İhalenin feshi isteminin kabulü halinde alacaklı aleyhine para cezasına hükmedilebileceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadağı halde, alacaklı aleyhine para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ..... Asliye (İcra) Hukuk Mahkemesi'nin 07.09.2015 tarih ve 2015/96 E.-2015/113 K. sayılı kararının hüküm bölümünün alacaklı aleyhine hükmedilen para cezasına ilişkin “Davalının ihale bedelinin %10'u oranında (72.500,00 TL.X10= 7.250,00 TL.) para cezası ile cezalandırılmasına,” hükmünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16813, Karar No: 2014/21276, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16813 E.  ,  2014/21276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/905-2013/733

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) S.. K.. tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12279, Karar No: 2018/5648, Tarih: 20.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12279 E.  ,  2018/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Ek karar: Sürücü belgesinin iade edilmesi talebinin reddi ile dosyada delil olarak saklanmasına

Mahkemenin, 23.03.2016 tarih ve 2016/106 -286 sayılı kararı ile sanık hakkında sahte sürücü belgesi düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin 22.06.2016 tarihli dilekçesi ile sanığa ait sürücü belgesinin iade edilmesi için Mahkemeden ek karar talebinde bulunulduğu, Mahkemenin 01.07.2016 tarihli ek kararı ile de iade talebinin reddine ve suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve bu ek kararın süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, sanık müdafiinin iade talebinin reddine ve suç konusu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin ek kararın da itiraza tabi olacağı cihetle; sanık müdafiinin 25.07.2016 havale tarihli temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1984, Karar No: 2022/3347, Tarih: 06.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1984 E.  ,  2022/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacıların davasının reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, Pervari İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 170 ada 2, 36, 38, 39, 40, 42, 43 ve 44 parsel sayılı 4.338,74, 2.964,28, 9.097,69, 9.774,61, 13.704,99, 6.823,36, 16.600,77 ve 5.911,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... Köy Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazların mütegayyip eşhastan kalıp devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, tapu kaydına ve vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 170 ada 2, 36, 38, 42, 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, çekişmeli 170 ada 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbiriyle uyumlu olması zorunlu olup, bu zorunluluk, açık, ... ve güvenli yargılanma ilkelerinin gereğidir. Kısa kararda, davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında, davanın reddine, çekişmeli 170 ada 2, 36, 38, 42, 43 ve 44 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, çekişmeli 170 ada 39 ve 40 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile yazılmasına karar verilmiş olması nedeniyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki ve aykırılık oluşturulmuştur. Kısa kararın, gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyebileceği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırı olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile yeniden gerekçeye uygun olarak hüküm tesis edilmesi için hükmün bozulması, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6864, Karar No: 2010/7673, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6864 E.  ,  2010/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.06.2008

Nosu : 419-313

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kamulaştırmasız el atma nedeniyle alacak isteminden kaynaklanmasına, dosyanın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 5. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1900, Karar No: 2020/4391, Tarih: 16.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1900 E.  ,  2020/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1959 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümünün, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki, dava 2013 yılında açılmıştır. Mahkemece yalnızca taşınmaz 1985 yılına ait hava fotoğrafı getirtilerek jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine inceleme yaptırıldığı gibi, inceleme sonrası sunulan raporda, taşınmaz bölümlerinin sınırları ve niteliği belirlenmemiş, taşınmaz bölümlerinin komşu tescil harici taşlık yerlerden farklı yapıda olup olmadığı belirtilmemiş, dava tarihi olan 2013 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirtilerek, imar-ihya olgusunun ve zilyetlik durumunun tespitinde bu hava ve uydu fotoğraflarından yararlanılmamış olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.