muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11808, Karar No: 2014/20908, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3363, Karar No: 2008/10394, Tarih: 06.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/3363 E.  ,  2008/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (PAZARCIK) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.6.2005 gün ve 160 esas, 283 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 28.3.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin ve 29.12.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun”un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında tayin edilen sonuç ağır para cezasının adli para cezası olarak ifadesi ve ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 6.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4139, Karar No: 2012/9316, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4139 E.  ,  2012/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2010 tarih ve 2010/293-2010/852 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirkete nakliye-taşıma hizmeti verildiğini, buna karşılık kendilerine her hangi bir ödeme yapılmadığını, davalı hakkında icra takibi yapıldığını, ancak davalı tarafından hem yetkiye hem de borca itiraz edildiğini, yapılan itirazların haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline,icra takibinin devamına, %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aralarında herhangi bir yetki sözleşmesi olmaması nedeniyle genel yetki kuralının geçerli olduğunu, Iğdır İcra Dairesi'nin yetkisiz olduğunu, yetkili icra dairesinin Kadıköy İcra Dairesi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, icra takibinin yapıldığı Iğdır İcra Müdürlüğü’nün, yetkili icra dairesi olmadığı dolayısı ile yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her halükârda yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin bulunmaması nedeniyle itirazın iptali davasının reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5743, Karar No: 2014/1617, Tarih: 17.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5743 E.  ,  2014/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/33390

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 23/11/2012, 2012/39 (E) ve 2012/425 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Metin’in mağdur Mustafa’ya yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; öncesinde sanıkla mağdur Mustafa arasında hukuki anlaşmazlık bulunduğu, olay günü Mustafa’nın yanında mağdur Şeref olduğu halde kahvehanede oturup televizyon seyrettikleri sırada, sanığın aynı kahvehaneye gelip Mustafa’nın kolundan tutarak “seninle görüşelim” dediği, Mustafa’nın görüşmeyi ret ederek ayağa kalkıp sinkaflı sözlerle hakaret etmesi üzerine de aralarında çıkan tartışmada sanığın, bıçakla vurarak mağduru sol lomber bölgeden isabetle, diafragma, dalak ve mide laserasyonu ile diafragmanın alınması sonucu yaşamını tehlikeye sokacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaraladığı, Şeref’in araya girerek sanığa engel olmaya çalıştığı ancak sanığın bıçakla vurarak Şeref'i de sağ uyluk bölgesinden yaraladığı, Mustafa’nın ise eline geçirdiği sandalye ile hamle yaparak başkaca vurmasına engel olmaya çalıştığı, sonrasında kahvehanede bulunan kalabalığın müdahale ederek elinden bıçağı almaları üzerine sanığın kaçarak uzaklaştığı olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbelerin şiddeti ve engel durum birlikte dikkate alındığında, sanığın açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK.nun 35.maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, kasten yaralamadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1670, Karar No: 2018/6778, Tarih: 16.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1670 E.  ,  2018/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.09.2014 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 07.03.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin reddine dair verilen 23.11.2017 tarihli kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.10.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilhare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 1.630,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10013, Karar No: 2008/17984, Tarih: 20.11.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/10013 E.  ,  2008/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2007

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan Kara Kuvvetleri ve T. B. Elektrik Dağ. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarına göre, davalılardan Milli Savunma Bakanlığı ile U. Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacıların temyizine gelince;

Dava, iş kazası sonucu ölüm halinde hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacılara bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerine göre talep ettikleri tutarın karşılandığı gerekçesiyle davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının hak sahiplerinin tazminatının hesabında hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunludur. Öte yandan, asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu resen nazara almakla yükümlüdür. Bu durumda, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden hesap raporu alınmak, bu suretle hak sahiplerinin tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı Yasa’nın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak Kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre karar verilmek gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın bozma ilamından sonra sadece davacılara bağlanan gelirlerin en son peşin sermaye değerlerinin celbi ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden T. B. Elektrik Dağıtım Müesseseleri A.Ş.'ye yükletilmesine, 20.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/249, Karar No: 2016/3864, Tarih: 18.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/249 E.  ,  2016/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez), temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8733, Karar No: 2020/2834, Tarih: 10.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8733 E.  ,  2020/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2019 tarih ve 2018/121-2019/76 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3,5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/7-9, 63 maddeleri gereği kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tekirdağ 2 Nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK’nın 147. maddesiyle değişik CMK’nın 196/4. maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğu belirtilmeden yargılamanın hiçbir aşamasında mahkeme salonunda hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanunun 196/4. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-İlk derece mahkemesinin 08.11.2018 tarihli celsesinde 214972 sicil numaralı üye hakimin e-imza eksikliğinin bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, öncelikle bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı, mevcut delil durumu, suç vasfı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3148, Karar No: 2018/6542, Tarih: 12.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/3148 E.  ,  2018/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında ilk derece mahkemesinden verilen davanın reddine yönelik hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf isteminin reddine yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacılardan Tan Ticaret firması tarafından davalı bankadan kullanılan kredi dolayısıyla, bankaca 17/02/2012 tanzim tarihli teminat amaçlı boş bir senet alındığını, davacının kredisini düzenli taksitlerle ödemesine rağmen bankaca senedin kötü niyetle 09/02/2016 vade tarihli ve 75.000,00.TL bedelli olarak doldurularak 63.328,85.TL alacak üzerinden icra takibine konduğunu, şirkette imza yetkisi olmayan şirket çalışanı ... tarafından, şirket adına keşide edilmiş bir çekin, bu şahıs tarafından şirket kaşesiyle ciro edildiğini, bankaca da bu şahsın imza yetkisi olup olmadığına bakılmaksızın ödeme yapıldığını, bankaya ciro edilen çekin karşılıksız çıkınca dava konusu senedin işleme konduğunu ileri sürerek davacının bu senetten dolayı borçlu olmadığının tespitini, %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu senedin kredinin tahsiline esas olarak bankaya verilmiş bir senet olduğunu, senedin teminat senedi olma durumunun bulunmadığını, davacının borcunun senetten kaynaklandığını, davacıya ait dilekçe ve delillerinde senedin sonradan doldurulduğuna dair konuyu ispata yarar herhangi bir delil ve beyanının bulunmadığını, bu hususun davacı tarafça yazılı delille ispat edilemediğini, davacının hesapları incelendiğinde bankaca paraların tamamının davacı firmanın kendi hesaplarına aktarıldığını, davacının da bu parayı internet bankacılığı aracılığıyla kullandığını ve başka bankaya EFT yaptığını, bu nedenle davanın reddini ve davacının aleyhine tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davacı senedin teminat senedi olduğunu iddia etmişse de, sözleşmede, takip dayanağı bonoya atfen herhangi bir şerh ve ibare bulunmadığı, senedin üzerinde bononun teminat olarak verildiğine dair bir kayıt bulunmadığı, senedin teminat senedi olduğu ve bilahare banka yetkililerince taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının davacı tarafından yazılı belge ile ispatı gerektiği, davacı taraf, ...'ın adıyla yapılan EFT işlemlerine itiraz etmişse de; davacının, -iddiaya göre- yetkisi olmadığı halde şirketi bağlayacak şekilde borçlandırıcı işlem yapan, çek düzenleyen kredi talimatı veren, tahsilat yapan ... hakkında bir şikayet başvurusu olmayıp, davacının bu yöndeki iddialarına itibar edilemeyeceği, kaldı ki davacının bu iddiaları doğru olsa bile, şirketin büyük ortağı ...'ın oğlu ...'ın işlemlerine şirket tarafından onay verildiğinin düşünülmesi gerektiği, bu durumda da "vekaletsiz işgörme" hükümlerine göre, ...'ın iş ve işlemlerinin davacı şirketi bağlayacağı, davacının alacağının takip talebindeki miktardan daha fazla tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2016/1997 Esas sayılı takip dosyasının dayanağı 17.11.2012 keşide 09.02.2016 vade tarihli ve 75.000,00.TL bedelli senedin davacı ... tarafından imzalandığına dair taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacılar tarafından senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu hususunun ispatlanamadığı, söz konusu senedin teminat senedi olduğuna dair davacılar tarafından dosyaya herhangi bir yazılı belge ibraz edilmediği, senet metninde de, senedin teminat senedi olduğuna dair bir ibarenin yer almadığı, krediye mesnet teşkil eden çekin davacı şirket yetkilisi ... tarafından değil, Tan Tic. Firması kaşesi ve yetkilisi sıfatıyla şirketi temsil yetkisi bulunmayan ... imzasıyla bankaya ciro edildiği iddia edilmiş ise de, bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere, bu çek karşılığı firma adına tahsis edilen 70.000,00.TL kredinin firmanın hesabına geçtiği, buradan da internet yoluyla 65.000,00.TL sinin ...'a EFT yoluyla gönderildiği, çek karşılığı 70.000,00.TL kredi kullandırılması hususunda Tan Tic. Firmasının talimatının bulunduğu, EFT işleminin şirketin internet hesabından ve şifre kullanılarak ... ismiyle (firma sahibi ...'ın oğlu ) yapılmış olduğu ve EFT işlemlerinin ... tarafından birden fazla defa yapılmış olduğu ve bu konuda şikayet bulunmadığı, davacı ...'ın internet şifresi alırken oğlu ...'ın mail adresini verdiği, dolayısıyla şifrenin elektronik bankacılık işlem yetkisi tanınmış olan ... tarafından ...'a verilmiş olduğu ve işlemlerin davacı şirket yekilisi ...'ın bilgisi dahilinde yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve söz konusu çek ve 08.07.2015 tarihli talimatnamedeki imzanın davacı ... eli ürünü olup olmadığına ilişkin imza incelemesinin sonuca etkili olmadığı, dolayısıyla davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın maddi hukuka ve usul hukukuna uygun olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 9 . Hukuk Dairesi’nin 09.03.2018 gün, 2018/166 E.-2018/190 K. sayılı hükmünün ONANMASINA, dosyanın ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, Dairemiz ilamından bir örneğin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.