muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21682, Karar No: 2014/22219, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21682 E.  ,  2014/22219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2013/842-2014/392

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/187, Karar No: 2025/1253, Tarih: 04.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/187 E.  ,  2025/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/489 E., 2023/808 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/103 E., 2021/28 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin ...mirasçıları olan ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ..., ... (...) ..., ...’dan 16.12.1969 tarihli Kat'i Satış Senedi ile 159 parsel sayılı taşınmazı satın alarak taşocağı ve hazır beton santrali olarak işlettiğini, davalıların bir kısmı tarafından ... ve ...’a satış vaadi ile taşınmazı satmayı vadettiklerini ve tapuya şerh düşüldüğünü, taşınmazın 40 yıla yakın bir süredir müvekkilinin kullanımında olduğunu, TMK’nın 713/2. maddesi ve Kadastro Kanunu'nun 13/B-b ve C maddesi gereği taşınmazın mülkiyetini adına tescil ettirme koşullarının oluştuğunu, tapuda malik görünen ...'in 11.05.1965 tarihinde öldüğünü, taşınmazın 27.04.1983 tarihinde tapuya tescil edildiğini, bu tarihten sonra da tapuda herhangi bir intikal işleminin olmadığını açıklayarak, dava konusu taşınmazın müvekkili şirket adına tescil ettirilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise söz konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle rayiç değerinin ...mirasçılarından müştereken ve müteselsilen yasal faiziyle birlikte tahsili ile müvekkiline ödenmesini, davalılar ... ve ...'un adına dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki şerhin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ... ve ... vekili, harici satış senedinin geçersiz olduğunu, davacının taşınmazda bugüne kadar malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız zilyet olduğu iddiasının doğru olmadığını, taşınmazın tapu kaydına müvekkilleri lehine satış vaadi şerhi düşüldüğünü, müvekkillerinin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, dava konusu taşınmazın satış vaadi esnasında hiç bir takyidatı bulunmadığını, davacının tüm hak ve taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı Şirketin dava konusu yerde taş ocağına mahsus ruhsatını 03.04.1968 tarihinde edindiği ve hala faaliyetine devam ettiği, keza davacı şirketin ticaret sicil kayıtları incelendiğinde 28.07.1969 tarihinden itibaren de faal olduğunun belirlendiği, dava konusu taşınmazın kadastro mahkemesinde görülen davasının reddedilerek tespit gibi muris ...adına tescil edilmesine karar verildiği ve kararın 25.04.1983 tarihinde kesinleştiği, ...’in 1965 tarihinde öldüğü, tanık beyanları doğrultusunda davaya konu taşınmazın, yirmi yılı aşkın süredir davacı şirketin zilyetliğinde olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 159 parsel sayılı taşınmazın muris ...adına olan tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tesciline ve davalılar ... ve ... lehine olan gayrimenkul satış vaadi sözleşmelerine ilişkin şerhin tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar ... vd. vekili, bir kısım davalılar ... vd. vekili, bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bir kısım davalılar ..., ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, taşınmazın davacının hüküm ve tasarrufu altına bırakılmadığını, gayrimenkule ait vergi ödemesi ve diğer yükümlülüklerin müvekkilleri ve diğer davalılar tarafından yerine getirildiğini, bir kısım mirasçılarla yapılan vekalet, tapu, tescil işlemlerinin de elbirliği mülkiyetinde geçerliliği bulunmadığını, yine bir kısım davalılar tarafından yapılan kabul işleminin de hukuki sonuç doğurmayacağını, satış tarihinde yer tapulu olduğu için harici satış sözleşmesinin de geçersiz olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın harici satış sözleşmesi ile devrinin geçersiz olduğunu, bir kısım mirasçıların hisselerini müvekkillerine gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satmayı taahhüt ettiklerini, müvekkillerinin tapuya şerh vermek suretiyle dava konusu taşınmazı parasını ödeyerek satın aldıklarını, tapu kaydında davacı şirketin herhangi bir hakkı gözükmediğini, davacı şirketin bu yere malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız zilyet olduğu yönündeki iddialarının doğru olmadığını, öte yandan davacı şirketin taşınmazın tamamında zilyet olduğunu ispatlayamadığını, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hatalı karar verildiğini, TMK’nın 713/2. maddesi koşullarının da oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, TMK’nın 713/2. maddesinde belirtilen ölüm nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, şerh terkini ve terditli olarak tazminat istemine ilişkindir.

TMK'nın 713/2. maddesinde belirtilen ölüm sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında taşınmazın 20 yıllık zilyetlikle kazanılabilmesi için diğer koşulların yanında taşınmazın tapu kaydının kesinleşmesi ve kayıt malikinin de dava tarihinden en az 20 yıl önce ölmüş olması gereklidir. Bilindiği üzere, kadastro tespiti sırasında sağ olmayan kişi adına tespit yapılırken ölü olduğu; ancak mirasçılarının tespit edilemediği belirtilerek ölü kişi adına tespit yapılır. Tapunun bu şekilde oluştuğu hallerde kayıt maliki ölü olan şahıs değil mirasçılarıdır. Aynı şekilde kadastro tespitine itiraz nedeniyle kadastro mahkemesi kararı ile oluşan tapular yönünden de malik ölmüş ise mirasçıları olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda, dava konusu yerde kadastro tespiti 1956 yılında o zaman sağ olan ...adına yapılmış, kadastro tespitine itiraz edilmesi nedeniyle Gaziosmanpaşa Tapulama Mahkemesinde dava açılmış, yargılama sırasında ...11.05.1965 tarihinde ölmüş, Mahkemece 03.07.1981 tarihli ve 1964/5 Esas, 1981/64 Karar sayılı ilamı ile malikin öldüğü gözardı edilerek tespit gibi ...adına tescil kararı verilmiş, bu karar 25.04.1983 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu açıklamalar karşısında dava konusu taşınmaz maliki ...olmayıp ...mirasçılarıdır. Kayıt maliki olarak ...yazılmasının bu durumu değiştirmediği kuşkusuzdur.

Dosya kapsamına göre Kadastro Mahkemesi karar tarihi itibariyle ...mirasçıları hayatta bulunduğundan taşınmazın TMK’nın 713/2. maddesinde düzenlenen ölüm nedenine dayalı olarak zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından ve elbirliği mülkiyetine tâbi taşınmazda davalılardan bir kısmının davayı kabul etmesi sonuca etkili olmadığından davacının tapu iptali ve tescili talebi yönünden dava reddedilerek terditli talep yönünden yapılacak araştırmaya göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36083, Karar No: 2016/17159, Tarih: 03.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/36083 E.  ,  2016/17159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonrası iki orman yüksek mühendisi ve harita mühendisi tarafından düzenlenen 19.04.2010 tarihli raporda, sanığın orman kadastrosu kesinleşmiş alanda maden ocağı işletme izin süresinin 06.10.2003 tarihinde sona ermesinden sonra izin sahasının 52.383 m² sini noter onaylı taahhüt senedinin 16. maddesi gereğince çevreyle ve uyumlu ve ağaçlandırma yapılacak hale getirerek idareye geri teslim ettiği ancak bu sahanın 89.639 m² sinde ise izinsiz toprak dökmeye devam ettiği ve yükümlülüğünü yerine getirmediğinin belirtilmesine, aynı bilirkişilere ait 07.06.2010 tarihli ek raporda ise, sanığın madencilik faaliyeti ve orman izin süresi sona erdikten sonra Sulh Hukuk Mahkemesinin .... Esas sayılı dosyasında verilen 13.04.2004 tarihli ihtiyatı tedbir kararıyla sanık tarafından dava konusu yerin çevreyle ve ağaçlandırmaya uyumlu hale getirilmesine karar verilmesine karşılık sanığın inşaat artıkları, harfiyat toprağı ve çok çeşitli malzemelerle ocak çukurlarını doldurduğunun, fazla miktarda döküm yapılarak su akışının engellendiğinin, bölgenin topografik yapısının bozulduğunun, kuru dere ve göletlerin oluşmasına ve insan sağladığı açısından tehlike teşkil edecek kot farklarının oluştuğunun belirtilmesine göre; sanığın noter taahhüt senedinin 16. maddesinde ve ihtiyati tedbir kararında belirtilen koşul ve amaç kapsamında hareket ettiğinin kabulü mümkün bulunmadığından, sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8106, Karar No: 2012/10680, Tarih: 11.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8106 E.  ,  2012/10680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün 07.09.2009 tarih ve 15034 sayılı yazına göre, borçlu şirketin 02.09.2009 tarihinde işyeri adresinde yapılan yoklama fişinde adresten yaklaşık 4 ay önce ayrıldığının bildirilmesi, ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yaptırılan araştırma sonunda da, adresini terk ederek gittiğinin ve yeni adresini bilenin olmadığının tespit edilmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/428, Karar No: 2023/635, Tarih: 29.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/428 E.  ,  2023/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2015/289247

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : KARS 3. Asliye

SAYISI : 405-608

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.06.2015 tarihli ve 405-608 sayılı hükmün, mağdur ... vekili ile katılan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 24.02.2021 tarih, 8666-2942 sayı ve oy çokluğuyla; "07.06.2000 doğumlu olup olay tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış bulunan mağdurenin ikametinden ayrılarak aralarında gönül ilişkisi bulunan suça sürüklenen çocukla geceyi birlikte geçirdikleri ve mağdurenin olay tarihindeki yaşı itibarıyla rızası hukuken geçersiz sayıldığından, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 109/1, 109/3-f-5. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri M. Ç.... ve E. A....

"Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu en temel insan haklarından biri olan ve Anayasa’nın 19. maddesinde düzenlenmiş 'kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı'nı koruyucu bir suçtur. Anayasa’nın 19. maddesinde 'Herkes kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir.' hükmü yer almaktadır. Anayasada yer alan temel hak ve hürriyetler esas olup bunların kısıtlanması istisnadır ve bu istisnaların da yazılı hukuk kurallarında açıkça gösterilmesi gerekir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 1. maddesinde ceza kanununun amacı; kişi hak ve özgürlüklerini ... korumak, suç işlenmesini önlemek, hükmü yer almıştır. Bu maddeye göre kişi hak ve özgürlüklerinin kanunda aksi gösterilmemişse korunmasının Kanun'un ana amaçlarından biri olduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 13. maddesinde; 'Yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu Kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir,' hükmü,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 13. maddesinde; 'Yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu Kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir,' hükmü,

Aynı Kanun'un 16/1. maddesinde; 'Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler. Karşılıksız kazanmada ve kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rıza gerekli değildir.' hükmü yer almaktadır. Ceza Genel Kurulunun 11.03.2008 tarihli 5-253/52 nolu kararında vurgulandığı üzere, bu maddede geçen kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haklar Medeni Kanun'da tek tek sayılmamakla birlikte genel olarak öğretide kişinin sadece kendisinin kullanabileceği başkasına devredilemeyen ve miras yoluyla geçmeyen haklar olarak açıklanmaktadır. Bu tür haklar insanın kişiliğini yakından ilgilendirdiğinden bunların kullanılmasına karar verme yetkisi başkasına bırakılmamıştır. Bir kişinin bir yere gitme veya bir yerde kalma hürriyeti elbetteki kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak ve hürriyetidir. Dolayısıyla bu konuda herhangi bir kimseden izin almalarına gerek yoktur.

Yine aynı Kanun'un kişiliğin korunması üst başlıklı 23. maddesinde 'Kimse, hak ve fiil ehliyetlerinden kısmen de olsa vazgeçemez. Kimse özgürlüklerinden vazgeçemez veya onları hukuka ya da ahlâka aykırı olarak sınırlayamaz.' hükmü yer almaktadır. Maddeden de anlaşılacağı üzere kişilerin hürriyeti temel olup bunlardan kişinin tamamen vazgeçmesi dahi söz konusu olamaz.