muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/533, Karar No: 2015/1209, Tarih: 26.02.2015

2- Davaya konu sıra cetvelinin düzenlendiği ... İcra Müdürlüğünün 2010/870 Esas sayılı dosyası örneği temyize konu dosya içerisinde bulunmakta ise de, dosya içesinde iptali istenen sıra cetvelinin asıl ve birleşen davalarda davacılara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerine rastlanılmadığından, anılan İcra Müdürlüğü'nden, sıra cetvelinin davacılara tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı sorularak, çıkarılmış ise tebliğ belgelerinin icra dosyası içine konulması, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihi araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12497, Karar No: 2017/9779, Tarih: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12497 E.  ,  2017/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet ile temyiz talebinin reddine dair ek karar

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen ve 28.04.2016 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü, sanığın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 05.10.2016 tarihinde temyiz ettiği, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 08.11.2016 tarihli ek kararın da herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4306, Karar No: 2023/2505, Tarih: 04.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4306 E.  ,  2023/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/767 E., 2022/1049 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Foça (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2012/214 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Foça (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2012/214 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/3432 Esas, 2016/143 Karar sayılı ilâmıyla özetle; sanığın ikinci müdür olarak görev yaptığı Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olup, kendi isteği, doktor oluru ve 02.02.2011 tarih ve 2011/196 sayılı Kurum İş Atölyelerinde Çalıştırma Kararı uyarınca marangoz atölyesinde çalışmakta olan katılanın yatar daire testeresi adı verilen makineye sol elini kaptırması sonucu sol eli 3. ve 4. parmaklarının dip seviyesi üzerinden total ampütasyonu nedeniyle hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşup, duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayın yargılaması sonunda, Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu ve İşyurtlarının İdare ve İhale Yönetmeliğinin 18/b. maddesine uygun olarak Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu müdürü tarafından “İşyurdu müdürlüğü ile ilgili olan demirbaş malzemelerin temini ile takip ve sayımını yapmak(m.7), marangoz, terzi atölyesi, fotoğrafçılık iş kolları faaliyetlerini sürdürmek ve bu iş kolları ile ilgili olarak tartım, ölçüm ve sayım işlemlerini düzenlemek(m.9) ve sorumlu olduğu atölye ve iş kollarında iş güvenliği ile ilgili tedbirleri almak…(m.13)” şeklindeki bentleri ihtiva eden 16.08.2010 tarihli yazı ile görevlendirildiği anlaşılan Ceza İnfaz Kurumu 2. Müdürü(ve işyurdu müdür yardımcısı) sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; taksirle yaralama suçunu CMK’nun 161/5. maddesi anlamında “adliye ile ilgili görev veya işler” kapsamında bulunmayan tamamen idari nitelikteki görevi nedeniyle işlediği ileri sürülen sanık hakkında 4483 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca soruşturma izni alınmak üzere durma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi, kabule göre de; olayın gerçekleştiği yatar daire testeresinin yaralanmaları önleyecek nitelikteki uygun koruyucular ile donatılmasını, iş yerinde mevzuata uygun makine kullanılmasını sağlamaması nedeniyle kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanığın, Ceza İnfaz Kurumu Müdürünün emir ve talimatlarını yerine getiren bir kamu görevlisi olduğu ve teknik bilgiyi haiz bulunup bulunmadığının belli olmadığı ile iş kazasının meydana geldiği işyurdunun 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 2/2-d

. maddesi ile kapsam dışı tutulduğu(kapsam içi olsa kanun aradığı şekilde iş yerinde iş güvenliği uzmanı görevlendirilecek, risk değerlendirmesi yapılacak, acil durum planı yapılacak, iş sağlığı ve güvenliği kurulu kurulacak, iş yeri Bakanlık iş müfettişleri tarafından denetlenecek, çalışanlar kanunun aradığı şekilde eğitilecektir) nazara alınarak sanığın eğitim durumunun, teknik yeterlilik ve kapasitesinin, işyurdunda sanığın yardımından faydalanacağı teknik personel bulunup bulunmadığının Ceza İnfaz Kurumu Müdürü ile sanığın dinlenmesi suretiyle tespiti ile Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumunun Kuruluş ve İdaresine İlişkin 4301 sayılı Kanun ile Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu ve İşyurtlarının İdare ve İhale Yönetmeliğinde işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda herhangi bir hüküm bulunmadığından; 4301 sayılı Kanun'un 2. maddesinde sayılan birimlerden söz konusu hususta herhangi bir düzenleme bulunup bulunmadığının, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda özellikle çalışanlara koruyucu malzeme verilmesi hususunda ilgili Ceza İnfaz Kurumuna herhangi bir emir, talimat ya da karar iletilip iletilmediğinin sorulması, varsa gönderilmesinin istenmesi sonrası 16.08.2010 tarihli görevlendirmenin uygun ve yeterli olup olmadığı da dahil sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin bozma kararı üzerine Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı eylemin 4483 sayılı Kanun hükümleri gereği soruşturma iznine tabi olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği hakkında açılan kamu davasının sanık hakkında soruşturma izni alınmak üzere durmasına, karar verilmiştir.

4. Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2019 tarihli ve 2017/262 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Foça Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2019 tarihli ve 2017/262 Esas, 2019/138 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 14.09.2020 tarihli ve 2019/10900 Esas, 2020/4559 Karar sayılı ilâmıyla özetle; sanığın yargılama konusu eylemi yönünden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usulünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/767 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarihli ve 2023/35883 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1.Adil yargılanma ve makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

2.Olaya ilişkin sanığın sorumluluğunun bulunmadığına,

3.Bilirkişi raporlarının keşif yapılmadan, dosya üzerinden hazırlanmış olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "Sanığın Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda ikinci müdür olarak görev yaptığı, katılanın kurumda hükümlü olarak bulunduğu ve cezaevi mobilya bölümünde atölyede çalışmakta olduğu, olay tarihinde yatar isimli makineye elini kaptırdığı, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28/03/2013 tarihli raporunda; Müştekinin "sol el 3 ve 4. parmaklardaki ampütasyon ve fonksiyon kaybının şahsın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelik taşıdığının" tespit edildiği, soruşturma aşamasında alınan adli raporda ise, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olup, kemik kırığı tespit edildiğinin belirtildiği görülmüştür. Foça Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/214 esas 2014/115 karar sayılı dosyasında temin edilen bilirkişi raporunda; "Olaya sebebiyetin hakiki şahıs olarak işveren vekili kim ise bu şahsın olayda kusurlu olduğu, yine yeterli tedbir ve dikkat ile çalışmamış olmakla katılanın da olayda kusurlu olduğunun" belirtildiği sabittir. Foça Açık Ceza İnfaz kurumunun 16/08/2010 tarihli Kurum müdürü ve ikinci müdürlerin görev dağılım planında sanık ...'nun iş yurdu atölye bölümünde sorumlu müdür olarak görevlendirildiği ve dağıtım planında belirlenen görev listesinin 9. maddesinde marangoz iş kolu faaliyetini sürdürmek ve 13. maddesinde sorumlu olduğu atölye ve iş kollarında iş güvenliği ile ilgili tedbirleri almakla görevlendirilmiş olduğu, sanığın görev kapsamı dikkate alındığında 'işveren vekili' olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Son bozma ilamından önce 2017/262 Esas sayılı dosyamızda alınan bilirkişi raporunda; "Sanığın 5510 sayılı SGK'nın 12. Maddesi kapsamında '' işveren vekili '' sıfatına sahip olduğu, işveren vekili olan sanığın yapılan iş nedeniyle gerekli iş güvenliği konusunda eğitim verilmemesi , kullanılan makine , teçhizatta gerekli koruyucu tertibatın ve uyarı önleminin bulunmaması nedenleriyle asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, katılanın da olay nedeniyle tali kusurlu olduğunun" tespitine yer verildiği sabittir. Mahkememizce bozma ilamından sonra alınan 0/11/2021 hakim havale tarihli heyet bilirkişi raporuna göre de; "Kaza olayının meydana gelmesinde, “Davacı/Müşteki - Kazazede” ...'ın Asli Kusurlu, “Dava Dışı” “Atölye Şefi” Cevat YAVUZ'un Tali Kusurlu, Sanık- Kurum İkinci Müdürü” ...'nun Tali Kusurlu olduğu, olayın meydana gelmesinde başka bir kişinin ihmalinin bulunmadığı," belirtilmiştir. Dava dışı Cevat Yavuz'un tali kusurlu olması nedeniyle Foça Cumhuriyet Başsavcılığna suç duyurusunda bulunulmuş, sanık hakkında uzlaşma nedeniyle takipsizlik kararı verildiği görülmüştür

...'ın Asli Kusurlu, “Dava Dışı” “Atölye Şefi” Cevat YAVUZ'un Tali Kusurlu, Sanık- Kurum İkinci Müdürü” ...'nun Tali Kusurlu olduğu, olayın meydana gelmesinde başka bir kişinin ihmalinin bulunmadığı," belirtilmiştir. Dava dışı Cevat Yavuz'un tali kusurlu olması nedeniyle Foça Cumhuriyet Başsavcılığna suç duyurusunda bulunulmuş, sanık hakkında uzlaşma nedeniyle takipsizlik kararı verildiği görülmüştür. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulanan ve taksirin unsurlarını oluşturan; fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması, hareketin iradi olması, sonucun istenmemesi, hareket ile sonuç arasında nedensellik bağı bulunması, sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması durumlarının taksirli suça sebebiyet vereceği, böylelikle gerekli önlemleri almamakla katılanın yaralanmasına neden olan sanığın alınan bilirkişi raporları doğrultusunda da dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

2. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 09.02.2017 tarih ve 15708071-20-M2016/646/1044 sayılı sanık hakkında soruşturma izni verilmesine dair kararının dosya kapsamında yer aldığı görülmüştür.

3. Adalet Bakanlığı Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 16.08.2010 tarihli görev dağılımına ilişkin yazısının dosya kapsamında yer aldığı belirlenmiştir.

4. Sanığın aşamalarda, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında düzenlenen 05.03.2012 ve 28.03.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporlarında; katılanın yaralanmasının, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, sol el 3 ve 4 üncü parmaklardaki ampütasyon ve fonksiyon kaybının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, belirtilmiştir.

6. Dosya kapsamında yer alan; 07.05.2012 tarihli makine mühendisi - A sınıfı iş güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, iş yeri atölyesinde kullanılan makine ve tezgahlarda gerekli önlemlerin alınması, uygun makine bulundurulmaması, işçilerin iş güvenliği konularında eğitilmemesi, uygun sağlık raporu alınmaması nedeniyle Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu ikinci müdürü olan sanığın asli kusurlu olduğu; 24.12.2013 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, yeterli koruyucu muhafazalı yatar daire testere temin edilmemiş olduğundan işveren vekilinin olayda eşit kusurlu olduğu, işveren vekilinin mahkemece tespit edileceği; 26.10.2018 tarihli A sınıfı iş güvenliği uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda iş güvenliği konusunda eğitim verilmemesi, kullanılan makine ve teçhizatta gerekli koruyucu tertibatın ve uyarı önleminin bulunmaması sebebiyle Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu ikinci müdürü olan sanığın asli kusurlu olduğu; 15.09.2021 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, yatar daire makinenin koruyucu aparatlarının takılmasını sağlamaması, üst yönetime eksikliği bildirmemesi, yeterli eğitimi vermemesi, yatar daire makine güvenlik talimatının tebliğ edilmesini sağlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

7. Katılanın sanık hakkında şikayetçi olduğu, uzlaşmayı istemediği ve katılma talebinde bulunduğu görülmüştür.

8. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulmadığı ancak gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden;

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden;

Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan katılanın çalışmakta olduğu marangozluk atölyesinde yatar isimli makineye elini kaptırması şeklinde meydana gelen olayda ceza infaz kurumunda ikinci müdür olarak görev yapan sanığın katılanın yaralanmasına tali kusurla sebebiyet verdiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin olaya ilişkin sanığın sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

Mahkemece itibar edilen ve sanığın tali kusurlu olduğu belirtilen 15.09.2021 tarihli iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin bilirkişi raporlarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/767 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1731, Karar No: 2015/2752, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1731 E.  ,  2015/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8772, Karar No: 2016/10219, Tarih: 12.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/8772 E.  ,  2016/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatla birlikte satılmasına ve satıştan elde edilecek gelirin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki paylar oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmişse de 21.10.2014 havale tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda tevzii tablosu düzenlendiği muhdesat oranlarının gösterildiği dikkate alınmadan muhdesat arz oranı belirtilmeden hüküm kurulması, satışın genel açık arttırma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına göre de bu hususta hüküm kurulmaması doğru görülmemişse de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm sonucunun HUMK'nun 438/7. maddesi gereği kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun ilk paragrafından sonra gelmek üzere, ''satışın genel açık arttırma suretiyle yapılmasına'' cümlesinin eklenmesine, üçüncü paragrafındaki ''Satıştan elde edilecek bedelin'' cümlesinden sonra gelmek üzere, ''21.10.2014 havale tarihli ek bilirkişi kurulu raporundaki tevzii oranları'' cümlesinin eklenmesine hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.