muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4778, Karar No: 2014/4394, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4778 E.  ,  2014/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11532, Karar No: 2016/15983, Tarih: 30.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/11532 E.  ,  2016/15983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm fıkrasında müştekiye karşı gerçekleştirdiği nitelikli hırsızlık eylemi nedeniyle uygulama yapılırken sevk maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde anılan yasanın 141/1. maddesi olarak belirtilmesi, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçu tamamlandıktan sonra, polis tarafından şüphe üzerine yakalanan sanığın, müştekinin işyerindeki masa üzerinden yardım kutusu çaldığını belirterek ve suça konu eylemin gerçekleştiği işyerinin yerini göstermek suretiyle, suça konu yardım kutusunun müştekiye eksiksiz iadesini sağlaması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- İçerisinde 9 TL bulunan yardım kutusunu çalan sanık hakkında, hırsızlık konusunu oluşturan para miktarının az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Suç tarihinde sanığın sabıkasız olması, suça konu yardım kutusunun içindeki pararlarla birlikte eksiksiz olarak müştekiye iade edilmiş olması karşısında; somut bir zararın söz konusu olmaması, sanık hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat ile cezanın ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında; "zarar giderilmediğinden" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında ertelemeye göre daha lehe olan 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13581, Karar No: 2025/4931, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13581 E.  ,  2025/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/4090 Esas, 2024/2110 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/482 Esas, 2020/545 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 193 ada 138 parsel sayılı taşınmazda 8 nolu bağımsız bölümün kat maliki olduğunu, 25.02.2017 tarihinde müvekkilinin dairesinin kapısını gözetleyen ve kapı açıldığında dairenin içini gösteren ikinci bir kameranın takıldığını, daha önceki kameranın apartman ortak yerleri olan merdiven boşluğunu gösterir şeklindeki güvenlik kamerası olduğunu, sonraki takılan kamera ise müvekkilin özel hayatına saldırı mahiyetinde olduğundan işbu güvenlik kamerasının kaldırılmasını ve müdahalenin önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu olayda ortak yere müdahalenin söz konusu olmadığını, yönetim planı dosyaya getirilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu olayda ortak yere müdahalenin söz konusu olmadığını, yönetim planı dosyaya getirilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalıların dava konusu taşınmazın maliklerinden olduğu, taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu, 05.10.1978 tarihli yönetim planının bulunduğunun görüldüğü, Mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ile davalının bina içinde taşınmazın ortak alan merdiven boşluğuna tesis ettiği güvenlik kameralarından bir tanesinin davacının daire kapısına doğru baktığı, davalının iş yerindeki sürekli kayıt yapan cihaza bağlı olduğu, anlık olarak monitör üzerinden izlenebildiği yönünde tespit yapıldığı, davalının, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereği ortak yerlerden sayılan merdiven boşluğuna davacının daire kapısına bakacak şekilde kamera yerleştirmek suretiyle hem yönetim planının 8 inci maddesine hem de 634 sayılı Kanun’un 18 inci maddesine aykırı olarak davranışta bulunduğu anlaşıldığından Mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12312, Karar No: 2018/2079, Tarih: 12.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12312 E.  ,  2018/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan Mahkumiyet,

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Birleşen Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 27.04.2012 tarih ve 2012/164 Esas-2012/140 Karar dosyasına esas teşkil eden, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 2012/31011 Soruşturma-2012/15089 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “Görevi Kötüye Kullanma“ suçundan da kamu davası açılmış olmasına karşın, bu suç yönünden hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, mahkemece bu suç yönünden zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında “Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık“ suçu nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2013 tarih ve 2013/99 Değişik İş numaralı kararı ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar hakkında “Resmi Belgede Sahtecilik“ suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanık ... ve sanık ... ile müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Suç tarihinde Eyüp Devlet Hastanesine bağlı Gaziosmanpaşa Semt Polikliniğinde evrak şefi olarak görev yapan sanık ... ile gözlük satış mağazası sahibi olan sanık ...‘ın iştirak halinde, sanık ... tarafından poliklinik sıra numarası almak bahanesiyle temin edilen ..., ... ve ...‘ye ait sağlık karnelerine, sağlık karnesi sahiplerinin bilgi ve rızaları dışında, tanık doktor ...‘yi yanıltmak suretiyle muayene ettirdikleri başka şahıslara ait gözlük reçetelerini yazdırıp, bu reçeteler ile sanık ...‘a ait işyerinden gözlük alarak, katılan kuruma fatura ettiklerinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıklardan ...‘in suça konu sağlık karnesi sahiplerini tanımadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, sanık ...‘ın ise reçetelerden 2 adedinin sanık ... tarafından yakınlarına ait reçeteler olduğundan bahisle işyerine getirildiğini bildirmesi, sağlık karneleri kullanılan tanıklardan ... ve ...‘nün poliklinik çalışanlarından birisine sağlık karnelerini bıraktıklarını bildirerek, sağlık karnelerini bıraktıkları şahsı ismen tanımadıklarını bildirmelerine rağmen, tanıklar ile sanık ... arasında usulüne uygun olarak yüzleştirme işlemi yapılmaması, sanık ... hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.07.2008 tarih ve 2007/16480 Soruşturma-2008/6383 Esas sayılı iddianamesi ile görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 30.01.2014 tarih ve 2008/1098 Esas-2014/59 Karar sayılı ilamı ile iş bu dava ile aynı eyleme ilişkin olarak dava açıldığından bahisle red kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından, belirtilen dava dosyasının bir suretinin dosyaya getirtilmemesi, bu dava kapsamında yapılan yargılamada, 21.01.2010 tarihli celsede sanık ... ile biraraya getirilen tanık ...‘nün sanığı tanımadığını beyan ettiğinin görülmesi, sanığın savunmasının aksine tanık ...‘ın sanık ...‘i şahsen tanıdığını bildirmesine karşın, sanık ile tanığın beyanları arasındaki çelişkinin sanıktan sorularak giderilmemesi, dosya içerisinde bir sureti bulunan protokol defterinin tanıklara ilişkin kayıtların bulunduğu ilgili sayfası ile suça konu reçeteler aracılığı ile temin edilen gözlüklere ait satış fişleri üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış olması, İstanbul Eyüp Devlet Hastanesi Baştabipliği‘nin 20.07.2009 tarihli müzekkere cevabında, reçetelerin düzenlendiği belirtilen 18.07.2006 tarihini de kapsayacak şekilde, sanıklardan ...‘in 17.07.2006-29.07.2006 tarihleri arasında yıllık izinde bulunduğunun bildirilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; tanık ...‘ın sanık ...‘i şahsen tanıdığı ve sağlık karnesini sanığa bıraktığına ilişkin beyanının, sanık ...‘den de sorulmak suretiyle sanık ile tanık beyanları arasındaki çekişkinin giderilmesi, sanık ... yönünden, tanıklar ... ve ..

.07.2006 tarihini de kapsayacak şekilde, sanıklardan ...‘in 17.07.2006-29.07.2006 tarihleri arasında yıllık izinde bulunduğunun bildirilmiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; tanık ...‘ın sanık ...‘i şahsen tanıdığı ve sağlık karnesini sanığa bıraktığına ilişkin beyanının, sanık ...‘den de sorulmak suretiyle sanık ile tanık beyanları arasındaki çekişkinin giderilmesi, sanık ... yönünden, tanıklar ... ve ...‘ye usulüne uygun şekilde teşhis işlemi yaptırılması, dosya içerisinde bir sureti bulunan protokol defteri ile suça konu reçeteler aracılığıyla temin edilen gözlüklere ait satış fişleri asıllarının temini, bu belgeler üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanık ...‘in suç tarihinde yıllık izinde olduğuna ilişkin müzekkere cevabı da dikkate alınarak atılı suçu ne suretle işlediği ve sanık ...‘ın bu suça hangi şekilde iştirak ettiği belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13387, Karar No: 2012/19147, Tarih: 16.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/13387 E.  ,  2012/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :42-15

İşkazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... avukatınca istenilmesi ve davalılardan ... avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.10.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı ... adına Av. ... ve davalı asil ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diger davalı ve vekili gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü;

5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Davalılardan ... İnş. Müh. Tur. Tic. Ltd. Şti. tarafından Ziraat Bankası tarafından kiralanan ve şube olarak kullanılacak binanın tamir ve tadilatı işinin yapılması sırasında, beton duvarın üzerine yıkılması sonucu sigortalının ölmesi şeklinde oluşan iş kazasında, davalılardan ...’nin alt işveren olmadığı, usta sıfatıyla işin tamamında çalıştığı, şirket sahibi ve şantiye şefi ... ile ...’nin kusurlarının şirket kusuru kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, zararlandırıcı olayda davalıların toplam %80 kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden 506 sayılı Yasanın 87. maddesi hükmüne göre taşeronluk ilişkisi olmadığı yönündeki kabul kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalının Kurum alacağından soruluğunun düzenlendiği 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesinde yer alan “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü gözetilerek zararlandırıcı sigorta olayındaki davalının etken kusur oranının belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Mahkemece; işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, davalıların kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, davalıların kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ye iadesine, davacı avukatı adına taktir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı avukatı adına taktir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1764, Karar No: 2022/12111, Tarih: 15.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1764 E.  ,  2022/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... ve kayyım ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... ve kayyım ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, .... İlçesi, .. Mahallesi, 159 ada 7 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan aynı Kanun'un 18/3. maddesi uyarınca mülkiyeti ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... ve kayyım ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3027, Karar No: 2010/4420, Tarih: 14.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3027 E.  ,  2010/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-j,62/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ZİLE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/11/2009 gün ve 457/457 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/10,59,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükmün, ceza miktarı itibariyle resen yapılan incelenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6531, Karar No: 2012/13722, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6531 E.  ,  2012/13722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yayıncısı ve dağıtıcısı olduğu eserlerin satışının yapılması için müvekkili şirket tarafından davalıya teslim edilen ürünlere ilişkin faturalar düzenlendiğini, taraflar arasında yapılan 12.02.2010 tarihli hesap mutabakatında 31.12.2009 tarihi itibariyle 32.321,93 TL alacaklı olduklarının davalı tarafından yazılı olarak teyit edildiğıni, mutabakatla sabit olan ve teyit edilen tutarın ödenmesi için davalıya yapılan müracaatların sonuçsuz kaldığını, alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirket ikametgahı .'de olup davanın yetkisiz yerde açıldığını, yanlar arasında ticari ilişki bulunduğu, vergi dairesi tarafından davacının vergi borcundan dolayı müvekkiline haciz ihbarnamesi gönderildiğini, müvekkili şirket yedinde bulunan davacının mal ve alacaklarına 6183 Sayılı Kanun hükümlerine göre haciz konulduğunu dolayısıyla davacı şirketin müvekkili şirketten olan alacağının vergi dairesine ödenmesi gerekeceğinden davacı şirkete ödeme yapılamayacağını, bu nedenle de davacı şirkete borcu bulunmadığını belirterek davanın usul ve esastan reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmisini istemiştir.