muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6024, Karar No: 2021/6654, Tarih: 29.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6024 E.  ,  2021/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 16.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2014/470 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.12.2017 tarih ve 2014/30 E. - 2017/992 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirkette hisse sahibi olduğunu, müvekkili ...’in aynı zamanda davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalı şirketin ortağı olmayan şahıslar tarafından gerçeğe aykırı belgelerle 14.09.2009 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısının, davalı şirkete organ eksikliğini gidermek üzere atanmış kayyım varken onu haberdar etmeden ve TTK’nın 370. maddesine göre ilansız yapıldığını, usulsüz davet sonucunda müvekkilinin toplantıya katılamadığını, yetkisiz bir kişinin çağrısı ile toplanan sahte olarak düzenlenmiş pay defteri ve gerçeğe aykırı belgelerle yapılan genel kurulun yoklukla malul olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 14.09.2009 tarihli olağanüstü genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine ve tüm kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahale talebinde bulunan ... vekili; davalı şirketin ortağı, olmayan ..., ...ve... tarafından gerçeğe aykırı olarak sonradan tanzim edilmiş pay defteri kullanılarak 14.09.2009 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, davacılar tarafından ibraz edilmiş olan pay defterinin olağanüstü genel kurul hazirun cetveli doğrultusunda tutulduğunu, halihazırda davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olarak gözüken ...'in Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/12204 soruşturma sayılı dosyası kapsamında vermiş olduğu ifadesinde davalı şirkette herhangi bir hissedarlığı olmadığını açıkça kabul ettiğini, müvekkilinin hissedarlığına ilişkin evraklar zayi edilmişse de müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu beyan ederek davacılar yanında davaya müdahale talebinin kabulüne, davalı şirketin 14.09.2009 tarihli olağanüstü genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine ve tüm kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacıların, müvekkili şirketin gerçek hissedarları arasında ve 13.12.2006 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısına ait hazirun cetvelinde ortak olmadıklarını, bilahare yapılan 13.12.2007 günlü olağanüstü genel kurul toplantısının davacı ... tarafından sahte düzenlenen pay defteri ile yapıldığı, sahte pay defterine istinaden şirket ortaklarıyla yapılan 13.12.2007 günlü genel kurulun iptali için genel kurula davet edilmeyen şirket ortaklarından ... (...) tarafından İstanbul 13. ATM'nin 2008/86 Esas sayılı dava açıldığını, ... (...)'nın şirketteki %80 hissesini ... isimli bir şahsa devrettiğini beyan ve kabul ettiğini, davacılar şirket hissedarı olmadıklarından davanın aktif dava ehliyeti yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili birleşen davada; davacıların davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin ortağı olmayan ..., ...ve... isimli şahıslar tarafından gerçeğe aykırı belgelerle 14.09.2009 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısı yapıldığını, dava konusu olağanüstü genel kurul toplantısının davalı şirkete organ eksikliğini gidermek üzere hali hazırda atanmış bir kayyım varken onu haberdar etmeden yapıldığını, davacı ... ile babası ... arasında değerli gayrimenkulü ve yüksek miktarda kira geliri olan şirketin işleyişi ve işleri ile ilgili ihtilaf mevcut olduğunu ve ...'in haksız olarak davalı şirketten menfaat elde etme çabası içinde olduğunu, yetkisiz bir kişinin çağrısı üzerine toplanan sahte olarak düzenlenmiş pay defteri ve gerçeğe aykırı belgelerle yapıldığından yoklukla malul olduğunu ileri sürerek 14.09.2009 tarihli genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili birleşen davada; TTK 381. madde uyarınca, genel kurul kararlarının iptali davasına ancak şirket ortakları veya denetçilerin açabileceğini, davacıların şirketin gerçek hissedarları olmadığını ve 13.12.2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısına ait hazirun cetveline göre ortak olmadıklarını, bilahare yapılan 13.12.2007 günlü genel kurul toplantısının davacı ... tarafından düzenlenen sahte pay defteri ile yapıldığını, kayyıma haber verilmeden genel kurul toplantısının yapıldığı yönündeki iptal talebinin Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/851 E. sayılı dosyasından verilen karar karşısında yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı ...ve müdahil ...'nin taraflarca sunulan her iki defterde de pay sahibi oldukları hususunun sabit olduğu, ...’nin 31/12/2006-31/12/2007 tarihleri arasına denk gelen bir tarihte hissesini davacı ...'e sattığı, 31/12/2007 tarihli genel kurul toplantısında bu sebeple diğer davacı ... Karayel'in hissedar olarak gözükmediği, ...'nin %33 hissesini 19/08/2008 tarihinde davacı ...'a devrettiği, davacılar ...ve...'un bu tarihten sonra hisselerinin tamamını bir başkasına devrettikleri hususunda delil bulunmadığından yoklukla malul olduğu istenen genel kurulların yapıldığı tarihte davalı şirketlerde ortak oldukları, son bilirkişi ve bozmadan evvel alınan bilirkişi raporlarında, davacıların ortak olduklarının ispata muhtaç olduğu belirtilmişse de, bu somut durum karşısında davacıların davalı şirketlerde ortaklıklarını ispat ettiği anlaşılmış, davacıların davalı şirketlere ortaklığı konusunda birleşen davada rapor düzenleyen bilirkişiler heyetinin 18/06/2014 tarihli bilirkişi raporundaki saptamaları uygun, yasal ve yerinde görüldüğünden asıl ve birleşen davanın kabulüne, Giresun Gıda Pazarlama Tic. A.Ş.'nin (Birleşme ve devir ile Fisço Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin) 14.09.2009 tarihli genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespiti ve iptaline, birleşen davada Güneş Antrepo ve Gıda Tic. A.Ş.’nin (Birleşme ve devir ile Fisço Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin) 14.09.2009 tarihli genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespiti ve iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, anonim şirket çağrısız genel kurulu kararlarının yokluğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davada davacıların alacağın temliki niteliğindeki adi yazılı sözleşme ile davalı şirketlerin hisselerini ayrı ayrı devraldığından davalı şirketlerin genel kurul tarihlerinde şirket ortağı oldukları kabul edilerek hüküm korulmuştur. Ancak, somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 416. maddesinin 2. fıkrasında ''Devir ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olur. Şu kadar ki; devir, şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder.'' hükmü bulunmakta olup, 417. maddenin son fıkrasında ise ''Şirkete karşı ancak pay defterinde kayıtlı bulunan kimse ortak sıfatını haizdir.'' denilmektedir. Bu durumda, 6762 sayılı Kanunun zikredilen maddeleri uyarınca nama yazılı pay senetleri ciro ve teslim ile devredilir, devir şirkete karşı pay defterine kayıtla hüküm ifade eder.

Somut olayda, 17.10.2017 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, davacılar tarafından 18.10.2010 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde davalı şirketin nama yazılı pay senedi çıkarmadığı, bu nedenle eBK'nın 162 ve devamı madddelerine uygun olarak alacağın temlikini içeren sözleşmeler ile şirkette pay sahibi olduklarına dair bir takım yazılı sözleşmeleri dosyaya ibraz etmiş oldukları, davacı ... tarafından sunulan 05.09.2008 tarihli pay defterinde şirkette ortakları arasında davacıların hisse satın aldığını iddia ettikleri İsmail Karakılıç'a ait bir kayıt bulunmadığı, yine ...'nin ise 16.000.- TL ile hissedar olduğu, ortaklıktan çıkış tarihinin 05.09.2008 tarihi olduğu yönünde meşruhat bulunduğu, fakat pay defterinde üyenin imzasının bulunmadığı, ... hisselerinin bir kısmını 15.11.2007'de davacı ...'e, bir kısmını da 19.08.2008 tarihinde... Karayel'e satmış ise, artık şirketle bir payı kalmadığından neden ...'nin pay defterinde üyelikten çıkış tarihinin 05.09.2008 tarihi olarak gösterildiğinin davacılar tarafından izah edilmesi gerektiği, davacıların bir an için hisse devir sözleşmeleriyle hissedar olduklarının kabul edilmesi durumunda dahi, bu husus şirkete bildirilip pay defterine işlenmediğinden, yapılan hisse devirlerinin şirkete karşı hüküm ifade edecek duruma gelmediği, dolayısıyla yapılan genel kurulda davacıların çağrılmamış olmasında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı mütalaa edilmiş, davacılar vekili tarafından sunulan bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacı ... tarafından sunulan davalı şirketlere ait pay defterlerindeki çelişkiler giderilmediğinden, asıl ve birleşen davada davacıların davalı şirketlere ait senede bağlanmamış nama yazılı payları adi yazılı sözleşme ile devralmakla birlikte hisse devirlerinin pay defterlerine işlenmesi için davalı şirketlere bildirim yaptıklarını ispat edemedikleri göz önüne alınarak mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle mahkeme kararın asıl ve birleşen davada davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyadaki davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının asıl ve birleşen davada davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davalı şirkete iadesine, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7519, Karar No: 2012/12259, Tarih: 25.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7519 E.  ,  2012/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :640-911

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Diğer taraftan Borçlar Kanununun 53.maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı değilse de kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlıdır. Bu bağlamda; rücu davasında alınacak kusur raporunda kusurlu işverenler yanında, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olan şahıslarında sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur.

Ayrıca kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yeniden yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak, ceza davasında mahkum olanlardan vardiya amiri konumundaki Murat Yılmaz’ın da kusurlarının irdelendiği rapor alınması gereği üzerinde durulmaksızın, kusur aidiyeti konusunda eksik ve yetersiz incelemeye dayalı kusur raporu esas alınmak suretiyle sonuca varılması isabetsizdir.

2- Ayrıca, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, hak sahiplerinin yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine 04.08.2004 tarihinden bağlanan gelirler, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca 01.09.2004 tarihinde düşmüştür.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine 04.08.2004 tarihinden bağlanan gelirler, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca 01.09.2004 tarihinde düşmüştür.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca düştüğü gerçeği karşısında, bu indirimin davalılarını tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına da yansıtılması gerektiğinden, gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. madde uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarını gösterir bilgi kurumdan sorularak kusur karşılığının belirlenmesi ve taleple bağlılık ilkesi gözetilerek hüküm kurulması gerekir.

3- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, hak sahiplerine bağlanan gelirler fiili ödemeye dönüşmüş ise, ilk peşin değerli gelir ile fiili ödemeler karşılaştırıldığında, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarının kusur karşılığı, ilk peşin değerin kusur karşılığından düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarı esas alınması ilkesinden hareketle, hak sahiplerinden Emine Karakaya’nın gelir bağlandıktan sonra 25.07.2006 tarihinde vefat etmiş olması nedeniyle bağlanan gelirlerin fiili ödemeye dönüştüğü gözetilmeksizin, fiili ödeme miktarları araştırılıp, ilk peşin değerli gelir ile karşılaştırılması yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

4-Kabule göre de, ... ve ... aleyhine dava açılıp birleştirilmiş olduğu ve hükümde davalılardan diyerek onlar hakkında da hüküm kurulmuş olduğu halde karar başlığında isimlerinin yer almamış olması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile, karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20463, Karar No: 2022/947, Tarih: 21.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20463 E.  ,  2022/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili ve davalı asiller ... , ... ve ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 22/12/2021 tarihli dilekçe ile karşılıklı olarak sulh olduklarını beyan etmiştir. Davacı vekilinin vekaletnamesinde sulh, ibra, davadan ve temyizden feragat yetkisini havi olduğunu, temyiz başvurusunun konusuz kaldığını, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 21.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/373, Karar No: 2014/6846, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/373 E.  ,  2014/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2012 (EK KARAR 01.11.2013)

NUMARASI : 2012/250-2012/371

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.