muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4784, Karar No: 2013/7121, Tarih: 15.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4784 E.  ,  2013/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2012/5549 Esas, 2012/7722 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ipotek ve birinci sırada haciz alacaklısı görünen davalının alacağının, bu davalı ile borçlu arasında düzenlenen 05.11.2010 tarihli protokol ve ibraname ile sona erdiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevli yargı yerinin icra mahkemesi olduğunu, aynı konuda şikayetçi tarafından ... 2. İcra Mahkemesi'nde şikayet yoluna gidildiğini ve davanın derdest olduğunu, ayrıca davacının ileri sürdüğü protokol ve ibraname başlıklı belgede, "ipotekli taşınmazın satılması sonucu icra dosyasına yatan paranın tahsil edileceği" ancak "icra dosyasına yatan para dışında başkaca bir alacak talep edilemeyeceğinin" belirtildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ipotek alacağından feragat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme istemiştir.

Dosyanın incelenmesinde tarafların 05.11.2010 tarihinde bir protokol yaptıkları ve bu protokol uyarınca davalı yanca dava dışı borçluya aynı tarihli ibranameler verilmiştir. İbranamelerin bir kısmı çeşitli mercilere hitaben yazılmış olup, hitapsız ibranamede davalının ipotekten de vazgeçtiği açıkça yazılı olduğuna göre, bu yön gözetilerek bir karar verilmek için kararın bozulması gerekirken, onanmasının hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 27.12.2012 gün ve 2012/5549-7722 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve hükmün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2875, Karar No: 2023/2560, Tarih: 27.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2875 E.  ,  2023/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2018/179 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2018/179 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/19331 Esas, 2022/8155 Karar sayılı kararı ile "..sair temyiz itirazlarının reddiyle, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur düzenlemesi gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/483 Esas, 2022/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece yeterince araştırma yapılmadan deliller toplanmadan karar verildiğine, cezanın asgari hadden verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

.2013 günü saat 21:00 sıralarında Manisa/Soma'dan yolculuk yaparak İzmir otogarına geldiği, Konak ilçesine gitmek için otogarın içinde bulunan şehir içi minibüs durağına geldiği, burada sanığın kullandığı dolmuşla Konak'a gittiğini söylemesi nedeniyle katılanın dolmuşa bindiği, dolmuşta katılandan başka yolcu bulunmadığı, katılan dolmuşa binerken sanığın orta kapıyı kapatıp işaretle katılanın ön koltuğa geçmesini istemesi üzerine katılanın minibüsün şoför mahalli yanındaki ön koltuğa geçtiği, akabinde sanığın aracı hareket ettirdiği, sonra aracın kapılarını kilitlediği, katılanın aracın kapılarını neden kilitlediğini sorduğunda "Araç belli bir süre gittikten sonra otomatik olarak kilitleniyor" diye karşılık verdiği, bir süre seyir halindeki araç içerisinde katılan ile sohbet ettikten sonra dolmuş güzergahından çıkarak tenha bir yola girip park ettiği, katılanın korkuya kapılarak sanıktan kapıları açmasını istemesine rağmen sanığın kapıları açmayıp katılana sakin olmasını söyledikten sonra ayağa kalkıp katılanın üzerine abanarak sarılmak suretiyle katılanı dudaklarından öpmeye çalıştığı, ancak katılanın karşı koyması nedeniyle katılanın yanağından öptüğü, bunun üzerine astım hastası olan katılanın cebinden spreyi çıkartarak kendisini kurtarmak amacıyla sanki astım krizi geçiriyormuş gibi davrandığı, bunun üzerine sanığın spreyi görünce başka birşey sanıp geri çekildiği ve katılana "Sen de istersin" diye düşündüm dediği, katılanın da kurtulmak amacıyla "Bunu baştan söyleseydin karşılık verebilirdim, o zaman çek bir otele gidelim" dediği, bunun üzerine sanığın aracı çalıştırarak ilerlemeye başladığı, bu esnada katılanın telefonunun çaldığı, katılanın kurtulmak için sanığa "Eşim arıyor cevap vermezsem şüphelenir, ne olur aracı durdur" dediği, bunun üzerine sanığın aracı sağa çekip durdurduğu, ardından katılanın ısrar etmesi üzerine kapıyı da açtığı, katılanın telefonla görüşüyor gibi yapıp uzaklaşmaya çalıştığı ancak sanığın araçla katılanı peşinden takip ettiği ve katılana yaklaşarak "Hadi bin" dediği, katılanın da sanığa "Abi git, ben sana ne söylediysem korkudan söyledim, yoluna git, bu olayı kimseye söylemem, yeterki beni bırak" dediği, bunun üzerine sanığın arabayı durdurup katılanın yanına gelerek kolundan tutup araca bindirmek için araca doğru çekmeye çalıştığı, katılanın diğer eli ile bariyerlere tutunduğu, bu sırada sanığın katılanın belinden sarılıp arabaya bindirmeye çalıştığı, ancak katılanın direnmesi nedeni ile bunu başaramadığı, taraflar arasında bu şekilde yaşanan arbede esnasında katılanın beresini düşürdüğü ve sanığa beresini alması gerektiğini söylediği, sanık bir anlık dalgınlıkla bereyi yerden almak için eğildiğinde, katılanın bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulduğu ve yardım istemek amacı ile koşarak yola fırladığı anda yoldan geçmekte olan bir aracın katılana çarpması sonucu trafik kazası geçirdiği, katılanın trafik kazası nedeniyle vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek

bu şekilde yaşanan arbede esnasında katılanın beresini düşürdüğü ve sanığa beresini alması gerektiğini söylediği, sanık bir anlık dalgınlıkla bereyi yerden almak için eğildiğinde, katılanın bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulduğu ve yardım istemek amacı ile koşarak yola fırladığı anda yoldan geçmekte olan bir aracın katılana çarpması sonucu trafik kazası geçirdiği, katılanın trafik kazası nedeniyle vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı şeklinde kabul edilen olayda, adli tıp raporuna göre katılanın mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu tespit edilmiş olup lehe aleyhe kanun değerlendirmesi sonucunda sanığın katılana yönelik zorla sarılma, öpme, akabinde araçtan inen katılanın beline sarılmak suretiyle kucaklayıp araca bindirmek için sürükleme şeklindeki eylemlerinin süreklilik arz etmesi, ani gelişip sona eren bir nitelik taşımaması karşısında, sarkıntılık düzeyini aştığı anlaşılmaktadır

. Bu itibarla sanığın eylemi basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan 6545 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık her ne kadar katılana yönelik herhangi bir cinsel saldırı eyleminde bulunmadığını savunmuş ise de; sanık kullandığı dolmuş güzergahında olmadığı halde katılanı Konak istikametine götürmek için aracına aldığını, katılan ile dolmuşta bir süre baş başa kaldıklarını kabul ettiği gibi, katılanın sanıktan kurtulmak için otele gitme teklifinde bulunması şeklinde yaptığı konuşmayı da doğrulamıştır. Katılanın olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu Hastane ve Adli Tıp raporları ile saptanmıştır. Katılanın aşamalarda özü itibariyle değişmeyen birbirini teyit eder mahiyetteki anlatımlarında sanığın kendisine yönelik cinsel saldırıda bulunduğunu açıkça belirttiği kabul edilmiştir. Olaydan önce aralarında herhangi bir husumet ve hatta tanımışlık dahi bulunmayan katılanın iffeti ile ilgili sanığı itham etmesini gerektirecek hiçbir sebebin olmadığı ayrıca cinsel saldırı nedeniyle sanığın elinden kurtulmak için koşarak yola fırlayan katılanın yoldan geçmekte olan başka bir aracın kendisine çarpması sonucu trafik kazası geçirmiş olması katılanın kendisine yönelen cinsel saldırıdan kaçtığını göstermekte olup anlatımlarını desteklemekte olduğu kabul edilip bu itibarla sanığın savunmasına itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/483 Esas, 2022/412 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12886, Karar No: 2016/7563, Tarih: 11.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12886 E.  ,  2016/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisleri adına kayıtlı bulunan ... cilt no: 40, sahife no: 96, sıra no: 2' de kayıtlı bulunan taşınmazın davalı ... Belediyesi tarafından, kadastro çalışmaları öncesinde, belediye adına tahsis edildiğini ve ardından dava dışı ... adlı bir vatandaşa satıldığını, işlemin hukuka aykırı olduğunu, müvekkillerinin mülkiyet hakkını ortadan kaldırdığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 19.03.2013 tarihli dilekçesiyle talebini 136.718,75 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; tazminat isteminin zamanaşımına uğradığını, dava konusu edilen taşınmaz çıkmaz sokak iken bu yerin işlevini yitirmesi ve ekonomik hayata aktarılması açısından müvekkil kurum tarafından yoldan arsaya ihdas edildiğini, işlem esnasında taşınmazın tapu kaydının bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkeme tarafından, kısa kararda “Davanın kabulü ile; davacılar .. için ayrı ayrı 15.625,00'er TL tazminatın, ... ve ... için ayrı ayrı 5.859,37'şer TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ” karar verilmiş;, gerekçeli kararda ise “Davanın kabulü ile; davacılar ... ve ... için ayrı Ayrı 15.625,00'er TL tazminatın, ... ve ... için ayrı ayrı 5.859,37'şer TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline” karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında (davacı ... isminin yazılması açısından) çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre, mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10582, Karar No: 2021/5781, Tarih: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10582 E.  ,  2021/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, Malazgirt İlçesi, ... Köyü 187 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11460, Karar No: 2014/4342, Tarih: 03.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11460 E.  ,  2014/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/12141

Mahkeme : BAYINDIR Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 01/11/2011- 2011/269 esas ve 2011/413 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 11. fıkrasına göre, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkemece hüküm açıklanır. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine yada koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.

Bu açıklamalara göre, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır.

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ve kasten yeni bir suç işlemeksizin sadece denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık bakımından ise, yerine getirememe sebebi başta olmak üzere durumu değerlendirilip cezanın bir kısmının infaz edilmemesine, hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin yeni bir hüküm kurulabilir.

Somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün değişiklik yapılmadan açıklanması gerektiği halde önceki hükümde bulunmayan erteleme kararı verilmek suretiyle farklı bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1138, Karar No: 2018/3697, Tarih: 26.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1138 E.  ,  2018/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasrlayarak ve kan gütme saikiyle öldürme, bu suça yardım etmek

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında; ...'ı tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürme suçundan; TCK'nun 37, 82/1-a-j-son, 62, 53. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında; ...'ı tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nun 82/1-a-j-son, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'un maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme sanık ...'un bu fiile yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, temyiz dilekçeleri ve duruşmalı incelemedeki

sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun sübutuna, vasfına, haksız tahrike, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin sübuta, iştirakın derecesine sanık ... müdafiinin sübuta, sanığın suç kastı bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ve ... müdafii Avukatlar ..., ... ve ...'in yokluklarında 27/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/1523, Karar No: 2015/2925, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1523 E.  ,  2015/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12995, Karar No: 2017/18380, Tarih: 28.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12995 E.  ,  2017/18380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, şirketin işletmesinde davalı şirketten ... müşteri no, ... sözleşme numarası ile hizmet satın aldıklarını, davalı tarafından davacının kullandığı abonesine elektrik tüketim miktarına göre fatura tahakkuk ettirilirken hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp kaçak bedeli adı altında haksız tahsilat yapıldığını, 02.09.2011-30.04.2012 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen kayıp kaçak bedellerinin ödendiğini, EPDK'nın kayıp kaçak bedellerinin abone faturalarına yansıtılması hususunda aldığı kararın yasal hükümlere aykırı olduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak haksız tahsil edilen 21.378,76 TL'nin ödeme tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 03.08.2015 harç tarihli dilekçesi ile talebini 32.156,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin EPDK kararı ile tahsil edilen kümülatif bir bedel olduğunu, istirdat talebinin yasal olmadığını, alacak zamanaşımına uğradığını, Yargıtay İçtihadının tüketici hukuku ilkelerine şekillendiğini, olayda ise ticari bir ilişki bulunduğunu, bu nedenle Tüketicinin Korunması Hakkındaki kanuna dayalı olarak verilmiş içtihadın bu olayda uygulanamayacağını, fiyatlandırma esaslarının 6446 sayılı kanunun 4. Maddesi ile EPDK ya verildiğini, EPDK'nın da tanınan yetki çerçevesinde tarifeleri belirlediğini, bu tarifenin tüm lisans sahibi şirketleri bağladığını, bedelleri değiştirme olanaklarının bulunmadığını, EPDK'nın düzenleyici işleminin tüm gerçek ve tüzel kişileri de bağladığını, davalı şirketin bölünme ile iki ayrı şirket haline geldiğini bedelin muhatabının perakende şirketi olduğunu, davanın ... AŞ'ye de ihbarını istediklerini, alacağa ödeme tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini, dava tarihinden talep edilebileceğini savunarak, haksız davanın reddini istemiştir.