muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11190, Karar No: 2014/31303, Tarih: 10.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11190 E.  ,  2014/31303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/127631

MAHKEMESİ : İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/122 (E) ve 2012/2417 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 14.01.2011 yerine 10.02.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1-14.01.2011 tarihinde müştekiye ait kol çantası ve içindeki bir kısım eşyalar ile birlikte çalınan Samsung .. marka ve model cep telefonunun 10.02.2011 tarihinde şüphe üzerine yakalanan sanığın üst aramasında ele geçtiği, sanığın suça konu cep telefonunu 20 gün kadar önce Eminönü civarında bir seyyar satıcıdan aldığını savunduğu, günlük hayatta bu şekilde 2. el alım satımlar yapıldığı düşünüldüğünde sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olmadığı ancak mahkemece suça konu cep telefonuyla suç tarihi ve saatinden itibaren yapılan görüşmelere ilişkin kayıtların getirtilmediği anlaşılmakla; suça konu cep telefonuyla suç tarihi olan 14.01.2011 ile telefonun ele geçtiği 10.02.2011 tarihi aralığında yapılan görüşme kayıtlarının T.. İ..Başkanlığından istenerek suç tarihi ve saatinden itibaren hangi numaralar tarafından kullanıldığı tespit edildikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre, sanığın eyleminin suç eşyasını satın almak suçunu oluşturma ihtimali de tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihinden yaklaşık 1 ay sonra sanığın üzerinden ele geçirilen adli emanete kayıtlı 100,00 TL'nin müştekiden çalınan para olup olmadığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen yazılı şekilde müştekiye iadesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Müştekinin pazar yerinde gezdiği sırada bebek arabasına asmış olduğu kol çantasının çalınması şeklindeki eylemin TCK'nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu halde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. B..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2041, Karar No: 2022/991, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/2041 E.  ,  2022/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, 13.05.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan diğer sosyal yardımlar nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile, davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalıların istinaf istemlerinin esastan kabulüne dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karara karşı davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir şirketin iflasının açılması halinde dava takip yetkisi (ve taraf sıfatı), artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, şayet basit tasfiye (İİK. Md.218) usulü benimsenmişse de bu temsil yetkisi İflas Müdürlüğüne (İflas Dairesine) ait olması nedeniyle, iflas müdürlüğüne tebligat yapılması gerektiği açıktır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Eldeki davada ise, davalılardan, ... Kömür İşletmeleri A.Ş'nin karar tarihinden sonra, 23.06.2021 tarihinde iflas ettiğinin anlaşılması karşısında, iflas ve tasfiyenin gerçekleştiği tarih de gözetilerek, tasfiye halinin devam edip etmediği ve devam ediyorsa iflas idare memurlarının veya iflas dairesinin tespit edilerek alınacak cevabi yazıların dava dosyasına eklenmesi, yine ticaret sicilinden terkin edilip edilmediğinin de sorulması ile sonucuna dair cevabi belgelerin dosya arasına aldırılması gereklidir.

2-Davalılardan Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nün 29.01.2021 tarihi itibari ile 7256 Sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” kapsamından faydalanarak “Derdest, karara çıkmış ve henüz dava açılmamış 298 adet dosyaya ilişkin olarak peşin olarak ödeme kaydı ile yapılandırma” talebi üzerine, davacı Kurum hesaplarına 31.03.2021 tarihli makbuz ile 57.567.389,39 TL tutarlı bir ödemenin yapıldığı anlaşılmakta ise de;

Davacı Kurumdan; davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı ile yapılan ödeme kapsamına, eldeki dava dosyasına ilişkin tutarların girip girmediği ile yapılan ödeme içerisinde sadece dava konusu edilen alacağın mı yoksa alacak ile beraber davaya ilişkin yargılama giderleri ve vekalet ücretlerinin de dahil edilip edilmediği hususlarının sorulması ile alınacak ayrıntılı ve açıklamalı cevabi yazının dosya arasına celbi gerekir.

3-Dava tarihinden önce, 703 Sayılı KHK’nın 118. Maddesi ile 09.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3213 Sayılı Maden Kanunu’nun geçici 31. Maddesinde:

Mülga Maden İşleri Genel Müdürlüğünün ve Mülga Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün (mülga Genel Müdürlükler) çalışmalarının yürütülmesinde kullanılan taşınırlar, taşıtlar, araçlar, gereçler ve malzemeler, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar, mülga Genel Müdürlüklerin kadrosunda bulunan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi personel, bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle MAPEG’e devredilmiş sayılır…..

….Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğünden önce mülga Genel Müdürlükler adına yapılmış mevcut sözleşmeler ve protokoller MAPEG’e devredilmiş sayılır. Genel Müdürlükler tarafından yapılmış olan sözleşme ve protokoller ile ilgili dava ve icra takipleri dâhil olmak üzere mülga Genel Müdürlüklerin leh ve aleyhine açılmış davalar ve icra takiplerinde MAPEG kendiliğinden taraf sıfatı kazanır.

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Bu maddenin uygulanması sırasında teşkilat, personel, kadro, demirbaş devri ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı yetkilidir.

Devir işlemleri Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG tarafından belirlenecek usul ve esaslar dahilinde ve bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde tamamlanır.” Hükmü nedeniyle,;

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile MAPEG arasında yapılan devir protokollerinin varlığı ile onaylı birer örneklerinin dava dosyası arasına celbi ile taraf sıfatı konusunda oluşan tereddütlerin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinden sorulması ile alınacak cevabi görüş yazısının protokollerle birlikte dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2048, Karar No: 2015/7929, Tarih: 20.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2048 E.  ,  2015/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere sonucunda oybirliği, gerekçesinde oybirliğiyle karar verildi. 20.04.2015 (Pzt.)

FARKLI GÖRÜŞ

Taraflar boşanmışlar, boşanma kararı 14.6.2007 tarihinde kesinleşmiş, çocuk boşanma kararının kesinleşmesinden sonra 26.6.2007 tarihinde doğmuştur. Çocuk doğduğunda ana ve baba arasında evlilik mevcut değildir. Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir. (TMK. m. 337/1) Çocuğun “evlilik içinde ana rahmine düşmüş olması” (TMK. m. 285, 287), bu arada ananın yeni bir evliliği bulunmadığına göre, çocuğu kocaya bağlar ve bu olgu çocuğun soybağını tayin eder. Yoksa evlilik mevcut değilken doğan çocuğun velayetinin anada olduğu gerçeğini değiştirmez. Bu bakımdan çocuğun velayeti, doğumdan itibaren zaten annesindedir. Böyle bir durumda velayetin kanunen annede olduğu tespit edilip, babası yanında bulunan çocuğun velayet sahibine “teslimine” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, mahkemece, “çocuğun velayetinin annesine verilmesi” yönünde karar verildiğine göre, verilen karar gereğince çocuğun annesine teslimi mümkün olduğundan bozma yapılması temyiz edene bir yarar da sağlamayacaktır. Bu açıklamayla karara iştirak ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/24395, Karar No: 2014/23893, Tarih: 14.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/24395 E.  ,  2014/23893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/167-2014/464

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7341, Karar No: 2010/6192, Tarih: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7341 E.  ,  2010/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 09.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6507, Karar No: 2013/4352, Tarih: 04.07.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6507 E.  ,  2013/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat...ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca davalıya verilen kesin teminat mektubunun iadesine karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 20.12.2002 tarihli sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Sözleşme uyarınca edimin ifa olunduğu ve kesin kabulün yapıldığı, 350.000 ... tutarlı teminat mektubunun 245.000 ...'luk kısmına haksız elatıldığından bedelinin tahsiline karar verilmesi istenmektedir. Davalı savunmasında sözleşme döneminde ödemelerden kesilmesi gereken KDV ve stopajların kesilmediğinin vergi denetimi sonucu anlaşılması üzerine kendilerinden istenildiğini, ancak vergilerin sorumlusu olan davacıdan bunları ödemesi istenildiği halde ödenmediğinden kesin teminat mektubunun nakte çevrilmesi zorunda kalındığını bildirmiştir. Gerçekten vergi denetmenince yapılan incelemede davacının yükümlülüğünde bulunan sözleşme konusu iş nedeniyle vergi ve ceza kesintileri yapılması gerektiği tutanağa bağlanmış, davalının uzlaşma talebi üzerine 200.000,00 TL vergi aslı ile 233.180,00 TL ceza olmak üzere 433.180,00 TL ödenmesinde uzlaşma sağlanmış, bu miktarla birlikte ayrıca 3.203,00 TL daha vergi dairesine davalı tarafından ödeme yapılmıştır. Vergi aslından yasal olarak davacı sorumlu ise de kesintiyi

zamanında yaparak vergi dairesine ödemekle davalı iş sahibi yükümlüdür. Vergi kesintisini yapmayarak ceza tahakkuk etmesine neden olan davalı, bu nedenle vergi dairesince tahakkuk ettirilen cezanın ödenmesini davacıdan isteyemez. Ayrıca davacı teminatından 3.203,00 TL daha kesilmiş ise de bunun dayanağı açıklanmadığından denetimi yapılamamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, 200.000,00 TL vergi aslı yanında 3.203,00 TL kesintinin nedeni araştırılarak vergi aslıyla ilgili ise kesintiyi haklı kabul etmek, ceza ise 233.180,00 TL cezaya ilişkin istemle birlikte reddetmek, böylece sonucuna göre kesin teminat mektubundan yapılan fazla kesintinin davalıdan tahsiline karar vermekten ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ve teminat mektubunun içeriği itibari ile kesin nitelikte olduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ve teminat mektubunun içeriği itibari ile kesin nitelikte olduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25842, Karar No: 2014/20053, Tarih: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25842 E.  ,  2014/20053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve şikayetçi temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ... adına müdür vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmeyerek, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların müsnet suçu işlediklerine dair husumetli oldukları tanık ...'in beyanı dışında mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan temsilcisinin, beraat kararının yasal koşullarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden sanıkların, aynı vekaletname ile ortak müdafii tayin etmeleri karşısında, her bir sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin, “Kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100'er TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara ayrı ayrı verilmesine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.