muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10484, Karar No: 2016/10479, Tarih: 07.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10484 E.  ,  2016/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 50/1 maddeleri neticesinde 3.040.00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın Amasra ilçesi Kum Mahallesi'nde kuyumcu dükkanı bulunduğu, sanığında dükkanında çalışanı olduğu, sanığın işyerinden 1302 gr. altın bilezik, tanesi 35 TL'den 330 adet küçük altın ve 20.000 Avro parasını katılanın rızası dışında işyerinden alıp götürdüğü ve mal edindiği böylece sanığın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve savcının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK 155/2. maddesi ile hüküm kurulurken alt sınır 1 yıl hapis cezası olmasına rağmen 6 ay olarak temel cezanın belirlenmesi, 5 gün karşılığı belirlenen adli para cezasının takdiri indirim ile 1/6 oranında indirilerek 4 gün olarak belirlenmesi gerekirken 3 gün olarak belirlenmesi ve sonuçta verilen 3 gün adli para cezasının karşılığının TCK 52/1-2 maddesi gereği adli para cezasına çevrilmemesi,

2-Kabule göre de; sanığa verilen 5 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken bir günü 20,00 TL den olmak üzere 150 gün adli para cezasının karşılığı 3.000,00 TL olması gerektiği halde sanığa 3.040,00 TL adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/888, Karar No: 2014/4269, Tarih: 24.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/888 E.  ,  2014/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/231-2012/207

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği S..A.'ın davalının trafik sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek, davacı anne ve baba için 10.000,00 TL maddi tazminat talep etmiş, 23.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini anne yönünden 21.359,80 TL baba yönünden 24.466,92 TL olarak artırdığını belirtmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, müterafik kusur indirimi yapılarak,davanın kısmen kabulü ile anne yönünden 17.087,20 TL baba yönünden 19.572,80 TL maddi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir,

2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüme bağlı destek tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar desteği S. A.ın, davalı sigorta şirketine sigortalı ve maliki dava dışı T. A.olan araca ücretsiz olarak bindiği, hatır için taşındığı sırada, davaya konu olay meydana geldiğine göre, bir hatır taşıması söz konusudur.

2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüme bağlı destek tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar desteği S. A.ın, davalı sigorta şirketine sigortalı ve maliki dava dışı T. A.olan araca ücretsiz olarak bindiği, hatır için taşındığı sırada, davaya konu olay meydana geldiğine göre, bir hatır taşıması söz konusudur.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 87. maddesinde, ölen kişinin hatır için karşılıksız taşınması halinde işletenin ve dolayısıyla zorunlu trafik sigortacısının sorumluluğunun genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Yürürlükte olan ZMSS poliçesi genel şartlarının 3. maddesinde ise sigortacının sorumluluğunun dışında kalan ayrıksı durumlar arasında hatır taşıması yer almamaktadır. İşletenle belli derecedeki akrabalık hallerinde, zarar görenin üçüncü kişi sayılmayacağı hükmü var ise de, kuzenlik bağı bu kapsamda değildir. Bu durumda yasal düzenleme ve poliçenin ayrılmaz parçası niteliğindeki genel şartlarında hatır taşımasından doğan zararların sigorta güvencesi dışındaki haller arasında gösterilmemesinden dolayı zorunlu trafik sigortasının, hatır taşıması da dahil aracın işletilmesine bağlı tehlike sorumluğu hallerini sigorta güvencesi kapsamına aldığı tehlike sorumluluğunun bu aracın işletilmesine bağlı olarak taşımanın niteliği ve türüne bakılmaksızın üçüncü kişilere verilen zararları sigorta kuvertürü altına aldığı gözetilerek karar verilmesi gerekir. Bu nedenle ve BK.m.43/1 gereğince ‘durumun özelliği’ anlamında, davalı yönünden hüküm altına alınan maddi tazminat miktarından uygun bir miktarda indirim yapılması gerekir. Mahkemece, bu yönün gözetilmemiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ;Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28350, Karar No: 2015/31377, Tarih: 24.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28350 E.  ,  2015/31377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2014/692-2015/441

DAVA : Davacı, fazla mesai ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir. (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14616, Karar No: 2016/15413, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14616 E.  ,  2016/15413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından başlatılan icra takiplerinin ve ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere,kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Kurum tarafından adına düzenlenmiş olan ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz “bozma” ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama sonucunda “ödeme emirlerinin ve icra takiplerinin, davacı yönünden ayrı ayrı iptallerine yönelik talepleri hakkında, davanın konusuz kaldığı dikkate alınmak sureti ile karar verilmesine yer olmadığına” ve “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Av. As. Üc. Tarifesinin 6 ve 22 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168/2. maddeleri ve usulü kazanılmış hak ilkesi dikkate alınmak sureti ile 225,00 TL. maktu vekalet ücretinin, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte olan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' nin 6.maddesi ise “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması,feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hüküm­leriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz” düzenlemesi hükmünü içermektedir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 2016 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' nin 6.maddesi ise “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması,feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hüküm­leriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz” düzenlemesi hükmünü içermektedir.

Somut olayda, Mahkemece kurulan hükümde sair yönlerden bir yanlışlık bulunmamakla birlikte Dairemiz bozma ilamının da gereği yerine getirilmek suretiyle ayrı bir esasa kaydedilen, diğer dava dosyalarından ayrı ve bağımsız olan eldeki davanın seri bir dava olarak nitelendirilemeyeceği gözardı edilerek yukarıda belirtilen hükümler doğrultusunda davacı vekilince sarfedilen emek ve mesaisi karşılığı olarak davacı yararına tam ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5.fıkrasının silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden AAÜT'ye göre hesaplanan 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/15358, Karar No: 2016/3200, Tarih: 14.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/15358 E.  ,  2016/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2011 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. Maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, bu istem kabul edilmediği takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kabulü ile 12.500,00 TL arsa bedelinin davalı ... mirasçılarından, 85.699,60 TL bina bedelinin ...'in tapu hissesi olan 1951/7875 hissesine denk gelen 21.232,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekili ve bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Somut olayda; davacının, davalı ... mirasçıları dışında taşınmazda paylı malik olan davalılarla arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Davacı tarafından dava konusu taşınmaz üzerine yapılan ve halen ikamet ettiği bina ile ilgili tazminat talebine gelince; mahkemece bu konuda davalı paylı maliklerin davacının inşa etmiş oldukları bina nedeniyle ne kadar zenginleştikleri uzman bilirkişi raporuyla tespit edilerek sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince davacının zararının tazminine karar verilmesi gerekir.

Belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekili ve bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı ve bir kısım davalıların temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

14.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6810, Karar No: 2012/29058, Tarih: 10.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/6810 E.  ,  2012/29058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Adli Tıp Kurumundan alınan 15.10.2007 tarihli raporda mağdurda burun kemiği kırığı ve diş kayıpları meydana geldiği, mağdurdaki diş kayıplarının skorlamasının 12,5 olduğu, Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre 15-30 puan arasındaki kayıpların organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde kabul edilmekle mağdurda meydana gelen diş kayıplarının organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olmadığının mütalaa edilmesi karşısında sanığın TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Dosya kapsamına göre mağdurun sanıktan habersiz olarak ortak oldukları 2200 adet karton kutuyu satması, aldığı satış bedelini ortaklara ödememesi ve sanığı ölümle tehdit etmesi hususlarının sanık lehine haksız tahrik sayılıp sayılmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8707, Karar No: 2024/2612, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8707 E.  ,  2024/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2465 Esas, 2023/854 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/137 Esas, 2022/395 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ... vd. ve davalı idare vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; Kahramanmaraş ili, Onikişubat ilçesi ... Mahallesi Sakızıkebir mevkiinde kain, asıl dava da 738 (545 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan), 740 (547 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan) birleştirilen davada 742 (546 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan) parsel sayılı taşınmazlara kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; ÇEAŞ tarafından, 1988 yılında kamu yararı kararı alındığını, kamulaştırma planları, Bakanlığa onaylattırıldıktan sonra kamulaştırma işlemlerine başlandığını ve mevzuata göre göl alanında kalacak olan bütün taşınmazların kamulaştırıldığını, Sır Barajı evraklarının Adana'da bulunduğunu, Elektrik Üretim A.Ş Genel Müdürlüğü'ne davanın ihbar edilerek tebligat çıkartılmasını talep ettiğini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedellerinin davalı taraftan tahsil edilerek davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri