muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7773, Karar No: 2022/8308, Tarih: 20.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7773 E.  ,  2022/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez bir kısım davalılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sonucunda, Bursa ili ... ilçesi ....., Mahallesi çalışma alanında bulunan eski 205 parsel sayılı 3.400 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 7294 ada 4 parsel numarasıyla ve 2.937,87 m2 yüzölçümlü olarak ... adına; eski 206 parsel sayılı 2.100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 7295 ada 5 parsel numarasıyla ve 2.543,18 m2 yüzölçümlü olarak ... adına ve eski 210 parsel sayılı 7.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, 7294 ada 2 parsel numarasıyla ve 8.270,51 m2 yüzölçümlü olarak ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., kendi taşınmazının yüzölçümünde azalma olmasına rağmen komşu parsellerin yüzölçümlerinın arttığını öne sürerek, taşınmazın eski hale getirmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 311,43 metrekarelik kısmın yeni 7294 ada 2 parselden, 231,92 metre karelik kısmın ise 7294 ada 5 parselden alınarak davacıya ait 7294 ada 4 parsele eklenmesine karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11800, Karar No: 2018/2806, Tarih: 12.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/11800 E.  ,  2018/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar Oktay, Taner, Yasin için ikişer kez ve Mesut, Abdullah için üçer kez) çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar Mesut, Abdullah için ikişer kez ve Yılmaz, Kubilay için birer kez); özel hayatın gizliliğini ihlal (sanıklar Taner ve Mesut), uyuşturucu madde kullanılmasını kolaylaştırma (sanıklar Mesut, Abdullah, Kubilay)

HÜKÜM : Sanıklar Oktay, Taner, Mesut, Yasin, Yılmaz, Abdullah, Kubilay''ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı eylemeleri basit cinsel saldırı kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesine, sanıkların diğer atılı suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarının 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmesi karşısında kişilerin, CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlardan açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyize hakları bulunmadığından ve kovuşturma evresinde beyanının alındığı 27.02.2013 günlü duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, sanıklardan şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3308, Karar No: 2022/10152, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3308 E.  ,  2022/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılıklarının tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespitinde ve bedelin derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14990, Karar No: 2010/11984, Tarih: 24.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14990 E.  ,  2010/11984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2008 gününde verilen dilekçe ile elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine ilişkin 26/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, arkadaşları ile birlikte davalı kuruma ait trafo binasının içerisine hırsızlık yapmak amacıyla giren desteğin, elinde bulunan 220 voltu ölçmek için kullanılan kontrol kalemini yüksek gerilim hattına uzatması üzerine hatta bulunan 35.000 volt akımın çarpması nedeniyle çıktığı 2,5 metre yükseklikteki yerden yanarak aşağıya düşerek ağır yaralandığı, kaldırıldığı hastanede kurtarılamayarak öldüğü; ... görevlisi hakkında, kapının açık olması nedeniyle ceza davası açılmayıp takipsizlik kararı verildiği; ölen ile birlikte hırsızlık amacıyla trafo binasına giren üç sanık hakkında taksirle ölüme neden olmak suçundan kamu davası açıldığı; o dosyada alınan 11.09.2001 günlü elektrik bilirkişisi raporuna göre kapının kilitli olduğu kabul edilerek, 17 yaşında olan ölenin elektriğin tehlikeli olduğunun bilecek yaşta olması nedeniyle %100 kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davalının sorumluluğu; Borçlar Yasası'nın 58. maddesine dayanan kusursuz sorumluluk halidir. Olayın meydana geldiği trafo binasının kapısının açık olup olmadığı belirlenememiştir. Daha önceden açılan davalarda ve yapılan tespitlerde kapının genellikle açık olduğunun belirlendiği iddia edilmektedir. Bu yönden mahkemece kusurla ilgili olarak alınan tek kişilik bilirkişi raporu ise yetersizdir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, üniversitelerin elektrik mühendisliği bölümünden seçilecek ikisi elektrik mühendisi, diğeri ... güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelenmek suretiyle alınacak rapor ile tarafların kusur oranları yeniden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş bulunması usul yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2009/14990-2010/11984

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA 24/11/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.24/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2005/13505, Karar No: 2006/2107, Tarih: 14.03.2006

17. Hukuk Dairesi 2005/13505 E., 2006/2107 K.

**17. Hukuk Dairesi 2005/13505 E., 2006/2107 K.**

**- GÖREV**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 1 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tespite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında 112 ada 115 parsel sayılı 3935.81 metrekare yüzölçü-mündeki taşınmaz irsen intikal ve taksim ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Haşim adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Şefik istisna (eser) sözleşmesi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konuşu parselin davacı Şefik adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında düzenlenen 03.09.1990 tarihli sözleşme gereğinin yerine getirilmediğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun düşmemektedir. Davacı, dava dilekçesinde davalıya ait evin elektrik tesisatını yapma koşuluyla

Mahkemece, davacı ile davalı arasında düzenlenen 03.09.1990 tarihli sözleşme gereğinin yerine getirilmediğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun düşmemektedir. Davacı, dava dilekçesinde davalıya ait evin elektrik tesisatını yapma koşuluyla

taşınmazın davalı tarafından kendisine verileceğinin aralarında düzenlenen 03.09.1990 tarihli sözleşme ile öngörüldüğünü, sözleşme gereğince davalının evinin elektrik tesisatını yapmasına rağmen taşınmazın davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek adına tespit ve tescil istemiyle dava açmıştır. Davacının dayandığı ve sureti dosyaya ibraz olunan 03.09.1990 tarihli senette Haşim'in evinin işi karşılığı taşınmazı Şefik'e vereceği, işin bitiminde tarlada hiçbir hakkının kalmayacağı öngörülmüştür. Dava dilekçesinde senetteki işin elektrik tesisatı yapımı olduğu belirtilmiş, bu belirlemeye ve senet içeriğine davalının bir itirazı olmamış ancak, davacının sözleşme gereğini yerine getirmediğini ve böylece sözleşmenin geçersiz hale dönüştüğünü ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Sözleşme şartlarının yerine getirilip getirilmediğinin mahkemece incelenip yerine getirilmesi halinde davacı yararına verilecek hüküm, yenilik doğurucu (ihdasi nitelikte) bir hüküm olacaktır. Dava ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 3402 s. KY.nın 25/son m.de mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesinin Kadastro Mahkemesinin görevi dışında olduğu öngörülmüştür. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkemece re'sen (kendiliğinden) ve yargılamanın her aşamasında nazara alınması gerekir. Bu durumda mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline, tutanak asıl ve ekleri ile kararın bir örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğüne, usulün 27. maddesi uyarınca dosyanın görevli ve yetkili Bergama Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere işin esası hakkında davalı aleyhine kesin hüküm oluşturacak biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 14.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22300, Karar No: 2014/8006, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22300 E.  ,  2014/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/341009

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2010

NUMARASI : 2009/1083 (E) ve 2010/923 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

May Yapı Ltd. Ticari ünvanlı şirketin %50 ortakları (Ovacık ailesi-Aykut ailesi) ve şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdürleri olan taraflardan biri bulunan sanığın; diğer ortak-müdür katılan Melih'in bilgisi dışında Garanti Bankası-Avcılar şubesi nezdinde 25/08/2008 tarihinde şirket namına ...6517 no'lu hesabı açtırması, ayrıca aynı şubede şahsi bir ayrı hesap açtırıp, hesaplar arası virman talimatı vererek, müşterilerden (Paksoy, Kartaş, Akçansa şirketlerinden) muhtelif zamanlarda (08/09/2008-28/11/2008 tarihleri arasında) anılan şirket hesabına gelen toplamda 47.158 TL'yi şahsi hesabına aktarıp, mal edinmesi eyleminin "zincirleme nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

30/06/2010 tarihli duruşmada incelenip kısa özeti tutanağa geçen Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1293 E. sayılı dosyasının akıbetinin sorulması; taraflarının aynı şirketin ortakları gerçek kişiler olduğu nazara alınıp kamu davalarının karara çıkmamış ise birleştirilmelerine karara çıkmış ise dosyanın mümkün olmaması halinde onaylı örneklerinin dosya içine bırakılarak bundan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilemesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2441, Karar No: 2011/9484, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2441 E.  ,  2011/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davalı tarafın dayanağını oluşturan 24.02.1953 tarih ve 4 sıra nolu tapudan gelen 12.04.2004 tarih ve 4 sıra nolu tapu kaydının değişebilir nitelikte dere hudutlu olup, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1952/60 Esas, 1952/105 Karar sayılı ilamı ile hükmen oluştuğu halde tapu kaydının dayanağı tescil ilamı ve krokisi ile Hazinenin dayanağı tapu kaydının dayanağı tevzi haritaları birlikte uygulanarak kapsamlarının belirlenmediği, tescil davasında Hazinenin taraf olup olmadığının incelenmediği, tescil ilamı ile oluşan davalı tapusunun tesis tarihi ile Hazine tapusunun tesis tarihi arasında 20 yıllık sürenin dolmadığı ve tapu kaydı miktar fazlası için Hazine tapusunun oluşturulduğu gözetilerek miktar fazlasının zilyetlikle kazanılamayacağının göz ardı edildiği belirtilerek; taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, tarafların dayandığı tapu kayıtları ve haritaları uygulanıp kapsamlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmesi, tescil krokisinin uygulama kabiliyetinin olmaması halinde kaydın gayri sabit hudutlu olduğu ve miktarı ile geçerli olacağının gözönünde bulundurulması, Hazine tapusunun kapsamında kalan kısmın tescil tapusunun ihdas tarihi ile Hazine tapusunun tesis tarihi arasında 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmaması nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesi,her iki tapu kaydının kapsamları dışında kalan bölümler olduğunun saptanması halinde ise bu bölümün taşınmaza güney sınırda komşu bulunan 879 ada 19 sayılı mera parselinin uzantısı olup olmadığı da araştırılmak suretiyle Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına oluşup oluşmadığının araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi raporunda (B) ve (C) harfi ile gösterilen kısımların Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen kısmın davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2190, Karar No: 2015/1170, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/2190 E.  ,  2015/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin olayla ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına, sürücü belgesinin geri alınmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4 maddesinin ve adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3377, Karar No: 2015/3358, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/3377 E.  ,  2015/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasanın Ek-5/II bendinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi, davalılardan .. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşfe istinaden düzenlenen kök ve ek raporda yukarıda sayılan iki koşulun bulunduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kök ve ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı işyerinde iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları