muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20553, Karar No: 2016/10305, Tarih: 27.06.2016

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmaz malın değerinin belirlenmesinde kıyasen uygulanan 11. maddenin (g) bendine göre; taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özellikleri taşıması gereklidir. Dosya içerisindeki ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/ 29 esas ve 2014/1068 karar sayılı Dairenin 2016/8240 Esas- 2016/10304 Karar sayılı dosyasının ve geri çevirme kararı üzerine getirtilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden; aynı emsallerin aynı tarihli satışının emsal olarak alındığı, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş imar parseli olduğu, emsal olarak alınan .... 1146 ada 6 ve 18 parsel sayılı taşınmazların ise kadastro parseli olduğu ve taşınmazın değerlendirilmesinde uygun emsal olmadıkları anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan .... 1146 ada 6 ve 18 parsel sayılı taşınmazların satışının somut emsal olarak alınmış olması,

3-Kamulaştırmasız el koyma davalarında dava ve ıslahla artırılan toplam miktara, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, ıslahla arttırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmemesi,

Doru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1687, Karar No: 2020/766, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1687 E.  ,  2020/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/11/2017 tarih ve 2015/1516 E- 2017/785 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/02/2019 tarih ve 2018/794 E- 2019/144 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada iş kazası nedeniyle İzmir 1. İş Mahkemesi'nin 2005/1609 E. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına ödendiğini, ayrıca 4.834.40 TL temyiz masrafı yapıldığını, ileri sürerek, 184.306,85 TL’nin temerrüt tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, ancak talep edilen temyiz harç ve giderlerinin davacı tarafından ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 179.472,48 TL'nin 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, ancak talep edilen temyiz harç ve giderlerinin davacı tarafından ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 179.472,48 TL'nin 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça rücuya konu davada 4.847,90 TL temyiz harç ve masrafı yapıldığı, davalı temerrüdünün 16/01/2014 tarihinde gerçekleştiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı HMK'nın 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kabülü ile, Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15/11/2017 tarih ve 2015/1516 Esas 2017/785 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/(1).b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kabulü ile, 184.306,85 TL'nin 16/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9.442,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 29/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı GDZ Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye devredilerek 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 29/05/2013 tarihinde Gediz EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Gediz EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/05/2013 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 29/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/104, Karar No: 2016/975, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/104 E.  ,  2016/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sütçüler Sulh Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Sütçüler Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Mevkii ... Yolu Üzeri .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Mevkii ... Yolu Üzeri .../...” adresinde 2 ay işçi olarak çalıştığı ve daha sonra işten ayrıldığı, adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mah. No:132 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Çatalca İlçe Jandarma Komutanlığının 20.02.2014 tarihli cevabi yazısına göre kısıtlı adayının “... Mh. ... Mevkii ... Yolu Üzeri .../...” adresinde 2 ay işçi olarak çalıştığı ve daha sonra işten ayrıldığı, adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “... Mah. No:132 .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Sütçüler Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sütçüler Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5059, Karar No: 2008/1133, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5059 E.  ,  2008/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında ... Müdürlüğünden gelen verilerin dava konusu taşınmaza özgü olarak çıkartıldığı, ilçe ortalamalarını kapsar şekilde olmadığı, yinedava tarihi itibariyle taşınmazın sulu tarım arazisi olup olmadığı konusunda ayrıntılı yazı cevabı olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece öncelikle DSİ'ye yazı yazılarak dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede keşif sırasında alınan muhtarın beyanı da dikkate alındığında sulamanın hangi tarihten itibaren yapıldığı, dava konusu taşınmazın sulu tarla vasfını hangi tarihte kazandığı saptandıktan sonra ... müdürlüğünden yörede yetiştirilmesi mutad olan (sulu-kuru tarım arazisi özelliklerine göre) tüm ürünlerin 2006 yılına ait dekara ortalama verim ve üretim maliyetleri ile ortalama kg. satış fiyatlarının gösterildiği resmi veriler getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2672, Karar No: 2011/2968, Tarih: 17.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2672 E.  ,  2011/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vâki itiraz üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının ödetilmesi istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı kooperatife ait sitenin etrafının tel çit ile çevrilmesi, demir kapı ve korkulukların yapılması, bayrak ve aydınlatma direklerinin imâli konusunda akdi ilişki kurulduğu çekişmesizdir. Davacı yüklenici; davalı ise iş sahibidir.

Yapılacak işin koşullarını belirleyen kanıtların ibrazı amacıyla davacı yanca 25.05.2007, davalı yanca 28.05.2007 tarihli sözleşmeler ibraz edilmiş olup bu sözleşmelerin incelenmesinde, tel çit imâline ilişkin metrekare fiyatlarının farklı yazıldıkları, ayrıca metrekare fiyatına KDV eklenip eklenmeyeceği konusunda da çelişki taşıdıkları görülmüştür. Bunun yanında 12.09.2007 tarihinde düzenlenen ve yapılan işlerin miktarını ve tutarını düzenleyen tutanaklarında iki farklı örneğinin bulunduğu, bu tutanaklarda da tel çit metrekare birim fiyatının farklı yer aldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı yanca sunulan 12.09.2007 günlü tutanaktaki işin miktarı ve buna karşılık hesaplanan bedelinin oranlanması suretiyle saptanan 25,00 TL tel çit metrekare fiyatının doğru olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Oysa davacının davalıya verdiği 04.01.2007 günlü teklif mektubunda ihtilâf konusu çit imâli için 24,00 TL +KDV fiyat teklifinde bulunulmuş olup taraflarca sunulan sözleşmelerde ise teklif fiyatından farklı bedellerin yer alması ve 12.09.2007 tarihinde yapılan işin miktarını berileyen tutanaklarda dahi değişik birim fiyatların yazılı olduğu görülmekle hükme esas alınan tel çit birim fiyatına istinaden sonuca varılması yerinde bulunmamıştır.

Oysa davacının davalıya verdiği 04.01.2007 günlü teklif mektubunda ihtilâf konusu çit imâli için 24,00 TL +KDV fiyat teklifinde bulunulmuş olup taraflarca sunulan sözleşmelerde ise teklif fiyatından farklı bedellerin yer alması ve 12.09.2007 tarihinde yapılan işin miktarını berileyen tutanaklarda dahi değişik birim fiyatların yazılı olduğu görülmekle hükme esas alınan tel çit birim fiyatına istinaden sonuca varılması yerinde bulunmamıştır.

Mahkemece gerek 25.05.2007 ve 28.05.2007 günlü sözleşmeler, gerekse de 12.09.2007 günlü tutanakların kapsamının tespiti ve tarafları bağlayıcı olup olmadıklarının belirlenmesi açısından öncelikle davalı kooperatife ait ana sözleşmenin getirtilerek kooperatifin temsil şeklinin belirlenmesi, yine sözleşme ve tutanakların düzenlendiği tarihler itibariyle kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kişilerin tespit edilerek daha sonra tarafların isticvap edilip belgelerin altındaki imzaların kimlere ait olduğu araştırılmalı, bu yönde gerekirse imza incelemesi yoluna gidilmeli, taraf yetkililerince birlikte imza altına alınmayan değişiklik veya ilave yapıldığı görülen sözleşme ve tutanak hükümlerine değer verilemeyeceği dikkate alınmalı, yapılacak inceleme sonucunda usulünce düzenlendiği ve tarafları bağladığı saptanacak sözleşme ve birim fiyat üzerinden davacı alacağı hesaplanmalı, bu yolla bir sonuca ulaşılamadığı takdirde ise taraflar arasında çit bedeli yönünden birim fiyat uyuşmazlığı bulunduğu nazara alınarak BK'nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçleri üzerinden bedeli saptanıp bu doğrultuda bir karara varılmalıdır.

Bunun yanında taraflarca sunulan her iki sözleşmede de ödemelerde gecikme halinde %5 vade farkı uygulanacağı konusunda ittifak bulunmakla beraber vade farkının faiz olarak nitelendirilemeyeceği açık olduğundan takipte istenilen %60 faiz oranının takip tarihi itibariyle avans işlemlerinde uygulanan faiz oranına karşılık geldiği kabul edilerek aynı tarihte geçerli olan %29 oranındaki ve daha sonra gerçekleşecek değişiklikler de nazara alınıp avans faiziyle birlikte takibin devamına karar verilmesi gerekirken %60 sabit faiz oranı üzerinden takibin devamına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Değinilen hususlar da eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9765, Karar No: 2021/3384, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9765 E.  ,  2021/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Erzurum İli, Yakutiye İlçesi, ... Mahallesi 657 ada 1 parsel ve 658 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak üzerindeki yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

1-Dava konusu 657 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için bozma ilamı sonrası mahkemece 231.728,00-TL değer tesbit edildiği ve bu kararın davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulduğu ve bu miktarın bir kısım davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek dava konusu 657 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için 231.728,00-TL bedel tesbiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dava konusu 657 ada 1 parsel için bozma öncesi tespit edilen 196.868,00-TL kamulaştırma bedeline 09.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.03.2014 tarihine kadar, bozma sonrası oluşan 34.860,00-TL fark bedele 09.05.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 14.06.2014 tarihine kadar ve birleşen dosyada dava konusu 658 ada 5 parsel için bozma öncesi tespit edilen 264.698,50-TL kamulaştırma bedeline 03.05.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.03.2014 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.