muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29222, Karar No: 2014/16037, Tarih: 30.09.2014

İncelenen dosya içeriğine göre; 2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin gelir vergisi ile katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, engel teşkil eden sabıka kaydı da bulunmayan sanık hakkında katılan kurumun zararını karşılamadığı şeklindeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11349, Karar No: 2014/188, Tarih: 14.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11349 E.  ,  2014/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi :19.04.2013

No :2012/121-2013/328

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 - 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesinin “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı, 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesinde (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi); "Hakim, talepten fazla veya başkasına hükmedemez." düzenlemesine yer verildiği gibi, aynı yasanın 75/1.maddesinde (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesi); "Kanunun tayin eylediği istisnalardan başka hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya iddia sebeplerini re'sen nazarı dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek hallerde dahi bulunamaz" hükmü yer almaktadır. Yasanın bu açık hükmünden de anlaşılacağı üzere hakim, iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başkasına hükmedemeyeceği açıktır.

Somut olayda; davacı, davalıya ait işyerindeki çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini istemiştir. Davacının hizmet döküm cetvelinde davalı işyerinden 01.08.1992 tarihinden 1993/2. dönemi sonuna kadar çalışmalarının bildirimi olmasına ve davacı tarafından hizmet tespitine ilişkin bir istem bulunmamasına rağmen, davacının 01.08.1992 ile 01.06.1994 tarihleri arasındaki çalışmaları kabul edilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Somut olayda; davacı, davalıya ait işyerindeki çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini istemiştir. Davacının hizmet döküm cetvelinde davalı işyerinden 01.08.1992 tarihinden 1993/2. dönemi sonuna kadar çalışmalarının bildirimi olmasına ve davacı tarafından hizmet tespitine ilişkin bir istem bulunmamasına rağmen, davacının 01.08.1992 ile 01.06.1994 tarihleri arasındaki çalışmaları kabul edilerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2 –Kabule göre ise; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, sigorta primi ödenmiş gün sayısı ile itibari hizmet süresi açık ve net olarak belirtilerek hüküm kurulması gerekirken, “sadece fiilen sigortalı çalıştığı ve sigorta priminin ödendiği gün sayısının 0.25 ile çarpımı sonucu bulunacak gün kadar olmak üzere” şeklinde, sigorta primi ödenen gün sayısının ve itibari hizmet süresinin kaç gün olduğu belirtilmeden hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde; davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan S.. Matbacılık ve Uluslararası Taş. San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1082, Karar No: 2015/4010, Tarih: 22.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1082 E.  ,  2015/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

1- Katılan ....'ın, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ....'nin ceza miktarına yönelen, katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan tahsiline karar verilen "182,00.TL" müdafii ücretinin hükümden çıkartılmasına ve toplam "3.331,97.TL" olarak tesbit olunan yargılama giderinin "3.149,97.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7720, Karar No: 2015/9338, Tarih: 16.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/7720 E.  ,  2015/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/14 D.İŞ -2014/54

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2014 gün ve 2014/14 D.İş-2014/54 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi karşı taraf E.. V.., S.. Y.., A.Boya İnşaat ve Pet. Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ve U. K.Yüzey Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Talep, tevdi mahalli tayini istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile tevdi mahalli tayini talebinin kabulüne karar verilmiştir. Tevdi mahalli tayini istemine ilişkin kararlar, 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte bulunduğu tarihte, geçici nitelikte olup işin esasını çözümleyen kararlardan olmadığından temyizi kabil değildir. Her ne kadar 6100 sayılı HMK'da, tevdi mahalli tayini isteminin çekişmesiz yargı kapsamına alınması nedeniyle, bu kararlara karşı istinaf yoluna gidilebilecekse de, aynı Yasa'nın geçici 3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1086 sayılı HUMK'nın temyize ilişkin 427.- 454. madde hükümlerinin uygulanmaya devam edilecek olmasına göre, mahkemece tevdi mahalli tayini isteminin kabulüne dair verilen karar temyizi kabil bulunmadığından davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karşı taraf E.. V.., S.. Y.., A.Boya İnş. ve Pet Ür.San. ve Tİc. Ltd. Şti. ve U. K. Yüzey Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden karşı taraf E.. V.., S.. Y.., A. Boya İnş. ve Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti.ve U. K. Yüzey Kaplama San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8754, Karar No: 2010/8913, Tarih: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8754 E.  ,  2010/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına yapılan itiraz ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2009 gün ve 2009/2101 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6907, Karar No: 2016/4555, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6907 E.  ,  2016/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıkların TCK'nın 157/1, 51/1-3. maddeleri gereği 1'er yıl hapis cezası ve 3.000'er TL adli para cezası, bir yıl denetim süresi ile erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kullanmış olduğu telefondan arandığı, arayan şahsın "Başkomiser ... olduğunu, katılanın ev telefonunun yasa dışı örgüt tarafından kötü amaçlı olarak kullanıldığını, iki memur ve savcının incelemede bulunduğunu, failin tespiti için verecekleri hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın da inanarak ATM aracılığıyla toplamda 2.980 TL parayı numarası verilen, sanık ...'e ait olan kredi kartı hesabına yatırdığı, sanıkların bu suretle katılandan haksız kazanç elde ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanık ...'in; o suça konu kredi kartını kuyumcu olarak faaliyet gösteren sanıklar ... ve ...'a verdiğini, borcunun takip eden aya devrettiğini, katılanın kredi kartına yatırmış olduğu paraların sanıklar ... ve ... tarafından borç ödemesi olarak yapıldığını savunduğu, sanıkların savunmaları, katılan beyanları, banka yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanıkların mahkumiyeti yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “150 gün” ve “3.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3167, Karar No: 2012/10039, Tarih: 03.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/3167 E.  ,  2012/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 10.11.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile dayanak yaptığı 1.3.2003 başlangıç tarihli, oniki ay süreli yazılı kira sözleşmesi gereğince ödenmediğini iddia ettiği 2008/Ekim,Kasım ayları kira bedellerinin aylık 6.650.TL olduğu açıklamasıyla tahsilini istemiştir. Davalı icra takibine itirazında, kiracılığa karşı çıkmamış, aylık kira bedelinin sözleşmeye göre 1.500 USD olduğunu, Ekim ayı kira bedelinin bu miktardan yatırıldığını, Kasım ayını ise icra dosyasına yatıracağını bildirmiştir. Mahkemece, davalı tarafça sunulan 11.1.2003 başlangıç tarihli 15 yıl süreli aylık kira bedeli 1.500 USD olarak kararlaştırılan yazılı kira sözleşmesine değer verilerek Ekim 2008 kira parasının ödendiği, Kasım 2008 ay kirasının ise muaccel hale gelmeden icra takibine konu yapılması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yargılaması yapılan ve 03/11/2008 tarihinde kesinleşen, Bakırköy 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/185 Esas-2008/87 Karar sayılı kira tespit kararı ile taraflar arasında düzenlenen 1.1.2003 başlangıç tarihli, halen ayakta olan sözleşmeye değer verilerek davalının savunmasında geçen sözleşme kabul edilmemiş ve 1.1.2007 tarihinden geçerli olmak üzere, aylık kira bedelinin 6.650.TL olarak tespitine karar verilmiştir. Davacı da, verilen bu tespit kararı gereğince belirlenen aylık kira bedeline göre davalı aleyhine icra takibi başlatmıştır. Bu durumda mahkemece, 1.1.2003 başlangıç tarihli sözleşme ile kira tespit dava dosyasına değer verilerek işin esasının incelenmesi ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davalı tarafça ibraz olunan sözleşmeye değer verilerek davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22484, Karar No: 2012/44010, Tarih: 17.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/22484 E.  ,  2012/44010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Şikayetçinin her aşamada bisikletini merdiven boşluğuna zincirleyerek bıraktığını iddia etmesine göre, zincirle kilitlenen bisikletin kilidinin kırılmak suretiyle çalındığının kabulü ile sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesi ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 151/1, 116/1. ve 119/1-c. maddeleri olaya ayrı ayrı uygulanarak, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılarak sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 491/4.maddesi kapsamında olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçinin her aşamada bisikletini merdiven boşluğuna zincirleyerek bıraktığını iddia etmesine göre, zincirle kilitlenen bisikletin kilidinin kırılmak suretiyle çalındığının kabulü ile sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 2253 sayılı Kanunun 12/2.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 116/1, 119/1-c, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 26/04/2004 gününden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1194, Karar No: 2015/12140, Tarih: 01.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1194 E.  ,  2015/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Değer artış payı

Dava dosyası inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemiz'e elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelenmesinde; gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin tebligat parçaları, davacı tarafça iddia edilen katkıya konu altınların yer aldığı fotoğraflar ve CD'nin elektronik ortamda görüntülenememiştir. Dosyanın niteliği itibariyle sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi için UYAP ekranından dosyanın fiziki gönderilmesi seçeneği seçilerek temyize konu dosyanın aslının fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2022, Karar No: 2019/6236, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2022 E.  ,  2019/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilinden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.03.2016 tarihli ilamıyla karar araştırmaya yönelik bozulmuş bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.