muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/414, Karar No: 2008/7151, Tarih: 27.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/414 E.  ,  2008/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında kredi kartı üyelik sözleşmesi akdedildiğini, davalının kredi kartı kullanımından kaynaklanan borçlarını ödememesi üzerine aleyhine takip başlatıldığını, itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davalının 57.031.80 YTL’ye yönelik itirazının iptaline, takibin ana alacak 39.580.82 YTL’ye 1.6.2006 tarihine kadar %132,60, bu tarihten sonra TCMB’ca kredi kartlarına uygulanan ve üçer aylık dönemler için ilan edilen gecikme oranlarında temerrüt faizi uygulanmak suretiyle 57.031.80 YTL üzerinden devamına, ana alacağın %40’ı oranında 15.832.32 YTL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6839, Karar No: 2010/3866, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/6839 E.  ,  2010/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, haksız işgal nedeni ile tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece de karar tesisinde bu yönde nitelendirme yapılmıştır. Uyuşmazlığın niteliğine göre temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Yargıtay Başkanlar Kurulu tarafından bu tür davaların temyizen inceleme görevi, Yargıtay 3.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na verildiğinden, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığa sunulmasına, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8166, Karar No: 2011/1677, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8166 E.  ,  2011/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan 20.04.2005 tarihli teslim ve tesellüm tutanağı içeriğine göre yakalanan araç içerisinde direksiyon alt kısmında kapı ve kilit kırmada kullanılan yaklaşık 50 cm uzunluğunda murç diye tabir edilen ucu açık demir parçasının bulunması ve otonun sol ön kapı kilidinin kırık olduğunun tespit edildiğinin belirlenmesi karşısında sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.'nın 493/1 maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan sanık hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3790, Karar No: 2010/6282, Tarih: 10.08.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3790 E.  ,  2010/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle; adli ara verme nedeniyle CMK.nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi ceza heyetince incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, aynı ağır ceza mahkemesi yargı çevresinde bulunan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yerinin CMK.nun 17. maddesi uyarınca müşterek görevli ağır ceza mahkemesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/08/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17931, Karar No: 2022/12538, Tarih: 21.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/17931 E.  ,  2022/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezaların süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık ... müdafinin duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz taleplerinin sanıklar hakkında hürriyeti tahdit suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin olduğu anlaşılmakla, bu suçla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanıkların ve sanık ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Mağdurun nafaka borcunu ödememesi üzerine kefil olan sanık ... hakkında icra takibi yapıldığı, sanık ...'ın defaten söylemesine rağmen mağdurun borcunu ödemediği, bu nedenle Sanık ... ile mağdur arasında husumet bulunduğu, diğer sanıkların da bu durumda haberdar olduğu ve olay tarihinde yaya olarak evine gitmekte olan mağduru sopa ile darp etmek suretiyle zorla araca bindirerek ... İlçesine götürdükleri, burada bir evin ahırına götürüp ellerini bacaklarını bantladıkları, mağduru darp ettikleri, ayrıca "bu işi halledeceksin, bu işi çözmezsen seni öldürürüz" diyerek tehdit ettikleri, daha sonra bulundukları yerde yakalanabileceklerini düşünerek mağduru oradan alıp bir açık arazide tarla içerisinde bulunan kulübeye götürdükleri, yine burada da mağduru yaklaşık 2 gün süre ile zorla tuttukları, daha sonra mağdurun sorunu çözeceğine dair söz vermesi üzerine s ellerini ayaklarını çözüp Afyonkarahisar merkezine getirerek evinin yakınlarına bıraktıkları, olayda;

a)Sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu mütemadi suç olup, sanıkların, mağduru zorla araca bindirmek suretiyle başlayan temadinin, mağdurun önce ... İlçesinde bir evin ahırında akabinde ise başka bir kulübede zorla tutulması sırasında kesilmeyip devam ettiği, bu haliyle mağdura yönelik eylemlerinde zincirleme suç hükümlerinin oluşmadığı için sanıkların cezasında TCK 43/1 maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b)Sanık ...'ın atılı suçu, mağdurun borcunu ödemeyerek kendisini oyalamasının ve kefil olaması nedeni ile hakkında icra takibi yapılmasına sebebiyet vermesinin yarattığı öfke ile işlediği anlaşılmakla; sanık ... hakkında atılı suçtan cezalandırma yapılırken, ayrıca TCK 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1974, Karar No: 2017/8918, Tarih: 23.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1974 E.  ,  2017/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmazın değerinin tespitinde, 5. mıntıka ... parsel sayılı taşınmazın 12.12.2010 tarihli 400.000,00 TL bedelli satışı emsal olarak incelenmiş ise de, dosyaya getirtilen tapu kayıtları, satış akit tablosu ve Antakya Belediye Başkanlığı'nın 08.02.2011 tarih ve 71 numaralı encümen kararının incelenmesinden, emsal taşınmazın 12.12.2010 tarihli satışının olmadığı, 23.12.2010 tarihli 400.000,00 TL bedelli satışının bulunduğu, bu satışının serbest bir satış olmadığı, anonim şirket tarafından limited şirkete satılan özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından, emsal olarak alınamaz.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırmadan arta kalan kısmın imar durumu hakkında kısıtlılık oluşturup oluşturmadığı, Belediye İmar Müdürlüğü'nden sorularak, kısıtlılık oluşturmayacağının belirtilmesi halinde yazılı olduğu biçimde, aksi takdirde değer kaybı olacağı gözetilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

4-Dava konusu taşınmaza ilişkin düzenlenen kıymet takdir raporunda, yapı bedeli olarak 381,60 TL belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi açıklanmadan, yapı bedeline hükmedilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10645, Karar No: 2012/5060, Tarih: 05.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/10645 E.  ,  2012/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/193648

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2008

NUMARASI : 2007/725 (E) ve 2008/350 (K)

SUÇ : Konut Dokunulmazlığını Bozmak, Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine mahkemenin 16.05.2008 tarihli kararla temyiz talebinin miktar yönünden reddine karar verdiği red kararının tebliği üzerine sanık müdafiinin yine aynı şekilde ilk mahkumiyet kararını temyiz ettiği belirlenmiş ise de temyiz isteminin red kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık M.. S.. hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair, 20.05.2008 gün ve 2007/725-2008/350 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık S.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat talebinin bulunmadığı halde, müştekinin zararınını karşılamaması ve pişmanlık göstermemesi şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18885, Karar No: 2017/9226, Tarih: 11.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18885 E.  ,  2017/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.11.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazı lehine geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının geçit talep ettiği yerin...üzerinden geçtiğini, dere, ... gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek, bu yerlerde geçit kurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi gereğince davacılara ulaşım sağlayacak geçitin herhangi bir engelle karşılaşmadan genel kadastro yoluna ulaşması gerekir. Dosyanın incelenmesinde, davacının geçit talep ettiği 5 no’lu alternatif güzergahta 115 ada 59 sayılı parselden sonra fiziken yol olarak kullanılıyor olsa bile 170 ada 1 parsel numaralı Hazine adına kayıtlı orman vasıflı taşınmaz bulunmaktadır. Halbuki kamu mallarından olan orman vasıflı taşınmazlardan geçit kurulması da mümkün değildir. Davacı vekili, diğer alternatiflerin kendileri için uygun olmadığını belirterek 5 no’lu alternatiften geçit kurulmasını talep ettiğinden davanın bu gerekçeyle reddi gerekir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin gerekçesi doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde değiştirilerek DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1305, Karar No: 2015/25652, Tarih: 22.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1305 E.  ,  2015/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2015 gün ve 2014-3867/11558 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.02.2015 gün ve KYB. 2015/65149 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yürütülen soruşturma evresi sonucunda, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2014 tarihli ve 2014/1027 soruşturma, 2014/2345 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2014 tarihli ve 2014/1123 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, müşteki tarafından kredi limit arttırım protokolü sözleşmelerindeki imzanın kendisine ait olduğu ancak miktarda sahtecilik yapılmış olabileceğine ilişkin beyanı kapsamında şüphelilerin ifadeleri alınarak gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken şüphelilerin ifadesinin alınması dahil esaslı bir soruşturma işlemi yapılmadan şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği cihetle, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Şikâyet, soruşturma evrakı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının konusunun dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarına yönelik bulunmasına, kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2014/8 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2576, Karar No: 2012/10511, Tarih: 18.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/2576 E.  ,  2012/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, Katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... C.Başsavcılığınca düzenlenen 15/11/2001 gün 1999/1309 Esas sayılı ek iddianamenin asıl ya da onaylı sureti yerine fotokopisinin dosya içerisinde bulunduğu, ayrıca sanıklar hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükümlerin bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve Hazine tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçeleri ile 15/11/2001 gün 1999/1309 Esas sayılı ek iddianamenin asıl ya da onaylı suretinin eklenmesi ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra iade edilmesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15039, Karar No: 2010/22432, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15039 E.  ,  2010/22432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4921, Karar No: 2010/4293, Tarih: 24.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4921 E.  ,  2010/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tazminat

K A R A R

Elatmanın önlenilmesi davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmü gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.