muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26575, Karar No: 2013/3038, Tarih: 31.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26575 E.  ,  2013/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimitarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan, ilama dayalı takipte borçlunun, adına yatırılan doğrudan gelir desteğine konulan haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurusu sonucu mahkemece, şikayet kabul edilerek haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Tarımda mevcut destekleme politikalarının değiştirilerek çiftçilere doğrudan gelir desteği sağlanması ve kayıt sisteminin oluşturulması amacı ile ülke çapında uygulama yapılmasına ilişkin 13/12/2001 tarih ve 2001/3405 sayılı kararnamenin ek 1. maddesinde, çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği belirtilmiştir. Bu açık hüküm karşısında, 2001 yılına ilişkin çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir. Destekleme primi de aynı niteliktedir. Ancak, sonraki yıllara ilişkin ödemelerin yasal dayanağını teşkil eden Bakanlar Kurulu Kararlarında haczedilmezliğe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri, 25/04/2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 19.maddesinde düzenlenmiş olup, bu kanunda da anılan ödemelerin haczedilemeyeceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için, İcra ve İflas Kanununda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceği yönünde 2001 yılına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararından sonraki Bakanlar Kurulu Kararlarında ve  5488 sayılı Tarım Kanunu’nda her hangi bir hüküm bulunmaması dikkate alınarak, Hukuk Genel Kurulu’nun 09/04/2008 tarih ve 2008/12-310 esas sayılı kararı gereğince, Dairemizin yeniden oluşan görüşü nedeniyle  çiftçilere yapılan doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, borçlunun, doğrudan gelir desteği ödemelerinin yatırıldığı, T.C.Ziraat Bankası Sorgun Şubesindeki hesaplarına haciz konulduğu görülmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczi mümkün olduğundan, mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda, borçlunun, doğrudan gelir desteği ödemelerinin yatırıldığı, T.C.Ziraat Bankası Sorgun Şubesindeki hesaplarına haciz konulduğu görülmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczi mümkün olduğundan, mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1220, Karar No: 2020/2273, Tarih: 25.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1220 E.  ,  2020/2273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf Başvurularının Esastan Reddi

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/384 Esas ve 2019/336 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ...'ın CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 02/12/2019 gün ve 2019/4663 Esas, 2019/2630 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ... tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

Kasten yaralama, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından hükmolunan cezanın tür ve süresine göre kesin olduğu anlaşıldığından, vaki temyiz talebinin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1.maddesi gereğince reddiyle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 02/12/2019 gün ve 2019/4663 Esas, 2019/2630 Karar sayılı "İstinaf Başvurularının Esastan Reddi” hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK‘nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304.maddesi gereğince, dosyanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/233, Karar No: 2018/7067, Tarih: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/233 E.  ,  2018/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda “Suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın güttüğü amaç ve saik, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu” gerekçesi ile sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden adli para cezasına ilişkin “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/887, Karar No: 2016/5363, Tarih: 08.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/887 E.  ,  2016/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... hakkında mahkumiyet Sanık ... hakkında beraat

Gerekçeli kararın katılan ... vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi ve bu dilekçeyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5908, Karar No: 2019/16291, Tarih: 19.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5908 E.  ,  2019/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından; Dairemizin 2017/7725 Esas sayılı bozma ilâmında bahsedilen tanık E’nin dosyasında, E’nin kış aylarında 07:30-19:00 saatleri arasında çalıştığı ve yaz aylarının ise Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları olduğu kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Tanık E’nin dosyasındaki Mahkeme kararı davalının temyizi üzerine Dairemiz tarafından onanmıştır. E’nin dosyası eldeki dosyaya alınarak Dairemize gönderilmiştir. E’nin dosyanın kapsamındaki bilirkişi raporu ve tanıklar ile eldeki dosyadaki tanıkların birlikte değerlendirilmesinde; E’nin çalışma şeklinin eldeki davacınınkinden farklı olduğu, E’nin yaz kış değişen saatlerde gündüz çalıştığı, davacının ise bazı dönemler gece bazı dönemler gündüz çalıştığı ve çalışma saatlerinin E’ninkinden farklı olduğu, eldeki davacının kışları da 12 saatten az çalışmadığı anlaşılmaktadır. Bu hususlar E’nin dosyasında davalı tanığı Z.Ş.K.nın “Resepsiyonda yazın 3 kişi kışın 2 kişi çalışır, yazın gündüzcüler 2 kişi çalışır, geceleyin de 1 kişi çalışır, çift vardiya vardır” ,,, yönündeki beyanları ile de doğrulanmaktadır. Bu nedenle, eldeki dosyadaki Dairemiz bozmasının sadece davalı temyizi üzerine davalı lehine yapıldığı da gözetilerek Mahkeme’nin bozulan 2013/ 731 Esas sayılı kararına dayanak olan bilirkişi raporundaki hesaplamalar aynen kabul edilerek, yani; fazla mesai ücreti hakkında 2013/731 Esas sayılı hükmün aynısının kurulması gerekirken, bozmanın sadece davalının temyizi üzerine yapılması sonucunda sadece davalı lehine yapılması sonucunda oluşan usuli müktesep hakka da aykırı olarak, bozma sonrasında, çeşitli açıklamalar ile bozma konusu 2013/731 Esas sayılı hükme esas hesaplamaya nazaran daha yüksek sonuçlara ulaşan bilirkişi raporuna itibar edilerek eldeki bozma sonrası hükümde davacının bakiye 398,46 TL fazla mesai alacağı bulunduğunun tespiti hatalıdır.

Ayrıca, kıdem ve ihbar tazminatları bakımından; hükmedilen kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hesaplanan brüt miktarlar olmasına ve bozma öncesinde de aynı miktarlara “brüt” adı ile hükmedilmesine rağmen, bozma sonrası verilen eldeki hükümde bu alacaklara “net” adı altında hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının kıdem tazminatına ilişkin “1” numaralı bendindeki “net 4782,15 TL” ifadesindeki ve hüküm fıkrasının ihbar tazminatına ilişkin “6” numaralı bendindeki “net 2793,84 TL” ifadesindeki “net” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “brüt” kelimelerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının fazla mesai ücretine ilişkin olan “3” numaralı bendindeki “davacının bakiye 398,46 TL fazla mesai alacağının tespitine” kısmının tamamen çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9987, Karar No: 2022/3225, Tarih: 25.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/9987 E.  ,  2022/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanması ile; TCK'nın 85/1

62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2013 tarihli ve 2012/48 esas, 2013/159 karar sayılı kararının 04/06/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 24/07/2013 tarihinde TCK'nın 257/2 maddesinde tanımlanan görevi kötüye kullanma suçunu işlediği ve Aybastı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 13/05/2014 tarih ve 2013/206 Esas, 2014/117 karar sayılı ilamı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 24/06/2021 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak önceki hükmün açıklanmasına dair kararı kapsayan dosya incelendi.

Olay tarihinden önce olayın meydana geldiği yerde Alankent Beldesi Belediye Başkanlığı tarafından Alankent Beldesi – Korgan ilçesi Yeşilyurt köyü arasındaki yol yapım çalışmalarına başlandığı, yol yapım çalışmalarının yapıldığı yerde açık bırakılan kısma suların biriktiği, olay tarihinde 11 yaşında olan maktül ...’ın yüzmek amacıyla su biriken bu kısma girdiği, ancak suda boğulması sonucu öldüğü, Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığının 02/08/2007 tarih, 794-391 sayılı raporunda maktülün ölümünün suda boğulma sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği, alınan bilirkişi raporlarına göre Kabataş ilçesi Alankent Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık ...’in, Yeşilyurt halkının ve ihtiyar heyetinin talebi doğrultusunda olay yerinde yol yapımı gerçekleştirirken derelerden akan suların birikmesini ve oluşmasını önlemek üzere gerekli teknik tedbirleri almadığı,yolun geçtiği yerlere gerekli büz-menfez koymayarak ya da bu yönde talimat vermeyerek kusurlu hareket ettiği, bu kusur neticesinde yapılan yol kenarında göletin oluşmasına ve de bu gölete girerek boğulan ...’ın ölümüne yol açtığı anlaşıldığından, tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, sanığın olay tarihinde izinli olduğuna, olay yerinin yerleşim yerlerine kilometrelerce uzakta ve asla hiç kimse tarafından hayatın olağan akışı içerisinde karşılaşılabilineceği öngörülecek bir olay olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas - 2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, üküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" ve "failin güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17721, Karar No: 2016/15027, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17721 E.  ,  2016/15027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; bir kısım evrakların usulüne uygun taranmadığı (mali ve sosyal durum tutanakları) ve tebligat mazbatalarının da hatalı tarandığı anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.21.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/9677, Karar No: 2023/10381, Tarih: 26.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9677 E.  ,  2023/10381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/41 E., 2018/546 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 1- Alfa Mubitaş A.Ş.' nin iflas işlemlerini yürüten iflas idare memurlarının ... 21 inci İcra Müdürlüğü'nden isimleri istenmiş olup ancak isim listesinin gelmediği anlaşılmakla; önceki geri çevirme kararı sonrası iflas idare memurlarına tebliğ edilemediği ya da ... 21. İcra Müdürlüğü iflas idare işlemlerini yürütüyorsa herhangi bir teligatın yapılmadığı; 2- Önceki geri çevirme kararı gereği Balıkçıoğlu .. A.Ş.'nin ihyasına karar verildiği, ancak iş bu kararda tasfiye memuru atanmadığı anlaşılmakla ;

1-Öte yandan bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.03.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Öte yandan davalı şirketin iflasının açılması halinde dava takip yetkisi (ve taraf sıfatı), artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, şayet basit tasfiye (İİK. Md.218) usulü benimsenmişse de bu temsil yetkisi İflas Müdürlüğüne (İflas Dairesine) ait olması nedeniyle, iflas müdürlüğünce tebligat yapılması gerektiği açıktır.

Bu açıklamalardan olarak davalı ... ..A.ş.'ye gıyabi hükmün iflas ve tasfiyenin niteliğine göre iflas dairesine veya iflas idare memurlarına tebliğ edilerek tebligat parçasının dosyaya eklendikten sonra;

2- Öte yandan ,hakkında ihya kararı verilen Balıkçıoğlu şirketine , tasfiye memuru atanması sağlanarak; ilamın tasfiye memuruna tebliğinden sonra Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26 .10 .2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.