muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5971, Karar No: 2024/2420, Tarih: 25.03.2024

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehlerine nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve eşi tarafından, 28.01.2009 tarihinde Bireysel Ürün ve Hizmet Sözleşmesi ve İki Kişiye Ait İştirak Halinde Hesaplarda Mudilerden Alınacak Talimat Mektubu örneğinde; "ilgili euro hesap üzerinde tamamımızın müracaat etmesi halinde tasarrufta bulunabileceğimizi ... kabul ve beyan ederiz." denildiğinden iki hesap sahibi birlikte müracaat etmediği sürece hesapta tasarrufta bulunamayacakları, bu nedenle davalı bankanın davacının eşi tarafından tek başına hareketle çektiği bedelin hesaba iade edildiği, 28.01.2009 tarihli "İki Kişiye Ait İştirak Halinde Hesaplarda Mudilerden Alınacak Talimat Mektubu Örneği"nde "her birimizin hissesinin birbirine eşit olduğu" belirtildiğinden ortak hesap sahibi her bir kişinin pay oranlarının eşit olduğu, banka tarafından çekilen paranın iade edilmesinden sonra müşterek hesapta 49.481,26 euro olduğu bu miktarın yarısının 24.740,63 euro olduğu, bankanın sözleşmenin 42 nci maddesine dayalı olarak takas mahsup hakkının bulunduğunun bildirildiği, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve denetime açık olduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki takas mahsup hakkına ilişkin 42 nci maddenin genel işlem koşulu niteliğinde kabul edilemeyeceği, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tazminat davası reddedilen davacı aleyhine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal ederek ...'a ödeme yapması sebebiyle müvekkilinin uğradığı zararı karşılamak zorunda olduğunu, davayı önce kabul eden 25.000,00 euro ile dava konusu edilmeyen 8.000,00 euroyu müvekkilinin hesabına ödeyen davalının, mahkemeyi yanıltarak yatırdığı paraya bloke koyduğunu, davalının borçlu olduğunu kabul ederek ödeme yaptığı halde davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, tevdi edilmiş alacakların takası kabil olmayan alacaklar olduğunu, banka mevduatı da usulsüz tevdii olduğundan bankanın mevduat sahibinden başka bir alacağı nedeniyle takas mahsubunun mümkün olmadığını, dava dışı ...'ın kendi payına düşen miktarı zaten çektiğini, hesap üzerinde hakkı kalmamasına rağmen davalının müvekkilinin hakkı olan kısım üzerinde ...'dan olan alacağına ilişkin olarak takas ve mahsup hakkını kullandığının kabul edilemeyeceğini, bankacı bilirkişiden rapor alınmadığından bu hususun açıklığa kavuşmadığını, tahkikat aşamasında sözleşmenin sunulmasının, savunmanın genişletilmesi olup sözleşmenin hacmi de düşünüldüğünde takas mahsup hakkını düzenleyen 42 nci maddenin genel işlem şartı niteliğinde olduğunu, yazılmamış sayılması gerektiğini, süresinde sunulmayan sözleşmenin delil olarak değerlendirilemeyeceğini, benzer bir davada banka aleyhine karar verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazını yineleyerek Bölge Adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarruf yetkisinin birlikte kullanılabileceği müşterek hesaptan, bankanın ihmali sebebi ile tek imza ile çekilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Avukatlık asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1299, Karar No: 2016/8419, Tarih: 08.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1299 E.  ,  2016/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62, 53, 52/2-4; sanık ... hakkında 157/1, 62, 53, 52/2-4, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün, katılanları arayarak 18 litrelik 136 teneke yağı kendisinin alacağını söylediği, katılanlarla devlet hastanesi önünde buluştukları ve katılanları boş bir depoya götürerek burada bekleyen sanık ... ile birlikte yağları buraya indirdikleri, daha sonra sanık ...'ün katılanlara borcunu ödemek üzere katılanlar ile birlikte il merkezindeki eski belediye kavşağının oraya geldiklerinde sanığın para çekme bahanesi ile katılanların yanından ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği, bu durum üzerine şüphelenen katılanların depoya giderek baktıklarında yağların depoda bulunmadıklarını gördükleri iddia edilen olayda;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın savunmasının alındığı sırada sabıkasına esas teşkil eden ilamların ve infaz bilgilerin okunduğu ve katılanların beyanlarına göre sanığında diğer sanık ...’in eylemlerine katıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 ve 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında uygulanan yasa maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; tekerrür hükümlerinin uygulandığı hüküm fıkrasına “58.madde uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9424, Karar No: 2013/13111, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9424 E.  ,  2013/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedellerinin haksız olduğundan bahisle iadesi istemiyle Silifke Tüketici Sorunları Hakem Heyetine yaptığı başvuru üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu, kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu Tüketici Hakem Heyeti Kararının itirazen ortadan kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı ... faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Tüketici Hakem Heyeti Kararında kayıp-kaçak bedeli tahakkukunun haksız olduğu belirtilip başvuru tarihine kadar ödemenin tüketiciye iadesine karar verilmiştir. Her ne kadar kararda belirtilen .miktar kesinlik sınırı altında görünse de kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağından, bir başka deyişle kararın ard etkisi olduğundan ve HGK ve Dairemizce de benimsenen görüş bu yönde olduğundan mahkemenin itirazın kısmen kabulü ile tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesine ilişkin kararının kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 11.10.2012 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, parekende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulüne yani itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6646, Karar No: 2019/4465, Tarih: 14.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6646 E.  ,  2019/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı AKEDAŞ yönünden kabulüne, davalı ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı AKEDAŞ vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14/05/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine,

6.555,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/4882, Karar No: 2014/14602, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4882 E.  ,  2014/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında elektrik hırsızlığı ve mühür bozma suçundan verilen 17.05.2012 tarih ve 2011/738 Esas, 2012/279 Karar ve 25.05.2012 tarihli ek karar sayılı hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.10.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen 25.05.2012 tarihli ek karara yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9927, Karar No: 2012/18398, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9927 E.  ,  2012/18398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava,iş kazası sonucu yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Bu tür davalarda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının maddi ve manevi tazminat miktarını doğrudan etkileyeceği açıktır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda,davacı da oluşan zararı meydana getiren olayın SSK’ca iş kazası olarak kabul edildiği ancak davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının Kurumca belirlenmeden mahkemece sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda sigortalı yararına hükmedilecek maddi ve manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşan sürekli işgöremezlik oranının 5510 sayılı Yasa'daki düzenlemeye uygun olarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerekmektedir.

Yapılacak iş,sigortalıda oluşun sürekli iş göremezlik oranını yukarıda açıklandığı şekilde yöntemince araştırıp sonucuna göre dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek maddi ve manevi tazminat miktarını belirlemekten ibarettir.

Ayrıca Mahkemenin kabulüne göre de iş kazasının oluşumundan itibaren her türlü sağlık yardımlarından SGK'nın sorumlu olduğu ve bu giderlerin sigortalı tarafından davalıdan istenemeyeceği hususu gözardı edilerek davacının maddi zararının tespiti için alınan raporda tedavi giderleri dahil edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi de hatalıdır

Mahkemece,bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.(21.HD.10.02.2009, 2008/7271-2009/1706)

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinindiğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4177, Karar No: 2016/5050, Tarih: 24.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4177 E.  ,  2016/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.