muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22388, Karar No: 2019/10214, Tarih: 09.05.2019

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Dosya kapsamına göre davacının aylık ücret miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Ayrıca işverence davacıya ayni olarak yemek yardımı yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu halde, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin belirsiz alacak davasına konu edilebileceği açıktır. Aynı şekilde mahkemece fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından yapılacak indirimin miktarı taraflarca önceden bilinemeyeceğinden, bu alacakların da belirsiz alacak olarak kabulü gerekmektedir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden ihbar tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihleri nazara alınarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan, kıdem ve ihbar tazminatı hesabına esas alınan giydirilmiş ücret konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davalı iş yerinde haftada 6 gün çalışıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayda 26 gün çalışıldığının tespitine göre yemek ücretinin belirlenmesi gerekirken 30 gün üzerinden hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2831, Karar No: 2021/7150, Tarih: 16.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/2831 E.  ,  2021/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında ayrı ayrı;

TCK'nın 204/1,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

TCK'nın 158/1-f-son,52,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların birlikte hareket ederek aralarındaki ticari alışverişe istinaden katılana 25/12/2009 keşide tarihli, 2.250 TL bedelli çeki cirolayarak verdikleri, bankaya ibrazında çekin sahte olduğunun anlaşıldığı ve ödeme yapılmadığı, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların, VW Passat marka aracı deri döşeme yaptırmak amacıyla sanıklardan ...’nun daha önceden tanıdığı katılan ...'a ait işyerine götürdükleri, yapılacak iş karşılığında ödemenin suça konu çek ile yapılacağı konusunda anlaşıldığı, katılanın işini tamamladığı aracı ... AVM önünde, aracı teslim almaya birlikte gelen sanıklara teslim ettiği, borca karşılık, bilirkişi raporlarına göre birinci ciro imzası sanık ...’ye ait olan, sanık ...’nun, üçüncü ciro imzasının kendisine ait olduğu beyanına karşın üçüncü ciro ad, soyad yazı ve imzasının sanığın eli ürü olmadığı anlaşılan Vakıfbank Edirne Şubesi’ne ait 25/12/2009 keşide tarihli, 2.250 TL meblağlı çeki verdikleri, kriminoloji raporuna göre suça konu çekin sahte olduğu ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu, her iki sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde suça konu çeki ticari alışverişlerinde kullandıkları ve maddi menfaat temin ettiklerinin kabulü ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, verilen cezanın fiil ve eylemlerin işlenişi ile orantılı olmadığına; sanık ...’nun, sadece diğer sanık ile katılanı biraraya getirdiğine, iyiniyetle arkadaşlarına yardımda bulunduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/55, Karar No: 2015/11766, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/55 E.  ,  2015/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-... vd.

Dava dilekçesinde, annesinin mükerrer kaydı sebebiyle aynı kişi olduklarının tespiti ve doğum ile ölüm tarihlerinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, ek kararla düzeltme isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Dahili davalılar Satılmış ...ı'ya mahkeme kararı, mahkeme ek kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Adı geçen dahili davalılara mahkeme kararı, mahkeme ek kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Gülendam Kaval'ın veraset ilamının dosya içerisine getirtilip varsa davada yer almayan mirasçılarının olduğunun anlaşılması halinde bu mirasçılara mahkeme kararı, mahkeme ek kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Davacı ...'e mahkeme ek kararı tebliğ edilmiş olup, tebliğ tarihine ilişkin bilgi tebligatın ilgili kısmının yırtılmış olması sebebiyle anlaşılamamıştır. Bu sebeple davacıya mahkeme kararının hangi tarihte tebliğ edilmiş olduğuna dair bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1594, Karar No: 2018/5845, Tarih: 09.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1594 E.  ,  2018/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), iftira (yedi kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanık...'ın istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 2012/382 Talimat sayılı, 21.09.2012 - 30.11.2012 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, yokluğunda kurulan hükümlerin katılanlar ... ve ... vekili Avukat ...'a tebliğ edilmeyip mağdur ...'un ise kovuşturma evresinde usulüne uygun şekilde duruşmadan haberdar edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın adları geçenlere usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39095, Karar No: 2025/3954, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/39095 E.  ,  2025/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1145 E., 2021/369 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/211 E., 2020/218 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 191/3-b ve 147 nci maddelerine aykırı olarak sanığa, hakları hatırlatılmadan, iddianame okunmadan ve yüklenen suç anlatılmadan sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suçun "suçun silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması

Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın örgüte yardım niteliğinde olduğu kabul edilen son hesap hareketi tarihi olan "12.08.2024" yerine "11.02.2024" şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnâmeye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/192, Karar No: 2013/8339, Tarih: 09.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/192 E.  ,  2013/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33748, Karar No: 2016/1780, Tarih: 25.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/33748 E.  ,  2016/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı bankada 01.08.2000 tarihinden 04.05.2009 tarihine kadar kesintisiz kurumsal pazarlama müdür yardımcısı olarak çalıştığı dönemde sabah 08.30'da iş başı yapıp, akşamları en erken saat 20.00'de işten çıktığı, cumartesi günleri hafta içi gibi çalıştığı, her gün en az 3-4 saat fazla mesai yapmasına rağmen bu fazla mesailer için ücret ödenmediği, davacının birlikte görev yaptığı yönetmen ve yönetmen yardımcılarının fazla mesailerinin ödendiğini belirtmiş, tüm bunlara istinaden fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak, 250 TL fazla mesai ücretinin en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının fazla çalışma ile ilgili taleplerine zamanaşımı itirazlarının olduğunu, beş yıllık zamanaşımı süresi olduğu, davanın Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna ihbar edilmesi gerektiği çünkü; . .. TMSF'ye devredildiği, HSBC'nin de TMSF'den yasal yükümlülüklerinden ari olarak Demirbank'ı devir ve satın aldığı, bu kuruma rücu haklarının olması sebebiyle davaya dahil edilmesi gerektiği, davacının 01.08.2000 tarihinden iş akdinin haksız ve tek taraflı feshedildiği 04.05.2009 tarihine kadar çalıştığı, son görevinin Büsan Konya Şubesinde kurumsal pazarlama müdür yardımcısı olarak çalıştığı, davacının son aylık brüt ücretinin 5.420 TL olduğu, davacının fazla çalışma alacağı olmadığı, fazla çalışmadan söz edilebilmesi için işverenin istek ve iradesi ile çalışma olması gerektiği, işçinin kendi iradesi ile işyerinden kalmış olmasının fazla çalışma sayılamayacağını, davacının iş sözleşmesinin 9. maddesinde yapılan fazla çalışmaların 6. maddede belirtilen ücrete tabi olduğu, Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğu davacının sürekli fazla mesai yaptığı iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının bordroları ihtirazı kayıt olmaksızın aldığı için fazla mesai talebinin olamayacağı, davalı bankada 12.09.2003 tarih itibariyle çalışma saatlerinin 40 saatten 42,5 saate çıkarıldığı, çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arası olduğu, davacının da konusu taleplerini tavzih yapılması gerektiği, faiz talebinin yersiz olduğu, dava tarihinden itibaren yasal faiz isteyebileceğini belirtmiş, tüm bunlara istinaden davanın reddini, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekillerince temyizi üzerine; Dairemizin 24.11.2014 Tarih ve 2013/1920 E. – 2014/35158 K. sayılı kararı ile tarafların belirtilen sebepler dışındaki temyiz itirazları reddedilerek" Dosyadaki mevcut bilgi, belge ve tanık beyanlarına göre davacının ortalama olarak haftanın 5 günü 8.30-20.00 saatleri arasında 11,5 saat çalıştığı kabul edilerek bir hesaplama yapılmalı, 1,5 saat yasal ara dinlenme mahsup edilmeli, bu çalışmanın yanında ortalama olarak ayda bir kez de Cumartesi günleri yine ortalama olarak 10.00-15.00 saatleri arasında 5 saat çalıştığı kabul edilmeli, bu çalışmadan yarım saatlik ara dinlenme mahsup edilmeli, yıllık izinde geçtiği anlaşılan süreler hesaptan düşülmeli, fazla mesainin ücrete dâhil olduğu dikkate alındığında yukarıda belirtilen ilke de gözetilerek davacının fazla mesai ve fazla sürelerle çalışma alacaklarının belirlenmesi gerekirken doğru tespitler içermeyen ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmasının hatalı olduğu,takdiri indirim nedeni ile davalı lehine ret vekâlet ücreti tayininin de hatalı olduğu"gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı,taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin bozmadan önceki kararında fazla mesai alacağı yönünden taktir ettiği %50 indirimin,bozma dışı bırakılması sonucunda davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.Mahkemece ek bilirkişi raporunda hesaplanan 10.396,25 TL brüt fazla mesai ücretinden %50 oranında taktiri indirim yapılarak 5.198,12 TL brüt fazla mesai alacağına hükmedilmesi gerekirken,bilirkişinin %30 taktiri indirimle belirlediği 7.277,38 TL brüt fazla mesai ücretinden %35 oranında yeniden taktiri indirim yapılarak mükerrer taktiri indirimli hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle; 15.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan 10.396,25 TL brüt fazla mesai ücretinden %50 taktiri indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken usuli kazanılmış hak ihlal edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5697, Karar No: 2012/11344, Tarih: 30.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5697 E.  ,  2012/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/138, Karar No: 2013/13171, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/138 E.  ,  2013/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabil- mesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştireme- yeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.