muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18299, Karar No: 2014/1058, Tarih: 03.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/18299 E.  ,  2014/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın yakınana ait işyerine geceleyin muhkem olmayan pencereden girerek çelik demir kasayı murç ve çekiç yardımıyla kilit tertibatını kırıp açarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCY'nin 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde karşılaştırma yapılması; 5237 sayılı TCY'nin 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nin 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; yapılan hırsızlık eyleminin, yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu, 765 sayılı TCY'nin 493/1, 522 (pek hafif) maddeleri ile 5237 sayılı TCY'nin 142/1-b, 143, 53, 151/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53 maddeleri uyarınca, mala zarar verme suçu ile ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, mahkemece yapılan uygulamaya göre 765 sayılı Yasa hükümleri açıkça sanık yararına olup, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp, yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Gerekçeli kararda, sanığın anne isminin nüfus kaydına uygun olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca karşılaştırma yapılırken 142/1-b yerine hatalı şekilde 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCY'nin 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nin 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; yakınana ait işyerine geceleyin muhkem olmayan pencereden girerek çelik demir kasayı murç ve çekiç yardımıyla kilit tertibatını kırıp açarak yapılan hırsızlık eyleminin, yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu, 765 sayılı TCY'nin 493/1, 59, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCY'nin 142/1-b, 143, 62, 53, 151/1, 62, 53, 116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan sonra, mala zarar verme suçu ile ilgili uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 107/15-a. maddesine göre, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olan sanık hakkında, şartla tahliyenin geri alınmasına karar verme yetkisi hükmü veren ilk derece mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, bu konuda ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması ile yetinilmesi yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10546, Karar No: 2015/2548, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10546 E.  ,  2015/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8145, Karar No: 2020/1725, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8145 E.  ,  2020/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresindeki motosikleti ile seyir halindeyken tek taraflı trafik kazası meydana getirdiği ve yapılan ölçümde 170 promil alkollü olduğu olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13930, Karar No: 2014/28201, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13930 E.  ,  2014/28201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2008/33-2013/266

Davacı, 2005 yılı Mayıs ayından itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 2005 yılı Mayıs ayından itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 28.01.2008 Tarih ve 2007/4606 E, 2008/1021 K sayılı bozma kararı ile; 1958 doğumlu Y.. E..'in davaya dahil edilmesi, bordro tanıkları ile komşu işyeri tanıklarının dinlenilmesi ve işe giriş bildirgeleri üzerinde imza incelemesi yaptırılması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece sadece işe giriş bildirgeleri üzerinde imza incelemesi yaptırılarak, bordro ve komşu işyeri tanıkları dinlenilmeden, bu kez davanın reddine karar verilmiştir.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Mahkemenin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.03.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma ve hüküm verme yükümlüğü vardır. Bu ilke Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay'ın bozma kararına uymuş olan mahkemenin, bu uyma kararı ile bağlı olup bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükümünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Somut olayda; davacının tahsis talebi, ...9514 ve ...9709 sicil numaralı ve Veli oğlu 1962 doğumlu davacının bazı hizmetlerinin, ... sicil numaralı ( ...tahsis numarası ile emekli ) Veli oğlu 1958 doğumlu Y.. E..'in hizmetleri ile çakıştığından bahisle reddedildiği, bazı hizmetlerin davacıya değil 1958 doğumlu dahili davalı Yusuf'a Erden'e ait olduğunun kabul edildiği, bozma kararından sonra mahkemece sadece dosyada mevcut işe giriş bildirgeleri üzerinde imza incelemesi yaptırıldığı, ancak bilirkişi tarafından 01.06.1974, 24.11.1976, 18.08.1976, 01.12.1975 ve 15.11.1974 tarihli işe giriş bildirgelerindeki imzaların her iki Y.. E..'e de ait olmadığının bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da hangi çalışmaların davacıya hangilerinin dahili davlıya ait olduğu tek tek belirtilmeden davacının 5000 gün prim ödeme koşulunu sağlamadığının bildirildiği, bu itibarla söz konusu işe giriş bildirgelerine konu çalışmaların kime ait olduğu açık olarak ortaya konulmadan sonuca gidildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davalı Kurum'dan, 1962 doğumlu davacı Y.. E.. ile 1958 doğumlu dahili davalı Y.. E..'in en son güncel hizmet cetvellerini istemek ve dosyada mevcut tüm işe giriş bildirgeleri ile hizmet cetvellerinde görünen iş yerlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığını davalı Kurum'dan sormak, daha sonra bu işyerlerinin hizmet cetvellerinde çalışma bulunan dönemlerdeki bordrolarını dosya arasına almak ve davacı ile dahili davalının çalışmaları görünen her bir süre için ayrı ayrı işyerlerinin bordrolarında isimleri bulunan bordro tanıkları arasından re'sen seçilecek kişileri dinleyerek, mümkün ise davacı ve dahili davalı ile yüzleştirerek ya da geçmiş yıllara ait fotoğraflarını göstermek sureti ile hangisi ile birlikte çalıştıklarını sormak, bordro tanıkları bulunamaz veya beyanları yeterli görülmez ise yine, her bir işyeri için ayrı ayrı komşu işyeri sahipleri ve bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri tespit ederek mümkün ise davacı ve davalı yüzleştirerek ya da geçmiş yıllara ait fotoğraflarını göstermek sureti ile hangisi ile birlikte çalıştıklarını sormak, dahali davalının askerlik yaptığı tarihleri araştırmak ve böylece her bir çalışma süresinin davacı ve dahili davalıdan hangisine ait olduğunu tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyarak davacının yaşlılık aylığı talebini bu sürelere göre değerlendirmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/609, Karar No: 2015/1168, Tarih: 19.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/609 E.  ,  2015/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/257297

Kasten yaralama suçundan sanık C.. T..'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına yapılan itirazı inceleyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazı yerinde bularak kaldırılmasına karar verdiği, Bursa ilinde birden fazla Ağır Ceza Mahkemesi bulunduğu, bu nedenle kararın kanun yararına bozma yoluyla kaldırılmadığı sürece kesin nitelikte olduğu, bu itibarla ortada çözümü gereken görev uyuşmazlığının bulunmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39452, Karar No: 2016/3924, Tarih: 02.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/39452 E.  ,  2016/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/03/2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞIOY:

Çerkezköy 1. Asliye ceza Mahkemesi'nin 24/11/2011 tarih ve 2010/578 E, 2011/727 K sayılı ilamı ile sanık hakkında silahli tehdit suçundan TCK 106/2-a, 62, 51 maddeleri uyarınca verdiği 1 yıl 8 ay erteli hapis cezasının sanık tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Suçun sübutu ve maddelerin uygulanması ile netice ceza bakımından bir isabetsizlik görülmemiş ve sayın çoğunluk ile bu konularda bir farklı düşünce bulunmamaktadır.

./..

-2-

Mahkeme sanık hakkında TCK 51 maddesini uygularken “ sanığın cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememize olumlu kanaat getirildiğinden TCK nın 51maddesi gereğince sanığa verilen cezanın ertelenmesine...” derken sanık hakkında daha lehine olan CMK 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair gerekçeden yoksun hüküm kurmuştur.

Sayın çoğunluk mahkemenin bu uygulamasını usul ve yasaya uygun bularak onama kararı vermiştir.

Oysa mahkemenin sanık hakkında öncelikle daha lehine olan CMK 231 maddesini değerlendirmesi, eğer sabıkasız olan sanık hakkında bu hükmü uygulamak istemiyorsa kanunun aradığı gerekçelerle uygulamaması gerekirdi.

Mahkemenin sanık hakkındaki CMK 231 maddesinin uygulaması usul ve yasaya uygun olmadığından bu konuda temyiz talebi yerinde görülmekle bozma kararı verilmesi düşüncesinde olduğum için sayın çoğunluğun görüşüne muhalif olduğumu saygılarımla bildiririm.
Yargıtay — Esas No: 2021/1752, Karar No: 2021/8945, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1752 E.  ,  2021/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairenin 01/12/2020 tarih, 2020/6647 esas ve 2020/17234 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakekemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında uygulanır.

6100 sayılı Kanun'da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce incelemesi yapılan ve maddi hata dilekçesine konu edilen 2020/ 6551 esas ve 2020/7280 esas sayılı dosyalarda bilirkişi raporunda ikramiye hesaplamasında dava dilekçesindeki yılda iki kez beşer yevmiye alındığına ilişkin davacı beyanı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve davacının talebinin aşılmadığının anlaşılması karşısında; temyiz incelemesi sonucunda verilen maddi hata talebine konu kararda ise dava dilekçesindeki davacının yılda 2 kez 5'er yevmiyenin ödendiği talebi ve bilirkişi raporunda davacı talebi dikkate alınmaksızın 60 yevmiye üzerinden hesaplanıp Mahkemece bu hesaplamanın hükme esas alınması nedeniyle maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereği iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE , 29.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27955, Karar No: 2015/9105, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27955 E.  ,  2015/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arpaçay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/344-2014/79

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare ile davalı M.. G.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı M.. G.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılardan M.. G.., A.. G.., A.. G.., F.. Ö.., B.. G.., S.. G.., S.. G.., Ü.. G.. yönünden temyiz dilekçesi temyiz süresinden sonra verildiğinden reddine karar verildikten sonra;

Davacı ile davalılar Göksel , S.. G.. ve N.. G.. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda yapılan inceleme sonucu;

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı M.. G.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı M.. G.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18614, Karar No: 2011/21845, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18614 E.  ,  2011/21845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.