muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8701, Karar No: 2012/14631, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8701 E.  ,  2012/14631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkilinin eski işvereni olduğunu, işbu dava ile borçlu olmadıklarını iddia ettikleri bir senede dayanılarak müvekkili hakkında icra takibi başlatıldığını, davacının işvereninden aldığı 435.000.000.-TL borç karşılığı düzenlediği senedin bedelini,2003 yılında ödemesine rağmen senedin iade edilmediğini,davalının, üzerinde sadece rakam ile 435.000.000.-TL yazılı olan senedi bu rakamın başına 4 eklemek suretiyle tahrif ettiğini ve yazı kısımlarını da sonradan bu tahrifata uygun şekilde doldurduğunu belirterek, müvekkilinin söz konusu senetten dolayı borçlu olmadığına ve % 40 tazminatın karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu senedin,davacının patronu olan davalıdan borç para alması nedeniyle düzenlendiğini, ancak davacının borcunu ödemediğini, ayrıca açık bono düzenlenmesinin mümkün olduğunu, senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu davacının yazılı delille ispatlaması gerektiğini, davacının 435.000.000 TL'yi ödediği iddiasını da belgeye dayandıramadığını belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının davalının yanında işçi olarak çalıştığı sırada 2003 yılında miktarı 435.000.000.-TL, vade tarihi 01.01.2004 olan bir senet imzalayıp verdiği, davalının senet üzerindeki vade tarihini 01.01.2005 yazıp miktar kısmına da sonradan farklı kalemle 4 rakamı ilave ederek 4.435.000.000.-TL olarak yazdığı, farklı kalemle elle değeri yazı ile "Dört milyar dört yüz otuz beş" ibarelerini yazdığı, düzenleme, ödeme tarihleri, alacaklı, isim, soy isim yazıları ve diğer boşluktaki yazıların da yazılması suretiyle senedin mevcut hale dönüştürüldüğü gerekçesiyle davanın kabülüne ,İstanbul 13 İcra Müdürlüğünün 2010/10465 esas sayılı dosyasında davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın işçi-işveren ilişkisi nedeniyle düzenlenen senetten kaynaklanmasına göre somut olay bakımından görevli mahkemesinin iş mahkemesi olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12631, Karar No: 2013/14838, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12631 E.  ,  2013/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istekli icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile itirazın 3.340 TL ve 61.016.30 Euro alacak miktarı üzerinden kaldırılmasına, takibin devamına, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ve her iki taraf yararına % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine, karar davalı borçlular ... Makine Gıda İnş. Teks. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ( Kent ) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı borçlular ... Makine Gıda İnş. Teks. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ( Kent ) vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlular ... Makine Gıda İnş. Teks. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ( Kent ) vekilinin karar altına alınan faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 01.06.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık 3.375 Euro kira parasının her ayın onu – onbeşi arasında peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 13.maddesinde de, aylık kira bedelleri gününde ödenmediği takdirde kiracının aylık % 15 temerrüt faizi ödemeyi kabul ettiği düzenlenmiştir. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/15913 sayılı dosyasında 02.08.2012 tarihinde başlatılan icra takibinde sözleşme gereği ödenmeyen Temmuz 2012 ayı kira parası, muaccel hale gelen on aylık kira parası, yönetim giderleri, eski kiracılara ait Şubat-Mayıs 2012 arası aylar kirası ve yönetim giderleri, üç aylık kira parası tutarında cezai şart, damga vergisi ve vekalet ücretinin tahsili istenmiştir. Davalı borçluların takibe yasal süresi içinde itiraz etmesi üzerine açılan işbu davada mahkemece, uyuşmazlığa ilişkin olarak alınan bilirkişi raporu çerçevesinde kira alacağına akdi aylık % 15 faiz oranı uygulanması sonucu belirlenen alacak miktarı üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir. Bununla

birlikte 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki 6101 Sayılı Kanun'un 7. maddesinde Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddelerinin görülmekte olan davalarda da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi gereğince, uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık faiz oranı birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Bu durumda icra takibine konu edilen temerrüt faizi konusunun davanın halen derdest olması karşısında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek bir karar verilmesi yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, davalı borçlular ... Makine Gıda İnş. Teks. San ve Tic. Ltd Şti ve ... ( Kent ) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21316, Karar No: 2016/16125, Tarih: 10.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21316 E.  ,  2016/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı ... Ltd. Şti. tarafından dosyaya sunulduğu ve bilirkişi tarafından da incelendiği anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10907, Karar No: 2012/9309, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10907 E.  ,  2012/9309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alenen hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2010 gün ve 2010/668 Esas, 2010/1293 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.03.2011 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3459, Karar No: 2012/7487, Tarih: 19.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3459 E.  ,  2012/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin dosya içinde mevcut 12.12.2005, 15.6.2007, 13.9.2007 ve 6.3.2008 tarihli yazılarından sanık ...’ın Konak ilçe sınırlarındaki aydınlatma direkleri, panoları, sigortalarının işletme ve bakımından sorumlu Aydınlatma Başteknisyeni, sanık ...’in Konak İşletme Bakım Müdürlüğü’nde AG Etüt, Muayene, Abonman Servisi ve Arıza Servisinden sorumlu teknik müdür yardımcısı ve sanık ...’in Konak İşletme Bakım Müdürlüğü Arıza Servisinde vardiya amirleri ve ekip şeflerinin kontrolünden, bu ekiplerin sevk ve idaresinden sorumlu elektrik mühendisi olduklarının, söz konusu “ arıza giderme” görevlerinin “arıza tespitini” de kapsamında bulunduruyor olduğunun anlaşılmasına göre, sanıkların ihbar dışında olabilecek arızaları tespit gibi bir görevlerinin olmadığını, hat sahibi kurum tarafından bu tip arızaların tespiti yönünden bir teşkilatlanma kurulmadığını, bu nedenle sanıklara kusur verilemeyeceğini, tüm kusurun gerekli kontrol ve denetim mekanizmasını kurmayan Gediz A.Ş.’ye ait bulunduğunu bildiren bilirkişi raporlarına itibar edilmeyerek, öncelikle; söz konusu hasarlı aydınlatma direğinin bulunduğu bölgede meydana gelmiş olay tarihinden önceki (direğin kabulü diğer yapı ile birlikte 14.2.2002 tarihinde yapılmış olduğundan, bu tarihe kadar) trafik kazası olup olmadığının, oldu ise direk hasarı gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve bunun ilgili kuruma bildirilip bildirilmediğinin İzmir İl Emniyet Müdürlüğü’nden, ihbar haricinde kontrol ve denetim yapıp yapmadıklarının, söz konusu hasarlı direkle ilgili ihbar gelip gelmediğinin Konak İşletme Bakım Müdürlüğü Arıza Servisinde görevli vardiya amirleri ..., ..., ... ve ...’ten ve ihbar ve kontrollerle ilgili herhangi bir kayıt tutup tutmadıklarının Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.’den öğrenilerek üniversitelerin teknik bölümlerinde görevli öğretim üyelerinden ve iş güvenliği uzmanlarından kurulacak bilirkişi heyetinden sorumluluğa ve kusur durumlarına ilişkin önceki raporları da irdeleyen bilikişi raporu alınarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespitinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2598, Karar No: 2020/4062, Tarih: 07.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/2598 E.  ,  2020/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalıdan elektrik satın alıp, bunu müşterilerine satan bir dağıtım firması olduğunu, davalı üretici firmanın, müvekkil şirkete sattığı elektrik bedellerine kavıp/kaçak elektrik bedellerini dahil edip, bu kayıp/kaçak bedellerinin tamamını müvekkilinden tahsil ettiğini, başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan kayıp-kaçak elektrik bedellerinin herhangi başka tüketiciden tahsilinin hukuka aykırı olduğunu, kayıp-kaçak elektrik bedellerinin müvekkiline iadesi zorunluluğu olduğunu, bu nedenle müvekkili şirketin davalı aleyhinde icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; faturaların davacı tarafından herhangi bir itiraz olmadan ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında;davacının davalı şirketten müşterilerine dağıtım ve satış yapmak üzere elektrik satın aldığı, satın aldığı bu elektriğe davalı şirketin kayıp kaçak bedeli altında ödeme yaptığı, bu kayıp kaçak bedellerinin davacı şirket tarafından davalı şirkete ödenmediği, ödemeyi yapan asıl muhatabın davacı şirketin müşterisi olan tüketiciler olduğu, hali hazırda davacı şirketin tüketicileri ve müşterileri tarafından kayıp/kaçak bedeli tahsilatına ilişkin davacı şirketten bir taleplerinin olduğu ve dava açıldığı yönünde herhangi bir delil sunulmadığı, bu nedenle davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle HMK. 114 ve 115. maddeleri uyarınca, açılan davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18724, Karar No: 2009/20131, Tarih: 19.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/18724 E.  ,  2009/20131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :22.5.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşlerin paylı mülkiyetinde bulunan ve aile konutu olarak kullanılan taşınmazla ilgili, davacı eşin, payı oranında davalıdan ecrimisil isteğine ilişkin olup, davalının konuttan yararlanması, evlilik birliğine ve konutun "aile konutu" olarak özgülenmiş olmasına (TMK.md.194) dayandığına göre, uyuşmazlık aile hukukundan doğmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 4/1.maddesi uyarınca aile hukukundan doğan dava ve işlere aile mahkemelerinde bakılır. Görevli mahkeme aile mahkemesidir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.  19.11.2009

KARŞI OY YAZISI

Dava, pay oranında ecrimisil isteğine ilişkindir. Görevli mahkeme dava değerine göre Asliye Hukuk Mahkemesidir. İşin esasının incelenmesi gerektiği düşüncesiyle "göreve" ilişkin bozmaya katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dava, eşler arasında paylı mülkiyet şeklinde bulunan taşınmazda davalının haksız işgali sebebiyle "ecrimisil bedeli" istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu 2009/650 esas, 2009/688 karar sayılı 22.10.2009 günlü kararı ile uyuşmazlığın "katkı payı alacağına ilişkin olduğunu" oybirliği ile" belirlemiştir.

Oysa davacı, davalının bir malına katkıda bulunduğu iddiasında değildir. Sadece kendine ait taşınmazını davalının işgali nedeniyle "ecrimisil" istemektedir. Dolayısıyla davanın "katkı payı alacağı" davası olmadığı açık seçik bellidir.

Davanın "ecrimisil davası" olduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Ecrimisil istenilen taşınmazın aile konutu, ortak konut ya da herhangi başka bir konut olmasının davanın "ecrimisil" niteliğine bir etkisi yoktur.

Oysa davacı, davalının bir malına katkıda bulunduğu iddiasında değildir. Sadece kendine ait taşınmazını davalının işgali nedeniyle "ecrimisil" istemektedir. Dolayısıyla davanın "katkı payı alacağı" davası olmadığı açık seçik bellidir.

Davanın "ecrimisil davası" olduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Ecrimisil istenilen taşınmazın aile konutu, ortak konut ya da herhangi başka bir konut olmasının davanın "ecrimisil" niteliğine bir etkisi yoktur.

Ecrimisil davasının Türk Medeni Kanununun 194.madde hükmü ile bir ilgisi yoktur. Başka bir anlatımla davanın "davalının konuttan yararlanması, evlilik birliğine ve konutun aile konutu olarak özgülenmiş olmasına dayanması davanın "ecrimisil davası" olması özelliğini kaldırmaz. Ecrimisil davasına bakacak olan görevli mahkeme ecrimisil istemini değerlendirirken taşınmazın aile konutu olup olmadığını sadece delil olarak değerlendirecektir. Ecrimisil davasının konusu konutun aile konutu olması ecrimisil davasında" delil malzemesi" olarak kullanılacak sadece bir araçtır. Yoksa davanın adını değiştirecek bir keyfiyet asla değildir. Nitekim değerli çoğunluk sonuç olarak davanın ecrimisil isteğine ilişkin olduğunu açık seçik ifade etmiştir. Görevli mahkeme dava değerine göre belirlenecek olmakla Asliye Hukuk mahkemesidir.

Ecrimisil davasını aile mahkemesinin görev alanına dahil eden değerli çoğunluğun düşüncesine katılma olanağım yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2017/4983, Karar No: 2018/1086, Tarih: 12.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4983 E.  ,  2018/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlular vekilinin ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu,... 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.01.2017 tarih, 2016/1653 E.- 2017/59 K. sayılı kararı ile istemin reddine karar verildiği, borçlular vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nin 30.03.2017 tarih 2017/344 E.-2017/521 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141.maddesi ile HMK.'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; şikayetçi borçlular tarafından ihalenin feshi isteminde bulunulmuş, ilk derece mahkemesince, tefhim edilen kısa kararda, davanın reddi ile birlikte ihale bedeli olan 75.000,00 TL’nin %10’u oranında 7.500,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazine’ye irat kaydına karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; sadece davanın reddine hükmedilmiş, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda, ilk decere mahkemesince yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, ilk decere mahkemesince yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nin 30.03.2017 tarih, 2017/344 E., 2017/521 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA) ve... 5. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.01.2017 tarih, 2016/1653 E.- 2017/59 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15485, Karar No: 2015/10320, Tarih: 13.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/15485 E.  ,  2015/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/353-2015/61

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.06.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair verilen 05.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyası için 2 adet tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilince Çatalca Mahkemeler Veznesine 100,00 TL'lik gider avansı ödendiği tespit edilmiştir. Tebligat pullarınında bu avanstan karşılanması gerektiğinden gider avansından 2 adet tebligat pulu aldırılarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.