muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7065, Karar No: 2019/17216, Tarih: 02.10.2019

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fazla mesai ve yıllık ücretli izin taleplerinin bir kısmının zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmış olduğu okul müdürlüğünün 07.02.2014 günlü yazısında davacıya sigorta giriş tarihinden önce de bazı ödemeler yapıldığı belirtilmekte ise de asıl olarak 23.02.2009 tarihinde sigorta girişinin yapıldığı, takip eden süre içerisinde hangi zaman zarfında sigortalı olduğuna dair bir kayda rastlanmadığının bildirildiğini, bu nedenle davacının çalışma başlangıcının 17.06.2006 olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, okullarda yaz tatillerinde eğitim öğretime ara verildiğini ve okullarda iş sözleşmesine bağlı olarak çalışan işçilerin iş sözleşmelerinin her yaz tatili başında sona ermesi nedeniyle davacının kesintisiz çalışma iddiasının da yerinde olmadığını, ilgili okul müdürlüğü tarafından sunulan 24.07.2013 tarihli yazıda ise okul aile birliğinin yeterli bütçesi bulunmadığından davacının işine son verildiğinin belirtildiğini, 24.07.2014 tarihine kadar maaş hak edişlerinin tamamın da davacıya ödendiğinin bildirildiğini, okulun mali koşullarının yetersiz kaldığı bir durumda işçi statüsündeki çalışanları halen çalıştırmaya devam etmesinin müvekkili idareden beklenemeyeceğini, kaldı ki davacının da okulda çalıştığı süre içerisinde büro işleri ile ilgilendiğinden okulun içinde bulunduğu mali yetersizlik halini bilebilecek durumda olduğunu, sigortalılık başlangıç tarihinden önceki çalışma iddiaları ile ilgili olarak bir sigortalılık tespit davası açmış bulunduğuna ilişkin bir bilgi bulunmadığını ve kaydi sigortalılık tarihleri haricinde kalan dönemler için gerek ihbar ve kıdem, gerekse fazla çalışma ve yıllık ücretli izin talebinde bulunmasının haksız ve dayanaksız olduğunu, ilgili okul müdürlüğünün belirtilen yazısında davacının iddia ettiği fazla mesainin söz konusu olmadığı, yapılan incelemede 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarında yetiştirme kursunda memur olarak görevlendirildiği ve görevine karşılık gelen ödemenin yapıldığının bildirildiğini, bu nedenle fazla mesai ücreti talebinin haksız ve dayanaksız olduğunu, bir an için davacının fazla mesai iddiası kabul edilse dahi iddia edilen sürelerle fazla çalışma yapmış olması olasılığının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yaz tatillerinde eğitim öğretime ara verildiğinden davacının çalışmalarının okulların açık bulunduğu süreler içerisinde söz konusu olmakla yıllık ücretli izne hak kazanamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesi ile ve yargılama sürecindeki açıklamaları ile çalıştığı davalı T.C. ...'na bağlı okulda yıllık izinlerinin kullandırıldığını ancak yıllık izne çıktığı 2 ayda maaşının yarısının ödenip yarısının ödenmediğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Dosyadaki 2012 yılı Ağustos ayı maaş ödemesine ilişkin belge ile 2013 yılı Temmuz ayına ilişkin maaş ödemesi belgesi incelendiğinde gerçekten 2012 yılında 800,00 TL. olması gereken ödemenin, 400,00 TL., 2013 yılında 900,00 TL. olması gereken ödemenin 450,00 TL. olduğu görülmektedir. Davacıya 850,00 TL. eksik ödeme yapıldığı anlaşılmakla, bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken eksik ödenen izin ücreti alacağı talebinin tümden reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17071, Karar No: 2016/10926, Tarih: 28.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/17071 E.  ,  2016/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 14/07/2015

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet,

temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip, 27/04/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 06/05/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 14/07/2015 tarih, 2014/466 - 2015/271 sayılı ek kararın kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/650, Karar No: 2006/615, Tarih: 04.10.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/19-650 E.  ,  2006/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİH             :22.9.2005

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İzmir Asliye 5.Ticaret    Mahkemesinden verilen 22.9.2005 gün ve 2005/421-534 sayılı kararın bozulmasını  kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 19.4.2006 gün, 2006/19-165  Esas, 2006/213 Karar sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş  olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurul ilamında gösterilen gerektirici nedenlere göre, HUMK.nun 440.maddesinde yazılı sebeplerden hiç birisine dayanmayan ve yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 3506 sayılı Yasa'nın 4.maddesinin b-1 fıkrası hükmüne göre takdiren  (137.25) YTL para cezasının ve (25.10) YTL harcın düzeltme isteyenden alınmasına, 4.10.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, davacı şirket adına  bonolar düzenleyip  imzalayan dava dışı  S.. T..’ın ticari vekil mi yoksa  ticari mümessil  mi olduğu  noktasında  toplanmaktadır.

Bilindiği  gibi, BK.nun  453/2.maddesi uyarınca  ticari  vekil , açık yetki  verilmedikçe  kambiyo taahhütlerinde  bulunamayacağı  halde  aynı  yasanın 450/1.maddesine  göre ticari mümessil iyiniyetli  üçüncü kişilere  karşı müessese  sahibi hesabına  kambiyo  taahhütlerinde  bulunmak  yetkisini  haiz sayılır.

Somut olayda davacı şirket  tarafından  dava dışı  S.. T..’a İzmir ...Noterliğince düzenlenen 11.2.2002 tarih  2915 yevmiye  sayılı vekaletname  ile sadece ihalelere  yönelik işlemler  konusunda değil,  vekaletnamenin  2.paragrafında  da belirtildiği gibi  “Şirketin  imal ederek  satışını yapmış bulunduğu ve ileride satışını yapacak olduğu mallar ile ilgili  dilediği  özel  ve tüzel kişiler, şirketler, resmi kurum  ile kuruluşlar, protokoller  yapmaya, şartlarını tayin  ve tespite  ek ve düzeltmeler  yapmaya; dilerse  sözleşmeleri  feshetmeye,  fesihnameleri  imzalamaya, taahhütlerde  bulunmaya,  sözleşmeye  mukabili  satılacak  olan malları  nakil ettirmeye, satış  ve nakil yapılmış ve yapılacak  olan mallar  ile ilgili  olarak doğmuş belgeli ve belgesiz  her türlü alacakları  tahsil etmeye, ahzu  kabza, sulh ve ibraya, imzalanması  gereken  evrak  ve talepleri imzalamaya, ibra vermeye,  icabında  çek kabul etmeye, çekleri  ilgili bankalardan tahsil etmeye  vs. gibi  işlemler  için” şirketi temsil  konusunda  açık ve kapsamlı  yetki verildiği  anlaşılmaktadır. Bu durumda, anılan vekaletname  kapsamı  gözetildiğinde  bonoları düzenleyen  S..T..’ın  davacı şirketin  ticari mümessili  olduğunun  ve BK.nun  450/1. maddesi uyarınca  kambiyo senedi düzenleme  yetkisi  bulunduğunun kabulü gerekir.

Nitekim Yüksek Hukuk Genel Kurulunun 30.01.1980 tarih ve 1979/12-1692 Esas  1980/170 sayılı kararında belirtildiği üzere “Borçlar Kanununun 449.maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesesinin imzasını kullanarak bilvekale imza vazetmek üzere sarih veya zımni kendisini mezuniyet verilen kimsedir. Aynı Kanunun 450/1 maddesinde ticari mümessilin hüsnüniyetli  üçüncü şahıslara karşı müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bilumum tasarrufları yapmak selahiyetine haiz sayıldığı belirtilmiştir. Yasada  ticari mümessilin  iyiniyetli  üçüncü kişilere  karşı kambiyo  taahhütlerinde  bulunacağından  söz edilmesinin nedeni ticari senetlerin  niteliklerinden doğmaktadır. Ticari senetlerin ticari  işletme ile olan ilgisi  iyi niyetli  üçüncü kişilerce  kolaylıkla  anlaşılamayacağından  ticari mümessilin  imzaladığı  senetlerin  iyiniyetli  üçüncü kişiler  bakımından  işletmeyi bağlayacağı”  öngörülmüştür.

Davalı  alacaklının  kötüniyetli  olduğu da iddia ve ispat edilememiştir.

Açıklanan nedenle davacı şirket adına bono düzenleyen, imzalayan dava dışı S..T..’ın ticari mümessil olduğunun kabulü gerektiği düşüncesiyle bunun aksine oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.

KARŞI OY YAZISI

Davalı  alacaklının  kötüniyetli  olduğu da iddia ve ispat edilememiştir.

Açıklanan nedenle davacı şirket adına bono düzenleyen, imzalayan dava dışı S..T..’ın ticari mümessil olduğunun kabulü gerektiği düşüncesiyle bunun aksine oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.

KARŞI OY YAZISI

Davaya konu 11.02.2002 tarihli vekaletnamede kambiyo senedi düzenleme yetkisi verilmemiştir. Vekaletname kapsamına göre bonoyu düzenleyen Sıtkı Talas’ın davacı şirketin ticari mümessili olduğunun kabulü mümkün olmayıp BK’nun 453/2. maddesi hükmüne göre ticari vekildir. Ticari vekil özel bir yetki verilmediği halde, bir kimse nam ve hesabına kambiyo taahhüdünde bulunursa, bu senetden dolayı şahsen sorumlu olur. Yalnız, yetkisi bulunmadığı halde, bu kimsenin imzaladığı senet benimsenmişse o takdirde adına senet düzenlenen sorumlu olur. Yetkisi olmayanın imzaladığı senede icazet verilmişse adına senet düzenlenen sorumludur. Bu nedenlerle, davacı şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, dava konusu senetlerin davacının ticari defterlerinde borç hanesinde kayıtlı olup olmadığı, senetlerin davacı şirketçe benimsenip benimsenmediği, ticari vekil Sıtkı Talas’ın davaya konu senetlerin düzenlendiği tarihler ve yakın tarihlerde başka kambiyo senetleri de düzenleyip bu kombiyo senetlerinin de davacı şirketçe benimsenip benimsenmediği araştırılmalıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin emsal kararları da aynı yöndedir. (Y.11 HD,23.03.1990 tarih 94-1337 s. Ve 19.12.1985 tarih 6563-777 s.) Davalı, S.. T..’ın geniş yetkili temsilci olduğunu, dava konusu senetlerin, dava dışı bir firma ile davacı arasında mutfak yapımına ilişkin alım ve montaj sözleşmesi işinin bedeli karşılığında tanzim edildiğini ve davalıya, alacağına karşılık senet lehdarınca ciro edildiğini savunarak davanın reddini istemekle, savunması kapsamında, yukarıda belirtilen araştırmaya yönelik bozma nedenleri de bulunduğundan mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme sonucu verilen direnme kararının, belirtilen değişik gerekçeyle bozulması gerektiği düşüncesiyle karar düzeltme talebinin kabulü gerekir. Sayın çoğunluğun ret kararına bu gerekçelerle muhalifim.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/4930, Karar No: 2008/6394, Tarih: 26.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4930 E.  ,  2008/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmaza davalının bina yapmak, ağaç dikmek suretiyle haksız elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli yere ait adına tahsis belgesi bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin davalının tapu tahsis belgesi bulunduğunu, taşınmazın mahkemece belirlenen bedelini de kurum hesabına ödediği, davacının talep hakkı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden imar uygulaması ile davacı adına tescil edilen çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazın, imar öncesi 8650 m2 miktarlı 984 parsel olarak Vakıflar Genel Müdürlüğü Muratpaşa Vakfı adına kayıtlı iken “taşınmazın 400 m2 likkısmına ilişkin O..S..’a tapu tahsis belgesi verildiğine “ dair şerh bulunduğu, anılan şerhin” geldisinde gecekondu şerhi vardır.” biçiminde   dava konusu 4 parsele de yansıtıldığı, bu hususun tarafların kabulünde olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı adına tapu tahsis belgesi bulunan taşınmazın bedelinin kurum hesabına yatırıldığı, davacının talep hakkı kalmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de davalıya verilen tapu tahsis belgesinin ayakta olduğu ve geçerliliğini devam ettirdiği taşınmazında kayıt malikinin davacı olduğu sabittir.Tapu tahsis belgesi geçerliliğini korudukça davalının taşınmazda fuzuli şağil olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca 7.6.1986 tarihinde yürürlüğe giren 2981 sayılı yasanın bazı maddelerinin değiştirilmesi ve bu kanuna bazı maddeler eklenmesi hakkındaki 3290 sayılı yasanın 13/b maddesiyle değişik 22.maddesi hükmü gözetilerek davanın durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   26.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21534, Karar No: 2016/4130, Tarih: 02.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21534 E.  ,  2016/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/235-2015/473

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26931, Karar No: 2015/983, Tarih: 19.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26931 E.  ,  2015/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlular keşideci ve lehtar icra mahkemesine başvurularında; takibe konu senetteki imzanın kendilerine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda takibin durdurulmasına karar verilmiş, hükmü davacı borçlular vekili tazminat ve para cezası yönünden alacaklı vekili ise esastan temyiz etmiştir.

1-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE);

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda keşideci imzasının borçlu......'a ait olmadığı, lehtarın imzasının ise borçlu ...'a ait olduğu belirtilmiştir.

TTK'nun 778. maddesinin (Eski TTK 690) göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanan aynı Kanun'un 677. maddesinde (eski TTK 589); "Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez." hükmü yer almaktadır.

Buna göre keşideci tarafından atılan imzanın keşideci tarafa ait olmaması, imzaların istiklali ilkesi gereğince senet metnindeki diğer imzaların geçerliliğini etkilemeyecek, senet metninde imzaları bulunanların bu imzalardan sorumluluğu devam edecektir.

O halde yukarda açıklanan ilke ve hükümler uyarınca davacı ... (Lehtar) yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken, lehtar yönünden de yazılı şekilde takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14274, Karar No: 2016/15173, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14274 E.  ,  2016/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp-Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli Bedeli, İletim Ve Dağıtım Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim ve dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 32.280,11 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin ikametgahının ... olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan EPDK'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 esas, 2015/1260 karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin EPDK tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki EPDK tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;