muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3326, Karar No: 2025/4344, Tarih: 11.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/3326 E.  ,  2025/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/167 E., 2023/544 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/167 Esas, 2023/544 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten (Çiligir Deri Mevkii Pk:35) farklı olan adresine yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine güncel MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın, temyiz dilekçesinin katılana usulüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12358, Karar No: 2012/954, Tarih: 30.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12358 E.  ,  2012/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, kiralananın 01.01.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, kira sözleşmesinde "kiracı işyerini başkasına devir ve ciro edemez, kiraya veremez" hükmü bulunduğunu, buna rağmen davalı kiracının kiralananı ...'e kiraya verdiğini, akde aykırılığın giderilmesi için davalı kiracıya süreli ihtarname gönderildiğini, akde aykırılığın giderilmediğini bu nedenle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, davalının kira bedelini ödemekte zorlanması üzerine, davacının şifahen ve açıkça iznini almak suretiyle 3.kişiye kiraya verildiğini, 20 ay alt kiracı tarafından kullanıldığını, geçen bu süre dikkate alındığında davacının söz konusu kullanıma onay verdiğini, dava açılmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Borçlar Kanununun 256.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında 01.01.2006 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 1. maddesinde kiracı işyerini başkasına devir ve ciro edemez, kiraya veremez hükmü bulunmaktadır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalının kiraladığı taşınmazı, dava dışı 3.kişilere kullandırdığı davalının da kabulünde olup esasen mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Kira akdi kullandırma akitlerinden olup kiracı, kiralananı özenle ve kira akdinde kararlaştırılan şartlara uygun bir şekilde kullanmakla yükümlüdür. Sözleşmeye göre taşınmazın 3. kişilere devri mümkün değildir. Davalı kiracının, kiralananı 3. kişilere kullandırması devir yasağına aykırılık teşkil eder. Davalı 20 günlük süreli ihtara rağmen akde aykırılığı gidermemiş, eylemini sürdürmüştür. Bu durum karşısında davalı iyiniyetli olmadığından akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyizi itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12248, Karar No: 2022/10953, Tarih: 29.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/12248 E.  ,  2022/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık .’nın TCDD . istasyon şefi vekili, sanık ...’ın TCDD trafik denetim ve koordinasyon müdür vekili, sanık ...’ın ise TCDD .elektrifikasyon şefi olarak görev yaptığı, 17 yaşındaki ölen ...’in TCDD Mithatpaşa tren istasyonunda park etmiş durumda bulunan yük vagonunun üzerine fotoğraf çektirmek maksadıyla çıktığı sırada, vagon üzerinden yaklaşık 140 cm üzerinden geçen 27.500 voltluk yüksek gerilim iletkenlerine temas etmesi sonucunda elektrik akımına maruz kalması sonucunda öldüğü olayda; olay yeri inceleme raporunda belirtildiği üzere olay yeri olan tren istasyonunda "tcdd sahasında dolaşmak tehlikeli ve yasaktır”, “havai hat vagonların üstüne çıkmak tehlikeli ve yasaktır" şeklinde kırmızı renkli boya ile okunaklı ve büyük punto ile yazılmış uyarı levhalarının bulunduğu, olayın meydana geldiği yere 7 metre kadar uzaklıkta metal panonun her iki tarafında olmak üzere "ölüm tehlikesi, yerlere düşen tellere dokunmayınız " ibareli kurukafa tabir edilen şeklin bulunduğu ikaz levhalarının bulunduğu tespit edilmiş olup; sanıklara atfedilecek kusur bulunmadığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusursuz olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün gerekçe kısmında sanıkların kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinin yerine “Sanıkların kusuru bulunmadığından üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Y.İşl.Md.
Yargıtay — Esas No: 2015/1365, Karar No: 2015/25066, Tarih: 06.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1365 E.  ,  2015/25066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın ... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin ve sanığın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın veya ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ile TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

3-Sanığın farklı zamanlarda birden çok sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği anlaşılmakla; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddesi uyarınca ceza yönünden kazanılmış hak muhafaza edilerek BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30003, Karar No: 2015/11112, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30003 E.  ,  2015/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2013/77-2014/478

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2852, Karar No: 2018/9561, Tarih: 24.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2852 E.  ,  2018/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'ın müvekkili bankaya borçlu olduğunu, borcun tahsili amacıyla başlatılan ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/19838 ve 2013/19839 sayılı icra takiplerinin kesinleştiğini, borcu karşılamaya yeter mal, hak ve alacağına rastlanılmadığından takiplerin semeresiz kaldığını, icra dosyalarındaki cevabi yazılar ve haciz zabıtlarının İİK 105 maddesi gereğince Geçici Aciz Vesikası niteliğini taşıdığını, borçlu-davalı ...'ın maliki olduğu ... numaralı bağımsız bölümün 29/07/2013 tarihinde 204.000,00 TL bedelle kız kardeşinin oğlu diğer davalı ... ... devrettiğini, devir işleminin mal kaçırmak kastı ile yapıldığını, davalıların aynı yerde oturduklarını ve komşu olduklarını, dava konusu devir işleminin bankanın hesap katından sonra yapılması nedeniyle iptale tabi olduğunu, davalılar arasındaki akrabalık ilişkisi nedeniyle başkaca hiçbir husus araştırılmaksızın mutlak surette iptalinin gerektiğini, borcun doğum tarihinden sonra devrin gerçekleştiğini belirterek taşınmazın devrine ilişkin tasarrufun iptali ile taşınmaz üzerinde icra dosyalarındaki alacağı karşılayacak miktarda cebr-i icra yetkisi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, iddiaların doğru olmadığını, icra takiplerinin dayanağı olan kredi borçları için davacı banka tarafından gerek asıl borçlulardan gerekse kefillerden birçok taşınmaz ipoteği, gemi ipotekleri ve ... A.Ş.'nin tüm hisselerini teminat olarak aldığını, bu teminatlar

dikkate alındığında Geçici Aciz Vesikası'nın bulunmadığını, bankanın aynı alacaktan dolayı diğer borçlu ve kefiller aleyhine birçok tasarrufun iptali davası açtığını, davaların birleştirilmesi gerektiğini, devir işleminin mal kaçırma gayesi ile yapılmadığını, gerçek bir satış olduğunu, satış bedelinin davalı ... banka hesabına ödendiğini, sunduğu banka hesap ektresinin savunmayı doğruladığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davanın kabulüne, ... bağımsız bölümün davalılar arasındaki davalı ...'dan diğer davalı ...'a devrine ilişkin ilgili tasarrufun İİK'nın 277 vd. maddeleri uyarınca iptaline,... İcra Müdürlüğü'nün 2013/19839 ve ... 34. İcra Müdürlüğü'nün ... E sayılı icra takip dosyalarında takibe konu yapılan alacak ve ferilerine yetecek miktarda davacı alacaklı vekiline cebr-i icra yoluyla hakkını tahsil etme yetkisi verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10.450,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10752, Karar No: 2022/18943, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10752 E.  ,  2022/18943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1- İlk karar davacı idare ve bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan, bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak toplam 444.859,12 TL’ye hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde karar verilmesi,

2- İlk karar ile tespit edilen 395.358,90 TL’ye 04.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.03.2012 tarihine kadar, fark bedel 49.500,22 TL’ye ise 04.04.2011 tarihinden ikinci karar tarihi olan 26.03.2019 tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk karar ile tespit edilen bedele yasal faiz işletilmemesi ve fark bedel yönünden kesinleşme tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi,

3- Karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücreti 5.100,00 TL olduğu halde, 4.080,00 TL’ye hükmedilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2. paragrafında yer alan (462.859,20) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (444.859,12) sayısının yazılmasına,

b- 7. paragrafında yer alan (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ikinci karar tarihi olan 26.03.2019 tarihine) ibaresinin yazılmasına ve aynı bendin sonuna (İlk karar ile tespit edilen 395.358,90TL’ye 04.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 16.03.2012 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

c- 12. paragrafında yer alan (4.080,00) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (5.100,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17134, Karar No: 2015/34389, Tarih: 30.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17134 E.  ,  2015/34389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/180693

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

NUMARASI : 2010/206 (E) ve 2011/216 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklara yükletilen yaralama, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar İ.. S.., O.. D.. ve B.. C..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık İ.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanığın, tabanca ile ateş ederek mala zarar verme şeklindeki eyleminin, TCK'nın 152/2-a maddesinde düzenlenen suçun nitelikli halleri kapsamında kalmadığı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. S..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10963, Karar No: 2013/11764, Tarih: 10.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/10963 E.  ,  2013/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.Kişi Turz.İş. Unlu Mamül ile davalı alacaklı ... Nak. Aralarındaki dava hakkında Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 9.12.2010 gün ve 2008/135-2010/431 sayılı hükmün Dairenin 25.2.2013 gün ve 2012/9361-2013/2241 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı alacaklı ... Nak. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 3.kişi vekili, Lüleburgaz 1.İcra Müdürlüğünün 2008/107 sayılı talimat dosyasından 12.02.2008 tarihinde davacıya ait malların haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını ayrıca un fabrikasında haczedilen makine ve ekipmanlarının fabrikanın ayrılmaz parçaları olduğundan haczedilmeyeceği iddiası ile ayrı bir dava açmış davalar arasında irtibat bulunduğundan mahkemece birleşterilmiştir.

Davalı alacaklı, haksız açılan davanın reddi ile satış işleminin danışıklı olduğundan İİK'nun 97/13 maddesi gereğince karşılık dava olarak tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin, davacı 3.kişinin davasının kabulüne,davalı alacaklının tasarrufun iptali davasının reddi ile birleştirilen haczedilmezlik şikayetinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar dairemizin 25.02.2013 tarih 2012/9361 Esas ve 2013/2241 Karar sayılı ilamı ile onanmış, davalı alacaklı vekili tarafından anılan onama kararının hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

Dava konusu haczin yapıldığı taşınmaz 20.10.2006 tarihinde borçlu tarafından davacı 3.kişiye satılmıştır.Takip dayanağı borca ilişkin olarak 2007 yılı cari hesap ekstresi sunulmuş ve bu belgede 2006 yılından devir geldiği görülmüştür. Davalı alacaklı vekili, borcun haczin yapıldığı fabrikanın satışından önce doğduğunu iddia etmektedir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, tacir olan davalı alacaklının ticari defterleri üzerinde uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak takip dayanağı 2007 yılı cari hesap ekstresindeki 2006 yılından gelen borç ilişkisinin ne zaman doğduğu, hangi tarihten itibaren başladığı tesit edilerek, tesbit edilen tarihin 20.10.2006 tarihindeki satıştan önce doğuduğunun tesbiti halinde BK'nun 179.maddesi gereğince işyerini devir alan davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağı hükmü gereğince, 3.kişinin davasının reddi ile karşılık olarak açılan Tasarrufun iptali davasının İİK'nun277.madde koşullarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması,aksi durumda ise şimdiki gibi karar vermekten ibarettir.

Bu durumda, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, dairemizin onama ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşıldığıdan karar düzeltim isteminin kabulü gerekmiştir.