muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/310, Karar No: 2024/7952, Tarih: 30.10.2024

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; çeyiz eşyası senedinin 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, bu nedenle davaya konu çeyiz eşyası senedinin zamanaşımına uğradığını, dosyaya sunulan çeyiz eşyası senedinin adet-örf-töre gereği yapıldığını, müvekkilinin normalde söz konusu çeyiz eşyası senedini imzalamak istemediğini, fakat davacının ailesinin düğün zamanında zorlama ve baskı ile söz konusu senedi müvekkile imzalattıklarını, müvekkilin imzalamaması halinde düğünü bozacaklarını ve olay çıkaracaklarını söylemeleri üzerine müvekkil söz konusu çeyiz eşyası senedini imzalamak zorunda kaldığını, müvekkilin söz konusu çeyiz eşyası senedini imzaladığında yanında senette şahitleri bulunduğunu, söz konusu senetin yine müvekkilin babası olan Muris ... tarafından da imzalanmadığını, ayrıca dosyaya sunulan çeyiz eşyası senedin de yazılan ziynet eşyalarının hiç birinin davacı tarafça getirilmediği gibi dosyaya sunulan çeyiz eşyası senedin de yazılan eşyaların birçoğu alınmadığını ya da davacı tarafça getirilmediğini, hakkında çıkartılan uzaklaştırma kararları neticesinde müvekkilin 30.07.2021 tarihinden itibaren müşterek ikametgaha gidemediğini, o tarihten bu güne davacı tek başına yaşadığını, çeyiz eşyası senedinde belirtilen ziynet eşyalarının ve diğer eşyaların eksiksiz teslim edildiğini, ziynet eşyalarının davacı tarafta olduğunu, çünkü müvekkilinin müşterek ikametgahtan mahkeme kararı ile uzaklaştırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Diğer davalılar vekili cevap dilekçesi ile davanın reddine savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalılar vekili cevap dilekçesi ile davanın reddine savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamından; 02.07.2010 tarihinde çeyiz senedi düzenlendiği ve bu senetteki ziynet ve çeyiz eşyalarının davalı eş ... ile muris kayınbaba ...'a teslim edildiği belirlendiği, ancak davacı, cevaba cevap dilekçesinde, evlilikten kısa bir zaman sonra elinden alınarak bozdurularak adına açtırmış olduğu banka hesabına yatırdığı yönünde beyanda bulunmakla ziynetlerin evlilik birliği içerisinde kendi kullanımına tahsis edildiğini kabul etmiş olup davacının bu beyanı kendisini bağlayacağı, bu durumda, davacının kullanımına verilen ziynet eşyalarının sonradan elinden alındığını ispatlaması gerektiği, somut dava dosyasının incelenmesinde; müteveffa ...'ın mukayese esas imza örnekleri temin edilemediğinden söz konusu çeyiz senedinde ki imzanın müteveffa ...'a ait olduğu ispatlanamadığından diğer davalılara yönelik ziynet eşyalarının iadesine yönelik davasının pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerektiği, davalı ...'ın celp edilen Ziraat Bankası hesap hareketlerinde düğünden 10 gün sonra hesap açılıp para yatırıldığı görüldüğünden ziynet eşyalarının davalı tarafça alınıp bozdurulduğu ve davalı eş ...'ın hesabına yatırıldığı anlaşılmış olup, bu suretle davacının ziynet eşyalarının iadesine yönelik talebinin kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile ziynet alacağı davasının davalı eş ... yönünden kabulüne, 20 adet gremise (kelle) altın, 22 ayar, her biri ortalama 17,50 gram, adet fiyatı 15.150,00 TL'den toplam 303.000,00 TL, 7 adet burma bilezik, 22 ayar, her biri ortalama 20,00 gram, gram fiyatı 900,00 TL'den toplam 126.000,00 TL, 2 adet altın yüzük, 14 ayar, her biri ortalama 3,00 gram, gram fiyatı 650,00 TL, işçilik gram fiyatı 90,00 TL'den toplam 4.440,00 TL, 1 adet kol saati, 22 ayar altın kaplama, toplam 600,00 TL, 1 adet altın kolye, 14 ayar, ortalama 5,00 gram, gram fiyatı 650,00 TL, işçilik gram fiyatı 90,00 TL'den toplam 3.700,00 TL, 1 çift altın küpe, 14 ayar, ortalama 3,00 gram, gram fiyatı 650,00 TL, işçilik gram fiyatı 90,00 TL'den toplam 2.960,00 TL, olmak üzere ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaması halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı eş ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı eşe yönelik çeyiz eşya alacağı davasının, eşyalar konutta kadının tasarrufunda olduğundan reddine, diğer davalılar yönünden ziynet ve çeyiz eşya alacağı davalarının pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ziynet alacağı davası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava ziynet alacağı davası olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 inci maddesi, 2 nci maddesi, 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20047, Karar No: 2020/3022, Tarih: 04.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/20047 E.  ,  2020/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, mahkemece 18.02.2016 tarihli ek kararla eksik temyiz harcının verilen kesin sürede ikmal edilmediği gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 14 parseldeki zemin artı üç katlı binanın müvekkillerinin murisleri Hikmet tarafından yapıldığını ileri sürerek muhdesatın müvekkillerinin murislerince yapıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir .

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, mahkemece 18.02.2016 tarihli ek kararla eksik temyiz harcının verilen kesin sürede ikmal edilmediği gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir .

Mahkemenin, davalı vekilinin eksik temyiz harcının verilen kesin sürede ikmal edilmediği gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, bu karara yönelen ve yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 25,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22416, Karar No: 2014/22263, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22416 E.  ,  2014/22263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2012/1123-2014/182

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/419, Karar No: 2006/6516, Tarih: 15.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/419 E.  ,  2006/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 19.12.2005

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici nedenlere  göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin  kapsamı dışında kalan temyiz  itirazlarının reddine

2- Dava, davacının vergi kaydının zirai olduğundan bahisle  1479  sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süresinin 2926 sayılı Yasa gereği sigortalık süresi olarak  değerlendirilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile .bu sürede 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun ve  1.2.2004 tarihi itibariyle yaşlılık  aylığı bağlanması gerektiğinin tesbiti  istemine ilişkindir.

Mahkemece 1.1.1989 ile 1998 yılı sonuna kadar olan sürede davacının 1479 sayılı Yasa gereği sigortalı  olduğuna ilişkin hüküm yerindedir.

Yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin  hüküm yönünden ise;

Davalı kurumca, 1479 sayılı Yasa gereği ödenen primlerin davacıya iade  edildiği iddia  edilmekte olup mahkemece  prim iadesi  işlemine ilişkin belge bulunup bulunmadığı ayrıca davacı tarafından  29.1.2004 tarihinde PTT aracılığıyla  Bağ-Kur  hesabına yatırılan 1.360.000.000 TL'nin  davalı tarafından alınmayıp  PTT'ye  iadesi işleminden  sonra bu meblağın davacı tarafından PTT'den alınıp alınmadığı  konusunda bir araştırma yapılmadığı görülmektedir. .

Yapılacak iş; bu yönde araştırma  yapılarak sonuçta 1.360.000.000 TL'nin davacı tarafından alınmadığının anlaşılması  halinde bu meblağın Bağ-Kur'a   ödenmiş sayılacağının kabulü gerekir.

Öte yandan  yukarıda belirtilen hususlar gözönünde bulundurulmak kaydıyla  yapılan  araştırma sonucunda tahsis talep tarihi itibariyle 1.1.1989 ile 26.1.2004 arası prim borcu olup  olmadığını  saptamak, 2926 sayılı Yasa gereğince mi yoksa 1479 sayılı Yasa gereğince mi   aylık bağlanması gerektiği tartışılarak çıkacak sonuca göre  2829 sayılı kanun'un 8. maddesi gözönünde bulundurulmak suretiyle  karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde  hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.6.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/814, Karar No: 2018/6507, Tarih: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/814 E.  ,  2018/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13659, Karar No: 2017/12723, Tarih: 26.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13659 E.  ,  2017/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26.09.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... geldi. Davacı vekili Av....geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine,

6.660.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3168, Karar No: 2016/9725, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3168 E.  ,  2016/9725 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/215-2014/559

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı F.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı F.. A.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1-Aynı mahallede bulunan ve dava konusu taşınmaza çok yakın olup, konum ve nitelik olarak da benzer nitelikteki 421 ada, 5 parsele ilişkin olarak Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/211 Esas sayılı dava dosyasında ve aynı tarih itibari ile taşınmazın metrekaresine 32,40 TL. üzerinden değer biçildiği halde, bu taşınmaza 21,60 TL. üzerinden değer biçildiğinden, alınan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, yukarıda belirtilen dosyada tespit edilen değerden ayrılma nedenleri de açıklattırılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı idarece yapılan değer tespitinde taşınmazda ağaçlar olduğu belirtilerek bu ağaçlar için de bedel tespit edildiğinden, söz konusu ağaçlar için değer tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı F.. A.. vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı F.. A.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.