muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7516, Karar No: 2010/3464, Tarih: 29.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/7516 E.  ,  2010/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.01.2000-15.09.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı,01.01.2000-15.09.2005 tarihleri arasında davalı Diyanet İşleri Bakanlığı'na bağlı Y.İl Müftülüğü G.Kuran Kursu’nda   usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, 03.03.2000 tarih 23982 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğü giren Diyanet İşleri Başkanlığı Kur’an Kursları İli Öğrenci Yurt ve Pansiyon Yönetmeliğinin geçici 21. maddesi  gereği  Y.İl Müftülüğü G.Kuran Kursu nda   geçici öğretici sıfatıyla ek ders ücreti karşılığında ders vermek üzere İl Müftülüğü teklifi, Valilik onayı ile yapılan   görevlendirilme belgesi dosyaya getirilmese de, ek ders ücret onay çizelgesinde de 01.01.2000 tarihinden itibaren işe başladığı, haftalık okutulacak ders adı ve toplam 18 saat olacağı, 28.08.1984 gün ve 1984/8502 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca 2000 yılı Mali Bütçe Kanunun ilgili maddelerine göre her yıl için belirlenen ders saat ücretinin de Valilikçe onaylarının yaptırıldığı bunlara uygun olarak hazırlanan ders programları, girdikleri dersler ,aldıkları ücretler kayıtlara dayalı olarak belirlendiği gelen kayıtlarda açıktır. Bu çalışmalarla ilgili davalı Kuruma hiç bildirim yapılmamıştır. Dinlenen tanıklarda sonuca ulaşmak için yeterli değildir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini  ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında  çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Aksi iddia varsa eş değer belgelerle ispatlanmalıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir  gün kabul edilmektedir.Aynı Kanun’un 13.maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya  tam süreli  olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Hal böyle olunca davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde  tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının yada tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen, dosyada bulunan ders programları devam-devamsızlık ve puantaj kayıtları ile  ücret  belgeleri birlikte incelenmelidir.

Görevlendirme yazısı ve diğer eksik belgeler getirilip değerlendirilmelidir. İmzalı ücret bordrolarının bulunduğu dönemlerde bordroda yazılı ders saati süresi davacı yönünden bağlayıcıdır.  Diğer yandan davacının normal ders saati dışında mesaisini özellikle öğleden sonraları mesaisini işyerinde geçirdiği diğer bir dosyada davacı olan tanık ile tüm dava konusu dönemde sürekli çalışan veya kurs gören kayıtlı olmayan tanık tarafından ileri sürülmüş ise de bu hususta dinlenen tanık ifadeleri yeterli ve inandırıcı değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda bu yöndedir. Davacının işyerine geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak  davacının   günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı,  daha az saat derse girilen  günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre    7,5 saatlik çalışmanın 1   gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece ifadeleri yetersiz olan tanık beyanlarını esas alan bilirkişi raporuna göre  sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozmanın içeriğine  göre diğer temyiz sebeplerinin  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.03.2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18876, Karar No: 2025/1173, Tarih: 13.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/18876 E.  ,  2025/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2058 E., 2019/399 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/11 E., 2018/168 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 12.04.2017 tarih ve 2017/1654 D.İş sayılı Kararı ile sanık hakkında iletişimin tespitine yönelik karar veren 38095 sicil numaralı Hakim ...'in, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, her ne kadar 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekmekte ise de, hukuka aykırılığın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi heyetinin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesinden kaynaklanması ve bu hukuka aykırılığın ancak anılan Dairenin usulüne uygun olarak oluşturulan heyeti tarafından yeniden verilecek bir kararla mümkün bulunmasına nazaran, bozma kararının içeriği gözetilerek anılan Kanunun 304/2-b maddesi gereğince dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6128, Karar No: 2015/12227, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6128 E.  ,  2015/12227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/776-2014/1094

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil-ecrimisil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın davalı Halkbankası yönünden reddine, davalı Sakine yönünden kabulüne, birleşen ecrimisil davası yönünden mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde, davayı S.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davaya konu dairenin 1/3 hissesinin davacı tarafından nişan hediyesi olarak bedelsiz davalıya devredildiğini, ancak nişanın bozulduğunu, nişanın bozulması nedeniyle dairenin 1/3 hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen ecrimisil davasında ise; davalı S.. A..'ün davaya konu daireyi haksız olarak işgal ettiği gerekçesiyle 38.000 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili dava ve talep edilmiştir.

Davalı Türkiye Halkbank A.Ş. vekili cevabında; davalı bankanın taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığını, devir işleminin tarafının davacı ile S.. A.. olduğunu, devir işleminin tarafı olmayan banka aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı S.. A.. vekili cevabında; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini ayrıca davacı ile davalı arasında nişan akdinin gerçekleşmediğini, davaya konu dairenin de davalıya bedelsiz olarak deviredildiği iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 07.11.2012 tarih ve 2010/645-2012/1138 K. ile; birleşen ecrimisil davası yönünden görevsizlik kararı verilmiş,asıl dava yönünden, davalı Halkbankası A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine,davalı S.. A.. aleyhine açılan davanın kabulü ile, ....Toplukonut İdaresi 3. Etap A15 Blok 38 nolu taşınmazda bulunan davalının 1/3 hissenin davacı adına tesciline karar verilmiş, hükmün davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.06.2014 günlü ve 2014/5635-9584 E.K. sayılı ilamı ile;''... karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktarı ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeksizin, yargılamaya devamla hüküm kurulmuş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemece; bozma doğrultusunda işlem yapılarak, bozma öncesi gerekçe ve hüküm çerçevesinde, temyize konu karar verilmiş, verilen hüküm davalı S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı ile aralarındaki nişanın bozulması nedeniyle, nişan hediyesi olarak sahibi olduğu dairenin 1/3 hissesini 09.06.2003 tarihinde davalıya bedelsiz devredildiğini ileri sürerek asıl davada tapu iptali ve tescil, birleşen davada ise ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4.maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 2.kitabı ile (3 kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun yürürlüğü ve uygulanış şekli hakkında kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Taraflardan birinin nişan tarihinde veya dava konusu dairenin nişan hediyesi olarak devredildiği tarihte bir başkası ile evli olmaları halinde, taraflar arasında yapılan nişan mutlak butlanla batıl olup, hukuken tarafları bağlayıcı bir sonuç doğurmaz.Bu durumda, davanın dayanağı haksız fiil olacağından; uyuşmazlığa genel mahkemede (Asliye Hukuk Mahkemesinde) bakılması gerekecektir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

Usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşturmamaktadır. Bu nedenle, görev hususunun mahkemenin her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden (re’sen) nazara alınması gerekir. (HGK. nun 29.3.1995 gün ve 1994/14 – 855 E, 1995/242 K. sayılı ilamı; Prof. Dr. B. K., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001 Baskı, Cilt 5, sayfa 4786-4791 vd.)

Dosyada dinlenen, davacı tanıklarından Nilgün tarafların 1998 yılında nişanlandıklarını, diğer tanık Haydar ise tarafların 2002-2003 döneminde nişanlandıklarını beyan etmiştir. Dosya kapsamında taraflarca, dava konusu nişanlılığın hangi tarihler arasında olduğuna dair bir başka beyan bulunmamaktadır. Dosya içerisinde mevcut olan davalı Sakine'nin nüfus kayıt örneğinden, davalının 1983-1999 yılları arasında bir başkası ile evli olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken mahkemece, taraflar arasındaki nişanlılığın başlangıç ve bitiş tarihleri saptanmalı, davacı ve davalının vukuatlı nüfus kayıt örneklerinin sağlıklı biçimde dosya içerisine alınarak, mahkemece saptanacak nişanlılık tarihlerinde ve dava konusu nişan hediyesi olarak verildiği iddia edilen daire hissesinin devir tarihinde tarafların bir başkası ile resmi evliliklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, bu husus tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmalı ve sonucuna göre öncelikle mahkemenin görevi değerlendirilmeli, sonrasında işin esasına girilerek oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır.

Buna göre, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6347, Karar No: 2016/677, Tarih: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6347 E.  ,  2016/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : 1)Beraat-tehdit suçundan,

2)TCK'nın 157/1, 52/2, 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl hapis cezası, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulması, ayrıca 100 TL adli para cezası, (iki kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara kardeşinin Renault isimli firmada müdür olduğunu, banka ve büyük firmaların ikinci el ihalelerine girdiğini, buradan kendilerine ikinci el ve ucuz otomobil temin edebileceğini vaat ederek hileli davranışlarda bulunup katılan ...'den rızası ile verdiği kredi kartından 3.400 TL harcama yapıp 10.000 TL de para aldığı, katılan ...'den ise 24.000 TL para aldığı, sanığın katılanlara vaat ettiği araçları vermediği gibi sağladığı menfaatlerle ortadan kaybolduğu, bu olayla ilgili sanığın katılan ...'e tehdit içerikli mesajlar attığı, tehdit ve dolandırıcılık suçlarının işlendiği iddia olunan olayda;

1-Sanık hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanığın katılana karşı sarf etmiş olduğu mahkemenin hakaret kabul ederek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiği sözleri tehdit kastıyla söylemediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede tehdit suçunun oluştuğuna ve bu suçtan cezalandırılması gerektiği görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanık ile katılanlar arasında para kazanmak amacıyla güvene dayalı para verme şeklinde hukuki ilişkinin bulunması karşısında unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin katılan ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18975, Karar No: 2017/25687, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18975 E.  ,  2017/25687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur.Ancak;

... Mahallesi, 335 ada 19 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir. Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmaz 859,33 m² ,dava konusu taşınmaz ise 9.315 m² yüzölçümlü olup emsalin alınması mümkün olmadığından rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18870, Karar No: 2024/11717, Tarih: 08.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/18870 E.  ,  2024/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1857 E., 2020/1201 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/231 Esas, 2019/401 sayılı kararı ile hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/1857 Esas, 2020/1201 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.03.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık hakkında beyanda bulunan ... Ç. kendisinin irtibatta olduğu ... kod isimli FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün Türk Silahlı Kuvvetleri içerisindeki mahrem yapılanmasında mahrem imam (asker abisi) olarak görev yapan ... Y. isimli şahsın kendisine sorular sorduğunda sanığın da örgüt içerisinde bulunduğunu,

2.Sanığın kendisi gibi astsubay rütbesinde olan ... S., ... A. ve ... K. isimli asker şahıslar ile ardışık olarak arandığı,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarih ve 2019/1582 Esas, 2019/6838 sayılı kararında açıklandığı üzere; bir asker şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı hususu gözetilerek;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarih ve 2018/5526 Esas - 2019/6842 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere; asker bir şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, "her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olacağı" hususu gözetilerek;