muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5316, Karar No: 2012/6383, Tarih: 11.10.2012

Bu durumda mahkemece ilk yüklenici ile yapılan sözleşmenin feshiyle ilgili dava dosyası celbedilip sözleşmenin feshi yolunda verilen kararın kesinleştiği tarih saptandıktan sonra hükme esas raporunu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla ilk yüklenici ...’in gerçekleştirdiği ve davacı ...’e devrettiği imalâtların feshin kesinleştiği tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli hesaplattırılıp bu miktarın davacının kabul ettiği 187.000,00 TL’den fazla olmaması gerektiği de dikkate alınarak arsa sahipleri üzerinde kalan fazla daireler ve arsa sahiplerine verilen dairelerdeki değer düşüklüğüne göre birleşen 2007/259 Esas ve 2007/297 Esas sayılı dosyalardaki davacı yüklenici alacağı hesaplattırılıp birleşen 2007/297 Esas sayılı dosya davalısı ...’un ilk yüklenici ... Severoğlu’na imalât bedelini ödediğine ilişkin savunması üzerinde de durulup bu konuda ibraz ettiği deliller de değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya davalısı ...’ın feragatı nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine, ikinci bent uyarınca birleşen 2009/237 Esas sayılı dosyasında verilen karara yönelik davacısı ... ve davalısı...’in temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, üçüncü bent gereğince birleşen 2007/259 Esas ve 2007/297 Esas sayılı dosyalar davalıları ... ve ...’un diğer temyiz itirazlarının reddine, dördüncü bentde göre temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün birleşen dosyalar davalıları ... ve ... yararına BOZULMASINA, 900,00’er TL duruşma vekâlet ücretinin birleşen 2009/237 Esas sayılı dosya davacısı ... ve davalısı...’den ayrı ayrı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı ...’den alınarak davalılar ... ve ...’a verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden ... ve ...’a geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 465,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ’den alınmasına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden ...'a geri verilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11005, Karar No: 2008/5619, Tarih: 23.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11005 E.  ,  2008/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dilekçesinde belirtilen taşınmazın devrinin yapılmasına karşılık olmak üzere avans olarak davalıya 50.000 YTL gönderdiğini, taşınmazın mülkiyetinin müvekkiline intikal edilmediğini, paranın da iade edilmediğini, alacaklarının tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin dava dışı ... ve kardeşlerine ait taşınmazın satışına aracılık işini üstlendiğini ve 2.1.2006 tarihli gayrimenkul aracılık sözleşmesini imzaladığını, davacı şirketin kiracısı bulunduğu davaya konu taşınmazı satın almak için müvekkili şirkete müracaat ettiğini, bunun üzerine müvekkili şirketin girişimleri ile alıcı ve satıcının müteaddit kez bir araya getirildiğini ve satışın gerçekleşmesi konusunda tam bir mutabakata varıldığını, aracılık hizmetinin müvekkili tarafından eksiksiz yerine getirildiğini ancak pazarlık tamamlandığı halde davacı şirketin kendi kusuru ile satış ve devir işleminin yapılmasını engellediğini, müvekkili ile taşınmaz sahibi arasında imzalanan gayrimenkul aracılık sözleşmesine göre satış için verilen özel yetki süresi 90 gün olup bu süre içerisinde devir için gerekli çalışma ve üzerine düşen yükümlülükleri müvekkilinin yerine getirdiğini, davacı şirketin satış bedelini 2.4.2006 tarihine kadar temin edemediğinden taşınmazın satış ve devir işleminin gerçekleşmediğini, davacı şirketin sözleşmenin bitimine kadar yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle taraflar arasında sözleşmenin herhangi bir bağlayıcılığı kalmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı tarafından dekontla gönderilen paranın taşınmazların devrine mahsuben gönderildiğinin belirtilmesine karşın ispat yükü kendisinde olan davalının paranın aracılık hizmetleri karşılığı gönderildiğini ispat edemediği, taşınmazların dava dışı ... isimli şahsa devredilmesi suretiyle de tellallık veya aracılık hizmetleri karşılığı ücrete müstahak bulunmadığı, taraflar arasında hizmet akdi konusunda geçerli bir sözleşme olmadığı halde davacıya iade etmediği, bu nedenle takibe itirazında haksız olduğu, davalının takiple temerrüde düşürüldüğü, alacak yargılamayı gerektirdiğinden ve davacı tarafından davalı aleyhine haksız ve kötü niyetli olarak takip yapıldığı hususunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Somut olay bakımından talep edilen alacak likit olduğundan davacı lehine İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu talebin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14954, Karar No: 2013/3826, Tarih: 26.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14954 E.  ,  2013/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 25.12.2009-19.12.2010 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia ederek ödenmeyen fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı ile iş ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece işe giriş tarihi 25.12.2009 kabul edilerek isteği hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine dayalı olarak çalıştığı döneme ilişkin ücret alacağının tesbitini istemiştir. İstek, bordro tanığı olmayan davacı tanık sözlerine dayanılarak hüküm altına alınmıştır. Tanık anlatımlarının denetlenmesi gerekmektedir. Mahkemece fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.

Bu durumda yapılacak iş, davalı şirketin Malatya ilinde asıl işveren ya da alt işveren sıfatıyla işyerinin olup olmadığı kesin bir biçimde saptanmalı, Sosyal Güvenlik Kurumu memurlarının işyeri ile ilgili kontrol tutanaklarının aslı veya onaylı suretleri, işyerinde çalışanlar ile ilgili düzenlenen aylık puantaj ve mesai defterleri, ücret tediye bordroları ve şahsi sicil dosyaları Kurumdan celbedilerek varsa işyeriyle ilgili davacının çalışmalarını gösteren diğer belgeler celbedilip incelenmeli, işyerin kapsam kapasite ve niteliği ile, çalışan sayısı açıkça tespit edilmeli, ayrıca mümkün oldukça işyerinin müdür ve görevlileri, işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra karar verilmelidir.

Mahkemece bu hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1983, Karar No: 2012/3842, Tarih: 31.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1983 E.  ,  2012/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 19.12.2011 gün ve 2011/2306 Esas 2011/2646 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 05.04.2009 tarihli genel kurul toplantısının 4'ncü maddesinde, yönetim ve denetim kurulu raporları okunarak ibra kararı verildiğini, oysa, bilançonun hatalı ve yönetim kurulu faaliyetlerinin yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, 5'nci madde ile aidat kararlaştırıldığını, ne var ki kura çekildikten sonra aidat istenemeyeceğini, 9'ncu madde ile davalı kooperatifin ruhsatsız yapılaşması nedeni ile tahakkuk eden ve edecek olan ceza ve masrafların kooperatif bütçesinden karşılanması kararı alındığını, bu kararın da yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyete aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alınan kararlarda şekli ve hukuki eksikliğin bulunmadığı, şayet kooperatifin uğradığı bir zarar var ise yönetim ve denetim kurulu aleyhine tazminat davası açılabileceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacının temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.12.2011 tarih ve 2011/2306-2646 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5243, Karar No: 2019/14307, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5243 E.  ,  2019/14307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10269, Karar No: 2015/8037, Tarih: 10.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10269 E.  ,  2015/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1-Dosyada, davalı kooperatif vekili olarak gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ alan....'a davalı kooperatif tarafından verilen bir vekaletnameye rastlanmamıştır.

Davalı kooperatif tarafından adı geçen avukata verilmiş vekâletname varsa dosyaya sunulmasının temini, bunun mümkün olmaması halinde gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleriyle Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. maddeleri hükümleri uyarınca münferiden ya da müştereken temsile yetkili kişilerden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz ve cevap süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamı veya münferiden yetkili olanların biri tarafından kaleme alınması gereken dilekçe ile hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması,

2-Gerekçeli karar, davalı kooperatif ve davalılar ...adına ....'a tebliğe çıkarılmış, kalemde ... ..ye tebliğ edilmiştir.

HMK'nın 301/1. maddesi uyarınca hükmün yazı işleri müdürü tarafından taraflardan herbirine makbuz karşılığında verilmesi gerekmektedir. 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin "Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi" başlıklı 6/3-b maddesi gereğince talep halinde gerekçeli kararın tebliğini sağlamak yazı işleri müdürünün görevleri arasında olduğundan tebligatın usulüne uygun olduğu söylenemez. Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Yönetmeliği'nin 139/3-b maddesi de aynı hükmü içermektedir.

Bu bilgiler ışığında gerekçeli kararın, kooperatif adına vekaletname sunulması halinde davalı kooperatif ve davalılar ... vekiline, sunulmaması halinde adı geçen gerçek kişi davalılar vekiline HMK'nın 301/1. ve 06.08.2015 tarihinde yürürleğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Yönetmeliği'nin 139/3-b maddelerine ya da kalem dışında 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13670, Karar No: 2012/12882, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13670 E.  ,  2012/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan sanık ...'nin mahkûmiyetine, sanık ...'in ise beraatine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2009 gün ve 2009/189 Esas, 2009/677 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçtan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'nin hükümden sonra 14.12.2010 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...