muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/106, Karar No: 2004/133, Tarih: 08.06.2004

Yerel Mahkemece emvallerin orta kuturlarının ve ağaçlandırma giderinin hesaplanma-sının istenmesi üzerine, aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 16.11.1998 günlü ek raporda; yeniden yaptığı incelemede emvallerin ortalama 47.5 cm. orta kutrunda, 50-60 yaşlarında eski köy evlerinin çatı kısımlarından sökülmüş hurda ağaçlar olduğu, yeni kesim olmadığı, kullanılma-sında ve taşınmasında herhangi bir sakınca olmadığının tespit edildiği, önceden emvallerin 2. sı-nıf kerestelik yapacak odun niteliğinde olduğuna ilişkin yapılan tespitin sehven yapıldığını, kullanılan emvallerin çam odunu niteliğinde olup ekonomik olarak herhangi bir değerinin bulun-madığı, bu nedenle ağaçlandırma giderinin de hesaplanmadığı bildirilmiştir.

Her iki rapor arasında çelişki doğması üzerine aynı bilirkişiden bu hususta yeniden so-rulması üzerine, düzenlediği 13.05.1999 günlü ek raporda ise aynen;

"30.09.1998 tarihli vermiş olduğum raporda suça konu edilen emvaller 2. sınıf kerestelik olup Karaçam cinsinde yapacak odun niteliğinde olduğu tarafımdan tespit edilmişti. Yine üst üste istiflenmiş vaziyette 150 kg. (1.5 kental) miktarında doğranmış çam odunları görülmüştü. Ayrıca şahısların kendi çatılarından söktüğü 50-60 yaşlarında kavak odunları mevcut olup, tamamen yakacak odunu niteliğinde olduğu belirlenmişti.

Daha sonra düzenlemiş olduğum ek raporda suça konu emvallerin orta kuturları ile ağaç-landırma giderinin hesaplanması istenmişti. Ek raporda belirtilen hususlar neticesinde çelişki oluşturan ibarelere ilişkin incelemeler şu şekildedir.

1- Suça konu teşkil eden emvaller orman emvali olup, karaçam 2. sınıf kerestelik yapacak emvalidir.

2- Raporda belirtilen 50-60 yaşlarında eski köy evlerinin çatı kısımlarından sökülmüş kavak odunları olduğu, bunlar orman emvali olmayıp hurda ağaçlar olduğundan ve kesim olayı olmadığı için kullanılmasında ve taşınmasında herhangi bir sakınca yoktur.

3- 150 kg. miktarındaki çam odunları niteliğindedir. Yapacak emval olarak değeri he-saplanmıştır. Ek raporda belirtilen, "yani emvallerin 2. sınıf kerestelik yapacak odun niteliğinde olduğu, önceden sehven olarak belirlenmiştir. Kullanılan emvaller çam odunu niteliğinde olup, ekonomik olarak bir değeri bulunmamaktadır" şeklindeki beyanım sehven yazılmış olup, 5x10 ve 10x10 ebatlarında bulunan kerestelik yapacak emvalin yanında 150 kg. miktarında karaçam odunu mevcut olup, 1 kental hesap edilerek tamamı ekonomik olarak değerlendirilmektedir.

4- Mevcut emvaller yeni kesime ilişkin ibareleri taşımadıklarından ve daha önce ek raporla istenen ağaçlandırma giderine ilişkin hesaplama, mevcut emvallerin kesildiği yüzeye ilişkin alanın bilinmediği ve tarafımdan görülmediği sadece suç konusu emvallerin yedieminde görülmesinden dolayı yapılamamıştır." açıklamasına yer verilmiştir.

6831 sayılı Orman Yasasının, suç tutanağının niteliğini düzenleyen 82. maddesinin 4 üncü ve 5 inci fıkralarında; " Bu zabıtlar, hilâfı ispat oluncaya kadar muteberdir.

6831 sayılı Orman Yasasının, suç tutanağının niteliğini düzenleyen 82. maddesinin 4 üncü ve 5 inci fıkralarında; " Bu zabıtlar, hilâfı ispat oluncaya kadar muteberdir.

Zabıt varakasının hilafını iddia halinde maznun, mahkemeye bu iddiası hakkında kanaat verecek deliller gösterir ve mahkeme bu müdafaayı tâhkike şayan görürse delillerini istima ve tetkik eder. Neticede maznunun iddiasını haklı gösterecek bazı sebepler karşısında kalırsa ancak o takdirde, zabıt varakasını imza etmiş olan memurları çağırıp dinledikten ve başka deliller varsa inceledikten sonra hâsıl edeceği kanaate göre davayı intaceder." hükmüne yer verilmiştir.

Madde hükmünün açıklığı karşısında, orman memurları tarafından düzenlenen suç saptama tutanakları aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Bu tutanağın aksini savunan, mahkemeye kanaat verecek kanıtlar göstermek zorundadır. Bu belgenin aksinin kanıtlandığının kabulü bakımından soyut inkar yeterli değildir.

Somut olayda sanık, suçsuz olduğuna ilişkin savunmasını Asliye Hukuk Mahkemesine yaptırdığı kanıt tespitine ilişkin bilirkişi incelemesi ve köy muhtarı ile azalar tarafından imzalanmış, emvallerin inşaattan çıkartılan hurda emval olup olay tarihinde sanık tarafından Ankara'ya nakledildiğine ilişkin düzenlenmiş belge ile desteklemiştir. Ayrıca, Yerel Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemelerinde de suç tutanağına konu emvallerin, inşaatta kullanılmış hurda niteliğinde ve kuru olduklarının saptandığı belirtilmiş olup, esasen aynı bilirkişi tarafından düzenlenen bu raporlar kendi içerisinde çelişkiler içermektedir. Bu nedenle suç tutanağının aksini belgeler ile kanıtlayan sanığın savunmasına itibar edilmesinde zorunluluk vardır.

Bu itibarla dosya kapsamına uymayan gerekçelere dayanması nedeniyle isabetsiz olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, Yerel Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanıklardan Rüstem D....... hakkındaki önceki beraat kararının kesinleştiği kabul edilerek bu sanık hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de, bu sanığın beraatına ilişkin ilk hükmün katılan Orman İdaresince temyiz edildiği, ancak Özel Dairece yapılan incelemede diğer itiraz nedenlerinin reddedilerek, yalnızca sanıklardan Durmuş K........ hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına karar verildiği, sanık Rüstem hakkındaki hükme yönelen temyiz itirazları reddedilmekle beraber bu sanık hakkındaki hükmün açıkça onanmadığı anlaşılmaktadır. Sanık Rüstem D....... hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin bu son karar da katılan idare temsilcisi tarafından temyiz edilmiş olup, direnme kararı kapsamında bulunmayan bu hükme yönelen temyiz istemi Özel Dairesince incelenmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA, sanık Rüstem D....... hakkında temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 08.06.2004 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7398, Karar No: 2016/14574, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7398 E.  ,  2016/14574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının sanayi ve ticarethane grubu abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak,dağıtım,iletim,sayaç okuma,perakende satış hizmet bedeli ve aktif tüketim bedeli içerisinde tahsil edilen kayıp kaçak enerji bedeli üzerinden alınan enerji fon bedeli,TRT payı,belediye tüketim vergisi ve tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin ödendiği tarihlerden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.11.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 32.976,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile,kayıp kaçak bedeli,PSH bedeli,PSH sayaç bedeli,dağıtım bedeli,iletim bedeli ve kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu,TRT bedeli,BTV bedeli ve tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinden oluşan toplam 23.598,96 TL’nin temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda ticari faizi ile davalıdan tahsiline;davacının işlemiş faiz bakımından isteminin reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti iletim bedelleri ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu,BTV,TRT bedelleri ile tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti iletim bedelleri ile kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu,BTV,TRT bedelleri ile tüm bu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4407, Karar No: 2012/5143, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4407 E.  ,  2012/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.08.2009 gününde verilen dilekçe ile taşkın inşaat nedeniyle Türk Medeni Kanununun 725. maddesi gereğince temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 29.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724 ve devamı maddeleri gereğince taşkın inşaat nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan inceleme sonucunda nizalı alanın arsa değeri 7.547,00 TL olarak belirlenmiş olup dava tarihi itibariyle mahkemenin görev sınırı dışında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davanın görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle reddine veya davanın nakline ya da açılmamış sayılmasına karar verildiğinde, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine dair istemlerin de görevsizlik ve yetkisizlik kararı veren mahkemece hüküm altına alınması zorunludur

(25.04.1945 tarihli, 1944/7-1945/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, HUMK m.423,426,Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m.7).

Vekalet ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği de yine, 4667 sayılı Avukatlık Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 81/son maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi ve 21.06.1966 tarihli 1966/9-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda gösterilmiştir.

Davada görevsizlik kararı verildiğine ve bir kısım davalılar vekille temsil edildiğine göre, vekil ile temsil edilen davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasına 4 numaralı bent olarak "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar ... ..., ... ve ...'e verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 09.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13123, Karar No: 2007/467, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13123 E.  ,  2007/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Medikal Tıbbi Malzeme Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile Bağ-Kur Genel Müd. izafeten İl Müdür. vekili avukat ..., ... ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.2.2006 tarih ve 222-23 sayılı hükmün Dairenin 12.6.2006 tarih ve 6282-9536 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı idarenin sigortalısı olan diğer davalıya tedavisi için temin edilen tıbbi malzemelerin bedellerini ödemediğini öne sürerek, 8.531 YTL.nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalıların temyizi üzerine onanmış, davalı idare bu kez karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme nedenlerinin reddi gerekir.

2-1479 sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince Bağ-Kur harçtan muaf olduğu halde hükümde davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir. Dairemizce bu husus gözden kaçırılarak kararın onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmakla, davalının bu konudaki karar düzeltme talebinin kabulüne, 2006/6282-9536 sayılı 12.6.2006 tarihli Dairemize ait “Onama” ilamının kaldırılmasına hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının diğer karar düzeltme talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 12.6.2006 tarihli 2006/6282-9536 sayılı “Onama” ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 3. maddesindeki “....harç toplamı 471,87 YTL.nın “ ibaresinden sonra “.. davalı ...’den tahsiline, davalı Bağ-kur harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yargılama gideri 17,50 YTL.nın davalılardan müteselsilen tahsiline “ ibarelerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 22.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6264, Karar No: 2022/1322, Tarih: 17.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6264 E.  ,  2022/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 3402 sayılı Yasanın 22/a Uygulamasına İtiraz

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ek kararla istinaf talebinin reddine karar verilmiş, ek karara karşı davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 11.05.2018 tarihli ve 2017/721 Esas, 2018/220 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun HMK'nin 353/(1)-b-1. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, davalı ... vekilinin bu kararı temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 06.09.2018 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek karar davalı vekilince temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacılar adına kayıtlı bulunan, 442 ada 83 parsel sayılı 18.050 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 15.965,08 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ... , uygulama kadastrosu sonucunda kendi taşınmazlarının yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek, kadastro tespiti sonucu ... adına 422 ada 84 parsel içerisine tescil edilen 2.085 m2 yerin tespitteki halinin iptali ile kendi adlarına müştereken tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk derece Mahkemesince ek kararla dava konusunun değeri itibariyle talebin reddine karar verilmiş, davalı vekilinin bu ek karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin talebinin dava konusunun değeri itibariyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ... davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Dava, 3402 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesince verilen 02.11.2017 tarihli karara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği kabul edilmelidir.

Anılan yasa hükümleri ışığında, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, istinaf talebinin esastan incelenmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi' nin 06.09.2018 tarihli ek kararının kaldırılarak, 11.05.2018 tarihli istinaf başvurusunun reddine dair kararının BOZULMASINA, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine, kararın bir örneğinin ... Kadastro Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.