muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7042, Karar No: 2024/3163, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7042 E.  ,  2024/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2113 Esas, 2022/1733 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/297 E., 2020/191 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete ait "..." tescilli markası ile satışa sunulan "..." serisi bıçak ürünlerinin ülkemizde ve birçok ülkede bilindiğini, ambalaj ve ürün görselinde yer alan "birbirine paralel üç çizgi" şeklinin "..." serisi ürünleri ile özdeşleştiğini, müvekkilinin yalnızca bıçak ürünü değil aynı zamanda çatal kaşık setleri, kesici mutfak aletleri ürettiğini, markanın tanınmış marka statüsünde olduğunu, ... marka ibaresi üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu, davalının "..." ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, ancak müvekkil markası ile davalı markasının aynı ve ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olup markaların aynı tür ve benzer malları kapsadığını ileri sürerek davalının 2017/106206 tescil numaralı "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, markaya tecavüzünün tespiti ile menine, şimdilik 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata, haksız rekabetin tespiti ve menine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; marka hükümsüzlüğü de talep edildiğinden yetkili mahkemenin İstanbul Mahkelemeleri olduğunu ve öncelikle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, müvekkilinin marka tescil tarihinin davacıdan önce olduğunu, davacıya ait tescilli bir marka bulunmadığını, davacının markasının halen başvuru aşamasında olduğunu, davacının dava açabilmesi için markasının 5 yıllık bir süre boyunca tescilli olması şartı aranmakla olup davacının tescil edilmiş bir markası bulunmadığını, "..." markasının tanınmış marka statüsünde olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, tescillenmeyen bir markaya yönelik iltibasın olmasının da mümkün olmadığını, davacının marka hakkına yönelik herhangi bir tecavüz gerçekleştirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Davanın açıldığı Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 13.06.2019 tarih, 2019/231 E., 2019/285 E., sayılı kararı ile hükümsüzlük talebi yönünden dosya tefrik edilerek yetkisizlik kararı verilmişi ve dosya Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının "..." ve "..." şeklindeki ibarelerinin yanı sıra ambalaj tasarımı biçiminde şekil unsurlarını da içerdiği, kıyaslamanın kelimeler ile birlikte desen, şekil, pozisyon, renk, ölçek, çizgi, figür ve fon gibi unsurlarla birlikte yapılmasının gerekli olduğu, bu şekilde yapılan kıyaslamada davalının seçenek serbestisi içerisinde olmasına karşı markasını davacı markasına yaklaştırmasının hukuk düzenince korunamayacağı ve hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilin marka tescil tarihinin davacıdan önce olduğunu, nitekim davacıya ait tescilli bir marka bulunmadığından davacının dava açma hakkının olmadığını, "..." markasının tanınmış marka statüsünde olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, markanın ne bıçak ne de çatal kaşık ürünlerinde herhangi bir tanınırlığının bulunmadığını, "..." markasının bir kaç kelimeden oluşan bir deyimin kısaltılmış hali olup, davacı markası ile ilgisinin bulunmadığını, davacı markası ve tasarımının kullanılmadığını, kaldı ki müvekkilini bu markayı bıçak ile ilgisi olmayan ürünlerde de kullandığını, bu ürünlerin davacının ürün sınıflarıyla ilgisi bulunmayıp müvekkile özgü olduğunu, markaların benzemediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanı reddini istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "... + şekil" markalarının 2003/01035 tescil sayısı ile 8, 20 ve 21 inci sınıflarda 19.03.2004 tarihinde tescil edildiği, on yıl müddetle yenilenmekle koruma süresinin devam ettiği, davacının aynı marka için 2006/40386 tescil sayılı ve 2017/106206 tescil sayılı markalarının da bulunduğu, davalının ise "..." markasını 2017/106206 tescil sayısı ile 22.05.2018 tarihinde 8 inci sınıf yönünden tescil ettirdiği, davacının markasının davalı markasından daha önce-eski tarihli olduğu, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu, davalı markasının görsel ve işitsel açıdan davacı markasına benzediği ve aynı sınıfta kullanıldığı gözetildiğinde markalar arasında iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı markasının tanınmış marka statüsünde olmadığını ve Türkiye'de bilinmediğini, markalar bütünsel olarak karşılaştırıldığında benzerlik bulunmadığının görüleceğini, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, davacının sonradan yaptığı marka başvurusunun ve müddet markasının değerlendirilmediğini, mahkemece kurulan hükümde her kalem için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5, 6 ve 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12981, Karar No: 2011/14418, Tarih: 25.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12981 E.  ,  2011/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2009 tarih ve 2007/221-2009/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı şirket vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan Mermerler Uluslararası Taş. Tur. San. Ltd. Şti. avukatı ..... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı TPE vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "MERMERLER +Şekil" ibaresinin marka olarak tescili için davalı TPE’ne yaptığı başvurunun diğer davalı şirkete ait "MERMERLER" ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 39. sınıfa dahil hizmetler yönünden en son YİDK.nca reddedildiğini oysa müvekkilinin 1969 yılında Asım Mermer tarafından aile şirketi niteliğinde Asım Mermer Turizm Otobüs İşletmesi adıyla nakliyecilik ve turizm otobüs işletmeciliği alanında faaliyete başladığını, anılan ibarenin ticaret unvanı yanında marka olarak da daima kullanılageldiğini, davacı markasının kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli markanın 39. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, 5194 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrası kullanımla ayırt edicilik sağlanmasının KHK'nın 7/1-b engeli için bir istisna oluşturmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, 5194 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrası kullanımla ayırt edicilik sağlanmasının KHK'nın 7/1-b engeli için bir istisna oluşturmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, işaretlerin sözcükten ibaret olması halinde, yazı tiplerinin, büyüklüklerinin ve renklerinin farklılaştırılmasının aynı olma durumunu ortadan kaldırmaya yeterli olmadığı, başvurunun tescil edilmek istendiği çekişmeli olan 39.sınıfta yer alan hizmetlerin redde dayanak marka kapsamında bulunduğu, 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleştiği, işarete başvuru öncesinde kullanımla ayırt edicilik sağlandığı yönündeki savlar doğru olsa dahi, tespit edilen mutlak red nedeninin aşılmasının hukuken olanaklı görülmediği, 556 sayılı KHK'nin 8/3-5 nci maddesi çerçevesinde hükümsüzlük koşullarının gerçekleştiği, ayrıca davalı şirketin 24.08.1999'dan 07.09.2004 tarihine kadar davacı şirketin acentesi olarak çalıştığı, davalı şirketin acentelik sözleşmesinin feshinden yalnızca 8 gün sonra 15.09.2004 tarihinde "MERMERLER" ibaresini marka olarak tescil ettirme girişiminin kötü niyetli olduğunu gösterdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, YİDK. kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli markanın 39 ncu sınıf yönünden hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkin olup, 7201 sayılı Tebligat Kanunu`nun 12 nci, ve 13 ncü, Tüzüğün ise 17 nci ve 18 nci maddeleri hükümlerine göre de, tüzel kişilere tebligatın yetkili mümessillerinden birine, bunların her hangi bir nedenle mutad iş saatlerinde işyerinde bulunamamaları ya da o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde görev itibariyle tüzel kişinin bu kişilerden sonra gelen yetkili memur veya müstahdemine veya evrak memuru gibi esasen bu işlerle görevli bir kişiye, bunların da bulunamaması halinde bu hususun mazbatada belirtilmesi koşuluyla tebligatın tüzel kişinin orada hazır bulunan diğer memur veya müstahdemine yapılması gerekmektedir. Tebligat parçasında tüzel kişiyi temsile yetkili olan kişinin bulunamadığı tespit edilmeden ve bu husus tebligat parçasında belirtilmeden doğrudan daimi çalışana tebligat yapılması doğru değildir. Aynı Yasa’nın 20.maddesinde, anılan 12 nci, ve 13 ncü maddelere atıf yapılarak, kendisine tebligat yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğinin belirtilmesi halinde, bu keyfiyet ve beyanda bulunanın hüviyetinin tebliğ mazbatasına yazılarak altının beyan yapan tarafından imzalanması zorunluluğu getirilmiştir.

Somut olayda, davalı şirketi temsile yetkili kişinin o sırada tebligatı bizzat alamayacak durumda olduğu veya iş yerinde olmadığı tespit edilmeden ve bu durum tebligat parçasına dercedilmeden, şirkette çalışan kişiye doğrudan tebligat yapılmıştır.

Somut olayda, davalı şirketi temsile yetkili kişinin o sırada tebligatı bizzat alamayacak durumda olduğu veya iş yerinde olmadığı tespit edilmeden ve bu durum tebligat parçasına dercedilmeden, şirkette çalışan kişiye doğrudan tebligat yapılmıştır.

1982 Anayasasının 36., 1086 sayılı HUMK'nun 73., 6100 sayılı HMK'nun ise 27 nci maddelerinde, taraflar dinlenmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden, karar verilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, mümeyyiz davalı şirket bakımından taraf teşkili yapılmadan, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı ... Ltd. Şti.'den alınarak davalı ... Ulus. Taş. ve Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21803, Karar No: 2024/18342, Tarih: 17.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/21803 E.  ,  2024/18342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/661 E., 2019/1135 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İTİRAZA KONU KARAR : Düzeltilerek onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Maddi hatanın düzeltilmesi talepli yazı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının18.11.2024 tarihli ve KD-2024/84532 sayılı yazısı ile özetle; Yüksek Daire kararında dosya içeriğine aykırı olarak gerekçe kısmında "...özellikle örgütsel içerikli ByLock yazışma içeriklerine..." ibaresine yer verilmek suretiyle yazım hatası yapıldığı için talepte bulunduğu anlaşılmakla;

Maddi hatanın düzeltilmesi talebi ve ekli dosya Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla talebin kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin KABULÜNE,

2-Dairemizin 01.04.2024 tarih ve 2022/961 Esas, 2024/4769 Karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, gerekçe bölümünde yer alan "özellikle örgütsel içerikli ByLock yazışma içeriklerine ” ibaresinin çıkartılması suretiyle ilamın DÜZELTİLMESİNE, 17.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15570, Karar No: 2017/704, Tarih: 30.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15570 E.  ,  2017/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre bir kimseye tebligat yapılabilmesi için evvela o dava veya takipte muhataba sözkonusu tebligattan önce usulüne uygun olarak bir tebligat yapılmış olması gerekir. Diğer bir anlatımla muhataba daha öncesinde usulüne göre herhangi bir tebligat yapılmamışsa sonraki tebligatların 35. madde kapsamında yapılması mümkün değildir. Kaldı ki, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince muhataba daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat olsa dahi, tebligat esnasında muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekir. Muhatabın adres kayıt sisteminde adresinin bulunması halinde sonraki tebligatların 35. madde kapsamında yapılması mümkün değildir.

Davalı ... a (kararda sehven soyadı Ulaş yazılmışsa da) gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de söz konusu tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır.

Dava dilekçesi davalı ... .'a “...” adresine çıkartılmış olup tebligat muhtaba bizzat tebliğ edilmiştir.

Yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu, ıslah dilekçesi ve gerekçeli karar da aynı adrese çıkartılan tebligatın iade edilmesi üzerine bu kez 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkartılmıştır.

06.03.2010 tarihli ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağında davalının "A..Apartmanı ..." adresinde ikamet ettiği tespit edildiği bildirilmiştir.

Ayrıca, davalı ....'ın kimlik numarası ruhsat ve poliçe bilgilerinde yazılı olup (T.C kimlik no:..ının adres kayıt sisteminde kayıtlı bir adresi var ise gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilmesi gerekmektedir.

O halde, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince adı geçen davalının güncel adresinin Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde araştırılarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7477, Karar No: 2012/13207, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7477 E.  ,  2012/13207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7963, Karar No: 2017/6236, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7963 E.  ,  2017/6236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (üç kez) mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2016 gün ve 2016/296 Esas, 2016/355 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen duruşma tutanakları ile gerekçeli hükümde mahkeme başkanı, üyeler ile zabıt katibinin ve müsnet suçtan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümle ilgili sanık müdafiin temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 27.03.2017 tarihli Ek kararda üye hakim ... (...) ile yazı işleri müdürünün ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/3604, Karar No: 2006/6274, Tarih: 12.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3604 E.  ,  2006/6274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Karşıyaka 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 20.12.2005

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre  davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, estetik ameliyat masrafı sübut bulmadığından bahisle red edilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Gerçekten, Dosya içerisinde Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Anabilim Dalından alınan 21.12.2002 tarihli yazıda estetik ameliyat uygulanabileceği belirtilmiş ve bunun için gerekli masraf açıklanmıştır. Kural, önceden tedavi giderlerinin istenmemesi, isede hazı hallerde, ileride yapılması zorunlu tedavi giderlerinin önceden istenmesi mümkündür. Ne uygulamada ve ne de öğretide aksine bir görüş mevcut değildir. Yeter ki, tedavi zorunlu olsun. Bu gibi durumlarda asıl olan beden bütünlüğünde bir zararın gerçekleşmiş olmasıdır. Somut olayda, davacının el ve ayaklarında yanık izlerinin mevcut olduğu, dolayısıyla bir zararın oluştuğu açıktır. Kişiye sağlık açısından eski duruma getirecek giderlerin istenmesi için bu yolda giderlere katlanılması gerekmez, meydana gelen eksiklik veya bozukluk zarar kavramı için yeterlidir.

Kaldı ki, davacının eylemiyle beden bütünlüğünde meydana gelen kalıcı nitelikteki bu bozukluğu gidermesi girişimi davalı yararınadır. Çünkü davacı bu yolda yapılacak tedavilere katlanmayı arzu etmekle davalının sorumluluğunu azaltabilecektir. Davalı, davacının bu haliyle çalışma gücünde meydana gelebilecek zarardan da sorumludur.

Bu nedenlerle, mahkemece davacının 1.000,00-YTL. olarak belirlenen  ameliyat giderinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  12.06.2006 gününde oybirliğiyle kararar verildi.