muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1201, Karar No: 2018/3030, Tarih: 27.03.2018

3- Davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yukarıda 2. bentte de açıklandığı üzere; davaya konu alacak şarta bağlı olduğundan, borcun muaccel olması da söz konusu olamaz. Dolayısıyla da; davaya konu olan alacak için zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın açıldığı tarihte davaya konu alacak hakkındaki şartın henüz gerçekleşmediği, buna bağlı olarak zamanaşımı süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden, ıslah edilen alacak tutarının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün ikinci bendde açıklanan nedenlerle davalı yararına, üçüncü bendde açıklanan nedenlerle davacı yararına HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.630’ar TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1828, Karar No: 2013/2951, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1828 E.  ,  2013/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan katılan sanık ...'in, kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ün, hakaret ve kasten yaralama suçlarından müşteki sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine, sanık ...'nin atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına dair Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2012 gün ve 2012/1228 Esas, 2012/1149 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından ve sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle basit cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümleri ile hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Tüm dosya içeriğinden ...'nin maruz kaldığı cinsel saldırı eylemi nedeniyle bağırdığını duyan çevre sakinlerinin ...'ı yakalaması üzerine, ...'nin, sona ermiş ve hal ve koşullara göre tekrarı mümkün olmayan haksız saldırının meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında, ...'a el ve ayağıyla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde onu yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık ...'nin haksız tahrik altında katılan ...'a karşı işlediği eylem nedeniyle TCK.nın 86/2, 29. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken koşulları oluşmadığı halde eyleminin meşru müdafaa niteliğinde olduğunun kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3334, Karar No: 2006/9247, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3334 E.  ,  2006/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 10.11.1995-30.4.2003 tarihine kadar oluşan boşlukların zorunlu ... sigortalılığından sayılmasının ve ...'luluğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6938, Karar No: 2012/11880, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6938 E.  ,  2012/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dairemizin bozma kararında; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olduğundan, inşaat mühendisi ve mimar bilirkişilerden oluşan kurul ile birlikte yeniden keşif yapılıp taşınmaza emsal karşılaştırması yöntemi ile değer biçilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, uygun emsal satış bulunamadığından bahisle, önceki raporda taşınmaza arazi niteliğine göre gelir metodu esas alınarak belirlenen m2 birim değerine, taşınmazdan kesilen düzenleme ortaklık payı oranında ekleme yapılmak suretiyle yasa ile belirlenen yönteme aykırı şekilde değer biçilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Gerede ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3933, Karar No: 2015/5851, Tarih: 26.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3933 E.  ,  2015/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.11.2013 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen davada davacılar vekili tarafından davalı aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen 7.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl dosya davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden birleştirilen dosya davacısı ... ile karşı taraftan kayyım vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin birleştirilen dosya davacılarından alınarak davalı kayyıma verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2325, Karar No: 2018/6640, Tarih: 09.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/2325 E.  ,  2018/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; kovuşturma evresinde beyanı alınırken bildirdiği en son adresi “...mah.....Merkez/Çanakkale” olan temyiz dışı sanık ...’ın yokluğunda verilen 15.01.2014 tarihli kararın tebliği için adı geçen sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde doğrudan MERNİS adresi olan “.... mah.... sok. No:1/3 İç Kapı No: 1N-14 Malkara/Tekirdağ” adresine “MERNİS Adresi” ibaresi ile çıkarılan ve merci tarafından Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümleri kapsamında şerh düşülmeyen tebligatın, dağıtıcı tarafından, kendiliğinden, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesinin usule aykırı olmasından dolayı sanık ...’a gerekçeli kararın başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliğ edilip, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17613, Karar No: 2012/129, Tarih: 11.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17613 E.  ,  2012/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2011 gün ve 2009/57 Esas, 2011/13 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılabilmesi mümkün görülmüş; suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydının getirtilmemesi, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20627, Karar No: 2014/22160, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20627 E.  ,  2014/22160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/219-2014/320

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8668, Karar No: 2023/2706, Tarih: 04.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8668 E.  ,  2023/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/556 Esas, 2021/914 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/322 E., 2016/807 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının asıl borçlu sfatıyla 04.05.2006 tarihli genel ticari kredi sözleşmesine istinaden 30.000,00 TL tutarlı kredi kullanıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalıya ve kefillere ihtarname gönderildiğini, ihtarnameye karşın borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 11.07.2016 tarihli dilekçesiyle davayı ıslah ederek dava değerini 80.233,84 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıdan kredi kullanmadığını, sözleşmenin sahte olarak düzenlendiğini, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığını, 04.05.2006 tarihli banka dekontundaki imzanın da sahte olduğunu, dayanak belgelerin sahteliği ile ilgili ceza davasının devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıdan kredi kullanmadığını, sözleşmenin sahte olarak düzenlendiğini, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığını, 04.05.2006 tarihli banka dekontundaki imzanın da sahte olduğunu, dayanak belgelerin sahteliği ile ilgili ceza davasının devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile banka soruşturma raporu ve Adli Tıp Kurumu raporlarından davalı krediyi kendisi kullanmamış olsa da bilerek ve isteyerek imzaları atmış ve kredinin başkaları tarafından kullanımını sağladığı, orta halli okuma yazma bilen, vasat zekaya sahip birisi dahi bir bankaya gidip kredi sözleşmesi imzalamanın neticelerini öngörebilmesi gerektiği davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 96 ncı maddesi kapsamında kendisine bir kusur izafe edilemeyeceğini de isbat edemediği, hatta Adli Tıp Raporu raporu tanzim edilene dek imza inkarı yoluna gittiği, davacı bankanın araç alımı için kullandırılacak bir kredide bankanın aracın markası modeli dahi belli olmadan, imzalar huzurda alınmadan önüne getirilen matbu belgelerle işlem yapması objektif özen borcuna aykırı olduğu, kredi lehtarına gerekli açıklamalar yapılmadığı, kredi lehtarı bizzat huzurlarında imza atmadığı ve kendisine imzanın sonuçları bildirilmediği, bu kapsamda hafif kusurlarından dahi sorumlu tutulması gereken banka özen yükümlülüğüne aykırılıktan sorumlu olduğu, davalı bankanın 1/2 oranında müterafik kusuru bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumunun raporunda dava konusu sözleşmedeki imzanın ve kredi ödeme makbuzundaki imzanın davalının eli ürünü olduğunun ispatlandığını, davacı bankaya müterafik kusur yüklenemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı banka tarafından, sahte belge ve delillerle ...ve Laloğlu Otomotiv adına kredi kullandırıldığı ve ödemenin bu kişilere yapıldığını, davacıya hiçbir ödeme yapılmadığını, davacı bankanın bu kişilerden tazminat talep etmediğini, olayda mağdur olan davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının kusuruna dayanak teşkil eden dosyada delil ve belgelerin olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç