muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19633, Karar No: 2021/14688, Tarih: 24.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/19633 E.  ,  2021/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında iki kez hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükmün esasını oluşturan 29.04.2016 tarihli kısa karar da hüküm kurulmasına karşın gerekçeli kararda hırsızlık suçlarına yer verilmediği kararın başlık delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında da hırsızlık suçlarına hiç değinilmediği anlaşıldığından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19996, Karar No: 2015/2829, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19996 E.  ,  2015/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7104, Karar No: 2011/17409, Tarih: 21.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7104 E.  ,  2011/17409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/03/2010 tarih ve 2009/10-2010/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekili tarafından taşıma sigortası poliçesi ile sigortalanan sigortalıya ait emtianın davalıların sorumluluğundaki araçla taşınması sırasında zayi olduğunu, sigortalıya 7.782,70 USD hasar tazminatı ödendiğini, keza emtianın yurt dışı resim ve vergilerin de teminat kapsamında olduğundan sigortalıya ödediği vergi karşılığı 20.128 TL ödendiğini, ileri sürerek hasar için ödenen 7.782,70 USD ile vergi olarak ödenen 20.128 TL’nın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Abdülaziz Göral, vergi ödemesinin usulsüz olduğunu, zira emtianın zayi olması nedeni ile ödenmesi gereken bir vergi bulunmadığı, gereksiz yere ödenen verginin kendisinden istenemeyeceğini, istenen tazminat ve faizin fahiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemenin davanın kabulüne dair 10.05.2006 gün ve 2005/233-2006/101 E.K sayılı kararı, Dairemiz'in 27/10/2008 tarih ve 2008/10032 -11832 sayılı ilamı ile "Taraflar arasındaki çekişme, ödenen bu gümrük vergisi ve resimden dolayı davalıların sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. O halde, davacının selefinin kaza nedeniyle taşınan akaryakıtın zayi olması sonucu Gümrük Mevzuatı gereğince doğan vergilerin Gümrük İdaresi tarafından talep edilmesi sonrasında ödeme yapmamak gibi bir hakkının olup olmadığının, süresinde bu işlemin iptali için dava açmış olsaydı talep edilen vergileri ödemek durumunda kalıp kalmayacağının, dolayısıyla davalılara rücu edip edemeyeceği yönlerinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu durum karşısında, uyuşmazlığın Vergi Hukuku çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinden Gümrük Mevzuatı ve Vergi Hukuku'nda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle dava konusu kazanın vergiyi doğuran olay niteliğinde olup olmadığının, bunun sonucu olarak davacının ve dolayısıyla davalıların zayi olan akaryakıt nedeniyle ödemeleri gereken vergi borçlarının bulunup bulunmadığının tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir." gerekesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olayın beklenmeyen hal veya mücbir sebep olarak kabul gördüğü, malın zayi olduğunun sabit olduğu, Gümrük Mevzuatı ve Vergi Hukuku çerçevesinde zayi olan bir mal nedeniyle davacının selefi tarafından yapılacak bir itirazın hukuki çerçevede haklı bir itiraz olacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, sadece vergi ödemesi ile ilgili istemin kabulüne dair ilk kararın davacı tarafıntan temyiz edilmemiş olması karşısında yükün zayii nedeniyle istenen tazminat yönünden davalılar yararına usulü müktesap hak doğmuş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19126, Karar No: 2015/7437, Tarih: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19126 E.  ,  2015/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/1756

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/180 (E) ve 2013/374 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 20/03/2013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların işbirliği içerisinde katılanın çatısındaki kiremitlere taş atarak kırılmasına sebep olup zarar verdikleri iddia edilen olayda; tüm dosya kapsamına, görgü tespit tutanağı,suça sürüklenen çocukların katılan tarafından suçüstü yakalandıklarına dair istikrarlı beyanlara göre mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısı ile o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Fiili işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuk T.. E.. hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak hesaplama yapılması gerektiği halde 31/2 fıkrası gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

2) Suça sürüklenen çocuklardan Erhan ve Mustafa Muhammet'e ilişkin olarak adli para cezasının hesaplanması sırasında TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 50 gün yerine 30 gün adli para cezası olarak hesap yapılması ve bunun da 52/2 gereği günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında 600 TL yerine 6.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Tarık'a ilişkin ise; 120 gün adli para cezası üzerinden TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılarak 80 gün adli para cezası bunun üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 inidirim yapılarak 66 gün adli para cezası olarak hesap yapılıp, bununda 52/2 gereği günlüğü 20 TL'den 1320 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 31/2 üzerinden indirim yapılması ve hesap hatası yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3)5395 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki "Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır." şeklindeki düzenleme gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuklar Tarık ve Erhan hakkında ayrıca 5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

3)5395 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki "Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır." şeklindeki düzenleme gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuklar Tarık ve Erhan hakkında ayrıca 5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

4) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 11. fıkralarına göre; çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği, ödenmeyen adli para cezasının tahsili için ilamın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahallin en büyük mal memurluğuna verileceği ve bu makamlarca da, söz konusu para cezasının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edileceğinin düzenlenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair ihtarda bulunulması suretiyle emredici hükümlere aykırı şekilde karar verilmesi,

5)5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ile o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6246, Karar No: 2023/1160, Tarih: 20.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6246 E.  ,  2023/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme

KARAR : Direnme

Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2017/3635 Esas, 2019/4940 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli 2014/364 E., 2016/173 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine kararı verilmiştir.

2. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli 2014/364 E., 2016/173 Karar sayılı kararının bir kısım katılanlar vekili, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi ve re'sen incelenmesi sonucunda Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2017/3635 Esas, 2019/4940 Karar sayılı kararıyla "sanıkların tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmaları gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine karar verilerek, sanıklar hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısı, katılanlar ...vekili ile katılan kurum vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısı, katılanlar ...vekili ile katılan kurum vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklardan ... ve ...'in kardeş oldukları, maktule ...'in ise sanık ...'in boşandığı eşi olduğu, müşterek dört çocuklarının bulunduğu, boşanma kararıyla birlikte çocukların velayetinin anne maktule ...'e verildiği, bu nedenle sanık ... tarafından nafaka ödenmeye başlandığı, maktulün 2013 yılında başka biriyle evlenerek Amasya iline yerleşmesi neticesinde müşterek çocukların babaları sanık ... ile kalmaya başladıkları ancak çocukların velayeti halen maktul ...'de bulunduğundan, sanık ...'in maaşından kesinti yapılarak ...'e ödeme yapılmaya devam edildiği, bu nedenle sanık ...'in Elazığ 1. Aile Mahkemesinde çocuklarının velayetini almak için açtığı davada duruşma günü belirlendiği sırada müşterek kız çocuklarının sevgi evlerine yerleştirildikleri, maktule ...'in duruşmadan bir gün önce Elazığ'a gelerek çocukları sevgi evinde ziyaret ettiği, olay günü ise, duruşmaya katılmak için Adliyeye geldiği, bunun öncesinde de, kolluk görevlilerinden koruma talep ettiği, duruşmada çocuklarının velayetini talep ettiği, duruşmanın ileri bir tarihe ertelendiği, adliyeden ayrıldıkları sırada adliyenin önünde tanık İsmet ve sanık ...'in maktule ...'e yeniden ödenen

nafakaları iade etmesini söyledikleri, bu nedenle aralarında tartışma yaşandığı, bu esnada polislerden bir kısmının bu kişilere müdahale etmek için, bir kısmının ise maktulün bineceği aracın hazırlanması için maktulün yanından ayrıldıkları, bu esnada sanık ...'in adliyenin dışından gelerek 1-1,5 metre mesafeden maktule ateş etmeye başladığı, toplamda 11 el ateş ettikten sonra polislerin müdahalesiyle eylemine son verdiği ve maktule ...'in bu yaralanmalar sonucu otopsi tutanağında belirtildiği şekilde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde bulunan görüntülerde sanık ...'ın sanık ...'e suçta kullandığı tabancayı verdiği, sanıklar ... ve...'in suçta kullanılan silahı sanık ...'a getirerek araçla adliye önünde bekledikleri kabul edilerek sanık ... hakkında töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etme, sanık ... hakkında töre saikiyle tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme suçlarından haklarında kamu davası açılmış ise de, sanıklar... ve ...'in suçta kullanılan silahı ...'e vermesi için arabalarının yanına gelen sanık ...'a verdiklerine dair görüntülerin net olmaması ve bu hususta başkaca da delil bulunmaması, bu durumda sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri konusunda şüphenin bulunması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar aşamalardaki beyanlarında üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanıkların beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıklar aşamalardaki beyanlarında üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanıkların beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Basit Krokisi, Uzmanlık Raporları, Görüntü İnceleme ve İyileştirme tutanaklarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2022 tarihli 2020/113170 numaralı tebliğnamesi ile direnme kararı yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların aşamalardaki tutarlı ve aksi kanıtlanmayan savunmalarda olay günü başka bir sebeple olay yerine geldiklerini belirttikleri, olayda kullanılan silahın sanıkların aracında getirildiği ve inceleme dışı sanık ... tarafından alınıp inceleme dışı sanık ...'e verildiği hususunun sabit olmadığı, sanıklar her ne kadar olay sırasında adliye civarında bulunmuşlarsa da suçun icrasını manen kuvvetlendirme veya suçta kullanılan silahı temin etme şeklinde maddi yardımda bulundukları hususunun dosyada bulunan delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde Mahkemenin sanıklara yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle verdiği beraat hükmüne ilişkin direnme kararı yerinde görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıkların yardımıyla gerçekleştirildiğinin tespit edilemediği, vicdanî kanının kuşkudan uzak ve kesin kanıtlara dayanmadan oluşmasının mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, kurum vekilinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/215 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2017/3635 Esas, 2019/4940 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/43 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, kurum vekili ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, kurum vekilinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'ın direnme kararının reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanıklardan ... Açık ile maktul ...'in daha önce evli oldukları ve müşterek çocuklarının dünyaya geldiği ancak bir süre sonra anlaşamayıp boşandıkları, çocukların velayetinin anneye verildiği, maktulün bir süre çocukları ile birlikte yaşadıktan sonra internet ortamında ... isimli kişi ile tanıştığı, bu kişi ile önce dini nikah yaparak birlikte yaşadığı daha sonra ise resmi nikahla evlendiği, ve çocukları ile birlikte ...'in memleketi olan Suluova'ya gelerek yerleştiği, çocuklardan ...'in bu evliliğe karşı çıkarak annesinin yanından ayrılıp babasının yanına gittiği kızların ise annede kaldığı, evlenme olayını öğrenen maktulün abisi ...'nin bu duruma sinirlenerek Suluova'ya geldiği ve yeğenlerini maktulün yanından alıp babalarına teslim ettiği ve sanık babaya ...'in evlendiğini bildirdiği, böylece sanık ve ailesinin de evlenme işinden haberdar olduğu, sanığın ve ailesinin bu durumu kabullenmeyerek ...'i aramaya başladıkları, ...'in yerini öğrenmek için çocuklara baskı yaptıkları

hatta ...'ı darp ettikleri bunun üzerine çocukların devlet tarafından sevgi evlerine yerleştirildiği, bu arada sanık ...'in çocukların velayetini almak için dava açtığı, ...'in yeniden evlenmesi nedeniyle ... ve akrabalarının maktulün ailesini suçladıkları, maktulün akrabalarının bu baskılara dayanamayarak Suluova'ya gelip maktulden baskı ile çocukların velayetinden vazgeçtiğine dair imzalı dilekçe aldıkları ancak çocukları ile görüştüğünde çocuklarının babaya teslim edilmek istemediklerini bildirmeleri üzerine bütün tehlikeleri göze alarak duruşmaya katılmaya karar verdiği ve öncesinde yurtta kalan çocuklarını ziyaret ettiği, yurtta görevli olan bir personelden sanık ...'in eski eşinin geldiğini öğrendiği, olay günü maktulü başkası ile evlenmesi nedeniyle öldürmek için plan yaptıkları ve bu işin sanık ...'in kardeşi ... tarafından yerine getirilmesini kararlaştırdıkları, Adliyeye silah sokulması ve getirilmesi sorunlu olduğundan korucu ve korucubaşı olan sanıklar ... ve...'in bu işi üstlendiği sabah erkenden araçla adliyenin önüne gelip bekledikleri, ..., ..., ... ve ...'in adliyeye girdikleri, duruşmada maktulün dilekçesinin kendine zorla imzalatıldığını ve çocukların velayetini vermek istemediğini söylemesi üzerine duruşmanın ertelendiği, bu sırada adliyeye girip çıkan sanık ...'ın gelişmeleri takip ettiği ve araçta bekleyen sanıklar ... ve...'in yanına gelerek tabancayı aldığı ve götürüp ...'e teslim ettiği, ... ve ...'in koruma olarak gelen polislerin dikkatini dağıtırken sanık ...'in silahla ...'e ateş ederek öldürdüğü olayda sayın çoğunluk sanıklar ... ve...'in beraatine dair kararın onanmasına karar vermiş ise de bu karara katılmıyorum.

Şöyle ki; sanık ..., sanıklar ... ve ...'in öz amcası olup tanık beyanlarına göre maktulün başkası ile evlenmesi üzerine bunu en çok sorun yapan ve maktulün ailesini defalarca tehdit eden kişidir. Sanıklar olay günü adliyenin önüne gelerek saatlerce beklemesinin nedenini açıklayamamışlardır. Sigorta ve resmi işlemler için geldiklerini savunmuşlar ise de bu işlere dair bir kanıt sunmamışlardır. Duruşmaya gelenleri duruşma sonrası alıp götürmek için bekledikleri hususu hayatın olağan akışına aykırıdır. ...'ın silahı sanıkların aracından aldığı görüntülerde tam olarak görünmese de araçtan ayrıldıktan sonra ...'e bir cisim teslim ettiği sabittir. Sanıkların olaydan sonraki konuşmalarından olayı tasarladıkları sabit olup, ...'in başkası ile evlenmesine en çok içerlenen ve sürekli tehdit eden sanık ...'in bu işten haberinin olmaması mümkün olmayıp adliye önünde iş bitene kadar bekleyerek ve silahı getirerek diğer sanıkların fiiline yardım ettikleri gibi olaydan sonrada sanık ...'ı araçla oradan uzaklaştırmak suretiyle fiilden sonrada yardım ettikleri anlaşıldığından her iki sanığın da TCK'nin 82/1-d, 39. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.