muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30748, Karar No: 2018/6453, Tarih: 13.03.2018

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bilirkişi raporunun düzenlenmesinin ardından sunulan 20/10/2015 havale tarihli dilekçede ise, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından davaya belirsiz alacak davası olarak devam edildiği; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise, davanın türünün kısmi dava olarak ıslah edildiği ve ayrıca miktarların da ıslah yoluyla yükseltildiği ifade edilmiştir. Belirsiz alacak davası, niteliği gereği baştan itibaren tam eda davasıdır. Davacının bahsi geçen ıslah talebinin ise, 6100 sayılı Kanun’un 180. maddesinde düzenlenen şekilde davanın tamamen ıslahı olmadığı, keza yeni bir dava dilekçesi sunulmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, davacı vekilinin davanın türüne yönelik gerçektirdiği kısmi ıslahı, hukuken geçersiz olup; eldeki dava tüm alacaklar yönünden belirsiz alacak davası olma özelliğini devam ettirmektedir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından; dava dilekçesinde deliller arasında tanık anlatımlarına da dayanılmış olmasına göre, tanık anlatımlarına dayalı olarak kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olacağından ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise; davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek varsa para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, fesihten önce kendisine tanınması gereken kanuni ihbar süresini, hak kazandığı izin süresini ve çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Anılan sebeplerle, dava konusu edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davacı tarafça belirlenebilir nitelikte olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücreti alacağı noktasındadır.

Dosyaya takograf kayıtları sunulmuş olup, mahkemece teknik bilirkişi vasıtasıyla kayıtlar çözümlenmiştir. Hesap bilirkişisi raporunda da, bu kayıtların esas alındığı belirtilerek fazla çalışma ücreti talebinin değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, hesap bilirkişisi raporunda yer alan, takograf kayıtlarına göre yapılan fazla çalışma ücreti alacağına yönelik değerlendirmenin dikkate alınmadan fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi yerinde değildir. Anılan sebeple, kural olarak haftalık kırkbeş saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılması gerektiği; gece çalışması bakımından ise günlük yedibuçuk saati aşan çalışmanın fazla çalışma sayılması gerektiği hususları da gözden kaçırılmadan, hesap bilirkişisi raporunda yer alan fazla çalışma ücreti hesabı denetlenmeli ve bir sonuca gidilmelidir.

4-Hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının 249,50 TL tutarında hesaplanmış olmasına göre, mahkemece anılan alacağın 349,50 TL tutarında hüküm altına alınması bir diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, davalılar yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3902, Karar No: 2017/7968, Tarih: 25.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3902 E.  ,  2017/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1,50/1-a-4, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesiz sanığın idaresindeki motosiklet ile olaydan 1 saat 26 dakika sonra alınan alkol raporunda 0.70 promil alkollü olarak ( olay saati itibari ile 91.5 promile denk gelir) gece vakti, aydınlatma olmayan, meskun mahalde, 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, 30 cm genişliğindeki banketi olan yolda arkadaşı ... ile birlikte yaya olarak yürüyen ölene arkadan fren izi olmadan çarptığı olayda; sanığın alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve dışa yansıyan davranışlarına ilişkin bir tespite yer verilmediği gibi kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla; kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana gelmediği ve bilinçli taksirin koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma öneren (1) nolu görüşe ve tali kusurlu sanık hakkında cezanın alt sınırdan verilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye ve cezanın ertelenmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin ise sanığın asli kusurlu olduğuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5607, Karar No: 2011/6053, Tarih: 18.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5607 E.  ,  2011/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak öldürmeden TCK.nun 82/1-a, 62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan uyarlama talebinin reddine dair (AFYONKARAHİSAR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/12/2010 gün ve 250/315 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak tasarlayarak öldürme ve ruhsatsız tabanca taşımak suçundan yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 07/02/2006 gün ve 2006/10-11-12 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama davasında hükümlünün, hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunduğu dikkate alınarak, kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi için kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "kesinleşen hükümde yer alan 1400.TL maktu ve 1000.TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana

verilmesine, 270.TL nispi harç ile 49,65.TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN, usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/95, Karar No: 2007/94, Tarih: 28.02.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/12-95 E., 2007/94 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/12-95 E., 2007/94 K.**

**- HÜKMİ ŞAHISLARA VE TİCARETHANELERE TEBLİGAT

- HÜKMİ ŞAHISLARIN MEMUR VE MÜSTAHDEMLERİNE TEBLİGAT

- TEBLİĞ İMKANSIZLIĞI VE TEBELLÜĞDEN İMTİNA**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 12 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 13 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "ödeme emrinin usulsüz tepliğ edildiği iddiasına dayalı şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.11.2005 gün ve 2005/580 E, 1694 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 11.04.2006 gün ve 2006/4569 E, 7591 K. sayılı ilamı ile,

(...Alacaklı H…

…. Bankası AŞ. vekili tarafından borçlu F…

….. Fab. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında rehnin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan icra takibinde adı geçene gönderilen örnek 50 nolu ödeme emrinin (adresin kapalı olduğundan) bahisle 7201 Sayılı Kanunun 21.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Borçlu vekili tarafından yapılan tebligatın 7201 Sayılı Kanunun 12, 13 ve Tebligat Tüzüğünün 17-18. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüş ve takipten 15.04.2005 tarihinde haberdar olunduğu belirtilerek tebliğ tarihinin düzeltilmesi isteminde bulunulduğu tesbit edilmiştir. İcra Mahkemesince tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanunun 21. ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddelerine aykırı olduğu gerekçesi ile istemin kabul edildiği görülmektedir.

Hükmi şahıslar adına ve bunların ticaret sicilinde yazılı adreslerine gönderilen tebligatların 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun Tüzüğün 28. maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin belirlenmesi ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz.

O halde, Mahkemece tebliğ adresinin borçlu şirketin ticaret sicilinde yazılı adresi olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9814, Karar No: 2023/1113, Tarih: 26.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/9814 E.  ,  2023/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/296 E., 2010/112 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

I. Davalı GIC Dünya Sigorta A.Ş'nin tasfiye halinde olduğu anlaşılmış olup gerekçeli kararın tasfiye memuruna tebliğ edilerek,

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise saklama kararı veren Mahkemesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

II. Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/109 Esas sayılı ilgili dosyasında davalı ...'ın vekili Avukat ...'in vekillikten istifa ettiği anlaşılmış olup davalı vekilinin istifa dilekçesi verip vermediği, davalıya bu dilekçesinin tebliğ edilip edilmediği durumlarının belirlenmesi, davalı ... vekilinin istifa ettiğinin tespiti halinde davalı ...'a gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

III. Kararı davacı ... 24.04.2022 tarihinde Avukat ...'ı vekil olarak tayin edildiği, 06.05.2004 tarihinde Avukat ... ...,... ve ...n vekil olarak tayin edildiği anlaşılmaktadır. Avukat ... tarafından tüm davacılar adına karar temyiz edilmiştir. Davacı ...'ü vekil olarak Avukat ...'ın temsil yetkisinin devam edip etmediği anlaşılamamaktadır.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak

a) Vekâletnamenin veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için temyiz dilekçesini sunan vekile kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise vekil tarafından verilen temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış temyize muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde kararı temyiz etmemiş sayılacağı şerhini içeren davetiye ile davacı (...) asıla tebliğ edilmesi,

IV. Bir kısım davacıların yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında bir kısım davacıların reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, reşit olan bir kısım davacılara ait vekaletnamenin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının reşit olan bir kısım asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra usulî işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi,

gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10691, Karar No: 2015/19667, Tarih: 03.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10691 E.  ,  2015/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/198399

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2014/125 (E) ve 2014/212 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti, yakınana ait kilit altına alınmış kamyonetin muhkem cam fitillerini sökmek suretiyle arka koltuktaki yağ kolilerini çalmak biçimindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522, 55/3. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerine uyarınca belirlenen 15 yıllık dava zamanaşımınına göre açıkça suça sürüklenen çocuğun lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdiği eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.12.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 09.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının 24.05.2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, düşme kararı yerine yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3534, Karar No: 2013/646, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3534 E.  ,  2013/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, bu suça yardım ve azmettirme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-Sanık ... için, a-5237 sayılı TCK.nun 82/1-a,29, 62,63 ve 54 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

b-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1,63,54 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

c-5237 sayılı TCK.nun 151, 62 ve 52 maddeleri uyarınca 2.000 TL adli para cezası, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına.

2-Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 39, 29, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, bihakkın tahliyesine.

3-Sanık ... için, a-5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 39, 29, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, bihakkın tahliyesine.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle beraatine.

4-Sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme suçu nedeniyle, sanık ... hakkında da tasarlayarak öldürme ve mala zarar verme suçu nedeniyle beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Katılan ... vekilinin yasal yetkisinin bulunmaması, sanık ... vekilinin de yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı temyiz talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b-Sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirten ...'nun davaya katılmasına karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

c-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olduğundan CMK.nun 231/12. maddesi gereğince hükmün mahallinde değerlendirilmesi için incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

d-Katılan ... vekilinin, yasal yetkisi bulunmadığından, sanıklar Raşit ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

e-Sanık ... müdafiinin sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

f-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan adli para cezası miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.a-Sanık ... hakkında maktule yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar Meryem hakkında maktule karşı tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat kararlarının incelenmesinde;

2.a-Sanık ... hakkında maktule yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar Meryem hakkında maktule karşı tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat kararlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktule yönelik "tasarlayarak öldürmeye yardım" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından açılan kamu davalarında elde edilen delillerin her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetlerine yeter, kesin ve inandırıcı nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri açıklanarak beraatlerine hükmolunmuş, incelenen

dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, suç vasfına yönelen, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B-Sanıklar Raşit hakkında maktule yönelik tasarlayarak öldürme, sanık ... hakkında maktule yönelik tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktule yönelik "tasarlayarak öldürme" ile sanık ...'in maktule yönelik "tasarlayarak öldürmeye yardım" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, suç vasfına, sanık ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;