muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22811, Karar No: 2020/8361, Tarih: 17.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22811 E.  ,  2020/8361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.03.2009-21.07.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde beton mikser şoförü olarak çalıştığını, son maaşının net 1.850,00 TL olduğunu, haftanın 7 günü beton döküm işinin bitimi ile bağlantılı şekilde 07.00-23.00 / 24.00 saatleri arasında çalıştığını, izin kullanmayan davacının; fazla çalışma, hafta tatili, resmi tatil, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini, 2015 Temmuz ayında hizmet dökümü alan davacının; Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin düşük ücret üzerinden ödendiğini, işe sürekli girdi çıktı yapıldığını, dönem dönem davalı şirketin organik bağ içinde olduğu başka şirketlerde bildiriminin yapıldığını öğrendiğini ve ... 2.Noterliği'nin 21.07.2015 tarih ve 04463 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş sözleşmesini tek taraflı ve haklı olarak feshettiğini, buna rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla; kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmındagerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmındagerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraların tamamen farklı oldukları görülmekle, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre hükmedilen kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın tekrar hüküm altına alınması gerekir.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1154, Karar No: 2014/7226, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1154 E.  ,  2014/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2012 (EK KARAR: 26.11.2013)

NUMARASI : 2012/49-2012/284

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun

yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4176, Karar No: 2022/1931, Tarih: 09.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4176 E.  ,  2022/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

Taraflar arasındaki tapu iptali-tescil ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davacının taleplerinin ayrı ayrı reddine ilişkin kararın, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacı ... ile dava dışı ... ... arasında 29.08.1991 tarihinde Eskipazar Noterliğinde 2466 yevmiye numaralı "Düzenleme Zilyetliğin Devrine Dair Senet" düzenlenerek ... ...’ın davacı ...'ya kadimden beri zilyedinde bulunan Çankırı ili Eskipazar ilçesi Hanköyü Yörük mahallesinde kain Kıraç Mevkii doğusunda dere, batısında ... ... kuzeyinde ... ... ve Güneyinde ... ... ile çevrili 6000 m² yüzölçümlü taşınmaz ile doğusunda ... ... batısında ve kuzeyinde ... ... ve Güneyinde çay ile çevrili 3000 m2 yüzölçümlü iki parça halindeki taşınmazı 1.000.000 lira bedel ile satarak zilyetliğini devrettiğini, söz konusu taşınmazların davacının zilyetliğinde ve mülkiyetinde bulunurken kadastro tespiti esnasında davalı ...'ın 120 ada 12 parsel de kayıtlı 3000 m2 taşınmazı kendi adına tespit ve tescil ettirdiğini, ancak taşınmazın zilyedi ve gerçek sahibinin müvekkili ... olduğunu ileri sürerek 120 ada 12 parsel de kayıtlı 3000 m2 taşınmazın davalı ... adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı adına tescil edilmesine, davalının adına tapu tescil tarihinden itibaren fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 500 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davalının dava konusu taşınmazı uzun yıllardan beridir nizasız ve fasılasız kullandığı ve ekip biçtiğini, 120 ada 12 parselde kayıtlı taşınmazı davalının 05.05.1990 senesinde önceki maliki ... ...’tan o günkü para değeri ile 425.000.000 TL’sına satın aldığını, davacının bu yerle ilgili ne Noterde yaptığı düzenleme şeklinde zilyetliğin devrine dair senet ile satış işleminde ne de daha sonra bu güne kadar iddiasının ve kullanımının olmadığını, davacı tarafın bu yerin davalıya ait olduğunu ve ilk malik olan kayınpederi ... ...’ın dava konusu taşınmazı daha önce davalıya bedeli karşılığında sattığını bildiği için de kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Eskipazar Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli ve 2017/39 Esas, 2018/80 Karar sayılı kararıyla, dava konusu edilen taşınmazın zilyetliğinin devrine ilişkin iki ayrı senet bulunduğu, senetlerin hangisinin geçerli olduğu hususu ile zilyetliğin devrinin hangi tarafa geçerli olduğunun değerlendirilmesi gerekmekte olduğu, davalının dayanmış olduğu 05/05/1990 tarihli senette "4.000m²lik doğusu ... ... ve ... ... tarlası, batısı ... ... tarlası, güneyi ... ve ... ... tarlası, kuzeyi köy yolu ve dere" olan tarlanın zilyet ... ... tarafından ...'a satılmış olduğunun görüldüğü, diğer yandan davacı tarafın dava dilekçesi ekinde bulunan 29/08/1991 tarihli senette ise "Kıraç Mevkiinde doğusu dere, batısı ... ..., kuzeyi ... ... ve güneyi ... ... ile çevrili 6.000m²lik" taşınmazı zilyet ... ... tarafından ...'ya satılmış olduğunun görüldüğü, 09/01/2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davalı tarafından sunulan 05/05/1990 tarihli senedin dava konusu taşınmaz ile aynen uyduğu, davacı tarafından sunulan 29/08/1991 tarihli senedin ise dava konusu taşınmazın kuzeyinde bulunan dava dışı 120 ada 7 parsel ve dava konusu 120 ada 12 parseli birlikte kapsadığı, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere dava konusu taşınmazın 1990 yılında davalı tarafından zilyet ... ...'tan satın alındığı ve ... ... tarafından zilyetliğin tarafa devir edildiği, devirden sonra eski zilyet ... ... ya da davacının dava konusu taşınmaz üzerinde tasarrufunun bulunmadığının beyan edildiği, hem davalı tanığı hem de senette imzası bulunan şahit ... Köşe'nin ise davalının taşınmazı satın aldığı sene taşınmaz üzerinde ekinin bulunduğunu ve davalının da ev yapmak için acele etmesi nedeni ile zararını karşılamak sureti ile ekini bozarak evi yapmaya başladığını beyan ettiğinin görüldüğü, bu halde davalı tarafın satın almadan sonra zilyetliğin devir aldığına ilişkin herhangi bir kuşkunun bulunmadığı, davalının ise taşınmaz üzerinde zilyet olduğunu gösteren herhangi bir delillin dosya kapsamında yer almadığı, kaldı ki davaya dayanak olarak sunulan zilyetliğin devri senedinin yapıldığı tarih olan 29/08/1991 tarihinde taşınmazın ... ... tarafından zilyetliğinin davalı tarafa devredilmiş olduğunun değerlendirildiği, bu halde zilyetliğini devretmiş bulunan ... ...'ın mülkiyet hakkı bulunmayan taşınmaz üzerinde yeniden devir ve tasarruf etmesinin geçersiz olacağı bu devir ve tasarrufta devralanın hak sahibi olamayacağı, varsa koşullarının oluşması halinde geçersiz devre ilişkin zararını devredenden sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca isteyebileceği ancak yeni malike karşı ileri sürülebileceği bir hakkının bulunmadığı, davacı taraf önceki malik ... ..

... ...'ın mülkiyet hakkı bulunmayan taşınmaz üzerinde yeniden devir ve tasarruf etmesinin geçersiz olacağı bu devir ve tasarrufta devralanın hak sahibi olamayacağı, varsa koşullarının oluşması halinde geçersiz devre ilişkin zararını devredenden sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca isteyebileceği ancak yeni malike karşı ileri sürülebileceği bir hakkının bulunmadığı, davacı taraf önceki malik ... ... tarafından dayanak senetten daha önce satın almanın gerçekleşmiş olduğu iddiasında bulunmuş ise de bu yönde dosyaya yansıyan ve bu iddiayı destekleyen delilin yer almadığı, her ne kadar davacı vekili tarafından 09/07/2018 tarihli celsede tapu iptal tescil talebinin mümkün olmaması halinde satış bedelini davalıdan tahsilini talep ettiklerini beyan etmiş ise de dava dilekçesinde buna ilişkin açık taleplerinin bulunmadığı, daha sonradan usulünce yöneltilen bu talep yönünden ıslah taleplerinin de olmadığı, ayrıca yukarıda da açıklandığı üzere satış bedelinin şartların varlığı halinde satın alınandan istenilmesi gerektiği gerekçesiyle, ispat olunamayan davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; tapusuz taşınmazın mülkiyetinin zilyetliğin devri ile geçtiğini, davacıya ait 29.08.1991 tarihli noterlikçe düzenlenen senedin mahallinde yapılan keşifte uygulandığı ve fen bilirkişi raporuna göre de dava dışı 120 ada 7 sayılı parsel ile dava konusu 120 ada 12 sayılı parsele uyduğunun belirlendiğini, zilyetlik devir senedi ile taşınmazın davacıya devredildiğini, senedin noterlikçe düzenleme şeklinde yapılmış senet olup muvazaa yada hile ile yapılmış olmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin 19/12/2019 tarihli ve 2019/1891 Esas, 2019/1925 Karar sayılı kararıyla, dava konusu 120 ada 12 sayılı parselin öncesinde ... ...'a ait ve zilyedinde olduğu, ... ... tarafından 05.05.1990 tarihli satış senedi ile davalı ...'a bedeli karşılığında satılarak zilyetliğin devredildiği, satış senedi ve içeriğinin tanık olarak dinlenen senet tanıkları beyanları ile de doğrulandığı, taşınmazı 1990 yılında satın alan davalı tarafından üzerine ev ve diğer muhdesatları yaparak tespit tarihine kadar malik sıfatı ile ilk malik ile birlikte 20 yılı aşkın malik sıfatı ile zilyet bulunduğu, davalı ... hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zileyetliği ile taşınmaz iktisap şartlarının gerçekleştiği, davacı taraf her ne kadar 29.08.1991 tarihli noterlik “Düzenleme Zilyetliğin Devir Senedine” dayanmış ise de, öncesi senetsiz olan taşınmazda zilyetliğin devedilmesi halinde senede değer verilebileceği oysa davacının taşınmaza hiç bir zaman zilyet olmadığının ve taşınmazın daha öncesinde ilk malik tarafından davalıya satılıp zilyetliğinin devredildiğinden ilk malikin taşınmazda hakkının kalmadığının belirlendiği, böylece davacı hakkında zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği, kaldı ki ecrimisil talebi yönünden davalının taşınmazı tapu maliki sıfatı ile kullanması nedeniyle zaten ecrimisile de hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, (IV/2.) numaralı paragrafta yer verilen istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme