muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12871, Karar No: 2024/7257, Tarih: 01.10.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın çok olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın 10.04.2019, 08.05.2019, 11.05.2019, 09.06.2019, 14.06.2019, 30.07.2019 tarihlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaya veya kullanma eylemini gerçekleştirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/443 Esas, 2019/815 Karar sayılı dava dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın denetim sürecinde yeniden kullanmak için uyuşturucu bulundurma eylemi gerçekleştirmek suretiyle ihlal edildiği belirtilerek temyiz incelemesine konu eylemler bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan dava açıldığı anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 5 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet kararı usulüne uygun bulunarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 2019/443 Esas, 2019/815 Karar sayılı dava dosyasındaki iddianame tarihinin 31.05.2019 olduğu, bu tarihten sonra gerçekleştirildiği anlaşılan 09.06.2019, 14.06.2019 ve 30.07.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma veya kullanma eylemlerinin ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerine esas alınarak hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayların intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli, 2023/2097 Esas, 2023/1908 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4792, Karar No: 2014/21586, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4792 E.  ,  2014/21586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/320-2013/681

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1402, Karar No: 2016/9036, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1402 E.  ,  2016/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/831-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde, getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve belirlenen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda, hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22023, Karar No: 2017/3820, Tarih: 10.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22023 E.  ,  2017/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralandığını, sol ayağının beş yerden kırıldığını ve davacının aksayarak yürüyebildiğini, uzun süre tedavi nedeniyle çalışamayan davacının manevi olarak zarar gördüğünü, davalı sürücünün kazada asli kusurlu olduğunu belirterek 100.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... Ltd. Şti. vekili, davalı sürücüye atfedilen tam kusuru kabul etmediklerini, davacının ehliyetsiz araç kullanmakla kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle kalıcı sakatlık oluştuğu iddiasının da gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Otom. Pet. Tur. Tic. San Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle dosya kapsamına ve oluşa uygun bulunan uzman bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (eski BK md. 47) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Otom. Pet.

Tur. Tic. San Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 632,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2761, Karar No: 2015/6472, Tarih: 25.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2761 E.  ,  2015/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/96-2012/96

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiracı tarafından kira sözleşmesinin feshi nedeniyle peşin ödenen kira bedelleri yönünden menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın A.. A.. ve E.Eğitim Öğretim ve Yayıncılık Hizmetleri Tic. Ltd.Şti yönünden kısmen kabulüne, davacının 9.800 TL borçlu olmadığının tespitine, diğer davalı şirket yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde; davalı Aycan' ın kendisini diğer davalıların yetkilisi olarak tanıttığını, davalı ile Körfez Dersium Dershanesinde kantin işletmek üzere kira sözleşmesi yapıldığını, davalıya 7.000 TL nakit ve diğer davacıya ait 24.10.2008 tarihli . seri numaralı 3.000,00 TL bedelli, 27.10.2008 tarihli ÇR303192 seri numaralı 3.000,00 TL bedelli, 31.10.2008 tarihli .seri numaralı 3.500,00 TL bedelli ve 24.11.2008 tarihli . seri numaralı 9.500,00 TL bedelli çeklerin verildiğini, kantinin davalının taahhüt ettiği dolulukta çalışmadığını, davalılara bu hususta ihtar gönderildiğini, davalıların ise bu sırada kantini 3. şahıslara kiraladığını, nakit ve çek yolu ile ödenen ödemelere ilişkin borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir. Davalılar vekili sözleşme serbestisi uyarınca iddiaların haksız olduğunu, sözleşme madde 6 uyarınca kira bedellerinin iadesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın A.. A.. ve E. Eğitim Öğretim ve yayıncılık hizmetleri Tic. Ltd.Şti yönünden kısmen kabulüne, davacının taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarih olan 02.02.2009 tarihine kadar kira borcu olduğu tespit edilerek davacının 9.800 TL borçlu olmadığının tespitine, diğer davalı şirket yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı taşınmazı 15.10.2008 tarihinde tahliye ettiğini savunmuş, davalılar vekili 14.10.2008 tarihinden itibaren kantinin çalıştırılmadığını belirtmiş ve taşınmazın yeniden kiralanmasına dair gazete ilanı verdikleri anlaşılmıştır.

Davacı taşınmazı 15.10.2008 tarihinde tahliye ettiğini savunmuş, davalılar vekili 14.10.2008 tarihinden itibaren kantinin çalıştırılmadığını belirtmiş ve taşınmazın yeniden kiralanmasına dair gazete ilanı verdikleri anlaşılmıştır.

Davacı ile davalı A.. A.. arasında imzalanan 15.6.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede taşınmazın kantin olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Taşınmazın 15.10.2008 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Kiralanan erken tahliye edildiğine göre kural olarak kiracı, kira dönemi sonuna kadarki kira parasından sorumludur. Ancak Türk Borçlar Kanun'unun 114 maddesi göndermesi ile aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca kiraya verenin de zararın artmasına neden olmaması gerekir. Kiracının sorumluluğu kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda yeniden kiraya verilebileceği süre kadardır. Esasen kanun koyucu tarafından bu kural 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 325. maddesi ile kanun hükmü haline getirilmiştir. Bu durumda Mahkemece kira sözleşmesine konu taşınmazın aynı şartlarla ne kadar süre içinde kiraya verilebileceği uzman bilirkişi aracılığıyla tespit edilerek, tespit edilecek bu makul süre kadar kira parasından kiracının taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarih aşılmadan sorumlu tutulması gerekirken, makul kiraya verme süresi tespit edilmeden davacının taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarihe kadar kira alacağından sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/339, Karar No: 2012/5620, Tarih: 11.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/339 E.  ,  2012/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... köyü 102 ada 44 parselin davalı olduğu kadastro mahkemesinin 2006/7 sayılı dosyasının bulunduğu yerden getirtilmesi;

2) Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda taşınmazların yakın tarihli memleket haritasındaki konumları gösterilmemiştir.

Bu nedenle, dava dosyasının raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişiye verilerek keşif sırasında 1980'li yıllara ait memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14176, Karar No: 2011/328, Tarih: 24.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2006/14176 E.  ,  2011/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar mahkemece soyut değerlendirme yapılmış ise de, 765 sayılı TCK açıkça lehe olduğu görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması, sanık hakkında verilen özgürlüğü bağlayıcı ceza, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilirken, suç tarihi itibariyle günlüğü 6 TL. yerine 7.269.000 TL’den hesaplanarak fazla cezaya hükmolunması,

2- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ağır para cezasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘adli para cezasına’’ cümlesinin eklenmesi sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan 872.280.000 L. adli para cezasının, 720 TL. adli para cezasına dönüştürülmesi, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ karar verilmesi suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1795, Karar No: 2017/2143, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1795 E.  ,  2017/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13956, Karar No: 2024/605, Tarih: 25.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13956 E.  ,  2024/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/162 E., 2023/154 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/121 E., 2021/316 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA