muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/36200, Karar No: 2023/331, Tarih: 25.01.2023

A. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istekleri;

1. Bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığına,

2. Eksik ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğine, katılanın iki farklı imzasının bulunduğundan bahisle paraf niteliğindeki imzası ile atılmış başka mukayese imza örnekleriyle birlikte yeni bir bilirkişi istemlerinin yerine getirilmediği ve sübuta,

3. Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz istekleri;

1. Sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, diğer sanıklara verilen cezaların da caydırıcı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un borçlu, sanık ...'ın alacaklı, katılan ...'in kefil olarak gözüktüğü 20.09.2010 tanzim tarihli 20.10.2010 ve 30.11.2010 ödeme tarihli iki adet senedin ... tarafından ciro edilerek sanık ...'ya verilmesi, sanık ... tarafından da borcun ödenmemesi üzerine sanıklar ..., ... ve katılan ... aleyhine icra takibine konulması üzerine katılanın imza ve borca itiraz etmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında 3 sanık hakkında iştirak iradesi içerisinde atılı suçları işlediklerinden bahisle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ..., kooperatifin işleri için kişisel olarak düzenlediği senetlerdeki imzaların katılana ait olduğunu, bu senetleri kooperatifin inşaat işlerini yapan ... İnşaat yetkilisi ...'a verdiklerini, bu kişinin de taşeronu olan sanık ...'e verdiğini, sanık ...'yı tanımadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Sanık ...'ın, suça konu senetlerin katılan ile aynı ortamda bulundukları sırada katılan tarafından imzalandığını, tanık...'e verilen senetlerin bu kişi tarafından kendisine verildiğini, kendisinin de senetleri sanık ...'ya verdiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Sanık ...'nın, suça konu senetleri malzeme almak için borç isteyen ve elektirik işleri yapması nedeniyle tanıdığı sanık ...'a verdiği borç karşılığında Münür'den aldığını, senetler ödenmeyince icraya koyduğunu, ... dışındaki kimseyi tanımadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Katılan ...'in, daha önce sanık ...'un başkanlığını yaptığı kooperatifte ikinci başkan olarak görev yaptığını, usulsüzlükler görünce görevden ayrıldığını, sanıkların daha sonra imzasını taklit ederek senet düzenlediklerini ödeme emrinin gelmesi ile öğrendiğini beyan etmiştir.

6. Tanık olarak dinlenen ...'ın, kooperatifin işlerini yapan ... İnşaatın yetkilisi olduğunu, ...'ın şirketin taşeronluğunu yaptığını, ödeme alamadıkları için ...'a ödeme yapamadıklarını, suça konu senetlerin kendisinin de onayı alınarak ve yanlarında olduğu halde sanık ... ve katılan ... tarafından imzalanarak hazırlanmış olduğunu ve ...'a verildiğini beyan etmiştir.

7. Sanık ...'nın sanıklar ... ve ... ile katılan ... aleyhine ... 30. İcra Müdürlüğünün 2011/657 esas sayılı dosyası ile icra takibine başladığı anlaşılmıştır.

7. Sanık ...'nın sanıklar ... ve ... ile katılan ... aleyhine ... 30. İcra Müdürlüğünün 2011/657 esas sayılı dosyası ile icra takibine başladığı anlaşılmıştır.

8. Katılanın imza itirazında bulunması üzerine ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/139 Esas ve 2011/1062 Karar sayılı kararı ile katılan adına atılan imzaların ona ait olmadığından bahisle takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

9. İcra Hukuk Mahkemesinde alınan ... bilirkişinin düzenlediği 27.12.2011 tarihli raporda "...kefil adına atılan imzanın ...'e ait olmadığının",

... Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ... bilirkişinin düzenlediği ....02.2013 tarihli rapora göre "borçlu ve kefil adlarına atılan imzaların ...'in elinden çıkmadığı ve belgenin iğfal kabiliyetinin olduğunun...",

Sanık ... tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 67 inci maddesi uyarınca Mahkeme'den aldığı izin doğrultusunda dosyaya sunduğu 3 kişilik bilirkişi heyetinin hazırladığı 10.05.2013 tarihli raporda "......'in iki farklı kaligrafide imza attığı, suça konu belgeler üzerindeki ... adına atılan imzaların bu kişinin eli ürünü olduğunun...", Bozma kararında yeniden rapor alınmasının istenmesi üzerine ....02.2013 tarihli raporu düzenleyen bilirkişinin hazırladığı 15.10.2020 tarihli raporda "... adına atılan imzanın bu kişiye ait olduğu, ... adına atılan imzanın bu kişiye ait olduğu, ... adına atılan imzanın bu kişinin elinden çıkmadığı, senedin ön yüz yazı ve rakamları ile arka yüzündeki ... yazısının adı geçenlerin elinden çıkmadığının..." bildirildiği görülmüştür.

10. Suça konu senetlerin hangi tarihte icraya konulduğunun dosya kapsamına göre tam olarak anlaşılamadığı, icra dosyası içerisinde 15.02.2011 tarihli davacı vekilinin talebinin bulunduğu görülmüştür.

11. Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamına göre sanık ...'nın diğer sanıklarla iştirak halinde atılı suçları işlediğine dair mücerret iddia dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul edilerek beraatine, sanıklar ... ve ...'ın ise atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 1. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

a. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

a. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

b.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.04.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, diğer sanıklarla iştirak iradesi bulunmadığından diğer sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kesen sebep olarak kabul edilemeyeceği ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

1. Sanık ...'nın, diğer sanıklar ile arasında iştirak iradesinin bulunmaması sebebiyle beraat etmesi karşısında sanıklar ... ve ...'a yüklenen suçların resmi belgede sahtecilik ve basit dolandırıcılık olduğu, suç tarihinin ise suça konu senetlerin beraat eden sanık ...'ya verildiği tarih olacağı ve bu tarihin en aleyhe senetlerin vade tarihleri olacağı dikkate alındığında 30.11.2010 olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanunun 157 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Suç tarihi olan 30.11.2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün (A1) bendinde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/335 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün (A1) bendinde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/335 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmü yönünden

Gerekçe bölümünün (A2) bendinde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/335 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/94 Esas, 2020/335 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2960, Karar No: 2019/9221, Tarih: 18.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2960 E.  ,  2019/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22776, Karar No: 2013/26177, Tarih: 13.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22776 E.  ,  2013/26177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; müşterek çocuk yararına takdir edilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki belgelerden, davacının adli yardım talebinin şartlarının oluştuğu anlaşıldığından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5 maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/8005, Karar No: 2010/8990, Tarih: 30.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8005 E.  ,  2010/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...’nin yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2008 gün ve 2008/20 E. 2008/797 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13549, Karar No: 2013/9393, Tarih: 26.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13549 E.  ,  2013/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.