muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12791, Karar No: 2015/2557, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12791 E.  ,  2015/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/581, Karar No: 2008/584, Tarih: 08.10.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/12-581 E.  ,  2008/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2007

Taraflar arasındaki "sıra cetveline itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;      İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen 2.6.2006 gün ve 2006/489-919 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 15.2.2007 gün ve 2006/10182-1295  sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2002/18570 esas sayılı takip dosyası içerisinde bulunan sıra cetvelinin eksik olduğu; 87. sıradan sonraki alacaklıların yer aldığı sayfaların dosya içerisinde mevcut olmadığı görülmüştür.

Keza, davalılardan İ. H..Ç..’nın alacaklısı olduğu Şişli 4. İcra Müdürlüğünün 2002/17458 esas sayılı takip dosyası; borçluya ait hava araçlarının satışının yapıldığı anlaşılan Şişli 6. İcra Müdürlüğünün 2002/16006 esas sayılı takip dosyası ile Bakırköy 8. İcra Müdürlüğünün 2004/803 Talimat ve 2002/4173 Talimat Sayılı dosyaları da dosya içerisinde bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2002/18570 esas sayılı takip dosyası içerisinde bulunması gereken sıra cetvelinin tam metni ile, Şişli 4. İcra Müdürlüğünün 2002/17458 esas, Şişli 6. İcra Müdürlüğünün 2002/16006 esas sayılı takip dosyalarının ve Bakırköy 8. İcra Müdürlüğünün 2004/803 Talimat ve 2002/4173 Talimat  sayılı dosyalarının eklenerek gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2397, Karar No: 2019/3485, Tarih: 10.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/2397 E.  ,  2019/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

21.11.2013 (sanık ... hakkında)

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Ele geçirilen maddeler hakkında düzenlenen uzmanlık raporlarından inceleme konusu miktarların az olduğundan şahit numune alınmadığı belirtilmekle, bu hususta karar alınması gerekmeyeceğinden tebliğnamenin bu hususa yönelik bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

A) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik incelemede:

Her ne kadar sanık hakkında iddianame de TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenilmemiş ise de; adli sicil kaydı duruşmada okunan sanığın herhangi bir itirazının olmaması ve esas hakkındaki mütalaada da sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının istendiği ve sanığın da esas hakkındaki mütalaaya karşı savunması alındığından tebliğnamenin bu hususa yönelik bozma düşüncesi ile,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklikle 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinin “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmünü içermesi karşısında, tebliğnamedeki “ adli para cezasının ödenmeyen miktarının infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine ihtaren karar verilmesi suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi aykırı olduğuna” ilişkin bozma talepli hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamenin bu hususa yönelik bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık hakkında “ 21.11.2013” olarak gösterilmesi yerine sanık ayrımı yapmaksızın “18.09.2013- 22.09.2013- 13.11.2013- 21.11.2013” olarak hatalı yazılması,

3) Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin karar başlığında gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2 ) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık hakkında "21.11.2013" olarak düzeltilmesi,

3) Sanığın gözaltında geçirdiği 11.02.2014- 12.02.2012- 13.02.2014 tarihlerinin karar başlığına eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik incelemede:

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık hakkında “18.09.2013” olarak gösterilmesi yerine sanık ayrımı yapmaksızın “18.09.2013 - 22.09.2013 - 13.11.2013- 21.11.2013” olarak hatalı yazılması,

2) Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin karar başlığında gösterilmemiş olması,

3)Temel cezanın, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

2) Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin karar başlığında gösterilmemiş olması,

3)Temel cezanın, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

4)Gizli soruşturmacı tarafından; sanıktan 18.09.2013, 22.09.2013, 21.11.2013, 22.11.2013 günü uyuşturucu madde satın alındığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanığın gizli soruşturmacıya suça konu uyuşturucu maddeyi sattığı sabit ise de; 13.11.2013 tarihinde tanık Şenol Seçim’in üzerinde ele geçirilen ...... isimli maddenin sanık tarafından satıldığına dair, sanığın savunmasının aksine, tanık Şenol’un sonradan döndüğü kolluktaki müdafiisiz soyut beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın yapılan ev aramasında

herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı maddenin de ele geçirilmediği ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ikinci bir eylemin tespit edilemediği, bu nedenle sanığın tek olan eyleminin bir suç oluşturduğu ve zincirleme suçun koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 43. maddesi uygulanarak arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

5) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6) Adli emanetin 2014/302 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeye ilişkin ambalaj üzerinde gerekli incelemeler yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

7) Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2014/214 sırasında kayıtlı bulunan ve uyuşturucu ya da uyarıcı madde ihtiva etmediği anlaşılan maddenin sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

10.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18714, Karar No: 2025/4078, Tarih: 15.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18714 E.  ,  2025/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/188 E., 2023/463 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz istemlerinin sanıkların yağma suçunu işlediklerinin sabit olduğu, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17784, Karar No: 2012/13521, Tarih: 30.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/17784 E.  ,  2012/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 09.10.2003 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE, 09.10.2003 tarihli yediemin senedi ile Peksimet Köyü muhtarı Fatih Genç’e teslim edilen iki adet kürek, 1 adet kazma, 1 adet demir testere, 4 adet murç, 1 adet çekiç, 1 adet balyozun sahibine iadesine, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10007, Karar No: 2010/17777, Tarih: 19.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10007 E.  ,  2010/17777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1747, Karar No: 2021/8940, Tarih: 29.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1747 E.  ,  2021/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairenin 01/12/2020 tarih, 2020/6637 esas ve 2020/17224 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakekemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında uygulanır.

6100 sayılı Kanun'da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce incelemesi yapılan ve maddi hata dilekçesine konu edilen 2020/ 6551 esas ve 2020/7280 esas sayılı dosyalarda bilirkişi raporunda ikramiye hesaplamasında dava dilekçesindeki yılda iki kez beşer yevmiye alındığına ilişkin davacı beyanı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve davacının talebinin aşılmadığının anlaşılması karşısında; temyiz incelemesi sonucunda verilen maddi hata talebine konu kararda ise dava dilekçesindeki davacının yılda 2 kez 5'er yevmiyenin ödendiği talebi ve bilirkişi raporunda davacı talebi dikkate alınmaksızın 60 yevmiye üzerinden hesaplanıp Mahkemece bu hesaplamanın hükme esas alınması nedeniyle maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi gereği iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE , 29.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/130, Karar No: 2016/4204, Tarih: 10.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/130 E.  ,  2016/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin 3. fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4. fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın

bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 17.07.1995 tarihli satışının esas alındığı, satış tarihinin çok eski olması sebebiyle seçiminin isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.