muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5354, Karar No: 2022/4978, Tarih: 25.10.2022

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8466, Karar No: 2017/2017, Tarih: 28.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8466 E.  ,  2017/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine göre sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 125/1 ve 106/1, 1. cümle gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Foça(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/185 Esasına kaydedilen dosyada 24/07/2008 tarihli kısa kararda sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 62 maddeleri gereğince 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan TCK'nin 129. maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine, tehdit suçundan ise TCK'nin 106/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hapisten çevrili 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak gerekçeli kararda sanık hakkında tehdit suçundan kurulan 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün bulunmadığı, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23/01/2012 gün ve 2011/34540 Esas - 2012/2163 Karar sayılı ilamı ile CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine dair karar verildiği, Foça Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/07/2012 tarihli Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nden kısa kararda hükmolunduğu halde gerekçeli kararda bulunmayan ve Yargıtay incelemesinden geçmeksizin kesinleşen tehdit suçu yönünden CMK'nin 309. maddesi uyarınca yazılı emir yoluna gidilmesinin talep edildiği, Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nce 03/09/2012 gün ve 2012/14154/50277 sayılı yazıları ile; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/10/1987 tarihli 1987/8-361-458 sayılı kararında belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu taktirde kısa karara itibar edileceğinden, meselenin mahalllinde mahkemesinden alınacak kararla hallinin mümkün olduğu cihetle kanun yararına bozma yoluna gidilmediğinin belirtilmesi üzerine mahkemece 26/09/2012 tarihli ek karar ile sanık hakkında kısa kararda hükmolunduğu halde gerekçeli kararda bulunmayan tehdit suçundan TCK'nin 106/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 3000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği, sanık müdafii tarafından tehdit suçundan verilen mahkumiyete ilişkin bu ek kararın temyiz edildiği ve Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14/03/2016 gün ve 2013/36210 Esas - 2016/4766 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla, iddianame içeriğine, hükümlerin ve temyizin kapsamına, tebliğname tarihine göre, mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasası'nın 14. maddesi ile 26/02/2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12/02/2016 gün ve 2016/1 sayılı kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı uyarınca, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.02

. maddesi ile değişik Yargıtay Yasası'nın 14. maddesi ile 26/02/2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12/02/2016 gün ve 2016/1 sayılı kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmı uyarınca, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7046, Karar No: 2022/3810, Tarih: 20.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7046 E.  ,  2022/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım Kadastrosu sırasında Mudanya İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 142 ada 174 ve 175 parsel sayılı sırasıyla 7.156,39 ve 4.819,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldıkları ve 142 ada 174 parselin ...’in, 142 ada 175 parselin ve krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen betonarme binaların ...’in kullanımlarında olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların baba malı olması nedeniyle payları bulunduğu iddiasıyla dava açmışlar, sonrasında davalarını ıslah ederek taşınmazların babaları ... tarafından kendilerine bağışlandığını iddia etmişlerdir. .

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 142 ada 174 ve 175 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18544, Karar No: 2024/18064, Tarih: 28.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18544 E.  ,  2024/18064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.11.2022

SAYISI : 2022/2472 E., 2022/2764 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2472 Esas, 2022/2764 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2472 Esas, 2022/2764 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16354, Karar No: 2015/3377, Tarih: 19.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16354 E.  ,  2015/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2007/284-2014/97

Davacı M.. B.. vekili Avukat Fatime tarafından, davalılar Ş.. Ç.. ve diğerleri aleyhine 27/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ş.. Ç.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılardan Ş.. Ç.. tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Ş.. Ç..'in İzmir İli Çiğli İlçesinde yeni yapılan Anadolu lisesine kurucu müdür vekili olarak atandığını, okulun eğitim ve öğretime açılmasından sonra yapılan denetim sırasında alım satımlarda usulsüzlük yapıldığının tespit edildiğini, 01/03/2007 tarihli 8793/16,13 sayılı teftiş raporu uyarınca davalı Ş.. Ç..'in okula 45 ton kömür alınmasına karşın 85 tonluk kömür faturası alınarak toplamda 8.165,60 TL'nin fazladan ödenmesine neden olduğunu iddia ederek bu tutarın 3.150,60 TL'sinin davalı Ş.. Ç.. ve Küçükler Kömür Ofisinden müştereken ve müteselsilen, 5.015 TL'sinin Ş.. Ç.. ve E. Madencilik A. Gıda Elektronik İnşaat Temizlik Hizmetleri Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ş.. Ç.., idarenin kendisine boş bir binayı okul olarak açması için verdiğini, hiçbir ödenek tahsis etmediğini, okula verilen tek ödeneğin odun-kömür ödeneği olduğunu, kendisinin de bu ödenekten aldığı fazla parayı okulun diğer ihtiyaçları için kullandığını, hatta kendi özel imkanlarını dahi kullandığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ş.. Ç.. hakkında açılan ceza davası dosyası, idari soruşturma dosyası ve görüşüne başvurulan bilirkişi raporu uyarınca davalının davacıyı zarara uğrattığı benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK nın 49. maddesine göre (818 sayılı BK nın 41. maddesi) “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür.” Bir başka anlatımla haksız bir eylemin tazminat borcu doğurabilmesi için kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil sonucunda zarar doğması, zarar ile fiil arasında da illiyet bağı bulunması gereklidir.

Somut olaya gelince; davalı Ş.. Ç..'in kurucu müdür vekili olarak atandığı okulun sıra, masa, sandalye ve sair tüm ihtiyaç kalemleri yönünden ödeneği bulunmadığı, ancak davalıya okulun yeni eğitim ve öğretim yılına açılması talimatı verildiği, davalının da okulun tek ödenek kalemi olan odun ve kömür ödeneğinden 85 ton kömür alınmış gibi fatura aldığı esasen 45 ton kömür alındığı kalan bedeli diğer davalılar ile anlaşarak okula sıra, masa, sandalye getirtilmesi sırasında nakliye, hammaliye parası, okula ardiye yaptırılması, okulun açılışının Bakan tarafından yapılacağı için pankart, kırmızı halı, yiyecek içecek alınması, okulun mutemetlik işlerinin memur olmaması nedeni ile istihdam edilen emekli bir memura yaptırılması karşılığı ödenecek aylık ve sair giderlere harcadığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Davalı Ş.. Ç..'in diğer davalılar ile anlaşarak okula 45 ton yerine 85 ton kömür alınmış gibi fatura alıp ödemenin fazlasını okulun sair ihtiyaçlarında kullanması Milli Eğitim Bakanlığının emir ve genelgelerine aykırılık oluşturduğundan kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil ise de, fazladan alınan ödenek bedelinin yine okula sarf edildiği açıkça anlaşılabilmektedir. Okulun sair ihtiyaçlarının davacı M.. B.. tarafından karşılanması gerektiğinde de kuşku bulunmadığına göre M.. B..nın bütçesinden gereksiz bir harcama yapılmamış, yani davacı zarara uğramamıştır. Nitekim davalı hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davası sonucu verilen mahkumiyet kararı Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 13/12/2012 gün ve 2012/8049 esas, 2012/13039 karar sayılı ilamı ile ...görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun oluşması kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi yanında ayrıca bu davranışının sonucu olarak kişinin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması yahut kişilere haksız bir menfaat sağlanmasına bağlı olup ....mahkemenin sanığın eylemi sonucunda kamu zararı oluştuğuna yönelik gerekçesi yasal olmadığından... kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Şu durumda, davalı kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil ile davacı kurumdan 45 ton yerine 85 ton kömür ödeneği istemiş ve bedelini de fatura ettirmiş ise de, fazladan istenen ödeneğin yine davacının bütçesinden karşılanması gereken okulun sair ihtiyaç kalemleri için kullanıldığı anlaşılmakla davacının mal varlığında eksilme olmadığından bir zarara uğramadığı, yani davalının tazminat borcunun doğmadığı sonucuna varılarak istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13709, Karar No: 2011/19242, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13709 E.  ,  2011/19242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6435, Karar No: 2018/8534, Tarih: 21.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/6435 E.  ,  2018/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, hem eşinden hem de babasından dolayı ölüm aylığı almaya hak kazandığının tespitiyle kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıklardan şimdilik 1.500.00 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline, Kurum'a borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22716, Karar No: 2015/11918, Tarih: 12.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22716 E.  ,  2015/11918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınandan yağmalanan telefonun soruşturma aşamasında iade edildiği, 5 TL paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca yakınanın rızası sorulmadan aynı Kanunun 168/3. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli maddi gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak, “32,40 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Hazine'ye irad kaydına” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7566, Karar No: 2016/8180, Tarih: 18.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7566 E.  ,  2016/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografık yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ....üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

...

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

...

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m2 değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen.... taşınmazın 12/05/2011 tarihli akit tablosundan satış işleminin hissedarlar arası satış olduğundan özel amaçlı satış izlenimi uyandırmaktadır.

Mahkemece taraflardan istenecek ve re'sen yapılacak araştırma sonucu bulunacak emsallere ait (emsallerin satış tarihi, satış bedeli ve satışın taraflarını gösteren) tapu kayıtları dosyaya getirtildikten sonra, bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapan ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2014 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak bedelin tespiti gerekirken, el koyma dosyasındaki ağaç bedelini esas alan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-2014 yılına ait.....a yayımlanan yapı birim fiyat listesine göre dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 35 m2lik kömürlüğün 1. sınıf A grubu yapılara dahil edildiği dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerekirken 3. sınıf A grubu yapı olarak değerlendirilerek fazla bedele hükmedilmesi,

4-Mahkemece tespit edilen fark bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.