muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5397, Karar No: 2008/7960, Tarih: 29.05.2008

3- Davacıların, Davalıların ve müdahil Hazinenin çekişmeli 34 ve 38 parsellere yönelik temyiz itirazları yönünden;

Çekişmeli 34 sayılı parsele 3000 m2 yüzölçümlü 776 nolu vergi kaydının revizyon gördüğü, bu parselin yüzölçümünün 11.450 m2 ve taşınmazın güneyden ormanlık alana bitişik olduğu, çekişmeli 38 parsele 7352 m2 miktarlı Ekim1952 tarih 136 nolu tapu kaydının revizyon gördüğü tesbitin ise 9500 m2 olarak yapıldığı, taşınmazın üç yönden ormanlık alan, bir yönden ise 2/B madde uygulamasına konu olan taşınmaz ile çevrili olduğu, bu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının açık yön bırakmaksızın çekişmeli taşınmazları kapsamadıklarının anlaşıldığına ve mahkemece kayıt miktar fazlası olan bölümlerin bu taşınmazlardan ifrazı ile Hazine adına tapuya tescili yolunda kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, bu parsellerin sınırlarında orman bulunduğu ve kayıt miktar fazlası olan bölümlerin ormandan açıldığı kabul edildiği halde miktar fazlası olarak ayrılan (A) harfli bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken tesbitteki vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi isabetsiz ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

4- Müdahil Hazinenin çekişmeli 17, 19, 20, 21, 22, 25, 32, 33, 35, 36, 37, 40, 41 ve 84 parsellere yönelik temyiz itirazları yönünden:

Hazine orman olarak tespit harici bırakılan taşınmazlar hakkında açılan davalarda davalı durumundadır. Ancak, daha sonra çekişmeli 82 ve 90 sayılı parseller dışında kalan tüm dava konusu parsellere uygulanan kayıtların miktar fazlası olan bölümlerinin Hazineye ait olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Aslında memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumlarına göre çekişmeli bir kısım taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde oldukları saptanmış ise de Hazinenin katılımının sadece miktar fazlası olan bölümlere yönelik olduğu ve mahkemece kayıt miktar fazlası olan bölümler yönünden de Hazinenin davasının kabul edildiği, Hazinenin taşınmazların orman içi açıklığı oldukları hususunda bir davasının bulunmadığı, Hazine tarafından taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak orman içi açıklık yerlerden olduğu iddiası ile açacağı bir davada temyize konu bu dava kesin hüküm olmayacağı anlaşılmakla temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

5- Davalı ... Yönetiminin 40 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5- Davalı ... Yönetiminin 40 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Orman Yönetimi çekişmeli 39 ve 40 parseller ile 46 ve 47 parsellerin tapulama tesbitine itiraz etmiş, kadastro komisyonunca bu parsellerin 4 yönden ormanlık alan ile çevrili olmaları nedeniyle 776 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince tesbit tutanakları iptal edilerek bu parsellerin ormana terkine karar verilmiştir. 40 parsel yönünden davacı ..., 39 ve 40 parseller yönünden ise davacı ... tapu kayıtlarına dayanarak Orman Yönetimi ile Hazine aleyhine dava açmışlardır. Yargılama sırasında 1990 yılında yörede yapılan orman kadastro çalışmasında 39 ve 40 parseller orman sınırları içine alınarak aynı çalışmada 40 parsel 2/B madde uygulaması ile orman niteliğini yitirdiğinden Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış ise bu dosyada davalı olduğu düşünülmeden 2924 sayılı kullanım kadastrosu sırasında 4 tarafı ormanla çevrili olan ve kadastro komisyonunca ormana terk edilen bu parsele 1436 parsel numarası verilerek kadastro tespit tutanağı düzenlenmiş, önce Hazine adına tapuya kaydedilmiş, daha sonra satış yolu ile ... Saydan ve ... adına tescil edilmiştir. Ne var ki; eldeki temyize konu dava nedeni ile 40 nolu parsel hakkındaki orman kadastro çalışması ile 2/B madde uygulaması ve taşınmazın mülkiyeti kesinleşmemiştir. 40 (1436 nolu) parselin 4 tarafı 1586 parsel sayılı Devlet Ormanı ile çevrili olduğundan 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde olup, özel mülkiyete konu olacak yerlerden değildir. Orman bütünlüğü içinde olması nedeni ile bu taşınmazın orman vasfını kaybettiği kabul edilemeyeceğinden, 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması da yasaya aykırıdır. Yargılama sırasında yapılan orman kadastro çalışması ve 2/B madde uygulaması eldeki dava nedeni ile kesinleşmemiş, devam etmekte olan bu dava aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüşmüştür. Kadastro hakimi, çekişmeli taşınmazın tesbit günündeki hukuki niteliklerini gözönünde bulundurarak karar vermekle yükümlüdür. Tesbit gününde taşınmaz devlet ormanıdır. Öyleyse, bu niteliği ile Hazine adına tescil edilmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazı kullanım kadastrosu sırasında usulsüz ve yolsuz olarak kesinleştirip

tapuya tescil ettikten sonra satan kişi veya kuruluşlardan satın alan kişiler satış bedellerini sebepsiz iktisap kurallarına göre açacakları bir davada isteyebilirler.

SONUÇ: 1) Yukarıda 3. bentte açıklanan nedenlerle; 34 ve 38 parseller yönünden Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 11. maddesinin 4. fıkrasındaki "aynı vasıf ile" ayrıca 13.maddesinin 4. fıkrasındaki "aynı vasıf ile" cümlelerinin hükümden çıkartılarak bunların yerine ayrı ayrı "orman niteliği ile" cümlelerinin yazılması sureti ile hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek ONANMASINA,

SONUÇ: 1) Yukarıda 3. bentte açıklanan nedenlerle; 34 ve 38 parseller yönünden Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 11. maddesinin 4. fıkrasındaki "aynı vasıf ile" ayrıca 13.maddesinin 4. fıkrasındaki "aynı vasıf ile" cümlelerinin hükümden çıkartılarak bunların yerine ayrı ayrı "orman niteliği ile" cümlelerinin yazılması sureti ile hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek ONANMASINA,

2) 1, 2, 3, 4. bentlerde açıklanan nedenler ile çekişmeli 40 sayılı parsel ile 34, 38 sayılı parsellerin (A) harfli bölümleri dışında kalan bölümlerine ve diğer parseller hakkındaki tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine

3) 5. bentte açıklanan nedenler ile çekişmeli 40 parsele ilişkin olarak davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile 40 sayılı parsel yönünden hükmün BOZULMASINA, Orman Yönetiminden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29/05/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/824, Karar No: 2021/2722, Tarih: 09.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/824 E.  ,  2021/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bingöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararı nedeniyle maddi tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 01/05/2003 tarihinde Bingöl ilinde meydana gelen deprem nedeniyle hasar gören konut ve işyeri sahiplerine kredi verilmesine ilişkin müvekkili kurum tarafından düzenleme yapıldığını, bu kapsamda bir kısım hak sahipleri tarafından davalılardan ...’in vekil tayin edildiğini ve adı geçen davalının güçlendirme çalışmaları için dava dışı inşaat şirketi ile sözleşme düzenlediğini, müvekkili tarafından vekil sıfatıyla anılan davalıya usulüne uygun kredi ödemeleri yapıldığını, akabinde kurum tarafından yapılan denetimde anılan davalı adına 4 adet hak ediş raporuna istinaden 108.000,00 TL nin haksız ve yersiz olarak sahte isim ve imzalarla tahakkuk ettirilerek anılan davalı adına açılmış olan hesaba aktarıldığının tespit edildiğini, adı geçen davalı ile davacı kurumda il müdürü, proje şube müdürü, müdür yardımcıları ve sözleşme akdedilen şirketin inşaat yetkilisi olan davalıların oluşan kurum zararından birlikte sorumlu olduklarını belirterek, 108.000,00 TL kurum zararının bankadan çekildiği tarihten faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin, davalıların kusur ve ihmallerinin bulunmamasına, zarardan sorumlu olduklarının ispatlanamamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 09/06/2021 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5461, Karar No: 2022/2916, Tarih: 13.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5461 E.  ,  2022/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 277/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/17901 soruşturma numaralı dosyası kapsamında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli olarak ifadelerine başvurulan Ozan ve Burak’ın, uyuşturucu maddeyi sanık ...’dan satın aldıklarını söylemelerinin ve onu teşhis etmelerinin ardından, sanık ... hakkında başlatılan adli soruşturma sonunda, sanık ...’nun uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan cezalandırılması istemiyle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.07.2012 tarihli iddianameye dayalı olarak Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/359 esasına kaydedilen davanın 02.10.2012 tarihli duruşması başlamadan önce, duruşma salonundaki dinleyici koltuğunda polis memuru olan tanık Osman’ın gözetiminde duruşma sırasını bekleyen sanık ...’nun, aynı duruşmaya tanık olarak davet edilen ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan yargılandıkları davada müdafiileri olan tanık Devin ile birlikte dinleyici koltuğuna oturan Ozan ve Burak’ı gördüğünde, onlara; “Benim için mi geldiniz, g...t...nüz sıkıyorsa konuşun!” biçiminde bağırdığı, tanık Devin müvekkilerini duruşma salonundan çıkardıktan sonra da, onların gıyabında, “Ben ikinci kez içeri girersem kötü olur, burası Kayseri, beni tutuklamaya kimsenin g...tü sıkamaz!” şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine tanık Osman’ın sanık ...’dan sessiz olmasını istediği, bir süre sonra duruşmanın başladığı ve tanık olarak beyanları alınan Ozan ve Burak’ın esrarı kendilerine satanın sanık ... olmadığını ifade ettikleri iddiasına konu olayda;

Sanığın, yargılaması başlayacak olan davada, tanıklar Ozan ve Burak’ın kendi aleyhine beyanda bulunmalarını engellemek amacıyla, “Benim için mi geldiniz, g...t...nüz sıkıyorsa konuşun!” biçiminde yüksek sesle bağırıp, gerçeği söylemekle yükümlü olan tanıkları hukuka aykırı olarak etkilemeye teşebbüs etmesinden dolayı sübut bulan eyleminin TCK'nın 277/1. madde ve fıkrasındaki yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği ve 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezasının ertelenebileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 277/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası hükmolunmasına rağmen sanığa hükmedilen ceza miktarına göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin hükümlerin uygulanmadığına dair yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5711, Karar No: 2012/10865, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5711 E.  ,  2012/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15949, Karar No: 2010/6975, Tarih: 24.05.2010

13. Hukuk Dairesi 2009/15949 E., 2010/6975 K.

**13. Hukuk Dairesi 2009/15949 E., 2010/6975 K.**

**- TAZMİNAT

- TÜKETİCİ MAHKEMESİNİN GÖREV ALANI**- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 1 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 2 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 23 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, müteahhit olan davalılardan daire satın aldığını, zemin kattaki dairenin tapusu verildiği halde, bodrum kattaki dükkanın ortak alana dahil olduğunun anlaşıldığını, ayrıca dairenin bulunduğu apartmanın ortak alanlarında eksikler bulunduğunu öne sürerek, tapusu verilmeyen dükkan için 18.000 YTL alanlardaki eksiklikler için 2.000 YTL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Somut olay değerlendirildiğinde davacı Tüketici ile davalı satıcı arasında konut satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4933, Karar No: 2007/5744, Tarih: 21.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4933 E.  ,  2007/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu ..parsel sayılı taşınmazdaki . nolu bağımsız bölümü, sözlü ve yazılı hiç bir akte dayanmaksızın davalının işgal ettiğini, ihtara rağmen işgalini sürdürdüğünü ileri sürerek elatmanın önlemesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı çekişmeli taşınmazı davacının eşi H..S.ile telefonla görüşerek kiraladığını, anahtarı aynı apartmanda oturan P..dan teslim alarak, eve taşıdığını, kiracı olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında kira ilişkisi olduğu, davalının fuzuli şağil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimiraporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden çekişmeli 389 parsel sayılı taşınmazdaki . nolu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişmeli taşınmazı davalının haksız işgal ettiğini ileri sürmüş davalı ise, dava dışı kişiden sözlü olarak kiralandığını savunmuştur.Mahkemece kiracılık savunmasına değer verilerek dava reddedilmiştir.

Özel yasa hükümleri saklı kalmak koşuluyla, gerek taşınır gerekse taşınmaz mallara ilişkin kira sözleşmelerinin geçerli olması hiçbir biçim koşuluna bağlı değildir.Kira sözleşmeleri yazılı veya sözlü yapılabileceği gibi zımni (üstü kapalı) olarakta vucuda getirilebilir. Yeterki taraflar kira sözleşmesinin esaslı unsurlarında anlaşmış olsunlar.Nitekim bu kural l8.3.l942 tarih 37/6 sayılı inançları birleştirme kararında açıkça vurgulanmıştır.

Ne varki kira ilişkisi bir hukuki fiil (vakıa) değil,bir hakkın doğumuna,değiştirilmesine veya ortadan kaldırılmasına neden olma niteliği itibariyle bir hukuki işlem (muamele)dir.

Bu nedenle,HUMK.nun 288.maddesi uyarınca l.l.1998 tarihinden itibaren 40.000.000 lirayı aşan (23.6.1996 gün ve 4146 sayılı yasaya göre) sözleşmeler hakkında tanık dinlenilebilmesine olanak yoktur; kira sözleşmesinin varlığı, ancak yazılı delille ispat edilebilir.Hemen belirtilmelidirki, sözü edilen miktar, yıllık kira tutarına bakılarak belli edilir.Sözlü kira sözleşmesi kurulduğu yolundaki savunmanın,ilgilisine (davalıya yada davalılara) yemin teklif etme hakkı verebileceği; ayrıca HUMK.nun 292 ve 293.maddelerinde değinilen ayrıcalıklarında gözetilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davacı veya vekili ile davalı arasında kira ilişkisi kurulduğuna dair bir delil ibraz edilmediği gibi tüm dosya kapsamı yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde kiracılık ilişkisinin hükme yeterli olacak biçimde kanıtlandığı söylenemez.

Bu durumda, davalının kiracılık savunmasına değer verme olanağı yoktur.

Somut olaya gelince; davacı veya vekili ile davalı arasında kira ilişkisi kurulduğuna dair bir delil ibraz edilmediği gibi tüm dosya kapsamı yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde kiracılık ilişkisinin hükme yeterli olacak biçimde kanıtlandığı söylenemez.

Bu durumda, davalının kiracılık savunmasına değer verme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.