muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3625, Karar No: 2018/6564, Tarih: 12.11.2018

2- Dava konusu 140 ada 7 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece 20.05.2013 fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile belirtilen bölüm yönünden davacı lehine zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; Aynı taşınmaz bölümü ile ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1990/64 Esas, 1994/33 Karar sayılı dosyası ile davacı ... tarafından ... ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine tescil davası açılmış ve yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, karar 05.10.1995 tarihinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından onanmış ancak onama kararı taraflara tebliğ edilmemiştir. Bu haliyle anılan mahkeme kararı karar düzeltme süreci tamamlanmadığından henüz kesinleşmemiştir. Sözü edilen hükmün kesinleşmesi halinde, konusu, tarafları ve sebebi göz önünde bulundurulduğunda taraflar arasında kesin hüküm oluşturacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda sözü edilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1990/64 Esas, 1994/33 Karar sayılı dava dosyasındaki Yargıtay ilamının taraflara tebliği sağlanarak bu dosyanın kesinleşmesi beklenilmeli, anılan dosyanın kesinleşmesi halinde belirtilen dosyada hükme esas alınan kroki ile iş bu temyize konu dosyadaki kroki çakıştırılmalı, çakışan bölümler yönünden önceki tarihli dosyanın kesin hüküm niteliğinde bulunduğu göz önünde bulundurulmalı, sözü edilen karara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi halinde ise karar düzeltme sürecinin sonuçlanması beklenilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3147, Karar No: 2014/6045, Tarih: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3147 E.  ,  2014/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/182-2013/270

DAVA :Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünce 24.02.2012 tarih B.13.4.BÖM. 1.11.00.00/104-9660 sayılı raporun" iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünün 24/02/2012 tarih ve B.13.4.BÖM.1.11.00.00/104-9660 sayılı raporunun (yazısının) iptalini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iptalini talep ettiği raporun icrai nitelikte olmadığını bu nedenle raporun iptaline yönelik dava açmada hukuki yarar bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, iptali istenen raporun icrai niteliğinin bulunmadığı, her hangi bir idari para cezasının da bulunmadığı bu nedenle davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, her ne kadar davacı dava dilekçesinde, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünün 24/02/2012 tarih ve B.13.4.BÖM.1.11.00.00/104-9660 sayılı yazısının iptalini talep etmiş ise de dava dilekçesinin içeriğinden, davacının iş bu yazı ekinde kendisine tebliğ edilen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nda görevli iş müfettişi Cengiz Aydemir tarafından tanzim olunan 16/08/2011 tarih ve 39 numaralı "İnceleme Raporu" nun iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

İptali istenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nda görevli iş müfettişi Cengiz Aydemir tarafından tanzim olunan 16/08/2011 tarih ve 39 numaralı "İnceleme Raporu" incelendiğinde, raporun davalı işyerinde çalışan bir işçinin şikayeti üzerine, işyerinde yapılan denetim sonucunda tanzim edildiği, raporun sonuç bölümünde, denetimi yapılan işyerinde görülen eksikliklerin belirtildiği, aynı işyerinde belirli bir süre sonra kontrol teftişinin yapılmasının uygun olacağının belirtildiği görülmüştür.

İş Kanununun 92 nci maddesinin üçüncü fıkrasında, çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri tarafından tutulan tutanakların aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olduğu, iş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebileceği ve iş mahkemesi kararına karşı da 5521 Sayılı Yasanın 8 inci maddesine göre tarafların kanun yoluna başvurabileceği düzenlenmiştir.

İş Kanununun 108 inci maddesinde, İş Kanunu'nda öngörülen idari para cezalarının hangi kişi veya kurumlarca verileceği düzenlenmiştir. Buna göre, İş Kanunu'nda öngörülen idari para cezalarının bir kısmı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürü tarafından, bir kısmı Türkiye İş Kurumu Bölge Müdürü tarafından verilecek ve verilen bu cezalar genel esaslara göre tahsil edilecek, idari para cezasına karşı Sulh Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz edilebilecektir.

Yukarıda yazılı yasal düzenlemeler göstermektedir ki, iş müfettişleri tarafından düzenlenen raporlar ile İş Kanunu'nda öngörülen idari para cezaları farklı işlemlerdir. İş müfettişlerinin idari para cezası verme yetkisi yoktur. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporlarda, teftişi yapılan kişi ya da kurumlara idari para cezası verilmesi gerektiği yönündeki tespitler, iş müfettişinin yaptığı denetim sonucunda yaptığı tespitler olup, idari para cezası verme yetkisine sahip kişi ve kurumları bağlayıcı nitelikte değildir. Bir başka anlatımla, iş müfettişi raporunda, denetimini yaptığı kişi ya da kuruma idari para cezası verilmesi gerektiğini belirtmiş olsa da idari para cezası verme yetkisine sahip kişi ve kurumlarca denetimi yapılan işverene idari para cezası verilmeyebilecektir.

Ayrıca her iki işlemin yargısal denetim mekanizması da farklıdır. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporlara karşı yukarıda da belirtildiği üzere iş mahkemesine itiraz edilebildiği halde, idari para cezası verme yetkisine sahip kişi ve kurumlar tarafından verilen idari para cezalarına karşı sulh ceza mahkemesine itiraz edilebilmektedir.

Somut olay açısından yukarıda yazılı yasa hükümleri ve yapılan tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin iptalini istediği raporun iptal edilmesinde hukuki yararının bulunduğu, raporun icrai nitelikte olmadığı yönündeki mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığı, yine mahkeme gerekçesinde yer alan davalı şirket aleyhine idari para cezası verilmemesinin iş bu dava ile bir ilgisinin bulunmadığı, rapor tanzimi ve idari para cezası verilmesi hususlarının iki ayrı işlem olduğu anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19506, Karar No: 2014/21252, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19506 E.  ,  2014/21252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2012/627-2014/262

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31195, Karar No: 2016/2464, Tarih: 09.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31195 E.  ,  2016/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, suç örgütüne üye olmak ve örgüte yardım etmek, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-... haklarında;

a)Suç işlemek için örgüt kurmak suçundan beraatlerine

b)Özel belgede sahtecilik: TCK nun 207/1, 43/1, 62, 63, 53 ve 51 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

c)Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık: TCK nun 158/1-e-son, 43/1, 168/1, 62, 52 ve CMK'nun 231/5-11. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine

6-... hakkında: Suç örgütüne yardım etmek suçundan beraatine

Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak,suç örgütüne üye olmak ve örgüte yardım etmek suçlarından sanıkların beraatlerine, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, Katılan ... vekili, sanıklar ..., ... ... müdafii, sanıklar ... ve ... Müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29/05/2012 gün ve 2012/Bşk-28 Esas ve 2012/28 Karar sayılı kararında da belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçunun cezası iki yıldan altı yıla kadar ve örgüte yardım etmek suçunun cezası da bir yıldan üç yıla kadar hapis olduğu, nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise, aynı kanunun 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret bulunduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5165, Karar No: 2023/1201, Tarih: 01.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5165 E.  ,  2023/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 24.11.2021 tarihli ek karar ile Mahkemenin 2008/269 E- 2009/30 K sayılı kararı 13.05.2009 tarihinde kesinleşmiş olduğundan davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin (kararın kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle) reddine yönelik Mahkemenin 24.11.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyiz dilekçesinin verilen kararın önceden temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 24.11.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5079, Karar No: 2017/7648, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/5079 E.  ,  2017/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Davacı, müteveffa eşinin çalışmalarının 2008 öncesi olduğunu ve emekliliğe 2008 öncesi mevzuattan kazanılmış hakkı bulunduğunu belirterek davalı Kurum tarafından gerçekleştirilen 112- AK 12.115.349 sayılı 20/08/2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15443, Karar No: 2013/11795, Tarih: 04.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15443 E.  ,  2013/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22848, Karar No: 2018/1734, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22848 E.  ,  2018/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.