muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/31777, Karar No: 2023/10278, Tarih: 07.12.2023

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 ... Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 ... ... Ceza Kanunu’nun sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 ... Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

B. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 ... kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadale bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu yasa dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi, maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 Esas 2015/1292 Karar, 26.10.2015 tarih, 2015/1565 Esas, 3464 ... kararları).

5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunulduğunun kabulü halinde, bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre, belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yakalandıktan sonra soruşturma aşamasında 2010 yılından itibaren 2016 yılının Nisan ayına kadar örgütsel toplantılara katıldığını ikrar eden sanığa istinaf aşamasında geldiği anlaşılan 15.09.2020 tarihli valilik binası önünde örgüt tarafından organize edilen protesto gösterilerine katıldığına dair araştırma tutanağı ile tüm bilgi ve belgelerin 5271 ... CMK'nın 217 nci maddesi gereğince duruşmada okunup hukuki durumunun değerlendirilmesi ile sonucuna göre 5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak tayin edilen cezada azami hadde yakın bir indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/157 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/161, Karar No: 2014/1298, Tarih: 11.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/161 E.  ,  2014/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/385, Karar No: 2021/1466, Tarih: 03.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/385 E.  ,  2021/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.02.2015 ve 20.02.2015 günlerinde verilen dilekçeler ile asıl ve birleştirilen davalarda taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; bir kısım parseller yönünden asıl ve birleştirilen davaların reddi ile bir kısım parseller yönünden davanın tefrikine dair verilen 15.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; davacıların murisi ... ile davalılar arasında yapılan 18.04.1985 tarihli satış vaadi sözleşmesi uyarınca davalıların İstanbul ili, Çatalca ilçesi, Çiftlikköy Köyü sınırları içerisinde bulunan ortak murisleri ...'dan kendilerine intikal etmiş ve edecek olan tüm gayrimenkuldeki hisselerinin devrini taahhüt ettiklerini, anlaşma uyarınca devri gereken parsellerin 1082, 1450, 797, 349, 33, 168, 178, 393, 1352, 394, 637, 715, 792, 1174, 1245, 798 parseller olduğunu, davalılar dava konusu parsellerin devrini yapmaya yanaşmadıklarından davalılar adına kayıtlı hisselerin iptali ile mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, satış vaadi sözleşmesinin alacaklısı olan davacılar murisi ... tarafından 06.09.2005 tarihinde Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinde 2005/840 Esas sayılı dosya ile hükmen tescil davası açıldığını ve yapılan yargılama sonucunda mahkemece görevsizlik kararı verildiğini, mirasçılar tarafından yeniden açılan davanın mükerrer dava olup usul yönünden reddi gerektiğini, yine bu davanın açılmasından sonra davalıların Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1159 Esas sayılı dosya ile satış vaadi sözleşmesinin iptali davası açtıklarını, görevsizlik kararı üzerine Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/201 Esas sayılı dosya ile devam edilen davada davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, sözleşmenin yapıldığı tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Birleştirilen 2015/84 Esas sayılı dava dosyasında davacı Raif oğlu ... vekili; davalıların 18.04.1985 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacının murisi ...'a ortak murisleri ...'dan intikalen gelen veya gelecek olan taşınmazların satışını vaad ettiklerini, bu taşınmazların 1082, 1450, 797, 349, 33, 168, 178, 393, 1352, 394, 637, 715, 792, 1174, 1245, 798 parseller olduğunu ancak davalıların vaatlerine uymadıkları gerekçesiyle davalılar adına kayıtlı olan tapuların iptali ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2015/85 Esas sayılı dava dosyasında davacı Raif oğlu ... vekili 11.12.1987 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davalı ...'un davacıya 1450 parsel sayılı taşınmazdaki hissesinin devrini vaat ettiğini ancak tapuda intikalin gerçekleştirilmediğini belirterek davalı adına olan tapunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, "asıl davada ve Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesine ait birleştirilen 2015/84 Esas sayılı davada dava konusu 168, 393, 394, 797, 1082, 1245 sayılı parseller ile asıl davada ve Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin birleştirilen 2015/84 ve 2015/85 Esas sayılı davada dava konusu 1450 sayılı parsel yönünden davanın reddine; dava konusu edilen 349, 33, 178, 1352, 637, 715, 792, 1174, 798 parseller yönünden davanın tefrikine" karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Derdestlik; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-ı maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için üç koşulun birlikte bulunması gerekmektedir. Bunlar; davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açılmış olması, birinci davanın görülmekte olması, daha önce açılmış ve görülmekte olan dava ile ikinci davanın aynı olması koşuludur. Bu dava ile görülmekte olan başka bir davanın aynı dava olduğunu söyleyebilmek için ise, maddi anlamda kesin hüküm gibi her iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir. Dava sebebinden maksat da (hukuki sebepler değil) davanın dayanağını teşkil eden vakıalardır. (Kuru Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. IV, B. 6, İstanbul 2001, s. 4217-244) 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115.maddesinde, mahkemenin, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece hem asıl hem de birleştirilen 2015/85 Esas sayılı dava dosyasında davacı Raif oğlu ... tarafından ... aleyhine açılan dava yönünden derdestlik nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı birleştirilen dava dosyasında 11.12.1987 tarihli ... ile arasında yapılan satış vaadi sözleşmesinde devri kararlaştırılan 1450 parsel yönünden tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Oysa mahkemece dava sebebi ve tarafları farklı olduğu halde bu dava yönünden de derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı ... aleyhine 11.12.1987 tarihli satış vaadi sözleşmesi nedeniyle daha önce açılmış derdest bir dava bulunmamasına rağmen hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde birleştirilen 2015/85 Esas sayılı dava yönünden de dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2093, Karar No: 2018/11978, Tarih: 19.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2093 E.  ,  2018/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 16/03/2016 tarihli gerekçeli kararın sanığın UYAP kayıtlarına göre evvelce bildirdiği ve merniste kayıtlı adresine 28.03.2016 tarihinde tebliğe çıkartıldığı sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.01.2017 tarihinde hükmü temyiz ettiği, mahkemenin 05.01.2017 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verdiği, ek kararın sanığa 11.01.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 12.01.2017 tarihinde ek karar karşı temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından sanık ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin 05.01.2017 tarih, 2016/25 E. 2016/207 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7200, Karar No: 2012/10329, Tarih: 04.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/7200 E.  ,  2012/10329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :558-139

Dava, yersiz ödenen tedavi giderinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 1.185,06 TL’lik alacak tutarı yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle, kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/452, Karar No: 2015/1191, Tarih: 29.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/452 E.  ,  2015/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/248095

MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2010/175 (E) ve 2012/652 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında katılan Ü.. S.. ile yakınan Z.. D..l'a karşı mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin ve sanık M.. S..'nin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında yakınan Z.. D..'a karşı konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçları ile sanık Şeyhmus hakkında ayrıca katılan Ü.. S..'e karşı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında yakınan Zeynep'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezada, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğündün bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

III-Sanık Seyhmus Aktaş hakkında katılan Ü.. S..'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde, hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağının gözetilmemesi,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu itibarla sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde, hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığa ihtaratına” ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19763, Karar No: 2016/2600, Tarih: 07.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19763 E.  ,  2016/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 18.08.1999-23.07.2000 ve 12.01.2001-24.04.2001 arası dönemlerde dava dışı işveren ... Spor Kulubünde .... ...sıfatıyla görev yaptığı gerekçesiyle, 20.05.2004 tarihinde tebliğ edilen 12.05.2004 tarihi 44157 sayılı ödeme yazısı ile 506 sayılı yasanın 80.maddesi kapsamında talep edilen ve anılan dönemlere ilişkin prim borcu ile gecikme zammından oluşan 40.648.000.000 TL tutarındaki tahakkuktan dolayı sorumlu olmadığını belirtilerek söz konusu bildirimin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece ilk kez verilen karar dairemizin 17.04.2007 gün 2007/5783-6139 sayılı ilamıyla; ”Spor Kulübünün prim borcundan dolayı davacı aleyhine 6183 sayılı Yasanın 55. maddesine göre düzenlenip anılan yasanın 58. maddesine göre tebliğ edilmiş bir ödeme emrinin mevcut olmaması karşısında, dava hukuki nitelikçe ödeme emrinin iptali davası olmayıp, işverenin prim borcundan dolayı 506 Sayılı Kanunun 80. maddesi kapsamında sorumlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Söz konusu maddede; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen süre içinde tahakkuk ve tediye etmeyen Kamu Kurum ve Kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli Kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliğe haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkilileri Kuruma karşı işverenler ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu kılınmışlardır. Ancak, bu sorumluluk görevde bulunulan süre içinde doğan prim borcu ile sınırlı olup, söz konusu sorumluluk şartlarının doğması için, davacının ilgili kulübün yönetim kurulu üyesi olması ve yönetim kurulu kararına göre tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunması ve prim borcunun haklı bir sebep olmaksızın ödenmemiş olması gerekir.

Somut olayda, davacının tahakkuka konu dönemlerde kulübün ... Başkanı sıfatıyla işvereni temsil ve ilzam yetkisinin olup olmadığı yöntemince araştırılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Diğer taraftan, davanın yasal dayanağı 6183 Sayılı Yasanın 58. maddesi olmadığına göre, davacı aleyhine %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi de yerinde görülmemiştir.” Biçimindeki gerekçe ile bozulmuştur.