muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2006/127, Tarih: 25.04.2006

Özel Dairenin 01.03.2006 gün ve 12557/1330 sayılı kararının kaldırılarak, Beyoğlu Birinci İcra Ceza Mahkemesinin 30.06.2005 gün 3106-450 sayılı hükmü hakkında, itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi için incelenmeksizin mahalline gönderilmesine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle itiraz, Ceza Genel Kurulunca değerlendirildi, gereği konuşulup düşünüldü.

Sanık aleyhine Beyoğlu Beşinci İcra Müdürlüğünün 2004/2754 esas sayılı dosyasında yapılan icra takibinde, borçlu sanığın 29.04.2004 tarihli haciz sırasında ödeme taahhüdünde bulunup, ancak taahhüde uymaması nedeniyle, cezalandırılması istemiyle yapılan başvuru üzerine, Beyoğlu Birinci İcra Ceza Mahkemesince, taahhüdün geçersiz olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararına karşı yasa yoluna başvurulması üzerine, istemin karar mahkemesince itiraz, itiraz mercii olan Beyoğlu Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesince ise; verilen beraat kararının hüküm niteliğinde ve dolayısıyla temyize tabi olduğu, hükmü inceleyen Onaltıncı Hukuk Dairesince de, istemin temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyiz incelemesi yapılan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, tazyik ve disiplin hapsini gerektiren eylemler yönünden verilen kararların temyiz yasa yoluna mı, yoksa itiraz yasa yoluna tabi olacağı noktasında toplanmaktadır.

5237 sayılı TCY'sında, cürüm-kabahat ayrımı ve buna bağlı olarak da yaptırım sisteminde yer alan ağır-hafif hapis ayrımına son verilmesi üzerine, yasada kabahat olarak öngörülen bir kısım eylemler 5326 sayılı Kabahatler Yasası ile idari yaptırımı gerektiren eylemler olarak düzenlenmiş, bir kısım eylemler ise suç haline getirilmiş, bu sistem ve yaptırım değişikliğinin zorunlu sonucu olarak, özel Yasalardaki yaptırım sisteminin de 5237 sayılı Yasaya uyarlanması amacıyla 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe konulan, 5252 sayılı Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın 7. maddesi ile yasalarda, yaptırımı hafif hapis ve hafif para cezası olarak öngörülen eylemler ve buna bağlı olarak, İcra ve iflas Yasası'nda, yaptırımı hafif hapis olarak öngörülen eylemler idari para cezası gerektiren kabahatlere dönüştürülmüştür.

Ancak bu genel uyarlama hükmünün yetersiz olduğunu gören yasa koyucu, 01.06.2005 gün ve 25832 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 31.05.2005 gün ve 5358 sayılı Yasa ile icra İflas Yasasında yer alan eylemler ve yaptırımları yeniden düzenlemiş, bu kapsamda bir aydan üç aya kadar hafif hapis cezasını gerektiren İcra İflas Yasasının 340. maddesi de; "111. madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlal eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilin Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilin Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez." şeklinde değiştirilmiş, ayrıca 337, 338/2, 339, 341, 343 ve 344. maddelerdeki eylemler kabahat olarak düzenlenip, disiplin hapsi veya tazyik hapsi şeklinde yaptırımlara bağlanmış, 331, 332, 333, 333/a, 334, 335, 336, 337/a, 338/1, 342, 345/a,345/b, maddelerindeki eylemler ise suç olarak düzenlenip, hapis cezası veya adli para cezası biçiminde yaptırımlara bağlanmıştır.

Anılan Yasanın 5358 sayılı Yasa ile değişik 346. maddesinde; "Bu Kanun hükümlerine göre disiplin veya tazyik hapsine icra mahkemesi karar verir.

İcra mahkemesinin görevine giren bu işler, diğer mahkemelerde görülen ceza davaları ile birleştirilemez.

Bu Bapta yer alan suçlarla ilgili davalara, İcra mahkemesinde bakılır." hükmüne yer verilip, "İtiraz" başlıklı 353. maddesinde ise; "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen karar kesindir.

İcra mahkemesinin bu Bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği hükümlerle ilgili olarak 04.12,2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Anılan maddenin değişiklik gerekçesinde; "Maddenin birinci fıkrasında tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara ağır ceza mahkemesinde itiraz edilebileceği, İkinci fıkrasında idari para cezasıyla ilgili olarak 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağı ve üçüncü fıkrasında suçlardan dolayı verilen hükümlerle ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kanun yollanna ilişkin hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir." şeklinde açıklamalara yer verilmiş, Adalet Komisyonunca, icra ve İflas Yasasının 16. Bap kapsamında tanımlanan fiiller karşılığında idarî para cezasının verilmesinin uygun olmayacağı düşüncesiyle söz konusu maddenin ikinci fıkrası metinden çıkarılmıştır.

Görüldüğü gibi, İcra ve İflas Yasasının 16. bab kapsamındaki fiiller ikili bir ayrıma tabi tutularak, bir kısım eylemler suç olarak düzenlenip, hapis ve adlî para cezası şeklinde yaptırımlara bağlanmış, diğer bir kısım eylemler ise, kabahat olarak düzenlenmek suretiyle, yaptırımları disiplin veya tazyik hapsi şeklinde belirlenmiştir.

Suç olarak düzenlenen eylemler nedeniyle verilen hükümlerle ilgili olarak 5271 sayılı Yasanın yasa yollarına ilişkin hükümleri uygulanacağından, bu suçlar nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 223. maddesinde hüküm olarak belirtilen "beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararlan ile adlî yargı dışındaki bir yargı mercine yönelik görevsizlik kararı" 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca temyize ilişkin hükümleri yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 305 vd. maddelerindeki koşulların da bulunması halinde temyiz yasa yoluna tâbi olacaktır.

Kabahat olarak düzenlenen eylemler nedeniyle verilen kararlar ise, İcra ve İflas Yasası'nın 353/1. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tâbi olacaktır. Anılan fıkradaki "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme tek başına ele alındığında, tazyik ve disiplin hapsine karar verilmesi halinde, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulabileceği yolunda yorumlara yol açabilmekte ise de, hükmün konuluş amacı, 5358 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikler ve getirilen yeni sistem ve 353. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, vasa koyucunun yalnızca verilen tazyik veya disiplin hapsine ilişkin kararları değil, disiplin veya tazyik hapsini gerektiren fiiller nedeniyle verilen her türlü kararı itiraz vasa voluna tâbi kılmavı amaçladığı açıkça anlaşılmaktadır. Aksi kabul aynı eylem nedeniyle, daha ağır sonuç doğuran "disiplin ve tazyik hapsi" kararlarının itiraz yasa yoluna, daha lehe sonuç doğuran kararların ise temyiz yasa yoluna tâbi kılınmasını sonuçlayacaktır. Böyle bir kabul ise yasanın dayandığı sisteme aykırı olacağı gibi hüküm sonucuna bakılarak yasa yolunun saptanmasına yol açacak ve verilen hükme bağlı olarak başvurulacak yasa yolu değişeceğinden hukuki istikran zedeleyecektir.

Diğer yönden, Beyoğlu Birinci İcra Ceza Mahkemesince, taahhüdün geçersiz olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararının da, 5271 sayılı CMY.nın 223. maddesi anlamında hüküm sayılmasına olanak bulunmamaktadır. Zira 5271 sayılı Yasanın 223. maddesinde anılan hükümler, ceza yasası veya özel ceza yasalarında ve bu bağlamda İcra ve İflas Yasasında suç olarak düzenlenen eylemler bakımından yapılan yargılama sonucu verilen kararları ifade etmektedir. Bu nedenle eylemin tazyik hapsini gerektirmediği yönündeki saptamayı İfade eden karar teknik anlamda beraat hükmü sayılmadığından, CMY'nın 223. maddesinde belirtilen hükümlere yasa yolu açısından bağlanan sonuçlann bu karara bağlanmasına yasal olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda; itiraz yasa yoluna tabi bulunan karara yönelik başvurunun, Özel Dairece de, 5320 sayılı Ceza Yargılama Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nm 317. maddesi uyarınca reddi ile itiraz konusunda karar verilmek üzere, dosyanın 5271 sayılı Yasanın 264 ve İcra ve İflas Yasasfnın 353/1. maddeleri uyarınca icra mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken onama kararı verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla Yargıtay C. Başsavcı lığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul üyeleri, mahkemece verilen beraat kararının 5271 sayılı Yasanın 223 ve 1412 sayılı Yasanın 305. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna tabi bulunduğu gerekçesiyle, Yargıtay C.Başsavcı-lığının itirazının reddi yönünde oy kullanmışlardır.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcıhğı itirazının (KABULÜNE),

2-Yargıtay Onaltıncı Hukuk Dairesinin 01.03.2006 gün ve 12557-1330 sayılı onama kararının (KALDIRILMASINA),

3-Şikayetçi vekilinin temyiz inceleme isteminin CMUY.nın 317. maddeleri uyarınca (REDDİNE),

4- Dosyanın, 5271 sayılı Yasanın 264 ve İcra ve İflas Yasasının 353/1. maddeleri uyarınca icra mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2006 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11564, Karar No: 2014/15136, Tarih: 30.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/11564 E.  ,  2014/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalı ... tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 30.09.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen ihbar olunanlar v.d. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davacılar ... ... v.d. vekili Avukat, temyiz edilen davacı ... ..., davacı ..., davalı ...vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüyle, dava konusu 957 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın kabulüne, 224 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacıların mirasbırakanı ...'un kayden maliki bulunduğu 957 parsel sayılı taşınmazı vekil aracılığıyla 15/05/2007 tarihli satış akdi ile dava dışı ... ...'a temlik ettiği, onun tarafından da taşınmazın 16/05/2007 tarihinde davalı ...'a devredildiği, 224 parsel sayılı taşınmazı ise 25/02/2005 tarihli satış akdi ile bizzat dava dışı ... ...'a satış yoluyla temlik ettiği taşınmazın, daha sonra sırasıyla 03/03/2005 tarihli akitle ... ...'a, 28/04/2005 tarihli akitle ... ...'e, 13/06/2005 tarihli akitle de davalı ...'a devredildiği, kısıtlının vasisi tarafından ...'un temlik tarihi itibariyle hukuki ehliyetinin olmadığı ileri sürülerek, eldeki davanın açıldığı, kısıtlının yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçılarının davaya katılımı ile taraf teşkilinin sağlandığı, ...'un gerek vekâletnamenin düzenlendiği gerekse, temlik tarihi itibariyle hukuki ehliyete sahip olmadığı hususunun 2659 sayılı Yasanın 7. ve 16. maddelerinde öngörülen şekilde Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan alınan raporla saptandığı dosya kapsamı ile sabittir.

Gerçekten de, davacı kayıt malikinin temlik tarihi itibariyle hukuki ehliyetinin olmadığı, maliki bulunduğu 224 parsel sayılı taşınmazın kısa süreli birbirini takip eden akitlerle devredildiği, son kayıt malikinin ara maliklerle arasında akrabalık ve arkadaşlık ilişkisinin bulunmadığı, satış bedelinin dava dışı ... ... vasıtasıyla ödendiğinin kanıtlandığı, taşınmazın halen son kayıt maliki tarafından kullanıldığı ve ara maliklerle el ve işbirliği içinde hareket ettiğinin, başka bir deyişle taşınmazı iktisabında iyiniyetli olmadığının kanıtlanamadığı belirlenmek ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağı benimsenmek suretiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Davaya konu 957 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise son kayıt maliki davalı ...'ın İzmit'te ikâmet ettiği, taşınmazı görmeden vekil aracılığıyla satın aldığı, taşınmazın alımına aracılık eden vekil ...'in aynı zamanda Çorlu'da emlak işiyle iştigal ettiği, ara malik ... ... ile arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, her ikisinin de emlakçı olduğu, davalıdan 15/05/2007 tarihinde aldığı vekâlet ile taşınmazın davalı adına tescilini sağlayabilecekken, 15/05/2007 tarihinde taşınmazı iktisap eden ara malik ... ...'dan 16/05/2007 tarihinde vekil sıfatı ile katıldığı akitle davalı adına satın aldığı, öte yandan ilk temlikte kısıtlının vekil ile temsil edildiği, vekilin kısıtlının torunu olduğu, 13/06/2006 tarihinde vesayet altına alındığını bilen ve bilmesi gereken konumunda olduğu gözetildiğinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı benimsenerek hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak kısıtlı- davacının yargılama aşamasında ölmesi karşısında şahsiyetin ölümle son bulacağına ilişkin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 28. maddesi hükmü ile Devletin, bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek doğru sicile bağlama yolunda benimsediği genel ilke "dolu pafta sistemi" gözetilerek, davayı takip eden tüm mirasçılar adına miras payları oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesi gerekirken ölü kişi (mirasbırakan) adına tescile karar verilmesinde aynı isabetin sağlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının üçüncü paragrafındaki,

"Dava konusu Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Türkgücü Köyü, 957 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile muris ... adına tapuya tesciline," cümlesinin çıkarılarak,

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının üçüncü paragrafındaki,

"Dava konusu Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Türkgücü Köyü, 957 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile muris ... adına tapuya tesciline," cümlesinin çıkarılarak,

"Dava konusu Tekirdağ İli, Çorlu İlçesi, Türkgücü Köyü, 957 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile mirasbırakan ...'un Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 11/05/2012 tarih, 2012/606 Esas, 651 Karar sayılı veraset ilamındaki mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline" ibaresinin yazılmasına, davacılar ve davalı ...'ın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8243, Karar No: 2024/3594, Tarih: 02.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/8243 E.  ,  2024/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/150 E., 2022/801 K.

KARAR : Esastan red, Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/391 E., 2021/633 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., .... ... ... ... Kozm. San. AŞ., Ray Sigorta A.Ş., Sompo Japan Sigorta A.Ş. ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar .... ... ... ... Kozm. San. A.Ş., ... ve ...'in istinaf başvurularının esastan reddine, davalılar Ray Sigorta A.Ş. ve Sompo Japan Sigorta A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalılar .... ... ... ... Kozm. San. A.Ş. ve Ray Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; aynı kaza olayına ilişkin Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/231 Esas sırasında kayıtlı ceza dava dosyasının, sigorta şirketileri ile .... ... ... ... Kozm. San. A.Ş. arasında görülmekte olan Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2023/495 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasının, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin rücu edilmesine ilişkin Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/388 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasının temyiz incelemesine konu dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1-Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/231 Esas sırasında kayıtlı ceza dava dosyasının,

2-Ankara 1. As. Tic. Mh. 2023/495 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasının,

3-Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/388 Esas sırasında kayıtlı dava dosyasının,

4-Sosyal Güvenlik Kuırumundan yargılamaya konu kaza olayına ilişkin olarak kendileri tarafından açılmış rücuan tazminat davası bulunup bulunmadığı, açılmış ise mahkemesi ve esas numarasının sorulmasından sonra bu dava dosyasının,

Eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir suretinin celp edilip dosyaya eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7079, Karar No: 2008/1422, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7079 E.  ,  2008/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davalı vekili avukat ... ’a gönderilen tebligat bila tebliğ iade edildi. Dosyamızda yeniden tebligat çıkarmak için gerekli pullar olmadığından yeniden tebligat çıkarılamadı. Taraflar vekilleri gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasına gelen olmadığından duruşma vekâlet ücretin takdirine yerolmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1399, Karar No: 2025/4509, Tarih: 14.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/1399 E.  ,  2025/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/130 D.İş

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/11/2023 tarihli ve 2023/122358 soruşturma, 2023/40105 esas, 2023/3370 sayılı seri muhakeme usulüne tâbi talepnamenin iadesine dair Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2023 tarihli ve 2023/2019 esas, 2023/2033 sayılı kararına yönelik itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin mercii Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2023 tarihli ve 2023/722 değişik iş sayılı kararını takiben; aynı suçtan aynı şüpheli hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı şekilde düzenlenen 14/02/2024 tarihli ve 2024/19883 soruşturma, 2024/8521 esas, 2024/484 sayılı talepnamenin bu defa reddine dair Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2024 tarihli ve 2024/304 esas, 2024/303 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2024 tarihli ve 2024/130 değişik iş sayılı kararının kesin olmak üzere verildiği anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28/03/2025 tarihli ve 94660652-105-16-13521-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/04/2025 tarihli ve KYB-2025/44129 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/04/2025 tarihli ve KYB-2025/44129 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2024 tarihli talepnamesi ile sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca infaz edilmesinin ve aynı zamanda da ertelenmesinin talep edilmesi üzerine yapılan inceleme sonunda, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2024 tarihli kararı ile, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilecek cezanın ertelenmesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesi ile çeliştiğinden bahisle talepnamenin reddine karar verilmiş ise de;