muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3988, Karar No: 2019/4965, Tarih: 27.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3988 E.  ,  2019/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 gün ve 2013/131 - 2015/119 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/05/2017 gün ve 2015/15323 - 2017/2777 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 2013/02255 başvuru sayılı abiye elbise tasarımlarının kanuna ve usule aykırı olarak tasarım haklarının davalılar tarafından taklit suretiyle zarar görmesi nedeniyle müvekkil tasarımlarına karşı yapılan tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesi, kaldırılması ile tecavüz eden davalıların ürünlerinin her türlü basılı evrak, broşür, katalog, internet sitesi tanıtımı ile diğer ticari evraktan çıkartılması, silinmesi yoksa imhasına karar verilmesi ile birlikte her bir davalıdan 3.000' er TL olmak üzere toplam 18.000-TL manevi tazminat ile şimdilik her bir davalıdan 1.000'er TL olmak üzere toplam 6.000-TL maddi tazminata hükmedilmesine, ayrıca verilecek kararın ilan yolu ile kamuya duyurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Hayati Hazır Giyim vekili, diğer davalılarla aralarında dava arkadaşlığı bulunmadığını, davaların ayrılması gerektiğini, davacı iddialarının soyut iddialardan ibaret olduğu, davacının dava konusu tasarımlarına karşı davalılarca TPE nezdinde itiraz edildiğini, müvekkilinin üretici olmadığı, dava konusu 2013/01319-35 nolu ürünün benzeri olduğu iddia edilen bayan elbisesini Safa Moda Ltd. Şti'nden satın alındığını, ayrıca ürünlerin benzer olmadıklarını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Ses Butik Tekstil vekili; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davanın müvekkili Ses Butik aleyhine değil, firmada işçi olarak çalışan ...'e açıldığını bu nedenle husumet yönünden müvekkilin davaya taraf olmadığını, davalılar arasında ihtiyari veya mecburi dava arkadaşlığı olmadığını, dava konusu davacı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilikten yoksun olup, daha önce dünyada moda devi olan firmalar tarafından piyasaya sürüldüğünü, söz konusu ürünlerin müvekkil tasarımı olmayıp piyasadan tedarik edilip satışa sunulması nedeniyle haksız rekabet oluşmadığı, manevi tazminatın henüz tasarımların tescilli olmaması nedeniyle Marka KHK m. 54 gereği söz konusu olmadığı ve tedarikçi firmaların özgün tasarımı olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Aven Tekstil vekili, davalılar arasında dava arkadaşlığı bulunmadığını, 2013/02255 başvuru nolu tasarımlar hakkında 03.06.2013 tarihli İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2013/31 D. İş dosyasından delil tespitinin geçersiz olduğunu, tasarımlar değerlendirilirken davacının dava konusu tasarımların tarifnamesinde yeni ve ayırt edicilik bir tarif yapılmadığını, davacı tasarımlarının Dünyada evvelden beri kullanılan gece elbisesi tasarımlarında kullanılan yöntemlerle yapıldığını, yeni ve ayırt edici olmadığı, davacının 2013/02255-10-23 nolu ürünlerinin dünyada ve Türkiye'de harcıalem hale gelmiş tasarımlar olduğu, davacının tescilinin kötüniyetli olduğunu ve bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Safa Moda vekili, davalılar ile dava arkadaşlığı bulunmadığını, davacının dava konusu tasarımlarına karşı TPE nezdinde itiraz edildiği ve kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, müvekkilinin tanınmış ve eski bir firma olduğu, mahkemenin 2013/30 D.iş dosyasında sunulan bilirkişi raporunun çelişkili ve hatalı olduğunu, İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2013/74 D.İş sayılı dosyasında sunulan rapora göre davacı ile müvekkil ürünlerinin hiçbir benzerliği bulunmadığına dair verilen görüşün dikkate alınması gerektiği, davacının 2013/01319-35 başvuru nolu tasarımının 2012 yılında Oscar töreninde kamuya sunulmuş, Henry el Behairy isimli tasarımcıya ait bir tasarım olduğunu bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Balabanlar vekili, davalılar arasında dava arkadaşlığının mevcut olmadığını, davacının davaya konu ettiği tasarımların tescilleri henüz kesinleşmeden dava açarak piyasadaki firmalara hukuksal baskı kurduğunu, dava konusu tasarımların davacıya özgün tasarımlar olmadığını, dünyada moda devleri tarafından piyasaya sürülmüş ve internette yayınlanmış tasarımları kendi adına incelemesiz tescil sisteminden faydalanarak tescil etmek istediği, dolayısıyla davacı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olmadığı, kendi tasarımları olmadığından haksız rekabetin ileri sürülemeyeceğini, müvekkilinin tasarımlarının özgün tasarımlar olduğunu, tescilsiz tasarımlar için manevi tazminat istenemeyeceğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Dayı Giyim vekili, müvekkilinin 25 yıllık tecrübesi ve marka değeri olduğunu, davacının tasarımını ihlal ettiği iddia edilen elbiselerin Aven Tekstil'den alındığını, müvekkilinin kendi ürünü olmadığını, ihtarname sonrası ürünlerin satışının durdurulduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Dayı Giyim vekili, müvekkilinin 25 yıllık tecrübesi ve marka değeri olduğunu, davacının tasarımını ihlal ettiği iddia edilen elbiselerin Aven Tekstil'den alındığını, müvekkilinin kendi ürünü olmadığını, ihtarname sonrası ürünlerin satışının durdurulduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılar Balabanlar Tekstil, Cengiz Zeynel Abidin ve Hayati Hazır Giyim hakkında açılan davanın reddi ile diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı tasarım hakkına tecavüzün tespiti ve durdurulması ve her bir davalıdan taleple bağlı olarak 1.000'er TL olmak üzere maddi tazminatın ve somut olayın özelliği, tecavüzün niteliği, tarafların ekonomik durumu göz önüne alınarak 1.000'er TL manevi tazminatın alınarak davacıya verilmesi, tecavüze konu evrak, broşür ve kataloglara el konularak imhası tecavüz konusu ürünlerin internet sitesi içeriklerinden çıkartılması ve hükmün ilanına dair verilen karar davacı vekili, davalı Safa Moda Ltd. Şti., davalı Dayı Giyim Ltd. Şti’nin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5558, Karar No: 2018/424, Tarih: 17.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5558 E.  ,  2018/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tazminat davası sonucunda mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, yerel mahkemece verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununa eklenen Geçici 4. maddenin ikinci fıkrası uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü

KARAR

Dairemizin 26.11.2012 tarihli ve 2012/12277 E. 2012/13665 K sayılı Kararı ile yerel mahkemenin 12.062012 tarihli ve 2010/301-2012/316 sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmiş ve mahkeme 17.09.2013 tarihli ve 2013/278-464 sayılı Kararıyla ilk hükmünde direnmiştir.

Direnme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava konusu 2761 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada bulunan 3 numaralı dairenin davacı tarafından, davalı tarafın murisi...'ın izniyle yaptırıldığını öne sürerek dairenin tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde daireye isabet eden bedelin tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil isteminin reddine, davaya konu daire bedeli yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 26.11.2012 tarihli ve 2012/12277 E. 2012/13665 K sayılı bozma ilamında, Mahkemece bedele ilişkin davanın da reddine karar verilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek karar bozulmuştur.

Mahkeme, önceki kararında gösterdiği gerekçeyle direnmiştir.

Direnme kararı Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nun 22.01.2016 tarih, 2014/14-236E, 2016/72 K sayılı ilamı ile davacı sözkonusu dairenin yapım işinin kendisi tarafından icra edildiğini dokuz tanık dinleterek ispata çalışmış olup dinlenen tüm tanıklar dava konusu dairenin inşaat masraflarının davacı tarafından karşılandığını doğrular yönde beyanda bulunmuşlardır. Buna karşın davalılarca aksi yönde delil ortaya konulamamıştır. Bu bakımdan dava konusu dairenin inşaat masraflarının davacı tarafından karşılandığının başvurduğu tanık delili ile ispat etmiş olduğu yönündeki yerel mahkeme direnme kararı yerindedir gerekçesi ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3607, Karar No: 2015/14135, Tarih: 25.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3607 E.  ,  2015/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6762 Sayılı TTK'nun, "Borçlanma Ehliyeti" kenar başlığını taşıyan 582. maddesine göre (6102 Sayılı TTK'nun 670. maddesi), akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Aynı Kanunun 1. maddesi gereğince, bu Kanunun ayrılmaz bir cüzü olduğu açıklanan TMK'nun 9. maddesine göre, fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir; 10. maddeye göre, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır; 13. maddeye göre, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir; 14. madde hükmüne göre, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur; 15. madde hükmüne göre, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukuki sonuç doğurmaz; 16. maddeye göre ise, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler.

Akıl hastalığı yahut akıl zayıflığı gibi sebeplerden biri ile makul surette hareket etmek iktidarından mahrum bulunanlar, başka bir deyimle tam ehliyetsiz olanların yaptıkları hukuki işlemler kanuni mümessilleri tarafından onaylanmadıkça geçersizdir. 11/06/1941 gün ve 1941/4-21 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde; " ... Mümeyyiz olmayan bir kimse ile hukuki muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnüniyetle hareket etmiş olması, zikri geçen 15. maddenin mutlak ve kat'i sarahati karşısında, öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukuki hükmün terettüp etmesi için kafi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda o tasarruftan dolayı hak iddia edenlerin hüsnüniyetlerini himaye etmemektedir ...Medeni Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkan yoktur..." hükmü yer almakta olup, anılan hükümle, ayırt etme gücünden yoksun olan kişilerin tasarruflarının geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, alacaklının, 02/12/2009 tanzim tarihli bonoya dayalı olarak, bonoda keşideci konumunda olan .... aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlattığı, borçlunun vefatı ile mirasçılarının böyle bir borcun bulunmadığını, senedin düzenlendiği tarihte borçlunun ehliyetsiz olduğunu belirterek takibin iptalini talep ettikleri dosyaya sunulan .....'nin 30/06/2010 tarihli sağlık kurulu raporunda kronik alkol bağımlılığı, alkol kullanmaya bağlı psikotik bozukluk nedeni ile akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığı sürekli yardıma muhtaç olduğu, vasi tayini gerekli olduğu kanaatine varıldığı görülmüştür.

Hukuki işlemlerde tarafların fiil ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, bu hususun mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur.

O halde mahkemece, keşidecinin bonoların tanzim tarihi itibariyle fiil ehliyetine engel bir akıl hastalığının olup olmadığı araştırılmalı,vesayet davasında alınan ve dosyaya sunulan sağlık kurulu raporu ile varsa tedavi evraklarının ....'na veya tam teşekküllü bir devlet hastanesine gönderilerek, keşideci konumunda olan muris....'nın bononun tanzim tarihi itibariyle fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8896, Karar No: 2017/3007, Tarih: 12.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8896 E.  ,  2017/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, Şirketinden olan alacaklarına karşılık 26/07/2013 tarihli tutanak ile belirtilen malların alınması konusunda anlaştığını, düzenlenen tutanakta söz konusu makinelere 55.000,00 TL değer biçildiğini, müvekkilinin 43.500,00 TL alacağı olduğunu, bakiye 11.500 TL için senet verildiğini, senet üzerine vade tarihi ile sol üst köşesine de teminat senedidir ibaresi yazılarakşirketine teslim edildiğini, davalının sözleşmenin tarafı olmadığını, ancakşirketinin gayri resmi sahiplerinden olduğunu, imza ve vadesi olan boş teminat senedini kötü niyetli ve haksız olarak teminat senedi ibaresini daksilleyerek icra takibine koyduğunu, dava dışı şirket ile yapılan anlaşmanın yerine getirildiğini ve senedin hükümsüz kaldığını, müvekkilinin borçlu olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı gayriresmi ortağı olduğunu, şirketin gayriresmi ortağı olması sebebiyle davacının senedi müvekkiline verdiğini, tutanakta bu senedin teminat senedi olduğuna ilişkin bir ibarenin olmadığını, davacının sözleşmenin gereğini yerine getirmediğini ve senet bedelini ödemediğini, senedin teminat senedi olmadığını, bir an için teminat senedi olduğu düşünülse bile davacının anlaşma gereğini yerine getirmediğini ve teminat senedi özelliği kalmadığını, senette tahrifat yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı, söz konusu senedin makineler satılmadığı takdirde veya daha düşük değerde satıldığında teminat olarak verildiğini ve geri alınması gerektiğini ileri sürmüş ise de sözleşmede böyle bir ibarenin bulunmadığı, satıldığı iddia edilen makinelerin kaç TL'ye satıldığının ispat edilemediği, dolayısıyla teminat olarak verildiği iddia edilen senedin teminat vasfının kalkıp kalkmadığının tespit ve ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava menfi tespit istemine ilişkin olup icra takibine konu senedin bedelsizliği iddia edilmiştir. Senette lehtar konumunda olan ...'ın 26.07.2013 tarihli "Tutanaktır" başlıklı belgede şahit ve kefil olarak imzasının bulunduğu görülmektedir. Aynı zamanda mahkemedeki ifadesinde de 'nin gayriresmi ortağı olduğunu, senedin bu belge nedeniyle alındığını, 15.11.2014 tarihli Matin Altundaloğlu imzalı belgeden de bilgisinin olduğunu beyan etmiştir. Ayrıca 15.11.2014 tarihli belgenin korkutma yolu ile alındığını söylemiştir. Senedin 26.07.2013 tarihli belge uyarınca alındığı davalı alacaklının kabulünde olduğundan tarafların belge kapsamındaki iddia ve savunmaları değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23121, Karar No: 2015/24279, Tarih: 17.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23121 E.  ,  2015/24279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen... 1. Aile mahkemesinin 2015/632 esas 2015/713 karar sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.17.12.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13102, Karar No: 2013/12916, Tarih: 10.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13102 E.  ,  2013/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesi hükmü gereğidir.

İnceleme konusu davada kabul edilen ve temyiz denetimine konu olan tutar 319,73 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2023/5455, Karar No: 2025/804, Tarih: 15.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/5455 E.  ,  2025/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1058 E., 2023/850 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 01.06.2023 tarihli mahkumiyet hükmünün zamanaşımı süresini kestiği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşme görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.