muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8861, Karar No: 2024/26348, Tarih: 23.12.2024

B. Yapılan soruşturma sonunda, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2020 tarihli ve 2019/9988 Soruşturma, 2020/4764 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile,

... Şüphelilerin üzerine atılı bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 195. maddesinde düzenlenen "bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma "suçunun kanuni tanımında düzenlenen hareket unsurunun bulaşıcı hastalıklardan birine yakalanmış veya bu hastalıklardan ölmüş kimsenin bulunduğu yerin karantina alınmasına dair yetkili makamlarca alınan tedbirlere uyulmaması suretiyle işleneceği, somut olay yönünden yapılan incelemede; şüphelilere isnat edilen suçun kanuni tanımında düzenlenen yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma suçundan kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, şikayetçi vekilinin karara itiraz ettiği,

C. Mercii Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 09.09.2020 tarihli ve 2020/2839 Değişik iş sayılı kararı ile;

"...havuz içerisinde yüzmekte olan şahısların olduğunun tespit edildiğinin kolluk görevlilerince tanzim olunan 10.07.2019 tarihli tutanak kapsamından anlaşılması nedeniyle ilgili birimlerce mühürleme işlemi yapılan ve gerekli tadilat ve dezenfeksiyon işlemleri yapılması haricinde müşterilerin kullanılmasına izin verilmeyen bu havuzlar içerisinde Afyonkarahisar Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünce verilen iznin amacına aykırı olarak mühürlenen havuzların müşterilerin kullanımına sunan GZM Royal Termal tesisi yetkilisi ...'ın ve diğer şüphelilerin eyleminin 5237 sayılı TCK'nın "Mühür Bozma" Başlıklı 203. maddesindeki "Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenlemeye konu "Mühür Bozma" suçuna vücut verip vermediği değerlendirilerek tartışılmadığından ilgili suç açısından değerlendirme yapılması için usul ve yasaya aykırı olarak verilen itiraza konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

D. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmaya yeni bir soruşturma numarası verilerek devam edildiği, yeniden yapılan soruşturma sonunda, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2022 tarihli ve 2020/10918 Soruşturma, 2022/2077 Karar sayılı karar ile, mühür bozma, bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma suçlarından kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, şikayetçi vekilinin karara itiraz ettiği,

E. İtirazı inceleyen mercii Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 16.05.2022 tarihli ve 2022/1890 Değişik iş sayılı kararı ile;

E. İtirazı inceleyen mercii Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kanun yararına bozma istemine konu 16.05.2022 tarihli ve 2022/1890 Değişik iş sayılı kararı ile;

".... mükerrer verilen 24.02.2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda mükerrer olarak "Bulaşıcı Hastalıklara İlşikin Tedbirlere Aykırı Davranma" suçunun da karara konu edilmesi ve ayrıca Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 09.09.2020 tarihli 2020/2839 D. İş sayılı kararının içerik itibariyle soruşturmanın genişletilmesi mahiyetinde olduğu ve sehven kararın kaldırılması yönünde hüküm kurulduğu kabul edilse dahi somut olayla usul itibariyle aynı nitelikte olan uyuşmazlık nedeniyle Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 15.03.2021 tarihli 2021/365 - 2690 esas ve karar sayılı ilamında ayrıntılı olarak belirtildiği üzere kesin nitelikteki Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.09.2020 tarihli 2020/2839 D. İş. sayılı sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceği" gerekçesiyle itirazın kabulü ile, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. 5271 sayılı CMK'nın 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, 5271 sayılı CMK'nın 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise 5271 sayılı CMK'nın 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, 5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesinde, "suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir" düzenlemesinin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara "suçtan zarar gören" tarafından itiraz edilebileceği,

Somut olayda, bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma suçundan şüpheliler haklarında verilen Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlarına bu suçtan doğrudan zarar görmeyen Afyonkarahisar İl Sağlık Müdürlüğünün 5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesi kapsamında itiraz hakkı bulunmadığından itirazların bu gerekçe ile "reddine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/2839 Değişik iş sayılı kararı ile Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/1890 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9731, Karar No: 2014/15813, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9731 E.  ,  2014/15813 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına ... ile 1- ... İnşaat İş Ortaklığı adına Av. ...; 2- ......Tic. Ltd. Şti. arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 05.06.2013 günlü ve 2011/94 - 2013/243 sayılı hükmün, davalı ... İnşaat İş Ortaklığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; davacı Kurum vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; davacı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19590, Karar No: 2011/4483, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19590 E.  ,  2011/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Bursa ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 günü temyiz eden davalı Bursa ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ...’ in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... Bel.Bşk. vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp davacı vekili ve davalı Bursa ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacıya ait 8851 ada, 42 parsel sayılı taşınmazda 3194 sayılı Yasanın 18. Maddesi gereğince yapılan imar uygulaması sonucunda Düzenleme Ortaklık Payı kesilerek 4545 ada, 2 parsel sayılı taşınmazdan hisse verildiği anlaşılmıştır.

1-İmar uygulamasının, Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptali sonucu oluşan tapu kayıtları iptal edilerek geri dönüşümlerinin yapıldığı iddia edildiğinden, davacıya hisse verilen 4545 ada 2 parsele ilişkin tapu kaydının iptal edilip edilmediği ve geri dönüşümlerinin yapılıp yapılmadığı hususu ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup buna ilişkin bilgi ve belgeler getirtildikten,

2-Davacı tarafından davaya konu imar uygulamasının iptaline yönelik dava açılıp açılmadığı davacıdan sorulup, açılmışsa buna ilişkin belgeler ilgili mahkemesinden getirtildikten,

3-Davalı idarece dava konusu taşınmaz ve çevresinde yeni imar uygulaması yapıldığı belirtildiğinden, bu husus davalı idareden sorularak, varsa bununla ilgili belgeler getirtilip, eğer yeni imar uygulaması yapılmış ve kesinleşmişse buna ilişkin tapu kayıtları ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celbedildikten,

4-Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/220 esas ve 2008/291 esas sayılı dava dosyaları mahkemesinden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53392, Karar No: 2011/7622, Tarih: 13.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/53392 E.  ,  2011/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/32073

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2006

NUMARASI : 2006/455 Karar - 2005/656 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydındaki Çatalca Sulh Ceza Mahkemesine ait 26.04.2004 karar ve 24-446 sayılı mahkumiyet kararının şimdiki suçun işlenmesinden sonra verilmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilerek, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9998, Karar No: 2017/391, Tarih: 01.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9998 E.  ,  2017/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kötü muamele suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2544, Karar No: 2011/3302, Tarih: 24.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/2544 E.  ,  2011/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cizre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2011

Davacı vekili müvekkilinin C..... Belediyesinde çalışmakta iken, belediyenin 3417 sayılı yasa gereği çalışanlardan yapılması gereken tasarrufu teşvik kesintilerini yaptığı halde bankaya yatırmadığını, müvekkiline tasarrufu teşvik kesintisi ve nema ödemesi yapılmadığını, 4853 sayılı yasaya 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde   gereğince tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacaklarından belediyenin hazine ile uzlaşmaya gitmesi nedeniyle, davalı hazinenin sorumlu olduğunu ileri sürerek tasarrufu teşvik kesintisi, nema ve gecikme faizi isteğinde bulunmuştur.

Davalı sorumluluğun C.... Belediyesinde olduğunu, uzlaşmaya gidilip gidilmediğinin araştırılması gerektiğini, bilirkişi hesaplamasının da hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece  C..... Belediyesi ile Hazine arasında uzlaşmaya gidildiği, dava konusu alacakların hazinenin sorumluluğunda olduğu gerekçesi  ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar T.C. Ziraat Bankasında personeli adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ...Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise;  “İşverenlerin,   ücretlerden   yapacakları  tasarruf  kesintileri  ile  sağlayacakları  işveren

katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” hükmü getirilmiştir. 29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı  Kanunun 1.maddesinde amacının,  3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 7.maddesinde; 3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmişir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun S.G.K. ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir. Böylece  belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.G.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.G.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.  Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı  yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerleme yapılırken kesinti ve işveren katkı paylarından oluşan anapara da değerlemeye katılmış ayrıca değerleme dava tarihine kadar yapılmıştır. Anılan kanunun 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin anaparanın da ilave edilerek ve ayrıca  2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir.

Ayrıca dosya içerisinde bulunan 07.07.2010 ve 09.07.2010 tarihli davalı iç yazışmalarından C..... Belediyesi ile yapılan uzlaşmanın  tasarrufu teşvik kesintisi ve nema borçlarını kapsayıp kapsamadığının uzlaşma komisyonu ve SSK dan sorulması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davaya konu alacağın uzlaşma kapsamında olup olmadığı belediye ve ilgili kuruluşlardan sorulmamıştır.