muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34668, Karar No: 2013/29213, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34668 E.  ,  2013/29213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06/04/2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama 12 saat, yaz mevsiminde 14 saat ve kış mevsiminde 10 saat çalıştığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kıdem ve ihbar tazminatlarını, kötüniyet tazminat alacağını, izin, fazla çalışma hafta tatili, yemek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece,davacı işçinin kanıtlandığı üzere fazla çalışma genel tatil alacağının ödenmediğine, kullandırılmayan izin alacaklarının ödenmediği, davacı işçinin iş sözleşmesini fesih gerekçesi haklı ve geçerli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında 10 saat, yaz aylarında 14 saat, ilkbahar ve sonbaharda 12 saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi

raporunda davacının çalışma saati tanık beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 12 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük 10 saat çalışma süresinden daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9030, Karar No: 2014/11345, Tarih: 24.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9030 E.  ,  2014/11345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2370, Karar No: 2025/1985, Tarih: 13.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2370 E.  ,  2025/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1169 E., 2024/708 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/447 E., 2021/146 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ....’nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin savunma sanayinde faaliyet gösteren bir danışmanlık şirketi olduğunu, taraflar arasında 05.01.2016 ve 18.05.2016 tarihli iki ayrı sözleşme imzalandığını, 05.01.2016 tarihli sözleşme kapsamında, müvekkili tarafından davalı şirketin yurt içi ve yurt dışı tanıtımı, pazar araştırması, sürdürülebilirliğe yönelik faaliyetler, strateji belirleme, proje yönetimi ve sair hususlarda danışmanlık hizmeti verildiğini, bu hizmetler dahilinde, müvekkil temsilcisi adına davalıya ait ofis kartı, kartvizit ve mail adresi dahi temin edildiğini, müvekkiline davalı tarafça tahsis edilen e-posta kapatılsa da müvekkili temsilcisinin şahsi e-postasından yapılan pek çok yazışmanın olduğunu, sözleşme çerçevesinde müvekkil temsilcisi ve uzmanları tarafından kiralanan araçların kira bedellerinin davalı tarafça ödendiğini, keza yapılan seyahat ve konaklama masraflarını davalının ödediğini, tüm bu hususların müvekkil tarafından hizmet sunulduğunu ispat etmeye elverişli ve yeterli olduğunu, buna karşın davalı şirket tarafından, müvekkile ödenmesi gereken bedellerin ödenmediğini, sözleşme hükümlerine göre, sözleşmenin ilk yılına ilişkin olarak (9.500x12) net 114.000,00 USD danışmanlık ücreti ve ödenmeyen iki adet aracın iki aylık kirası ve masrafları, sözleşmede belirlenen süreden önce fesih bildiriminde bulunulmadığından, sözleşmenin ikinci yılına ilişkin olarak (9.500x1.1.x12) net 125.400,00 USD danışmanlık ücreti ve ödenmeyen iki adet aracın on iki aylık kirası ve masrafları olmak üzere toplamda 239.400,00 USD alacağının yanında ödenmeyen araç kira ve masrafları tutarı ile sözleşme kapsamında belirlenen cezai şart tutarının da müvekkile ödenmesi gerektiğini, 18.05.2016 tarihli sözleşmenin konusu ise, ilk sözleşmenin kapsamı dışında olarak, belirli pazarlarla ilgili satış artırıcı, pazarın ihtiyacı olan ürün özellikleri tespiti ve yerel mevzuatlarla ilgili rapor hazırlama hizmeti verilmesi olduğunu, hazırlanacak raporun tamamlandığının davalıya bildirilmesiyle, başka bir bildirime gerek kalmaksızın davalı tarafından müvekkile net 274.000,00 USD ödenmesinin kararlaştırıldığını, bu kapsamda hazırlanan rapora ilişkin 27.10.2016 tarihli noter ihtarnamesi ile davalıya bilgilendirme yapıldığını, buna karşın davalı şirket tarafından, müvekkile ödenmesi gereken 274.000,00 USD tutarın ödenmediğini, mevcut bu alacağın yanı sıra, sözleşme bedelinin %6’sı oranında cezai şart ve ayrıca temerrüt tarihinden itibaren aylık %1 gecikme faizi ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 USD’nin 05.01.2016 tarihli sözleşmeden doğan alacaklar yönünden temerrüt tarihi olan 04.11.2016'dan itibaren işleyecek yasal faiziyle ve 18.05.2016 tarihli sözleşmeden kaynaklanan alacaklar yönünden sözleşmesel (aylık %1) faiziyle birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket ile davacı şirketin temsilcisi ...'nun sahibi bulunduğu dava dışı ... Teknoloji A.Ş. arasında 23.04.2015 tarihinde danışmanlık sözleşmesi akdedildiğini, davacı tarafça ifa edildiği öne sürülen hizmetlerin aslında anılan sözleşme kapsamında davalı şirkete sunulduğunu, dava konusu sözleşmelerin müvekkile teşvik alınabileceği vaadi ile hile ile imzalatıldığını, ayrıca sözleşme kapsamında herhangi bir hizmet alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hile savunmasının ispatlanamadığı, sözleşmelerde kararlaştırılan danışmanlık hizmetlerinin davalıya usulüne uygun şekilde verildiği hususunda ispat yükünün davacı şirket üzerinde bulunduğu, davacının ispat yükünü ancak kesin delille yerine getirebileceği, böylelikle salt tanık beyanlarına dayalı olarak hizmetin ifa edildiğinin ispata şayan bulunmadığı, esasen davacı tarafça sözleşme gereklerinin yerine getirildiği hususunda delil olarak dayanılan araç kiralama faturaları, Hakan Yeşiloğlu tarafından gönderilen elektronik postalar, kartvizit, dava dışı kişi ve kurumlarca düzenlenen bilgi notlarının tek başına hizmetin ifa edildiğini ispata elverişli olmadığı, davacı tarafça sağlanan hizmete dair herhangi bir fatura düzenlenmediği gibi delil listesinde davacının kendi ticari defter ve kayıtlarına da delil olarak dayanmadığı, davalı taraf ticari defter ve kayıtlarında davacıdan hizmet alındığı ve herhangi bir borç kaydı bulunmadığı, davacı tarafça sunulan elektronik posta içeriklerinin HMK’nın 202. maddesi uyarınca delil başlangıcı niteliği koşullarını haiz olmadığı, davalıya yemin teklifinde bulunulmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile salt tanık beyanlarına dayalı olarak hizmetin ifa edildiğine itibar edilemeyeceği, davacı tarafça sözleşmedeki edimlerin ifasına delil olarak dayanılan araç kiralama faturaları, davacının temsilcisi tarafından gönderilen elektronik postalar, kartvizit, dava dışı kişi ve kurumlarca düzenlenen bilgi notlarının tek başına hizmetin ifa edildiğini ispata elverişli olmadığı, davacı tarafça sağlanan hizmete dair herhangi bir fatura düzenlenmediği gibi davalı taraf ticari defter ve kayıtlarında davacıdan hizmet alındığına ve herhangi bir borç kaydına rastlanılmadığı, somut olayda yazılı delil başlangıcı koşullarının bulunmadığından tanık deliline dayanılamayacağı, 05.01.2016 tarihli sözleşmenin imzalanması ile beraber davacının danışmanlık ücretine hak ettiği şeklindeki düzenlemenin davacının davalıya hizmet verildiği anlamına gelmediği, bu düzenlemeyle davacının davalıya vereceği hizmet karşılığı avans ücretine hak ettiğinin belirtildiği, keza 18.05.2016 tarihli sözleşmedeki, davacının raporu hazırladığına ilişkin bildirimi davalıya bildirmekle ücret hak etmiş olacağı şeklinde düzenlemenin, davacının davalıya sözleşme kapsamında hizmet verildiği anlamına gelmediği, bu düzenlemeyle davacının davalıya sözleşme çerçevesinde üstlendiği raporu düzenlemiş olduğunu bildirmekle sözleşmeye dayalı alacağının muacceliyet koşulunun belirlendiği, davacının bu sözleşme kapsamında davalıya rapor düzenlendiğini ispat edemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Senetle ispat zorunluluğunun, bir hukuki ilişki kapsamındaki bir edimin yerine getirilip getirilmediği hususuna değil hukuki ilişkinin varlığına ilişkin bir gereklilik olduğunu, hukuki ilişkinin senetle ispatı zorunlu ise de, hukuki vakıa niteliğindeki hizmet sunulması hususunda senetle ispat kuralının aranmayacağını,

b. Taraflar arasındaki hukuki ilişkinin ispatlandığına kanaat getirilmesine karşın, hizmetlerin sunulduğunun ispatı için kesin delil aranmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini,

c. Müvekkilinin hizmet sunduğu hususunda senetle ispat zorunluluğu olduğu düşünülse de, davalı tarafça uyuşmazlıkta tanık dinlenilmesi hususuna karşı çıkılmayarak muvafakat edilmiş olduğundan, bu hususun tanıkla da ispatının mümkün olduğunu,

d. Mahkemenin, dosya içeriğindeki elektronik posta yazışmalarının delil başlangıcı belge niteliğinde olmadıkları yönündeki görüşünün hatalı olduğunu,

c. Müvekkilinin hizmet sunduğu hususunda senetle ispat zorunluluğu olduğu düşünülse de, davalı tarafça uyuşmazlıkta tanık dinlenilmesi hususuna karşı çıkılmayarak muvafakat edilmiş olduğundan, bu hususun tanıkla da ispatının mümkün olduğunu,

d. Mahkemenin, dosya içeriğindeki elektronik posta yazışmalarının delil başlangıcı belge niteliğinde olmadıkları yönündeki görüşünün hatalı olduğunu,

e. Müvekkil tarafından üstlendiği hizmetleri sunduğunun tanık beyanlarıyla açıkça anlaşıldığını, taraflar arasındaki çok sayıda elektronik posta yazışmasının da, müvekkil şirket tarafından davalıya danışmanlık hizmeti verildiğini gösterdiğini, faturalar kapsamında araçların kiralanmış olduğunun, taraflar arasındaki sözleşmenin kurulmuş olduğunu ve müvekkil tarafından da hizmet sunulduğunu gösterdiğini,

f. Danışmanlık hizmeti sunulduğunun davalı şirket defterleri haricindeki pek çok delille ispatlandığını, faturanın mali bir yükümlülük olup fatura düzenlenip düzenlenmemesinin taraflar arasındaki hukuki ilişkinin esası yönünden herhangi bir anlam taşımadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, danışmanlık sözleşmesinden kaynaklı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil edilen davalı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3056, Karar No: 2019/1277, Tarih: 28.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3056 E.  ,  2019/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nin 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanıklar ... ve ... için atanan müdafii ücreti 772,00 TL ve sanık ... için atanan müdafii ücreti 178,00 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29944, Karar No: 2013/10248, Tarih: 19.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29944 E.  ,  2013/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıftıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının elektrik faturalarında görülen gece gündüz puant bölümlerinde kullanılan elektrik bedeline çeşitli isimler adı altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel alındığından bahisle iadesine karar verilmesi talebiyle tüketici hakem heyeti başkanlığına başvuru yaptığını,Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı tüketicinin talebini kabul ettiğini, dava konusu elektrik faturasında yer alan kayıp kaçak bedelinin davacı kurumun kendi insiyatifi ile belirlenmiş bir bedel olmayıp 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun kendisine vermiş olduğu yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından bir tarifeyle belirlenmiş bir bedel olduğunu,kayıp kaçak tahakkuklarının bu esaslara göre hesaplanarak faturalara yansıtıldığını belirterek söz konusu tüketici hakem heyeti kararının itirazen ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece karanın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici hakem heyetinden elektrik faturalarından Tedaşın bugüne kadar aldığı fazla fatura paralarının tarafına geri ödenmesi istemiş, Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce tüketiciden haksız olarak kesilen bedel ve kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faiziyle birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine, bu itibarla tüketici talebinin kabulüne karar verilmiştir. Tüketici Hakem heyeti kararında herhangi bir miktar belirtilmediği için mahkemece,bu karanın ortadan kaldırılmasına ilişkin istemin reddine dair verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 16.08.2012 tarih ve 2012/207 esas 2012/333 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılıp, işin esasının incelenmesi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.Hal böyle olunca,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 16.08.2012 tarih ve 2012/207 esas 2012/333 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.