muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4369, Karar No: 2023/10253, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4369 E.  ,  2023/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/168 Esas, 2023/440 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/8 Esas, 2022/405 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi 163 ada 141 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; idare tarafından takdir edilen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekiline usulüne uygun tebliğ işlemleri yapılmış olup, cevap dilekçesi sunmadığı görülmütür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, emsallerin benzer nitelikte olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; sundukları emsallerin değerlendirilmediğini, bedelin düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, emsallerin benzer nitelikte olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; sundukları emsallerin değerlendirilmediğini, bedelin düşük belirlendiğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu ileri sürmüştür.

3.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın kıymetli bir bölgede bulunduğunu, sanayi arsası vasfında olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini, raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı ... Sadıkoğlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk karara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususların yerine getirilmediğini istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi 163 ada 141 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesi 163 ada 141 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve davalı ... peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8448, Karar No: 2021/8693, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8448 E.  ,  2021/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4780, Karar No: 2010/4853, Tarih: 18.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4780 E.  ,  2010/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2002 gün ve 7/15 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde; dava konusu yerlerin de içinde bulunduğu taşınmazın 360 ada 74 sayılı parselle kadastro çalışmaları sırasında mera olarak sınırlandırıldığını, bu parsel içerisinde mevkii ve sınırlarını açıkladığı iki parçadan ibaret toplam 35000 m2 yüzölçümlü taşınmazın vekil edenine ait 1966 tarih 1601 ve 1602 nolu vergi kayıtları kapsamında kaldığını, 50-60 yıldan beri vekil edeninin aralıksız çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduğunu açıklayarak sınırları belirtilen iki parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazineyi temsilen Tufanbeyli Mal Müdürlüğü ile davalı ... Başkanlığına dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmadıkları ve cevap vermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişi Mehmet Atacan’a ait 28.01.2002 günlü rapor ve krokisinde A ve B harfleriyle işaretlenen taşınmaz bölümleri yönünden davanın kısmen kabulüyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm; davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve vergi kayıtları gibi hukuki sebeplere dayanılarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve vergi kayıtları gibi hukuki sebeplere dayanılarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kabulüne karar verilen taşınmaz bölümlerinin mera niteliğinde bulunmadığı ve davacıya ait vergi kayıtları kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. 22.11.1995 tarihinde taşınmazın bulunduğu yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında Karaçat mevkii, 1938 tarih 2660 tahrir nolu vergi kaydı uygulanmak suretiyle 360 ada 74 sayılı parsel orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Vergi kaydının miktarı 280 hektar (2.800.000 m2) olup, sahibi hanesinde köy orta malı yazılıdır. Yani köye ait mera kaydı uygulanmak suretiyle tespitin yapıldığı anlaşılmıştır. Tutanağın edinme sebebi üzerinde yapılan incelemede; kadastro çalışmaları sırasında davacının kendisine ait 1966 tarih, 1601 ve 1602 nolu vergi kayıtlarını sunduğu, kadastro ekibince yapılan değerlendirmede köye ait mera kaydının daha eski tarihli olması nedeniyle ve taşınmazın mera olduğu da gözetilerek davacıya ait vergi kayıtlarına üstünlük tanınmadığı ve bu gerekçeyle orta malı olarak taşınmazın sınırlandırıldığı belirlenmiştir. Gerçekten yerinde yapılan keşifte de gerek revizyon gören vergi kayıtları ve gerekse davacı tarafa ait vergi kayıtları zemine uygulanmış, her üç vergi kaydının da taşınmazı kapsadığı anlaşılmıştır. Her ne kadar yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmaz bölümlerinin mera olmadığını, davacıya ait kültür arazisi olduğunu bildirmişler ise de, tutanağın edinme sebebinde de vurgulandığı gibi ilk arazi yazımının yapıldığı 1938 yılında dava konusu taşınmaz 2660 tahrir numarasıyla köy orta malı olarak belirlenmiştir. Taşınmaz o tarihte orta malı mera olarak tespit edildiğine göre kadim meradan orta malı mera olarak yazıldığının kabulü gerekmektedir. Davacının daha sonradan 1966 yılında 1601 ve 1602 vergi numarasıyla iki parça taşınmazı adına yazdırması sözü edilen orta malı vergi kaydı karşısında hukuken bir değer taşımaz. Kaldı ki, vergi kayıtları kişinin tek başına başvurusu ve beyanıyla düzenlenmektedir. Bu bakımdan köy orta malı olarak belirlenen 1938 tarih 2660 tahrir nolu vergi kaydı karşısında davacının tek taraflı beyanıyla verilen 1966 tarih, 1601 ve 1602 tarihli vergi kayıtlarına üstünlük tanınamaz ve değer verilemez. Taşınmaz kadim meradan orta malı mera olarak 1938 yılında yazılıma tabi tutulduğuna göre bu tür taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın hukuken geçerli bir sonuç doğurmaz. (4342 sayılı Kanun md. 3,4,5) Zilyede ve sonradan alınan vergi kayıt maliklerine herhangi bir hak bahşetmez. Kabule göre de meranın bütünlüğünün bozulduğu açıktır.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında keşifte dinlenen ve takdiri delil niteliğinde bulunan yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına da üstünlük tanınamaz. Taşınmaz bölümlerinin kadim meradan açılarak elde edildiğinin kabulü gerektiğinden bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6886, Karar No: 2017/7580, Tarih: 06.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6886 E.  ,  2017/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyünde bulunan ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz tamamı Karayolları Genel Müdürlüğü lehine kamulaştırma yoluyla satılan özel amaçlı satıştır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde emsal olarak incelenen taşınmaz tamamı Karayolları Genel Müdürlüğü lehine kamulaştırma yoluyla satılan özel amaçlı satıştır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede değerini etkileyecek derecede olumlu bir gelişme ve bu nedenle değerinde bir artış olup olmadığı hususunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazların ifrazla geldiği 891,889,890 parsellerin kamulaştırmadan arta kalan kısmında imar durumu (çekme mesafesi ve yol yaklaşma sınırı gibi kısıtlayıcı sebeplerden ötürü yapı yapılma imkanının kalıp kalmadığı) yapılaşma oranı konusunda bir değişiklik olup olmayacağı ilgili belediye ve Karayolları Genel Müdürlüğünden sorulduktan sonra alınacak cevaba göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Kamulaştırma bedelinin tespiti için 05/12/2014 tarihinde açılan dava 4 ay içinde sonuçlandırılamadığından kamulaştırma bedeline bu sürenin bitimi tarihi olan 06/04/2014 tarihinden karar tarihi olan 08/10/2015 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9377, Karar No: 2017/11538, Tarih: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9377 E.  ,  2017/11538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8538, Karar No: 2023/2050, Tarih: 13.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/8538 E.  ,  2023/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/631 Esas, 2021/144 Karar sayılı, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca durmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 23.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2022 tarihli ve 2021/8601 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB-2022/41736 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2022 tarihli ve KYB-2022/41736 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına yönelik Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısının tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 05.12.2019 tarihinde Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 18.12.2019 tarihli raporunda sevk tarihinden itibaren 5 gün içinde hastaneye başvurmadığının bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının, şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiğinde bildirdiği en son adresi olan "E.... Menderes Mahallesi .... Sokak No:4 İç kapı No:2 .../Bursa" adresine tebliğe çıkarıldığı ve “muhatap tevziat saatlerinde çarşıda olduğundan, başka da tebliğ olunacak kimse bulunmadığından, evrak ilgili mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2 nolu ihbar 15.01.2020 tarihinde kapısına yapıştırılıp en yakın komşusu ...'a haber verildi. İmzadan imtina etti." şeklinde tebliğ edildiği,

Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün uyarı yazısının, şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde bildirdiği son adreste tebliğe çıkarıldığı ve sanık çarşıda olduğundan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahalle muhtarına tebligat yapılarak kapıya haber kağıdı yapıştırıldığı ve adı - soyadı yazılıp, imzadan imtina ettiği de şerh düşülen en yakın komşuya haber verildiği nazara alındığında tebligatın usule uygun olduğu, ancak usule uygun uyarı yazısı tebligatına rağmen şüphelinin 10 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, adı geçen suç nedeniyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu"nun gerçekleştiği cihetle, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE