muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1106, Karar No: 2015/17103, Tarih: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1106 E.  ,  2015/17103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin dört fatura konusu malı davalıdan satın aldığını (son fatura 24/08/2008 tarihli), 22/05/2008 tarihli ... raporu ile fatura konusu kimyasalların bozuk olduklarının anlaşıldığını, sözkonusu kimyasallardan dolayı müvekkilinin ürettiği 36.850 koli üründen 16.330 kolisinin bozuk mal olması nedeniyle müvekkilinin müşterilerince iade edildiğini, resmi tespit sonrası bozuk malların imha edildiğini ve müvekkilinin toplam 91.130,05-TL zararının bulunduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik müvekkilinin 10.000-TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu malların en son 2007 yılının Ağustos ayında davacıya teslim edildiğini, davacının dava zamanaşımı süresinden sonra dava açtığını, usulüne uygun yapılmış ayıp ihbarının da bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının talebi ile ... 'ta yapılan analizin aroma bileşenleri ile ilgili olduğu,... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008-154 D.iş sayılı dosyasında alınan 27.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda ... raporuna atıf yapılarak yapılan duyusal analize göre numunelerin ayıplı olduğunun tespit edildiği, gizli ayıbın mevcudiyetinin 27.11.2008 tarihinde ortaya çıktığı halde davacının davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı, bu durumda satılan malı mevcut ayıbıyla beraber kabul etmiş sayılması ve davalı satıcının ayıba karşı tekeffülden doğan sorumluluğuna ilişkin davacı lehine doğan hakların dava tarihi itibariyle zaman aşımına uğradığının kabul edilmesi gerektiği, davacının uğradığını iddia ettiği zararı da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3350, Karar No: 2007/416, Tarih: 16.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3350 E.  ,  2007/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜRGÜP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ..parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu 5682 nolu taşınmaz maliki davalı E.. oğlu E.. tarafından balık çiftliği ve piknik tesisi yapılıp, işletmenin davalı H.. A.. S.. verildiğini, tesislerine ulaşabilmek için taşınmazın yol olarak kullandıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme ile tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece Onanmış olup, sonradan karar düzeltme isteminin kabulü ile “.....bilirkişice belirlenen ecrimisilin 19.983.294.-TL olduğu ve bu miktara hükmedilmesi gerekirken yanılgılı olarak fazlaya hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağd

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4134, Karar No: 2012/6754, Tarih: 16.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4134 E.  ,  2012/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı üzerine ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6758 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 25.11.2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin kamu haczi dolayısıyla ilk hacze iştiraki ile satış bedelinin garameten paylaştırılması gerekirken müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar ... Vergi Dairesi vekili ile ... vekili ve ..., şikayetin reddini savunmuştur.

Diğer şikayet olunanlar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçi haczinin 6183 sayılı Yasa'nın 69. maddesi gereğince ilk haciz olan Vergi Dairesi haczine iştirak şartlarını taşımadığından şikayet olunan Vergi Dairesi yönünden talebin reddine, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereğince şikayetçi belediye tarafından satıştan önce haciz konulmuş olmakla 3. şahıslar tarafından konan hacizlere iştiraki ile satış bedelinin aralarında garameten paylaştırılacağı gerekçesiyle, diğer şikayet olunanlar yönünden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ... ve ... vekillleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar ...ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4388, Karar No: 2025/1059, Tarih: 23.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4388 E.  ,  2025/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2046 Esas, 2024/294 Karar

DAVA TARİHİ : 24.12.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/615 Esas, 2022/336 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ...mahallesi 203 ada 7 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, değer düşüklüğü oranının ve objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, ürünlerin net gelirlerinin yüksek alındığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, değer düşüklüğü oranının ve objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, ürünlerin net gelirlerinin yüksek alındığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, münavebeye alınan verilerin resmi verilerle uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı bedelinin tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmaza isabet eden enerji nakil hattına ilişkin olarak taşınmaz malikleri aleyhine dava açıldığı, yargılama sırasında taşınmaz malikleri ...ve diğer kişilerle uzlaşma sağlandığı, bu sebeple uzlaşma tutanakları ile tapu müdürlüğünde tescil işlemi yapılabilmesi için taşınmazın tapu kaydına konulan 31/b şerhinin kaldırılması talep edildiği, ancak Tapu Müdürlüğü nezdinde ihmal gösterilerek şerhin kaldırılmasının akabinde tescil işlemi yapılması gerekirken tescil işlemi yapılmadan dava konusu taşınmazın ... isimli kişiye satıldığı, davaya bu malikin dahil edildiği, ancak bu kişininde karar tarihinden 10 günce 17.05.2022 tarihinde taşınmazı dava dışı ...'a sattığı, bu durumda Yerel Mahkemece verilen karar gereğince tescil işlemi yapılamayacağı, zira taşınmazdaki malik Mahkeme kararında gösterilen davalıdan farklı olduğu, kararın kesinleşmesi halinde taşınmazın eski malikinin kamulaştırma bedelini almış olacağı ancak tescil yapılamayacağını iddia ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ve 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden on gün önce 17.05.2022 tarihinde dava dışı ...'a satılmış olduğu ve davacı idarece, İlk Derece Mahkemesi kararının bu sebeple tapuda infaz edilemediğinin beyan edildiği anlaşılmış olup, dava konusu taşınmazın halihazır durumunu gösterir tapu kaydı ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, taşınmazın satıldığının tespiti halinde, 6100 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 2942 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince yeni malikin davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının bozmanın niteliğine göre şimdilik sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8009, Karar No: 2011/9095, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8009 E.  ,  2011/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacı ...'nın adının ve senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu vakfın yürürlükteki senedinin 1. ve 3. maddelerinde yapılan değişikliklerin tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüyle söz konusu senet değişikliklerin tesciline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vakfa ait senedin 1. maddesinde vakfın adı "Beykoz Sağlık, Eğitim ve Kültür Vakfı" iken, yapılan yeni düzenleme ile vakfın adı "Adile Sultan Vakfı" olarak değiştirilmek istenmektedir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, vakıf hukukunda esas olan vakfın kuruluş senedine yansıyan kurucu iradenin -yasaların buyurucu hükümlerine aykırı olmamak koşuluyla- olduğu gibi korunması ve sürdürülmesidir. Davacı tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeden ve bu hususta mahkemece bir araştırma yapılmadan, kuruluş sırasında kurucu irade tarafından belirlenen vakfın adının değiştirilmesine ilişkin senet değişikliğinin tesciline karar verilmesi,

2-4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101. maddesi hükmüne göre vakıf, gerçek ve tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleri ile oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluğudur. Kurulmuş olan bir vakfın özgülendiği amacı doğrultusunda varlığını sürdürmesi ve yönetim organlarınca da bu amacın gerçekleştirilmesi esastır. Vakfın kuruluş senedinde belirlenen amacı ve örgütlenme biçimi, zorunluluk olmadıkça kural olarak vakıf organlarınca değiştirilip genişletilemez. Bununla birlikte vakfın amacı geçen zaman içinde tamamen değişik bir anlam ve nitelik kazanmış olursa, ancak bu nedenle değiştirilmesi söz konusu olacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 113. ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzüğün 26. maddelerinde; vakfın asıl amacının niteliği ve kapsamı vakfedenin vakıf senedinde belirttiği

isteğine açıktan açığa uymayacak derecede değişmiş olursa, amacın değiştirilmesinin mümkün olduğu hükme bağlanmıştır. Burada ölçü, vakfın değişen koşullar karşısında başlangıçtaki amacın gerçekleşmesinin imkansız duruma gelmesidir. Amacın değiştirilmesi için objektif ve subjektif koşulların birlikte bulunması gerekir. Objektif koşullar amacın anlam ve içeriğini yitirmesine, subjektif koşullar ise değişmiş olan amacın artık vakfedenin isteğine açıktan açığa uymayacak derecede değişmiş olmasına bağlıdır. Ancak bu iki koşulun gerçekleşmesi durumunda vakıf yönetim organının veya denetim makamının başvurusu üzerine mahkemece diğerinin yazılı görüşü de alındıktan sonra vakfın amacı değiştirilebilir.

Somut olayda, dava konusu vakfın amacını düzenleyen senedin 3. maddesinde sayılan tüm çalışma ve faaliyetler, özellikle ve ağırlıklı olarak "Beykozlular, Beykoz Halkı, Yöre, Beykoz ve Beykozlulara, Yerel Yönetime, Belde Hizmetleri" ile sınırlı tutulmuş iken, bu madde metninden belirtilen ifadeler çıkarılarak yerine "Toplum, Yurtiçi, Yurtdışı, Çevre, Kamuoyu" gibi geniş kapsamlı genel bir ifadeyle vakfın amacının kuruluş iradesine aykırı olarak genişletildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, vakıf senedinin 3. maddesinde yapılan sözkonusu değişikliğin yukarıda açıklanan esaslara ve özellikle Türk Medeni Kanunu'nun 113. ve Tüzüğün 26.maddelerinde öngörülen koşullara uygun düşmediği gözetilmeden söz konusu senet değişikliğinin tesciline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1034, Karar No: 2019/12029, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/1034 E.  ,  2019/12029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, 53/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

26/09/2013 tarihinde kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk kuvvetlerince olay yerine gidildiği, sit alanı olarak tescilli olmayan mevkiide, sanık ... temyiz dışı sanıklar tarafından tünel şeklindeki yaklaşık 10 metre uzunluğundaki yolun giriş kısmından itibaren yaklaşık 3. metresinde kazı yapıldığı, suyun boşaltılması için su motorunun bulunduğu, su yolunun giriş kısmında kazma, kürek, halat ve süzgeç bulunduğu, temyiz dışı sanık ...’in aracında rızası ile yapılan aramada, jeneratör, hilti, delici matkap uç, çekiç, murç, hilti ucu, uzatma kablosu, tahra, 3 adet metal çubuk, 10 cm uzunluğunda iki adet bakır çubuk ele geçirildiği, arkeolog bilirkişi raporu ile, 3 adet metal çubuk ve 2 adet bakır çubuğun, halk arasında yer altındaki altın gibi metalleri bulabilmek amacıyla define araştırmacıları tarafından kullanıldığının tespit edildiği olayda;

Sanık hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2. cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... temyiz dışı sanıkların aşamalardaki beyanlarında, olay yerine balık tutmak amacıyla geldiklerini, çadır kurarak zaman geçirmek istediklerini, balık tutmak amacıyla su motorunu kullandıklarını, kazı yapmadıklarını ileri sürdükleri, temyize konu sanık ...’ın beyanında; iddianamede bahsi geçen 10 metrelik tünel yolun 3. metresinde kazı yapıldığına ilişkin hususun doğru olmayıp, buranın doğal bir yapı olduğunu, kendini bildiğinden beri bu yapının var olduğunu, kendiliğinden oluşmuş bir su yolu olduğunu, sadece balık tutmak için suyun yolunu değiştirdiklerini belirttiği anlaşılmakla; olay mahallinin bulunduğu yörede yaşayan, olay yerini iyi bilen, taraflarla akrabalığı ve husumeti bulunmayan mahalli bilirkişiler ile arkeolog bilirkişi refakatinde keşif icra edilerek, kolluk tutanağında tarif edilen 10 metrelik tünel şeklindeki yol ile 3. metresindeki yerin önceden beri bulunan doğal yapılar olup olmadığı ve kazı alanı olarak bahsedilen alanın derinliği tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.