muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12439, Karar No: 2024/258, Tarih: 18.01.2024

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2020 tarihli, E.2018/459, K.2020/731 sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesenin 07.12.2021 tarih, E.2021/934, K.2021/3392 sayılı kararı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma ilamında, dosya içerisindeki belgelere göre, davacının 21.04.1982 tarihinde evlendiği, 27.10.2000 tarihinde boşandığı, 21.01.1987 tarihinde vefat eden babası üzerinden 2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı aldığı, davalı Kurumun davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığının tespiti üzerine bağlanan ölüm aylığını 01.10.2008 tarihi itibariyle durdurduğu, çıkarılan yersiz aylık borcunun ödenmesi talepli işleme itirazın reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu, somut olayda davalı Kurumun iptal işlemine dayanak denetmen raporunda, gidilen adresin kapalı olduğunun rapor edildiği ve beraber yaşamaya dair herhangi bir yazılı ve imzalı ifade alınamadığı, davacının 23.11.2015 tarihinde, eski eşinin ise 09.01.2015 tarihinde beyan tescil ve taşınma tarihli olarak belirttikleri MERNİS adreslerinin ortak olması ve davacı ile kamu tanıklarının davacının eski eşi ile bu adreste beraber yaşadıklarını beyan etmeleri karşısında, 01.10.2008-23.11.2015 tarihleri arası için yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne, davacının Kurum işleminin tümden iptali talebinin reddine, davacının eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi olan 23.11.2015 tarihi itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işleminin tesis edilmesi gerektiğine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, birlikte yaşama olgusunun hiçbir zaman olmadığı, davanın tümden kabulü gerektiği, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksine işlemin iptali ile ölüm aylığının kesildiği tarih itibariyle yeniden bağlanarak ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aksine işlemin iptali ile ölüm aylığının kesildiği tarih itibariyle yeniden bağlanarak ödenmeyen aylıkların yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6027, Karar No: 2014/33803, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6027 E.  ,  2014/33803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; 19/11/2004 tarihinde... olarak satın aldığı aracın daha sonra sol ön kapısının boyalı olduğunun tespit edildiğini, Tekirdağ 1. SHM'sinin 2010/83 D İş sayılı dosyasından delil tespiti yaptırdığını, seçimlik haklarından malın ayıpsız misli değiştirilmesi talebini davalılara ilettiğini ancak sonuç alamadığını ileri sürerek, dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine bu talebin mümkün olmaması halinde bedel iadesi olarak 19/11/2001 tarihli fatura bedeli olan 31.027,33-TL'nin ihtar tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile... olarak satın aldığı arıcın ayıplı olduğunu ileri sürerek dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine bu talebin mümkün olmaması halinde bedel iadesine karar verilmesini istemiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/6027-33803

2-İncelenen dosya içeriğine göre; davacı dava konusu aracı 19.11.2004 tarihinde satın almış olup, eldeki dava ise 09.05.2011 tarihinde açılmıştır. Davacı dava dilekçesinde dava konusu aracın gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine bu talebin mümkün olmaması halinde bedel iadesine karar verilmesini istemiş ise de; malın ayıplı olarak teslim edildiği hususu teslim anına göre saptandığından, tüketicinin ayıptan doğan haklarını kullanabilmesi, ayıbın o anda var olduğunu; malın açık veya gizli bir ayıbı o anda taşıdığını ispat etmesine bağlıdır. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında, dava konusu aracın ayıpsız şekilde teslim edildiği hususu davalı lehine karine teşkil etmekte olup, satım konusu malın teslim tarihi itibariyle ayıplı olduğunu ispat yükü ise davacı tüketicidedir. Dosya kapsamına göre, davacının ispat yükünü yerine getiremediği anlaşılmakla birlikte aracın satın alınmasından 7 yıl sonra davanın açılması da hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Hal böyle olunca mahkemece davanın yukarıda açıklanan gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmakla birlikte netice itibariyle doğru olan hükmün onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru olan kararın ikinci bentte yazılı gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9137, Karar No: 2023/151, Tarih: 30.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9137 E.  ,  2023/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/1518 Esas, 2022/1722 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun sübut bulmadığına, suç vasfının hatalı tespit edildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü şikâyetçi ile imam nikahlı eşi ...nın kaldıkları otelden çıktıklarında sanık ile karşılaştığı ve tarafların öncesinde tanışıklıklarının bulunduğu, aralarında bir takım konuşmalar geçtiği, şikâyetçi ve eşi ...nın sanıktan ayrılarak lokantaya gittikleri, sanığın da peşlerinden lokantaya geldiği, şikâyetçi ile sanık arasında tartışma çıktığı sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre şikâyetçinin kendisine küfür ve hakaret ettiği, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine lokantada bulunanların ve tanık ...'nin araya girerek tarafları ayırdıkları, sanık ve şikâyetçinin lokantadan dışarı çıktığı ve ayrı yönlere doğru ilerledikleri sırada sanığın elindeki bıçakla şikâyetçiye doğru koştuğu, bunu gören tanık ...'nin de sanığın peşinden geldiği, sanığın müştekiye 5-6 kez elindeki bıçakla hamle yaptığı ve boğazına hamle yapacağı sırada tanık ...'in sanığın elindeki bıçağı alarak etkisiz hale getirdiği anlaşılmıştır.

2. ... Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.02.2021 tarihli 35693521 sayılı Adlî Olgu Bildirim Formu ile 08.03.2021 tarihli 35733030 sayılı Adlî Tıp Servisi raporunda şikâyetçinin boyun arkasında yüzeysel kesi, sol göğüs alt dışında kesi, sol akciğer seslerinde azalmanın bulunduğu, pnömotoraksa sebeb olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu ve hayati tehlikesinin bulunduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 26.05.2021 tarihli 94488856-300-02-2021/6646 sayılı raporunda müştekinin boyun arkasında bulunan yüzeysel kesinin yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif düzeyde olduğu, sol göğüs alt dışında bulunan 3 cm kesinin ise yaşamını tehlikeye soktuğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

4. Olay anını gösteren kamera kayıtlarının incelenmesine ve çözümünün yapılmasına ilişkin 23.06.2021 tarihli bilirkişi raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. 02.03.2021 tarihli görüntü izleme tutanağının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Sanık suçu tevil yollu ikrar etmiştir.

7. Tanıklar ... ve ...'ın beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

8. Şikâyetçinin beyanları ile tanık M.T. ve A.G 'nin beyanları uyumludur.

9. Sanığa ait Adlî Sicil Kaydının dava dosyasına alındığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

A. Haksız tahrik yönünden

Mağdur beyanı ile uyumlu tanık ... ve ...'nin beyanına göre mağdurdan sanığa yönelen haksız hareket bulunmadığı, mağdura yumruk atmak suretiyle ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

1. Sübut yönünden

Sanığın müştekiye bıçağı rast gele salladığını ikrar ettiği, olay anına ilişkin görüntülerde sanığın bıçakla müştekiye saldırdığının görüldüğü, sanığın şikâyetçiye bıçakla birden çok kez vurduğuna ilişkin tanık ... ve ...nın birbiriyle uyumlu beyanları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşılmış olduğundan, hükümde bu yönle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Suç vasfı yönünden

Sanığın şikâyetçiye bıçakla birden çok kez vurduğuna ilişkin tanık ... ve ...nın birbiriyle uyumlu beyanları, bu bıçak darbeler sonucu şikâyetçinin hayati bölgesi olan göğüs bölgesinden

2. Suç vasfı yönünden

Sanığın şikâyetçiye bıçakla birden çok kez vurduğuna ilişkin tanık ... ve ...nın birbiriyle uyumlu beyanları, bu bıçak darbeler sonucu şikâyetçinin hayati bölgesi olan göğüs bölgesinden

yaralandığı ve yaşamının tehlikeye girdiği, tanık ...'in ve dosyada bulunan olay anına ilişkin görüntülerin incelenmesinde sanığın eylemine tanık ...'in müdahalesi sonucu son verdiği, eğer müdahale edilmese sanığın son hamlesini şikâyetçinin bir diğer hayati bölgesi olan boğaz kısmına doğru yaptığı, taraflar ayrıldıktan sonra sanığın bıçakla şikâyetçiye doğru yürümesi, kullandığı aletin türü, tanık ...'in araya girmesi ile eylemine devam edememesi bir bütün hâlde göz önüne alındığı vakit, suça yönelmiş irade ve kastın öldürme fiiline yöneldiği kabulüne varılmasının lazım geldiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Lehe hükümlerin uygulanması yönünden

a) Seçenek yaptırımlar yönünden;

5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesi gereği cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin ön koşulu, hükmolunan netice cezanın kısa süreli hapis cezası olmasıdır. 5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre; "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 9 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Erteleme yönünden;

5237 sayılı Kanun’un, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlıklı 51 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde; “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 9 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde; “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise ...” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 9 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezaya ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2022/1518 Esas, 2022/1722 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5873, Karar No: 2012/10835, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5873 E.  ,  2012/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14685, Karar No: 2016/12305, Tarih: 31.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14685 E.  ,  2016/12305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece 23/02/2016 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili ise kendisine tebliğ edilen bu ek kararı temyiz etmemiştir . Temyiz talebinin reddine ilişkin bu ek karar temyiz edilmediği sürece ek kararın ortadan kaldırılması ve asıl kararın temyiz incelemesinin yapılması mümkün değildir. Bu durumda yasal bir temyiz talebi bulunmadığından dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 31.10.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10490, Karar No: 2013/6332, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10490 E.  ,  2013/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5.000,00 TL. nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, 137,04 TL'nin tahsiline karar vermiştir.

Hükmü, tarafların vekillerinin temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Somut olayda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilen tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE;

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9783, Karar No: 2021/11444, Tarih: 29.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/9783 E.  ,  2021/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2018 tarih ve 2017/185 - 2018/191 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).