muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22496, Karar No: 2019/11486, Tarih: 23.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22496 E.  ,  2019/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kapsam dışı statüde bireysel satış müdürü olarak çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. ve 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereği Ocak 2010 yılı başında kurum değişikliği talebinde bulunduğunu, bu talebine istinaden Devlet Personel Başkanlığına bildiriminin yapılması üzerine 24/05/2010 tarihi itibariyle... İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünde araştırmacı pozisyonunda göreve başladığını,davalı tarafça düzenlenen 11/06/2010 tarihli yer değiştirme suretiyle atamalarda aylık bildirim tablosundaki ücret kısmına 01/01/2010 tarihinden geçerli olarak müdürlere yönelik olarak belirlenen 545,13 TL tutarındaki ek ödemenin ilave edilmediğini, bu nedenle yeni atandığı kurumda eksik maaş almasına neden olunduğunu, beyanla Ocak 2010 ayından geçerli olmak üzere müdür pozisyonundaki personele verilmesi kararlaştırılan 545,13 TL'lik ek ödeme tutarının eklenerek yer değiştirme suretiyle atamalarda aylık bildirim tablosunun yeniden düzenlenmek suretiyle yeni kurumuna gönderilmesine, 01/01/2006 tarihinden yeni kurumunda başladığı 24/05/2010 tarihine kadar geçen süredeki alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, denge tazminatının kamu görevlilerine yapılan genel bir artış olmadığını, Yasada belirtilen kurum ve ünvanlardaki personelin mali haklarının yükseltilmesine yönelik olmadığını, Yasada belirtilen kurum ve ünvanlardaki personelin mali haklarının yükseltilmesine yönelik olmadığını, nakle tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirim ücretinin ve bildirimi müteakip yeni kurumlarında göreve başladıkları tarihi takip eden aybaşına kadar geçecek sürede ödenecek aylık veya ücretlerin tespitinde dikkate alınamayacağı belirtildiğinden ek ödeme ilave edilerek nakil ilmühaberinin düzenlemesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasa'nın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3332, Karar No: 2019/5025, Tarih: 03.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2017/3332 E.  ,  2019/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 148 ada 34 sayılı parseldeki 1, 2 ve 6 no'lu bağımsız bölümlerini oğlu olan davalının; " nasıl olsa bu taşınmazlar ileride bana kalacak, sağlığında tüm kira gelirlerini alabilirsin ve asla sağlığında bu taşınmazları satmayacağım" şeklindeki telkini ile 08.07.1988 tarihinde davalıya satış yoluyla devrettiğini, satış bedeli almadığını, devrin hata, hile ve gabin neticesinde gerçekleştiğini, bir ay kadar önce davalının anılan taşınmazları satmak istemesi ile kandırıldığını anladığını, davalının 1 ve 6 no'lu bağımsız bölümleri üçüncü kişilere sattığını ileri sürerek, şimdilik 2 no'lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, babası olan davacının 1988 yılında iki kızına birer daire ve kendisine de iki daire ile bir dükkan verdiğini, mallarını paylaştırdığını, yapılan temliklerin davacının iradesine uygun olduğunu, davacının ikinci evliliğinden sonra böyle bir iddiada bulunduğunu, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu .... Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.10.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat gelmedi.Temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 13.00 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5341, Karar No: 2021/7645, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5341 E.  ,  2021/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 20.01.2020 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 20.01.2020 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yer alan (fark bedel olan 86.577,61-TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/ipotek vb.şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/610, Karar No: 2014/3946, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/610 E.  ,  2014/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R

1-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde taze fasulyenin üretim masrafının 882 TL, sofralık domatesin üretim masrafının 1.106 TL, sivri biberin üretim masrafının 950 TL olduğu bildirilmiştir. Dairemizce incelenen aynı mahkemenin 2012/211 Esas 2013/221 Karar sayılı (Dairemizin 2013/13953 Esas-2013//17641 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ise taze fasulyenin üretim masrafının 495 TL, sofralık domatesin üretim masrafının 791 TL, sivri biberin üretim masrafının 629 TL olduğunun tespit edildiği, verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava konusu taşınmazın bulunduğu Yenişehir ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, taze fasulye, domates ve sivri biberin 2012 yılı itibariyle, kuru ve sulu şartlarda, dekar başına asgari-azami verim, üretim gideri (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) kg başına asgari-azami satış fiyatını gösterir ve cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde, gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın 52 nolu vanadan sulandığı bildirilmiş ise de; bu vananın DSİ ya da sulama birlikleri tarafından kurulan sistem gibi ortak sulama sistemi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/3648, Tarih: 27.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/984 E.  ,  2024/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27.04.2015

SAYISI : 2014/284 E., 2015/233 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarihli Daire Eksiklik Talep Yazısı ile dosya içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığından Av. ...'nin davalılar ... Madencilik Makina İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. (... Madencilik Ltd. Şti.) ve ... Enerji Aydınlatma Elektrik Elektronik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.ne (... Enerji Ltd. Şti.) ilişkin vekâletnamesinin temin edilerek gönderilmesi istenmiş, yazı gereği yerine getirilmediğinden Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince 03.07.2019 tarihinde talep yinelenmiş, eksiklik yine yerine getirilmediğinden Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 26.12.2019 tarihli Daire Eksiklik Talep Tekit Yazısı ile talep tekit edilmiş, tekit yazısı gereği de yerine gelmediğinden ve vekâletnamelerin dosyaya ibraz edilmediği görüldüğünden Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.02.2020 tarihli Daire Eksiklik Talep Yazısı ile gerekçeli kararın bu defa anılan davalı Şirketlere tebliği ile temyiz süresi beklendikten ve eksiklikler tamamlandıktan sonra sonuçlarına ilişkin evrakların dosyaya eklenmesi istenmiş; Mahkemece davalı ... Enerji Ltd Şti.nin MERNİS adresine tebligat çıkarıldığı, adres boş olduğundan tebliğin yapılamadığı, yeniden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesi gereğince tebligat çıkartıldığı, diğer davalı ... Madencilik Ltd. Şti.ne çıkartılan tebligatın da aynı gerekçeyle iade edildiği, Şirketin MERNİS adresine tebligat çıkartıldığı, tebligat sonuçları dönünce bilgi verileceğinin bildirildiği görüldüğünden eksikliklerin tamamlanması Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2020 tarihli Daire Eksiklik Talep Yazısı ile tekiden istenmiştir. Mahkemece davalı ... Enerji Ltd Şti.ne 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi gereğince yapılan tebligata ilişkin PTT Tebligat Sorgulaması ekran çıktılarının gönderilmesi ve diğer adı geçen davalı ... Madencilik Enerji Ltd Şti.ne ise 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi gereğince tebligat çıkartıldığının görülmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 09.07.2020 tarihli geri çevirme kararı ile davalı Şirketlere yapılan tebligatların akıbetleri ve tebligat aşamasına ilişkin tüm evrakın eklenmesi istenmiştir.