muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3354, Karar No: 2016/120, Tarih: 12.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3354 E.  ,  2016/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 407,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

- K A R Ş I O Y -

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden ruc'uen tahsiline yönelik yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini, damga vergisinden sorumluluğun davalı yüklenicide olduğunu, ödemeden sonra yapılan ödemeyi davalıdan ruc'uen talep ettiklerini, ödenmemesi

üzerine icra takibine giriştiklerini ve davalı borçlunun haksız yere takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptâlini ve %40 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve icra inkâr tazminatına karar verilmiş ve verilen davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 03.01.2006 tarihli sözleşmenin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 7. ve 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 03.01.2006 tarihli sözleşmenin düzenlendiği konusunda ihtilâf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 7. ve 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Sözleşmede vergi ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, davacı banka yönetim kurulu 10.03.2011 tarih 10 nolu toplantısı ile tahakkuk ettirilen vergi cezalarının 6111 sayılı Kanun kapsamında banka tarafından ödenmesine karar verilip, bu bedel ilgili vergi dairesine ödenmiştir. Ödenen verginin kaynağı sözleşmenin birden fazla nüsha yapılmasından dolayı olup, dosyaya celp edilen deliller ile davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Danıştay 7. Dairesi'nin örnek kararları kapsamında bu verginin dava konusu edilmiş olması halinde yargı organınca iptâl edilerek ödemeden kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Davacı banka yönetim kurulu, sözleşmeye göre vergiyi ödemede esasen sorumlu olan davalı şirketin yerine geçerek vergi borcunu ödemekle davalı şirketin vergiye ilişkin kanun yoluna gitme hakkını elinden almış bulunmaktadır. Verginin ödenmesinde davacı bankanın yasa yoluna gitmeyerek kusurlu olduğu da anlaşılmaktadır. “Hiç kimse kendi kusurundan hak elde edemez” ilkesi gereğince kusurlu olan bankanın davacıya rücu etmesini hukuk düzenini korumaz. Danıştay 7. Dairesi'nin 20.02.1982 tarih 1984/3147 Esas, 1986/437 Karar sayılı kararı emsal gösterilerek dava yoluna gidilmiş olması halinde damga vergisi borcunun terkini mümkün olduğu halde (nasıl olsa sözleşmeye göre gerçek vergi yükümlüsüne rücu hakkım var) düşüncesi ile vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisi borcunun ödenmiş olması, davacı bankanın iyiniyetli olması halinde dahi kendi kusurundan hak elde edemeyeceği ve davalıya rücu edemeyeceği bu nedenle davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun davanın kısmen kabulüne ve icra inkâr tazminatına ilişkin kararın onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/8585, Karar No: 2010/12087, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8585 E.  ,  2010/12087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yüzölçümünün tapudaki miktarından fazla olduğu, bu nedenle taşınmazın yüzölçümünün tespiti ve düzeltilmesi için Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesine dava açıldığı ileri sürüldüğünden, ilgili 2009/224 Esas sayılı dava dosyası mahkemesinden getirtilip bu dosya içerisine konularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1120, Karar No: 2016/5813, Tarih: 18.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1120 E.  ,  2016/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... İl Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 19.10.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Kurum kayıtları ve taraflar arasındaki sözleşme ve belgeler de araştırılarak, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği yani asıl- alt işveren ilişkisi olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılan irdeleme sonucunda davalı ... İl Müdürlüğü’nün asıl işveren olmadığı belirlenirse işveren sıfatına haiz olmadığı için hakkında red kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, asıl işverenlik taşeronluk ilişkisi yöntemince araştırılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... İl Müdürlüğü vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...'ne iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1910, Karar No: 2016/1853, Tarih: 09.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1910 E.  ,  2016/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 117 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesi “Tarafların anlaştığı veya tarafların anlaşamaması halinde hakim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, peşin ve nakit olarak veya kamulaştırma bu Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılmış ise, ilk taksitin yine peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, hak sahibi tespit edilememiş ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere 10 uncu maddeye göre mahkemece yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye onbeş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca kamulaştırma bedelinin depo edilmesi için 15 günlük süre verileceği, gerekmesi halinde bu sürenin bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabileceğii yönünde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece davacı idareye bedeli depo etmesi için herhangi bir süre verilmediği halde, süre verilmiş ve verilen sürede bedel depo edilmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/37, Karar No: 2019/792, Tarih: 28.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/37 E.  ,  2019/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayetçi tarafından şikayet dışı borçlu aleyhine başlatılan ... takibi neticesinde borçlu adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, hacizli taşınmazın ... ... 21. ... Müdürlüğünün 2008/8399 Esas sayılı takip dosyasından yapılan ihale neticesinde aynı takip dosyasının alacaklısına 152.500,00 TL'ye satıldığını, satışın ardından ... ... 21. ... Müdürlüğünün 2008/8328 Esas sayılı dosyasının alacaklıları, borçluları, takip türlü aynı olduğundan ve her iki takibinde kesinleştiğinden 2008/8399 Esas sayılı takip ile birleştirilmesine ve takiplerin 2008/8399 Esas sayılı dosya üzerinden devamına karar verildiğini, akabinde tanzim edilen 22.07.2014 tarihli sıra cetvelinde 2008/8399 Esas sayılı takibin 1. sırada yer aldığını ve şikayet olunan vekilinin başvurusu üzerine ihalenin alacağa mahsuben yapıldığına karar verildiğini, yapılan tüm bu işlemlerin usulsüz olduğunu, şikayet olunanların hacizlerinin sürede ve usulüne uygun satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, kendi hacizlerinin ilk sırada olması gerektiğini ileri sürerek 22.07.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen 2008/8328 Esas sayılı dosyadan konulan haczin süresinde satış istenmiş olması nedeniyle ayakta olduğu, yapılan işlemlerde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi Kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21573, Karar No: 2016/745, Tarih: 01.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21573 E.  ,  2016/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2015

NUMARASI : 2013/1806-2015/697

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/10/2007-01/04/2008 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortasız çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Mehmet Ağa Yüksel (dervişhan Sofrası) 'na yükletilmesine,

01/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12113, Karar No: 2013/18236, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12113 E.  ,  2013/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunurken karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi hükümlerine göre, tarifenin 2. kısım 2. bölümünde belirlenen maktu vekalet ücreti yerine, duruşmaları takip etmediği gerekçesiyle dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, katılan kurum lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "175 TL dilekçe yazım ücreti" ibaresi çıkartılarak yerine, "1000 TL maktu vekalet ücreti" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22957, Karar No: 2014/20350, Tarih: 03.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/22957 E.  ,  2014/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/lb-l maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında ... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 01/11/2013 tarihli ve HC-701433 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 77,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarihli ve 2014/152 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek ... Bakanlığından verilen 23.06.2014 gün ve 42526 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 gün ve KYB. 2014-251155 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Soruşturma zamanaşımı" başlıklı 20. maddesinin 2. fıkrasında "(Ek cümle: 13.02.2011 - 6111 S.K./22.mad) Ancak (Ek ibare:31.03.2011 - 6217 S.K./27.mad), 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki düzenlemeler karşısında; idari yaptırım kararının 01/11/2013 tarihinde düzenlendiği ve 5326 sayılı Kanun'a göre takvim yılının sonu olan 31/12/2013 tarihine kadar idari yaptırım kararını tebliği etmesi gerekirken muterize kararın 31/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği bu durum karşısında yasaya aykırı tebligat nedeniyle idari yaptırım kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20.maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33.maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22.maddesi ile değişik 1 ve 2.fıkralarında; ” Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20.maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33.maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22.maddesi ile değişik 1 ve 2.fıkralarında; ” Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını

gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli idareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı ... Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler bulunduğu,

Somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 01/11/2013 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine yani 31/12/2014 tarihine kadar idari para cezasının tebliğ edilmesi gerektiği, uyuşmazlığa konu olayda da 31/01/2014 tarihinde idari para cezasının tebliğ edildiği nazara alındığında,

... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/03/2014 tarih ve 2014/ 152 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11685, Karar No: 2011/7147, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11685 E.  ,  2011/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa İmzanın Kötüye Kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 Sayılı TCK”nın 209/1, 211/62 ve 51/1-2 maddelerine göre hükmolunan 740 TL cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi olan 25.06.2002'den inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.