muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10093, Karar No: 2013/21241, Tarih: 24.09.2013

5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen izinsiz araştırma yapma suçu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, somut durumda ise sanığın suça konu

yerde sadece dedektör ile araştırma yaptığına dair savunmasının aksine izinsiz olarak kazı yaptığına dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığının, sübuta eren eylemin araziye fiziki müdahale oluşturacak her hangi bir kazı yapılmaksızın kültür varlığı araştırmaktan ibaret olduğunun belirlenmesi karşısında, mahkemece suça konu taşınmaz üzerinde arkeolog ve üniversitelerin sanat tarihi bölümlerinde görevli öğretim üyelerinin de yer aldığı tarafsız bilirkişi heyeti marifetiyle keşif yapılarak sanık tarafından izinsiz araştırma yapılan taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı niteliğinde bulunup bulunmadığının, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14/08/1996 tarih ve 3072 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanı sınırları içerisinde yer alıp almadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6413, Karar No: 2020/5102, Tarih: 07.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6413 E.  ,  2020/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.11.2018 tarih, 2017/521 esas ve 2018/383 sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi(eleştirilerek); Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 14/02/2019 tarih, 2019/490 esas ve 2019/253 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar ... ve ... tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de; adı geçenler hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 07.10.2020 tarihinde Başkan ... ve Üye ...'un sanığın eylemlerinin iki suç oluşturması nedeniyle aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Eleştiri şerhi koyarak esastan red kararı verilmesi gerektiği yönündeki değişik gerekçesi ile oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10595, Karar No: 2019/13217, Tarih: 23.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/10595 E.  ,  2019/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun ödeme emri tebliğ işlemin usulsüzlüğünü ileri sürerek icra müdürlüğüne yaptığı itirazların süresinde olduğunun kabulü ile hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, alacaklı ve borçlu vekillerinin yüzlerine karşı verilen 15.03.2017 tarihli kısa kararda, şikayetin reddine karar verildiği, gerekçeli karar da ise, şikayetin kabulü ile öğrenme tarihinin 31.07.2015 olarark düzeltilmesine karar verildiği, 17.03.2017 tarihli tavzih kararı ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

HMK’nın 294/1. maddesinde, “Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür”, düzenlemesine;

Aynı kanunun 304/1. maddesinde, “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir....”, hükmüne;

Yine aynı Kanunun 305. maddesinde de; “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda anılan yasa hükümlerine ve Dairemiz ile Yargıtay’ın diğer Hukuk Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik uygulamalarına göre, mahkemece esas hakkında karar verilmesiyle davadan el çekildiğinden, bu aşamadan sonra herhangi bir nedenle dosyanın ele alınarak tavzih yoluyla da olsa esasa ilişkin yeni bir karar verilmesi mümkün değildir. Yerel mahkemece, ancak Yargıtay’ca kararın bozulması halinde yeniden esas hakkında karar verilebilir. Mahkemece bu usule aykırı olacak şekilde tavzih yolu ile esas hakkında yeniden karar verilmesi yerinde değil ise de; bu hususta tarafların temyizi bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan, HMK'nın 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,

taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Öte yandan, HMK'nın 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,

taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK'nın 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK.'nın yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda şikayetin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda şikayetin kabulüne hükmedilmiştir; bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu çelişki tavzih kararı ile giderilebilecek nitelikte değildir.

Bu durumda, mahkemece HMK'nın 298/2. maddesine uygun olarak karar verilmek üzere usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366 ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/215, Karar No: 2019/8774, Tarih: 01.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/215 E.  ,  2019/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Başvuru sahibi vekili; 23.03.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacının yolcu olarak içinde bulunduğu araçta yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden tahsilini talep etmiş, 290.000,00 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 290.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş'den alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin (karşı taraf vekili) karara itirazı üzerine davalı vekiline hitaben 13/07/2016 tarihli 2016.101814 sayılı, komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itirazın süresi içinde olmaması sebebiyle Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazı gönderilmiş; bu yazı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12. maddesinde “Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. İtiraz üzerine hakem kararının

icrası durur. İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir….” hükmü düzenlenmiştir.

icrası durur. İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir….” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 15.06.2016 gün, 2015.E.00191711 Esas, K.2016/16715 sayılı karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir. Her ne kadar Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/A maddesinde düzenlenen “İtirazın süresi içinde usulüne uygun yapılıp yapılmadığı itiraz yetkilisince incelenir” hükmü gereğince, itirazın süresi içinde usulüne uygun olup olmadığı hususu itiraz yetkilisi tarafından incelenerek, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından davalı vekiline hitaben 13/07/2016 tarihli 2016.101814 sayılı, komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itirazın süresi içinde olmaması sebebiyle Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazı gönderilmiş ise de, yönetmelik kanuna aykırı olamayacağından itirazın süresi içinde usulüne uygun olup olmadığı incelemesinin de (5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde belirtildiği gibi) münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetince incelenmesi gereklidir. Ancak, Sigorta Tahkim Komisyonu’nun 13/07/2016 tarihli cevabi yazısından bu konuda itiraz hakem heyeti kararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu’nun başvuru sahibine hitaben komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itirazın süresi içinde olmaması sebebiyle Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazının yukarıda belirtildiği şekilde hakem kararı niteliğinde olmayıp, temyizi kabil değildir.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi gerektiğinden ve somut olayda yönetmelik hükümlerine göre yapılan incelemenin şekli bir inceleme olup; öncelikle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince davalı(karşı tarafın) itirazı hakkında bir karar verilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14922, Karar No: 2011/21497, Tarih: 15.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14922 E.  ,  2011/21497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece iki raporun ortalaması alınarak bedel tespit olunmuşsa da, raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Birinci bilirkişi kurulunca emsal karşılaştırması yapılmadan genel deyimlerle taşınmazın metrekare birim değeri belirlendiğinden rapor geçersizdir.

İkinci bilirkişi raporunda ise emsal alınan taşınmazlar, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden farklı bir bölgede bulunduğu gibi dava konusu taşınmazın imar, emsal taşınmazların bir kısmının imar, diğerlerinin kadastro parselleri olması nedeniyle düzenleme ortaklık payı indirilmemesi gerektiğinden rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Yeşilkent köyünde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan ağaç sayısına göre taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi kabul edilip, karışık meyve geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra, muhtesat bedelinin tespiti gerektiği nazara alınarak bilirkişi kurullarında ek rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına,15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2810, Karar No: 2025/756, Tarih: 11.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2810 E.  ,  2025/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1992 Esas, 2024/285 Karar

KARAR :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2021/369 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının belediye başkanı olduğu ... Belediye Başkanlığı tarafından ''... Ekmeği''nin mahreç işareti olarak adına tescil ettirildiğini, davalı ...'nin ''... Ekmeği''ni mahreç işareti olarak tescil ettirmek için davalı ...'e başvuruda bulunduğunu, davacının başvuruya yaptığı itirazın TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, halbuki “... Ekmeği” isimli coğrafi işaretin varlığında, aynı fiziki ve kimyasal özellikler ile aynı üretim araçları ve metoduna sahip olan “... Ekmeği'nin”, ... beldesiyle özdeşleşmiş olduğunu gösterir hiçbir bilgi, belge ve somut delil olmadan ... Belediyesi adına coğrafi işaret olarak tescil edildiğini ileri sürerek YİDK’in 03.11.2020 tarih ve 2020-M-9527 sayılı kararının iptaline, C2018/102 başvuru numaralı coğrafi işaretin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ... Ekmeği ile ... Ekmeğinin fiziksel ve kimyasal özelliklerinin aynı olmadığını, kendi başvurularında tüm özelliklerin bültende yayınlandığını, ... Ekmeği’nin ise tescilinde hiçbir fiziksel ve kimyasal özelliklerine ilişkin verilere açıkça yer verilmediğini, tescildeki ve bültendeki verilerin bağlayıcı olduğunu, dolayısıyla dava dilekçesindeki kıyaslamanın gerçek dışı olduğunu, ekmeğin tescilde ve bültende belirtildiği boyut ve gramajlarda üretildiğini, daha büyük ebatlarda ekmeğin üretilemeyeceği anlamına da gelmeyeceğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 44. maddesi gereği ... ekmeğinin fiziksel ve kimyasal özellikleri yönünden tescilden doğan bir hakkı da bulunmadığını, coğrafi işaretin tescili ile koruma altına alınan hususun ürünün değil ürünün özdeşleştiği yörenin adı olduğunu, coğrafi işaret ve geleneksel ürün adının tescilinin tek bir üreticinin haklarını değil, tescil belgelerindeki şartlara uygun üretim ve pazarlama yapanlarının tümünün haklarını koruduğunu, sağladığı hakların belirli bir kişiye bağlanamayacağını, ... Ekmeği’nin belirgin bir niteliği ve ünü nedeniyle ... Beldesi ile özdeşleştiği gibi, ekmeğin üretimi, işlenmesi ve pişirilmesi işlemleri de ... Beldesi sınırları içerisinde gerçekleştiğini, Valisi ...’nın vakfettiği mallar arasında ... kazasında ekmekçi fırınlarının da vakfedildiğini, bu kayıtların da birden fazla ekmek fırınını faaliyette bulunduğunu gösterdiğini, ... Ekmeği ile ilgili ulusal ve yerel gazetelerde sayısız haber yapıldığını, bültende ve tescilde ekmeğin tanımı ve ayırt ediciliğinin açıkça belirtildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı ürün grubunun yöreye özgü nitelikleri ile farklı şekilde üretilmelerinin mümkün olduğu, her iki ekmeğin üretildiği ... İlçesi ve ... Beldesi’nin coğrafi konumu arasındaki mesafenin kısa olduğu, komşu ilçe durumunda oldukları, yine gerek iklim gerek bitki örtüsü gerekse de diğer coğrafi etkenlerin hemen hemen aynı olduğu, yörede yetişen ve ekmeklerin pişirilmesinde kullanılan kızılağaç odununun bölgede yetişen bir ağaç çeşidi olduğu ve her iki ekmek açısından yöreden kaynaklı önemli bir pişirme özelliği maddesi olduğu, yayla yolu güzergahında olan her iki yörede üretilen ekmeklerin yöresel adıyla bu yönden bir bilinirlik kazandığı, bilinirliklerinin gün geçtikçe arttığı, sonuç olarak, davacının ekmeğinin gerek akademik çalışmalarda gerek festivallerde gerekse de ülke çapında daha büyük bir bilinirliğe sahip olduğu açık olmakla birlikte, davalı tarafça tescili yapılan ekmeğin de sunulan belgeler ve araştırmalar karşısında belirli düzeyde bilinir olduğu ve bu bilinirliğin tüketici nezdinde bu ekmeğe özel bir yer kazandırdığı, dava konusu ... Ekmeği’nin yukarıda sayılan özellikleri ile, SMK'nın 34. maddesi kapsamında coğrafi sınırları belirlenmiş bir yöre, bölge veya ülkeden kaynaklanma, belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri bakımından bu coğrafi alan ile özdeşleşme, üretimi, işlenmesi ve diğer işlemlerinden en az biri belirlenmiş coğrafi alanın sınırları içinde yapılma şartlarını sağlandığı, YİDK kararının iptali ve hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali ile davalıya ait C2018/102 sayılı coğrafi işaretin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.