muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26763, Karar No: 2015/4455, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26763 E.  ,  2015/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile inceleminin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değer olduğu ve birbirlerine yakın bulundukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4,5 kat değerli olduğu kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının, ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9239, Karar No: 2013/4832, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9239 E.  ,  2013/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2007/602 Esas, 2008/632 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Temyiz defterine 05.02.2009 tarihinde kaydının yapıldığına dair Yazı İşleri Müdürünün kayıt şerhini içeren ve üzerinde hakim havalesi bulunmayan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) aracılığıyla 05.01.2009 tarihinde kaydedildiği ve 03.02.2009 tarihinde düzenlendiği anlaşılan dosya gönderme formunda da temyiz tarihinin 05.01.2009 olarak yazıldığı anlaşıldığından, Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 gün ve 2011/2-285 Esas, 2011/212 sayılı Kararı da gözetilerek temyiz talebinin geçerli ve süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7493, Karar No: 2022/2221, Tarih: 15.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7493 E.  ,  2022/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca terkine ilişkin olarak hüküm düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca terkine ilişkin olarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Çankaya İlçesi, Cevizlidere Mahallesi, 9897 ada, 2 ve 15 parsel sayılı taşınmazlara emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinde verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün terkine ilişkin olarak düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22973, Karar No: 2015/19386, Tarih: 18.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22973 E.  ,  2015/19386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Yüksek Kurulu'nun 08/06/1979 tarih ve A-1712 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen... ili, ... ilçesi,.. beldesinde bulunan davaya konu taşınmazda muz ve palmiye ağaçları dikildiği, dev inşaat boru tesisatı geçirildiği iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı, 22/11/2013 tarihinde yapılan keşif sırasında mahkeme heyetince, plastik borunun zeminde görünmediğinin, palmiye ağaçlarının araziye dikilmiş olduğunun gözlemlendiği, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda, arazi üzerinde inşaat borusuna rastlanılmadığının, mevcut beton su kanalının en az 30 yıllık olduğunun belirtildiği, ... Koruma Kurulu'nun 28/11/2012 tarih ve 1547 sayılı kararında, davaya konu parselde ... Müze Müdürlüğü'nce gerçekleştirilen sondaj sonucunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan herhangi bir kültür varlığına rastlanılmadığının, parselde koruma amaçlı imar planı doğrultusunda uygulamaya gidilebileceğinin, 25/07/2012 gün ve 1098 sayılı karara konu ağaçların parselde kalmasında sakınca olmadığının belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğuna. ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24740, Karar No: 2012/21763, Tarih: 27.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/24740 E.  ,  2012/21763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece uyarlama yapılması amacıyla duruşma açılarak, hükümlünün zorla getirilmesine karar verildiği, 07.12.2006 tarihli kararla hükümlüye savunman atanması için yazı yazıldığı ve Baro tarafından Av....'nın savunman olarak atandığı ve hükümlünün bilgisi dışında atanan bu savunmanın ek kararın tefhim olunduğu 15.01.2007 tarihli oturuma katılarak ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurduğunun anlaşılması karşısında; ek kararın hükümlü ...'a tebliği ile buna ilişkin belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten;

Hükümlüden savunmanın temyizini onaylayıp onaylamadığı, hükmün temyizini isteyip istemediği de sorulduktan ve gerekli olursa ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9823, Karar No: 2020/3335, Tarih: 09.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9823 E.  ,  2020/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan İsmail ve Osman'ın biz-mar market isimli işyerinin ortakları, sanık ...'ın ise personelden sorumlu müdür olduğu, katılanın manav reyonunda çalıştığı, olay günü markette çalışan kasiyerin müşterilerden birisinin kıyma istediğini söylemesi üzerine et reyonuna geçerek kıyma makinesinde kıyma yaptığı sırada sağ elini kıyma makinesine kaptırarak avuç içi seviyesi amputasyonu fonksiyon kaybı şeklinde yaralandığı, 08.05.2015 tarihli iş güvnliği uzmanı bilirkişi heyeti raporuna göre olayın meydana geldiği market şubesinin sorumlu ortağı temyiz dışı sanık ... nin kıyma makinesinin besleme hunisini el girmeyecek şekilde emniyetli olarak bulundurmaması, iş güvenliğinin çalışanın bilgi, tecrübe ve insiyatifine terk edilmiş olmasından dolayı kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu, olay tarihinde mağazanın sorumlusu ve müdürü olduğu anlaşılan temyiz dışı sanık ...'ın iş sağlığı ve güvenliği yönünden gerekli denetim mekanizması oluşturmaması nedeniyle tali kusurlu, 28 yaşındaki katılanın kendi emniyet ve güvenliğine gerekli özen ve itinayı göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğu, sanıklar ..., ... ve sanık ...' in ise kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığının tespit edildiği olayda;

Kusuru bulunmayan sanıkların yüklenen suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci paragrafı çıkarılarak yerine “Sanıkların taksirinin bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12305, Karar No: 2012/20896, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12305 E.  ,  2012/20896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 09.01.1998 tarihinde meslek hastalığı sonucu % 34,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece: davacının maddi zararını sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri karşıladığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkemenin maddi tazminat isteminin reddi ile manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak, 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesindeki “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” yolundaki düzenleme nedeniyle, davalı idarenin harçtan muaf olacağının göz ardı edilerek, harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. Bendinde yazılı bulunan “Peşin harcın mahsubu ile kalan 339,80 TL harcın davalıdan tahsiline,” ve “Davacı tarafından yapılan 579,70 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin silinerek yerine; “Davalı taraf harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 575,50-TL harç giderinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10421, Karar No: 2012/16663, Tarih: 12.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10421 E.  ,  2012/16663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

3-... vekili Avukat ...

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2011 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece; istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

6099 sayılı Tebligat Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 10. maddesinde; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." biçiminde düzenleme bulunmaktadır.

Yine, 7201 sayılı Yasa'nın 21/2 maddesinde; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar heyeti veya ihtiyar heyeti azasından birisine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim ederek teslim edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adreste binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.'' denilmektedir.

Her ne kadar yerel mahkemece davalının mernis adresine dava dilekçesi tebliğ edilmiş ise de tebligat evrakının incelenmesinde; Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi hükümlerine uygun olarak, tebliğ evrakının muhtar veya diğer sayılan kişilere teslim edilmediği gibi teslim edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin de binanın kapısına yapıştırılmadığı anlaşılmaktadır.

-/-

-2-

2011/10421-2012/16663

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi; Hakim “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” hükmünü amir bulunmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, davalı ... hakkında usulüne uygun olarak davet edilmeksizin ve taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Bu nedenle karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, mahkemece, davalı ... hakkında usulüne uygun olarak davet edilmeksizin ve taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Bu nedenle karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5534, Karar No: 2011/6821, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5534 E.  ,  2011/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... kızı ...'a ait anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5477, Karar No: 2012/10531, Tarih: 22.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5477 E.  ,  2012/10531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kısmen zeytin bahçesi kısmen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ile ...Genel Müdürlüğü adına tesciline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın temyiz edenden alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/713, Karar No: 2018/304, Tarih: 16.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/713 E.  ,  2018/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15672, Karar No: 2013/14108, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15672 E.  ,  2013/14108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin 2006 yılında Şırnak ilinde askerlik görevini ifa ederken hemşerisi olan ve aynı yerde uzman çavuş olarak görev yapan sanık ile tanıştığı, müştekinin askerlik görevini bitirdikten yaklaşık 6 ay sonra sanığın müştekiyi arayarak, “askerlik hizmetini yaptığı sırada bir askere yanlış tedavi uyguladığının tespit edildiğini, askerin ailesi tarafından bir başka doktora götürüldüğünü, ailesinin masraf yaptığını, masrafları karşılamazsa hakkında dava açılacağını veya ailenin kendisini öldüreceğini” belirttiği, müştekinin de sanığa inanarak bu askerin ailesine verilmek üzere, sanığın ... Bankası ... Şubesindeki 8000-722905 nolu hesabına 11.05.2007 tarihinde

8.000 TL, 15/07/2007 tarihinde de 5.000 TL olmak üzere toplam 13.000 TL gönderdiği, sanığın bu olaydan 15-20 gün sonra tekrar müştekiyi arayarak aynı gerekçelerle askerin ailesinin 9.000 TL daha istediğini belirttiği, müştekinin de bunun üzerine sanığa 2.000 TL daha gönderdiği, sanığın daha sonra müştekiyi tekrar arayarak “kendisini istihbarat subayının aradığını, telefonlarının dinlendiğini, bu işi kapatmak için tümen komutanının para istediğini, kendisinin 25.000 TL, müştekinin de 15.000 TL vermesi gerektiğini” belirterek tekrar para istediği, ancak müştekinin dolandırıldığını anlayarak sanığa bu defa para göndermediği, sanığın bunun üzerine kendisine telefonda “ben bu parayı senden almasını bilirim, senin ayaklarına sıkacağım, ben gelince seninle hesaplaşırım” diyerek müştekiyi ölümle tehdit ettiği anlaşılmakla dolandırıcılık ve tehdit suçlarının unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.