muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13073, Karar No: 2015/28836, Tarih: 13.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13073 E.  ,  2015/28836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/147952

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

NUMARASI : 2008/1261 (E) ve 2010/951 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığa yükletilen yasak silah taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık İ.. T.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Tehdit ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, annesi ve teyzesine küfür etmesi nedeniyle arasında husumet bulunan mağdurun ayaklarına doğru silahla ateş etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçlarını oluşturması karşısında, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın, mağdur ile konuştuğu sırada mağdurun, kendisine “ sen pezevenkliğe mi başladın” şeklinde hakaret ettikten sonra tokat attığı ve silah doğrulttuğunu savunması ve olayın tek görgü tanığı olan D.. K..'nın da sanık savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7906, Karar No: 2010/8995, Tarih: 30.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7906 E.  ,  2010/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2008 gün ve 2007/396 E. 2008/652 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18472, Karar No: 2016/431, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18472 E.  ,  2016/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11427, Karar No: 2018/18891, Tarih: 13.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11427 E.  ,  2018/18891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine yüksek planlama kararı gereği artışın yansıtılmadığını, maaş nakil ilmühaberinde nakil olunan yıl içinde alman ikramiyeler sütununun boş bırakılarak eksik bildirim yapıldığını, ikramiyenin 4046 sayılı Yasanın 22/5 uyarınca sabit değer olarak bildirilmesinin gerektiğini, bu sebeple maaş nakil ilmühaberinde ücretin eksik gösterildiğini belirterek ek ödemelerin davalı kurumdan tahsilini ve maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmühaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3555, Karar No: 2020/145, Tarih: 15.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3555 E.  ,  2020/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, suç delillerini yok etme, değiştirme veya gizleme

HÜKÜM : Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 gün, 2016/93 Esas, 2018/150 Karar sayılı ilamı ile;

1- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

2- Sanık ... hakkında;

Suç delillerini yok etme, değiştirme veya gizleme suçundan TCK'nin 281/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına yönelik istinaf isteminin kabulüyle, buna ilişkin hükmün kaldırılarak; TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

Suç delillerini yok etme, değiştirme veya gizleme suçundan TCK'nin 281/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına yönelik istinaf isteminin kabulüyle, buna ilişkin hükmün kaldırılarak; CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... ve sanık ... hakkında; maktul ......’a karşı kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 24/12/2018 gün ve... sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta ve suç vasfına yönelik, katılanlar vekilinin; tasarlamaya, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık Yususf Kukul hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 15.01.2020 gününde Üye sayın ...’in, sanık ... hakkında TCK.nin 281/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğine yönelen oy çokluğu, diğer yönlerden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ......’ın kasten öldürülmesi suçundan açılan kamu davasında, sanıklardan ...’un maktulün ölümünden sorumlu olmayıp eyleminin TCK.nin 281. maddesi kapsamında kalan suç delillerini gizleme suçunu oluşturduğunu düşündüğümden, sanık ...’un kasten adam öldürme suçundan yerel mahkeme ve istinaf dairesince verilen hükümlere karşı temyiz talebini esastan reddeden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

KARŞI OY:

Maktul ......’ın kasten öldürülmesi suçundan açılan kamu davasında, sanıklardan ...’un maktulün ölümünden sorumlu olmayıp eyleminin TCK.nin 281. maddesi kapsamında kalan suç delillerini gizleme suçunu oluşturduğunu düşündüğümden, sanık ...’un kasten adam öldürme suçundan yerel mahkeme ve istinaf dairesince verilen hükümlere karşı temyiz talebini esastan reddeden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Maktulün içinde bulunduğu aracın uzun süre bir yerde terk edilmiş halde görülerek çevredeki insanların kolluğa ihbarı üzerine, yapılan incelemede; maktulün karnından tek bıçak darbesi ile öldürüldüğü, başkaca bir darp izinin olmadığı, maktulün domuz bağı denen şekilde bağlanarak, bir çuvala konularak çuvalında aracın arka koltuğu üzerine konulduğu hatta ateşe verildiği, ancak yanmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan araştırma sonucu aracın plakasından araç sahibine ulaşılmış, oradan da maktule ulaşılmış, maktulün kullandığı telefonun HTS kayıtlarından en son gün sanıklardan ... ile görüştüğü tespit olunmuştur.

Maktulün cesedinde yapılan otopside; ölümün karın bölgesine vurulan tek bıçak darbesinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Maktulün telefon kayıtları incelendiğinde; en son 10/05/2016 günü maktulün en son 18.33 ve 18.35 saatlerinde kendisinin sanık ...’i ard arda iki defa aradığı ve bu görüşmeden sonra başka bir telefon görüşmesi de olmadığı, yine maktulün HTS kayıtlarından; olay günü öğle saatlerinden akşam 18.35’e kadar sanık ...’in evinin bulunduğu baz istasyonundan sinyal aldığı, bu hususun tanık olarak dinlenen ...’ın beyanı ile de desteklendiği anlaşılmıştır.

Yani maktul kendisine ait cep telefonu kayıtları ve tanık beyanlarına göre; olay günü saat:12.13’den saat:18.35’e kadar sanık ...’in evinin önünde siyah renkli Passat aracının içinde oturmuş en son saat:18.33 ve 18.35’te sanık ... ile telefon görüşmesi yapmıştır.

Maktulün dosya kapsamında cep telefonu görüşme veya HTS kayıtları olmasa da sanık ...’in eşi ... ile cinsel boyutta bir yakınlık yaşanmış olup sanık ... kendisi söylemiş, bu beyanı destekler mahiyette maktulden sanık ...’e iki kez 750.TL para gönderildiği, hatta maktulün ailesince ... adına kargo ile baklava gönderildiği dosyaya yansımıştır. Sanık ... bir süre kocasından ayrı maktulle yaşadığını ondan çocuk aldırdığını da anlatmıştır.

Maktulün olaydan 4 gün sonra yani 15.05.2016 tarihinde öldürülmüş vaziyette bulunması üzerine, dosyadaki tanık ...’a ulaşılmış ve onun kollukta beyanları alınmıştır.

Maktulün olaydan 4 gün sonra yani 15.05.2016 tarihinde öldürülmüş vaziyette bulunması üzerine, dosyadaki tanık ...’a ulaşılmış ve onun kollukta beyanları alınmıştır.

Tanık ... kolluktaki beyanında: olay günü kendi üst katından saat:15.00-16.00 gürültü patırtı “dur yapma, ne oluyor” gibi sesler gelince merdiven gördüğünü, “ne oluyor” diye sorunca...’nın, eşi ...’i kastederek... abisiyle tartışıyor, bir şey yok dediği için dairesine girdiğini, birinci patırtının iki üç dakika kadar sürdüğünü, kısa süre sonra tekrar patırtı duyunca tekrar dışarı çıktığını, bu kez daha önceden tanıdığı ...’un merdivenlerden indiğini gördüğünü, ardından da ...’i gördüğünü, hatta beş altı dakika kadar sonra ...’in kapıyı çalarak gürültü çıkartıp kendisini rahatsız ettiği için kendisinden özür dilediğini söylemiştir.

Yani dosyanın tek tanığı ... evde iki defa patırtı olduğunu; birincisinde dur yapma ne oluyor sesleri de duyduğunu söylemiştir.

.../...

Burada şu husus çok önemlidir, tanık ..., birinci patırtının saat:15.00-16.00 olduğunu söylediği halde bu olayın sanık ..., ... beyanlarından maktulün bir süre sevgilisi olan...’nın eşi ...’i saat:18.35’te aradıktan sonra sanıkların evine geldiği sabit olduğundan, tanığın saat:15.00-16.00 günü ilk gürültü oldu beyanının olayın oluş saati noktasında doğru olmadığı, zira maktulün saat: 18.35’te hayatta olup sanık ...’i cep’ten aradığı ve bu saatten sonra sanık ...’in evine gidince öldürüldüğü anlaşımıştır. Bu hususun önemi şudur; tanık ...’in apatrmanın merdivenine birinci gürültüde çıkması ile ikinci gürültüde çıkması arasında ne kadarlık bir zaman dilimi geçmiştir, tanık bunu “bu sırada” şeklinde belirtilerek birinci ve ikinci olay (patırtı) arasındaki zaman diliminin sanki ard arda oluşmuş gibi anlatmıştır. Ancak bu anlatım şekli ne sanıklar ..., ... beyanları ne de sanık ...’a ait dosyadaki HTS kayıtları ile örtüşmemekte aksine çelişmektedir.

Şöyle ki; karı koca olan ..., ... olayın üzerinden üç gün geçinceye kadar olayın olduğu evlerinde yaşamaya devam etmiş, sonra birlikte memleketleri Ağrı iline gitmişler burada Savcılığa teslim olmuşlardır. Hem ... hem ... sırasıyla kolluğa verdikleri şifai beyanları üzerine tutulan tutanakta, her iki sanığın müdafileri olduğu halde ayrı ayrı alınan kolluk, savcılık, sorgu, mahkemelerindeki savunmalarında: olayların oluş şeklini yer ve zamanda söyleyerek ayrı ayrı anlatmışlardır.