muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1108, Karar No: 2019/1751, Tarih: 12.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1108 E.  ,  2019/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 20.12.2018 gün ve 2018/1473 Esas 2018/1681 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı vekilinin 14.01.2019 tarihli dilekçesi ile mahkemece verilen kararı temyiz ettiği, ancak maktu temyiz harcı yatırması nedeni ile nispi temyiz harcını yatırması amacıyla adına muhtıra çıkarıldığı, söz konusu muhtıranın 29.01.2019 tarihinde davalı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 04.02.2019 havale tarihli dilekçesinde, müvekkilinin maddi sıkıntılar içinde olması nedeni ile istenen harcı yatıramadığını belirterek 30 günlük ek süre verilmesini, ayrıca adli yardım müessesesinden yararlandırılmasını talep ettiği, söz konusu talebin Yargıtay tarafından değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda; davalı temyiz dilekçesi veya muhtıradan sonra sunduğu beyan dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Diğer taraftan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16. maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Diğer taraftan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16. maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nın 434. maddesinde (6100 sayılı HMK'nın 366. mddesi yollamasıyla 344. maddesi), temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK'nın 368. ve 344. maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434/III.( 6100 sayılı HMK'nun 368., 344. maddesi) hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden karar ve ilam harcının dörtte biri oranında temyiz harçlarının tahsili için dosya geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1497, Karar No: 2014/8941, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1497 E.  ,  2014/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKİKARAAĞAÇ ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/110-2013/291

Taraflar arasında görülen alacak (ziynet-eşyası) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 28.03.2012 tarihinde boşandıklarını, müvekkiline ait çeyiz eşyaları ile ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek, 5 adet 25'er gr.lık 22 ayar bileziğin, 2 çift altın küpenin, 1 adet altın yüzüğün, 10 adet çeyrek altının ve 48 parçadan oluşan ve dava dilekçesinde sayılan ev ve çeyiz eşyalarının aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının evde birkaç parça eşyasının kaldığını, bunların bir adet oturma grubu, bir buzdolabı, bir televizyon, bir çamaşır makinesi ile cevap dilekçesinde yazılan eşyalar olduğunu, bunların da davacı tarafından istenildiği zaman alabileceğini, ancak ziynetlerin davalıda olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının evde birkaç parça eşyasının kaldığını, bunların bir adet oturma grubu, bir buzdolabı, bir televizyon, bir çamaşır makinesi ile cevap dilekçesinde yazılan eşyalar olduğunu, bunların da davacı tarafından istenildiği zaman alabileceğini, ancak ziynetlerin davalıda olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, A- Dava dilekçesinde davacı tarafın davalı taraftan iadesini istediği ve dilekçede iadesi istenilen eşyalar başlığı altında sıralanan 1-4. numaralar arasında yazılan 5 adet 20'şer gram 22 ayar bilezik, 2 çift altın küpe, 1 adet altın yüzük ve 10 adet çeyrek altın niteliğinde ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde tazminatının verilmesine ilişkin terditli talebin reddine, B- Davacı tarafın hüküm fıkrasının A bendi haricinde kalan taleplerine ilişkin olarak; 1 adet oturma gurubu, 1 adet kahve takımı, 1 adet çay takımı, 1 adet naylon sürahi, 1 adet büyük halı, 3 adet kilim, 2 parça perde, 3 adet yorgan, 1 adet battaniye, 2 adet yorgan kılıfı, 1 adet yastık kılıfı, 6 adet dantel örgülü kırlent kılıfı, 8 adet küçük el örgüsü dantel takımı, dantel olmayan 2 adet sehpa örtüsü, 6 adet kılıfları ile beraber büyük yastık, 6 adet dantel örgü içerisinde bulunan kırlent yastık, 1 adet çift kasetli müzik seti, 1 adet naylon demonte ayakkabılık, 2 adet minder, 1 adet 55 ekran renkli televizyon, 1 adet nofrost indesit marka çift kapılı buzdolabı, 1 adet tam otomatik çamaşır makinesi, 1 adet tamboy fırınlı ocak, 2 parça seramik tabak, 8 parça çeşitli ebatlarda emaye ve çelik tabak, 2 adet çelik tencere, 1 adet mikser, 9 çatal, 7 kaşık ve 1 bıçak, 1 adet işlemeli mutfak perdesi, 1 adet büyük mutfak tüpü, 1 adet yemek sinisi, 1 adet düdüklü tencere, 2 teflon tencere, 1 çelik sahan, 1 adet çaydanlık demliği ile beraber çelik çaydanlık,1 adet naylon kaşıklık, 3 tane plastik kap, 1 leğen, 1 çamaşır sepeti ve 1 saklama kabının davalı tarafça davacıya aynen iadesine, bu eşyalar haricinde davacı tarafın eşyaların aynen iadesine ilişkin ve bu eşyalar dahil ve bu eşyalar hariç tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.

Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Somut olayda, davacı ziynet eşyalarının davalıda kaldığını, davalı ise davacının ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü ileri sürmektedir.

Yargılama sırasında dinlenen ve davalının kardeşi olan M.. Y.. ile davalının eşinin kardeşi olan K.. Y.., davacıyla evlendiğinde 6 adet altın bilezik takıldığını, bu bileziklerden 1 tanesinin taraflarca Antalya'ya gezmeye giderken yol parası için bozdurulduğunu beyan ettikleri, davacının 1 adet bilezik açısından iddiasını ispat ettiği anlaşılmış olup, bileziğin niteliği ve değerinin mahkemece tespit edilerek, talep doğrultusunda 1 adet bileziğin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde tespit edilen bedeline hükmedilmesi gerekirken, mahkemece delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda davacının ziynet alacağına ilişkin talebinin tümden reddi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında, açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Mahkemece, çeyiz ve ev eşyaların aynen iadesine karar verilmiştir. Mahkemece, aynen iadenin mümkün olmaması halinde, eşyaların miktar belirtilerek bedeline hükmedilmesi gerekirken, sadece aynen iadesine hükmedilmesi doğru değildir.

Mahkemece, çeyiz ve ev eşyaların aynen iadesine karar verilmiştir. Mahkemece, aynen iadenin mümkün olmaması halinde, eşyaların miktar belirtilerek bedeline hükmedilmesi gerekirken, sadece aynen iadesine hükmedilmesi doğru değildir.

Mahkemece eşyaların aynen iadesine (ayar, adet ve gramları ile birlikte hükümde tek tek belirtilerek), olmadığı takdirde bilirkişi tarafından belirlenen miktarın hüküm altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, HUMK 388 ve HMK 297 maddesine aykırı infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3186, Karar No: 2008/5423, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3186 E.  ,  2008/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle, davalılardan ... Deri San ve Tic.Ltd.Şti'nin, 1993-2000 yılları arasına ait vergi borcu olduğunu, borçlu şirketin mal varlığı bulunmadığını, şirket ortaklarından davalı ...'ın 2866 ada, 81 parsel, zemin kat, 1 nolu bağımsız bölümdeki hissesini 12.3.1996 tarihinde davalılar ..., ... ve ...'e, 2535 ada 9 parseldeki 9 nolu bağımsız bölümü de 16.4.1999 tarihinde davalı ...'ye sattığını; ancak, tasarrufların kamu alacağının tahsilini önlemeye yönelik yapıldığını belirterek, tasarrufların 6183 sayılı Kanunun 26. ve devamı maddeleri gereğince iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar cevap dilekçeleriyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda tasarrufun iptaline yönelik karar kesinleştiğinden, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına ve vekalet ücretinin de bozma doğrultusunda davacı yararına nisbi olarak takdirine karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 19/06/2007 tarih ve 2007/2783-2145 sayılı ilamında tasarrufun iptali davasına konu edilen taşınmazların ... değerleri nazara alınarak nisbi vekalet ücreti takdiri gerekeceği belirtilmiş olmasına rağmen, tasarrufun iptaline konu edilmemiş ... ... Mahallesi 2866 ada 81

parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... ... tarafından satılan 117/600 payına ilişkin taşınmaz değerinin de vekalet ücreti hesabına katılması doğru olmayıp, bozma nedeni ise de bu husus yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer ... “2.150,00” rakamlarının çıkarılmasına yerine “1.680,00” rakamlarının yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ..., ... ve ...'a geri verilmesine, 60.00.-YTL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28944, Karar No: 2018/23689, Tarih: 19.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/28944 E.  ,  2018/23689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2006–30.05.2014 tarihleri arası, satış danışmanı olarak davalı bankada çalıştığını, çalışma süresi içinde ücretlerinin banka yolu ile ödendiğini, müvekkilinin prim usulü ile çalıştığı için aldığı ücretlerin değişkenlik gösterdiğini, ayrıca yemek ve servis yardımlarının yapıldığını, müvekkilinin, 1475 sayılı İş Kanunu’nun halen yürürlükte bulunan 14/5. maddesi uyarınca, kıdem tazminatına hak kazanmak için aranan şartların gerçekleşmesi nedeniyle hizmet akdini bildirimsiz olarak feshettiğini, kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiğini ancak davalı bankanın kıdem tazminatını ödemediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı alacağının şimdilik 10.000,00 TL.lik kısmının fesih tarihinden itibaren işletilecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, ... A.Ş. arasında 11.04.2013 tarihinde imzalanan devir sözleşmesi kapsamında 01.07.2013 tarihinden geçerli olmak üzere yasal koşullar altında ...nezdinde göreve başladığını, kendi isteği ve iradesi ile iş akdini kendisinin feshettiğini, bunun üzerine müvekkili banka tarafından 30.05.2014 tarihinde ... Müdürlüğü’ne istifa nedeniyle işten ayrılış bildirgesinin verildiğini, davacının, emeklilik tahsis müracaatında bulunmadığını, kıdeme hak kazanma hususunu emeklilik sebebiyle işten ayrılma olarak değerlendirdiğini, istifa dilekçesini bu yönüyle geçerli hale getirmeye çalıştığını, davacının gerçek iradesinin araştırılması gerektiğini savunarak, davanın reddine, davacının ...A.Ş.ye ihbar edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan ... vekili ise; ... A.Ş. ile ...A.Ş. arasında 11.04.2013 tarihinde imzalanan devir sözleşmesi uyarınca, davacının 01.07.2013 tarihi itibariyle ...A.Ş.’de çalışmaya başladığını, İş Kanunu’nun 6. maddesine göre, davacının bütün hak ve borçlarının ...A.Ş.’ye devir edildiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin feshi işçinin devir tarihinden sonra devralan işveren ...A.Ş.’deki çalışma döneminde gerçekleştiğinden, müvekkili ... A.Ş.nin kıdem tazminatından sorumlu olmadığını, davacının emeklilik tahsis müracaatında bulunmadığını, kıdeme hak kazanma hususunu emeklilik sebebi ile ayrılma olarak değerlendirdiğini, ancak davacının gerçek iradesinin ve asıl iradesinin iş değişikliği olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacının iş değişikliği iradesi ile istifa etmiş olması durumunda 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinin 5. bendi hükmünden yararlanma imkanının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 1475 sayılı İş Kanunu’nun halen yürürlükte olan 14. maddesine 25.08.1999 gün ve 4447 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen 5. bendine göre; işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılmasına imkan tanındığını, davacının da yaş dışında emeklilik koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini işverene bildirdiğini, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talep hakkının bulunduğunu belirterek denetime uygun bilirkişi raporunu hükme esas alarak davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava belirsiz alacak davası olarak açılmış olup, davacı vekili ıslah dilekçesi vermek suretiyle iki kez davaya konu miktarları arttırmıştır. Talep artışı bir kez yapılabileceğinden ve ikinci kez ıslah yapılamayacağından 08.06.2015 tarihli talep artırımına değer verilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6092, Karar No: 2017/11630, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6092 E.  ,  2017/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine dayalı olarak anlaşmalı boşanma talebiyle dava açmıştır. Davacı kadın tarafından ön inceleme aşamasında protokolde yer almayan tazminat ve nafaka taleplerini açıklaması ile dava anlaşmalı boşanma olmaktan çıkmış, kendiliğinden çekişmeli boşanmaya dönüşmüştür.

Bu durumda mahkemece, taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyanları ile iddia ve savunmalarının dayanağı olarak ileri sürdükleri her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanmak suretiyle gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, dilekçeler aşaması tamamlanmadan tahkikat yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/7305, Karar No: 2017/10224, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7305 E.  ,  2017/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasından dava konusu taşınmazın komşu taşınmazı 132 ada 1 ve 4 nolu parseller hakkında orman iddiasına dayalı dava açılıp açılmadığı, dava açıldı ise sonucunun eldeki davaya olası etkisi yönünden denetlenemediğinden, 132 ada 1 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları tapu müdürlüğünden getirtilmeli, bu parseller hakkında Orman Yönetimi tarafından dava açılıp açılmadığı yazı işleri müdürlüğünden ve Orman Yönetiminden sorularak alınacak cevabın bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 06/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.