muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14938, Karar No: 2016/1391, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14938 E.  ,  2016/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, İstanbul 12. Asliye Hukuk ve İstanbul 13. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, soybağı kurulması istemine ilişkindir.

İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, soybağının tesbiti ve nüfus kayıt düzeltim davası olduğu ve Aile Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İstanbul 13. Aile Mahkemesince, uyuşmazlığın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunundan kaynaklanan nüfus kayıt düzeltim davası olduğu ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların nitelendirilmesi hâkime aittir. Davaname ile, davalılar ... ... ve ... ...'nin 17/08/2005 tarihinde evlendikleri, davalı ... ...'in ... ... ile resmen evli olduğu dönemde diğer davalı ... ... ile birlikte yaşamaya başladığı, bu birlikteliğinden 2007 yılında küçük davalı ... ...'in doğduğu, daha sonra ... ... ve ... ...'nin 29/11/2010 tarihinde boşandıkları, boşanmadan sonra ise davalı küçük ... ...'i davalılar ... ... ve ... ...'in 2011 yılında nüfuslarına kaydettirdikleri ve İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E. - ... K. sayılı kararı ile küçük ... ...'in doğum tarihinin 25/12/2007 olarak düzeltildiği, küçüğün doğum tarihinin bu şekilde düzeltilmesi sonucunda ise doğum tarihinin davalılar ... ... ve ... ...'nin evli oldukları tarihe denk geldiği iddiasıyla, küçük ... ...'in soybağının tesbitine karar verilmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih ve 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmî sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez.

Bilindiği üzere, çocuk ile ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hâkim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, resmî sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Hal böyle olunca, somut olayda, davalı anne ... ... ile küçüğün mahkeme kararı ile düzeltilen doğum tarihi olan 25/12/2007 tarihinde davalı baba ... ...'in evli olmadığı ve dava sonucunda, davalı baba ... ... ile küçük arasında soybağı kurulacağından, davanın soybağı davası olarak nitelenmesi gereklidir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamında olduğundan, davanın aile mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 13. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20139, Karar No: 2016/740, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20139 E.  ,  2016/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/810-2014/46

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10119, Karar No: 2010/18033, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10119 E.  ,  2010/18033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5421, Karar No: 2015/2763, Tarih: 22.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5421 E.  ,  2015/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, akrabası olan ...'ı, yaralanması nedeniyle adı belirtilen hastanenin acil servis polikliniğine getirdikten sonra burada tedavisinin yapıldığı sırada, ismini, çocuğu olan ... olarak gerçeğe aykırı beyan ederek tedavisinin yapılmasını sağlamak suretiyle giderlerin katılan kurum tarafından karşılandığı, bu şekilde sanığın, haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6529, Karar No: 2021/9032, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6529 E.  ,  2021/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kararın düzeltilmesine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; KOSGEB Rehberlik ve Denetim Kurulu Başkanlığının hazırladığı soruşturma raporuna göre davalıların sebep olduğu kamu zararının tazmini için davalılar aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, davalılardan ...'ın takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, bu davalı yönünden takibin aynen devamına, davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile sair istinaf sebeplerinin reddine, ilk derece mahkemesi kararının (1-A) numaralı bendinde yer alan ''Davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine'' ibaresinin kaldırılmasına, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, mahkeme kararının diğer bentlerinin aynen muhafazasına karar verilmiş hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Bölge adliye mahkemelerinin duruşmasız olarak esas hakkında istinaf incelemesi yapmaları durumunda karar verme usulü 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla birlikte kanunun olaya uygulanmasında veya kararın gerekçesinde hata edilmesi durumunda yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulmadığı takdirde düzelterek esas hakkında yeniden karar verilebilecektir.

Aynı kanunun 359/2. maddesinde ise; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Aynı kanunun 359/2. maddesinde ise; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararına atıf yapılarak icra inkar tazminatı yönünden düzeltme yapılarak hüküm fıkrasının diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumlarda öncelikle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi ve yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekmektedir.

O halde bölge adliye mahkemesince, taleplerin her biri hakkında yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, icra inkar tazminatı yönünden düzeltilip ilk derece mahkemesi kararına gönderme yapılmak suretiyle bu husus gözardı edilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sadece ilk derece mahkemesi kararındaki icra inkar tazminatına ilişkin bendin kaldırılması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararının diğer bentlerinin aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın kararı veden bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/146, Karar No: 2015/3311, Tarih: 25.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/146 E.  ,  2015/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/25740

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/11/2013, 2013/119 (E) ve 2013/287 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

Maktule .. çocukları 1998 doğumlu katılan .. ile 2004 doğumlu ..’ün yargılama aşamasında vekilleri bulunmadığı gibi mahkeme tarafından da kendilerine vekil tayin edilmediği anlaşılmakla, katılan mağdure .. ile .. yaşlarının 18'den küçük oldukları dikkate alınarak, istemleri aranmaksızın vekil görevlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak CMK’nun 234 ve 239/2 maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Maktülden kaynaklanan ve Türk Medeni Kanununun 185. maddesinde belirtilen sadakat yükümlülüğünün yoğun ihlalinden ibaret haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 18 ila 24 yıl arası ceza öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, cezadan asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Usule aykırı olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle sanık hakkında yakın akrabayı kasten öldürme suçundan kurulan, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3877, Karar No: 2008/3529, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3877 E.  ,  2008/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik oranında %11,2 oluşu nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.8.2007 gün ve 1885 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007 tarihinde %11,2 olarak belirlenen işgöremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. . Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,  6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17955, Karar No: 2016/10363, Tarih: 06.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17955 E.  ,  2016/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, Yunus Emre İlköğretim Okulunda bulunan güvenlik kamerasını taş atarak kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilmesine ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1070, Karar No: 2020/1883, Tarih: 05.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1070 E.  ,  2020/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından 16.05.2017 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece 16.05.2017 tarihli ek kararla; davacı kurumun temyiz harç ve giderlerini ödemediği gerekçesiyle hükmün davacı tarafça temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davacı kurum tarafından temyiz edilmiştir. Davacı kurum Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na bağlı kuruluş olduğundan harçtan muaftır. Bu nedenle yerel mahkemenin 16.05.2017 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- İşin esasının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 16.05.2017 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/344, Karar No: 2010/362, Tarih: 30.06.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/4-344 E., 2010/362 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/4-344 E., 2010/362 K.**

**- TAZMİNAT DAVASI

- YARGITAY KARARLARININ TEBLİĞİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Geyve Asliye Hukuk Mahkemesince davanın "reddine" dair verilen 19.11.2008 gün ve 2006/301 Esas, 2008/254 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 08/12/2009 gün ve 2009/5652 E.,-13841 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya kapsamından; tarafların taşınmazlarının ortak sınırını oluşturan dere yatağı üzerinde bulunan dut ağaçlarının yetiştirilmesi ve bakımlarının davacı tarafından yapıldığı; davalının ise ağaçları haksız olarak kestirdiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının bu ağaçlar nedeniyle uğradığı maddi zararının kapsamı belirlenerek kabul edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ortak sınırda yer alan ağaçlara ilişkin maddi tazminat isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 30.06.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.