muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7703, Karar No: 2016/8731, Tarih: 28.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7703 E.  ,  2016/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak Nafakasının Artırılması-Velayetin Düzenlenmesi-İştirak Nafakası-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından; iştirak nafakasının miktarı, davalı-davacının kabul edilen kişisel ilişki davası ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı tarafından ise; iştirak nafakasının miktarı, reddedilen velayet davası, kişisel ilişkinin süresi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hükmün infaz edilebilir nitelikte; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde verilmesi gerekir (HMK m. 297/son). Velayeti davacı anneye verilen ortak çocukla baba arasında mahkemece yapılan kişisel ilişki düzenlemesi; infaz edilebilir nitelikte değildir. Dini ve milli bayramlar ile doğum günlerinde mahkemece yapılan kişisel ilişki düzenlemesi; infaz edilebilir nitelikte değildir. Diğer yandan velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 2006 doğumlu... ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Pazar günleri, her ayın 2. ve 4. haftası Cumartesi günleri kurulan kişisel ilişki tesisi anneyi eve bağımlı hale getireceği gibi velayet görevini gereği gibi ifasını da engelleyeceğinden baba ile küçük arasında ayın belirli hafta sonları yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı, birleşen dava dilekçesinde; veleyetin kendisine verilmesini talep etmiş, 03.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile, öncelikle müşterek çocuğun velayetinin anneden alınarak kendisine verilmesini, bu talebi kabul edilmediği takdirde ise müşterek çocuk ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini istemiştir. Davalı-davacının velayetin değiştirilmesine ilişkin talebi reddedilmiş, ancak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulü söz konusu değildir. Bu nedenle davalı-davacının kademeli talebi kabul edildiğinden davalı- davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken; vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru olmadığı gibi yargılama giderlerinin de kendi üzerinde bırakılması doğru görülmemiştir.

4-Yargılama sırasında bilirkişi ücreti olan 200 TL. davalı-davacı tarafından 08.10.2014 tarihli 30 TL ise 08.12.2014 tarihli makbuz karşılığında mahkeme veznesine yatırıldığı halde, yargılama gideri hesaplanırken bu masrafın davacı-davalının yaptığı yargılama giderlerine eklenerek davalı-davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Yargılama sırasında bilirkişi ücreti olan 200 TL. davalı-davacı tarafından 08.10.2014 tarihli 30 TL ise 08.12.2014 tarihli makbuz karşılığında mahkeme veznesine yatırıldığı halde, yargılama gideri hesaplanırken bu masrafın davacı-davalının yaptığı yargılama giderlerine eklenerek davalı-davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temiyze konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.04.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/10409, Karar No: 2017/6613, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10409 E.  ,  2017/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... , ... ve ...k ve ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 05/02/2015 günlü ve 2014/432 E.-2015/74 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.02.2016 günlü ve 2015/5157 E.- 2016/1271 K.sayılı ilama karşı davalı ... Kimyasal Temizlik ....... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalılar arasında 01/07/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin imzalandığını, başlangıçta aylık 2.550 TL olan kira bedelini ödeyen davalıların, daha sonra kira bedellerini ödemediklerini bunun üzerine Büyükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2013/1071 esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalıların kira bedellerini ödemedikleri gibi icra dosyasına haksız itirazda bulunduklarını belirterek itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir .Davalılar vekili , kira sözleşmesinde kiracı sıfatıyla taşınmazı kiralayanın Arba Kimyasal Temizlik ve Kozmetik Ürünleri San.Tic.Ltd Şti olduğunu, davacının icra takibinde ve açtığı bu davada kiracı sıfatı taşımayan kira sözleşmesinde herhangi bir sıfatla yer almayan ... ile eşi ...'yı da hasım olarak gösterdiğini, davalı şirketin taşınmazda yaklaşık 4,5 ay gibi bir süre kiracı olarak faaliyette bulunduğunu, taşınmazı 18/11/2012 tarihinde tahliye ettiğini, bu süre zarfında kiraların tamamının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... Kimyasal Temizlik ve .... aleyhine açılan dava ile ilgili Büyükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün 2013/1071 takip sayılı dosyası üzerinden yapılan 10.932,00.-TL Asıl Alacak ile 162,76.-TL Faiz bölümü olmak üzere toplamda 11.094,76.-TL'sı alacak ile ilgili yapılan itirazın iptali ile bu kısımla ilgili takibin devamına, Takip alacağının kabul edilen asıl alacak kısmı olan 10.932,00.-TL'nin % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalı ... Kimyasal Temizlik ve Kozmetik ürünleri.. den alınarak davacıya verilmesine karar karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı ... Kimyasal Temizlik ve Kozmetik Ürünleri ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi' nin 24.02.2016 tarihli 2015/5157 Esas, 2016/1271 Karar sayılı ilamıyla hüküm, davalı ... Kimyasal Temizlik ve

Kozmetik ürünleri .... sair temyiz itirazları yönünden bozulmuştur. Bozma ilamının taraflara tebliği üzerine bu defa davalı şirket vekili tarafından karar düzeltme talep edilmiş, Mahkemece 02.05.2016 tarihli ek karar ile; Hüküm altına alınan dava değerinin 12.690 -TL'sının altında olması nedeniyle talebin karar düzeltme sınırının altında kaldığından karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm altına alınan dava değerinin karar düzeltme sınırının altında olup olmadığının tespiti Yargıtay ilgili dairesine ait olup, mahalli mahkemenin 02.05.2015 tarihli davalı ..... ürünleri..... vekilinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına karar verilip, dosyanın esasına ilişkin olarak yapılan inceleme neticesinde gereği görüşülüp düşünüldü;

HUMK'nun 5219 ve 5236 sayılı kanunlarla değişen 440/III-1. maddesine göre 12.690 TL' sından az olan davalara ait hükümlerin onanması ya da bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltilmesi yoluna gidilemez.

Hüküm altına alınan miktar, karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1964, Karar No: 2011/11692, Tarih: 03.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1964 E.  ,  2011/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2009 tarih ve 2009/89 - 2009/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan...’in maliki, diğer davalılar murisi ...’in sürücüsü olduğu ve kaza tarihinde geçerli bir zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın ...’inölümüne sebebiyet verdiğini, 2918 sayılı KTK’nun 108 ve Karayolu Trafik Garanti Sigortası Hesabı Yönetmeliği’nin 8/b maddesi uyarınca, müvekkili tarafından dava dışı hak sahiplerine toplam 30.000 TL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, ölen ...’in hatır için taşındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkillerinin murislerinin mirasını reddettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 05.02.2009 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, talep edilen tazminattan BK'nun 43. maddesi gereğince takdiren 1/5 oranında indirim yapılarak 24.000 TL’nın ödeme tarihi olan 05.08.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sigorta rücu istemine ilişkindir.

Mahkemece, 22.02.2007 tarihinden verilen hüküm, Dairemizin 05.02.2009 gün ve 2009/1307 Karar sayılı ilamı ile davalılardan ... vekilinin, davaya konu kazada hatır taşıması olduğu yönünde savunma yaptığı, mahkemece bu hususun araştırılıp, üzerinde durulmadığı, bu gibi taşımalarda 2918 sayılı KTK'nun 87. maddesinin atıf yaptığı genel hükümler anlamında ve maddi tazminat talebi yönüyle BK'nun 43. maddesinde geçen “halin ve mevkiin icabı” çerçevesinde takdiren bir miktar indirim uygulanması gerektiği yönünden bozulmuş, mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle birlikte, bozmada değinilen husus araştırılmadığı gibi yapılan hakkaniyet indiriminin gerekçesi de açıklanmamıştır. Bu durumda, öncelikle bozma gereği yerine getirilerek, olayda hatır taşıması olup olmadığı tereddüte yer olmayacak şekilde belirlendikten sonra tazminattan indirim yapılması halinde bunun gerekçesi de açıklanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken açıklanan şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3858, Karar No: 2008/4070, Tarih: 13.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3858 E.  ,  2008/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik oranında %2,1 nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 11.9.2007 gün ve 2076 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 1990 tarihinde %11 olarak belirlenen işgöremezlik oranının %13,1 aranına ulaşmasının  tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11197, Karar No: 2023/900, Tarih: 07.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/11197 E.  ,  2023/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1626 E., 2021/2473 K.

DAVA TARİHİ : 01.04.2016

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/217 E., 2020/200 K.

Taraflar arasındaki eksik hesaplanarak ödendiği iddiası ile yaşlılık aylığı miktarının yeniden belirlenmesi ve fark aylıkların davalı Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin yaşlılık aylığı almakta iken kişisel sebepleri ile 04.10.2007 tarihinde yeniden aktif sigortalı olarak çalışmaya başladığını ve durumu davalı kuruma bildirdiğini, o tarihde yürürülükte bulunan mevzuat gereği çalışmaya başladığı tarih itibari ile müvekkilinin yaşlılık aylığının kesildiğini, müvekkilinin aktif olarak Ziraat Odası Başaknlığı nezdinde tüm sigorta kollarına tabi olarak çalıştığını, ardından 10.10.2007 tarihinde işyeri sahibinin kişisel kararı ile işten çıkarıldığını, müvekkilinin iş yerinden ayrılması sebebiyle yaşlılık aylığının yeniden bağlanması için 15.10.2007 tarihinde başvurduğunu, davalı kurumun müvekkilinin bu talebini değerlendirerek yaşlılık aylığını 23.10.2007 tarihinde 5698 sayılı Kanun ile değişik 506 sayılı Kanun'un 63 ve 61 maddeleri doğrultusunda yapılan değerlendirme neticesinde bulunan miktar üzerinden tahsis ettiğini, davalı kurumun müvekkilinin başvurduğu tarihte yürürlükte olmayan bir kanunu baz alarak aylık tahsis işlemi yaptığını, müvekkilinin söz konusu iş yerinde olan çalışmalarının gerçek bir çalışma olup bu durumu mahkemenin davalı kurumca tutulan kayıtları istemesi halinde açığa çıkacağını. ... 1. İş Mahkemesi tarafından 24.08.2011 tarihli. 2007/957 Esas ve 2011/348 Karar sayılı kararının Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.06.2013 tarihli, 2013/12395 Esas ve 2013/14560 Karar sayılı ilamı ile sadece usulü sebeplerden dolayı bozulduğunu ve bunun ardından yapılan yargılamada aynı konulda bulunan davalı kurumun davacı aleyhine yapılan ilk işlemi düzelterek dava edilen talep doğrullusunad işlem tesisini gerçekleştirdiğini, yine benzer nitelikte olan mahkememizin 2016/10 Esasında görülen davanın mahkememizce kabul edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin davalı kuruma yaşlılık aylığının yeniden bağlanması için talep tarihi olan 15.10.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının talep tarihinde yürürlükte 506 sayılı Kanun'un 61 ve 63/A maddeleri gereğince yeniden hesaplanarak ödenmesi gerektiğinin tespitine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklelilmcsinc karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında kendisince yapılan işlemlerin yasaya ve hukuka uygun olduğunu aylığında herhangi bir hatanın bulunmadığını, zamanaşımı, hak düşürücü süre, dcrdcstlık. husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirlilen kararı ile. Yapılan yargılama, toplanan deliller, alman bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davacının yaşlılık aylığı almakta iken 04.10.2007 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başladığını, bu durumu davalı kuruma bildirdiği, çalışmaya başlaması nedeniyle 506 sayılı Kanunun 63 üncü maddesi a bendi gereği yaşlılık aylığı kesildiği. 10.10.2007 tarihinde işten çıkarılması nedeniyle 17.10.2007 tarihinde yaşlılık aylığının yeniden bağlanması için kuruma başvurduğu ve bu başvuruya binaen 01.11.2007 tarihinden itibaren yeniden aylık bağlandığı, yine aynı Kanunun 63 üncü maddesi gereği 01.11.2007 tarihinde bağlanan aylığın. 01.04.2004 tarihinde bağlanan aylıktan yüksek olması nedeniyle yapılan ödemeler 01.11.2007 tarihinde bağlanan aylık üzerinden ödeme yapıldığı, davacı asil ...'ın aylık talep tarihi 17.10.2007 olması ve 5698 sayılı Kanun'un 23.10.2007 tarihinde yayınlanması nedeniyle aylıkların 506 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi doğrultusunda yapıldığı anlaşılmıştır

Usul ve yasaya uygun olarak düzenlenen 06.08.2018 ve 21.03.2019 tarihli her iki bilirkişi raporlarında mukayeseye konu olan şahıslar ve davacı ...'ın 2000 yılı öncesi ve sonrası toplam prim ve gün sayısı ve aylık bağlama oranının farklı olmasından kaynaklandığı tespit edilmiş olup, davacıya eksik yaşlılık aylığı ödendiğine ilişkin iddia yerinde görülmeyerek, davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tardı ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı kurum tarafından davacının 17.10.2007 tarihli tahsis talebi sonrasında mülga 506 sayılı Kanun'un 23.10.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5698 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki hali ile 63 üncü maddesi uygulanmak suretiyle yaşlılık aylığının hesaplanıp bağlandığı, davacının isteminin de tahsis talep tarihindeki düzenleme uyarınca aylık bağlanması yönünde olduğu, bu itibarla da kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'mn 353/l-b-l maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili Kurum işlemlerinde hata olduğunu, müvekkilin, kendisine yeniden yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiğinde, talebinin yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 63/A maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. 506 sayılı Kanun m 63; "Bu sigortalılar için yazılı talep tarihlerine göre yeniden yaşlılık aylığı hesaplanır ve bu aylık, önceden bağlanan yaşlılık aylığından fazla ise, hesaplanan yeni aylık üzerinden ödeme yapılır." hükmüne haiz olup müvekkilin talebinin 23.10.2007 tarihli yasa değişikliğinden önce gerçekleştiği dikkate alındığında, kıyas yapılarak, kendisine daha fazla olan aylığın bağlanması ve ödenmesi gerektiğini ne var ki aksine mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya bağlanan aylığın eksik ödenip ödenmediği hususuna ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 Sayılı Kanunun 63. Maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya bağlanan aylığın eksik ödenip ödenmediği hususuna ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 Sayılı Kanunun 63. Maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ilen sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...