muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12649, Karar No: 2022/4740, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12649 E.  ,  2022/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararının Yargıtay’ca incelenmesi ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacılar yönünden ise kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında verilen karar ihbar olunan ... vekilince temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'nin 12.07.2021 gün ve 2019/2016E- 2021/800K sayılı ek kararı ile ihbar olunan tarafın temyiz etme hakkı bulunmadığı gibi karar tarihi itibariyle hükmedilen bedelden her bir davacıya isabet eden miktar HMK'nın 362/1-a maddesinde gösterilen kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu ek karar, ihbar olunan ... vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince miktar ve değeri her paydaş için 78.630,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağı gibi, ihbar olunan davada taraf olmadığından kararı tek başına temyiz etme hakkı da bulunmamaktadır.

Bu itibarla ihbar olunan vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

İhbar olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan ek kararın HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, ihbar olunandan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13532, Karar No: 2013/16284, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13532 E.  ,  2013/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davacının satın aldığı elektrik hizmetinin bedeli ve yasa gereği tahakkuk ettirilen faturada gösterilen vergi ve fonların müvekkili tarafından ödendiğini, bu ödemenin dışında kayıp kaçak bedeli adı altında para tahsil edildiğini, elektrik hizmet sağlayıcı firma tarafından 2011 Ocak tarihinden bu yana fatura ile tahsil olunan 13.647,63 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, dava konusu kayıp-kaçak bedelinin ... kararları ve yönetmelik gereğince tahakkuk edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile, toplam 15.771,48 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/186, Karar No: 2013/5618, Tarih: 28.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/186 E.  ,  2013/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

2) Dahili davalılardan ...’ya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tesbit edilen adreslerine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adresleri tesbit edilemeyenlere ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5701, Karar No: 2012/11336, Tarih: 30.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5701 E.  ,  2012/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2610, Karar No: 2019/5495, Tarih: 11.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2610 E.  ,  2019/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça azmettirme, kasten öldürmeye yardım.

HÜKÜM : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/05/2018 gün ve 2017/404 esas, 2018/212 karar sayılı hükmü;

1- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan, TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

2- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye azmettirme suçundan, TCK'nin 38, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

3- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan, TCK'nin 81, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik olarak kasten öldürme, sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik olarak kasten öldürmeye azmettirme ve sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik olarak kasten öldürmeye yardım etme suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıkların müdafileri ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurularının katılan Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilerek düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin verilen kararın sanıkların müdafileri ve katılan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.10.2018 gün, 2018/1155 esas, 2018/1259 sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Kurum vekilinin; üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sübuta, sanığın azmettiren olarak iştirak iradesi göstermediğine ve haksız tahrike, sanık ... müdafiinin; sanığın yardım eden olarak iştirak iradesi göstermediğine, sanık ... müdafiinin; eksik araştırmaya, sübuta, meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşıldığına, suç vasfına ve haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5320, Karar No: 2020/274, Tarih: 30.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5320 E.  ,  2020/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen ek kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan ... 'in, davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olarak çarpması neticesinde meydana gelen kazada vefat ettiğini bundan dolayı da şimdilik her bir davacı için 500,00'er TL'den 1.000,00 TL maddi tazminat ile 500,00 TL cenaze ve defin giderinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 18/09/2018 tarihli ek kararla; temyiz harcı ve gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmamış olması nedeniyle temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş; ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme ek kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddiyle mahkemenin 18/09/2018 tarihli ek kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 30/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18683, Karar No: 2018/26843, Tarih: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18683 E.  ,  2018/26843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 07.10.2015-10.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 2008 yılı sonlarına kadar genel merkez bünyesinde yeni mağaza açılış departmanında, ardından 15 ay boyunca opsiyonlu mağaza müdürü olarak görev yaptığını, son olarak 2010/Mart ayından akdin feshine kadar ... mağazasında müdür pozisyonunda çalıştığını, tüm çalışması boyunca sürekli fazla mesai yaptığını, ayrıntısını açıkladığı zamanlarda hafta tatillerinde de çalıştığını belirterek ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla zamanaşımı def'inde bulunduklarını, iş akdinde aylık ücrete yasal sınırlamalar dahilindeki fazla çalışmaların da dahil olduğunun düzenlendiğini, müdür sıfatıyla işe alınan davacının yönetici olarak çalıştığını ve mesaisini kendisi belirlediğinden fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağını, davacının mesai çizelgelerini kendisinin kontrol ettiğini, bunları denetlemekle görevli olduğunu, mesasini denetlemekle görevli ve yetkili başka bir birim bulunmadığını, bordroların çekincesiz imzalı olduğunu, iddiaların yazılı belgeyle ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içerisinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı ve hesabı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı kurallar hafta tatili ücreti bakımından da geçerlidir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Mahkemece üç farklı bilirkişiden rapor aldırılmıştır. İki rapor arasındaki çelişkilerin giderilmesi için üçüncü rapor alınmış olmasına ve ilk rapor ile üçüncü raporun kısmi benzerlik göstermiş olmasına rağmen, çelişkilerin ne olduğu ve niçin ikinci raporun hükme esas alındığı gerekçesiyle açıklanmaksızın hüküm kurulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının dava dilekçesinde ayrıntısıyla açıkladığı ve ek olarak koyduğu çalışma çizelgesi ile açılan ve refit yapılan mağazalar tarih ve çalışma biçimi bakımından listelenmiş, bu listeye davalının itirazı olmamakla birlikte 22 adet açılış ve refit (yeniden tadilat ve düzenlemesi ) yapılan mağaza listesi sunulmuştur. Davacı vekilince bu listeye ek gösterilmeyen 6 mağaza açılış ve refit listesi sunulmuştur. Ayrıca işyerinde davacı ile aynı çalışmalara katılan husumetli olmayan tanıklar davacının fazla çalışma refit, açılış, yeşil devrim projesi ve davacının nöbetçi olduğu Çiğli dönemine ilişkin ve yine ... mağazası çalışma şekline dair ayrıntılı beyanda bulunmuşlardır.

Davacıyla yapılan iş sözleşmesinde 270 saati aşan çalışmaların ücretine dahil olduğuna yönelik düzenleme mevcut olmasına karşın davacının hiçbir zaman üst yönetici olarak çalışmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davalının itirazı çalışma biçiminden çok, fazla çalışmanın davacının ücretine dahil olduğu ve davacının üst yönetici olduğuna yönelik olduğundan, davalının ıslah dilekçesiyle davaya karşı zamanaşımı itirazı göz önünde bulundurularak davacı listesi, açılış ve refiti yapılan sunulan mağazalar için tanık beyanlarındaki çalışma biçimi gözetilerek ve listedeki çalışma biçimine yönelik tanıklarca ispatlanan dönemler ayrıca çıkartılarak fazla çalışma ve hafta tatili alacağı yönünden diğer raporlardaki çelişkileri de giderecek şekilde yeniden rapor tanzim edilmelidir. Eksik inceleme ile çelişkiler giderilmeksizin hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3486, Karar No: 2023/12595, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3486 E.  ,  2023/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/399 E., 2022/365 K.

DAVA TARİHİ : 15.06.2012

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya ait işyerinin davalı nezdinde sigortalı olduğunu, davacının işyerinde çıkan yangın nedeniyle oluşan hasar bedelinin ödenmesi için davalıya başvurulduğunu, davalının 114.000,00 TL tazminatı 16.12.2011 tarihinde ödediğini, davacının bu bedeli ihtirazi kayıt koyarak aldığını, davacı zararının toplam 288.737,00 TL olduğunu, davalının eksik ödeme yaptığını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 150.000,00 TL'nin yangın tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta akdinden doğan ve 2 yıllık sürede açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, ihbar üzerinde açılan hasar dosyasında alınan eksper raporu ve tespit dosyaları ile belirlenen 114.244,45 TL hasar bedelinin davacıya ödendiğini ve poliçeden doğan sorumluluklarının son bulduğunu, olay tarihinden faiz isteminin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.12.2013 tarihli ve 2012/117 Esas, 2013/279 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki Akaryakıt Plus Sigorta Poliçesiyle, hasar vukuunda işletmenin defter ve kayıtlarında yer almayan veya defter ve kayıtlarında yer almakla birlikte fatura, irsaliye, makbuz gibi belgelerle defter kayıtlarının doğruluğunun tevsik edilemediği mallarla ilgili hasar taleplerinin poliçe kapsamı dışında olduğunun düzenlendiği; bu hüküm gereğince, davacının ticari defter ve kayıtlarında yer almayan, faturalanmamış veya irsaliyeye bağlanmamış emtia ile demirbaşlar yönünden davalı ... şirketine sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.