muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8845, Karar No: 2021/2090, Tarih: 03.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8845 E.  ,  2021/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yılları, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin hükmü yasal süresi içinde temyiz etmesine karşın, 12/01/2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla; dosyanın bu yönlerden incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın, şirket işleri ile ...’ın ilgilendiğini, kendisinin getir götür işleri yaptığını, şirkette çalışan olduğunu, hisseleri ...’ın isteği üzerine devraldığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4764, Karar No: 2014/8736, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4764 E.  ,  2014/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 gün ve 2009/39-2012/94 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 10.10.2013 gün ve 2013/766 - 2013/18059 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, Avusturya kökenli bir firma olan ...'nin 01.01.1997 tarihli Distribütör Sözleşmesi ile Türkiye'deki tek yetkili satıcısı olduğunu, ...'nin kendi buluşu ve üretimi olan kokusuz yer süzgeçlerine "Atık Boşaltma Düzeneği (Gider)" başlığı altında incelemeli patent verilerek 20 yıllık süre için korunması amacıyla Türk ... Bültende yayınlandığını, davalı şirketin ne patent sahibi ne de distribütörlük yetkisi olmadan patentli sistemi taklit ederek benzer şekilde sattığını, bu hususun yapılan ceza takibatı sırasında tespit edildiğini, davalının eyleminin müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, patentten doğan haklara tecavüzün önlenmesine, şimdilik 55.000 TL maddi ve l5.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve ayrıca ilamın ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin bu tür malların üretimini yapmadığını, ... Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti.’nden söz konusu ürünleri bir bütün olarak alıp sattığını, müvekkilinin bir bütün olarak alıp sattığı ürünlerin bir başka şahsın patentine konu edildiğini bilmesinin mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin satıcı sıfatını taşıdığı ve sattığı binlerce ürünün taklit ya da orijinal olduğunu bilmesi gerektiği görüşünün kabul edilemeyeceği, hele ki, ambalajlı bir malın ve bir ürünün iç parçasının taklit olup olmadığını bilmesinin asla davalıdan beklenemeyeceği, kaldı ki, davalı tarafın, dava dilekçesinde bir çok benzer ürünün piyasada satıldığını da ileri sürdüğü, satıcıya izafe edilebilecek bir kusur gösterilmeden sadece ....m.20/2'deki tamamlayıcı kuraldan hareketle bir kusurun varlığına ulaşılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10/10/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dairemizin 10.10.2003 tarihli kararında, 01.01.1997 tarihli distribütörlük sözleşmesinde davacının lisans hakkının tanınmamış olması ve davacı tarafından dayanılan 14.01.2008 tarihli vekaletname başlıklı belgenin de esasen işbu davayı açma konusunda davacıya yetki veren belge olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar verilmiş ise de, açıklanan bu durumda davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi ve davacı aleyhine karar tarihinde geçerli Avukatlık ücret tarifesinin 7.maddesi uyarınca maktu ücreti vekalete karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde nisbi vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 10.10.2013 gün ve 2013/766-2013/18059 sayılı onanama kararının kaldırılarak aynı gerekçelerle mahkeme kararının HUMK 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK'nın 442.maddesi gereğince reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10.10.2013 gün ve 2013/766-2013/18059 sayılı onama kararının kaldırılarak kararın hüküm fıkrasının 3.bendinde yer alan “6.300.00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “1.800 TL” ibaresinin hüküm fıkrasına konulmasına, kararın işbu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2074, Karar No: 2011/3547, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2074 E.  ,  2011/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; “...’ın” anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosu idareden getirtilerek evraka eklendikten sonra Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın, MAHALLİNE İADESİNE, 21.03,2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16091, Karar No: 2014/613, Tarih: 20.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16091 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/675-2013/265

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının maaşından eksik kesilen gelir vergisinin Hastanenin döner sermaye bütçesinden vergi dairesine yatırıldığını, vergi konusunda asli mükellefin personel olduğunu, vergi dairesine davalı adına vergi ve gecikme faizinin ödendiğini, fazlaya ilişkin haklarının saklı olduğunu belirterek 2.400.61.-TL'nın ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış, cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Somut olayda ise; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi mali müşavir olup uyuşmazlığın doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1595, Karar No: 2014/8507, Tarih: 06.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1595 E.  ,  2014/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/637-2013/457

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2013/637-2013/457 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin PVC kapı ve pencere üretiminde faaliyet gösterdiğini, ürettiği kapı ve pencerelerde W.. markasını kullandığını, davalı şirketin ise aynı ibareli markayı 30/12/2003 tarihinde 19, 20 ve 37. sınıf emtialar için tescil ettirdiğini, müvekkilinin dava konusu markayı ciddi anlamda uzun yıllardır kullandığını, markaya tanınırlık sağladığını, davalı şirketin kerestecilik ve ahşap sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olup markayı PVC kapı pencere sektöründe bu markayı kullanmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli bulunan W.. markasının 19. sınıf hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu markayı davacı şirketten çok önce tescil ettirdiğini, müvekkilinin halen ahşap işleri ilgili sektörde ve alüminyum sektöründe faaliyet gösterdiğini, çok kısa süre içinde alt yapısı PVC sektöründe de faaliyet göstereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu markayı davacı şirketten çok önce tescil ettirdiğini, müvekkilinin halen ahşap işleri ilgili sektörde ve alüminyum sektöründe faaliyet gösterdiğini, çok kısa süre içinde alt yapısı PVC sektöründe de faaliyet göstereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 05.06.2013 tarih, 2012/13982 E. 2013/11757 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı şirketin W.. markasını 2003 yılında 19,20 ve 37.sınıf emtialar için tescil ettirmiş olduğu, davalının davanın açıldığı tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içerisinde markayı kullandığına ilişkin yeterli delil sunmadığı, davacı ürünlerinin plastikten davalıya ait ürünlerin ahşaptan yapılmakta olmasının tüketici bakımından bir fark oluşturmayacağı, hükümsüzlüğün ancak aynı yada benzer hizmetler kapsamında söz konusu olması gerektiği, bu anlamda 19. sınıfına dair tüm emtialar bakımından hükümsüzlük istenemeyeceği, davanın davacı markasını taşıyan bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak belirtilen davacının kullanımı dışında kalan ve davacı ürünleri ile karıştırılma ihtimali olan emtialar bakımından subut bulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2003/36417 nolu markanın 19. sınıfa dahil plastik ve sentetik malzemeden mamûl sökülüp takılabilen yapılar, prefabrik yapı elemanları, plastik doğramalar, bölmeler, kabinler, plastik kapılar, pencereler ve kapı pencere kasaları, panjurlar, jaluziler, kepenkler, sert plastikten inşaat amaçlı borular ve parçaları, tahliye boruları, yağmur olukları, deve boyunları, eklemeler ile sınırlı olmak üzere hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42. maddeleri kapsamında hükümsüzlük istemine ilişkindir. Mahkemece alınan 23.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda 19. sınıfın farklı alt gruplarında sayılan ve davacı ürünleri ile karıştırılma ihtimali olan emtialar ''ahşaptan mamul sokulup takılabilen yapılar ve prefabrik yapı elemanları, ahşap doğramalar, ahşap kapılar, pencereler ve kapı pencere kasaları; panjurlar, jaluziler, kepenkler, lambiriler, ahşap bölmeler, kabinler, ahşap malzemelerden mamul kulübeler; ahşap parkeler; kontraplaklar; suntalar...Plastik ve sentetik malzemeden mamul sokulup takılabilen yapılar, prefabrik yapı elemanları, plastik doğramalar, bölmeler, kabinler, plastik kapılar, pencereler ve kapı pencere kasaları; panjurlar, jaluziler, kepenkler, sert plastikten inşaat amaçlı borular ve parçaları, tahliye boruları, yağmur olukları, deve boyunları, eklemeler...'' şeklinde sayılmış olup, temyize konu bozma ilamından sonra verilen kararda bu emtialardan bir kısmı yönünden hükümsüzlük kararı verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin 05.06.2013 tarihli bozma ilamında, hükümsüz kılınan 19. sınıftaki emtianın nelerden ibaret olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmesi mümkün olduğu halde, emtialar belirtilmeksizin bilirkişi raporuna atıf yapılmak suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde kısmi hükümsüzlüğe karar verilmesinin doğru olmadığı vurgulanmak suretiyle kararın bozulmasına karar verildiğine göre, mahkemece bu kez, raporda daha fazla emtia belirtilmesine rağmen, sayılan bir kısım emtia yönünden hükümsüzlüğe karar verilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişi raporunun 6. sayfasında, hükümde belirtilen emtialar dışında, ''ahşaptan mamul sokulup takılabilen yapılar ve prefabrik yapı elemanları, ahşap doğramalar, ahşap kapılar, pencereler ve kapı pencere kasaları; panjurlar, jaluziler, kepenkler, lambiriler, ahşap bölmeler, kabinler, ahşap malzemelerden mamul kulübeler; ahşap parkeler; kontraplaklar; suntalar...'' emtiası yönünde de bu emtiaların davacı ürünleri ile karıştırılma ihtimali olduğu belirtilmek suretiyle hükümsüzlük kararı verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Bu durumda, mahkemece bu emtialar yönünden de hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4783, Karar No: 2019/275, Tarih: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4783 E.  ,  2019/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.03.2013 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından yokluğunda verilen hükmün katılan ...'e tebliği için çıkartılan tebligatın, adı geçenin 17.03.2009 tarihli duruşmada beyan ettiği son adresine gönderilip bila tebliğ iade edilmesi üzerine 11.10.2010 tarihli kolluk adres araştırma tutanağına göre katılanın babasının ikamet ettiği tespit olunan adrese koşulları oluşmadığı halde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ...'e usulünce tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11960, Karar No: 2022/11274, Tarih: 01.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11960 E.  ,  2022/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede;

Mahkeme tarafından 17/09/2013 tarih ve 2012/996 Esas -2013/715 Karar sayılı hükümle sanık hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, incelemeye konu dava dosyası üzerinden yargılama yapıldığı ve 15/06/2021 tarihinde yeniden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, kesinleşmeden sonra yapılan tüm işlemlerin yok hükmünde olduğundan, yeniden bu hususta karar verilmesi mümkün görülmemekle temyiz isteminin, bu sanık yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede ise;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımının kesildiği 17/09/2013 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme tarihi arasında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin 17/09/2021 tarihinde inceleme sırasında dolmuş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/533, Karar No: 2015/1209, Tarih: 26.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/533 E.  ,  2015/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1- Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, asıl ve birleşen davalar, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkin olup; asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz dilekçesinde tüm davalara ilişkin olarak temyiz itirazlarını ileri sürerek hem asıl dava, hem de birleşen davalarda verilen hükmü temyiz ettiği halde, Dairemiz geri çevirme kararı üzerine tek temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırmış olup mahkemece HUMK'nın 434/3. maddesine uygun olarak, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunda ihtarat içermeyen muhtıranın tebliği ile yetinilerek dosya iade edilmiştir. Temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, asıl ve birleşen davalarda davalı tarafça her bir dava için 4 ayrı ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırılması gerekmektedir. Hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından her dava yönünden anılan harçlar yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi dava yönünden anılan harçları yatırdığına ilişkin yazılı açıklama alındıktan sonra harçları yatırılmayan iki dava yönünden temyiz başvuru ve temyiz karar harcını yatırması için davalı vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harçları yatan dava yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,