muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1898, Karar No: 2024/9100, Tarih: 25.11.2024

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/65, Karar No: 2006/108, Tarih: 29.03.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/2-65 E.  ,  2006/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 16.6.2005

**Sayısı** : 222-534

Taraflar arasındaki “terekenin resmi tasfiyesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.3.2004 gün ve 2004/105-176 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 28.2.2005 gün ve 2005/190-2861 sayılı ilamı ile; (.....Mirasçılık ve mirasın geçişi miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 s.k.mad.17)

Dava en yakın mirasçılar tarafından mirasın reddi gereğince mirasın resmen tasfiyesinden ibarettir. Türk Kanunu Medenisinin 550 ve devamı maddeleri gereğince mirasın Sulh Hukuk Mahkemesi Hakimi tarafından kendiliğinden resmen tasfiyesi gerekir. Bu istek herhangi bir süreye tabi değildir. Bu yön gözetilmeden yanlış nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Davacı vekili**

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, terekenin resmi tasfiyesi isteğine ilişkindir.

Davacı kooperatif vekili, davalıların miras bırakanı H..G..’in davacı kooperatifin ortağı olduğunu, aidat borcu ve gecikme cezası bulunduğunu, davalılar aleyhine icra takibine geçildiğini; davalıların mirası reddettiklerini, mirası reddetmiş olsalar bile terekenin tasfiyesinden arta kalan kısımda hak sahibi bulunduklarını ileri sürerek terekenin resmen tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır, yerel mahkemece davanın süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Miras bırakan H.G...’in ölüm tarihi 7.9.1996 itibariyle olaya, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanacağı uyuşmazlık konusu değildir.Türk Kanunu Medenisinin 552.maddesi “En yakın kanuni mirasçıların cümlesi tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince karı kocadan sağ olana tebliğ olunur. Ve onun tarafından ancak bir ay içinde miras kabul olunabilir...” hükmünü içermektedir. Anılan hüküm 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612.maddesinde “...En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.

Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir...” biçimde yer almıştır.

Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir...” biçimde yer almıştır.

Değinilen yasal düzenlemeye göre, miras en yakın mirasçılar tarafından reddedildiğinde, Sulh Hukuk Mahkemesince süreye ve isteğe bağlı olmaksızın resmen tasfiye edilecek, borçlar ödendikten sonra kalan artı bir değer varsa bu Devlete kalmayacak, sanki mirası hiç reddetmemişler gibi kanuni mirasçılara verilecektir.

Somut olayda miras bırakan H... G...’in mirasçıları eşi A..., annesi E... ve babası A.. G..., mirası reddettiklerinin tescili için daha önce Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmışlar, mahkemece istek kabul edilmiş, mirası ret konusundaki beyanlarının tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacıların dava dilekçesindeki istekleri göz önüne alınarak, yukarıda değinilen biçimde, resmi tasfiyenin gerçekleştirilmesi gerekirken, sürenin geçtiğinden söz edilmek suretiyle, davanın reddi yönünde direnme kararı verilmesi doğru değildir.

Özel Daire bozma kararı açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olup yerindedir. Direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ:**Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi uyarınca **BOZULMASINA**, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 29.3.2006 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/1110, Karar No: 2013/20415, Tarih: 17.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1110 E.  ,  2013/20415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müşteki...'in, tanık ... ile birlikte bağına gittiği esnada sanık ...'ın bağdan çıktığını ve iki erkek şahsın omuzlarında kazma kürek bulunduğu halde bağ içerisinde olduklarını gördüğü, akabinde durumu kolluk kuvvetlerine bildirdiği, emniyet mensuplarının refakate müştekiyi de alarak kazı mahalline gittikleri sırada karşı istikametten içerisinde sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bulunduğu aracın gelmekte olduğunu gördükleri, aracı durdurarak yaptıkları aramada bagaj kısmında 1 adet kazma, 1 adet kürek, 1 adet demir manivela, 1 adet keser, 1 adet demir murç, 1 adet dürbün, 2 adet Aselsan marka el telsizi ele geçirildiği, sanık ...'ın savunmasında, kazı yapıldığı iddia olunan mevkiide bağının bulunduğunu, müştekinin bağında kazı yapmadığını beyan ettiği, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ise, suç tarihinde Develi ilçesine gezmeye ve yemek yemek için geldiklerini, sanıklardan ...'ın Develi'de bulunan evinden inşaat malzemeleri alarak aracın bagajına koyduklarını, birlikte ... ile gezdikleri sırada emniyet mensuplarının aracı durdurduklarını, kendilerinin kesinlikle kazı yapmadıklarını ifade ettikleri, müşteki... ve tanık ...'in yargılama aşamasında alınan beyanlarında, suç tarihinde müştekinin bağında gördükleri, ellerinde kazma kürek bulunan kişilerin sanıklar olmadığını, sanıkları kazı yaparken görmediklerini beyan ettikleri, tutanak tanıklarının da aynı doğrultuda anlatımda bulundukları, tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanıkların üzerine atılı izinsiz kazı yapma suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı, mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2013, Karar No: 2017/5745, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2013 E.  ,  2017/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesiyle; müvekkillerinin ikamet ettiği binada komşuları olan davalıların kendilerine ait bağımsız bölümleri boşaltarak başka bir yere taşınırken dairelerin pencere ve pervazlarını sökmek, camlarını kırmak, demir korkulukları çıkarmak suretiyle binayı metruk bir görünüme soktuklarını belirterek ana yapıda meydana gelen zararın tespiti ile apartmanda yaşayanlar bakımından oluşturduğu risklerin tespiti; zarar bedelinin belirlenmesi; zararın nasıl ortadan kaldırılacağı ve maliyetinin tespiti; tek tek bağımsız bölümlerin değerindeki düşüşün belirlenmesi gerektiğini bu sebeplerle sökülen pencere, pervaz ve demir korkuluklar ile kırılan camların yerine takılarak eski hale gelmesine; müvekkillerinin uğradığı manevi zararın tazmini için beşer bin TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini; taşınmazdaki değer kaybına istinaden fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.-TL'nin davalılardan müteselsilen tahsilini, yargılama gideri ücreti vekaletin davalılara yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konusu uyuşmazlık eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun gereğince taşınmazın riskli yapı kapsamında olup değer kaybı bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usûle ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21344, Karar No: 2016/3950, Tarih: 01.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21344 E.  ,  2016/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 25/06/2015

NUMARASI : 2015/122-2015/425

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13560, Karar No: 2012/24571, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/13560 E.  ,  2012/24571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; imara aykırılığın bulunduğu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesindeki "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir", hükmü ile ruhsata tabi olmayan inşaat işlerinden bir kısmı gösterilmiş bir kısmı da yönetmelikle yapılacak düzenlemelere bırakılmıştır. Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesinde de esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Savunma ve bilirkişi raporunda suça konu binanın 12 yıllık olduğu belirtilmesine karşın inşaat mühendisi bilirkişisi raporunda suç tarihinde yapılan tadilatın esaslı olup olmadığının değerlendirilmemesi karşısında; yapılan tadilatların, 3194 sayılı Yasanın 21/3. maddesinde belirtilen ve ruhsat gerektirmeyen tadilatlardan olup olmadığı araştırılmadan, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; hükmolunan hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5447, Karar No: 2012/13634, Tarih: 19.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5447 E.  ,  2012/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/12/2010 tarih ve 2010/506-2010/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı May Kimya Oto Kiralama İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin ileride kurulması hedeflenen holding ilişkisi içinde müşteri çevresine tanıtmak için kataloglarında ve yaptırdıkları promosyon ürünlerinde "MAYER" ibaresini tanıtıcı işaret ve kelime olarak kullanmaya başladığını, bu kullanım sonucu "MAYER" ibaresinin ayırt edici nitelik kazandığını, davacı şirketlerin 1997 yılından itibaren "MAYER" ibaresini çanta, katalog ve promosyon ürünlerinde kullandığını, 08.01.2003 tarihinde kurulan davalı Mayer Endüstriyel Kimyasal Maddeler Pazarlama San. ve Tic.Ltd.Şti.'nin unvanını müvekkillerince yaptırılan delil tespiti sonrasında 23.05.2003 tarihinde MAJÖR Endüstriyel Kimyasal Maddeler Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirdiğini, davalı şirketin kurucu ortaklarından olan davalı ...'ün 25.12.1998 tarihli hizmet sözleşmesi ile davacı May-Kimya Kimyasal Paz. San. ve Tic. A.Ş.'de çalışmaya başlandığını, davacı ile olan sözleşmenin 30.04.2002 tarihinde sona erdiğini, davalı şirketin diğer kurucu ortağı olan davalı ...'in ise nevi değiştiren May-Kim Endüstriyel Kimyevi Mad.San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde 05.07.1995 tarihli sözleşme ile Bursa bölgesine mümessil olarak atandığını, davalı ...'nın 01.05.1999 tarihli sözleşme ile de diğer davacı May Kimya Kimyasal Mad. Paz. San. ve Tic. A.Ş. ile mümessillik sözleşmesi imzaladığını, davalı ...'nın iki şirket ile hizmet ilişkisinin 26.11.2002

tarihinde sona erdiğini, davalı gerçek kişilerin davacı şirketler ile olan "rekabet etmeme" hükmüne aykırı olarak diğer davalı şirketi kurarak, gerçekte davacılara ait olan MAYER markasını davalı şirket adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, asıl ve birleşen dava dilekçeleri ile, davalı şirketin unvanındaki "MAYER" ve "MAJÖR" ibarelerini, marka tescil başvurusundaki MAYER ibaresinin kullanmak suretiyle vaki fiillerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespit ve men'ine, davalı unvanından MAJÖR ibaresinin terkinine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davacıların marka haklarına tecavüzün önlenmesine, hükmün ilanına, 57.000 USD cezai şartın davalı ...'dan, 50.000 USD cezai şartın davalı ...'dan faiziyle birlikte tahsiline, davalı şirket adına tescil edilen "Mayer" markasının hükümsüzlüğüne, davacı şirketler adına tescilline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirket unvanındaki "Mayer" ibaresinin "Majör" olarak değiştirildiğini, davacıların "Mayer" ibaresini marka olarak kullanmadığını, davalı ... ve Zekeriya'dan istenen ceza'i şartın BK'nun 352 ve devam eden maddelerine aykırı olduğunu, tazminat davasında görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacıların ‘Mayer’ ibaresini önceye dayalı olarak marka olarak kullandıkları, yine davacı şirketler adına tescilli ‘Maykim’ ibaresinin anılan ibare ile ile iltibas oluşturduğu, davalı şirketin ‘Majör’ ibareli ticaret unvanı ile davacıların ticaret unvanları arasında benzerlik bulunmadığı, davalı şirket unvanının ayırt edici nitelikte olduğu, davacıların, davalı Zekeriye Demir ve ...’ün iş akitlerini haklı olarak feshettiğini ispat edemediği, BK’nun 352/2. maddesi uyarınca iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedilmesi durumunda haksız rekabet yasağına aykırılık iddiasıyla tazminat davası açılamayacağı, asıl ve birleşen dosyada davacılar A-Y End. Kim. Mad. Aş. İle Er-Kimya End. Kim. Ltd. Şti.’nin davayı takip etmediklerini gerekçesiyle, asıl davada davacı May-Kimya AŞ. yönünden markaya tecavüz, ticaret sicilinden terkin, haksız rekabet ve cezai şarta yönelik istemlerin reddine, birleşen davada davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, asıl ve birleşen davalarda A-Y End. Kim. Mad. AŞ. ile Er-Kimya End. Kim. Ltd. Şti. yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı May-Kimya Oto Kiralama İnş. San. ve Tic. AŞ. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı May Kimya Oto Kiralama İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı May Kimya Oto Kiralama İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2122, Karar No: 2016/13620, Tarih: 12.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/2122 E.  ,  2016/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; davaya dayanak takip dosyası içeriğindeki bazı evrakların okunaklı olmadığı bazılarının ise eksik tarandığı görülmüştür. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Bu sebeple, takip dosyasıyla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19350, Karar No: 2014/24584, Tarih: 24.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19350 E.  ,  2014/24584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Somut davada, davacı 04/.../1999-30/09/2009 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmaların tespitini istemiştir. Mahkemece kısmen kabul kararı ile davacının, 05/08/2003-01/.../2004 tarihleri arası hariç Kuruma bildirilmeyen dönemlerde, ... Kasım ile 30 Nisan arasında tam gün süre ile diğer dönemlerde ise ayda ... gün süre ile çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, bazı dönemlerde Kasım ayında ... gün olarak tespitin yapılması ile Kurum’a bildirilen sürelerin dışlanmaksızın mükerrer olacak şekilde tespite karar verilmiş olması ayrıca Mahkemenin gerekçesinde de izah edildiği gibi hükmün .... paragrafında yer alan 05/08/2013 tarihinin aslında 05/08/2003 olduğunun anlaşılmış olması, karşısında kararda maddi hata yapıldığı anlaşılmıştır. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının .... paragrafında yer alan, “ 05/08/2013” tarihinin silinerek yerine “05/08/2003” tarihi ile .... Paragrafta yer alan “2005/... Ay ... gün, 2007/.... Ay ... gün” ibarelerinin yerine sırasıyla” 2005/... Ay 30 gün, 2007/.... Ay 30 gün” ibareleriyle yine aynı paragrafın sonuna gelecek şekilde, “Kurum’a bildirilen sürelerin hükmün infazında gözetilmesine” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.