muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/700, Karar No: 2019/453, Tarih: 24.01.2019

Davalı (temlik eden)... Bankası A.Ş. vekili,davacının kredi sözleşmesinden doğan borcunu ödemediği için davacı hakkında rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, rehinli malın satılmasından sonra rehin açığı belgesi olarak takibe devam ettiklerini, rehin açığı belgesine karşı açılacak davada icra hukuk mahkemesinin görevli olduğunu savunarak davanın reddi ile %40 oranında inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen 05/03/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalı ... Bankası AŞ. .... Şubesi ile davacı arasında 29/12/2005 tarihinde 33.000 TL limitli genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi imzalandığı, davalı banka tarafından davacıya traktör kredisi açıklaması ile 33.000 TL bedelli 36 ay vadeli kredi kullandırıldığı,davalı bankanın .... İcra Müdürlüğünün 2007/1598 Esas sayılı dosyasında taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla davacı hakkında takip yaptığı,takip dosyasında kesin rehin açığı belgesi düzenlendiği,kalan borç için ... İcra Müdürlüğünün 2010/10451 esas sayılı dosyasında kesin rehin açığı belgesine istinaden davacı hakkında takip yapıldığı,dava tarihi ve yapılan ödemeler ayrı ayrı dikkate alınarak rapor düzenlendiği,bilirkişinin dava tarihi olan 21/02/2011 tarihi itibariyle hesaplamış olduğu borç miktarı dosya kapsamına uygun ve itibar edilir bulunduğu gerekçesiyle davacının dava tarihi itibariyle davalı bankaya 58.107,35 TL borçlu olduğu,davacının ödediğini iddia edilen ödemelerin dava tarihinden sonra olduğu dikkate alınarak icra dosyasında dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın alacağı temlik alan... Varlık Yönetim A.Ş.'ye yönelik kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının icra takibinde haksız ve kötü niyetli olmadığı, davacının dava dilekçesinde tazminat talebinde bulunmayarak iddiasını sonradan genişlettiği, davalının iddianın genişletilmesine muvafakat göstermediğinden tarafların koşulları oluşmayan kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı (temlik alan) .... Varlık Yönetimi AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesi dikkate alınarak düzenlenmemiş akdi ve temerrüt faiz oranları dikkate alınmaksızın hesaplanmıştır.Bu nedenle hükme esas alınamaz. Mahkemece karardan sonra dosya içerisine konulan taraflar arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak banka kayıt ve defterleri yerinde incelenmek suretiyle yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucu alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edendavacı vekili ve davalı (temlik alan) İstanbul Varlık Yönetimi A.Ş'ye iadesine, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3771, Karar No: 2008/4824, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3771 E.  ,  2008/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait ... plakalı aracın alkollü sürücünün idaresinde seyir halindeyken ... plakalı araçla çarpışarak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini ve hasar bedelinin müvekkil şirketçe hak sahiplerine ödendiğini belirterek, kazanın alkollü sürücünün eyleminden meydana gelmesi nedeniyle, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 5.000,00 YTL rücuan tazminat alacağının 31.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kazayı yapanın alkolsüz sürücü ... olduğunu ve sürücü sıfatı ile alkol raporunu imzaladığını belirterek, resmi evrak hükmündeki alkol raporunda imza altına alınan hususların aksinin davacı tarafından ispat edilmesi gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kabulüyle, 5.000,00 YTL tazminatın davalıdan tahsiliyle, 31.03.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeblere ve aracın alkollü sürücü Tacan Eryüksel tarafından kullanıldığının sabit olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 202.50.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21211, Karar No: 2016/10175, Tarih: 24.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21211 E.  ,  2016/10175 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/305-2015/167

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin, kayyıma ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalının tespit edilemediğinden bahisle, üçer aylık vadeli hesapta bloke edilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 4. paragrafındaki (davalıya) kelimesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşmesi beklenmeksizin kayyıma) ibaresinin yazılmasına, aynı bentte bulunan 6. paragrafın hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5203, Karar No: 2020/1773, Tarih: 04.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/5203 E.  ,  2020/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 17.12.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1385, Karar No: 2022/1913, Tarih: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1385 E.  ,  2022/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.11.2021 tarih ve 2021/8077 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2021 tarih ve KYB-2021/144124 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 4.166,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli 2008/240 Esas ve 2008/457 Karar sayılı kararının; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kurulurken, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesi gereğince hükmolunan 250 gün karşılığı adli para cezasından, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, 208 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 4.160,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4.166.00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli 2008/240 Esas ve 2008/457 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden hükümden adli para cezasının hesaplamasına ilişkin "4.166 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "208 gün karşılığı günlüğü 20 TL'den 4.160 TL" ibaresinin eklenmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15370, Karar No: 2013/11398, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15370 E.  ,  2013/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11868, Karar No: 2015/38048, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/11868 E.  ,  2015/38048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun, silahla, birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde,var olan suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanarak, geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (f) bendinin yanı sıra (a), (d), (h) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “420,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11934, Karar No: 2013/29068, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11934 E.  ,  2013/29068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Iğdır 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013

Aile konutuna ilişkin tasarruf işleminde diğer eşin açık rızası alınmamış ise; işlem, tasarruf yetkisi eksikliği nedeniyle "askıda hükümsüzlük" yaptırımına tabidir. Aile konutunun tapu kaydında, Türk Medeni Kanununun 194. maddesi uyarınca" aile konutu şerhi" konulmuş olup olmamasının; Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki "yolsuz tescilde iyiniyetli kazanım" yönünden bir önemi yoktur. Eş söyleyişle; "askıda hükümsüzlük" yaptırımı karşısında; eşle tasarruf işlemine girişen kimsenin iyiniyetli olması ona hak kazandırmaz. Sadece Türk Medeni Kanununun 2/2. maddesi uyarınca, davacı eş "hakkın kötüye kullanılması" davranışı içinde ise, eşle işleme girişen kimsenin kazanımı devam eder. Toplanan delillerden; davacı eşin aile konutuyla ilgili olarak kocasının yaptığı tasarruf işleminde açık rızası mevcut değil ise de; satıştan bilgi sahibi olduğu ve satıştan elde edilen gelirin bir bölümünü aldığı anlaşılmaktadır. O halde, Türk Medeni Kanununun 2/2.maddesi uyarınca, davacının artık satışın iptalini istemesi, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilerek, tapunun iptali ile davalı eş adına tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir. Değerli çoğunluğun bozma sonucuna katılmakla birlikte, buna ilişkin karar gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5301, Karar No: 2010/77, Tarih: 18.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5301 E.  ,  2010/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Z.. T.. ile H.. H.. ve Sarıt Mahallesi (Köyü) Tüzel Kişiliği ile dahili davalı Ş.. B.. aralarındaki tescil davasının reddine dair ...2.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 17.6.2009 gün ve 276/250 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi dahili davalı Ş.. B.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan taşınmaz üzerinde evi bulunduğunu ve 20 yılı aşkın süreden beri zilyetliğinde olduğunu açıklayarak taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. H.. vekili, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu, buna göre de kadim yol ve meydanların kapanmasıyla oluşan alanların 2644 sayılı Kanunun 12. maddesi ve 3402 sayılı Kanunun 16/A maddesi uyarınca sınırı içinde bulunduğu köy veya belediye adına tescili gereken yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davaya dahil edilen Ş.. B.. vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup ilçe sınırlarında kalması sebebiyle belediye adına tapuya tesciline karar verilmesini, davacının davasının ise reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Ş.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Davalı Ş.. B.. vekili 14.11.2008 tarihli davaya cevap dilekçesi ile dava konusu taşınmazın ilçe sınırları dahilinde kaldığını bildirerek belediye adına tesciline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur. TMK.nun 713. maddesinin 6. fıkrasında; açılmış bulunan tescil davasında davalıların aynı davada kendi adına tescilini isteyebilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; tescil isteğinde bulunan ancak harcını yatırmayan Şahinbey Belediyesine harcın ikmali için süre ve imkan verilmesi, ikmal edildikten sonra HUMK.nun davanın taraflarına ilişkin hükümlerinin uygulanarak iddia ve savunma çerçevesinde delillerinin sorulması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar

verilmesi gerekirken davalı belediyenin talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Ş.. B.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabülü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12650, Karar No: 2024/21583, Tarih: 01.07.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/12650 E.  ,  2024/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/308 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, "Daire 2" komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin

19.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4579, Karar No: 2015/5293, Tarih: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4579 E.  ,  2015/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :27.02.2015

Numarası :2012/326-2015/110

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki temlik alan Z.. D.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda, süresinde yenilenmeyen davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm temlik alan Z.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici İ.. As İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı iş sahibi P.. M.. aleyhine açılan alacak davasının yapılan açık yargılaması sırasında 28.04.2014 tarihli oturuma davacı taraf katılmamış olup oturuma katılan davalı vekilinin, davayı takip etmediklerini dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesini istemesi üzerine mahkemece takip edilmeyen davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Temlik alan Z.. D.. vekili Avukat R..G.. 02.05.2014 tarihinde sunmuş olduğu dilekçesinde dava konusu alacağın 20.05.2013 tarihinde davacı tarafından kendilerine temlik edildiğini ileri sürerek işlemden kaldırılan davanın yenilemesine karar verilmesini talep etmiştir. Bunun üzerine mahkemece dosya tekrar ele alınarak 07.05.2014 tarihli yenileme tespit tutanağı ile davanın kaldığı yerden devamına, yenileme talebinde bulunana ve karşı tarafa duruşma günü ve yenileme dilekçesinin gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu kararın gereği yerine getirilerek temlik alan vekiline 07.05.2014, davalı iş sahibine 26.05.2014 günü bildirimde bulunulmuştur.

Bu kararın gereği yerine getirilerek temlik alan vekiline 07.05.2014, davalı iş sahibine 26.05.2014 günü bildirimde bulunulmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin 11.5. maddesinde yer alan davalı idarenin yazılı izni olmaksızın temlik yapılamayacağına dair hükmünün davalı yönünden bağlayıcı olamayacağı ve geçersiz olduğu, açıklanan bu durum karşısında davacı tarafından verilmiş bir yenileme dilekçesinin bulunmadığı, 07.05.2014 tarihli ara karardan dönülmesi gerektiği, 28.04.2014 tarihinde işlemden kaldırılan dosyanın davacı tarafından yenilenmediği ve HMK'nın 150. maddesine göre 3 aylık sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Yerel Mahkemece hükme dayanak yapılan gerekçe usul ve yasaya uygun görülmemiştir. Şöyle ki, HMK'nın 125/2. maddesi uyarınca davanın açılmasından sonra dava konusu davacı tarafından devredilmiştir. Dava konusunu devralmış olan kişi, görülmekte olan davada, davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden devam eder. Nitekim temlik alan vekilince işlemden kaldırılan dava yenilenmiştir. Bu aşamadan sonra davayı takip etmeye temlik alan yetkilidir. Ancak davacı yüklenici şirket ile davalı iş sahibi P.. M.. arasında düzenlenen 13.12. 2010 tarihli sözleşmenin 11.5. maddesinde yüklenici her türlü hakediş ve alacaklarını idarenin yazılı izni olmaksızın başkalarına temlik edemez düzenlemesine yer verilmiştir. Bu durumda sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 162. maddesi uyarınca davalı idarenin muvafakatı bulunmadan davacının alacağını temlik etme yetkisi bulunmamaktadır. Sözleşmedeki temlik yasağı def'i davanın açılmasından sonra dava konusunu devir alan ve davacı sıfatını kazanan kişiye karşı da ileri sürülebilir. O halde temlik yasağı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden temlik alan yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden temlik alan Z.. D..'e geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.