muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4301, Karar No: 2011/3248, Tarih: 28.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4301 E.  ,  2011/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine 07/06/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son ve 389. maddeleri gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların el verdiği ölçüde sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir.

Yerel mahkemece verilen kararda, kabul edilen manevi tazminatın "...davalıdan tahsiline..." karar verildiği belirtilmiştir. Davada iki davalı olup manevi tazminatın kim veya kimlerden alınacağı açık ve net olarak gösterilmemiştir. Bu durum, kararın yerine getirilmesi sırasında duraksamaya yol açacak nitelikte olduğundan sorumlu tutulan davalı veya davalıların açık ve net olarak belirtilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; davacının maddi tazminat isteğinin ibraname nedeniyle konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Oysa davacı, bu ibranamenin uygulanmadığını belirterek kabul etmemiştir. İbraname tarihsiz olup taraflarca imzalanmış bir taslak görünümündedir. Davalı tarafta bu ibranamenin geçerliliğini doğrulayacak bir kanıt sunamamıştır.

Yerel mahkemece, ortada geçerli bir ibraname bulunmadığı gözetilerek, davacının maddi tazminat isteğinin de incelenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece, ortada geçerli bir ibraname bulunmadığı gözetilerek, davacının maddi tazminat isteğinin de incelenip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle taraflar yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15571, Karar No: 2010/13207, Tarih: 29.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/15571 E.  ,  2010/13207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmayan sabıkasının bulunması karşısında, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanıkta yakalanan ve bir tarafı keskin uç kısmı ezik iki parçadan oluşan kabzasının sırt kısmında sabitleme mandalı bulunan bıçağın Adli Tıp Kurumu raporunda kelebek bıçak vasfında olup-olmadığı ve susta tertibatı bulunup-bulunmadığı konusunda bir düşünceye yer verilmeden, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak “sustalı çakı” olduğu açıklanmakta ise de; davaya konu bıçağın dosyada belirlenen özellikleri itibariyle kelebek bıçak niteliğinde bulunduğu, İçişleri Bakanlığının 2.8.1995 gün, 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp-satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki “suçun oluşması kasdın varlığına bağlıdır” hükmü de gözönüne alınarak sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3963, Karar No: 2014/6234, Tarih: 03.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3963 E.  ,  2014/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Laboratuvar Cihazları Paz. Satış ve Servis Hizm. Kimyasal ve Sarf Malz.-... ile davalı T.C. ... Üniverstesi Rektörlüğü arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.02.2013 gün ve 2012/259-2013/49 sayılı hükmü onayan Dairemizin 24.04.2014 gün ve 2013/4094-2014/2856 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 2547 Sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5794, Karar No: 2014/8426, Tarih: 11.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5794 E.  ,  2014/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/167144

MAHKEMESİ : Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/33 (E) ve 2010/116 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, müşteki Ö.. A..'a ait 74 koyun, müşteki M.. T..'a ait 107 koyun, müşteki H.. T..'e ait 54 koyun ve müşteki V.. K..'a ait 218 koyun olmak üzere toplamda 453 koyunluk sürünün, Çeşmelisebil Beldesindeki Sayıağıl Mevkindeki ağılda hayvan sahipleri ve çobanları tarafından ortaklaşa olarak otlatıldığı, 30.11.2009 günü müştekilerin hayvanlarını ayırmak için ağıla vardıklarında sürünün azalmış olduğunu fark ederek hayvanları saydıklarında müşteki Ö.. A..'un birisi kuzu 13 koyununun; müşteki M.. T..'ın ikisi kuzu 27 koyununun; müşteki H.. T..'in 28 koyununun; müşteki V.. K..'un ise ikisi kuzu 30 koyununun olmak üzere toplamda 98 küçükbaş hayvanın çalındığını tespit ederek müracaatta bulundukları, tahkikat devam ederken, 11.12.2009 günü kolluğa gelen bir telefon ile 98 adet hayvanın 88 adedinin M. B..'a ait ağılda olduğunun ihbar edildiği, ihbara konu ağıla müştekiler ile birlikte gidilerek yapılan aramada çalınan hayvanlardan 88 adedinin M. B..'a ait ağılda bulunarak teşhis üzerine müştekilere teslim edildiği, M. B.. ile çobanı olan tanık E. P.. ve oğlu olan tanık M. B..'ın, suça konu hayvanları sanıklar K.. S.. ve C.. S.. ile temyize gelmeyen diğer sanık B.. A..'den, Kadınhanı hayvan pazarından peşin para ile satın aldıkları ve çalıntı olduğunu bilmediklerinin iddia edilip, ileri sürüldüğü ve sanıklara bu yolla ulaşıldığının anlaşılması karşısında, M. B.. ile oğlu ve çobanı olan tanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan açılan dava dosyası veya onaylı örneği celp edilmek suretiyle, savunma kapsamında alınan ifadelerin değerlendirilmesi, sanıkların 28.11.2009 ve 30.11.2009 tarihleri arasında kullandıkları cep telefonlarının tespit edilerek olay yeri olan Çeşmelisebil Beldesi Sayıağıl Mevkiinde görüşme yapıp yapmadıklarının belirlenmesi amacıyla his raporlarının celbi, 28.11.2009 tarihi ile bu kez suça konu hayvanların ele geçirildiği tarih olan 11.12.2009 tarihleri arasında sanıklar ile tanıklar M. B.., E. P.., M. B.., A.. T.. ve R.. T.. arasında telefon görüşmesi gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve kullanılan baz istasyonlarını da gösterir şekilde görüşme dökümlerinin istenmesi ile tüm deliller toplanıp, ulaşılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C.. S.. ve K.. S..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.3.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/189, Karar No: 2014/1206, Tarih: 29.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/189 E.  ,  2014/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/10/2013

Numarası : 2012/658-2013/664

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işverene ait işyerinde çalışan davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının tanıtımını yaptığı ürünlerin satışını artırmak için ahlak, doğruluk ve bağlılığa tamamen aykırı bir biçimde ilaçların parasını kendi cebinden verdiği ve bu hususu kendisi ile yapılan görüşmede açıkça beyan etmesi üzerine iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tıbbi satış temsilcisi olarak çalıştığı,işveren tarafından davacının yönetici A.. D..'e eczanelere nakit para vererek satışını artırmaya yönelik girişimde bulunduğunu beyan etmesi üzerine iş akdinin feshedildiğinin iddia edildiği, davacının bu iddiayı kabul etmediği, davacının eczanelere nakit para vererek ilaç satışını arttırdığı hususunun davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, davacının ilaç satışlarından değil ilaç tanıtımından sorumlu olduğu, işverenin davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

4857 sayılı İş Kanununun 25inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda davacının Bölge Müdürü A.. D..'in 15.10.2012 tarihinde davacı ile coaching sırasında F..G.. Eczanesine 400 kutu ve D...Eczanesine 200 kutu olmak üzere yapılan satışlara ilişkin görüşmede davacının kotayı tutturmak için % 10 mal fazlasına denk gelecek şekilde cebinden ödeme yaptığını ifade ettiğine dair Satış Müdürü O.. Ş..' a 18.10.2012 de e-mail gönderdiği, bu mail üzerine davacının iş akdi feshedilerek 19.10.2012 tarihli fesih işlemi için 22.10.2012 tarihinde davacının çağrıldığı, iş akdinin tazminatsız feshedildiğini öğrenen davacının "suçlamaları kabul etmiyorum siz ispat edin" diyerek çıktıktan sonra tekrar dönerek fesih bildirimi altına "şahsıma isnat edilen suçlamaların hiçbirini kabul etmiyorum. Bölge Müdürümle böyle bir görüşme asla geçmemiştir" yazarak fesih bildirimini teslim ettiğine yönelik oldukça ayrıntılı tutanak tutulmuştur. Tutanak tanıkları duruşmadaki yeminli beyanlarında olayın doğruluğunu beyan etmiş olmakla davacının eylemi sübuta ermiştir. Davacının eylemi Beşeri Tıbbi Ürünlerin Tanıtım Faaliyetleri Hakkında Yönetmeliğine ve iş ahlakına aykırı olup doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan güven sarsıcı hareket kapsamında değerlendirlebilecek haklı fesih nedenidir. Mahkemece davacının satış temsilcisi olmadığı, tanıtımdan sorumlu olduğu ve iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetsizdir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 25.20 TL harçtan peşin yatırılan 21.15 TL harcın tenzili ile bakiye 4.05 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Davalının yapmış olduğu 312.05 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Davalının yapmış olduğu 312.05 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 29.01.2014 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5115, Karar No: 2018/5081, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5115 E.  ,  2018/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2016/10196, Karar No: 2017/8750, Tarih: 09.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10196 E.  ,  2017/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 159 promil alkollü olarak araç kullanan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini ile adli sicil kaydında tekerrüre esas birden fazla sabıkası bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi,