muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13520, Karar No: 2018/23248, Tarih: 25.10.2018

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan ... 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için ... mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve ... kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca ... görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine ... sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının ... sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ... 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20082, Karar No: 2015/8959, Tarih: 15.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/20082 E.  ,  2015/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/297805

MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2015/574 (E) ve 2015/559 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık E.. Ö.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık müdafii 10/06/2015 havale tarihli dilekçe ile yasal süresi içerisinde hükmü temyiz etmiş ise de, sanığın cezaevinden gönderdiği 19/06/2015 havale tarihli dilekçesinde temyiz isteminden vazgeçtiğini belirttiği anlaşılmakla, bu sanık hakkında kurulan hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iki kez mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türlerine göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık H.. A.. hakkında kurulan hırsızlık , konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme hükümleri ile suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında kurulan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal hükümlerine yönelik temyiz istemlerine gelince;

.../..

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk S.. K.. ve sanık H.. A.. müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3577, Karar No: 2020/609, Tarih: 17.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3577 E.  ,  2020/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/10/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 21/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/233, Karar No: 2006/2049, Tarih: 02.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/233 E.  ,  2006/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bağcılar İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili dava dışı borçlu ... Gıda San. Tic. Ltd. Şti.ne ait iki aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Güngören Vergi Dairesi’nin alacağından dolayı konulan haczin ilk hacze iştirak ettirilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı alacağının bedeli paylaşıma konu araçların aynından kaynaklanmadığını ve ilk hacze iştirak hakkı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce 6183 sayılı yasanın 21 nci maddesindeki imtiyazların sadece satılan şeyin aynından kaynaklanan vergi alacakları için tanınmış olduğu, diğer alacakların haciz tarihine göre sıraya girecekleri ve davacı yanca alacağın bu mahiyette olmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 nci maddesinin birinci fıkrasına göre, üçüncü kişiler tarafından haczolunan bir malın kamu alacağı nedeniyle de haczi halinde, kamu alacağının ilk hacze iştirak ettirilerek satış bedelinin her iki alacaklı arasında garameten paylaştırılması gerekir. Anılan maddenin ikinci fıkrası ise malın aynından kaynaklanan vergi alacaklarının diğer bütün alacaklardan önce ödeneceği hükmünü getirmiştir. Somut olayda davacı yanın alacakları bedeli paylaşıma konu araçların aynından kaynaklanmamakta ise de, ilk hacze iştirak ettirilmesi yasanın emredici hükmü gereğidir. Açıklanan durum karşısında davanın kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 2.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13863, Karar No: 2011/25343, Tarih: 13.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/13863 E.  ,  2011/25343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Ağlasun Sulh Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2011 gün ve 2011/916 Değişik İş sayılı kararının mahiyeti itibariyle zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ağlasun Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 gün ve 2011/36 E. 2011/86 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8931, Karar No: 2018/6248, Tarih: 24.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/8931 E.  ,  2018/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2837, Karar No: 2025/915, Tarih: 20.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/2837 E.  ,  2025/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/514 Değişik iş

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.03.2023 tarihli ve 2022/32141 Soruşturma, 2023/4311 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/807 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/514 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 12.04.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.02.2024 tarihli ve 2023/10811 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20650 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20650 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2023 tarihli kararı ile 7394 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca şüpheliye yasal ihtarat yapılması zorunlu olduğundan bahisle iddianame iade edilmiş ise de;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Dosya kapsamına göre, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında, vergi inceleme tutanağı, vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaasının tanzim edildiği nazara alındığında, iddianame düzenlenmesine yeterli delillerin toplandığı ve suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin de oluştuğu, uyuşmazlığa konu suçun soruşturmasının devam ettiği aşamada 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine fıkralar eklendiği; yine aynı Kanun ile Vergi Usul Kanunu'na geçici 34. maddenin eklendiği, 359. maddeye eklenen fıkraların bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra işlenen suçlar bakımından uygulanması gerektiği, geçici 34. maddenin ise bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihte soruşturma ve kovuşturması devam eden suçlar yönünden uygulanması gerektiği, bu kapsamda soruşturmanın devam ettiği sırada kanun değişikliği yapılmış olması sebebiyle somut olayda geçici 34. maddenin dikkate alınması gerektiği, gerekli şartların varlığı halinde hem soruşturma aşamasında hem de kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık indirim oranının 1/2 olduğu, mahkemece etkin pişmanlık şartlarının değerlendirilebileceği ve bu hususun iddianamenin iadesini gerektirmeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında; Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle, aynı Kanun'un 170 inci maddesine aykırı olarak düzenlenen, ya da anılan fıkranın (b)-(d) bentlerinde belirtilen hallerde iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verileceği düzenlenmiştir.

3. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.03.2023 tarihli ve 2022/32141 Soruşturma, 2023/4311 Esas sayılı iddianame ile şüpheli hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmış olup, Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli ve 2023/807 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile; "...3.500,00 TL özel usulsüzlük cezasında da 7394 sayılı yasanın 4. maddesi ile Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine eklenen ek fıkra kapsamındaki cezalardan olduğu, dolayısıyla şüpheliye bu kapsamda ihtarname tebliğ edilerek ödeme hususunda makul bir süre tanınması gerektiği, genel uygulama ve Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin görüşünün de bu kapsamda olduğu, ayrıca 09/03/2023 tarihinde getirilen 7440 sayılı yasa ile vergi cezaları yönünden yapılandırma imkanı getirildiği, bu hususta 31/05/2023 tarihinin son başvuru tarihi olduğu, sanığa bu hususta da ayrıca ihtarda bulunup, başvurması halinde süre sonunun beklenmesinin gerektiğinden..." bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş, bu karara yönelik yapılan itirazın da Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/514 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenmiştir.

4. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." cümlelerinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, şüpheli hakkında yapılacak yargılama sonucunda 1/2 oranında indirim uygulanması hususunun Mahkemece değerlendirilmesinin gerektiği anlaşılmakla; iddianamenin iadesine yönelik itirazın reddine dair merci kararı isabetsiz olup kanun yararına bozma talebi belirtilen nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/514 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.