muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10676, Karar No: 2021/14951, Tarih: 26.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10676 E.  ,  2021/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İİLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. Kısım 2. Bölümünün 17/b. maddesine istinaden Bölge Adliye Mahkemesinin açtığı duruşma nedeniyle ayrıca bir ücreti vekâlete hükmedilmesinin ön şartının yargılamanın istinaf aşamasında olması ve somut olay bakımından Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan dosya üzerinden yaptığı incelemede İlk Derece Mahkemesinin kararını ortadan kaldırarak verdiği kararın davacının temyizi üzerine bozulması sonrasında 6100 sayılı HMK.’nın 373/3. maddesi hükmü uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine intikal etmiş bulunmasına, bir başka ifade ile somut olay bakımından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 2. Kısım, 2. Bölümün 17/b. maddesindeki şartın gerçekleşmiş olmamasına göre davalı ...Ş. lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/1-2 maddelerine istinaden takdir edilen ücreti vekâlet dışında ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 2. Kısım, 2. Bölüm 17/b. maddesine istinaden duruşma vekâlet ücretine de hükmedilmesi hatalıdır. Açıklanan bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5 numaralı bendinin tamamen çıkarılarak yerine;

“5-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ...Ş. lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin İkinci Kısım İkinci Bölümünün 17/b maddesi gereğince ayrıca bir duruşma vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,” bendinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi."
Yargıtay — Esas No: 2006/8992, Karar No: 2010/6148, Tarih: 12.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/8992 E.  ,  2010/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; beraetlerine dair, Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2005 gün ve 2004/164 Esas, 2005/68 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet almak suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin ve Çandarlı Belediye Başkanlığı’nın bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Çandarlı Belediye Başkanlığı, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü’nün duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazine ve Çandarlı Belediye Başkanlığı’nın duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı, evvela davanın hazine ve Çandarlı Belediye Başkanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine ve Çandarlı Belediye Başkanlığı tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9045, Karar No: 2013/25259, Tarih: 23.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9045 E.  ,  2013/25259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı gözetilmeden hazine lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden katılan lehine vekalet ücreti tayinine ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.10.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23699, Karar No: 2017/20481, Tarih: 28.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23699 E.  ,  2017/20481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesince kararı kaldırmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karara karşı davalı idare vekilince temyiz yoluna başvurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kuru tarım arazisi niteliğindeki ... İlçesi ...ilçesi ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak; üzerindeki yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile; 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8785, Karar No: 2012/32746, Tarih: 05.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8785 E.  ,  2012/32746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1992 doğumlu suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmamış ve alınmama gerekçesi kararda gösterilmemiş ise de, sanığın yaşı nedeniyle telafisi mümkün olmadığından inceleme raporunun alınmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 36 günün 25 güne, TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek belirlenen 24 günün 16 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek belirlenen 20 günün 13 güne, TCK.nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 400 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi ile “İnfaz kanunu 99. maddesi uyarınca para cezalarının 2.400 TL olarak toplanmasına” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2.000 TL adli para cezası ve 260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2702, Karar No: 2013/9675, Tarih: 10.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2702 E.  ,  2013/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 59, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

1) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003-2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmeyen sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerekirken yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 59. maddesi uygulanarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/935, Karar No: 2017/5974, Tarih: 22.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/935 E.  ,  2017/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 16.07.2013 tarihinde açılmış, davacı erkek 21.02.2014 tarihli celsede maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ile ıslah dışında iddia ve savunmalarını genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacının, ilk defa ön inceleme duruşmasında ileri sürülen maddi tazminat talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalının açıkça muvafakati olmadığı gibi. ıslah da söz konusu değildir. Bu durumda, maddi tazminat talebinin artık incelenemeyeceği nazara alınmadan, talep hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, isteğin esasına ilişkin hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davacı erkeğin dava dilekçesinde manevi tazminat talebi olmadığı halde, mahkemece davacı erkek lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Hakim, taleple bağlı olup, talepten fazlaya veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Bu yön gözetilmeden talep olmadığı halde manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan tarafların ortak çocukları 2001 doğumlu ... ve 2008 doğumlu ... yararına hükmolunan iştirak nafakaları azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/12107, Karar No: 2024/10687, Tarih: 09.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12107 E.  ,  2024/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/212 E., 2015/323 K.

SUÇLAR: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, katılanın ayırt etme gücünden yoksun olduğundan davanın vasi ve zorunlu vekil huzurunda görülmesi gerektiğine ve katılanın cinsel saldırı sonucu hamile kaldığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içerisinde yer alan 23.07.2013 tarihli Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün katılanla ilgili tedavi evraklarının tetkikinde, katılanın değişik dönemlerde atipik psikoz, bipolar duygulanım bozukluğu, sınır zeka, hafif zeka geriliği teşhisleri konulduğunun tespit edilmesi karşısında, katılanda suç tarihi itibarıyla psikolojik bir rahatsızlık bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı maruz kaldığı eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bununla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği, eyleme karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, kendisinde mevcut rahatsızlığın hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu veya Yükseköğretim Kurumları ya da birimlerinde adı geçen ihtisas kurulu ölçütlerine göre en az beş kişiden oluşacak bir heyetten rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.08.2013 tarihli ve 2013/647 Esas, 2013/716 Karar sayılı ilamına göre katılan ...'in 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince vesayet altına alınarak ... ...'ın vasi tayin edildiği anlaşıldığı halde davadan haberdar edilmediğinden katılanı bu dosyada temsil etmesi için vasinin iştirakiyle yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234 ve devam maddeleri gereğince taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18965, Karar No: 2015/4923, Tarih: 07.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/18965 E.  ,  2015/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/134-2013/129

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.0.42015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat H.H... G... C... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar 3. Hukuk Dairesince “Somut olayda, iş bu davaya konu taşınmazlardan Bolu O... Köyü 1054, 63, 1921, 645, 892, 1223, 1171, 78, 113, 298, 299, 576, 721, 919, 789, 785, 1166, 1169, 938, 1158, 266, 315, 362, 407, 676 ve 48 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davacı tarafından 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava sonucu 2007/43 E.-2009/46 K.sayılı karar ile muris muvaazası nedeniyle tapu iptali ve hisse oranında davacı adına tescile hükmedilmiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.02.1990 gün ve 1989/3-602, 1990/56 sayılı kararında kabul edildiği gibi murisin, mirasçılardan mal kaçırmak maksadıyla yaptığı muvazaaya dayanan devir ve temlikler geçersiz olduğundan, davaya konu taşınmazları o şekilde iktisap eden davalının bu taşınmazdaki işgali iyiniyetli sayılmaz ve dolayısıyla kendisinden mal kaçırılan mirasçı davacı murisin ölüm tarihinden başlayarak dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil isteyebilir. Zira, muvazaada taraflar görünürdeki işlemin hukuksal sonuçlarını asla istemezler. Muvazaa nedeniyle iptal edilen tapu kaydına dayalı davalının zilyetliği iyi niyetli zilyetlik sayılmaz. Murisin ölüm tarihi 14.10.2006 olup, muris muvazaası nedeniyle tapusu iptal edilen taşınmazlara ilişkin murisin ölüm tarihinden öncesini de kapsayacak şekilde ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir gerekçesiyle” bozulmuş, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Nevarki, mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.