muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14878, Karar No: 2014/2076, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14878 E.  ,  2014/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/250556

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 65/5.maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Harfiyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Tim Komutanlığınca düzenlenen 21.06.2008 tarihli ve ET 492615 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii GAZİOSMANPAŞA 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 tarihli ve 2012/1313 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.07.2013 gün ve 44987 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2013 gün ve KYB. 2013-250556 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20.maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33.maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22.maddesi ile değişik 1 ve 2.fıkralarında;" (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a)Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer." şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 21.06.2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2013 gün ve 2012/1313 D.İş Esas - 2012/1313 D.İş Karar sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11453, Karar No: 2024/983, Tarih: 08.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11453 E.  ,  2024/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/571 E., 2015/933 K.

ŞİKAYETÇİLER : ..., ...

MAĞDURE : ...

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarih ve 2015/571 Esas, 2015/933 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.08.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/571 Esas, 2015/933 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2017/4623, Tarih: 21.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2234 E.  ,  2017/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada ... ...u Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 gün ve 2009/109-2012/94 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/11/2015 gün ve 2015/5548-2015/12557 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Fenerbahçe resmi logosunun marka hakkı sahibi olup, logosu ile boyuna sarı ve lacivert renkli 100 yıllık formasının FSEK'in 4. maddesi uyarınca sanat eseri olduğunu, bu nedenle eserin, eser sahibinden izin alınmaksızın kullanılmasının müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini, davalı tarafından 30/07/2009 tarihli nüshayla birlikte verilen spor ekinde haber amaçlı olmayan, müvekkili futbol takımı oyuncularından "Andre Dos Santos"'un üzerinde Fenerbahçe resmi logolu formasının bulunduğu büyük boy, tam sayfa posterinin yayınlandığını, davalı tarafça posterin yayınlanmasına ilişkin izin alınmadığı gibi, taraflar arasında sözleşme de bulunmadığını, müvekkili markasının davalıya ait gazeteye olan talep artışında belirleyici bir etken olduğunu, davalının müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nin 62. ve 66. madde uyarınca 30.000,00 TL'nin haksız dağıtım ve yayının yapıldığı 30/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, fotoğrafın müvekkili şirket foto muhabiri tarafından çekildiğini, müvekkilinin fotoğrafı kullanımının kanunun verdiği izne dayandığını, FSEK'in 37. maddesi uyarınca bir ihlalden söz edilemeyeceğini, Fenerbahçe Futbol Takımı ile ilgili olarak bir futbolcunun sevinç görüntülerinin yayınlanmasında, kamu yararı ve toplumsal ilginin bulunduğunu, toplumun haber alma ihtiyacı bulunan hallerde resmin izinsiz yayınlanabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacının temyizi üzerine Dairemizin 2015/5548 Esas 2015/12557 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve dava konusu fotoğrafın davalı şirketin çalışanı tarafından daha önceki bir tarihte çekilen fotoğrafın gazetenin yayınlandığı gün gerçekleştirilecek olan futbol maçından dolayı gazete nüshasında büyük boy resim olarak yayınlandığı ve söz konusu yayında güncellik unsurunun gerçekleştiğinin kabulünün gerekmesine göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4914, Karar No: 2020/3749, Tarih: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4914 E.  ,  2020/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12. maddesi uyarınca uzlaşma yoluna gidilemeyeceğinin anlaşıldığı ve dosyanın mahkemesine iade edildiği belirlenerek yapılan incelemede,

Katılanın gıda makineleri üreten ve satan, yurt dışına ihracat yapan bir şirketin sahibi olduğu, sanıkların katılana internetteki bilgilerden ulaştıkları, müşteri ilişkisi içerisinde onunla diyaloğa geçtikleri, katılanı İstanbul'a davet ettikleri, katılanın sanıkların İstanbul’da bulunan bürosuna gittiği, sanıkların katılanı lüks bir büroda ağırlayıp onun güvenini kazandıkları, katılan Karaman'a geri döndüğünde sanıkların katılanı arayarak kendisinden makine almak için Karaman'a geleceklerini söyledikleri, ardından suç tarihinde katılanın iş yerine geldikleri, makinelere baktıkları, bu makineleri alacakları izlenimi verdikleri, alış veriş görüşmeleri sırasında sanıkların katılana içi siyah kağıtlarla dolu bir çanta gösterdikleri, bu çantanın içinden bir kağıdı çıkartıp bir sıvıya bastıkları, kağıdın sıvının içine girdiğinde 100 Dolar haline geldiği, sanıkların gümrükte yakalanmamak için paraları özel bir boya ile boyadıklarını, kimyasal bir sıvının bu boyayı yok ettiğini ve paraları gerçek hale dönüştürdüğünü, çanta içerisinde siyah boyalı 2 milyon Dolar olduğunu söyledikleri, katılana bu boyalı kağıtlarla ödeme yapacaklarını ancak boyayı kağıttan temizlemek için özel olan kimyasal sıvıyı Antalya'dan alacaklarını belirttikleri, Antalya'ya gitmek için katılandan masraf olarak 5.000 Dolar istedikleri, katılanın da çantanın içinde 2 milyon Dolar olduğuna ve sanıkların bu parayla kendisinden alış veriş yapılacağına inanarak sanıklara 5.000 doları verdiği, sanıkların parayı aldıktan sonra çantayı katılanda bırakıp Antalya iline gittikleri, ilerleyen günlerde katılanın kuşkuya kapıldığı, sanıkların kendisinde bıraktığı çantanın şifresini açmaya çalıştığı ancak açamadığı, kilidi kırıp çantayı açtığında içindeki siyah kağıtları gördüğü, bu kağıtları suya batırıp çıkarınca dolar olmadığını, normal kağıt olduğunu anladığı ve bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıklar savunması, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12889, Karar No: 2014/2664, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12889 E.  ,  2014/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35045, Karar No: 2015/34488, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35045 E.  ,  2015/34488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/2208-2014/301

Taraflar arasındaki ayıplı ürün davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01.09.2013 tarihinde davalının A.. M.. o.. mağazasından bir adet sol köşe koltuğu satın aldığını, koltuğun ayaklarından birinin 3 cm kısa olduğunu farketmesi üzerine hemen davalıya bildirdiğini ancak davalının değişimi kabul etmediğini, ihtarname gönderdiğini ileri sürerek ayıplı malın ayıpsız misli ile değiştirilmesini bunun mümkün olmaması halinde bedeli olan 1.950.00.TL' nın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının outlet mağazasından teşhir ürünü ve defolu olduğunu bilerek eksta indirim yapılarak koltuğu satın aldığını, yani davacının ayıptan baştan beri haberdar olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davacının dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Her ne kadar mahkemece, davaya konu ürün ile ilgili faturadaki ismin başka kişiye ait olması nedeniyle davacının dava ehliyeti (aktif husumet yokluğu) bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; Davacı, 01.09.2013 tarihinde davalı şirkete ait mağazadan koltuk aldığını ileri sürmüştür. Davalı da, davacının bu iddiasını kabul etmiştir. Bu hususta taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ürünün ayıplı olduğunun bilinip bilinmediğinde toplanmaktadır. O halde mahkemece, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek; işin esasına girilip, taraf delilleri de toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın aktif husumet yokluğu (dava ehliyeti bulunmadığından) nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8721, Karar No: 2013/9937, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8721 E.  ,  2013/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracı kullanan dava dışı sürücünün yaya ... İldir’e çarparak yaraladığını, yaralının davalıya ait Özel ... Hastanesinde tedavi olduğunu ve davacının, sürücünün (6/8) kusur oranına göre davalıya 2.850 TL tedavi gideri ödediğini, tedavi faturalarını medikal danışmanlık servisine incelettirdiğinde KTK 8.b.4.maddesi gereği Sağlık Bakanlığının belirlediği Bütçe Uygulama Talimatı resmi tarife ücretlerine göre 1.873 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini belirterek, fazla ödenen 1.873 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasına rağmen Avukatlı asgari ücret tarifesi hükümlerine uygun olarak kendisini vekil aracılığı ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. bendinden sonra gelmek üzere yeni bir bent olarak “4-Davalı lehine 400 TL avukatlık ücreti takdirine ve davacıdan alınıp davalıya verilmesine.” tümcesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.6.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4081, Karar No: 2018/9285, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4081 E.  ,  2018/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

1-Sanığa defter belge isteme yazısının 26.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, suç tarihinin 11.04.2010 olduğu ve hükmolunacak temel cezanın alt sınırının suç tarihinde yürürlükte olan 5904 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesi uyarınca 18 ay olduğu gözetilmeden, 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (e) bendinde yer verilen zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu; defter ve belge ibraz etmeme suçunda, sözü edilen maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden; suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında Kanunun ön gördüğü objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, "idarenin zararının karşılanmadığı" gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

B)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığın, aynı mahallede oturduğu arkadaşı ...aracılığıyla tanıştığı ve kendisini ... olarak tanıtan kişinin teklifi üzerine söz konusu şirketin kendi adına kurulduğunu, iş yerinin 5-6 ay açık kaldığını, bu süre içinde kendisinin fatura düzenlemediğini, zaten faturadan anlamadığını savunması; mükellef şirketin idare tarafından terkin edildiği ve faturalarının imha edildiği tarihten sonra mükellef şirketin faturalarına rastlanması; mükellef şirketten mal ve hizmet aldığını beyan eden şirketlerin bildirdiği toplam fatura miktarının, sanığın yetkili matbaadan teslim aldığı fatura adedinden fazla olması; dosya arasında bulunan fatura asıllarının incelenmesinde faturaları basan matbaanın, fatura üzerindeki seri ve sıra numaralarının tarh dosyasındaki bilgilerle uyuşmaması nedeniyle vergi dairesine bildirilmeden fatura basıldığının anlaşılması karşısında;

1-Suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları basan matbaanın yetkilisinin tanık olarak dinlenmesi, söz konusu faturaları basıp basmadığının, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması ve varsa faturaların teslim edildiğine ilişkin teslim tutanağının getirtilip incelemesi,

bb)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

cc) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

dd) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

ee) Sanığın savunmasında geçen ... ve ... isimli kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sanığın söz konusu şirketi idare edip etmediğinin, fatura düzenleyip düzenlemediğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenildiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.