muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7297, Karar No: 2019/11714, Tarih: 28.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7297 E.  ,  2019/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat, kendi tazminat taleplerinin reddi, velayet, kişisel ilişki, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi, maddi tazminatın ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Bu husus gözetilmeden davacı-karşı davalı erkeğin kadına nazaran daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata karar verilemez. Davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde, davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Velayeti anneye verilen ortak çocuk Furkan 06.05.2011 doğumlu olup, mahkemece ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. pazar günü sabah saat 10.00' dan akşam saat 17.00'a kadar, Milli Bayramlarda saat 10.00’dan 17.00’a kadar, Dini Bayramların

2. günü saat 10.00’ dan 3. günü saat 17.00’a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00’ dan 15 Temmuz günü saat 17.00’a kadar, sömestr tatilinin ikinci haftası pazartesi günü saat 10.00’ dan pazar günü saat 17.00’a kadar olacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bütün bu hususlar değerlendirildiğinde baba ve ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmin edecek ve bu hakkın rahatça kullanılmasına engel olmayacak ve her ay belirlenen hafta sonlarında da yatılı olacak şekilde daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.11.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10138, Karar No: 2010/18028, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10138 E.  ,  2010/18028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5454, Karar No: 2023/4230, Tarih: 27.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5454 E.  ,  2023/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/446 E., 2023/466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/2543 K.

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, 07.12.2022 tarihli ek kararla da hakimin reddi talebinin geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Kararın ve ek kararın davacı-vasi adayı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar yönelik başvurunun esastan reddine, karara yönelik başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı-vasi adayı tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı-vasi adayının temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesinin30.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, vesayet işlerine ilişkin davalar 6100 sayılı Kanunu'nun 382 nci maddesini ikinci fıkrasının (b) bendinin on dokuz numaralı alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi olduğundan çekişmesiz yargı işleri hakkında verdikleri kararları, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca; ayrıca sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dava, vesayet istemine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince 30.03.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Dava, vesayet istemine ilişkin olup Bölge Adliye Mahkemesince 30.03.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8616, Karar No: 2012/5160, Tarih: 11.06.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/8616 E.  ,  2012/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı Hazine'nin tutunduğu 1937 tarih 111 numaralı vergi kaydının dosyada yer alan kayıtları dikkate alındığında çelişki söz konusu olduğundan söz konusu vergi kaydının tahrir defterinden onaylı fotokopisinin getirtilerek dosya içine konulması, çekişmeli taşınmazlardan 103 ada 37 parsel sayılı taşınmazın yakın çevresinde yer alan aynı ada 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 69, 17, 18, 19, 20, 35, 36, 44 ve 45 parsel sayılı taşınmazlar ile diğer çekişmeli taşınmaz olan 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yakın çevresinde yer alan aynı ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87 ve 88 parsel sayılı taşınmazların onaylı kadastro tespit tutanak suretleri ile varsa dayanak kayıtlarının tesisinden itibaren getirtilmesi, söz konusu parseller hükmen tescil edilmişse ilgili ilamların da getirtilerek dosyasına konulması, yine çekişmeli taşınmazlar ile komşu parselleri gösterir toprak tevzi komisyonu pafta haritasının getirtilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.6.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27215, Karar No: 2015/44776, Tarih: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27215 E.  ,  2015/44776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/105318

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/221 (E) ve 2012/44 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. D.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümünden “693,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6262, Karar No: 2010/12427, Tarih: 28.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6262 E.  ,  2010/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kadastro tespiti sırasında yol olarak kamulaştırılacak bölüm, tescil harici bırakılarak, bu niteliği ile paftasında gösterildiğinden terkin talebi ile ilgili olarak, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, bedel konusunda ise davanın kabulü ile, tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonucunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere şimdilik üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına hükmedilmiş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve bedel yönünden davanın kabulüne,terkin yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25540, Karar No: 2018/17254, Tarih: 15.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/25540 E.  ,  2018/17254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-6136 sayılı Yasaya muhalefet eyleminden verilen hükmün temyizine gelince;

Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda sanıktan ele geçen kurusıkı tabancanın raporunda,namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişlik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğini, özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığının belirtilmesi, sanıkta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçirilememiş olması karşısında, sanığın aşamalarda suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine yerinde görülmeyen gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

./..

-2-

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

LG
Yargıtay — Esas No: 2006/14697, Karar No: 2010/3603, Tarih: 31.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14697 E.  ,  2010/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 32. maddesi akıl hastalıklarını, kişi üzerindeki etkisine göre tam ve kısmi diye bir ayrıma tabi tutmamıştır. Ceza sorumluluğunun belirlenmesinde araştırılması gereken husus, kişinin kendisinde bulunan akıl hastalığının algılama ve irade yeteneği üzerinde etkili olup olmadığıdır.

5237 sayılı TCY.nın 32. maddenin (1.) fıkrasına göre kişiye ceza verilememesi için;

a-)Fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği ortadan kalkmış;

b)Algılamakla birlikte, maruz kaldığı akıl hastalığı nedeniyle fiil ile ilgili davranışlarını hukukun gereklerine göre yönlendirme yeteneği ortadan kalkmış veya önemli derecede azalmış olması gerekir.

Aynı maddenin (2.) fıkrası uyarınca kişinin cezasından indirim yapılabilmesi için; fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği ortadan kalkmamış veya önemli derecede azalmış olmamakla birlikte azalmış olması gerekmektedir.

Buna göre, kişinin akıl hastası olup olmadığı, hasta ise bunun yaptığı hareketlerin sonuçlarını anlayıp algılamasına ve buna göre davranabilme yeteneğine etkisinin psikiyatri bilimi tarafından belirlenmesi gerekmektedir.

Dosyamıza konu olaya gelince; sanığın yargılandığı eylemle ilgili, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 32. maddesine uygun biçimde rapor alınmaksızın, başka bir eylemine ilişkin ve 5237 sayılı Yasanın 32/2. maddesini, suç tarihinde yürürlükten kalkmış olan 765 sayılı TCY.nın 47. maddesiyle özleştiren biçimde düzenlenmiş yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13965, Karar No: 2011/2734, Tarih: 15.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13965 E.  ,  2011/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 gün ve 2007/248-2008/222 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2010 gün ve 2008/12378-2010/3366 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı tarafından 08.12.2006 düzenlenme tarihli sigorta poliçesi ile sigorta örtüsüne alındığını, primin ilk taksitinin 15.12.2006 tarihinde ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak bu tarihte işyerinde yangın çıktığını, primin ilk taksitinin müvekkili tarafından aynı gün ancak rizikonun gerçekleştiği saatten sonra, ikinci taksidinin ise, 16.01.2007 tarihinde ödendiğini, davalının sözleşmeyi feshetmediğini, buna rağmen hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 63.812,49 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinde 15.12.2006 tarihinde çıkan yangın sonucu hasar oluştuğunu, rizikonun gerçekleştiği saat itibari ile sigorta priminin ilk taksitinin ödenmediğini, rizikonun teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, poliçenin 11.04.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğu, hasara sebebiyet veren yangının 15.12.2006 tarihinde gerçekleştiği, primin aynı gün rizikonun gerçekleşmesinden sonra ödendiği, ilk primin rizikodan önce ödenmemesi nedeni ile rizikonun teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, hasar ihbarının davalının bölge müdürlüğüne yapılmasına rağmen primin ilk taksitinin rizikodan haberi olmayan acenteye ödendiği, davalının akdi en baştan itibaren ayakta tutmak iradesini taşıdığının kabul edilemeyeceği vurgusu yapılarak Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10122, Karar No: 2010/18030, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10122 E.  ,  2010/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.