muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5326, Karar No: 2021/6810, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5326 E.  ,  2021/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi, gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 nolu bendinde yazılı (davacı idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olduğundan, bu bedelden bozma öncesi yatan 450.437,43-TL'nin ve ilk kararı temyiz etmeyen davalı ..., ... ve ... hissesine düşen 13.432,78 TL'nin mahsubu ile kalan 45.182,99 TL fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde kesinleşen karara göre hak sahibine tapu kaydındaki hisseleri oranında ödenmek üzere 3 er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası ... Şubesi'ne müzekkere yazılmasına, ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (bedelden bozma öncesi yatan 450.437,43-TL'nin ve ilk kararı temyiz etmeyen davalı ..., ... ve ... hissesine düşen 13.432,78 TL'nin mahsubu ile kalan 45.182,99 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,)kelimelerinin yazılmasına,

b)1 nolu bendinde yazılı (karar tarihi olan 10/09/2019) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 04.05.2021) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare ile bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2797, Karar No: 2008/2761, Tarih: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2797 E.  ,  2008/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden  ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 1,9  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 18.09.2007 gün ve 2141 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 1995 tarihinde % 10,2 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 12,1 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5442, Karar No: 2016/1637, Tarih: 09.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5442 E.  ,  2016/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/346234

Mahkemesi : Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2014

Ek Karar Tarihi : 15.08.2014

Numarası : 2013/84 - 2014/210

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, yokluğunda verilen ve 18.03.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümle ilgili, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.07.2014 tarihinde, vekalet ücreti yönünden ek karar verilmesi yönündeki talebi üzerine, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/84 esas, 2014/210 karar sayılı ve 15.08.2014 tarihli talebin reddine dair ek kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde yazılı hüküm türlerinden olmadığı, dolayısıyla itiraza tabi olduğu ve CMK’nın 264. maddesine göre de kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafiinin söz konusu ek karara yönelik temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/653, Karar No: 2019/6692, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/653 E.  ,  2019/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.03.2018 tarihli ve 2018/459 Değişik İş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 13.03.2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli hakkında 26.12.2014 tarihinde işlemiş olduğu “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 02.02.2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/27 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 02.03.2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve 18.03.2015 tarihinde kesinleştiği, şüphelinin 10.03.2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Lüleburgaz C. Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli 2015/1896 sayılı dosyasından birleştirme kararı verildiği ve aynı tarihte İDDİANAME düzenlendiği, Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2016 tarih, 2015/259 esas ve 2015/199 karar sayılı dosyasından Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararının 17.03.2015 tarihinde kesinleşmesi, birleştirmeye konu diğer eylemin ise 10.03.2015 tarihinde işlenmesi nedeniyle BERAAT kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamına karar verildiği, kararın, sanığın askerde olması nedeniyle nöbetçi subaya 16.02.2016 tarihinde tebliğ edilmesi suretiyle kesinleştiği,

2-Sanığın 26.01.2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1891 soruşturma, 2017/9 karar sayılı dosyasından 25.01.2017 tarihinde Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararı verildiği, kararın 03.02.2017 tarihinde mahkeme beyanındaki adreste tebliğ edildiği, 31.07.2017 tarihli SAMBA programının 5. oturumuna katılmadığından 25.08.2017 tarihinde sanığa uyarı evrakının tebliğ edildiği, 02.10.2017 tarihinde Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararının kaldırılarak kaydın kapatılmasının Denetim Müdürlüğünden istendiği, (Bu arada sanığın 16.04.2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan hakkında Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.10.2017 tarih, 2017/4992 soruşturma nolu dosyası ile Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1891 soruşturma nolu dosyalarının birleştirilmesine karar verildi) sanık hakkında 05.10.2017 tarih, 2016/1891 soruşturma, 2017/1695 esas, 2017/1353 sayılı iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, (26.01.2016 tarihli eylemiyle verilen KDAE kararının 16.04.2017 tarihinde yeniden madde kullanılarak kapatılması nedeniyle) Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2018 tarih, 2017/473 esas, 2018/7 karar sayılı kararıyla; Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 02.02.2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/27 sayılı karar ile verilen Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesine dair kararın 02.03.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Yasasının 21/2 maddesi gereğince tebliğinin yapıldığı, bu yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve bu haliyle ihlal ve ısrar koşulunun oluşmayacağı değerlendirilerek durma kararı verildiği, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 19.02.2018 tarihinde netice karar olmaması nedeniyle yapılan itiraz üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.03.2018 tarih ve 2018/459 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/02/2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/27 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 10/03/2015 tarihinde aynı suçu yeniden işlediğinden bahisle Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/05/2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/750 esas, 2015/744 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama neticesinde, sanığın 10/03/2015 tarihindeki anılan suçu kamu davasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlediğinden bahisle beraatine ve Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/02/2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/27 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının devamı için bildirimde bulunulmasına ilişkin Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/01/2016 tarihli ve 2015/259 esas ve 2016/49 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, 10/03/2015 tarihinde işlediği iddia edilen suç nedeniyle Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 25/01/2017 tarihli ve 2016/1891 soruşturma, 2017/9 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 16/04/2017 tarihinde aynı suçu yeniden işlediğinden bahisle Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/10/2017 tarihli ve 2016/1891 soruşturma, 2017/1695 esas, 2017/1353 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince durmasına ilişkin Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2018 tarihli ve 2017/473 esas ve 2018/7 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2018 tarihli ve 2018/459 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/01/2016 tarihli ve 2015/259 esas ve 2016/49 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yine dosya kapsamına göre Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da sanığın kolluktaki ifadesi sırasında alınan adresine aynı zamanda mernis adresi olduğuna ilişkin kayıt düşülerek doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 02/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu durumda tebligatın yukarıda belirtilen usule aykırı şekilde yapılmış olduğu, buna göre kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemekle kesinleşmediğinden erteleme süresinin başlamayacağı ve 10/03/2015 tarihinde aynı suçu işlediğinden bahisle sanık hakkında kamu davası açılamayacağı cihetle, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/02/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararı müteakip, 10/03/2015 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işleyen sanık hakkında açılan kamu davasının, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesindeki, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler uyarınca, durmasına ve kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2018 tarihli ve 2018/459 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/05/2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/750 esas, 2015/744 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sırasında sanığın hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/02/2015 tarihli ve 2014/6064 soruşturma, 2015/27 sayılı kararından haberdar olduğu ve anılan karara itiraz etmediği gibi, yargılama sonunda Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/01/2016 tarihli kararı üzerine yeniden verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 25/01/2017 tarihli ve 2016/1891 soruşturma, 2017/9 sayılı kararının ise sanığa 03/02/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşmesini müteakip, Kırklareli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 28/02/2017 tarihinde müracaat eden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığının anlaşılması karşısında, erteleme ve denetim süresi içinde 16/04/2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işleyen sanığın, 191/5. maddesindeki "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" şeklindeki düzenlemeye nazaran mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir, denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2018 tarihli ve 2018/459 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

./..

C) Konunun Değerlendirilmesi:

7201 sayılı Kanun'un 10/2. maddesinde “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yine dosya kapsamına göre Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 02/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının da sanığın kolluktaki ifadesi sırasında alınan adresine aynı zamanda mernis adresi olduğuna ilişkin kayıt düşülerek doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 02/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu durumda tebligatın yukarıda belirtilen usule aykırı şekilde yapılmış olduğu anlaşılmışsa da sanığın Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/259 esas sayılı dosyası kapsamında Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2015 tarih ve 2015/978 talimat sayılı duruşmasında hakkında Tedavi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri kararı verildiğini, askerde olduğundan tedaviye uyamadığını beyan etmek suretiyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinden haberdar olduğunun anlaşıldığı, ayrıca sanığın 26.12.2014 tarihinde işlemiş olduğu “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen kamu davası açılmasının ertelenmesine dair karardan sonra açılan Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2016 tarih, 2015/259 esas ve 2015/199 karar sayılı dosyasından 'Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararının 17.03.2015 tarihinde kesinleşmesi, birleştirmeye konu diğer eylemin ise 10.03.2015 tarihinde işlenmesi nedeniyle BERAAT kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamına' dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş olduğundan sanığın 26.01.2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1891 soruşturma, 2017/9 karar sayılı dosyasından 25.01

.03.2015 tarihinde kesinleşmesi, birleştirmeye konu diğer eylemin ise 10.03.2015 tarihinde işlenmesi nedeniyle BERAAT kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamına' dair karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş olduğundan sanığın 26.01.2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/1891 soruşturma, 2017/9 karar sayılı dosyasından 25.01.2017 tarihinde Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararı verildiği, kararın ise sanığa 03/02/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşmesini müteakip, Kırklareli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 28/02/2017 tarihinde müracaat eden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın erteleme ve denetim süresi içinde 16/04/2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 191/5. maddesindeki "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" şeklindeki düzenlemeye nazaran yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken durma kararı verilmesi neticesinde Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 19.02.2018 tarihinde netice karar olmaması nedeniyle yapılan itiraz üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.03.2018 tarih ve 2018/459 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.