muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4831, Karar No: 2018/70, Tarih: 08.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4831 E.  ,  2018/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : ... beraat, ... mahkumiyet

1)Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a)Ortağı ve yetkili müdürü olduğu ... isimli şirket adına gerçekte herhangi bir ticari faaliyeti olmamasına rağmen sanığın sahte fatura düzenleyerek piyasaya sürdüğünün iddia ve kabul olunduğu davada; sanığın adı geçen şirketin, bir miktar menfaat karşılığında duruşmada tanık olarak dinlenilen ... tarafından kendilerine devredildiğini, herhangi bir fatura veya belge düzenlemediğini, cezaevinde bulunduğu sırada suça konu işlemlerin ... tarafından yapıldığını beyan etmesi karşısında,gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu faturaları kullananların tespiti ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanık ile ...'u tanıyıp tanımadıklarının sorulması; sanık ... ile ...'un işletmenin faaliyetleriyle ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediklerinin, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının araştırılması; vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile faturalardaki imza ve yazıların sanık ile ...'a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında belirttiği cezaevi bilgileri ile sahte fatura tanzim tarihlerinin karşılaştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b)Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6315, Karar No: 2018/5710, Tarih: 19.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6315 E.  ,  2018/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan, 213 sayılı

kanunun 359/b, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık müdafii tarafından ve sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, katılan vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıntıları Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 14/05/2013 tarih ve 20-26 E, K sayılı ve bu konudaki benzer kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve Dairelerin görevlerinin belirlenmesinde dikkate alınamayacağı, sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise temyize tabi olduğu anlaşılmakla;

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11396, Karar No: 2017/9282, Tarih: 11.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11396 E.  ,  2017/9282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 22.12.2012 tarihli, akım ve gerilim bobinini köprüleyen mandal düşürülerek endeks kaydetmesi engellenerek,abone sözleşmesi feshedildikten sonra yeniden parekende satış sözleşmesi imzalamadan enerji kullanıldığı tespiti ile kaçak/usulsüz elektrik tuttanağı düzenlenmesi karşısında; sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi ve 30.03.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre, tutanağa konu adresteki evin sahibinin .... olduğu ve bu evi bir yıl kadar önce.... isimli bir şahıstan satın aldıklarını ve sanığı tanımadıklarını belirttikleri ayrıca çevrede yapılan araştırmada geçmiş tarihlerde sanığın bu adreste oturduğu ve taşındığının belirtildiği tespit edildiğine göre, öncelikle yapılacak kolluk araştırması ile sanığın hangi tarihler arasında suça konu adreste oturduğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, evi satan ....'in tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .....vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27065, Karar No: 2016/3081, Tarih: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27065 E.  ,  2016/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın hurda alüminyum sattığı, sanığın katılanın iş yerini telefonla arayarak kendisini başka bir isimle tanıtıp ....'de hurda alım satım işi yaptığını söylediği, hurda malzeme satın almak istediğini söylediği, katılan ile sanığın alışveriş konusunda anlaştıkları, sanığın aldığı malzemeyi ....'de bulunan iş yerine götüreceğini söyleyerek nakliye aracı gönderdiği, malzemeler kamyona yüklenerek ...'ye götürülürken katılanın iş yerinde çalışan tanık .....'in de araçla birlikte gittiği, nakliye aracının Kurtköy civarında durarak araç şoförünün, tanığı sanığın kullandığı otomobiline bindirerek yoluna devam ettiği, sanığın ise aracı ile tanığı biraz dolaştırarak otobüs duraklarının yanına bıraktığı olayda,

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-Hapisten çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “200 gün” ve “4000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “80 TL” adli para cezası ve hapisten çevrilen gün para cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan bölüme “TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7063, Karar No: 2019/104, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7063 E.  ,  2019/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7885, Karar No: 2006/10215, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7885 E.  ,  2006/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak emniyet mensuplarına ilaç verdiğini, fatura bedelinin ödenmediğini, davalılardan ... Bakanlığına karşı takip başlattığını, bu davalının emniyet mensuplarının ilaç bedelinden diğer davalı İçişleri Bakanlığının sorumlu olduğunu gerekçe gösterip, borca itiraz ettiğini, borçtan her iki davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek ... Bakanlığının icraya yaptığı itirazın iptaline, alacağın her iki davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Bütçe Yasasına göre Devlet memurlarının hastane giderlerinin çalıştıkları kurumlarca karşılanacağı, İçişleri Bakanlığına bağlı emniyet mensuplarına ait reçete bedellerinden ... Bakanlığının sorumlu olamayacağı diğer davalı Bakanlık hakkında da başlatılmış bir icra takibi bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar ı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalılardan İçişleri Bakanlığına karşı başlattığı her hangi bir icra takibi bulunmamakta ise de davacı bu davalı yönünden açtığı bu davasında itirazın iptali değil alacak isteminde bulunmuştur. Hal böyle olunca İçişleri Bakanlığı yönünden işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun gözardı edilerek yazılı gerekçe ile İçişleri Bakanlığı hakkındaki davanın reddedilmiş bulunması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin hacrın istek halinde davacıya iadesine, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14811, Karar No: 2014/25190, Tarih: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14811 E.  ,  2014/25190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/515 Karar no:2014/258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, boşanmaya karar verilmiş ise de. yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarına karşılık, davacı kocanın ise. ailesinin evlilik birliğine yönelik müdahalesine ve eşini küçük düşürüp ona hakaret etmelerine tepkisiz kaldığı, "annem ne derse o olur” dediği, eşinin erkek kardeşini arayıp babasına yönelik olarak hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf kusurlu olmakla birlikte, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri isabetli değilse de, evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır. Az kusurlu olan davalı kadının, boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma davasının kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur. Bu nedenlerle davalı kadının, boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir,

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı koca ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m. 174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin karar gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/25315, Karar No: 2013/8802, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25315 E.  ,  2013/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların katılan bankadan almış oldukları krediye karşılık olarak önceden satmış oldukları mal karşılığı ...Nakliyat Ltd. Şti’den verilen 3 adet çeki katılan bankaya borca mahsuben verdikleri, çeklerin muhatap bankaya ibrazı neticesinde hesap sahibinin imzasını taşımadığından iade edildiği olayda, alınan bilirkişi raporunda çeklerin ...Ltd. Şti. Ortaklarından ... tarafından keşide edildiğinin anlaşılması karşısında sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14676, Karar No: 2018/5057, Tarih: 25.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14676 E.  ,  2018/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 25/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16158, Karar No: 2016/4537, Tarih: 26.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/16158 E.  ,  2016/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını beyanla fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacak taleplerinin kabulüne, hafta tatili alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkca feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidininde açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarınını tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarının da belirlenmesini talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup, davacı vekilinin 21/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini arttırması üzerine davalı tarafça 25/11/2014 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun 317/2 ve 319. maddeler uyarınca iki haftalık süre içinde usul ve süresinde zamanaşımı definde bulunduğu halde bu savunmanın değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı tarafından süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı savunması ile ilgili ek hesap raporu almak ve sonucuna göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.