muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2450, Karar No: 2019/19324, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2450 E.  ,  2019/19324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/569 E. - 2017/256 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Süleymanpaşa ilçesi, Ferhadanlı mahallesi, 2308 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12378, Karar No: 2018/10732, Tarih: 18.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12378 E.  ,  2018/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum vekilinin tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmünde, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde ... sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Eldeki davada, davaya konu iş kazasında davalı işverenin %75 kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlığa konu geçici iş göremezlik ödemelerinin % 75 kusur karşılığı üzerinden kabul hükmü kurulması gerekirken geçici iş göremezlik ödeneği yönünden %100 kusur üzerinden fazla rücu alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Mahkemenin, hastane masraflarının kabulüne yönelik hükmü hatalıdır.

Talep edilen alacak kalemlerinden tedavi giderlerine ilişkin belgeler incelendiğinde bir kısım belgenin kazadan önceki tarihe ait ödemeleri içerdiği, bu kısım dışlandığında toplam 14.785,66 TL tedavi gideri bulunduğu, bu meblağın kusur karşılığı olarak 11.089,24 TL'ye hükmedilmesi gerekirken buna dair inceleme yapılmaksızın talep edilen meblağa hükmedildiği anlaşılmakla; yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının birinci bendinin tamamen silinerek yerine "Davanın kısmen kabulü ile 5.113,95 TL geçici iş göremezlik ve 11.089,24 TL hastane masrafı olmak üzere toplam 16.203,19 TL kurum zararının ödeme ve sarf tarihlerinden yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" ibarelerinin yazılmasına,

İkinci bendinde yer alan "1.290,16 TL" ibaresinin silinerek yerine "1.106,83 TL" ibaresinin yazılmasına,

Üçüncü bendinde yer alan "601,00 TL" ibaresinin silinerek yerine "515,78 TL" ibaresinin yazılmasına,

Dördüncü bendinde yer alan "168,00 TL" ibaresinin silinerek yerine "280,21 TL" ibaresinin yazılmasına,

Altıncı bendinde yer alan "2.266,00 TL" ibaresinin silinerek yerine "1.944,38 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2552, Karar No: 2022/1557, Tarih: 23.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2552 E.  ,  2022/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 06.02.2022 tarihinde öldüğüne dair Kemalpaşa İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07.02.2022 gün ve 2022/736 sayılı resmi belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1877, Karar No: 2023/1951, Tarih: 22.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1877 E.  ,  2023/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/8 E., 2023/1 K.

DAVA TARİHİ : 07.09.2022

EK KARAR : Talebin kabulüne

Taraflar arasında hakem kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bölge Adliye Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleşme şerhi düzenlenmiş, davalı vekili 14.03.2023 tarihli dilekçesi ile hükmün tamamlanması kapsamında AAÜT gereğince vekalet ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 27.03.2023 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin talebinin kabulü ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 305/A (1) maddesinde "Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." şeklinde düzenlenme getirilmiştir.

Davalı vekilinin talebi üzerine davalı taraf yararına vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin verilen ek karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Yatırılması gereken temyiz harcı peşin olarak ödendiğinden harç alınmamasına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3994, Karar No: 2019/5740, Tarih: 09.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3994 E.  ,  2019/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu..... köyünde kain fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın kuzeyinde yer alan ve tahdit dışında bırakıldığı belirlenen 1005, 1009 ve 1010 sayılı parseller ile çevrili alanı gösteren kadastro paftası örneği ve bu paftaya göre saptanan alan, kadastro parsel numarası almış ise kadastro tutanakları, davalı ise dava dosyası, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş ise tapu kayıtları ve dayanakları ile birlikte getirtilmesi, parsel numarası almamış ise hangi nedenle parsel numarası almadığının ilgili yerden sorularak alınacak cevabî yazının bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 09/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2359, Karar No: 2018/2495, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2359 E.  ,  2018/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4883, Karar No: 2008/8509, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4883 E.  ,  2008/8509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma ismeğinin puldan reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 618 parsel sayılı 2011.90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve 15/09/2007 tarihli krokide (A)=1822.69 m2'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B)=189.21 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmış, 19/09/1995 - 19/03/1995 tarihleri arasında ilan edilerek, 20/03/2006 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 4999 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlarında düzeltme çalışmaları yapılmış olup, bu çalışma 08/05/2006- 08/06/2006 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman hattı içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/51, Karar No: 2017/739, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/51 E.  ,  2017/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 30.01.2014 tarih 2013/15546 Esas 2014/2250 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8926, Karar No: 2024/6873, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8926 E.  ,  2024/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/286 E., 2023/1036 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/310 E., 2020/762 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; tarafların 1987 yılında gayri resmi olarak evlendirildiklerini, sonradan kendisinin yaşı dolunca resmi nikah yapıldığını, hali hazırda ergin 5 çocukları olduğunu, davalı kadının vefat eden ağabeyinin eşi olduğunu, o zaman kendisinin 13 yaşında olduğunu, aile baskısıyla töre kurbanı olarak davalı kadın ile evlendirildiğini, ağabeyinin eşi ile evlendirilmeyi bir türlü kabul edemediğini, 12 yıldan beridir davalı ile ayrı yaşadıklarını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadına dava dilekçesi 25.04.2019 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, davalı kadın yasal süre geçtikten sonra cevap dilekçesi vermiştir. Davalı kadın beyan dilekçesinde özetle; davacı ile daha reşit yaşta değil iken ailelerin isteği ile görücü usulü evlendirildiğini, davacı erkekle aralarında problem olmadığını, problemin davacının ikinci evlilik kararından sonra ortaya çıktığını, 12 sene önce de evi terk edip başka kadınla yaşamaya başladığını, o kadından da bir çocuğunun olduğunu, o zamanlar çocuklarının küçük olduğunu, çocuklarının maddi ve manevi sorumluluğunun kendisi üzerine kaldığını, kendisinin ve 4 çocuğunun tüberküloz olduğunu, 12 yıl her şeyi tek başına üstlendiğini, davacı erkeği bir gün hatasını anlayıp eve döner umudu ile beklediğini, boşanma davası açmadığını belirterek öncelikle evlilik süresince elde edilen mal ve varlıkların eşit şekilde paylaştırılmasına, kendisi için aylık 1.400,00 TL nafaka ile 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği, gayriresmi olarak başka bir kadınla yaşadığı bu kadından çocuk sahibi olduğu, birlikte olduğu bu kadını bir dönem davalının oturduğu apartmanda başka bir daireye yerleştirdiği, onunla aile apartmanının giriş katında bir süre yaşadığı ondan 2009 doğumlu bir çocuk sahibi olduğu, evin giderlerine destekte bulunmadığı davalının ev ve özel masraflarının çocukları tarafından giderilmeye çalışıldığı, davacının gayriresmi birlikte olduğu kadına düğün salonunda düğün yaptığı dönemde davacının davalı ile ilgilenmediği, davacının boşanma sebebi olarak dayandığı töre kurbanı olması, çocuk yaşta davalı ile zorla evlendirildiği iddiaları evlenme tarihi itibarıyla geçerli ise de aradan geçen zaman, ortak çocukların sayısı ve yaşları, süreç içerisinde taraflar arasındaki evlilik birliğinin sevgi olmasa da saygı çerçevesinde devam etmiş olması, davacının dava tarihinden 9-10 yıl önce başka kadınla birlikte olmaya başladıktan sonra önceye dayalı mağduriyete dayanmasının samimi bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacının tam kusurlu olduğu ancak davalının da davacıdan boşanmak istemesi, davacının bu kusurlu hareketleri nedeniyle evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, davalı için takdir edilmiş olan aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının hüküm tarihi itibarıyla 600,00 TL' ye düşürülmesine, kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, davalı tarafından mal paylaşımına ilişkin harcı yatırılarak açılmış bir karşı dava bulunmadığından bu talep ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; delil ve tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, Mahkeme hakiminin davalı tarafa destek olduğunu, tarafsız davranmadığını, delillerin değerlendirilmesinde yanlı, hatalı ve keyfi davrandığını, tanıklarının beyanı alınırken tutanağa eksik geçirildiğini, zapta da yazdırdıklarını, davalıya tercümanlık yapan tanık ...'in tanık olarak dinlenmesinin usule aykırı olduğunu tutanağa geçirilip itiraz ettiklerini, kadın lehine tedbir/yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat verilmesi ve miktarının gerekçelendirilmediğini, kusur belirlemesinin yanlış yapıldığını ileri sürerek; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.