muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7020, Karar No: 2016/3680, Tarih: 21.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/7020 E.  ,  2016/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 31.01.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 gün ve 2014/21 esas, 2015/545 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçası mevcut olduğu, orijinal halini muhafaza ettiği ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek uç kısımlarından namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye ya da kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri atabildiğinin belirtilmesi ve olay yerinde ses fişeği kovanının elde olunması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup ... Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/369, Karar No: 2013/7160, Tarih: 03.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/369 E.  ,  2013/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gereği 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK'nun 62, 51/3-4-5-6-7. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, bu sürede herhangi bir yükümlülük yüklenmesine veya uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına

1) 213 sayılı VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligat hukuken geçersiz olduğundan yüklenen suçun unsurlar itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2) Kabule göre de; ayrıntaları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir

vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; adli sicil kaydında yer alan hükümlülüğünün CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği de gözetilerek "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kurum zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20744, Karar No: 2014/10951, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20744 E.  ,  2014/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5602, Karar No: 2023/11698, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5602 E.  ,  2023/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1618 Esas, 2022/1643 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/954 Esas, 2021/872 Karar

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkin davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava dışı ... tarafından tapu iptali ve tescil veya Devletin tapu sicilinin tutulmasından sorumluluğu nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereği tazminat talebiyle İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesine 2013/1 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, mahkemece 2013/1 Esas, 2014/222 Karar sayılı ilamıyla hükmedilen alacak nedeniyle İstanbul 18. İcra Müdürlüğünün 2017/18518 Esas sayılı dosyası ile başlatılan ilamlı takip sonucu 199.865,45TL bedelin 13.11.2019 tarihli dekont ile ... tarafından ödendiğini, davalılar İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, 29 ada 12 nolu parselin intikal işleminde tapu görevlileri olduklarından kusurlu davranışları sonucu Hazine zararının doğmasına sebep verdikleri nedenle ödenen tutarın rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 2644 sayılı Tapu Kanunu'na (2644 sayılı Kanun) 10.09.2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanunu'nun 84 üncü maddesi ile eklenen ek 2 maddesi ve sunduğu Yargıtay kararlarına göre 10 yıllık zamanaşımı olduğunu, işlem tarihinden itibaren 37 yıl gibi bir zamanın geçtiğini, davanın öncelikle zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle reddi aksi takdirde ise esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 2644 sayılı Kanun'un ek 2 nci maddesi ve sunduğu 3 adet Yargıtay kararlarına göre işlemin yapıldığı 03.02.1998 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, dosyada bulunan teftiş raporlarında hatalı işlemin daha önceki kayıtların ayrı sahifelere yazılmış olması nedeniyle fark edilmeden yapıldığını, müvekkilinin tapu işlemlerini yapmak için hizmet içi eğitim almadığını, idarenin, görev eğitimi, denetim ve kontrol sorumluluğu olduğunu, denetim ve tescil sorumluluğunun onaylayan müdüre ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı doğuran asıl işlemin 1982 yılında yapıldığını, müvekkilinin, imzasının bulunduğu satış işleminin 03.02.1998 tarihinde olduğunu, daha önceki kayıtları irdeleme görevi bulunmadığını, memur ve müdüre geçmişteki kayıtları irdeleme görevinin verilmesinin mümkün olmadığını, bazı kayıtların İstanbul’un fethinden sonra alınan kayıtların irdelenmesi gerekir ki bununda mümkün olmadığını, önceki kayıtlara itibar ederek bu işlemi onayladığını, müvekkilini kusurlu bulan müfettiş raporunu kabul etmediğini, ayrıca 2644 sayılı Kanun'un ek 2 nci maddesine göre açılan davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dosyada düzenlenen 08.01.2021 tarihli ilk bilirkişi raporunda dava konusu intikal işlemini hazırlayan Tapu Sicil Muhafız Muavini ...'ın % 35, kontrol işlemini yapan Tapu Sicil Muhafız Muavini ...'in % 35, ...'ın % 15, ...'nın % 15 kusurlu/sorumlu olduklarının belirtilmiş olduğunu, raporun Tapu Kadastro Şube Müdürü tarafından hazırlandığını, dosyada alınan ilk bilirkişi raporunun davanın haklı olduğunu ispatladığını, Raporun Mahkeme tarafından yeterli görülmeyerek bilirkişi heyeti oluşturularak yeniden rapor alındığını, ikinci raporda tüm memurların ağır kusurlu olmadıklarının belirtildiğini, davalıların hafif kusurlu sayıldığını, böylece davalıların zamanaşımı iddiasının kabul edilebilir bulunduğunu, ... tarafından dava konusu rücu işlemine dayanak olan ödemenin 13.11.2019 tarihinde yapılmış olduğunu, davanın da 28.11.2019 tarihinde açıldığını, dolayısıyla genel zamanaşımı süresi içinde dava açıldığını, tapu memuru olan davalıların tespit ve tescil işlemlerinin asli ve esaslı görevleri olması ve gerekli dikkat ve özeni göstermediklerinin soruşturma raporu ile de anlaşılması nedeniyle ağır kusurlu oldukları ve işbu davanın 6098 sayılı Borçlar Kanunu'ndaki (6098 sayılı Kanun) genel zamanaşımına (ödeme tarihinden itibaren 2-10 yıllık) tabi olacağının açık olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile rücuen tazminat talebine konu İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, 29 ada, 12 nolu parsel sayılı taşınmaza ilişkin 27.10.1982 tarihli ve 3045 yevmiyeli intikal ve 3046 yevmiyeli bağış işlemleri ile 03.02.1998 tarihli ve 471 yevmiye nolu işlemlerde ilgili memurların ağır kusur halinin saptanmadığı, işlem tarihi itibarıyla zaman aşımının dolduğu görülmekle İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi.

3. 6098 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi.

4. 2644 sayılı Tapu Kanun'un ek 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, 29 ada 12 parsel sayılı taşınmaz kaydına ilişkin dava dışı ... tarafından 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesine dayanarak İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1 Esas sayılı dosyasından açılan dava sonucunda tapu iptal ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne karar verildiği, tazminatın tahsili için davacı ... tarafından İstanbul 18. İcra Müdürlüğü’nün 2017/18518 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, takip borçlusu olan davalı ... tarafından 13.11.2019 tarihli dekont ile 199.865,45 TL ödendiği, yapılan ödemeden sonra sorumluluğu bulunan kamu görevlilerine karşı eldeki davanın 28.11.2019 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

3. Dosya kapsamına göre rücuen tazminat talebine konu İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, 29 ada, 12 nolu parsel sayılı taşınmaza ilişkin 27.10.1982 tarihli ve 3045 yevmiyeli intikal ve 3046 yevmiyeli bağış işlemleri ile 03.02.1998 tarihli ve 471 yevmiye nolu işlemlerde ilgili memurların ağır kusur halinin saptanmadığı, işlem tarihi itibarıyla zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır

3. Dosya kapsamına göre rücuen tazminat talebine konu İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Mahallesi, 29 ada, 12 nolu parsel sayılı taşınmaza ilişkin 27.10.1982 tarihli ve 3045 yevmiyeli intikal ve 3046 yevmiyeli bağış işlemleri ile 03.02.1998 tarihli ve 471 yevmiye nolu işlemlerde ilgili memurların ağır kusur halinin saptanmadığı, işlem tarihi itibarıyla zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18945, Karar No: 2014/17251, Tarih: 15.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18945 E.  ,  2014/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan bilirkişi raporunun taranmadığı anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4191, Karar No: 2020/7547, Tarih: 24.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4191 E.  ,  2020/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın redddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davacı vekili, müvekkiline sigortalı ... Coffee olarak işletilen ve AVM'de bulunan işyerinin, AVM'nin su giderinin tıkanmasından dolayı mağaza ve eşyaların ıslanarak zarar gördüğünü, AVM yönetimi işini üstlenen, aynı zamanda mağazanın maliki olan davalının yönetimi üstlenmesi yönünden Kat Mülkiyeti Kanununca, kiralayan olması nedeniyle Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca sorumlu olduğunu beyanla, sigortalısına ödenen hasar tazminatının davalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız itirazının iptalini, takibin devamını ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin mağaza maliki olmayıp mağazayı dava dışı malik Beşiktaş Spor kulübünden kiraladığını, kiralayanın muvafakatıyla bağımsız bölümleri alt kiracılara kiraladığını, 1 nolu bağımsız bölümü de davacının sigortalısına kiraladığını, AVM yönetiminin müvekkiline ait olmadığını, yönetimin ayrı bir tüzel kişiliği olduğunu, müvekkilinin kira sözleşmesi kapsamında tüm yükümlülüklerini özenle yerine getirdiğini, binanın tüm tesisat ve boru temizliğini özenle yaptırdığını, gider tıkanıklığının davacının sigortalısının yükümlülüklerine aykırı davrandığından kaynaklandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, ve toplanan delillere göre, AVM nin kiracısı olan davalı ile alt kiracı olan sigortalı işyeri aralarında düzenlenen alt kira sözleşmesinin 16.8 maddesinde ''Gaz, elektrik, ısıtma, su temini veya gi- derleri kiralayandan kaynaklanmayan bir sebeple geçici olarak bozulduğu veya kesildiği taktirde veya su baskını veya diğer felaketler (force majoure) hasara ve/veya bozukluğa yol açtığı taktirde, kiracının kiralayana karşı indirim veya tazminat hakkı yoktur.'' düzenlemesine göre davacı sigortanın ödediği hasar tazminatı konusunda davalıya rücu imkanı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.