muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9350, Karar No: 2016/8906, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9350 E.  ,  2016/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ve 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın katılanın evine gelerek katılana ve eşine belediye altında dükkan açtıklarını, yakında açılışları olacağını, bu nedenle kendilerine televizyon ve buzdolabı çıktığını, biraz sonra televizyon ve buzdolabının getirileceğini söyleyerek ceketinin cebinden çıkarttığı biri bayan ve biri erkek kol saati olmak üzere iki adet saati katılana uzatarak 750 TL karşılığında saatleri aldıkları takdirde televizyon ve buzdolabının kendilerine teslim edileceğini söylediği, katılanın 750 TL para vererek saatleri aldığı, bunun üzerine sanığın biraz sonra araba gelecek malları indireceğiz diyerek aldığı para ile evden ayrıldığı ve tekrar dönmediği, bu suretle atılı dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün”, “100 gün” ve “2.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9808, Karar No: 2015/4909, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9808 E.  ,  2015/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, Kadastro Mahkemesine verdiği dilekçeler ile ... ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında bir kısım taşınmazlar arasında kalan yolların ölçüye dahil edilmediğini belirterek bu yolların Devlet Ormanı olması sebebiyle ölçüye dahil edilerek tek bir parsel olarak orman vasfıyla adına tespit ve tescili gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Kadastro mahkemesince açılan davalar birleştirilmiş ve dava edilen yerlerle ilgili kadastro tutanağı düzenlenmediğinden görevsizlik kararı verilmiş, Asliye hukuk mahkemesince de davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve 28.10.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece davacının açtığı davalar birleştirilmişse de yargılama sonucunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) hükümlerine aykırı ve infaza elverişsiz olarak hüküm kurulmuştur.

HMK m 297/2'ye göre “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece, hem birleştirilen davalarda taleplerden her biri hakkında ayrı ayrı hüküm verilmemiş hem de fen bilirkişisinin 09.05.2013 havale tarihli raporuna atıf yapılmakla yetinilerek açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulmamıştır. Dava konusu olan 119 ada 1 parsel ile 120 ada 2 parsel arasındaki yol ile 120 ada 2 parsel ile 118 ada 8 parsel arasındaki yollara ilişkin olumlu ya da olumsuz yönde bir karar verilmemiş ayrıca fen bilirkişi raporundaki nitelemeye göre yol 1'in orta kısmı, yol 2'nin tamamı, yol 3'ün alt kısmı, yol 9'un tamamı, yol 20'nin tamamı ve yol 21'in tamamı dava konusu olmamasına rağmen bu kısımlara ilişkin de hüküm kurulmuştur. Mahkemece, taleple bağlı kalınarak dava konusu yerlerin yüzölçümleri ile birlikte tespit edilip infaza elverişli kroki de düzenlettirilmek suretiyle açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulması gerekmektedir. Değinilen hususlar gözetilmeden kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/05/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26643, Karar No: 2016/21731, Tarih: 18.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/26643 E.  ,  2016/21731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Borçluların bonoya dayalı olarak haklarında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinin iptali taleplerinin reddine ilişkin icra mahkemesi kararının davacı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.09.2014 tarih ve 2014/18881 E., 2014/21488 K. sayılı kararıyla, temyiz isteminde bulunan ...'un sair temyiz itirazları reddedilerek, "..takibe dayanak belgede düzenleme yeri yazılı bulunmadığından, kambiyo sendi vasfında olmadığı, mahkemece; İİK'nun 170/a-2. maddesi uyarınca bu husus re'sen gözetilerek takibin iptaline karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile mahkeme kararının borçlu ... lehine bozulmasına karar verildiği, alacaklının bozma ilamına yönelik karar düzeltme takibinde bulunması üzerine bu kez Dairemizin 08.09.2015 tarih ve 2015/18192 E., 2015/20232 K. sayılı ilamı ile, "..takip dayanağı senette düzenleme yeri olarak “...” ibaresinin yazılı bulunduğu, dolayısıyla senedin kambiyo senedi vasfında bulunduğu" gerekçesi ile Dairemizin 16.09.2014 tarih ve 2014/18881 E., 2014/21488 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu defa borçlu ... tarafından yerel mahkeme kararının onanmasına dair Dairemizin 08.09.2015 tarih ve 2015/18192 E., 2015/20232 K. sayılı kararının yeniden incelenmesi talebi ile başvuruda bulunulduğu görülmektedir.

HMK'nun geçici 3. maddesi gereğince halen yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 442/1. maddesinde yer alan “Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulü ile kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir” hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle, borçlu ...'un dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu ...'un yerel mahkeme kararının onanmasına dair ilamın yeniden incelenmesi istemini içeren dilekçesinin (REDDİNE), 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27483, Karar No: 2015/3062, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27483 E.  ,  2015/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16517, Karar No: 2016/15023, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16517 E.  ,  2016/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; bir kısım evrakların usulüne uygun kaydedilmediği (mali ve sosyal durum tutanakları, vekaletname) anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/16137, Karar No: 2012/20566, Tarih: 03.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16137 E.  ,  2012/20566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 25.652 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalılardan Hikmet yönünden atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım davalılar yönünden reddi ve kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davacı ... İdaresinin 1/2 hissedar olduğu tapulu taşınmazın (arsanın) 268 m²'lik kısmına davalıların apartman yaparak işgal ettikleri ileri sürülerek 5 yıllık süreye ilişkin olarak 25.652 TL ecrimisilin davalılardan tahsili talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, 5 yıllık süre için (01.11.1998 – 31.10.2003) davalılardan ... yönünden atiye terk edildiğinden bu davalı ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına diğer davalıların herbiri yönünden kısmen kabulü ile 3509,13 TL'nin davalı ...'den, 1754,56 TL'nin ...'dan, 1754,56 TL'nin ...'den, 1754,56 TL'nin ...'dan, 3509,13 TL'nin ...'den, 10.527,42 TL'nin ...'tan tahsiline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu tam gelir mahrumiyetidir.

Kira esasına göre ecrimisil belirlenmesinde taraflara emsal kira sözleşmelerini sunmaları için süre verilmeli, emsaller ilgili yerlerden celbedilmeli, keşif mahalinde de bilirkişilerce re'sen emsal araştırması yapılmalı, rayiç belirlenmeli, böylece somut veriler toplandıktan sonra ecrimisil istenen ilk dönem kira parası belirlenmeli, bu belirlenen miktara ÜFE yansıtılmak suretiyle sonraki dönemler ecrimisil ve böylece toplam ecrimisil bedeli belirlenmelidir.Somut olayda, dava konusu taşınmazın (arsanın) niteliğine göre emsal kira sözleşmeleri araştırılmamış, rayiç kira belirlenmemiş, somut deliller toplanmamış, hükme esas alınan bilirkişi raporu soyut ve genel ifadeli olup, hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur. Diğer yandan, bir kısım davalılar süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunmuşlardır. Mahkemece, bu zamanaşımı def'ileriyle ilgili değerlendirme de yapılmadan (olumlu veya olumsuz karar verilmeden) yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/903, Karar No: 2018/2317, Tarih: 22.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/903 E.  ,  2018/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı asıl ... ile vekili Avukat ... ve asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla, duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı-birleşen davada davalı ... ile avukatı ve karşı taraf avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Ası davada davacı vekili müvekkili ...'ın ve diğer bir kısım arsa sahipleri ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, Sözleşmenin imzalanmasının üzerinden ise 2,5 yıl geçtiği yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği, sözleşme imzalandığı sırada belediye adına kayıtlı olan hissese bir kısım hissedara geçtiği halde bu hisse ile ilgili hiçbir girişimde bulunmadığını ileri sürerek, sözleşmesinin feshini, talep ve dava etmiştir.Asıl davada davalı, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici, davalının sözleşmeye aykırı davranmasından dolayı inşaata başlanmadığını bu nedenle müvekkilinin 1.000.000,00 TL'den fazla zarara uğradığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL nin davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Birleşen davada davalı, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada sözleşmenin davacı tarafından feshinin haklı sebebinin koşullarının oluşmadığı ve davalıya subjektif kusurunun izafe edilemeyeceği, birleşen dosyada ise davacının dosyaya sunduğu harcama bedelleri karşılığı 266.609,75 TL harcamada bulunduğu birleşen davacı davasını ıslah etmiş bulunduğundan ıslah uyarınca birleşen dosyanın kabulüne, asıl davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dava davacı- birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl dava taraflar arasında yapılan 20.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa maliklerinden belediye sözleşmede yer almadığından sözleşme baştan itibaren geçersizdir. Belediye hissesinin son malikleri ile de henüz sözleşme yapılmadığından sözleşme geçerli hale gelmemiştir. Bu nedenle asıl davada sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, oluşa uymayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

1-Asıl dava taraflar arasında yapılan 20.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa maliklerinden belediye sözleşmede yer almadığından sözleşme baştan itibaren geçersizdir. Belediye hissesinin son malikleri ile de henüz sözleşme yapılmadığından sözleşme geçerli hale gelmemiştir. Bu nedenle asıl davada sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, oluşa uymayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Birleşen dava bakımından ise sözleşmenin geçersiz olması veya geçerli bir sözleşmenin taraf iradeleri ile ya da mahkeme kararı ile fesih edilmiş olması halinde 818 sayılı BK'nın 108/2. maddesi (6098 sayılı TBK 125/3) gereği fesihte arsa sahiplerinin kusuru yoksa yüklenici sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre sadece yapılan imalatın ekonomik bir değerinin bulunması ve arsa sahibinin işine yaraması halinde bedelini isteyebilir.Somut olayda sözleşme geçersiz olduğuna göre yüklenici arsa sahiplerinin yararına gerçekleştirdiği ve onun tarafından kullanılması mümkün olan bir iş varsa onun bedelini isteyebilecektir. Bu durumda mahkemece, raporu veren bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, yapılan işler üzerinde durularak, arsa sahibinin bu imalattan yararlanıp yararlanamayacağı konusunda ek rapor alınıp, bunların arsa sahipleri yararına olan kısmının bedeline hükmetmesi gerekirken, yüklenicinin yapmış olduğu masrafların tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin, asıl ve birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın asıl davada davacı-birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl dava davacı -birleşen dava davalı, yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-birleşen dava davacısından alınarak, asıl davada davacı-birleşen dava davalısına verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2059, Karar No: 2017/7270, Tarih: 04.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2059 E.  ,  2017/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, yukarıda tarih ve numarası yazılı direnme kararına ilişkin mahkeme dosyası, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. madde uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, Tetkik Hakimi Meltem Duyan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin ihalenin feshi istemi üzerine mahkemece ihalenin feshine dair verilen kararının Dairemizce İİK’nun 134/2. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süreden sonra yapılan ihalenin feshi isteminin süre aşımından reddi gerektiği yönünde bozulduğu, mahkemece Dairemizin bozma kararına karşı direnildiği görülmektedir.

İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca; ihalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun davanın açılma zamanına ilişkin olarak düzenlenen 118. maddesinin 1. fıkrasında, davanın, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağı, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, dava dilekçesinin kaydına ilişkin usul ve esasların yönetmelikte belirleneceği belirtilmiştir. Şikayet tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 03.04.2012 tarih ve 28253 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin davanın açılması başlığıyla düzenlenen 36. maddesinin 5. fıkrasında ise, davanın dava dilekçesinin tevzi edilerek kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, ihalenin 10/10/2013 tarihinde yapıldığı, borçlunun 21/10/2013 tarihinde ... (...) İcra Hukuk Mahkemesi'ne tevzi edilerek kaydedildiği, dolayısıyla yukarıda belirtilen yönetmelik hükmü uyarınca şikayetin 21/10/2013 tarihinde yapıldığı ve 7 günlük yasal süre içerisinde olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece ihalenin feshi isteminin kabulüne dair verilen 17.11.2014 tarih ve 2013/39 Esas-2014/57 Karar sayılı kararın onanması gerekirken, Dairemizce maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşılmakla, mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : 1- Dairemizin 17/09/2015 tarih ve 2015/14600 E.-2015/21682 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

2- Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi'nin 17.11.2014 tarih ve 2013/39 Esas-2014/57 Karar sayılı mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.