muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12243, Karar No: 2014/13290, Tarih: 20.05.2014

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usul bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2

.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Hal böyle olmasına rağmen, karar gerekçesinde açılan davanın türü hiç tartışılmamıştır.

Öncelikle, taraflar arasında ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamaktadır. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağının her biri belirsiz alacak değildir.

Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağının her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen ihbar tazminatı farkı, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti fark alacağı ve ödenen fazla çalışma ücreti fark alacağının gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan anılan tazminatların ve alacakların reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Somut olayda, mahkemece reddedilen alacak miktarları dikkate alınmaksızın davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9247, Karar No: 2011/1622, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9247 E.  ,  2011/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.12.2008 tarih ve 2007/146 - 2008/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’ın murisi Behlül Dal’ın Ermeni Terör Örgütü Asala’yı protesto etmek için İstanbul Taksim meydanında kendisini yakan Artin Penik isimli Ermeni asıllı T.C. vatandaşı ile ölmeden çok kısa bir süre önce hastanede yaptığı röportajı videoya kaydettiğini, yapılan bir röportajın çok önemli bir tarihi belgesel niteliği taşıdığını, belirtilen belgesel eserin sahibi ajans tarafından filmin bir kopyasının Kültür Bakanlığı’na sadece kültürel amaçlı kullanılmak amacı ile tevdi edildiğini, davalı Videotek Ltd.Şti’nin adı geçen belgesel filmi bilinmeyen bu şekilde ele geçirerek Ermeni sorununa ilişkin bir filmde davacı eser sahiplerinden izin almadan ve isimleri yazılmadan kullandığını, belgeselin 08.05.2003 tarihinde TRT’de yapılan 6 bölümlük bir programda da izinsiz gösterildiğini ileri sürerek, davalının izinsiz kullanımı nedeniyle FSEK'nun 14, 15 ve 16. maddelerindeki manevi ve 21, 22, 23, 24 ve 25. maddelerindeki mali hakların ihlali nedeniyle FSEK'nun 68. maddesi gereğince şimdilik 15.000.000.000.-TL mali haklar tazminatı ile, FSEK'nun 70/1. maddesi gereğince 10.000.000.000.-TL manevi haklar tazminatının davalılardan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Videotek Pro. Film. Rek. San. Ltd. Şti. vekili, müvekkili tarafından TRT’de gösterilmek üzere hazırlanan 6 bölümlük filmin belgesel film olduğunu, davacı tarafın “olağanüstü ve mucizevi bir çekim” olarak tanımladığı görüntülerin televizyon haberlerinde defalarca yer aldığını ve eser olarak nitelendirilemeyeceğini, davacı tarafından Kültür Bakanlığı’na satılan filmin Kültür Bakanlığı’nın talimatları doğrultusunda hareket eden TRT’den edinen müvekkilinin davacıların mali ve manevi haklarına karşı bir ihlali olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TRT vekili, TRT’de yayınlanan “Sarı Gelin-Ermeni Sorununun İç Yüzü” adlı belgesel filmin Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’nin yazısıyla TRT’ye iletildikten sonra 08.05.2003–12.06.2003 tarihleri arasında yayınlanmış olup, bantların Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’ne iade edileceğini, yayın karşılığı diğer davalıya bir bedel ödenmediğini, davacının mali ve manevi haklarına tecavüz olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, benimsenen bilirkişi görüşüne dayanılarak, dava konusu “Artin Penik'in Son Mesajı” adlı çalışmanın Behlül Dal'ın Artin Penik ile yapmış olduğu ham röportaj çekiminden ibaret video görüntüsü olmayıp, bu görüntünün de içerisinde kullanıldığı, yapımcılığını davacı şirketin üstlendiği, yönetmenliğini Behlül Dal'ın yaptığı önceki video çekimlerinin işlenmesi suretiyle oluşturulmuş ve daha sonra bir nüshası Kültür Bakanlığı'na sunulmuş belgesel film olduğu, mükemmel ya da olağan üstü olmasa dahi bir sinema diline sahip olduğu ve yönetmenin kişisel özelliklerini/hususiyetini taşıdığı, FSEK'nun 5. madde kapsamında sinema eseri niteliğinde bulunduğu, davacı ... murisi Behlül Dal'ın yönetmen olarak Kültür Bakanlığı'na sunulan dört buçuk dakikalık belgesel eser üzerinde haklarının bulunduğu, davacı As Ajans Ltd.Şti. yine çekişme konusu belgesel üzerinde FSEK'nun 80. maddesi uyarınca filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcısı sıfatıyla, eser sahibinden mali hakları kullanma yetkisini devraldığı, 18.05.2001 tarihli Kültür Bakanlığı Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğü Belgesel Film Satın Alma Sözleşmesi'nin 6. maddesinde “filmin televizyon, sinema, video vb. ticari haklarının yapımcısına ait olacağının” hükme bağlandığı, bu sözleşme çerçevesinde yapıma eser işletme belgesi verildiği, 7. maddesinde Bakanlığın belgeselin sadece kültürel amaçlı olarak televizyonlarda ve diğer düzenlenecek toplu gösterimlerde kullanma veya aynı amaçla (başkalarına) kullandırma (temsil) hakkını aldığı, filmin yapımcısı sıfatı ile diğer (mali nitelikteki) bağlantılı hakların davacı şirket üzerinde bulunduğu, davalılara ait filmin davalı şirket tarafından mali hakları devralınmadan ve hak sahiplerinin istemi dışında işlenmek suretiyle, "Sarı Gelin-Ermeni Sorununun İç Yüzü" belgeselinin yapımında kullanıldığı, daha sonra bu belgeselin 08 Mayıs-12 Haziran 2003 tarihleri arasında TRT-1 ve TRT-İnt kanallarında davalı TRT tarafından yayınlandığı, eylemde davalı şirketin tüm aşamalar ve hak ihlalleri nedeniyle, davalı TRT'nin ise diğer davalı eylemlerine iştirak ve ihlal edilmiş biçimiyle belgeselin televizyon yayını ile kamuya iletimi nedeniyle doğrudan ve BK'nun 50. madde uyarınca müteselsilen sorumluluğunun bulunduğu, FSEK'nun 19. maddede belirtilen yetkileri kullanabilecek olan mirasçıların tazminat talebinde bulunabilmesinin, 14, 15 ve 16/3. maddelerinde belirtildiği üzere, umuma arz salahiyetinin ihlalinin veya eserin bütünlüğünün bozulmasının eser sahibinin şeref ve itibarını zedeleyen veya eserin mahiyet ve hususiyetlerini bozan değiştirmeler olması koşuluna bağlı bulunduğu, davacı ...'ın yönetmen Behlül Dal'ın mirasçısı sıfatıyla, yönetmen Behlül Dal adının davalı şirket belgeselinde yer verilmesini isteme yanında, çekişme konusu belgesel filmin bütünlüğünün bozulduğu ve bozulmuş haliyle yeniden kamuya arz edildiğinden 16/3

. maddelerinde belirtildiği üzere, umuma arz salahiyetinin ihlalinin veya eserin bütünlüğünün bozulmasının eser sahibinin şeref ve itibarını zedeleyen veya eserin mahiyet ve hususiyetlerini bozan değiştirmeler olması koşuluna bağlı bulunduğu, davacı ...'ın yönetmen Behlül Dal'ın mirasçısı sıfatıyla, yönetmen Behlül Dal adının davalı şirket belgeselinde yer verilmesini isteme yanında, çekişme konusu belgesel filmin bütünlüğünün bozulduğu ve bozulmuş haliyle yeniden kamuya arz edildiğinden 16/3. maddesi çerçevesinde manevi tazminat talep edebileceği, davacı şirketin ise, yapımcı ve yönetmenden eser üzerindeki mali hakları devralan ve bağlantılı hak sahibi olduğundan FSEK'nun 21, 22, 25 ve 80. maddelerinde tanınan, eser ve yapım üzerindeki işleme, çoğaltma, telli telsiz araçlarla kamuya iletim mali haklarının ihlal edilmiş olması nedeniyle FSEK'nun 68. maddesi uyarınca sözleşme yapılmış olması halinde isteyebileceği bedelin veya emsal ya da rayiç bedel itibariyle uğradığı zararın en çok üç katı fazlasını isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı As Ajans Ltd. Şti. yararına FSEK'nun 68. maddesi uyarınca belirlenen 24.000 YTL telif tazminatından şimdilik talep edilen 15.000 YTL'nın, davacı ... yarına FSEK'nun 16/3 ve 19/2. madde ve fıkraları uyarınca takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.172,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Video Tek Prodüksiyon Filmcilik Rek.San.Ltd.Şti.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 918,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TRT Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9483, Karar No: 2006/15225, Tarih: 12.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9483 E.  ,  2006/15225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih               : 18.4.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 9  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin  2.3.2006  gün ve  M-278 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,  20.11.1987 tarihinde %  36 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 45 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2762, Karar No: 2017/15537, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2762 E.  ,  2017/15537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olaya gelince; sanık tarafından verilen 26.12.2016 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede karar ve tebliğ tarihi itibariyle sanığın cezaevinde bulunduğunun belirtildiği, Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde "Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü gereğince sanığın karar ve tebligat tarihinde cezaevinde bulunması halinde, sanığa yapılacak tebligatın Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinin düzenlediği şekilde yapılması gerektiği, bununla birlikte sanığın mahkemedeki adresine yapılan tebliğde, sanığın cezaevinde bulunduğuna ilişkin bir not bulunmadığı, cezaevi kayıtlarının incelenmesinde ise sanığın 04/10/2013 tarihinde cezaevine girdiği ve halen cezaevinde olduğu, sanığa Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligatın 13.06.2014 tarihinde yapıldığı dikkate alındığında tebliğ tarihinde sanığın cezaevinde olduğu anlaşılmakla tebliğin geçersiz olduğu sonucuna varılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11581, Karar No: 2019/1574, Tarih: 26.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11581 E.  ,  2019/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26/02/2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 2.561.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/2606, Karar No: 2012/2757, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2606 E.  ,  2012/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.