muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9283, Karar No: 2011/6462, Tarih: 24.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık ...'nın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligatın geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...'nın nüfus ve sabıka kaydı getirtilip dosya içine konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13823, Karar No: 2022/8216, Tarih: 12.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13823 E.  ,  2022/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ... parsel sayılı, 1.120 m² yüzölçümlü, kargir fabrika vasıflı taşınmazın 1973 yılında vefat eden ... adına tapuda kayıtlı iken sahte işlemlerle mirasçıları gizlenerek davacıların mirasbırakanı ... adına 19/09/1988 tarihinde intikal ettirildiği, 19/09/1988, 23/09/1988, 11/01/1989, 27/12/1989 tarihli satış işlemleri ile taşınmazın satım işlemlerine konu olduğu, ... tarafından 21/11/1989 tarihinde açılan ve ...'in dava devam ederken vefat etmesi sebebiyle mirasçıları tarafından devam olunan tapu iptal ve tescil davası sonucunda Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/196 Esas, 2013/280 sayılı kararı ile davanın kabulü ile taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 09/02/2015 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 07/09/2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın, tapu sicilinin tutulmasından kaynaklanan 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir zararının oluşmadığı, açılan tapu iptal ve tescil davasının Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/196 Esas, 2013/280 sayılı kararı ile kabulüne karar verilerek taşınmazın tekrar miras bırakanları ... adına tescil edilmesi suretiyle zararlarının giderildiği ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8654, Karar No: 2010/18270, Tarih: 30.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/8654 E.  ,  2010/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, trafik kazasında yaralanan sigortalıya yapılan tedavi gideri ve ödenen geçici işgöremezlik ödeneğinin ödenmesinden sonra bakiye kalan faiz alacağına ilişkin olup, davacı dava dilekçesinde toplam 9,18 TL faiz alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş; 02.03.2009 tarihli karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 9,18 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/4197, Karar No: 2015/4652, Tarih: 13.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/4197 E.  ,  2015/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/09/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, trafik kazası neticesi yaralanan dava dışı ...'ın yatırıldığı Karaman Devlet Hastanesinde doktor ... tarafından 17/05/2004 tarihinde femur diafiz parçalı kırığı tanısıyla ameliyat edildiğini, üç ay gibi bir sürenin geçmesine rağmen kırığın iyi olmaması üzerine bu kez SSK Konya Hastanesi (Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi) doktorlarından davalı ... tarafından 27/10/2004 tarihinde ikinci kez ameliyat yapıldığını, ancak yapılan ameliyatlar neticesi ...'ın ayağında 4 cm. kısalma olduğunu, zararı idare mahkemesi kararı ile davacının karşıladığını, bu miktarın yarısının ilk ameliyatı yapan doktordan tahsil edildiğini, ancak davalının ödeme yapmak istemediğini iddia ederek bu miktar ödemenin davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, tazminata konu olayda kendisine yüklenilecek herhangi bir kusur bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ceza dosyasında davalının kusuru bulunmadığından beraatına karar verildiği ve davalı doktorun yapmış olduğu ameliyatta veya tedavide kusurlu olduğunun kesin olarak kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava rücuya ilişkin olup, davalı ancak kusuru oranında tazminatla sorumludur. Ancak; hükme esas alınan ceza dosyası kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değildir. Asliye Ceza Mahkemesi 2008/142 esas 2010/1040 karar sayılı ilamı ile sanık davalının beraatine karar verilmiş ise de, söz konusu karar Yargıtay Ceza Dairesinin 20.03.2012 tarih, 2011/16504 esas ve 2012/7165 karar sayılı ilamı ile yeniden bilirkişi raporu alınması için bozulmuş ve yargılama sonucunda ceza davasında zamanaşımından düşme kararı verilmiştir. Şu halde yapılacak iş, davalının kusurlu olup olmadığına kusurlu ise hangi oranda kusurlu olduğuna yönelik yeniden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar vermektir. Eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7437, Karar No: 2013/4699, Tarih: 07.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7437 E.  ,  2013/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15699, Karar No: 2010/836, Tarih: 21.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15699 E.  ,  2010/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23609, Karar No: 2017/16280, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23609 E.  ,  2017/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 1456 parsel sayılı taşınmaz ile benzer özelliklere sahip, yakın konumda bulunan 150 ada 2 ve 110 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/93 -2015/388 E/K ve 2015/91 – 2015/387 E/K sayılı dosyalarında değerlendirme tarihi 2015 yılı itibariyle 175.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçerek 2016/2815-2017/6578 E/K ve 2016/2816- 2017/6579 E/K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10828, Karar No: 2021/2843, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10828 E.  ,  2021/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava dilekçesinde; İmar Kanunu, Kat Mülkiyeti Kanunu, Belediye İmar Düzenlemesi gereğince dava konusu parsel üzerinde inşa edilmiş olan 4. ve 5. katlara arsa payı tahsis edilmek amacıyla; taşınmazın tüm arsa payının yeniden değerlendirilmesiyle ana taşınmazın kat mülkiyetine dair arsa payı dağılımının iptaline, taşınmaz üzerindeki 4. ve 5. katlar da dahil olmak üzere yeniden arsa payı düzenlemesinin sağlanmasına, yeni tespit edilen arsa payı düzenlemesi gereğince eski arsa payı ile yeni arsa payı arasındaki fark bedelinin davalılardan ... ve ... hisselerine düşen kısmın ödenmesine, davalılardan, ... ve ...'a ait arsa payı farkı ödenmiş olduğundan, yeniden ödenmesine yer olmadığına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2020/927 Esas- 2020/753 sayılı Kararı ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASIN, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/301, Karar No: 2023/8739, Tarih: 23.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/301 E.  ,  2023/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/262 E., 2015/704 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaybolmuş ya da hata sonucu ele geçmiş eşya hakkında tasarruf suçundan beraat, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyizinde özetle; ailesinin maddi durumu iyi olmasına ve ihtiyacı bulunmamasına rağmen işlediği eldeki ve benzeri diğer suçlarından, hırsızlık ve başkasının kimliğini kullanma suçlarından çok pişman olduğunu, ıslah olduğunu, bir daha asla suç işlemeyeceğini belirtilerek dosyasının temyizen incelenmesini istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İddianamede özetle; sanığın çalıntı tarım aracı ile yakalanıp kimliği sorulduğunda katılan adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği, sanığın katılanın nüfus cüzdanını düşürdüğünü, bunu katılana haber vermediğini, suça konu belge ile çeşitli illerinde otellerde kaldığını belirttiği, yani sanığın, nüfus cüzdanını yerde bulduğu ve malik gibi kullandığı ileri sürülerek kaybolmuş eşya üzerinde tasarruf ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık özetle; katılanın nüfus cüzdanındaki fotoğrafı değiştirerek kendi fotoğrafını yapıştırdığını ikrar etmiştir.

3. Katılan özele; kimliğini kaybettiğini, maddi zararım bulunmadığını, şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiştir.

4. Uzmanlık raporunda; nüfus cüzdanındaki fotoğraf sökülerek mevcut fotoğrafın yapıştırıldığı ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece, kaybolmuş eşya üzerinde tasarruf suçundan beraat, resmi belgede sahtecilik suçundan yukarıda yazılı olduğu şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Katılan özele; kimliğini kaybettiğini, maddi zararım bulunmadığını, şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiştir.

4. Uzmanlık raporunda; nüfus cüzdanındaki fotoğraf sökülerek mevcut fotoğrafın yapıştırıldığı ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece, kaybolmuş eşya üzerinde tasarruf suçundan beraat, resmi belgede sahtecilik suçundan yukarıda yazılı olduğu şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltilerek onama nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak;

Mahkemece sanığın adli sicil kaydında yer alan Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 tarihli ve 2010/150 Esas, 2011/57 Karar sayılı ilamı yerine infaz tarihi 17.11.2005 olan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/53 Esas, 2001/48 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/262 Esas, 2015/704 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ilişkin paragraftaki "İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/03/2001 tarih kesinleşme tarihli 2001/53 - 2001/48 E. K. Sayılı 12 yıl 6 ay ağır hapis cezasını içeren mahkumiyet ilamı" ifadesi çıkartılarak yerine "Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 tarihli ve 2010/150 Esas, 2011/57 Karar sayılı 3 yıl hapis cezasını içeren mahkumiyet ilâmı" ifadesi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.