muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8510, Karar No: 2016/15480, Tarih: 19.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1702, Karar No: 2022/5744, Tarih: 12.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1702 E.  ,  2022/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.03.2019 tarih ve 2018/271 E- 2019/131 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.12.2020 tarih ve 2019/778 E- 2020/1120 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin NALCO markasının sahibi olduğunu, söz konusu markanın 01,02,03,04,05,07,09 ve 11. sınıflarda yer alan mallar üzerinde tescilli olduğunu, müvekkili şirketin kurum nezdinde 2017/38221 sayı ile kayıtlı davalının “BALCO” marka başvurusunun müvekkili markası ile karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerlik göstermesi gerekçesi ile 0l. sınıftaki “Sanayide, bilim sahasında, ... tarımda kullanılan kimyasallar...Gübreler... İşlenmemiş suni reçineler..” malları ile 02. sınıftaki “...pas önleyiciler... işlenmemiş doğal reçineler...” malları yönünden kısmen reddi için itirazda bulunduklarını, Kurum tarafından itirazımızın reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara itiraz ettiğini, bu itirazın ise YİDK 29.05.2018 tarih ve 2018-M-4242 sayılı kararı ile reddedildiğini, ancak başvuru konusu markanın belirtilen mallar yönünden hükümsüz olmasının gerektiğini belirterek, 29.05.2018 tarih ve 2018-M-4242 sayılı YİDK kararının iptalini, dava konusu 2017/38221 sayılı “BALCO” marka başvurusunun tesciline karar verilmesi halinde 01. sınıfta yer alan, “Sanayide, bilim sahasında, ... tarımda kullanılan kimyasallar....Gübreler ... İşlenmemiş suni reçineler...” ve 02. Sınıfta yer alan “..pas önleyiciler.. İşlenmemiş doğal reçineler...” malları bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kararın yerinde olduğunu, marka telafuzlarının farklı olduğunu, vurguyu taşıyan hecenin farkı yarattığını ifade ederek haksız ve mesnetsiz olan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı gerçek kişi vekili, başvuru konusu marka ile davacının ''Nalco'' markasının arasında karıştırılma ihtimaline neden olacak benzerlik olmadığını, ret için gerek ve yeter şart olan benzerlik ve halk tarafından karıştırılma ihtimali şartlarının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı gerçek kişi vekili, başvuru konusu marka ile davacının ''Nalco'' markasının arasında karıştırılma ihtimaline neden olacak benzerlik olmadığını, ret için gerek ve yeter şart olan benzerlik ve halk tarafından karıştırılma ihtimali şartlarının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, emsal nitelikli kararlar ve açıklamalar göz önüne alındığında, markalar arasında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunmadığı, markaların farklı bir genel görünüm içerisinde tüketiciye sunulduğu, markalarla yaratılan algı ve imajın farklı olduğu markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığı, iki marka arasındaki belirgin farklar karşısında, tüketiciler, iki farklı marka karşısında olduklarının farkına varabileceği, bu kapsamda somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6’ncı maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, davacı tarafından dava konusu başvuru yönünden hükümsüzlük ve YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, başvuru konusu "BALCO" ibareli marka ile itiraza mesnet davacı markası olan "NALCO" ibareli marka karşılaştırıldığında ilk harfi eksik olarak davalı markasında aynen davacı markasının yer aldığı, görsel, anlamsal ve işitsel olarak yapılan değerlendirmede tarafların markalarının benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı kanaatine varıldığı, ancak 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanabilmesi için karşılaştırılan markaların kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği şartının da gerçekleşmesi gerektiği, davacının itirazının 01. sınıfta yer alan, “Sanayide, bilim sahasında, tarımda kullanılan kimyasallar, Gübreler, İşlenmemiş suni reçineler” ve 02. sınıfta yer alan “pas önleyiciler, İşlenmemiş doğal reçineler” malları bakımından olduğu, davacının itirazında yer alan biraz önce sayılan 1 ve 2. sınıf kapsamındaki malların davalının başvurusu kapsamında bulunan mallar ile benzer olduğu, zira karşılaştırılan malların dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri aynı olduğu gibi birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliklerinin de bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 2018-M-4242 sayılı kararının, 01. sınıf; “Sanayide, bilim sahasında, tarımda kullanılan kimyasallar, Gübreler, İşlenmemiş suni reçineler” ve 02. sınıf; “pas önleyiciler, İşlenmemiş doğal reçineler” malları bakımından iptaline, davalı adına tescilli 2017/38221 sayılı "BALCO" ibareli markanın 01. sınıf; “Sanayide, bilim sahasında, tarımda kullanılan kimyasallar, Gübreler, İşlenmemiş suni reçineler” ve 02. sınıf; “pas önleyiciler, İşlenmemiş doğal reçineler” malları bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 12/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4860, Karar No: 2022/14088, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4860 E.  ,  2022/14088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/465 E– 2021/388 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 358 (7 nolu bağımsız bölüm) parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/465 E. - 2021/388 K. sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2122, Karar No: 2016/247, Tarih: 26.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2122 E.  ,  2016/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/118677

MAHKEMESİ : Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/01/2014, 2012/2 (E) ve 2014/5 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. G..’ün H.. S..’yı kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, eksik incelemeye, vasfa, TCK'nun 32. maddesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye .../...

dayanılarak, hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, verilen cezaların miktarı, hükümlerin kesinleşmesi nazara alınarak tahliye talebinin reddine, 26/01//2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/01/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı B. U.'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. G.. müdafii Avukat O.K.'ın yokluğunda 04/02/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/18695, Karar No: 2011/21849, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18695 E.  ,  2011/21849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5598, Karar No: 2019/5045, Tarih: 28.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5598 E.  ,  2019/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

3039 sayılı Çeltik Ekim Kanunu'na muhalefetten dolayı ... hakkında anılan Kanun’un 11 ve 21. maddeleri uyarınca 45.256,454 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Hayrabolu Kaymakamlığının 26/07/2016 tarihli ve 56 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Hayrabolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2017 tarihli ve 2016/139 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/04/2017 tarihli ve 2017/1957 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/11/2017 gün ve 7562 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2017 gün ve KYB-2017-62473 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinin 2. fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3. fıkrasında "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4. fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idarî yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler karşısında, dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında ... ilçesi, ... Mahallesinde yer alan ... parsel sayılı taşınmazlarda 3039 sayılı Kanun'a aykırı davrandığının tespit edilmesi üzerine idari para cezası karar tutanağı düzenlenmiş ise de, idari para cezasının dayanağı olan 13/07/2016 tarihli tutanak içeriğinde sadece kabahatlinin 3039 sayılı Kanun'un 21. maddesine aykırı davrandığı hususunun belirtildiği, ancak aykırılığın içeriğinin belirtilmediği, yine Hayrabolu Kaymakamlığı Çeltik Komisyonu Başkanlığının 26/07/2016 tarihli ve 56 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile anılan Kanun'un 11 ve 21. maddelerine göre idari para cezasının düzenlendiği ve idari para cezasının hesaplamasının ne şekilde yapıldığının anlaşılamadığı ve belirtilen hususların Hayrabolu Sulh Ceza Hakimliğinin 21/03/2017 tarihli kararı ile de açıklığa kavuşturulmaması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kanunun 25. maddesi '' (1) İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. '' şeklinde düzenleme içerdiği, idari para cezasına dayanak teşkil eden 13.07.2016 tutanakta 3039 sayılı Kanunun 21. maddesine aykırılık tespit edildiğinin belirtildiği, 26.07.2016 tarih, 51 sayılı idari yaptırım kararında idari yaptırım nedeni olarak çeltik ekimi yapıldığı belirtilmekle birlikte yasal dayanak olarak 3039 sayılı Kanunun 11. ve 21. maddelerinin gösterildiği, anılan Kanun'un 21/3. maddesinin ''(Değişik üçüncü fıkra: 23/1/2008-5728/84 md.) Sıhhi zararı olduğu hâlde istenildiği zaman sularının tamamen ve az zamanda boşaltılmasını temin edecek savakları olan bendlerin uzaklığı kesik sulama usulünde olduğu gibidir. Bu bendlerin çeltik arkları gibi muayyen zamanlarda açılıp sulara serbest akıntı verilmesi gerekir. Bu hükümlere aykırı hareket edenlere, ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Çeltik biçildikten sonra ertesi yıl ekim hazırlıklarına başlanıncaya kadar çeltikliklerin yine su altında bırakılması yasaktır. Ancak milleme, zararlı hayvanların öldürülmesi gibi maksadlarla sıtma sürfelerinin yaşamayacağı kış ayları içinde bu yerlerin su altında bırakılmasına komisyonca izin verilebilir. Başka zamanlarda ise bir haftaya kadar izin verilebilir. Bunun aksini yapanlara her dekar için on Türk Lirası idarî para cezası verilir. şeklinde düzenleme içerdiği ve iki farklı elem için farklı farklı idari para cezası öngördüğü, yine anılan Kanun'un 11. maddesinin ''Çeltikliklerde kullanılacak su kime aid olursa olsun yukarıda yazılı şekilde izin kağıdı almadan hiç kimse çeltik ekemez. (Değişik ikinci fıkra: 23/1/2008-5728/83 md.) İzinsiz ve fakat kanunun hükümlerine uygun olarak çeltik ekenlere ektikleri her dekar için elli Türk Lirası idarî para cezası verilir. İzinsiz yapılan çeltik ekimi aynı zamanda bu Kanunun ve bu Kanuna göre yapılacak idarî ve fenni tali-matların hükümlerine uygun olmazsa, ekilen her dekar için yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, komisyonca gerek görülmesi ve karar verilmesi hâlinde zabıta kuvvetleriyle bu gibi çeltikliklerin suyu da kesilir. '' şeklinde düzenleme içerdiği ve bu düzenlemede de iki farklı eylem için ayrı ayrı iki farklı idari para cezası öngörüldüğü, idari yaptırım kararında anılan Kanun'un 11. maddesinde belirtilen hangi eyleme muhalefet edildiği ile 21