muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1039, Karar No: 2018/1732, Tarih: 15.11.2018

6/ç numaralı bendinde:

“…Dağıtım tarifeleri; dağıtım sistemi yatırım harcamaları, sistem işletim maliyeti, teknik ve teknik olmayan kayıp maliyeti, kesme-bağlama hizmet maliyeti, sayaç okuma maliyeti, reaktif enerji maliyeti gibi dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetleri karşılayacak bedellerden oluşur. Dağıtım şirketlerinin tarifelerine esas alınacak teknik ve teknik olmayan kayıplara ilişkin hedef oranlar bu kayıpları düşürmeyi teşvik edecek şekilde Kurul tarafından belirlenir. Kurulca belirlenen hedef oranlarını geçmemek kaydı ile teknik ve teknik olmayan kayıplara ilişkin maliyetler dağıtım tarifelerinde yer alır ve tüketicilere yansıtılır. Teknik ve teknik olmayan kayıplara ilişkin hedef oranlarının tespiti ve değiştirilmesi ile oluşacak maliyetin tarifelerde yer alması ve tüketicilere yansıtılmasına ilişkin usul ve esaslar Kurul tarafından düzenlenir…”

10.bendinde:

“Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır.” hükmü öngörülmüştür.

Geçici 19. maddede:

“Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.”

Geçici 20. maddesinde;

“Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır.”

düzenlemesine yer verilmiştir.

Özetle, 17.06.2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun ilgili maddelerinde kayıp-kaçak bedelinin tanımı yapılmış olup, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun değişik 17/1. maddesinde ilgili tüzel kişilerin bu tarifelere uymakla yükümlü oldukları belirtilmiş, 17/10. maddesinde ise mahkemelerin ve tüketici hakem heyetlerinin yetkisinin, bu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı olacağı öngörülmüş, nihayet Geçici 20. maddesinde, “...Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır" düzenlemesi getirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2016/150 E., 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanuna eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönelik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanunun 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2016/150 E., 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanuna eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönelik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanunun 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan söz konusu Kanun değişikliklerinde, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak, bu Kanun değişikliği öncesinde açılan ve hâlen devam eden davalarda da uygulanması gereken düzenlemeler yapıldığından, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Değişik 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

O hâlde direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, tebliğ tarihinden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2959, Karar No: 2022/5623, Tarih: 14.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2959 E.  ,  2022/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2020/13-2021/220

Dava, Kurum işleminin iptali ile tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bilindiği üzere, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25. ve geçici 2'inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır. Bu tarihten sonra istinaf kanun yolu, adli yargı sistemi içerisinde yerini almış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra verilen kararlar hakkında artık istinaf yoluna başvurulabilir.

6100 sayılı HMK'nın 341. vd. maddelerinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361. ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesinde de, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma yapılmadan verilecek kararlar belirtilmiş ve maddenin ilk fıkrasının “b” bendinin 2. alt bendinde;

“….b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1)İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, Kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükümleri mevcuttur.

Diğer taraftan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin ikinci fıkrasına göre Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtay’ca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de Bölge Adliye Mahkemesi, peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtay’ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

Eldeki davada ise, mahkemece verilen 02.11.2017 tarihli ilk karar ile davanın kabulüne dair karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması nedeniyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf istemi incelenmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince, 27/03/2018 tarihinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca işin esası hakkında yeniden karar tesis etmek suretiyle; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair karar verilmiş ve bu kararın temyizi üzerine de Dairemizin 03.10.2019 tarih ve 2018/4072 Esas, 2019/7030 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmuş olduğu, ne var ki bozma ilamımızın sonuç kısmında zuhulen dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, aslen temyize konu davadaki, Dairemiz bozma hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesince işin esası hakkında ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi kapsamında verilmiş olan karara yönelik olduğu, Dairemiz bozma ilamı sonrası yargılama ve hüküm tesis etme yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesine ait olacağı açık olmakla, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde verilen kararın kaldırılarak, Dairemiz bozma ilamı sonrasında yargılama yapmak ve bir karar vermek üzere, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: ... 2. İş Mahkemesinin verdiği 23/12/2021 gün ve 2020/13 Esas ve 2021/220 Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına ve inceleme yapmak üzere, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7565, Karar No: 2019/7691, Tarih: 27.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7565 E.  ,  2019/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20164, Karar No: 2016/749, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20164 E.  ,  2016/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/769-2014/19

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3726, Karar No: 2015/16255, Tarih: 06.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3726 E.  ,  2015/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2013/161-2014/386

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı İ.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece K.. M.., İSKİ Genel Müdürlüğü ve Kâğıthane Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, İ.. B.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı İ.. B.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı İ.. B.. vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)İmar planında yol, ağaçlandırılacak alan, dere koruma kuşağı (yeşil alan) olarak ayrılan dava konusu taşınmaza yol olarak el atmaya başlanıldığı gözetilerek, proje bütünlüğü gereği sorumlu idareler belirlenip tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler

aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi harç ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, aşağıda yazılı kalan harcın davalı İ.. B..'ndan alınmasına ve davacı ile davalı İ.. B..'ndan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12924, Karar No: 2014/4484, Tarih: 17.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/12924 E.  ,  2014/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında mağdur ... ve ...'ya yönelik, sanıklar ... ve ...’nin mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mağdur ...’nun otosunun sol ön kapısı zorlanarak açılıp hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında; eyleme uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1. maddesinin (b) bendi yerine aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdurlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık eylemlerine uyan 5237 sayılı TCY’nın 142/1-e, 31/2, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 08.12.2007- 19.12.2007 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)- Mağdur ...'un aracının zorlanarak açılıp, hırsızlık suçunun işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...’nin eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması,

2-a-29/12/2007 tarihinde geceleyin mağdur ...'un ... marka aracının kapısı zorlanarak açılıp Pllipo marka CD çalarının çalındıktan sonra, sanıklar Serdar ve Turgut’un başka bir hırsızlık olayında suçu kabul ederek, sanık ...’un suça konu Cd çaları evde olduğunu belirterek,

2-a-29/12/2007 tarihinde geceleyin mağdur ...'un ... marka aracının kapısı zorlanarak açılıp Pllipo marka CD çalarının çalındıktan sonra, sanıklar Serdar ve Turgut’un başka bir hırsızlık olayında suçu kabul ederek, sanık ...’un suça konu Cd çaları evde olduğunu belirterek,

b- Mağdur ...’ın şöförlüğünü yaptığı, AS 900 plakalı doc marka kamyondan akü çalındıktan sonra, sanık ...’ın başka bir hırsızlık olayında yakalandığında aküyü çaldığı ve bulunduğu yeri göstererek,

c- yakınan ...’a ait kamyonun aküsünün sanık ... tarafından çalındığı, sanığın başka bir hırsızlık olayında yakalandığında; akünün yerini göstererek; teslimlerinin sağlandığının anlaşılması karşısında;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı, sanık ... hakkında mağdur ... ve yakınan ...’a hırsızlık suçundan TCK’nun 168.maddesinin 1. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2220, Karar No: 2012/761, Tarih: 14.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2220 E.  ,  2012/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak adam öldürmeye teşebbüs, silahla kasten yaralama, mala zarar vermek

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 32/1, 57/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; mala zarar verme suçundan da TCK.nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın katılanlar...ı tasarlayarak insan öldürmeye teşebbüs, ... ve ...'yi kasten yaralama ve ...'a karşı mala zarar verme suçlarının sübutu kabul edilmiş, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 28.01.2010 tarihli 1575 sayılı, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 02.04.2010 tarihli 298 sayılı ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 24.05.2010 tarihli 1899/1745 sayılı raporlarına göre "hezeyanlı bozukluk" denilen akıl hastalığı saptanan ve suçları işlediği sırada fiilinin

hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10179, Karar No: 2023/1432, Tarih: 13.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10179 E.  ,  2023/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.06.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/857 E., 2022/819 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/857 Esas, 2022/819 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 27.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 27.09.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/320, Karar No: 2023/5283, Tarih: 21.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/320 E.  ,  2023/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.

2- Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4- Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.

5- Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

6- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinde 2014/328 Esas sayılı dosyası bulunduğu, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından söz konusu dava dosyası araştırılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay bozma ilamı sonrası Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli kararı ile dosyanın incelemeye konu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

8. Yargıtay bozma ilamı ve birleştirme kararı sonrası Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2022 tarihli kararı ile takdiren genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayarak hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE