muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1988, Karar No: 2013/4697, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1988 E.  ,  2013/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Onanmasına dair Dairemizin 05.11.2012 gün ve 12448-25975 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.25.02.2013(Pzt.)

.... KARŞI OY YAZISI

Dava soybağının reddi isteğine ilişkindir.... ile kayden babaları görünen .....'de evlenmişler, 12.4.2004 tarihinde kesinleşen kararla boşanmışlardır. .... bundan sonra 15.8.2005 tarihinde ölmüştür. .... 30.11.2000, ..... ise 16.1.2002 tarihinde "evliliğin devamı sırasında doğmuşlar", kocanın ölümünden sonra 6.3.2006 tarihinde.... hanesine onun çocuğu olarak tescil edilmişlerdir.

....17.1.2010 tarihinde ölmüş, davayı.... ana bir baba ayrı kardeşleri açmış; mahkeme; davacıların "aktif dava ehliyetleri bulunmadığını" gerekçe göstererek davayı reddetmiş, kararı davacılar temyiz etmiş, hüküm onanmıştır. Davacılar karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

....

....

Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi, 245. maddesiyle "ret müddetinin mürurundan evvel kocanın vefat etmesi veya temyiz kudretinden mahrum olması yahut bulunduğu yerin bilinmemesi veya herhangi bir sebeple çocuğun doğumundan haberdar edilememesi halinde, "çocukla birlikte mirasçı veya çocuk sebebiyle mirastan mahrum olanlara" soybağının reddi davası açma hakkı tanıdığı halde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun "diğer ilgililerin dava hakkı" başlığını taşıyan 291'nci maddesi; dava hakkı olanların kapsamını daraltmış, bu maddede sayılan hallerde, kocanın alt soyuna, anasına, babasına veya baba olduğunu iddia eden kişiye" dava hakkı tanımıştır. Dava hakkının "çocukla birlikte mirasçı veya çocuk sebebiyle mirastan mahrum olanların" tümüne değil de, sadece "kocanın alt soyu, anası, babasıyla" sınırlandırılmasına hangi sebeple gerek duyulduğuna ilişkin madde gerekçesinde bir açıklama bulunmamaktadır. Buna göre; kocanın, derecesi ne olursa olsun alt soyu, alt soyu bulunmuyorsa, anası ve babası, soybağının reddi davası açabilecek, ana ve babası kocadan önce ölmüş olup olmadıklarına bakılmaksızın, bunların halefleri soybağının reddi davası açamıyacaklardır. Buna karşılık çocukla baba arasındaki soybağı "ana ve babanın sonradan evlenmesiyle" (TMK. m. 292) kurulmuş ise, ana ve babanın yasal mirasçıları (m.294/1), bu yolla kurulan soybağına itiraz edebilmektedirler. Veya çocukla baba arasındaki soybağı "tanıma" (TMK. m. 295) yoluyla kurulmuş ise; ana, çocuk, çocuğun ölümü halinde alt soyu, .....ve "diğer ilgililer" tanımanın iptali davası açabilmektedirler (m. 298).Özellikle evlilik dışında doğduğu halde, ana ve babasının sonradan evlenmesiyle, kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tabi olan çocuklar (m. 292) söz konusu olduğunda; bu yolla kurulan soybağının ana ve babanın yasal mirasçılarının itirazı halinde kaldırılması (m.294) mümkün iken; baştan evlilik içinde doğmuş olan çocukların soybağının reddi davası açma hakkının, "kocanın alt soyu, anası babasıyla" sınırlandırılması, ana ve babanın ölmüş olması halinde bunların haleflerine (yasal mirasçılarına) bu hakkın tanınmamış olması Anayasanın "kanun önünde eşitllik" ilkesine (m. 10) ve "hak arama hürriyetine" ilişkin 36. maddesine açık aykırılık oluşturur. Yasa koyucunun bilerek ve isteyerek Anayasa'ya aykırı bir düzenleme yapmış olması ise kabul edilemez. O halde, Yasanın 291. maddesinde yer alan düzenlemeyi eski Kanundaki gibi "çocukla birlikte mirasçı veya çocuk sebebiyle mirastan mahrum olanlar" şeklinde anlamak doğru ve amaca uygun olur. Yasanın açıkça dava hakkı tanıdığı anası Hüsniye 17.1.2010 tarihinde öldüğüne göre, ona ait olan dava hakkının, yine ona ait olan süre içinde olmak koşuluyla, yasal mirasçıları tarafından kullanılabileceği kanısındayım. Bu bakımdan davanın, davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmesini hukuki bulmuyorum. İşin esası incelenmelidir. Açıklanan sebeple sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/15038, Karar No: 2013/38824, Tarih: 06.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/15038 E.  ,  2013/38824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen ve 09/11/2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılan hükme karşı 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 01/12/2010 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin süreden sonra olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red"de ilişkin 01/12/2010 tarih ve 2009/104 E., 2010/63 K. sayılı ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2)Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 2 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken “11 ay 20 ... hapis cezası" yerine “9 ay 20 ... hapis cezası", TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince "350 ... karşılığı adli para cezası " yerine " 290 ... karşılığı adli para cezası", TCK'nin 52/2 maddesi gereğince "7000TL adli para cezası" yerine "5800 TL adli para cezası" olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 62. maddesinin tatbiki ile ilgili paragrafındaki " 9 ay 20 ... hapis cezası" ibaresinin " 11 ay 20 ... hapis cezası", TCK'nin 50/1-a maddesinin tatbiki ile ilgili paragrafındaki " 290 ... karşılığı adli para cezası" ibaresinin "350 ... karşılığı adli para cezası", TCK'nin 52/2 maddesinin tatbiki ile ilgili paragrafındaki "5800TL adli para cezası" ibaresinin "7000TL adli para cezası" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9056, Karar No: 2014/11178, Tarih: 10.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9056 E.  ,  2014/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2007/348-2012/277

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı G.. B.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin de ortağı olduğu ve belediye tarafından da temsil yetkisinin verildiği bildirilen davalı şirketten; belediye güvencesi altında Konyalılar için yapılacağı ilan edilen Kombi tatil Sitesinden 17 (onyedi) adet devre mülk hissesi satın aldığını, 3.7.1997 tarihli sözleşmeye istinaden davalıya 6.296 200 000 TL ödediğini,tesisin hizmete açılmasına rağmen devre mülklerin kendilerine teslim edilmediğini ileri sürerek, ödedikleri bedel,cezai şart, kullanım bedeli ile munzam zarar toplamı fazlasını saklı tutarak 14.000,00 TL nin tahsilini istemiş daha sonra talebini devremülk değerlerine hasrederek14.3.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 125.000,00 TL ye yükseltmiştir.

Davalı belediye, davalı şirket temsilcisinin belediyeyi temsilen sözleşme imzalayamayacağını, belediyenin imzası olmaması nedeniyle her zaman sözleşme düzenlenebileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 125.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınmasına karar verilmiş olup hüküm Dairemizin 22.5.2013 gün ve 2012/17660- 2013/13441 sayılı kararı ile davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez davalı belediye karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava devremülk satışından doğan tazminat istemine dayanmaktadır. Davacı delil olarak bilgisayar yazıcısından alınmış sözleşme ile bir adet ödeme makbuzuna dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler

Dava devremülk satışından doğan tazminat istemine dayanmaktadır. Davacı delil olarak bilgisayar yazıcısından alınmış sözleşme ile bir adet ödeme makbuzuna dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler

olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kabul edilmiş ise de davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkı kazanabilir. Davacının ibraz ettiği sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Sözleşmenin bu haliyle her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. kaldı ki sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanmamıştır. Bu nedenle davalının savunması doğrultusunda sözleşme ve ödeme belgelerinin asılları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması gerekir. O halde sözleşmede kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar bir bilgisayar mühendisine inceleme yaptırılarak gerek görüldüğünde dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü’ne gönderilip uzman bilirkişiden taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda izah edilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin yukarıda numarası yazılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28566, Karar No: 2023/209, Tarih: 23.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/28566 E.  ,  2023/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/761 E., 2021/266 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2018/344 Esas, 2020/113 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/761 Esas, 2021/266 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın asker olmadığına, askeri öğrenci iken diğer öğrencilere de tanınan yatay geçiş hakkıyla Hacettepe Üniversitesi'ne geçiş yaptığına, tanık A.V'nin ifadesinde, sanığın iddianamede bahsi geçen evde bulunduğundan yüzde yüz ... olmadığını söylediğine, sanık hakkında tanık A.V'nin beyanından başka delil bulunmadığına, sanığın hiçbir yönlendirme olmadan askeri okula gittiğine, sanığın örgütün hiyerarşisinde olduğuna dair delil bulunmadığına, sanığın, örgüt üyelerinin kullandığı iletişim araçlarını kullanmadığına, sanığın kontörlü telefondan beş kez arandığı tespit edilen tarihin hafta içi olması ve askeri okul idaresi tarafından telefonların toplanıp saklanması nedeniyle sanığın bu tarihte karşı tarafla iletişim kurmasının fiilen imkansız olduğuna, bilirkişi raporunda da sanığın suçlamanın kaynağı olan aramaların hiçbirinde karşı taraf ile iletişime geçmediğinin belirtildiğine, arama kayıtları mevcut olsa dahi içeriklerinin belli olmadığına, aramaların örgütsel saikle yapıldığına dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Kara Harp Okulunda öğrenci iken kaydının silindiği, Bank Asyada açılmış hesabının bulunmadığı, dijital inceleme tutanağında; sanığa ait SIM kartın PIN kodu olmasından dolayı imajının alınamadığı yine sanığa ait cep telefonunun desen kilidi mevcut teknik imkanlar ve donanımlar doğrultusunda kırılamadığı ve imajının alınamadığının bildirildiği, tanık A.V'nin müdafii huzurunda alınan emniyet ifadesinde; kendisinden sorumlu kişinin evine gittiğini burada sanıkla birlikte görüştüğünü beyan ettiği, devamında yaptırılan teşhis işlemlerinde sanığı ...'nda gitmiş olduğu evde kendisiyle tanıştırılarak irtibatlandırılan, ... ya da ... olarak hatırladığı mahrem abi ile görüşen kişi olarak teşhis ettiği, duruşmada alınan beyanında da 2016 yılı ocak ayında ...'nda bir evde sanık ile karşılaştığını, sanık ve ... isimli kişi ile birlikte sohbet ettiklerini, ...'in kitaplarının okunup CD'lerinin izlettirildiğini hatırlamadığını beyan ettiği, sabit/ankesörlü hatlardan aranmaya ilişkin raporda; örgüt içi gizli haberleşme yöntemi olarak kullanılan sabit/ankesörlü hatlardan şifreli ve tanık A.V'nin kullandığı, T.V adına kayıtlı hat ile ardışık olarak aranmak suretiyle toplam 5 kez arandığı, tanık T.V'nin duruşmada alınan beyanında da kendisini sabit hatlardan ... veya ... olarak bildiği mahrem abi dışında kimsenin aramadığını beyan ettiği bu hali ile sanığın örgüt içi gizli haberleşme yöntemi ile arandığı, bu şekilde örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasına tanık beyanı, bilirkişi raporları, HTS Analiz Raporu gözönüne alınarak itibar edilmemiştir.

Sanığın savunmasına tanık beyanı, bilirkişi raporları, HTS Analiz Raporu gözönüne alınarak itibar edilmemiştir.

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir. Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için, örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmakta ise de niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Somut olayda sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olması ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk etmiş olması nedeniyle eylemin örgüt üyeliği suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

Sanığın eylemine uyan Örgüt Üyeliği Suçundan TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, mevcut delil durumu, sanığın güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurularak hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Sanık hakkında verilen cezanın suçun 3713 Sayılı Kanunun 3. maddesinde sayılan terör suçlarından olması nedeniyle aynı kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılmıştır. Sanığın adli sicil kaydına yansıyan sabıkasız geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen cezadan TCK'nun 62/1 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim uygulanmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarih ve 2019/1582 Esas, 2019/6838 sayılı Kararında açıklandığı üzere; bir asker şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olduğunun kabulü gerekir.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, ankesörlü/kontörlü telefonlar aracılığı ile aranan askeri personele yönelik başlatılan soruşturma kapsamında, HTS kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan 20.02.2020 tarihli bilirkişi inceleme ve tespit tutanağı ve ... Emniyet Müdürlüğü'nce düzenlenen HTS analiz raporunda, kullanımında bulunan 0541 (...) (..) (..) numaralı GSM hattının Tekirdağ ilinde bulunan ... numaralı hattan 15.10.2015-13.11.2015 tarihleri arasında beş kez arandığı tespit edilen, yine kendisi gibi askeri öğrenci olan A.V isimli şahıs ile ardışık aranan sanığın örgütün amacını gerçekleştirmesi bakımından stratejik önemi haiz askeri-mahrem yapılanması içerisinde yer alarak mahrem imamlar vasıtasıyla organik bağını sürdürdüğü ve bu suretle müsnet suçun sübut bulduğu yönündeki yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.