muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7605, Karar No: 2014/21679, Tarih: 30.10.2014

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4573, Karar No: 2018/8637, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4573 E.  ,  2018/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

SUÇ TARİHLERİ : 10/08/2012, 27/08/2012, 28/08/2012, 29/08/2012,

31/08/2012

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı "Alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla mevcudu eksiltmek" suçunun takibi şikayete bağlı olup; dosya içeriğinden alacaklı vekilinin şikayete esas olan icra takip dosyasındaki talep tarihi belli olmamakla birlikte 14/12/2012 ve 20/12/2012 tarihlerinde reddine ve kabulüne karar verilen taleplerinden; şikayet dilekçesinde somutlaştırılan İstanbul İli Silivri, Fatih, Eyüp ve Arnavutköy İlçelerindeki taşınmazlar üzerinde sanık ... lehine kurulan ipotekleri ve sanık ...’a 10/07/2012 tarihinde yapılan taşınmaz satışlarını bilmekte olduğu; şikayet dilekçesinde somutlaştırılan diğer fiillerden Kırklareli İli Babaeski İlçesi ve Tekirdağ İli Saray İlçesindeki taşınmazlara ait tapu kayıtlarının 28/11/2012 tarihinde Samsun ili Atakum İlçesindeki taşınmazlara ait tapu kayıtlarının ise 04/12/2012 tarihinde, şikayete esas icra takip dosyasına dahil olduğu, şikayetçi tarafından bu taşınmazlarda sanık ... lehine kurulan ipoteklerin en geç 20/12/2012 tarihinde öğrenildiğinin anlaşılması ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen "şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında, şikayetçi vekilinin İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen üç aylık süre geçtikten sonra 17/04/2013 tarihinde şikayette bulunulması nedeniyle, mahkemece sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2941, Karar No: 2019/3768, Tarih: 17.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2941 E.  ,  2019/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın husumetli olduğu ... isimli şahsı öldürmeye karar verdiği, bu kararı gereğince öldürme fiilini gerçekleştirmek için maktulü sanık ... ile takip etmeye başladığı, olay sırasında da öldürme fiilini tek başına gerçekleştirdiği, ...'ın sanık ...'ı olay yerine getirip götürdüğü, sanık ...'ın eylemlerinin TCK'nin 39. maddesi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğu anlaşılmakla sanık ...'ın sanık ...'ı tasarlayarak adam öldürme suçuna yardım ettiğine dair yerel mahkemenin kabul takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'i tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile sanık ... hakkında tasarlayarak öldürme suçuna yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına; sanık ... müdafiinin sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

17/09/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ün yokluklarında 19/09/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/13714, Karar No: 2022/16612, Tarih: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13714 E.  ,  2022/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 16.11.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda kazalıya bağlanan gelir, tedavi masrafları ve geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, sigortalı ...'ın müvekkili şirkette çalışmaya başlamasından hemen sonra iş sağlığı ve güvenliği eğitimi aldığını, kaza geçiren işçi ...'ın çalışmakta olduğu makineyi son derece iyi bildiğini, makinenin güvenlik önlemlerinin nasıl iptal edilip, tekrar nasıl devreye alınabileceğini ... kadar makinenin çalışma prensiplerine vakıf bir çalışan olduğunu, ...'ın makinenin güvenlik önlemleri açısından en önemli unsur olan çift el butonu ile çalışmayı iptal ettiğini, kazanın meydana gelmesi üzerine eli yaralı iken tekrar devreye aldığını, müvekkili şirketin, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından gerekli tüm önlemleri aldığını, kazalı işçinin bu önlemlere aykırı hareket ettiğini ve kazaya sebebiyet verdiğini, verilen koruyucu ekipmanları kullanmaktan kaçındığını, makine kullanım şartnamelerine uymadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1)Davanın kabulüne,

120.444,14-TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihinden (09/05/2018) itibaren yasal faiziyle,

10.493,12-TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden (30/08/2017) itibaren yasal faizleriyle,

7.606,03-TL tedavi masrafının (18/12/2017) sarf tarihinden itibaren yasal faizleri ile davalıdan alınarak davacı kuruma ödenmesine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"1-Davacı kurumun ve davalı şirketin istinaf istemlerinin reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket vekili, kusur ve hesap yönünden kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1) Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesidir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket vekili, kusur ve hesap yönünden kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1) Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi, iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan Kanunlarda; İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar, denilmekte, böylece, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır;

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Eldeki davada, davalı şirketin %90, kazalının %10 kusurlu olduğundan bahisle davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme ve kusur incelemesi yetersiz bulunmuş olup kusur raporunun oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın tetkikinde, kazalının çalıştığı eksantrik pres makinesinde çift el kumanda sistemi fotoselli koruma sisteminin bulunduğu, fotoselli korumayı ve çift el kullanma sistemini kazalının devreden çıkarmak suretiyle pedal sistemine göre çalışması sırasında elini prese kaptırdığı açık olup sigortalının kendi eylemiyle olaya sebebiyet vermesi karşısında kusur oranının daha fazla olması gerektiği açıktır. Olayın oluş şeklinin bu şekilde değerlendirilerek işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken hatalı kusur raporuna dayanılarak hüküm tesisi hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22375, Karar No: 2016/11077, Tarih: 23.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22375 E.  ,  2016/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi ... Tarım Satış Kooperatifleri Birliği vekili, borçlu 39 sayılı .... Kooperatifi Müdürlüğü ... Şubesi aleyhine, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasıyla başlatılan takipte müvekkiline ait malların haczedildiğini, bu mahcuzların, borçluyla aralarında yaptıkları konsinye mal satış sözleşmesi gereği borçlunun elinde bulunduğunu belirterek istihkak iddialarının kabulü ile taşınırlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, taşınırların borçluya ait olduğunu, konsinye mal satış sözleşmesinin tarihinin takip tarihinden sonraki bir tarih olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda dava dosyası ve icra dosyası kapsamına uygun düşen ve benimsenen, bilirkişiler ... ve... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği üzere, 11.05.2012 tarihinde haczedilen malların malikinin davacı ... olduğu, haczedilen yağların davacı ... adı altında üretildiği, davacı ile borçlu kooperatif arasında konsinye satış sözleşmesi dışında yağ alım satımına ilişkin başka bir hukuki ilişkinin bulunmadığı, haczedilen yağların satış için bırakılan yağlar olduğu, yapılan tüm sevkiyatlar ve tutanaklar ile taşımayı yapan nakliye firma ve sevk tutanaklarının uygunluk gösterdiği, haczedilen yağların davacıya ait olduğunun davacı tarafça ispatlandığı, ancak davanın açılmasından sonra borcun haricen ödenmesi nedeniyle haczin kalktığı ve yağların davacı temsilcisine teslim edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, ancak davacının dava açmakta haklı olduğu ve iddiasını ispatladığı anlaşılmakla yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş, verilen hüküm davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

./.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı ''istihkak davası'' niteliğindedir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı alacaklının bilirkişi ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

./.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı ''istihkak davası'' niteliğindedir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı alacaklının bilirkişi ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yaptırılan bilirkişi incelemeleri için ödenen ve davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilen 800 TL. bilirkişi ücretine, davalı alacaklı tarafından 18.07.2013 tarihli makbuzla ödendiği anlaşılan 125 TL. bilirkişi ücretinin dahil edilmemesi gerekirken, davacı sarfetmiş gibi bu miktarın da davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, 6100 sayılı HMK’nin ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, yargılama giderlerine ilişkin 3. paragrafında yer alan ''800'' ve ''951,30'' rakamlarının çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''675'' ve ''826,30'' rakamlarının yazılmasına, bu bölümünün, düzeltilen bu şekli ile, temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz davalıya iadesine 23.06.2016 tarihinde oybirliğigyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8169, Karar No: 2010/9306, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8169 E.  ,  2010/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 117 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tesisine esas alınan temlik cetvelinde 1977 yazılı doğum tarihinin 1978 olarak düzeltilmesini, ayrıca tapu kaydındaki malik bilgilerinin de 1978 doğumlu Mevlüt oğlu ... olarak tashihini istemiştir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının talebi Afyon Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü'nce 3367 sayılı Kanun gereğince dağıtımı yapılan arsaların temlik cetvelinde yer alan listede davacının doğum tarihinin 1977 olarak yanlış yazılmasından kaynaklanmaktadır. Tapu kaydının tesisine esas alınan işlemlerde düzeltmeyi gerektiren bir hata yapılmışsa ilgilinin başvurusu üzerine yanlışlığı yapan idarece düzeltilmesi gerekir.

Ayrıca davacı temlik cetvelinde doğum tarihinin düzeltilmesinden sonra, düzeltilmiş şekliyle tapu kaydına yazılmasını istemiş ise de, Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesi gereğince tapu sicilinin malik sütununda malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası dışında kimlik bilgilerine yer verilmemiş olup doğum tarihi kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında değildir. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan doğum tarihi ilavesi de istenemez.

2010/8169-9306

Açıklanan nedenle, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.