muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29313, Karar No: 2015/30946, Tarih: 16.11.2015

6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi; "Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.

Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır.

Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir.

Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder." düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde davalı şirket ismi ve unvanı .... olarak bildirilmiştir. Dava dilekçesinin anılan şirkete tebliği için dilekçede bildirilen adreste çıkartılan tebligat, bir başka adrese sevk edilmiş ve ...... isim ve ünvanı ile tebliğ edilmiştir. Şirket vekilinin tebliğ edilen dava dilekçesinde şirket unvanı ve isminin yazmadığı yönündeki itirazı üzerine, mahkemece, davacı tarafa, dava dilekçesini ikinci sıradaki davalı ismi yönünden düzelterek yeniden sunması için iki haftalık kesin süre verilmiştir. Davacı vekili 17.12.2014 tarihli düzeltme dilekçesini sunmuştur. Mahkemece verilen kesin süre içerisinde ara kararda belirtildiği şekilde yeni bir dava dilekçesi verilmediği gerekçesi ile dava usulden reddedilmiştir.

Dava dilekçesinde tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Mahkemece, davalı şirketin isim ve unvanında kabul edilebilir yanılgı sebebi ile taraf değişikliği talebinin kabul edilmiş olması isabetlidir. Ancak bu işlem yeni bir dava dilekçesi verilmesini gerektirmeyip düzeltme dilekçesinin verilmesi ve dava dilekçesi ile birlikte anılan dilekçenin taraflara tebliği yeterli olup, davalı şirketin isim ve unvanındaki değişikliği içeren yeni bir dava dilekçesinin verilmemesinden dolayı davanın usulden reddedilmesi hatalıdır.

Ayrıca, mahkeme gerekçesinde, dava dilekçesinde ... olarak bildirilen davalının ünvanının davanın açılmasından önce ..... olarak değiştiği, anılan davalının bu unvan ile cevap dilekçesi ve vekaletname sunduğu, bu yanılgının maddi hataya dayandığı belirtilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 124/3. maddesi gereğince taraf değişikliğinin UYAP üzerinden mahkemece re'sen gerçekleştirildiği açıklandıktan sonra, kanuna uygun olarak yapılan bu işlemin, davanın usulden reddi için gerekçe yapılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2015 günü oybirliğinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11746, Karar No: 2024/4924, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11746 E.  ,  2024/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1527 Esas, 2023/1575 Karar

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/97 Esas, 2023/321 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar her davacıya düşen bedel yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37894, Karar No: 2019/3180, Tarih: 02.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/37894 E.  ,  2019/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 52/2-4, 53/1-3, 204/1, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gayrı resmi ortak olduğu katılana ait çeki ele geçirerek alacaklı kısmına kendi adını yazıp, 4.000 TL bedelli olarak tanzim ettikten sonra keşideci imzasını katılan yerine attığı ve ...'den satın aldığı aracın borcunu ödemek amacıyla suça konu çeki verdiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, bankanın maddi varlığı olan çek yaprağının sahte olarak tanzim edilerek ticari alışveriş esnasında haksız menfaat temin etmek amacıyla kullanılması gerektiği, suçtan zarar gören kişinin çek yaprağı sahibi olan keşideci değil, sahte çeke güven duyarak mal teslimi yapan ve çekin sahte olması nedeniyle sattığı malın bedelini alamayan kişi olduğu, hilenin mal teslimi yapan kişiye yönelik olduğu ve dolandırıcılık suçunun da çekin verilerek malın teslim alınması anında oluştuğu, bu açıklama kapsamında her ne kadar iddianamede çek keşidecisi olan ... şikayetçi olarak gösterilmiş ise de, suçtan zarar gördüğü iddia edilen ve 5271 sayılı CMK 237. maddesi gereğince hüküm verilinceye kadar her aşamada kamu davasına katılması mümkün bulunan kişinin ... olması gerektiği anlaşılmakla, bu haliyle çek keşidecisine yönelik hileli bir davranış bulunmaması nedeniyle keşideci olan ...'ya yönelik dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında ...'ya yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın ifadesinde, çek sahibi olan ... ile gayrı resmi ortak olduklarını, çek yaprağını kendisine ...'nın verdiğini, kendisinin de çeki doldurarak ...'den aldığı aracın borcuna karşılık olarak verdiğini ve çek bedelini bir hafta sonra ... hesabına yatırdığını beyan ettiği, ...'nın da Dairemiz bozma ilamı öncesinde Elmalı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/215 esas sayılı dosyasının 24/12/2009 tarihli duruşmasında, aracını sanığa emaneten verdiğini, bir süre sonra sanığın kendisini arayarak araçta çek koçanı bulduğunu, yapraklardan birini doldurarak borçlu olduğu bir şahsa verdiğini, borcunu ödeyerek çek yaprağını iade edeceğini söylediğini beyan etmesi ve bankaya ödemeden men talimatı vermemesi ile Türkiye İş Bankası'nın 15/02/2017 tarihli yazısında, ... hesabına 22.09.2008 tariihnde 2.000 TL, 23.09.2008 tarihinde ise 500 TL para yatırılmış olması karşısında, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Temyiz dışı sanık Bilal Gökçe'nin 24/12/2009 tarihli ifadesinde, sanığın çeki getirmeden 20 gün kadar önce kendisinden araç satın aldığını ve 6.000 TL değerinde senet verdiğini, bir ay sonra gelerek senedi alıp, 2.000 TL nakit ödeme yaparak kalan borcu için suça konu çeki verdiğini beyan etmesi karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 gün ve 6/8–69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı dikkate alınarak, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10735, Karar No: 2024/10085, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/10735 E.  ,  2024/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/494 Esas, 2022/714 Karar

KARAR DÜZELTME

TALEP EDEN : Davalı idare vekili

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 547 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar, davalı idare ve ihbar olunan İstanbul Deri Organize ve Sanayi Bölgesi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı idare vekilince Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442/son ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 4 üncü ve 7 nci maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle takdiren 2.331.00 TL para cezasının karar düzeltme talep edenden tahsiline; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacı idare haçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,18.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dairenin 19.03.2024 tarihli 2024/6266 Esas ve 2024/3347 Karar Sayılı bozma ilamına ekli muhalefet şerhindeki açıklamalarının doğrultusunda, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 25.12.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/7293, Karar No: 2016/14975, Tarih: 31.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7293 E.  ,  2016/14975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan belge ve bilgilerede dava konusu taşınmazın; baraj inşası için yapılan, kamulaştırma sahasının mücavir alanında olduğu, kamulaştırmanın kesinleşmesini takiben idarece 15.12.2000 yılında ilan yapıldığı, ilanın indirildiği günden itibaren taşınmaz mal sahibi davacı bir yıl içerisinde kamulaştırma talebinde bulunmadığı anlaşılmakta olup taşınmaz, İçme suyu Havzaları Yönetmenliği uyarınca baraj mutlak koruma alanında kalmakta ise de; davalı idarece fiilen el atılmadığından bu yönde inceleme yapma yeri de idari yargıdır.

Açıklanan nedenlerden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,

oğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarınn reddi ile davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5044, Karar No: 2012/8794, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5044 E.  ,  2012/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-2010 ve 2011 yıllarına ait zeytin ürününün satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-... 2010 ve 2011 yılları ürün alım kampanyasında uygulanan zeytin alım fiyatının ilgili birlikten,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14824, Karar No: 2015/924, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/14824 E.  ,  2015/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/445-2013/648

Taraflar arasındaki davadan dolayı Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 24.4.2013 gün ve 445-648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 30.01.2014 tarih ve 2013/15934 Esas, 2014/1624 sayılı geri çevirme kararı ile; çekişmeye konu 1341, 1364 ve 1366 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Ocak 1954 tarih, 86, 87 ve 88 sıra nolu tapu kayıtlarının 4753 Sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu gereğince oluşması sebebi ile tapu kayıtlarına dayanak kararlar, dağıtım cetvelleri, dağıtım yapılan kişilerin kimlik bilgilerinin yeraldığı tüm kayıt ve dayanak belgelerin ilgili T.. M..nden, T.. M..nde bulunmaması halinde ise Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına alınması istendiği halde, revizyon gören tapu kayıtlarına dayanak belgeler ile dağıtım cetvellerinin temin edilmediği, anılan belgelerin mevcut olup olmadığı konusunda evrak arasına yansımış herhangi bir bilginin de mevcut olmadığı, öte yandan da bu konularda Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ile de yazışma yapılmadığı görülmekle;

Çekişmeye konu 1341, 1364 ve 1366 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Ocak 1954 tarih, 86, 87 ve 88 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanak 4753 Sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu gereğince verilen kararlar, dağıtım cetvelleri, dağıtım yapılan kişilerin kimlik bilgilerinin yeraldığı tüm kayıt ve belgelerin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünden temin edilmesi, istenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1397, Karar No: 2023/6850, Tarih: 05.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1397 E.  ,  2023/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/233 E., 2015/400 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin İade

... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı ile dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu kararda değişiklik yapamayacağı, bu nedenle 27.05.2016 tarihli hüküm fıkrasının tavzih edilmesine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve mahkemenin 12.11.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı sanığın yokluğunda verilmesine rağmen, gerekçeli kararda sanığın yüzüne karşı tefhim olunduğunun belirtildiği ve hüküm sanığın yüzüne karşı tefhim olunmuş gibi kabul edilerek kararın 20.11.2015 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği, 27.05.2016 tarihli tavzih kararının ise sanığın sorgusunda bildirdiği adrese daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesi uyarınca yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.10.1987 tarihli 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde kısa karara itibar edilmesi gerektiği hususu da gözetilmek suretiyle 12.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasına ilişkin kısa karara itibar edilerek sanığın öğrenme üzerine süresinde yapmış olduğu istemlerin bu karara yönelik temyiz istemi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarihli ve 2011/216 Esas, 2011/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 09.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarihli ve 2011/216 Esas, 2011/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 09.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 17.07.2014 tarihinde işlemiş olduğu nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/520 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın kesinleştiğinden bahisle hükmün açıklanması amacıyla mahkemeye ihbarda bulunulmuştur.

4. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli kısa kararı ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına ve nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmün açıklanmasına esas alınan ilamın kesinleşmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasındaki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.’’ hükmü gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabileceği, ihbara konu olan sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/520 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararının hüküm tarihi itibariyle kesinleşmediğinden açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılarak hükmün açıklanmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda kısa kararın aksine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişkiye neden olunması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİ için müzekkere yazılmasına,