muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5389, Karar No: 2014/25077, Tarih: 23.09.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate Alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler nedeniyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10824, Karar No: 2014/20878, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10824 E.  ,  2014/20878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/817-2014/230

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22498, Karar No: 2013/10548, Tarih: 22.11.2013

**10. Ceza Dairesi         2012/22498 E.  ,  2013/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İddianamede ve Cumhuriyet savcısı'nın esas hakkındaki görüşünde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemiz çoğunluğunca benimsenen 08.05.2012 tarihli 153/179 sayılı kararında da belirtildiği üzere, duruşmada kendisine okunan adlî sicil kaydını ve tekerrüre esas hükümlülüğünü kabul eden ve daha sonra da bu konuda bir itirazı olmayan sanığa TCK'nın 58. maddesinin uygulanması için ek savunma hakkı verilmesine gerek bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sonuç ceza doğru olmasına rağmen, 188. maddenin 3. fıkrasına göre temel gün para cezası belirlenirken “1000 gün“ yerine maddi hata sonucu “1000 TL“ yazılması,

2- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hükmün 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan “1000 TL “ ibaresinin “1000 gün“ olarak değiştirilmesi,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Başkan Vekili ...’nın tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla, 22.11.2013 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Başkan Vekili ...’nın tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla, 22.11.2013 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda sanık ve müdafiine ek savunma hakkı verilmesine gerek bulunmadığı ileri sürülemez. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma tanınması gerekir" anlamındadır.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın "okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesi, daha sonra da bu konuda bir itirazda bulunmaması" durumunda, ek savunmasının alınmış sayılacağı ya da ek savunmasının alınmasına gerek olmadığı yönündeki görüş kabul edilemez.

Somut olayla ilgili iddianamede ve Cumhuriyet savcısının esasa ilişkin düşüncesinde tekerrür nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talebi yer almadığı halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 58. maddesi uygulanmıştır. Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısında olduğumdan, "duruşmada kendisine okunan adlî sicil kaydını ve tekerrüre esas hükümlülüğünü kabul eden ve daha sonra da bu konuda bir itirazı olmayan sanığa TCK'nın 58. maddesinin uygulanması için ek savunma hakkı verilmesine gerek bulunmadığı" belirtilerek hükmün onanması yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 22.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2022/6477, Karar No: 2023/2018, Tarih: 03.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/6477 E.  ,  2023/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmasız, davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Av...., Av. ...ile davalı vekili Av. ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; yanlar arasında 11.09.2013 tarihli avukatlık hizmet sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmenin konusunun; ... Vergi Dairesi tarafından hizmet alan ... Plastik A.Ş. adına 2010 Eylül dönemi için tarh ve tebliğ edilen 3.349.583,03 TL kurumlar vergisi tevkifatı ile 5.024.374,55 TL vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak uzlaşma görüşmesinde ve tarhiyatın iptaline ilişkin olarak açılacak vergi davasında danışmanlık ve avukatlık hizmetlerini oluşturduğunu, davalı şirket adına tarh edilen vergi ve cezalara karşı ... 1. Vergi Mahkemesinde açılan davanın tarafından takip edildiğini, Vergi Mahkemesi tarafından ihtilaf konusu vergi ve cezaların tamamının terkinine karar verildiğini, Vergi Dairesi tarafından söz konusu kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın incelenmek üzere Danıştay 9. Dairesine gönderildiğini, dava dosyasının Danıştay inceleme süreci tarafından takip edilirken haksız şekilde 21.12.2016 tarihinde azledildiğini, vekillik sıfatı sona ermeden davalı şirket tarafından 6736 sayılı Kanun'dan yararlanmak amacıyla vergi affına başvurduğunu öğrendiklerini, üstün emek ve çabasıyla almış olduğu şirket lehine olan ilk derece kararı sayesinde 6736 sayılı kanunun 2 nci maddesi yerine 3 üncü maddeden yararlanıldığını, bu suretle de vergilerin %80'inin ve faiz, gecikme faizi, gecikme zammı ve alacak aslına bağlı olarak kesilen cezaların tamamının tahsilinden vazgeçildiğini, akdedilen Avukatlık Hizmet Sözleşmesi kapsamında hak kazanacağı dava değeri üzerinden %3,5 oranındaki ücreti muaccel hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik hak kazanmış olduğu 600.064,75 TL'nin 10.000,00 TL'sinin yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, 01.07.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile 502.766,67 TL'nin temerrüt tarihi olan 29.12.2016 tarihinden itibaren aylık %1,5 akdi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı, 11.09.2013 tarihli avukatlık hizmet sözleşmesi imzalandığını, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından tarh ve tebliğ edilen vergi ve vergi ziyaı cezasına karşı uzlaşma sürecinin olumsuz neticelendiğini, bu nedenle dava sürecinin başladığını, dava süreci devam ederken şirketin başvurusu üzerine davacının bilgisi dahilinde 6736 sayılı kanun kapsamında vergi aslı üzerinden %80 tutarındaki indirimden faydalanarak yapılandırma yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşmeye konu vergi hukukuna ilişkin husumetin yapılandırma işlemi ile sonuca varıldığını, davacıya 2 parça halinde 698.034,70 TL ödendiğini, Avukatlık Hizmet Sözleşmesinin sadece bu ... için imzalanmış olduğunu, ancak vekaletnamenin süresiz olarak ve her türlü hukuki işlemin takibi için tanzim edildiği, sözleşmenin konusuz kalması ve süresiz verilen vekaletnamenin bertarafı gerektiğinden davacıya azilname gönderildiğini, sözleşmede yer alan ücrete ilişkin düzenleme muayyen olmadığından sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında 11.09.2013 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi bulunduğu, ... 1.Vergi Mahkemesinin 25.06.2015 tarih ve 2014/787 E. 2015/507 K.sayılı ilamında, 6736 sayılı kanun gereği yapılandırma işlemi ile tarhiyatın tamamen terkin edilmesi sonucu 3.349.583,00 TL'nin %20'si yapılandırılıp, vergi ziyaı cezası ile gecikme faizinden vazgeçildiği, bu haliyle sulh olunan miktarın 5.024.374,55 TL olduğunun kabulü gerektiği, davalı tarafın 6736 sayılı kanun kapsamında %30 oranında davalı tarafa menfaat sağlandığı ve davalı menfaati üzerinden, uzman bilirkişi heyetince 01.10.2018 ibraz tarihli raporun 7.3 bendine göre yapılan hesaplama gereğince davacının 35.170,21 TL vekalet alacağı bulunduğunun hesaplandığı, dava dilekçesinde alacağa

dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 35.170,21 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 35.170,21 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, müvekkili avukatın sarf ettiği emek ve mesai sonucunda ... 1. Vergi Mahkemesinde görülen davayı müvekkili lehine sonuçlandırdığını, bu karar nedeni ile vergi uzlaşma görüşmeleri sırasında vergi aslının %80'inin faizinin ve gecikme zammı ile vergi cezalarının tahsilinden vazgeçildiğini, müvekkilinin sözleşme gereğince muaccel hale gelen dava değerinin %3,5'u oranına tekabül eden bedeli noter ihtarnamesi ile talep ettiğini, ancak bu bedelin ödenmediğini, ilk derece mahkemesince müvekkili avukatın emek ve mesaisi gözetilmeksizin hiçbir somut gerekçe gösterilmeden müvekkili avukatın azledilmesi karşısında kötü niyetli azilnamenin gözetilmeden sulh nedeni ile vergi yapılandırmasına ilişkin yasal düzenlemenin davalı şirkete sağladığı hukuki menfaatin dava konusunun %30'u olduğu gerekçesi ile hak kazanılan vekalet ücretinin 35.107,21 TL olduğuna karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, azlin haklı ya da haksız olup olmadığının tartışılmadığını, müvekkilinin hak kazandığı vekalet ücretinin sulh olunan miktara göre hesaplanmasının doğru olmadığını, Yargıtay içtihatlarına göre yanlar arasındaki yazılı sözleşmenin esas alınması gerektiğini, müvekkili avukatın takip ettiği dava dosyasındaki değere göre, dava değeri olan 3.349.583,00 TL tutarında stopaj vergi aslı ile 5.024.374,55 TL tutarında vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi toplamı meblağ üzerinden vekalet ücretinin hesaplanmasının zorunlu olduğunu, kararın hatalı olduğunu belirterek istinaf taleplerinin kabulü ile kararın ortadan kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.