muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/585, Karar No: 2017/1883, Tarih: 20.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/585 E.  ,  2017/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.01.2014 gün ve 2012/566 E.- 2014/15 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 13.05.2015 gün ve 2014/16935 E.- 2015/15259 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 23.01.2014 tarihli ve 2015/242 Esas ile 2015/456 Karar nolu ilamında direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 20.12.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7462, Karar No: 2013/1316, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7462 E.  ,  2013/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2010 gün ve 2010/169 Esas, 2010/199 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.08.2011 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4923, Karar No: 2015/13637, Tarih: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4923 E.  ,  2015/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KİRAZ ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/65-2014/235

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; davalının eve gelmediğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek; kendisi ve ortak çocuk Mehmet için 300.00'er TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile; davacı ile ortak çocukları olan Mehmet'in kendisini dövdüğünü, davacının ise evden kovduğunu bildirerek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; TMK'nın 197.maddesinde "Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir.

Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır". Yine, TMK'nın 327.maddesinin 1.fıkrasında; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır". Aynı kanunun 328/1.maddesinde "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder". 329/1.maddesinde de "Küçüğe fiilen bakan ana veya baba diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir" hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, taraflar ayrı yaşamakta, ortak çocuk Mehmet, davacı kadın yanında kalmaktadır. Davacı ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamasa dahi yanında bulunan ortak çocuk için nafaka talep edebilir. Davalı, ortak çocuk Mehmet'in kendisini dövdüğünü iddia etse de görgüye dayalı tanık beyanı bulunmamaktadır.

Somut olayda, taraflar ayrı yaşamakta, ortak çocuk Mehmet, davacı kadın yanında kalmaktadır. Davacı ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamasa dahi yanında bulunan ortak çocuk için nafaka talep edebilir. Davalı, ortak çocuk Mehmet'in kendisini dövdüğünü iddia etse de görgüye dayalı tanık beyanı bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda anılan TMK'nın ilgili maddeleri çerçevesinde davacı kadın yanında kalan ortak çocuk yararına tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile ortak çocuğun ihtiyaçları da gözönünde bulundurularak TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken ortak çocuk yönünden de davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28760, Karar No: 2016/9646, Tarih: 18.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28760 E.  ,  2016/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda " suçun işleniş şekli,suç konusunun önem ve değeri sanığın güttüğü amaç ve saik, meydana gelen sonuç" nazara alınarak hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20064, Karar No: 2016/739, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20064 E.  ,  2016/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/813-2014/49

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14509, Karar No: 2022/618, Tarih: 19.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14509 E.  ,  2022/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 11/03/2018 ve 22/06/2018 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2018 tarihli ve 2018/23066 soruşturma, 2018/3292 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın 08/11/2018 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 27/12/2018 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin uyarılmasına rağmen yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden dosyanın kapatılmasına karar verildiği ve 09/12/2019 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2020 tarihli ve 2018/23066 soruşturma, 2020/944 esas, 2020/750 sayılı iddianamesi ile Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararı ile 01/11/2019 tarihinde yapılan uyarı tebligatının usulsüz olduğu, bu nedenle ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına, denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın 29/01/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31/10/2018 tarihli ve 2018/23066 soruşturma, 2018/3292 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması nedeniyle açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonunda, uyarı tebliğinin usulüne uygun olmadığından bahisle kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle kamu davasının durmasına, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için dosyanın bir suretinin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, 29/01/2019 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 08/10/2019 tarihinde grup çalışması programına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 15/10/2019 tarihli ve 2019/24222 sayılı uyarı müzekkeresinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince "Muhatap tevziat saatlerinde adresi kapalı olduğundan evrak Kale mahalle muhtarı Derviş Çataltepe'ye tebliğ edilerek ...ihbar...kapısına yapıştırıldı, D7 daire karşı komşusuna haber verildi. İmza vermekten imtina etti" şeklindeki kayıt ile evrak muhtara bırakılmak suretiyle 01/11/2019 günü tebliğ işleminin tamamlandığının anlaşıldığı,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 05/10/2020 tarihli ve 2020/4029 esas, 2020/4899 karar sayılı ilâmında "...Soruşturma aşamasında verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak “adreste kimse bulunmadığı” ve “komşusu isim ve imzadan imtina etmiştir” şerhi düşülerek, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre muhtara tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinden, tebliğin usulsüz olduğu yönündeki bozma nedeni yerinde görülmemişse de..." şeklinde açıklamaya yer verildiği nazara alındığında; somut dosya kapsamında yer alan, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 15/10/2019 tarihli uyarı müzekkeresinin tebliğinin usulüne uygun olduğu, şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl etmesi sebebiyle de denetim yükümlülüğüne uymamada ısrar ettiği cihetle, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 11/03/2018 ve 22/06/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31/10/2018 tarihli ve 2018/23066 soruşturma, 2018/3292 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini takiben, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2020 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2021 tarihli ve 2020/171 esas, 2021/112 sayılı kararı ile, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle durma kararı verildiği, anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, 29/01/2019 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 08/10/2019 tarihinde grup çalışması programına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 15/10/2019 tarihli ve 2019/24222 sayılı uyarı müzekkeresinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince "Muhatap tevziat saatlerinde adresi kapalı olduğundan evrak Kale mahalle muhtarı Derviş Çataltepe'ye tebliğ edilerek ...ihbar...kapısına yapıştırıldı, D7 daire karşı komşusuna haber verildi. İmza vermekten imtina etti" şeklindeki kayıt ile evrak muhtara bırakılmak suretiyle 01/11/2019 günü tebliğ işleminin tamamlandığının anlaşıldığı, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 15/10/2019 tarihli uyarı müzekkeresinin tebliğinin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemenin tebligatın usulsüz olduğuna ilişkin değerlendirmesi yerinde değil ise de;