muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/136, Karar No: 2013/14413, Tarih: 12.09.2013

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14059, Karar No: 2017/3149, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14059 E.  ,  2017/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23609, Karar No: 2016/18507, Tarih: 25.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/23609 E.  ,  2016/18507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini , asıl fesih sebebinin sendikal faaliyetlerde bulunması olduğunu ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine ayrıca davalı aleyhine sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiş ayrıca feshin sendikal nedenle gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile de sendikal tazminat talebi reddedilmiştir.

Karar, süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiş ve yapılan inceleme neticesinde Dairemizce bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, mahkemenin feshin geçerli nedene dayanmadığına dair gerekçesinin yerinde olduğu ancak Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/399 Esas sayılı dosyasında davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal hakkın engellenmesi suçundan kamu davası açıldığı bu davanın sonucunun araştırılıp kesinleşmesi ile birlikte bir değerlendirmede bulunarak karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda feshin sendikal nedene dayandığı kabul edilerek davalı aleyhine sendikal tazminata hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulduğu halde kararda belirtilen ceza davasının kesinleşmesi beklenmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Bozma ilamında belirtilen ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve daha sonra dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile söz konusu karar bir değerlendirmeye tabi tutularak feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/714, Karar No: 2018/289, Tarih: 18.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/714 E.  ,  2018/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, aylık maaş ek göstergeler ve yan ödeme tazminatlarının ödenmesine rağmen emekli aylığına yansıtılmadığını, yansıtılarak emekli aylığının yeniden hesaplanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2390, Karar No: 2014/11964, Tarih: 31.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2390 E.  ,  2014/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda mağdure “...'nun Emniyette vermiş olduğu ifadesinde sanıkların kendisini fuhuş amaçlı olarak çalıştırdıkları yönünde beyanda bulunduğu” şeklindeki ibareye yer verildiği, ancak mağdurenin kollukça alınan ifadesinin dosya içinde bulunmadığı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kayıtlarının incelenmesinde aynı suçtan yargılanan ...hakkında Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/410 Esas, 2013/55 Karar sayılı dosyanın 14/2013-257451 sayılı tebliğname no ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunduğunun görüldüğü, gerekçeli kararda bahsi geçen mağdureye ait kolluk ifade tutanağının bu dosya içinde olup olmadığının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından sorulduğu, 24.10.2014 tarihli cevabi yazı içeriğine göre söz konusu ifade tutanağının bu dosyada da yer almadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesine esas olmak üzere, sözü edilen belge aslı veya onaylı suretinin eklenip iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17023, Karar No: 2017/6018, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17023 E.  ,  2017/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında çekişmeli ... ili, ... ilçesi ... mahallesi 183 ada 22 parsel, 694,28 m² yüzölçümüyle ve arsa vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ...; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve çalılık taşlık durumda olduğu iddasıyla, davalı adına yapılan tespitin iptali ile ... adına tespit ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli 183 ada 22 sayılı parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 yılında tapulama çalışması yapılmış ve davalı parsel tapulama dışı bırakılmıştır. 1988 yılında ise 6831 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu ve aynı kanunun 2/B maddesi uygulama çalışmaları yapılmış ve davalı parsel ... sınırları dışında bırakılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16175, Karar No: 2016/3314, Tarih: 15.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16175 E.  ,  2016/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ... .... İş ve ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş akdine aykırılık nedeni ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

... ... .... İş Mahkemesince, uyuşmazlığın haksız rekabetten kaynakandığı ve rekabet yasağını inceleme görevinin ise asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince ise, davanın, iş akdinin devam ettiği döneme ilişkin ve iş akdine aykırılık nedenine dayalı olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun ...2. maddesinde “Bu Kanun, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre, bir davanın iş mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekilinin, davalılardan ...'ın davacıya ait işyerinde müdür olarak çalıştığı, çalıştığı dönemde davalı diğer işçileri ayartmak suretiyle davacı aleyhine, davalı şirket lehine hareket etmek suretiyle davacı şirketi zarara uğrattıkları, iş akitlerinin sona ermesinden sonra da davalı şirket nezdinde çalışmaya başladıklarını ileri sürerek iş akdine aykırılık dolayısıyla meydana gelen zararlarının tespiti ve tazmini istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, iş akdinin devamı sırasında meydana gelen zararlandırıcı olaylara dayandırılması sonucunda, iş akdine aykırılıktan kaynaklandığı ve İş Kanunu kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, davanın yukarıda belirtilen niteliği gereğine iş mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri gereğince ... ... .... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/73, Karar No: 2021/3859, Tarih: 13.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/73 E.  ,  2021/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinden verilen 24.09.2020 gün ve 1487-982 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince; davacının istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, hükmün gerekçe ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek, davanın reddi ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, bu karar davalılar vekili tarafından ve adli yardım talepli olarak davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nın 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki, hükmü temyiz eden davacılar temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumlarına ilişkin belgeleri sunmuş değildir.

Hal böyle olunca, adli yardım talebinde bulunan davacıların muhtar ve ihtiyar heyetinin tamamının imzasını taşıyan, gelir durumlarını, ve nasıl geçindiklerini gösteren araştırmaya dayalı fakirlik ilmuhaberi, varsa ödeme güçlüğü içinde olduklarına dair diğer belgeleri dosyaya ibraz etmelerinin istenilmesi, ibraz edildiği takdirde evraka eklenilmesi,

Öte yandan; davacılar vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin davalılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmakla; davalılar vekiline, davacılar vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat parçasının evraka eklenilmesine,

Geri çevirmeye konu hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13456, Karar No: 2018/2166, Tarih: 20.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/13456 E.  ,  2018/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu ... ... Mahallesi 1896 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre dava konusu taşınmazın 15.02.2010 tarihli 1/1000 ölçekli imar planında uygulama,imar planında kısmen park kısmen yol alanında kalmakta olup, 21.07.2014 tarih 1/1500 ölçekli nazım imar planında dere işleme bandında kaldığı, davacı idarenin 04.12.2015 tarih 620888 sayılı yazısına göre taşınmazın kamulaştırılması talep edilen kısmın dışında kalan işleme bandı derenin ve atıksu kollektörlerinin işlemesi için gerekli olduğu 30.11.2015 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda da bu bölümün imar durumu şartlarına göre kullanıma uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün imar durumu, yüzölçümü geometrik durumu gözönünde tutularak tamamının bedelinin tesbitine karar verilmesi gerekirken, yalnızca kamulaştırılan bölüm bedelinin tesbitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17441, Karar No: 2018/888, Tarih: 06.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17441 E.  ,  2018/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Red

Sanık hakkında 07.03.2007 tarihli iddianame ile 22.07.2006 tarihli mühür bozma tutanağı esas alınarak dava açıldığı, sanık hakkında aynı yer ile ilgili Bursa asliye ceza mahkemelerinde farklı tutanaklar nedeniyle ayrı davalar da açıldığı, incelemeye konu dosyanın Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1715 Esas ve Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/873 Esas sayılı davalarının mükerrer olduğu kabul edilerek reddine kararı verildiği anlaşılmakla; her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı; aynı tutanak için birden fazla dava açılması durumunda davaların mükerrer kabul edilebileceği, ancak zincirleme suçu oluşturan eylemler nedeniyle teselsülü oluşturan bir eylem hakkında mükerrer olması nedeniyle davanın reddi veya farklı bir karar verilmesi, zinciri oluşturan diğer suçların varlığını ortadan kaldırmayacağı; ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 gün ve 2014/847 E. 2016/128 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere, suçların zincirleme biçimde işlendiğinin tespit edilmesi ve mühür bozma tutanaklarından biri ya da birkaçı bakımından mahkumiyet hükmü verilmiş ise, eldeki diğer tutanak için zincirleme suç hükümleri uygulanarak, diğer tutanaklar bakımından açılan davalarda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle hüküm verilmesi gerekeceği, şayet diğer davalarda zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulandığı tespit edilmiş ise zinciri oluşturan eldeki tutanak bakımından, zincirleme suç hükümleri uygulanırken artırım oranının daha da yükseltilerek uygulanması ve sonrasında önceki hükmün mahsubu ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekeceği cihetle; somut olayda 22.07.2006 tarihli tutanak nedeniyle açılan davada, temyiz konusu dava ile Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1715 Esas ve Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/873 Esas sayılı davalardaki esas olan tutanakların zincirleme şekilde işlenmiş mühür bozma suçunu oluşturduğu, ancak temyiz konusu davanın mükerrer olmadığı Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/816 esas sayılı davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine kararı verilmiş ise de, incelemeye konu dava bakımından ceza verilmesine engel teşkil etmeyeceği ve bu davaya konu tutanakların iddianame tarihlerine kadar bütün halinde zincirleme olarak işlenmiş mühür bozma suçunu oluşturacağı dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4562, Karar No: 2013/4261, Tarih: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4562 E.  ,  2013/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 tarih ve 2010/27-2011/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu şirket ile davalı ... Belediyesi arasında imzalanan sözleşme uyarınca 20.000 M2 inşaat alanlı kapalı otopark ve pazaryerinin mimari projesinin müvekkilince hazırlandığını, sözleşme konusu işlerin süresinde bitirilerek davalıya teslim edildiğini, projenin yapımı sırasında davalı belediyenin projeye yeni fonksiyonlar ekleyerek inşaat alanını 20.000 m2'den 30.850 M2'ye çıkardığını ve ayrıca inşaatın sınıfının 3B'den 4A'ya çıkarılmasını istediğini, müvekkilinin bu hususlara bağlı olarak gerekli fiyat artışının imza altına alınmasını ve ödemesinin yapılmasını talep ettiğini, ancak davalı belediyenin daha sonra inşaatın teknik uygulama sorumluluğunu başka bir kişiye verdiğini, bunun sonucunda projeye aykırı imalat ve değişiklikler yapıldığını, izinsiz ve haksız değişiklikten dolayı müvekkilinin manevi haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin eserinin bütünlük ve özgünlüğünün bozulduğunu ileri sürerek, projeye aykırı olarak imal edilen değişiklikler ile özelliği bozulan eserin projeye uygun hale getirilmesini, müvekkilinin isminin eserin uygun bir yerine yazılmasını ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, proje üzerinde daha sonra yapılan değişikliklerin teknik ve yönetsel ihtiyaçlardan kaynaklanan, estetik görünümü değiştirmeyen, eserin bütünlüğünü bozmayan ve kullanım amacı bakımından zorunlu olan değişiklikler olduğunu, bu işlemler için eser sahibinin iznine gerek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.