muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10500, Karar No: 2018/4756, Tarih: 21.05.2018

3-Kabule göre de;

a)Her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilerek, sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, tüm eylemlerin tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b)08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-1. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği; anılan “Yasal Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri, Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun, 2008 takvim yılında başka defterlere son kayıt tarihi olan 15.12.2008 tarihinde işlenmiş olması karşısında, sonradan yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-1. maddesinde öngörülen 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının sanık lehine bulunduğu, somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabulün bulunmaması da dikkate alındığında; lehe olan temel cezanın alt sınırının “1 yıl” hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde “18 ay” üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK‘nın 62. maddesine göre, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri konusunda mahkemede oluşan kanaate göre takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

d)Adli Emanetin 2009/336 sırasında kayıtlı defterlerin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

e)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

f)Sarf edilen yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9127, Karar No: 2025/3240, Tarih: 19.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/9127 E.  ,  2025/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Re'sen göz önüne alınacak nedenlere,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6234, Karar No: 2012/12871, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6234 E.  ,  2012/12871 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme suçundan ise mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2008 gün ve 2004/243 Esas, 2008/5 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan mağdurenin 15.03.2005 tarihli talimat mahkemesindeki duruşmada 17 yaşı içerisinde olup, sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdurenin zorunlu vekilinin talebine istinaden 29.11.2007 tarihli celsede verilen katılma kararı hükümsüz olup, sanık hakkında açılan kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz ... vermeyeceğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ırza geçme suçundan kurulan hükmün ONANMASINA, 11.12.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

...

.../...

-2-

KARŞI OY:

15 yaşından küçük mağdure ...,... adlı kişi ile karı koca hayatı yaşarken kavga etmeleri neticesi olayın karakola intikal ettiği, tahkikat sırasında mağdurenin ... 'dan öncede sanık ... ile 6-7 ay kadar karı koca hayatı yaşadıkları anlaşılması üzerine alınan ifadelerde; mağdure, bu birliktelik esnasında kızlığının sanık ... tarafından bozulduğunu, sanık da mağdurenin kızlığını kendisinin bozduğunu beyan etmiştir. Bu beyanlara dayanılarak kızlığın sanık ... tarafından bozulduğunun kabulü ile 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesindeki mayubiyeti müstelzim hal olarak ceza artırımına gitmiştir.

Ancak kızlığının bozulup bozulmadığı hususu tıbbi bilgi gerektiren teknik bir konudur. Mağdurenin kızlık muayene raporu alınmış, sadece eski yırtıklardan bahsedilmektedir. Adli tıp raporlarından da bilindiği üzere kimi zaman hymen fehvasının fazla olması ve elastiki yapı nedeniyle anatomik bakirelik diye ifade edilen ve kızlık zarının bozulmadığı vakıalara da sıkça rastlanılmaktadır. Mağdure sanıktan ayrıldıktan sonra ... adlı bir kişi ile de karı koca hayatı yaşamış olup, kızlık zarı bozulmasına kesin neden olan doğum yapıp yapmadığı da bilinmemektedir. Tıbbı muayene ile tespit edilebilecek bir hususta sadece beyanlara dayanılarak sanık aleyhine uygulama yapılması isabetli değildir. Bu nedenlerle, 765 sayılı TCK.nın 418/2. maddesi uyarınca ceza artırımına giden mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken Dairemiz sayın çoğunluğunun aksi yöndeki onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/6828, Karar No: 2020/5263, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/6828 E.  ,  2020/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hakaret, tehdit suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm açısından yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, katılanlar ..., ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... hakkında tehdit, hakaret suçları ile sanıklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK’nun 106/1-1, 116/1,125/1, 53, 58. maddeleri ile üçer kez ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi talebi karşısında; sanık ... hakkında hüküm kurulmayan sevk maddeleri açısından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1049, Karar No: 2014/13424, Tarih: 08.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/1049 E.  ,  2014/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adlî emanette kayıtlı suç konusu esrar ile Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Laboratuvarı Müdürlüğü'nce bu maddeden alınan tanık numunenin müsaderesi konusunda, Mahkemeden ayrıca karar istenmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19852, Karar No: 2013/13445, Tarih: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19852 E.  ,  2013/13445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında: TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27.01.2009 tarihli duruşmada şikayetçinin sanıkların cezalandırılmalarını talep ederek davaya katılmak istediği ve mahkemece katılmasına karar verildiği, sonraki aşamalarda da şikayetçinin bu iradesini devam ettirdiği anlaşılmakla söz konusu tutanakta "sanıktan şikayetçi değilim" şeklindeki beyanın sehven yazıldığı kabul edilerek tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafi ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 50/4 ile TCK'nun 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

2-Hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. paragrafında yer alan "TCK'nun 50/1-a maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 50/1-a-4. maddesi" ibaresinin yazılması, "her biri" ibaresinin çıkartılarak yerine "605 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK 52/2. maddesi uyarınca bir günü" ibaresinin yazılması, hükmün 3. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca sanığa

verilen adli para cezasının birer ay arayla 16 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7825, Karar No: 2011/10690, Tarih: 22.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7825 E.  ,  2011/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 gün ve 2007/146-2008/355 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/02/2011 gün ve 2009/9247-2011/1622 sayılı kararı aleyhinde davalı Video Tek Prodüksiyon Ltd.Şti. tasfiye memuru vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’ın murisi Behlül Dal’ın Ermeni Terör Örgütü Asala’yı protesto etmek için İstanbul Taksim meydanında kendisini yakan Artin Penik isimli Ermeni asıllı T.C. vatandaşı ile ölmeden çok kısa bir süre önce hastanede yaptığı röportajı videoya kaydettiğini, yapılan bir röportajın çok önemli bir tarihi belgesel niteliği taşıdığını, belirtilen belgesel eserin sahibi ajans tarafından filmin bir kopyasının Kültür Bakanlığı’na sadece kültürel amaçlı kullanılmak amacı ile tevdi edildiğini, davalı Videotek Ltd.Şti’nin adı geçen belgesel filmi bilinmeyen bu şekilde ele geçirerek Ermeni sorununa ilişkin bir filmde davacı eser sahiplerinden izin almadan ve isimleri yazılmadan kullandığını, belgeselin 08.05.2003 tarihinde TRT’de yapılan 6 bölümlük bir programda da izinsiz gösterildiğini ileri sürerek, davalının izinsiz kullanımı nedeniyle FSEK'nun 14, 15 ve 16. maddelerindeki manevi ve 21, 22, 23, 24 ve 25. maddelerindeki mali hakların ihlali nedeniyle FSEK'nun 68. maddesi gereğince şimdilik 15.000.-TL mali haklar tazminatı ile, FSEK'nun 70/1. maddesi gereğince 10.000.-TL manevi haklar tazminatının davalılardan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Videotek Pro. Film. Rek. San. Ltd. Şti. vekili, müvekkili tarafından TRT’de gösterilmek üzere hazırlanan 6 bölümlük filmin belgesel film olduğunu, davacı tarafın “olağanüstü ve mucizevi bir çekim” olarak tanımladığı görüntülerin televizyon haberlerinde defalarca yer aldığını ve eser olarak nitelendirilemeyeceğini, davacı tarafından Kültür Bakanlığı’na satılan filmin Kültür Bakanlığı’nın talimatları doğrultusunda hareket eden TRT’den edinen müvekkilinin davacıların mali ve manevi haklarına karşı bir ihlali olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TRT vekili, TRT’de yayınlanan “Sarı Gelin-Ermeni Sorununun İç Yüzü” adlı belgesel filmin Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’nin yazısıyla TRT’ye iletildikten sonra 08.05.2003–12.06.2003 tarihleri arasında yayınlanmış olup, bantların Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’ne iade edileceğini, yayın karşılığı diğer davalıya bir bedel ödenmediğini, davacının mali ve manevi haklarına tecavüz olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı TRT vekili, TRT’de yayınlanan “Sarı Gelin-Ermeni Sorununun İç Yüzü” adlı belgesel filmin Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’nin yazısıyla TRT’ye iletildikten sonra 08.05.2003–12.06.2003 tarihleri arasında yayınlanmış olup, bantların Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği’ne iade edileceğini, yayın karşılığı diğer davalıya bir bedel ödenmediğini, davacının mali ve manevi haklarına tecavüz olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı As Ajans Ltd. Şti. yararına FSEK'nun 68. maddesi uyarınca belirlenen 24.000 YTL telif tazminatından şimdilik talep edilen 15.000 YTL'nın, davacı ... yarına FSEK'nun 16/3 ve 19/2. madde ve fıkraları uyarınca takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı Video Tek Prodüksiyon Ltd.Şti. tasfiye memuru karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Video Tek Prodüksiyon Ltd.Şti. tasfiye memuru vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Video Tek Prodüksiyon Ltd.Şti. tasfiye memuru vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14363, Karar No: 2022/21988, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14363 E.  ,  2022/21988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.12.2018 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.05.2019 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti yanında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte yolda yürürken karşılaştıkları katılandan, görüşme yapmak için cep telefonunu isteyip konuşur gibi yaparak uzaklaşmaları şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 5 ay 21 günlük durma süresi de eklendiğinde) 12.10.2010 olan suç tarihinden, 18.02.2021 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7568, Karar No: 2015/2288, Tarih: 27.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7568 E.  ,  2015/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan.... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde sayaç okuma işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının işvereni olmadığını kendi bünyesinde çalışmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Karel, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davalıların iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fazla çalışma yapılıp yapılmadığının ispatı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı fazla çalışma hususunda iki tanık dinletmiştir. Tanıklardan birisi kış döneminde çalışmanın akşam 17.00'den önce bitirildiğini, yaz döneminde ise akşam 19.30 kadar çalışıldığını beyan etmiştir. Diğer tanık ise kışın 19.30, yazın ise 20.30 kadar çalışıldığını belirtmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ikinci tanık beyanı nazara alınarak haftalık ortalama 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının sayaç okuma işçisi olarak çalıştığı nazara alındığında ilk tanık beyanlarının işin niteliğine ve hayatın olağan akışına uygun olduğu ortadadır. Bu durumda davacının kış döneminde 45 saati aşan bir çalışması söz konusu değildir. Yaz döneminde ise 9-19.30 arası 1 saat ara dinlenme ile günde 9,5 saat, haftada ise 57 saat çalıştığı ve 12 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yaz dönemi için haftalık 12 saat üzerinden davacının fazla çalışma alacağı hesaplatılarak hüküm altına alınmalıdır.

3-Taraflar arasında, fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.