muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31733, Karar No: 2013/25652, Tarih: 20.11.2013

Davalı .... Özel Eğ. Dan. Tıbbi Cihaz İnş. Tur. Gıda Teks. Tem. Nak. San Tic. Ltd. Şti.’nin vekili, müvekkili şirket tarafında alınan ihalelerin hastanelerin asıl işi olan sağlık hizmetine yardımcı hizmet niteliğinde olan işlerle ilgili olduğunu, işbu hizmetlerin hastane bütünü dâhilinde olduğunu, bu nedenle hastanenin asıl işini yapan çalışanlarla asıl işe yardımcı mahiyette bulunan şirket çalışanlarının aynı nitelikte değerlendirilmesi gerektiğini, bu gerekçelerle davalı ...’nın işkolu tespit kararının doğru olduğunu belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara, bilirkişi raporuna dayanılarak; ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde ihale ve hizmet alımı ile ... yapan alt işveren olan, ..... Özel Eğt. Dnş. Tıb. Chz. İnş. Tur. Gıda Teks. Tem. Nak. San. Tic. A.Ş. işçilerinin asıl işveren olan hastaneye ait işyerinde hastalar hakkında bilgisayara veri kaydı girmek, röntgen sevki, randevu ve sevk kağıtları düzenlemek işlerini yaptıkları, bu işçilerin tıbbi sekreterlik, ağız ve diş sağlığı teknikerliği sertifikalarına sahip bulundukları, yaptıkları işçin sağlık işinin ayrılmaz bir parçası olduğu, bu nedenle asıl ... olan sağlık ... koluna girmesi gerektiği, usul vekanuna uygun olarak alınan bilirkişi raporunun da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tespit kapsamındaki ... yerinde yapılan asıl işin genel işler mi yoksa sağlık işleri mi ya da büro ... koluna mı girdiği noktasında toplanmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer ... davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 24 sıra numarasında “Sağlık” ve 28 sıra numarasında ise “Genel işler” ... kollarına yer verilmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Kanun’un 60. maddesi ile atıfta bulunulan ... Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde ... kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli liste 24. sıra numarası sağlık ... koluna ilişkin olup, buna göre sağlık işleri “Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler, doktor muayenehaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzerleri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 28. sıra numarası genel işler ... koluna ilişkin olup, buna göre genel işler “Belediyelerin 24 sıra numaralı sağlık işkoluna giren işleri dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerle bu Tüzükte yer almayan işlerde, Sendikalar Kanununa göre işçi niteliği taşıyanlarca yapılan işler.” şeklinde belirtilmiştir. Son olarak ekli listenin 17 sıra numarasında ise, “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolu düzenlenmiştir. Buna göre bu işkoluna giren işler “Her türlü mali kuruluşlar, ticaret borsaları, ticaret ve sanayi odaları, birlikleri, kooperatifler, kredi esham ve tahvil borsaları, her türlü büro ve benzeri kuruluşlar ile dernekler, noterler, işçi ve işveren kuruluşları, her türlü sınai, tarımsal, kimyasal ve hayvansal maddelerin ve ürünlerin alımı ve satımı, eğitim kurumları, sahne, perde ve benzeri gösteri sanatları, müzik, resim, heykel, dekorasyon, edebiyat ve benzeri güzel sanatlarla ilgili işler” olarak sayılmıştır.

Diğer taraftan dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesine göre, “İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.” denilirken aynı Kanun'un 5. maddesinde ise “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay

içinde kesin olarak karara bağlar.” ifadesine yer verilmiştir. İlgili madde gereğince dava tarihinden sonra yürürlüğe giren işkolları yönetmeliğine göre, “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolu 17 nolu ... kolu, “Genel İşler” işkolu 20 nolu işkolu olarak düzenlenirken “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolu 10. sırada yer almıştır.

içinde kesin olarak karara bağlar.” ifadesine yer verilmiştir. İlgili madde gereğince dava tarihinden sonra yürürlüğe giren işkolları yönetmeliğine göre, “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolu 17 nolu ... kolu, “Genel İşler” işkolu 20 nolu işkolu olarak düzenlenirken “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolu 10. sırada yer almıştır.

Nihayet 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl ... bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Öncelikle alt işverenlerin işyeri ya da işyerleri coğrafi olarak asıl işverenin işyeri içinde yer alsa bile hukuken ayrı işyeri ya da işyerleri niteliğindedir. Alt işveren, asıl işverenden ayrı olarak işveren sıfatına sahiptir. Alt işveren işyeri ya da işyerleri için yapılacak işkolu tespitinin asıl işverenin işyeri ya da işyerlerinden bağımsız yapılması gerektiği açıktır. Ancak dava dışı Sağlık Bakanlığı ile davalı şirket arasında muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olduğu yönündeki iddianın değerlendirilmesi gereklidir. Şayet hizmet alım sözleşmelerinin tamamen muvazaalı olduğu, hizmet teminine yönelik olduğu tespit edilirse davalı şirket alt işveren sıfatına sahip olamayacağı gibi, hizmet alım sözleşmeleri kapsamında işçilerin çalıştıkları işyeri ya da işyerleri de davalı şirkete ait olamayacaktır.

Somut olayda mahkemece hukukçu bilirkişilerce yapılan muvazaa tespitine itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişice hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamenin “Bilgi İşlem Elemanları” başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrasında, çalışma saatlerinin merkez idare tarafından belirleneceği, aynı maddenin 2. fıkrasında çalıştırılan bilgisayar veri giriş elemanının hangi sayıda, hangi bölümde çalışacağının merkez idare tarafından belirleneceği, “Yüklenicinin Yükümlülükleri” başlıklı 5. maddenin 1. fıkrasında, merkez idaresi tarafından ihtiyaç hâlinde eğitim programları ile görev tanımlarında mevzuata ve yazılı kurallara aykırı olmamak üzere farklılaştırmaya gidilebileceği ve bu hususlarda yüklenicinin değişiklikle ilgili herhangi bir itiraz hakkının bulunmadığı düzenlemeleri dikkate alınarak ve alt işveren işçilerinin genel olarak “tıbbî sekreterlik” ve Sağlık Bakanlığı tarafından verilen “ağız ve diş sağlığı teknikerliği” sertifikalarıyla donatıldıkları gözetilerek işçilerin yaptıkları somut işin hastalar hakkında bilgisayara veri kaydı girmek, röntgen sevki, randevu ve sevk kâğıtları düzenlemek olduğu gerekçesiyle alt işveren ile asıl işveren ilişkisi muvazaalı kabul edilmiştir. Bilirkişice yapılan bu tespit muvazaanın kabulü için yeterli görülmemiştir. Özellikle asıl işverene kanun gereği yüklenen yükümlülükler dikkate alındığında işyeriyle ilgili bir kısım işveren yetkilerinin kullanılması muvazaanın varlığını göstermez. Yine yapılan işin hastaneyle ilgili olması sebebiyle tercihen sağlık işleriyle ilgili formasyona sahip olanların alt işveren işçisi olarak işe alınmaları tek başına muvazaanın dayanağı olamaz. Öte yandan işyerinde keşif yapıldığı ifade edilse de, hakimin görgü ve tespitlerinin ya da bilirkişilerin maddi bulgularının neler olduğu anlaşılamamaktadır. Çalışanlarla mülakat yapıldığının belirtilmesi ya da keşifte neler olduğu açıklanmayan tespitlere dayanılması yeterli değildir. Ayrıca davalı şirketin tespit kapsamındaki diğer işyerlerine ilişkin devam eden dava dosyalarının aslının ya da onaylı bir örneğinin dosya kapsamında yer almadığı görülmektedir. Evleviyetle bu eksiklik giderilmelidir.

Muvazaa konusu değerlendirilirken uyuşmazlık konusu işkollarında yapılan işler bakımından uzman bilirkişilerle işyerinde keşif yapılmalı ve bilirkişilerden rapor alınmalıdır. Sadece hukukçu bilirkişilerden rapor alınarak sonuca gidilmesi de doğru olmamıştır. Bu kapsamda davalı şirketin işçilerinin hangi işleri yaptıkları net bir şekilde ortaya konulmalıdır. Yine asıl işverenin kendi işçilerinin bu işlerde çalışıp çalışmadıkları netleştirilmelidir. Hangi işveren yetkilerinin kim tarafından kullanıldığı da somutlaştırılmalıdır. Bütün bunlar yapıldıktan sonra ulaşılan sonuca göre karar verilmelidir Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2-Diğer taraftan dava ... kolu tespitine itiraz davası olup, tespiti yapılan ... kolunda yer alan sendikaların ve işverenin, dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve muvazaa iddiası sebebiyle asıl işveren olan Sağlık Bakanlığı’nın davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Bunun yapılmayarak davanın sadece bakanlığa, işverene ve sağlık işkolunda yer alan Sağlık ... Sendikasına karşı görülmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16915, Karar No: 2009/7681, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16915 E.  ,  2009/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı iş verenin tüm davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacıların miras bırakanı sigortalı Mehmet Erdem’in öldüğü iş kazasında sigortalının % 45, davalı işverenin % 55 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı baba... ...ve anne ... yararına ayrı ayrı 10.000.00'er TL, eş ... yararına 20.000.00 TL ,çocuklar...,... ve ... yararına ayrı ayrı 10.000.00'er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken anne ve baba ve çocuklar yararına 5.000.00’er TL davacı eş yararına 10.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Maddi tazminat isteği ile ilgili dava atiye terk edildiğinden bu alacakla ilgili olarak hüküm kurulmasına yer olmadığına,

2-Davacılar baba ..., anne ... ve eş...’in manevi tazminat isteminin kısmen kabulu ile baba... ve anne Fatma için ayrı ayrı 10.000.00'er TL,eş ... için 20.000.00 TL davacı çocuklar..., ... ve ... için ayrı ayrı 10.000.00-TL manevi tazminatın 10.08.2005 ölüm tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

3-Alınması gereken 3.780.00-TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin ödenen 972.00 TL harcın mahsubu ile kalan 2.808.00-TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacılar tarafından peşin yatırılan 11.20 YTL başvurma harcı ve 972.00 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

5-Davacı tarafça yapılan toplam 982.00TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 834.70TL nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine,kalan miktarın davacılar üzerinde bırakılmasına,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları üzerinden davacı ... ve ... için ayrı ayrı 1.200.00-TL, davacı ... için 2.300,00-TL davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 1.200,00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

7-Davalı tarafın yaptığı davetiye ve müzekkere giderinden oluşan toplam 11.50.TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre 3.00 TL’nin davacılardan alınarak davalıya verilmesine kalan miktarın davalı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 60.00-TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edelere yükletilmesine, 2.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5851, Karar No: 2009/2290, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5851 E.  ,  2009/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Aleyhine hüküm kurulan, davalı ... ... adına ... adresine T.K’nun 35. maddesine göre, mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebligat usulüne uygun değildir. Adı geçen davalıya, Daire bozma ilamı ve bozmadan sonraki duruşma günü tebligatı ....adresine ve Kerimdede ... adresine bizzat yapılmıştır. Davalı ... ...’ün bozma ilamından sonraki belirtilen bu adreslerine kararın usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi;

Ayrıca, aleyhine hüküm kurulan davalı ... Sigorta A.Ş. adına Av. .... karar tebliğ edilmiş ise de, yapılan bu tebligat da usulüne uygun değildir. Bozma sonrasında Müflis ... Sigorta A.Ş. İflas İdaresi Memuru Av. ... 25.5.2006 tarihli cevap dilekçesinde, davalı ... Sigorta A.Ş. hakkında, Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/396 Esas, 2003/127 Karar sayılı ilamı ile 7.2.2003 tarihinde iflas kararı verilmiş olup, işbu kararın 20.3.2003 tarihinde kesinleştiği, İflas İdaresi 2. Alacaklılar toplantısının 4.8.2004 tarihinde yapıldığı, İflas İdare Memurları olarak Av. Sami ..., Av. ... ve Av. ... Ağaç’ın münferiden temsile yetkili oldukları belirtilerek açık adresleri de yazılmıştır.

Bu durumda, Müflis ... Sigorta A.Ş. İflas İdaresine, adları ve açık adresleri cevap dilekçesinde

../...

yazılı olan İflas İdaresi Memurlarından birine kararın usulen tebliği ile temyiz süresi de beklendikten sonra dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10584, Karar No: 2022/5029, Tarih: 24.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/10584 E.  ,  2022/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2021 günlü ve 8 - 2015/325281 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 308/3. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 20.04.2021 günlü ve 2019/19287 Esas, 2021/11615 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarih 2021/69-606 Esas - Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK.nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmakta ise de; 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.24.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/4312, Karar No: 2013/6141, Tarih: 12.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4312 E.  ,  2013/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜDAHİLLER : ... Çiftçi, ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 39/2, 29/1, 62/1, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin maktül ...'ı öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.