muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12888, Karar No: 2023/2872, Tarih: 22.03.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1499 ve 1502 parsel sayılı taşınmazların bozma sonrası alınan ek raporda ile zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesine ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi doğru olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4927, Karar No: 2012/3393, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4927 E.  ,  2012/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın vekaletnameli müdafii olan Av. ... 25/05/2006 gününde yapılan karar duruşmasına gelerek, sanığın müdafiliği görevinden çekildiğini beyan edip duruşma salonundan ayrılmış olması karşısında, hükmün sanık ... yokluğunda verilmiş olması nedeni ile, hükmün sanığa tebliğ edildiği 21.08.2006 gününden sonra 22.08.2006 günü sanık tarafından temyiz dilekçesi verildiğinden, hükmün süresi içerisinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yerel mahkemece sanık ...'ın müştekinin iş yerinin sağlam ve muhkem nitelikteki kepengi ile kepenkte bulunan asma kilitleri levye ile zorlayarak açıp içeri girerek, yazıhane içerisindeki çelik kasayı murç yardımı ile kırarak açıp kasa içerisindeki 42.782 Amerikan Doları, 3000 Alman Markı ile 622.000.000 Türk Lirasını hırsızlamasına ilişkin eylemine dair lehe yasanın belirlenmesi için 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun sanığın eylemine uyan maddeleri uygulanırken, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde belirtildiği şekilde kasa kilidinin taklit anahtar veya diğer bir aletle kilit açmak suretiyle gerçekleştirilmediği, kasanın kırılarak açılmasının sözkonusu olduğundan sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 142/1-b maddesine uyduğu ve 5252 sayılı yasanın 9/3.maddesine göre karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği gözetilmeden sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'n 142/2-d maddesine kapsamında olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de ;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16316, Karar No: 2014/15316, Tarih: 21.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/16316 E.  ,  2014/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan eser sözleşmesi niteliğindeki 4 adet kimyasal tankerin çelik konstrüksiyon yapı iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14435, Karar No: 2015/2646, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14435 E.  ,  2015/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2713, Karar No: 2022/5719, Tarih: 29.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/2713 E.  ,  2022/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29.03.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Demirtaş Köyü, 704 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi, 4490 ada, 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tespit edilen kamulaştırma bedeline 19.04.2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi

Doğru olmadığı gibi,

3) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2091, Karar No: 2021/12004, Tarih: 26.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2091 E.  ,  2021/12004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ...İnş. Taah. San ve Tic. AŞ. vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/406 Esas - 2019/227 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ... ve davalı ...İnş. Taah San. Ve Tic. AŞ. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Taş Yapı İnş. Taah. San. ve Tic. AŞ. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ve davacı ...'nın tavzih isteminin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ... ve davalı Taş Yapı İnş. Taah. San. ve Tic. AŞ. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre tavzih isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin temyiz isteminin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/406 Esas - 2019/227 Karar sayılı ilamın incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Kadıköy İlçesi, Caferağa Mahallesi, 961 ada 38 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsallerin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen 1.894.016,23TL davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

1-Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen 1.894.016,23TL davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendin tamamen çıkartılmasına, yerine (Mahkememizce tespit edilen 2.376.750,00-TL kamulaştırma bedelinin ödenmesine karar verilen 482.733,77 TL'lik kısmına 30.01.2017 tarihinden, 26.06.2019 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılmış olan 1.894.016,23 TL lik kısmına ise 30.01.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) bendinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 10 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare ve davalı ...İnş. Taah. San ve Tic AŞ.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2318, Karar No: 2022/10089, Tarih: 12.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2318 E.  ,  2022/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenlemesi, Kal, Ecrimisil, Temliken Tescil, Tapu İptalİ Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece; dosyasında yargılaması yapılan ve mahkememiz dosyası ile birleştirilen Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/467 Esas, 1980/80 Esas sayılı dosyalarda, Hazine tarafından açılan ecrimisil talepli davanın HMK'nin 150 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, meni müdahale ile ilgili talepleriyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, asli müdahil ...'ın müdahalenin meni ve kal talebinin kabulü ile Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 1973/185 Esas, 1979/49 Karar sayılı ilamı ile Hazine adına tescil edilmiş ve daha sonra ihale yolu ile ... adına kayıt edilen Çatalca İlçesi ... Bucağı ... Köyü Asfalt altında kaim 9.100 m2 yüzölçümlü 36 nolu parsele yönelik davalı ve müdahalede bulunan tüm davalıların yapmış oldukları müdahalenin meni ile üzerindeki tüm yapıların kaline, dosyamız içindeki birleşen ve müdahale ile açılan tüm dava, karşı dava ve davacı...ın davalarının reddine dair kararın davacı Hazine vekili, ..., ..., ..., ... ve ... vekili, asli müdahiller ... ve müşterekleri vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 4.6.2021 tarihli ve 2021/1036 Esas, 2021/3173 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Birleşen davalarda davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5883, Karar No: 2006/8532, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5883 E.  ,  2006/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kimyasal madde sattığını, davalının borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sattığı malların ayıplı olduğunu, müvekkilinin meydana gelen zararın tazmini için aynı mahkemede 2003/519 Esas sayılı dosyada dava açtığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında kimyasal madde satışı konusunda sözleşme bulunduğu, davalının aldığıı malları kullandığı, davacıya malların ayıplı olduğu konusunda herhangi bir beyanda bulunmadığı gibi malları da iade etmediği gerekçesiyle benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, davalının Didim İcra Müdürlüğünün 2003/1155 sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece işlemiş faiz alacağına takipten sonra faiz yürütülecek biçimde hüküm kurulması BK.nun 104/son maddesine aykırılık oluşturup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4964, Karar No: 2017/506, Tarih: 19.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4964 E.  ,  2017/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 52, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 14/02/1996 tarihli kararında, 1945 doğumlu ...'in, 24/01/1995 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı ceza ehliyetinin bulunmayıp, hakkında 765 sayılı TCK'nın 46. maddesinin tatbiki ile şifası tıbben tebeyyün edinceye kadar bir akıl hastanesinde muhafaza ve tedavisinin uygun olduğuna karar verildiğinin, sanığın, 13/12/2006 tarihinde savcı huzurunda verdiği ifadesinde, akıl hastası olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 21/07/2006 suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususu araştırılmaksızın, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ile haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların, Dilekkaya köyü, Anavarza Antik kentinde bulunan bir kayadaki yarığa ellerindeki murcu 4-5 cm derinliğinde saplamak suretiyle kayada kırık meydana getirdikleri, Dairemizin 03/04/2012 tarihli, 2011/7928 Esas, 2012/9008 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda 27/10/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası arkeolog bilirkişi tarafından dosyaya sunulan raporda, kazı yapılan kayanın 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer aldığının, ancak kayanın bizatihi kendisinin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlığı niteliğinde olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, kayadaki mevcut yarığa, murcun 4-5 cm derinliğinde saplanması şeklindeki eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi gereğince tesis edilecek temel cezadan, TCK'nın 35. maddesi kapsamında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile “kültür varlığına zarar verme” suçunun oluştuğu kabulü edilerek aynı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19327, Karar No: 2025/4516, Tarih: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19327 E.  ,  2025/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/927 E., 2023/1191 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 04.03.2023 tarihli ve 2023/927 Esas, 2023/1191 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.