muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5250, Karar No: 2010/5651, Tarih: 25.11.2010

Davacılar, uyuşmazlık konusu taşınmazların miras bırakanları-babaları ...’dan intikal ettiğini açıklayarak, kadastrodan önceki nedene dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davalılar, yakın miras bırakanları 2004 yılında ölen Haydar Kaygusuz’un babası-dedelerinden intikal eden taşınmazların 14.2.1994 tarihli sözleşme ile taksim edildiğini ve nizalı taşınmaz bölümlerinin yakın miras bırakanlarına kaldığını savunmuştur. Miras bırakan ...’un ölüm tarihi itibariyle tereke elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Uyuşmazlık konusu parsellerin taksim edildiği davalılar tarafından savunulduğuna göre, bu hususun yine davalılar tarafından kanıtlanması gerekir. Dava konusu taşınmazlar öncesi itibariyle tapusuz yerlerden olup, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 15/1 maddesi gereğince taksim her türlü delille kanıtlanabilir. Dosya arasında bulunan ve davalıların dayandığı 14.2.1994 tarihli senet başlıklı taksim sözleşmesinde mirasçılardan-davacı ...’nün ismi yazılı olduğu halde imzası bulunmamaktadır. Bu haliyle sözleşmeye katılmadığı anlaşılmaktadır. TMK.nun 676.maddesine göre mirasçılar arasında payların oluşturulması ve fiilen alınması veya aralarında yapacakları paylaşma sözleşmesi mirasçıları bağlar. Ancak böyle bir sözleşmeye bütün mirasçıların birlikte katılmaları gerekir. Davacı ...’nün katılmadığı miras taksim sözleşmesi hükümsüzdür.

Öte yandan; dava dışı Hazine adına tespit edilen 177 ada 67, 68 ve 69 sayılı parsellerin miras bırakanları ...’dan intikal eden yerlerden olduğu iddiasıyla bir kısım mirasçının tespite itirazı üzerine, tescillerine dayanak hüküm dosyası Çorum Kadastro Mahkemesinin 2005/ 19 Esas ve 219 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu 12.10.2005 tarihinde verilen ve yasa yollarından geçerek 13.9.2006 tarihinde kesinleşen hükümle de, tespitlerin iptaline ve tespite itiraz edenlerin miras bırakanı ... terekesinin usule uygun ve geçerli şekilde taksim edildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, tespitine itiraz olunan parsellerin tüm mirasçılar adına tesciline karar verildiği de anlaşılmaktadır. Bu durumda gerek yapılan inceleme, gerekse miras bırakandan kalan dava dışı bir kısım parselin hüküm dosyasında belirlenen olgu karşısında taksim savunmasının kanıtlandığından söz etmek mümkün bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu mahalde yapılan keşif ve dinlenen taraf tanıklarının beyanlarına göre uyuşmazlığa konu 146 ada 18, 21 ve 147 ada 1 sayılı parsellerin tarafların miras bırakanı ...’dan intikal eden yerlerden olduğu ihtilaf konusu değildir. Mahkemece, miras bırakandan kaldığı belirlenen ve usule uygun ve geçerli şekilde taksimi kanıtlanamayan 146 ada 18, 21 ve 147 ada 1 sayılı parsellere ilişkin davanın kabulü ile miras payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hatalı nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki; uyuşmazlık konusu 146 ada 15 parselin gerek kadastro tutanağındaki açıklamalar gerekse davalı tanıklarının bu parselin davalıların yakın miras bırakanı ...tarafından 3. kişiden satın alındığına ilişkin açıklamaları; yine niza konusu 148 ada 1 parselin öncesi itibariyle dip miras bırakan İsmail’e aitken 3.kişiye satıldığı, davalıların yakın miras bırakanı Haydar’ın bilahare satın aldığı hususundaki davalı tanıklarının ifadeleri ile ortak miras bırakandan kaldığı şeklindeki davacı tanıklarının beyanları arasında da çelişki bulunmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, mahallinde yeniden keşif icrasıyla usule uygun şekilde çağrılacak yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından davaya konu 146 ada 15 ve 148 ada 1 sayılı parsellerin öncesi itibariyle kime ait bulunduğu, tarafların ortak miras bırakanlarından intikal eden yerlerden olup olmadığı hususunun sorulup belirlenmesi, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HUMK.nun 265. maddesi gereğince çelişkinin giderilmeye çalışılması ve sonucuna göre niza konusu 146 ada 15 ve 148 ada 1 sayılı parseller bakımından hüküm kurulması gerekir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün buna ilişkin bölümünün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1773, Karar No: 2018/4330, Tarih: 21.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1773 E.  ,  2018/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2273, Karar No: 2020/7655, Tarih: 07.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/2273 E.  ,  2020/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler Kemal Kıvancıgil ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2017 tarihli ve 2017/7674 soruşturma, 2017/591 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/11/2018 tarihli ve 2017/182270 soruşturma, 2018/26369 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2018 tarihli ve 2018/1262 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/05/2020 gün ve 94660652-105-16-5934-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2020 gün ve 2020/44390 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, menfaatin paranın çekildiği anda tamamlanacağı nazara alındığında, somut olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın İstanbul ilinde bulunan Türkiye İş Bankası .... şubesindeki ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2018 tarihli ve 2018/1262 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1054, Karar No: 2019/1335, Tarih: 25.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1054 E.  ,  2019/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Taraflar arasındaki ölümlü iş kazasından kaynaklanan, muris işçinin yakınları tarafından açılan maddi ve manevi tazminat talepli davada Mahkemece 21/10/2015 günü karar verilmiştir.

1-Mahkemenin 19/02/2016 tarihli Ek Kararında, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harçlarını yatırmayan davalılar ... ve ...-... Otomotiv Ltd. Şti. yönünden, Temyiz Taleplerinin Reddi kararı verilmiş, Ek kararın davalılar vekiline tebliğ edilmesine rağmen Ek Karar temyiz edilmemiş ve kesinleşmiştir.

2-Ayrıca davacılar vekili tarafından temyiz harçlarının yatırılmaması nedeniyle Dairemizce 30/10/2017 tarihli Geri Çevirme Kararı verilmiş, Dairemizin kararına uygun yöntem izlenerek Mahkemece eksik temyiz harçlarının ikmali için muhtıra tebliğ edilmiş, eksik harçların ödenmemesi nedeniyle temyiz talebinin reddine dair 17/01/2018 tarihli Ek Karar tesis edilmiş, Ek kararı tebliğ alan davacılar vekili temyiz talebinin reddi kararını temyiz etmemiş ve bu karar da kesinleşmiştir.Böylelikle dosyada geçerli bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu kapsamda, geçerli temyiz talebi bulunmayan dosyanın mahkemesine iadesi yönünde karar verilmiştir.SONUÇ: Usule ve yasaya uygun temyiz talebi bulunmayan dosyanın Mahkemesine İADESİNE, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7802, Karar No: 2024/20751, Tarih: 25.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/7802 E.  ,  2024/20751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/15 E., 2016/75 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.03.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3693, Karar No: 2015/2192, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3693 E.  ,  2015/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6404, Karar No: 2014/10637, Tarih: 10.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6404 E.  ,  2014/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/375, Karar No: 2024/6549, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/375 E.  ,  2024/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/57 Esas, 2023/89 Karar

HÜKÜM : Asıl davada davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi 2021/663 E.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen asıl ve birleşen davada, şirketin müdürü ve ortağının uhdesinde kaldığı iddia edilen alacağın tahsili, karşılık olarak, şirket müdürü ve ortağının şirket için yaptığı iddia edilen alacağın tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda;asıl davada davanın kısmen kabulüne, birleşen Ankara 19. Asliye 2021/663 E sayılı dosyasında derdestlik nedeni ile reddine, karşı davada davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; davalının müvekkili şirkette müdür ve hisse sahibi olduğunu, 14.09.2007 tarihinde Pelka A.Ş.'ye tahakkuk eden 129.000,00 TL KDV iadesini bankadan çektiğini ve 104.000,00 TL'yi uhdesinde bıraktığını, bir kısmını ödediğini, bakiye 39.000,00 TL'yi bugüne dek ödemediğini, bunun yanında, şirkete ait hakkında Ankara Cumhuriyet Başsacılığının 2007/173526 sayılı soruşturma dosyası devam ederken şirkete ait bazı çek ve bonoları yanına aldığını ve şirket kaşesi kullanarak sahte çek düzenlediğini, bu nedenle davacı şirket aleyhine Ankara 6. İcra Müdürlüğünün 2007/10855 sayılı dosyası ile Citibank A.Ş. ye ait 30.365,00 TL'lik çekin icra takibine konulması nedeniyle zarara uğradığını, ayrıca Ankara C. Başsavcılığı'nın 2006/173051 sayılı dosyasında 65.000,00 TL'lik çek bulunduğunu ileri sürerek davalı uhdesinde kalan 39.000,00 TL'nin, Citibank A.Ş.'ye ait 30.365,00 TL tutarındaki çekin icra takibine konulması nedeni ile uğranılan 1.000,00 TL, ayrıca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/173051 E. sayılı soruşturma dosyası içerisinde bulunan 65.000,00 TL'lik çekten kaynaklanan 500 TL'lik zarar olmak üzere toplam 40.500,00 TL maddi zararın 14.09.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili karşı davaya ilişkin dava dilekçesinde; müvekkilinin 9 yıl boyunca davacı şirket ve grup şirketlerinde görev yaptığını, iş akdinin 15.09.2007 tarihi itibariyle sona erdiğini, şahsi kredi kartlarını ve aile birikimlerini karşılık olmaksızın şirket için kullandığını, bu durumun şirket yöneticileri tarafından bilindiğini, bu çerçevede davalıya verilen 28.08.2007 tarihli 11.310 euro tutarındaki çekin ödenmediğini, bu çekin muavin defterlerde iki kere kaydedildiğini, bu çek karşılığında faiz ile birlikte müvekkilinin 30.609,57 TL alacağı bulunduğunu, davalının kendi adına kredi çektiğini ve bunu şirket için kullandığını, bu krediden kaynaklı 3.520,01 TL'nin ödendiğini ve faiziyle birlikte 5.303,48 TL alacağının mevcut olduğunu, davalının ve annesinin kredi kartlarının şirket için kullanıldığını, yapılan bu harcamaların şirkete sunulduğunu ve kayıtlara girdiğini, davanın açıldığı tarih itibari ile davalı şirketten 103.823,24 TL alacağının bulunduğunu, kredi kartı borçlarını ödemek için yeni krediler çektiğini, ödeme güçlüğü içinde olduğunu, sürekli icra tehdidi altında bulunduğunu ileri sürerek 11.310 euro tutarındaki çekin karşılığı olarak 30.609,67 TL'nin Denizbank'tan alınan tüketici kredisi olan 5.303,48 TL ve kredi kartı harcamaları olan 103.823,24 TL olmak üzere 139.736,39 TL alacağının olduğunu ileri sürerek karşılık davada şimdilik 20.000,00 TL 'nin en yüksek mevduat faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.05.2017 tarihlı ıslah dilekçesi ile talebini 145.959,59 TL'ye yükseltmiştir.

3.Davacı vekilinin birleşen 2021/663 E. sayılı davaya yönelik dava dilekçesinde; davalının şirkete ait parayı uhdesine geçirmesinden dolayı uğranılan

39.000,00 TL zarar ile Citibank A.Ş'ye ait 30.365,00 TL tutarındaki çekin icra takibine konu

edilmesi nedeniyle uğranılan 1.000,00 TL zarar ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın

2006/173051 E. sayılı soruşturma dosyası içinde bulunan 65.000,00 TL'lik çekten kaynaklı olarak

uğranılan 500,00 TL zarar için toplam 40.500,00 TL maddi tazminatın davalının çekleri ve parayı

alarak kaçtığı 14.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

edilmesi nedeniyle uğranılan 1.000,00 TL zarar ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın

2006/173051 E. sayılı soruşturma dosyası içinde bulunan 65.000,00 TL'lik çekten kaynaklı olarak

uğranılan 500,00 TL zarar için toplam 40.500,00 TL maddi tazminatın davalının çekleri ve parayı

alarak kaçtığı 14.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde; müvekkilinin 14.09.2007 tarihi itibari ile davacı şirketten 98.333,00 TL alacaklı olduğunu, ceza mahkemesine konu paranın şirket YK başkanının sözlü talimatı üzerine bu alacaklara istinaden ödenmiş bir para olduğunu, şirketin içinde bulunduğu ekonomik darboğaz nedeniyle bu paranın geri ödenmek üzere şirkete iade edildiğini, buna rağmen davacı şirketin müvekkilinin haksız bir yargılama sonucu çek sahteciliği suçu nedeniyle ceza aldığını, davacının iddia ettiği 65.000,00 TL tutarında bir çek olmadığını, müvekkili uhdesinde bulunduğu ileri sürülen tutarın 39.000,00 TL olmadığını 32.625,00 TL olduğunu, aradaki tutarın davacı şirketin borcuna karşılık olarak bir çek alacaklısına elden ödendiğini, işçi alacakları dışındaki alacakların bu dosya üzerinden talep edildiğini, davacı şirketin herhangi bir zarara uğramadığını, 30.625,00 TL tutarındaki çeke ilişkin harcamaların şirket muhasebe kayıtlarında yer aldığını ve bundan dolayı müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili karşı davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davalı karşı davacının dava konusu ettiği alacaklar için Ankara 18. İş Mahkemesi'nin 2007/914 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını ve halen derdest olduğunu, henüz mahkeme tarafından verilmiş ve kesinleşmiş bir kararın söz konusu olmadığını, davalının kredi kartlarına ilişkin çıkardığı bir takım hesap özetlerinde davacı şirket dışında diğer şirketler için yaptığı harcamaları da gösterdiğini, davacı şirketle bağlantısı bulunmayan bu harcamaların kabulünün mümkün olmadığını ve dava kapsamı dışında bulunduğunu, davalının yaptığını iddia ettiği bu harcamaların alacak kalemlerini ve hangi şirketten ne kadar alacağı olduğunun ayrıntılandırılmadığını, müvekkilinden talep edilen rakamın dava dışı ve davacı şirketle bağlantısı olmayan şirketler için yaptığı iddia edilen harcamaların müvekkilinden talep edilmesinin mümkün olmadığını, davalının Denizbank Ankara Şubesinden tüketici kredisi aldığını ve davacı şirkette kullandığını iddia ettiğini, ancak davalının bu krediyi kendisi için aldığını ve kullandığını, finansmanından ve kullanımından kendisinin sorumlu olduğunu, bahsi geçen kredinin davacı şirket için kullandığının ispatının davalıda olduğunu, davacı şirketin davalı ...'a kredi kartı borcu olmadığını ve kabul anlamına gelmemekle birlikte davalının kredi kartı ile yaptığı harcamalar varsa dahi bunların fazlası ile ödendiğini, davalının dosyaya ibraz ettiği belgelerde de bu durumun açıkça görüldüğünü, yine kabul anlamına gelmemekle birlikte davalının kredi kartlarının ödenmesi için verilen parayı kredi kartlarına yatırmayıp kullandı ise oluşan faizin ne kadarının davalının şahsi harcamasından ne kadarının şirket için yapıldığının anlaşılamadığını, davalının sunmuş olduğu borç ve faiz tablosunun bu anlamda kabulünün mümkün bulunmadığını, davalının ibraz ettiği belgelerde belirtilen hususların şirket yetkilisi olduğu dönemde oluşan borçlar olduğunu, bu konularla ilgili tüm borçların davacı şirket tarafından ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı vekili birleşen davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2010/224 E, 2017/228 K. sayılı kararıyla asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2017/996 E, 2018/1036 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2017/996 E, 2018/1036 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.09.2020 tarih, 2018/5842 E, ve 2020/3547 K. sayılı kararıyla asıl davada 6762 sayılı TTK’nın 341'nci maddesi uyarınca anonim şirketlerde yöneticiler hakkında sorumluluk davası açılabilmesi için genel kurulda bu konuda bir karar alınması gerektiği bu itibarla, bu eksikliğin yargılama sırasında tamamlanabileceği gözetilerek, genel kurul tarafından bu yönde bir karar alınması için davacı tarafa mehil ve gerektiğinde kesin mehil verildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi; karşı davada ise; davacının, davalı şirketteki statüsü belirlenerek yönetici ya da icracı müdür olup olmadığı, şirket defterlerinin tutulmasında davacının sorumluluğunun bulunup bulunmadığı eğer şirket defterlerinin tutulması davacının yetki ve sorumluğunda ise, salt kendi sorumluluğunda tutulan şirket ticari defterlerinde alacaklı görünmesinin alacağın varlığının ispatı için yeterli olmayacağı ileri sürülen alacağın varlığı dayanak belgelerle kanıtlanabiliyorsa hüküm altına alınabileceği zira, kayıtların dayanak belgeleri ile desteklenmesi gerektiği, defterlerin davacı denetiminde tutulduğunun tespiti halinde ise, davalı şirketin keşide ettiği çekin de dava konusu olduğu anlaşılmakla, bu çek nedeniyle ... ilişkiye dayalı olarak davacıya ispat hakkı tanınıp, diğer delilleri de gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğine işaretle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar