muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4460, Karar No: 2024/9586, Tarih: 04.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4460 E.  ,  2024/9586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/808 Esas, 2024/325 Karar

DAVA TARİHİ : 16.03.2020

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1482 ada 538 parsel sayılı taşınmazına 04.07.2001 tarihinde onanan 1/1000 ölçekli Revizyon ve İlave Uygulama İmar Planında “Ortaöğretim Tesis Alanında” kaldığını, on dokuz yıl boyunca imar kısıtlaması nedeniyle taşınmazını kullanamadığından taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için Milli Eğitim Bakanlığına karşı kamulaştırmasız el atma sebebiyle açılan davanın yanlış hasma yöneltildiğini, davanın Milli Eğitim Bakanlığına karşı değil, Tekirdağ Büyükşehir ve Süleymanpaşa Belediye Başkanlılarına karşı yöneltilmesi gerektiğini, belediye sınırları içinde arsa ve arazi düzenlemesinde belediyelerin yetkili bulunduğunu, belediye ve mücavir alan dışında ise yetkinin valilikçe kullanıldığını, idarenin bu davada taraf olmasının hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu, haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/98 Esas, 2021/99 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/98 Esas, 2021/99 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2021/850 Esas, 2022/1276 Karar sayılı kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza, mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerini belirleyen usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi taşınmazın imar durumu ve konumuna göre belirlenen bedelin uygun olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın davalı idarenin yetki ve sorumluluk alanında kaldığı ve husumetin doğru yöneltildiği anlaşıldığından, davalı idare vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir; ancak kamulaştırmasız el atma davaları belirsiz alacak davası niteliğinde olduğundan değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, bedelin tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmediğinden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2021/850 Esas, 2022/1276 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, ... Mahallesi 1482 ada 538 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik bulunmamış, ancak; hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü küçük ve eski satış tarihli taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden rapor inandırıcı görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırmasız el atılan arsa niteliğindeki taşınmaza, mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerini belirleyen usul ve uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazın imar durumu ve konumuna göre belirlenen bedelin uygun olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın davalı idarenin yetki ve sorumluluk alanında kaldığı ve husumetin doğru yöneltildiği anlaşıldığından, ülkemizin içinde bulunduğu ekonomik koşullar, yargılamanın geçirdiği safahat dikkate alınarak davanın ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulü ile 669.625,00 TL el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince davacılardan biri yönünden kararın kesin olduğuna dair kararın hatalı olduğunu, Yargıtay bozma ilamına göre geçerli kabul edilmeyen emsalin tekrar esas alınarak bozma ilamına aykırı karar verildiğini, dosyaya sunulan emsallerin dikkate alınmadığını, yasal faize hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen değerin çok yüksek olduğunu, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda değerlendirme yapılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “...Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “...Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü küçük ve eski satış tarihli taşınmaz emsal alınarak değer biçilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulmasına karar verilmiş olup bozma sonrası aynı emsal satış esas alınarak farklı metrekare değeri belirleyen rapora göre hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

4. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ve dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan düzenleme ortaklık payı oranının ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11814, Karar No: 2015/35840, Tarih: 15.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11814 E.  ,  2015/35840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/302644

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2012/944 (E) ve 2013/392 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık H.. Ş..'un vaki temyizinin hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile diğer sanık A.. Ş.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine, müşteki sanık S.. Ş..'un vaki temyizinin hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile diğer sanık A.. Ş.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine, diğer katılan sanık A.. Ş..'in vaki temyizinin ise hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile sanık H.. Ş.. hakkındaki mahkumiyet hükümleri ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme, S.. Ş.. hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1) Sanık S.. Ş.. hakkında katılan A.. Ş..'i kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanık S.. Ş.. ve katılan A.. Ş..'in temyiz itirazları hakkında yapılan incelemede:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık H.. Ş.. hakkında katılan A.. Ş..'e karşı kasten yaralama ve tehdit suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan A.. Ş..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, katılan A.. Ş..'in temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3) Müşteki S.. Ş..'un sanık A.. Ş.. hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Müşteki S.. Ş..'un 28.05.2012 tarihli oturumda sanık hakkında şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesine göre, katılan sıfatı bulunmayan müştekinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

4) Sanık H.. Ş.. hakkında katılan A.. Ş..'e karşı kasten yaralama ve tehdit suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık H.. Ş..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde:

4) Sanık H.. Ş.. hakkında katılan A.. Ş..'e karşı kasten yaralama ve tehdit suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık H.. Ş..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık H.. Ş.. hakkında "yaralama" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan (1.500 TL), "tehdit" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan (500 TL) adli para cezalarının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olmaları nedeniyle sanık H.. Ş..'un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 315. maddesi gereğince reddetmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait 30.06.2013 tarihli Ek Kararında yer alan "CMK'nin 296. maddesi gereğince reddine" ibaresinin çıkartılarak yerine "Sanık H.. Ş.. hakkında "yaralama" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan (1.500 TL), "tehdit" suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan (500 TL) adli para cezalarının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin nitelikte olmaları nedeniyle sanık H.. Ş..'un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 315. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5) Sanıklar H.. Ş.. ve S.. Ş.. hakkında katılan A.. Ş..'e yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar hakkında yapılan temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan A.. Ş..'in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

6) Sanık A.. Ş.. hakkında katılan H.. Ş..'a karşı kasten nitelikli yaralama ve hakaret, tehdit, müşteki Saniye'ye karşı kasten basit şekilde yaralama, mala zarar vermeye teşebbüs ile hakaret suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

6) Sanık A.. Ş.. hakkında katılan H.. Ş..'a karşı kasten nitelikli yaralama ve hakaret, tehdit, müşteki Saniye'ye karşı kasten basit şekilde yaralama, mala zarar vermeye teşebbüs ile hakaret suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

a) Sanık A.. Ş.. ile katılan H.. Ş..'un araçları ile seyir halinde iken yol vermeme meselesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı ve tarafların alınan beyanlarında karşılıklı olarak birbirlerini suçladıklarının anlaşılması, olayın hemen akabinde olay yerine gelen kolluk kuvvetlerince düzenlenen 20.02.2011 tarihli saat 19:00 olan tutanakta olaya ilişkin görgüsü bulunan tanık bulunamadığının tespit edilmesi, sanık A.. Ş..'in olayın hemen akabinde alınan ve aşamalarda da tekrar ettiği soruşturma beyanında katılan H.. Ş..'un kendisine karşı "plakanı aldım, sen devam et seninle sonra görüşeceğiz, siktirgit buradan, eşi olan S.. Ş..'un "serseriyi muhatap alma, hadi git orospu çocuğu" dediğini beyan etmesi, sanık Hamit'in kendisine jopla vurduğunu, sanık Saniye'nin ise kolunu cırmaladığını iddia etmesi ve bu iddianın doktor raporuyla da sabit olması, sanık A.. Ş..'in bu iddialarının aksinin dosya kapsamındaki diğer delillerle ispatlanamaması ve katılan tarafından bildirilen tanık A.. İ..'nın olaydan 18 gün sonra alınan soruşturma beyanı ile kovuşturma aşamasındaki birbiri ile çelişen beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılarak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin kesin olarak tespit edilememesi halinde ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı Kararı da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime imkan verecek şekilde, hangi delile neden itibar edildiği de belirtilerek tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Müşteki S.. Ş..'un 28.05.2012 tarihli duruşma beyanı da gözönüne alınarak sanık hakkında müşteki Saniye ve katılan H.. Ş..'a yönelik hakaret suçları nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçu ile ilgili olarak müşteki S.. Ş..'a ait olduğu anlaşılan araçta olay tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından

yapılan incelemede "aracın sağ ön kapısında bir adet tozlu ayak izi olduğu, herhangi bir çökmenin ya da hasarın olmadığı" tespit edilmiş olması karşısında, tozlu ayak izinin basit bir temizlemeyle giderilmesi mümkün olduğundan suçun maddi unsuru oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık A..A..'in katılan H.. Ş..'a yönelik kasten yaralama eylemi sonucu katılanın yüzünde sabit iz oluştuğu ve katılanda kemik kırığı meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanık A..A..'in katılan H.. Ş..'a yönelik kasten yaralama eylemi sonucu katılanın yüzünde sabit iz oluştuğu ve katılanda kemik kırığı meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ş.. ile katılan H.. Ş..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sanığın mağdur Saniye'ye karşı işlediği suçlar yönünden CMK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılan haklarının saklı tutulması suretiyle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17278, Karar No: 2021/19070, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17278 E.  ,  2021/19070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/07/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01/08/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14010, Karar No: 2014/20986, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14010 E.  ,  2014/20986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2012/146-2014/141

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.