muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30353, Karar No: 2018/21099, Tarih: 04.10.2018

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacakları bakımından; davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, dava şartı yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar hafta tatili ve genel tatil ücret alacağı bakımından da geçerlidir.

Yukarıdaki açıklamalar hafta tatili ve genel tatil ücret alacağı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, Mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, dinlenen davacı tanıklarının işverenle husumetinin bulunduğu anlaşılmakta olup, salt husumetli tanık beyanlarıyla söz konusu çalışmaların kanıtlandığının kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalıdır. Dosya kapsamında, husumetli tanık beyanları haricinde, davacının tatil günlerinde çalıştığını veya fazla mesai yaptığını ispatlamaya elverişli delil bulunmadığı nazara alınarak, söz konusu alacak taleplerinin reddine karar verilmelidir. Bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31410, Karar No: 2016/10800, Tarih: 08.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31410 E.  ,  2016/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin 21/02/2013 günü eve geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini söyleyerek şikayetçi olup, sürekli kullanmadığı evini en son 10 gün önce kontrol ettiğini beyan etmesi, yine haklarında beraat kararı verilen diğer sanıkların ifadeleri ve sanığın da 15/02/2013 tarihinde cezaevine girdiği dikkate alındığında, atılı suçların 11/02/2013 ile 14/02/2013 tarihleri arasında işlendiği anlaşıldığı halde, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/02/2013 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un ''Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri'' başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasında ''tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz'' hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği halde, iki ayrı ilamın birden tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Sanık ...’in Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2007/334 Esas - 2008/6 Karar ve Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2007/846 Esas - 640 Karar sayılı ilamlarıyla mükerrir durumda bulunduğu anlaşılmakla, hükmolunan cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24/01/2008 gün ve 2007/334 Esas - 2008/6 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü nedeniyle mükerrir durumda bulunduğu anlaşılmakla, hükmolunan cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3044, Karar No: 2024/15375, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3044 E.  ,  2024/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/406 E., 2024/112 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın 07.03.2024 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde, kendisine bildirilen borçlarının tamamını ödediğini, Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından tekrar hesaplama yaparak yeniden yapılan borçlandırma işleminden haberdar olmadığını, bildirilmesi halinde ödeme yapmak istediğini beyan etmesi ve sanığın bulunmadığı son celse dosyaya giren Hocapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü

nün 15.12.2023 tarihli "Bilgisayar kayıtlarımızın tetkikinden ödevli ...'ın vadesi geçmiş vergi borçları için, 7440

sayılı kanunun Madde 2 kesinleşen borçlar için internet üzerinden talepte bulunduğu ve buna istinaden

dairemizce 2023050692AOE0000002 sayılı tecil dosyası düzenlendiği anlaşılmıştır. Ödevli yapılandırılan

vergi borçlarının tamamını ödeyerek tecil dosyası sistemden kaldırılmıştır. Ancak ödevlinin tecil dosyasına girmeyen sonradan tahakkuk etmiş bugünkü tarih itibariyle

1.861.800,48 (g. zammı dahil) vergi borcu bulunmaktadır.

sayılı kanunun Madde 2 kesinleşen borçlar için internet üzerinden talepte bulunduğu ve buna istinaden

dairemizce 2023050692AOE0000002 sayılı tecil dosyası düzenlendiği anlaşılmıştır. Ödevli yapılandırılan

vergi borçlarının tamamını ödeyerek tecil dosyası sistemden kaldırılmıştır. Ancak ödevlinin tecil dosyasına girmeyen sonradan tahakkuk etmiş bugünkü tarih itibariyle

1.861.800,48 (g. zammı dahil) vergi borcu bulunmaktadır.

" yönündeki yazısı ile aynı kurumun 27.07.2022 tarihli "Dairemiz 3130413668 (T.C. 22109137364 ) vergi kimlik numaralı mükellefi ... hakkında yapılan mevcut sistem kayıtları ve tarh dosyası tetkikinde yazınız ekinde yer alan iddianameye konu 2013 vergilendirme dönemine ilişkin olarak her hangi bir cezalı tarhiyata rastlanmamış olup, vergi mahkemesinde açılmış bir dava kaydı bulunmamaktadır" yönündeki yazıları ve 04.10.2020 tarihli sanık adına 2013 takvim yılı dönemi için salınan vergi, verginin gecikme faizi ve gecikme zammı ile kesilen vergi ziyaı cezası ve buna isabet eden gecikme zammının yarısına gösterir tabloyu içeren yazıları karşısında; yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi ile gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanık hakkında inceleme konusu 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu nedeniyle tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammı miktarlarının ne kadar olduğu, buna ilişkin sanığa tebligat yapılıp yapılmadığı, sanığın ödemede bulunup bulunmadığının, ilgili yazıda bildirilen 1.861.800,48 TL borcun incelemeye konu 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kaynaklanıp kaynaklanmadığının sorulmasından sonra sanığın 7394 sayılı yasa kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılıp yararlandırılamayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3102, Karar No: 2021/1655, Tarih: 07.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3102 E.  ,  2021/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, tarafların ortak murisleri adına kayıtlı 2 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim, olmadığı taktirde satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar Ali, Ramazan, Kadir ve ..., taşınmazlardaki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini, aksi taktirde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 193 ve 194 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın, aynen taksim mümkün olmadığından, satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazların güncel tapu kayıtlarının incelenmesinde; davacının karar tarihinden sonra taşınmazlardaki payını 17.05.2011 tarihinde bir kısım davalı paydaşlara satış yoluyla devrettiği; daha sonra 2014 yılında taşınmazların bulunduğu mevkide 3402 sayılı Kanunun 22/A maddesi uyarınca yenileme kadastrosu yapıldığı ve dava konusu 193 No'lu parselin 242 ada 180 parsel; 194 No'lu parselin ise 242 ada 180 parsel numarasını alarak bir kısım davalılar adına kayıtlandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının dava konusu taşınmazlardaki payını karar tarihinden sonra satmak suretiyle paydaşlıktan çıkmış olduğu anlaşıldığından, davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9703, Karar No: 2011/17178, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9703 E.  ,  2011/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15311, Karar No: 2012/5378, Tarih: 02.04.2012

**19. Hukuk Dairesi         2011/15311 E.  ,  2012/5378 K.**

* İTIRAZIN İPTALI

* ÇEKIN ZAMANAŞIMINA UĞRAMASI

* YAZILI DELIL BAŞLANGICI

* TÜRK TİCARET KANUNU (6762) Madde 644

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: TAKİP DAYANAĞI ÇEKİN ZAMANAŞIMINA UĞRAMASI NE­DENİYLE KAMBİYO HUKUKUNUN KENDİSİNE SAĞLADIĞI MÜRACAAT HAK­KINI KAYBETMİŞ BULUNAN HAMİL, KEŞİDECİSİYLE ARALARINDAKİ TEMEL İLİŞKİ NEDENİYLE AÇACAĞI DAVASINDA, GENEL HÜKÜMLER ÇERÇEVESİNDE ÇEKE YAZILI DELİL BAŞLANGICI OLARAK DAYANIP, ALACAĞINI HER TÜRLÜ DELİL İLE KANITLAMA OLANAĞINA SAHİPTİR.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya mobilya verdiğini, karşılığında da Ş…bank Y…-B… Şubesine ait, keşidecisi davalı olan 30.07.2008 keşide tarihli 1.750,00 TL bedelli çeki aldığını, çeki gününde bankaya ibraz eden mü­vekkilinin çekin karşılığının olmadığını öğrendiğini, fakat davalının ödeme vaatlerine inanarak ibraz süresi içinde çekin karşılığının olmadığını, çekin arkasına yazdıramadığını, bunun üzerine müvekkil tarafından davalı aleyhine Yenişehir İcra Müdürlüğü’nün 2010/3033 esas sayılı takip dosyası ile ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının borca itiraz ederek takibi durdurduğunu, ancak çekteki imzaya itiraz etmediğini belirterek davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40’tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya duruşma gününü bildirir açıklamalı dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak davalı duruşmalara katılmadığı gibi her­hangi bir yanıt da vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalının çek bedelini ödediğini ispat edemediği, yapılan takiple birlikte davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, ayrıca alacak likit olduğundan %40 oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Takip dayanağı çekin zamanaşımına uğraması nedeniyle kambiyo hu­kukunun kendisine sağladığı müracaat hakkını kaybetmiş bulunan hamil, keşidecisiyle aralarındaki temel ilişki nedeniyle açacağı davasında, genel hükümler çerçevesinde çeke yazılı delil başlangıcı olarak dayanıp, alacağını her türlü delil ile kanıtlama olanağına sahiptir.

Somut olayda davalı davaya cevap vermeyerek iddiayı inkar etmiş sayılacağından mahkemece alacağını temel ilişkiye dayandıran alacaklıya, bu temel ilişkiyi ve alacağını kanıtlaması için olanak tanınması, usulüne uygun taraf delilleri toplandıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Somut olayda davalı davaya cevap vermeyerek iddiayı inkar etmiş sayılacağından mahkemece alacağını temel ilişkiye dayandıran alacaklıya, bu temel ilişkiyi ve alacağını kanıtlaması için olanak tanınması, usulüne uygun taraf delilleri toplandıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), peşin har­cın istek halinde iadesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.