muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11044, Karar No: 2018/3449, Tarih: 10.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11044 E.  ,  2018/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2016 tarih ve 2015/661-2016/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 22/02/2006 tarihinde hisse devir sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca müvekkilinin ... Ağız Sağlığı ve Diş Malzemeleri Ltd. Şti'nin %5 hisse devir karşılığında 75.000,00 TL ödeyeceğini taahhüt ederek ödediğini, ancak hisse devrinin yapılmadığını, davalı hakkında 43.000,00 TL kısım için ... 7.İcra Müdürlüğünün 2014/600 sayılı dosyası ile 32.000,00 TL için de ... 1.İcra Müdürlüğünün 2014/537 sayılı dosyası ile takibe başlandığını, itiraz üzerine takibin durdurulduğunu belirterek icra dosyalarına yapılan itirazların iptalini ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ortada ayakta duran bir icra takibi bulunmadığını, bu nedenle itirazın iptali davasının da görülemeyeceğini, takip ... İcra Müdürlüğünde bulunduğundan yetkiye ve borca itiraz ettiklerini, takibin durdurulduğunu, yetki itirazları haklı değil ise itirazın iptali davasının da takibin açıldığı yer mahkemesinde görülmesi gerektiğini, itirazları haklı ise icra dosyalarının ....'ya gönderilmesi gerektiğini, ayrıca alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın yetkili icra dairesi olan Konya İcra Dairelerinde yapılmadığı, usulüne uygun bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9976, Karar No: 2014/16732, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9976 E.  ,  2014/16732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2012/97-2014/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili, fer'i müdahiller TMSF ve ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin TMSF'ye devirden önce ... A.Ş 'nin Ankara Şubesi'ne 20.12.1999 tarihinde 10.853,37 TL mevduatını %74 faiz ile 17 gün vadeli olarak yatırdığını, 22.12.1999 tarihinde ... A.Ş. yönetimine BDDK tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetimin TMSF'ye devredildiğini, yapılan araştırmada müvekkilinin bankaya yatırmış olduğu mevduatın davalı ... A.Ş. yönetimi tarafından KKTC'de kurulan dava dışı ... Security Off Shore Bank Ltd. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilin güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paranın ... A.Ş yönetim tarafından Balkaner grubu şirketlere ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini belirterek alacağın bankaya yattığı tarih olan 20.12.1999 tarihinden vade sonuna kadar yıllık % 74 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince yıllık % 74 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve fer'i müdahil TMSF vekili, usul ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 20.12.1999 tarihinde ...A.Ş'nin Ankara Şubesi'ne 10.853,37 TL para yatırdığı, daha sonra ...A.Ş'ye BDDK tarafından el konulup yönetiminin TMSF'ye devredildiği, davacının ...A.Ş'ye yatırdığı paranın ...A.Ş tarafından davacının iradesi fesada uğratılarak alınmak suretiyle ... Security Off Shore Bank Ltd hesabına gönderildiği, ...A.Ş yetkililerinin İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından off shore hesapları üzerinden banka vasıta kalınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkum oldukları, mahkumiyet kararının kesinleştiği, davacının dolandırılmış olduğunu, hukuki sonuç itibariyle ...A.Ş'nin ve onun külli haleflerinin sorumlu olduğu, husumet itirazı ve zamanaşımı definin yerinde olmadığı gerekçesiyle

davacının kabulüne, 10.853,37 TL alacak bedelinin 20.12.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanun'un 2/2 maddesi uyarınca işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

davacının kabulüne, 10.853,37 TL alacak bedelinin 20.12.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanun'un 2/2 maddesi uyarınca işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili, feri müdahil TMSF vekili ve feri müdahil ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Fer'i müdahil ... vekilinin 16.05.2014 havale tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı, bu durumda feri müdahil ... vekilinin süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ... A.Ş’nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise... A.Ş ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile ... A.Ş (sonraki unvanı Ing Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen Fona devredilen ... A.Ş’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle feri müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 185,65 TL harcın talep halinde davacıya iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “652,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ ibaresinin yazılmasına, kararın davalı banka ve feri müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının fer'i müdahil ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2097, Karar No: 2022/1359, Tarih: 17.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2097 E.  ,  2022/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda başka bir suçtan dolayı Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma yönünde talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı celse bizzat veya SEGBİS yoluyla hazır edilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19547, Karar No: 2015/2809, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19547 E.  ,  2015/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25974, Karar No: 2016/21170, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25974 E.  ,  2016/21170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 13/12/2016 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

(M)

BY

KARŞI OY

Davanın süresinde açılıp açılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, müvekkilinin Dikmen Belediyesi bünyesinde işi alındığını, Haziran 2013 tarihinden 30 Mart 2014 yerel seçimlerine kadar sürekli çalıştığını, 6360 sayılı Yasa gereği seçim sonrasında Dikmen Belediyesi'nin Kızıltepe Belediyesine mahalle olarak bağlanıp tüzel kişiliğinin sona erdiğini, Yasa gereği istihdam edilmiş personelin bağlandıkları belediyeye geçmeleri gerekirken Yasaya aykırılık teşkil edecek şekilde davacının işe alınmamasının açıkça hukuka aykırılık teşkil ettiğini, komisyonun müvekkilinin Kızıltepe Belediyesi veya bağlı bir kuruluş bünyesinde istihdam edilmesine onay vermiş olmasına rağmen dönemin Kızıltepe Belediye Başkanı tarafından komisyon kararının uygulanmadığı, Dikmen Belediyesinden devredilen 7 işçinin işe alındığını belirterek müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın açılması için öngörülen 1 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı için davanın davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davanın açılması için öngörülen 1 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı için davanın davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinde "(1) Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir. (2) 1'nci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediyeler ve köyler, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makinelerini ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarını katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildirir. Bu belediye ve köylerin taşınmazların tahsili ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, yeni nazım ve uygulama imar planının yapılması, imar planı değişikliği ve revizyonu ile her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları katılacakları ilçe belediyesinin onayına bağlıdır. Henüz ilçe belediyesi oluşmamış yerlerde bildirimler il belediyesine yapılır ve onaylar il belediyesince verilir. Bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten önce ilanı yapılmış memur alımları hariç olmak kaydıyla, yine bu Kanun ile tüzel kişliğin sona ereceği tarihi geçecek şekilde veya mevcut hizmet alımlarının kapsamını ve personel sayısını genişletecek şekilde hizmet alımı sözleşmesi düzenlenemez. (3) 1'nci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgilisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyelerine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulur..." hükmü getirilmiştir.

Dosyaya sunulan 6360 sayılı Yasa gereği kurulan Mardin İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Alt Komisyonu Kararında davacının isminin yer aldığı anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılı yazıya verilen cevapta davacının 27/06/2013 ile 31/03/2014 tarihleri arasında Dikmen Belediyesinde çalıştığı görülmektedir.

Dosyaya sunulan 6360 sayılı Yasa gereği kurulan Mardin İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Alt Komisyonu Kararında davacının isminin yer aldığı anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumuna yazılı yazıya verilen cevapta davacının 27/06/2013 ile 31/03/2014 tarihleri arasında Dikmen Belediyesinde çalıştığı görülmektedir.

Tanık olarak dinlenen Ahmet Ertaş davacının 2013 yılında Dikmen Belediyesinde çalışmaya başladığını, belediyenin kapanıp Kızıltepe Belediyesine bağlanıncaya kadar çalıştığını, komisyona 11 kişinin isminin gittiğini, 7 kişinin Kızıltepe Belediyesinde göreve başlayıp 4 kişinin başlatılmadığını, kendisinin de 17/05/2014 tarihinde Kızıltepe Belediyesinde göreve başladığını, davacınında Belediye kapatıldıktan sonra yaklaşık 2-3 ay daha su arıza işlerine bakmaya devam ettiğini, yazılı fesih bildirimi olmadığını belirtmiş, tanık Selahattin Ertaş beyanında davacının su arıza işçisi olarak görev yaptığını, davacının ismini komisyona bildirdiklerini, belediye kapandıktan sonra kendisinin sözlü talimatı üzerine 5-6 ay iş olduğu zaman çalışmaya devam ettiğini ifade etmiştir.

Tüm dosya kapsamı ile davacının görev yaptığı Dikmen Belediyesinde su arıza işçisi olarak görev yaptığı, 6360 sayılı yasa gereği Dikmen Belediyesinin kapatılarak Kızıltepe Belediyesine devredildiği, ... Komisyonu kararında davacının isminin yer aldığı, Kızıltepe Belediye Başkanığınca devredilen 11 işçiden 7'sinin işe başlatıldığı, davacının işe başlatılmadığı gibi bu konuda davacıya bildirim yapılmadığı, davacının işe başlatılacağı inancı ile tanık beyanlarından da açıkca anlaşılacağı üzere 2-3 ay daha Dikmen Belediyesinde görevine devam ettiği anlaşılmıştır. Kaldı ki işe başlatılan işçilerinde Kızıltepe Belediye'sinde fiilen 17/05/2014 tarihinde yeni devir tarihinden 1 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra işe başlatıldığı, tanık beyanı ile sabittir. 6360 sayılı Yasa uyarınca Kızıltepe Belediyesi tarafından ne gibi işlem yapıldığı, davacının işe başlatılmayacağı yolunda karar alındı ise bu kararın tebliğ edilip edilmediği hususu araştırıldıktan sonra (1) aylık hak düşürücü süre yönünden karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 13/12/2016
Yargıtay — Esas No: 2014/28471, Karar No: 2014/29432, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28471 E.  ,  2014/29432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2013/644-2014/240

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işe başlatmama tazminatı farkı, boşta geçen dört aylık süre ücreti farkı ve kıdem tazminatı farkı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir. Aynı kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi mükerrer sorumluluğuna yol açacaktır. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının toplamda 13.833,26 TL olarak talep ettiği işe başlatmama tazminatından 2.522.37 TL mahsup edilerek bakiye miktara hükmedilmiştir. Oysa, Dairemiz bozma kararında bahsedilen 2.522.375,51 TL'lik tutar davacıya ait vergi kesintisi değil, davacıya yapılan ödemelere ait vergi tutarları da dahil olmak üzere elde edilen yekün tutardır. Bu durumda, işe başlatmama tazminatı tutarından iş bu yekün miktarın mahsup edilmesi hatalıdır. Davacı için 12.012,25 TL'lik gelir vergisi kesildiği dosya içerisindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan miktarın mahsubu yerine, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11904, Karar No: 2014/14421, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11904 E.  ,  2014/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/804-2014/207

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu % 26,8 oranında artan sürekli iş göremezlik nedeniyle davacının uğradığı manevi tazminat zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 10.650 TL maddi, 22.000 TL manevi tazminatın rapor tarihinden itibaren yürütülücek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının, 10.10.2013 tarihli raporla meslek hastalığı sonucu % 58 oranında artan (% 31.2'den % 58'e) maluliyetinin oluştuğu, davacı tarafın Dairemiz tarafından onanarak kesinleşen meslek hastalığı sonucu oluşan % 31,2 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle açtığı tazminat davasında davacı tarafından % 100 oranında kaçınılmazlığı kabul ettiğinden yeniden kusur incelemesi yapılmadan sonuca gidildiği, eldeki bu davada ise kusur raporu aldırıldığı, hükme esas alınan bu raporda davalıya % 85,83 oranında kusur verildiği anlaşılmaktadır.

Usuli kazanılmış hak kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.)Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)