muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5447, Karar No: 2014/25135, Tarih: 23.09.2014

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13072, Karar No: 2018/5890, Tarih: 24.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13072 E.  ,  2018/5890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2017/23988

Taksirle yangına neden olma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 171/1-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli ve 2016/572 esas, 2016/593 sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin EREĞLİ (KONYA) Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2017 tarihli ve 2017/53 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 231/7. maddesinde yer alan “Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez.” şeklindeki hükme aykırı olarak sanık hakkında hükmolunan 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.04.2017 gün ve 1473 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2017 gün ve KYB/2017-23988 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/7. maddesinde yer alan "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak yerel mahkemece genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma suçundan verilen ve açıklanması geri bırakılan hükümdeki kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1. madde fıkrasının (a) bendindeki tedbire çevrilmiş olması nedeniyle itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2017 gün, 2017/53 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 24.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4019, Karar No: 2016/7177, Tarih: 21.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4019 E.  ,  2016/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın, ve işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde çalışırken, 13.11.2005 tarihinde iş kazası geçirdiği, daha sonra işverence alacakları ödenmeden 14.3.2006 tarihinde haksız yere iş aktinin feshedildiğinden, hem iş aktinin feshinden dolayı hem de uğramış olduğu iş kazasından dolayı manevi zararlarının giderilmesi ile bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverenden istemine ilişkindir.

Mahkemece, fazla çalışma ve dini-milli bayram alacaklarına hükmedilmiş, diğer talepler birlikte iş kazasından kaynaklanan manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının iş kazası geçirdiği sabit olup, bu kaza nedeniyle sağ ayak baş parmağından yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davacı kazalının %30 oranında, davalının ise %70 oranında kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda, davacının iş kazasına maruz kaldığı ve vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu, bu nedenle üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlalinin de cismani zarar kavramına dahil bulunduğu söz götürmez. Hal böyle olunca da yukarıda anılan koşulların oluştuğu dikkate alınarak muhik bir manevi tazminata karar verilmek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2015/1524, Karar No: 2015/2926, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1524 E.  ,  2015/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14947, Karar No: 2018/5621, Tarih: 24.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14947 E.  ,  2018/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 23/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Kız Meslek Lisesinde öğrenciyken ... İlkokulunda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kesin süreye rağmen gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı davacının itirazda bulunduğu anlaşılmakla; HMK 337. maddesi gereğince itirazın kararı veren mahkemece değil, numara olarak kendisini izleyen mahkemece inceleneceği ve karara bağlanacağı hüküm altına alınmış olmakla; öncelikle bu hususta bir karar alınarak daha sonra sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13588, Karar No: 2017/16581, Tarih: 28.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13588 E.  ,  2017/16581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 18.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerince sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 4562 Sayılı Kanuna göre kurulan ve tüzel kişilik kazanan davacının onaylı sınırları içinde katılımcıların ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla 6446 Sayılı Enerji Piyasası Kanun'unun 13. maddesi ve Organize Sanayi Bölgelerinin Elektrik Piyasası Faaliyetlerine İlişkin Yönetmelik hükümleri gereğince dağıtım lisansı aldığını, Yönetmeliğin 16. maddesinde yer alan "... Elektrik Enerjisi bedelini, aldığı tarife tipine göre katılımcılarına kar amacı gütmeksizin aynen yansıtır" hükmü gereğince aldığı enerjinin bedelini katılımcılarına aynen yansıttığını, 9506081 tesisat numarası ile elektrik aboneliği için ... ile 02/03/2004 tarihli dağıtım sistemine bağlantı anlaşması düzenlendiğini, yapılan özelleştirme işlemi sonrası daha önce yapılan bağlantı anlaşmasının aynen devam ettiğini, müvekkilinin 4562 Sayılı ... Kanun'unun 5.maddesinde belirtildiği üzere bir özel hukuk tüzel kişiliğinin bulunduğunu, Elektrik Enerjisi tarifelerinin düzenlenmesinde 2003 yılından beri ... tarafından belirlenen hedef kayıp kaçak oranlarının dikkate alındığını, Ocak 2011 döneminden Nisan 2012 dönemine kadar faturada daha önceden perakende satış fiyatı içinde yer alan kayıp-kaçak bedelinin ayrıştırılarak serbest tüketicilerde dahil tüm dağıtım sistemi kullanıcılarına yansıtılması uygulamasına geçildiğini, davalının davacıdan tüketim döneminde kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan para tahsil edildiğini belirterek; ... ile yapılan bağlantı anlaşmasına aykırı olarak 01/05/2012 tarihinden 30/04/2013 tarihine kadar her iki dönem dahil bu dönemler arasında

davacıdan fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedeline ilişkin şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.531.784,75 TL'ye yükseltmiştir.

davacıdan fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedeline ilişkin şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.531.784,75 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; görev ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının dava dilekçesinde belirttiği üzere ödemiş olduğu bedeli müşterilerine aynen yansıttığını, zarar görmesinin söz konusu olmadığını, dava kabul olur ise davacının mükerrer tahsilat yapacağı ve sebepsiz zenginleşeceğini, faturalarla yer alan kayıp kaçak bedelinin ... tarafından belirlenen bir bedel olduğunu, Kurul kararlarına karşı ancak iptal istemiyle İdari Yargıda dava açılabileceğini, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 4628 Sayılı Kanun'un 4. madde ve 1. ve 2. fıkrasına göre Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği yayınladığını ve lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettiklerini, ... tarafından belirlenen tarifelerin uygulanmasının bu kararların düzenleyici işlem olması nedeniyle uyulmasının zorunlu olduğunu, müvekkili şirketin tarifeleri, uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ...'nin Haziran 2013 içinde ...'dan dağıtım lisansı aldığı ve davalı ile ilişkisinin sona erdiğinin anlaşıldığı, davacı ...'nin davaya konu dönemler içinde lisans almamış olmakla birlikte , ... Kanun'unun verdiği yetkiye istinaden fiilen bölgesinde elektrik perakende satış hizmeti sunduğu, davalıdan aldığı enerjinin bedelini dava konusu ettiği kayıp-kaçak bedeli ile ödediği, kayıp-kaçak bedeli de dahil ödediği bedelleri aynen katılımcılarına yansıttığı, kayıp-kaçak bedellerini bölgesindeki katılımcılardan tahsil ederek davalı şirkete ödediği, davacı vekili tarafından katılımcıların 24/11/2015 havale tarihli muvafakatlarının dosyaya sunulduğu, bu nedenle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, davalı kurum tarafından faturalara yansıtılarak tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin tüketiciler tarafından iadesini talep etme hakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.531.784,75 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı ...'nin davaya konu dönemler içinde lisans almamış olmakla birlikte ... Kanununun verdiği yetkiye istinaden fiilen bölgesinde elektrik perakende satış hizmeti sunduğu, dava konusu ettiği bedellerin büyük bir kısmını (... tüzel kişiliğinin bölge içindeki tesisleri dışındaki) bölgesinde serbest tüketici hüviyetinde olan elektrik abonelerine ait olduğu, davacının, davalıdan satın alarak bölgesindeki katılımcılara verdiği ve dava konusu 12 ayrı fatura kapsamında fazladan ödediği kayıpkaçak bedelinin KDV dahil 2.987.506,01 TL olduğu tespit edilmiştir.

Dava konusu dönemler itibariyle; Organize Sanayi Bölgelerinin Elektrik Piyasası Faaliyetlerine İlişkin Yönetmelik Hükümleri ve 29.12.2010 tarihli ve 3002 sayılı Kurul Kararı ile belirlenen 31.12.2010 tarihli 27802 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ... 21 Dağıtım Şirketi için Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar'ın 11. ve 12. maddesi,

18.12.2012 tarihli 4193 sayılı Kurul kararı ile belirlenen 28.12.2012 tarihli ve 4193 Kurul kararı ile belirlenen 28.12.2012 tarihli 28511 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ... Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar'ın 24. ve 26. maddesi, 30.12.2015 tarihli 5999-3 sayılı Kurul kararı ile belirlenen 31.12.2015 tarihli 29579 sayılı Remi Gazete'de yayımlanan Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar'ın 19. ve 21. maddesi kapsamında 01.04.2009 tarihli ... Dağıtım Lisansı bulunduğu hususu gözetilerek davacı ...'nin, iletim sistem kullanıcısı olup olmadığının belirlenmesi, ... ile yapılan sözleşmenin ve bilirkişi raporunda belirlenen davacının kendi tüzel kişiliği dışındaki bölge içinde yer alan serbest tüketici konumundaki elektrik abonelerine ait kayıp kaçak bedellerini de talep etmesinin mümkün olup olmadığı başka bir anlatımla davacı ...'nin nasıl faturalandırılacağı, bu tüketicilere dava konusu dönem itibariyle kayıp kaçak bedeli uygulanıp uygulanmayacağı, yukarıda belirtilen yönetmelik ve ... Kurul kararları çerçevesinde mümkün olup olmadığı hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirilmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece konusunda uzman üçlü bilirkişiden yukarıda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde rapor alınarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hazırlanan rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece konusunda uzman üçlü bilirkişiden yukarıda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde rapor alınarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hazırlanan rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/31202, Karar No: 2023/1217, Tarih: 14.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/31202 E.  ,  2023/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1451 E., 2021/175 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/180 Esas, 2019/313 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci

maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci, ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/1451 Esas, 2021/175 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.06.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;

1- Müvekkilinin örgütsel amaç taşıyan bir işte çalıştığına dair bir kanıt bulunmadığına,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.06.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;

1- Müvekkilinin örgütsel amaç taşıyan bir işte çalıştığına dair bir kanıt bulunmadığına,

2- Yazılım geliştirme sürecinde müvekkilinin çevresindeki arkadaşları kendisine sık sık telefonunda uygulama test etme talebinde bulunduğuna ve müvekkilininde bir yazılımcı olduğundan arkadaşlarını geri çevirmediğine, telefonunu çevresindeki yazılımcılara kullandırdığına, ByLock'un da bu şekilde yüklenen uygulamalardan birisi olabileceğine, bilgisi ve rızası dışında FETÖ/PDY terör örgütü üyelerince yüklenmiş olabileceğine, müvekkili tarafından kasten yüklemediğine, ByLock verilerinin müvekkili ile uyuşmadığına, teknik olarak ByLock kullanıldığı hususun ispat edilmediğine, CGNAT verilerinin tutarsız olduğuna, ByLock'un hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, hükme esas alınamayacağına,

3-Tanık Ü.'nün baskı ile soruşturma aşamasında verdiği fakat mahkeme huzurunda döndüğü beyanlarının hükme esas alınmasının kanuna aykırı olduğuna, tanık F.'nin müvekkil hakkında doğrudan bir bilgi ve görgüye sahip olmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, etkin pişmanlıktan yararlanan tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına,

4-Gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşıldığına,

5-Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü