muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/967, Karar No: 2019/6159, Tarih: 14.03.2019

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10369, Karar No: 2012/12168, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10369 E.  ,  2012/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların oğlu ve kardeşleri olan Vehbi Ünal'ın davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı oldukları aracın çarpması neticesinde hayatı kaybettiğini, davalı ... tarafından 06.10.2008 tarihinde 9.113,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin hakkaniyete uygun olmadığını ileri sürerek, ıslahla birlikte cenaze ve defin gideri karşılığı baba için 1.000,00 TL, anne için 3.769,83 TL, baba için 2.624,07 TL destekten yoksun kalma tazminatı, sigorta şirketinin geç ödemesinden kaynaklanan toplam 166,29 TL faiz alacağının tüm davalılardan, her bir davacı için 7.500 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan ticari reeskont faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacıların başvurusu üzerine 9.113,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödediğini ve sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde, kazanın meydana gelmesinde karşı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat davasının kısmen kabulüyle davacı anne için 92,23 TL ( davalı ... 87,00 TL'den sorumlu olmak kaydı ile ) davacı baba için 74,06 TL (davalı ... 63,30 TL'den sorumlu olmak kaydı ile ) olmak üzere toplam 166,29 TL faiz alacağının davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı anne-babaya verilmesine, ölüm sonrası yapılan giderlere karşılık 1.000,00TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen bu alacak kalemine davalı ... yönünden 01.08.2008 temerrüt tarihinden diğer davalılar yönünden 20.05.2008 kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına, davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 4.000,00 TL, kardeşleri olan davacılar yönünden ayrı ayrı 2.500,00 TL olmak üzere toplam 30.500,00 TL manevi tazminatın 20.05.2008 kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalılar ... ve ...'dan tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Davalı ..., temyiz dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını ileri sürmüş ise de, sözkonusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmemiş olduğu gibi, harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmektedir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, özellikle manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kusur durumuna ilişkin aldırılan 06.04.2009 tarihli heyet raporunda, kazanın meydana gelmesinde davalı ...'ın %30 oranında kusurlu olduğu bildirilmiş, bu rapora davacılar vekilince itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nce tanzim edilen 03.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda, aynı gerekçelerle davalının %25 oranında kusurlu olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu kusur oranı hükme esas alınmış, hesaplama da bu oran üzerinden yapılmıştır.

Yukarıda izahı yapıldığı üzere, davacılar vekilinin ilk rapora itirazı sonrası 03.02.2010 tarihli bilirkişi raporunun alındığı, bu raporda ise davacılar aleyhine bir sonucun doğduğu, bu durumda mahkemece, 06.04.2009 tarihli bilirkişi raporuna davalı tarafın bir itirazının olmaması nazara alındığında davacılar yararına olan 06.04.2009 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınması gerekirken, davacılar aleyhine sonuç doğuracak şekilde 03.02.2010 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA

, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.397,47 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/930, Karar No: 2019/3368, Tarih: 17.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/930 E.  ,  2019/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı vekilinin temyiz inceleme isteğinin reddine 17/06/2019

gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/58, Karar No: 2013/897, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/58 E.  ,  2013/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı ...'ün duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği bir tanesi ... Kasabası, Örtülü Mahallesinde diğeri ... Köyünde bulunan iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek, Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen ve Örtülü Mahallesinde yer alan 1047.69 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline; bilirkişilerce yine (A) harfi ile gösterilen ve ... Köyünde yer alan 13909.02 m2 yüzölçümündeki diğer davaya konu taşınmazın bitişiğinde bulunan aktif derenin taşkın sahası içinde kalması ve tescile tabi yerlerden olmaması nedeniyle bu yere yönelik davacı ... ve Hazinenin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm Hazine ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

... Kasabası, Örtülü Mahallesinde 1953 yılında orman kadastrosu, daha sonra da 1989 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulamaları yapılmış ve kesinleşmiştir. ... Köyünde ise 1953 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1993 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

... Köyünde 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu 01/08/1973; Örtülü Mahallesinde 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu ise 31/06/1973 tarihlerinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 1047.69 m²'lik yerde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu, 13909.02 m²'lik taşınmazın aktif dere yatağı olup zilyetliğe konu olamayacağı gözetilerek hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'e yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4057, Karar No: 2024/841, Tarih: 15.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4057 E.  ,  2024/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/747 E., 2023/1157 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/347 E., 2023/106 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayet isteminde şikayet olunanın alacağının üst limit ipoteğinden kaynaklandığı, bu nedenle limiti aşan kısmın şikayet olunana ödenmeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunan vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; Türk Medeni Kanununun 851 nci maddesi uyarınca, ileride doğacak ve doğması muhtemel alacaklar için kurulan ipoteğin üst limit ipoteği olduğu, şikayet olunan vekilinin ipotek senedinde faiz kararlaştırılmış olduğundan bahisle sıra cetveline giren paranın tamamının şikayet olunana ödenmesi gerektiği yönündeki şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.04.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10954, Karar No: 2012/6453, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10954 E.  ,  2012/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre hüküm kurulmuş ise de tanıkların çalışma olgusu konusundaki beyanları, soyut nitelikte olup herhangi bir somut veriye dayanmadığı görülmektedir.

Gerçekten davacılar murisinin davalı işverene ait okul kantininde çalıştığına dair 2005 yılı ocak ayından haziran ayına kadar kısmi süreli bildirimler yapıldığı, 05.06.2005 tarihinde murisin işten çıkışının yapıldığı, dava esnasında iki adet tanığın dinlendiği, dinlenen bu tanıkların ise olayda somut bir görgü veya bilgiye sahip kimseler olmadığı anlaşılmıştır. Bordroda davalı işyerinde çalışan başka kimse bulunmamaktadır. Davalı işyeri okul kantini olduğundan komşu işyeri araştırması da yapılamayacaktır.

Bu nedenle yapılacak iş, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak söz konusu kantinin bulunduğu okulda davaya konu edilen zaman diliminde görev yapmış olan okul müdürü, müdür yardımcısı,öğretmenler veya hizmetlilerin beyanları alınmalı, diğer bütün deililler toplanmalı, oluşacak yeni duruma göre hüküm kurulmalıdır. Hal böyle olunca yukarıdaki deliller toplanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6870, Karar No: 2012/13669, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/6870 E.  ,  2012/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde tapuya kayıtlı olmayan ... Köyü, Ekinlik Mevkiinde kain bulunan doğusu ... ve ... Bulduk taşınmazları, batısı ... taşınmazı ve boşluk, güneyi ... taşınmazı ve boşluk ile çevrili tahminen 5 dönüm miktarındaki gayrimenkulun öncesinde müvekilinin babası ... ...'a ait iken, taksim sonucu müvekkiline isabet ettiğini, taşınmazın kültür arazisi vasfında olduğunu belirtmiş, müvekilinin ve murisinin 50 yılı aşkın zilyetliğinin bulunduğu gerekçesiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan tescil ve müdahalenin men'i davası açmıştır. Sulh hukuk mahkemesinde açılan dava, görevsizlikle asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davacının davasının kabulüne ve krokide (A) harfi ile gösterilen 5742,19 m² alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm, davalı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.03.2010 tarih ve 2010/3208– 2010/3565 sayılı kararında özetle; "Yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı" gereğine değinilerek çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı ve usûlünce orman araştırması yapılmasına hükmedilmiş, mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile krokide (A) harfi ile gösterilen 3549,499 m² yüzölçümündeki taşınmazın bahçe vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu yoktur. Genel arazi kadastrosu işlemi 1976 yılında yapılmış ve sonuçları 22.01.1976 - 20.02.1976 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz paftasında belirtme yapılmaksızın tespit harici bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu yoktur. Genel arazi kadastrosu işlemi 1976 yılında yapılmış ve sonuçları 22.01.1976 - 20.02.1976 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz paftasında belirtme yapılmaksızın tespit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 30/11/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19223, Karar No: 2019/1524, Tarih: 22.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19223 E.  ,  2019/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafın... istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafın... düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılar... tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunmuş, davacı iddia ve taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... .... Taş. İnş. .... Hiz. Gıda Taah. Ltd. Şti. vekili, ihale süresinin bitmesi nedeni ile davacının iş sözleşmesine son verildiğini, kıdem tazminatlarının ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yan..., kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda; Mahkemece davacı ve davalı ...Ş. vekillerinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda sadece davanın kabulüne karar verildiğinin belirtilmesi hatalı olup Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; Mahkemece davacı ve davalı ...Ş. vekillerinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda sadece davanın kabulüne karar verildiğinin belirtilmesi hatalı olup Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçeleriyle hüküm altına alınmasını istediği alacak kalemleri için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ve yasal faiz oranlarına göre faiz talebinde bulunmuş olmasına karşın Mahkemece en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte alacağa hükmedilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre ise; taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmakta olup dosya içeriğine göre, fazla çalışma iddiasının ispatı konusunda çalışma düzenini gösteren herhangi bir işyeri kaydının sunulmamış olması ve mahkemece dinlenen tanıkların davacının davalı işyerindeki haftalık 45 saati aşan çalışmalarına ilişkin beyanlarının çalışma düzenini açıklayıcı olmayıp muğlak ifadelerden oluştuğu anlaşılmakla, fazla çalışma olgusuna ilişkin davacı iddiasının ispatlanamadığı açıktır. Bu itibarla Mahkemece; ispatlanamayan fazla çalışma ücret alacağı isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.