muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23379, Karar No: 2013/16195, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23379 E.  ,  2013/16195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Buca Belediye Encümenliğinin 24.06.2008 tarihli, 222 sokak no:305 adresinde bulunan ve Direniş Hayvan Yem ve Gıda Ltd. Şirketi tarafından işletilen işyerinin ruhsat alıncaya kadar kapatılmasına ilişkin kararının, 27.06.2008 tarihinde işyeri sorumlusu sıfatıyla sanığa tebliğ edildiği, bu işyerine ilişkin ilk mühürleme tutanağının 02.07.2008 tarihli olup sanık tarafından imzalandığı ve 28.11.2008 tarihli mühür bozma eylemi ile ilgili İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen davada, sanığın, geçimini temin etmek için işyerinde çalışmak zorunda olduğunu, faaliyetine devam ettiğini beyan ettiği, aynı işyerinde bu kez 01.10.2009 tarihinde işlenen mühür bozma suçu ile ilgili sanık hakkında İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada sanığın mahkumiyetine karar verilip Dairemizce onandığı ve bu davadaki ifadesinde de benzer savunmada bulunup suçunu ikrar ettiği, eldeki davanın ise 01.10.2009 tarihli mühürleme işleminin 04.02.2011 tarihinde fek edildiğinden bahisle sanık hakkında açılıp sanığın fek işlemine ait tutanak düzenlenirken işyerinde olup imzadan imtina ettiğinin anlaşıldığı, aynı işyeri ile ilgili kaçak elektrik kullanma suçundan sanık hakkında İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan dava sonucunda da mahkumiyet kararı verildiği, eldeki davada sanık mührü kendisinin bozmadığını işyerinin kardeşi ...'a ait olduğunu savunmuş ve Ticaret Sicili Gazetesine göre de sorumlu müdür ... ise de sanığın da ortak olduğu anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suç tarihinde işyerini çalıştıran kişinin sanık olup olmadığı konusunda zabıt mümzileri ile beyanda adı geçen ... tanık olarak dinlenip faaliyetin kimin tarafından yürütüldüğünün işyeri komşularından da araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20586, Karar No: 2017/653, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20586 E.  ,  2017/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 02/04/2014 tarih 2014/3590 Esas 2014/6439 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5831, Karar No: 2022/660, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5831 E.  ,  2022/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.07.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 16.06.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1) "Kamu görevlisine hakaret" ve "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- "Resmi belgeyi bozmak", "yok etmek" veya "gizlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

a) 5237 sayılı TCK'nin 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunun oluşabilmesi için resmi belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin bütünlüğüne dokunulmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir. Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından, failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç tamamlanmış olur. Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı, hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın icra memuru olarak görev yapan Bilal Sakarya’nın düzenlediği haciz tutanağını alarak yırttığı iddiası ile açılan kamu davasında; tanık olarak dinlenen araç şöförü ... ve avukat katibi ...’ün haciz tutanağı imzalanmadan önce yırtıldığı yazımdaki beyanının gözetildiğinde sanığın mahallinde düzenlenmekte olan haciz tutanağının imzalarının atılmaması nedeniyle henüz tamamlanmadığı, yırtılan suça konu belgenin İİK'nin 8. maddesine uygun tutanak olmadığı, bu haliyle resmi belge niteliğinde bulunmadığı, yüklenen resmi belgeyi bozmak suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet hükmü kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16231, Karar No: 2013/21915, Tarih: 03.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16231 E.  ,  2013/21915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.12.2012 tarih ve 2012/601-2012/661 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2007 yılında yetkilisi olduğu Işıklı Oto. Taş. Kuy. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına K1 belgesi aldığını, davalı tarafından gönderilen bildiriyle tonaj yükseltilmesini istediklerini, tonaj yükseltmeye dair bütçenin yetersiz olması nedeniyle tonaj yükseltemediğini, tonaj yükseltemediği için K1 belgesinin iptal olduğunu ileri sürerek, K1 belgesinin tekrar tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmakla idari yargı mercilerinin görevli olduğunu, davalı gösterilen birimin ilgili bakanlığın taşra teşkilatı olup, tüzel kişiliği bulunmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde, idari bir işlemin kaldırılmasının istendiği, bu dava ve işlere bakmakla mahkemenin görevsiz olup, idari yargı mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, yargı yolu farklılığı nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine, davacının görevli idari yargı mahkemelerinde ayrı bir dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/660, Karar No: 2013/14410, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/660 E.  ,  2013/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi.Gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun bu doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Somut olaya dönersek; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli,Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun ... amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23501, Karar No: 2013/24001, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/23501 E.  ,  2013/24001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanında kaldığı ancak; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/3899, Karar No: 2017/17808, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3899 E.  ,  2017/17808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali-alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 19.12.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ve vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/6463, Karar No: 2013/8833, Tarih: 29.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6463 E.  ,  2013/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 7.Aile Mahkemesinin 21.10.2009 tarih 2009/1377-1284 E.K. sayılı karar ile boşandıklarını ve müşterek çocuklar 05.01.2009 doğumlu ... ve ... lehine ayrı ayrı aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, iştirak nafakalarının yetersiz kaldığını belirterek, müşterek çocuklar lehine hükmedilen nafakanın ayrı ayrı 750 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; talep edilen miktarın fazla olduğunu, müvekkilinin nafakaları düzenli ödediğini, müvekkilinin çalıştığı firmadan 2000 TL maaş aldığını, nafakalar, 410 TL ev kirası ve 500 TL kredi borcu sonrasında kalan miktar ile geçimini sağlamaya çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur..

Mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, nafakaya karar verildiği tarih üzerinden 2 yıl 8 aylık bir süre geçmiş olması, bu süre içerisinde küçüklerin ihtiyaç ve harcamalarının artmış olması, davacının maaşının bulunması, küçüklerin yaşları ve genel ihtiyaçları, geçen süredeki enflasyon artış oranı gözönüne alınarak TMK 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, müşterek çocuklar lehine ... 7. Aile Mahkemesince takdir edilen 250'şer TL iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere 250'şer TL artırılarak, her bir çocuk için aylık 500'er TL iştirak nafakasının davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 21.10.2009 tarihinde kesinleşen karar ile anlaşmalı boşandığı; 2009 doğumlu müşterek (ikiz) çocukların velayetinin anneye verildiği, karar ile müşterek çocuklar lehine ayrı ayrı 250 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 17.11.2009 tarihinde kesinleştiği, davacı kadının özel bir şirkette çalıştığı, aylık 700 TL geliri olduğu, babası evinde kira vermeden ikamet ettiği, davalı babanın 17.03.2011 tarihinde ikinci evliliğini yaptığı, 29.06.2012 tarihli kolluk araştırmasına göre, teknisyen olarak çalıştığı, 2000 TL geliri olduğu, 410 TL karşılığında kirada oturduğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah olunan nedenlerle; somut davada, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) tespit edilen gelir durumu nazara alındığında; artırılan iştirak nafakası miktarı fazla olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.