muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17370, Karar No: 2019/16906, Tarih: 19.09.2019

Somut olayda dosya içeriğinden, devralan son alt işverenin davalı şirket olduğu sabittir. Buna göre yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı şirketin asıl işveren davalı Bakanlık ile birlikte feshe bağlı haklardan (kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağından) müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde verilen kararda feshe bağlı haklardan sorumlu tutulmamış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan, yine yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, devralan son alt işveren davalı şirketin asıl işveren davalı Bakanlık ile birlikte fazla mesai alacağının tamamından da sorumlu olduğu gözetilmeksizin ayrı hüküm kurularak fazla mesai alacağının sadece 38,27 TL’sından sorumlu tutulması hatalı olup mükerrer infaza da yol açılmaksızın hükmedilen fazla mesai alacağının tamamından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karara verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

5-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının hesaplanmasında uyuşmazlık vardır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf günlük mesaisinin kış aylarında 08.00-16.30 saatleri arasında çalışması olduğunu belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları dikkate alındığı, davacının 08.00-17.00 saatleri arası haftada 6 gün 9 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme düşüldüğü belirtilerek haftalık 3 saat fazla mesai yapıldığı kabulüyle hesaplama yapılmıştır. Ancak, davacı tarafın talebinde kış aylarında 08.00-16.30 saatleri arası çalıştığına yönelik beyanı bulunmakta iken talebi aşılmak suretiyle yaz/kış ayrımı yapılmadan kış ayları yönünden de 08.00-17.00 saatlerinin esas alınması hatalı olup kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

6-Taraflar arasında yıllık izin süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; hükme esas bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 20.08.2007-30.06.2011 tarihleri arasındaki çalışmasına göre 3 yıl 10 ay 10 gün olarak tespit edilmiş olmasına rağmen yıllık izin süresinin 4 yıl üzerinden 56 gün olarak belirlenmesi de hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

7-Taraflar arasında hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğu noktası da uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacı tarafça taleplerinin net mi brüt mü olduğunun belirtilmediği görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem ve ihbar tazminatının net olarak hesaplandığı, fazla mesai alacağının brüt hesaplandığı ve herhangi bir kesinti yapılmadığı, yıllık izin ücreti alacağının ise sadece damga vergisi düşülerek hesaplandığı, mahkemece verilen kararda da hükme esas bilirkişi raporlarındaki miktarların yer aldığı ancak brüt veya net olduklarına dair bir ibare bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, davaya konu taleplere ilişkin miktarların yöntemine uygun olarak brüt mü yoksa net mi olarak hesaplandıkları açıklığa kavuşturularak kararda brüt mü veya net olduklarının gösterilmesi gerekmektedir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

8-Taraflar arasında faiz başlangıç tarihleri hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı tarafça açılan dava belirsiz alacak davası olarak açılmamış, kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı taraf daha sonra ise ıslah dilekçesi ibraz ederek talep etmiş olduğu miktarları ıslah etmiştir. Bu durumda, kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemleri açısından dava ve ıslah tarihleri gözetilerek faiz başlangıçları belirlenmesi gerekirken kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemlerinin ıslah edilen miktarlar da dahil olmak üzere tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 19.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5921, Karar No: 2008/7041, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5921 E.  ,  2008/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davalı vekili tarafından, 10.01.2008 gününde verilen dilekçe ile Giresun Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.10.2006 gün ve 2006/827 - 2006/1124 sayılı kararının temyizinin istenmesi üzerine mahkemece temyiz talebinin süreden reddine dair verilen 16.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemiyle Tapu Sicil Müdürlüğü hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır. Tapu Sicil Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup, Hazine vekilinin bu idareleri temsilen yargılamalara katılma ... yasayla öngörülmüştür. Eldeki davada da bu yol izlenmek suretiyle Hazine vekilinin idare adına davayı izlediği anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca da vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması öngörülmüştür. Usule ilişkin bu kural kamu düzeni ile ilgili olup uyulması zorunlu kuraldır. Dava Hazine vekili tarafından takip edildiğine göre verilen hükmün de Hazine vekiline tebliğ edilmesi gerekirdi. Tapu Sicil Müdürlüğüne yapılan tebligat bu nedenle yasaya aykırı olup, Hazine vekilinin 10.01.2008 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi süresinde verilmiş kabul edilmelidir. Aksi düşünceyle mahkemenin 16.01.2008 tarihinde verdiği temyiz isteminin süreden reddine dair karar yasaya aykırıdır. Sözü edilen bu kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı idarenin, mahkemenin 19.10.2006 günlü hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine geçildi.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 03.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7707, Karar No: 2017/6807, Tarih: 28.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7707 E.  ,  2017/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2016 gün ve 2015/346 Esas, 2016/308 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen Ankara 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.06.2014 gün ve 2014/574 Esas, 2014/707 sayılı Kararına göre mağdureye, ablası ...'nin vasi olarak atanmasına karar verildiği anlaşıldığından, mağdurenin hali hazır vasisi tespit edilerek hükmü temyiz edebileceği şerhi ile gerekçeli kararın vasiye tebliğiyle tebligat parçası ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4235, Karar No: 2012/3488, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4235 E.  ,  2012/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın ırza geçme, sanık ...'nin ise nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2007 gün ve 2006/174 Esas, 2007/112 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

...Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınan rapora dayanılarak, kendisinde mental retardasyon hali bulunduğu şüphesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, Medeni Kanunun 405/1. maddesine göre, mağdurenin vesayet altına alınması mahkemesinden talep edilmiş, ancak mahkemece mağdurenin vesayet altına alınıp alınmadığı araştırılmadan hüküm kurulmuş ise de; 5271 sayılı CMK.nın “mağdur ve şikâyetçinin hakları” kenar başlıklı 234. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mağdureye tayin edilen vekilinin, mağdurenin haklarını korumaya yönelik olarak temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç unsuruna etkisi bakımından mağdurenin Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kuruluna sevki sağlanarak suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise, bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8807, Karar No: 2015/2323, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8807 E.  ,  2015/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4691, Karar No: 2023/3066, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4691 E.  ,  2023/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/404 E., 2023/692 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/759 E., 2022/1052 K.

Taraflar arasındaki yardım nafakasının artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, yardım nafakasının davacı yararına aylık 8.000,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurunun esastan reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar vermek suretiyle yardım nafakasının davacı yararına aylık 15.000,00 TL ye yükseltilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.04.2023 tarihli ek karar ile miktar nedeniyle kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunun yapılamayacağı gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından ek karar temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, artırılmasına karar verilen yardım nafakasının bir yıllık miktarı toplam 144.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.04.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22744, Karar No: 2016/6614, Tarih: 07.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22744 E.  ,  2016/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kaldırıma park ettiği motosikletin çalınması biçimindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 143/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 8 ay 26 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 52.maddesi uyarınca bir günü 20 TL hesabıyla adli para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucu 266 gün karşılığı yerine 256 gün karşılığı adli para cezasına, sonuç olarak da 5320 TL adi para cezası yerine 5120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün

olduğundan, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10301, Karar No: 2023/12586, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10301 E.  ,  2023/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/238 Esas, 2023/266 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.10.2022 Tarihli ve 2022/429 Esas, 2022/861 Karar ... Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Çamoluk/Giresun olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Alucra Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.05.2023 Tarihli ve 2022/466 Esas, 2023/98 Karar ... Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İnönü Mahallesi Büyük Dere Sokak No:1/5 Ataşehir/İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Çamoluk/Giresun olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Alucra Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Alucra Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3794, Karar No: 2008/4751, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3794 E.  ,  2008/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Yargılama aşamasında davacı Hazine vekili ... Valiliği’nin 31.01.2008 günlü yetki yazısına istinaden şikayeti takip etmediklerini bildirmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle red kararı verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/250, Karar No: 2012/3238, Tarih: 27.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/250 E.  ,  2012/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asil ve vekili Av.... geldiler. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen asil ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden (dava tarihinden) önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Çanakkale gibi şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1997 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 61 ada 16 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu tarafından düzenlenen kamulaştırma değeri tespit raporunda; kamulaştırılan dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların dikkate alınmadığı, yargılama sırasında mahkemece yerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve fen memuru raporunda ise taşınmaz üzerinde

30 m²'lik emlak satış dükkanı, 28 m²'lik depo ve taşınmazı çevreleyen duvarların mevcut olduğunun belirlendiği ancak davalının maddi hata düzeltimi için başvurusu bulunmadığından bu yapılara değer verilmediği anlaşılmıştır.