muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4130, Karar No: 2014/4181, Tarih: 25.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4130 E.  ,  2014/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme ve bu suça teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- TCK.nun 82/1-e, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

2- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 11 yıl 6 ay hapis cezası,

3- TCK.nun 82/1-e, 35/2, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası,

4- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık .... hakkında kasten çocuğu öldürme, mağdurlar... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'nın, kasten çocuğu öldürme, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık ve müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, tahrikin derecesine, ceza miktarına, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık... hakkında kasten çocuğu öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ..'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur..'ın, olay yerine babası mağdur... ve kardeşi maktul... ile geldiği, sanık ..ile mağdur ..'in, arasında aracın devri ve parasının ödenmesi konusunda tartışma başladığı, daha sonra sanığın, maktul ...ile mağdur ...'i hedef alıp yakın mesafeden tabanca ile oniki (12) el ateş ederek göğüs, sol uyluk ve sol kol bölgelerinden isabet alan maktul...'ın ölmesine, biri batına nafiz olmak üzere diğeri sağ diz altından isabet alan mağdur ...'in, ince barsak yaralanmasına, hayati fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği, mağdur ...'ın ise isabet almadığı olayda;

a) Sanığın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 15 yıl cezaya hükmedilerek fazla ceza tayini,

a) Sanığın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 15 yıl cezaya hükmedilerek fazla ceza tayini,

b) Sanığın, mağdur...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; sanığın, yakın mesafeden çok sayıda ateş ettiği halde mağdur ...'ın isabet almadığı, sanığın, mağdur ...'ı hedef alarak ateş ettiğini ve savunmanın aksini gösterir delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alındığında, sanığın beraati yerine, "sanık ...'nın en az 12 adet ateş etmesi, çok yakın 2-3 metre yakından ateş etmesi ve ölen ... ile ...'in yanında ...'ın bulunması" gerekçesiyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında, sanığın tahliye talebinin reddine, 25/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5819, Karar No: 2016/7475, Tarih: 20.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5819 E.  ,  2016/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı .... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu olarak davacı aracına çarpmasıyla oluşan kazada davacı aracının pert olduğunu, davacının aracını kullanamadığı ve yaralanmaları nedeniyle tedavi süreci devam ettiğinden 5 hafta boyunca işini yapamayıp kazanç kaybına uğradığını, ulaşım ve tedavi masrafı yapmak zorunda kaldığını, kaza nedeniyle manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL. maddi ve 10.000,00 TL. manevi tazminatın (manevi tazminattan davalı ... şirketi sorumsuz olmak kaydıyla) dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalının kazada kusuru olmadığını, davacının kaza esnasında yaralanmadığını, kazadan 1 ay sonra ayağında çatlak olduğunu farketmesinin olağan dışı olduğunu ve iddia olunan sağlık sorunlarının kazayla ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, kazaya karışan aracı uzun süreli kira sözleşmesiyle ... kiraladıklarını, sözleşme hükümleri gereği araçla ilgili tüm sigorta vs. işlemlerinin malik tarafından yapıldığını, bu nedenle davalının işleten sıfatı olmadığını, davacının da kazada kusurlu olduğunu, davacının işini yapamadığı, araç kiralama masrafı yaptığı iddialarının tutarsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, davacı aracıyla kazaya karışan aracın trafik sigortacısı olduklarını, tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu, davacının poliçe gereği talep edebileceği maddi zararlardan poliçe limitiyle sınırlı olarak ve sigortalılarının kusuru oranında sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 3.750,00 TL. maddi tazminatın tüm davalılardan; 5.000,00 TL. Manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10942, Karar No: 2025/1696, Tarih: 13.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/10942 E.  ,  2025/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.03.2021

EK KARAR SAYISI : 2019/2327 E., 2021/492 K.

SUÇLAR : Görevi Yaptırmamak İçin Direnme,

Silahla Tehdit, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin,26.03.2021 tarihli ve 2019/2327 Esas, 2021/492 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ ... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ... ise ... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder ” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5904, Karar No: 2018/5909, Tarih: 27.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5904 E.  ,  2018/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; 2007 takvim yılına ilişkin suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, “24.12.2007” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2012” olarak yanlış yazılması,

b) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiilinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 E.-K. sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiilinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 E.-K. sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.06.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki “ Kaçakçılık suçu”,5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlar dan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde düzenlenen “vergi kaçakçılığı “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “faturanın şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/9811, Karar No: 2015/995, Tarih: 18.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9811 E.  ,  2015/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif aidatı, işlemiş faizleri, elektrik ve su bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine haksız olarak itiraz edilmesi sonucu takibin durduğunu ileri sürerek, kooperatif üyesi olan davalının itirazının iptali ile %20 oranında icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kooperatif hissesini üçüncü kişiye devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının kooperatif üyesi olduğu, üyeliğin devam etmesi nedeniyle kooperatif aidatı, TBK'nın 120. maddesi hükmüne göre belirlenen gecikme faizi ile elektrik ve su giderini ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve %20 oranında icra inkâr tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b-Dava, kooperatif aidat, faiz ve genel giderlerinin tahsiline yönelik takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Üyelik devir sözleşmesi yapıldığı tarih itibariyle sözleşmenin yanları arasında geçerli sonuç doğurmasına karşın, kooperatif bakımından 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca, devrin kooperatife bildirilmesi ve yönetimin makul sürede yapacağı inceleme sonunda devir alanın ortaklık şartlarını taşıması durumunda devir alanı makul süre içerisinde üyeliğe kabul kararı verdiği tarihte hüküm ifade eder.

Somut olayda, davalı tarafından kooperatif ortaklığının 05.01.2008 tarihinde dava dış....devredildiği ve devrin .... 28.11.2011 tarihli ihtarı ile kooperatife iletildiği savunulmasına karşın, mahkemece bu hususlarda yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Bu durumda, ortaklığın devrine ilişkin noter ihtarının kooperatife usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

../..

S.2.

Öte yandan, davalının cevap dilekçesinde davanın dava dışı ....e ihbarına ilişkin talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da isabetli olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

../..

S.2.

Öte yandan, davalının cevap dilekçesinde davanın dava dışı ....e ihbarına ilişkin talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da isabetli olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4768, Karar No: 2016/5455, Tarih: 26.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4768 E.  ,  2016/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bucak Asliye Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 07/03/2016 gün ve 2016/202 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bucak Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2016 gün ve 2016/202 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12195, Karar No: 2011/2547, Tarih: 01.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/12195 E.  ,  2011/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup; dava dilekçesinde 941,35 TL’nin tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, icra takibinin 939,32 TL’sine ilişkin itirazın iptaline karar verilmiş; 10.06.2009 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, reddine karar verilmiş olan 2,03 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 01.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11367, Karar No: 2011/1670, Tarih: 03.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11367 E.  ,  2011/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...’nın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi ile ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2009 gün ve 2009/270 E. 2009/241 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.