muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18659, Karar No: 2022/9185, Tarih: 18.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18659 E.  ,  2022/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2018 gün ve 2017/369 Esas, 2018/282 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik bir temyiz bulunmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61/5. maddesi gereğince, iştirake ilişkin hükümlerin zincirleme suç hükümlerinden önce uygulanması ve elde edilecek ceza miktarı üzerinden zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiği halde yanlış uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda ilk derece mahkemesince gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 04.09.2020 gün ve 2019/226 Esas, 2020/997 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21841, Karar No: 2014/26008, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21841 E.  ,  2014/26008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/553-2013/474

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın davalı tarafından feshedildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ve şua izinlerinin kullandırılmadığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ile şua izni alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 2009-2011 yılları arasında ihtiyaç duyulan zamanlarda işe çağrıldığını, çalışmalarının asla düzenli olmadığını, davacının bundan sonra düzenli çalışmak istediğini bildirmesi üzerine 02.06.2011 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna girişinin yapıldığını, iş sözleşmesinin 31.07.2011 tarihinde istifa sebebiyle sona erdiğini, on yıl süre ile sigortasız çalışma ve izin kullanmama iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, hizmet süresi bir tam yılı doldurmayan ve istifa ederek işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, dava konusu alacakların beş yıllık zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın davacının istifasını, yıllık ücretli izin ve şua izinlerinin kullandırıldığının ispat edemediği, davacının ise şahit beyanlarına göre fazla çalışma iddiasını ispatladığı gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ile şua izni alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasında davacının hizmet süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davalıya ait işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalışmakta olan davacının hizmet süresine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı şahit beyanlarına göre 15.01.2000-30.07.2011 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek işçilik alacakları hüküm altına alınmışsa da, davacının davalı işyerinde Kuruma bildirilen çalışmasının sadece iki ay olması, davacının yaptığı işin niteliği ile davacı ve davalı şahit beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının hizmet süresi olarak davalı tanık beyanları ile doğrulanan kısmı kadar davalı işyerinde çalıştığının kabulü gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dayanağı 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun olan Radyoloji, Radyom ve Elektirikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizammenin 21. maddesi “Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır” hükmünü içermektedir.

3153 sayılı Kanun'a 5947 sayılı Kanun'la 30.01.2010 tarihinde yapılan değişiklikle getirilen ek 1. madde “İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir” hükmünü içermektedir.

Davacı işçi, davalı işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalışmaktadır. Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışmasının yukarıda belirtilen Kanun değişikliği değerlendirilmeksizin tüm hizmet süresince haftada 27,5 saati aşan kısmı için hesaplandığı anlaşılmıştır. Oysa ki davacının yaptığı işe göre, 30.01.2010 tarihine kadar, haftalık çalışma süresi yirmi yedi buçuk saat, sonrası içinse otuz beş saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

4- Davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunulması üzerine mahkemece fazla mesai alacağı yönünden zamanaşımı definin değerlendirildiği ancak davacının 19.02.2013 tarihli dilekçesi ile ıslah ettiği şua izni alacağı yönünden böyle bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece davacının talep ettiği şua izni alacağı yönünden ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12682, Karar No: 2024/9580, Tarih: 05.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12682 E.  ,  2024/9580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/203 E., 2023/146 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; ele geçirilen eşyanın kaçak olup olmadığının tespit edilmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 2014/641 Değişik İş sayılı önleme arama kararı uyarınca 42 E 7552 plaka sayılı ... Turizm isimli yolcu otobüsünde yapılan aramada, otobüste muavin olarak çalışan suça sürüklenen çocuğa ait olduğu anlaşılan toplam 406 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında ele geçirilen sigaraları satmak için satın aldığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 27.090,06 TL ve hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğa kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratında bulunulduğu ve ödeme gücü olmadığından etkin pişmanlıktan faydalanmak istemediğini açıkça beyan etmesi karşısında Tebliğnamedeki bozma talepli görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, zincirleme suç kapsamındaki düzeltilerek onama üzerine kesinleşen Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/66 Esas 2021/107 Karar sayılı ilamıyla verilen 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu hapis cezasının netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 5 ay 25 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamına göre dava konusu olayda ele geçen 406 karton gümrük kaçağı sigaranın Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması, suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24341, Karar No: 2015/10304, Tarih: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24341 E.  ,  2015/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-)Mahkemece; davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş, buna bağlı olarak davacı yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlarının yanında davacı kadının da ailesinin zoruyla istemeden evlendiğini, evliliğe ısınmadığını söylediği, eşine "kabak kafa, karpuz kafa şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, adammısın diyerek bağırdığı anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebep olan hadiselerde tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Hal böyle iken davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı (kadın) lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-)Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 16.09.2013 tarihinde açılmış, davalı erkek ön inceleme aşamasından sonra 19.03.2014 tarihli dilekçesi ile manevi tazminat, son celsede de maddi tazminat talebinde bulunmuştur. "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.

Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." (HMK.md.141) Tahkikat aşamasındaki manevi tazminat isteği iddia ve savunmanın genişletilmesi niteliğinde olup usule uygun yapılmış bir ıslah talebi de olmadığından bu talep yönünden "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesisi gerekirken, davalı erkeğin maddi ve manevi tazminat talebinin kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3 bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1405, Karar No: 2021/6483, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1405 E.  ,  2021/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25/11/2020 gün ve 2020/4698 Esas – 2020/10359 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin 8.fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönlerden kabulü ile Dairemizin 25.11.2020 tarihli, 2020/4698 Esas ve 2020/10359 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönlerden kabulü ile Dairemizin 25.11.2020 tarihli, 2020/4698 Esas ve 2020/10359 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak ödeme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 6'ncı bendinde yazılı (bedele ilişkin karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılarak yerine (derhal) yazılmasına,

b- 3'üncü bendinde yazılı (son karar) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (ödeme) kelimesinin yazılmasına,

c- İdare lehine verilen vekalet ücretine ilişkin 12 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4705, Karar No: 2012/3173, Tarih: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4705 E.  ,  2012/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım ve azmettirme

HÜKÜM : Sanık ...'ın 01/02/1992 olan doğum tarihinin ay ve günü baki olmak üzere 1989 olarak düzeltilmesine, kasten öldürme suçundan TCK.nun 81/1,29,62 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, sanık ...'in öldürme suçuna azmettirmekten açılan davadan beraatine, sanık ...'nın öldürme suçuna yardım eden olarak katılmaktan açılan davadan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in öldürmeye azmettirme, sanık ...'nın öldürmeye yardım suçları yönünden haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede usule, eksik incelemeye, suç niteliğine, TCK.nun 25 ve 27 maddelerinin uygulanması gerektiğine, tahrik oranına, beraat kararları yönünden sanıklar lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine, sair nedenlere yönelen, katılan

... vekilinin beraatlerde sübuta, mahkumiyette tahrik bulunmadığına, sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ın yokluğunda 26/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.