muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14157, Karar No: 2016/16276, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14157 E.  ,  2016/16276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek;kayıp kaçak bedeli,iletim bedeli,dağıtım bedeli,PSH bedeli,sayaç okuma bedeli,ayrıca aktif tüketim içerisinde gizlenen kayıp kaçak için alınan TRT payı,enerji fon bedeli ve BTV ile KDV’nin tespiti ile tespit edilen bu bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.500,00 TL’sinin tahsilat tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;23.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 13.943,78 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin kayıp-kaçak vb. diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6266, Karar No: 2013/10161, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6266 E.  ,  2013/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda zeytin veriminin genelde ortalama 400-500 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 700 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 500 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 26.03.2012 tarihli yazısında 2011 yılı zeytin fiyatının ortalama 1,55 TL olmasına rağmen bilirkişi kurulunca gerekçe gösterilmeksizin 2,00 TL olarak alınmış olması,

Dosya içerisinde yer alan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 26.03.2012 tarihli yazısında 2011 yılı zeytin fiyatının ortalama 1,55 TL olmasına rağmen bilirkişi kurulunca gerekçe gösterilmeksizin 2,00 TL olarak alınmış olması,

3-Dava konusu taşınmazın deniz kıyısına yakın olması nedeniyle deniz turizmi, kaz dağları eteklerindeki düzlükte ve astım hastalarının yararlandığı oksijeni bol olan bölgede olması, ayrıca termal su kaynakları konaklama tesislerine çok yakın mesafede yer alması, kara ulaşımı güzergahında olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %25 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %30 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6022, Karar No: 2018/6978, Tarih: 15.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/6022 E.  ,  2018/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 148. maddesinin gösterilmeyen fıkrasının (1) olarak yerinde hüküm fıkrasına eklenmesi olanaklı görülmüş; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''Müdafii ücreti 160,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına'' yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37850, Karar No: 2014/475, Tarih: 20.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37850 E.  ,  2014/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/841-2013/339

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, TCDD Genel Müdürlüğüne bağlı işçi olarak çalıştığını, daha önce Sivas Demir-Çelik işletmelerinde çalışırken işyerinin özelleştirilmesi sonucu 1999 yılında açıktan atama ile TCDD bünyesinde yedinci derece ile işe başladığını, onsekizinci dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 25. maddesine göre yedinci derecenin karşılığının çırak okulu ve dengi okullar olduğunu, kendisinin meslek yüksek okulu elektrik bölümü mezunu olduğunu, toplu iş sözleşmesinde sanat okulu mezunlarının altıncı dereceden işe başladığı halde yüksekokul mezunlarının durumu hakkında bir düzenleme olmadığından işyerinin kendisini yedinci dereceden başlatmış olduğunu beyan ederek işe giriş derecesinin altıncı derece olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, Toplu İş Sözleşmesi’nin 25. maddesinin II/C. fıkralarına göre ikinci sınıf elektrikçi ehliyeti olanlar ile elektrik tesisatçıları hakkında yönetmelik hükümlerine göre elektrik tesisatçılığı ustalık belgesine sahip olanların yedinci dereceden işe başlatılacağı hüküm altına alınmış olduğunu, bu sebeple adı geçen işçinin Toplu İş Sözleşmesi'nin 25. maddesine göre ikinci sınıf elektrikçi ehliyeti olanlar gibi yedinci dereceden işe başlatılmış olduğunu beyan ederek haksız olarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının meslek yüksek okulu mezunu olduğu, eğitim durumunun toplu iş sözleşmesinde yazılı okul mezunlarından daha yüksek olduğu, toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu için bir derece öngörülmemiş olması, meslek lisesi mezunu olanların derecesinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının Sivas Demir Çelik İşletmelerinde çalışmaktayken bu kuruluşun özelleştirilmesi üzerine davalı işveren idarede açıktan atama suretiyle işe alındığı, taraflar arasında davacının niteliğine göre yedinci derecenin birinci kademesinden işe başlatılması yönünde iş sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Davacının, davalı işveren idarede açıktan atama suretiyle işe alındığı sabit olup işe alınırken yürürlükteki toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu mezunlarına yönelik açık bir düzenleme yer almadığından ikinci sınıf elektrik teknisyeni olduğu dikkate alınarak yedinci derecenin birinci kademesinde işe başlaması teklif edilmiş davacıda bu derece ve kademeyi kabul etmesi üzerine iş sözleşmesi yapılmıştır.

İş sözleşmesi tarafların özgür iradesi ile akdolunmuştur. Toplu iş sözleşmesinde davacının iddiasına dayanak yapılan maddede yer alan hükümler, sınavla işe alınan sanat enstitüsü, endüstri meslek lisesi, teknik lise mezunlarının intibak derecelerini düzenlemiştir. Davacı sınavsız işe alındığına ve işe alındığı sırada yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde meslek yüksek okulu mezunlarına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediğine göre tarafların özgür iradesi ile yapmış oldukları hizmet sözleşmesine üstünlük tanınması gerekir. Yorum yoluyla işveren iradesi yerine geçecek şekilde davacının meslek yüksek okulu diploması sebebiyle intibakının yeniden yapılması ve bu nedenle davalı işverene mali yük getirilmesi mümkün değildir. Kaldı ki uzun yıllar ilk işe giriş derece ve kademesi üzerinden gerçekleşen çalışma şartlarına davacı tarafından herhangi bir şekilde itiraz edilmemiştir.

Tüm bu yönler dikkate alınarak yorum yoluyla ve özellikle işveren iradesi yerine geçecek şekilde hüküm oluşturulması usul ve kanuna uygun olmadığından davanın reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/27286, Karar No: 2014/14582, Tarih: 10.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27286 E.  ,  2014/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/140830

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

NUMARASI : 2008/575 (E) ve 2009/919 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003-2004 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında, somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7495, Karar No: 2019/11632, Tarih: 14.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/7495 E.  ,  2019/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuğun başka suçtan dolayı aynı yargı alanı içindeki cezaevinde olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan vareste tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesi uyarınca duruşmadan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır edilmeksizin ya da SEGBİS aracılığıyla savunması alınmaksızın, yokluğunda mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ile katılan ve Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6101, Karar No: 2022/2978, Tarih: 08.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6101 E.  ,  2022/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Olay günü saat 13:00 sıralarında cadde üzerinde yürümekte olan mağdurlar ... ve ...'ı gören suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın mağdurlara seslendikleri, mağdurlardan kendilerinin yanına gelerek oturmasını istedikleri, mağdurların oturmak istememeleri üzerine suça sürüklenen çocukların mağdurlara "otursanıza lan" diyerek bağırdıkları, mağdur ...'ın suça sürüklenen çocuk ...'in kollarında jilet kesikleri olduğunu görünce ortalığı yatıştırmak amacıyla onların yanlarına oturduğu, mağdur ...'ın da ayakta kaldığı, bir süre sonra her iki mağdurun yürümeye başladıkları sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın annesini araması gerektiğini söyleyerek mağdur ...'dan telefonunu istediği, suça sürüklenen çocuğun kollarında jilet izlerini gören mağdur ...'ın korkarak telefonunu verdiği, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in de mağdur ...'dan cep telefonunu aldığı, bu sırada suça sürüklenen çocuk ... cep telefonu ile bir kişiyi arar gibi yaparak "Burada iki tane çocuk var, biz bunları döveceğiz" şeklinde sözler sarf ettiği, mağdurların bunun üzerine daha da korktukları ve daha sonra suça sürüklenen çocukların mağdurların yanından cep telefonları ile birlikte uzaklaştıkları, mağdur ...'ın suça sürüklenen çocukların peşlerinden koşarak suça sürüklenen çocuk ...'den cep telefonunu geri almayı başardığı ancak mağdur ...'ın telefonunu alamadığı, suça sürüklenen çocukların iki kişi olmaları, mağdurlara "otursanıza lan" diyerek sert çıkmaları, suça sürüklenen çocuk ...'in olay sırasında telefonla görüştüğü kişiye ''Burada iki tane çocuk var, biz bunları döveceğiz'' şeklinde sözler sarfetmeleri üzerine korkuya kapılan mağdurların telefonlarını istemelerine rağmen vermedikleri şeklinde meydana gelen olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunu oluşturduğu halde delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de, iddianamede ve görevsizlik kararında sevk maddesi olarak gösterilmeyen TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle

tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.