muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/779, Karar No: 2018/1505, Tarih: 23.10.2018

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 tarihli 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 tarihli 2016/22-2181 E., 2018/24 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtayın iş davalarının temyiz incelemesini yapan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 tarihli ve 2016/6 E., 2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçinin SGK kayıtlarında girdi-çıktı işlemine tabi tutulduğunu, TİS ile getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi almakta olduğu yevmiyesinden dahi mahrum bırakıldığını ve ücretinin iş yerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini iddia ederek fark işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iş yerinde sendikal örgütlenme olduğu, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunduğu ve davacı işçinin sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının talep ettiği fark işçilik alacaklarının hesaplanabilmesi için, kanunda öngörülen kayıt ve belgeleri tutma ve işçinin bilgisine sunmakla yükümlü olan işverenin sunacağı bordrolara ihtiyaç duyulmaktadır. Çünkü fark işçilik alacaklarının belirlenebilmesi muhasebe işlemini gerektirmektedir. Zira davacının alacağı gerçek ücrete toplu iş sözleşmesi ile belirlenen zam oranları uygulanarak bulunacak miktardan işverence düzenlenen bordrolardaki ücret mahsup edilerek fark alacak bulunacaktır. Bunun için de açıklandığı üzere, iş yerinde kayıt tutma dolayısı ile belgeleme yükümlüsü olan işverenin sunacağı bordrolara ve kayıtlara ihtiyaç vardır.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

O hâlde dava konusu edilen süreye ilişkin toplu iş sözleşmesi artışlarından kaynaklanan alacaklarını belirlemesi davacı işçinin eğitim ve sosyal durumu dikkate alındığında kendisinden beklenemeyeceği gibi, söz konusu alacakların belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan, mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.02.2018 tarihli ve 2016/22-1262 E., 2018/391 K. sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Hâl böyle olunca mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21997, Karar No: 2015/4547, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21997 E.  ,  2015/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili Av. ... ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın il merkezine yakın olup, araziden elde edilen ürünlerin pazarlanmasında ve ulaşımda bir problem olmaması ve imar planı sınırına yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %500 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %20 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6383, Karar No: 2016/6646, Tarih: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/6383 E.  ,  2016/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak Nafakası -Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların müşterek çocuğu olan ve evlilik dışında doğması nedeni ile velayeti annede bulunan 27.05.2009 doğumlu ...'ya doğumundan itibaren davalı anne tarafından bakılmıştır. Dosya kapsamına göre, müşterek çocuğun anne yanında kalmaya devam etmesinin ve velayetin annede bırakılmasının çocuğun gelişimini olumsuz etkileyeceği, bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı gibi, hemen meydana gelecek bir tehlikenin varlığı da ispat edilememiştir. Öte yandan görüşmek için baba tarafından alınan ortak çocuk velayet annede olmasına rağmen görüşme süresi sonunda anneye teslim edilmemiştir. Baba hakkında çocuk kaçırma eylemi nedeni ile derdest ceza davası bulunduğu ve sosyal inceleme raporu içeriğine göre, çocuğun anne ile görüşmesine izin verilmediği, çocuğun anne özlemi çektiği, çocuğun yaşı nedeniyle anne sevgisine ihtiyacı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda velayetin değiştirilmesi talebinin reddi gerekirken, kabulü doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8726, Karar No: 2013/14191, Tarih: 18.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8726 E.  ,  2013/14191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceği hususunda bir kabulün bulunmaması karşısında tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Hükme esas alınan, Bursa 9. İcra Müdürlüğünün 2009/16659 esas sayılı dosyasının Yargıtay denetimine esas olacak biçimde aslı ya da onaylı örneğinin getirtilip dosya içerisine konulmaması,

2- Kendisine yediemin olarak teslim edilen malın Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/306 esas, 2009/666 karar sayılı dosyasında bulunduğu yerden sökülerek alınmasına karar verildiği ve Bursa 2. İcra Müdürlüğünün 2007/9085 sayılı dosyasından muhafaza altına alındığı yönündeki savunmasının doğruluğu araştılırıp, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin dosyası ile hacizli malın muhafaza altına alındığı iddia edilen diğer icra dosyası getirtilip incelendikten ve denetime esas olacak şekilde onaylı örnekleri dosya arasına konulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6934, Karar No: 2024/12842, Tarih: 31.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6934 E.  ,  2024/12842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/369 E., 2020/618 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/426 Esas, 2018/397 sayılı Kararı ile

Sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası ve 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2020/369 Esas, 2020/618 sayılı Kararı ile

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.01.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın örgüte yardım kastıyla hareket etmediğine,

2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin işlemler olduğuna ve,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin, örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Bank Asya hesap hareketlerinin rutin işlemler olduğuna ve,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin, örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde bulunan hesap hareketlerinin incelenmesinden, sanığın ... Bankası A.Ş.'de bulunan hesabını 2011 yılında açtırdığı, vadeli vadesiz hesap açma işlemlerinin ve parasal hareketlerinin bulunduğu, örgüt liderinin bankaya sahip çıkılması şeklindeki talimat dönemlerine denk gelecek şekilde katılım hesabı açtırarak para yatırdığı tespit edilmiş ise de, sanığın savunmasında söz konusu işlemleri faizsiz bankacılık amacıyla bu banka üzerinden gerçekleştirdiğini, örgüte yardım kastıyla hareket etmediğini ifade ettiği; örgüte yardım suçlarında sanıkların bilerek ve isteyerek bu eylemi gerçekleştirmeleri gerektiği, sanıkların rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, somut olayda sanığın savunmasının aksine örgüt liderinin talimatı üzerine, örgüte yardım kastıyla, bilerek ve isteyerek bu hesabı açtığını gösterir, sanığın kastını ortaya koyan yeterli delil bulunmadığı, örgütle iltisaklı iş yerinde eski tarihli kısa süreli çalışmasının da atılı suçun delili olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekil karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2020/369 Esas, 2020/618 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9344, Karar No: 2017/80, Tarih: 11.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9344 E.  ,  2017/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın sahte çek düzenleyip kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, suça konu çeki satmış olduğu mal karşılığında açık adreslerini bildirdiği ... isimli şahıstan aldığını ve kendisinin de almış olduğu mal karşılığında ...'a verdiğini, çekin sahte olduğunun ortaya çıkması üzerine ... isimli şahsı aradığını, bu şahsın da çeki Manisa Turgutlu ilçesinde Veysel Sırlan isimli şahıstan aldığını söylediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın ifadesinde adı geçen ... isimli şahsın belirtilen adreslerden araştırılarak açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık olarak ifadesine başvurulduktan ve gerektiğinde suça konu çek üzerinde yer alan imza ve yazıların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10716, Karar No: 2006/12282, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10716 E.  ,  2006/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kuyucak İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulmasından sonra icra mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11832, Karar No: 2014/2715, Tarih: 24.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11832 E.  ,  2014/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24/02/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3548, Karar No: 2013/23202, Tarih: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3548 E.  ,  2013/23202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın ... ve ... hakkındaki davanın reddine, ... .... ve ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 04.07.2009 tarihinde ...’a ait kamyonda şoför olarak çalışan sigortalının ...’ye ait buğdayların kamyonlara yüklenmesi ve üzerine branda çekilmesi sırasında bir başka kamyon şoförüne yardım ettiği sırada kamyon üzerenden geçen enerji nakil hattına teması ile ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 550 sayılı Kanunun 21. Maddesidir.

Anılan maddenin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Davaya konu somut olayda, davalılar ......’ın %20, ...’nin %20 kusurlu oldukları ve iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri toplamının 194.740,46 TL olduğunun anlaşılmasına göre; Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda, 194.740,46 TL’nin yarısının, kusur karşılığı olan miktar 38.948,09 TL’nin hüküm altına alınması gerekirken, gelirlerdeki artışları da içerir şekilde tüm peşin sermaye değerli gelir miktarı 205.601,00 TL’nin kusur karşılığı olan 82.244,36 TL’nin hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar ... Tedaş ve ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14359, Karar No: 2016/28801, Tarih: 21.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14359 E.  ,  2016/28801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... Hastanesi Başhekimliği vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Hastanesi Başhekimliği vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Hastanesi Başhekimliği vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davalı olarak gösteren, Niğde Devlet Hastanesi Başhekimliği’nin tüzel kişiliği ve dolayısıyla taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Söz konusu davalı tarafın yanlış gösterilmesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124/4. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı da anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı itibariyle, Niğde Devlet Hastanesi’nin, ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, davanın Niğde Devlet Hastanesi Başhekimliği yerine, ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na yöneltilip yöneltilemeyeceği meselesinin değerlendirilmesi gerekecektir.

... Kamu Hastaneleri Kurumu, 02.11.2011 tarihli ve 28103 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 663 sayılı ... ve Bağlı Kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile kurulmuştur. Kararnamenin 29. ve devamı maddelerinde, ...’nın bağlı kuruluşu olduğu kabul edilen ... Kamu Hastaneleri Kurumu’na ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Aynı kararname ile kurulan, ... İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ile ... Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü’nün kamu tüzel kişiliğine haiz olduğu kararnamede belirtilmiş ise de, ... Kamu Hastaneleri Kurumu’nun tüzel kişiliğe sahip olduğu hususunda bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Dolayısıyla, ... Kamu Hastaneleri Kurumu tüzel kişiliğe haiz değildir.