muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22035, Karar No: 2014/6344, Tarih: 07.04.2014

. Ç. hakkında ayrı yürütülen soruşturma sonucunda TCY'nın 155/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması için dava açıldığı, Denizli Çocuk Mahkemesi'nin 03.11.2008 gün ve 2008/264-604 sayılı kararı ile TCY'nin 155/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri gereğince 2000 TL ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 17.02.2014 tarihli kararıyla "Suça sürüklenen çocuğun (F. Ç.) bir yeri aramak için mağdurdan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmediğinin iddia edildiği olayda; şikâyetçinin soruşturma safhasında alınan beyanında, suça sürüklenen çocuğun hakkında tefrik kararı verilen ve şikâyetçiye karşı Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2007 tarih 2007/525 iddianame numarasıyla yağma suçundan kamu davası açılan B.. Ö.. ile birlikte ellerinde bıçakla geldiklerini ve korktuğu için telefonu verdiğini beyan etmiş olması karşısında; hakkında tefrik kararı verilen Bayram hakkında yürütülen dosya getirtilerek sonuçlanmamış ise birleştirme kararı verilerek, sonuçlanmış ise denetime olanak verecek şekilde onaylı bir örneği dosyaya konularak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas, 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1.maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, yakınanın 05.12.2006 tarihinde verdiği beyanlar ile daha sonraki aşamalarda verdiği beyanlar arasında çelişkiler bulunduğunun anlaşılması karşısında, hakkında ayırma kararı verilen F. Ç. hakkında yürütülen dosya getirtilerek, sonuçlanmamış ise birleştirme kararı verilerek, sonuçlanmış ise denetime olanak verecek şekilde onaylı bir örneği dosyaya konularak ve deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ö.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2959, Karar No: 2015/8403, Tarih: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2959 E.  ,  2015/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 18.06.2009 tarihinde imzalanan "Sistem Kullanım Anlaşması"nın 07.06.2012 tarihinde revize edildiğini, davalı şirketin müvekkiline 2009 yılı Temmuz ile 2012 yılı Mayıs ayı arasında ihlâl yapıldığı iddiasıyla 12 adet fatura düzenlendiğini, bu faturaların toplam bedelinin 1.059.941,37 TL tutarında olduğunu, söz konusu faturaların kayıtlara alınmayarak davalı tarafa yazı ile iade edildiğini, davalı tarafın 23.09.2009 tarihli yazısı ile 2009 yılı Temmuz döneminde bir ihlâlin bulunmadığının bildirildiğini, ancak daha sonra söz konusu faturaların gönderildiğini, davalı tarafça hukuki yollara başvurulacağı yönündeki yazı cevabı nedeniyle söz konusu fatura bedellerinin 19.06.2013 tarihinde ihtirazi kayıtla ödendiğini, herhangi bir ihlâlin söz konusu olmadığını, ayrıca ihlâl olsa dahi, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulması ve bu uyarıda ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturalarının esas ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek, 1.059.941,37 TL'nin ödeme tarihi olan 19.06.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın adli yargının görev alanında olmadığını, idari yargının görevli olduğunu, ayrıca taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre oluşan ihlâl nedeniyle yapılan hesaplamanın mevzuata uygun olduğunu, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde düzenlenen bazı ihlâllerin süreklilik arzeden ve dolayısıyla düzeltilebilecek ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın sistem kullanım anlaşması nedeniyle davalı tarafından kesilen ve davacı tarafça ödenen cezai şarta ilişkin fatura bedellerinin iadesi istemine ilişkin olduğu, tarafların özel hukuk hükümleri çerçevesinde sözleşme imzaladıkları ve sözleşme kapsamındaki cezai şartın da özel hukuk hükümlerine göre belirlenmiş olması sebebiyle uyuşmazlığın adli yargının görev alanına girdiği, taraflar arasındaki Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde kullanıcının ilgili mevzuat ve bu anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi ve söz konusu ihlâli davalı tarafın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içerisinde sona erdirmemesi durumunda davalının cezai şart uygulayacağının düzenlendiği, somut olayda davalı tarafça ihlâl tarihi itibariyle iletim sistemi kullanıcısı davacıya bir uyarıda bulunulmadığından ve ihlâlin giderilmesi için süre verilmediğinden uygulanan ceza işleminin sözleşmelere aykırı olduğu, ayrıca, davacının, davalı tarafın gönderdiği faturalara ilişkin ödeme yaparken ihtirazi kayıt ileri sürmesi nedeniyle dava tarihinden faize hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile, 1.059.941,37 TL'nin ödeme tarihi olan 19.06.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte istirdadına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu edilen edilen faturaların Temmuz 2009-Mayıs 2012 dönemine ilişkin olması nedeniyle, somut olayda uygulanması gereken taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli ... uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda ...., aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ... uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir." hükmünü içermektedir. Hangi ihlâlin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâl, bu tabloda, "İletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin İletim Sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâlin karşısında, " kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %50'si oranında ceza uygulanır. Ceza 00.00-24.00 saatleri arasında bir defadan fazla uygulanmayacaktır. " şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekeceği endüktif reaktif enerjinin/vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunda, davalı ... tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı TEİAŞ tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18861, Karar No: 2023/1685, Tarih: 08.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18861 E.  ,  2023/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1126 E., 2022/3524 K.

DAVA TARİHİ : 23.07.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/439 E., 2020/831 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Pakistan İslam Cumhuriyeti ... Büyükelçiliğine bağlı okulda anaokulu/kreş öğretmeni olarak Nisan 2004-05.....2018 tarihleri arasında çalıştığını, aslında fiilen 2003 yılında çalışmaya başladığını, davacı adına 30.05.2018-31.05.2018 tarihlerinde A.G.Ö. ve B.T. isimli öğrenci velileri tarafından şikâyet dilekçeleri gönderildiğini, her ikisinin de asılsız olduğunu ve davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesini gerektirecek nitelikte olmadığını, davacının çalıştığı süre içerisinde hak ettiği işçilik alacaklarının ödenmemesi için ortaya atıldığını, davacının fazla çalışma ücretinin bulunduğunu, davacının 08..00-14.45 arasında çalışması gerektiğini, ancak davacının her yıl en az iki-üç kez davetlilerin karşılanması için fazla çalışmaya çağrıldığını ve okul müdürü tarafından hemen hemen her gün 18.00'e kadar tutulduğunu, davacıya yıllık izin ücretlerinin hiçbir zaman ödenmediğini, işyerinin ... bayram ve genel tatil günlerinde ücret alacağının ödenmesi gerektiğini, davacının davalı işyerinde yıl sonu gösterileri, kermes, okul gezisi, piknik, bilim şenliği adı altında pek çok kez cumartesi ve pazar günleri de çalışmak zorunda kaldığını ve haftanın 7 günü çalışarak hafta tatilini kullanamadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, dava dilekçesinde asılsız bir iddia olduğu beyan edilmişse de davacının eski öğrencisi A.G.Ö.'nün bedeninde morluklar olduğunun, öğrencinin velisi tarafından adli tıp raporu ile belgelenmiş olduğunu, bu sebeple davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının haftanın 7 günü çalışmadığını ve bundan dolayı hafta tatili alacağının bulunmadığını, Elçilik ... bayram ve genel tatil günlerinde kapalı olduğundan davacının alacağının bulunmadığını, okulda resmî çalışma saatlerinin 08.00-16.00 arasında olduğunu 14.45'te ise fiili çalışma son bulduğundan davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve iddialarını kanıtlayacak bir delil sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... sözleşmesinin kreşteki çocuklara kötü davranması nedeniyle feshedildiği, davacının bu eylemlerinin gerçekleştiğine dair tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, davacının çalıştığı yerde çocuklarla iyi ilişkiler içerisinde olduğunun beraber aynı yerde çalışan tanıklarca ifade edildiği, buna göre fesih işlemine dayanak teşkil eden olayların somut delillerle net bir şekilde ortaya konulamadığı, yapılan fesih işleminin geçersiz olduğu, davacının yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatlanmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının, Pakistan İslam Cumhuriyeti ... Büyükelçiliğine bağlı uluslararası okulda kreş/anaokulu öğretmeni sıfatıyla çalıştığını ve ... sözleşmesinin öğrencilerine yaptığı kötü muamelelere ilişkin olarak yapılan şikâyetler sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının öğrencilere yapmış olduğu muameleler sebebiyle kendisinin defalarca sözlü olarak uyarıldığını, ... sözleşmesinin haklı nedenle feshine sebep olan olayların dosyada mübrez şikâyet dilekçeleri, adli tıp raporu ve tanık beyanları ile ortaya çıktığını, arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranına göre belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında yer alan davalı işyeri kayıtları, 21.05.2018 ve 31.05.2018 tarihli şikâyet dilekçeleri, 22.02.2018 tarihli geçici adli rapor içeriği ve taraf tanık anlatımlarından, davacının feshe konu edilen şekilde öğrencilerine kötü muamelede bulunduğunun tespit edilemediği, adli raporda geçen yaralanmanın davacıya atfedilebilecek bir eylemden değil, öğrencinin yere düşmesinden kaynaklı olduğunun görgü tanığı K.D. beyanından tespit edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve vekâlet ücretinin yanlış kur oranı dikkate alınarak hesaplandığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, arabuluculuk gideri ve vekâlet ücreti noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 17 ve 25 inci maddeleri, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri.

2. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.”

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı tarafça vekâlet ücreti hesaplanmasında yanlış kur oranının dikkate alınması hususunun açıkça istinaf sebebi yapılmadığı, istinaf sebebi yapılmayan hususların temyiz sebebi de yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (2) numaralı paragrafında yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince Hazine tarafından arabuluculuk gideri olarak sarf edildiği anlaşılan 280,00 TL'nin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 182,00 TL'sinin davalıdan, 98,00 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1535, Karar No: 2006/4280, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1535 E.  ,  2006/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 5.İcra Mahkemesi

Tarih : 15.9.2005

Nosu : 105-909

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’ya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili banka lehine tesis olunan rehnin dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili icra müdürlüğünce yazılan yazıya davacı yanca verilen cevapta kredi borcunun kapandığının bildirildiğini, davacının alacağın tahsili için ilamsız takibe giriştiğini oysa rehinle temin edilen alacaklar için öncelikle rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe girişlmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davacı yanca düzenlenen 8.7.2005 tarihli cevabi yazıda bedeli paylaşıma konu aracın rehniyle temin edilen araç kredisinin ödenmek suretiyle tasfiye edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Rehin sözleşmesi T. Emlak Bankası AŞ. Gaziosmanpaşa şubesi lehine düzenlenmiş, davacı ise anılan şubenin devralındığını ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece devre ilişkin protokolün ibrazı sağlanarak kapsamının belirlenmesi ve rehnin, borçlunun bankaya olan diğer borçlarının da teminatını teşkil ettiği iddiası karşısında, rehin sözleşmesinin celbiyle tüm delillerin bir arada değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 20.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.