muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3728, Karar No: 2018/2738, Tarih: 10.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3728 E.  ,  2018/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu da usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda olacaktır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar inceleme olanağı bulunan kanıtların ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için; olaya ışık tutabilecek nitelikte tüm yasal kanıt ve belgelerin araştırılıp, elde edilen tüm delillerin, akla, mantığa, bilimsel verilere, fiziksel kurallara, herkesçe bilinen somut duruma, gündelik hayatta elde edilen karine niteliğindeki bilgilere uygun olup olmadığı belirlenerek, bu konuda varsa yanılgılar sonlandırılıp, birini diğerine üstün kılan anlatım ve/veya deliller açıklanıp, hukuki sonucun temyiz merciince denetlenebilir bir gerekçe ile yazılması gerekir.

Öte yandan, yağma olaylarında genelde tanık yoktur, bu nedenle mağdurun beyanı ve teşhisi önemlidir. Birebir olayın muhattabı olan mağdurun beyanı tutarlı ve istikrarlı ise önde ve üstün niteliktedir. Şayet bu konuda duraksama varsa ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunun düşünülmesi gerekir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak da deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle

aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Bir suç varsa bunun failini belirleyebilmek ancak kanıtların yorumu ile olanaklıdır. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa imkan vermemelidir. ... ihtimal ile deliller yeterli toplanmadan bir ceza verilemez. ... veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için, önce sözkonusu eylemin işlenip işlenmediğinin belirlenmesi gerekir. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Mağdur ve sanık arasında olay öncesinde herhangi bir husumet bulunmadığı gibi, tarafların birbirlerini de tanımadıkları,

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Mağdur ve sanık arasında olay öncesinde herhangi bir husumet bulunmadığı gibi, tarafların birbirlerini de tanımadıkları,

Mağdur ...’nun 20.07.2013 günü, Gaziantep Çocuk Şube Müdürlüğü’nde alınan ifadesinde özetle; “...boyacılık yaparak ailesinin geçimine yardımcı olduğunu, olay günü saat 15:00 sularında, gün boyu çalıştığı ... Sanayi Sitesi’nden ayrılıp eve gitmek üzere toplandığı sırada, tanımadığı bir şahsın yanına gelip para istediğini, kendisinin, veremeyeceğini söyleyip boya malzemelerini orada bırakıp kaçmaya başlaması üzerine, şüpheli şahsın da peşinden koşmaya başladığını, kovalama sırasında şahsın elinde bir bıçak bulunduğunu, arkasından gelmemesi için 30 TL parayı yere doğru attığını, parayı alan şüphelinin kovalamaya devam ettiğini, ancak civarda bulunan bir polis aracını görerek peşini bırakıp kaçtığını...” belirtmesine karşın,

05.12.2013 günü Mahkeme huzurunda verdiği ifadede ise; “saat 14.00 sularında ... sanayi camisinin bahçesinde boyacılık yaptığım sırada kazandığım paraları sayarken sanık yanıma geldi. Benden saymakta olduğum paraları istedi. Ben vermek istemedim. Parayı istediğinde elinde bıçak vardı. daha doğrusu benden para istedi. Ben kendisine para vermeyeceğimi söyeldim, bunun üzerine bıçak çıkarınca elimdeki paraları atıp kaçtım. Benim elimdeki paralar demir paraydı, bozuk paraydı, ben o ana kadar paranın 10 TL sini saymıştım. Geri kalan kısmını saymamıştım. Ben bu eylemi gerçekleştiren şahsı sözünü ettiğim olaydan sonra hiç görmedim, ancak görsem tanırım” dediği, kolluk ifadesi ile bu beyanları arasında çelişki görülüp sorulması üzerine, “polis durumu öğrendikten sonra ben de polis arabasının içinde olduğum halde birlikte şahsı aradık, polis şahsı parkta otururken görmüş, gidip alıp geldiler. Benim bulunduğum araca bindirdiler. Araca binerken ben bu şahsın yüzünü gördüm. Benden para isteyen şahıstı. Polisteki ifadem de 30 TL den söz ettiğim belirtiliyor, ben bu 30 TL meselesini polisin beyanına göre şahsın kendi anlatımı ile üzerimde sadece 30 TL para olduğunu söylemiş olmasından dolayı biliyorum. benim atıp gittiğim sadece 10 TL dir, şahsın yakalanması benim henüz bu şahıstan koşarak uzaklaşırken gerçekleşmiştir.” şeklinde açıklamada bulunduğu; ifadelerinde, sanığın, kendisi arabada iken polis aracına getirildiğini söylediği hatırlatılıp yeniden sorulması üzerine de; “ben koşarken polisler şahsı yakaladılar. Ben polislerin yanına gittim.”, “ ben arabadaydım polisler parkta gördüler” şeklinde beyanda bulunduğu;

20.07.2013 tarihli olay tutanağında; saat 17:00 sıralarında, sanayi sitesi içinde devriye görevi ifa eden polis ekibine müracaat ederek “tinerci diye tabir edilen sakallı bir şahsın bıçak çekmek suretiyle kendisinden para istediğini, kendisinin de elinde bulunan 30 TL yi atarak kaçtığını” beyan eden mağdur ... refakate alınarak yapılan araştırma sonucunda, mağdurun teşhis ettiği sanık ...’in yakalandığı, yapılan üst aramasında, özellikleri yazılı bir adet bıçak, 5 TL banknot, 4 adet 1 TL, 1 adet 50 kuruş, 4 adet 10 kuruş madeni para olmak üzere toplam 9,90 TL. paranın ele geçirildiğinin belirtildiği;

Sanık ... ...’in kollukta; “...mobilya atölyesinde yaklaşık 1 aydır çalışmaktayım. Bekar ve kimsem olmadığı için küsget sanayi camiinde yatıp kalkmaktayım. 20.07.2013 günü saat; 17:30 sıralarında, sanayi camii bahçesinde otururken, yaşı küçük bir çocuk yanıma gelerek bana abi ayakkabını boyayabilir miyim? dedi. Ben de ayakkabım spor ayakkabısı boyaya gerek yok dedim. Sonra çocuk sigaran var mı, bana bir adet verebilir misin? diye sordu. Çocuğa bir sigara verdim ve ayrıldı. Yaklaşık 10-15 dakika sonra çocuk, polis ekibi ile gelerek, polislere, “bu şahıs beni gasp etti, bıçak zoruyla 30 TL. paramı aldı” dedi. Polisler benim üzerimi aradılar ve üzerimden 10- TL. para ve siyah saplı 1 adet bıçak çıktı...Ben daha önceden bu çocuğu tanımıyordum, hiç görmedim…gasp ederek parasını almadım...” şeklinde ifade verdiği,

21.07.2013 günü Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nde yapılan sorgusunda; ''mağdur bana iftira atmaktadır, neden iftira attığını bilmiyordum, ben caminin avlusunda otururken mağdur yanıma gelerek ayakkabımı boyamak istedi, ben de spor ayakkabısı giydiğimi, boya olmayacağını söyledim, daha sonra ban sigaran var mı abi dedi, ben de sigara paketini çıkartarak ona uzattım, paketin içinde bir adet sigara aldı, sonra yanımdan ayrıldı, aradan 10 dk geçer geçmez mağdur yanında polislerle geldi ve polisler beni alarak emniyete getirdiler, ben kesinlikle kimseye yağmalamadım, kimsenin parasını almadım'' dediği;

21/03/2014 günlü oturumda; “... sanayide mobilya atölyesinde çalışıyordum. İşten çıktıktan sonra parkta otururken, boyacı bir çocuk yanıma geldi. Ayakkabımı boyamak isteğini söyledi. Ayakkabım spor ayakkabı olduğu için boyaya gerek olmadığının söyledim. Bu kez benden bir sigara istedi. Kendisine bir sigara verdim. Aradan kısa bir süre geçtikten sonra polisler ile birlikte geldiler. Kendisini yağmaladığımı ileri sürmüş. Polisler üst araması yaptılar üzerimde 9- 9,50 TL kadar para çıktı. Sorulduğu üzere ben yakınanı daha önceden tanımam, üzerimde bıçak bulunması tesadüftür” şeklinde savunma yaptığı, Mahkeme heyetince yöneltilen soru üzerine de; “Benim yakalandığım yer ile polis karakolunun arasında 150- 200 metre kadar bir mesafe vardır. Zarar görenin hakkımda neden böyle bir iftira attığını bilmiyorum, uyuşturucu yada uyarıca herhangi bir madde kullanmıyorum” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Mağdurun aşamalarda değişerek gelişen, birbiri içerisinde bir ölçüde kendi kendine çelişen beyanları arasında açık aykırılıklar giderilip, olay tutanağını düzenleyen polis memurlarının andlı beyanları da alındıktan sonra, sonucuna göre delillerin takdiri gerektiği düşünülmeden eksik soruşturmayla yetinilip, sanığın savunmasına ise hangi nedenlerle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3978, Karar No: 2010/570, Tarih: 05.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3978 E.  ,  2010/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tarım Teks. Gıda Ltd. Şti. ile davalı ... Yapı Kimyasalları Taah. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Antalya 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.11.2007 gün ve 2006/530-2007/393 sayılı hükmü onayan Dairemizin 26.01.2009 gün ve 2008/807-2009/331 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile 35,50 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 05.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12607, Karar No: 2012/14622, Tarih: 04.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12607 E.  ,  2012/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...va ...oğlu, 15.03.1920 doğum ve 13.03.1994 ölüm tarihli,...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterecek şekilde nüfus aile kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8548, Karar No: 2017/6778, Tarih: 10.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8548 E.  ,  2017/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,taraflar arasında 10.09.2012 tarihli ham kumaş satış sözleşmesi imzalandığını, toplam değeri 118.936,40. TL. tutan kumaşların 20.09.2012-17.12.2012 tarihleri arasında davalıya teslim edildiğini, borcun bir kısmının ödenmemesi üzerine davalıya ihtarname gönderildiğini ve ödenmemesi üzerine takip açıldığını, 6102 sayılı TTK m. 23/c hükmüne göre davalının yasal süreler içinde ayıp ihbarında bulunması gerektiğini, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmenin genel şartlar maddesinde de kumaşta iplikten veya dokumadan meydana gelen hatalı üretimlerin en geç 15 gün içinde yenisi ile değiştirileceğinin öngörüldüğünü,gerek yasal gerekse sözleşmede tanınan ek sürede bir ayıp ihbarı ya da değiştirme talebi yapılmadığını ileri sürerek davalının icra takibine haksız itirazının iptaline,takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ...Savunma Bakanlığı Deniz Kuvvetleri'nin ihtiyacı olan 60.000 adet şort alımı için açtığı ihaleyi kazanarak yüklenici olduğunu, şortların imalatında kullanacağı kumaşların temini için davacı şirketle anlaştığını, taraflar arasında 10.09.2012 tarihinde konu ile ilgili olarak "İmalat ve Satış Sözleşmesi" akdedildiğini,müvekkilinin bu kumaşları kullanarak ürettiği 60 000 adet şortun M.S. Bakanlığına teslim edildiğini, şortlar üzerinde Milli Savunma Bakanlığı Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Muayene Komisyon Başkanlığınca kontrol işlemi yapılarak şortlarda ayıp olduğu belirtilerek ihaleyi iptal edip şortları iade ettiğini, davalı yan iptalin nedeninin, kumaşların imalinde kullanılan bağlantı türünün taraflar arasında yapılan 10.09.2012 tarihli sözleşmeye göre AS dimi olması gerekirken 1/3 şeklinde yapılmış olduğunu, davacının sözleşmeye göre mal teslim etmek zorunda olduğundan ağır kusurlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda,davacının davalıya gönderdiği kumaşların %50'sinin farklı yapıda olması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olmadığı, taraflar arasında akdedilen 10.09.2012 tarihli ham kumaş alım satımına dair sözleşmeye göre, davacının davalıya teslim etmeyi taahhüt ettiği ham kumaşların dokusunun 1/2 S dimi olması gerektiği halde,davacının davalıya teslim ettiği kumaşlardan üretilen şortların örgü yapısının % 50’sinin 1/2 S dimi ve yarısının ise 1/3 S dimi yapılı olduğu tespit edildiği bu haliyle davacının davalıya teslim ettiği ham kumaşların 1/2'sinin sözleşmede belirtilen vasıflara uygun olmadığı,davacı satıcının sözleşmede açıkça taahhüt ettiği vasıfları taşımadığı ve bu anlamda ayıplı olduğu, böylelikle davacının davalıya sattığı ve teslim ettiği kumaşların 1/2'sinin ayıplı olduğu ve bu sebeple davacının ayıplı malların bedelini davalıdan talep edemeyeceği, davacının malların toplam satış bedelini oluşturan 118.936,40 TL.'nin 1/2’sine tekabül eden 59.468,20.- TL.'yi davalıdan talep edebileceği, dolayısıyla davalının davacıya 27.022,66.- TL. tutarında ödeme yaptığı hususu davacının da kabulünde olduğundan,,18/11/2014 havale tarihli heyet raporu benimsenerek,davanın kısmen kabulüne,icra takibinin 32.445,54.-TL asıl alacak ve 97,78.TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 32.543,32 TL üzerinden devamına,32.445,54 TL asıl alacağın takip tarihi olan 22/08/2013 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, şartları oluşmadığından tarafların icra ve inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre bir kısım ham kumaşın ayıplı olduğu bu nedenle alıcının ayıplı olan kumaşların bedelinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava kısmen kabul edilmiş ancak bedel, ödenmeyen ve alıcı elinde bulunan malların iadesine karar verilmemiştir. Bu yönün gözetilmemiş olması isabetsizdir.

Diğer yandan davalı ...Ltd. Şti. tarafından davacı ile arasında mevcut 10.09.2012 tarihli sözleşmeden dolayı zarara uğradığını iddia ederek ... 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/186 esas sayılı davayı açmıştır. Her iki dava aynı sözleşmeden kaynaklandığından birleştirilerek görülmesinde usul ekonomisi açısından fayda görülmektedir. Mahkemece her iki davanın birleştirilerek taraf delilleri birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5730, Karar No: 2018/1299, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5730 E.  ,  2018/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, yargılama giderlerine ilişkin miktardan “Zorunlu müdafii ücreti 561,00.-TL” nin çıkartılarak, yerine “zorunlu savunman giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5088, Karar No: 2013/10824, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5088 E.  ,  2013/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ve davalı ... Ltd.Şti.,... Kimyasal Ürün. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11769, Karar No: 2014/2054, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11769 E.  ,  2014/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/218139

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö.. Hafriyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Kısım Komutanlığının 25/06/2008 tarihli ve ET 492394 sıra nolu idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin mercii Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 tarihli ve 2012/1242 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/06/2013 gün ve 37111 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2013 gün ve KYB. 2013/218139 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. Maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 25/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği ‘nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2013 gün ve 2012/1242 D. İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.