muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21349, Karar No: 2015/20191, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21349 E.  ,  2015/20191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silvan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 11.03.2015

No : 2013/408-2015/114

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, Mahkemece verilen hükümde davalı SGK’nın, 5502 sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca yargılama harçlarından muaf tutulması yerinde olup harçlar dışında avukatlık ücretinden ve yargılama giderlerinden herhangi bir muafiyetinin bulunmadığı gözetilmeksizin, 6100 Sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine aykırı şekilde ve hatalı değerlendirme sonucu, vekalet ücretinin diğer davalılardan tahsiline karar verilmesi,

2- 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun, 5263 sayılı Kanunla değişik 9/c maddesi hükmüne göre; davalı S.. V.. Başkanlığı'nın harçtan muaf olduğu halde harçtan sorumlu tutulması,

3-Karar başlığında SGK Başkanlığı’nın adının gösterilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Karar başlığına 3. Davalı olarak “S...B...-Ankara, Vekili; M... S...” ibarelerinin eklenmesine, ayrıca hükmün, 2. ve 3. nolu bentlerinin silinmesine ve yerine” davacı tarafından yatırılan 17,15 TL harcın talep halinde davacıya iadesine” ibarelerinin eklenmesine, 4. bentte yer alan “davalılar Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ve İ.. B..’ndan” ibareleriyle 5. bentte yer alan “her iki davalı; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı ve İ.. B..’ndan “ibarelerinin silinerek, yerine, “tüm davalılardan” ibarelerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5010, Karar No: 2024/15944, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5010 E.  ,  2024/15944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/591 E., 2023/382 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "15 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/862, Karar No: 2013/7508, Tarih: 18.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/862 E.  ,  2013/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, araçta cep telefonuyla konuşması nedeniyle hakkında işlem yapmak isteyen katılan polis memurunu "yaz lan şerefsiz cezanı, yaz terbiyesiz insan, sen beni tanımıyorsun konuşma terbiyesiz, illaki müdürünüzü mü arayayım, sana göstereceğim terbiyesiz, cezanı sen yaz, sonra görüşürüz, sivil olarak gazcılara gel o zaman görüşelim, sana o zaman göstereceğim” diyerek tehdit ve hakaret ettiğinin iddia edilmesi karşısında; eyleminin TCK’nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabileceği, hakaret suçu ile birlikte kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Tehdit suçundan kurulan hükümde, daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanığın, mahkûm olduğu 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesindeki zorunluluk karşısında, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın aşamalarda, katılan polisin kendisine hakaret ve tehdit ettiğini savunması karşısında; yanında bulunan eşi ile tutanak düzenleyicisi polis memurları, ..., ... ve ...’nın dinlenilerek, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak verilen hapis cezalarının ertelenmesi, tehdit ve hakaret suçlarında giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “zararın karşılanmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13894, Karar No: 2019/7951, Tarih: 07.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/13894 E.  ,  2019/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihinde sanıkların içinde bulunduğu araç içerisinde kaçak olduğu değerlendirilen 400 kg. şeker ele geçirilen olayda; Ziraat Mühendisi bilirkişinin raporunda "şekerlerin Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğine uygun etiketleme bilgisine sahip olduğu ve satışa sunulma özelliklerini taşıdığı", Türkiye Şeker Kurumu raporunda "şeker ambalajının malzeme, boyut, baskı dikiş ipliği malzemesi ve dikiş kalitesi bakımından Ereğli Şeker Fabrikasına ait olduğu ve şekerlerin yerli üretim olduğu" Gümrük Müşaviri Bilirkişi raporunda ise "şekerlerin Türk menşeili olduğunun" belirtilmesi ve kaçak olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak , kesin nitelikli delil elde edilememesi karşısında, atılı suçtan ele geçen şekerler yönü ile ceza tayininine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanıklar hakkında suç konusunun önem ve değeri gerekçe gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle fazla ceza tayini ,

2-Dosya kapsamı itibariyle sanıklar ... ve ...'ın TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak cezalandırılması yerine, TCK'nun 39/1. maddesi kapsamında suçun işlenmesine yardım eden olarak sorumlu tutulması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi

3- Hükümde yalnızca ele geçen kaçak sigaralar yönüyle müsadere kararı verilmesi ve ele geçen kaçak çayların müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Kaçak sigaraların aracın doğal boşluklarına gizlenmiş vaziyette ele geçirildiği ve bu boşlukların zula olarak nitelendirilemeyeceği, ele geçen şekerin yerli üretim olup dosya içerisinde ihraç edildikten sonra ülkeye yasal olmayan yollardan girdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin nitelikli delil bulunmadığı, ele geçen kaçak çay ve sigaranın ise aracın ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gözetilerek, ele geçen kaçak çay ve sigaranın miktarı ile aracın değeri hakkaniyet ölçütleri kapsamında değerlendirildiğinde 5237 sayılı TCK'nun 54/3.maddesi gereğince nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve Nidal Alibrahim'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, sanıklar ... ve Nıdal Alıbrahım açısından cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2965, Karar No: 2013/6828, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2965 E.  ,  2013/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/9778, Karar No: 2022/18940, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9778 E.  ,  2022/18940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yargılama sırasında payını idareye devreden davalılar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün yasal faiz yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen karar, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, yargılama sırasında payını idareye devreden davalılar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi doğru olduğu gibi, arsa niteliğindeki İlçesi, Saraycık Mahallesi eski 110 parsel (yeni 102190 ada 2 ve 102169 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yasal faize ilişkin bentlerin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare ve davalı ... vd. den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4102, Karar No: 2024/6058, Tarih: 22.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4102 E.  ,  2024/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, yangın, su baskını, tahrip, batırma veya bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle, tasarlayarak öldürme, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, yangın, su baskını, tahrip, batırma veya bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/41 Esas sayılı davası ile Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/444 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2024 tarih ve 2024/41 Esas, 2024/65 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3932, Karar No: 2006/3502, Tarih: 04.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3932 E.  ,  2006/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İcra Mahkemesi

No : 206-373

Davacı (3.kişi) : ...

Davalı (alacaklı) : 1- ... vekili Av. ...

(Borçlu) :2- ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3.kişi) tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine vermiştir. Yerel mahkeme 10.11.2005 tarihli ek kararıyla miktar itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle davacı(3.kişi) temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş red kararının davacı (3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Temyiz olunan karar 4949 sayılı Yasa ile değişik İ.İ.K.’nun 363. maddesi gereğince hükmün kesin nitelik taşıdığından bahisle temyiz isteminin yerel mahkemece reddine ilişkindir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesi süresinde ise de yerel mahkeme kararının kesin nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır. Gerçekten hüküm İcra Mahkemesince verilmiştir.

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.857.84 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.303.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,Fazla alınan temyiz harcının istek halinde f1 gibi temyiz eden veya edenlere iadesini, 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11576, Karar No: 2011/4024, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11576 E.  ,  2011/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2007 tarih ve 2005/619-2007/1415 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı T.Halinde Emlak Bankası A.Ş.’ne devir edilen Anadolu Bankası A.Ş. ile "emeklilik gelir hesabı" adı altında sözleşme imzaladığını, bu sözleşme kapsamında aylık 50 DM olmak üzere 7 yıl boyunca toplam 4.200 DM ödediğini, sözleşme sonucunda çok az tutarlı emekli maaşı bağlandığını, uyarlama davasının sözleşmenin davalı Bankaca feshedildiği gerekçesiyle ret edildiğini, bu feshin haksız olduğunu ileri sürerek, ödenen 4.200 DM (2.184 Euro) ile ödenen 50 DM bedelin her birine ayrı ayrı ödeme günlerinden itibaren bir yıl vadeli döviz mevduat hesabına ödenen en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle bulunacak toplam faizin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.Halinde Emlak Bankası A.Ş. vekili, ödemelerin 4.200 DM olduğunu, müvekkilinin tasfiyeye girmesi sonucu sözleşmenin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, Anadolu Bankası A.Ş.’nin tüm aktif ve pasifleri ile davalı T.Halinde T.Emlak Bankası’na devir edildiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, emeklilik gelir sözleşmesiyle ilgili uyuşmazlıkların davalı T.Halinde Emlak Bankası A.Ş. bünyesinde kaldığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile davalı T.Halinde T. Emlak Bankası A.Ş.’ne devir edilen Anadolu Bankası A.Ş. arasında 09.06.1981 tarihinde emeklilik gelir sözleşmesi imzalandığı, aylık 50 DM karşılığı toplam 4.200 DM ödediği, davalı T.Emlak Bankası A.Ş.’nin bankacılık işlemi yapmak ve mevduat kabul etme yetkisinin sona erdiği, tasfiyeye girdiği, sözleşmeyi feshettiği, bu davalının taraflar arasındaki sözleşmenin 4.maddesine göre davacıya ödeme yaptığı, bir alacağının kalmadığı, diğer davalıların bir sıfatının olmadığı gerekçesiyle bu davalılar hakkındaki davanın husumet nedeniyle, davalı Tasfiye Halindeki T.Emlak Bankası A.Ş. hakkındaki davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11208, Karar No: 2007/8708, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11208 E.  ,  2007/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığına yakalandığı hususunu ve bu hastalığa bağlı olarak maluliyet derecesinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan SSK ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan SSK ve ihbar olunan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.