muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7852, Karar No: 2024/6717, Tarih: 17.10.2024

2. Sanıklar ... ve ...'ın olayın asli faili sanık ... ile maktul ...'e karşı kasten öldürme ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlemek hususunda önceden fikir ve irade birliği içinde olay mahalline gittiklerine ve fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak katıldıklarına, öldürme suçunun kanuni tanımında yer alan fiili sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin bir belirleme yapılmasa da; sanıklar ... ve ...'ın diğer sanık ... ile birlikte ...la aralarında husumet bulunan diğer grup olan ...ların hastanede oldukları sırada sanık ...'in sanık ...'ın kullanmış olduğu araçla hastaneye geldiği, sanık ...'ın da kendi arabasıyla onları takip ettiği, sanık ...'in elindeki silahla hastaneye girdiği sırada, sanıkların iki araç içinde farları yanacak şekilde arabalarıyla hazır bekledikleri, bu sırada sanık ...'ın kaçışı kolaylaştırmak üzere araçtan çıkarak tüfekle ateş ettiği, sanık ...'in eylemleri gerçekleştirdikten sonra kendisini bekleyen sanık ...'ın aracına binerek oradan uzaklaştıkları anlaşılmakla; sanıklar ... ve ...'ın suçtan önce ve suçtan sonra olayın asli faili sanık ...'in yanında bulunup suçların icrasını kolaylaştırdıkları, bu itibarla kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım eden olarak cezalandırılmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde asli fail olarak cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın sanık ...'ın yaralanması olayından sonra sanık ... ile görüşmesi akabinde diğer sanıklar ... ve ... ile ilk olay yeri olan halı saha civarına gittiği ve tanıklar ... ve ...'in yaralanmalarına neden olacak şekilde sanık ... ile birlikte ateş ettikleri, akabinde tanık ...'i sanık ...'ın aracıyla hastaneye gönderdikleri bu andan sonra sanık ...'ın sanık ...'ten ayrıldığı ve ... Otel yakınlarına geçtiği, bu hususun sanığın HTS kayıtlarıyla da sabit olduğu, sanığın olay yerinde bulunmadığı süreçte sanık ...'in asli fail olarak kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanığın kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına asli fail ya da yardım eden olarak iştirak ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeter kesin bir delil bulunmadığı anlaşıldığından atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/766 Esas, 2022/766 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile sanık ... ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürme ve katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında bu suçlara yardım etme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçenin (B ve C) bölümlerinde açıklanan sanık ...'ın atılı suçlardan beraati, sanıklar ... ve ... hakkında suça yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiği gerekçeleriyle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/766 Esas, 2022/766 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Ceza miktarı ve sanıkların tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanıklar ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13681, Karar No: 2020/9911, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13681 E.  ,  2020/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 yeniden easas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13570, Karar No: 2017/902, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13570 E.  ,  2017/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6840, Karar No: 2012/24951, Tarih: 25.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/6840 E.  ,  2012/24951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan ... vekilinin temyizinin, 08.09.2004 tarihinde ... şubesinden sahte imzalı belgelerle ...'un hesabından 42.228.000.000 TL'nin çekilmesi eylemine yönelik olduğu kabul edilerek söz konusu eylem yönünden yapılan incelemede;

Eylemin sabit olması halinde sanığın üzerine atılı suçun 765 sayılı TCK'nun 504/3 maddesinde tanımı yapılan nitelikli dolandırıcılık ve aynı yasanın 345 maddesinde tanımı yapılan özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, katılan banka vekili, sanık müdafii ile katılan ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu eylem yönünden BOZULMASINA, ancak temyiz inceleme gününde anılan yasanın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiği cihetle, sanık hakkındaki bu eylem nedeniyle açılan kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Sanık müdafii ile katılan banka vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Sanığın iş bu davaya konu ... Bankası ... Şubesindeki eylemlerinden sonra ... Bankası ... Şubesine atandığı, ... Şubesinde iken benzer eylemleri gerçekleştirdiği iddiası ile hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, açılan kamu davasının Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/363 esas sırasına kaydının yapıldığı anlaşılmış olup mağdur bankanın aynı olması karşısında eylemlerin subutu halinde tek suçun oluşacağı ve teselsül hükümlerinin uygulanacağının anlaşılması karşısında davaların birleştirilmesine karar verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Dosyanın suça konu tüm belgelerle birlikte Üniversitelerden bankacılık konusunda uzmanlaşmış bir öğretim görevlisi, bir ceza hukukçusu ile bankacılık konusunda fiilen görev yaparak uzmanlaşmış bir kişiden oluşturulacak bilirkişi heyetine, olayla ilgili banka kayıtları ve usulsüz işlemlerle ilgili tüm evrak incelettirilerek, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 22/3.maddesinin ikinci cümlesinde yer alan "..suç, bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenirse ..." şeklindeki nitelikli zimmet suçunun belirlenmesinde kullanılan kriterlere göre fiiller, kurum içi rutin bir kontrolle ortaya çıkarılabilecek nitelikteyse basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek, hapis ve para cezasının tayinine esas olmak üzere sanığın fiillerinden basit ve nitelikli zimmet vasfında olanların ayrı ayrı tespiti yapıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun ve zimmetin niteliğinin değerlendirilmesi gerekirken anılan hususları içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan banka vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4233, Karar No: 2018/12787, Tarih: 25.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/4233 E.  ,  2018/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün, davacılar vekili tarafından temyizi üzerine; mahkemece verilen, kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması nedeniyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair 26.11.2015 tarihli ek kararın, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'nin müteveffa ... 'nin eşi; müvekkili ...'nin oğlu ve müvekkili ...'ın ise kızı olduğunu; müvekkili ..., ... ve müteveffa ... 'nin, sürücü ... 'ın idaresindeki ... plakalı araç ile davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı çekici ve bağlı ... Yarı Römorkun karıştığı kazada vefat ettiğini; davalı/sanık ... aleyhine açılan kamu davasının halen derdest olduğunu; müteveffa ...'nin ölümünde ve müvekkili ...'ın yaralanması olayında davalı ...'ın ağır kusurunun bulunduğunu; trafik kazası sonucu meydana gelen ani vefat nedeni ile müvekkillerinin derin üzüntü ve acı içerisinde olduklarını beyanla, müvekkili ... için 60.000,00 TL; müvekkili ... için 50.000,00 TL ve müvekkili ...

için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 160.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın olay tarihi olan 07/09/2012 tarihinden itibaren TCMB'nin mevduata uyguladığı en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 25.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL ve davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın 07/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 26.11.2015 tarihli ek karar ile, verilen kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması nedeniyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş; ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair 26.11.2015 tarihli EK KARARIN ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 25/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27484, Karar No: 2015/3063, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27484 E.  ,  2015/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4357, Karar No: 2018/14863, Tarih: 18.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4357 E.  ,  2018/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve maddi tazminat miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilecek karar aşağıdaki hususları içermelidir;

a)Kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi ile başkan, üyeler ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları, sicil numaraları.

b)Tarafların ve davaya ilk derece mahkemesinde müdahil olarak katılanlarm kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri.

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özeti.

ç)İlk derece mahkemesi kararının özeti.

d) İleri sürülen istinaf sebepleri.

e)Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep.

f)Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi.

g)Kararın verildiği tarih, başkan ve üyeler ile zabıt kâtibinin imzaları.

ğ)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 359).

İncelemeye konu kararın, karar başlığında başkan, üyeler ve zabıt katibinin ad, soyad ile sicilleri tarafların kimlikleri ile T.C kimlik numaraları ve vekillerinin adresleri yer almadığı gibi, zabıt katibinin imzasının da bulunmadığı bu suretle kanunun açık hükmüne, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359/9-b-g maddesine aykırı davranıldığı anlaşıldığından, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 369/1).

SONU:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/15555, Karar No: 2016/4062, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15555 E.  ,  2016/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, çekişme konusu 124 ada 94 sayılı parseldeki 8 no'lu bağımsız bölümü yapımından önce 31/07/1999 tarihli sözleşme ile dava dışı AS İnşaat Tic Ltd. şirketinden satın aldığını, ancak aynı şirketin muvazaalı olarak çekişme konusu bağımsız bölümü davalı ...'ya da 01/11/2004 tarihli harici sözleşme ile sattığını ve davalı ...'ın da adına tescil için ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/322 E sayılı dosyasında açtığı tapu iptal ve tescil istemli davanın kabul edilerek bağımsız bölümün mülkiyetini kazandığını, ancak davalıdan önce inşaat şirketi ve davalı ... aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasının da 21/02/2013 tarihinde sonuçlanarak çekişmeli bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verildiğini ve bu hükmün temyiz incelemesinden geçerek 13/12/2013 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşme ile davalının haksız işgalci konumuna geldiğini ileri sürerek davalının çekişmeli bağımsız bölüme el atmasının önlenmesini ve kendisine teslimini istemiştir.

Davalı, çekişmeli bağımsız bölümün davacı adına tesciline ilişkin karar kesinleştikten sonra 8 no'lu bağımsız bölümü tahliye ettiğini, anahtarın davacıya teslim edilmesi için bir tutanak ile komşusu .... isimli şahsa verdiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın açıldığı tarihten önce çekişmeli 8 no'lu bağımsız bölümün davalı tarafından tahliye edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 23/02/2007 tarih 2006/322 E 2007/317 K sayılı ilamı ile 8 no'lu bağımsız bölümün davalı ... adına tesciline karar verildiği, daha sonra ise ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21/02/2013 tarih 2012/585 E 2013/56 K sayılı ilamı ile davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline hükmedildiği ve hükmün temyiz incelemesinden geçerek 13/12/2013 tarihinde kesinleştiği, ancak çapın halen ilk malik olan dava dışı ... adına olduğu, davalı ...'ın çekişmeli bağımsız bölüm anahtarını komşu dairede oturan dava dışı ...isimli şahsa 28/12/2013 tarihinde teslim ettiğine dair tutanak düzenlediği, ancak 8 no'lu bağımsız bölüm anahtarını ilk olarak 04/04/2014 tarihli tutanak ile davacı ...'e yargılama aşamasında verdiği kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, hukuki anlamda zilyetliğinin devri için bağımsız bölüm anahtarının devredilecek kişiye fiili olarak teslim etmesi yeterli ve gereklidir.

Hemen belirtilmelidir ki, hukuki anlamda zilyetliğinin devri için bağımsız bölüm anahtarının devredilecek kişiye fiili olarak teslim etmesi yeterli ve gereklidir.

Somut olayda, davalı ... 28/12/2013 tarihli tutanak ile çekişmeli bağımsız bölümün anahtarını komşu olan dava dışı Ali Macar'a verdiğini kayıt altına almış, ancak hukuki anlamda çekişmeli bağımsız bölümün zilyetliği ilk olarak 04/04/2014 tarihinde anahtar teslimi ile davacıya devir edilmiş, bir başka deyişle davalı yargılama aşamasında haksız işgaline son vermiştir.

Hâl böyle olunca, davalının yargılama aşamasında haksız işgaline son verdiği ve davanın konusuz kaldığı gözetilerek dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davanın açılmasına sebebiyet veren davalı tarafın yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.