muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16502, Karar No: 2015/907, Tarih: 27.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/16502 E.  ,  2015/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/211-2013/417

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaza yakın yerden, benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın tarihli ve benzer nitelikteki satışların emsal alınması gerekirken, raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca davalılar vekilince aynı mahallede bulunan satışlar emsal olarak sunulduğu halde, dosyada başka emsal bulunmadığından bahisle taşınmazın bulunduğu mahalleden farklı bir mahalleden, çok eski tarihli ve çok daha farklı niteliklere sahip taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden, rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden, yakın tarihli ve benzer nitelikteki özel amaçlı olmayan satışları emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre karar verilmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmına inşaat yapılıp yapılamayacağı, yapılabilecek ise kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumu arasında herhangi bir değişiklik, inşaat alanında kısıtlama söz konusu olup olmayacağı hususu ilgili Belediye Başkanlığı Fen İşleri ve İmar Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu kalan kısma %35 oranında değer kaybı veilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15517, Karar No: 2010/143, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15517 E.  ,  2010/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1740, Karar No: 2009/6401, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1740 E.  ,  2009/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu olarak müvekkilleri ... ve ...’nın çocukları olan davacılar ... ve ...’in yaralanmalarına neden olduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... İçin 5.000,00.TL. maddi (iş gücü kaybı) ve 17.000,00.TL. manevi, davacı ... için 1.000,00.TL. maddi ve 4.000,00.TL. manevi, davacılar ... ve ... için 1.000,00’er TL. Maddi ve 500,00’er TL. manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.07.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile işgücü zararına ilişkin tazminat taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda toplam 63.133,34.TL.na yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar ... Sakallı ve ... vekilleri, davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 23.06.2008 gün ve 2007/6550-2008/8374 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ...’ün maddi tazminat davasının kabulü ile 60.566,88.TL.nın 13.01.2000 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine (davalı sigorta şirketinin poliçe limiti ile ve dava tarihinden itibaren yasal faizle sorumluluğuna), davacı ...’ün manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile takdiren 2.000,00.TL.nın 13.01.2000 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ve ...’ten müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davacı ...’in maddi tazminat davasının reddine, davacı ...’in manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile takdiren 500,00.TL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ve ...’ten müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davacılar ... ve ...’nın maddi tazminat davalarının reddine, davacılar ... ve ...’nın manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile takdiren 400.00’er TL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ve ...’ten müştereken ve müteselsilen alınıp bu davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince deliller toplanıp, dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde manevi tazminata karar verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.586.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10931, Karar No: 2024/5656, Tarih: 29.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/10931 E.  ,  2024/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/370 E., 2022/403 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/645 Esas, 2022/9855 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/403 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın bozulması gerektiğine ve hakkında tüm lehe hükümlerin uygulanması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Sanıktan vergi inceleme için defter ve belgelerin ibrazının istenilmiş olduğu, 27.09.2010 tarihli isteme yazısının, 29.09.2010 tarihinde tebliğ edildiği, , istenilen defter ve faturaların varlığının sabit olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, defterlerinin muhasebecisinde olduğunu, onun da bulamaması nedeniyle ibraz edemediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığın eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaını ödememesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.07.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 21.03.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.07.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 21.03.2015 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Defter belge isteme yazısının tebliğ tarihinden itibaren ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, “14.10.2010” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2.Defter belge isteme yazısının tebliğ tarihinden itibaren ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, “14.10.2010” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında "2010" şeklinde yanlış gösterilmesi,

Nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/783 Esas, 2022/1231 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/602, Karar No: 2017/507, Tarih: 24.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/602 E.  ,  2017/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 24.01.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; 06.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 28.096,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

./..

-2-

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

./..

-3-

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11662, Karar No: 2010/6381, Tarih: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11662 E.  ,  2010/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2008 tarih ve 2006/6 - 2008/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.06.2010 gününde davalı ve karşı davacı ....For Trade&Industry avukatı ... gelip, davacı ve karşı davalı avukatı ve diğer davalı TPE Başkanlığı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... Spa vekili, Dünyaca tanınmış “PAUL & SHARK+ köpek balığı figürü+yachting” markasının müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, davalı şirketin 14.08.2003 tarihinde TPE’ne müracaat ederek “SHARK + köpek balığı +Arap Alfabesi ile SHARK” ibaresinin marka olarak tescilini istediğini, müvekkilince yapılan itirazların davalı TPE tarafından kabul edilmediğini, davalı şirketin marka olarak tescilini istediği ibarenin müvekkili adına tescilli ve tanınmış olan marka ile benzer olup, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, 25.08.2005 tarih ve 2005-M-3831 sayılı YİDK kararının iptaline, yargılama sırasında tescil halinde davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükmün ilanına, maddi ve manevi tazminat talep ve dava haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.