muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1817, Karar No: 2019/6543, Tarih: 27.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1817 E.  ,  2019/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma (her iki sanık hakkında)

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, (sanık

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ancak;

1-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2-İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünden "TCK'nın 54. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi ,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne "Emanetin 2013/111 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddelerin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin" ibaresinin eklenmesi,

3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yakalanan sanığın kendisini cezadan kurtarmaya ya da daha az ceza almaya yönelik savunmasında uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanı dışında, uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de belirlenmemesi nedenleriyle sanığın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin, kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23043, Karar No: 2014/10982, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23043 E.  ,  2014/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/149185

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

NUMARASI : 2011/1052 (E) ve 2012/315 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan sanık N.. S.. ile kayınvalidesi olan sanık F..A..M..in aynı binada fakat ayrı dairelerde oturdukları, olay günü aralarında çıkan tartışma sonrasında katılan sanık N.. S..'nun adli emanette kayıtlı olan çapa ile kayınvalidesi olan sanık F.. M..'in evinin kapısına vurarak kırdığı, ardından her ikisinin birbirlerini karşılıklı olarak basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaraladıkları iddia edilen somut olayda;

1-Katılan sanık N.. S.. ve sanık F.. M.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı, aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 Sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Katılan sanık N.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılan sanığın, mala zarar verme suçunu kayınvalidesine karşı işlemesi karşısında TCK’nın 167/1-b maddesi gereğince hakkında ceza verilemeyeceği gözetilip 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25272, Karar No: 2015/2238, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25272 E.  ,  2015/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3368, Karar No: 2018/13387, Tarih: 08.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3368 E.  ,  2018/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait işyerine zorlama izi bırakılmadan girildiği, içeriden telefon kontör kartları ile bir miktar altın ve paranın çalındığı olayın bir hafta öncesinde sanığın, arkadaşı olan mağdurdan aracını istediği bunun üzerine mağdurun içerisinde işyeri yedek anahtarının da bulunduğu aracına ait anahtarlığı sanığa verdiği bir gün sonrasında sanığın araç anahtarlığını iade ettiği buna karşılık içerisinde işyeri yedek anahtarlarının bulunmadığının mağdurca farkedildiği ve suçun işlendiği gece suç mahaline yakın yerlerde sanığın görülmüş olduğu mağdur ile tanık beyanları içeriğinden anlaşılmış ise de çalınan mallar arasında bulunan 32 adet kontör kartlarının ayırt edici şekilde belirlenemediğinden sanığın suç tarihi sonrası kendisine ait hattı ile kullandığı kontör kartlarının mağdura ait çalınan kartlar olup olmadığının tespit edilemediği ve sanığın ikametinin de suç yerine yakın olması tüm dosya kapsamı ile hep birilkte gözetildiğinde sanığın üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediğine ilişkin hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınmaksızın, sanığın beraatı yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14871, Karar No: 2014/1359, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14871 E.  ,  2014/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/267053

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli M.. Y.. Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında, aynı Kanun’un 15/c maddesi uyarınca 35.308,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Elazığ Valiliği Bilim ,Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 16/07/2012 tarihli, 79/441 sayılı İdarî yaptırım kararına yönelik başvurunun kabulüne dair Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2013 tarihli ve 2012/677 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan mahkemenin iptaline ilişkin mercii Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2013 tarihli ve 2013/201 değişik İş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05/08/2013 gün ve 50115 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2013 gün ve KYB. 2013-267053 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'nun 13. maddesinde "ilk, periyodik ve stok muayenelerinde doğru oldukları anlaşılan ölçü ve ölçü aletleri damgalanmaya elverişli bulundukları takdirde damgalanır. Damgalanmaya elverişli bulunmayan ölçü ve ölçü aletleri için damga yerine geçmek üzere bir belge verilir. Damgalama veya damga yerine belge verme, yer değiştirme halinde damganın geçerliliği ve damgaların iptaline ait usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir", 15. maddesinde " (c) Damgası kopmuş, bozulmuş, damga süresi dolmuş ölçü aletini kullanan kişiye, bin Türk Lirası İdarî para cezası verilir" hükmünün yer aldığı, 24/07/1994 tarihli, 22000 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği'nin 31/12/2009 tarihli ve 27449 sayılı 4. mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliği'nin 3. maddesi ile değişik 6. maddesinde "Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder. Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir." ve 9. maddesinde "Ölçü ve ölçü aletlerinden; Hassas kütle ölçüleri, 5 kg. dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir yaptırılması zorunludur." Hükmünün yer aldığı, somut olayda 2010 yılında damgalaması yapılmış akaryakıt sayaçlarının periyodik bakımlarının yapılması için 28/02/2013 tarihine kadar başvuru imkânı olan kabahatliye bu süre beklenmeden 16/07/2012 tarihinde uygulanan İdarî para cezasına karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 1. Asliye Ceza mahkemesinin 17.04.2013 gün ve 2013/201 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7506, Karar No: 2016/8056, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7506 E.  ,  2016/8056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10188, Karar No: 2019/2542, Tarih: 29.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10188 E.  ,  2019/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasındaki, yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/01/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının müşterek işverenlerden ... Emeklilik A.Ş. bünyesinde 01.01.2010-05.06.2012 tarihleri arasında ve .... bünyesinde ise 01.06.2010-05.06.2012 tarihleri arasında "genel müdür' (...) olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin 05.06.2012 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, taraflar arasında 5 yıl asgari (belirsiz) süreli iş sözleşmesi olduğunu, sözleşmenin 12.2 maddesinde 5 yıldan önce fesih halinde asgari müddet süresince ödenmesi gereken hakların kesinti yapılmadan ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davacıya ödenecek ücret ve eklerinin taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesinin 5. maddesinde düzenlendiğini, davacıya bunların ödenmediğini, ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, bakiye süre ücreti, performans primi alacağı, sadakat ikramiyesi alacağı ve diğer ek haklara(ücret eklerine) yönelik alacakların tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı ile 01.01.2010 tarihinde 5 yıl asgari süreli hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalının genel müdür sıfatıyla hem şirketlerde yönetim kurulu üyesi olduğunu hem de diğer grup şirketlerde yönetim kurulu üyeliği ve şirket hissedarlığının bulunduğunu, davacının iş akdinin doğruluk ve bağlılığa uymayan nedenlerden dolayı davalı şirketlerce 15.06.2012 tarihinde sonlandırıdığını ve iş akdinin sonlanma tarihi itibarı ile tahakkuk eden davacı alacaklarının kendisine ödendiğini, davacının Ağustos 2012 tarihinden itibaren de başka bir sigorta şirketinde “genel müdür” sıfatı ile çalışmaya başladığını, Yargıtay İçtihatları doğrultusunda davacının tüzel kişi organını oluşturan somut işveren konumunda olduğunu, işçi kabul edilmesi halinde bile davacının davalı şirketlere karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, davacının davalı grup şirketlerin satışı surecinde "satış görüşmeleri için yetkilendirildiğini" bu görüşmelerde davacının kendi şahsi menfaatlerini ön planda tuttuğunu, satış projesini yöneten ve yönlendiren kişilere bilgi akışını kestiğini, genel müdür yardımcılarını da örgütleyerek davalı şirketlerle satış sonrasına yönelik pazarlıklar yaptığını, davacının hem kendisine maddi çıkar sağlamaya hem de genel müdür yardımcıları ile şirket arasındaki güven ilişkisini zedelemeye çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle feshedilmesi nedeniyle bakiye ücretlere, kıdem tazminatına hak kazanılamayacağını, 25,5 günlük yıllık izin ücretinin fesih tarihinde davacıya ödendiğini, davacının işten ayrılması nedeniyle tasarruf ettiği masrafların ve elde ettiği kazançların hesaplamada göz önünde bulundurulması gerektiğini, çalışılmayan dönem için performans primi ve sadakat ikramiyesi istenemeyeceğini, davacının diğer haklar başlığı altında istemiş olduğu miktarın davacının genel müdürlük görevi nedeniyle kendisine verilmiş haklar olduğunu ve genel müdürlük görevini yapmadığı dönem için bu hakları talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 6772 sayılı Türk Ticaret Kanun’unun 342. Maddesinde ki düzenleme gereğince, anonim şirket genel müdürlerinin, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu düzenleyen hükümlere tabii oldukları ve yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun da Türk Ticaret Kanununda özel olarak düzenlendiği, bu uyuşmazlıklara ilişkin davaların Türk Ticaret Kanununun 4/1. Madde uyarınca mutlak ticaret dava oldukları, bu davalara o yerde Ticaret Mahkemesi varsa, bu mahkemenin bakması gerektiği, somut olayda, davacının şirketin genel müdürü olarak görev yaptığı, görevi sebebi ile yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu düzenleyen hükümlere tabi olan davacının, davalı şirket aleyhine açtığı dava yönünden Ticaret Mahkemesi görevli olacağı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2015/2192 E. 2015/7519 K. ve 19/02/2015 tarihli ilamı ile özetle "davalı ... şirketleri ile davacı arasında beş yıl belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davacının ... tabir edilen genel müdür olarak çalışacağının, aylık ücret alacağının ve işverenlerin talimatına uygun olarak bağımlı çalışacağının belirtildiği, sözleşmenin iş sözleşmesinin unsurlarını taşıdığı açıktır. Davacının murahhas üye olduğu, ortak olduğu da savunulmamıştır. Yasadan kaynaklanan yönetim kurulu üyesi olması ona organ sıfatını kazandırmaz. Mahkemece davacının murahhas üye veya ortak olup olmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır " gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davacının davalılara ait işyerinde iş sözleşmesi ile çalıştığı, iş sözleşmesinin davalılarca haklı neden olmadan fesh edildiği, buna göre davacının kıdem tazimnatı ile bakiye süre ücreti, yıllık izin ücreti, iş sözleşmesindeki hükümlere göre performans primi ve sadakat ikramiyesine hak kazandığı ancak ücret ekleri alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin ilk kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin yukarıda yazılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili davasını ıslah ederek yıllık izin ücretine yönelik talebini artırmış ve Mahkemece bu ıslaha değer verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra yaptığı ıslaha göre karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına" dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı taraf dava dilekçesinde yıllık izinlerin tamamının kullandırılmadığını ileri sürmüş, davalı ise davacının iş sözleşmesine göre 84 gün yıllık izin hakkı olduğunu, 47,5 gün izin kullandığını bakiye 25,5 günlük kısmın ise ücretinin ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece yıllık iznin kullandırıldığına yönelik belge bulunmadığı gerekçesi ile nasıl hesaplandığı anlaşılmayan 7.070 EURO izin ücretine hükmedilmiştir.

Davacı tarafın yıllık izne yönelik talebi açık olmadığından Mahkemece dava dilekçesindeki yıllık izne yönelik anlatım ve davalının 47,5 gün izin kullanmaya yönelik savunması sorulup davacının beyanı alınmalı, bozma sonrası yapıldığı için itibar edilmemekle birlikte 11/07/2016 tarihli ıslah dilekçesinde talep edilen (davalı tarafça yapılan ödemenin dikkate alındığı) miktar da göz önüne alınarak davacının hakedişi tespit edilip dava dilekçesindeki taleple de bağlı kalınarak hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme, araştırma ve yetersiz gerekçe ile hesap yöntemi de açıklanmadan alacağa hükmedilmesi hatalıdır.

4- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda kıdem tazminatı tavanı dikkate alınarak net 7.028,29 TL kıdem tazminatı hesaplanmasına rağmen Mahkemece gerekçesi açıklanmadan 7.333,13 TL ye hükmedilmesi hatalıdır.

5- Taraflar arasında davacının sadakat primine hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.