muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6060, Karar No: 2021/12624, Tarih: 07.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6060 E.  ,  2021/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm; davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 07/12/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 1.230,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 21.171,70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1815, Karar No: 2008/2920, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1815 E.  ,  2008/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 12,20  artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 30.10.2007 gün ve 2503 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 06.05.1998 tarihinde % 0,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 12,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1958, Karar No: 2011/8850, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1958 E.  ,  2011/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5572, Karar No: 2015/7250, Tarih: 13.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5572 E.  ,  2015/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/381-2013/463

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.10.2013 gün ve 2012/381 Esas 2013/463 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 15.1.2015 gün ve 21060-413 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00'er.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına,13.5.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/380, Karar No: 2019/7291, Tarih: 18.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/380 E.  ,  2019/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/04/2017 tarih ve 2015/145 E.- 2017/92 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/11/2018 tarih ve 2017/4071 E.- 2018/2490 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Aşkım Günahımdır, Damga, Gaddar, Kadın Severse, Lekeli Melek, Sevmek, Siyah Eldivenli Adam, Yabancı, Yangın isimli sinema filmlerinin imal ettiren sıfatıyla eser sahibi ve hak sahibi olduğunu, davalının ise CINE5 kanalının sahibi olduğunu, bu filmlerin 2009-2011 yılları arasında çeşitli tarihlerde, izinsiz olarak toplam 53 kez CINE5 isimli kanalda gösterildiğini, bundan dolayı müvekkilinin zarara uğradığını, FSEK 68. madde gereği 3 kat tazminat talep ettiklerini, şimdilik 1.000.- TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve tecavüzün men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin pasif husumetinin bulunmadığını, CINE5 kanalının, açık artırmayla 29/07/2011 tarihinde ihale bedeli ödemesiyle devraldıklarını, bu durumun TMSF yazısı ile de sabit olduğunu, bu tarihten önce CINE5 TV ile hiçbir bağlarının bulunmadığını, davacının iddia ettiği izinsiz gösterim tarihlerinin hepsinin 29/07/2011 tarihinden önce olduğunu, dolayısıyla CINE5 Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş yerine, müvekkiline husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu beyanla husumet itirazında bulunduğunu, ayrıca yetki itirazı ve esastanda reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ile TMSF arasındaki 29/07/2011 tarihli CINE5 TV Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Devir ve Teslim Anlaşması başlıklı sözleşmenin 5/son maddesine göre ihale onay tarihine kadar devre konu sözleşmelerden doğmuş ve doğacak tüm alacak ve yükümlülüklerin borçlulara, bu tarihten sonra doğacak alacak ve yükümlülüklerin ise ihaleyi kazanana ait olacağının kararlaştırıldığını, TMSF Ticari ve İktisadi Bütünlük oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmeliğin 25. maddesine göre geçmiş dönem borçlarının ihale bedelinden ödemeye veya ihale alıcısına ödetmeye Kurul'un yetkili olduğunu, davalının CINE5 kanalının sahibi, Cine Beş Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş'ye ait ticari varlıkları, 29/07/2011 tarihinde aldığını, filmlerin bu tarihten sonra yayınlandığının ispat edilemediğini, bu tarihten önceki borçların ihaleyi kazanan davalıya ait olmadığını, izinsiz film gösterimi nedeniyle telif ücreti borcunun da Yönetmeliğin 25. maddesinde sayılan ve ihaleyi kazanana ödettirilebilecek borçlardan olmadığını, bundan dolayı davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden ve davalının izinsiz gösterim tarihlerinde CINE5 logolu TV kanalının sahibi olmadığı gerekçesi ile davanın HMK'nın 114/1-d ve 115/2 maddeleri uyanıca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı şirket vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf mahkemesince idda, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu filmlerin izinsiz olarak gösterildiği iddia olunan CINE5 adlı TV kanalının hukuken davalıya devir tarihinin 29/07/2011 olduğunu, filmlerin gösterimlerinin bu tarihten önce olduğunu, bu tarihten sonra gösterim yapıldığına dair dosyada bir delile rastlanmadığını, hukuka aykırı olduğu iddia edilen eylemin, tv'de izinsiz film gösterimi olmakla, özünde bir haksız fiil olduğunu, bu nedenle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmelik'in "Geçmiş dönem borçları" başlıklı 25. maddesinin de somut olayda uygulama yeri bulunmadığından, HMK 353/1.b.1. maddesi uyarınca davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının mali haklara sahip olduğu ''AŞKIM GÜNAHIMDIR, DAMGA, GADDAR, KADIN SEVERSE, LEKELİ MELEK, SEVMEK, SİYAH ELDİVENLİ ADAM, YABANCI, YANGIN isimli sinema eserlerinin 2009-2011 yılları arasında izinsiz gösterimi nedeniyle FSEK m. 68 gereği tazminat istemine ilişkindir.

Karar, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının mali haklara sahip olduğu ''AŞKIM GÜNAHIMDIR, DAMGA, GADDAR, KADIN SEVERSE, LEKELİ MELEK, SEVMEK, SİYAH ELDİVENLİ ADAM, YABANCI, YANGIN isimli sinema eserlerinin 2009-2011 yılları arasında izinsiz gösterimi nedeniyle FSEK m. 68 gereği tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece filmlerin izinsiz gösterimi yapılan TV kanalının 29/07/2011 tarihinde davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devredilmesi nedeniyle davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak gösterimi yapan TV kanalının davalı Al Jazeera Türk Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'ye devrine ilişkin ihale sonucu düzenlenen 29/07/2011 tarihli CINE5 TV Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Devir ve Teslim Anlaşması ile davadışı CINE5 TV kanalının iktisadi bütünlüğünün ve tüm personellerinin de devredildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda devir işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Mülga 818 sayılı BK 179. maddesine (6098 sayılı TBK 202. maddesi) göre yapılmış devrin ticari işletme devri niteliğinde olup aynı madde uyarınca işletmeyi devralanın işletmenin haklarından yararlanabileceği gibi borçlarından da sorumlu olduğu düşünülerek işin esasına girmek üzere karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/11/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, ticari ve iktisadi bütünlük kapsamında satılan Cine5 televizyonunu devralan davalının, satıştan önceki haksız fiilden kaynaklanan zarardan 5846 sayılı Yasa'nın 68. maddesi hükümlerine göre sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

Dava konusu yayınların gerçekleştirildiği tarihte, yayını yapan Cine5 televizyonunun sahibi Cine5 Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş olup, adı geçen TV kanalı yayınlardan sonra 29.07.2011 tarihinde 5411 sayılı Yasa'nın 134. maddesi ile 21.11.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan "Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tarafından Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmelik" hükümlerine göre dava dışı TMSF tarafından, ihale şartnamesinde ve anlaşmasında belirtilen kayıt ve şartlarla cebri icra yolu ile haciz, rehin vs. yasal takyidatlardan ari olarak davalıya devredilmiştir.

TMSF tarafından yapılan ticari ve iktisadi bütünlük oluşturan mahcuzların satışında amaçlanan, alıcı tarafa devir öncesindeki dönem risklerinden ari bir varlığın devrinin gerçekleştirilmesidir. Bu nedenle TMSF tarafından el konulan şirketler, tüzel kişilik olarak devredilmemekte, yalnızca ticari bir bütünlük teşkil eden varlıkların devri yolu ile şirkete ait hakların devri sağlanmaktadır. Bu sayede devralan şirketler, devirden önceki fiillerden ve risklerden ari olarak varlıkları devralabilmektedir.

Bu itibarla 29.07.2011 tarihinden önceki sözleşme ve eylemlerin sorumluluğu Cinebeş Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş'ye aittir.

Diğer taraftan Cine5 televizyonu, sahibi bulunan Cinebeş Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş tarafından değilde 5411 sayılı Yasa'da doğan yetkilerine istinaden Yasa'nın 134. maddesi ile Yönetmelik hükümlerine göre TMSF tarafından davalıya devredilmiş olup, Cine5'in sahibi olduğu şirket ile davalı arasında iradi bir devir söz konusu olmadığından sayın çoğunluğun bozma ilamına dayanak yaptığı 6098 sayılı Yasa'nın 202. maddesi hükümlerinin somut uyuşmazlıkta uygulanma yeri de bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nin 2017/4071 Esas, 2018/2490 sayılı ve 21.11.2018 tarihli kararı usul ve yasa hükümlerine uygun bulunduğundan davacı vekilinin İstinaf Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmayan 6098 sayılı Yasa'nın 202. maddesi hükümlerinin dayanak yapılması suretiyle kararın bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/13981, Karar No: 2017/461, Tarih: 23.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13981 E.  ,  2017/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen .../01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1400, Karar No: 2022/2809, Tarih: 24.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1400 E.  ,  2022/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davalı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 28.02.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı TEDAŞ tesis müdürü ... ile şirket vekilleri Avukat ..., Avukat ... ile davacılar vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, sözleşmenin davalı idare tarafından haksız feshi nedeniyle gelir kaydedilen teminat mektubu bedelinin, hakedişten kesilen gecikme cezası ve fesihname damga vergisi ile bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli kararı ile “Mahkemenin davanın kabulüne dair hükmünün yerinde olduğu, sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesinde hata edilmiş olmasının yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği” gerekçesiyle gerekçesi düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin gerekçesi düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince hükmün B bendınde “Alınması gereken 37.674,23 TL karar ve ilam harcına karşılık peşin alınan 9.418,56 TL harcın mahsubu ile bakiye 28.255,67 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına” karar verildikten sonra, hükmün C bendinde “İstinaf kanun yoluna başvuran davalıdan alınması gereken 37.674,23 TL harçtan peşin alınan 9.419,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 28.255,23 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına” karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince hükmün B bendınde “Alınması gereken 37.674,23 TL karar ve ilam harcına karşılık peşin alınan 9.418,56 TL harcın mahsubu ile bakiye 28.255,67 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına” karar verildikten sonra, hükmün C bendinde “İstinaf kanun yoluna başvuran davalıdan alınması gereken 37.674,23 TL harçtan peşin alınan 9.419,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 28.255,23 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına” karar verilmiştir.

Bu durumda alınması gereken 37.674,23 TL harcın, hükmün B bendinin 3. paragrafında ve C bendinde davalıdan ayrı ayrı alınması mükerrer harç tahsiline neden olmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, önceki ilk derece mahkemesi kararının yerini alan yeni bir karar verildiği açıktır. Bir davada tek harç alınması gerektiği düşünüldüğünde, davalıdan aynı değer üzerinden iki ayrı harç alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/II maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/861 esas ve 2020/907 karar sayılı kararının hüküm fıkrasının C bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine karardan bir örneğin de Bölge Adliye Hukuk dairesine gönderilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 3.815 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan harcın talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12597, Karar No: 2017/3124, Tarih: 16.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12597 E.  ,  2017/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa gerekçeli kararın talimat yolu ile alınan savunmasında, bildirdiği adresine 09.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.05.2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemesince 18.06.2013 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddedildiği ve 18.06.2013 tarihli ek kararın sanığın yine aynı adresine 12.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 18.06.2013 tarihli ek karara karşı temyiz talebinde bulunmadığı ek kararın 04.09.2013 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 08.10.2014 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması ve temyiz hakkının verilmesi yönünde talepte bulunduğu, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 18.06.2013 tarihli ek kararı yasal süre içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'nun hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye kısmen uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 16.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.