muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20268, Karar No: 2014/22143, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20268 E.  ,  2014/22143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2014/130-2014/271

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8676, Karar No: 2022/9950, Tarih: 20.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/8676 E.  ,  2022/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararın 4. fıkrasında hapis cezasından çevrilen gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesinde göre günlüğü 20,00 TL'den 6.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi karşısında, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” ibaresinin çıkarılması sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17638, Karar No: 2016/2931, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/17638 E.  ,  2016/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, maluliyet aylığı bağlanması ve birikmiş aylıkların faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanun ile 5434 sayılı Kanun kapsamındaki yurtiçi çalışmaları ve Almanya'da geçen yurtdışı hizmetleri değerlendirilmek suretiyle davacıya 01.05.1988 tarihinden itibaren maluliyet sözleşme aylığı bağlandığı, davalı Kurumca 20.03.1995 tarihinde gerçekleştirilen işlemle davacının 01.10.1990 tarihinden itibaren Almanya’da çalıştığı gerekçesi ile maluliyet sözleşme aylığının kesildiği ve 01.10.1990–21.04.1995 tarihleri arasındaki sürelerde ödenen aylıklar için davacıya borç tahakkuk ettirildiği, davacının iş bu dava öncesinde aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali, yersiz aylık tahakkuku nedeniyle Kuruma ödediği 197.388.000 TL'nin iadesi ve maluliyet aylığı bağlanması istemleriyle açtığı davanın yapılan yargılaması sonucunda, ..... İş Mahkemesinin 09.05.2007 tarih ve 2004/147 E. 2007/182 K. sayılı kararı ile davacının 26.01.1998-01.08.2002 döneminde maluliyetinin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 22.10.2007 tarih ve 2007/13610 E. 2007/18940 K. sayılı ilamı ile onandığı, davacıya 01.08.2002 tarihinden itibaren Alman Sigorta Merciince maluliyet aylığı, 01.04.2008 tarihinden itibaren de 506 sayılı Kanun hükümlerine göre SSK'dan yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Davacı, 01.08.2002 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasını ve birikmiş aylıkların faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediği tespitlerini içeren Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 17.08.2011 tarihli ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 27.06.2014 tarihli raporları dayanak alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkeme kararı eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davacı, 01.08.2002 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasını ve birikmiş aylıkların faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediği tespitlerini içeren Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 17.08.2011 tarihli ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 27.06.2014 tarihli raporları dayanak alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkeme kararı eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Kimlerin malûl sayılacağı” başlığını taşıyan 53. maddesine göre, “…Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır...Bu Kanun kapsamında ilk defa çalışmaya başladıkları tarihte mevcut hastalık veya arızası bulunanlar bu hastalık veya arızasının malûl sayılmayı gerektirecek düzeyde olmadığını Kurum veya Kurum dışındaki hastanelerden işe girmeden önce alınmış, usulüne uygun sağlık raporu ve dayanağı tıbbi belgelerle kanıtlamakla yükümlüdürler. Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalılar bu hastalık veya arızaları nedeni ile malûllük sigortası yardımlarından yararlanamazlar.”

Sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş sayılacakları, 506 sayılı Kanuna istinaden çıkarılan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğündeki esaslara göre tespit olunur. 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde ise, “... belirtilen raporlar üzerinde Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.” hükmü öngörülmüştür.

Bakanlar Kurulu’nca kabul edilip 22.06.1972 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü’nde, sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş ve hangi hallerde başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda sayılacakları belirlenmiştir. 5510 sayılı Kanunun 107. maddesine dayanılarak çıkartılıp 01.10.2008 gününden geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği’nin "Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önceki talepler" başlıklı geçici 1. maddesinde, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı sonucu meslekte kazanma gücü kaybı durumlarının belirlenmesi isteminde bulunan sigortalılar için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı açıklanmıştır.

Öte yandan, 01.05.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun; 1. maddesinde, adalet işlerinde bilirkişilik görevi yapmak, adlî tıp uzmanlığı ve yan dal uzmanlığı programları ile görev alanına giren konularda diğer adlî bilimler alanlarında sempozyum, konferans ve benzeri etkinlikler düzenlemek ve bunlara ilişkin eğitim programları uygulamak üzere Adalet Bakanlığı’na bağlı Adli Tıp Kurumu kurulduğu; 2. maddesinde, Kurumun, mahkemeler ile hâkimlikler ve savcılıklar tarafından gönderilen adlî tıpla ilgili konularda bilimsel ve teknik görüş bildirme görevinin bulunduğu; 15. maddesinde, Adlî Tıp Genel Kurulu’nun, adlî tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri, adlî tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adlî tıp ihtisas kurulları ile adlî tıp ihtisas dairelerinin ve adlî tıp şube müdürlüklerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adlî tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyip kesin olarak karara bağlayacağı; 16. maddesinde, Üçüncü Adlî Tıp İhtisas Kurulu’nun, İkinci Adlî Tıp İhtisas Kurulunun görevine girmeyen Sosyal Sigortalar ve İş Kanunları ile ilgili olaylar, malûliyetler, meslekte kazanma gücü kaybı, meslek hastalıkları ve meslekî kusurlara ilişkin işlemler hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek görevinin bulunduğu belirtilmiş olup; değinilen yasal düzenlemelere göre Adlî Tıp Genel Kurulu’na verilen inceleme ve kesin olarak karara bağlama görev ve yetkisi, kuşkusuz, eldeki gibi uyuşmazlıklarda sürekli itiraz yolu kullanılarak sürüp gitmesini önleme ve bir an önce en geniş katılımlı bir kurul kararı ile çekişmeyi sona erdirme amacını taşımakta olup, bu kapsamda, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu veya üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca düzenlenen raporlar arasında beliren çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilip kesin olarak karar bağlanması da zorunludur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamında da aynı yaklaşım ve görüşler benimsenmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu davada; Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 22.10.2007 tarih ve 2007/13610 E. 2007/18940 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen ..... İş Mahkemesinin 09.05.2007 tarih ve 2004/147 E. 2007/182 K. sayılı kararı ile davacının 26.01.1998-01.08.2002 tarihleri arasındaki dönemde çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediğinin tespitine karar verilmiş ise de, anılan kararın 01.08.2002 tarihi öncesindeki döneme ilişkin olduğu, buna karşın ..... İş Mahkemesinin 2004/147 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama kapsamında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 06.01.2006 gün ve 91 sayılı kararında, davacının halihazırda beden çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmiş sayılacağı değerlendirmesinin yapıldığı gözetilerek, mahkemece, öncelikle, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan rapor alınmak suretiyle, davacının maluliyetinin başladığı ve sona erdiği tarihler kesin biçimde belirlenmeli, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki ortaya çıkması durumunda, Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5563, Karar No: 2011/506, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5563 E.  ,  2011/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava konusu 806 sayılı parselin 2345.08 m² miktarındaki bölümünün irtifak kamulaştırma bedelinin 13574,92 TL. olarak tespitine karar verildiği halde gerekçeli kararın gerekçe bölümünde dava konusu 806 sayılı parselden hiç söz edilmeden dava konusu olmayan 812 sayılı parselin 2372.14 m² miktarındaki bölümünün irtifak kamulaştırma bedelinin 27232 TL, 79 m² miktarındaki bölümünün mülkiyet kamulaştırma bedelinin 1824,36 TL. olarak belirlendiğinden sözedilmektedir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3483, Karar No: 2017/6315, Tarih: 09.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3483 E.  ,  2017/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın davalı ... yönünden el atmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalılar ... ... ... yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı ... ile diğer davalılar tarafından bina yapıldığını, taşkın inşaatın yapımına muvafakatinin olmadığını ileri sürerek davalıların müdahalesinin menine, taşkın yapının yıkılmasına, 10.000-TL ecrisimisilin en yüksek faizi ile birlikte davalılardan ... ... ... 'den, 5000-TL ecrimisilin davalı ...’den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, harici satış suretiyle aldıkları ... parsel sayılı taşınmaza muhtarlık izni ile bina yaptıklarını, ancak mirasbırakanlarına ait olan dava konusu taşınmazın 3.kişiler adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlar, ıslah yoluyla verilen cevap dilekçesinde ise temliken tescile o da olmadığı takdirde bina bedelinin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesini istemişler; davalı ... ise 1990 yılında maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmaza inşaat yapmak amacıyla ölçüm yaptırdığını, davacının taşınmazına herhangi bir müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden el atmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine, davalılar ... ... ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; bir kısım davalıların ... ... ... ... harici satış savunmasını davacıya karşı ileri süremeyeceği, bu şahsi haklarını kendi bayiilerine karşı ileri sürebilecekleri gözetilerek ve geçerli bir nedene dayanmaksızın dava konusu taşınmazı yapılanmak suretiyle kullandıkları saptanarak el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile hükmedilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Bir kısım davalıların öteki temyiz itirazlarına gelince;