muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2329, Karar No: 2020/772, Tarih: 03.02.2020

İlk Derece Mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, davacı tarafından fazladan ödenen 1.233,67 TL faiz miktarı düşüldükten sonra 79.379,83 TL miktarla davacının rücu talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın rücuya dayanak ilamdaki hak sahibi üçüncü şahısın alacağından mahsup ettiği lehine takdir edilen vekalet ücretini davalı TEDAŞ'dan istenmesinin mümkün olmadığı, ödeme tarihi 05/03/2013 olmasına rağmen hükümde 04/03/2013 olarak yazılmasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kabulüne, yerel mahkeme hükmünün kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 65.451,98 TL'nin 05/03/2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilli temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3.353,02 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/995, Karar No: 2016/7218, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/995 E.  ,  2016/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra, ilamında belirtilen şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece verilen ilk karar, dairemizin 13.10.2014 günlü ve 2014/16609E.,2014/19407K. sayılı ilamıyla eldeki davanın Kurumca yapılan aylık kesme işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren ölüm aylığının yeniden bağlanması amacıyla açıldığı, davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın “Eş ve çocuklara aylık bağlanması” başlığını taşıyan 68/I-C-a maddesinde belirtilen çalışamayacak durumda malul bulunan çocuklar bakımından cinsiyet ayrımı yapılmaksızın, belli yaş ve şartları taşıyan çocuklara; yine, cinsiyet ayrımı yapılmaksızın ve yaş şartı aranmaksızın Sosyal Sigorta'ya, Emekli Sandıkları'na tabi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık alma durumu olmayan malûl çocuklara aylık bağlanabileceği, buna göre 5510 Sayılı Yasanın 34’üncü ve 95’inci maddeleri kapsamında prosedür işletilmek suretiyle ölüm aylığının bağlandığı ve yeniden kesildiği tarih itibariyle çalışamayacak durumda malul bulunup bulunmadığı hususunun yasa metnine uygun şekilde ve yasada öngörülen prosedür tamamlanarak belirlendikten sonra bir karar verilmek üzere bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Eldeki davada bozma öncesinde mahkemece 5510 sayılı Yasa’nın 95’inci maddesi kapsamında ... rapor aldırılmış ise de, bu raporun yasa metninde belirtilen ibareyi karşılamadığı belirlendikten sonra, mahkemece bozma sonrasında ... yerine, ... aldırılan rapor ile ve aylığın bağlandığı 1998 yılı ile kesildiği 2005 yılı ve son olarak dosyadaki raporlara göre 2010 yılı arasında davacının çalışamayacak durumda malul bulunup bulunmadığı hususu net olarak belirlenmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, ... Adli Tıp Kanunu’nun 15’inci maddesi gereğince bağlayıcı olacak şekilde açıklanan ilkeler çerçevesinde ve yeniden rapor aldırılmak gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4416, Karar No: 2014/5929, Tarih: 03.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4416 E.  ,  2014/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlular aleyhinde bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, müvekkili şirketin temsil ve ilzamı için çift imzanın gerekli olduğunu, takibe konu bonoda ise sadece şirket ortağı olan diğer borçlunun imzasının bulunduğunu, bu durumda müvekkili şirketin bonodan doğan borçtan sorumlu olmadığını ileri sürerek müvekkili aleyhindeki takibin iptali ile alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin borçlu şirket yönünden iptaline karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun, takibe konu bonoda, çift imza yerine tek imza bulunduğu yönündeki itirazı, İİK'nun 168/5. maddesi uyarınca borca itiraz niteliğindedir. Mahkemece, dosyaya celbedilen Tekirdağ Ticaret Sicil Memurluğu yazı cevabına göre; ticaret siciline kayıtlı bulunan borçlu G.. İnşaat San. Tic. Ltd. Şti'ni temsil ve ilzama yetkili kişilerin, A.. G.., M.. G..G.. ve A..F..G..olup 10.08.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yapılan ilan ile bahsi geçen yetkili kişilerden herhangi ikisinin şirket kaşesi altına birlikte atacakları imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları tespit edilmiştir. Takip dayanağı bonoda ise, tek bir yetkilinin imzalarının bulunduğu ve bu imzaların borçlu şirket ortağı ve yetkilisi M.. G.. G..'e ait olduğu, bu hususta taraflar arasında da bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla; mahkemece, borca itirazın kabulü ile takibin borçlu şirket yönünden iptaline karar verilmesi yerinde ise de; İİK'nun 169/a-6. maddesi uyarınca alacaklının senedi takibe koymada en azından ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekeceğinden, anılan yasa maddesi uyarınca alacaklı tarafın asıl alacak miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, İİK'nun 169/a-6. maddesi gereğince, ayrıca muteriz borçlu lehine asıl alacak miktarının %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, sadece takibin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1963, Karar No: 2011/8842, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1963 E.  ,  2011/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/637, Karar No: 2020/1697, Tarih: 08.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/637 E.  ,  2020/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin reddine 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3943, Karar No: 2016/5194, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/3943 E.  ,  2016/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesat tespiti davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.06.2013 gün ve 940/360 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenmiş, Mahkeme 26.09.2014 tarihli ek karar ile bu talebi reddetmiş, davacı vekili tarafından ek karar süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 6551 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bir kısım muhdesatların davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz isteği Mahkemenin 26.09.2014 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, ek kararı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Ne var ki; davacı ..., 29.02.2016 tarihli kimliği de usulüne uygun olarak tespit edilmiş imzalı dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini açıklayarak temyizden vazgeçmiştir.

SONUÇ: Davacı ...'ın 29.02.2016 tarihli usulüne uygun imzalı dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından ek karara yönelen temyiz isteminin vaki vazgeçme nedeniyle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24866, Karar No: 2018/13552, Tarih: 02.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24866 E.  ,  2018/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 13/12/2016 gün ve 2016/433 Esas - 2016/12908 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dava konusu taşınmaza 500 metre mesafede olduğu iddia edilen İnciraltı mahallesi 1321 ada 3 parsel sayılı taşınmaz için açılan ve Yargıtay Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 2015/2560E. Sayılı dosyası ile denetimden geçen ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/536E.-2013/497K. sayılı dava dosyasında 05 Kasım 2010 değerlendirme tarihi itibariyle 6.563,00.-TL. metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu itibarla sözü edilen dosyadaki taşınmaz ile dava konusu taşınmazın halihazır şehir haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına ve önemli merkezlere olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, yukarıda belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda ek rapor alınması sağlanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı,

2-Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen

metrekare birim fiyatından % 5 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulduğu,

metrekare birim fiyatından % 5 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulduğu,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan aralarında yaklaşık 5 km bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiği anlaşılmakla; yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmadığından eksik inceleme ile hüküm kurulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 13.12.2016 gün ve 2016/433 Esas-2016/ 12908 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki İnciraltı mahallesi 2734 ada 137 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülmek suretiyle, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

a-Dava konusu taşınmazın bulunduğu Balçova ilçesi, İnciraltı mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.