muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3366, Karar No: 2019/987, Tarih: 01.10.2019

İşte davacının hukuki ilişkinin derhal tespitinde menfaatinin (hukuki yararının) varlığı için öncelikle, davacının bir hakkı veya hukuki durumu güncel (halihazır) ve ciddi bir tehlike ile tehdit edilmelidir. Bu tehdit çoğunlukla davalının davranışları ile ortaya çıkar.

Söz konusu bu tehdidin davacı için bir tehlike oluşturabilmesi, bu tehdit nedeniyle, davacının hukuki durumunun tereddüt içinde olmasına ve bu hususun, davacıya zarar verebilecek nitelikte bulunmasına bağlıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; mahkemece, davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı işverenin, hak alanını ilgilendireceği için davalı Kurum ve sigortalı aleyhine eldeki davayı açtığı, iş göremezlik oranına ilişkin Kurum tahkikatı devam etse bile, davacının davasında hukuki yararının bulunduğu açık olup; mahkemece işin esasına girilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı şirket vekili; ...'nin 28.06.2013 tarihinde müvekkili şirketin bünyesinde çalışırken iş kazası geçirdiğini ve şirket aleyhine tazminat davası açtığını, açılan davanın derdest olup henüz ... ile ilgili maluliyet tespiti yapılmadığını ileri sürerek davalı ...'nin söz konusu iş kazası ile ilgili olarak iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının iş göremezlik oranının tespitine ilişkin açtığı davada hukuki yararının bulunmadığını, öncelikle sigortalının iş göremezlik geliri bağlanması için Kuruma başvuruda bulunması gerektiğini ve bu aşamadan sonra idari yolların tüketilerek çıkacak sonuca göre dava açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkili tarafından davacı işveren aleyhine Karaman İş Mahkemesinde tazminat davası açıldığını ve bu davada iş göremezlik oranının tespit edileceğini, iş göremezlik oranının tespiti için ayrı bir dava açmada hukuki yarar bulunmadığını belirterek davanın hukuki yarar yokluğundan reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkili tarafından davacı işveren aleyhine Karaman İş Mahkemesinde tazminat davası açıldığını ve bu davada iş göremezlik oranının tespit edileceğini, iş göremezlik oranının tespiti için ayrı bir dava açmada hukuki yarar bulunmadığını belirterek davanın hukuki yarar yokluğundan reddini savunmuştur.

Mahkemece; iş kazasında yaralanan işçinin iş göremezlik oranının tespitine yönelik idari aşamanın devam etmekte olması ve davacının ileride belirlenecek iş göremezlik oranına bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde itiraz hakkının mevcut olması ve devam etmekte olan diğer alacak davasında da itiraz hakkının saklı olması nedeniyle dava açmakta hukuki menfaatinin olmadığı ve bu aşamada iş göremezlik oranının belirlenmesinin mahkeme kanalıyla yapılmasının fonksiyon gaspı oluşturacağı gerekçesiyle dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı şirket vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece; davalı sigortalının 28.06.2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, iş kazasının davacı tarafından 16.07.2013 tarihinde davalı Kuruma bildirildiği, davalı sigortalının işveren aleyhinde açtığı maddi ve manevi tazminat davasının derdest olduğu, Kurum tarafından iş göremezlik oranına dair tahkikatın hâlen devam ettiği, idari aşama safhasında olan iş göremezlik oranına dair itiraz aşamasının dahi başlamadığı, davacının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95. maddesi gereği itiraz hakkının mevcut olması nedeniyle bu davada bir yararının bulunmadığı gerekçesiyle ve önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı işveren tarafından açılan ve davacıya ait işyerinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalının meslekte kazanma gücü kaybının tespitine dair iş bu davada, davacı aleyhine açılan iş kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat davasına dair yargılamanın sürdüğü ve Kurumun meslekte kazanma gücü kaybının tespitine dair tahkikat aşamasının devam ettiği göz önüne alındığında davacının dava açmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce, Yerel mahkemenin verdiği ilk kararın davacı şirket vekilince temyiz edilmesine rağmen Özel Dairenin bozma kararında "...O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...” şeklinde yazılan ifadenin maddi hata ile yazıldığı sonucuna varılarak "...O hâlde davacı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır..." şeklinde değiştirilmesine ve maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından dava şartları ve dava şartlarından olan hukuki yarar kavramı üzerinde kısaca durulmasında yarar bulunmaktadır.

Bilindiği üzere dava şartları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114-115. maddelerinde düzenlenmiş olup, davanın esası hakkında yargılama yapılabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hâllerdir.

Dava şartlarından biri olmadan açılan dava da, açılmış (var) sayılır, yani derdesttir. Ancak, mahkeme, dava şartlarından birinin bulunmadığını tespit edince, kural olarak davanın esası hakkında inceleme yapamaz; davayı (kural olarak) dava şartı yokluğundan (usulden) reddetmekle yükümlüdür .

HMK'nın 114/1-h maddesine göre davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması bir dava şartıdır. Maddenin gerekçesinde; “Burada sözü edilen hukuki yarardan maksat, davacının sübjektif hakkına hukuki korunma sağlanması hususunda mahkemeye başvurmasında hâli hazırda hukuken korunmaya değer bir yararın bulunmasıdır. Bir başka ifadeyle, davacı hakkına kavuşmak için, hâli hazırda mahkeme kararına muhtaç konumda değilse onun hukuki yararının bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.” şeklinde açıklanmıştır. Davacının dava açmaktaki yararının hukuki, korunmaya değer, güncel ve dava açıldığı anda var olması gerekmektedir.

Bu ilkeden hareketle, bir davada hukuki menfaatin bulunup bulunmadığı konusu mahkemece tarafların dava dosyasına sunduğu deliller, olay veya olgular çerçevesinde (kural olarak davanın açıldığı tarihe göre) kendiliğinden ve yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir. Bu sayede, haksız davalar açmak suretiyle, dava hakkının kötüye kullanılmasına karşı bir güvence de sağlanmış olmaktadır (Pekcanıtez, H., Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017, s. 946-949).

Bu ilkeden hareketle, bir davada hukuki menfaatin bulunup bulunmadığı konusu mahkemece tarafların dava dosyasına sunduğu deliller, olay veya olgular çerçevesinde (kural olarak davanın açıldığı tarihe göre) kendiliğinden ve yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir. Bu sayede, haksız davalar açmak suretiyle, dava hakkının kötüye kullanılmasına karşı bir güvence de sağlanmış olmaktadır (Pekcanıtez, H., Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017, s. 946-949).

İş Hukukunda ve Sosyal Güvenlik mevzuatında "sürekli işgöremezlik" olarak adlandırılan bedensel zararlara "kalıcı sakatlık" denildiği gibi, Yargıtay kararlarında ve Adli Tıp Kurumu raporlarında "beden gücü kaybı" veya "çalışma gücü kaybı" ya da "meslekte kazanma gücü kaybı"da denilmektedir. Bilindiği üzere, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19. maddesinde, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden, Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı belirtilmektedir. Buna göre, bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi ve bu yardımların kusurlu işveren veya üçüncü kişilerden tahsil edilebilecek peşin sermaye değerinin belirlenebilmesi için sigortalıya bağlanacak gelir ve işveren aleyhine hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının ve bu oranın ne zaman meydana geldiğinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekmektedir. İşçide oluşan meslekte güç kayıp oranı ve bu oranın ne zaman meydana geldiğinin saptanması ise ancak bu hususta yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır (Hukuk Genel Kurulunun, 25.12.2013 tarihli ve 2013/10-485 E. 2013/1749 K. sayılı karar).

Eldeki dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir. İş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında işverenin hizmet sözleşmesinden doğan işçiyi gözetme borcuna aykırı davranması söz konusu olduğu için sözleşmeye aykırılığa dayalı sorumluluk hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, tazminat davalarında işveren aleyhine karar altına alınacak miktarı etkileyecek en önemli unsurlardan biri işçide meydana gelen meslekte kazanma gücünün kaybı oranıdır. Bu yönüyle de işverenin kendi hak alanını doğrudan ilgilendiren meslekte kazanma gücünün kaybı oranının tespiti açısından işçi tarafından açılan tazminat davasının akıbetini beklemek bir zorunluluğu olmadığı gibi söz konusu maddi ve manevi tazminat davasında Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının taraf sıfatı bulunmadığından, tespit davası yönünden kesin hüküm oluşturacağı kabul edilemez.

Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Yerel mahkemenin verdiği ilk kararı davacı şirket vekili temyize getirmesine rağmen Özel Dairenin bozma kararında "...O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...” şeklinde yazılan ifadenin maddi hata sonucu yazıldığı sonucuna varılarak "...O hâlde davacı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır..." şeklinde değiştirilmesine ve maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine;

2-Davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/562, Karar No: 2016/8339, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/562 E.  ,  2016/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/1094-2014/605

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19, Karar No: 2006/150, Tarih: 23.01.2006

5. Ceza Dairesi 2006/19 E., 2006/150 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/19 E., 2006/150 K.**

**- IRZA GEÇME

- LEHE OLAN YASANIN BELİRLENEBİLMESİ

- ŞARTLI TEHDİT SUÇU

- TAKTİR HAKKI**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve şartlı tehdit suçlarından hükümlü ... ....'ın hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamıyacağı ile ilgili olarak Samsun 2.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.6.2005 gün ve 2001/45 Esas, 2001/208 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Davanın esasını çözen veya bunda değişiklik yapan sonuç kararların duruşma dışında verilmiş olsalar bile temyiz edilebileceği ve bu nedenle hükümlünün isteminin temyiz niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5252 Sayılı Yasanın 9/1. maddesi 1.6.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak TCK.nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüş ise de; sonradan yürürlüğe giren kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilme şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkum olmaya bağlı kanuni neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan yasaların leh ve alehteki bütün hükümleri ayrı ayrı ele alınarak sonuçları karşılaştırılıp, lehe olan yasanın belirlenebilmesi, değişen temel ceza ile artırım ve indirim olanları belirlenirken taktir hakkının isabetli kullanılabilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılarak tüm bunların neden ve gerekçeleri kararda gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden ve soyut gerekçeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kararın 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 23.1.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4513, Karar No: 2014/9549, Tarih: 13.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/4513 E.  ,  2014/9549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7432, Karar No: 2018/5456, Tarih: 17.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7432 E.  ,  2018/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre ,hürriyeti bağlayıcı cezada da TCK.nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve mükerrir olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin müdahilliğine karar verilerek lehine dilekçe yazım ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının (“e” bendi dışında) tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin bendinin çıkarılması, yerine gelmek üzere "245,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan ...'na verilmesine," ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1971, Karar No: 2011/8831, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1971 E.  ,  2011/8831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7574, Karar No: 2016/8448, Tarih: 26.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7574 E.  ,  2016/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı anne tarafından kişisel ilişki yönünden; davacı-karşı davalı baba tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı annenin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının, davacı-karşı davalı babanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı baba, velayetin değiştirilmesi istemli dava açmış, 10.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını kademeli (terditli) hale getirerek müşterek çocuğun velayetinin davalı-karşı davacı anneden alınarak kendisine verilmesini, bu talebi kabul edilmediği takdirde ise müşterek çocuk ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini istemiştir. Davacı-karşı davalı babanın velayetin değiştirilmesine ilişkin talebi reddedilmiş, ancak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulü söz konusu değidlir. İki ayrı dava değil tek dava vardır. Bu nedenle babanın kademeli talebi kabul edildiğinden sadece davacı-karşı davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken ve aynı nedenle mahkeme masraflarının davalı-karşı davacı üzerinde bırakılması gerekirken yazılı şekilde davalı-karşı davacı anne yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri takdiri usul ve yasaya aykırıdır.

3- Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte olmalıdır (HMK m. 297). Mahkemece baba ile 2008 doğumlu müşterek çocuk Tuana Asel arasında yarı yıl tatilinde kurulacak kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş tarihleri ve saatlerinin gösterilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir. Ancak, yapılan bu yanlışlıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bölümünün "ç) ve e) bentlerinin" hükümden tamamen çıkarılmasına yerine ç) bendi olarak "davanın kabulü nazara alınarak davalının yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına" e) bendi olarak "davanın kabulü nazara alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davalı anneden alınarak davacı babaya verilmesine" cümlelerinin eklenmesine yine kişisel ilişkiye dair b) bölümünde yer alan "...okulların yarıyıl tatilinin ilk haftasında hafta süresince " sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "...her yıl yarıyıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10:00'dan, bir sonraki hafta Pazartesi günü sabah saat 10:00'a..." sözcüklerinin eklenmesine hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1 bentte gösterilen sebeple ONANMASINA istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.04.2016 (Salı)