muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2461, Karar No: 2023/6184, Tarih: 13.12.2023

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli alkol kullanarak sebepsiz yere kavga çıkardığını, davacıya fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, en son 0.12.2019 tarihinde davalı yine alkolün etkisi ile bu çocuk benden değil şeklinde ithamlarla bebeği camdan atmaya çalıştığını, kadını darp etttiğini ve bıçakla saldırarak evden dışarı attığını, davacının devriye gezen bekçilerden yardım isteyerek kurtulduğunu iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın, 20.01.2021 tarihli dilekçesinde ve 18.02.2021 tarihli celsede; kendi yararına istediği nafaka ile maddî ve manevî tazminat taleplerinden feragat etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, sebepsiz evi terk ettiğini, ailesinin etkisinde kaldığınıdavanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında dayanılan olay sonucunda Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/389 Esas sayılı dosyasında kovuşturması yapılan davada davacının yargılama sırasında ceza dosyasına sunmuş olduğu dilekçe ile davalı eşi hakkında şikayetinden feragat ettiği, davacı olduğu kişinin eşi olduğunu beyan ettiği, söz konusu fiziksel şiddet olayının affedildiği veya en azından hoş görülmüş sayılacağı, dolayısıyla affedilmiş veya hoş görülmüş olaylara boşanma sebebi olarak dayanılamayacağı; tanıklarının beyanlarının görgüye dayalı olmayan, duyuma dayalı beyanlar olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ceza dosyasında şikayetten vazgeçmenin af anlamına gelmediğini, erkeğin kusurunun sabit olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin hatalı oluğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ceza dosyasında şikayetten vazgeçmenin af anlamına gelmediğini, erkeğin kusurunun sabit olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin hatalı oluğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın yerleşik içtihatlarında belirttiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere, tarafların ceza soruşturma ve kovuşturması sırasındaki cezadan kurtarmaya yönelik beyanları af olarak kabul edilemeyeceği, davacı kadının, ceza kovuşturmasında eşinden şikayetçi olmadığını ifade etmesi, cezadan kurtarmaya yönelik olup, bu hal tek başına af niteliğinde kabul edilemeyeceği, erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadının maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin feragat nedeniyle reddine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz başvuru dilekçesinde özetle; ceza dosyasında şikayetten vazgeçtiğini, sonrasında birlikte yaşam olduğunu, boşanmak istemediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, birlikte yaşama ve af iddiasının ispat edilip edilmediği, davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/4916, Karar No: 2022/12753, Tarih: 20.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4916 E.  ,  2022/12753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Uyuşmazlık Hakemi tarafından verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin davalı vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kabulü ile hakem kararının kaldırılmasına ve davacının talebinin kısmen kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...’in 17.11.2017 tarihinde vefat ettiğini, davalı sigorta şirketi ile yapılan hayat sigortası poliçesine göre vefat teminatının ödenmesi için başvurduklarını ancak davalının beyan yükümlülüğünün ihlal edilmesi iddiası ile ödeme yapmadığını belirterek 10.000,00 TL maddi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında taleplerini 400.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce var olan kalp hastalığını bildirmeyerek gizlediğini, ölüm sebebinin bu hastalıktan kaynaklandığını bu nedenle davacıların talebinin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakemince başvurunun kısmen kabulüne, 5.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak başvurana verilmesine karar verilmiş; davacı vekili ve davalı vekili karara itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kabulü ile hakem kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile 320.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak başvuranlara verilmesine karar verilmiştir. Davalı vekili, karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14.984,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13537, Karar No: 2016/11974, Tarih: 07.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13537 E.  ,  2016/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilerek bedeline hükmedilen ağaçların yaş ve cinsine göre belirlenen 2014 yılı rayiç değerlerine ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip rapor denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 70 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12552, Karar No: 2011/17962, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12552 E.  ,  2011/17962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7668, Karar No: 2020/10545, Tarih: 02.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7668 E.  ,  2020/10545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 20/04/2020 tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede kararın kendisine tebliğ edilmediğinin belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin yüksek Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın savunmasının alındığı sırada beyan ettiği adresine usulüne uygun olarak tebliğin yapıldığı anlaşılmakla; eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 21/05/2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20/04/2015 tarihinde temyiz eden ve eski hale getirme şartları bulunmayan sanık Veysi Akın müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11647, Karar No: 2015/22394, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11647 E.  ,  2015/22394 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile ... Başkanlığı adına Av.... arasındaki dava hakkında ... 3.İş Mahkemesinden verilen 24/11/2014 günlü ve 2013/554 Esas, 2014/2027 Karar sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekilinin mahkemeye ibraz ettiği fotokopi niteliğindeki belgelerden, dava açıldıktan sonra borçlanmanın iptalinin istenildiği ve yeniden borçlanma talebinde bulunularak bu sefer 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borç tahakkuk cetveli düzenlendiği anlaşılmakla, davacının kurumdan hem 5510 sayılı yasanın 4/1-a hem de 4/1-b maddesi kapsamında düzenlenen mevcut tüm şahsi sicil dosyalarının ve hizmet döküm cetvelinin kurumdan eksiksiz bir suretinin celbi ile dosyaya eklendikten sonra, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8233, Karar No: 2016/12705, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8233 E.  ,  2016/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

1-Ecrimisil yönünden;

Temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 1.890,00 TL.sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.890,00 TL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-El atma yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece bedeline hükmedilen dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile 5018 sayılı Yasanın 45. maddesi uyarınca Hazine adına tescili yerine davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi ile davalı ... Bakanlığının Genel Bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhine harca hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “...” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "Hazine" ibaresinin yazılması, 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalı kurum harçtan muaf

olduğundan davacılar tarafından yatırılan harçların talep halinde yatırana iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4285, Karar No: 2022/10872, Tarih: 27.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4285 E.  ,  2022/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 26/08/2022 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.