muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7278, Karar No: 2022/11731, Tarih: 04.10.2022

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 04.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13989, Karar No: 2022/7628, Tarih: 27.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13989 E.  ,  2022/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/347E– 2021/314 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/347 E - 2021/314 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 27/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4188, Karar No: 2019/10799, Tarih: 14.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4188 E.  ,  2019/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi Ayvalık 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 28/11/2017 tarih ve 2016/306 E. 2017/303 K. sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının temyiz talebini 04/09/2018 tarihli ek kararla kesinlikten reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 04/09/2018 tarihli ek kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı vakıfta çalıştığını, bugüne kadar ödenmesi gereken ilave tediye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 tarih, 2016/3 E. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, davalı sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfının, özel hukuk tüzel kişisi olduğu, ayrı ve bağımsız işveren sıfatını taşıdığı, kamu tüzel kişiliği bulunmadığı, 6772 sayılı kanunun 1. maddesinde belirtilen Devlet ve ona bağlı kurumlardan olmadığı, davacının anılan kanun uyarınca ilave tediye alacağı talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar vermiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce 04.09.2018 tarihli ek karar ile HMK’nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca verilen kararların kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından 04.09.2018 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın 353/1-a maddesi "(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce 04.09.2018 tarihli ek karar ile HMK’nın 353/1-a.6 maddesi uyarınca verilen kararların kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından 04.09.2018 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nın 353/1-a maddesi "(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin 04.09.2018 tarihli ek kararında "... Dairemizce; Mahkemece tarafların delilleri toplanarak uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi zorunlu olduğundan ilk derece mahkemesince verilen asıl kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine HMK.nın 353/1-a/6 maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.” şeklinde gerekçe oluşturulmuştur. Davalı vekilinin bu karara yönelik temyiz talebi 04.09.2018 tarihli ek karar ile “verilen kararın kesin nitelikte olması” nedeniyle reddedilmiştir. Mahkemenin ret kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;

Davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-a-6 bendine göre kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 04.09.2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1618, Karar No: 2017/19783, Tarih: 09.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1618 E.  ,  2017/19783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK’nun 158/1-f-son, 62/1, 52, 53/1 maddeleri

2-TCK 204/1, 62/1, 53/1, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın, ...Gıda San. Ltd. Şti.nin ortakları olduğu, şirketi temsil yetkisinin sanık ...'a ait olmasına rağmen, sanık ...'ın T. C. ... Bankası Gülşehir Şube Müdürlüğü'ne ait 25.11.2009 keşide tarihli 95053 seri numaralı 76.500 TL'lik çekin sanık ... tarafından imzalanarak aralarındaki ticari ilişki nedeniyle katılan ...'e verildiği, katılanın çeki bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı, karşılıksız çek nedeniyle yapılan şikayet üzerine Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nde sanık ...'ın çeki kendisinin imzalamadığını, kimin keşide ettiğini de bilmediğini ifade etmesi üzerine Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nce sanık ...'ın eyleminin TCK'nun 204/1, 158/1.f. maddesi kapsamında dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğu gerekçesiyle Adana Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2011 tarih 2011/380 Sayılı yazısı ile sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunduğu, bu şekilde sanıkların birlikte hareket ederek resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, dolandırıcılık ve karşılıksız çek keşide etme suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup, birinin diğerine dönüşmeyeceği sanık ... hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan düzenlenen iddianame anlatımı dikkate alındığında; resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması nedeniyle söz konusu suçlar yönünden hüküm tesis edilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği de dikkate alınarak; aynı şekilde sanık ... tarafından gerek aynı alışveriş sırasında gerekse de başka ticari ilişki dolayısıyla katılana ya da üçüncü kişilere şirket adına imzalamak suretiyle verilip de ödenen çeklerin bulunup bulunmadığının sanıklar ve katılana ait kayıtlar ile beyanlar doğrultusunda ilgili bankalardan araştırılması,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2008 gün ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ve kendiliklerinden getirtilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun temin edilmemesi halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir.Bu açıklamalar ışığında; dosya içerisinde çek aslının ya da onaylı fotokopisinin bulunmadığı, imza incelemesinin de yapılmadığı anlaşılmakla; sahte olduğu belirlenen çekin aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olması karşısında; suça konu çek duruşmaya getirtilip, incelenmek ve özellikleri tutanağa geçirilmek suretiyle gözlemde bulunulup, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanarak, çek aslının da denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması, gerektiğinde imzanın kimin tarafından atıldığı konusundaki çelişkinin giderilmesi amacıyla da, çekin ön yüzünde yer alan yazılar ile imzanın kime ait olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edilerek, belirlenmesi sonucunda, sanıkların üzerine atılı suçların ne şekilde oluştuğunun karar yerinde tartışılması yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK.’nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık hakkını kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1531, Karar No: 2016/14398, Tarih: 23.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1531 E.  ,  2016/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, müvekkil şirket hakkında iflas erteleme davası kapsamında 22.06.2015 tarihinde tedbir kararı verilmesine rağmen, tedbir karar tarihinden sonra haciz işlemi yapıldığını, bu hacizlerin kaldırılması için yaptıkları başvurunun icra müdürlüğünce reddedildiğini belirterek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkeme, şikayetin reddine karar vermiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/147 E. sayılı dosyasında, borçlu .... tarafından iflasın ertelenmesi davası açıldığı, mahkemece 22.06.2015 tarihinde “İflasın ertelenmesi isteği hakkında bir karar verilinceye kadar İİK’nun 206. maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklar için haciz yolu ile yapılan ya da yapılacak takipler hariç olmak üzere, 6183 sayılı Kanuna göre yapılan takipler ve ihtiyati hacizler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılmamasına ve yapılmış takiplerin tedbiren durdurulmasına” yönelik ihtiyati tedbir ara kararı karar verildiği görülmüştür.

O halde, mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/147 E. sayılı dosyasında 22.06.2015 tarihinde verilen tedbir kararı uyarınca, bu tarihten sonra, borçlu şirket hakkında herhangi bir icra takip işlemi yapılması mümkün olmadığından, bu tarihten sonra haciz işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak şayet haciz yapılmış ise haczin/hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10226, Karar No: 2013/12404, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10226 E.  ,  2013/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, sanıklara usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz istemlerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye

yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir ... için değil, görevine giren bir ... için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

... Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nın “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan

davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.