muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3855, Karar No: 2016/15873, Tarih: 01.06.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin ...... tarih ......./....... esas ........./........ karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacakları yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma yaptığını, hangi hafta ve genel tatillerde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktardan hangi oranda takdiri indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu sebeple fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Uyuşmazlık konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile yıllık izin alacağı bakımından, talep içeriğinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, ödenmemiş aylık ücret miktarlarını, hak kazandığı yıllık izin süresini ve kaç gün ücretli izin kullandığını belirleyebilecek durumdadır. Tazminat alacağına hak kazanıp kazanmama ve aylık ücret ile yıllık izin alacaklarının ödenip ödenmediği noktalarındaki uyuşmazlık, söz konusu tazminat ve ücret alacaklarını belirsiz alacak haline getirmez. Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve aylık ücret alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğundan belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceklerinin mahkemece nazara alınmaması hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, mahkemece, aylık ücret alacağı talebinin, hukuki yarar yokluğundan reddedilmesi gerekirken, esasa girilerek reddedilmesi hatalı ise de, red sonucu itibariyle doğrudur. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağı taleplerinin de, hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabul edilmesi hatalı olmuştur.

2-Davacının fazla çalışma ve hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanı ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaklardan uygun bir indirim yapılmaması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden tanık beyanlarının esas alınarak hesaplanan alacaklardan dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10349, Karar No: 2015/22130, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10349 E.  ,  2015/22130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/998-2014/242

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14096, Karar No: 2012/48786, Tarih: 20.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/14096 E.  ,  2012/48786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/72039

MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/600 (E) ve 2011/733 (K)

SUÇ : Hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Dosyadaki mevcut 11.10.2011 tarihli, yakalama, üst arama ve teslim tesellüm tutanağında, “aynı suçtan dolayı sanık olan ve çocuk olması dolayısıyla soruşturma evresinde dosyası ayrılan R. Ç. ile yapılan görüşmede suça konu eve kendisi, sanık A.. E.. ve S. K. ile birlikte girdiklerini çaldıkları eşyaları S. K.’ in kullandığı K. D.’ a ait ..... AS ...... plakalı araçla götürdüklerini beyan ettiğinin belirtilmesi, sanık H.. Ç..’ nın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; soruşturma aşamasında dosyası ayrılan R. Ç. hakkındaki soruşturmanın sonucu araştırılarak dava açılmış ve olanaklı ise birleştirilmesi aksi halde dava dosyası getirtilerek dosya arasına konulması, gerekirse yakalama tutanağı içeriği konusunda suça sürüklenen çocuk R. Ç.’ nın beyanına başvurulması, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre ise;

1-)Sanık A.. E.. hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden sanığın adli sicil kaydındaki sabıkasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu gözetilerek, sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan "…sanığın adli sicil kaydı, suç işleme hususundaki eğilimleri ve katılanın zararının giderilmemesi… " biçimindeki gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b ve 143 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı yasanın 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl, 14 ay, 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, tutukluluk süresi ve bozma kararının niteliği gözetilerek tutuklu sanık A.. E..’ün TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takrdirde salıverilmesi için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına bilgi edinilmesi amacıyla tahliye kararının bir örneğinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16198, Karar No: 2014/3288, Tarih: 24.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16198 E.  ,  2014/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19713, Karar No: 2014/16999, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19713 E.  ,  2014/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/196142

Mahkemesi : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/02/2012

Numarası : 2010/138 - 2012/70

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık G.. A.. hakkında hükmün incelenmesinde;

1-Olay tarihinde, temizlik ve kontrol faaliyeti yapılan şeker fabrikasının rafineri santrifüj odasındaki elektrik panosu içerisindeki elektrik devrelerinin üzerine yapışan şeker şerbetini temizlemek amacıyla baş elektrikçi ölen Ali tarafından kart temizleyicilerini internetten araştırılması sonucu kimyasal maddeler satan sanık Gülay'ın yetkilisi olduğu firmadan, deneme amaçlı olarak 5 litre kimyasal maddeyi getirdiği, kimyasal maddenin elektronik kartı temizlediğini görmesi üzerine faturada imzası bulunan kişiler vasıtasıyla fabrikaya 180 litre temizleyici alındığı ve kimyasal maddenin, çelik silindirik varil içerisinde gönderildiği, üzerinde tehlike işareti ve kimyasal madde ile ilgili gerekli bilgi notları bulunmadığı, kaza esnasında kullanılan bu kimyasal maddenin kimyasal içeriği, tehlikesi, riskleri, nasıl taşınacağı, nasıl depolanacağı ve hangi ortam, hangi şartlarda ve nasıl kullanılacağı hakkında işyerinde hiç kimsenin bilgisinin bulunmadığı ambalajı faturası ile birlikte kullanıcıya hiçbir bilginin iletilmediği gerekçesiyle sanığa kusur izafe edilmiş ise de, siparişte bulunan ve daha önce numuneyle çalışma yapan ölen Ali'nin bu kimyasalı uyguladığı esnada arkadaşlarına kesinlikle sigara içmemeleri konusunda ikazda bulunması, ölenin araştırma sonucu kimyasal maddeyi satın alması ve araştırması sonucu kimyasal maddenin tehlikeleri konusunda bilgi sahibi olması, kart temizleyici olarak satılan maddenin tehlikelerinin fabrika çalışanları tarafından bilinmemesinin bu oluşta mümkün olmadığı ve sanığa kusur olarak izafe edilen fiillerle oluş arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı, ölenin davranışlarının illiyeti kestiği anlaşılmakla olay ile örtüşmeyen gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanık Ş.. D.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olayın meydana gelmesine neden olan kimyasal sıvının siparişine onay vererek daha önce kullanılmamış bir malzemenin tedarik edilmesini sağlayan, özellikle malzeme sipariş formuna ölen baş elektrikçi A.. Y..'dan sonra ilk imzayı atan amirin sorumluluğu dikkate alınarak sıralı amirlerin, dosyada mevcut fabrika organizasyon şemasına göre;elektrik atölyesinden sorumlu Makine elektrik mühendisleri, makine elektrik şefi ve işletme müdür yardımcısının sorumluluğu bulunduğu anlaşılmakla, sorumlu olacak kişiler atlanarak şemanın en üstünde bulunan fabrika müdürü sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13926, Karar No: 2022/7272, Tarih: 18.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13926 E.  ,  2022/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3 (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’ın 21/03/2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını ve talep bakımından ibralaştıklarını, davacı vekilinin feragat beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2938, Karar No: 2018/4492, Tarih: 07.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2938 E.  ,  2018/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a, 35/2, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5861, Karar No: 2018/2616, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5861 E.  ,  2018/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen cezanın fazla olduğuna ve eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11565, Karar No: 2015/2450, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11565 E.  ,  2015/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.