muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8220, Karar No: 2019/5979, Tarih: 14.03.2019

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ... ile diğer davalı .... arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı ... bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiğini belirtilerek, dava konusu alacakları talep etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14380, Karar No: 2023/3984, Tarih: 04.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14380 E.  ,  2023/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

...

SAYISI : 2019/977 Esas, 2021/196 Karar

...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, red

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile 15.03.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı ek kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan davaların yargılaması neticesinde Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi tarafından 24.01.2019 tarihli karar ile kurulan mahkumiyet hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk tarafından yasal süre geçtikten sonra istinaf edilmesi üzerine, Kayseri 1. Çocuk Mahkemesince 19.03.2019 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği, bu karara yönelik istinaf başvurusunun ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından bu karara yönelik olarak yapılan temyiz isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince 15.03.2021 tarihli ek karar ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a ve 296/1. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği, hırsızlık suçu bakımından temyiz isteminin reddine dair karar verilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

A) Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

B) Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.03.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.03.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2019/977 Esas, 2021/196 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29191, Karar No: 2014/19083, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29191 E.  ,  2014/19083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/169599

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2012

NUMARASI : 2010/430 (E) ve 2012/40 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanık S.. V.. ve suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında mala zarar verme suçunden kurulan hükme yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk S.. K..'ın iştirak halinde müştekiye ait park halindeki aracın camını kırıp cd çaları söküp aldıkları şeklinde sübut bulan olayda,

5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesine göre hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla gerçekleşen mala zarar verme suçunda şahsi şikayet şartı aranmayacağı gözetilmeden, kamu davasının yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1742, Karar No: 2008/7063, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1742 E.  ,  2008/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 20.1.2006 tarihinde emaneten teslim edilen 50 000 kg yağın geri verilmediğini, yapılan icra takibine itiraz edildiğini, , savcılığa başvuruda bulunduklarını, davalının yağın tutanakla teslim edildiği şeklinde beyanda bulunduğunu, tutanaktaki imzanın kendilerine ait olmadığını bildirdiklerini, imza incelemesi aşamasında davalının ödeme güçlüğü içinde olduğunu öğrendiklerini , mal kaçırma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alacak miktarının % 15 oranında teminat karşılığı ihtiyati haciz konmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş ise de; temyizden sonra davacı vekilinin; 4.2.2008 tarihli dilekçesi ile ihtiyati haciz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece feragata göre işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINApeşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

22.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/571, Karar No: 2016/8342, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/571 E.  ,  2016/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ...............vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan .......... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ........harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına ve davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5057, Karar No: 2006/5480, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5057 E.  ,  2006/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından kamulaştırılan taşınmazın kamulaştırma bedelinin yeterli olmadığından arttırılması istemiyle, anılan Bakanlıkla ÇEAŞ Genel Müdürlüğü arasında akdedilen imtiyaz sözleşmesi ve ilgili yasa hükümleri çerçevesinde ÇEAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılmıştır.

Temyiz aşamasında, Bakanlar Kurulunun 12.6.2003 tarih 2003/5712 sayılı kararı ile sözkonusu imtiyaz sözleşmesi feshedilmiş ve kamulaştırmayı yapan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından davaya konu kamulaştırma işlemine devam etme yetkisi ... Genel Müdürlüğüne verilmiştir.

Bu nedenle, mahkeme kararının ... Genel Müdürlüğüne tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4911, Karar No: 2011/5901, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/4911 E.  ,  2011/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Giyim Konfeksiyon Deri Mamül.Beyaz Eşya San.ve Tic. Ltd. Şti. Hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun”un yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak,bu durum yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasında bulunan “Ceza Tertibine Yer Olmadığına” ibaresinin çıkartılarak “beraatine” ibaresi eklenmesi suretiyle,hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu belge örneğinde, suça konu 13.10.2005 keşide tarihli ve 0313454 seri numaralı çekin düzenlendiği tarihte sanığın adı geçen

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

şirketi münferiden temsile yetkili bulunduğunun belirtilmesine göre;keşide tarihi itibarıyla sanığın anılan şirketi münferiden temsile yetkili olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlendikten sonra bahse konu çek yönünden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29044, Karar No: 2013/16988, Tarih: 10.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29044 E.  ,  2013/16988 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa muhalefet eyleminden dolayı Akdeniz 76 Sebze & Meyve Komisyonculuğu hakkında Yenimahalle Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 09.08.2011 tarih ve 2011/20 sayılı kararı ile uygulanan 10.770,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.11.2011 tarihli ve 2011/944 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2012 tarihli ve 2012/282 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.11.2012 gün ve 63052 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2012 gün ve KYB. 2012/289267 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5996 sayılı anılan kanunun "Gıda ve Yem Güvenilirliği Şartları" başlıklı 21. maddesinde "(5) Gıda kodeksine aykırı gıda ve gıda ile temas eden madde ve malzeme üretilemez, işleme tabi tutulamaz ve piyasaya arz edilemez", "Gıda ve Yem ile İlgili Yaptırımlar" başlıklı 40. maddesinin 1/d. bendinde " 21 inci maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket edenlere onbin Türk Lirası idari para cezası verilir.", "Tanımlar" başlıklı 3. maddenin 26. fıkrasında "Gıda işletmecisi; Kar amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi ifade eder." hükümleri ile 04.11.2008 tarihli ve 27044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bitkisel Üretimde Kullanılan Kimyasalların Kayıt Altına Alınması ve İzlenmesi Hakkında Yönetmelik'in "Bitkisel Ürün Alıcılarının Görev ve Sorumlulukları" başlıklı 9. maddesinde "(1) Bitkisel ürünü, toptancı, hal tedarikçisi, ihracatçı, kabzımal gibi toptan alanlar; a) Üretim aşamasında kullanılan kimyasal uygulama kayıtlarının tutulduğu ürün kimliği bulunan bitkisel ürünleri alır, b) Farklı üreticilerden almış olduğu bitkisel ürünlerin üreticisine ulaşılabilecek bilgileri içeren, üretici bazında ürün kayıt sistemini oluşturur, c) işleme, tasnif veya paketleme yerlerinde barkot veya kimlik sistemini oluşturup bu sistemi ürün ambalajına işler, ç) Bakanlık ve Müdürlük görevlilerinin denetim amaçlı numune almasını sağlar, işleme, tasnif, paketleme ve depolama aşamasında bitkisel ürünlerde kullanılan kimyasal uygulamaların kayıtlarını tutar ve bunları kimlik sistemine işler." ve "Üretim aşamasından sonra kimyasal kalıntısının değerlendirilmesi" başlıklı 12. maddesinde "(2) Üretim aşamasından sonra ürünün işleme, tasnif, paketleme, depolama, pazar, market veya ihracat aşamasında tespit edilen olumsuzluklardan; izlenebilirliği sağlanmışsa üretici, izlenebilirliğin sağlanmadığı durumlarda ise ürünün sahibi olan kişi veya kuruluş sorumludur."

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, ürünün üretim aşamasından sonra tespit olunan olumsuzluk hakkında, üreticiye kadar izlenebilirlik sağlanamadığından ürünün tespit anında sahibi olan Yeni Çağdaş İhracat ve Gıda Ticareti Limited Şirketi eylemden sorumlu iken muteriz komisyoncu hakkında idari yaptırım, kararı verilmemesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar yerilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamına göre; alınan numune ile ilgili olarak Eskişehir İl Tarım Müdürlüğü elemanları tarafından yapılan denetimde ürünün izlenebilirliği irsaliye ve fatura ile muteriz ... (...ve ort) adlı gıda işletmecisine kadar sağlanmış olup anılan işletmecinin izlenebilirliği kestiği bu nedenle mahkemenin kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24165, Karar No: 2015/3005, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24165 E.  ,  2015/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1858, Karar No: 2008/2937, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1858 E.  ,  2008/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 2,00 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 09.08.2007 gün ve 1693 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 01.11.1996 tarihinde % 24,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 26,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.