muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17196, Karar No: 2010/129, Tarih: 20.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/17196 E.  ,  2010/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.3.2005 tarihinde kesinleşen 8.3.2005 gün ve 564-93 sayılı ilamıyla, kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Bina niteliğinde olduğu saptanan halı saha soyunma odasının kapısının kırarak içeri girip futbol oynayan yakınanlara ait para ve diğer eşyayı çalan hırsızlık yapan sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve zarar verme suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması, hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğünün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yakınanlar ... ve ...'ın 16.5.2006 tarihli oturumda uzlaşmayı istemediklerini açıklamaları karşısında tebliğnamedeki bir numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiş, bina niteliğinde olduğu saptanan halı saha soyunma odasının kapısının kırarak içeri girip futbol oynayan yakınanlara ait para ve diğer eşyayı çalan hırsızlık yapan sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY.nın 31/3. maddesini değiştiren 5377 sayılı Yasanın 8.7.2005 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, nüfus kaydına göre “1.12.1989” doğumlu olup suçun işlendiği “13.6.2005” tarihinde 15 – 18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında hükmolunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle anılan değişiklikten önce yürürlükte olan 5237 sayılı TCY.nın 31/3. maddesi uyarınca “1/2” oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden “1/3” oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9633, Karar No: 2022/1640, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9633 E.  ,  2022/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ankara İli, Çankaya İlçesi, Akpınar Mahallesi, 26026 ada, 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/112, Karar No: 2024/11486, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/112 E.  ,  2024/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2.Kabule göre de; suç tarihinin defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan "11.05.2015" tarihi olduğu gözetilmeden karar başlığında “29.05.2015” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9271, Karar No: 2020/3489, Tarih: 27.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9271 E.  ,  2020/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18/06/2019 gün ve 2019/6173 Esas - 2019/11673 Karar sayılı ilama karşı davalı kayyım hazine vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı kayyım vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı kayyım vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

a-)Tapu kayıt maliklerinden... kızı ... için kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığı halde, gerekçeli karar başlığında kayyımın ihbar olunan sıfatıyla gösterilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmediği,

b-)Kayyımla temsil edilen davalı... kızı ...’nin payına isabet eden kamulaştırma bedelinin 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım ... Dair Kanun hükümleri uyarınca değerlendirilmek üzere davalı kayyımına ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verildiği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalı kayyım vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18/06/2019 tarih ve 2019/6173 Esas – 2019/11673 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 46 ada 143 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve davalı...vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı kayyım vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 46 ada 143 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve davalı...vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı kayyım vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-)Tapu kayıt maliklerinden... kızı ... için kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığı halde, gerekçeli karar başlığında kayyımın ihbar olunan sıfatıyla gösterilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

2-)Kayyımla temsil edilen davalı... kızı ...’nin payına isabet eden kamulaştırma bedelinin 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım ... Dair Kanun hükümleri uyarınca değerlendirilmek üzere davalı kayyımına ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-)Gerekçeli karar başlığında yer alan (İHBAR OLUNAN) kelimelerinin başlıktan çıkartılmasına, yerine (KAYYIM) kelimesinin yazılmasına,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (9) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (davalı ... adına bankaca bir hesap açılarak 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülmesine, davalı kimliğinin kanıtlanması halinde bu hak sahibi veya mirasçılarına ödenmesine) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kayyıma ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...' dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/825, Karar No: 2009/3781, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/825 E.  ,  2009/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı... .... Diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı yüklenici tarafından, davalıların kat maliki oldukları sitede, depremle oluşan hasarların giderilmesi amacıyla yapılan onarım ve güçlendirme bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar bir kısım davalılarca temyiz edilmiştir.

Davalı, dava dilekçesinin kendisine tebliği ile hakkında dava açıldığını öğrenir. Bunun üzerine Anayasa ile güvence altına alınan savunma hakkını kullanabilir. Çünkü davalı meşru bütün vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde kendisini savunma hakkına sahiptir (Anayasa 36.mad.). HUMK’nın 73. maddesi hükmü gereğince de, dava dilekçesinin kanun, tüzük hükümlerine göre hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde, davalılara tebliğ edilmesi, savunmalarını yapabilme olanağının sağlanması, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde işin esası incelenerek hüküm kurulması gerekir, taraflara usulüne uygun tebligat yapılmadıkça hüküm kurulamaz. Taraf teşkili dava şartlarından olup, mahkemece doğrudan gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay incelendiğinde, davacı yüklenici tarafından açılan davaya ilişkin dava dilekçesi, dava konusu sitenin, yazlık site olması, davalıların kışlık adresleri bilinmediğinden bahisle bilâ tebliğ iade edilmiş sonrasında bir kısım davalılara ilişkin olarak site bekçisi imzasına, bir kısım davalılar yönünden ise adres araştırması yapılmaksızın aynı zamanda site yöneticisi olarak gösterilen davalı ...’a ait olduğu anlaşılan İstanbul’daki adreste aynı çatı altında ikâmet ettiği şerhi ile tebliğ edilip, yargılama yapılarak hüküm kurulmuştur. Dairemizin temyiz incelemesi aşamasında verdiği geri çevirme kararı sonrasında davalıların gerçek adresleri belirlenerek kararın tebliğ edilmesi sağlanmıştır. Davalılara yargılama sırasında yapılan tebligatlar belirtilen nedenlerle Tebligat Kanunu ve ilgili Tüzük hükümlerine aykırı olup, davalıların savunma ve delil bildirme hakları kısıtlanmış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6825, Karar No: 2012/7959, Tarih: 07.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6825 E.  ,  2012/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/162513

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/11/2010, 2010/201 (E) ve 2010/347 (K)

SUÇ : İştirak halinde nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanın, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan sanıklar Turgut ve Erkan arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine savunmalarının aynı müdafiiler tarafından yaptırılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. Maddelerine aykırı davranılması,

3-Gerekçeli kararın son parağrafında sanıkların, mağduru yağma amacıyla birlikte hareket ettikleri kabul edildiği halde hüküm kısmında sanık Levent hakkında yağma suçuna yardım etmeden hüküm kurulması suretiyle gerekçeyle hüküm arasında çelişkiye neden olunması.

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeyen hükümler ile sanık Turgut hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık Levent hakkındaki öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan kurulan hükümlerinde irtibat nedeniyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA),07/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13018, Karar No: 2018/18391, Tarih: 08.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13018 E.  ,  2018/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; vekil edeninin 128 ada 8 parseli 27.4.2011 tarihinde ... isimli kişiden halihazırdaki ev ve ahır ile birlikte satın aldığını, DSİ tarafından baraj yapılacağından bahisle vekil edenine ait 128 ada 8 parsel ile davalıya ait 128 ada 9 parselin kamulaştırıldığım,128 ada 9 parselin bedel tespiti dosyasının keşfinde davaya konu binanın 128 ada 8 ve 9 parselin ortak alanında bulunduğunun tespit edildiği,davalılar vekilinin de bu binanın davalılara ait olduğu iddiasında bulunduğunu, bedel tespiti davası sona ermesine rağmen bina bedelinin depo edilip mülkiyet ihtilafı çıktığında bina malikine ödenmesine karar verildiğini belirterek bir kısmı davalıya ait 128 ada 9 parselde kalan binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, özetle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulü ile ile 128 ada 8 ve 9 parsellerin sınırlarında kalan 31.876,46 TL'lik bedeli üçer aylık vadeli hesapta nemalandırmak üzere depo edilen binanın mülkiyetinin davacı ...'ye ait olduğunun tespitine, karar verilmesi üzerine; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 Sayılı TMK mad. 684/). Arazi ürerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muıhdesattan bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724 ve 729). Taşınmaz üzerindeki bina ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına mülkiyetinin aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatın tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu 128 ada 8 ve 9 parsellerin sınırlarında kalan binanın davacı ...'ye ait olduğu sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bette açıklanan nedenle, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün birinci fıkrasındaki "ve mahkememizin 27/03/2014 tarihli 2013/631 Esas, 2014/147 Karar sayılı ilamında 31.876,46 TL'lik bedeli üçer aylık vadeli hesapta nemalandırmak üzere depo edilen binanın mülkiyetinin davacı ... Dertliye ait olduğunun tespitine" cümlesi çıkarılarak, yerine "...binanın davacı ...'ye ait olduğunun tespitine" yazılmasına; diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentteki nedenlerle reddi ile hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA; taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.