muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2510, Karar No: 2025/3778, Tarih: 12.05.2025

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında verilen Aksaray 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2024 tarihli ve 2023/128 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Suça sürüklenen çocuk Habib'in kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün derecesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35/2. maddesi gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda bulunması nedeniyle yaş küçüklüğü indirim sebebi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereği (1/3) oranında indirim uygulanarak 60 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 50 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, suç tarihinde lehe olan 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2666, Karar No: 2012/5101, Tarih: 20.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2666 E.  ,  2012/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/36190

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 26/08/2010, 2010/86 (E) ve 2010/193 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Engin müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Engin ve sanık Naci'nin suçlarının sübutu kabul, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Engin müdafiilerinin gerekçenin yetersiz olduğuna, haksız tahrik bulunduğuna yönelen, sanık Naci müdafiinin suçun sübutuna, sanığın yardım etmek kastı bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; otobüs şoförü maktul Ertuğrul ile sanıklar Engin ve Naci arasında otobüse bilet basmama meselesi yüzünden başlayan tartışma üzerine tarafların araçtan aşağıya indikleri, burada her iki sanığın,

maktulü darp ettikleri, maktulün arkası duvar korkuluklarına dönük olduğu halde sanıkların, maktulü korkuluklara doğru itekledikleri, sanık Engin'in, ittirmesi üzerine maktulün korkuluk demirlerine ve büfe dolabına tutunmaya çalıştığı, sanık Engin'in tekrardan ittirmesi sonucu maktulün korkuluk demirleri ile büfe arasındaki boşluktan, yaklaşık 3.40 m yükseklikteki duvardan beton zemine düştüğü, sanık Engin'in de itme sonucu dengesini kaybederek maktulle beraber maktulün üstüne gelecek şekilde düştüğü, daha sonra sanık Engin'in, yerde yatan maktule hitaben "abi kalk ayağa, yanlışlıkla oldu, ne olduğunu anlamadım, beraber düştük" şeklinde konuşmalar yaptığı, maktulün düşmeye bağlı kafatasında meydana gelen çökme kırıklarıyla birlikte gelişen beyin dokusu harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü ve gece meydana gelen olayda; aralarında daha evvelden herhangi bir husumet bulunmayan sanıkların, maktulün düştüğü duvarın yüksekliğini bildiklerini ve öldürme kastı ile hareket ettiklerini gösteren her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması karşısında, sanık Engin'in eylemi, kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak ve sanık Naci'nin eyleminin ise, bu suça yardım etmek niteliğinde olduğu halde, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek, kasten öldürme ve bu suça yardım etmek suçlarından hüküm kurulmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30391, Karar No: 2016/2687, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30391 E.  ,  2016/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-25 yaş aralığında olan sanık ......hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken TCK'nın 31/2. maddesi yerine 31/3. maddesinin yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş; TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ......savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9210, Karar No: 2014/7689, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9210 E.  ,  2014/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi (İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi)

SUÇ : Müstehcenlik, 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13074, Karar No: 2010/6288, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13074 E.  ,  2010/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin feshi, peşin ödenen 180.000 Amerikan Doları kira parası ile 20.000 Amerikan Doları güvence parası ve 36.000 Amerikan Doları cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Temyiz eden davalılar vekilinin cezai şarta ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, davalıların miras bırakanı ... ile düzenlendiğini iddia ettiği 24.04.2000 düzenleme tarihli ve tapuya şerh verildiği tarihten itibaren onbeş yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak açmış olduğu işbu davada, kira sözleşmesi ile peşin ödenen 180.000 Amerikan Doları kira parası, 20.000 Amerikan Doları güvence parası ve sözleşmenin özel şartlar 4.maddesine göre tapuya kira şerhi verilmediğinden 36.000 Amerikan Doları cezai şartın tahsili ile sözleşmenin feshini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 13.07.2004 gün ve 4952-5895 sayılı ilamı ile sözleşmedeki imzanın kiralayan ...’a ait olup olmadığı konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine işaretle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra yaptırılan bilirkişi incelemesinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi 29.03.2006 tarihli raporunda sözleşmedeki imzanın miras bırakan kiralayan ...’un eli ürünü olduğunun kabulünün gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece, daire'mizin 13.03.2007 gün ve 396-2648 sayılı ilamı ile sözleşmedeki imzanın kiralayana ait olduğunun anlaşılması, kira sözleşmesinin tapuya şerh edilmemesi nedeniyle sözleşmenin yürürlüğe girmemesi ve davacı tarafından yapılan ödemelerin kira sözleşmesi ile davalıların miras bırakanı tarafından da kabul edilmesi karşısında uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesine ilişkin bozma ilamına göre karar verilmişse de ceza-i şart yönünden değerlendirme yeterli görülmemiştir.

Ticari işler dışında, B.K. 161/son maddesi hakime fahiş gördüğü cezai şartı indirme yükümlülüğünü getirmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki kira sözleşmesinin özel şartlar bölümü 1. maddesinde 15 yıllık kira parası 180.000 Amerikan Doları ve güvence parası 20.000 Amerikan Doları'nın kiralayana peşin olarak ödendiği, 3. maddesinde kiralayanın 01.01.2001 tarihine kadar kira şerhini tapuya tescil ettireceği, 4. maddesinde kiraya verenin tapuya kira şerhini vermemesi halinde kiracının tek taraflı sözleşmeyi feshetme ve 200.000 Amerikan Dolar'ına ek olarak 36.000 Amerikan Doları cezai şartı isteme hakkına sahip olacağı ve 9. maddesinde taraflardan birinin sözleşmeden vazgeçmesi halinde vazgeçen tarafın diğer tarafa % 10 (36.000 Dolar) cezai şart ödemeyi kabul edeceği kararlaştırılmıştır. Davacı ile davalıların mirasbırakanı arasında geçerli bir kira sözleşmesi bulunmakta olup taraflar için bağlayıcı sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi gerekir. Bu bağlamda davalılar vekili cezai şartın fahiş olduğunu savunduğundan cezai şartın fahiş olup olmadığı, dolayısıyla indirilmesi gerekip gerekmediği karar yerinde tartışılmamıştır. O halde mahkemece, B.K. 161/son maddesi gözetilmek suretiyle cezai şartın miktarı konusunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken anılan hususun gözardı edilmiş olması doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün cezai şarta yönelik olarak BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9763, Karar No: 2014/20848, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9763 E.  ,  2014/20848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2012/231-2014/34

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1142, Karar No: 2015/7284, Tarih: 29.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1142 E.  ,  2015/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2014 tarih ve 2012/213-2014/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı anonim şirkette davalı... adına kayıtlı olan ancak .. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/28 E. ve 2010/100 K. sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılama neticesinde müvekkiline aidiyeti tespit edilerek müvekkili adına şirket pay defterine kaydına karar verilen hisseler kapsamında, müvekkiline ait rüçhan hakkı kullanılmak suretiyle artırılan sermaye dolayısıyla oluşan 18.000 adet A grubu nama yazılı hissenin davalı adına pay defterine yolsuz olarak kayıtlı bulunduğunu belirterek, pay defterindeki kaydın terkini ile hisselerin müvekkili adına pay defterine yazılmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı pay sahibi olmadığından rüçhan hakkı bulunmadığını, dava konusu hisselerin dış kaynaklı sermaye artırımı yoluyla oluşturulduğunu ve müvekkilince nakden ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı pay sahibi olmadığından rüçhan hakkı bulunmadığını, dava konusu hisselerin dış kaynaklı sermaye artırımı yoluyla oluşturulduğunu ve müvekkilince nakden ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kesinleşen mahkeme ilamı ile davacı ve davalı ... ... arasındaki 07/10/2002 tarihli hisse devir sözleşmesinin geçersizliğine karar verilmiş ise de, söz konusu davanın taraflar arasındaki sözleşmenin düzenlenmesinden yaklaşık 7 yıl sonra açıldığı ve hisse devrinden yaklaşık 10 yıl sonra kesinleşmiş olduğu, tarafların kusur ve ihmalinden kaynaklanmayan ve devletçe denetlenmesi gereken hisse devrinin tescili öncesinde ... Genel Müdürlüğü'nden izin alınması unsurunun eksikliği nedeniyle hisse devrinin geçersizliğine karar verilmesi kapsamında, davalı ...'ın iyi niyetli olarak devir aldığı ve sonrasında risk alarak sermaye artırımına giderek rüçhan hakkını kullanıp sahibi olduğu 18.000 adet hisseninde devrinin geçersizliğini kabul etmenin hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olmayacağı, rüçhan hakkının kök paya bağlı bir hak olduğu hususunun tartışmalı olduğu, davalının üçüncü kişi olarak da rüçhan hakkı kullanılmaksızın söz konusu hisselere malik olabileceği, zira söz konusu hisselerin devrine ilişkin genel kurul kararının iptali ve butlanı söz konusu olmadığı sürece bu hisselerin davalıya intikalinin geçerli bulunduğu, davalının TMK'nın 933. maddesinde belirtilen iyi niyetli zilyed kapsamında hisse devrinin geçersizliğinin kesinleştiği döneme kadar söz konusu hisselere tasarruf edip kullandığı, bu kapsamda elde ettiği menfaatlerin iadesinin söz konusu olmayacağı, Borçlar Kanunu'nda düzenlenen butlan hükümlerinin aynen olayda uygulanmasının ticaret hayatındaki işlem güvenilirliği ilkesine aykırı olacağı sakat şirket doktirin ilkesi gereği geçersizliğin geriye değil ileriye doğru uygulanması gerektiği, bu kapsamda da dava konusu 18.000 adet hissenin geriye dönük iadesinin söz konusu olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçersiz anonim şirket hisse devrine dayalı rüçhan hakkı kullanılarak yapılan sermaye artışı sonucu oluşan hisselerin geçersizliğinin tespiti ve hisselerin pay defterine davacı adına tescili istemine ilişkindir.