muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2769, Karar No: 2010/12824, Tarih: 14.07.2010

Hak arama konusunda çok önemli düzenleme olduğu bilinen Sözleşmenin 13. maddesine de burada ayrıca değinmekte yarar bulunmaktadır. Anılan maddede; "Bu sözleşmede düzenlenen hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, ihlalin resmi sıfatla tasarrufta bulunan kişi tarafından gerçekleştirilmesi dikkate alınmaksızın, ulusal bir makam önünde etkili hukuk yollarına başvurma hakkına sahiptir" düzenlemesi yer almakta ve bu düzenlemeyle birlikte yine sözleşmenin yukarıda belirtilen 6/2,3 maddeleriyle Anayasanın 40/1 maddesinde yer alan "Anayasa ile tanınan hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir" hükümleri birlikte değerlendirildiğinde savcılık makamı tarafından hakkında kovuşturmaya yer olmadığına kararı bile verilmiş olsa içeriğinden memnun kalmayan ve aklanmak isteyen, masumiyet karinesinden yararlanmak isteyen (lekelenmeme hakkını kullanmak isteyen) şüpheliye bu kararın tebliği ve itiraz hakkını kullanması teminat altına almıştır.

B - İtiraz İncelemesi Kuralları yönü ile:

Şüpheliye tebligat yapılması ve itiraz edebilme hakkının bulunduğuna dair görüşümüzün kabulünden sonra ikinci sorun olarak Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının itirazı incelemede izleyeceği prosedür ne olmalıdır konusu ortaya çıkmaktadır.

Bilindiği üzeri usul kurallarında kıyas mümkün bulunmaktadır. CMK.nın hakim ve mahkeme kararlarına karşı itirazı düzenleyen maddeler arasında bulunan ve inceleme merciinin vereceği kararları düzenleyen CMK.271.maddesinin, şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı, şüphelinin itiraz etmesi halinde kıyasen uygulanabileceği görüşündeyim. Bu itirazı inceleyen yetkili ağır ceza mahkemesi CMK.nun 271. maddesine göre işlem yapacak ve itirazı yerinde görürse itiraz konusu hakkında kendisi bir karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya döndüğümüzde;

a) Şüpheli hakkında atılı suçtan zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir. Bu kararın gerekçe bölümünde “Şüpheli ...’na isnat edilen eylemin suç tarihi itibariyle 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 81/1 maddesindeki “Askerlikten kurtulmak için hile yapmak” suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de ; ” ifadesine yer verilmiştir. Bu ifade AİHS. nin 6.maddesinde düzenlenen Adil Yargılanma hakkı kapsamında bulunan silahların eşitliği ilkesi ve masumiyet karinesinden yararlanma (lekelenmeme hakkını kullanma) haklarını ihlal edici niteliktedir. Bu durum karşısında anılan sözleşmenin 13, 6/2, 3 maddeleriyle Anayasanın 40. ve 90/4 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde şüphelinin, kovuşturmaya yer olmadığı kararının gerekçesine itiraz hakkı bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın kabulü kararının bu değişik gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle, kararın gerekcesine itiraz hakkı bulunmadığına dair kanun yararına bozma isteyen talebin reddi gerekir.

b) İtirazı inceleyen Ağır Ceza Mahkemesinin, takipsizlik kararı gerekçesinde yer alan "Şüpheli ...'na isnat edilen eylemin suç tarihi itibariyle 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 81/1 maddesindeki –Askerlikten kurtulmak için hile yapmak" suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de" ifadesinin çıkarılmasına karar vermekle yetinmesi yerine "soruşturma konusu olayda suç ve suçlusu bulunmaması nedeniyle muteriz hakkında kovuşturmaya yer olmadığına" karar vermesi kanuna aykırı olduğundan, kazanılmış hak da gözetilerek; itiraz merciinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı kaldırmaksızın gerekceyi düzeltme yetkisinin bulunmadığına dair Kanun yararına bozma talebinin, bu görüşle kabulü ile sadece bu nedenle kararın bozulması gerekmektedir görüşüyle sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.14.07.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/33791, Karar No: 2013/28618, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33791 E.  ,  2013/28618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet (Temyizin Reddine)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık suçlarına yönelik temyiz isteminin reddine dair 26/01/2012 tarihli ek kararından sonra, 30.07.2012 tarihinde verdiği dilekçesinde; kararın kendisine tebliğ edilmediğini, infazın durdurulması ve dosyanın temyize gönderilmesine ilişkin talebi üzerine, mahkemece verilen 03.08.2012 tarihli, temyiz talebin kabulüne ilişkin ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçlarına yönelik temyiz isteminin reddine dair 26/01/2012 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin dosyada tebligat olmadığından, sanığın 30.07.2012 havale tarihli dilekçesini, öğrenme tarihinde verdiğinden temyizin reddine yönelik, 30.07.2012, 06.08.2012 tarihli temyizlerin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, sanığa 01.11.2011 tarihinde tebliğ edilen 06/10/2011 tarihli hükümde, yasa yoluna başvuru şekli, süresi ve sürenin başlangıcı ile temyiz mercii tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilip, hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün süresinde olmayan 25.01.2012 günlü temyiz isteminin reddine dair 26/01/2012 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35303, Karar No: 2014/3795, Tarih: 13.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/35303 E.  ,  2014/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/230003

Mahkeme : EDİRNE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/05/2008 - 2007/39 esas ve 2008/126 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Aralarındaki irtibat nedeniyle Dairemizin 2011/553 esasında kayıtlı Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/51 esas ve 2008/113 karar sayılı dosyası ile birlikte inceleme yapılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık Hasan hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili bilgiler dikkate alınarak tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Sanıklarda alışveriş sonucu ele geçirilen esrarın miktarına bağlı olarak suç konusunun önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın, TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle orantılı olmayacak şekilde alt sınırın çok üzerinde belirlenmesi,

2- a)Sanık Ö.hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin, 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, bu suç ile ilgili olarak 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişiklik yapılan TCK'nın 191. maddesinde, koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, sözü edilen hükümlülüğün tekerrür oluşturmayacağının gözetilmemesi,

b) Kabule göre; mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

3- Sanık H.hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

4- Adli para cezalarının ve yargılama giderinin, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan; hükümlerin BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3815, Karar No: 2020/2307, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3815 E.  ,  2020/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, 2863 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Katılan vekilinin, 21.02.2017 havale tarihli dilekçesi ile tüm sanıklar hakkında verilen tüm beraat kararlarına yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamede sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan, sanık ... hakkında ise örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik görüş bildirilmediği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususlar yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4683, Karar No: 2006/11350, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4683 E.  ,  2006/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. .ile davalı . ve Yapı Kimya Dağ. Paz. AŞ. vek. Av. .aralarındaki alacak davası hakkında ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 1453-925 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava, . ve Yapı Kimyasalları Dağıtım ve Pazarlama Anonim Şirketi aleyhine açılmıştır. Ne var ki, temyiz dilekçesine ekli Türkiye Ticaret Sicili Gazetelerinden davalının dava dışı . Kimyasalları ve İzolasyon Ürünleri ve Ticaret A.Ş ile birleştirilerek bu şirkete devrolduğu ve . Kimyasalları ve İzolasyon ürünleri ve Ticaret A.Ş'nin yeni ünvanının da . Yap Kimyasalları A.Ş. olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle kararın . Yapı Kimyasalları A.Ş.'ye tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine ÇEVRİLMESİNE 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3632, Karar No: 2015/2188, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3632 E.  ,  2015/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6851, Karar No: 2015/11114, Tarih: 16.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6851 E.  ,  2015/11114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/303113

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/331 (E) ve 2013/1014 (K)

SUÇLAR : Hakaret,zor kullanma yetkisine ilşkin sınırın aşılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar S.. A.. ve M.. U..'ın mağdur H.. Ç..'e yönelik zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan katılan A.. İ..'in, Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan A.. İ.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık S.. A.. hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında dinlenilip olaya ilişkin bilgisi olduğu ve yargılama evresinde kendisine ulaşılamadığı anlaşılan ancak çalıştığı kurumdan adresi tespit edilebilecek tanık V.. S..'ın yöntemince duruşmaya getirtilip dinlenmesi, kendisine ulaşılamaması halinde ise CMK'nın 211/1. maddesi gereğince ifadesi duruşmada okunarak, tüm tanık ifadelerinin buna göre değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan A.. İ.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22059, Karar No: 2014/41749, Tarih: 16.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22059 E.  ,  2014/41749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/9697

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2011

NUMARASI : 2010/29 (E) ve 2011/70 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdura tokat atarak ilk haksız hareketin sanıktan geldiğinin kabulü ile TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanığın babası M.G. tarafından dosyaya ibraz edilen sanığın akıl rahatsızlığına ilişkin Ankara Mevki Asker Hastanesinin 19/07/2011 tarihli sağlık kurulu raporu fotokopisi ve Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 21/06/2012 tarihli sağlık kurulu raporu fotokopisi karşısında sanığın akıl rahatsızlığı ile ilgili tedavi evrakı ve raporların ilgili sağlık kuruluşlarından celp edilerek sanığın Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan TCK'nin 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  talebe uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7302, Karar No: 2016/8442, Tarih: 26.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7302 E.  ,  2016/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi - Nafakanın Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba dava dilekçesinde, davalı anne ise süresinde vermiş olduğu delil listesinde üçer tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece bu tanıkların dinlenilmeme gerekçesi (HMK m. 241) açıklanmadan dava sonuçlandırılmıştır. Velayete ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Taraflar tanık göstermiş ise, gösterilen tanıklar dinlenmelidir. Taraflar tanık deliline dayanmış, tanıklarını göstermiş ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmediği gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da gerçekleşmemiştir. Mahkemece tarafların göstermiş olduğu tanıkları Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip, tüm delilerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.04.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/18229, Karar No: 2019/639, Tarih: 14.01.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/18229 E.  ,  2019/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, tasfiye (Asıl Karar); Temyiz talebinin reddine (Ek Kararlar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... müdafii sıfatıyla temyiz talebinde bulunan Avukat ...'in dosyada vekaletnamesinin veya yetki belgesinin bulunmadığı, sanığın hazır bulunduğu herhangi bir duruşmaya müdafii sıfatıyla sanıkla birlikte iştirak etmediği anlaşılmakla, temyiz tarihi veya öncesi itibariyle sanık tarafından verilmiş bir vekaletname veya yetki belgesi olup olmadığı ilgili avukattan sorulmak suretiyle araştırılarak varsa denetime olanak verecek şekilde dosyaya eklenmesi;

II) 18/05/2015 tarihli temyizin reddine dair ek kararın sanık ... müdafii Av. ...'a tebliğ edilmediği, sanık müdafiine 01.06.2015 tarihinde yapılan tebligatın mahkemenin 06/03/2015 tarihli ek kararı olduğu anlaşılmakla; 18/05/2015 tarihli gıyabi ek kararın sanık ... müdafii Av. ...'a usulüne uygun tebliğ edilerek, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesiçin dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10103, Karar No: 2010/6687, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10103 E.  ,  2010/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan kumaş boyama işleminde kullanılmak üzere “Binder AC 157” kimyasalı satın aldığını, bu kimyasalın kumaş boyama işleminde boya içine karıştırılan ve boyanın kumaşta tutunmasını-dağılmamasını sağlayan bir madde olduğunu alınan bu kimyasalların dava dışı ... Kimya Ltd.Şti.’ne ait kumaşların boyama işinde kullanıldığını, bu şirketinde bu kumaşları ihraç ettiğini, ancak kumaşlarda Binder kimyasaldan kaynaklanan bozulma ve dağılmalar görüldüğünü, bu durumun müşterileri tarafından adı geçen şirkete 25.200 USD reklamasyon gideri olarak yansıtıldığını, söz konusu şirketin de bu reklamasyonu müvekkili firmaya fatura edeceğini ifade ettiğini, durum davalıya 17.05.2005 tarihli yazı ile bildirildiğini, ancak sonuç alamadıklarını, ... Araştırma Merkezi Kimya ve Çevre Enstitüsünce düzenlenen analiz raporunda kimyasalın içinde bulunan salid katkı madde oranının %39-40 seviyesinde olması gerekirken %26 seviyesinde olduğunun tespit edildiğini, bu konuda düzenledikleri 18.07.2005 tarihli reklamasyon faturasının davalıya tebliğ edildiğini, davalının faturaya itiraz etmediğini belirterek söz konusu fatura bedeli ve cari hesaptan oluşan toplam 35.041,10 YTL alacağın ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline TTK 25 ve ilgili diğer hükümler doğrultusunda süresinde yapılan bir ayıp ihbarı bulunmadığını, ayrıca müvekkiline reklamasyon faturası da gönderilmediğini, davanın zamanaşımına uğramadığını, davacının zarara uğramadığını, kimyasal analiz yaptırılmadığını, kimyasal işleme tabi tutulan üretim aşamalarının tümünde öncelikle numune bazında deneme üretimi yapılması gerektiğini, basiretli bir tacirin doğrudan esas üretime geçmeyeceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, kimyasal ile boyanan kumaşlar üzerinde herhangi bir inceleme yapılmadığı, davacının dava dışı üçüncü şahıslara ayıp nedeniyle ödeme yaptığı hususu ile ihbar hususunu kanıtlayamadığı, TTK’nun 25.maddesi kapsamında davalı satıcıya süresinde yapılmış bir ihbar bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ayıp ihbarının süresinde yapıldığına dair belge de sunulamamış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11111, Karar No: 2021/10156, Tarih: 18.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11111 E.  ,  2021/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine; adli yardım talebi kabul edilerek temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.