muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16586, Karar No: 2014/21120, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2000, Karar No: 2024/3678, Tarih: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2000 E.  ,  2024/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2116 E., 2024/442 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/2 E., 2018/253 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinin tespiti istemli davada davalı kooperatifin davacının hakkı olan 60.000,00 Türk Lirası'nı kasa aracılığıyla elden ödediği, davalı kooperatifin kasasının eksi bakiye vermeksizin bankadan çekilen bedellerin aktarılması suretiyle davacıya ödeme yapıldığı, davacının imzası bulunan kooperatif üyeliğinden çıkma talepli ve ödemeye ilişkin imzalı belgesi, davalının üyelikten çıkarıldığına ilişkin yönetim kurulu kararı ve davalının usulüne uygun tuttuğu yasal defterlerdeki ödemeye ilişkin kayıt birlikte değerlendirildiğinde, davacının kooperatif üyeliğinin sonlandığının ve 60.000,00 Türk Lirası bedelin davacıya ödenerek davacının davalı kooperatiften herhangi bir hak ve alacağının kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davacının, davalıya hitaben yazdığı ve imzası inkar edilmeyen 01.12.2016 tarihli dilekçesi ile kooperatif ortaklığından çıkma iradesini bildirdiği, yine "Tutanaktır" başlıklı imzası inkar edilmeyen bila tarihli belgede davalı kooperatife yatırdığı üyelik ücretinin kendisine ödenerek kooperatif üyeliğinden ayrıldığı ve kooperatiften herhangi bir hak ve alacağının kalmadığının belirtildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının çıkma iradesine yönelik dilekçesi ile çıkma payını aldığına dair yazılı belgeyi imzalamasından dolayı yönetim kurulu kararında davacının çıkma talebinin kabulüne ilişkin kararın bu alana sonradan eklenmesinin davanın esasına ve sonuca bir etkisinin bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1682, Karar No: 2013/7693, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1682 E.  ,  2013/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işe giriş bildirgesinde yanlış yazılan baba adının nüfus bilgilerine göre düzeltilmesine, kayıtlarda görülmeyen 2.500'den fazla prim ödeme gün sayısının kayıtlara işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, ... sigorta sicil numaralı davacının ilk işe giriş bildirgesindeki baba adının ... olarak düzeltilmesi ve kayıtlarda görünmeyen 2500'den fazla prim ödeme gün sayısının kayıtlara işlenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalı kurumun sigorta kayıtlarındaki ... sigorta sicil numaralı ... oğlu ...'a ilişkin kayıtların ... oğlu ... sigorta sicil davacı ... ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının imzalı ve fotoğraflı ilk işe giriş bildirgesindeki işyerinin ... sicilli ... Konfeksiyon olup, ... sigorta sicil numaralı 01.07.1952 doğumlu ... oğlu ...'un işe başlama tarihinin 15.03.1976 olduğu, Elazığ Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü yazısıyla ... veya ... oğlu ... kaydına rastlanmadığının bildirildiği, yargılama aşamasında davacının doğum tutanağına istinaden adını Nureddin olarak değiştirdiği, Kurum yazısıyla bordro tanıklarının adreslerinin tespit olunamadığının bildirildiği, Kurumca baba adı ... olan sigorta sicil numaraları, kimlik numaraları ve doğum tarihleri farklı olan ... isimli sigortalıların bulunduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Buna göre eksik araştırma sonucu verilen karardan davalı Kurumun sigorta kayıtlarındaki ... sigorta sicil numaralı ... oğlu ...'a ilişkin kayıtların ... oğlu ... sigorta sicil davacı ...'a ait olduğu açık ve net bir şekilde anlaşılmamıştır.

Buna göre eksik araştırma sonucu verilen karardan davalı Kurumun sigorta kayıtlarındaki ... sigorta sicil numaralı ... oğlu ...'a ilişkin kayıtların ... oğlu ... sigorta sicil davacı ...'a ait olduğu açık ve net bir şekilde anlaşılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince davalı Kurumda ... sigorta sicil nolu ... oğlu, 1952 doğumlu ... isimli bir şahsın olup olmadığını sormak, Elazığ il ve ilçe nüfus müdürlüklerinden ... veya ... oğlu ... isimli şahısların olup olmadığını sormak, gelecek cevaplara göre hak alanını ilgilendirecek kişilerin yöntemince davaya dahil edilmesi için davacıya önel vermek, bu kişinin davaya karşı açıkça beyanını almak , işe giriş bildirgeleri getirtilerek imza ve fotoğraf incelemesi yaptırmak, yine bu çalışmalarla ilgili olarak dosyada bulunan dönem bordrolarından bordro tanıklarının adreslerini ilgili nüfus müdürlüklerinden tespit edip dinleyerek çalışmaların kime ait olduğunu tespit etmek ve ... sigorta sicil numaralı ... oğlu ...'a ilişkin kayıtların ... oğlu ... sigorta sicil davacı ...'a ait olduğunu hiçbir kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11519, Karar No: 2021/15572, Tarih: 21.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11519 E.  ,  2021/15572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14/12/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 6662 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve ./..

kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma ilamı sonrası artan fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,

2- İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2- İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)3 .ve 7. parağrafında geçen (işbu karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine,) ve (işbu karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesi için) ibarelerinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) kelimesinin yazılmasına,

b)5. parağrafından (son karar tarihi olan 21.11.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 21.12.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacıdan alınarak davalılara tapudaki hisseleri oranında ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

c)10. parağrafında davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bölümün hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22122, Karar No: 2015/3134, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22122 E.  ,  2015/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6165, Karar No: 2021/1119, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6165 E.  ,  2021/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Şimşek Madeni Yağ isimli ... yerinde 50 DN 921 plakalı çekicinin akaryakıt deposuna anılan ... yeri sahibi sanık ... 'in arkadaşı olduğunu beyan eden sanık ... tarafından teneke ile madeni yağ boşaltıldığının tespit edildiği olayda; sanık ...'in ticari mahiyette olan çekicinin şoförü olarak çalıştığının dosya kapsamından anlaşılması ve sanık ...'in mahkemedeki savunmasında; 10 teneke aldığı yağın 2 tenekesini sanık ...'ın 50 DN 921 plakalı çekicinin yakıt deposuna boşalttığını, bununla beraber herkes tarafından yakıt olarak kullanıldığı için yakıt deposuna madeni yağ boşaltılmasına karşı çıkmadığını beyan etmesi karşısında; akaryakıt yerine ikame edilen madeni yağın ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, sanık ...'in mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/287, Karar No: 2010/13133, Tarih: 28.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/287 E.  ,  2010/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu M.F.T. hakkında bonoya istinaden kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapıldığı ve örnek 10 no’lu ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu vekilinin takipten 03.07.2008 tarihinde yapılan haciz esnasında haberdar olduklarını bildirerek, usulsüz tebligatın iptali ve imzaya itiraz istemleri ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Alacaklı vekili; 26.12.2008 tarihli cevap dilekçesinde, borçlu M.F.T. tarafından dava dışı S.A.’a işletmeyle ilgili tüm işlemleri yapmak üzere yetki verildiğini, S. A.’ın yetkiye ilişkin vekaletnameyi, müvekkili şirkete ibraz ederek takibe konu bonoyu imzaladığını, dolayısı ile bono üzerindeki imzanın bizzat borçlunun kendisine ait olmadığını, yetkili vekili S.A.’a ait olduğunu beyan ederek itirazın reddini istemiştir.

Somut olayda mahkemece, borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine ve davacının imzaya itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmiş ise de; alacaklı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen M. F. T.’in S. A.’a verdiği İzmir 25.Noterliği’nin 09.11.2006 tarih ve 33493 yevmiye no’lu vekaletnamesi karar gerekçesinde tartışılıp irdelenmemiştir.

Mahkemece; borçlu tarafından dava dışı üçüncü şahıs S. A.’a verilen vekaletnamenin içeriği itibariyle borçluyu bağlayıp bağlamadığı karar yerinde tartışılarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12276, Karar No: 2016/12916, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12276 E.  ,  2016/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı müvekkilinin 11200522 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, elektriği tarımsal sulamada kullandığını, abonelik tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar olan süreçte (10 yılı aşmamak kaydıyla ) müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş ; ıslah dilekçesiyle istemini 15.681,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kaçak elektrik kullanmayan abonelerden kayıp kaçak bedeli altında ücret alınmasının hukuk devleti ve adalet düşünceleriyle bağdaşmayacağı, ayrıca kayıp kaçak bedeli alınmasının hukuki dayanağının bulunmadığının benimsendiği, bu sebeple davacı aboneden kayıp kaçak bedeli adı altında fatura içerisinde tahsil edilen ücretlerin haksız olarak tahsil edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,