muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7469, Karar No: 2014/1118, Tarih: 28.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7469 E.  ,  2014/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün 1 nolu fıkrasının 6. bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin ve aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına..." cümlesinin çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline," ibaresinin yazılması ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1405, Karar No: 2019/14318, Tarih: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1405 E.  ,  2019/14318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı taraflar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi;

a- Davacı avukatının istinaf başvurusunun esastan reddine,

b- Davalı avukatının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar vermiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacının 04/01/2008 tarihinde imzalanarak yürürlüğe giren "Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi" kapsamında şirket bünyesinde yer alan “Duty Frec İşletmeciliği" biriminde “..." markası altında ‘'Ürün Temsilcisi'’ pozisyonu ile hizmet vermeye başladığını, çalıştığı süre boyunca uzun mesai saatlerinde davalı şirket yararı için özveri ile çalışan, sunduğu hizmetin kalitesini artırabilmek amacı ile yurt içi ve yurt dışında birçok meslek içi eğitime katılan, çalıştığı markadaki başarılarından dolayı eksper olarak dahi yurtdışına davet edilen, görevi ve pozisyonunun gerekliliklerine uygun davranan, İngilizce ve Rusça dillerini konuşma becerisine sahip olan müvekkilinin, görevini tüm çalışma arkadaşları ile karşılıklı saygı ve hoşgörü çerçevesinde sürdürmeyi hedef edindiğini ve tüm bu örnek davranışları dolayısı ile davalı şirket tarafından birçok defa teşekkür yazıları düzenlendiğini ve performans değerlendirmelerinde en iyi notlar ile ödüllendirildiğini, tüm özverili çalışmalarına rağmen müvekkili ile davalı şirket arasında yer alan söz konusu iş ilişkisinin, 25/07/2016 tarihinde haksız bir şekilde sona erdirildiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işine iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirketin kamuoyunda “...” olarak bilinen gümrüksüz eşya satış mağazacılığı işletmeciliği ile iştigal ettiğini, Bu kapsamda, İstanbul Atatürk Havalimanı Dış Hatlar Terminali’nde bulunan tüm gümrüksüz satış mağazaları davalı Şirket’e tahsis edilmiş olup, davalı tarafından işletildiğini, davacının 04/01/2008 tarihinden iş akdinin fesh edildiği 25/07/2016 tarihine kadar müvekkili şirkette çalıştığını, dolayısı ile şirketin çalışanlarından beklentilerini çok iyi bilmesi, sözlerine, davranışlarına, paylaşımlarına dikkat etmesi ve yaratabileceği sonuçları çok iyi değerlendirmesi gerektiğini, davacının paylaşımında ki sözlerinin, ifade özgürlüğünü aşan, davalı şirketin ve yetkililerinin itibarını zedeleyen, haysiyet kırıcı, sataşma ve beddua içeren, işçi ve işveren arasındaki güven ilişkisini bozan, işyerinde olumsuzluklara yol açabilecek nitelikte olduğunu, bu nedenle de davacının iş akdinin geçerli sebeple fesh edilmesine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararlarının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; dava konusu olayda davacının savunmasının içeriği de dikkate alındığında, davacı tarafından yapılıp paylaşılan yorumun hakaret ve sataşma niteliğinde olmadığı, davacının paylaştığı yorumunda primlerin ödenmemesine yönelik olarak hislerini, düşüncelerini ve eleştirilerini açıkladığı, davacının davranışının tek başına 4857 sayılı Yasanın 25. maddesi kapsamında haklı neden ağırlığında olmadığı, 4857 sayılı Yasanın 18. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmede de söz konusu paylaşımların iş ilişkisinin devamını çekilmez kılacak nitelikte bulunmadığı, davacının yaptığı bu paylaşım nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar gördüğüne, çalışma düzeninin bozulduğuna ilişkin de bir delil bulunmadığı, buna göre davacının yaptığı paylaşımların işverene haklı bir nedenle fesih imkanı vermeyeceği gibi geçerli nedenle fesih imkanı da vermeyeceği gerekçesiyle feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve işe başlatılmazsa 5 aylık işe başlatmama tazminatına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince;

Karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince;

Davacı tarafından yapılan paylaşıma bir kısım çalışan tarafından yorum yapılmak suretiyle destek verildiğinin anlaşıldığını, davacının iş akdinin bu paylaşım nedeniyle işverence geçerli nedenle feshedildiğini, davacının sosyal medya hesabında paylaştığı ve bir kısım çalışan tarafından destek bulan paylaşım içeriği değerlendirildiğinde, yapıcı ve objektif ölçü içerisinde, eleştiri düzeyinde olmadığı, davacının davranışlarının işyerinde olumsuzluğa yol açtığı, zira paylaşımlarının bir kısım personel tarafından sosyal medyada destek bulduğu anlaşıldığından, iş akdi geçerli nedenle feshedilen davacının açtığı işe iade davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (b) fıkrasına göre, işçinin işverene, ailesine veya işverenin diğer bir işçisine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene, aile üyelerinden birine veya diğer bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılması gerekir.

Davacının iş sözleşmesinin, kendisine ait sosyal medya hesabından 30/06/2016 tarihinde yaptığı "Uzun yıllardır bir fiil gece gündüz demeden saygı ve sevgi ile hizmet verdik. Gerçekten saygımız çok büyüktü, yatağımıza yattığımızda içimiz rahattı, saygımız o kadar büyüktü ki zamanında hizmet verdiğimiz yer sadece bir sorun yüzünden 4 saatlik hizmet verememişti. Biz ki saygımızdan minnet borcu adı altında özel zamanımızdan feragat edip bu 4 saatlik kaybı el birliğiyle kapattık. Burası bizim ailemizdi. Biz ki uzun yıllardır bayram seyran demedik hep birlikte bir aile olduk ya da olduğumuzu sandık. Farkettim ki bize yaşattıklarınızla siz bizdeki saygımızı öldürmüşsünüz. Daha 2 gün olmadı bir kısmımız ölümle burun buruna geldik ama kimse yine de saygısını yitirmeden yerini aldı. Bize uzun uzun anlatıldı ve üstüne basa basa kimse 0 almayacak dendi ama ne yazık ki sizler bizim üstümüze basa basa bu 0 ları herşeye rağmen bize reva gördünüz. Bugün hesabıma baktım ki ne yazık. Tam da şu mübarek zamanda tam da bayramüstü bu bize reva mıdır. Bize bunları yaşatan, destek veren, imkan tanıyan her kim ise sizler bizim ve evlatlarımızın rızkıyla oynadınız. Dilerim Rabbim'den sizlerde bunları yaşamadan can veremezsiniz. Şu mübarek günde eğer ki toplu iğnenin ucu kadar hakkım geçtiyse bile asla ve asla helal etmiyorum." şeklindeki paylaşımı nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı konuyla ilgili savunmasının istendiği 25/07/2016 günü alınan savunmasında " Böyle bir paylaşımı 28/06/2016 tarihinde Atatürk Havalimanında yaşanan terör saldırısı ardından geçen 2 gün içinde uzun süredir yaşadığımız maddi sorunlara istinaden üzüntüyle yazmış bulunmaktayım. Akabinde bu yazıyı tekrar okuduktan sonra kimseyi kırmamak adına düzeltme yaptım, arkasından yıllık iznimde rahat bir şekilde düşünüp sildim. Yazının içeriğinde bulunan "minnet borcu" ifadesi yaşanan terör saldırısıyla ilgili değildir. Bahsi geçen 0 ise bize yapılan prim sistemi toplantısında bu sistemde hiç kimsenin 0 yani mutlak herkesin prim alacağı yönündeki ama ne yazık ki ben ve ekip arkadaşlarım aylardır prim alamadık." şeklinde ifadede bulunmuştur.

Dava konusu olayda davacının savunmasının içeriği de dikkate alındığında, davacı tarafından yapılıp paylaşılan yorumun hakaret ve sataşma niteliğinde olmadığı, davacının paylaştığı yorumunda primlerin ödenmemesine yönelik olarak hislerini, düşüncelerini ve eleştirilerini açıkladığı, davacının davranışının tek başına 4857 sayılı Yasanın 25. maddesi kapsamında haklı neden ağırlığında olmadığı, 4857 sayılı Yasanın 18. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmede de söz konusu paylaşımların iş ilişkisinin devamını çekilmez kılacak nitelikte bulunmadığı, davacının yaptığı bu paylaşım nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar gördüğüne, çalışma düzeninin bozulduğuna ilişkin de bir delil bulunmadığı, buna göre davacının yaptığı paylaşımın işverene haklı bir nedenle fesih imkanı vermeyeceği gibi geçerli nedenle fesih imkanı da vermeyeceği anlaşılmıştır. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince feshin geçerli nedene dayandığından bahisle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle;

A- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

B-Davanın kabulü ile,

1) Davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,

2) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

3) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

4) Davacının süresinde işe başlatılması durumunda varsa bu alacaktan peşin ödenen kıdem ve ihbar tazminatının mahsubuna,

5) Alınması gereken 44,40 TL ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

6)Davacı tarafından yapılan ilk masraf 62,70 TL ve tebligat/posta gideri 92,00 TL olmak üzere toplam 154,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4) Davacının süresinde işe başlatılması durumunda varsa bu alacaktan peşin ödenen kıdem ve ihbar tazminatının mahsubuna,

5) Alınması gereken 44,40 TL ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

6)Davacı tarafından yapılan ilk masraf 62,70 TL ve tebligat/posta gideri 92,00 TL olmak üzere toplam 154,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

8) Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

9)Tarafların yatırdığı gider avansından kullanılmayan kısmının, hükmün kesinleşmesinden sonra talep halinde ilgili taraflara iadesine,

10) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı tarafa iadesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 26/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/240, Karar No: 2012/3497, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/240 E.  ,  2012/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ... parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar ..., ..., ..., ... ve .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça ( muhtesat ) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhtesatın bir kısım paydaşlara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta tüm paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhtesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa, bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhtesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhtesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhtesata isabet eden kısım muhtesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılır.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki 2 katlı evin bir kısım tarafların miras bırakanı ...’a ait olduğu konusunda şerh bulunmaktadır. Her ne kadar yapılan keşif sonrasında düzenlenen 19.8.2011 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde bodrum + zemin + üç normal katlı bina bulunduğu tespit edilmiş ise de, bu yapının iki katının aidiyeti

konusunda tapuda şerh bulunduğuna göre mahkemece bu iki katın değeri tespit ettirilerek yukarda açıklanan ilkeler çerçevesinde ...'ın mirasçıları lehine oran kurulmak suretiyle satış bedelinin paydaşlara dağıtılması gerekirken oran kurulmaksızın satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgelerine göre dağılmasına karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

konusunda tapuda şerh bulunduğuna göre mahkemece bu iki katın değeri tespit ettirilerek yukarda açıklanan ilkeler çerçevesinde ...'ın mirasçıları lehine oran kurulmak suretiyle satış bedelinin paydaşlara dağıtılması gerekirken oran kurulmaksızın satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgelerine göre dağılmasına karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6373, Karar No: 2016/7199, Tarih: 19.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6373 E.  ,  2016/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17472, Karar No: 2016/15025, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17472 E.  ,  2016/15025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde; bir kısım evrakların taranmadığı (.... 21. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/893 esas sayılı ceza dava dosyası, mali ve sosyal durum tutanakları) anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.21.11.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2609, Karar No: 2017/3389, Tarih: 22.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/2609 E.  ,  2017/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen mülkiyetin tespiti ile tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.06.2017 gün ve 2017/1655 Esas, 2017/1789 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften 01.12.2003 tarih ve 115 no'lu karar ile 27.000,00 TL karşılığında B-2 blok 2. kat Saraybosna caddesi cepheli doğu-batı giriş sağ yan daireyi satın aldığını, dairenin müvekkiline dava tarihine kadar teslim edilmediğini ileri sürerek, B-2 blok 2. kat Saraybosna caddesi cepheli doğu-batı giriş istikameti esas alındığında sağ yan dairenin müvekkiline ait olduğunun tespitini ve tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, müvekkiline yapılmış bir ödeme bulunmadığını, daire satışına ilişkin yönetim kurulu imzalarının bir kısmının sahte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının genel kurullara çağrıldığı ve 20.06.2010 tarihli genel kurulda kooperatife 65.760,00 TL borçlu olduğunun belirlendiği, böylelikle davacının kooperatifin ortağı olduğu, ancak davacıya tahsisine karar verilen dairenin 26.05.2012 tarihli genel kurulda .....'a tahsisine karar verildiği ve bu kişiye teslim edildiği, .....'ın daire tahsisinin davacıya tahsis kararının düzeltilmesinden önce olduğu, dava konusu taşınmazda üstün hak sahibinin ..... olduğu, 2. kat dairelerin ise arsa sahiplerine tahsis edildiği, davacının davalı kooperatif ortağı olmasına rağmen davacıya tahsis edilmiş bir dairenin bulunmadığı, bu nedenle dairenin aidiyetinin tespiti ve tapu iptal tescil davasının bu aşamada dinlenemeyeceği, kooperatif inşaatı devam ettiğinden ve davacıya bir daire tahsisinin mümkün olduğundan bu aşamada tazminat talep hakkı da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 13.06.2017 tarih ve 2017/1655 E., 1789 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.