muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10450, Karar No: 2013/13361, Tarih: 09.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10450 E.  ,  2013/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; çiftçi olan müvekkilinin elde ettiği ürünü un fabrikası sahibi olan davalıya satmakta olduğunu, müvekkilinin sattığı ürün karşılığında davalıdan bir senet aldığını, davalının bedelini ödemeyerek müvekkilini oyalaması nedeniyle zamanaşımına uğrayan senede dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, ancak takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin takibe konu senedi ürün tesliminden önce davacıya verdiğini, ancak ürünün müvekkiline teslim edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının çiftçi olduğu, takibe konu senedin ise zamanaşımına uğramış olduğu, bu durumda davada TTK'da düzenlenen kambiyo hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı, davanın ticari dava niteliğinde olmadığı, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zamanaşımına uğramış bonoya dayalı olarak girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, zamanaşımına uğramış bono ile ilgili TTK hükümlerinin tartışılması ve değerlendirilmesi gerektiğinden ve bunun sonucu olarak dava TTK'nın 4.maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olduğundan, işin esasına girilerek deliller eksiksiz olarak toplanıp hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6885, Karar No: 2022/664, Tarih: 26.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/6885 E.  ,  2022/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, maddî tazminat miktarı ve faiz yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise maddî tazminat miktarı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.01.2022 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (6100 sayılı HMK m.326/1). Yargılama giderlerine resen hükmedilir (6100 sayılı HMK m. 332/1).Dairemizin son bozma ilamı davalı-karşı davacı kadın yararına olduğuna göre, mahkemece temyiz aşaması sonrası davalı-karşı davacı kadın tarafından yapılan yargılama giderlerinin tutarı, dökümü hükümde gösterilerek davacı-karşı davalı erkeğe yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı-karşı davacı kadın üzerine bırakılmasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Asim'e yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Zühra'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.26.01.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/34917, Karar No: 2023/15428, Tarih: 27.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/34917 E.  ,  2023/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, şikâyetçinin aşamalardaki beyanları arasında çelişki olduğundan şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz önünde bulundurularak beraat kararı verilmesi gerektiği, sanığın şikâyetçilerin avukat olduğunu bildiğine yönelik dosya kapsamında delil bulunmaması ve sanığın aşamalarda avukat katibiyle tartıştığına yönelik beyanlarda bulunmuş olması dikkate alındığında, sanığın şikâyetçilerin şahsına yönelik hatasının kaçınılmaz - esaslı bir hata olduğu ve bu halde 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği, olay tarihinde şikâyetçiler tarafından yapılmak istenen muhafaza işleminin usul ve Yasaya uygun olup olmadığı hususunda eşyaların niteliği göz önünde bulundurulmak ve gerekirse bilirkişi raporu da aldırılmak suretiyle tüm deliller göz önünde bulundurularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının usul ve Yasaya aykırı olduğu, belirtilen ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçilerden ... ile ...'nin avukat olarak görev yaptıkları, ...'nin de ... İcra Müdürlüğü'nde memur olarak görev yaptığı, şikâyetçilerin talebi üzerine icra dosyası üzerinden sanığın babasına ait konuta hacze gidildiğinde sanığın ev eşyalarının muhafaza altına alınıp haciz yapılmasını engellemek amacıyla şikâyetçilere hitaben ''Sizin hepinizi keseceğim, hepinizi öldüreceğim hakkımdaki 30 dosyaya bir de sizinki eklensin, sizi bulup öldüreceğim.'' şeklinde tehdit içerikli sözler söyleyerek direndiği ve bunun üzerine haciz işleminin yapılamadığı iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, şikâyetçilerin beyanları, bu beyanlarla uyumlu haciz tutanağı ve tüm dosya kapsamında toplanan deliller karşısında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sübuta Yönelik Temyizde

Şikâyetçi ...'nin aşamalarda haciz tutanağını doğrulaması, sanığın savunmasında tartışma yaşandığını belirtmesi, olay tarihli haciz tutanağı, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamındaki deliller bütün halde değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

2. Hata Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

5271 sayılı Kanun'un "Hata" başlıklı 30 uncu maddesi üç fıkra hâlinde;

"Fiilin icrası sırasında suçun kanunî tanımındaki maddî unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz. Bu hata dolayısıyla taksirli sorumluluk hâli saklıdır.

Bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır.

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, bu hatasından yararlanır." şeklinde düzenlenmiş iken, 08.07.2005 tarihli ve 25869 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen; "İşlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, cezalandırılmaz." biçimindeki dördüncü fıkra ile son hâlini almıştır.

Hata (yanılma); genel olarak kişinin tasavvuru ve zihinden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymaması anlamına gelen bir kavramdır. Hata kural olarak iradenin oluşum sürecine etki eder ve gerçeğin yanlış biçimde tasavvuru veya bilinmesi nedeniyle irade bozulmuş olarak doğar. Failin tasavvurunun konusu, dış dünyaya ait bir şeye ilişkin olabileceği gibi normatif dünyaya (kurallar alanına)

dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şeyin olduğundan farklı bir biçimde algılanması hâlinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi hâlinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası, bir algılama hatası olduğu hâlde; yasak hatası, bir değerlendirme hatasıdır.

dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şeyin olduğundan farklı bir biçimde algılanması hâlinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi hâlinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası, bir algılama hatası olduğu hâlde; yasak hatası, bir değerlendirme hatasıdır.

Failin ceza sorumluluğuna gidilebilmesi için kusurlu olması şarttır. Kusur, kınanabilirliktir. Kusurun ifade ettiği değersizlik yargısı ile fail hukuka uygun davranmaması, haklı olan lehine karar verebilme ve hukuka uygun davranma imkânına sahip olmasına rağmen haksız olan davranışı tercih etmesi nedeni ile kınanmaktadır. Kusur yargısının temeli insanın özgür iradesidir. İnsan, özgür iradeye sahip bir varlık olması nedeniyle haklı olan davranış ile haksızlık arasında bir tercih yapma ve haklı olan davranış lehine karar verebilme, davranışlarını hukuk düzeninin gereklerine göre yönlendirebilme ve hukuk düzeninin yasakladığı davranışlardan sakınma yeteneğine sahiptir. Kusur yargısının temelini oluşturan irade özgürlüğü, haksızlık bilincinin varlığını gerekli kılar. Çünkü insanın haklı olan davranış ile haksızlık arasında tercih yapabilmesi için bunu bilmesi şarttır. Fail, haksızlık bilincine sahipse ve özgür iradesiyle haksız olan davranışı tercih ediyor ise kusurludur. Fakat yasak yanılgısı her zaman failin kusurunu tamamen ortadan kaldırmaz. İnsan, hukuk toplumunun bir üyesi olarak hukuka uygun davranmak ve haksız olan davranışlardan sakınmak yükümlülüğü altındadır. Failin açıkça yasak olduğunu bildiği davranışlardan sakınması bu yükümlülüğü yerine getirdiği anlamına gelmez. Fail, aynı zamanda davranışlarının hukuk düzeninin gerekleri ile uyumlu olup olmadığını sorgulamakla yükümlüdür. Fail bu husustaki şüphesini tefekkür etmek veya bir uzmana danışmak yoluyla bertaraf etmek zorundadır. Ayrıca fail vicdan muhasebesi de yapmalıdır. Failden beklenen vicdan muhasebesinin ölçüsü, somut olayın koşulları ile onun sosyal ve mesleki çevresidir. Fail kendisinden beklenen vicdan muhasebesine rağmen davranışının haksızlığını idrak etmeye muktedir değilse yanılgısı kaçınılmazdır. Bu durumda fail kusurlu addedilemez. Buna karşılık fail kendisinden beklenen vicdan muhasebesiyle davranışının haksızlığını idrak edebilecek idiyse yasak yanılgısı kusurunu tamamen ortadan kaldırmaz; fail kusurludur, ancak kusuru azalmıştır.

Hata, kastı ortadan kaldıran veya kusurluluğu etkileyen hata olmak üzere ikiye ayrılır. Suçun maddi unsurlarında (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası), suçun nitelikli hâllerinde (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası), hukuka uygunluk nedenlerinin maddi şartlarında (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin bir ve üçüncü fıkraları) hata kastı kaldırır. Kusurluluğu ortadan kaldıran veya azaltan sebeplerin maddi şartlarında hata (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrası) ile haksızlık yanılgısı (yasak hatası) (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin dördüncü fıkrası) kusurluluğu etkileyen hata şekilleridir. Kastı kaldıran hata türüne hukuka uygunluk nedenlerinin sınırındaki yanılgıyı da eklemek gerekmektedir. (5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası)

5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesine 5377 sayılı Kanun ile eklenen dördüncü fıkrada, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişinin cezalandırılmayacağı hüküm altına alınmıştır.

Ancak, "Haksızlık yanılgısı" ilkesinin, 5237 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile çatışmayacak şekilde yorumlanması gerekmektedir. Zira bu ilke, kişilerin suç işledikten sonra cezadan kurtulmak amacıyla sığınabilecekleri bir düzenleme niteliğinde değildir. Esasen, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu hususunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişi, hukuk düzenince tasvip edilmeyen ve izin verilmeyen, hukuku ihlal eden bir hareket yaptığının farkında olmadığından "Kanunu bilmemek mazeret sayılmaz." kuralına da aykırı hareket etmemiş olacaktır. Bu anlamda failin, yetkili bir organ ya da resmî bir makamın açıklamasına güvenerek hataya düşmesi hâlinde kural olarak kendisine kusur isnat edilemeyecekken, töre cinayeti örneğinde olduğu gibi kişisel, siyasi, dini veya ahlaki düşüncelerine göre yaptığı hareketi doğru kabul etmesi durumunda, davranışının toplumsal normlara ve hukuk düzenine aykırı olduğunu bilmesi nedeniyle sorumluluktan kurtulamayacağı kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar karşısında; sanığın aşamalardaki savunması, haciz tutanağı ve tüm dosya kapsamı bütün halde değerlendirildiğinde, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

3. Haksız Tahrik Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Dosya içerisindeki haciz talep formu, haciz tutanağı, şikâyetçilerin beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

3. Haksız Tahrik Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Dosya içerisindeki haciz talep formu, haciz tutanağı, şikâyetçilerin beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15181, Karar No: 2015/1329, Tarih: 28.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15181 E.  ,  2015/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2009/206-2012/5

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 15.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 10.01.2012 gün ve 2009/206-Esas-2012/5-Karar sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 18.03.2013 gün ve 2652-9694 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı S.. A.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı S.. A..'dan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına,28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14146, Karar No: 2014/4682, Tarih: 19.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14146 E.  ,  2014/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan ...Ş vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Olay tanığı ...'un, hazırlık ve mahkemedeki 30.04.2007 tarihli oturumdaki anlatımlarında, "Sanık ...'yı 2-3 kez akşam saatlerinde 19.30 ile 20.30 saatleri sıralarında fabrikanın içerisine ford marka bir kamyonun girdiğini ve motor parçalarının yüklenmiş olduğunu gördüğünü, güvenlik görevlisi olarak çalışan ...'ya , 'bu saatte bu arabanın burada ne işi var' diye sorduğunda 'müdürlerin haberi var' dediğini, 'patronu arayacağım söyleyeceğim' dediğinde adı geçen sanığın 'patron bu işe karışamaz, müdürler bu talimatı verdi' dediğini, sanığın, tanığın bu beyana karşı mesai saatleri dışında yükleme yapıldığı konusundaki beyanlarına katıldığını, yedi emindeki hacizli malların kaçırılması amacıyla patronun talimatı doğrultusunda yapıldığını, irsaliyesi olduğunu, ... da ... Elektronik isimli bir firmaya satışının yapıldığını, 2006 yılının yaz aylarında olduğunu, havanın henüz kararmamış olduğunu, bu dinlenen tanığın arka bahçede alkollü gelmesi nedeniyle hakkında tutanak tuttuğunu, husumetli olduğunu" ifade etttiği; dosyada adı geçen .../... ilindeki ... Elektrik isimli işyerine mal satıldığına ilişkin faks biçiminde gönderilmiş faturaların bulunması karşısında; sanığın bahsettiği müdürlerin talimatı ile kamyonlara yükleme işi yapıp yapmadığının belirlenmesi için bu kişilerin olaya ilişkin ifadelerinin alınması; sanık ile olay tanığı arasında bahsedilen tutanaktan ötürü husumet olup olmadığı da araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20669, Karar No: 2016/13279, Tarih: 27.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20669 E.  ,  2016/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar davalı Kuruma ödenen prim, yol ve yemek ücretinin yatırdığı tarihi takip eden aybaşından itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 01/04/2004-31/12/2005 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yol ve yemek yardımlarının sigorta primine esas kazaca dahil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz ödenen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Uyuşmazlık, davacı işverence yol ve yemek parası olarak çalışanlarına yaptığı ödemelerin sigorta primine esas kazançlara dahil edilip edilmeyeceğine ilişkindir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

.../....

Buna göre, sigortalılara yapılan yemek yardımları bakımından dava konusu dönemler yönünden, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımlarının prim matrahına dahil olmadığı, bu miktarın üzerindeki yemek yardımının prim matrahına dahil edilmesi gerekeceği dikkate alınmaksızın, ödenen yemek paralarının tamamının dikkate alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.