muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6816, Karar No: 2013/9373, Tarih: 22.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6816 E.  ,  2013/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2011 gününde verilen dilekçe ile hatalı vergi tarihi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hatalı vergi tarhı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hakkında bilgisi dışında emlak komisyonculuğu iştigali nedeniyle vergi açılışı yapılarak vergi tarh ettirildiğini, hatalı mükellefiyet nedeniyle zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı idare, davacının başvurusu üzerine aynı tarih itibariyle tüm vergi ceza ve faizlerinin silindiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının hatalı vergi tahakkuku nedeniyle zarara uğradığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere yaptığı işlemler de verilen kararın neticesi olan birer idari eylemdir. Davacı, hakkında düzenlenen vergi tarhı nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı .... Vergi Dairesi Başkanlığı ... Vergi Müdürlüğü'nün hizmet kusuru niteliğindeki eylemine dayandığına göre, bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ileri sürülmesi gerekir. Bu davalara bakma görevi İdari Yargı yerine aittir. Mahkemece; dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7483, Karar No: 2014/550, Tarih: 20.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7483 E.  ,  2014/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/317981

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2009/270 (E) ve 2010/228 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Mağdur K.. G..'e ait aracın camı kırılmak sureti ile bir çok çek yaprağının imzasız ve boş olarak çalındığı, 3209350 seri nolu çekin de bu çekler arasında bulunduğu, suça konu çekin, sanık tarafından aldığı mal karşılığında tanık Mehmet Dişbudak'a verildiği, bu kişinin de çeki ...Çelik Şirketi'ne ciro yapmadan verdiği, bu şirketin de, çeki, yine ciro yapmadan mağdur S.. E..'ye ticari ilişki gereği verdiği, çekin bankaya ibrazında çalıntı olduğunun ortaya çıktığı, sanık savunmasında, suça konu çeki, açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği ve kendisinden önce cirosu bulunan Fuat Kılıç isimli kişiden aldığını belirttiği, bu kişinin kim olduğunun tespit edilmediği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, öncelikle suça konu çekin sahte olarak düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti için, sanık ve çekte keşideci görünen ... Otelcilik Şirketi yetkilisinin usulüne uygun olarak yazı ve imza örneklerinin alınması, mukayeseye esas yazı ve imza asıllarını içerir belge asıllarıyla birlikte çek aslının da Adli Tıp Kurumu ya da kiriminal labaratuvarına gönderilerek, yazı, imza ve ciroların sanık ve keşideci görünen şirket yetkilisine ait olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi için denetime elverişli rapor alınması, çekin arkasında birinci ciranta olarak yer alan Hüsamettin Yıldız isimli kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin araştırılarak, bulunması halinde bilgi sahibi sıfatıyla ifadesinin alınması, suça konu çekle bağlantısının araştırılması, bu çeki, kimden ve hangi tarihte aldığı, daha sonra hangi ticari ilişki gereği kullandığı, kendisinden sonra cirosu bulunan Fuat Kılıç isimli kişiyi tanıyıp tanımadığının da sorularak, varsa buna dair belgelerin istenmesi, yine bu kişiye ait yazı ve imza örnekleri de alınarak, çekteki yazı ve imzaların bu kişiye ait olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, sanığın yeniden ifadesinin alınarak, çekte birinci ciranta olan H. Y..isimli kişiyi tanıyıp tanımadığı hususunun sorulmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hüküm açısından kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere kanun metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye düşülmemesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmadığının belirlendiği, buna göre; sanığın, yargılama sürecindeki iyi hali olumlu olarak değerlendirilerek, hakkında takdiri indirim uygulanırken, bu kez yargılama sürecinde gösterdiği tutumu olumsuz olarak değerlendirilerek ve gelecekte suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat bulunmadığı gerekçesine dayanılarak, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar vermek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20364, Karar No: 2014/22146, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20364 E.  ,  2014/22146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/474-2014/163

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1115, Karar No: 2024/16330, Tarih: 11.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/1115 E.  ,  2024/16330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/422 E.,2021/188 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı iki kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.11.2022 tarihli ve 2022/2979 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/141942 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/141942 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 14.08.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi nedeni ile Gaziaosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2018 tarihli ve 2018/10384 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/598 Esas, 2018/408 Karar sayılı birleştirme kararı ile gönderildiği İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılaması sonunda, anılan Mahkemenin 13.04.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Yine aynı sanık hakkında 18.10.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2019 tarihli ve 2019/4846 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/2020 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; sanığın her iki eyleminin de ilk hukukî kesintiyi oluşturan İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/422 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan iddianamenin düzenlendiği 13.11.2018 tarihinden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, ancak Gaziosmanpaşa 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.112019 tarihli ve 2019/2020 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararının evvelce 17.12.2019 tarihi itibariyle itiraz edilmeksizin kesinleşmiş bulunduğu için dosyaların birleştirilmesinin mümkün bulunmadığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilâmında vurgulandığı üzere zincirleme suça dâhil olan bir suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulmalı, kesinleşen hükümdeki ceza sonuç cezadan indirilmeli, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği nazara alındığında, İstanbul 58.Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uyarınca hüküm kurulup, evvelce kesinleşen Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli kararında

belirlenen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İstanbul 58.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/422 Esas ve 2021/188 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 18.04.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2018 tarihli ve 2018/98319 Soruşturma, 2018/25085 Esas, 2018/17725 sayılı iddianamesi ile İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce, aynı nitelikteki suç nedeniyle 05.07.2017 tarihli ve 2017/13348 Soruşturma, 2017/391 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, davanın 2018/422 esasa kaydedildiği,

2. Şüphelinin 18.05.2018 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2018 tarihli ve 2018/148803 Soruşturma, 2018/36228 Esas, 2018/25322 sayılı iddianamesi ile İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasının İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/608 Esas, 2019/144 Karar sayılı birleştirme kararı ile İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/422 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Ayrıca, 08.08.2018 tarihli aynı nitelikteki suç nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2018 tarihli ve 2018/36385 Soruşturma, 2018/10382 Esas, 2018/9691 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasının, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/601 Esas, 2018/410 Karar sayılı kararı ile İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/608 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği, yine, 14.08.2018 tarihli aynı nitelikteki suç nedeniyle Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2018 tarihli ve 2018/34511 Soruşturma, 2018/10384 Esas, 2018/9692 sayılı iddianamesi ile Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasının, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/598 Esas, 2018/408 Karar sayılı birleştirme kararı ile İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/608 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

3. İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.04.2021 tarihli ve 2018/422 Esas, 2021/188 Karar sayılı kararı ile sanığın 18.04.2018 ve 18.05.2018 tarihli eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 08.08.2018 ve 14.08.2018 tarihli eylemleri nedeniyle de, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 15.06.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Gaziosmanpaşa 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/459 Esas ve 2017/679 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;