muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11551, Karar No: 2017/1960, Tarih: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/11551 E.  ,  2017/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağmaya teşebbüs suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (h) bentlerine aykırı biçimde silahla birden fazla kişi ile birlikte işyerinde ve geceleyin işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (d) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması aleyhe temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 462,00 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılarak yerine'' 462 TL müdafiilik ücretinin maliye hazinesi üzerine bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4483, Karar No: 2019/5824, Tarih: 16.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4483 E.  ,  2019/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanık ... hakkında,

a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan,TCK'nın 158/1-e-son, 52/2,168/1,62,53 ve CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

b) Özel belgede sahtecilik suçundan,TCK'nın 207/1,62,53 ve CMK'nın 231/5 maddesi uyarıncahükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, “... Eczanesinin” sahibi, sanık ...'in ise bu eczanede kalfa olarak çalıştığı, olay tarihinde tanık ...'nın yakın ve uzak gözlük camı almak için sanık ...'in sahibi bulunduğu eczaneye gittiği, uzak ve yakın gözlük camı aldığı, gözlük çerçevesi almadığı halde, sanıkların gözlük çerçevesi verilmiş gibi özel belgelere kendi kaşe ve imzalarını atarak haksız menfaat elde ettikleri, bu surette sanıkların özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

1-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına katılan vekilinin yaptığı itiraz üzerine Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/09/2013 gün ve 2013/1087 sayılı değişik iş sayılı kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, diğer sanık ...'in ikrarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22073, Karar No: 2014/13313, Tarih: 14.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22073 E.  ,  2014/13313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında ek savunma alınması için düzenlenen yakalama emrinin yerine getirildiği... Asliye Ceza Mahkemesince yapılan 22/12/2011 tarihli duruşmada, sanığa 08/06/2011 tarih ve 2008/44 Esas sayılı yakalama emri ve eklerinin de okunduğu ve yakalama emri ekindeki üst yazıda "sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçu bakımından eyleminin sübutu halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın ll9/l-c hükmünün uygulanması ihtimaline binaen sanığın CMK'nın 226.maddesi uyarınca ek savunmasının tespitinin de istendiği” anlaşıldığına göre, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2682, Karar No: 2008/5910, Tarih: 12.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2682 E.  ,  2008/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 2 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün bir kısmını 1 nolu bağımsız bölüm maliki davanın işgal ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız tecavüzünün keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, 102 ada 2 nolu   1977.34 m2 yüzölçümlü arsa üzerinde 32/64 arsa paylı bağımsız bölümün maliki olduğunu, bağımsız bölümünün 89 m2 lik kısmına davalı tarafından müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, Kasım ve Aralık 2004 dönemi için 3 milyar lira ecrimisilin yasal faizi ile tahsili isteğinde bulunmuş, 2 nolu bağımsız bölümün 11.5.2007 tarihinde davacı tarafından Ö.D.ve H,A.ya satılması üzerine davaya yeni malikler tarafından devam edilmiştir.

Davalı, bir müdahalesi olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Kat irtifakı kurulu 2 nolu parseldeki 32/64 arsa paylı 2 nolu bağımsız bölümün davacılar,  32/64 arsa paylı 1 nolu bağımsız bölümünde davalıya ait olduğu kayden sabittir.

Keşif yapılmış, inşaat mühendisi bilirkişi, kat irtifak projesine göre bir tecavüzün sözkonusu olmadığını, arsaya müdahale edildiğini ve davalının  davacıya ait 51.89 metrelik paylı arsayı kullandığı şeklinde rapor vermiş, aynı bilirkişi ek raporunda, düzenlenen tadilat projesinin 28.4.2006 tarihinde ruhsata bağlandığını, bu projenin kat irtifakına uymadığını, kat irtifakına esas mimari projenin Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden istenilmesi, bulunamadığı takdirde mevcut tadilat projesi üzerinde fen bilirkişisi ile birlikte çalışmanın uygun olmadığını, fazlalıkla ilgili kanaatinin bir önceki rapor gibi olduğunu bildirmiş, mahkemece inşaat mühendisi bilirkişinin asıl raporuna itibar edilerek  sonucuna gidilmiştir.

Bu tür uyuşmazlıklarda yapının mimari projesinin önem arzettiği ve projeye aykırılık var ise bunun giderilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne varki, dosyadaki bilgi ve belgelerden, mimari proje yanında bir de tadilat projesi olduğu, ancak hükme esas alınan rapor tarihinde henüz tadilat projesinin tasdik edilmediği ve yapılan incelemenin uyuşmazlığı sona erdirecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu tür uyuşmazlıklarda yapının mimari projesinin önem arzettiği ve projeye aykırılık var ise bunun giderilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne varki, dosyadaki bilgi ve belgelerden, mimari proje yanında bir de tadilat projesi olduğu, ancak hükme esas alınan rapor tarihinde henüz tadilat projesinin tasdik edilmediği ve yapılan incelemenin uyuşmazlığı sona erdirecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, üç uzman bilirkişi ile yerinde yeniden keşif yapılması, çekişmeli yer belirlendikten sonra, mimari proje ve tadilat projesi uygulanmak suretiyle çekişmeli bölümün hangi tarafın bağımsız bölümü içinde kaldığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması ve projeye aykırılık var ise bunun projeye uygun hale getirilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4704, Karar No: 2012/11575, Tarih: 31.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4704 E.  ,  2012/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6530, Karar No: 2007/6017, Tarih: 27.09.2007

11. Ceza Dairesi 2007/6530 E., 2007/6017 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/6530 E., 2007/6017 K.**

**- BANKA VE KREDİ KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI

- DOLANDIRICILIK

- İDDİANAMENİN İADESİ

- SUÇUN HUKUKİ NİTELENDİRİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 245 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 170 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 174 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli M. A.... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.12.2006 tarihli ve 2005/5213 soruşturma, 2006/3318-295 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı kanunun 174. maddesi gereğince iadesine dair, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2006 tarihli ve 2006/103 sayılı kararma yönelik itirazın reddine ilişkin, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2007 tarihli ve 2007/375 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre; Sincan 2.Ağır Ceza Mahkemesince şüphelinin savunmasının alınmadığı, şüphelinin üzerine atılı suçun banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması olduğu ve bu suça bakma görevinin de asliye ceza mahkemesine ait olacağı belirtilerek iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı kanunun 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, iddianamenin iadesi sebepleri arasında sanığın savunmasının alınmamasının gösterilmediği, dosya kapsamında bulunan nüfus kaydına göre de kimliği hakkında herhangi bir şüphe bulunmadığı, yapılan adres araştırması sonucunda kendisine ulaşılmadığı ve hakkında yakalama emri çıkarıldığı, ayrıca aynı maddenin 2. fıkrasında "suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez" şeklinde düzenleme bulunduğu gözetildiğinde, soruşturma aşamasında suçun hukuki nitelendirilmesinin Cumhuriyet Savcısına, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin ise mahkemesine ait olup mahkemece yapılacak yargılama sonucunda suçun unsurlarının oluşup oluşmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30.05.2007 gün ve 28141 sayılı kanun yararına atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 05.07.2007 gün ve K.Y.2007119497 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

KARAR VE SONUÇ : İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2006 gün ve 2006/103 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2007 gün ve 2007/375 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahkemesince takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5219, Karar No: 2019/2092, Tarih: 13.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5219 E.  ,  2019/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/04/2011 tarih ve 2009/70-2011/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Dernek Yönetim Kurulu'nca alınan 20/03/2000 tarihli karar gereğince Galatasaray Profesyonel Futbol Takım posterini ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayımlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim, fikstür yapmak, kulüp adı veya logosu ile promosyon malzemesi olarak vermek için öncelikle kulüpten izin alınması ve sözleşme yapılması gerektiğini, 22.05.2008 tarihli Pas Fotomaç Gazetesi’nde profesyonel futbolcu ... , ... ... ve ... 'nın dev posterlerinin davacı ile sözleşme yapılmaksızın ve önceden izin alınmaksızın yayımlandığını, telif hakkı nedeniyle sözleşme yapılması ve ücretin ödenmesi konusunda gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 50.000 USD telif hakkı bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yayının 28.05.2008 tarihinde yapıldığını, davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, futbolcu fotoğraflarının yayınlanmasının serbest olduğunu, yayınlanan fotoğrafların poster niteliğinde olmayıp, şampiyonluk kutlamalarındaki sevinç gösterilerine ait olduğunu, yayımın basın özgürlüğü kapsamında olduğunu, kamu yararının bulunduğunu, dava konusu fotoğrafların davacıya ait olmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamına göre, 22.05.2008 tarihli Fotomaç Gazetesi’nin 10. sayfasında tam sayfa olarak yayımlanan ... , ... ... ve ... adlı futbolculara ilişkin ikişer adet fotoğraf kullanılarak posterleri verildiği, TFF tek tip profesyonellik sözleşmesi ile profesyonel futbolcuların hiç bir ticari iş ve faaliyette bulunmayacağının öngörüldüğü, kulüp yönetim kurulunun 20/03/2000 tarihli kararı ile Galatasaray isim hakları, logo, bayrak, posterlerin telif hakkı bedeli olarak her biri için 50.000 USD karşılığında medya yayınlarında kullanım izni verileceğinin kararlaştırıldığı, futbolcu posterlerinin ticari biçimde değerlendirilme hakkının davacı ... ile dernek adına bu ticari kullanıma sahip olan davacı şirkete ait olduğu, memleketin siyasi ve içtimai hayatında rol oynayan kişilere ait resimlerinin kullanımı izne tabi değil ise de, bu hükümle ticari amaç taşımayan haber nitelikli kullanımların kasdedildiği, dava konusu kullanımda "dev poster" adı altında poster şeklinde verilmesi haber niteliğinde olmadığı, futbolcu hayranlarının dergiyi satın almalarına yönelik tiraj artırıcı bir faaliyet olduğu, davalının izinsiz kullanımıyla haksız rekabet gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı Derneğin yönetiminde olan Galatasaray futbol takımının bazı oyuncularının resimlerinin izinsiz olarak davalıya ait gazetede yayınlandığı gerekçesiyle FSEK 86. maddesi ve TTK hükümleri uyarınca maddi tazminata hükmedilmiştir.

Somut olayda, resim veya portresi izinsiz olarak tasvir edilen şahıslar tarafından açılmış bir dava bulunmadığından yerel mahkemece 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 86. maddesi uyarınca tazminata hüküm olunması doğru olmamıştır. Ancak bir spor derneğine bağlı spor kulübünün tarafları ile oluşturduğu sadakat, sevgi ve sempati bağından hareketle maddi ve ekonomik değeri olan ayırt edici isim ve işaretleri ile ticari değeri olan resim, portre, her türlü yayınlar vb. üzerinde üstün hakkının bulunduğu ve bu değerlerden yararlanma hakkının münhasıran o derneğe ait olduğu kabul edilmelidir. Söz konusu ayırt edici isim ve işaretler ile derneğe bağlı spor kulübünün ticari değeri olan her türlü resim, portre, poster, yayın vb. üzerindeki tescilsiz sınai haklar mülga 6762 sayılı TTK'nın 56 vb. maddeleri uyarınca koruma altındadır.

Diğer yandan basının Anayasa ve Basın Kanunu uyarınca özgür haber yapma ve ifade hürriyeti, halkın da bilgilenme ve haber alma hürriyeti bulunmaktadır. Şüphesiz bu hakkı kullanırken basının kişilik haklarına ve başkalarına ait ticari değerlere zarar vermemek için azami dikkati göstermesi, orantılılık ilkesi doğrultusunda hareket etmesi gerekir. Söz konusu orantılılık değerlendirilirken, halkın haber alma hakkı, sunulan bilginin haber değeri ve haberin güncel olması, doğru bilgiler içermesi ve bilgi edinme yöntemi gibi hususlar özellikle dikkate alınmalıdır.

Tüm bu ilkeler doğrultusunda somut olayda, davalı gazetenin 10. sayfasında tam sayfa olarak yayımlanan davacı derneğe ait spor kulübü futbolcularına ait fotoğraf kullanılarak dev posterlerinin yayınlanmak suretiyle davacı tarafın haklarına tecavüzde bulunulmuş olması ve davada eylemin haksız rekabet teşkil etmesi nedeniyle zamanaşımı süresinin de dolmamış olması nedeniyle somut uyuşmazlık bakımından ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının ve usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmış olmasına göre, ilk derece mahkemesince verilen kararın onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 51,44 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11557, Karar No: 2024/102, Tarih: 09.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11557 E.  ,  2024/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/98 E., 2015/171 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/171 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.06.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/98 Esas, 2015/171 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği Tebliğnameye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1000, Karar No: 2011/2710, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1000 E.  ,  2011/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden ... kızı ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus aile kayıt tablosunun ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek evrak arasına alındıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.