muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26235, Karar No: 2014/4680, Tarih: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26235 E.  ,  2014/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve .....'ın beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesinde:

Alınan bilirkişi heyeti raporunda her ne kadar olayın meydana geldiği inşaatın asansörlerinin yapılması işinden sorumlu olan ..... A.Ş'nin, iş verdiği taşeron firmadan yetkinliğini belgelendiren makine mühendisleri odası serbest mühendislik müşavirlik belgesini istememesi, uygun nitelikleri taşıdığını ispatlayamayan firmaya iş vermesi, alt taşeronun uygun nitelikte personel çalıştırmasını sağlamaması sebebiyle kusurlu olduğu belirtilmişse de; tüm dosya kapsamından şirketin teknik işlerinden yönetim kurulu başkan yardımcısı olan sanık ...'ın sorumlu olduğu, teknik işler kapsamındaki eksiklilikler sebebiyle meydana gelen olay nedeniyle şirketin genel müdürü olan sanık ... ile mali işlerden sorumlu olduğu anlaşılan genel müdür yardımcısı sanık ...'a kusur izafe edilemeyeceği, bu nedenle de mahkemenin adı geçen sanıklar yönünden kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde:

Olayın meydana geldiği inşaatın asansör işlerinin yapılması işini üstlenen şirketin teknik işlerinden sorumlu yetkilisi olarak, dosya içindeki 13.09.2006 tarihli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği üzere, uygun nitelikleri taşıdığını ispatlayamayan alt taşeron firmaya iş vermesi, alt taşeronun uygun nitelikte personel çalıştırmasını ve iş yerinde yapılan işle ilgili olarak gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmasını sağlamaması sebebiyle kusurlu olduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1578, Karar No: 2020/47, Tarih: 06.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1578 E.  ,  2020/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2017/83 E. - 2017/535 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/12/2018 tarih ve 2018/617 E. - 2018/1315 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 2015/89429 sayılı “BİTİYON” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirketin 124351 sayılı "BİTİRON" ibareli markası ile benzerlik, tanınmışlık, önceye dayalı kullanım, kötüniyet iddiasına dayalı itirazın davalı kurum Markalar Dairesi tarafından benzerlik nedenine dayalı olarak kısmen kabul edildiğini, kısmen kabul kararına itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, markaların aynıyete yakın derecede benzer olduğu gibi emtia sınıfları bakımından da dağıtım kanallarının aynı olması sebebiyle benzerlik olduğunu, davacının markasını tanınmış hale getirdiğini ileri sürerek YİDK’nın 2017-M-457 sayılı kararının iptali ile 2015/89429 sayılı “BİTİYON” marka başvurusunun 05. sınıfın tümünde reddine, tescili halinde markanın 05. sınıfın tümü yönünden hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket vekili; markaya konu ürünlerin farklı amaçlarla satıldığını, farklı raflarda satışa arz edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili; markaya konu ürünlerin farklı amaçlarla satıldığını, farklı raflarda satışa arz edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı markasının herhangi bir dilde bir anlam taşımayan “BİTİYON” kelimesinden oluştuğu, davacının markasının ise yine herhangi bir dilde bir anlam taşımayan “BİTİRON” kelimesinden oluştuğu, markaların birbirlerine yakın olduğu, ortalama tüketici nezdinde taraf markalarının karıştırılacağı, emtia sınıflarının bir kısmında benzerlik oluştuğu, tanınmışlık şartlarının ise oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nun 2017-M-457 sayılı kararının 5. sınıfta yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler, diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri, zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler, dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar" yönünden kısmen iptaline, 2015/89429 sayılı markanın 5. sınıfta kabul edilen sınıflar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı TPMK vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; taraf markalarının benzer ve emtia sınıflarının da benzer olması nedeniyle kararın hukuka uygun olduğu ancak davacı tarafça başvuruya yapılan itiraz üzerine, 5.1. sınıfta bulunan "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler' emtiasının davalı kurum tarafından başvurudan çıkarılması nedeniyle bu emtia sınıfı yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ile davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 06/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15396, Karar No: 2016/3453, Tarih: 22.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15396 E.  ,  2016/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgisinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan anneannesi ...’nın malik olduğu 6099 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “...” yazılı baba adının, nüfus kaydına uygun şekilde “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu 6099 parsel sayılı taşınmazda yer alan ... Blok ... nolu bağımsız bölümün “... kızı ...” adına kayıtlı olduğu sabittir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

... Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, mahkemece ... Müdürlüğü yazı ekinde gönderilen Gebze 6.Noterliği’nin 20/10/1998 tarih 48977 nolu nüfus cüzdanı sureti baz alınarak kabul kararı verilmişse de, anılan belgede murisin baba adının “...” olduğu, Kooperatif tarafından tapuya gönderilen tescile esas listede de yine baba adı olarak “...” yazdığı, mahkemece hüküm kurulurken, ... Müdürlüğü’nden gelen eksik belgelerle yetinildiği, takyidatlı kaydın istenmediği, Nüfus Müdürlüğü’nden tapu maliki “... kızı ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka kişi veya kişilerin olup olmadığının sorulmadığı, kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığı hususunda zabıta araştırması yaptırılmadığı, tanık dinlenmediği görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazın maliki “... kızı ...” nın davacının mirasbırakanı “... kızı ...” olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazın maliki “... kızı ...” nın davacının mirasbırakanı “... kızı ...” olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14512, Karar No: 2020/6495, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14512 E.  ,  2020/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 12/11/2019 tarihli dilekçesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen kararın 7188 sayılı Yasa’nın 29. maddesi ile temyizi kabil hale geldiğini belirterek temyiz isteminde bulunması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 26/11/2019 tarihinde temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararın 10/01/2020 tarihinde sanığa tebliği üzerine 15/01/2020 tarihinde bu kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince 26/11/2019 tarihinde verilen karara yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığından bu karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9673, Karar No: 2011/16132, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9673 E.  ,  2011/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2722, Karar No: 2024/3908, Tarih: 28.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2722 E.  ,  2024/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/782 E., 2023/691 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul /Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurunun kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakan babaları ...'ın 1001 parsel sayılı taşınmazını davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; iddiaların doğru olmadığını, Almanya'da yaşadığını, ancak ölümünden 15 yıl önce felç geçiren mirasbırakan babasının tüm bakımı ve tedavisiyle kendisinin ilgilendiğini, babasının ihtiyaçları için devamlı olarak Türkiye'ye gelip gittiğini, mirasbırakanın davacı oğullarına da kazandırmalarda bulunduğunu, ayrıca mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının da bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir durumu olmadığı, dinlenen tanık beyanlarına göre davalının, mirasbırakanın bakım ve ihtiyaçlarını karşılıyor ise de Almanya'da yaşadığından yıl içerisinde Türkiye'ye sınırlı sayıda gelebildiği, dolayısıyla sınırlı bir bakım karşılığında dava konusu taşınmazın devredilmesinin minnet duygusuyla yapıldığının kabul edilemeyeceği, diğer yandan dava konusu taşınmazın mirasbırakanın tüm terekesine göre oranı da gözetiltildiğinde temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mirasbırakanın 15 sene önce felç geçirdiğini, felç sonrasında halsizlik ve yürüme zorluğu yaşadığını bu nedenle Tekirdağ'da tedavi gördüğünü, davalının mirasbırakanın tüm bakım ve tedavisiyle ilgilendiğini, tedavisi için bir dönem Almanya'ya götürdüğünü, senede 5-6 kez babasının rahatsızlığı nedeniyle Türkiye'ye geldiğini, mirasbırakanın Almanya'da tedavi gördüğü dönemde davacılar da Almanya'da yaşadıkları halde babaları olan mirasbırakanla hiç ilgilenmediklerini, hastanede ziyaretine dahi gelmediklerini, davalı tarafından mirasbırakana sunulan bakım ve hizmetin semen olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın çok sayıda taşınmaz sahibi olup varlıklı bir kişi olduğu, uzun süre önce felç geçiren mirasbırakanın bakım ihtiyacı içinde olduğu, davalı kızının Almanya'da yaşamakla birlikte mirasbırakanın tedavi ve bakım ihtiyaçlarının arttığı dönemlerde sık sık Türkiye’ye geldiği, mirasbırakanı Almanya'ya götürmek suretiyle de tedavisiyle ilgilendiği, diğer yandan mirasbırakan ile davacılar arasında mal kaçırmayı gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, mirasbırakanın mal kaçırma kastı olsa terekesindeki diğer taşınmazlarını da devredebileceği, dava konusu taşınmazın değerli olmasının tek başına muvazaanın varlığını kabule yeterli olmadığı, mirasbırakanın davalı kızına duyduğu minnet duygusuyla temliki gerçekleştirdiği, temlikin muvazaalı olmadığı, davacıların iddialarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri