muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15281, Karar No: 2016/17023, Tarih: 29.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4829, Karar No: 2016/13394, Tarih: 06.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/4829 E.  ,  2016/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakım tazminatı, iş güçlüğü tazminatı ile elektrik yardım alacağı, ikramiye, ilave tediye, sosyal yardım, Cumartesi çalışma zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5532, Karar No: 2015/4346, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5532 E.  ,  2015/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28205, Karar No: 2019/14320, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/28205 E.  ,  2019/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15536, Karar No: 2008/2428, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15536 E.  ,  2008/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2005 tarih 2005/4792-10308 sayılı bozma kararında özetle: "orman bilirkişi raporları kendi aralarında çelişkili olup, ilk keşif sonucu verilen bilirkişi raporunda taşınmazın (A) kısmının orman sayılan yerlerden olduğu, ikinci keşif sonucu verilen bilirkişi raporunda ise taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Ayrıca bilirkişiler 3402 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon haritasını uygulamış olup, bu harita ile kadastro haritası arasında eğim ve açı farkı olduğundan bu tahdit haritasının uygulanması ile yetinilmesi doğru olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Bozma kararı sonrası mahkemece mahallinde 2 kez keşif yapılmış olup 05.05.2006 tarihinde yapılan 1 . keşif sonucu fenni bilirkişi ... ile orman bilirkişiler ... , ... ve ... tarafından düzenlenen 02.06.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda Çekişmeli 109 ada 35 parsel sayılı taşınmazın memleket haritasında (B) ile gösterilen kısmının çalılık rumuzlu açık alanda (A) ile gösterilen kısmının ağaçsız açık alanda kaldığı sonuç olarak taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Mahallinde 02.05.2007 tarihinde yapılan 2. keşif sonucu Fenni Bilirkişi ... ... ile orman bilirkişiler ... , ... ve ... tarafından düzenlenen 17.05.2007 havale tarihli bilirkişi raporunda ise, çekişmeli taşınmazın memleket haritasında kısmen yeşil orman alanı, kısmen açık alanda kaldığı ve (A) ile gösterilen 15466,05 m2'lik kısmının % 30-40 eğimli olup, bu kısmın sürülü ya da ekili olmadığı ve üzerinde sıra halinde ve dağınık vaziyette 10 -20 yaşlı

-2-

2007/15536-2008/2428

-2-

2007/15536-2008/2428

saçlı meşe, katırtırnağı, ahlat vb. ağaç ve ağaççıkların bulunduğu ve cayır otları ile kaplı olduğu sonuç olarak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Bozma kararı öncesi yapılan keşif sonucunda orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 31.05.2004 tarihli bilirkişi raporunda da taşınmazın (A) ile gösterilen 15466,05 m2 lik kısmının yeşil orman alanı içinde (B) ile gösterilen kısmının açık alanda kaldığı bildirilmiştir. Mahkemece mahallinde 02.05.2007 tarihinde yapılan 2. keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile bozma öncesinde yapılan keşif sonucunda orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 31.05.2004 tarihli bilirkişi raporu birbiri ile örtüşmekte olup çekişmeli taşınmazın (A) ile gösterilen 15466,05 m2 lik kısmının yeşil alanda kardığı ve % 30-40 eğimli olup bu kısmın sürülü yada ekili olmadığı ve üzerinde sıra halinde ve dağınık vaziyette 10 -20 yaşlı saçlı meşe, katırtırnağı, ahlat vb. ağaç ve ağaççıkların bulunduğu ve cayır otları ile kaplı olduğu sabittir.Bu durumda mahkemece orman yönetiminin davasının kısmen kabulü ile (A) ile gösterilen 15466,05 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına; (B) ile gösterilen 33653,17 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporları yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 18.02.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13628, Karar No: 2019/14274, Tarih: 24.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13628 E.  ,  2019/14274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın yaralama suçlamasını kabul etmediği olayda, müştekinin, soruşturma aşamasında kendisine sopa ile vurulduğunu söylemesine karşın, kovuşturma aşamasında anlatımını değiştirerek bira kutusu ile vurduğunu beyan etmesi, soruşturma aşamasında olayı doğrulayan tanık ...’un da kovuşturma aşamasında, önceki ifadesini kabul etmemesi, yine soruşturması ayrı yürütülen aynı olay esnasında, müştekinin de sanığa yumruk atarak çenesinde kırık meydana getirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği gözetidiğinde, Tekirdağ Çocuk Mahkemesi’nin 2012/349 esas sayılı dosyası da getirtilip incelenerek, müştekiye ait olan dosyadaki mevcut adli raporun, tüm bu bilgiler ve beyanlarla birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanığın yaralama suçundan dolayı, TCK’nın 86/2,3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan davada, tehdit ve hakaret suçlarının uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte, silahla yaralama suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, bozma kararına uyularak kasten yaralama suçundan beraat hükmü verilmesi halinde ise, yeni düzenleme karşısında, tehdit ve hakaret suçları yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

3-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde, eylemin kutu bira ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, kutu biranın TCK'nın 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılıp sayılmayacağı tartışılarak eylemin, silahla kasten yaralama suçu kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/909, Karar No: 2007/5536, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/909 E.  ,  2007/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ... meyhanesine içki sattığını davalının sorumlu müdürü olan dava dışı ...ile müvekkili arasında düzenlenen 30.03.2005 tarihli "hesaplaşma belgesi" ne göre müvekkilinin davalıdan toplam 9.970.00 YTL alacaklı olduğunu ileri sürerek bu miktarın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan davaya konu malları almadığını, 30.03.2005 tarihinde düzenlenen " hesaplaşma belgesi " nin müvekkilini değil davada imzası olan dava dışı... yu bağladığını, borcun bu kişiye ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu faturanın davacı defterlerinde yer aldığı, ancak dava konusu mallar için düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilemediği, 30.03.2005 tarihli hesaplaşma belgesini tanzim eden kişinin iş yeri sorumlu müdürü olduğu ancak davacıyı borç altına sokucu hukuki işlem yapma yetkisinin bulunduğunun ispatlanamadığı, davacının sevk irsaliyelerini ibraz etmediği gibi yemin de teklif etmediği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dışı... nun davalının mesul müdürü olduğu dosya içerisinde mevcut ... Valiliği Emniyet Müdürü'nun belgesinden anlaşıldığı gibi bu yön tarafların kabulünde olup bu mesul müdürünün 30.03.2005 tarihinden sonraki bir tarihte görevinden ayrılmış bulunduğu hususu da ihtilafsızdır.

Davacı vekili ile mesul müdürü arasında 30.03.2005 tarihli hesaplaşma belgesi imzalanmıştır. Davalı yanın açılan bu hesaplaşma belgesini mesul müdür dava dışı... nun görevinden ayrıldıktan sonra imzalamış olduğuna dair bir iddiası bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davalının mesul müdürünün imzalamış olduğu hesaplaşma belgesi ile sorumlu olacağı gözetilerek bu belge üzerinde yeterince durulup bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.