muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3132, Karar No: 2020/7440, Tarih: 28.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3132 E.  ,  2020/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan muhtesat bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesaba depo ettirilen 4.666,09 TL'ye karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/... başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 inci bendinde yazılı (ilk karar tarihi olan 25/06/2014 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye kadar) kelimelerinin yazılmasına,

b-8 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4397, Karar No: 2021/3699, Tarih: 08.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4397 E.  ,  2021/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım etme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık ... hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde

edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1193, Karar No: 2023/6073, Tarih: 28.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/1193 E.  ,  2023/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1534 E., 2019/2937 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak,

sanığın mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Vize

(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.10.2011 tarihli ve 2010/274 Esas, 2011/238 Karar sayılı kararının 20.12.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 30.11.2013 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü ve ikinci fıkrasında tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Çorlu ( Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 07.03.2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/166 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır.

2. Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/166 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.06.2020 tarihli ve 2019/92312 sayılı, esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Aleyhine verilen kararın bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2014 tarih 2014/890 Esas, 2014/609 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile sanığın 30/11/2013 tarihinde kasıtlı bir suç işlediği, suçun Mahkememizce belirlenen 5 yıllık denetim süresi içinde işlendiği anlaşılmakla, Vize (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 27/10/2011 tarih 2010/274 Esas 2011/238 Karar sayılı dosyası ihbar üzerine ele alınarak incelendi; Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların olay tarihinde Küçükyayla Köyü Derinhendek mevkiinde ihbar üzerine Jandarma görevlilerince kazı yaparken yakalandıkları, savunmalarında mantar toplamak maksadıyla geldiklerini beyan ettikleri, ancak yanlarında kazma kürek ve murç gibi define aramakta kullanılan malzemelerin olduğu, suça konu yerin sit alanı olmadığı, sanıkların tevilli ikrarından, tanık beyanlarından, tutulan tutanaktan, yapılan keşif ve bilirkişi raporundan ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Sanıklar tüm aşamalarda suçlamaları kabullenmemiş, mantar toplamak için geldiklerini beyan etmişlerse de, dinlenen tanık beyanlarında sanıkların yanında mantar olmadığı, ayrıca mantar toplamak için gerekli herhangi bir sepet, kova gibi malzemeler olmadığı, sanıkların yanında kazma kürek gibi aletlerin olduğu ve üstlerinin çamur olduğu, sanıklara ait aracın olay tarihinden önce de suça konu yerin yakınlarında görüldüğü, sanıkların ihbar üzerine yakalandıkları, ayrıca sanıkların ikametleri olan Saray ilçesinden Vize İlçesine mantar toplamak için gelmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılarak sanığın cezadan kurtulmaya yönelik suçlamaları kabullenmeyen savunmalarına itibar edilmemiş müsnet suçu işledikleri kanaatine varılmıştır. Sanıkların sübut bulan eylemlerine uyan 2863 Sayılı Yasanın 74/2 maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına, sanıklara hükmolunan cezanın türü ve miktarı, sanıkların kişilik özellikleri, sabıkasız geçmişleri, duruşmadaki tutum ve davranışları gözününde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizce olumlu kanaate varılmış olması, dosyaya yansıyan herhangi bir zararın bulunmaması, suça konu yerin 2863 sayılı Yasa kapsamı dışında kalması, sanıkların talepleri de dikkate alınarak sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, emanetin 2010/86 sırasında kayıtlı suçta kullanılan eşyaların müsadaresine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Sanık ... hakkında yukarıdaki gerekçe ile üzerine atılı olan 2863 sayılı Yasaya muhalafet suçundan verilen hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 20/12/2011 tarihinde keşinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiği, sanık hakkında verilen kararın kesinleştiği ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı; Yargıtay 4.C.D

. Sanık ... hakkında yukarıdaki gerekçe ile üzerine atılı olan 2863 sayılı Yasaya muhalafet suçundan verilen hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 20/12/2011 tarihinde keşinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiği, sanık hakkında verilen kararın kesinleştiği ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı; Yargıtay 4.C.D. 24/04/2014 tarih 2013/40259 esas 2014/13432 sayılı kararı doğrultusunda denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde açıklanmasına karar verilen hükmün ertelenemeyeceği ve seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği de dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi ve CMK'231/5 ve devamı maddelerinin tatbikine yer olmadığına bu nedenle; sanık ... tarafından beş yıllık denetim süresi içerisinde, yeniden kasti suç işlenmesi nedeni ile, Vize (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin27/10/2011 tarih 2010/274 Esas 2011/238 Karar sayılı ilamındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/11 maddesi gereğince kaldırılarak, verilen hüküm üzerinde değişiklik yapılmadan aynen açıklanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Yapılan Yargılama Sonucu Toplanan Delillerden; olay tutanağı ile anlaşılacağı üzere sanığın haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklarla birlikte olay yerini mevcut rapora göre 7 mt ve 1 mt derinlikte olmak üzere kazdıkları anlaşıldığından ve suça konu yerin de 2863 sayılı Yasanın 6. maddesi kapsamında kalmadığı gibi sit alanında da bulunmadığı anlaşılan olayda eylemin 2863 sayılı yasanın 74. maddesinde düzenlenen kazı niteliğinde olup belirtildiği üzere korunması gerekli alan içerisinde kalmadığından aynı yasanın 74/1-2 cümlesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, CMK 280/2 md gereğince yere l mahkeme kararının kaldırılması sureti ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş, sanığın geçmişinden anlaşılan suç işleme temayülü gözetilerek etkili olmayacağına kanaat getirildiğinden hakkında TCK 51 ve CMK 231 md uygulanmamış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

IV. GEREKÇE

27.10.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu göz önüne alındığında, suç tarihinden itibaren durma süresi de hesaba katıldığında olağanüstü zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Olay günü saat 17.30 sıralarında kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, olay yerinde temyize konu sanık ile birlikte, temyiz dışı sanıklar olmak üzere toplam 9 kişinin yakalandığı, olay yerinde 1x1x1 m ebatlarında kaya parçası olduğu, kaya parçasının etrafını oyulduğu, aynı zamanda 7 m derinliğinde 2,5 m genişliğinde kazı çukuru olduğu, olay yerinde kazma, kürek, çapa, balyoz, manivela, ip gibi kazıya yarar aletler olduğunun tespit edildiği, kolluk ekiplerince şahıslara ne yaptıkları sorulduğunda mantar toplamaya geldiklerini, ancak kazı yeri ve aletlerini görünce merak edip kazdıklarını beyan ettikleri, kolluk ekiplerince olay yerinde mantar toplamaya yarar poşet, torba vs herhangi bir malzeme bulunmadığı hususlarının tutanak altına alındığı, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile dava konusu yerin 2863 sayılı Kanun kapsamındaki yerlerden olmadığının tespit edildiği dosya kapsamında, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde tanımlanan suçu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vize Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/293, Karar No: 2019/650, Tarih: 22.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/293 E.  ,  2019/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın yetkisizliğine, davalı tarafından verilen dilekçenin ise ek kararla reddine karar verilmiş olup, ek kararın davalı ...-Fizik tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

..K. A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme ek kararının İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 15,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 22.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2025, Karar No: 2019/4021, Tarih: 22.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2025 E.  ,  2019/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/12/2014 tarih ve 2013/211-2014/358 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “VİTRA” esas unsurlu çok sayıda markasının bulunduğunu, davalı tarafça müvekkili markalarına iltibas oluşturacak şekilde “Nitra” ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, müvekkilince iltibas ve tanınmışlık vakılarına dayanılarak itiraz edildiğini, itirazın nihsi olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, kararın hakszı ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilince yapılan marka başvurusunun davacı markalarına benzemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini sitemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, itiraza mesnet “VİTRA” esas unsurlu markaların tescil kapsamında bulunan mallar itibariyle her hangi bir anlamı bulunmadığı, başvuru markasına konu “NİTRA” ibaresinin, kimyasal bir madde olan “NİTRAT” ibaresini hatırlattığı, anılan ibarenin kapsamındaki malların kimyasal kökenini öne çıkaracağı, dolayısıyla anılan ibarenin özel bir anlam ifade edeceği ve markayı itiraza mesnet markalardan tamamen uzaklaştırarak bağımsızlaştıracağı, hiçbir şekilde, tescil kapsamı itibariyle bilinçli niteliği haiz ortalama tüketici kitlesi nezdinde itiraz gerekçesi markalarla bir çağırışım ve bağlantı kurdurmayacağı, bu anlamda bütüncül intiba ve genel değerlendirme açısından markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacı adına tescilli itiraza mesnet "VİTRA" markası ile davalı şirket tarafından başvurusu yapılan "NİTRA" markası arasında iltibas oluşturacak derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de her iki ibare arasında görsel ve sesçil olarak benzerlik bulunduğunun kabulü ve marka kapsamlarının da aynı ve benzer olduğu hususu nazara alınarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6144, Karar No: 2012/3233, Tarih: 07.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6144 E.  ,  2012/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı ... ve davalı-davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 498 ada 1 parsel sayılı 4462.02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı-davacı ..., aynı ada 2 parsel sayılı 539.72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve iştirakçileri, 501 ada 1 parsel sayılı 11310.53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve paylaşmaya dayanılarak davacı-davalı ... ve iştirakçileri adına tespit edilmiştir. Davacı-davalı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 498 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik, davalı-davacı ... tapu kaydına dayanarak kendi adına tespit edilen 498 ada 1 parsel sayılı taşınmazın eksik yazıldığını öne sürerek dava konusu 498 ada 2 ve 501 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara yönelik ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davacı-davalı ... ve davalı-davacı ... Müdürlüğünün davasının reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı-davalı ... ve davalı-davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 498 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı-davacı ...'nün tutunduğu 04.03.1970 tarih 5 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı, dava ve temyiz konusu 498 ada 2 ve 501 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ise aynı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, tapu kaydının batı, kuzey ve güney sınırlarının yol okuması nedeniyle sabit sınırlı, doğu sınırının dere okuması nedeniyle gayri sabit sınırlı olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı-davalı ... ve davalı-davacı ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL harcın temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.