muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7143, Karar No: 2019/6993, Tarih: 29.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/7143 E.  ,  2019/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Köyü Tüzelkişiliğinin borcu nedeniyle başlatılan ilamlı icra takibinde; alacaklılar vekili tarafından, köy tüzelkişiliğine ait 4 adet taşınmaz için yapılan haciz talebinin icra müdürlüğünce hiçbir araştırma yapılmadan, köy mallarının haczedilemeyeceği, tamamının kamu-orta malı niteliğinde olduğu gerekçesiyle reddedildiği 12.04.2016 tarihli icra müdürlük işleminin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, Mahkemece; Köy Kanunu'nun 8. maddesi gereğince köy orta mallarının haczinin kabil olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, kararın alacaklılar vekili tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

442 sayılı Köy Kanunu'nun 8. maddesinde; ''Köyün orta malı kanun karşısında Devlet malı gibi korunur. Bu türlü mallara el uzatanlar Devlet malına el uzatanlar gibi ceza görürler'' hükmü düzenlenmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Kamu malları başlıklı 16. maddesinde; ''Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A)Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami, genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği adlarına tespit olunur.

B)Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; alacaklılar vekili tarafından, köyün ticari taşınmazlarının haczi talep edilmesine rağmen, icra müdürlüğünce hiçbir araştırma yapılmadan, işlem yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; alacaklılar vekili tarafından, köyün ticari taşınmazlarının haczi talep edilmesine rağmen, icra müdürlüğünce hiçbir araştırma yapılmadan, işlem yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Her ne kadar İcra Müdürlüğü'nce Mahkeme'ye gönderilen açıklamada, Dairemizin 2012/16535 E-2012/34329 K. sayılı kararında atıf yapılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında geçen köy orta malı kavramının, taşınır yada taşınmaz tüm malları kapsayan bir kavram olduğu belirtilmiş ise de, anılan 30.05.1940 tarih ve 1938/21 Esas - 1939/36 Karar sayılı İBK'da, köy işleri için salma suretiyle köy sandığında biriken paraların, borç için haczedilip haczedilemeyeceği hususu tartışılırken, Köy Kanunu'nun, köyü, menkul ve gayrimenkul mallara sahip bir varlık olarak tarif ettiği, 8. maddesinde bu orta malların kanun karşısında devlet malı gibi korunacağı hükmü vaz edilmek suretiyle devlet malları nasıl kanuni bir himayeye mazhar iseler, köy orta mallarının da ayni himayeden müstefit olacaklarının ifade edildiği, bu hükmün şümulü dairesini daraltmak için kanun metninde bir işaret bulunmadığı gibi, kanunun ruhundan da böyle bir mana çıkarılamayacağı, alacaklıların hacizlerine ve takas talebi dermeyan etmelerine karşı da himaye ettiği belirtilerek, köyün salma paralarının haczinin caiz olmadığı sonucuna varılmış, bir başka anlatımla, anılan İBK'da köy tüzel kişiliğinin orta mallarının haczedilemeyeceği kabul edilmiş olup, köyün orta-kamu malı ayrımı yapılmadan tüm taşınır ve taşınmaz mallarının haczedilemeyeceğine dair bir tesbitin bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, alacaklılar tarafından haczi talep edilen taşınmazların Kadastro Kanunu'nun yukarıda açıklanan maddeleri kapsamında nitelikleri, orta-kamu malı olup olmadıkları, gerektiğinde mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle tespit edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11076, Karar No: 2017/3794, Tarih: 26.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11076 E.  ,  2017/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-.... Başkanlığı adına Av. ... 2....Yapı Kimyasalları Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi’nce verilen 2.03.2016 günlü ve 2014/574 E.–2016/121 K. sayılı hükmün, davalı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının talebi, hükmün dayandağı gerekçeye göre, davalı şirketin dava dönemi itibariyle yetkili ve ortaklarının ilgili ticaret sicili müdürlüğünden getirtilmesi, yine.... davalı şirketteki görevinin ve davacının hesabına Mehmet Haluk tarafından 09.03.2012-18.06.2014 tarihleri arasında yatıralan paraların şirket kayıtları,davalı şirketten sorularak gelecek yazı cevaplarından sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3133, Karar No: 2021/4985, Tarih: 10.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3133 E.  ,  2021/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2017 tarih ve 2013/310 E. - 2017/181 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/07/2019 tarih ve 2017/3652 E. - 2019/1529 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, dava dışı Akbank ile dava dışı ... arasında kurulan kredi sözleşmesine kefil olduğunu, bu kredi sözleşmesine ilişkin ödemeler yapıldığını, dava dışı bankanın kredi alacağını davalı şirkete temlik ettiğini, temlik edilen alacağın içinde davacının sorumluluğunun bulunmadığı ve borçlusunun ... ve AS-SU … Ltd. Şti.’nin olduğu kredilerin bulunduğunu, davacının sorumlu olduğu tutarın daha az olması gerekirken davalının 190.000.- TL yönünden davacı aleyhine takip yaptığını ileri sürerek, davalıya 10.000.- TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiş, talep sonucu yargılama sırasında ıslah edilmiştir.

Davalı vekili, davacının, ...’ın borçlusu olduğu 24.07.2006 tarihli genel kredi sözleşmesinden müşterek borçlu müteselsil kefil olarak sorumlu olduğunu, kredi alacağının ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini ve borçlular aleyhine banka tarafından takip başlatıldığını ve alacağın davalıya temlik edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, davacının genel nakdi kredi sözleşmesine göre dava dışı borçlu ...’ın kullandığı krediden hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen miktar kadar sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava tarihi itibariyle takip nedeniyle 113.959,23 TL borçlu olmadığının tespitine, tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, davacının genel nakdi kredi sözleşmesine göre dava dışı borçlu ...’ın kullandığı krediden hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen miktar kadar sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava tarihi itibariyle takip nedeniyle 113.959,23 TL borçlu olmadığının tespitine, tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesince alınan raporun hükme esas almaya elverişli olmadığı, istinaf incelemesi sırasında yeniden alınan rapora göre davacının genel kredi sözleşmesi nedeniyle sorumlu olduğu sözleşmede düzenlenen hükme göre davalının duyurduğu kredi faiz oranının iki katı oranında temerrüt faizi talep edebileceği, ihtarnamede verilen süreye uygun tespit edilen temerrüt tarihine göre davacının dava tarihi itibariyle sorumlu olduğu miktarın tespit edildiği, davalının istinaf isteminin kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının dava tarihi itibariyle 85.253,26 TL borçlu olmadığının tespitine, davadan sonra yapılan ödemelerin infaz sırasında dikkate alınmasına, tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.367,74 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/06/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6103, Karar No: 2016/1322, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6103 E.  ,  2016/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde ... 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/54 Esas sayılı dosyasının taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13436, Karar No: 2020/261, Tarih: 08.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/13436 E.  ,  2020/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 267, 43/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 57/3. maddesi uyarınca sanığın tedavi amaçlı olarak 2 yıl süresince her 6 ay aralıkla poliklinik takibinin yapılmasına dair Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 tarihli ve 2014/2 esas, 2014/58 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinde yer alan “ (1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi beş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanığın 28/11/2013 tarihli rapor uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 32. maddenin 2. fıkrası kapsamında kalan akıl hastalığının bulunduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemesince anılan düzenleme uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesine ya da hükmolunan cezanın süresi aynı olmak koşuluyla kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, adı geçen sanık hakkında cezaya hükmedilmesinden sonra ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32/2. maddesi kapsamında kısmi akıl hastalığı bulunan sanığa zorunlu müdafii tayininin gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.05.2019 gün ve 2019/291 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2019 gün ve KYB/2019-55224 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5237 sayılı Kanun'un "akıl hastalığı" başlıklı 32. maddesinde yer alan “ (1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi beş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda hükümlünün 28/11/2013 tarihli rapor uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 32. maddenin 2. fıkrası kapsamında kalan akıl hastalığının bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkemesince anılan düzenleme uyarınca hükümlünün mahkumiyetine karar verilmesine ya da hükmolunan cezanın süresi aynı olmak koşuluyla kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, adı geçen hükümlü hakkında cezaya hükmedilmesinden sonra ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32/2. maddesi kapsamında kısmi akıl hastalığı bulunan hükümlüye zorunlu müdafii tayininin gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2014 gün, 2014/2 esas, 2014/58 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21651, Karar No: 2011/5669, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21651 E.  ,  2011/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2124, Karar No: 2014/4616, Tarih: 19.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2124 E.  ,  2014/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/328-2013/852

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu tarafından şirketi temsile yetkili kişinin bonoda ıslak imzasının bulunmadığı belirtilerek takibin iptalinin istendiği, mahkemece hükme esas alınan rapor doğrultusunda "...inceleme konusu senet üzerindeki imzaların F.. A..'un ıslak imzalarından olmadığı, imzaların kaşe imzalar olduğu..."nun kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmüştür.

6102 Sayılı TTK.nun 776/1. maddesine göre takip konusu bononun kambiyo vasfını taşıması için; "...düzenleyen kimsenin imzasını " ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. 818 Sayılı BK. nun 14. maddesine göre ise, imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olmak lazımdır. El yazısı ile atılacak imzanın şekli konusunda yasada hüküm bulunmamaktadır. Kişi, kendisine özgü belli karakterleri içeren sembolleri belirterek imza atabileceği gibi, ad ve soyadını bizzat el yazısı ile yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak borçlu, ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir.

Somut olayda; borçlu şirketi temsile yetkili kişinin imzalarının kaşe imzalar olduğu anlaşılmaktadır. Borçlu şirket temsilcisinin elinden çıkmış ıslak imza bulunmaması nedeniyle yukarıda açıklanan imza unsurunu içermeyen takip konusu bono, kambiyo senedi vasfını taşımamaktadır. Bu durumda mahkemece İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi doğru değil ise de; karar alacaklı tarafından temyiz edildiğinden aleyhe bozma yasağı ilkesi gereğince bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK.nun 170/a. maddesinde öngörülmediği halde alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; anılan yanlışın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Ancak İİK.nun 170/a. maddesinde öngörülmediği halde alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; anılan yanlışın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Büyükçekmece 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.11.2013 tarih ve 2013/328 E. - 2013/852 K. sayılı kararının hüküm kısmının tazminat ve para cezasına dair (2) ve (3) nolu bentlerinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.