muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10924, Karar No: 2024/8778, Tarih: 27.06.2024

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 30/03/2021 tarihli ve 2021/247 Esas, 2021/485 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürme suçu bakımından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin 1 inci maddesinin a bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine ve neticeten üçer kez 16 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile mahkumiyetine , silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Güney Karataş'ın soruşturma beyanının hukuka aykırı ve gerçek dışı, çelişkikli olduğuna,

3.TCK md. 38 açısından "Azmettirme", TCK md.39 açısından "Yardım etme" veya TCK md. 220/7 açısından örgütün amaçlarına genel yardım düzenlemelerinin hiçbirinin maddi-manevi koşullarının sanık açısından oluşmadığına,

4.Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

5.Dosya kapsamında somut delil bulunmadığına,

6.Dosyanın ssçlerin dosyasıyla birleştirilmesi gerektiğine,

7.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin üçer kez kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürmeye teşebbüse azmettirme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürmeye teşebbüse azmettirme suçu bakımından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Mahkeme kabulüne göre; "DHKP-C mensubu silahlı terör örgütü yönetici veya üyeleri tarafından cephe milisleri diye tabir edilen halk cephesi silahlı unsurları tarafından verilen talimat gereğince dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocukların ... tarafından, ...'ın ise DHKP-C yöneticeleri tarafından yönlendirilerek eylem amaçlı Sultangazi İlçesi Gazi mahallesinde bulunan Cem evinde buluştukları, sanığın eylemlerde kullanılacak silahları ve mermileri suça sürüklenen çocuklara verdiği, birlikte iştiraken O2 karayolunun yanına eylem amaçlı ağaçlık alana konuşlandıkları, otoyolun yanında bulunan hakim, savcı ve korunan kişilerin genelde kullandığı güvenlik şeridinden sivil plakalı araç ile o vakit serbest olan çakar donanımlı ışıklı uyarı cihazı bulunan araçları ve polis araçlarını gözetleyerek eylem için bekledikleri, 279333 sicil numaralı koruma polis memurunun şoför olarak kullandığı, 286001 sicil numaralı polis memurunun ise koruma polisi olarak araçta bulunduğu makam koltuğunda ise sağ arka tarafta katılan Terörle ve Örgütlü Suçlar Soruşturma bürosunda o vakit terör Cumhuriyet Savcısı olarak görevli ...'ın olduğu, o aracın geçişi sırasında hareket halindeki araca suça sürüklenen çocukların ateş etmeye başladıkları, kendilerine ateş edildiğini farkeden aracın uzaklaşarak hızını artırdığı ve çakarlarını kapattığı, mermilerin aracın depo kapağı ve arka çamurluk sağ arka kapısına isabet aldığı, söz konusu silahlı saldırıdan katılan ...'ın ve koruma polislerinin herhangi bir yara almadan kurtuldukları" şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eylemlerinin TCK'nın 309 uncu maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yöneldiği, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulandığı ve neticeten TCK'nın 309 uncu maddesinde düzenlenen Anayasayı İhlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, bu suça ilişkin beraat kararının aleyhe kanun yoluna başvurulmadan kesinleştiği dikkate alınarak bozma sebebi yapılmamıştır.

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden suç tarihinin yakalama tarihi olan "14.12.2016" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden suç tarihinin yakalama tarihi olan "14.12.2016" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/247 Esas, 2021/485 sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10224, Karar No: 2016/12911, Tarih: 17.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10224 E.  ,  2016/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, elektrik abonesi olan davacı müvekkilinin 11201986 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, elektriği zirai faaliyetlerde kullandığını, 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle istemini 7.946,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kaçak elektrik kullanmayan abonelerden kayıp kaçak bedeli altında ücret alınmasının hukuk devleti ve adalet düşünceleriyle bağdaşmayacağı, ayrıca kayıp kaçak bedeli alınmasının hukuki dayanağının bulunmadığının benimsendiği, bu sebeple davacı aboneden kayıp kaçak bedeli adı altında fatura içerisinde tahsil edilen ücretlerin haksız olarak tahsil edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13132, Karar No: 2014/2923, Tarih: 25.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/13132 E.  ,  2014/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/271813

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2008

NUMARASI : 2006/756 (E) ve 2008/779 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun gerçekleştiği mahallede çilingirlik yapan sanıkların suç tarihine yakın bir tarihte yakınana ait evin sokak kapısının kilitlerini değiştirdikleri, olay tarihinde yakınanın ikametinin ahşap olan kapısının alt ve üst kilit göbeğinin yuvasından çıkarılıp, kırılıp içeri girilip mp3 çalar, televizyon, altın takı eşyası ve diz üstü bilgisayarın çalındığının, yakınan tarafından ifade edildiği ancak eylemle ilgili olarak kolluğa bir başvurusunun yapılmadığı, yakınanın olaydan bir ay sonra ulusal bir gazetede çıkan haberde, sanıkların suç yerine yakın bir evde hırsızlık yapmaları nedeni ile yakalandıklarını öğrenmesi üzerine şikayetçi olduğu, sanıkların bütün aşamalarda atılı suçu kabul etmedikleri, suça konu eşyaların sanıklarda ele geçirilemediğininde anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin yakınanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı gözetilmeden ayrı ayrı beraatleri yerine yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. Z.. ve M.. P.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24284, Karar No: 2015/6758, Tarih: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24284 E.  ,  2015/6758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2012/74-2014/75

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış ise de; taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10449, Karar No: 2012/628, Tarih: 23.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/10449 E.  ,  2012/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinden sonra sanık savunmanınca yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanığın, kimliği belli olmayan fail ile birlikte katılanı darp ettikten sonra, ellerini ve ayaklarını bağlayarak yağmalayıp, olay yerinde bıraktıklarının anlaşılması karşısında; hakkında kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakmak suçundan 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3.b maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Yağma suçunun gece saat 05.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin ( c ) ve ( d ) bendlerinin yanı sıra ( h ) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışındaki, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2730, Karar No: 2012/23300, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2730 E.  ,  2012/23300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın işverence feshedildiğini, bildirilen fesih gerekçesinin sonradan yaratılmış, aslında var olmayan bir sebep olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadeye ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin yeniden yapılandırma süreci sonucu farklı bir organizasyon yapısı ile çalışma gerekliliğinin ortaya çıkması sonucu işletmenin, işin ve işyerinin gerekleriyle geçerli sebeple feshedildiğini, davacının kadrosunun iptal edildiğini, işgücüne ihtiyaç kalmadığını, niteliklerine uygun bir başka kadroda istihdam edilebilme olanağının da olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece işe iadeye dair verilen karar, işverenin fesihte dayandığı işletmesel karar da dosya arasına alınarak ve diğer gerekli belgeler getirtilerek, işyerinde keşif yapılmak suretiyle, işyerinin faaliyet konusunda uzman bilirkişi yanında, bir hukukçu ve bir de serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişiden oluşan kuruldan rapor alınarak, işyerinde savunulduğu şekilde bir yeniden yapılanmaya gidilip gidilmediği, gidilmişse ne şekilde yapıldığı, bir istihdam fazlası oluşup oluşmadığı, davacının çalıştığı kadronun iptal edilip edilmediği, işverence alınan işletmesel kararın tutarlı biçimde uygulanıp uygulanmadığı, çıkarılan işçiler yanında işe yeni alınan işçiler bulunup bulunmadığı ve bunların çalıştırıldığı bölümlerin niteliği; diğer taraftan davacının eğitimi ve tecrübesine göre işyerinin bir başka bölümünde değerlendirilmesi olanağının bulunup bulunmadığı belirlenmek üzere, araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak gerekli belgeler celbedilmiş, uzman bilirkişi kurulu ile işyerinde keşif gerçekleştirilmiş; davalının ülkenin önde gelen 500 işletmesinden birisi olduğu, internet ilanlarına göre fesihten sonra bir kısım işçilerin Sivas’taki işyerine, bir kısım işçilerin de bu il dışındaki işletmelerde başlatıldığı, davacıya Sivas ilinde olmasa da bir başka ilde çalışma teklif edilmediği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.