muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20531, Karar No: 2017/7338, Tarih: 27.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20531 E.  ,  2017/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı ve ücretinden yapılan haksız kesintilerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, 7. Hukuk Dairesi’nin 31.03.2016 Gün, 2015/956 Esas, 2016/7729 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı tanığı ...’ün beyanlarından işyeri uygulaması olarak işçi ücretlerinden aylık ortalama 40 TL kırık çıkış zayiatı adı altında kesintinin her ay yapıldığı bu kesintinin işçilerden elden ödenme alınmak suretiyle yapıldığı her ne kadar bu tanık davalı ile davalık olsa da, mahkemenin emsal 2012/181-182 esas ve 2013/484 esas sayılı dosyalarında da işyeri uygulaması olarak aylık 40 TL ücret kesintisi yapıldığının anlaşıldığı, ücret kesintisi alacağının kabul edildiği 2013/484 Esas sayılı dosyanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/856 Esas 2016/7078 Karar sayılı kararı ile onandığı, davacı ve davacı tanıklarının restoran ve bar bölümünde yani tabak, çatal, bıçak gibi servis malzemelerinin kullanıldığı bölümlerde çalıştıkları, davalı tanıklarının ise bu bölümlerde çalışmadığı için bilgilerinin olmadığı, bar bölümünde çalışanların ücretlerini aldıktan sonra davalı işyerine bu kesintiyi elden verdikleri davacının ücret alacağı talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

7. Hukuk Dairesi’nin “Somut olayda, davacı zayiat kırık kesintisi olarak her ay ücretinden kesinti yapıldığını ileri sürmüşse de, imzasını taşıyan ücret bordrolarında bu ad altında yapılmış kesinti bulunmamaktadır. Davacının ücretinden kesinti yapıldığına dair tek tanık beyanı dışında başkaca delil bulunmadığı halde 42 ay süreyle aylık 40.00 TL ücret kesintisi yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. ” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı, direnilen kısmın yönünden kesinlik sınırının değerlendirmesi ve temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 27.04.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10775, Karar No: 2015/22658, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10775 E.  ,  2015/22658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2012/880-2014/330

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1223, Karar No: 2020/5371, Tarih: 05.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1223 E.  ,  2020/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacı şirketin optik alanında faaliyet gösterdiğini, davalı kurum ile aralarında "Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesi" düzenlendiğini; davalının 06/05/2014 tarih ve 79236322/1030401-3/ 2381808 sayılı yazısı ile; 2013 Aralık dönemine ait toplu fatura ekinde, ...T.C. kimlik numaralı ... isimli şahsa ait gözlük reçetesinin bulunmadığı ve bahse konu şahsın hastanede muayene olmadığının tespit edildiği belirtilerek, davacı şirketin savunmasının istenildiğini, savunma dilekçelerinde de belirtildiği üzere, sigortalı ...'a ait gözlük reçete bilgilerinin ... sistemine sehven ve işyerindeki yoğunluk nedeniyle, T.C. Kimlik numarasının tek bir rakamı farklı olacak şekilde ikinci kez girildiğini, tesadüfen ... isimli şahsın " optik reçete bilgileri " çıktısının alındığını, bu durumun fark edilemediğini; sehven yapılan işlem neticesinde zaten davacı şirkete davalı tarafından herhangi bir ödeme de yapılmadığını, davalı tarafından savunmalarının kabul edilmediğini, sözleşmenin 8.1.19. maddesi gerekçe gösterilerek, reçete muhteviyatı malzemelerin verilmediği halde verilmiş gibi gösterilerek fatura edildiğinden bahisle hakkında 15.000,00 TL cezai şart uygulandığını; sözleşmenin 6.2.1 ve 6.3.5 madde hükümlerine göre, reçete veya eki belgelerde bir eksiklik bulunması halinde reçete bedeli kurum tarafından ödenmeyecek olup, bunun dışında herhangi bir yaptırım düzenlenmediğini ileri sürerek; davaya konu kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile cezai şartın mahsup suretiyle tahsil edilmesi halinde mahsup tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yargılama sırasında alınan bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda, davaya konu kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; "Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesi " çerçevesinde uygulanan cezai işlemin haksız olduğu iddiasına dayalı tespit ve alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece; yargılama sırasında alınan bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda, davaya konu kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; "Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesi " çerçevesinde uygulanan cezai işlemin haksız olduğu iddiasına dayalı tespit ve alacak istemine ilişkindir.

"Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesi "nin 6.2.1 maddesinde, reçete muhteviyatında yer alan malzeme bedellerinin müesseseye ödenebilmesi için; reçetelerin işbu sözleşmede ve Kurum mevzuatında belirtilen usul ve esaslara göre düzenlenmesi ve sözleşmede belirtilen belgelerin reçete ekinde bulunması gerektiği ; 6.3.1 maddesinde ise , hastanın müracaatında , reçetenin ... -Optik Provizyon Sistemine kaydedilececiği, reçetenin arka yüzüne müessese ve mesul müdür kaşesi basılarak mesul müdür tarafından imzalanacağı; yine 6.3.5 maddesi gereği, ... - Optik Provizyon Sistemine reçete kaydı yapıldıktan sonra sistemden alınan çıktının reçeteye ekleneceği belirtilmiştir.

Öte yandan; aynı sözleşmenin 8.1.19 maddesinde ise; "Reçete muhteviyatı malzemelerin verilmediği halde verilmiş gibi gösterilerek fatura edildiğinin tespit edilmesi halinde 15.000,00 TL cezai şart uygulanır. " hükmü getirilmiştir.

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafından reçetesi olmayan hastaya "optik reçete" düzenlendiği, davacının kastı bulunmasa da sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilmiş olup, davacı vekili bilirkişi kök ve ek raporuna gerekçelerini de göstermek suretiyle itiraz etmiştir. Mahkemece, davacının rapora karşı itirazları karşılanmaksızın karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, sözleşme maddeleri birlikte değerlendirilerek, davacının itirazlarını karşılar biçimde, önceki bilirkişi dışında seçilecek konusunda uzman yeni bir bilirkişiden taraf ve

Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22387, Karar No: 2015/3087, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22387 E.  ,  2015/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ İçme Suları Yönetmeliği uyarınca "Dere Koruma Alanı" olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9823, Karar No: 2012/30091, Tarih: 12.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9823 E.  ,  2012/30091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ilgın Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2020/6876, Karar No: 2021/1051, Tarih: 11.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6876 E.  ,  2021/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2015 tarihli ve 2015/436 soruşturma, 2015/48 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli Ali Özen ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/10/2019 tarihli ve 2015/3180 soruşturma, 2019/1413 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın mercine gönderilmesi üzerine karar verilmesine yer olmadığına dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/1093 değişik iş sayılı kararını takiben, bu defa suç yeri itibarıyla dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2020 tarihli ve 2019/220504 soruşturma, 2020/1569 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin merci ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2020 tarihli ve 2020/648 Değişik iş sayılı Kararının;

1- İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/1093 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesinin 7. fıkrasında yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." hükmü karşısında, Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararlarının karşılıklı olmasının gerekmediği ve ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığınca, yetki uyuşmazlığının çözümü bakımından yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderileceğinin açıkça hükme bağlandığı gözetilmeksizin, mercince uyuşmazlık konusunun esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2020 tarihli ve 2020/648 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2020 tarihli ve 2020/648 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 14/10/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/10/2019 tarihli ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İzmir Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/10/2020 gün ve 94660652-105-35-14005-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 04/11/2019 tarihli ve 2019/1093 Değişik iş ile ... 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29/04/2020 tarihli ve 2020/648 Değişik iş sayılı Kararların CMK'nın 309. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22124, Karar No: 2011/6103, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22124 E.  ,  2011/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39155, Karar No: 2023/169, Tarih: 19.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39155 E.  ,  2023/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

TUTUKLU

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1092 E., 2022/1009 K.

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2017/45 Esas, 2022/267 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası, 3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, TCK 'nun 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının c bendi delaletiyle TCK 'nun 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, TCK' nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararındaki hususlar gözetilerek 53 üncü maddesi, TCK'nun 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/1092 Esas, 2022/1009 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

1.İstinaf Mahkemesince itirazları incelenmeden, toptancı yaklaşımla, bireysel değerlendirme yapılmadan, dosyada bulunan hiçbir hususa değinilmeden, peşin kabulle onama işlemi yapıldığına,

2.Sanık hakkında FETÖ ile bağlantısını gösterir bilgi tespit edilemediğine,