muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2226, Karar No: 2014/26205, Tarih: 22.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2226 E.  ,  2014/26205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/368521

Mahkemesi : Geyve Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 19/06/2012

Numarası : 2012/22 - 2012/173

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Geyve İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan Geyve ilçesi, Doğantepe köyü, Ortaköy mevkiine giden kolluk görevlilerince, sanıklardan N.. R..'e ait aracın park halinde olduğunun görüldüğü, bu esnada sanıklar N.. R.., R.. T.. ve S.. Ö..'ın bu araca doğru gittikleri esnada yakalandıkları, civarda yapılan incelemede, yolun 150 metre yukarısında bulunan ve tapuda Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan 1288 sayılı parselde, dikdörtgen şeklinde, 1.30x2.30 metre genişliğinde ve 6.50 metre derinliğinde kazı yapılmış olduğunun, bu kazı yerinin de üzerinin branda ile örtüldüğünün, olay yerinde jeneratör, kova, ip, kazma, kürek, murç gibi suç aletlerinin halen bulunduğunun tespit edildiği, bunun üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanıklar hakkında kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yapma suçundan dava açılmış ise de; sanıkların verdikleri tüm ifadelerde, bu yere dolaşmak, hava almak için geldiklerini, bahse konu kazıyı kendilerinin yapmadığını, kolluk görevlilerinin gelip kendilerini yakaladığını beyan ettikleri, sanıkların kolluk görevlilerince kazı yaptıkları esnada yakalanmadıkları, sanıkların yakalandıkları esnada üzerlerinin çamurlu, topraklı olduklarına dair bir belirlemenin bulunmadığı, sanıkların üzerlerinde veya araçlarında bir aramanın yapıldığına ve bir suç eşyasına rastlandığına dair bir belirlemenin de bulunmadığı, yine dosya kapsamında davaya konu kazıyı yapan kişilerin sanıklar olduğunu gören bir tanık beyanının da bulunmadığı, tüm dosya kapsamından sanıkların savunmasının doğru olmadığına ve davaya konu kazıyı yapan kişilerin sanıklar olduğuna dair delillerinin elde edilemediği, böylece sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-1. cümlesi ile sadece sit alanlarında değil, sözü edilen Kanunun 6. maddesine göre korunması gerekli diğer taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında izinsiz olarak gerçekleştirilen kazı eylemlerinin de yaptırım altına alındığı, izinsiz kazı eyleminin gerçekleştirildiği yerin sit alanı veya sözü edilen Kanunun 6. maddesine göre korunması gerekli bir yer olmaması halinde 74/1-2. cümlesinde düzenlenen indirim maddesinin uygulanmasının gerektiği, her ne kadar olay yerinde inceleme yapan Sakarya Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen raporda, izinsiz olarak kazı yapılan Geyve ilçesi, Doğantepe köyü, Ortaköy mevkiinin, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 24.02.1991 tarih ve 1611 sayılı kararıyla 2. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiği belirtilmiş ise de, mahkemece tarafsız arkeolog ve fen bilirkişilerin katılımı ile mahallinde keşif icra edilerek kazı yapılan alanın sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğine haiz olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre sanıklar hakkında anılan Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılıp yapılmayacağının tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9990, Karar No: 2017/2888, Tarih: 25.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9990 E.  ,  2017/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenleme şeklinde kat karşılığı daire sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre taşınmazının 2/3'ünü davalıya devir ettiğini, davalının inşaat ruhsatı almasına rağmen inşaata sözleşmenin bitimine 1 ay kala başladığını, davalının kötüniyetli davrandığını ileri sürerek, davalı ile müvekkili arasında akit edilen sözleşmenin feshini, davalı adına devir edilen 2/3 hissenin iptali ile müvekkili adına kayıt ve tescil edilmesini, maddi ve manevi tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı süresinde cevap dilekçesini sunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sözleşmenin akdedildiği tarihten davanın açıldığı tarihe kadar geçen 3 yıllık zaman süresinde bir yılda bitirmesi kararlaştırılan işin henüz %28'nin tamamlanmış olduğu, bu haliyle yüklenicinin temerrüdü nedeni ile inşaatın tamamlanmasının davacı için bir yararının kalmadığı, keşif tarihi itibari ile de davacıya teslim edilmediği ve tesliminin mümkün görünmediği, bu durumda davacının davalı yükleniciye devrettiği payına ilişkin tapu kayıtlarının iptalini talep edebileceği, davacının zarar olarak gecikme nedeni ile oluşan kira kaybı ve kendisinin ödediği kira gelirini talep ettiği, kendisinin ödemiş olduğu kira bedeli ile ilgili olarak herhangi bir delil sunmadığı, kira kaybının ancak sözleşmenin ayakta kalması halinde müspet zarar olarak talep edilebileceği, davacının maddi tazminat ve sözleşmenin feshinin arsa malikinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olamayacağı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğuna ilişkin delil de bulunmadığı bu sebeple manevi tazminat talebinde haklı olmadığı belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, düzenleme şeklindeki gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, davalı adına kayıtlı 2/3 hissenin iptali ile davacı adına tesciline, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13013, Karar No: 2012/14686, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13013 E.  ,  2012/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik-Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması,

5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 400.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması,

Cezalar toplanarak 1 yıl 18 ay hapis ve 400.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması 53/1-2, 63. maddelerinin uygulanması

I-Sanık hakkında 'dolandırıcılık' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafiinin 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

II-Sanık müdafiinin 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

a-Sanığın katılana ait işyerine giderek kendisini ... Ltd. Şti. ortağı ... olarak tanıttığı ve şirket adına 4 adet motorsiklet alıp karşılığında şirkete ait sahte olarak tanzim edilmiş 2 adet çek verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın borsa yöneticisi olduğunu, ... Ltd. Şti. sahibi olduğunu söyleyen ... ve ... iletanıştığını ve borsa ile ilgili önerilerde bulunmaya başladığını,klima mağazaları nedeniyle mobilete gereksinim duyduklarını söylediklerini, bunun üzerine katılana ait işyerine gidip pazarlık yapıldığını, sonrasında ...'ın kendisine çekleri verdiğini, çekleri kendisinin doldurduğunu ancak ... ismindeki yetkilinin imzaladığını, çekleri katılana teslim ettiğini, ancak malları teslim almadığını savunduğu, katılanın ise sanığın kendisini ... olarak tanıttığını, çekleri düzenlenmiş ve imzalanmış olarak getirdiğini, araçların teslimi için geldiğinde yanında tanımadığı bir kişinin daha bulunduğunu beyan ettiği, suça konu çeklerin veya çek örneklerinin dosya içinde bulunmadığı ancak 31.05.2001 tarihli celsede emanetten getirtilerek özelliklerinin zapta geçirildiği, buna göre Tarişbank'a ait iki adet çekin ... Ltd. Şti. kaşesi ile kaşelenerek imzalandığı ve ciro edilmeksizin katılana verildiğinin anlaşıldığı, ticaret sicil kayıtlarına göre ... Ltd. Şti.'nin 02.06.2000 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği ve ortaklarının ... ile ... olduğu, ...'ın ayrıca şirket müdürü olarak görev yaptığı, sanığın savunmasında adı geçen ..., ... ve ...'ın tüm araştırmalara rağmen adreslerinden bulunmadıkları, ancak işyeri adresinde kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmalara göre adresin kapalı olduğu ancak anılan kişilerin çevre sakinlerince ve site görevlilerince tanındığı ve adresten ayrıldıklarının bildirildiği görülmekle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; ... Ltd.Şti ortağı ve yetkilisi ...'ın ticaret sicili ve ilgili resmi mercilerden imza örnekleri getirtilip sanığın da mukayaseye yarar imza örnekleri alınarak çeklerdeki imzaların kimin eli ürünü olduğunun saptanması, motorsikletleri sanığa teslim ettiğini söyleyen katılanın teslime ilişkin bir belge düzenleyip düzenlemediği hususunda beyanının alınması, ve varsa bu belge üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve suça konu çeklerin de denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerekirken eksik soruşturma sonucu deliller tam toplanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı,

b- Kabule göre de; adli sicil kaydında yer alan sanığın önceki hükümlülüğüne ilişkin sabıka kayıtlarının silinip silinmediği veya silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4151, Karar No: 2014/11732, Tarih: 11.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4151 E.  ,  2014/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/607-2013/500

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının, davaya konu sarfiyat bedellerinin ve kaçak elektrik tutarlarının tahakkuk ettiği adreste 2004-2005 yıllarında bir yıl süreyle kiracı olarak oturduğunu, kaçak tutanak tarihinde ve borçlara ait dönemde taşındığı halde adına borç çıkartıldığını ve icra takibi yapıldığını, aboneliğin kapatılmadığını belirterek, davacının 2009 yılı 3, 5, 6, 7, 9 ve 11.aylara ait elektrik sarfiyatında ve 30.09.2009 tarihli kaçak tutanağından borcunun olmadığının tespitini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kısa kararda; "davanın kabulüne, davalı kurum tarafından düzenlenen 30.09.2009 tarihli kaçak elektrik tutanağından dolayı davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olmasına karşın gerekçeli kararda; "davanın kabulüne, davalı kurum tarafından düzenlenen 30.09.2009 tarihli kaçak elektrik tutanağından dolayı davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, davacının, Bursa 11.İcra Müdürlüğünün 2012/342 Esas sayılı takip dosyasında davalı UEDAŞ'a elektrik ücretinden ötürü borçlu olmadığının tespitine, takibe konu alacak miktarı olan 2.575,81 TL'nin takip dosyası olan Bursa 11.İcra Müdürlüğünün 2012/342 Esas sayılı takip dosyasındaki asıl alacağın %40'ı oranı olan 1.030,32 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline" denilerek hüküm kurulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11407, Karar No: 2022/979, Tarih: 09.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11407 E.  ,  2022/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşe karşı kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2021 tarih ve 2020/135 (E), 2021/17 (K) sayılı; Sanığın maktul ...'e yönelik eşe karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 29, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/04/2021 tarih ve 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı;

a)Sanık müdafiinin vazgeçme nedeniyle istinaf başvurusunun reddine,

b) Re'sen yapılan inceleme sonucu; CMK'nin 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca esastan reddine,

3) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/05/2021 tarih ve 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı; Sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek kararı.

TEMYİZ EDENLER : ... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/04/2021 tarih ve 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı kararının ... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen; 25/05/2021 tarihli ek kararının ise sanık müdafii tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/05/2021 tarih ve 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı ek kararının tebliği üzerine sunduğu 07/06/2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin "esastan red" kararının 28/04/2021 tarihli olduğu, sanığın temyiz isteminden feragat niteliğindeki dilekçesini ise, cezaevi aracılığıyla bölge adliye mahkemesinin kararından önce 29/03/2021 tarihinde gönderdiği, doğmamış bir haktan önceden feragat edilemeyeceği dikkate alındığında, sanığın 29/03/2021 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğinin kabulünün mümkün olmadığı, bölge adliye mahkemesi kararından sonra ise sanık tarafından temyiz isteminden feragat ettiğine dair dilekçe sunulmadığı anlaşılmakla; hukuki değerden yoksun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/05/2021 tarih, 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek, sanık müdafiinin ve ... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın akıl hastası olup olmadığı hususunda aldırılan .....Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 05/11/2019 tarihli heyete raporunda sanığın TCK'nin 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiş ise de; sanığın daha önce "bipolar affektif bozukluk" olarak tanımlanan psikiyatrik hastalık tanısı ile tedavi edildiği, bu hastalığın ataklar halinde seyrettiği ve atak dönemlerinde akıl sağlığının işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini ciddi anlamda bozulabildiğinin bilindiği, dosya kapsamına göre de sanığın rahatsızlığı nedeniyle çok sayıda intihara teşebbüs eyleminin bulunduğu, olayın tanığı olan sanık ve maktulün kızının mahkemede annesinin olay esnasında "intihar edeceğim" şeklinde beyanı ve eylemin gelişimi de dikkate alınarak; sanığın suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti bakımından; tüm tahkikat dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırıldıktan sonra düzenlenecek raporla birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilmesi, suç tarihinde işlediği "Eşe karşı kasten öldürme" fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğine etki edecek şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılması,

Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4. İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki mevcut olması halinde, sanığın Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi, muayenesi de yapılarak rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, sanığın cezai ehliyetine dair yetersiz rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/04/2021 tarih ve 2021/876 (E), 2021/773 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma içeriği ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince “... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2459, Karar No: 2021/6795, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2459 E.  ,  2021/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;