muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17693, Karar No: 2017/1851, Tarih: 22.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17693 E.  ,  2017/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının satın aldığı ve tükettiği enerji bedeline ilişkin faturaları ödemediğini iddia ederek, davalı aleyhine faturaların tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; takibe konu faturalara ilişkin aboneliğin kendi adına olmadığı dava dışı ... adına olduğunu, söz konusu aboneliğin kullanıcısı da olmadığını, aboneliğin ait olduğu iş yerinde 2003 yılında bir kaç ay sigortasız olarak çalıştığını, iş yeri sahibinin elektrik borcunun yeniden yapılandırılması için kendisini davacı şirkete gönderdiğini, kendisinin de yapılandırma işlemleri bu nedenle yaptığını ileri sürerek davanı reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; icra takibinin elektrik abone borcuna ilişkin olduğu, abonenin davalı ... olmayıp, ... ş olduğu, davalı ...'ın 30/04/2013 tarihinde davacı kuruma ibraz etmiş olduğu "01112942 aboneyi kullanmaktayım, Tedaş yönetim kurulunun 04/04/2013 tarih ve 16327 sayılı kararları gereği uygulanan taksitlendirmeden faydalanmak istiyorum. Gereğini arz ederim" ibaresini içeren dilekçesinin kayıtsız şartsız abonelik ve borç ikrarını içeren adi yazılı belge hükmünde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Kural olarak; abone sözleşmelerinde kullanılan elektrik tüketiminden abone ile birlikte fiili kullanıcı da sorumludur.

Davada; takibe konu faturaların ait olduğu aboneliğin davalı adına olmadığı dava dışı bir şahıs adına olduğu sabittir. Uyuşmazlık; davalının aboneliğin bulunduğu yerde fiili kullanıcı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, dosya arasında bulunan, davalının isim ve imzasını taşıyan 30.04.2003 tarihli dilekçe ile davalı; ‘’01112940 aboneyi kullanmaktayım. ... yönetim kurulunun 04.04.2003 tarih ve 16327 sayılı kararları gereği uygulanan taksitlendirmeden faydalanmak istiyorum’’ şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı bu dilekçe ile açıkça takibe konu faturaların ait olduğu aboneliğin kullanıcısı olduğunu beyan etmiş, bu davada da dilekçedeki imzasını inkar etmemiştir.

O halde mahkemece davalının dilekçe tarihinde fiili kullanıcı olduğu kabul edilerek, fiili kullanıcı olduğu döneme ilişkin ödenmeyen fatura bedellerinden sorumlu olacağının kabul edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece davalının dilekçe tarihinde fiili kullanıcı olduğu kabul edilerek, fiili kullanıcı olduğu döneme ilişkin ödenmeyen fatura bedellerinden sorumlu olacağının kabul edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26948, Karar No: 2013/23313, Tarih: 24.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26948 E.  ,  2013/23313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, bir sebebe dayanma- yan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5116, Karar No: 2023/4455, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5116 E.  ,  2023/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2607 E., 2022/3236 K.

DAVA TARİHİ : ....08.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TALEP EDEN : Davacı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 52. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/1066 E., 2022/119 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının; davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.12.2022 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; yapılan keşfin usulsüz olduğunu, ölçüm yapılan alanlarda bilirkişi tarafından ortam ölçümleri ve kişisel maruziyet ölçümleri yapılmadığı gibi havalandırmanın yeterli olup olmadığına dair bir tespitin raporda bulunmadığını, sadece önceki raporların teknik değerlendirmesinin yapıldığını, kişisel maruziyet değerlerinin altında kalınsa bile uzun sürede risk teşkil edip etmeyeceğinin belirlenmediğini, emsal dosyalarda ortamda zararlı kimyasallar kullanıldığı gerekçesiyle yapılan işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik' kapsamında olduğu yönünde tespit yapıldığını, bu dosyalarda bu hususa değinilmediğini, davacıların tamamen kapalı alanlarda kimyasal maddelerle çalıştığını, kişilerin meslek hastalığına yakalanmamış olmalarının bir kıstas olmadığını, işçilerin düzenli sağlık kontrolünün yapılmadığını ve hükmün hatalı olduğunu ileri sürerek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ... mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21033, Karar No: 2015/22440, Tarih: 16.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21033 E.  ,  2015/22440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil alacağı daha fazla hesaplanmasına rağmen mahkemece gerekçesiz olarak daha azına hükmedilmesi hatalı ise de; temyiz edenin sıfatı gözetildiğinde bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalı idarenin harçla sorumlu tutulmuş olması, ayrıca davada tek bir davalı olmasına rağmen mahkemece yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi hatalıdır. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin silinerek yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 115,00 TL harcın talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3.bendinden "…461,09 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen…" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine "…346,09TL yargılama giderinin davalıdan…" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/18743, Karar No: 2016/14297, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18743 E.  ,  2016/14297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8967, Karar No: 2015/17594, Tarih: 25.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8967 E.  ,  2015/17594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezası ve 25 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/479 esas, 2014/1107 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Adli para cezası" başlıklı 52. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarında yer alan, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." şeklindeki emredici hükmü karşısında, 25 gün karşılığı adlî para cezasının, para cezasına çevrilmemesinde,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki ilâmların silinme koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek şayet silinme koşulları oluşmuş ise, daha önce hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında CMK.nun 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hakkında karar verilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.03.2015 gün ve 22727 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2015 gün ve KYB/2015-127697 sayılı ihbar- namesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen 25 gün gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan sabıkasının silinme koşul- larının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklan- masının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan sabıkasının silinme koşul- larının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklan- masının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 gün, 2014/479, 2014/1107 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10167, Karar No: 2015/21967, Tarih: 14.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10167 E.  ,  2015/21967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağrı 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :17.02.2015

No :2013/525-2015/74

Dava, Kurumca iptal edilen ve vergiye kayıtlı olunan dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın tespiti ile Kurumun yaşlılık aylığının durdurulması işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı K... vakili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere; 20.04.1982- 19.09.2002 ve 17.05.2009-18.03.2011 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetleri, 01.07.2006- 20.11.2008 arası kesintili devam eden toplam 380 gün 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetleri ve 600 gün askerlik borçlanması ile yaşlılık aylığı almaya başlayan ve 05.03.1981-31.12.1986 tarihleri arası Gg- ... vergi hesap no ile kayıtlı olan davacının, bu vergi kaydına dayalı olarak sigortalılığı başlatılmışken ve Ağrı Valiliği Vergi Dairesi Müdürlüğünün 05.04.2011 tarihli yazısıyla bu teyit edilmişken, yine Ağrı Valiliği Vergi Dairesi Müdürlüğünün 22.07.2013 tarihli yazısı ile söz konusu vergi kaydının davacıya ait olmadığı gerekçesiyle Kurum tarafından aylığının 23.09.2013 tarihi itibariyle durdurulduğu anlaşılmaktadır. Davacının Erzurum Vergi Mahkemesine açmış olduğu davada, mahkemenin 2014/169 E. - 2014/1015 K. sayılı kararıyla söz konusu vergi kaydının davacıya ait olduğu ve mükellefiyet kaydının silinmesi işleminin hukuka uygun olmadığı şeklinde karar verildiği anlaşılmakta, ancak dosyadan söz konusu kararın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılmamaktadır.

Bekletici sorun görülmekte olan bir davayı doğrudan ilgilendiren bir konunun derdest başka bir davada görülmesi halinde, davanın karara bağlanması için o dava sonucunun beklenmesi zorunluluğu veya gereğini ifade eder. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Bekletici sorun" başlıklı 165. maddesine göre, "Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir." hükmünü içermektedir.

Mahkemece, davacının Erzurum Vergi Mahkemesine açmış olduğu 2014/169E. - 2014/1015K. sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediğinin sorulması yoksa bu dosyanın kesinleşmesinin beklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.