muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25258, Karar No: 2018/20880, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25258 E.  ,  2018/20880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; montaj elemanı olan müvekkilinin makinelerden çıkan kimyasal toz nedeniyle maske verilmeden ve kimyasal maddelerin tahliyesi için havalandırma sistemi kurulmadan çalıştırıldığı, sürekli 35 kg. ve 83 kg yükleri kaldırdığından bel fıtığı rahatsızlığına yakalandığı, ayrıca eğitimini almadığı başka birimlerde de baskı ile çalışmaya zorlandığından iş sağlığı ve güvenliği kurallarına riayet edilmeden çalıştırıldığı, bunun sonucunda müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçek dışı olduğu, herhangi bir vasfı bulunmayan davacıya uzmanlık ve eğitim gerektirmeyen basit işler verilmesinin doğal olduğu, zorlama ve baskının söz konusu olmadığı, öte yandan fabrikada tam teşekküllü havalandırma sisteminin bulunduğu, işyerinin sürekli olarak yetkili kurumlarca iş sağlığı ve güvenliği bakımından denetlendiği ve olumlu raporlar verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile yapılan feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır. Bu durumda işçinin, ihbar tazminatı istemeye hakkı olmayacak ise de kıdem tazminatı istemeye hakkı olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, işyerindeki çalışma koşullarının sağlığına zarar verdiği, bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı talep etmiş, mahkemece talep yerinde görülerek kıdem tazminatına hükmedilmiş ise de verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Şöyle ki; öncelikle davacı, yaptığı işin niteliği itibariyle sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olduğuna yönelik bir rapor sunmadığı gibi işyerinde keşif yapılarak yapılan işin ya da işyerindeki koşulların davacının sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Şöyle ki; öncelikle davacı, yaptığı işin niteliği itibariyle sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olduğuna yönelik bir rapor sunmadığı gibi işyerinde keşif yapılarak yapılan işin ya da işyerindeki koşulların davacının sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının iddia ettiği gibi bel fıtığı rahatsızlığı olup olmadığını araştırmak ve yapılan işin ve işyerindeki koşulların İş Kanunu'nun 24/1-a bendi kapsamında işçinin sağlığı veya yaşayışı açısından tehlikeli olup olmadığına ilişkin olarak refakate iş güvenliği uzmanı ve ortopedi uzmanı doktor bilirkişi alarak keşif yapıp sonucuna göre karar vermektir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13716, Karar No: 2015/18329, Tarih: 02.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13716 E.  ,  2015/18329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 18. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.04.2014

No : 2011/61-2014/313

Dava, iş kazasında sürekli işgöremez hale gelen sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri ve yapılan diğer sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan İ... A..... Paz. İnş. Taah. Turz. İth. ve İhr. Ltd. Şti. avukatları ile İ.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır….”; düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir hüküm bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir.

506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen

./...

tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki davaya konu iş kazasının, sigortalının davalılardan İ.. D.. adına tescil edilmiş olan 1087595 sicil numaralı özel bina inşaatı işyerinden sigortalılık bildirimleri yapılırken dosya arasında mevcut 01.08.2004 tarihli sözleşme içeriğinden geçici iş ilişkisi ile geçici olarak davalı şirket atelyesinde çalıştığı esnada meydana geldiği belirtilmiş ise de, olaydan sonra davacı kurum tarafından yapılan teftiş ile işverenin davalı şirket olarak kabul edildiğinin belirtildiği, buna göre davalılar arasındaki ilişkinin ve ayrıca davalı İbrahim ile sigortalı arasındaki ilişkinin niteliği net olarak belirlendikten sonra tarafların konumu belirlenmek suretiyle bir karar verilmesi, geçici iş ilişkisinin varlığı halinde geçici iş ilişkisine muhatap olan tüm tarafların kusurunun değerlendirilmesi gerekeceği hususunun dikkate alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Diğer taraftan, mahkemece bir yandan aldırılan kusur raporlarında tüm davalıların kusurlu olduğunun kabul edildiği, diğer taraftan ise hesap raporunda ise %75 oranındaki tüm kusurun davalı şirkete ait olduğunun kabul edildiği belirtilmekle meydana gelen bu çelişki giderilmeksizin, güçlü delil olarak kabul edilen ve kesinleşen tazminat davasında alınan kusur raporu ile de çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

../...

Diğer taraftan, mahkemece bir yandan aldırılan kusur raporlarında tüm davalıların kusurlu olduğunun kabul edildiği, diğer taraftan ise hesap raporunda ise %75 oranındaki tüm kusurun davalı şirkete ait olduğunun kabul edildiği belirtilmekle meydana gelen bu çelişki giderilmeksizin, güçlü delil olarak kabul edilen ve kesinleşen tazminat davasında alınan kusur raporu ile de çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

../...

Mahkemece tazminat dosyası getirtilerek ve bu dosyada alınan kusur raporu da gözetilerek davalılar ile sigortalı arasındaki hukuki ilişkinin net olarak belirlenmek suretiyle, iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeni bir kusur raporu alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan İ... A..... Paz. İnş. Taah. Turz. İth. ve İhr. Ltd. Şti. avukatları ile İ.. D..'in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 02.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6337, Karar No: 2020/99, Tarih: 06.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/6337 E.  ,  2020/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı cihetle; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek sanığın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

1. 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu; hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kaldırılmışsa da 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimasının düzenlenmediğinin gözetilmemesi ile CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının, 3.000 TL adli para cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile 3.000 TL adli para cezası ve 80.00 TL adli para cezası üzerinden infazına denilerek yetinilmesi gerekirken, önceki cezaların toplanması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi;

2. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 4. maddesi çıkartılarak yerine "CMUK 326/son maddesi uyarınca verilen cezanın 3.000 TL adli para cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile 3.000 TL adli para cezası ve 80.00 TL adli para cezası üzerinden infazına" yazılması, hükmün 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının hükümden çıkartılması, aynı maddenin üçüncü fıkrasında ki "6.000,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "3.000'er TL" yazılması, hükmün 6.maddesinin birinci fıkrasının hükümden çıkartılması, aynı maddenin ikinci fıkrasında ki "160,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "80'er TL" yazılması,

2. Hükmün müsadereye ilişkin 10. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine "Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" yazılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14125, Karar No: 2023/21483, Tarih: 25.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14125 E.  ,  2023/21483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/378 E., 2016/108 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suça konu mesajların kendi telefonundan katılana, katılanın kardeşi olan ve kendisinin de birlikte olduğu tanığın gönderdiğine, atılı suçu işlemediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın kardeşi olan tanık M.A.'nın eski erkek arkadaşı olduğu, sanık ile katılan arasında bu sebeple bir anlaşmazlığın bulunduğu, sanığın olay günü kullanımındaki ... numaralı telefondan, katılanın kullanımındaki ... numaralı telefona "... ucun dostu kim hakart etin kahbe." şeklinde mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılanın iddiası ve mesaj tespit tutanağı ile sanığın savunmaları karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanığın suça konu mesajın gönderildiği hattın kendisine ait olduğunu ikrar etmesi karşısında, sanığın katılana mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, katılanın hükümden sonra verdiği 10.07.2019 tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığa şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olması, katılanın hükümden sonra verdiği 10.07.2019 tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığa şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1241, Karar No: 2018/9347, Tarih: 27.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/1241 E.  ,  2018/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşürülme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/71 esas sayılı dosyasında; sanık hakkında, sit alanına Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulundan izin almadan 2008 yılında modern kale inşaatı yaptığı ve bu inşaat için Belediye bütçesinden usulsüz harcama yaptığı iddiasıyla 23/03/2010 tarihli iddianame ile TCK'nın 257/1. maddesi uyarınca görevi kötüye kullanma suçundan ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 5728 sayılı Kanun ile değişik 65. maddesi uyarınca dava açıldığı,

İnceleme konusu olan Kurşunlu Sulh (Kapatılan) Ceza Mahkemesinin 2013/26 esas sayılı dosyasında ise; sanık hakkında suça konu olan izinsiz kale inşaatıyla ilgili Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca verilen 20/03/2009-4030; 13/01/2010-4754 tarih ve sayılı yıkım kararlarını uygulamadığı iddiasıyla 05/02/2013 tarihli iddianame ile TCK'nın 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan dava açıldığı, Kurşunlu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince, her iki dosyada sanığa atılı eylemlerin farklı olduğu gözetilip yargılamaya devamla bir karara varılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/71 esas sayılı dava dosyası nedeniyle temyiz incelemesine konu ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin bu dava dosyasının mükerrer olduğu gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,Kabule göre de;

Kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca “reddi” yerine

aynı Yasa ve maddenin 8. fıkrası gereğince “düşürülmesine” karar verilmesi,Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/959, Karar No: 2019/3922, Tarih: 16.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/959 E.  ,  2019/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 01.07.2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli ...... sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 24.07.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın, hükmün açıklandığı 21.05.2015 tarihinde başka suçtan dolayı hükümlü olarak cezaevinde bulunması nedeniyle; mahkemece hüküm fıkrasına; “...... sayılı CMK'nin 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün, bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması gerektiği halde” bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış olması nedeniyle; gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin başlamayacağı, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 03.03.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede: