muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19892, Karar No: 2019/8103, Tarih: 09.04.2019

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2

.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından; alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir.Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talepleri bakımından; dava dilekçesinde, giydirilmiş ücretin belirlenmesinde, çıplak ücrete ek menfaatlerin dikkate alınması gerektiği sebebi gösterilerek, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığına işaret edilmiş, deliller arasında işyeri kayıtlarına da dayanılmıştır. Dava dilekçesindeki anlatım ve dayanılan deliller dikkate alındığında, kabul ihtimalinde giydirilmiş ücretin belirlenmesinde, ayni menfaatlerin parasal değerinin, işverene olan maliyetine göre belirlenmesi söz konusu olacağından ve bu maliyetin belirlenmesinde, sunulması halinde öncelikle işyeri kayıtlarının dikkate alınması gerekeceğinden; giydirilmiş ücret miktarının ve dolayısıyla kıdem ile ihbar tazminatlarının, tam ve kesin olarak belirlenebilmesi öncelikle karşı tarafın vereceği bilgilere bağlıdır. Bu itibarla, somut olayda dava konusu kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının belirsiz alacak davasına konu edilmesi mümkün olup, hukuki yarar bulunmaktadır.Yıllık izin ücreti talebi bakımından ise; dava dilekçesinde, davacının çalışma süresine ve son aylık çıplak ücret miktarına yönelik iddialar detaylı açıklanmış ve ayrıca çalışma süresi içerisinde yıllık izin hakkının kullanılmadığı belirtilmiştir. Davacı kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, çalışma süresini ve 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre hak kazandığı yıllık izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu yıllık izin ücreti alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğundan, belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği açıktır. Dolayısıyla, yıllık izin ücreti alacağına yönelik talebin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık, işe giriş tarihi noktasındadır.

Somut olayda, dava dilekçesinde işyeri devrine ilişkin hükümlere işaret edilerek, işe giriş tarihinin 12/09/2011 tarihi olduğu ifade edilmiştir. Bu halde, Mahkemece ilk işe giriş tarihinin 10/01/2004 olduğunun kabul edilerek sonuca gidilmesi suretiyle, taleple bağlılık kuralına aykırı davranılması hatalı olmuştur.

4-Bir diğer uyuşmazlık ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı noktasındadır.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tanık beyanlarına göre hesaplanmasına rağmen, hesaplanan alacaktan uygun bir oranda indirim yapılmaması hatalıdır.

4-Bir diğer uyuşmazlık ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı noktasındadır.

Ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tanık beyanlarına göre hesaplanmasına rağmen, hesaplanan alacaktan uygun bir oranda indirim yapılmaması hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı ... yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3305, Karar No: 2011/179, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3305 E.  ,  2011/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hayrabolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7313, Karar No: 2023/4471, Tarih: 26.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/7313 E.  ,  2023/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/733 E., 2015/695 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/733 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.06.2019 tarihli ve 2016/185998 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği,

Suç işleme kastının olmadığına,

Beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.06.2019 tarihli ve 2016/185998 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz isteği,

Suç işleme kastının olmadığına,

Beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. "İddia, savunma, mümzi tanık beyanları, mahalinde yapılan keşif tutanağı, bilirkişi raporları, sanık ... hakkında düzenlenen adli rapor, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı ile yapılan yargılama sonucunda; her ne kadar sanıklar ..., ..., ... kovuşturma aşamasında ibraz ettikleri dilekçelerinde amaçlarının define bulmak olup, TCK'nın 74/2 maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğini beyan etmiş, yine sanık ..., kazma vuramadan yakalandıklarını beyan etmişler ise de soruşturma aşamasında samimi olarak muhafaza altına alınan eşyalarla kazı yaptıklarını samimi olarak ikrar ettikleri, yine mümzi tanık beyanları ve mahalinde yapılan keşifte sanıkların, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/12/2013 tarih 2224 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen suça konu yerde kazı yaptıkları anlaşılmış olup, sanıkların 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62. maddesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar vermek gerekmiştir. Sanıklar ..., ... ve ...'ın sabıkasız geçmişi, dosyaya yansıyan olumsuz tutum ve davranışlarının olmaması göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde kanaat oluşması, suç nedeniyle giderilebilecek somut, hesap edilebilir bir zararının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK 231/5 maddesi uyarınca sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'ın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti (3 aydan fazla hapis cezası) bulunması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, yine sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle, TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın tekerüre esas Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/101 Esas 2012/235 Karar sayılı ilamı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2.Sanık ... savunmasında; "Ben olay gününden bir gün önce iddianamede yazılı diğer arkadaşlarım ile Korkuteli'nde suç mahaline pikniğe gitmiştim. Olay yerinin eşelenmiş olduğunu görünce arkadaşlar ile birlikte bizde kazı yapmaya karar verdik. Bunun üzerine bir sonraki gün sabah saat dokuzda jeneratör kazma kürek murç vb. Aletler ile oraya gittik. Daha kazmayı vuramadan jandarma geldi ve yakalandık. Amacımız define bulmaktı. Fakat zaten hiçbirşey yapamadığımız için hiçbirşey de bulamadık. Beraatimi talep ederim dedi. Sanığın ruh halinin dengeli olmadığı, ara sıra olayla ilgisiz bir şekilde güldüğü farklı ve normal olmayan tepkiler verdiği, gözlemlendi. Lüzum üzerine soruldu:Ben Şırnak'da askerlik yaparken arkadaşlarımın bir kısmı çıkan çatışmada şehit oldular. O zamandan beridir psikolojim bozuktur ayrıca üç dört ay önce bir kaza geçirdim, sol tarafım bu nedenle hiç tutmamaktadır." demiştir.

3.Temyiz dışı sanık ... savunmasında; "Ben bu olayla ilgili yazılı savunmamı hazırladım, onu aynen tekrar ederim, benim suç işleme kastım yoktu beraatimi talep ederim." demiştir.

4.Temyiz dışı ... savunmasında; "Ben bu olayla ilgili yazılı savunmamı hazırladım, onu aynen tekrar ederim, benim suç işleme kastım yoktu beraatimi talep ederim." demiştir.

5.Temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın yazılı savunma dilekçelerinde özetle; kaya kabartması görüp bunun define işareti olacağını düşünerek olay günü sabah bahsedilen yere geldiklerini, malzemeleri indirdiklerini, ancak etrafın hareketli olması nedeniyle herhangi bir çalışma yapamadıklarını, kazı yapmadıklarını belirttikleri anlaşılmıştır.

6.Temyiz dışı ... savunmasında; "Ben üzerime atılı suçlamayı kesinlikle kabul etmiyorum, olay günü biz sadece oraya ava gitmiştik, biz her hangi bir kazı eyleminde bulunmadık, zaten bu konuda savunmalarımı içerir dilekçemi mahkemesine gönderilmek üzere sunmak istiyorum, suçlamayı kabul etmem bu nedenle beraatime karar verilsin." demiştir.

7.Sanık ... hakkında 30.10.2014 tarihinde 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dolayı cezai ehliyetinin olup olmadığı hususunda rapor tanzimi istendiği, dosya arasında bulunan Adana İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Dr. Ekrem Tok Ruh Sağılı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 28.08.2015 tarih ve 67971284/150012776/11156 nolu sağlık kurulu raporda; "Sanığın müsnet suça karşı suç tarihinde davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığı yoktur, cezai ehliyeti tamdır. TCK'nın 32/1 ve 32/2. maddelerinden yararlanamaz" denildiği anlaşılmıştır.

8. Mahkemece mahallinde 21.04.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporunda, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli kabartmalı kayanın tahrip edildiği, patlayıcı ve kırıcı etkisiyle parçalandığından eski hale getirme olanağının kalmadığı, suç tarihinden önce tescil edildiği hususlarının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE,