muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10715, Karar No: 2008/12756, Tarih: 31.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10715 E.  ,  2008/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen orman içi dinlenme yeri işletme sözleşmesinin, davalının temerrüdü nediniyle fesih edildiğini, yerin geç teslimi nedeniyle sözleşmedeki cezai şart olan 2.603.25 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3533 sayılı kanuna göre hakem sıfatıyla bakılmak üzere ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davacının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davalı ... Kaymakamlığı köylere hizmet götürme birliği 1050 sayılı kanunla kurulmuş ayrı bir tüzel kişiliği olan bir kurumdur. O halde davalı Köylere Hizmet Götürme Birliği 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır.

Mahkemece, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15081, Karar No: 2007/16251, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15081 E.  ,  2007/16251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; davacı ...'ın anne-baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın YEREL MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6155, Karar No: 2018/5057, Tarih: 04.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6155 E.  ,  2018/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yetkilisi olduğu LPG İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına katılan şirketten satın aldığı akaryakıt karşılığında, keşideci olarak görünen ...'a ait olup elinden rızası dışında çıkan çeki, 18.09.2008 keşide tarih ve 52.060 TL bedelli olarak düzenlenmiş şekilde verdiği, çekin bankaya ibrazında hesap sahibi tarafından verilen ödemeden men talimatı gereğince ödeme yapılmadığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, suça konu çeki para karşılığı hatır çeki veren ...'dan aldığını, Oktay'ın çeki kendisine imzalı olarak verdiğini, sonrasında bu çeki katılan şirkete satın alacağı akaryakıt karşılığında verdiğini, ancak katılan şirketin akaryakıtı kendisine teslim etmediğini, daha önce de ...'dan benzer şekilde hatır çeki aldığını ve katılan şirkete verdiğini, önceden verdiği bu çekin katılan şirket tarafından tahsil edildiğini beyan etmesi, hakkında beraat hükmü verilen ...'ın da sanıkla ticari ilişkisi bulunduğunu kabul etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, keşidecisi ... olup sanık tarafından katılan şirkete veya başka bir kişiye verilerek tahsili yapılan başka çekler bulunup bulunmadığının katılan şirket ve ilgili banka kayıtlarından araştırılması, bu şekilde ödemesi yapılan çekler var ise bu çeklerdeki keşideci imzaları ile dava konusu çekteki imzanın aynı el ürünü olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesi, katılan şirket tarafından suça konu çek karşılığında satın alınan akaryakıtın sanığa teslim edilmemesi halinde nitelikli dolandırıcılık suçunun teşebbüs aşamasında kalacağı gözetilerek, çek karşılığı olan akaryakıtın teslim edilip edilmediği araştırılıp, varsa teslime ilişkin fatura ve diğer belgelerin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra, toplanan bütün deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekildehüküm kurulması,

..

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunan temel adli para cezasında, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı gözetilerek, asgari 5206 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5.000 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini,

..

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince hükmolunan temel adli para cezasında, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı gözetilerek, asgari 5206 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5.000 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5160, Karar No: 2017/7492, Tarih: 09.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5160 E.  ,  2017/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, meslek hastalığı sonucu vefat eden sigortalının eşi ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı eşin maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile davacı eş lehine 8.000 TL, davacı çocukların her biri lehine 6.000 TL manevi tazminatın sigortalının vefat tarihi olan 13.03.2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, sigortalı İsmet Özdemir’in 13.03.2011 tarihinde vefat ettiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Genel Kurulu’nun raporlarına göre sigortalının vefatının meslek hastalığı sonucunda gerçekleştiğinin tespit edildiği, Ordu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 24.07.2012 tarihli yazısında, davacının kendi sigortalılığı nedeniyle 01.10.2011 tarihinden itibaren aylık almakta iken, sigortalı eşinin 13.03.2011 tarihinde vefatı nedeniyle sigortalı eşinde aylık ve gelir bağlandığı, ancak 5510 sayılı Kanunun geçici 7.maddesi gereğince “ Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce birden fazla dosyadan gelir veya aylık alınması ve Kanunun yürürlük tarihinden sonra yeni dosyadan gelir veya aylık alınmasına hak kazanılması durumunda yeni bağlanacak dosyadaki gelir ve aylık miktarı da dahil olmak üzere mukayese yapılarak en düşük miktarlı dosya kapsamdan çıkarılır.” maddesi gereğince müteveffa sigortalı eşten bağlanan Meslek Hastalığı gelirin kesildiğinin bildirildiği, mahkemece bu cevaba itibarla davacının ölenin desteğinde olmadığı kabul edilerek maddi tazminat isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık kanuni engel gereği davacıya Meslek Hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanmaması halinde davacının destek tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin yasal düzenleme ve bu tazminatın hukuki niteliğinin üzerinde durulmasında yarar vardır.

Destekten yoksun kalma tazminatı Gerek Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 45/II.maddesinde Gerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinin 3. bendinde düzenlenmiş olup, “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir”

Destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin yasal düzenleme ve bu tazminatın hukuki niteliğinin üzerinde durulmasında yarar vardır.

Destekten yoksun kalma tazminatı Gerek Mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 45/II.maddesinde Gerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinin 3. bendinde düzenlenmiş olup, “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir”

Bu maddede, haksız fiilin doğrudan doğruya muhatabı olmayan, ancak bu haksız fil nedeniyle ortaya çıkan ölüm olayından zarar gören ya da ileride zarar görmesi güçlü olasılık içinde bulunan kimselere tazminat hakkı tanınmıştır.

Yasa metninden de anlaşıldığı üzere; destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yardımdır. Bu tazminatın amacı, ölüm olayı olmasaydı ölenin yardımda bulunduğu kimselere yardımda bulunmaya devam edeceğinin düşünülmesi ve ölüm olayının bu süreci kesmesi sonucu destekten yararlanan kimselerin uğradıkları zararın peşin ve toptan şekilde tazmin edilmesi, bu kimselerin ölüm olayından önceki durumlarına kavuşturulmasıdır. Eş söyleyişle amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.

Şu hale göre; “destek" sayılabilmek için, yardımın eylemli olması ve ölümden sonra da düzenli bir biçimde devam edeceğinin anlaşılması yeterlidir. Destek kavramının dayanağı hukuksal bir ilişki değil eylemli bir durum olduğundan, akrabalığa ve yasanın nafaka ile miras ilişkisi hakkındaki hükümlerine dayanmaz.

Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06.03.1978 tarih ve 1/3 sayılı kararının gerekçesinde; “Destekten Yoksun Kalma Tazminatı eylemin karşılığı olan bir ceza olmayıp, ölüm sonucu ölenin yardımından yoksun kalan kimsenin muhtaç duruma düşmesini önlemek ve yaşamının, desteğin ölümünden önceki düzeyde tutulması amacına yönelik sosyal karakterde kendine özgü bir tazminat olduğu” vurgulanmıştır.

Yine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.04.1982 gün, 1979/4-1528 E., 412 K. sayılı kararında; “BK.nun 45.maddesinde sözü geçen destek kavramı hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar ve ne hısımlığa ne de yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanır, sadece eylemli ve düzenli olarak geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların olağan akışına göre eğer ölüm vuku bulmasaydı, az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır. 0 halde destek sayılabilmek için yardımın eylemli olması ve ölümden sonra da düzenli bir biçimde devam edeceğinin anlaşılması yeterli görülür” ilkesi benimsenmiştir.

O halde, destekten yoksun kalma tazminatı ölüm ile ortaya çıkmasına rağmen, miras bırakanın şahsından doğan ve mirasçılara geçen bir hak değil, doğrudan bu kimselerin kendisinden doğan bağımsız bir haktır.

O halde, destekten yoksun kalma tazminatı ölüm ile ortaya çıkmasına rağmen, miras bırakanın şahsından doğan ve mirasçılara geçen bir hak değil, doğrudan bu kimselerin kendisinden doğan bağımsız bir haktır.

Diğer bir ifadeyle, destekten yoksun kalma tazminatı niteliği itibariyle; üçüncü kişilere, desteğin gelir ve yardımından yoksun kalmaları nedeniyle tanınmış, bağımsız bir hak olup, mirasçılık sıfatı ve miras hukuku ile ilgisi yoktur. Çünkü bu hak, mirasçılık sıfatından değil, eylemli olarak destek olanın ölümü nedeniyle, onun gelir ve yardımından yoksun kalma ya da farazi destek olma olgusundan kaynaklanmaktadır (YHGK. 25.05.1984 gün, E: 1982/9-301, K:1984/619)

Bu açıklamalar ışından somut olayda, davacıya her ne kadar 5510 sayılı Kanunun geçici 7.maddesi gereğince müteveffa eşinden meslek hastalığı nedeniyle gelir bağlanamadığı anlaşılmakta ise de, davacıya müteveffa eşinden aylık bağlandığı ve eşin farazi destek olduğunun kabulü ile maddi tazminat hesabı yapılarak maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçe ile davacı eşin maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara dikkat edilmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/14636, Karar No: 2012/2043, Tarih: 14.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14636 E.  ,  2012/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik San.Tic.Ltd.Şti. aleyhine 01/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesinin 01/12/2008 tarihinde yayınlanan nüshasının onikinci sayfasında “Batı Bey” başlığı adı altında davalı ...’ a ait köşe yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar ise, dava konusu yazının o tarihte gündemde olan olaylara ilişkin olup kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla yapıldığını, haberde kamu yararının bulunduğunu ve yazıda öz biçim dengesinin korunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Yerel Mahkemece, köşe yazısında geçen bazı nitelemelerin davacıyı aşağılayıcı, küçük düşürücü ifadeler içerdiğinden kişilik hakkının ihlali oluşturacağı kabul edilerek manevi tazminat isteminın bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu köşe yazısı, haber yazısı niteliğinde olmayıp yazarın şahsi görüş ve düşüncelerini de içeren bir yazıdır. Yazının içeriği davacının Aydınlık dergisinde yer alan yazı ve kamu oyunda ... adı ile bilinen ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi’ nin 2008/209 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamalar oluşturmaktadır. Yazıda bahsi geçen olaylar sonucu Türkiye’nin gündemi sarsılmış, halen de gündemi meşgul etmeye devam etmektedir. Kamuoyunun yoğun bir ilgisi vardır. Bilindiği üzere soruşturma sırasında, iddianamenin kabulünden sonra ve yapılan yargılamalar sırasında yazılı ve görsel medyada bu konuda yazılar çıkmış, haberler yapılmış ve açık oturumlar düzenlenmiştir. Bunların Anayasa ile güvence altına alınan basın özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Davalı köşe yazarının, davacı hakkında illüzyonist, dezenformasyon misyoneri ve ... şeklinde değerlendirmelerde bulunması basının kamu oyu oluşturma hakkı kapsamında değerlendirilmelidir. Kişilik haklarına saldırının kabulü için aranan şartlar oluşmamıştır. Şu durumda, yazının bütünü itibari ile, konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılığın korunduğu, tek bir ifade biçimi nedeni ile hukuka aykırı sayılamayacağı, başka bir deyimle köşe yazısının bütünü itibari ile eleştri sınırları içinde kaldığı gözetilerek davanın tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle reddedilmek üzere BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53062, Karar No: 2014/2629, Tarih: 30.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53062 E.  ,  2014/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2010/320-2011/752

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 03.03.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak davalı şirketin davacıyı 01.06.2000 tarihinde sigortalı yaptığını, davacının 15.02.2004 tarihinde doğum iznine ayrıldığını, izindeyken davalı işverenin işe çağırdığını, davacının 2 ay çalıştığını, müvekkilinin 08.12.2004 tarihinde aynı yıl içinde doğum izninden sonra yine davalı şirkette çalışmaya devam ettiğini, bu tarihten 08.12.2008 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını, işverenin bu tarihte ekonomik kriz nedeniyle iş yerinin çalışmayacağını, Şubat ayı içersinde işçilerin işe çağırılacağını beyan ederek şirketi kapattığını, Şubat ayında davacıyı aramadıkları ama bazı işçileri aradıkları, müvekkilinin bu arada hiç ücret almadığını, sigortasının da ödenmediğini söylediğini, müvekkilinin işbaşı yaptığını ancak eski görevine değil bu kez iş yerinde kimyasal baskı yapılan oda da çalışmasının istendiğini, müvekkilinin nefes darlığı olduğunu, işyeri doktorunun bu odada çalışamazsın diye rapor vermesine rağmen kimyasal maddelerin kullanıldığı küçük odada çalışmaya zorlandığını, müvekkilinin 4857 sayılı yasanın 24.maddesine dayanarak haklı nedenlerle işveren tarafından mecbur bırakıldığı için 17.04.2009 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, müvekkilinin İzmir Bölge Çalışma Müdürlüğüne başvurduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000 YTL kıdem tazminatı, 350.00.YTL yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: