muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21626, Karar No: 2017/6539, Tarih: 08.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21626 E.  ,  2017/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, kaza nedeniyle yaralandığını, iş ve gücünden geri kaldığını, tedavi giderleri olduğunu, aynı zamanda 0 km olan aracının hasara uğradığını ve değer kaybı oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, araç hasarı ve değer kaybı olarak 6.150,00 TL, geçici iş göremezlik zararı ve tedavi gideri olarak 4.850,00 TL ile 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasak faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili,araç hasarı için araç başına 5.750,00 TL ve yaralanma ile ilgili olarak kişi başına 57.500,00 TL limit ve sigortalı kusuru ile sınırlı sorumlulukları bulunduğunu, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminat istemin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketi yönünden açılan davada ibra nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına,Diğer davalılar yönünden aynı ibra nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü 1.000,00 manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 1.890,00 TL olup davacı dav dilekçesi ile 2.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı için hükmedilen 1.000,00 TL manevi tazminat miktarı kabul -red edilen miktar yönünden bu miktarın altında kaldığından karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle, davacı için hükmedilen manevi tazminata ilişkin davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Mahkemeler, davacı tarafça dava dilekçesi ile talep edilen her bir talep için ve ıslah edilen talep için gerekçesini belirterek olumlu yada olumsuz bir karar vermek zorundadır. Somut olayda, davacı tarafça dava dilekçesinde geçici iş göremezlik zararı ve tedavi gideri olarak 4.850,00 TL talep edilmiştir. Ancak Mahkemece, davacının bu talebi hususunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece, davacı tarafın geçici iş göremezlik zararı ve tedavi gideri talebi ile ilgili olarak olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

4-İbra, borcun sona ermesini sağlayan özel bir sebeb olup, borç ilişkisini değil, sadece münferit borcu sona erdirir.Müteselsil borç ise, sözleşme veya kanun gereği birden fazla borçlunun alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olduğu, diğer bir deyişle alacaklının edayı her müteselsil borçludan talep edebildiği ve edanın tamamen yerine getirtilmesine kadar bütün borçluların sorumluluğunun devam ettiği, borçlulardan birinin borcu ödemesi halinde diğerlerin de borçtan kurtulduğu borç ilişkisine denir. Müteselsil borçlarda, alacaklının borçlulardan biri ile ibra sözleşmesi yapması halinde diğer borçluların borcu kural olarak devam eder, ancak bazı istisnayi hallerde durumun özelliği veya borcun niteliği diğer borçlularında borçtan kurtulmalarını gerektirebilir. (BK.nin 145/2 mad.) O halde,

ibra sözleşmesinin müteselsil borçlulardan biri ile yapılması halinde, ibra edilen miktarın diğer alacaklılar içinde geçerli olması, bu hususun ibra sözleşmesinden anlaşılmasına bağlıdır. (HGK.nin 16.6.2004 gün 2004/11-359 Esas 2004/366 Karar)

Somut olayda, dosya kapsmanındaki 29.06.2006 tarihli ibranamenin içeriğinden 5.700 TL araç hasarına ilişkin poliçe limiti, 690 TL vekalet ücreti ve 98 TL dava masrafı olarak toplam 6.538,00 TL ödeme karşılığında davacı tarafça, dava konusu kazada araç hasarına ilişkin olarak sigorta şirketinin tamamen, diğer davalı sürücü ve işletenin ise bu miktar kadar ibra edildiği anlaşılmaktadır.Bu halde ibranamenin içeriğine göre araç hasarına ilişkin olarak davalı ... şirketi tümden ibra edilmiş ise de davalı sürücü ve işleten, sadece 5.700,00 TL ile sınırlı olarak ibra edilmiş olup araç hasarına ilişkin bakiye bölümle ilgili olarak ibra edilmemişlerdir. Bu nedenle Mahkemece, davalı sürücü ve işleten yönünden araç hasarına ilişkin davacı zararı yönünden, sanki tüm araç hasarı karşılanmış gibi ibra nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı için hükmedilen manevi tazminata ilişkin davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE; 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 3 ve 4 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3152, Karar No: 2025/1563, Tarih: 26.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/3152 E.  ,  2025/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/605 E., 2024/1209 K.

KARAR :Davalı Mülhak Vakıf vekilinin İstinaf başvurusunun esastan reddi

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/407 E., 2023/675 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen galle fazlası alacağının tahsili davası sonucunda verilen hükme karşı her iki davalı vekili tarafından ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı mülhak Vakıf vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı mülhak Vakıf vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.02.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı mülhak vekili ile davalı ... vekili gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; işin esası incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 26.02.2025 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların Sadrazam Amcazade Köprülü ... Paşa Bin ... Ağa Vakfının galle fazlasına müstehak evlatları olduklarını, vakfın mal varlığı ve nakdi olduğu halde vakıf mütevellisi tarafından ödenmediğini, davalı vakıf vekilinin, Galle fazlasının mazbut ve mülhak vakıflarda hayrat ve akarların onarımları ve vakfiyedeki hayrat hizmetinin ifasından sonra kalan miktarı ifade ettiğini, vakıfta ilgili onarımlar ve hayır hizmetleri yapıldıktan sonra galle fazlası oluşmadığını iddia ettiğini, davanın kabulü ile; Dava değerinin ıslahına yönelik hakların mahfuziyeti başta olmak üzere; Fazlaya ilişkin tüm haklar saklı kalmak kaydı ile 2011 yılından itibaren ödenmeyen şimdilik kaydı 3.600,00 TL galle fazlasının davalı Vakıfdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup talep artırım dilekçesi ile alacak talebini her bir davacı yönünden 20,371,02 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Davacıların taraf ehliyetine sahip olmadıklarını, müvekkili Vakıfta galle fazlası oluşmadığını, Vakfın malvarlığının %95'lik kısmı kaybedildiğini ve Vakfın mevcut taşınmazlarının çoğu esaslı bakım ve onarım ihtiyacında olduğunu, bu sebeplerle; taraf ehliyetine sahip olmayan davacıların ikame ettiği davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Davacıların taraf ehliyetine sahip olmadıklarını, müvekkili Vakıfta galle fazlası oluşmadığını, Vakfın malvarlığının %95'lik kısmı kaybedildiğini ve Vakfın mevcut taşınmazlarının çoğu esaslı bakım ve onarım ihtiyacında olduğunu, bu sebeplerle; taraf ehliyetine sahip olmayan davacıların ikame ettiği davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; vakıf evlatlarına galle fazlası ödeme yapılabilmesi, galle fazlasının mevcut olmasına bağlı olduğu ve vakfın galle fazlası bulunmadığı takdirde vakfın evlatlarına herhangi bir ödeme yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, galle fazlasına veya intifa hakkına müstehak evlat olduğunu tespit ettiren vakfın evladına ödemenin, mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra bu kararın müvekkil Kuruma sunulması halinde yapılabileceğini, davacıların davasını ispat edememesi halinde davanın reddine karar verilmesi ve masrafların kendi üzerinde bırakılmasını, ispat etmesi halinde ise Vakıflar İdaresi işbu davalarda kanuni hasım olduğundan İdare aleyhine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmemesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacıların ilgili mahkeme kararları ile Sadrazam Amcazade Köprülü ... Paşa Bin ... Ağa Vakfının evladı olduklarının tespit edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile; 2011 yılı için, 386.627,04 TL; 2012 yılı için, 513.675,09 TL; 2013 yılı için, 830.632,80 TL; 2014 yılı için, 737.233,93 TL; 2015 yılı için, 789.492,49 TL; 2016 yılında galle fazlası miktarın oluşmadığının tespit edildiği, galle fazlasının vakıf evlatları arsında kız-erkek ayrımı yapılmaksızın ve batın şartı da olmaksızın eşit biçimde paylaştırılmasının şart koşulduğu, 2011-2015 yılları arasında 146 vakıf evladı olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla taleple bağlılık ilkesi gereği davacı vekilinin ıslah dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilerek her bir davacı için 2.974.168,97/146 =20.371,02 TL olmak üzere toplam 733.356,72 TL'nin ıslah tarihi olan 07.06.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin her iki davalıdan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davalı Mülhak Vakıf vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalı Mülhak Vakıf vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine; Vakıflar İdaresinin bu tür davalarda hasım gösterilmesi yasal zorunluluk olup, mülhak vakfın borçlarından ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarına olanak olmadığı, davalı ... Müdürlüğünün dava konusu alacaktan sorumlu olmadığından aleyhine tahsil kararı verilmesi ve yargılama gideri yükletilmesinin hukuken doğru olmadığı gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış ve esas hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne ve her bir davacı için 20.371,02 TL olmak üzere toplam 733.356,72 TL'nin ıslah tarihi olan 07.06.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Sadrazam Amcazade Köprülü ... Paşa Bin ... Ağa Vakfından tahsiliyle davacılara verilmesine, yargılama harç ve giderlerin avalı Sadrazam Amcazade Köprülü ... Paşa Bin ... Ağa Vakfından tahsiline karar verimiştir.

Davalı Mülhak Vakıf vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, galle fazlasına müstahak vakıf evladları tarafından açılan galle fazlası alacağının tahsili isteğine ilişkindir.

Dava arkadaşlığı; davacı veya davalı tarafta birden fazla kişi bulunması hali olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 57 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. İhtiyari dava arkadaşlığında; birden çok kişi, birlikte dava açabilecekleri gibi aleyhlerine de birlikte dava açılabilir. Bu haller, davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması, ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri, davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı veya birbirine benzer olmasıdır.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava, aralarında ihtiyari dava arkadaşılığı bulunan her bir davacı için ıslah edilmiş hali ile 20.371,02 TL'nin tahsili istemine ilişkin olup, her bir davacı için ayrı ayrı bu miktar hüküm altına alınmıştır. Dolayısı ile hükmedilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, aralarında ihtiyari dava arkadaşılığı bulunan her bir davacı için ıslah edilmiş hali ile 20.371,02 TL'nin tahsili istemine ilişkin olup, her bir davacı için ayrı ayrı bu miktar hüküm altına alınmıştır. Dolayısı ile hükmedilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik sınırı altında kalması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Davalı mülhak Vakıf vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19815, Karar No: 2019/18639, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19815 E.  ,  2019/18639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 03/03/2013-11/10/2014 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.