muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1489, Karar No: 2014/7169, Tarih: 10.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1489 E.  ,  2014/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :30.05.2013

Numarası :2012/185-2013/233

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, götürü bedel olarak imzalanan sözleşmelerin nüshasına ait damga vergisinin tahsili istemine ilişkindir. Davalı ise, davanın reddini dilemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazının incelenmesinde ise;

Davacı takip talebinde, ihale damga vergisi sebebiyle 5.731,61 TL asıl alacak ve 311,94 TL işlemiş faiz yönünden istemde bulunmuş, takibe itiraz üzerine eldeki itirazın iptâli davasını açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, asıl alacak kabul edilmesine rağmen işlemiş faiz istemi reddedilmiştir. Oysa, davacı İller Bankası ihtarname tarihinde yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101/1. maddesi uyarınca davalıya dava dilekçesine ekli 13.05.2011 tarihli yazıyla 5.731,61 TL tutarındaki damga vergisinin (30) gün içerisinde idareye ödenmesi istenmiştir. Bu durumda mahkemece bu temürrüt ihtarnamesinin gözetilerek, 13.05.2011 tarihli yazının davalı şirkete tebliği tarihi araştırılıp (30) günlük süre de eklenmek suretiyle bu tarihten itibaren faizin hesaplanıp hüküm altına alınması ve takibin işlemiş faiz yönünden de devamı gerekirken, bu kalem istemin reddi doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 293,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.12.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 293,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.12.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, iş sahibince ödenen damga vergisi ödemelerinin yükleniciden ruc'uen tahsiline yönelik yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı banka iş sahibi, davalı şirket ise yüklenicidir. Davacı banka vekili, davalı yüklenici şirketin ödemesi gereken damga vergilerinin müvekkillerince ödendiğini, damga vergisinden sorumluluğun davalı yüklenicide olduğunu, ödemeden sonra yapılan ödemeyi davalıdan ruc'uen talep ettiklerini, ödenmemesi üzerine icra takibine giriştiklerini ve davalı borçlunun haksız yere takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptâlini ve % 40 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı yüklenici şirket vekili ise, davanın reddini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve icra inkâr tazminatına karar verilmiş ve verilen taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 04.04.2005, 26.10.2005, ve 01.11.2006 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 7. ve 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasında eser sözleşmesi niteliğinde 04.04.2005, 26.10.2005, ve 01.11.2006 tarihli sözleşmelerin düzenlendiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Bu sözleşmelerin 7. ve 8. maddesinde her türlü vergi, resim ve harçlarla diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Sözleşmede vergi ve harçlardan yüklenicinin sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına rağmen, davacı banka yönetim kurulu 10.03.2011 tarih 10 nolu toplantısı ile tahakkuk ettirilen vergi cezalarının 6111 sayılı Kanun kapsamında banka tarafından ödenmesine karar verilip, bu bedel ilgili vergi dairesine ödenmiştir. Ödenen verginin kaynağı sözleşmenin birden fazla nüsha yapılmasından dolayı olup, dosyaya celp edilen deliller ile davalı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği Danıştay 7. Dairesi'nin örnek kararları kapsamında bu verginin dava konusu edilmiş olması halinde yargı organınca iptal edilerek ödemeden kurtulma ihtimalinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Davacı banka yönetim kurulu, sözleşmeye göre vergiyi ödemede esasen sorumlu olan davalı şirketin yerine geçerek vergi borcunu ödemekle davalı şirketin vergiye ilişkin kanun yoluna gitme hakkını elinden almış bulunmaktadır. Verginin ödenmesinde davacı bankanın yasa yoluna gitmeyerek kusurlu olduğu da anlaşılmaktadır. “Hiç kimse kendi kusurundan hak elde edemez” ilkesi gereğince kusurlu olan bankanın davacıya rücu etmesini hukuk düzenini korumaz. Danıştay 7. Dairesi'nin 20.02.1982 tarih 1984/3147 Esas 1986/437 Karar sayılı kararı emsal gösterilerek dava yoluna gidilmiş olması halinde damga vergisi borcunun terkini mümkün olduğu halde (nasıl olsa sözleşmeye göre gerçek vergi yükümlüsüne rucu hakkım var) düşüncesi ile vergi dairesince tarh ve tahakkuk ettirilen damga vergisi borcunun ödenmiş olması, davacı bankanın iyi niyetli olması halinde dahi kendi kusurundan hak elde edemeyeceği ve davalıya rücu edemeyeceği bu nedenle davanın reddi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ve davacı yararına bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/906, Karar No: 2018/5730, Tarih: 03.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/906 E.  ,  2018/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için; Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), Sanık ... için; çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından birer kez mahkumiyeti, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bir kez beraati, Sanık ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından birer kez mahkumiyeti, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bir kez beraati

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10862, Karar No: 2017/3720, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10862 E.  ,  2017/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6970, Karar No: 2021/2345, Tarih: 25.05.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6970 E.  ,  2021/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararına karşı müşteki vekilinin itirazı üzerine, itiraz mercii Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itiraz yerinde bulunarak 05/08/2020 tarihli ve 2020/473 Değişik İş sayılı ilam ile yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, kararın kesin ve bağlayıcı nitelikte olduğu, bu itibarla ortada çözümü gereken yetki uyuşmazlığının bulunmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11461, Karar No: 2014/8957, Tarih: 12.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/11461 E.  ,  2014/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/87-2013/91

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı N.. O.. yönünden davanın kabulüne diğer davalılar yönünden davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. H.. S.. gelmiş, davalılar tarafından kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, teminat olarak verildiği iddia olunan çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı N. vekili, 28.05.2011 tarihli cevap dilekçesinde davayı kabul etmiştir.

Davalı F.. K.. cevap dilekçesinde dava konusu çekin davacı ile ortak iş yaptıkları dava dışı Yunan Şirketi ile olan satım sözleşmesi gereğince Yunan Şirketine verilmek üzere düzenlendiğini, çekin dava dışı Yunan Şirketine olan borç nedeniyle verildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; takip alacaklısı vekilinin müvekkili adına davayı kabul ettiği kambiyo hukuku hükümleri ve dava konusu çekteki ciranta silsilesi de göz önünde tutulursa davacının kendinden önceki şahıslardan alacaklı olduğu,dolayısıyla bu şahıslara karşı dava açamayacağı, bu şahısların pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı, davalı F.. K.. bakımından ise davacının elinde iddiasını kanıtlar nitelikte yazılı belge olmadığı gerekçeleriyle takip alacaklısı N. N. O. yönünden kendi beyanları da dikkate alınarak davanın kabulüne, davacının takip dosyası nedeniyle bu davalıya borçlu olmadığının tespitine, diğer davalılar yönünden davanın reddine, koşulları oluşmadığından bir kısım davalıların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekin, 28.09.2011 keşide tarihli, A.bank M. Şubesine ait, davalı A. Ltd. Şti. tarafından davalı G. Ltd. Şti. lehine düzenlenmiş 500.000 Euro bedelli olup, lehdar G. Ltd. Şti. tarafından davalı A.. S..'na, davalı A.. S.. tarafından davacıya, davacı tarafından davalı F.. K..'a , davalı F.. K.. tarafından da davalı N.. O..'na ciro edildiği ve N. tarafından da takibe konulduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu çekin, 28.09.2011 keşide tarihli, A.bank M. Şubesine ait, davalı A. Ltd. Şti. tarafından davalı G. Ltd. Şti. lehine düzenlenmiş 500.000 Euro bedelli olup, lehdar G. Ltd. Şti. tarafından davalı A.. S..'na, davalı A.. S.. tarafından davacıya, davacı tarafından davalı F.. K..'a , davalı F.. K.. tarafından da davalı N.. O..'na ciro edildiği ve N. tarafından da takibe konulduğu anlaşılmaktadır.

Davacı işbu davasında bu çekin bedelsiz olduğu iddiasına dayanmış olup, bu niteliği itibariyle dava İİK'nun 72. maddesi gereğince açılmış menfi tespit davasıdır. Mahkemece İİK 87. maddesi gereğince açılan menfi tespit davası olduğu şeklinde gerekçelendirme doğru olmadığı gibi, yukarıda da yazılı olduğu üzere davacı çekte kendisinden önceki keşideci A. Ltd. Şti, lehdar G. Ltd. Şti, ciranta A.. S..'ndan alacaklı durumda olup, anılan davalılar aleyhine menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı ve hukuki yararın da bir dava şartı olduğunun gözetilmemesi de doğru değildir. Mahkemece anılan davalılar hakkında açılan davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde adı geçen davalıların pasif husumet ehliyetleri bulunmadığı şeklinde gerekçe oluşturularak yazılı biçimde karar verilmesi de isabetsizdir.

Öte yandan, davalı F.. K..'un cevap dilekçesindeki beyanları gözetilerek anılan davalı hakkındaki davanın kabulü gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100. TL. duruşma vekalet ücretinin davalılardan (A.. S.., A. Su ve Tarım Ltd. Şti., Tasfiye Halinde G. Su Ürünl.San. ve Tic. Ltd. Şti ve F.. K..) alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10015, Karar No: 2015/3315, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10015 E.  ,  2015/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11682, Karar No: 2015/16578, Tarih: 12.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11682 E.  ,  2015/16578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 32. İş Mahkemesi

Tarihi :09.03.2015

No :2013/206-2015/67

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 79. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde ise, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin alt işverenler tarafından düzenlenmiş olması durumunda, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

Öte yandan, taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Taraf ehliyeti, Medeni Hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin Medeni Usul hukukunda büründüğü şekildir. Kimlerin taraf ehliyetine sahip bulunduğu Medeni Kanuna göre belirlenir (HMK m.50, TMK m.8 ve m.48). Buna göre, medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti bulunan her gerçek (TMK m.8) ve tüzel (TMK m.48) kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. Bu çerçevede, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4. maddesindeki; dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceğini düzenlemiştir.

Adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığından, adi ortaklık sözleşmesi, yeni bir hukuki varlığa vücut vermez, meydana gelen topluluğun bir bütün olarak medeni hakları kullanma yeteneği yoktur. Ortaklık dava ve taraf ehliyetine sahip olmadığı gibi, ona karşı da, dava açılamaz. Ortaklığı ilgilendiren haklar ve borçlar bakımından bütün ortakların birlikte davacı ve davalı olarak katılmaları gerekir.

Adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığından, adi ortaklık sözleşmesi, yeni bir hukuki varlığa vücut vermez, meydana gelen topluluğun bir bütün olarak medeni hakları kullanma yeteneği yoktur. Ortaklık dava ve taraf ehliyetine sahip olmadığı gibi, ona karşı da, dava açılamaz. Ortaklığı ilgilendiren haklar ve borçlar bakımından bütün ortakların birlikte davacı ve davalı olarak katılmaları gerekir.

Davacı, 01/03/1986-01/08/1989 ve 25/05/1991-05/05/2003 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmaların tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinde; dava konusu dönem boyunca, (22/10/2001-05/05/2003 tarihleri arasında .... Sicil numaralı M.A.ve Ortaklarına ait işyeri hariç) ..., .., .... sicil numaralı işyerinden bildirimleri bulunmaktadır. Mahkemece, davanın, ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının hizmetlerinin bildirildiği, ..., ..., .... sicil numaralı işyerleri ile davalı işverene ait işyeri arasında bir bağ olup olmadığının tespiti için, dinlenen bordrolu tanıkların da .... sicil numaralı işyerinden bildirimlerinin bulunması dikkate alınarak, bu işyerleri ile ilgili tüm kayıtlar Ticaret Sicil Memurluğu, Kurum ve Vergi Dairesi’nden getirtilerek irdelenmeli, davalı C.’in, husumet itirazında bulunduğu gözetilip, davalı C...’in işveren sıfatı olup olmadığı belirlenmeli, davalı olarak ....Ticaret-M. A. –C. T.. A. gösterilmiş olup adi ortaklık şeklinde bir işyeri olup olmadığı araştırılmalı ve olması halinde ortakları belirlenip HMK’nun 124. maddesi gereğince, adi ortaklığı oluşturan tüm gerçek kişilere ayrı ayrı husumet yöneltilerek, savunma ve delilleri toplanmalı, gerçek işverenler tespit edildikten sonra, davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının fiili olup olmadığı araştırılmalı, bunun için, davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler, puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları ve dönem bordroları işveren ve Kurum’dan getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı, gerekirse dönem bordrosunda ismi bulunanlardan kanaat edinmeye yetecek kadarı re'sen belirlenerek dinlenmeli, talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamaz ise sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde , davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/260, Karar No: 2015/5484, Tarih: 09.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/260 E.  ,  2015/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.