muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1704, Karar No: 2010/9121, Tarih: 25.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1704 E.  ,  2010/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ... ile davalılar vekili ...’ ın yüzlerine karışı, duruşmaya başlanarak Temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden uzak bir mahallede ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde, özel amacı olmayan, yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle birinci bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışın, emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri gereğince yapılan uygulama sonucu oluştuğundan imar parseli niteliği kazanmış olmakla, tespit edilen bedelden % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı indirilmemesi nedeniyle de rapor hatalıdır.

İkinci bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak alınan taşınmazlardan bir kısmının ihale yoluyla yapılan satışlar olduğu belirtilerek, mahkemece raporun geçersiz kabul edilmesi usul ve yasaya uygun olmayıp, aksine, ihale usulü ile yapılan satışlar resmi makamlarca yapılmış olduğundan satış bedellerinin aksi iddia edilip kanıtlanmadığı sürece gerçeği yansıttığının kabulü gerekir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümü imar planında baraj göl alanı içerisinde kaldığından, bu bölümün yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu dikkate alındığında; davalı tarafın bu kısımdan yararlanma ve tasarruf etme olanağı bulunmadığından, bu bölümün de bedelinin tesbiti ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 750,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27544, Karar No: 2013/25049, Tarih: 21.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27544 E.  ,  2013/25049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında ''kasten yaralama'' suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına ve hüküm tarihine göre hüküm, 6217 sayılı Yasayla 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- ''6136 sayılı yasaya aykırılık'' suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

1- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cismin geçebileceğinin belirtilmesi ve tabancanın yanında elde edilen fişeklerin de ses fişeği olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halin- de suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişi- ne imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp

Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alına- cak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptan- dıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetil- meden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13672, Karar No: 2024/3402, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/13672 E.  ,  2024/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/263 E., 2015/660 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.04.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşma açılarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4925, Karar No: 2019/2949, Tarih: 24.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4925 E.  ,  2019/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle icra takibinde kabul edilen asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz uygulamak suretiyle takibin devam edeceğinin tabii bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında aralarındaki akdi ilişkiye göre davalıdan olan alacakları için 2007 yılında 30 adet fatura düzenleyerek davalı şirkete teslim ettiklerini, davalı tarafından fatura içeriğine süresinde itiraz edilmediğinden içeriklerinin kesinleştiğini, ancak bedellerinin ödenmediğini, yaptıkları icra takibine de faturalar karşılığı yapılacak işin tam yapılmadığı ve ayıplı ifa edildiğini ileri sürerek itiraz ettiğini belirterek icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında takibe konu faturalardaki mal ve hizmetlerin büyük bölümünün kendilerine teslim edilmediğini, davacının sadece mal satmayacağını aynı zamanda bu malların montaj ve uygulamasını da yapacağını, ancak davacı tarafından mal ve hizmetlerin büyük bölümünün teslim edilmediğini, davacının işi tamamlamaması nedeni ile eksik malzemelerin başka firmalardan temin edildiğini, uygulamasınında başka firmaya yaptırıldığını, davacının defalarca arandığını ancak taahhüt ettiği malzemeler ve işi teslim etmediğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalı tarafın da kabulünde bulunduğu üzere taraflar arasında mal alım satımına ilişkin bir ticari ilişkinin bulunduğu, takibe konu faturalar bedelinden 19.361,24 TL olan kısmının davalı şirket yetkilisine teslim edildiği, işçilik bedeli ile ilgili olarak dava dosyasına herhangi bir belge sunulmadığı, kabul edilen miktara yönelik olarak davalı tarafın ayıp ve ödeme iddiasının ispatlanmamış bulunduğu gerekçesiyle davanın 19.361,24 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davalı tarafın da kabulünde bulunduğu üzere taraflar arasında mal alım satımına ilişkin bir ticari ilişkinin bulunduğu, takibe konu faturalar bedelinden 19.361,24 TL olan kısmının davalı şirket yetkilisine teslim edildiği, işçilik bedeli ile ilgili olarak dava dosyasına herhangi bir belge sunulmadığı, kabul edilen miktara yönelik olarak davalı tarafın ayıp ve ödeme iddiasının ispatlanmamış bulunduğu gerekçesiyle davanın 19.361,24 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında sözlü olarak kurulan akdi ilişki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğinde olup, uyuşmazlığın bu hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği açıktır. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, sözleşmeye uygun meydana getirdiği eseri teslim borcu altındadır. Eserin teslim edilip edilmediğinin ispatında taraflar ispatın hangi delillerle yapılacağı hususunda sözleşmeye hüküm koyabilirler ve teslim konusunda bir delil sözleşmesi yapabilirler. Böyle bir delil sözleşmesi yoksa yüklenicinin meydana getirdiği eseri teslim ettiği vakıasını, teslim, hukuki işlem değil, hukuki fiil olduğundan kural olarak her tür kanıtla bu arada tanıkla dahi ispat edebilir.

Somut olayda davacı delilleri arasında faturalar ve sevk irsaliyelerine de dayanmış olup, mahkemece davalı şirket yetkilisinin imzasını taşıyan sevk irsaliyesindeki malların teslim edildiği kabul edilmiş ise de; diğer sevk irsaliyelerindeki teslim alan şahısların davalı şirketin çalışanı olup olmadığı araştırılmamış, eser sözleşmesinde işin yapılıp teslim edildiğinin maddi vakıa olması sebebiyle tanık beyanı ile kanıtlanması mümkün olmasına rağmen sevk irsaliyelerinde ismi yazılı şahıslar tanık olarak da dinlenmemiştir. Yapılması gereken iş davalının kabul ettikleri dışında kalan sevk irsaliyelerinin altında iş sahibi adına teslim alan kimselerin davalı şirket çalışanı olup olmadığının incelenip imzaların inkâr edilmesi halinde SGK kayıtları ve diğer deliller ile bu husus araştırılarak ve kabul edilen sevk irsaliyelerindeki teslim eden ve alan kısmında imzaları bulunan şahıslar tanık olarak dinlendikten sonra davalı şirketi temsile yetkili kişiler olduğunun anlaşılması halinde teslimin kanıtlandığının kabulü ile mahallinde uzman teknik bilirkişi marifetiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak montajın yapılıp yapılmadığının incelenmesi, işin yapıldığının anlaşılması halinde bedelinin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa fiyatlarıyla belirlenmek üzere gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp irsaliyesinde davalı yetkilisinin imzasını taşıyan 3347 numaralı faturanında davacı alacağına eklenmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi davacının icra inkâr tazminatı talebi de bulunduğu halde gerekçesini de göstermek suretiyle bu konuda olumlu yada olumsuz hüküm kurulmaması da doğru olmamış bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11194, Karar No: 2019/8018, Tarih: 08.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/11194 E.  ,  2019/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dava ve duruşmadan haberdar edildiği halde, kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanmayan şikayetçi kurumun temyiz hakkı bulunmadığı, anlaşılmakla, ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yolcu olarak bulunduğu... plakalı araç içerisinde kucağında ve ayağının altında ele geçen dava konusu 18 karton sigarayı, kendisi, eşi ve babasının içmesi maksadıyla satın aldığını ticari amacının olmadığını beyan etmesi ile ele geçen sigaraların miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında ve tüm dosya kapsamına göre sanığın gümrük kaçağı sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Gerekmediği halde yapılan keşif giderinin yargılama giderine dahil edilerek sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1908, Karar No: 2014/6532, Tarih: 17.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1908 E.  ,  2014/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın; mağdurun kimlik bilgilerini kullanarak sahte kredi kartı çıkar- ması ve bu karla birden fazla alışveriş yapması eyleminin TCK.nun 245/2, 245/3 ve 43. madde ve fıkralarında düzenlenen suçları oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın, yal- nızca TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında TCK.nun 245/3. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için önce- likle 5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesi uyarınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasından ''30 gün karşılığı günlüğü 20 TL'den 600.00 TL adli para cezası'' ve TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı hükmün 3. fıkrasından ''500 TL'' ibareleri çıkarılarak yerine sırasıyla ''5 gün karşılığı adli para cezası'' ile ''4 gün karışılığı adli para cezası'' iba- relerinin yazılması ve hükme ''TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca belirlenen 4 günün günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 80 lira adli para cezası ile cezalan- dırılmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7674, Karar No: 2013/5812, Tarih: 28.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7674 E.  ,  2013/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1275, Karar No: 2014/4287, Tarih: 02.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1275 E.  ,  2014/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/89-2013/147

-KARAR-

1-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, asıl davada davacı ve birleşen davada davalı vekili hem asıl dava hem de birleşen davalarda verilen hükmü temyiz ettiği halde tek bir temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırmıştır. Oysa, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, asıl ve birleşen davalarda davacı tarafça ayrı ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcının yatırılması gerekmektedir. Bu durumda hükmü temyiz eden asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından her iki dava yönünden anılan harçlar yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa hangi dava yönünden anılan harçları yatırdığına ilişkin yazılı açıklama alındıktan sonra harçları yatırılmayan dava yönünden temyiz başvuru ve temyiz karar harcını yatırması için davacı vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harçları yatan dava yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

2-Diğer yandan, kesinleşmişse Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/99 esas sayılı dosyasının kesinleşmemiş ise iddianame, bilirkişi raporu ve karar suretinin celbinden,

3-Davaya dayanak teşkil eden 15.01.2010 tarihli müfettiş raporunun eksik olduğu anlaşıldığından ilgili raporun onaylı suretinin davacı taraftan istenilmesinden,

4-Davalıların yönetim kurulu üyeliği yaptıkları dönemlere (tarihlere) ilişkin kayıtlarının davalı kooperatiften veya ilgili Ticaret Sicil Memurluğundan ya da anasözleşmenin 41. maddesi uyarınca ilgili Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden istenmesinden,

Sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2), (3), ve (4) no'lu bendlerde açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERi ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.