muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7851, Karar No: 2024/299, Tarih: 15.01.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, sanığın eylemini ani gelişen kavga ortamında gerçekleştirdiği, olayın başlangıcında elinde bıçak dahi bulunmadığı, kavga esnasında maktulü ensesinden tutarak kaçmasını engellediği ve aralarındaki yaş farkı ile dayı-yeğen ilişkisinden kaynaklı olarak kendisine karşı otoriter durumda bulunduğu sanık ...’dan tehdit yoluyla bıçak istediği, sanık ...’nun getirmiş olduğu bıçakla maktulü bıçakladığı sırada tehditlerine devam ederek sanıklar ... ve ...'nın polis ve sağlık ekiplerine haber vermesini engellediği kabul edilmekle sanık ... hakkında tasarlama şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanıklar ..., ... ve ...'in olay öncesinde yaşadıkları ... ilinden olay yeri olan ... iline gelmeleri, geliş sebebi olarak çeşitli bahaneler ileri

sürmeleri, sanık ... ile olay öncesinde görüşmeleri, olay yeri civarında dolaşmış olmaları şüphe oluştursa da, sanıkların maktulü öldürmeyi planladıkları konusunda kesin deliller bulunmadığı, zira yukarıda yapılan değerlendirmelere göre sanık ...'in anlık kabul edilebilecek şekilde eylemi gerçekleştirdiği, anılan sanıkların olay sırasında olay yerine daha yakın bir noktada bekleme imkanları varken olay yerine nispeten uzak mesafede bulunan bir otelde bulunmaları ve olayı öğrenmeleri üzerine otelden ani bir şekilde çıkmaları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların maktulü dövme veya korkutma hususunda fikir birliği kabul edilse bile sanık ...'in maktulü yukarıda açıklanan şekilde aniden öldürmesinde sanıkların eylem üzerinde ortak hakimiyet kurmalarının veya öldürme eylemine yardımda bulunmalarının söz konusu olmadığı, sanık ...’nın ise olay sırasında kolaylaştırıcı bir hareket ortaya koyduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak yeterli somut delil bulunmadığı anlaşılmakla ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. Sanık ...'nun da karşı koyamayacağı ve de kurtulamayacağı muhakkak ve ağır bir korkutma altında yüklenen suçu tehdit etkisi ile işlemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 28 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin sanıklar ... ve ... hakkındaki kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların atılı suçları inkar ettikleri, sanıklar ... ve ...'nin sanık ...'i azmettirdiklerine, sanık ...'nın olay esnasında, öncesinde veya sonrasında sanık ...'in eylemini kolaylaştırıcı bir hareket ortaya koyduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Maktulün, katılanların ve sanıkların açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'in öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, somut olayda meşru savunmanın ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının gerçekleşmediği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Maktulün, kendi yeğeni sanık ... ile evli olan ve sanık ... ile aynı zamanda maktulün eşi sanık ...'nın da yeğeni olan tanık G.Ö'ye ilgi duymaya başladığı, bu ilgisini G.Ö'ye söyleyerek birliktelik teklif ettiği, durumun aile içerisinde duyulduğu, maktulün eşi sanık ...'ya tanık G.Ö'yü ikinci eş olarak getirmeyi teklif ettiği ayrıca bu süreçte sanık ... ve kızı sanık ...'ya fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, bu nedenle diğer aile bireylerinin maktule yönelik husumet besledikleri, olay günü sanık ... ile maktul arasında bu husumet sebebiyle çıkan kavgada sanığın maktulü bıçaklamak suretiyle öldürdüğü olayda, sanığın, katılanın aile bütünlüğü ve huzurunu bozan ahlak dışı davranışları nedeniyle duyduğu hiddet ve öfkenin etkisi ile üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgarî ile makul oran arasında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanık ... hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar yönünden;

Sanık ...'nun, sanık ...'e suç aletini temin ettiğinin ve eyleminin suçun işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak suretiyle kasten öldürmeye yardım etme suçunu oluşturduğu ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinde belirtilen bağlılık kuralı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.09.2022 tarihli ve 2022/42 Esas ve 2022/554 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak, asli failin fiiline göre şeriklerin hukuki durumları belirleneceğinden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve sanığın bu eylemini maktulün aile bütünlüğü ile huzurunu bozan ahlak dışı davranışlarından duyduğu hiddet ve öfkenin etkisi ile gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgarî ile makul oran arasında haksız tahrik indirimi uygulanarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

E. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

E. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

Sanıklar ..., ... ve ...'in diğer aile bireyleriyle birlikte ahlak dışı davranışları nedeniyle maktule husumet besledikleri, sanık ...'in anılan sanıklarla birlikte maktulü dövmek, gözünü korkutmak gibi hususlarda plan yaptıklarını sanıklar ... ve ...'ya söylediği, bu plan dahilinde sanıkların olay günü ... ilinden olayın gerçekleştiği ... iline geldikleri ve gündüz saatlerinde sanık ... ile buluşup konuştukları, sanık ...'in maktulün evine döndüğü, sanıklar ..., ... ve ...'in ise ...'dan geldikleri araçla maktulün evinin önünden 23.30 sıralarında geçtikleri, akabinde geceyi geçirebilmek için bir otele yerleştikleri, sanık ...'in maktulü öldürmesinin ardından sanıklar ..., ... ve ...'i aradığı, anılan sanıkların maktulün evinin önüne tekrar saat 02.40 sıralarında gelerek sanık ...'i yaklaşık 10 dakika kadar bekledikleri ve sanık ... ile birlikte ... iline gittikleri, sanık ...'in 03.06.2018 tarihli saat 14.20 de kollukta alınan savunmasında araç içerisinde olayı anlattığını belirtmesi karşısında sanıkların yolculuk aşamasında olayı öğrendiklerinin sabit olduğu ancak olaydan habersizmiş gibi olayda yaralanan sanık ...'in şikâyetçi olması ve tedavisinin yapılması için onunla birlikte karakol ve hastaneye gittikleri, sanıkların ... iline geliş sebepleri ve sanık ... ile buluşmaları hususunda birbirleriyle ve aşamalarda kendi beyanlarıyla çelişir şekilde savunmalarda bulundukları anlaşılmakla, sanıklar ..., ... ve ...'in sanık ... ile maktulün dövülmesi konusunda anlaşıp plan yaptıkları bu haliyle sanıkların kastının

maktulün yaralanmasına yönelik olduğu, sanık ...'i maktulü yaralaması hususunda teşvik ettikleri ve bu suçun işlenmesinden yardımda bulunacaklarını vaat ettikleri ancak sanık ... ile maktul arasında çıkan kavgada sanık ...'in ani gelişen kastla maktulü bıçaklayıp öldürdüğü anlaşılmakla, sanıklar ..., ... ve ...'in öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, anılan sanıklar yönünden suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım etme olarak kabul edilmesi ve sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 39 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve sanıkların bu eylemlerini maktulün sanık ...'in eşi, sanık ...'ın kız kardeşi ve sanık ...'in de yeğeni olan tanık G.Ö'ye yönelik ahlak dışı davranışları ve yine anılan sanıkların yakın akrabası olan sanıklar ... ve ...'ya yönelik şiddet içeren davranışlarından duydukları hiddet ve öfkenin etkisi ile gerçekleştirmeleri nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgarî ile makul oran arasında haksız tahrik indirimi uygulanarak cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/1954 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararında katılan ... ile vekili, katılan ... ile ... vekilleri, katılan ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan karar başlığında maddi hata yapılması, (C-2) numaralı bendinde açıklanan sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, (D) numaralı bendinde açıklanan sanık ... hakkında haksız tahrik altında kasten öldürmeye yardım etme suçundan ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, (E) numaralı bendinde açıklanan sanıklar ..., ... ve ... hakkında haksız tahrik altında kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım etme suçundan ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle katılan ... ve vekilinin, katılan ... ile ... vekilleri, katılan ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/1954 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, gerekçe bölümünde (B, C-2 ve D) numaralı bozma nedenleri yönünden oy birliğiyle, gerekçe bölümünde (E) numaralı bozma nedeni yönünden oy çokluğuyla, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin, 2022/7851 Esas VE 2024/299 Karar sayılı kararının çoğunluk görüşüne, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesine müteakip Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen hükümlerde, sanıklar ..., ... ve ... yönünden suça iştirak hükümleri değerlendirilirken suç vasfında yanılgıya düşüldüğü düşüncesinde olduğumuzdan katılmamaktayız.

15.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin, 2022/7851 Esas VE 2024/299 Karar sayılı kararının çoğunluk görüşüne, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesine müteakip Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen hükümlerde, sanıklar ..., ... ve ... yönünden suça iştirak hükümleri değerlendirilirken suç vasfında yanılgıya düşüldüğü düşüncesinde olduğumuzdan katılmamaktayız.

Dairemiz çoğunluk görüşü ile uyuşamadığımız husus, sanık ...’in eylemine yardım eden olarak iştirak eden sanıklar ..., ... ve ...’in kasten öldürme suçundan mı? yoksa kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçundan mı? sorumlu tutulması gerektiğine ilişkindir. Oluşa, dosya içeriğine ve bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesine göre; sanıklar ..., ... ve ... ile maktul ... arasında ciddi bir husumet bulunduğu, olay tarihinden önce suçun faili olan sanık ... tarafından maktul ...’e yönelecek suçun işlemesine yardım etmek amacıyla ..., ... ve ...’in ... ilinden ... iline geldikleri, bir otele yerleştikleri, olaydan önce sanık ...’in bulunduğu ve suçun işlendiği semtte araç ile dolaştıkları, sanık ... maktulü öldürdükten sonra ise onu alıp olay yerinden kaçırdıkları ve ... iline götürerek tedavi olmasını sağladıkları anlaşılmaktadır. Bölge adliye mahkemesi “sanıkların maktulü dövme veya korkutma hususunda fikir birliği kabul edilse bile sanık ...’in maktulü yukarıda açıklanan şekilde aniden öldürmesi neticesinde sanıkların eylem üzerine ortak hâkimiyet kurmalarının veya öldürme eylemine yardımda bulunmalarının söz konusu olmadığı” gerekçesiyle sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine karar vermiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrasına göre suçun kanunî tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri doğrudan fail olarak sorumlu olur. Doğrudan fail, işlediği suçun gerektirdiği ceza ile cezalandırılır. 5237 sayılı Kanun’a göre suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanunî tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen suç ortaklarına ise “şerik” denilmekte olup, şeriklik; azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen ancak yardım eden suç ortağı, gerçekleşen fiilden bağlılık kuralı uyarınca şerik olarak sorumlu olmaktadır.

5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre ise yardım etme, maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmakta olup maddi yardım suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış, manevi yardım ise suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaat etmek, suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir. Temyiz davasının konusu olan olayda sanıklar ..., ... ve ...’in suçun işlenişi üzerinde ortak bir hâkimiyet kurmadıklarından müşterek fail olarak cezalandırılmamaları isabetlidir. Ancak fail olan ...’i suç işlemeye teşvik eden, suç işleme kararını kuvvetlendiren ve suçu işledikten sonra yardım etmeyi vaat eden sanıkların yardım eden olarak cezalandırılmaları gerekmektedir.

5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin birinci fıkrasında suçun işlenmesine yardım eden kişiye verilmesi gereken ceza gösterilmiş, yardım eden kişinin işlenen suçun cezasıyla cezalandırılacağı özellikle vurgulanmıştır. Kanunî düzenlemeden anlaşılması gereken husus, suç işleneceğini bile bile suçun failine yardım eden suç ortağı işlenen suç ile cezalandırılacaktır. Örneğin, failin kasıtlı bir suç işleyeceğini bilerek ona silah temin eden bir suç ortağı, failin işlediği suç kasten öldürme ise kasten öldürmeden, kasten yaralama ise kasten yaralamadan, tehdit ise silahla tehditten yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulacaktır. Anılan sorumluluk kanunun öngördüğü bir sorumluluk biçimidir.

Yukarıda açıklanan suça iştirak ile ilgili düzenlemeler dikkate alındığında, yardım eden sıfatıyla suça iştirak eden sanıklar ..., ... ve ...’in 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca fail tarafından işlenen kasten öldürme suçundan sorumlu tutulmaları, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının bu nedenle BOZULMASI gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçundan yardım eden olarak cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2019/6986, Karar No: 2020/2628, Tarih: 18.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6986 E.  ,  2020/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden alınması gerekir. Hükme esas alınan raporda farklı bir ilçeden emsal alındığı gibi aynı kamulaştırma kapsamında 4045 parsel sayılı taşınmaza ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/211 Esas - 2008/414 Karar sayılı dosyasında değerlendirme tarihi olan 2006 yılının Haziran ayında metrekaresine 75 TL değer biçilmiş ve bu bedel Dairemizin 2009/10177 - 15468 sayılı kararı ile denetmimizden geçtiği de gözönüne alındığında hükme esas alınan bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15871, Karar No: 2011/22308, Tarih: 22.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15871 E.  ,  2011/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, Bursa ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Bursa ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Bursa ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Bursa ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Geri dönüşüm işlemleri sonucu dava konusu taşınmazların ada nosu 6170 olarak değiştiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 2182 ada no olarak yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (2182) rakamının çıkartılmasına, yerine (6170) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4817, Karar No: 2010/3196, Tarih: 03.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/4817 E.  ,  2010/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62/2 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/11/2008 gün ve 83/359 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,59,31 ve 33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7471, Karar No: 2010/9440, Tarih: 27.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7471 E.  ,  2010/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 6. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.12.2009 gün ve 202-292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyize konu hüküm, bir kısım davalılar vekiline 3.2.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 19.2.2010 günü verilmiştir.

Tebliğ günü ile temyiz tarihi arasında 15 günden fazla süre bulunduğundan temyiz edenin temyiz isteminin H.U.M.Y.'nın 2494 Sayılı Yasa ile değişik 432/4 maddesi ve 1.6.1990 tarih 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca REDDİNE, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.