muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14912, Karar No: 2017/7639, Tarih: 12.09.2017

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 02/06/2016 tarihli kısa kararında "Davanın kısmen kabulüne,10.700,25 TL tazminatın 05.09.2015 gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ve faizin başlangıç tarihine yönelik istemin reddine, " denildiği halde, gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulüne, 10.700,25 TL tazminatın 01.07.2015 gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ve faizin başlangıç tarihine yönelik istemin reddine, ”şeklinde yazıldığı anlaşılmakla kararda hükmedilen tazminatın faiz başlangıç tarihlerinde çelişki olduğu görülmektedir. Bu durum HMK'nin 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre bu aşamada davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/612, Karar No: 2014/2466, Tarih: 17.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/612 E.  ,  2014/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 57 nolu vanadan sulandığı bildirilmiş ise de; bu vananın ... ya da sulama birlikleri tarafından kurulan sistem gibi ortak sulama sistemi olup olmadığının ilgili kurumdan sorulmasından,

2-Dosyada mevcut 19.12.2012 tarihli gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen taze fasulyenin üretim masrafının 495 TL, sofralık domatesin üretim masrafı 791 TL, sivri biberin üretim masrafının 629 TL olduğu halde dosyaya sonradan getirtilen 05.02.2013 tarihli gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde; taze fasulyenin üretim masrafının 882 TL, sofralık domatesin üretim masrafı 1106 TL sivri biberin üretim masrafının 950 TL olduğu bildirilmiştir. Verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu .... ilçe genelinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün taze fasulye, domates ve sivri biberin kuru-sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kg başına ortalama satış fiyatını gösterir veri cetvelinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24484, Karar No: 2017/6394, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24484 E.  ,  2017/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8032, Karar No: 2006/386, Tarih: 31.01.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8032 E.  ,  2006/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı Hazinenin kamu alacağını (vergi borcunu) tahsil için, borçlunun 3. kişi davalıda mevcut alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Tekstil Ltd.Şti.nin davacıya borcu bulunması nedeniyle hakkında 6183 sayılı Yasaya dayanılarak takip yapılmış, alacağın tahsil edilememesi üzerine borçlunun diğer davalı ... Giyim A.Ş.den alacaklı bulunduğu iddiası ile, alacağın tahsili için müflis şirkete 6183 sayılı Kanunun 79. maddesi uyarınca ihbar yapılmış, itiraz edilmesi üzerine eldeki davada alacağın tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir. Uyuşmazlık, çıkartılan haciz ihbarnamesinin borçlu şirkete tebliğ edildiği 04.04.1996 tarihi itibariyle alacağın mevcut olup olmadığından kaynaklanmıştır. Davadan önce yaptırılan delil tesbiti sonucunda, alınan bilirkişi raporunda borçlunun müflis şirketten alacaklı bulunduğu saptanmış, mahkemece

alınan bilirkişi raporunda ise, alacağın mevcut olmadığı belirtilmesine rağmen şirketlerin 1995-1996 yıllarının satıcılar cari hesaplarının incelenmediği belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece yapılan inceleme hüküm tesisine yeterli bulunmadığından, mahkemece TTK.nun 80. maddesi uyarınca davalılara bilirkişice eksik bulunduğu bildirilen defter ve belgelerin ibrazının emredilmesi bundan sonra bilirkişilerden ek rapor alınarak 04.04.1996 tarihi itibariyle davalı ... Giyim Sanayi A.Ş.nin diğer davalı ... Tekstil Ltd.Şti.ye ödenmemiş borcu bulunduğunun tesbiti halinde bu miktarın kamu alacak ve ferilerini geçmemek üzere tahsiline karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 31.1.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9738, Karar No: 2012/10341, Tarih: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9738 E.  ,  2012/10341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (icra memur muamelesi)

KARAR

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle, hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz başvuru ve karar harçları yatırılmış ise buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, hiç yatırılmamış ise HMK.nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344. (HUMK.nun m.434/3.fıkrası) maddesi gereğince temyiz karar harcını yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz başvuru ve karar harçlarının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen harçlar tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1954, Karar No: 2022/12270, Tarih: 20.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1954 E.  ,  2022/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 891 ada 3 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1- Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan Alaşar Mahallesi, 4490 ada, 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile bloke edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele 05.10.2015 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken bloke tarihine kadar faiz uygulanması,

Doğru olmadığı gibi,

3- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarda npeşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 20/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5721, Karar No: 2012/5208, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5721 E.  ,  2012/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

2004/217 esas sayılı ilk davada davalı şirketçe projesindeki kotlara inilmeden, fen ve sanat kurallarına uyulmadan inşaa olunan Adıyaman ili Sincik ilçesi Çamdere köprüsünün geçici kabulün yapılmasından sonra 2002 yılı ocak ayı içerisinde çöktüğü ileri sürülerek Sincik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1 D.iş sayılı dosyasında 2002 yılı bayındırlık birim fiyatlarıyla 164.925,92 TL olarak belirlenen yeniden yapım bedelinin davalı yüklenici şirketten; 2006/182 esaslı ikinci davada İTÜ öğretim üyelerinden alınan 04.07.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre kontrolluk teşkilatının %20 oranında kusurlu olduğu ileri sürülerek bu orana karşılık gelen 32.985,18 TL tazminatın kontrol müh. ... ile kontrol yardımcısı ...'den; 2006/183 esaslı üçüncü davada ise aynı rapora göre proje sorumlusu inş. müh. ...'in %20 oranında kusurlu olduğu ileri sürülerek bu orana karşılık gelen 32.985,18 TL tazminatın da adı geçen davalıdan tahsili istenmiş, mahkemece her üç davanın reddine dair verilen karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından geçici kabulü 27.10.1999 tarihinde yapılan köprünün Ocak 2002'de kısmen çökerek kullanılamaz hale geldiği anlaşılmaktadır.

Çökme olayından sonra müfettişlikçe inceleme ve soruşturma başlatılarak inş. müh. F... ve jeoloji müh. Arif Hikmet Top' dan oluşan kuruldan 13.02.2002 tarihli teknik rapor alınmıştır. Raporda; köprünün yer seçiminin ve köprü tipinin dere yatağına uygun olmadığı, köprü projesinin Adıyaman Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü'nce temel sondaj raporu

dikkate alınmadan hazırlandığı, bu nedenle Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünce onaylanmayıp iade edildiği, proje tasdik edilmediği halde Adıyaman ...'nce ihaleye çıkılıp inşaata başlandığı, yüklenici şirketçe köprü ayak temellerinin yüzeysel yapıldığı, projedeki temel kotlarına inilmediği, fen ve sanat kaidelerine uyulmadığı, çöken kısımların ıslahı mümkün olmadığından yıkılıp yeniden yapılması gerektiği bildirilmiştir.

dikkate alınmadan hazırlandığı, bu nedenle Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünce onaylanmayıp iade edildiği, proje tasdik edilmediği halde Adıyaman ...'nce ihaleye çıkılıp inşaata başlandığı, yüklenici şirketçe köprü ayak temellerinin yüzeysel yapıldığı, projedeki temel kotlarına inilmediği, fen ve sanat kaidelerine uyulmadığı, çöken kısımların ıslahı mümkün olmadığından yıkılıp yeniden yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Davacı ... İdaresi tarafından davalı yüklenici şirket aleyhine 19.03.2002 tarihinde Sincik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1 D. iş sayılı dosyası ile tespit yaptırılmış; jeoloji müh. Veysel Sırdaş tarafından düzenlenen 29.03.2002 tarihli raporda yeterli temel sondajı yapılmadığı; inşaat mühendisleri Mehmet Gaffar Kingir, Bedir Gürsoy ve Cengiz Yalçın'dan oluşan bilirkişi kurulunca düzenlenen 05.04.2002 tarihli raporda temel sondajının yeterince yapılmadığı, temelin gerektiği gibi boyutlandırılmadığı, temel tipinin yanlış seçildiği, temel inşa edilirken temel çukurundaki su gerektiği gibi tahliye edilmediğinden betonun özelliğini ve mukavemetini kaybettiği, hali hazırda köprünün kullanılamaz durumda olup ıslahının mümkün olmadığı, onarım maliyeti yeniden yapım maliyetini geçeceğinden tamamen yıkılıp yeniden yapılmasının uygun olacağı, 02.05.2002 tarihli ek raporda da köprünün yeniden yapım maliyetinin 2002 yılı bayındırlık birim fiyatlarıyla 164.925,92 TL olduğu bildirilmiştir.

Yüklenici şirket hakkındaki dava tespit bilirkişi raporu dayanak alınarak açılmıştır.

Yüklenici şirket yetkilisi hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/85 esas sayılı dosyası ile kamu davası açılmış, mahkemenin 22.05.2003 tarih 2002/85 E.-2003/164 K. sayılı ilamında köprü yeri tayini, sondaj ve zemin etüdü, zemin emniyet gerilmesinin tespiti işlemlerinin Köy Hizmetleri elemanlarınca yapıldığı, sanığa atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı belirtilerek sanığın beraatına karar verilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 30.05.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

İçlerinde birleşen davaların davalıları ..., ... ve ...'in de yer aldığı 9 idare elemanı hakkında ise görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma suçlarından Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/282 esas sayılı dosyası ile kamu davası açılmış, mahkemenin 18.01.2008 tarih 2003/282 E.-2008/7 K. sayılı ilamında uzatılmış dava zamanaşımı sürelerinin dolduğu belirtilerek sanıklar hakkındaki davanın ayrı ayrı ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 03.04.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak jeoloji yüksek mühendisi bilirkişiden 02.06.2004 günlü, inşaat mühendisi bilirkişiden 03.06.2004 günlü, son olarak da İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan 04.07.2005 günlü raporlar alınmıştır.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak jeoloji yüksek mühendisi bilirkişiden 02.06.2004 günlü, inşaat mühendisi bilirkişiden 03.06.2004 günlü, son olarak da İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan 04.07.2005 günlü raporlar alınmıştır.

İTÜ öğretim üyelerince düzenlenen 04.07.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; müfettiş raporu, tespit bilirkişi raporu, ceza dosyaları, fotoğraflar ve mahkemece alınan önceki raporlar incelenip değerlendirilmiş, neticede köprünün mevcut hali ile kullanılmasının

ve onarılmasının mümkün olmadığı, tamamen yıkılarak yeniden yapılması gerektiği, yeniden yapım bedelinin 2002 yılı birim fiyatlarıyla 164.925,92 TL olduğu, hasarın meydana gelmesinde zemin etüdünü tam ve eksiksiz yapmayan, zemin emniyet gerilmesini belirlemeyen Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü elemanlarının %10; köprü projesini mevcut zemin koşullarına göre düzenlemeyen ve tadil etmeyen proje sorumlularının %10; köprü ayaklarının olması gereken derinliğe oturup oturmadığını denetlemeyen ve sığ derinlikte yapılmasına müdahale etmeyen kontrol merciinin %20; yapım esnasında ayaklarından birisi yıkılmış olmasına rağmen projeyi aynen uygulayan, yıkımı ve aksaklıkları idareye bildirip gerekli önlemleri almayan, projede değişiklik yapılması yoluna gitmeyen yüklenici şirketin de Köprü ve Sanat Yapıları Özel Şartnamesindeki hükümler dikkate alınarak %60 oranlarında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Çöken köprüden dolayı davacı ... İdaresinin 2002 yılı fiyatlarıyla 164.925,92 TL zarara uğradığı birbirini teyit eden bilirkişi kurulu raporları ile kanıtlanmıştır. İTÜ öğretim üyelerinden alınan 04.07.2005 tarihli rapora göre yüklenici şirket %60 oranında kusurlu olup, kusuruna 98.955,55 TL isabet etmektedir. Mahkemece 2004/217 esas sayılı ilk davada davanın kısmen kabulüne, 98.955,55 TL tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmesi gerekirken, kusur ve sorumluluk açısından bağlayıcı olmayan ceza mahkemesi kararına atıf yapılarak köprü inşaatında ihale şartnamesine uygun malzeme kullanıldığı, zararın davalı şirketin kusurundan kaynaklanmadığı, davalı şirketin davacı idarece verilen projeyi uygulamakla sorumlu olup eylemi ile zararlı sonuç arasında uygun illiyet bağının bulunmadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddi doğru olmamıştır.

İdare elemanları hakkında açılan davalara gelince:

İdare elemanları hakkında açılan davalara gelince:

İdare elemanlarının sorumluluğu yasa ve yönetmeliklerden kaynaklanmakta olup kusura dayalı bir sorumluluktur. Sorumlulukla ilgili olarak Borçlar Kanunu 41 ve devamı maddelerindeki genel hükümler yanında, 1050 sayılı Genel Muhasebe Kanununda (md.20/E), 2886 sayılı Devlet İhale Kanununda (md.86 ve 87), 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununda (md.28 ve 31), Emanet İşleri Yönetmeliğinde (md.6), Bayındırlık İşleri Kontrol Yönetmeliğinde çeşitli özel düzenlemeler mevcuttur. İTÜ öğretim üyelerinden alınan 04.07.2005 tarihli raporda davacı idareye toplam %40 oranında kusur verilmişse de bu kusurun ne miktarının davalı ... elemanlarının ihmal ve kusurundan kaynaklandığı adı geçen davalıların sözleşme konusu işteki ünvan ve sıfatları, görev süreleri, yaptıkları işler ve imzaladıkları belgeler değerlendirilmek suretiyle belirlenmemiştir. Rapordaki kusur oranı belirlemesi dava dışı idare elemanlarını da kapsayacak şekilde genel bir belirleme olduğundan davalı ... elemanları yönünden hüküm tesisi için yetersizdir. O halde mahkemece sözleşme konusu işle ilgili tüm ihale evrakları getirtilerek hangi davalının hangi tarihler arasında hangi ünvan ve sıfatla çalıştığı, hangi işleri yaptığı ve hangi evrakları imzaladığı, idarenin zarara uğramasında bir kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı, varsa

kusur oranının ve sorumlu olduğu miktarın ne olduğu bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla saptanmalı ve sonucuna göre birleşen davalar karara bağlanmalıdır. Mahkemece bir yandan davalı ... elemanlarının proje hazırlanmasında ve zemin etüdü yapılmasında kusurlu olduğundan, diğer yandan davalılara atfedilecek bir kusurun bulunmadığından söz edilerek çelişkiye düşülmesi ve yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı ... yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.