muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/623, Karar No: 2017/4296, Tarih: 23.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/623 E.  ,  2017/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 8.7.2005-3.10.2013 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı, davalılardan Kurum ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, aylık net 1450 TL maaşla çalıştığını beyan ederek, davalıya ait işyerinde 08/07/2005-03/10/2013 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı ...'a ait işyerinde; 2009/01 döneminde 19 gün, günlük 22,71 TL ücretle, 2009/02 döneminde 20 gün, günlük 22,71 TL ücretle çalıştığının, tespitine, davalı ... Plastik Makine ve Kalıp İml. İnş. Tur. San ve Tic. Ltd Şti'ne ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 18/08/2005-14/10/2008 tarihleri arasındaki bir kısım çalışmasının davalı ...'a ait 347899 sicil sayılı işyerinden, 15/10/2008-31/03/2010 tarihleri arasındaki bir kısım çalışmasının davalı ...'a ait 1321204 sicil sayılı işyerinden, 01/04/2010-30/06/2010 tarileri arasındaki çalışmasının ... Plastik unvanlı 1343455 sicil sayılı işyerinden, 01/07/2010-02/10/2013 tarihleri arasındaki bir kısım çalışmasının davalı ... Plastik Makine ve Kalıp İml. İnş. Tur. San ve Tic. Ltd Şti'ne ait 1007862 sicil sayılı işyerinden bildirildiği, imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, dosya kapsamındaki ücret bordrolarının 2009/1 ve 2. ayları da kapsadığı görülmekle, ücret bordroları hakkında araştırma yapılmadan davacının 2009/1 ve 2. aylardaki eksik bildirilen sürelerin tamamlanması hatalı olduğu gibi, ücret bordlarındaki imzaların davacıya ait olmadığının anlaşılması halinde ve yine ücret bordrosu olmayan dönemlere ilişkin yapılan araştırmanın eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

Somut olayda, dosya kapsamındaki ücret bordrolarının 2009/1 ve 2. ayları da kapsadığı görülmekle, ücret bordroları hakkında araştırma yapılmadan davacının 2009/1 ve 2. aylardaki eksik bildirilen sürelerin tamamlanması hatalı olduğu gibi, ücret bordlarındaki imzaların davacıya ait olmadığının anlaşılması halinde ve yine ücret bordrosu olmayan dönemlere ilişkin yapılan araştırmanın eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

Yapılacak iş, dosya kapsamındaki ücret bordrolarındaki imzaların davacıya ait olup olmadığını sormak, ücret bordrolarına itiraz edilmemesi veya ücret bordrolarındaki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşılması halinde dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip , dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek dinlenerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre, ücret bordrolarındaki imzaların davacının eli ürünü olduğunun anlaşılması halinde ise ücret bordrolarına geçmiş sürenin dışındaki sürelerin reddedilmesi gerektiğini göz önünde bulundurmak, yine ücret bordrolarındaki imzalara davacı tarafça itiraz edilmesi ve sonucunca davacıya ait olmadığının anlaşılması halinde davacının yaptığı işi somutlaştırıp netleştirmek, davalı işyerinin defter ve kayıtlarını getirterek incelemek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, davalı işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, davacının davalı işyerinde tam olarak ne iş yaptığını, görevinin ne olduğunu sormak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığının belirlenmesi halinde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun anlaşılması halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapmak ve sonucuna göre davacının prime esas kazancı hakkında karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılar SGK ile ... bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalı ...'a iadesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2485, Karar No: 2018/6127, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2485 E.  ,  2018/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13609, Karar No: 2012/19667, Tarih: 12.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13609 E.  ,  2012/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 19.03.2012 gün ve 9158-6220 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 203.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 43.90 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.12.07.2012 (Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Anlaşmalı boşanma davalarında hakim huzurunda gerçekleşen “anlaşmayı bozma” kavramı ile “davadan feragat” kavramı sanıldığı gibi “bir ve aynı şey” değildir. Farklı hukuksal kavramlardır.

Davadan feragatı sadece dava harcını yatıran eş diğer bir deyişle “davacı” yapabilirken, “anlaşmayı bozmayı” anlaşmanın tarafı olan “hem erkek eş hem kadın eş” yapabilir.

Anlaşmayı bozmayı “davadan feragat” imiş gibi değerlendirmek mümkün olmadı gibi anlaşmayı bozmayı sadece dava harcı yatıran eşe özgülemek, usul hukukunda yer almayan bir kuralı içtihat yolu ile ihdas etmekle eş değerdir.

Anlaşmayı dava harcını yatıran eşe ”keyfe keder istediği zaman bozma hakkı” verilirken aynı anlaşmanın tarafı olan diğer eşi bu beyanı ile “sonsuza kadar bağlı tutmak” eşler arasındaki “silahların eşitliği” evrensel hukuk ilkesi ile asla bağdaşmaz.

Yargılamaya Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi hükümlerine göre devam edilmek üzere hükmün bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2015/8099, Karar No: 2016/4094, Tarih: 13.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8099 E.  ,  2016/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.12.2014 tarih ve 2014/568-2014/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla birkısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 1085/169221 nolu aylık taksit ödemeli kredi hesabından kullandırılan kredinin zamanında ödenmemesi üzerine ... Noterlik 01/12/2011 tarihli 33819 y. sayılı ihtarnamesi ile aylık taksit ödemeli kredi hesabının katedildiği ve borcun ödenmesinin davalılara ihtar edilmesine rağmen davalı borçlularca ödeme yapılmadığı gibi haklarında ... İcra Müdürlüğü 2012/4389 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı borçluların takip konusu borca ve ferilerine itirazları üzerine takibin durduğunu itirazın haksız olduğunu belirterek iptali ile takibin devamına ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, kredi borçlusu olan ...'nin ortağı iken firmanın ... Şubelerinden kullandığı bazı kredilere kefil olduklarını ancak bankanın defter ve kayıtları incelendiğinde bu kredilerin tamamen kapanmış olduğunun görüleceğini, davacının geri ödeme planından anlaşılacağı üzere bankanın ... Şubesi tarafından dava dışı bu şirkete kullandırılan ve ödenmeyen 24 ay vadeli taksitli krediden kaynaklandığını, bankanın ibraz ettiği geri ödeme planında kendilerinin imzası bulunmadığını, dava dışı şirketin yetkilileri ve kefil olan ... ve ...'nın imzaları bulunduğunu, kendilerinin kefalet imzaları da bulunmadığını belirterek yapılacak bilirkişi incelemesinde anlaşılacağını bu nedenle davanın reddine ve %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminat hükmedilmesini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı banka dava dışı ...'ye bankanın ... Şubeleri'nden kredi kullandırmış olup, davalıların kefil olduğu bu kredi sözleşmelerinden kaynaklanan kredi borçları ödenerek kapatıldığı davalıların savunmaları ve savunmalara karşı davacının aksine bir iddiası bulunmadığı gibi yaptırılan bilirkişi incelemesi ile de sabit olduğu, davacı bankanın ... Şubesi'nin aynı dava dışı şirkete kullandırdığı kredi ile ilgili genel kredi sözleşmesinde davalılar kefil olarak gözükmediği, davalıların ... Şubelerinden kullandırılan kredilere kefaletleri ... Şubesi'nden kullandırılan kredi için davalılar yönünden bağlayıcı olamayacağı, bunun aksine düşünce davalıların kefaletleri bulunmayan ve bankanın her zaman davalıların bilgisi dışında 3. şahsa kullandıracağı kredilerle ilgili sorumlu olacakları sonucunu doğurur ki; adil olmayan ve haksız uygulamalara sebebiyet verecek bu işlemden dolayı davalıların mağduriyetlerine neden olunacağından benimsenen bilirkişi raporu esas alınarak davacının yerinde görülmeyen itirazın iptali davasının reddine, davacı davasında haksız ise de kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından davalıların yerinde görülmeyen tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin bir kısım davalılar vekiline 27/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve hükmün, HUMK'nın 433/2. maddesinde yazılı temyiz süresi geçirildikten sonra 11/05/2015 tarihinde bir kısım davalılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edildiği anlaşılmıştır. HUMK'nun 432/4'ncü maddesine göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da bu konuda bir karar verebileceğinden bir kısım davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı bankanın talep ettiği alacağın ticari kredi ödeme tablosundan kaynaklanmasına ve böyle bir kredinin davalıların kefil olduğu sözleşme ile verilemeyeceğinin, ayrı bir sözleşme ile verilebileceğinin anlaşılmasına ve bu yöndeki bilirkişi görüşüne göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden birkısım davalılara iadesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3275, Karar No: 2015/1090, Tarih: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3275 E.  ,  2015/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanmak

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın haczedilen malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında TCK'nın 289/1-ikinci cümlesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılması hükmünden sonraki kısmın çıkarılarak; "289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına, aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sonuç hapis cezası bir gün karşılığı 20 TL’den adli para cezasına çevrilerek 740 TL adli para cezasına, sonuç gün adli para cezasının ise bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL ile cezalandırılmasına" hükmünün eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11512, Karar No: 2014/20902, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11512 E.  ,  2014/20902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/1005-2014/151

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.