muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2824, Karar No: 2023/3556, Tarih: 30.10.2023

2.4. İşveren ile yüklenicinin İş Kanunu’na göre işçiye karşı müteselsilen sorumlu olmasına rağmen rücu ilişkisinde taraflar arasında imzalanan sözleşmenin uygulanması sözleşme hukukunun en temel ilkelerindendir. İşçilik alacakları davacı tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir. İşçiye ödenen kıdem tazminatı iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmakta olup bu kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak yükleniciler işverene karşı sorumludurlar. İhbar tazminatından ise son işveren sorumludur.

2.5. Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi’nin termik santrali devir alma tarihinin 17/06/2013 olduğu, bu sözleşmede, sözleşme konusu varlıklarda çalışan 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi personelin kanunlardan ve toplu iş sözleşmelerinden doğan haklarının korunacağını, kıdem tazminatlarının ve diğer tüm haklarının alıcı tarafından ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği, devir tarihinden sonra diğer davalı Yılmazlar Madencilik San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin devir alan Çelikler A.Ş. bünyesinde faaliyetlerine devam ettiği, Yılmazlar Madencilik San. Ve Tic. Ltd. Şti.’ye bağlı olarak çalışan 32 işçinin 04/05/2015 tarihinde iş akitlerinin hiçbir bildirim yapılmaksızın feshi neticesinde ihbar tazminatının tahsili amacıyla açılan davaların kabulüne kesin olarak karar verildiği, hükmolunan bedellerin takibe konması neticesinde davacı tarafından ödenen bedellerden davalıların sorumlu olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda hukuka aykırı bir yan bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.6. Taraflar arasındaki ilişkinin 6132 sayılı TTK kapsamında kalan ticari iş niteliğinde olması nedeni ile avans faizine hükmedilmesinde hukuka aykırı bir yan bulunmamakla birlikte, dosya kapsamında davacı tarafınca ödenen bedeller bakımından davalılara yönelik TBK 117 kapsamında temerrüde düşürücü bir işlem bulunmamasına karşın dava tarihi yerine ödeme tarihi olan 09/02/2017 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 2020/638 Esas, 2022/432 Karar sayılı ve 15/04/2022 tarihli kararının kaldırılmasına,

Ne var ki; bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’nin 2020/638 Esas, 2022/432 Karar sayılı ve 15/04/2022 tarihli kararının kaldırılmasına,

İlk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan ‘‘ Bedellere 09/02/2017 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine,’’ cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine ‘‘Bedellere dava tarihi olan 22/12/2017 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine,’’ cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz peşin harcın istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30/10/2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Davacı EÜAŞ, TKİ bünyesinde olan Seyitömer Linyit İşletmelerinin kendisine bağlandığı, daha önce TKİ ile davalı Yılmazlar Madencilik Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi arasında; dekapaj, kömür kazı, yükleme, kazı stoklama sözleşmesi yapıldığı, daha sonra söz konusu işletmenin Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi ye devredildiği, yüklenici Yılmazlar Madencilik Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi'nin muvafakat vermemesi nedeniyle sözleşmenin Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi ’ye devredilemediği, yüklenici Yılmazlar Madencilik Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi, bünyesinde çalışan 32 işçinin açtığı dava sonucunda toplam 132.915,32 TL’nin, üst işveren olarak davacı tarafından ödendikten sonra, davalı şirketlerden rücuan tahsili için bu davanın açıldığı, Yerel Mahkemenin davalı şirketlerin ½ oranın da sorumlu olduklarına hükmedildiği ve bu kararın Sayın çoğunluk tarafından onandığı dosya içeriği itibariyle sabittir. Söz konusu onama kararına katılmamız mümkün değildir.

Şöyle ki;

1- İhbar tazminatı belirsiz süreli bir iş sözleşmesi feshedilmişse verilir. İşyerinde yapılan işin sürekli iş olması ve deneme süresinin olmaması durumunda işçi ihbar tazminatına hak kazanır. İş Kanununun 10. maddesine göre, süreksiz işlerde İş Kanununun 17. maddesi uygulanmayacağından, süreksiz işlerde işçi ihbar tazminatına hak kazanamaz.

2- İhbar tazminatından son işveren sorumludur.

3- Davacı ile davalı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi arasındaki işletme devir sözleşmesinde, dava konusu ihbar tazminatıyla ilgili davalı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi ’ne yüklenmiş bir yükümlülük yoktur.

4- İhbar tazminatını hak eden işçilerin tamamı Yılmazlar Madencilik Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi ’ne ait işçilerdir. Davacı şirket Kanuni zorunluluk nedeniyle üst işveren sıfatıyla söz konusu tazminatı ödemiştir.

3- Davacı ile davalı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi arasındaki işletme devir sözleşmesinde, dava konusu ihbar tazminatıyla ilgili davalı Çelikler Seyitömer Elektrik Üretim Anonim Şirketi ’ne yüklenmiş bir yükümlülük yoktur.

4- İhbar tazminatını hak eden işçilerin tamamı Yılmazlar Madencilik Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi ’ne ait işçilerdir. Davacı şirket Kanuni zorunluluk nedeniyle üst işveren sıfatıyla söz konusu tazminatı ödemiştir.

Bu nedenlerle, ihbar tazminatından sorumlu olmayan davalı Çelikler…AŞ’ hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken ihbar tazminatının ½ oranından sorumlu tutulması ve Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda, davalı Yılmazlar Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin son işveren olarak kendi işçilerinin ihbar tazminatının tamamından sorumlu tutulması gerekirken ½ oranında sorumlu tutulmasının, isabetsiz olmasına ve yerel mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekmesine rağmen, onanmasına dair Sayın Çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/12220, Karar No: 2020/3172, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12220 E.  ,  2020/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...’ya karşı işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile şikayetçi ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında şikayetçi ...’ya karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçi ...’nun soruşturma aşamasında kolluk beyanında sanığın kendisinin işyerinden 4 kg ağırlığındaki sucuk ile duvarda asılı deri montunun sanık tarafından götürülmek üzere naylon poşete konulduğunu ve sanığın bu vaziyette kendi işyerinin içerisinde yakalandığını beyan ettiği, ancak kolluk tarafından tutulan 19.12.2013 tarihli Olay, Yakalama ve Teslim Tutanağı’nda şikayetçi Necati’ye ait iş yerinin giriş kapısının yan camının kırık ve iş yerinin dağınık vaziyette olduğunun tespit edildiğinin yazılı olduğu, şikayetçinin beyan ettiği hususlarla ilgili olarak kolluk tutanağında herhangi bir tespite yer verilmediği gibi, şikayetçinin duruşmadaki beyanında eşyalarının kendisine iade edilmediğini beyan etmesi karşısında; şikayetçinin ve tutanak mümzilerinin duruşmaya çağrılarak, olay tarihinde şikayetçi Necati’nin iş yerinden çalındığı iddia edilen malların iş yerinin içinde şikayetçinin belirttiği şekilde görülüp görülmediğinin, olay tarihinde iş yerinde ya da olay tarihinden sonra şikayetçiye teslim edilip edilmediğinin sorulup açıklığa kavuşturulduktan sonra, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5097, Karar No: 2015/12194, Tarih: 16.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5097 E.  ,  2015/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2011/272-2013/711

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı(ZMSS) olduğu ... plakalı aracın, dava dışı E. Ö.'nın sevk ve idaresindeyken trafik kazası yaptığını, davacının eşinin de araç içinde bulunduğunu, kazada araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu ve davacının desteği durumunda bulunan eşinin kazada öldüğünü, kaza tarihinde davacının 55 yaşında olduğunu, desteğini kaybeden davacının talebine rağmen davalının ödeme yapmadığını, diğer davalı E.Ç.'a davacının vekili sıfatıyla davalı tarafından ödeme yapılmış ise yapılan ödemenin bu davalıdan ödeme tarihlerinden işleyecek faiziyle tahsilinin gerektiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.500,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı sigortadan tahsilini, diğer davalı E. Ç. sigortadan ödeme almışsa, bu bedellerin ödeme tarihinden yasal faiziyle birlikte davalı E. Ç.'dan tahsilini talep etmiş; yargılamanın devamı sırasında,12.09.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 34.647,00 TL. artırarak 43.147,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, şirket merkezleri İzmir'de bulunduğundan mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacının kazadan doğan talep hakkının zamanaşımına uğradığını, zira ceza dosyasının dahi 21/06/2005 tarihinde kesinleştiğini, kazada ölen A.V.mirasçısı olan davacı S.. V.., N.V., A.V. adlarına düzenlenen vekaletnameye dayanarak E. Ç.'a 07.10.2005 tarihinde 19.860,00 TL. ödeme yapıp ibraname aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle, davanın kabulü ile 43.147,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava,davalı sigortacı tarafından ZMSS ile sigortalanan aracın yaptığı kazada, davacının eşinin hayatını kaybetmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle, davanın kabulü ile 43.147,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava,davalı sigortacı tarafından ZMSS ile sigortalanan aracın yaptığı kazada, davacının eşinin hayatını kaybetmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olması ya da kısa kararda hüküm altına alınmayan bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmasının, çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294 - 297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 11.12.2013 tarihli kısa kararda "davanın ıslah edilen bedel üzerinden kabulüne" denildiği halde, gerekçeli kararda "davanın ıslah edilen bedel üzerinden kabulü ile 43.147,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline" şeklinde hüküm tesis olunduğu görülmektedir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. Maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozmanın şekil ve kapsamı göz önünde bulundurularak davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6037, Karar No: 2021/7654, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6037 E.  ,  2021/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 11.11.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Yasal faiz işletilmesine ilişkin 4. bendinde yer alan (karar tarihi olan 11.11.2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 25.05.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b) 3. bendinde yer alan (fark bedel olan 19.060,65-TL’nin) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına; yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, ödeme yapılırken tapu kaydındaki haciz/ipotek vb.şerhlerin bedelen yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılardan yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2352, Karar No: 2022/3060, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2352 E.  ,  2022/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 13.04.2015-17.05.2016 tarihleri arasında elektrik teknikeri olarak davalı şirketin Rusya’da bulunan işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak iş bitimi gerekçesi ile feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, davacının davalı işveren nezdinde geçen bir çalışması olmadığını, bu sebeple sunabilecekleri bir belgenin bulunmadığını, yurt dışında kurulu bulunduğu iddia edilen şirkette çalışmış ise, davanın bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, davacının Rusya’da çalışması münasebetiyle yabancı hukuk ve yabancı mahkemenin yetkisi sebebiyle yetki itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının Rusya’da çalışması münasebetiyle yabancı hukuk ve yabancı mahkemenin yetkisi sebebiyle yetki itirazında bulunduklarını, şayet Türk mahkemelerinin yetkili kılınması halinde kabul etmemek üzere esas yönünden verilen cevaplarında davalı şirket Rusya'da inşaat alanında faaliyet gösteren ve proje bazında çalışan bir firma olduğunu, bu sebeple işçileri de proje bazında çalıştırdığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının aralarında organik bağ bulunan davalılara ait yurt dışı iş yerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalılarca feshedildiği, bunun aksinin veya haklı fesih nedeninin davalılarca ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekilinin yıllık ücretli izne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/(1).b.2. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.