muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1219, Karar No: 2019/10605, Tarih: 23.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1219 E.  ,  2019/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1.711,60 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, hükmün verildiği duruşmaya iştirak eden Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''TAZMİNAT'' olarak yazılması ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davacı hakkında yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğuna, tutuklama tedbiri haksız olmamasına rağmen davacı lehine tazminata hükmolunmasının usule ve yasaya aykırı olduğuna, davanın ön koşullarının bulunmadığına, tazminat miktarına, vekalet ücretine, faize, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7763, Karar No: 2013/10398, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7763 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken dava harcının alınmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı ve sılajlık mısırın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15813, Karar No: 2015/16883, Tarih: 30.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15813 E.  ,  2015/16883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 07.04.2015 gün ve 21902-6618 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadın temyiz dilekçesinde velayeti kendisine verilen müşterek çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkiyi de temyize getirmiş ancak, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırılmıştır. Davalı-karşı davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne (HUMK.md.440/1,4) karar vermek gerekmiş; hükmün bu bölümüne ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı-karşı davacı kadının diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, müşterek çocuklarla baba arasında kurulan kişisel ilişkiye yönelik karar düzeltme talebinin ise yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, hükmün bu bölümünün aynı bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.30.09.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1066, Karar No: 2021/3986, Tarih: 01.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1066 E.  ,  2021/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak, dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 17.04.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1689, Karar No: 2016/5449, Tarih: 23.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1689 E.  ,  2016/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a-Şartları oluştuğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

b-Olayın tek tanığı ...'un aşamalardaki beyanlarına göre; sanığın, mağduru “seninle görüşeceğiz, ayağını denk al” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı maddenin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit olarak kabulü ile fazla ceza tayin edilmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2998, Karar No: 2012/617, Tarih: 11.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2998 E.  ,  2012/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 Sayılı CMK'nun 231/6 maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden 765 Sayılı TCK'nın 522. maddesiyle yapılan indirimde 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla yetinilmesi yerine ayrıca, 1 yıl hapis cezasının fazla yazımı, sonuç cezanın duraksamasız olarak doğru hesaplanması karşısında, bu husus yerinde hükümden çıkartılması olanaklı yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23127, Karar No: 2013/28215, Tarih: 04.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23127 E.  ,  2013/28215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde uyarınca hapis cezası yanında birim gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen para cezasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “sanığın hapis cezası yanında 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 375 TL adli para cezası ile mahkumiyetine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17382, Karar No: 2025/1587, Tarih: 18.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17382 E.  ,  2025/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/654 E., 2017/129 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 17.04.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/7059 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94330 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94330 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-)Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2016 tarihli ve 2016/12008 soruşturma, 2016/369 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 08/06/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94330 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-)Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/05/2016 tarihli ve 2016/12008 soruşturma, 2016/369 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 08/06/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki düzenleme ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra, kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği cihetle,

Somut olayda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 05/05/2016 tarihli kararın, öncelikle sanığın bilinen son adresi olup aynı zamanda mernis adresi olan "... Mah. Sokullu Sk. No:70 İç Kapı No:1 .../Samsun" adresine mernis şerhi olmadan tebliğe çıkarılmasını müteakip, tebligatın iade edilmesi üzerine, bu kez tebligatın mernis

Somut olayda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 05/05/2016 tarihli kararın, öncelikle sanığın bilinen son adresi olup aynı zamanda mernis adresi olan "... Mah. Sokullu Sk. No:70 İç Kapı No:1 .../Samsun" adresine mernis şerhi olmadan tebliğe çıkarılmasını müteakip, tebligatın iade edilmesi üzerine, bu kez tebligatın mernis

adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca yapılması gerekirken, aynı adrese anılan Kanun'un 35.maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmış ise de, sanığın en son bilinen adresine çıkartılan tebligatın iadesi üzerine, adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılmadan ve daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 08/06/2016 tarihinde yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmaması nedeniyle usulsüz olduğu ve anılan kararın kesinleşmediği, bununla birlikte anılan karar kesinleşmeden Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin yazının 06/05/2016 tarihinde Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmakla, bu haliyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,

2-)Kabule göre de;

Somut dosya kapsamına göre; inceleme konusu 13/04/2016 tarihli suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı sırasında, şüpheli hakkında Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan 09/05/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 20/05/2016 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip, şüphelinin süresinde başvuruda bulunmaması üzerine, anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından bu kez 08/06/2016 tarihli uyarı yazısının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 20/06/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilmesini takiben, yasal süre olan 10 gün içerisinde başvuruda bulunulmayarak denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle şüpheli hakkında kamu davası açılmış ise de,

Somut olayda Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen uyarılı davetnameye ilişkin 08/06/2016 tarihli yazının, öncelikle sanığın bilinen son adresi olup aynı zamanda mernis adresi olan "... Mah. Sokullu Sk. No:70 İç Kapı No:1 ..../Samsun" adresine mernis şerhi olmadan tebligat çıkarılması gerekirken, anılan adrese doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve ısrar şartının oluşmadığı anlaşılmakla, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde, İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 13.04.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 13.04.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2016 tarihli ve 2016/12008 Soruşturma, 2016/369 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresi ve merciinin gösterildiği, erteleme kararı tebliğ evrakının iade edilmesi üzerine, şüphelinin mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 08.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak tedbirin infazı için dosyanın 06.05.2016 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, çağrıya uymaması üzerine uyarı yazısının 13.05.2016 tarihinde tebliğine rağmen süresi içerisinde başvurmaması nedeniyle kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin 22.07.2016 tarihinde bildirildiği, erteleme kararının bu sebeple kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2016 tarihli ve 2016/12008 Soruşturma, 2016/7240 Esas, 2016/6286 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21.03.2017 tarihli ve 2016/654 Esas, 2017/129 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine, ayrıca sanığa 5237 TCK'nın 51/5. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde rehberlik edecek bir uzman kişi görevlendirilmesine, rehberin sanığın sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişimi hakkında 3'er aylık sürelerle rapor düzenleyerek ibrazına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,