muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23196, Karar No: 2019/14986, Tarih: 03.07.2019

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. ...M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta; dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesine göre açılmış olup davacı vekili, dava dilekçesinde davalı işverence davacı işçiye çalışma süresi boyunca aylık ortalama 100,00 TL ücret ödemesi yapıldığını bakiye ücret alacağının ödenmediğini, ayrıca iş akdine haksız son verilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini ve kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacaklarının bulunduğunu öne sürmüştür. Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacakları bakımından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenleri dikkate alındığında bu alacak kalemlerinın belirsiz alacak davası olarak açılıp alamayacağının değerlendirilmesine gerek olmadığı kanaatine varılmıştır. Ne var ki, mahkemece ücret alacağı yönünden dava belirsiz alacak davası sonuçlandırılmış ve alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Açıklanan nedenle ücret alacağı talebinin belirsiz alacak davası türünde görülüp görülemeyeceğinin öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacı taraf, ücret alacağı bakımından işyeri kayıtlarına dayanmış olup imzasız ücret bordrolarında yazılı miktara ve bordrodaki tahakkuklara itirazı bulunmamaktadır. Davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen ve ödenmesi gereken aylık ücret miktarını, sendikaya üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği tarihi, toplu iş sözleşmesi gereği alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu ücret alacağı gerçekte belirlenebilir bir alacak olup belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği nazara alınarak, bu talep yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14128, Karar No: 2017/4152, Tarih: 05.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/14128 E.  ,  2017/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan yüzölçümleri tutanaklarında yazılı 101 ada ..., 109 ada 28 ve 35, 112 ada ..., 119 ada ..., 125 ada ..., 127 ada1 parsel sayılı taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı zilyetliği devir sözleşmesi ölünceye kadar bakma sözleşmesine ve 109 ada 28 ve 127 ada ... parseller yönünden tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 119 ada ... parsel ve 112 ada ... parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının muris .... ... ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1076 Esas, 2009/1043 Karar sayılı veraset ilamındaki davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, geri kalan kısmının davalı uhdesinde bırakılmasına,109 ada 35, 125 ada ..., 101 ada ..., 127 ada ..., 109 ada 28 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine, karar verilmiş; hüküm, tereke temsilcisi vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; tarafların murisi ... dava konusu taşınmazlardan 109 ada 35 parsel, 125 ada ... parsel, 101 ada ... parsel sayılı taşınmazların zilliyetliğini ....06.1980 tarihli zilliyetliğin devir sözleşmesi ile torunu ...'ye devrettiği, 127 ada ... parsel ve 109 ada 28 parsel sayılı taşınmazların zilliyetliğini ise ....06.1980 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle yine torunu ...'ye devrettiği, davalı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde 1980 yıllarında başlayan zilyetliğinin tespit gününe kadar aralıksız sürdüğü bu durumun davacının da kabulünde olduğu, 119 ada ... parsel ve 112 ada ... parsel nolu taşınmazların muristen kaldığı, herhangi bir senet olmadan davalının kullanımında olduğu murisin 30.....1990 tarihinde vefat ettiği bölgede 2008 yılında yapılan kadastro çalışmalarında söz konusu taşınmazların senetsizden davalı adına tescil olduğu davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .../B-c maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleşmediği davacı vekili dava dilekçesinde keşfen belirlenecek değer üzerinden ecrimisil talep etmesi ile ilgili olarak davacı vekilinin açık bir talebinin bulunmaması gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de davalı tarafın dayanağı tapu kayıtları, zilyetliği devir sözleşmesi ile ölünceye kadar bakma sözleşmeleri Mahkemece uygulanmamış, murisin çekişmeli taşınmazlar üzerindeki zilyetliğini davalıya devredip devretmediği kesin olarak belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, keşif

sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, kim tarafından ne zamandan beri hangi hakka dayalı olarak kullanıldığı, taşınmazlar üzerindeki zilyetliğin muris tarafından davalıya devredilip devredilmediği, hususları sorulup saptanmalı, davalı tarafın dayanağı tapu kayıtarı ile ölünceye kadar bakma sözleşmesi ve zilyetliği devir sözleşmeleri uygulanmalı, senetlerin içeriği ve kapsamı ile tapu kayıtlarının kapsamı hususunda yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının bilgileri alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9604, Karar No: 2013/12518, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9604 E.  ,  2013/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıl.... Köyü,... Mevki, 48 no.lu bölmede, 27.07.2005 tarihinde meydana gelen orman yangınının çıkış sebebinin, yangın mahalinden geçen enerji nakil hattının bulunduğu direkten kıvılcım çıkması olduğunu iddia ederek uğranılan 29.924,96 TL'lik zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, esas yönünden de dava konusu olayla ilgili müvekkilinin herhangi bir kusuru olmadığını, yangının çıkış sebebinin enerji nakil hatları olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 29.402,84 TL. Maddi tazminatın olay tarihi olan 27.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talep yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak ;

1-) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Bilirkişi raporu ile tespit edilen 29.924,96 TL'den dosya arasında bulunan benzer mahiyetteki...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/22 Esas 2010/70 Karar sayılı kararı ile hüküm altına alınan 522,12 TL'nin sehven mahsup edilerek, 29.402,84 TL üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davaya konu olan yangının,...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/184-2006/56 esas sayılı kesinleşen kararında belirtildiği üzere olay yerinde bulunan yüksek gerilim direğindeki kablonun sarkması veya şarjı nedeniyle çıktığı anlaşılmaktadır.

Enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı, tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden BK.nun 58.maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Somut olayda, yangın tehlike arzeden enerji nakil hattından kaynaklandığına göre davalı kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır. Yangının elektrik direğinden çıktığından direklerin bakımı ve işletilmesinde davalının özensiz eylemi bulunduğunu ve BK.nun 41.maddesi gereğince kusurlu olarak da sorumlu olduğunu göstermektedir. Bu durum karşısında yangın nedeniyle oluşan zararlardan davalı ... sorumludur. Ancak, davacı ... İdaresinin yangın söndürmede kusuru olup da yangının büyümesine neden olmuş ise bu durumda müterafik kusuru gereği tazminattan indirim yapılması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, davacı ... İdaresinin yangının söndürülmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı, yangının büyümesine ve zararın artmasına neden olup olmadığı araştırılıp, tazminat miktarından indirim yapılıp yapılmayacağı araştırılarak gerektiğinde bilirkişiden de rapor alınarak sonucuna göre davalı elektrik şirketinin belirlenecek miktar üzerinden tazminatla sorumluluğuna karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4250, Karar No: 2025/273, Tarih: 28.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4250 E.  ,  2025/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2638 E., 2024/1283 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/385 E., 2021/94 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.01.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacılar ... vd. vekilleri Avukat ...Çiğil ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, diğer temyiz edilen davalılar gelmedi.Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, Ferhatpaşa Mahallesinde bulunan 122 ada 18, 74 ada 28, 230 ada 5, 232 ada 7, 239 ada 112, 239 ada 71 parsel, Muratbey Mahallesinde bulunan 6,9, 230, 386, 422, 477, 490, 608, 613, 674, 711, 766, 777, 799, 828, 829, 1014, 1087, 1133, 1190, 1208, 1248, 1295, 1386, 1531, 1532 ve1612 , 662, 103, 204, 194, 1532, 954 ve 611 parsel, 109 ada 15,129 ada 126 parseller ve Çatalca ilçesinde bulunan 5 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir son güncel tapu kayıt suretlerinin (özellikle kadastro tespit tutanaklarının, kadastro tespitine dayanak tapu kayıtlarının-birbirini takip edecek şekilde kütük sayfalarının) eksiksiz bir şekilde ilgili Tapu Müdürlüğünden temini ile evraka eklenmesi,

2- Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/222 Esas, 2003/375 Karar sayılı; 2015/684 Esas 2015/678 Karar sayılı; Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/522 Esas, 2014/337 Karar sayılı dava dosyalarının temini ile dosya arasına alınması,

Bu itibarla, belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6016, Karar No: 2013/2485, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6016 E.  ,  2013/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik ... poliçesi ile davalılardan ... ...'ya sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında davacının desteği (eş) olan ve motosikleti kullanan ...'in vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL' manevi, 2.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsiline ... verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, belirlenen gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmamasından dolayı dava şartı yokluğundan davanın reddine ... verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK) döneminde 29.09.2011 tarihinde adli müzaharet talepli olarak açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle gider avansı alınmasına yönelik bir düzenleme mevcut değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 114/g maddesinde ise, gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir.

HMK’nun harç ve avans ödenmesi başlıklı 120. maddesinde;

“(1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

(2) Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.”Hükmü getirilmiştir.

HMK'nun adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337. maddesinde mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın ... verebileceği hükmü getirilmiştir.

03.04.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 45. maddesine göre adli yardım talebiyle açılan dava ve işlerde adli yardım konusunda bir ... verilinceye kadar harç, gider ve delil avansı alınmaz. Kanunlardaki özel hükümlerin saklı olduğu belirtilmiştir.

Somut olaya gelince; Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp görülmekte olan bu davada davacı vekili adli müzaharet talepli olarak eldeki davayı açmış ancak mahkeme bu konuyu değerlendirmeden gider avansının karşılanması için kesin süre vermiş, verilen kesin süreye rağmen gider avansının karşılanmaması nedeniyle davanın usulden reddine ... vermiştir. Şu durumda anılan yasal düzenlemeler de dikkate alınarak mahkemece adli müzaharet talebi değerlendirilmeli ve varılacak sonuca göre bir ... verilmelidir. Yerel mahkemece bu hususun göz önünde bulundurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.2 .2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.