muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1960, Karar No: 2024/189, Tarih: 11.01.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; eldeki davanın aile konutu olarak kullanıldığı iddia edilen Edirne ili, Merkez kavgaz mahallesi, 1780 Ada, 2 no'lu Parsel üzerinde mevcut, F Blok Kat:2 No:5'e kayıtlı taşınmazın Türkiye İş Bankası A.Ş'ye ipotek olarak göstermesinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükümlerine aykırı olması sebebiyle ipoteğin iptali ve taşınmaz üzerine aile konutu şerhi işlenmesi istemli dava olduğu; davacının dava konusu taşınmaz üzerinde davalı banka yararına dilediği bedel üzerinden serbest dereceden yararlanmak koşuluyla ipotek kurulmasına 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi gereğince açık rıza gösterdiği ve imzasının aldığı, rıza beyanının geçerliliği için herhangi bir şekil şartı olmadığı, rıza beyanının işlemden önce, işlem sırasında ve yahut işlemden sonra yazılı veya sözlü olarak verilebileceği, işlem sırasında memur önünde verilen rızanın ispat kolaylığı bakımından tercih edilebileceği, ancak lehine ipotek tesis edilen bankanın rızaya ilişkin verilen imzanın sahteliğini araştırma yükümlülüğü olmadığı, kaldı ki yazılı muvafakatname ile değil, bizzat Bankada görevli memur huzurunda aydınlatılarak verilmiş olan rızada, davacının imzanın kendisine ait olmadığı gibi bir iddiası da dosyada mevcut olmadığı, davacının tek savunması olan okuma yazma bilmediği hususunda ise davacı tarafa ait resmi kurumlardan evraklar istendiği, Edirne il Merkez seçim kurulundan gelen evraklarda davacının imza atmak suretiyle oy kullandığı 24.06.2018 tarihli seçmen listesinden anlaşıldığı, davacının okuma yazma bilmediği iddialarının bu doğrultuda samimi olmadığı, günlük hayatında resmi işlemlerini imza karşılığında yaptığının tespit edildiği, davacının açık rızasının bulunmadığını, okuma yazma bilmediğini iddia ettiği dosyada davacıya 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesince verilmiş olan hakkın, sonrasında yükümlülüklerden kurtulmak ve borcu ifadan kaçınmak amacıyla lehine ipotek tesis edilen bankaya dava açarak kullanıldığına kanaat getirilerek, 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korunması mümkün olmayacağı, dosyada dinlenen tanık beyanları ise dosyada tanıkla ispatı mümkün bir vakıa bulunmaması, ortada yazılı bir ipotek sözleşmesi bulunması bu belgedekinin aksini ispat eden tarafın iddiasını yine yazılı bir belge ile kanıtlaması gerektiğinden ve davacı kadının açıkça imzanın sahteliğine ilişkin bir iddiası da bulunmadığından değerlendirmeye alınmadığı, yukarıda sayılmaya çalışılan gerekçelerle davacının 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesine aykırılık sebebiye tesis edilmiş olan ipoteğin kaldırılmasına ve söz konusu taşınmaz üzerinde Aile Konutu şerhi işlenmesine ilişkin davasının 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümlerince "Hakkın Kötüye Kullanılması" kapsamında olduğu kanaatine varılarak sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; okuma yazma bilmediğini, neye imza attığını bilmeden oğlunun isteği üzerine imza attığını, imzanın karalama şeklinde olduğunu, görevlilerce bilgi verilmediğini, seçmen listesindeki imzanın görevlilerin talebi sonucu atıldığını, tanık beyanları ile okuma yazma bilmediğinin ispatlandığını ileri sürerek reddedilen davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, Ege Yıldız Özel Eğitim Hizmetleri Ltd.şti’ne kullandırılan krediler için kefil olan davacının eşi davalı ...'ın adına kayıtlı Edirne ili, Merkez ilçesi, Kavgaz Mahallesi, 1780 Ada, 2 Parsel'de kayıtlı 5 no'lu bağımsız bölüm numaralı mesken nitelikli taşınmaz üzerine ipotek tesisi edildiği, davacı eşten "rıza açıklaması" belgesinin alındığı ancak tarih bulunmadığı, taşınmaz bilgilerinin mevcut olduğu borç ve miktarına ilişkin bilgilerin bulunmadığı anlaşılmakla, belirli olan işlem için verildiğini kabul etmenin mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesince ipoteğin kaldırılması davasının reddinin isabetsiz olduğu, aile konutu şerhi işlenmesine ilişkin usulüne uygun açılmış bir dava ve talep bulunmadığı halde mevcut dava olduğu kabul edilerek, reddine karar verilmiş olmasının da isabetsiz olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile Edirne ili, Merkez ilçesi, Kavgaz mahallesinde kain, 1780 ada, 2 parselde kayıtlı F Blok 2.Kat 5 bağımsız bölüm üzerine, davalı banka lehine 15.03.2016 tarih 3818 yevmiye nolu ipotek senedi ile 1. derecede 165.000,00 TL bedelli tesis edilen ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin değerlendirmesinin hatalı olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmediği, bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebileceği, maddeye göre rızanın açık olması gerekli ve yeterli olduğu, dosyaya ibraz edilen ve davacı tarafça imzası da inkar edilmeyen rıza açıklaması yazısında açık bir şekilde hangi taşınmazın ipotek edileceğinin belirtildiği, Yasanın bu belgede tarih belirtilmesini aramadığı ki davacının da rıza açıklamasının ipoteğin tesis edilemeyeceği bir tarihte imzalandığına dair bir itirazı bulunmadığı, davacının tüm davasını okuma-yazma bilmediği ve imzaladığı rıza açıklamasının içeriğinden haberdar olmadığı iddiasına dayandırdığı, bu itibarla kötü niyetli bir şekilde açıldığı anlaşılan, samimiyetten son derece uzak iş bu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan aile konutu nedeniyle ipoteğin kaldırılması davasının kabulünün yasal şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 208 inci maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi, 6 ncı maddesi, 194 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 15 inci maddesi,

3.Değerlendirme

1.Davacı tarafından davalı eşe ait taşınmaz üzerine konulan ipoteğin kaldırılması talep edilmiş, bu talebe de davacının okuma yazma bilmediği, davalı banka şubesinde imzaladığı "eş rızası" yazısının içeriğinden haberdar olmadığı, bu sırada yanında iki tanığın bulundurulmamış olduğu iddiaları ile dava açılmış, İlk Derece Mahkemesince ipoteğin işlenmesine ilişkin davacı tarafından verilen geçerli bir eş rızası belgesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince eş rızasına ilişkin belgede tarih ile borca ve borcun miktarına ilişkin bilgilerin bulunmadığı, bu nedenle belirli bir işlem için verilmiş bir rızadan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un "Yazı veya imza inkârı" başlıklı 208 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır." hükmü bulunmaktadır. Yine aynı Kanun'un 206 ncı maddesinin kenar başlığı "İmza atamayanların durumu" şeklinde düzenlenmiş olup aynı maddenin birinci fıkrasında okuma yazma bilmediği için imza atamayanlar, ikinci fıkrasında ise okuma ve yazma bildiği halde imza atamayanların durumu düzenlenmiştir. İmza atabilenler için herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.

3.Somut uyuşmazlıkta, davacı malik olmayan eş, malik eş tarafından dava konusu taşınmaza ipotek konulması esnasında banka tarafından kendisinden imza alındığını ancak belgenin içeriğinden bilgi sahibi olmadığını, okuma yazma bilmediğini ve bu nedenle muvafakatnamedeki imzasının geçerli olmadığını iddia etmiş ise de kendi iddiasına göre okuma yazma bilmediği halde muvafakatnameyi imzalamış olduğundan, belgenin sahteliği de ileri sürülmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 206 ncı maddenin birinci maddesine dayanılamaz. Ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinde imzanın borç altına girenin el yazısı ile atılmasının zorunlu olduğu belirtilmiş olup, davacı el yazısı ile imzasını atmış ve imzasını da inkâr etmemiştir. Hal böyle olunca, 6100 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesi ve 208 inci maddesinin birinci fıkrası ile 6098 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi gözetildiğinde davacı imzasını da inkâr etmemiş olduğundan davacı eşin aile konutu niteliğindeki taşınmaza konulan ipotek işlemine rızası bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davanın reddine karar verilecek yerde Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda paragraflarda belirtildiği üzere BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2767, Karar No: 2012/5132, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2767 E.  ,  2012/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; ... ve ...'nun atılı suçlardan mahkûmiyetine, ...'un eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle kamu davasının düşmesine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2003/55 Esas, 2006/172 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ile ... müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığa isnat olunan suça 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 2000 yılı ocak ayı ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'un lehine sonuç doğurduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesiyle temel ceza tayin edilirken asgari hadden uygulama yapıldığı halde, mukayeseye esas olmak üzere 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesi ile uygulama gösterilirken alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hak ve oranlılık ilkesine aykırılık yapılarak, lehe kanun yanlış belirlenip fazla ceza tayini,

Sanık ...'ya ek savunma ... tanınmadan cezasının 765 sayılı TCK.nın 80. maddesiyle artırılması suretiyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9743, Karar No: 2014/14643, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9743 E.  ,  2014/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2012/280-2013/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının 1998 yılında gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 4.686,78 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce kaçak elektrik tespit işlemine karşı açılan menfi tespit davası sonucu davacının sözleşmeden sonra icra dosyasına 4.686,78 TL ödediği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca davacının yaptığı ödemeden davalının sorumlu olduğu, Hisse Devir Sözleşmesinin 9.4 maddesinde hisselerin devralındığı döneme ilişkin olarak İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 434. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 365. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,

harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı (İBK)'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt da bulunmadığından, bu İBK’nın uygulanması gerekmediğinden, davacı tarafça bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 25,20 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 25,20 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4784, Karar No: 2021/5892, Tarih: 13.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4784 E.  ,  2021/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı kadın tarafından ise velâyet düzenlemesi maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosyanın incelenmesinden, davalı kadının emekli maaşı aldığı, davacı erkeğin ise asgari ücret düzeyinde gelirinin olduğu, ortak çocuk Yasin'in baba yanında kaldığı, ihtiyaçlarının baba tarafından karşılandığı ve tarafların gelirlerinin birbirine denk olduğu tespit edilmiştir. Tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında davalı kadın yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/7734, Karar No: 2014/1046, Tarih: 14.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7734 E.  ,  2014/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/315-2012/1127

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.06.2013 gün ve 2013/3633 Esas, 2013/4525 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk iki sırada şikayet olunan T. .... Bankası AŞ'nin alacaklı olduğu dosyalara pay ayrıldığını, üçüncü ve dördüncü sırada gösterilen diğer şikayet olunanlara ve beş, altı ve yedinci sırada gösterilen müvekkilinin alacaklı olduğu dosyalara pay isabet etmediğini, halbuki müvekkilinin ihtiyati hacizlerinin İİK'nın 268. maddesi gereğince ilk hacze iştirak ettirilerek müvekkilinin alacaklı olduğu dosyalara da pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, ayrı ayrı şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetçinin alacaklı olduğu dosyaların yasal şartları taşımadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5617, Karar No: 2020/16556, Tarih: 24.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5617 E.  ,  2020/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 35. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.11.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü Davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına davalılardan ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. adına vekili Avukat ... ile ... A.Ş. (S.P.A.) adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlik bünyesinde Umman'da 25.05.2012-29.05.2014 tarihleri arası konkasör operatörü olarak çalıştığını, davacının ücretinin net 2.200.00 USD olduğunu, mesai saatlerinin iki vardiyalı şekilde 06.00-19.00, 19.00-06.00 saatleri arası olduğunu, ancak davacının gündüz vardiyasında 21.00-22.00 saatlerine kadar, gece vardiyasında 08.00-09.00 saatlerine kadar çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını, dini bayramların ilk günü dışında tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, davalı işverenlik tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini,pasaportunun verilmesi karşılığında ibraname imzalatıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... (S.P.A.) vekili, davalı işverenliğin Umman'da her hangi bir faaliyette bulunmadığını, davalı işverenle davalı ... İnşaat arasında herhangi bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığından bir iş ilişkisinden bahsedilemeyeceğini, davacının yurt dışı hizmet akdinin diğer davalı ... İnşaat ile arasında akdedildiğini, davacının davalı işverenliğin işçisi olmadığını, diğer davalı ... İnşaatın işçisi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.