muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2803, Karar No: 2025/757, Tarih: 11.02.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle tereke temsilcilerinin istinaf başvuru talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 27.07.2019 tarihinde yapılan 2018 yılı Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan 2, 3, 4, 5 ve 6 numaralı genel kurul kararların iptali istemine ilişkin olup; uyuşmazlık genel kurul toplantısında alınan bu kararlar bakımından geçersizlik hallerinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Dava, limited şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince genel kurul toplantısında alınan kararların kanuna, esas sözleşmeye, iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, Bölge Adliye Mahkemesince de müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dava konusu genel kurul toplantısının (2) numaralı kararında, 2018 yılı faaliyet raporu görüşülmüş ve müteveffa davacının olumsuz oyu, Mehmet ve ...'ın olumlu oyu ve oy çokluğuyla 2018 yılı faaliyet raporu kabul edilmiş ve ibraya karar verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 408. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere şirket, iradesini kanunda ve esas sözleşmede öngörülen çağrı usulüne uygun olarak yapılan genel kurul toplantılarında alınan kararlarla açıklamaktadır. Buna göre bir genel kurul kararının ortaya çıkması için iki unsur bulunması gerekmektedir. Bu unsurlardan biri genel kurul toplantısı, diğeri ise toplantı ve karar nisabına uygun alınan karardır. Bu unsurları barındırmayan kararlar varlık kazanamaz ve dolayısıyla yok hükmündedir. Aynı Kanun'un 619. maddesinin birinci fıkrası uyarınca herhangi bir şekilde şirket yönetimine katılmış bulunanlar, müdürlerin ibralarına ilişkin kararlarda oy kullanamazlar.

Somut olayda, dava konusu limited şirketin genel kurul toplantısına, şirketin toplam 10.000 adet hissesinin, 2.000 hissesine sahip ..., 2.000 hissesine sahip ..., 3.800 hissesine sahip davacı ... asaleten katılmış, 2.200 hisseye sahip Ümit Atsan ise katılmamıştır. Toplantıya katılanlardan ... ve ... şirketin müdürü pozisyonunda olup, ibra kararında kendi lehlerine oy kullanmışlar, müteveffa davacı ... adına ise olumsuz oy kullanmıştır. Bu oylamaya rağmen, oy çokluğuyla ibraya karar verilmiştir.

Halbuki oy hakkından yoksun olan müdürlerin oyları dışında verilmiş olumlu bir oy olmadığı gözetildiğinde, karar nisabına uygun alınmış bir karar bulunmadığı anlaşılmaktadır. O nedenle, 2 numaralı kararın ibraya ilişkin kısmının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi yerinde olmamış, kararın bu yönden bozulmasını gerektirmiştir.

3. Genel kurul toplantısında alınan (3) numaralı kâr dağıtmamaya ilişkin karara gelince, alınan bilirkişi raporunda, önceki yıllar da dahil, şirketin kârına ilişkin bir inceleme yapılmamış, kâr dağıtmama kararının hakkaniyete ve hakların sakınılarak kullanılması ilkesine uygun olup olmadığı saptanmamıştır. Alınan rapor bu anlamda denetime elverişli değildir ve yetersizdir.

Bu durumda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bir heyet ile şirketin geçmiş yıllar kârları ile finansal tabloları incelenip, denetime elverişli rapor alınıp, kâr dağıtmama kararının hakkaniyet, iyi niyet kuralı ve hakların sakınılarak kullanılması ilkesine uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasını gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle müteveffa davacının tereke temsilcisi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/582, Karar No: 2025/2226, Tarih: 24.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/582 E.  ,  2025/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2508 E., 2024/2043 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/250 E., 2023/115 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, miras payının devrine ilişkin sözleşme nedeniyle dava konusu taşınmazlardaki davalıya ait miras payının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, miras payı devir sözleşmesinin şekle aykırılık, hile, gabin, ehliyetsizlik ve sözleşmenin sonradan değiştirilmiş olması nedenleriyle geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin geçersiz olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı sözleşmeye ilişkin kesinleşmiş ilgili mahkeme kararı da dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı, miras pay devri sözleşmesine katılan murisin ehliyetsiz olduğunu ve gabinin ispatlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, miras payının devri sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11779, Karar No: 2015/8367, Tarih: 16.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11779 E.  ,  2015/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2012/578-2014/171

Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2014 tarih ve 2012/578-2014/171 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.06.2015 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacılar ile asıl davada davacılar vekili Av. S. Ö., asıl ve birleşen davalarda davalılardan asil M. D., asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili Av. G.. H.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Ası davada davacılar T.. Ç.., M.. Ç.., L.. B.., Z.. B.., B.. B.., B.. B.. vekili, davalıların dava dışı D. Yazılım AŞ'nin % 87 ve % 10 payına sahip eski ortakları olduğunu, 16.02.2011 tarihinde şirketin hisselerinin müvekkilleri tarafından devralındığını, davacılar T.. Ç.., E. B. ile davalı M.. D.. arasında düzenlenen devir protokolünün 5. maddesinde devirden sonra ortaya çıkacak borçlardan M. K. ve diğer yönetim kurulu üyelerinin şahsen sorumlu olduklarının düzenlendiğini, devirden sonra şirket kayıtları üzerinde yapılan incemelelerde davalı M.. D..'ın 158.000 TL, davalı B.. D..'ın ise 63.000 TL şirkete karşı senetlerden dolayı borçlu olduklarının tespit edildiğini, yine 30.12.2011 tarihinde yapılan sayımda 15 adet toplamda 21.195 TL değerinde demirbaşların davacılara teslim edilmediğinin anlaşıldığını, aralarında düzenlenen devir sözleşmesinde davalılara borçlarının 500.000 TL olarak belirlendiğini, devir borcunun 36 ayda taksitler halinde ödeneceğini, bu zamana kadar 207.000 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, bakiye hisse bedeli 293.000 TL bakımından davalılara borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/579 esas sayılı davada davacı T.. Ç.. ve L.. B.. vekili, davalılara hisse devri nedeniyle 500.000 TL bedelli teminat senedi verdiklerini, şirket kayıtlarında davalıların toplam 221.000 TL bedelli senet ve teslim edilmeyen demirbaşlardan dolayı 21.195 TL borçları bulunduğunun belirlendiğini, senedin konusunun kalmadığını ileri sürerek, 500.000 TL bedelli senedin iptalini, bu senet yönünden borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/537 esas sayılı davdaa davacı D.Yazılım Hiz. A.Ş. vekili, davalıların şirkete iki adet senetten dolayı 221.000 TL borçlu olduğunu, yine 21.195 TL değerindeki bir kısım demirbaşların şirkette bulunmadığının, yeni hissedarlara bunların teslim edilmediğinin belirlendiğini ileri sürerek, toplam 242.129 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/537 esas sayılı davdaa davacı D.Yazılım Hiz. A.Ş. vekili, davalıların şirkete iki adet senetten dolayı 221.000 TL borçlu olduğunu, yine 21.195 TL değerindeki bir kısım demirbaşların şirkette bulunmadığının, yeni hissedarlara bunların teslim edilmediğinin belirlendiğini ileri sürerek, toplam 242.129 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı gerçek kişilerin şirketin alacağını talep edemeyeceklerini, alacak iddiasının yerinde olmadığını, hisse devri öncesi davacılar ile gizli ortaklıkları bulunduğunu, senetlerin gerçekte hiç düzenlenmediğini, defterdeki kayıtların dayanağının olması gerektiğini, demirbaşların eksik teslim edildiğinin iddia eden tarafından ispatlanacağını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şirket ortaklık paylarını devralanların şirketin alacağı yönünden takas mahsup talebinde bulunamayacağı, davacıların hisse devrinden dolayı devredenlere 293.000 TL borcu olduğu, davalıların 221.000 TL senet bedeli yönünden şirkete karşı borçlu bulundukları gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen 2012/579 esas sayılı dava yönünden davanın kısmen kabulüne, davacıların 293.000 TL yönünden borçlu olmadıklarının tespitine, birleşen 2012/537 esas sayılı dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 221.000 TL'nin davalılardan alınarak şirkete verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Asıl dava yönünden, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Birleşen İzmir 10 ATM'nin 2012/537 esas sayılı davası yönünden, HMK'nun 297/2. maddesi uyarınca, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Ayrıca, TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesinin benimsemiş olup, bunun anlamı yargılamanın açık yürütülmesi, kurulan kısa karar, hüküm fıkrası ile gerekçenin birbirine uygun olması gerekir.

Somut olayda, mahkeme gerekçesinde birleşen 2012/537 esas sayılı dava yönünden subut bulmayan davanın reddine, yine gerekçenin son kısmında anılan dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 221.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verildiği belirtilmiş, hüküm kısmında ise birleşen 2012/537 esas sayılı davanın kısmen kabulüne, 221.000 TL'nin tahsiline şeklinde karar verilmiş olup, kısa karar, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki mevcuttur.

Somut olayda, mahkeme gerekçesinde birleşen 2012/537 esas sayılı dava yönünden subut bulmayan davanın reddine, yine gerekçenin son kısmında anılan dava yönünden davanın kısmen kabulüne, 221.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verildiği belirtilmiş, hüküm kısmında ise birleşen 2012/537 esas sayılı davanın kısmen kabulüne, 221.000 TL'nin tahsiline şeklinde karar verilmiş olup, kısa karar, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki mevcuttur.

Bu itibarla, mahkemece HMK 297/2. maddesi uyarınca açık ve tereddüt uyandırmayacak ve gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olmayacak şekilde karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre birleşen 2012/537 esas sayılı davası yönünden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

4- Birleşen 2012/579 esas sayılı davası yönünden, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

5- Davacı taraf, hisse devri nedeniyle davalılara 500.000 TL bedelli teminat senedi verdiklerini ileri sürerek senedin iptalini ve borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiş, mahkemece davacıların 207.000 TL hisse devir bedeli ödedikleri, bakiye 293.000 TL borçları bulunduğu gerekçesiyle, birleşen davada davacıların 207.000 TL üzerinden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş ise de, taraflar arasında hisse devir bedelinin 36 taksitte ödenmesi kararlaştırılmış, 14 taksit 13.800 TL üzerinden ödenmiş, 01.10.2011 tarihli taksit ise 6.055,50 TL üzerinden ödendiği halde, mahkemece 15 taksitin tamamı 13.800 TL üzerinden ödenmiş gibi 207.000 TL üzerinden davacıların borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile asıl davanın ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen 2012/537 esas sayılı dava yönünden hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin birleşen 2012/537 esas sayılı davaya yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen 2012/579 esas sayılı dava yönünden davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen 2012/579 esas sayılı dava yönünden davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalılardan alınarak davacılara verilmesine, birleşen davalar bakımından ise takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4543, Karar No: 2019/198, Tarih: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4543 E.  ,  2019/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde ... ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde kain sınırlarını bildirdiği beşer dönümlük iki parça taşınmazının dedesinden beri yaklaşık 73 yıldır tarım arazisi olarak kullanılmasına rağmen, kadastro sırasında ... olarak gösterilip ... olarak tespit edildiğinden tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

... taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek ... adına tescilini talep etmiştir.

Yargılama sırasında çekişmeli taşınmazların 135 ada ... sayılı ... parseli içinde kaldığı anlaşılmış, mahkemece çekişmeli taşınmazların Devlet ormanı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 04/12/2008 - 02/01/2009 tarihleri arasında ilân edilen ... kadastro çalışmaları vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın ... sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2776, Karar No: 2008/2752, Tarih: 21.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2776 E.  ,  2008/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranın  % 19,2 oluşu  nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 31.08.2007 gün ve 1907 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 2007 tarihinde % 19,2 olarak belirlenen işgöremezlik oranının  tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5441, Karar No: 2014/25129, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5441 E.  ,  2014/25129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2011/640-2013/529

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.