muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15979, Karar No: 2022/17314, Tarih: 21.12.2022

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacağa hak kazanamayacağını, faiz yönünden de karara itiraz ettiklerini, davanın reddi gerektiğini ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde ücretin açıkça asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeler, faiz türü ve faiz başlangıç tarihine ilişkin itirazlar ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve arabuluculuk ücreti hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası.

2.6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

“...

(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona ... arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.

...”

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıda yer alan paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının tamamının davalıya yükletilmesine karar verilmiş ise de davalının arabuluculuk sürecine katıldığı, arabuluculuk sürecinin tarafların anlaşmaması ile sona erdiği, yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının tamamının davalı üzerinde bırakılması hatalıdır.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasındaki "Hazine tarafından karşılanan 680.00 TL Arabuluculuk giderinin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına," ibaresinin çıkartılarak yerine “Hazine tarafından karşılanan 680.00 TL Arabuluculuk giderinin davanın kabul ret oranına göre 653,54 TL'sinin davalıdan, bakiyesinin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21354, Karar No: 2018/3747, Tarih: 10.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21354 E.  ,  2018/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10.04.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25861, Karar No: 2014/7398, Tarih: 18.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25861 E.  ,  2014/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Yönetmelik değişikliği nedeniyle el atma sona erdiğinden konusu kalmayan davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yönetmelik değişikliği nedeniyle el atma sona erdiğinden konusu kalmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, dere koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde red kararı verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/840, Karar No: 2016/1405, Tarih: 03.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/840 E.  ,  2016/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan hakem kararının iptâli talebi üzerine verilen yetkisizlik kararının kesinleşmesinden sonra süresi içerisinde müracaat olmaması nedeniyle verilen açılmamış sayılması kararından ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda yetkisizlik kararı verilmiş ve kararın kesinleşmesinden sonra süresi içerisinde müracaat olmaması nedeniyle HMK 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya ile ilgili yargılama süreci incelendiğinde; davacı yüklenici vekili tarafından davalı iş sahibi aleyhine taraflar arasında tahkim heyetince hükmolunan 27.02.2014 tarihli kararın HMK'nın 439. maddesi gereğince iptâline karar verilmesi talebi ile .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davanın açıldığı, bu mahkemece yapılan yargılama sonucu mahkemenin .. tarih, 2014/... Esas, 2014/... Karar sayılı kararı ile mahkemenin yetkisiz olması nedeni ile davanın usulden reddine karar verildiği, verilen kararın davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyizi üzerine Dairemizin ... tarih ve 2015/... Esas, 2015/... Karar sayılı ilâmı ile karar düzeltme yolu kapalı olmak kaydıyla kararın onanmasına karar verildiği ve yetkisizlik kararının kesinleştiği, mahkemenin... tarih, 2014/... Esas, 2015/... Karar sayılı ek kararı ile HMK'nın 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz konusu edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın “(1) Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. (2) Dosya kendisine gönderilen mahkeme, kendiliğinden taraflara davetiye gönderir.” hükmü bulunmaktadır. Bu hükme göre görevsizlik yada yetkisizlik kararının kesinleşmesini müteakip 2 haftalık süre içerisinde mahkemeye başvurularak dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesi gerekir. Uygulamada tahrik dilekçesi olarak da adlandırılan bu dilekçenin verilmesi bu hükümde bir süreye bağlanmış olup, bu süre kararın kesinleşmesinden itibaren 2 haftadır. Ancak, başvuru dilekçesi, kararın verildiği tarihten itibaren kararın kesinleşmesini beklemeden de derhal verilebilmelidir. Bunu engelleyen bir kanun hükmü de bulunmamaktadır.

Tüm bu anlatımlar ışığında somut olayımız değerlendirildiğinde; yetkisizlik kararının verilmesinden sonra ancak, temyiz dilekçesi verilmesinden ve kararın kesinleşmesinden önce davacı vekilinin imzasını taşıyan 03.02.2015 tarihli ancak havalesi bulunmayan bir dilekçenin dosyaya girdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ek karar verilirken bu dilekçe değerlendirilmemiş olup, bu dilekçenin verilip verilmediği, UYAP kaydının bulunup bulunmadığı ve dosyaya yasal şekilde ibraz edilip edilmediği araştırılıp değerlendirilmesi zorunludur.

O halde mahkemece yapılacak iş; yetkisizlik kararının verilmesinden sonra, ancak, temyiz dilekçesi verilmesinden ve kararın kesinleşmesinden önce davacı vekilinin imzasını taşıyan 03.02.2015 tarihli havalesi bulunmayan bu dilekçenin verilip verilmediği, UYAP kaydının bulunup bulunmadığı ve dosyaya yasal şekilde ibraz edilip edilmediği araştırılıp, usulüne uygun ibraz edildiği anlaşıldığında yasal süresi içerisinde talep dilekçesi verildiği kabul edilerek dosyanın yetkili ve görevli olan mahkemeye gönderilmesi, usulüne uygun ibraz edilmediği anlaşıldığında ise şimdiki gibi davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden ibarettir.

Bu dilekçe değerlendirilmeden verilen açılmış sayılmasına ilişkin karar doğru olmamış ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7642, Karar No: 2015/8902, Tarih: 16.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7642 E.  ,  2015/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURHANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/300

Taraflar arasındaki davadan dolayı Burhaniye 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.04.2013 gün ve 2012/334 esas 2013/300 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 18.02.2015 gün ve 559-2397 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı S.. A.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı S.. A..'dan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2502, Karar No: 2013/20299, Tarih: 22.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/2502 E.  ,  2013/20299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Sanık hakkında 5846 sayılı kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulurken TCK. 62. madde ile indirim yapılmış ve CMK. 231.maddenin uygulanmamasına karar verilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı CMK. 231. maddenin uygulanmama gerekçesinden doğmaktadır.

Şöyle ki;

Sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK.nun takdiri indirim başlıklı 62.maddesi uyarınca indirim yapılmıştır. Mahkemece sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken gerekçe olarak “sanığın izlenen olumlu kişiliği ...” gösterilmiştir.

Öte yandan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkeme bu kararı verirken gerekçe olarak “Sanığın daha önceden benzer suçtan yakalanmasına rağmen bu tür suçları işlemeye devam ettiğinin gösterdiği kişilik özellikleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye yeterli kanaat gelmediğini” göstermiştir.

İyi halli olduğu kabul edildiğine göre, iyi halli olan bir şahsın ileride suç işleyeceği düşünülemez.

Bu nedenle takdiri indirim gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararın gerekçesi arasında çelişkiye düşülmüştür. Sanığın adli sicil kaydı yoktur. Mahkeme UYAP sorgulaması yaparak sanığın devam eden aynı suçtan yargılamalarına göre sanığın kişilik özelliklerini tespit etmiştir. Devam eden yargılamalardan mahkum olacağı da kesin değildir. Bu nedenler ile kararın bozulması gerekirken sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/7353, Karar No: 2010/6204, Tarih: 09.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7353 E.  ,  2010/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 9.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17971, Karar No: 2017/8420, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17971 E.  ,  2017/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2007/7 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/8 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında tekniker olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 Sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasa'nın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9. maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığı'nın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/01/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi