muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34716, Karar No: 2018/14908, Tarih: 18.06.2018

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davacının davayı belirsiz alacak davası olarak açtığı, bilirkişi raporunun sunulmasından sonra harç tamamlama dilekçesi sunarak, tamamlama harcı yatırdığı; mahkemece de davanın belirsiz alacak davası olarak görülüp sonuçlandırıldığı sabittir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davacının davayı belirsiz alacak davası olarak açtığı, bilirkişi raporunun sunulmasından sonra harç tamamlama dilekçesi sunarak, tamamlama harcı yatırdığı; mahkemece de davanın belirsiz alacak davası olarak görülüp sonuçlandırıldığı sabittir.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Her ne kadar, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem tazminatına esas ücrete bilirkişi tarafından belirlenen yemek ve yol ücreti dahil edilmiş ise de, davacı, davasını açarken kendisine yemek ve yol yardımı yapıldığı yönünde bir iddia ileri sürmemiştir. Bu itibarla, yemek ve yol yardımına ilişkin ödemeler sebebiyle, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının belirsiz alacak haline geldiğinden söz edilmesi de mümkün değildir. Anılan alacakların belirsiz alacak davasına konu olamayacakları açıktır. Bu itibarla, mahkemece fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılması isabetli ise de; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

3-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, yaz aylarında haftada altı gün 08.00-19.30 saatleri arasında, kış aylarında ise haftada altı gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca haftada üç-dört gün 23.00’e kadar çalıştığını ileri sürmüş, mahkemece tanık anlatımları ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 08.30-19.30 saatleri arasında, haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Ne var ki, davacı yaz ayları olan mayıs, haziran, temmuz, ağustos ve eylül aylarında 19.30’a kadar çalıştığını, bunun dışındaki kış aylarında ise 19.00’a kadar çalıştığını iddia etmiş olup; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talebi aşılmak suretiyle sürekli olarak 19.30’a kadar çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6149, Karar No: 2018/1626, Tarih: 01.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6149 E.  ,  2018/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ... Holdinğ A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri

yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... . İş Mahkemesinin 2015/693 E – 2016/148 K. sayılı dosyası ve ... . İş Mahkemesinin 2015/691 E-2016/146 K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Holding A.Ş. Genel Müdürlüğüne iadesine, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17180, Karar No: 2013/16626, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17180 E.  ,  2013/16626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Çorlu 2.İcra Müdürlüğünün 2009/1058 sayılı talimat dosyasından, 08.06.2010 tarihinde davacıya ait işyerindeki malların haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçlu ve babası olan 3.kişinin ortak olduğu işyerinde gerçekleştiğini, mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunu, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı 3.kişinin işyerindeki bir kısım malları borçlu ile ortak olduğu şirketten fatura karşılığı satın aldığı ve bedelini ödediği, işyerinde 3.kişinin tek başına faaliyette bulunduğunun anlaşındığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İ.İ.K'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayanan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, 08.06.2010 tarihinde borçluya ait tabelanın bulunduğu ve önceden borçlu adresi olduğu sabit olana dreste yapılmıştır. İİK'nun 97/a maddesi 1.fıkrası 2.cümlesi gereğince mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararına olup, karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı 3.kişi, borçlunun babası olup borcun doğumundan sonra 06.03.2009 tarihinde önceden borçluya ait adreste faaliyete başlamıştır.Yine borcun doğumundan sonra 20.05.2009 tarihli fatura borçlu ve 3.kişinin ortak olduğu şirket tarafından düzenlenmiştir.

Borçluya ait işyeri adresinde borcun doğumundan sonra davacı babanın aynı adreste faaliyete başlaması ve 08.06.2010 tarihli haciz sırasında borçluya ait işyeri tabelasının halen duruyor olması 3.kişinin faaliyetinin devam ettiği sırada dahi borçlunun faaliyetin devam ettiğinin göstergesi olduğu, yapılan işlemlerin alacaklardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işlem niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Danışıklı bir işlemin alacaklının hakların etkilemeyeceği açıktır.

Yapılan işlemin bir an için danışıklı olmadığı düşünülse, dahi borçlu ve 3.kişi arasındaki ilişki işyeri devri niteliğinde olup devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi BK'nun 179.(TBK'nun202.) maddesine göre işyerini devir alan davacı devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacaktır.

Yapılan işlemin bir an için danışıklı olmadığı düşünülse, dahi borçlu ve 3.kişi arasındaki ilişki işyeri devri niteliğinde olup devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi BK'nun 179.(TBK'nun202.) maddesine göre işyerini devir alan davacı devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacaktır.

Mahkemece, tüm bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak davanın reddine göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 27.11.2013 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/45024, Karar No: 2019/2227, Tarih: 18.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45024 E.  ,  2019/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 18 yaşından küçük olan mağdura vekil görevlendirilmeden duruşmaya devam edilerek CMK'nın 234/2. maddesi hükmüne uyulmaması, mağdurun ve yasal temsilcisinin şikayetçi olmaması nedeniyle sonuca etkili olmayacağından bu husus bozma nedeni yapılmayarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde mağdur ...'un ... ve ... ile birlikte yağma suçunu işledikleri gerekçesi ile yargılanmakta oldukları ve ... ile ...'un, mağdur ...'a hitaben ne şekilde ifade vermesi gerektiğini belirten bir mektup yazdıkları ve bu mektubun sanıklar ... ve ... ile yaşı küçük olması nedeniyle evrakı tefrik edilen ... ile birlikte getirilerek mağdura verildiği, mektup teslim edilirken sanıkların mağdura hitaben mektupta yazılan beyanlardaki gibi ifade vermediği taktirde "burada yaşayamazsın" diyerek tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; mektubu verdiği iddia edilen ... ve ... isimli kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, mektuptaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması ve yaşı küçük olması nedeniyle evrak tefrik edilen ... hakkındaki evrakın da getirtilip incelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/442, Karar No: 2011/12374, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/442 E.  ,  2011/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında alçı taşı maden sahasının devrine ilişkin yazılı sözleşme düzenlendiğini, sözleşmenin 3. maddesi uyarınca 10.000 TL nakit iki adet 20.000 TL bedelli 90 gün vadeli çek verileceğinin kararlaştırıldığını, bakiye 150.000 TL ödemenin ruhsat devrinden üç ay sonra başlamak üzere her biri 30.000 TL bedelli 5 adet çek ile ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ruhsat işlemlerinin tamamlanmasından sonra maden sahasının müvekkiline devredildiğini ve müvekkili tarafından davalıya çekler verildiğini ancak müvekkili tarafından maden sahasından çıkarılan alçı taşındaki S03 değerinin asgari 40 olması gerekirken çok düşük değerde olması nedeniyle ekonomik bulunmadğı gerekçesi ile çimento fabrikalarınca satın alınmadığını, böylece müvekkilinin büyük zarara uğradığını sözleşme uyarınca da bu hal karşısında devir sözleşmesinin rödovans sözleşmesine dönüşeceğinin kabul edildiğini, müvekkilinin noterden ihtar çekerek sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini ileri sürerek sözleşme gereğince ödenen 10.000 TL peşinat dışında kalan ve ruhsat devir bedeli olarak davalılara verilen dava konusu çekler nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ve taraflar arasındaki sözleşmenin rödovans sözleşmesine dönüştüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili müvekkillerinin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiklerini davacıya bu maden sahası devredildikten sonra ruhsatı alınarak işletmeye sunulduğunu, bu aşamada resmi heyetler tarafından gerekli rezerv ve tenör tesbitinin yapıldığını, Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünden sevk irsaliyeleri alındığını sahaya ilişkin işletme projesini bizzat davacının ibraz ettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar vekili müvekkillerinin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiklerini davacıya bu maden sahası devredildikten sonra ruhsatı alınarak işletmeye sunulduğunu, bu aşamada resmi heyetler tarafından gerekli rezerv ve tenör tesbitinin yapıldığını, Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünden sevk irsaliyeleri alındığını sahaya ilişkin işletme projesini bizzat davacının ibraz ettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi heyeti raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmede; işletme ile ilgili olarak veya rezerv ve çalışma şartlarında herhangi bir olumsuzluk yaşandığında "bu rödovans sözleşmesine dönecek ve rödovans bedeli %10 olarak ve verilen 10.000 TL'lik ilk ödeme iade edilmeyecektir" hükmüne yer verildiği, maden sahasından çıkarılan alçı taşının S03 değerinin düşüklüğü nedeniyle çimonto fabrikaları tarafından kabul görmediği ve böylece pazarlamada olumsuzluk yaşandığı, bu nedenle sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen hükme dayanılarak fesih ihtarında bulunulduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile ruhsat devir sözleşmesinin rödovans sözleşmesine dönüşmüş olması nedeniyle ruhsat devri için verilen çekler yönünden davacının, davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12229, Karar No: 2017/96, Tarih: 10.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/12229 E.  ,  2017/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 62, 53, 52/2-4 ve 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda karar verilen sanığın savunması sırasında belirttiği adres dışında başka bir adrese yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle temyiz dilekçesini verdiği tarihin kararın öğrenilme tarihi olduğu kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın müştekiden almış olduğu araç karşılığında suça konu 4800 TL’lik sahte çeki arkasını ciro ederek verdiği, çekin bakaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' hapis cezasının yanısıra 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 480 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 400 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 400 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.