muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14142, Karar No: 2013/21715, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14142 E.  ,  2013/21715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : KAYSERİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2008/574 E.

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 gün ve 2008/575-2010/878 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/06/2013 gün ve 2013/4680-2013/13254 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı, 22.05.2008 tarihli ipotek senedine uyarınca müvekkili taşınmazı üzerine 68.000,00 TL üzerinden davalı lehine ipotek tesis edildiğini, müvekkilinin böyle bir parayı almadığını, ipotek tesis edilmesinin sebebinin, davalının yanında çalışan müvekkili oğlundan zorla alınan 150.000 TL bedelli senet olduğunu, taraflar arasında para alış verişi bulunmadığını ileri sürerek, 68.000 TL borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davanın davacısı vekili, müvekkilinin davalı ...'dan davalı kooperatifteki ortaklığını 22.05.2008 tarihli noter sözleşmesiyle devir aldığını, davalı kooperatife başvurduğunu, işlemlerin tamamlanması aşamasında davalı devir edenin sözleşmeden tek taraflı vazgeçtiğini bildirdiğini, tek taraflı feshin mümkün olamayacağını, bu davalının ihtardan bir gün sonra ortaklığı diğer davalıya devir ettiğini, bu davalının durumu bildiğini, öncelik hakkının kendinde olduğunu, davalı kooperatifin müvekkilinin ortaklığını kaydetmesinde engel bir durumun olmadığını, davalı ...'ın müvekkilinin temsilcisi bulunduğu sigorta acenteliği firmasında çalıştığını, düzenlediği poliçelerden dolayı

aldığı primleri zimmetine geçirdiğini, 150.000 TL üzerinde borcunun bulunduğunu, müvekkilinin ortaklığı konusunda davalıların muaraza çıkardıklarını bildirerek, muarazanın men'ine, müvekkilinin kooperatifin ortağı olduğunun tespitine ve kooperatif kayıtlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne dair kararın asıl davanın davacısı vekilli ile birleşen davada davalı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/4680 E, 2013/13254 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne dair kararın asıl davanın davacısı vekilli ile birleşen davada davalı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/4680 E, 2013/13254 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8130, Karar No: 2017/9648, Tarih: 23.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8130 E.  ,  2017/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı bulunmadığına ilişkin davalı Kurum işleminin iptaline, meslek hastalığının ve oranının tespiti ile gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21181, Karar No: 2015/4795, Tarih: 24.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21181 E.  ,  2015/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının işleteni ve sürücüsü olduğu kamyonun çarpması sonucu müvekkillerinin desteği ...'nın hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, anne ve baba için 1.000'er TL maddi, 15.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davacı anne için 4.496,13 TL maddi, 6.500 TL manevi; baba için 2.359,58 TL maddi, 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizinin hesaplanması suretiyle güncelleme yapılarak hesaplanan destek tazminatından indirilmesi " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; ödeme belgesi getirtilip, güncelleme hususunda bilirkişiden alınan rapor benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, davacı anne Saliha için 3.777,17 TL maddi, 6.500 TL manevi; baba .... için 1.795,46 TL maddi, 6.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda baba Süleyman yönünden maddi tazminat davasının kısmen kabulüyle 1.795,46 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden maddi tazminat yönünden verilen karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin davacı Süleyman'a yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden maddi tazminat yönünden verilen karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin davacı Süleyman'a yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Temyiz incelemesi neticesinde bozulmasına karar verilen bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşmiş olur. Bozma kararına uymuş olan mahkeme tarafından hükmün kesinleşen kısımları hakkında inceleme yapılarak yeniden karar verilemez. Bir başka anlatımla; hükmün kesinleşmiş olan kısımları, lehine olan taraf yararına usulî kazanılmış hak oluşturur.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamından önce verilen kararda davacılar lehine 6.500'er TL manevi tazminata hükmedilmiş olup, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.06.2012 tarihli, 2011/9023 Esas, 2012/10482 Karar sayılı bozma ilamıyla reddedilmiştir. Bu nedenle mahkemenin manevi tazminata ilişkin önceki kararı kesinleşmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama neticesinde mahkemece, manevi tazminata ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan manevi tazminat yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken manevi tazminat hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

4-Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan, her bir davacı yönünden reddedilen maddi tazminat tutarı dikkate alınarak davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... lehinde hükmolunan maddi tazminat kesin nitelikte bulunduğundan davalının bu karara yönelik temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2738, Karar No: 2014/7043, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2738 E.  ,  2014/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/426-2012/445

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 11/05/2012 tarih 2012/409 nolu kararının öncelikle tedbiren icrasının durdurulmasına, neticede bu kararın kaldırılmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahalli mahkemece taraf delilleri toplanmış, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kayıp kaçak bedeline ilişkin hakem heyeti tarafından iadesine karar verilen kayıp kaçak bedelinin iptaline ilişkin açılmış dava olduğu, aynı mahkemenin 2012/114 Esas sayılı dosyada aldırılan ve emsal olarak kabul edilip bu dosya içine alınan bilirkişi raporuna göre; 11/08/2002 tarihli ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkındaki Tebliğ, belirli aralıklarla perakende satış tarifesinin belirlenmesinde gözönüne alınacak girdileri ve hesaplama yöntemlerini belirten bir tebliğ olduğu, buna göre kaçak kullanım bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve sayaç okuma bedeli tarifenin belirlenmesinde ve hesaplanmasında girilecek girdiler olduğu, tarife belirlendikten sonra tahakkuk ettirilecek girdiler olmadığı, abonenin kullanmış olduğu enerji miktarının tarife ile çarpılıp ve üzerine %5 tüketim vergisi ve toplamı olan %18 KDV'yi ödemekle sorumlu olduğu, oysa davacı şirketin hem tarifeyi belirlerken hem de belirlediği tarife üzerinden kaçak kullanım bedeli aldığı, ayrıca 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 6.maddesine göre; satıcı veya sağlayıcının tüketiciyle müzakere etmeden, tek taraflı olarak sözleşmeye koyduğu, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde iyi niyet kuralına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşullarının haksız şart olduğu, taraflardan birinin tüketicinin oluşturduğu her türlü sözleşmede yer alan haksız şartın tüketiciyi bağlamayacağı, eğer bir sözleşme şartı önceden hazırlanmışsa ve özellikle standart sözleşmede yer alması nedeniyle tüketici içeriğine etki edememişse, o sözleşme şartının tüketiciyle müzakere edilmediği kabul edileceği, Silifke Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin kararında belirtildiği gibi tüketiciler satın aldıkları mal veya hizmetin karşılığında satıcı veya sağlayıcıya belirlenmiş bir ücret ödeyecekleri, ancak bu ücret satıcı/sağlayıcı ile tüketici arasında bahse konu mal veya hizmetin bedeli olup, tüketici kullanmadığı, yararlanmadığı bir hizmetin bedelini ödemekle yükümlü olmadığı, böyle bir işlemin taraflar arasındaki sözleşmede mevcut olsa bile 4077 sayılı Kanun'un 6

.maddesinin hükümleri gereği haksız sözleşme şartı sayılacağı, netice itibarıyla; faturada belirtilen kayıp kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılması ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı gibi hem de belirlenen tarife üzerinden alınması açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olup, adaletle bağdaşmayacağı, ayrıca şirketin kaçakları yerinde tespit edip asıl muhatapları bulması gerektiği yerde faturalarını düzenli ödeyen vatandaşlara yönelmesinin hiçbir vicdanda ve yasal çerçevede olumlu yer bulmasına imkân olmadığı, sistemde enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesi amacıyla bu bedelin tahakkuk ettirilmesi abone sözleşmesine ve tüketici haklarına aykırılık teşkil ettiği, sistemdeki kaybı önleme konusunda yeterli tedbiri almayan şirketin, bu eksikliğini tüketiciden tahsil etmesi için yasal hakkı bulunmadığı, belirtilen nedenlerle dava değeri ve usul ekonomisi de nazara alınarak ayrıca rapor aldırılmasına gerek görülmeyerek hakem heyeti kararı usul ve yasaya uygun olduğundan kesin olmak üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre kayıp kaçak bedeli alınması uygulamasının mevzuata uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüketici A.. Y.. 18/01/2012 tarihli dilekçesi ile elektrik kullanımına ilişkin faturada; “kaçak kullanım (kayıp-kaçak), sayaç okuma bedeli ve diğer kesintiler bedeli adı altında alınan bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’ne başvurmuştur. Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti 11/05/2012 tarih 2012/409 sayılı kararı ile; kayıp kaçak bedeli adı altında dağıtım şirketi tarafından tüketiciye yansıtılan bedelin yasal olmadığı, tüketici aleyhine haksız şart olduğu ve diğer nedenlerle “talebin kabulü ile faturaların toplam bedeli olan 29,52 TL’nin her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tüketiciye iadesine” karar vermiştir.

Davacı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemiyle tüketici mahkemesine iptal davası açmıştır. Yerel mahkemece kayıp-kaçak bedeli adı altında alınan ücretin yasal olmadığı ve tüketici için haksız şart teşkil ettiğinden davacı kurumun davasının reddine karar verilmiş ve kararın kesin olduğu da belirtilmiştir. Davacı kurum iş bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece esas kararın kesin olarak verildiğinden bahisle davacının temyiz istemini 23/10/2012 tarihli ek kararla reddetmiştir. Davacı kurum temyiz isteminin reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda; iptali talep edilen Silifke Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 11/05/2012 tarih 2012/409 nolu kararına bakıldığında; davalı tüketicinin kullandığı elektrik için düzenlenen faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin hukuka aykırı olduğundan bahisle, itiraz tarihine kadar alınan bu bedellerin iadesini talep ettiği, kararda ise Anayasaya ve hukuka aykırı olarak faturada gösterilen bu bedellerin yasal faizi ile tüketiciye ödenmesine, bu kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faizi ile birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verildiği görülmektedir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar; davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen 23/10/2012 tarihli ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir

Ayrıca; Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlanması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”

. Yine aynı kanunun 4/1. maddesine göre; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c)

Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dâhil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır.

Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O hâlde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.