muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1738, Karar No: 2012/3147, Tarih: 02.03.2012

4853 sayılı  Kanunun 1.maddesinde amacının,  3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 7. Maddesinde; 3417 sayılı Kanun'un mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumuna ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. Hal böyle olunca, 5393 sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun S.S.K. ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir. Böylece  belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.S.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.S.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı

yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı Kanun'un 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, Tasarruf Teşvik Fonu kesintilerinin uzlaşma kapsamında olduğunun SGK ve davalı belediyece bildirildiği,bu durumda dairemizce benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 sayılı Kanun'un 5. maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden belediye işvereni açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu, davalı belediyenin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar ortadan kalkacağı, husumetin de Hazine Müşteşarlığına yöneltilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerleme yapılırken kesinti ve işveren katkı paylarından oluşan anapara da değerlemeye katılmış ayrıca değerleme dava tarihine kadar yapılmıştır. Anılan Kanun'un 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin anaparanın da ilave edilerek ve ayrıca 2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsiz olup eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine  02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3780, Karar No: 2024/2913, Tarih: 23.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3780 E.  ,  2024/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2708 E., 2023/1351 K.

KARAR : Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yargılama giderleri yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/341 E., 2020/338 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki ihtiyati tedbir şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yargılama giderleri yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... Mahallesi, 189 ada 7 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın müvekkili Belediye adına kayıtlı olduğunu, taşınmaz kaydında "İ.T 15.09.1960 tarih 521 numaralı" şerh olduğunun tespit edildiğini, 08.11.2016 tarihli yazıyla taşınmaz üzerindeki şerhin kaldırılmasının talep edildiğini, ancak 23.05.2017 tarih 1230 sayılı ... yazısı ile 15.09.1960 tarih 521 sayılı yazıya istinaden konulan ihtiyati tedbir kararının ne amaçla konulduğu belirlenemediğinden şerhin kaldırılamayacağı hususunun müvekkili Belediyeye bildirildiğini, geçici hukuki himaye sağlayan ihtiyati tedbire ilişkin şerhin 1960 yılından beri varlığını sürdürmesinin kanuni düzenlemenin lafzına ve ruhuna aykırı olduğunu, tasarruf yetkisini de kısıtladığını belirterek; tapu kaydındaki ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, taşınmazın davacı tarafından ihtiyati tedbir şerhiyle yüklü olarak satın alındığını, bu haliyle kullanmaya devam etmesi gerektiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, taşınmazın davacı tarafından ihtiyati tedbir şerhiyle yüklü olarak satın alındığını, bu haliyle kullanmaya devam etmesi gerektiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... Tapu Müdürlüğünden verilen cevapta söz konusu ihtiyati tedbir şerhi işlenirken tarih ve yevmiye numarası verilmemesi sebebiyle kaydın dayanağı belgelere ulaşılamadığının bildirildiği, ... tarafından Çorlu Tapu Müdürlüğüne yazılan "10.11.1971 tarihli Milli Emlak: 39-15/541" sayılı yazıda; aynı yerdeki davadışı bir taşınmazla ilgili olarak "... Mahallesi, 3 parselde kayıtlı taşınmaz evvelce Belediyeye devredilmiş olup, 15.09.1960 tarih ve 591 sayılı yazı ile konulmuş tedbirin kaldırılmasında bir sakınca görülmemiştir." şeklinde yazı yazıldığı, dava konusu 7 parsele ilişkin ihtiyati tedbirin dayanağı belgeye ise rastlanılamadığından, dava konusu taşınmazın Hazineden Belediyeye devredilmiş olması hususu da göz önüne alınarak, ihtiyati tedbir kararının dava süreci içerisinde başvurulan ve dava sürecindeki mevcut riskleri ortadan kaldırmaya yönelik geçici hukuki himaye sağlayan bir müessese olması, davacının talebinin haklı ve yerinde görüldüğü..." gerekçesiyle; davanın kabulü ile; Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... Mahallesi 189 ada 7 parsel sayılı taşınmaz kaydına ... lehine konulan 15.09.1960 tarih ve 591 sayılı ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı tarafça dava açılmasına sebebiyet vermediği şeklindeki gerekçeyle müvekkili Belediye lehine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava açılmadan önce 08.11.2016 tarihli yazıyla .... Kaymakamlığından taşınmaz üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasının talep edildiğini, ancak tedbir şerhinin ne amaçla konulduğu belirlenemediğinden şerhin kaldırılamadığının cevabi yazıyla bildirildiğini, dolayısıyla davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğinin aşikar olup mahkeme gerekçesinin bu nedenle yerinde olmadığını ileri sürerek; yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hükmün kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili; eksik inceleme ve araştırma sonucu delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yargılama gideri ve avukatlık ücreti yönünden kurulan hükmün yerinde olmadığını ileri sürerek; hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

2. Davalı Hazine vekili; eksik inceleme ve araştırma sonucu delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yargılama gideri ve avukatlık ücreti yönünden kurulan hükmün yerinde olmadığını ileri sürerek; hükmün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... Geçici hukuki koruma niteliğindeki şerhin bugüne kadar kaldırılmamış olması, dava açılmadan önce şerhin kaldırılması yönündeki davacı başvurusunun olumsuz sonuçlanması hususları dikkate alındığında, mahkeme kararındaki gerekçenin aksine dava açılmasına davalının sebebiyet verdiğinin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden kaldırılması ve davalılardan tahsili gerektiği..." gerekçesiyle; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2020 tarih ve 2017/341 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararının yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi gereğince hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilmek suretiyle davanın kabulü ile Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... Mahallesi, 189 ada 7 parsel sayılı taşınmaz kaydında ... lehine bulunan 15.09.1960 tarih ve 591 sayılı ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılmasına, davacı tarafından yapılan toplam 252,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/1 nci maddesi gereğince hesaplanan 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu kaydındaki ihtiyati tedbir şerhinin terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1009 uncu maddesi uyarınca; "...şerhedilebileceği kanunlarda açıkça öngörülen diğer haklar tapu kütüğüne şerhedilebilir. Bunlar şerh verilmekle o taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir."

Burada kısaca ihtiyati tedbir kararları ve tapu kaydına şerhi hususu üzerinde durmak gerekmektedir.

Uyuşmazlık, tapu kaydındaki ihtiyati tedbir şerhinin terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1009 uncu maddesi uyarınca; "...şerhedilebileceği kanunlarda açıkça öngörülen diğer haklar tapu kütüğüne şerhedilebilir. Bunlar şerh verilmekle o taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir."

Burada kısaca ihtiyati tedbir kararları ve tapu kaydına şerhi hususu üzerinde durmak gerekmektedir.

Bilindiği gibi, uyuşmazlıkların çözümü için dava yolu tercih edildiğinde bu davanın belli bir süreci alacağı da bilinmektedir. İşte bu süreçte dava konusu hakkın elde edilmesini ortadan kaldıracak bir takım riskler söz konusu olabilir. Yargılama hukukunda kesin hukuki himaye sonucunun ortaya çıkmasına kadar yargılama öncesinde veya sonrasında meydana gelebilecek tehlikelerden ve sakıncalardan davalı veya davacıyı hatta üçüncü kişiyi korumak için yargı organlarınca verilen geniş veya dar kapsamlı geçici hukuki himaye tedbirleri öngörülmüştür (EjderYılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, Ankara 2001, C.I, s. 32.). Bu sebeple dava süreci başlamadan önce veya dava süreci bitinceye kadar mevcut bu risklerin ortadan kaldırılması amacıyla “geçici hukuki himaye tedbirleri” ne başvurulur.

6100 sayılı HMK'nın 389 uncu maddesi uyarınca; "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir. "

İhtiyati tedbir kurumu da geçici hukuki himaye tedbirlerinden en sık başvurulanı olup taşınmaz mülkiyetinin çekişmeli olduğu hallerde tasarruf yetkisini kısıtlayacak nitelikte verilen ihtiyati tedbir kararı tapu kütüğüne 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1009 uncu maddesi uyarınca şerhedilebilecektir.

Yargılama konusu yapılmış ve sonucunda mülkiyet aktarımına karar verilmesi muhtemel taşınmazlar hakkında verilen ihtiyati tedbir kararları, bu kararların tapu siciline işlenildiği tarihten itibaren üçüncü kişiler için de alenilik oluşturur ve artık kayda verilen şerhten itibaren mülkiyet aktarımına engel teşkil ettikleri gibi, kayıt malikinin borcundan ötürü ihtiyati haciz ya da icra-i haciz alacaklıları içinde hüküm ifade ederler. Mahkeme, ihtiyati tedbir kararını hükümle birlikte kaldırmadığı sürece şerh, kayıtta durmaya devam eder.

İhtiyati tedbir şerhlerinin kayıttan terkini ise yine mahkeme kararıyla olur. Bu terkin ihtiyati tedbir kararına itirazın kabul edilmesiyle yargılama aşamasında olabileceği gibi hükümle birlikte de terkin kararı verilebilir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

İhtiyati tedbir şerhlerinin kayıttan terkini ise yine mahkeme kararıyla olur. Bu terkin ihtiyati tedbir kararına itirazın kabul edilmesiyle yargılama aşamasında olabileceği gibi hükümle birlikte de terkin kararı verilebilir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bölge adliye mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Her ne kadar; dava konusu terkini istenen ihtiyati tedbir "15.09.1960 tarihli 521" sayılı şerhe ilişkin olsa da hüküm fıkrasının "1" numaralı bendinde şerhin yevmiye numarasının "591" olarak yazılması doğru görülmemiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilecek bir maddi hata olarak görüldüğünden, Dairemizce hataya işaret edilmekle yetinilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18748, Karar No: 2025/1493, Tarih: 04.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/18748 E.  ,  2025/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/53 E., 2023/190 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.1995 tarihi ve 1995/47 Esas, 1995/1489 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, hükümlünün temyiz istemi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.05.1996 tarihli ve 1996/4806 Esas, 1996/4627 Karar sayılı ilâmıyla hükmün onanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra yapılan uyarlama yargılaması neticesinde İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/53 Esas, 2023/190 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın hükümlü lehine olduğunun kabulüyle hükümlü hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olan hükme ilişkin uyarlama yargılaması neticesinde verilen hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından, hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğundan bahisle dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesini talep eden Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; sanığın arkadaşları Eyüp Duman ve Cemal Sürgeç ile birlikte olay günü gece vakti şikâyetçinin iş yerinin kapısını murç ile zorlayarak açıp, iş yerindeki kasayı da yine ellerindeki aletlerle kırmak suretiyle açtıktan sonra, kasada bulunan 700 ABD doları, 300 Alman Markı ve 5.500,00 TL para ile 1 adet tam altın ve 4 adet yarım altını çaldıkları olayda eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 151/1, 116/4, 119/1-c. maddelerindeki mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, suç tarihi itibariyle mala zarar vermek suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da değerlendirilerek, mala zarar vermek suçundan 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, uzlaşmanın sağlanması halinde 765 sayılı TCK'nın sırasıyla 493/1, 522, 59/1. maddeleri ve 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca, uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise 765 sayılı TCK'nın sırasıyla 493/1, 522, 59/1. maddeleri ve 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 151/1. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Kanun'a göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Kanun maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan kanun hükümlerinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme, hatalı değerlendirme ve yanlış karşılaştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.