muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26858, Karar No: 2015/36630, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26858 E.  ,  2015/36630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin kullandırılmaması ve davalının sefer ücretlerinde haksız kesinti yapmak istemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ulusal bayram, genel tatil ve ücretli izin alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tır şoförü olarak çalıştığını, sefer dönüşü kontrollerde sürekli yakıt açığı verdiğini, savunmasının alındığını, benzer davranışları tekrarlaması üzerine iş akdinin haklı sebeplerle feshedildiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak için yakıt satmak zorunda kaldığı, davalı işverenin davacı işçinin bu şekilde zorda kalmadığına dair herhangi bir delil ya da belge sunamadığı ve sefer prim ücretlerinin azaltılması sebebiyle davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işverenin iş akdinin feshinde haklı olup olmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş akdinin işveren tarafından 26/07/2008 tarihli ihtarname ile mazot açığı nedeniyle ihtar edilip peşinden 09/09/2008 tarihinde tekrar 1178 lt mazot açığının tespit edilmesi üzerine feshedildiği, davacının "param bitti uzun süre kaldım bu nedenle mazotu sattım" savunmasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, davalı işverenin iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığı, iş akdi haklı nedenle feshedilen davacının dilekçesinde belirtilen ücretler ödenmediğinden benzin satarak zorunlu ihtiyaçlarını karşıladığı iddiasının yerinde olmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6933, Karar No: 2017/5609, Tarih: 14.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6933 E.  ,  2017/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6645, Karar No: 2019/19036, Tarih: 24.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6645 E.  ,  2019/19036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden sanığın ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın yakını olan ...'un ...'la birlikte kaldığı eve 10/03/2014 tarihinde gelerek kalmaya başladığı, 16/04/2014 günü ...'e ait...marka dizüstü bilgisayar, içinde ... nolu hat bulunan ...Tab 8 ve 400 TL parası ile, ...'e ait ...marka dizüstü bilgisayar, 200 TL para, ...marka güneş gözlüğünü alarak evden ayrıldığı, eve gelen mağdurların eşya ve paralarının alındığını fark etmeleri üzerine sanığın telefonunu aramalarına rağmen cevap vermediği, yakalama sonucu alınan savunmasında bilgisayarlar, para, tablet ve diğer eşyaların ...'e ait olduğunu bildiğini, parasal sıkıntıya düştüğünden bunları alıp sattığını, ...'le ...'in bu işi kendi aralarında halledeceğini bildiğini, hırsızlık kastı ile hareket etmediğini beyan ettiği olayda, mahkemece sanığın 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk eylemin tek suç oluşturması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine karar vermiştir.

Sayın çoğunluk eylemin tek suç oluşturması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine karar vermiştir.

Olayımızda sanık, mağdur ...'in yakını olup bir ayı aşkın süre misafir olarak mağdurların yanında kalmıştır. Mağdurların nelerinin olduğunu, iki ayrı bilgisayarın iki ayrı mağdura ait olduğunu bilebilecek durumdadır. Keza para ve diğer eşyaların kimlere ait olduğunu bilmektedir. Sanığın bu eşyaların yakını ...'e ait olduğunu bildiğine dair beyanı evde uzun süre kalması göz önüne alındığında hayatın olağan akışına uygun görülmemektedir. Sanık çaldığı eşyaların iki ayrı mağdura ait olduğunu bilerek evden alarak kendi beyanına göre satmıştır. Mağdurların ayrı yerlerde bulunan paralarını da almış bulunmaktadır. Sanığın eşyalarını aldığı mağdur sayısınca mahkemece cezalandırılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Mahkemenin soruşturma sonucu oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna, niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suç kastının olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun mahkeme kararının bozulmasına yönelik kararına karşıyız. 24/12/2019
Yargıtay — Esas No: 2018/6527, Karar No: 2020/941, Tarih: 10.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6527 E.  ,  2020/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...'ın 17.10.2003 tarihinde vefat ettiğini, davalı tarafından müvekkiline 30.06.2015 tarihinde dava dışı ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin borçlarına ilişkin 12 adet ödeme emrini içeren tebligatın yapıldığını, murise ait ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin SGK prim borçlarının, idari para cezasının ve diğer ödeme emrine konu meblağların zaman aşımına uğradığını, murisin mirasçılarından talep edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının 506 sayılı Yasanın 80., 6183 sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesine göre davacının sorumlu olduğunu, murisin Ticaret Sicili Gazetesi kayıtlarında 19.11.1996 tarihinden itibaren müdür sıfatıyla şirketi temsile yetkilisi olduğu tespit edildiğinden varislerine ödeme emri gönderilerek icra işlemlerine devam edildiğini, şirket borçlarından dolayı davalıya müracaat etmekte herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, Ayrıca, 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesinde "...Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanmasının tahsil zamanaşımını kesen hallerden olduğundan, borcun zamanaşımına uğramadığını, davacının zamanaşımı itirazının yersiz olduğunu belirterek, davanın reddine, dava ve talebin reddini karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; ''...Hüküm:

Asıl dosya ve birleştirilen Adana 1. İş Mahkemesine ait 2015/243 Esas ve yine Adana 1. İş Mahkemesine ait 2015/242 Esas sayılı dosyalar yönünden karar;

1-Davanın Kabulü ile;

2-Her bir dosya yönünden davacılar murisi ...'ın prim borcu nedeni ile davacılara tebliğ edilen 2009/16448, 2009/16449, 2003/10694, 2003/10693, 2004/13988, 2004/13989, 2003/1539, 1995/11274, 1997/8389, 2013/37148, 2004/13987, 2001/2187 nolu ödeme emirlerinin iptaline, belirtilen ödeme emirlerinden dolayı davacıların kuruma borçlu olmadıklarının tespitine,...'' şeklinde karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

1-Davanın Kabulü ile;

2-Her bir dosya yönünden davacılar murisi ...'ın prim borcu nedeni ile davacılara tebliğ edilen 2009/16448, 2009/16449, 2003/10694, 2003/10693, 2004/13988, 2004/13989, 2003/1539, 1995/11274, 1997/8389, 2013/37148, 2004/13987, 2001/2187 nolu ödeme emirlerinin iptaline, belirtilen ödeme emirlerinden dolayı davacıların kuruma borçlu olmadıklarının tespitine,...'' şeklinde karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Mülga 506 sayılı Yasanın 80/12. maddesinde, 5510 sayılı Yasanın 88. maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında davacının mevzuat hükümlerinde sorumluluk için aranan şartları haiz olduğu, tahakkuk eden prim ve diğer borçların asıl ve fer'ilerinin haklı bir neden olmaksızın ödenmediğini belirterek, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararının temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiş olup, sigorta primlerinin tahakkuk ve ödenmesi gereken zamanda yürürlükte olan mevzuat uygulanır. 506 sayılı Kanunun 80'inci maddesinin birinci fıkrasında; “İşveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayin sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur. “Aynı maddenin 12. fıkrası ise; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. “

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde ise; “Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.”

Primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, kişiler davaya konu olduğu gibi prim borçlusu tüzel kişi yöneticisi oldukları dönemlerde ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulmalıdırlar.

Primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, kişiler davaya konu olduğu gibi prim borçlusu tüzel kişi yöneticisi oldukları dönemlerde ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulmalıdırlar.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi ünvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya işilerin işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun, 80. maddesi , “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile şirket yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Öte yandan, 506 sayılı Kanununun 80. maddesi primlerin zamanında ve düzenli olarak tahsilini sağlamaya yönelik olup, anılan maddenin 1. fıkrası hükmüne göre, işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde somut olayda, davacıların murisi ...'ın dava dışı ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin 19.11.1996 tarihinden itibaren hissedar olarak müdür sıfatıyla şirketi temsile yetkilisi olduğu, 1995/1. ayından vefat ettiği 17.10.2003 tarihine sorumlu olup, bu tarihler arasındaki borçtan dolayı mahkemece zaman aşımı yönünden verilen karar yerindedir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde somut olayda, davacıların murisi ...'ın dava dışı ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin 19.11.1996 tarihinden itibaren hissedar olarak müdür sıfatıyla şirketi temsile yetkilisi olduğu, 1995/1. ayından vefat ettiği 17.10.2003 tarihine sorumlu olup, bu tarihler arasındaki borçtan dolayı mahkemece zaman aşımı yönünden verilen karar yerindedir.

Muris ...'ın ölüm tarihinden sonra ödeme emri dikkate alındığında 10 yıllık zaman aşımı süresine göre davacıla... 30.06.2005, ... yönünden 06.07.2005 tarihinde mahkemece zaman aşımı yönünden verilmiş karar yerinde olduğu, belirtilen tarihlerden sonra davacı-mirasçıların kanununi miraççı olmaları, ölüm tarihinden itibaren şirketin hissedarları olduğu ve dava dışı ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin hissedarları olduklarından sorumlulukları bulunduğu ve takibe konu borç zaman aşımına uğramamıştır. Davacıların dava dışı ... Mühendislik İnş. Tic. Ltd. Şti.'de yönetici sıfat olup olmadığı araştırılmalı, Yönetici sıfatlarının bulunmaması halinde hisseleri oranında sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15514, Karar No: 2010/144, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15514 E.  ,  2010/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/620, Karar No: 2017/505, Tarih: 24.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/620 E.  ,  2017/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 24.01.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 961.209 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; 11.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 1.246.641,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.