muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13237, Karar No: 2023/1432, Tarih: 07.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kiracı tarafın dilekçesi ile kira ilişkisine karşı çıkmamakla birlikte, aylık kira miktarına itiraz ettiği, taraflar arasında 01.02.2017 tarihli sözleşmenin imzalandığı, taraflar arasında uyuşmazlık mülk sahibinin oğlu ... ile kiracı arasında 10.12.2018 tarihinde imzalanan belgenin kira sözleşmesi kabul edilip edilemeyeceği, aylık kira bedelinin tespiti noktasında toplandığı, bu konunun açıklığa kavuşmasının ise ancak genel mahkemede yapılacak yargılama sonucu anlaşılabileceği, 01.02.2017 tarihli sözleşmeye göre kiracı tarafından ödemeler yapılmamış ise tahliye talep edilebileceğinin değerlendirildiği, yapılan icra takibinde 01.02.2017 tarihli 10 yıllık kira sözleşmesi belirtilerek kira bedelleri talep edildiği, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde yıllık kira artışının belirlenmediğinin anlaşıldığı, konut ve çatılı ... yeri kiralarında kira bedelinin belirlenmesine ilişkin 344. maddesine göre "Tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında tüketici fiyat endeksindeki oniki aylık ortalamalara göre değişim oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir. Bu kural, bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır. Taraflarca bu konuda bir anlaşma yapılmamışsa, kira bedeli, bir önceki kira yılının tüketici fiyat endeksindeki oniki aylık ortalamalara göre değişim oranını geçmemek koşuluyla hâkim tarafından, kiralananın durumu göz önüne alınarak hakkaniyete göre belirlenir." düzenlemesi olduğu, 01.02.2017 tarihli sözleşmeye göre kira artışı belirlenmediğinden bilirkişi tarafından bilirkişi ek raporunda Türk Borçlar Kanunu ilgili hükümler değerlendirilerek kira artışıyla birlikte 01.02.2017-14.10.2019 tarihleri arasında kira alacağının 92.690,37 TL olarak belirlendiği, takip tarihine kadar davalı kiralayanın davacıya 128.000,00 TL ödeme yaptığının belirlendiği, Her ne kadar davacı "kira alacağı" açıklaması bulunmayan ödemeleri kira borcuna karşılık yapılmadığı itirazında bulunmuş ise de, 2017 yılında 2.000,00 TL ödeme dışında diğer ödemelerin hiç birinde "kira alacağı" açıklaması bulunmadığı, takip talebine 2019 yılı Mayıs ayından itibaren kira alacağının konu edildiği, önceki aylara ilişkin kiraların ödenmediğine yönelik bir iddia bulunmadığı, davacı taraf davalı ile kiraya veren arasında başka bir alacak ilişkisi bulunduğunu iddia etmediğinden "kira alacağı" açıklaması bulunmaksızın yapılan ödemelerin de kira borcunun ödenmesine ilişkin olduğunun değerlendirildiği, davalı kiralayanın takip tarihi itibariyle kira borcu bulunmadığı gerekçesi ile davacının itirazın kaldırılması, tahliye, icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekilince; alacak talep ettikleri 10.12.2018 tarihli belgeye göre bilirkişi incelemesi yapılmadığı, mahkemece bu hususta genel mahkemelerde yargılamayı gerektireceğinin belirtilmediği, mahkemenin sundukları kira kontratı ile ilgili gerekli incelemeyi yapmadığı, ek bilirkişi raporunun mahkeme ara kararına göre düzenlenmediğini, 2018 tarihli kira kontratıyla ilgili değerlendirme ve alacak hesabı yapılmadığı, davalı kiracının 10.12.2018 tarihinde kendi iradesi ile kontrat düzenlediğini ve imzasını attığını, imza inkarında bulunmadığı, mahkemenin kiralayanın iradesini ortaya koyan itiraz etmediği için sübut bulan imzasını yok hükmünde kabul ettiği, mahkeme ilamına göre tarafların 10.12.2018 tarihinde düzenlediği kira kontratının hükmü olmadığı, kiracı müvekkilin yaşlılığından ve kısmen yurt dışında yaşamasından istifade ederek kendi tasarrufu ile işlemler yaparak bunu müvekkil aleyhine kullanmak istediği, hukukun kötü niyeti korumadığı, kiranın başlangıcından itibaren tüm kira ödemeleri ortaya konursa hakikatin ortaya çıkacağı iddiaları ile mahkeme kararının kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dosyasında davalı borçlunun itirazında "..talep edilen kira alacağına ve ferilerine" ettiğinin görüldüğü, davalı kiracı icra takibine yaptığı itirazında kira sözleşmesine, kiracılık ilişkisine ve aylık kira bedeline açıkça itiraz etmediğinden kiracılık ilişkisi ve aylık kira bedeli takip talebinde belirtilen miktar olarak kesinleştiği, takipte alacaklı tarafından talep edilen kira alacaklarının 2019 yılı Mayıs ayı için 50.000 TL, 2019 yılı Haziran ayı için 10.000 TL, 2019 yılı Temmuz ayı için 10.000 TL, 2019 yılı Ağustos ayı için 10.000 TL, 2019 yılı Eylül ayı için 10.000 TL olmak üzere toplam 90.000 TL asıl alacak ve ferilerinin talep edildiğinin görüldüğü, davacı alacaklının dava dilekçesinde ise " ...10.12.2018 tarihli sözleşmenin ... ile davalı arasında yeni bir sözleşme olarak imzalandığını, bu sözleşmeye göre 2018 yılı kira borcundan kalan bedel olan 50.000,00 TL nin Mayıs 2019 sonu ödeneceğini, 01.01.2019 tarihinden itibaren kira bedelinin 10.000,00 TL olarak yatırılmaya devam edeceğinin kararlaştırıldığını" belirttiği, takibe dayanak kira sözleşmesinin 01.02.2017 tarihli kira sözleşmesi olduğu ve icra müdürlüğüne takip açılırken ... bu sözleşmenin sunulduğu, davalı borçlunun itirazında davacı alacaklı ile aralarındaki kira ilişkisine itiraz etmediği gibi, takibe dayanak kira sözleşmesindeki imzasını da açıkça inkar etmediği , davaya dayanak takip ile yazılı kira sözleşmesine dayanılmasına ve davalı borçlunun takibe itirazında açıkça ve ayrıca sözleşmeye ve sözleşmedeki imzasına karşı çıkmadığının anlaşılmasına göre İİK’nın 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi ve takipte talep edilen kira miktarının kesinleştiği, davalı tarafından davacının banka hesabına yapılan kira ödemelerinin incelenmesinde sadece 03.06.2019 tarihinde yapılan 10.000 TL ödemenin takibe konu kira alacaklarından mahsubunun gerektiği, sair ödemelerin takip konusu döneme ilişkin olmadığının anlaşıldığı, davalının ödeme emrinde belirtilen yasal ödeme süresi içerisinde takipte kesinleşen kira borcunun tamamını ödemediğinden temerrüdün gerçekleştiği, ödediğine yönelik yazılı belge ibraz edemediğinden davalının tahliyesine karar verilmesi gerektiği, açıklanan sebeplerle mahkemece davalının itirazının 80.000 TL asıl alacak ve 1.930 işlemiş faizi yönünden kaldırılmasına, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacak 80.000 TL 'nin yüzde 20 oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının mecurdan tahliyesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, reddedilen 10.000 TL asıl alacağın %20 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, dosyadaki raporların birbirinden farklı olduğu, tarafların kira sözleşmesini imzaladığı, kira sözleşmesinin on yıllık olduğu ve kira borcunun ödendiği, ödemeye ilişin belgelerin sunulduğu, davacının kirayı beğenmemesi ve davalıyı çıkarmak için art niyetli olduğu iddiası ile kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takipte itirazın kaldırılması ve tahliye talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 63, 269/2, 269/c ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcı temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8930, Karar No: 2021/2863, Tarih: 22.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/8930 E.  ,  2021/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması suretiyle TCK’nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.01.2014 tarihli ve 2012/977 esas, 2014/32 karar sayılı kararının 23/05/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 14.01.2016 tarihinde TCK'nın 86/2, 86/3-a maddesinde tanımlanan eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği ve Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 17.02.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli ve 2016/479 Esas, 2016/731 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 179.. maddesinin 2-3. fıkralarında düzenlenen ''trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' suçuna ilişkin olduğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan iki yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı

Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı Kanunun 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır. Ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununun 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması, Ceza Kanununda öngörülen sıra ve esaslara göre cezanın ve ayrıca cezaya mahkûmiyet yerine veya yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine ya da ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususa ilişkin istemlerin kabul veya reddine dair dayanakların gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçede hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve yasal olması gerekmektedir. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmakta olup, incelenen dosya kapsamında; bu ilkelere uyulmadan sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin yalnızca hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğuna yönelik tartışma içerir ancak delil tartışılması içermeyen kararla gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükmün kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20699, Karar No: 2014/22165, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20699 E.  ,  2014/22165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/100-2014/377

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7331, Karar No: 2014/4001, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7331 E.  ,  2014/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25070, Karar No: 2010/33699, Tarih: 15.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/25070 E.  ,  2010/33699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/155207

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2006

NUMARASI : 2006/630

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kasten işlenen suçtan silinme koşulu oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının tartışılmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, hazırlık soruşturması esnasında 03.02.2005 tarihli savunmasında tarımsal sulamada kullanılan trafoyu 5 yıldır kullanmadığını, mahkemede de numaratörle oynamadığını beyan etmesi, 13.08.2002 tarihli sayaç devreleri kontrol föyünde de, endeksin 2192 olup, müşterinin 19.06.2000 tarihinden beri kullanmadığını, patlama neticesinde ölçü akım trafolarından 2 adedinin sekonderinin ve enerjinin seksiyondan kesik olduğunun belirlenmesi ve katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 20.08.2003 tarihli sayaç sökme tutanağında da endeksin aynı 2192 olması karşısında atılı suçun subut bulmadığı gözetilmeden eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.