muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/907, Karar No: 2025/982, Tarih: 27.02.2025

a.Eski Hale Getirme İstemi Yönünden

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 95/1. maddesine göre elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir.

2.Aynı Kanun'un 98/2. maddesine göre de eski hâle getirme istemi, temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi hâlinde Yargıtay'dan talep edilir.

3.Davanın tarafının ya da vekilinin hastalanması sürenin kaçırılması bakımından elde olmayan bir sebeptir. Ancak hastalığın geçerli bir şekilde ispat edilmesi gerektiği gibi raporda belirtilen hastalığın kişiyi yapması gereken işlemden alıkoyacak derecede acze düşürmesi de gerekir. (Prof. Dr. Ejder ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Değiştirilmiş 2. Baskı, Ankara 2013, syf. 710, 711)

4.Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararını 09.11.2024 tarihinde tebellüğ eden Avukat ...'nın tebellüğ tarihinden önce ve sonra kanser tedavisi sebebiyle işgöremez durumda olduğunun tevsik edilmesiyle süresinde temyiz başvurusunda bulunma işleminden alıkoyacak derecede acze düşmüş olduğu değerlendirildiğinden davacının eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmiştir.

b. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 Tarihli Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya kapsamından; 15.11.1950 doğumlu muris ... ...'ın 15.07.2020 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak çocukları dava dışı eşi ..., davacı ..., davalı ... ve dava dışı çocukları ... ve ...'ü bıraktığı, dava konusu taşınmazların ifrazen geldiği İstanbul ili, Silivri ilçesi, Büyükçavuşlu mahallesinde kain kök 2679 parsel sayılı taşınmazın 15.1.2007 tarihli satış işlemiyle üçüncü kişi tespit malikleri tarafından davalı ... ve davalılar ... ile ...'nin murisi ... ...'e satıldığı, 2679 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla dava konusu 104 ada 1 ve 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 104 ada 3, 4 ve dava konusu 5, 6, 7, 8 parsel sayılı taşınmazları oluştuğu, 116 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla da 116 ada 2, 3, 4, 5, 6 ve dava konusu 7, 8, 9, 10, 11, 12 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, dava konusu taşınmazlarda muristen davalılara yapılan herhangi bir temlik bulunmadığı, murisin söz konusu taşınmazlarda herhangi bir payının da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili Avukat ...'ın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin eski hale getirme talebinin KABULÜNE,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14147, Karar No: 2016/15504, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/14147 E.  ,  2016/15504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı kurumun tüm ve davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2- Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ancak davacı aleyhine 5.643,77 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı'dan alınarak davalıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6997, Karar No: 2007/8790, Tarih: 24.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/6997 E.  ,  2007/8790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                             :Ankara 7. Asliye Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ                                       :2.3.2006

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 6.2.2007  gün ve   8085 – 1273 sayılı ilamiyle\* onanmasına  karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı-davacı kadının birleşen dava ile ilgili karar düzeltme isteği yersizdir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440 – 442. maddeleri uyarınca yukarıda 2. maddede (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 6.2.2007 tarihli 2006/8085 esas ,  2007/1273 karar sayılı onama kararının  asıl davaya münhasır olmak üzere kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, davalının birleşen dava ile ilgili karar düzeltme talebinin yukarıda l. maddede gösterilen sebeple REDDİNE temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.  24.05.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2014/18855, Karar No: 2015/7227, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18855 E.  ,  2015/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin ise, kusura, ceza miktarına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yılın 365 gün yerine 360 gün hesaplanması nedeniyle sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak belirlenmesi,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13385, Karar No: 2012/874, Tarih: 25.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13385 E.  ,  2012/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8773, Karar No: 2013/12090, Tarih: 24.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8773 E.  ,  2013/12090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 27.07.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin 331 ada 91 ve 150 parsel sayılı taşınmazlarda evinin bulunduğunu, davalının komşu 331 ada 151 parsel sayılı taşınmaz üzerine çekme mesafesine uymadan bina yaptığını öne sürerek elatmanın önlenmesi, pencere ve hava boşluklarının kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar tarafından çekme mesafesine aykırı olan bina nedeniyle elatmanın önlenmesi ve canlı hayvan beslenmesinin yasaklanması istemiyle açılmış bulunan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/317 esas sayılı dosyasının kesinleşmediğini bu nedenle davanın derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatma olmadığı takdirde salt İmar Kanununa aykırılıktan bahisle genel yargı yerinde elatmanın önlenmesi davası açılamayacağını ve davalının binasının davacıların taşınmazına herhangi bir tecavüzü olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/317 Esas- 2006/260 Karar sayılı dosyasında davanın tarafları ile dava konusunun aynı olduğu, kararın henüz tebliğe çıkarılmadığından kesinleşmediği, derdest olduğu gerekçesiyle eldeki davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bir davada derdestlikten söz edebilmek için dava konusunun, taraflarının ve dava sebebinin aynı olması gerekir.

Somut olayda; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/317 Esas- 2006/260 Karar sayılı dosyası incelendiğinde yasal çekme kuralına aykırı şekilde yapılan binanın çekilerek yapılması suretiyle elatmanın önlenmesi ve canlı hayvan beslenmesinin yasaklanmasına karar verilmesi talep edilmiş iken, görülmekte olan davada ise çekme mesafesine uyulmayarak yapılan binada davacı taşınmazı yönüne açılan pencere ve havalandırma boşluklarının kapatılması suretiyle elatmanın önlenmesi istenmiştir. Her iki davanın tarafları ve konusu aynı ise de dayanılan hukuki sebepler ile doğuracağı hukuki sonuçlar birbirinden farklı olduğundan derdestlikten söz etme olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, görülmekte olan davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, görülmekte olan davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14010, Karar No: 2022/8187, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14010 E.  ,  2022/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 22/08/2019 tarihinde davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olan kamyonet ile aracın kayarak yoldan çıkmasına bağlı gerçekleşen tek taraflı trafik kazasında müvekkilinin desteğinin hayatını kaybettiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 186.813,80 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile 186.813,80 TL destekten yoksun kalma tazminatının 01/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne 157.317,19 TL tazminatın 01/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi (destekten yoksun kalma) tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında, destek payları doğru belirlenerek, destekten yoksun kalan(lar)a müteveffanın sağlığında sağlamış/sağlayacak olduğu yardımın miktarı da doğru şekilde hesaplanmalıdır.

Somut olayda davacının desteği-oğlu kaza nedeni ile 14 yaşında hayatını kaybetmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda müteveffanın kaza tarihinde 14 yaşında olmakla birlikte kazanın desteğin çalışmak için fındık bahçesine giderken gerçekleştiği anlaşıldığından bu tarihten itibaren ailesine gelir sağladığı varsayımı ile hesaplama yapılacağı belirtilmiştir. Mevsimlik işçilerin taşındığı araca binmiş olması, desteğin çalıştığını kanıtlamaz. Kaldı ki desteğin mevsimlik işçi olarak çalıştığına dair dosya içerisinde delil de bulunmamaktadır.

Trafik kazası sonucu ölen destek ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Ancak bu hususta zarar hesabı yapılırken çocuğun çalışarak gelir elde etmeye başlayacağı yaş olan 18 yaşına gelmesi halinde ana ve babasına destek olacağı varsayılmalıdır.

Trafik kazası sonucu ölen destek ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Ancak bu hususta zarar hesabı yapılırken çocuğun çalışarak gelir elde etmeye başlayacağı yaş olan 18 yaşına gelmesi halinde ana ve babasına destek olacağı varsayılmalıdır.

Yine her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 14 yaşında olan desteğin ölümü sebebi ile annenin çalışıyor olması halinde hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında, annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti halinde ise sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi gereklidir.

Somut olayda, davacı baba yönünden yetiştirme giderine ilişkin bir hesaplama yapılarak indirim gerçekleştirilmemiştir. Yine desteğin askerlikte geçireceği sürenin karşılığının düşülmemesi de hatalıdır. Kararın bu nedenlerle de bozulması gerekmiştir.

3-Sigortacılık Yasası 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4426, Karar No: 2012/668, Tarih: 09.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4426 E.  ,  2012/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Uyuşmazlık konusu 183 ada 29 sayılı kadastro parselinin esası Toprak Tevzii Komisyonunun 8 sayılı parseli olduğu, ilgili kuruluştan getirtilen arazi dağıtım cetvelinin aslı üzerinde yapılan incelemede; 12.11.1957 tarihinde yapılan dağıtım sonucu, cetvel sıra no 171, dosya no 5/5, çiftçi kütüğü no 54, pafta 5, ada 20 ve 8 sayılı parsel ile 57000 m2 yüzölçümlü olarak orta kıraç tarla niteliğiyle Nacaran Köyaltı mevkii ismi ile davacının babası Hıdır oğlu ...'a verildiği, dağıtım, anılan kişiye yapılmasına karşın adına herhangi bir tapu kaydının oluşmadığı, iddiaya göre babasının ölümünden sonra yapılan paylaşım sonucu dava konusu yerin davacıya düştüğü iddia edilerek 183 ada 29 sayılı kadastro parselinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/2. fıkrasında; "Hazine adına tescil edilmiş taşınmaz mallardan iskan suretiyle veya Toprak Tevzii suretiyle verilen yerler (işlemleri tamamlanmamış olsa dahi) başka bir şart aranmaksızın, hak sahipleri adına tespit ve tescil olunur. Bu şekilde hak sahipleri adına tespit ve tescil işlemleri gerçekleşinceye kadar ki süre içinde evvelce tahakkuk ettirilenler de dahil olmak üzere ecrimisil alınmaz" denilmektedir. Maddenin kapsamı ile yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, dağıtım yoluyla Hıdır oğlu ...'a Toprak Tevziinin pafta 5, ada 20, 8 sayılı parseli (kadastronun 183/29 parseli) ile 57000 m2 yüzölçümlü yer verildiğinden, adına tapu kaydının oluşmama nedenlerinin ilgili kurumlardan sorularak açıklığa kavuşturulması, dağıtımdan sonra dağıtım işlemlerinin tamamlanmadan durdurulmasına karar verilip verilmediği, geri alma durumunun söz konusu olup olmadığı konularının açıklığa kavuşturulması ve temyiz incelemesinin yapılabilmesi için teknik bilirkişi Yusuf Oktay'a ait 08.07.2010 tarihli rapor ile ekli kroki ve ilgili birimden getirtilen arazi dağıtma cetvelinin aslı eklenmek suretiyle Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün kapatılması sonucu bu tür evrakların tamamının devredildiği İl Özel İdare Müdürlüğüne yazı yazılması, açıklamalar gözetilerek Dairece istenen hususları açıklığa kavuşturacak biçimde cevap verilmesinin istenmesi, yine aynı biçimde aynı yazının İlçe ve İl Milli Emlak Müdürlüklerine (Mal Müdürlüğü ile Defterdarlığa) yazılması, gerekli bilgilerin istenilmesi, alınacak yazı cevaplarının dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz

incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.