muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1995, Karar No: 2023/2718, Tarih: 04.05.2023

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının taşıdığı sigortalı emtiada uyuşmazlığa esas kaza sebebiyle 30.113,00 euro tutarında hasar meydana geldiği, sovtajın olmadığı, davacı ... ettirenin işbu tutarı dava dışı sigortalıya ödediği, sigortalının ödemenin davacı ... ettirene yapılmasına muvafakat ettiği, Türk Borçlar Kanunu'nun müteselsil borçluluğa ilişkin hükümlerine göre de davacının davalıya dava açma hakkı olduğu netice ve kanaatine varılarak, itiraza konu bu yönlerden uyuşmazlık hakem heyeti kararında bir isabetsizlik görülmediği, davalı hükmedilen faize itiraz etmiş ise de, uyuşmazlık hakem heyeti kararında, davacı lehine, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1446 ncı maddesi birinci fıkrası gereği sigortalı tarafından hasar ihbarının sigorta şirketine hangi tarihte yapıldığı anlaşılmamakla birlikte ekspertiz raporunun sigorta şirketine ibrazı tarihinin 28.08.2019 olduğu göz önüne alındığında, 6102 sayılı Kanun'un 1427 ncı maddesi ikinci fıkrası uyarınca, sigortacının edimine ilişkin araştırmalarının 28.08.2019 tarihinde bittiği ve temerrüdün oluştuğu, bu tarihten itibaren gecikme faizi % 5'i geçmemek üzere değişen oranlar uygulanmak suretiyle devlet bankalarının euro cinsinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranıyla 29.114,92 euro tazminat tutarının aleyhine başvuru yapılan sigorta şirketinden tahsili ile başvurana ödenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yetersiz inceleme yapıldığını, genel mahkemelerde uyuşmazlığın çözülmesi gerektiğini, sigortalının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını,gerçek zararın hesaplanmadığını, sovtajın alıcıya geçtiğini, bilirkişi raporuna itiraz için verilen sürenin savunma hakkını kısıtladığını, temerrüde düşürülmediğini, vekalet ücreti 1/5 oranında hesaplanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının taşıdığı yükte oluşan hasar sebebiyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30 uncu maddesi, Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İlgili Hukuk

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30 uncu maddesi, Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava, uluslararası kara taşıması ile taşınan emtianın hasara uğraması nedeniyle ödenen tazminat bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkindir. Davacı tarafından taşıması yapılan emtianın alıcısına hasarlı teslim edildiği hususunda da bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taşımanın yapıldığı güzergâh dikkate alındığında, uyuşmazlığa "Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR)" hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. CMR'nin 23. maddesinde azami sorumluluk miktarı gösterilerek taşıyıcının sınırlı sorumlu olduğu esası getirilmiştir. Dava konusu poliçede taşıyıcının sorumluluğunu kaldıran özel bir durum gösterilmemiş, bu nedenle zarara neden olan kazanın oluş şekli itibariyle taşıyıcının sorumluluğunu ortadan kaldıran nedenin bulunup bulunmadığı CMR hükümleri çerçevesinde incelenerek sorumluluğu ortadan kaldıran nedenin bulunmaması halinde yükün ziyaı nedeniyle sınırlı sorumluluk limitinin belirlenerek, ödenecek olan tazminat bedelinin bu limit değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9222, Karar No: 2021/10445, Tarih: 02.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9222 E.  ,  2021/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamı, tanıklar ve katılan ...’ın beyanlarına göre; yetkilisi ve şantiye şefi olduğu ...'de yapılan elektrik trafolarının demir direklerinin montaj işlerini yaptıkları, havaların kötü olması nedeniyle Kasım ayında işlere ara verildiği, Ocak ayında yaptığı tespitte şantiyede açıkta duran yaklaşık 50 ton kadar galvenizli demir direklerin çalındığı anlaşılan olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmeyerek aynı Kanunun 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2536, Karar No: 2011/3321, Tarih: 23.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2536 E.  ,  2011/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu  8067 parsel sayılı taşınmazda payına özgülenen bölüme davalıların haksız olarak müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı S. davaya yanıt vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin mahkeme kararı Dairece, davalı S.yönünden de davanın kabulü gerektiğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle davalı S. hakkındaki davanın da kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaz elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar K. ve D.in sataşmalarının; davalı S.ın ise fiili elatmasının önlenmesine karar verilmiş, ayrıca davalılardan ecrimisil tahsiline hükmedilmiştir.

Gerçekten de, çekişme konusu 8067 parsel sayılı taşınmazın S.dışındaki davalılar ile davacı ve dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, taşınmazda yer alan kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmamış binadaki çekişmeli 2 numaralı dairenin davalılar K. ve D. tarafından diğer davalı S.’a kiralandığı anlaşıldığına göre, hükmüne uyulan Daire bozma ilamı doğrultusunda davanın kabul edilmesi kural olarak doğrudur. Davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, taşınmaz paylı mülkiyet üzere olup T.M.K.'nun 693/3.maddesi hükmüne göre paydaşlardan her biri bölünemeyen ortak menfaatlerin korunmasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilse de, davacının ancak payına isabet eden oranda ecrimisil isteyebileceği gözetilmeden, ecrimisilin tamamının hüküm altına alınması  isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   23.3.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19335, Karar No: 2015/9352, Tarih: 01.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19335 E.  ,  2015/9352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeye, kusurunun bulunmadığına, alt sınırdan ceza verilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması isteğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı belirtilmemesi TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu 15.200 TL yerine, 15.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1.maddesinin 3 paragrafının, “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın TCK'nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4534, Karar No: 2024/1589, Tarih: 21.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/4534 E.  ,  2024/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan ilamsız takipte, borçlunun meskeniyet şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu; İlk Derece Mahkemesince, şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklının istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir.

Somut olayda, şikayete konu 31.05.2019 tarihli haczin incelenmesinde; haczin konulduğu tarih itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, ancak bu hacze ilişkin olarak alacaklının, 1 yıllık sürede satış talep etmediği, böylece İİK'nın 110/1. maddesi gereği, taşınmaz üzerindeki işbu haczin şikayet tarihi olan 18.12.2020 tarihinden önce düştüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda, borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunmasında korunmaya değer bir hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde İlk Derece Mahkemesince, hukuki yarar yokluğundan şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 06.03.2023 tarih ve 2023/621 E. - 2023/221 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesinin 04.11.2022 tarih ve 2022/378 E. - 2022/601 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23005, Karar No: 2022/4646, Tarih: 14.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23005 E.  ,  2022/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 2021/İHK-25692 sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarafından sunulan 11/10/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8972, Karar No: 2019/8023, Tarih: 09.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8972 E.  ,  2019/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait otelde güvenlik görevlisi olarak 30.04.2006-24.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmalara ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir

. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.