muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10192, Karar No: 2013/24484, Tarih: 16.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10192 E.  ,  2013/24484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/754-2012/599

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Somut davada , davacı 01.08.1985-01.08.1986 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiş olup mahkemece, gerekçede de belirtildiği üzere kısmen kabul ile 01.08.1985-31.12.1985 tarihleri arasındaki çalışmaların tespitine hükmedildiği halde kısa kararda sehven başlangıcı 01.01.1985 tarihi olarak belirlediği, hükme de aynen bu tarihi yazdığı anlaşılmıştır . Tespitin 01.08.1985’ den itibaren olması gerekirken 01.01.1985’ den itibaren yapılması isabetsizdir. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir. Ayrıca, Davanın Kabulu” yerine davanın Kısmen Kabulune karar vermesi ve davalı kurumun kendisini vekil ile temsil ettiği nazara alınarak lehlerine vekalet ücretine ve kabul ve ret oranına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün, 1 no’lu bendinde yer alan’ kabulüne’ sözcüğünün çıkartılarak yerine ‘kısmen kabulüne’ sözcüklerinin eklenmesine, vekalet ücretine ilişkin 4. bendinin devamına ise, " davalı kurum vekille temsil olunduğundan, reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. Gereğince 1200 TL’nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine’ ibarelerinin yazılmasına ayrıca 5 numaralı yargılama giderlerine ilişkin kısmın ise silinerek yerine “Davacı tarafından yapılan harçlar hariç 54.60 TL yargılama giderinin kabul/red oranına göre 22.75 TL sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2013/39063, Karar No: 2014/32225, Tarih: 06.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/39063 E.  ,  2014/32225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/175282

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

NUMARASI : 2012/213 (E) ve 2012/500 (K)

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteğinin, 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçundan verilen cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1-Sanık M.. Ö..'in hakaret suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümde ise;

Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ö..'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “TCK’nın 52/4. maddesindeki ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına ” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması, biçiminde, DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10626, Karar No: 2016/1569, Tarih: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10626 E.  ,  2016/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/293-2015/27

DAVACILAR : ..

DAVALI :..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında müvekkiline ait Remax Family ofisinin davalıya devri hususunda 19.03.2014 tarihli devir sözleşmesi yapıldığını, teminat amacıyla müvekkili şirketin keşideci, diğer müvekkilinin kefil sıfatıyla imzaladığı 60.000-TL bedelli senedin davalıya verildiğini ve senet arkasına ''iş bu senet... ....'a devri halinde tamamı ile geçersizdir'' yazıldığını, yine sözleşme gereğince franchise niteliğindeki .. emlak ofisi için davalının dava dışı .. .. firmasından lisans alması için davalıya 2 (iki) aylık süre verildiğini, davalının .. yaptığı başvuru sürecinin müvekkillerine bağlı olmaksızın uzaması ve halen tamamlanmaması nedeniyle davalının sözleşmeden rücu ettiğini ve söz konusu teminat senedine dayalı olarak müvekkilleri aleyhine icra takibi yaptığı belirterek, müvekkillerinin takip konusu teminat senedi nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile takibin iptaline ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu senedin teminat senedi olmadığını, müvekkilince tüm ödemelerin yapılmasına rağmen ...hise hakkının müvekkiline devredilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; taraflar arasındaki 19.03.2014 tarihli devir sözleşmesinde davacı şirket yetkilisinin ''...Manavgat adresinde faaliyet gösteren ...ly'nin franchise hakkı ile ofis malzamelerini 01.04.2014 tarihinde davalı .....'a veya göstereceği kişilere devretmeyi kabul ve taahhüt ettiği'', 19.03.2014 keşide tarihli ve 60.000-TL bedelli senedin davacılar tarafından davalıya, arkasında ''iş bu senet ... ....'a devri halinde tamamı ile geçersizdir'' ibaresi yazılı olarak ve teminat amacıyla verildiği, dava dışı ... cevabi yazısında davalı .... tarafından ... devri için başvuru yapıldığı, ancak talebin asıl franchise sahibi ... ile birlikte yapılması gerekirken, usulüne uygun başvuru bulunmadığı için devrin gerçekleştirilmediğinin belirtildiği, sözleşme konusu devrin davacıların kusurlu hareketleri ile gerçekleştirilememesi nedeniyle senedin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04/02/2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

Taraflar arasındaki 19.03.2014 tarihli devir sözleşmesinin imzalandığında, sözleşmenin teminat olarak davalıya dava konusu bononun verildiğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır. Diğer yandan bononun teminat olarak verildiği mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda sözleşmenin gerçekleşmediği dikkate alındığında, teminat bonosunun davalının alacağı miktar kadar geçerli olacağından, davalının davacıdan olan alacak miktarı belirlenerek bir karar verilmek gerekirken, bononun sözleşmede hüküm olmadığı halde cezai şart olarak değerlendirilip davanın reddi doğru değildir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerektiğini düşündüğümden çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/9556, Karar No: 2019/15330, Tarih: 02.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9556 E.  ,  2019/15330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin bir kısım davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare vekilince yönünden ise kısmen kabulü ile HKM'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun bir kısım davalılar vekili yönünden HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi 122 ada 41 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın

davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalılar vekili yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine davacı idare vekili yönünden ise HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/10/2019 gününde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24174, Karar No: 2015/3007, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24174 E.  ,  2015/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10146, Karar No: 2012/13806, Tarih: 28.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10146 E.  ,  2012/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 168/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğunu, yurtdışından hastalığına ilişkin raporu bulunduğunu beyan ederek ve rapor fotokopisini de ibraz ettiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığın suç tarihinde atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak biçimde akıl hastalığı olup olmadığı ve derecesi hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininden zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15067, Karar No: 2010/22450, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15067 E.  ,  2010/22450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23357, Karar No: 2013/15895, Tarih: 04.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/23357 E.  ,  2013/15895 K.**

* SAHTE FATURA DÜZENLEMEK/KULLANMAK

* İDDİANAMENİN KAPSAMI

* VERGİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI MÜTALAASI

* DURMA/DÜŞME KARARI VERİLMESİ GEREKEN HALLER

* VERGİ USUL KANUNU (VUK) (213) Madde 367

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 257

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 150

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 225

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

**"İçtihat Metni"**

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225. (1412 sayılı CMUK'nın 257 ve 150) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 'sahte fatura kullanmak've 'sahte fatura düzenlemek' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, birinin diğerine dönüşemeyeceği her ne kadar vergi mütalaası 'sahte fatura düzenlemek' suçundan verilmiş ise de, sanık hakkında 'sahte fatura kullanmak' suçundan kamu davası açıldığı, iddianamede anlatılan eylemin dışına çıkılarak başka bir suçtan yargılama yapılması ve hüküm kurulması, anılan madde hükmü gereğince mümkün olmadığına göre; yargılamanın durdurularak 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca Vergi Dairesi Başkanlığından, 'sahte fatura kullanmak' suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, bu suçtan vergi mütalaası verildiği takdirde yargılamaya devamla hüküm kurmak, vergi mütalaası verilmemesi durumunda ise, yargılama şartı gerçekleşmeyeceğinden davanın düşmesine karar vermekten ibaret olduğu, nitekim Dairemizin bozma kararı üzerine, ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından, mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulduğu, Vergi Denetim Kurulu Konya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 20.04.2012 tarihli yazısından, 'sahte fatura kullanmak' suçundan vergi mütalaası verilmeyeceğinin anlaşıldığı, bu duruma göre, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak dava açılmamış 'sahte fatura düzenlemek' suçundan ek savunma hakkı verilerek sanığın mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39780, Karar No: 2018/5060, Tarih: 25.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/39780 E.  ,  2018/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Denizli Belediyesinin onayı ile 28.06.2012 gün ve 12173 sayılı noter tasdikli devir sözleşmesi ile .... Belediyesi sınırları içinde ve idare tarafından uygun görülen merkez ilçe yerleşim birimlerinde yer alan sağlık kurum ve kuruluşlarından kaynaklanan tıbbi atıkların, tıbbi atık sterilizasyon tesisi kurdurularak toplama ve işletmecilik hakkını devir aldığını, sözleşmenin 6 ve 9.maddesi uyarınca .... Belediyesi arsası üzerine kurulacak olan tıbbi atık, imha işletmecilik hakkının kiraya verilmesi karşılığında inşaat bitirilip tesisler işletmeye açılarak tıbbi atıkların toplanıp taşınması ve bertaraf edilmesi neticesinde elde edilecek cirodan, Belediye'ye KDV dahil %24,60 pay verilecektir" hükmü bulunduğunu, belediyenin ciro kavramını hatalı şekilde değerlendirerek ayrıca KDV hesapladığını ve mükerrer KDV tahsil ettiğini ileri sürerek; sözleşmedeki hükmün yorumundan kaynaklanan uyuşmazlığın giderilmesine, taraflar arasındaki imzalanan sözleşmede bahsi geçen "ciro" tanımından hangisinin uygulanacağı tespit edilerek bu davalı idarenin payının hesabında KDV'nin dahil olmadığının tespitine, sözleşmenin devir alındığı 28.06.2012 tarihinden itibaren haksız ve yersiz olarak şirketten tahsil edilen toplam 50.591,44TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hizmet sözleşmesine dayalı haksız kesilen bedelin iadesi istemine ilişkindir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nın 5. maddesinde “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.” hükmü yer almaktadır. 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5/3. Maddesine göre de; Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır. Anılan yasa hükümleri gereği, davalı tarafın tacir sıfatı bulunmadığından davaya bakmaya görevli mahkeme genel mahkemelerdir. Görev kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her safhasında ve re'sen nazara alınmalıdır. Hal böyle olunca, mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4603, Karar No: 2015/14350, Tarih: 22.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4603 E.  ,  2015/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ancak davalı Kurum aleyhine 4.475,10 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı Kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 7. paragrafının tamamen silinerek yerine “Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden.... Gereğince 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.