muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/24424, Karar No: 2008/8071, Tarih: 27.05.2008

21. Hukuk Dairesi 2007/24424 E., 2008/8071 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/24424 E., 2008/8071 K.**

**- İŞ KAZASI

- MADDİ VE MANEVİ TAZMİNAT

- PEŞİN SERMAYE DEĞERİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Ek Madde 38 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 19 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 23 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 24 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre Emel, Kadir ve Döne'nin tüm, davacılar Ebru, Murat, Sibel'in dördüncü, davacı Fatma'nın ikinci ve dördüncü, davalının ikinci ve üçüncü bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-

Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oiuş şekline, müterafık kusur oranlarına, davacı Fatma yönünden duyulan elem ve ıstırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26,06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Karan'nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre hükmolunan manevi tazminat az, davacı kardeşler Kadir ve Döne yönünden ise manevi tazminatın fazla takdir edildiği açıkça ortadadır.

3- Davacı Emelin hesaplanan gerçek maddi zararından davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin düşülerek karşılanmayan maddi zararın belirleneceği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık gerçek maddi zarardan düşülmesi gereken SGK'ca bağlanan gelirin, gelir bağlama tarihindeki ilk peşin sermaye değerinin mi yoksa 506 sayılı Yasa'ya eklenen ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar nazara alınarak hesaplanan tüm peşin sermaye değerinin mi olduğu noktasındadır.

Sorunun çözümü için maddi zarar ile SGK tarafından bağlanan gelir kavramı üzerinde durmak gerekir. Maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı olmazdan önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasındaki farktır.

Sorunun çözümü için maddi zarar ile SGK tarafından bağlanan gelir kavramı üzerinde durmak gerekir. Maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı olmazdan önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasındaki farktır.

Öğretide zararın hüküm tarihine göre hesaplanma gereği kabul görmüştür. Borçlar Kanunu'nun 46/11. maddesine göre hükmün verildiği anda cismani zararın sonuçları tam ve kesinlikle belirlenemiyorsa hakim, hüküm tarihinden başlayarak iki yıl içinde hükmün değiştirilmesi hakkını saklı tutar. Federal Mahkeme de tazminatın belirleme anını kural olarak hüküm anı olarak belirlemiştir. Borçlar Kanunu'nun 46/11. maddesindeki bu hükümden de yararlanılarak denebilir ki maddi zararın saptanmasında hüküm gününün dayanak alınması ve hüküm günündeki duruma göre zarar tutarının hesaplanması gerekir.

Bu itibarla, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin nazara alınarak rapor tarihine kadar gerçekleşen zararın somut olarak hesaplanması gerekir. Bu husus "gerçek belli iken varsayıma gidilemez." ilkesinin de gereğidir.

Zarann giderimine karar verilebilmesi için öncelikle zarann miktar olarak belirlenmesi gerekir. Zarar tazminatın tavan noktasıdır. Hüküm altına alınacak tazminat zararı aşamaz. Zarara neden olan olay nedeniyle olaydan zarar gören sigortalı ya da ölüm halinde hak sahipleri bir fayda da sağlamışsa, zararı doğuran olayla bağlantılı faydaların zarardan indirimi gerekir.

Buna zararın denkleştirilmesi denir. Aksi halde zararlandırıcı olay zarar gören tarafı zenginleştirir.

506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde iş kazası meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü en az %10 azalmış olan sigortalılara sürekli iş göremezlik geliri, 23. ve 24. maddesinde meslek hastalığı veya iş kazası sonucu ölen sigortalıların eş ve çocukları ile ana ve babasına yasada belirlenen koşulların varlığı halinde iş kazası veya meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanacağı, 73/A maddesinde de tarifesine göre tespit edilecek iş kazaları ile meslek hastalıkları sigortası priminin tamamının işverenler tarafından ödeneceği bildirilmiştir. Sigortalının primin ödenmesinde herhangi bir katkısı söz konusu değildir. Bu özelliği gözönünde tutulduğunda, iş kazası sigortasından bağlanan "gelirin" maddi zarann sigorta primleri işverenden alınmak suretiyle Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanmak amacına yönelik bir ödeme niteliğinde olduğu sonucuna varılır. Bu nedenle söz konusu gelir, işverenin genel hükümlere göre sorumlu olduğu "tazminat" kavramı içinde yer alır. İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan zararın giderilmesi istemine ilişkin olarak açılan tazminat davaları nitelikçe sigortaca karşılanmayan zarann giderilmesi istemini amaçlamaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında zarar hesabının Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlar nazara alınarak hesaplanan tüm peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle yapılması gerektiğinin kabulü gerekir. Aksi takdirde Borçlar Ka-nunu'nun genel ilkelerine ve özellikle 506 sayılı Yasa'nın 19., 23. ve 24. maddelerine ters düşülmüş olacak, zarardan bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar nazara alınarak hesaplanan peşin sermaye değeri düşülmediği takdirde sigortalı veya hak sahipleri aynı zarar için hem işverenden tazminatın tümünü almak hem de kurumdan gelir almak yoluyla bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile hüküm tarihine kadar yapılan artışları da kapsayan en son peşin değer arasındaki fark yönünden mükerrer yararlanma

durumuna gelecektir, işte buna engei olmak için hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar gözetilerek hesaplanan peşin sermaye değerinin düşülmesi zorunludur.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesi'nin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle ilgili olarak verdiği iptal karan Sosyal Güvenlik Kurumunun açacağı rücu davalarının konusunu oluşturan kurum alacağına üişkin olup, sigortalı tarafından işverene yönelik olarak açılan tazminat davalarında uygulanma olanağı yoktur. Kaldı ki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu'nun 01.07.1997 gün ve 1992/3 Esas 1994/3 Karar sayılı kararının bağlayıcılığını koruduğu da açıktır. Sosyal Güvenlik Kurumunun işverene yalnızca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri oranında rücu edebilmesi, davacı zararının hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre hesaplanan en son peşin sermaye değeri miktarı kadar karşılandığı gerçeğini değiştirmez.

Somut olayda, mahkemece karara esas alınan hesap raporunda 18.04.2007 günlü yazı ile SGK'ca bildirilen bağlanan gelirin tahsis onay tarihindeki ilk peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle davacı Emel'in maddi zararının belirlendiği ortadadır.

Yapılacak iş; 4447 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değeri kurumdan sorulmak ve bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak hesaplanan tazminattan İndirilmek, ilk kararda hüküm altına alınan maddi tazminat alacağı miktarını geçmemek üzere sonucuna göre bir karar vermektir.

4- Kabule göre de, davacıların maddi tazminat isteminin maddi zararlarının SGK'ca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri iie karşılanması nedeniyle reddedildiğinden bu durumun davacılar tarafından önceden bilinmesine imkan olmadığından maddi tazminatın reddi sebebiyle davalı yararına avukatlık ücreti verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davacılar Fatma, Ebru, Murat ve Sibel'in ve davalının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davacılar Fatma, Ebru, Murat ve Sibel'in ve davalının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA),

temyiz harcının İstek halinde taraflara iadesine, 27.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11947, Karar No: 2006/15080, Tarih: 11.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11947 E.  ,  2006/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2006

Davacı meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacıda meslek hastalığı sonucu oluşan % 11 oranındaki sürekli işgöremezlik  nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 25.4.2006 gün ve 612 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 25.4.2006 tarihinde %.11 olarak belirlenen işgöremezlik oranının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14103, Karar No: 2012/8575, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14103 E.  ,  2012/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 28.09.2006 tarihinde meydana gelen iş kazasında ölen işçi ...'ın anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların maddi zararının Kurum tarafından bağlanan gelirlerle karşılanması nedeniyle maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı anne ... ile davacı baba Ali Sertyılmaz yararına 60.000,00'er TL, davacı kardeşler ... ve ... yararına 30.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davacıların oğlu ve kardeşi olan işçinin ölümü ile sonuçlanan iş kazasında kusurun tamamının davalılarda olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı anne, baba ve kardeşler yararına hükmedilen manevi tazminatların çok fazla olduğu ortadadır.

O halde, davalılar Unsped Paket Servisi San ve Tic AŞ, ... ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve daha uygun bir miktara hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23662, Karar No: 2017/3161, Tarih: 22.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23662 E.  ,  2017/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/10957, Karar No: 2011/28873, Tarih: 15.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10957 E.  ,  2011/28873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ... Sitesi Apartman Yönetimi tarafından borçlu ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. hakkında kira sözleşmesine dayalı olarak tahliye talepli icra takibine başlandığı, borçluya örnek 13 nolu ödeme emri tebliği ve borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının başvurusu ile Sarıyer 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2009 tarih ve 2009/740 E. - 944 K.sayılı ilamı ile itirazın iptaline ve tahliyeye karar verildiği anlaşılmıştır.

Tahliye ilamının icra dairesine sunulmasından sonra infaz için mahalline gidildiğinde, mecurda hazır olup taşınmazın maliki olduğunu bildiren E.K.'un taşınmazda malik sıfatı ile bulunduğunu ileri sürerek tahliyenin yapılamayacağını bildirdiği, icra müdürlüğünce beyanının dikkate alınmayarak tahliye işleminin gerçekleştirildiği görülmüştür.

İİK.nun 276.maddesinin 1 ve 2.fıkralarında; "Tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika göstermezse derhal tahliye olunur. Şu kadarki, bu şahıs resmi bir vesika gösterememekle beraber daireye ibraz olunan mukavele tarihinden evvelki bir zamandan beri orayı işgal etmekte bulunduğunu beyan eder ve bu beyanı icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse müdür tahliyeyi tehirle üç gün içinde keyfiyeti icra mahkemesine bildirir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda 3.kişinin beyanı icra müdürlüğünce değerlendirilerek İİK.nun 276.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın tahliyenin gerçekleştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu konudaki şikayet bir hakkın yerine getirilmemesi ile ilgili olduğundan İİK.nun 16/2.maddesi uyarınca süresizdir.

O halde mahkemece şikayetin esası inelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin süre aşımı nedeni ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1650, Karar No: 2023/2220, Tarih: 06.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/1650 E.  ,  2023/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarih ve 2022/475 Esas, 2022/243 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13199, Karar No: 2015/32335, Tarih: 17.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13199 E.  ,  2015/32335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/79860

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/325, 2013/602

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Hakaret, mala zarar verme, yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ve katılan sanıklar hakkında verilen hükümler katılan sanık D.. E.. müdafii, katılan sanık A.. E.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar D.. E.. ve A... E..'nin, sanık F.. B.. hakkında temyiz isteminin bulunmaması karşısında, sanıklar A.. D.., F.. B.. ve katılan sanıklar D.. E.., S.. T.. ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Sanık F.. B.., katılan sanık S.. T.. ve katılan sanık D.. E.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararların CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itirazı kabil bulunduğundan ve CMK'nın 264. maddesi gereğince "kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma" başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından dilekçenin "itiraz başvurusu" olarak kabulü ile istemin merciince incelenmesi için dosyanın bu yönüyle mahalline İADESİNE,

2- Sanık A.. D.., F.. B.. hakkında kurulan beraat hükümleri ile katılan sanıklar S.. T.. ile D.. E.. hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olmamasına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre, suçun sabit olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin ilişkin katılan sanık D.. E.. müdafii ile katılan sanık A.. E..'nin temyiz itirazlarının reddiyle isteme uygun olarak hükümlerin ONANMASINA, 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.