muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/427, Karar No: 2020/5862, Tarih: 20.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/427 E.  ,  2020/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 30.05.2014 tarihinde, müvekkillerinin oğlu/torunu yaya ... , davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu, ... vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak davası olarak davacı anne ve baba için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan; davacı anne ve baba için 100.000,00'er TL, anneanne, babaanne ve dedeler için 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 30.11.2015 tarihinde destek taleplerinin anne ... için 5.425,16 TL'ye, baba ... için 4.538,24 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini; davalı ... vekili, davanın açılmasına sebep olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat davasının kabulü ile anne ... için 5.425,16 TL ve baba ... için 4.538,24 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile anneanne ..., babaanne Aynı ve dedeler ... ile ... için 15.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun (aşağıdaki 2 nolu bent dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan tazminat raporunda destek payları hesaplanırken davacı anne ve babaya ayrılan destekten yoksun kalma pay oranları hatalı tespit edilmiştir. Şöyle ki, hayatın olağan akışına göre trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ve ana ve babaya bakması muhtemeldir. Desteğin ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babaya %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay vererek yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16’şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve

babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14’er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5’er pay verilmesi gerektiği, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken ilk 42 yıl desteğin gelirinin %70'inin 1/4'ünü annesi ve babasına, sonraki 2 yıl da sadece annesine ayıracağının kabulüyle hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yöndeki bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetli değildir.

3-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar lehine takdir olunan manevi tazminatların bir

miktar çok olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'ye geri verilmesine 20/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9317, Karar No: 2007/10202, Tarih: 30.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9317 E.  ,  2007/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 1225 parselin, toplulaştırma çalışması sonucu proje kapsamına alınarak davalılara tahsis edildiğini henüz tapuda tescil işleminin yapılmadığını, anılan işlemin iptali için idare mahkemesine dava açtığını, davalıların toplulaştırma işlemi kesinleşmediği halde, taşınmaza sürüp, ekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalılar; ilgili yasada, tarım yapmak için taşınmazların tapularının verilmesi koşulu bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; toplulaştırma işlemi ortadan kaldırılmadıkça eldeki davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, dava konusu 1225 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların anılan yerde kayda dayalı bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda yapılan arazi toplulaştırma çalışmalarının proje aşamasında olduğu, taraflara tahsis edilen yerlerin henüz sicile yansıtılmadığı, davacı tapusunun ayakta olduğu sabittir.

Davacı, toplulaştırma işlemi kesinleşmeden, adına kayıtlı taşınmazı davalıların tahsise dayalı olarak sürüp, ekmek suretiyle elattıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, çap kaydı iptale kadar geçerli olup, ayni hakka karşı, davalıların tahsise dayalı şahsi haklarına değer verme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, kayda üstünlük tanınmak suretiyle taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5918, Karar No: 2021/3793, Tarih: 03.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5918 E.  ,  2021/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.05.2016 tarih, 2014/13-159 Esas, 2016/257 sayılı kararında yer alan "Malın başkasına ait olup olmadığı özel hukuk kurallarına göre belirlenmelidir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 20/d maddesinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak noterler tarafından yapılacağı, noterler tarafından yapılmayan satış ve devirlerin geçersiz olduğu hükme bağlanmıştır. Bu durumda trafik siciline kayıtlı araçların mülkiyetinin devrini öngören sözleşmelerin geçerliliği, maddede öngörülen şekil şartlarına uygun şekilde yapılmalarına bağlı olup, geçerlilik koşulu olan bu şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler geçersiz olduğundan, geçersiz satış sözleşmesi uyarınca taraflar verdiklerini geri isteyebileceklerdir. Geçersiz sözleşmeye dayalı olarak aracı teslim alan geri verme yükümlülüğü altında bulunurken, aracın kayıt maliki de sebepsiz zenginleşme kuralları uyarınca bedeli iade edecektir. Bu durumda, aracın mülkiyeti karşı tarafa geçmeyecek, ortada hukuki bir uyuşmazlık bulunacaktır." şeklindeki görüş karşısında, aracı haricen satan sanığın aracın maliki olduğu ve eyleminin suç oluşturmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3890, Karar No: 2022/4587, Tarih: 28.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3890 E.  ,  2022/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/12/2019 tarihinde verilen dilekçeyle muhdesatın aidiyetinin tespiti talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/03/2021 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesincence istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılarca istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak , davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 44.046,37 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2022 yılı için 107.090,00 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 28/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10361, Karar No: 2014/7181, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10361 E.  ,  2014/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili;müvekkili şirket tarafından iş yeri paket sigorta poliçesi ile sigortalanan sigortalı bodrum katta bulunan iş yerinin ve iş yerindeki emtiaların bina dışındaki kaldırım altında bulunan menfezden geçen davalıya ait su borusunun bağlantı elemanının çürüyüp patlaması sonucu 23/05/2008 tarihinde su basması sonucu hasarlandığını, davalının gerçekleşen zarardan dolayı %100 kusurlu olduğunu, 119.239,64 YTL tutarındaki hasar bedelinin sigortalıya 29/07/2008 tarihinde ödendiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 119.239,64 YTL tazminatın ödeme tarihi olan 29/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;su baskını olayının davacının sigortalısı olan şirketin sorumluluğundaki su sayacından sonraki dahili tesisat parçalarının çürümesi nedeniyle meydana geldiğini, idaredeki kayıtlara göre davalının sigortalısının sorumluluğunda bulunan kısımdaki su patlaması nedeniyle hasarın meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinden 3 ay önce ve sonraki faturaların değerlendirilmesi sonrasında tesisatın patladığı ve suyun boşaldığı 23/05/2008 tarihini de içine alan 28/04/2008 ve 24/06/2008 tarihleri arasında sayaçtan yüksek miktarda su geçmediğinin anlaşıldığı, dolayısıyla su borusunda meydana gelen patlamanın, davalı İSKİ nin sorumlu olduğu sayaçtan önceki kısımda meydana geldiği, dava konusu hasarın ve zararın meydana gelmesinde davalının asli ve %100 kusurlu olduğu, davacının dosyaya sunulan poliçeler kapsamında olay tarihini de kapsayacak şekilde sigortaladığı sigortalısının iş yerinde meydana gelen zarar miktarı olan 119.239,64 TL yi 29/07/2008 tarihinde sigortalısına ödeyerek haklarına halef olduğu ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 119.239,64 TL nin ödeme tarihi olan 29/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.’nun l8. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll. maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Buna göre davalının tacir olduğu gözetilerek avans faizine hükmedilmesi gerekirken mahkemece yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış,bozmayı gerektirmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1.bendindeki “yasal faizi” ibaresinin çıkarılarak yerine “avans faizi” ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8.120,96 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7193, Karar No: 2006/6456, Tarih: 13.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7193 E.  ,  2006/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 1.İş Mahkemesi

Tarih               : 21.3.2006
Yargıtay — Esas No: 2014/16586, Karar No: 2015/1216, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16586 E.  ,  2015/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2011/94-2014/139

Davacı S.. B.. vekili Avukat Bekir tarafından, davalı S.. İ.. aleyhine 27/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 6. maddesine göre, bu kanun uyarınca verilen kararların temyiz edilebilme niteliği olmayıp, bu kararlara karşı sadece itiraz mümkündür. Bu durumda dilekçenin itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle isteğin hakemce incelenmesi gerekir.

SONUÇ: Gerekli inceleme hakemce yapılmak üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4588, Karar No: 2013/19658, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4588 E.  ,  2013/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.01.2013 tarih ve 2012/477-2013/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, Akkar Torna Ltd. Şti'nin ortağı iken, bu şirkette bulunan %10 hissesini...3. Noterliği'ne ait devir senedi ile devrettiğini, ancak kendisinin bu devire rağmen halen şirkette ortak gözüktüğünü belirterek şirket ortaklığından çıkarılmasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava konusu hisselerinin davalıya devrine ilişkin herhangi bir noter senedi bulunmadığı, davacı tarafça devre yönelik herhangi bir belge sunulmadığı, davacının dava tarihi itibariyle halen şirkette pay sahibi bulunduğu ve bu pay üzerinden ortaklığının devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16263, Karar No: 2015/2628, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16263 E.  ,  2015/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.