muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8376, Karar No: 2018/8369, Tarih: 27.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/8376 E.  ,  2018/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1964 yılında 2613 sayılı Yasa uyarınca ... İli Merkez Zeytinköy Mahallesi çalışma alanında bulunan 731 ada 1, 3 ila 30, 34 ila 49, 51, 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazların ... tespitleri tapu kaydına dayalı olarak...Paşa Vakfı adına yapılmış, itirazlar üzerine tarafların tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığından bahisle malik haneleri açık bırakılmıştır. Tapu ve ... Genel Müdürlüğü Tasarruf İşlemleri Dairesi Başkanlığı'nın 10.12.1999 tarihli yazıları uyarınca, ... işlemlerinin tamamlanmadığından bahisle ... Müdürlüğü tarafından tespit çalışması yapılarak yeniden tutanak düzenlenmiş ve Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından davalı ... ve arkadaşları aleyhine açılan tescil davası, dava konusu taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ... Mahkemesine aktarılmıştır. ... Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, çekişmeli parsellerin...Paşa Vakfı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Dairemizin 30.11.2007 tarih ve 2007/4815-4804 Esas, Karar sayılı kararıyla onanmış ve 26.05.2008 tarih ve 2008/4152-3635 Esas, Karar sayılı ilamla da karar düzeltme isteminin reddine karar verilerek hüküm kesinleşmiştir. Bu kez davacı Vakıf İdaresi vekili tarafından, tapu kaydında 55/A sayılı parsel olarak görünen ve malik hanesi davalı olduğundan bahisle açık olan parselinin hükümde ve hükme dayanak oluşturan bilirkişi raporunada 27 sayılı parsel içinde gösterildiğinden tescil işleminin yapılamadığını, 55/A sayılı parselin ve (imar sebebiyle gitti parsellerinin) mülkiyet hanelerinin doldurulabilmesi için 27 sayılı parsel kapsamından çıkartılarak bağımsız 55/A sayılı parsel olarak tescil kararı verilmesini ve mahkemenin 2003/28 Esas, 2006/1 Karar sayılı hükmünün bu şekilde düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükmün tavzihi isteminin kabulüne, tavzihe konu olan mahkemenin 2003/28-2006/1 Esas, Karar sayılı davası kapsamında bulunan ... İli Merkez Zeytinköy Mahallesi 731 ada 55/A parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine, süresi içerisinde talep halinde dosyanın görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, 18.03.2016 tarihli ek karar davacı Vakıf İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın tavzihi düzenleyen "hükmün tavzihi" başlıklı 305. maddesinde, tavzihin koşulları açıklanmış olup, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği ve hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği düzenlenmiştir. Tavzih, hüküm infaz edilinceye kadar her zaman yapılabilir. Ancak tavzih, verilen hükmün hukuka uygunluğunu kontrol etmeye yarayan bir kanun yolu olmadığı gibi, yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun istisnası olarak kabul edilemeyeceğinden tavzih kararı ile esas kararla hakkında hüküm kurulmamış olan 55/A parseli hakkında yeniden hüküm tesis edilmesi yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmayıp, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden 18.03.2016 tarihli tavzih ek kararının BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9092, Karar No: 2012/10968, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9092 E.  ,  2012/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile "10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42 ..." sırası eklenmiştir" hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde yer alan "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ifadesinin yerine "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 21,15 TL si maktu karar harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/5332, Karar No: 2019/6153, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5332 E.  ,  2019/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6874, Karar No: 2006/7689, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6874 E.  ,  2006/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

... Beldesi Okul Yaptırma ve Yaşatma Derneği 18.01.2004 tarihinde Dernek Genel Kurulunun kararıyla feshedilmiştir. Bu tarihte yürürlükte bulunan 2908 sayılı Dernekler Kanunu’nun 55.maddesinde; feshedilen derneklerin mal; para ve haklarının tasfiyesinin tüzüklerinde gösterilen esaslara göre yapılacağı belirtilmiştir. Aynı düzenlemeye daha sonra yürürlüğe giren 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 15.maddesinde de yer verilmiştir. ... Beldesi Okul Yaptırma ve Yaşatma Derneği'ne ait tüzüğün 21.maddesinde; derneğin feshi halinde ilkokula devredileceği yazılıdır. 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu’nun 65.maddesindeki düzenleme bu Kanun kapsamındaki okulların bulundukları yerlerdeki köy ve özel idareler adına tesciline, okul binalarının bakım ve onarım giderlerinin özel idare veya köy bütçesinden karşılanmasına ilişkindir. Bu madde gereğince köy veya özel idarelerin okulların yapılmasında herhangi bir sorumlulukları bulunmamaktadır. Bu durumda dernek tüzüğünün 21.maddesinde fesih halinde derneğin ilkokula devredileceği düzenlemesine yer verildiğine göre; yapılan işin bedelinden Milli Eğitim Müdürlüğü dolayısıyla Milli Eğitim Bakanlığının sorumlu olması gerekir. Mahkeme kararının gerekçe bölümünde belirtilen ihya ancak şirketler için sözkonusu olup, derneklerin sorumluluk yüklenmeleri için ihya edilmeleri mümkün değildir.

Kararın gerekçesinin derneğin ihya edilmesi ve Milli Eğitim Müdürlüğü ve dolayısıyla Milli Eğitim Bakanlığının sorumluluğu bulunmaması yönlerinden hatalı olduğu anlaşılmakla, bu hususlar karar gerekçesinden çıkarılmak suretiyle, mahkemenin davalı idare yönünden pasif husumet yokluğundan red kararının onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle gerekçede değişiklikler yapılmak suretiyle kararın HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca ONANMASINA, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1023, Karar No: 2018/3837, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1023 E.  ,  2018/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/04/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2160, Karar No: 2011/4889, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2160 E.  ,  2011/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2006 gün ve 2005/297 Esas, 2006/309 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5275 sayılı Kanunun 122. maddesiyle 647 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırılması karşısında, hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi yerine 647 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması ve aynı Kanunun 4786 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 5/5. maddesi uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "para cezasının miktarı dikkate alınarak 647 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince sanığın bu para cezasını birer aylık eşit aralıklarla on eşit taksit halinde ödemesine" ibaresinin çıkartılarak, yerine "para cezasının miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi gereğince sanığın bu para cezasını birer aylık eşit aralıklarla on eşit taksit halinde ödemesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen

adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin eklenmesine ve ayrıca hüküm fıkrasından "647 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince ödeme emrinin tebliğinden itibaren veya taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi nedeniyle geri kalan miktarın tamamının muaccel olduğu tarihten başlayarak ödenmeyen para cezasına 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirlenen gecikme zammının yarısı oranında gecikme zammı uygulanacağının sanığa ihtarına" şeklindeki cümlenin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5989, Karar No: 2011/2797, Tarih: 09.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5989 E.  ,  2011/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Simav Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 30.06.2009 gün ve 992/738 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili kadastro çalışmaları sırasında vekil edenleri adına tespit ve tescil edilen 303 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde bulunan bir parça taşınmazın paftada yol boşluğu olarak bırakıldığını açıklayarak bu bölümün 2 parsele eklenmek suretiyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, tespitin doğru yapıldığını bildirmiş, köy temsilcisi ise davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 6.2.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda kırmızıya taralı olarak gösterilen 30.95 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, 20.1.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında yol ve yol boşluğu olarak paftasında bırakılmıştır.

Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. Maddesi hükümleri uyarınca açılan tescil isteğine ilişkindir. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilmesi için yukarıda belirtilen kanun maddelerinde sayılan koşulların yanında, malik sıfatıyla, başka bir anlatımla ekonomik amaca uygun şekilde tasarruf edilmesi gerektiği gibi tescil istenilen taşınmazın da iktisabı mümkün bulunan yerlerden olması gerekmektedir. Dosya içeriğine göre, davacının, dava konusu taşınmazı, babası Mehmet Tunç’tan 1988 yılında satın ve devraldığı, öncesinde gübrelik olarak kullanılan bu yeri satın aldıktan sonra gübreliği yıkarak aracının park yeri ve bitişikteki evinin eşyalarını koymak suretiyle kullandığında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre bu tür, araç park edilmesi, eşya konulması, gübrelik olarak kullanılması şeklinde gerçekleşen fiili hakimiyet ekonomik amaca uygun kullanım olarak kabul edilmemektedir. Kaldı ki dosya arasında yer alan harita bütün olarak değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın bir çok parseller arasında kullanılan yol niteliğinde bulunduğu, TMK .nun 715 ve

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B-C maddeleri uyarınca yollar, kamu malı olup, böyle bir yerin kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi ve özel mülkiyet şeklinde de tapuya tescilinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken maddi olay ve kanıtların değerlendirilmesinde yanlışa düşülerek ve kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.