muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23997, Karar No: 2013/14635, Tarih: 28.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23997 E.  ,  2013/14635 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve yapılan yardımların tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 04.11.2009 tarihli trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan cenaze yardımının rücuan tahsili istemine ilişkin olup; somut olayda, kazaya sebep olan .....plakalı araç sürücüsü davalı ... %100 oranında kusurlu bulunmuştur.

1)Davalılardan işveren olan ...'ın sorumluluğu yönünden,

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan..... Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

./....

-2-

Sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden maddede herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Ancak, sigortalıya genel sağlık sigortası kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinin işverenden rücuan tahsili 5510 sayılı Kanunun 76’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasında ayrıca düzenlenmiş olduğundan, aynı Kanunun 21’inci maddesi kapsamı dışında olduğu kuşkusuzdur.

Maddedeki “gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin” rücunun konusunu oluşturacağına ilişkin açık düzenleme karşısında; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesabında nazara alınan gelir miktarındaki başlama tarihinden sonraki kanun ve katsayı değişiklikleri nedeniyle meydana gelecek artışlar Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından istenemez.

Maddedeki “gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin” rücunun konusunu oluşturacağına ilişkin açık düzenleme karşısında; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin hesabında nazara alınan gelir miktarındaki başlama tarihinden sonraki kanun ve katsayı değişiklikleri nedeniyle meydana gelecek artışlar Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından istenemez.

2)Davalı 3. kişi konumunda olan ... yönünden,

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Fıkra kapsamındaki sosyal sigorta yardımları, kısa vadeli sigorta kollarına ilişkin olup, genel sağlık sigortasına göre yapılan sosyal sigorta yardımlarını içermediği gibi; söz konusu fıkra, sadece 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamındaki sigortalılar için değil, aynı yasanın 4/1-b madde kapsamındaki sigortalılar yönünden de uygulama alanı bulmaktadır.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir. İstihdam edenlerin sorumluluğunu düzenleyen 818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 55. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 66.) maddesinde, işverenin sorumlu olması için kusurlu olması şartı aranmamış iken, 5510 sayılı Kanunun anılan maddesinde, üçüncü kişinin işvereninin sorumluluğu kusur esasına dayanması karşısında; üçüncü kişinin işvereni hakkında, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Burada hangi hareketin kusur sayılacağına ilişkin 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesine paralel bir açıklama yapılmadığından, kusur olgusunun 818 sayılı mülga Borçlar Kanununun 41 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı) maddeleri uyarınca belirlenmesi gerektiğinin kabulü gerekecektir.

../....

-3-

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin veya işvereninin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır. Bu çerçevede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında; fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığını aşmamak üzere, fiili ödemenin kusur karşılığına hükmedilecektir.

3)Sigorta Şirketinin sorumluluğu yönünden;

Sigorta şirketlerinin sorumluluğuna ilişkin 5510 sayılı Kanunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Sigorta şirketinin sorumluluğu 2918 sayılı Kanunun 85’inci maddesi kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluk olup; sigortaladığı aracın sürücüsü ile şayet tespit edilmişse araç işleteninin kusurlarıyla ve poliçe limitleriyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu tutulabilirler. Sigorta şirketlerinin 2918 Sayılı Kanun kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktarın sigortalı ya da hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda; sigorta şirketlerinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından ödedikleri miktar oranında sorumlu tutulmaması gerekir. Ne var ki, sigorta şirketi tarafından poliçeye dayalı olarak sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemenin; sigorta şirketinin sorumlu olduğu poliçe limitinden düşülebileceği, ancak teselsüle dayalı olarak sürücü veya araç işleteni dâhil diğer sorumluların sorumlu olduğu tutarı ve sigortalı ya da hak sahibinin isteyebileceği tazminat tutarını etkilemeyeceği nazara alınmalıdır.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98 ve 99’uncu maddelerinde yazılı şekilde bir başvurunun varlığına karşın gerekli ödemenin yapılmaması halinde, davalı ... şirketinin anılan düzenlemede öngörülen 8 iş günlük yasal sürenin sonunda temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin ve faiz başlangıcının da bu süre soruna karşılık gelen tarih olduğunun kabulü gerekir. Gerekli belgeler ibraz edilmeksizin başvurulması ya da hiç müracaatın bulunmaması halinde ise sigorta şirketinin temerrüdü söz konusu olmayacağından, faiz başlangıcının icra takibine girişilmişse takip tarihi, dava açılmışsa dava tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Açıklamalar ışığında davaya konu somut olaya gelince; mahkemece yapılacak iş, işveren olan.... ve 3. kişi olan ....olaydaki kusur oranlarını belirlenmesi açısından usulüne uygun oluşturulmuş bilirkişi heyetinden rapor alınarak, alınan rapor sonucunda ....olayda kusurunun olduğu kanaatine varılması durumunda tavan hesabı yapılarak sorumluluğu belirlenmeli, .....layda kusurunun olduğu kanaatine varılması durumunda, 21. maddenin 4. fıkrası uyarınca bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısından ve cenaze yardımının tümünden sorumlu olduğu göz önüne alınmalı, ayrıca sigorta şirketi açısından da sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğu göz önüne alınarak, bu açıklamalar ışığında hüküm kurulmalıdır.

.../....

-4-

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... ve .......avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

.../....

-4-

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... ve .......avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ......iadesine, 28.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/19857, Karar No: 2014/18040, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19857 E.  ,  2014/18040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 27.05.2012 tarihli kat maliki kurul kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacı ...'ın anataşınmazda 62 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, diğer davalı ...'ın ise 22.05.2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısında yönetici seçilen ve iptali talep edilen genel kurulda ibra edilmeyen yönetici olduğunu ve 27.05.2012 tarihli toplantıya eşi adına vekaleten katıldığını, yönetici seçimi için yasal olarak gereken sayı ve arsa payı çoğunluğunu sağlanmadığı, alınan kararların toplantıya katılan kat malikleri tarafından imzalanmadığını, alınan kararların yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 27-32. maddelerindeki emredici hükümlerine aykırı olan 27.05.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptali, bu mümkün değilse 11. maddede belirtilen kararların iptali istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı ...'ın dava konusu anataşınmazda kat maliki olmaması nedeniyle aktif dava ehliyeti bulunmadığı, Dairenin geri çevirme kararı üzerine getirtilen vekaletnameye göre davacı ...'ın kendisini temsilen dava konusu toplantıya katılması için ...'a vekaletname verdiği, ...'ın toplantıya katılarak alınan kararlara olumsuz oy kullandığı ve Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesine göre bir aylık süre içerisinde eldeki davayı açtığı, iptali istenen toplantıda 8 nolu bloğa yönetim kurulunun seçimi, yönetim kurulu ve denetçinin ibra edilmemesi, tahmini bütçenin oybirliği ile kabul edilmemesine ilişkin kararların kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alındığından iptali gerektirir bir husus bulunmayıp açıklanan gerekçelerle sonucu itibariyle doğru olan red kararının ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10951, Karar No: 2017/11584, Tarih: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10951 E.  ,  2017/11584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... köyü 108 ada 21 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins, verim durumuna göre maktuen yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...Mahallesi 117 ada 110 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 19-20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi Dairece aynı gün incelenen aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan merkeze

600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700-TL/m² bedel belirlenmiş iken merkeze yaklaşık 5500 metre uzaklıktaki ve idarece 80 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 650 TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

600-900 metre uzaklıktaki idarece 170 TL/m2 değer biçilen taşınmazlara 700-TL/m² bedel belirlenmiş iken merkeze yaklaşık 5500 metre uzaklıktaki ve idarece 80 TL/m2 den kamulaştırılan dava konusu taşınmaza 650 TL/m2 değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22018, Karar No: 2009/2022, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22018 E.  ,  2009/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takipte borçlu şirket senetteki imzaların şirket yetkilisine ait olmadığına, senedin sahte olarak düzenlendiğini itirazen ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda itiraz eden borçlu şirketin yetkilisinin Mehmet Erkan İncetahtacı'nın olduğunun tesbit edilmesi üzerine bu şahsa ait imza örnekleri toplanıp rapor tanzimi için dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderildiği görülmüştür. Adli Tıp Kurumu düzenlediği 15.3.2007 tarihli raporunda senetteki imzanın V. E.adına atıldığından imza incelemesi sırasında daha sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için bu imzanın V. E. imzası ile karşılaştırılabilmesi amacı ile bu şahsa ait imza örneklerinin temini talep edilmiş ve itiraza konu imza ile ilgili bir inceleme yapılmamıştır.Borçlu şirket imzaya itiraz ettiğinden sözkonusu senetteki imzanın itirazın sonuçlandırılabilmesi için bu şirket yetkilisine ait olup olmadığının tesbiti zorunludur. Adli Tıp Kurumu sağlıklı bir imza incelemesi yaptırabilmesi için keşideci borçlu konumunda bulunan V. E.'nin imza örneklerinin temin edilmesi gerektiği belirtildiğinden bu husus giderilmeden ve imza ile ilgili bir inceleme yapılmaksızın atılan imzanın V. E.ye ait olduğundan bahisle bu imzanın şirketi bağlamayacağı gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33187, Karar No: 2014/23448, Tarih: 15.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33187 E.  ,  2014/23448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs,işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde sayılan hakları kullanmasına ilişkin cümlenin hüküm metninden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-c-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde gösterilen hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” yazılmasına karar verilmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın müştekinin sorumlu müdür olduğu... isimli işyerine hırsızlık amacıyla gündüz 15.00 sıralarında girmesi eyleminde; rızaya ihtiyaç duyulmadan girilmesi mutad olan alışveriş merkezine, işyerinin açık olduğu zaman diliminde girilmesi nedeniyle, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde sanığın atılı suçtan beraatı yerine, yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27847, Karar No: 2013/3800, Tarih: 12.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/27847 E.  ,  2013/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu R. T.İnş. D.T. Sat. Paz. ve İşl. San. A.Ş  yetki itirazında bulunarak, ikametgahının İstanbul olmasından hareketle İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğu itirazında bulunmuş, mahkemece, diğer takip borçlusu Asım Barım'ın yerleşim yerinin Bodrum olması sebebiyle yetki itirazının reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 50. ve HMK.'nun 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 6.maddesinin 1.cümlesine göre, "Genel yetkili mahkeme, dava açıldığı tarihte davalı gerçek ve tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir." HMK'nun 7. maddesine göre; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir."

Anılan hükümler çerçevesinde birden fazla borçlu varsa bunlardan birinin ikametgahında takip başlatılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda, diğer borçlu A.B.ın Bodrum adresine çıkartılan tebligatın bilâ döndüğü, MERNİS adresinin de tespit edilemediği görülmektedir. Bu durumda diğer borçlunun yerleşim yerinin Bodrum olduğundan söz edilemeyeceği için borçlu şirketin yetki itirazının  kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Öte yandan, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde  “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8834, Karar No: 2021/3185, Tarih: 11.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8834 E.  ,  2021/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, davacının 01.01.2001 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının yeniden hesaplanarak fark emekli aylıklarının en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsili, ıslah dilekçesi ile de toplam 18.650,11 TL'nin faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 11.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.