muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5278, Karar No: 2019/14454, Tarih: 27.06.2019

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta, dava belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesine göre açılmış olup davacı vekili, dava dilekçesinde davalı işverence davacı işçiye çalışma süresi boyunca aylık ortalama 100,00 TL ücret ödemesi yapıldığını bakiye ücret alacağının ödenmediğini, ayrıca iş akdine haksız son verilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini ve kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacaklarının bulunduğunu öne sürmüştür. Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacakları bakımından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenleri dikkate alındığında bu alacak kalemlerinın belirsiz alacak davası olarak açılıp alamayacağının değerlendirilmesine gerek olmadığı kanaatine varılmıştır. Ne var ki, mahkemece ücret alacağı yönünden dava belirsiz alacak davası sonuçlandırılmış ve alacağın tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Açıklanan nedenle yemek yardımı, gece çalışma zammı, fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma ve hafta tatili alacağı taleplerinin belirsiz alacak davası türünde görülüp görülemeyeceğinin öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan yemek yardımı alacağı bakımından; talep içeriğinden de açıkça anlaşıldığı üzere, davacı sendikaya üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yaralanabileceği tarihi ve ödenmesi gereken yemek yardımı tutarını işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince belirleyebilecek durumdadır. Bu halde toplu iş sözleşmesinden kaynaklı yemek yardımı alacağı belirsiz alacak değildir. Bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yemek yardımı alacağı yönünden davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, uyuşmazlık konusu fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma, hafta tatili ve gece çalışması zamlı ücret alacakları yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma ve gece çalışması yaptığını, hangi hafta tatillerinde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktardan hangi oranda indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu nedenle fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma, hafta tatili ve gece çalışması zamlı ücret alacakları belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Anılan alacaklar yönünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8095, Karar No: 2018/10646, Tarih: 10.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8095 E.  ,  2018/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme ve kamu görevlisine direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi kurum vekilinin mala zarar verme suçundan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Duruşmadan usulune uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine vekili aracılığıyla hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle, CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin görevli memura direnme suçundan temyizine gelince:

Olaya müdahale eden polise sanık ...'ın direnip polis memuru şikayetçi ...'ı basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde darp ettiğinden bahisle açılan davada; şikayetçi ...’ın mahkeme huzurunda alınan “olay günü olay yerine gittiğimizde kalabalık vardı, daha önce tanıdığımız ... isimli kişiyi sakinleştirmeye çalıştığımız sırada kişi elindeki sopayı kalabalığa doğru fırlattı, sanık ...'u araca bindirmek isterken elleri ve ayakları ile tekme vuruyordu, bu tekmeler de üzerime geldi, diğer sanıklar ile birlikte araca bindirip sanıkları karakola götürürken ... kenarındaydı, cam kırıldı, ...'un cama vurup vurmadığını bilmiyorum, ancak cam kırıkları nedeniyle benim elim kesildi,” şikayetçi ile ilgili doktor raporunun da kesi nedeniyle meydana gelen yaralanmayla ilgili olduğunun anlaşılması karşısında, eylemi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve sanığın polis memuruna nasıl direndiği ve hangi görevlerini yapmasını engellediği CMK.nun 230/1, b-c maddesine uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yüklenen suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi kurum vekili ve suça sürüklen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22332, Karar No: 2016/11175, Tarih: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22332 E.  ,  2016/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8085, Karar No: 2010/7429, Tarih: 12.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8085 E.  ,  2010/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...'nın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2009 gün ve 2009/343 E. 2009/309 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3625, Karar No: 2015/31671, Tarih: 08.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3625 E.  ,  2015/31671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/158145

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 14.05.2015- 2015/158145

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 16.10.2014 tarihli 2014/7085 esas ve 2014/10989 karar

sayılı kararı (Sanık H.. S.. hakkındaki mahkûmiyet

hükmünün onanmasına ilişkin)

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2013 tarihli

2010/370 esas ve 2013/32 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde üretiminde kullanılan madde satma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde üretiminde kullanılan madde satma suçundan sanık H.. S.. hakkında İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 19.02.2013 tarihli 2010/370 esas ve 2013/32 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine hükmolunmuştur.

Mahkûmiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz tarafından 16.10.2014 tarihinde 2014/7085-10989 sayı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; "İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin H.. S.. hakkındaki 19/02/2013 tarih ve 2010/370 esas - 2013/32 karar sayılı 7 yıl 6 ay hapis ve 37500 TL adli para cezasına ilişkin hükmü, Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 16/10/2014 gün ve2014/7085 Esas, 2014/1098 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Ancak İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin söz konusu kararı incelenmesinde hükümlü H.. S.. hakkında TCK'nun 188/1,8 maddesi uyarınca belirlenen 18 yıl hapis cezasının 39/2-c maddesi delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirilmesi gerekmekte ise de aynı fıkranın son cümlesine göre verilecek cezanın 8 yılı geçemeyeceğinin gözetilerek cezasının 8 yıla indirilmesi gerekirken cezasının 9 yıl olarak belirlenmesi ve TCK'nun 62. Maddesinin uygulanması neticesinde bulunan netice cezanın 7 yıl 6 olarak hesaplanması yasaya aykırı olduğundan mahkemenin hüküm fıkrasındaki sanık Haluk hakkındaki TCK'nun 39/2-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "9 yıl hapis" ibaresinin, "TCK'nun 39/1-son cümlesi dikkate alınarak 8 yıl hapis" olarak, TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "7 yıl 6 ay hapis" ibaresinin, "6 yıl 8 ay hapis" olarak düzeltilerek olanması gerektiği kanısındayız." denilerek, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına ve hükümde yer alan "sanık H.. S.. hakkındaki

TCK'nun 39/2-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "9 yıl hapis" ibaresinin, "TCK'nun 39/1-son cümlesi dikkate alınarak 8 yıl hapis" olarak, TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "7 yıl 6 ay hapis" ibaresinin, "6 yıl 8 ay hapis" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmesi istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nce sanık H.. S..'nun, uyuşturucu madde imal etme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 1 ve 8. fıkrası, 39. maddesinin 2. fıkrasının c bendi, 62. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuş, Dairemiz tarafından 16.10.2014 tarihinde 2014/7085-10989 sayı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir. 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen "Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez." hükmü uyarınca sanığa verilecek cezanın sekiz yılı geçemeyeceği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmüştür.

D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olduğuna,

2- Dairemizin 16.10.2014 tarihli 2014/7085 esas ve 2014/10989 karar sayılı sanık hakkında uyuşturucu madde üretiminde kullanılan madde satma suçundan dolayı verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2013 tarihli 2010/370 esas ve 2013/32 karar sayılı sanık hakındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi gereğince yapılan indirim sonucu belirlenen cezanın sekiz yılı geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi gereğince yapılan indirim sonucu belirlenen cezanın sekiz yılı geçemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının sanık H.. S.. hakkında TCK'nın 39/2-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "9 yıl hapis ve 900 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nın 39. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereğince hapis cezasının 8 yıl olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi; ayrıca TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen sonuç hapis cezasının “6 yıl 8 ay" olarak değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8272, Karar No: 2012/10444, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8272 E.  ,  2012/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 12/09/2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 12.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, 6 adet taşınmazın bir kısmında tapu kaydında soyadının yazılmadığını ve baba isminin ... olarak yazıldığını, bazılarında ise "...,... oğlu" şeklinde yazıldığını,nüfusta ise ... oğlu ... olarak kayıtlı olduğunu belirterek tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına göre düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 1027 maddesine göre tapu kaydında yazılı kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin davalar tapu sicilinin düzenli tutulması amaçlandığından kamu düzenine ilişkindir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurulması için yeterli değildir.Dava konusu 49 ve 58 parsel sayılı taşınmazların tapulama tutanağındaki tasarruf sebebi incelendiğinde ... oğlu ...'in ölümü ile karısı ... ve evlatları İsmihan ile ... ...'a terkettiği,... karısı ...'nın da ölümü ile evlatları İsmihan ve ... ...'u terkettiği,İsmihan'ın ölümü ile kocası ... ile oğlu ...'u terk ettiği ve bu şekilde mülkiyetin oluştuğu anlaşılmaktadır.Davacı ...'un tapulama tutanağına göre anne isminin İsmihan, baba isminin ... olduğu ve diğer tapu maliki ... oğlu ... ...'un ise davacının dayısı olduğu anlaşılmaktadır.Davacıya ait nüfus kaydının incelenmesinde ise annesinin isminin Teslime olduğu görülmektedir.

Bu durumda davacının annesi olan Teslime'nin anne, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus kayıtları getirtilerek dava konusu taşınmazların tapulama tutanaklarında bulunan "tasarruf sebebi" bölümündeki intikaller ile karşılaştırılmalı ve paralellik sağlanmalıdır.

Somut olayda nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu defa Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 48,58,296,1047,475 ve 467 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında maliki olarak görünen "... oğlu ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bütün bu araştırmalar sonucu hala tereddütler giderilemediği takdirde taşınmazların başında keşif yapılarak tanıklar dinlenmeli ve yukarıda açıklanan ilkeler ışığında tüm deliller birlikte değerlendirilerek tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bütün bu araştırmalar sonucu hala tereddütler giderilemediği takdirde taşınmazların başında keşif yapılarak tanıklar dinlenmeli ve yukarıda açıklanan ilkeler ışığında tüm deliller birlikte değerlendirilerek tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.