muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4517, Karar No: 2007/9249, Tarih: 07.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/4517 E.  ,  2007/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Silivri 2.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 23.11.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının uğramış olduğu maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür tazminat davalarında zarar hesabında hangi ücretin esas alınacağı önem arzetmektedir. Bu nedenle zararların tazmininde ana ilke gerçeğe en yakın ücretin esas alınmasıdır. Bilinen ve fiilen çalışılan dönem hesabında bilinen ücretlerin alınması esastır. Bilinen dönem dışında kalan çalışma dönem kazanç kaybı hesabı tamamen varsayıma dayalı hesaplanmaktadır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının emekli olduğu dosya içerisinde mevcut SSK sigortalı hizmet dökümü içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca sigortalının aktif devre sonuna kadar işyerinde çalışacağından hareketle zarar hesabının yapılmasının gerçeği yansıtmadığı açıktır. Bu bakımdan davacının gerçek çalışma süresinin belirlenmesi için emekliye ayrıldığı tarihin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerektiği açık–seçiktir.

Yapılacak iş, iş kazasına maruz kalan işçinin hangi tarihte emekli olduğunu araştırmak, emekli olduğu tarihin belirlenmesi durumunda, emeklilik tarihine kadar işyeri koşulları gözönünde tutularak ücret alacağı varsayılarak zarar hesabı yapılmak, emekli olduğu tarihten sonrası içinde aktif devre sonuna kadar asgari ücretten hesap yapılarak zararı belirlemek, 4447 sayılı Yasa’nın Ek 38.maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri Kurum’dan sorularak bildirilen miktarı hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7104, Karar No: 2020/5588, Tarih: 03.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7104 E.  ,  2020/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanığın beraatine karara yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar müşteki temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin, yokluğunda verilip, 06.07.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 23.03.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 24.03.2016 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/625 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA; 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13581, Karar No: 2017/905, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13581 E.  ,  2017/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davalı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7184, Karar No: 2009/6362, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7184 E.  ,  2009/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlk Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21802, Karar No: 2018/8302, Tarih: 25.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/21802 E.  ,  2018/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 3.700,00 TL bedelle, koltuk takımı almış olduğunu, alınmış olan ürünlerin teşhir ürünü olması ve üzerinde lekelerin mevcut olması nedeniyle davalı tarafından değiştirildiğini, ancak yeni gelen ürünlerin de ayıplar ihtiva ettiğini iddia ederek, ayıplı ürün bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tüketiciye teslim edilmiş olan ürünlerin kendi isteği sonucu iki defa değiştirildiğini, değiştirilmiş olan üründe de davacı istemi üzerine onarım işlemi yapıldığını, daha sonra davacı tarafından dikiş hatası olduğu iddiası ile yeni bir başvuru yapıldığını, teslim edilen ürünün ayıpsız olduğunu, böyle bir dikiş hatası var ise de bunun açık ayıp olup, süresinde bildirimin yapılmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı ürün bedelinin iadesine ilişkindir. Davacı ayıplı ürün bedelinin tahsilini istemiş, davalı ihbar sürelerine uyulmadığını savunmuştur. Mahkemece, davaya konu ürünlerde kullanıcı kaynaklı olmayan, kalitesiz işçilik ve montaj hataları nedeniyle oluşmuş olan ayıplar olduğu, bu ayıplardan satıcının sorumlu olduğu, davacının süresi içerisinde ayıpları davalıya bildirmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ayıplı ürün bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Yargılama aşamasında mahkemece, teknik bilirkişiden rapor alınmış ve bilirkişi raporunda dava konusu koltuk takımı içerisinde bulunan üçlü koltuğun orta kısmında bulunan dikişlerin yamuk olduğu ve görüntüyü bozduğu tespit ve yorumu eşliğinde bunun açık ayıp olduğu bilgisi verilmiştir. Dosya kapsamının incelenmesi neticesinde davalının değişimi yapılan koltuk takımının davacıya tesliminin ardından bu koltuk takımının ayaklarında var olan ayıbın davacı tüketici tarafından davalıya bildirimi üzerine bu parçalar üzerinde onarım gerçekleştirilmiş olduğu, dikişe ilişkin ayıba dair davalıya bu aşamada bir bildirim yapılmamış olup buna ilişkin talebin daha sonra davalı satıcıya iletildiği savunması karşısında; bu açık ayıba ilişkin ihbarın süresinde yapılmış olduğunun ispatı davacı yana düşmektedir. Davacı tarafın üçlü koltukta bulunan bu ayıbı ihbar süreleri içerisinde davalıya bildirdiğine dair dosya arasında delil bulunmamaktadır. O halde, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2085, Karar No: 2014/11355, Tarih: 13.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2085 E.  ,  2014/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.10.2011 gün ve 2006/306-2011/374 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.10.2013 gün ve 2012/1571-2013/18030 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... A.Ş. ile dava dışı Enternasyonel Turizm A.Ş’nin maliki bulunduğu davalılardan ... Hava Taşımacılığı A.Ş. hisselerinin diğer davalı ...ye devrine ilişkin 14.12.2004 tarihli hisse alım anlaşması ile devirden önceki döneme ilişkin olarak ... A.Ş’nin vergi sorumlusu sıfatı nedeniyle ödemek zorunda kalacağı vergi ve eklentilerinden kaynaklanan zararı giderme amacıyla devralanın yazılı talebi üzerine 5 gün içinde hisseleri oranında devredenlerce ödeneceği öngörüldüğünü, ancak vergi mükellefi olan asıl borçlu finansal kiralama şirketlerine rücu yoluna gidilmemesi nedeniyle ortada hukuki anlamda doğmuş herhangi bir zararın bulunmadığını ileri sürerek vergi inceleme raporuna dayalı olarak İstanbul defterdarlığı ulaştırma vergi dairesince hukuka aykırı bir biçimde gerçekleştirilen ikmalen tarh ve tahakkuk işlemlerinin idari yargıda açılacak iptal davasına konu edilmesi gerekirken dava yoluna gidilmeyerek müvekkili şirkete zamanında bilgi verilmeksizin yapılan uzlaşma sonucu belirlenen 2002 yılına ait kurumlar vergisi stopajı, fon payı ve katma değer vergisi ile bunların gecikme faizlerinden kaynaklanan ve dar mükellef sıfatı nedeniyle yabancı uyruklu finansal kiralama şirketlerine ait olan ancak vergi sorumlusu davalı ...Ş. tarafından ödenen ve %15’i müvekkili şirketten istenen söz konusu vergi asılları fon payı ve gecikme faizleri nedeniyle davalılara 488.745 TL borçlu bulunulmadığının tespiti ile davalı ...'in yarattığı haksız muarazaranın men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiş, işbu dava dosyası ile birleşen...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/306 Esas sayılı dava dosyasında davacı .... vekili, ... Hava Taşımacılığı A.Ş'nin %85'ine sahip olan Enternasyonal Turizm Yatırım A.Ş. ve %15'ine sahip olan davalı ... Golf Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş. İle müvekkili arasında 14.12.2004 tarihinde anılan şirketlerin ... Hava Taşımacılığı A.Ş'de sahip oldukları hisselerin tamamının 30.06.2004 tarihindeki kayıt ve değerler esasa alınarak müvekkili şirkete devrine ilişkin hisse alım anlaşması imzalandığını ve 26.01.2005 tarihinde anlaşmada belirtilen hisse bedellerinin tamamen ödenerek hisselerin müvekkiline devredildiğini, 2005 senesinin sonunda davalının sorumlu olduğu 2002 hesap dönemine

yönelik olarak ... Hava Taş. A.Ş'de vergi incelemesi başlatıldığını, bu hususun satıcılara ihbar olunduğu, davalının ve Enternasyonal Turizm Yatırım A.Ş'nin sorumlu olduğu dönem ile ilgili vergi incelemesi neticesinde düzenlenen 28.11.2005 tarihli vergi inceleme raporuna göre 14.12.2005 onaylama tarihli vergi ceza ihbarnameleri ile şirkete 7.193.521,60 TL vergi, cezası, gecikme zammı, faizi veya diğer ferileri tarh ve tahakkuk ettirildiğini, bu bedelin ödenmesi hususunda mutabık kalınarak uzlaşılan tutarın 14.04.2006 tarihinde şirket tarafından ulaştırma vergi dairesine ödendiği, konu ile ilgili davalıya her aşamada bilgi verildiği ve vergi uzlaşması sonucu tarih edilen 3.462.591,79 TL tutarındaki vergi aslı ve gecikme faizlerinden 204.288,71 TL tutarındaki KDV aslı indirim konusu yapılarak, bakiye 3.258.303,08 TL tutarındaki vergi cezası ile faiz gecikme zammının %15 ine tekabül eden 488.745 TL'nin 14.12.2004 tarihli anlaşmanın ilgili maddeleri gereğince işlemiş ve işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davacı şirkete ödenmesinin talep edildiğini ileri sürerek 488,745 TL ana paranın, dava tarihine kadar hisse alım sözleşmesinin 8.5 maddesine göre işlemiş 14.295 TL faizi, işleyecek akdi temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ancak daha sonraki dilekçelerinde ve son celse zaptında alınan beyanda, dava dilekçesinde işlemiş faiz miktarı da belirtilerek ayrıca talepte bulunulmuşsa da taleplerinin 488.745 TL asıl alacağa temerrüt tarihinden itibaren sözleşmenin 8.5 maddesine göre işleyecek temerrüt faizi ile tahsili talebi olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/1571 Esas, 2013/18030 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşl. A.Ş vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşl. A.Ş vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Turizm Yatırım ve İşletmeleri A.Ş'den alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12165, Karar No: 2022/2944, Tarih: 14.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/12165 E.  ,  2022/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi delaletiyle hükmün açıklanması ile;

2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2014 tarih 2013/90 Esas 2014/177 Karar sayılı kararının 16/06/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 05/07/2014 tarihinde TCK'nın 152/1-a. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu işlediği ve Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/88 Esas 2015/448 Karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 10/06/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/20 Esas, 2016/153 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davası ile ilgili olarak; 17/01/2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre; sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte mağarada tünel içerisinde yakalandığı, mağara içerisinde 60x50 cm ebatlarında bir tünel olduğu, tünelin içine girildiğinde 3 m yüksekliğinde boş bir alana çıkıldığı, tünelde akü, bağlantı kablosu, el feneri, balyoz, murç, toprak taşımada kullanma amacıyla makaraya iple bağlı bidon, bidonun içinde taze kazılmış toprak olduğunun tespit edildiği, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından gönderilen cevabi yazıda; yerinde yapılan incelemede 2863 sayılı Kanun kapsamına giren korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına rastlanmadığının belirtildiği ve mahallinde icra edilen keşif neticesinde düzenlenen fen bilirkişi raporunda suça konu yerin sit alanında bulunmadığının belirlendiği, her ne kadar sanık savunmasında kazı yapmadığını, merak ettikleri için mağaraya girdiklerini belirtmiş ise de, ele geçirilen kazı aletleri, kazıdan çıkan toprağın taze olduğunun belirtilmesi, olayın oluş şekli karşısında suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği dikkate alınarak, sanığın define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “Katılan kurum kendisini bir vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretinden ilk kararda hükmedilen 1.500,00 TL vekalet ücreti mahsup edilerek, 300,00 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan tarafa ödenmesine” şeklinde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (8) nolu bendinin hükümden çıkartılması ve yerine “Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.800,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine ” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 14/07/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.