muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/376, Karar No: 2014/4036, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/376 E.  ,  2014/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1778, Karar No: 2019/4485, Tarih: 24.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1778 E.  ,  2019/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 26/09/2016 tarih 2016/2508 Esas 2016/12611 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21887, Karar No: 2015/17882, Tarih: 12.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21887 E.  ,  2015/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2008/242-2014/554

Taraflar arasındaki haksız iktisap nedeniyle alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı adına kayıtlı ..... plakalı aracı, oto alım satımıyla uğraşan dava dışı A.. S..'den 2005 yılında satın aldığını, Atilla'nın ruhsat sahibinin davalı olduğunu ve kendisini yetkilendirdiğini, devirde sorun yaşanmayacağını söylediği ve aracı davalıya sattığını, 2008 yılı Mart ayında davalının yedek anahtarıyla aracı alıp götürdüğünü,ceza dosyasında davalının aracı alıp götürdüğünü itiraf ettiğini belirterek, 11.000 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki ve görev itirazında bulunmuş, aracı davacının bilgisi dahilinde alıp getirdiğini, arabayı davalının satmadığını, parasını almadığını, aracı satan ve bedeli alan dava dışı A.. S..'e karşı dava açılması gerektiğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı ile dava dışı A.. S.. arasında düzenlenen harici araç satış sözleşmesinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğu, bu nedenle tarafların aldıklarını haksız iktisap kurallarına göre karşılıklı olarak aynı anda iade etmekle yükümlü olduklarını, davacının geçersiz satış sözleşmesi ile satın aldığı araç kayıt malikine iade edildiğine göre davacının aracın satış bedeli olarak ödediği parayı satıcıdan sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince isteyebileceğini gerekçe göstererek davanın kısmen kabulü ile 6.763,43 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Kural olarak geçersiz sözleşmeye dayanarak tarafların birbirlerine verdikleri şeyleri geri isteyebilmeleri sebepsiz zenginleşme (TBK'nun 77 v.d maddeleri) hükümlerine göre mümkündür.

Uyuşmazlığa ve harici satıma konu aracın trafikte davalı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Motorlu taşıtların ne şekilde el değiştirebileceği 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesinde açıklanmıştır. Buna göre, tescil edilmiş araçların her çeşit devir vs. satışlarının araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak noterlerce yapılacağı, noterlerce yapılmayan satış ve devirlerin geçersiz olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda, davacının haricen düzenlenen oto satış sözleşmesi ile dava dışı A.. S..'den satın aldığı aracın, kayıt maliki davalı tarafından kendisinden alındığı hususunda uyuşmazlık bulunmayıp, mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Somut olayda, davacının haricen düzenlenen oto satış sözleşmesi ile dava dışı A.. S..'den satın aldığı aracın, kayıt maliki davalı tarafından kendisinden alındığı hususunda uyuşmazlık bulunmayıp, mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Davacı ile davalı arasında davaya konu aracın satışı konusunda yazılı ya da sözlü herhangi bir sözleşme bulunmadığı, araç maliki tarafından aracın satışını yapan Atilla'ya satış yetkisi verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı araç bedelini ancak satış söleşmesinin karşı tarafı olan(dava dışı A.. S..) akidinden isteyebilecektir.

O halde mahkemece, davalı İ.. K.. yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7104, Karar No: 2022/9400, Tarih: 24.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/7104 E.  ,  2022/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... ili ...., ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 258 ada 16 parsel sayılı 588,47 m² yüz ölçümündeki bahçe vasıflı taşınmaz, beyanlar hanesinde 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 21.09.1998 tarihli kadastro çalışmaları sırasında üzerindeki binanın Süleyman Köseoğlu'na ait olup onun tasarrufunda bulunduğu, muhdesat bilgilerinde ise taşınmaz üzerindeki kargir binanın ... oğlu Mehmet Köseoğlu'na ait olduğu belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili, 2010 - 2011 yıllarında yapılan kadastro çalışmalarında davalının sahte evrak ve imza taklidi ile "devir sözleşmesi" düzenlemek suretiyle taşınmazın zilyet ve tasarrufunu kendi adına tespit ettirdiğini öne sürerek, davalı lehine tespitin terkini ile taşınmazın müvekkili olan davacının zilyet ve tasarrufunda olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, 26.12.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastro çalışmaları sırasında 6831 sayılı Kanun'un 1774 Sayılı Kanun ile değişik 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkartıldığı, 17.12.1996 tarihinde kişilerin kullanımı gözetilerek sınırlandırıldıktan sonra 18.11.1997 tarihinde halen davacı ... oğlu Mehmet Köseoğlu işgalinde olduğuna dair kullanıcı şerhi verilerek Hazine adına kadastro tutanağı düzenlendiği ve dosya kapsamında bulunan tarihsiz iki adet güncelleme tutanagından bir tanesinde muhdesatın davacı ... Köseoğlu’na, diğer tutanakta ise davalı ... Köseoğlu’na ait olduğu şerhi verilerek askı ilanı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin 21.04.2022 tarih ve 2021/7483 Esas, 2022/3841 Karar sayılı geri çevirme ilamı ile güncelleme çalışmalarının askı ilan tutanaklarının tarihinin ve aralarında bulunan çelişkinin giderilmesi istendiği halde, söz konusu çelişki giderilemeden mevcut belgeler yeniden gönderilmiş olup, dosya arasındaki Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğü yazısında bölgedeki güncelleme çalışmalarının 15.03.2010 tarihinde tamamlandığı bildirilmiştir.

Dairemizin 21.04.2022 tarih ve 2021/7483 Esas, 2022/3841 Karar sayılı geri çevirme ilamı ile güncelleme çalışmalarının askı ilan tutanaklarının tarihinin ve aralarında bulunan çelişkinin giderilmesi istendiği halde, söz konusu çelişki giderilemeden mevcut belgeler yeniden gönderilmiş olup, dosya arasındaki Kanlıca Orman İşletme Müdürlüğü yazısında bölgedeki güncelleme çalışmalarının 15.03.2010 tarihinde tamamlandığı bildirilmiştir.

Bilindiği üzere; kullanıcı güncelleme çalışmalarına itiraza ilişkin davalarının, ancak, kadastro tespiti sırasında lehine şerh verilen kişiden satın alma veya başka bir nedenle devralma iddiasına dayalı olarak açılması halinde dinlenme olanağı bulunmakta olup, 26.04.2012 tarih ve 28275 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun' un 6. maddesinin 10. bendinde, "Hak sahibi olunmasında kanuni halefiyet, hak sahibinin veya mirasçılarının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra noter tarafından düzenlenecek muvafakatname vermeleri hâlinde ise akdî halefiyet hükümleri geçerlidir. " düzenlemesine yer verilmiştir. Buna göre, bu Kanun'un yürürlük tarihinden önce kullanım kadastrosuna konu taşınmazlarda zilyetlik devri için herhangi bir şekil şartının bulunmadığı, yani 26.04.2012 tarihinden önce zilyetlik devri için noter tarafından düzenlenecek muvafakatnameye gerek olmadığı açıktır.

Somut olayda; davalı ... tarafından, taraflar arasında adi yazılı şekilde düzenlenen davacı ....,’nun taşınmazdaki kullanım hakkını davalıya devrettiğine ilişkin 19.02.2010 tarihli sözleşme sunulmuş olup, üst paragrafta belirtilen Kanun hükmü uyarınca bu sözleşmenin resmi şekle tabi olmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, davacının kullanım hakkının devrine ilişkin bu sözleşmenin sahte olduğu iddiasıyla davalı ... Köseoğlu hakkında özel belgede sahtecilik suçundan ... Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/91 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılaması sonunda, davalı hakkında suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de, bu ceza dosyasına sunulan kriminal bilirkişi raporu ile anılan sözleşmedeki imzanın davacı ... Köseoğluna ait olmadığı tespit edilmiştir .

Hal böyle olunca; Mahkemece, davalı tarafından dosyaya sunulan senedin sahteliği bilirkişi raporu ile sabit olduğu ve davalı tarafından başka bir akdi ilişki iddia ve ispat edilmediği gözetilmek suretiyle, 1997 tarihinde yapılan kadastro çalışmasından sonra şerh sahibi davacının iradesine aykırı olarak güncelleme kadastrosu yapılmış olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf talebinin esastan reddine dair KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı tarafından yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13067, Karar No: 2016/2945, Tarih: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13067 E.  ,  2016/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/830-2014/425

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16508, Karar No: 2014/17505, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16508 E.  ,  2014/17505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2004/454-2013/301

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/06/2013 tarih ve 2004/454-2013/301 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. E.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir kamu şirketi iken davalı İdare tarafından özelleştirme kapsamına alınarak bu kapsamda % 51 hissesinin ihale yoluyla satışa çıkarılarak dava dışı İş ... Petrol Yatırımları A.Ş. ile davalı İdare arasında 21.07.2000 “Hisse Devir Sözleşmesi” imzalandığını, bu sözleşmenin 6. maddesi uyarınca personele İş Hukuku mevzuatından doğan çeşitli alacakları sebebiyle toplam 2.289.442.779.166 TL ödeme yapıldığını, yine sözleşmenin 10. maddesi uyarınca da ilgili mercilere ödeyerek davalı İdare'den tahsili gereken alacaklarının doğduğunu, hisse devir sözleşmesinin ilgili maddelerine aykırı olarak müvekkili şirket tarafından ödenerek davalı İdare'den rücuen tahsili gereken toplam 4.912.528.998.613 TL alacak haklarının bulunduğunu ileri sürerek, anılan meblağın her bir kalem için ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin konusu olan davacı şirketin hisse satış sözleşmesine dayalı olarak müvekkil İdare'ye karşı alacak davası açmasının mümkün olmadığını, dava dilekçesinde yer alan alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yaptığını iddia ettiği ödemelerden dolayı müvekkilinin hisse devir sözleşmesi kapsamında bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın husumet, zamanaşımı ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin konusu olan davacı şirketin hisse satış sözleşmesine dayalı olarak müvekkil İdare'ye karşı alacak davası açmasının mümkün olmadığını, dava dilekçesinde yer alan alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, davacının yaptığını iddia ettiği ödemelerden dolayı müvekkilinin hisse devir sözleşmesi kapsamında bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın husumet, zamanaşımı ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin %51 hissesinin özelleştirilmesine ilişkin yapılan sözleşmede, sözleşme tarihi itibariyle davacı şirketin sorumlu olacağı ecrimisil bedeli, Askeri Nato Tesisleri'nde çalındığı belirlenen yakıta ilişkin yapılan ödemeler, davacı şirketin ruhsatsız olarak çalıştırdığı işyerleri ile özelleştirme sözleşmesinden sonra ortaya çıkan imar planı değişikliği nedeniyle altyapı katılım payı bedelinin hisse devri sözleşmesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu giderlerin özelleştirme ihalesi sırasında şirket bilançosunda yer alması gereken ve öngörülebilir giderler olduğu, bu nedenle davalı İdare'nin bu giderlerden sorumluluğunun bulunmayacağı, ödenen ecrimisil bedelinden 1997 yılından itibaren hisse devri sözleşmesinin yapıldığı 2000 yılına kadar olan kısmın davalı idarenin sorumluluğunda değerlendirilebileceği, personel harcamalarına ilişkin davacı talebinin ise hisse devri sözleşmesinin 6. maddesi kapsamında davalı İdare'nin sorumluluğunda bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile personel giderleri açısından 2.289.423,00 TL ecrimisil bedeli olarak 10.151,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı şirket tarafından yapılan çeşitli ödemelerin “P.. A.. Hisse Satış Sözleşmesi”nin 6. ve 10. maddelerine dayalı olarak davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkindir. P... A.Ş'nin, Başbakanlık Ö.. B..'na ait % 51 oranındaki hissesinin, dava dışı İş ... Petrol Yatırımları A.Ş'ye devrine ilişkin olarak imzalanan 21.07.2000 tarihli sözleşmede, hisselerin satılması ve buna bağlı geçiş süreci ile sonrasında tarafların yükümlülüklerinin düzenlendiği görülmüş ve davacının dayandığı sözleşmenin 6. ve 10. maddelerinde, İdare'nin (Başbakanlık Özelleştirme İdaresi) ... Ofisi A.Ş'ye karşı üstlendiği sorumluluklar düzenlenmiştir.

Davacı, hisse devrinden önce davacı şirket bünyesinde yer alan Askeri İkmal ve NATO Tesisleri İşletme Başkanlığı'nın hisse devri sonrasında davacı bünyesinden ayrılarak bağımsız bir kamu tüzel kişiliği vasfı kazandığını ve hisse devir tarihinden önce 1997-1999 yıllarında çalınan akaryakıt bedelini davacı şirketten talep ettiğini, talep edilen bedelin ANT Başkanlığına ödendiğini, hisse devri işlemi sırasında şirket bilançolarında görünmeyen çalınan yakıta ilişkin bedel ile çalınan yakıta ilişkin olarak AFİF kaybı nedeniyle Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi'ne ödenen bedelden davalı İdare'nin sorumlu olduğunu ileri sürmüştür. Hisse Satış Sözleşmesi'nin 10/3. maddesinde, İdare'nin şirketin (P.. A..) zorunlu veya ihtiyari olarak tuttuğu tüm defter ve kayıtlarının devir tarihinden önceki döneme ait tüm mali tablolar ve eklerinin mevzuata uygun bir biçimde tutulduğunu ve şirketin mali durumunu ve mal varlığını tam ve gerçeğe uygun biçimde gösterdiğini, şirketin defter ve kayıtlarına geçirilmemiş herhangi bir alacak, borç, teminat ve yükümlülüğünün bulunmadığını beyan ve kabul ettiği belirtilmiş olup, son fıkrasında da devir tarihine kadar olan tüm vergiler ile her türlü harç, resim, fon ve vergi benzeri ödemeler ile varsa bunlara ilişkin ceza ve/veya gecikme faizlerinin tam ve zamanında ödenmemesinden dolayı şirketin ödemek zorunda kalacağı bedelleri ödeyeceğini kabul ve taahhüt etmiş olmasına göre, davacının devir tarihinden önceki dönemde çalınan akaryakıta ilişkin olarak ANT Başkanlığı'na ödediği bedelin ve buna ilişkin vergi dairesine ödenen AFİF bedelinin hisse devri sırasında şirket bilançosunda gösterilip gösterilmediği araştırılarak sonucuna göre anılan madde hükümleri kapsamında davalı İdare'nin sorumlu olup olmadığının tespiti gerekirken bu konudaki talebin yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi davacı şirkete ait Haramidere Ambarlı Dolum Tesislerinin devir tarihinden önce işyeri izin ve ruhsatının bulunmaması nedeniyle hisse devir tarihinden sonra İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yapılan ödemelerin de sözleşmenin 10/5

. maddesinde İdare'nin satış sözleşmesinin imzalanmasından önceki döneme ilişkin olarak Çevre Mevzuatı dahil işlerinin yürütülmesi için gerekli olan tüm izin, ruhsat ve onayların alınmamış olmasından, bu izin ve ruhsatların halen geçerliliklerini sürdürmemesinden vs sorumlu olacağını kabul ve taahhüt etmiş olması karşısında davacının, işyerinin ruhsatsız olarak faaliyette bulunmasından dolayı yaptığı ödemeleri anılan madde hükmü kapsamında talep etme hakkı bulunmasına göre yazılı gerekçe ile bu konudaki talebinin de reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerektiği gibi mahkemece kabul edilen miktarlar için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş ise de davacının talep ettiği alacakların ödenmesi için davadan önce davalı İdare'ye yazılı olarak başvuruda bulunup, davalıyı temerrüde düşürmüş olması halinde hüküm altına alınan miktarlara tespit edilecek temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.