muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11760, Karar No: 2007/4431, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11760 E.  ,  2007/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av.......'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacının keşideci olduğu hamiline düzenlenen 3.6.2005 tarihli 70.000 YTL'lık çekle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkili şirket yetkilisi ...ile davalının birlikte yazdığı ve ... Fotoğraf Ltd.Şti'ni kurduklarını, müvekkilinin imzaladığı ... Mobilya'ya verilmesi gereken çekin anlaşmaya aykırı olarak 70.000 YTL olarak doldurulup takibe geçildiğini belirtmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu, bedelsizlik iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre kural olarak boş çek düzenlenmesinin mümkün olduğunu, yazılı belgenin aksinin aynı kuvvetle yazılı belge ile kanıtlanabileceği , tanık dinlenemeyeceğini davacının yeminde teklif etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı tarafından icra takibine konu edilen Z0006643 numaralı 70.000 YTL'lık çekin dip koçanında davalının el yazısı ile "21.11.2002 6643 ... 882100 YTL rakkam ve yazıların davalının el yazısı olduğunu bunun da çekin ... Mobilya'ya verilmek için düzenlendiğini ancak davalının anlaşmaya aykırı olarak doldurduğunu gösterdiğini iddia etmiştir.

Grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişiden alınan 11.4.2006 tarihli raporda da çekin dip koçanındaki rakkam ve yazıların davalı ... eli ürünü olduğu belirlenmiştir.

Çek koçanındaki davalının eli ürünü olan ve yazıların yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilip buna göre ispat olanağı tanınıp uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, çekin davalı tarafından doldurulmasının yazılı delil başlangıcı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28070, Karar No: 2015/31359, Tarih: 24.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28070 E.  ,  2015/31359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2014/791-2015/453

DAVA : Davacı, fazla mesai ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Malatya İl Özel İdaresi işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddenin 1 inci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir. (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” Denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren Malatya İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23569, Karar No: 2012/3772, Tarih: 19.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23569 E.  ,  2012/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43/1. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis ve 3.750 YTL adli para cezası ile cezalandırılması, 53/1. maddesinin uygulanması

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra, tespit edilen gün para cezası üzerinden TCK'nun 43/1. maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra TCK'nun 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre belirlenen 20 TL üzerinden adli para cezasının tespit edilerek sonuçta sanığa hapis cezasının yanısıra 3.740,00 TL adli para cezası uygulanması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa fazla adli para cezası tayini suretiyle 5237 sayılı TCK’nun 61/8. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığa 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesi hükmü uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezası yanında hükmolunan 150 gün adli para cezasının aynı yasanın 43/1. maddesi gereğince 187 güne çıkartılması, mahkemenin takdire ilişkin uygulaması da nazara alınarak belirlenen tam gün sayısının 52.maddesi uyarınca 20,00 TL'den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 3.740,00 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4709, Karar No: 2013/5381, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4709 E.  ,  2013/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine, silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2011 gün ve 2010/118 Esas, 2011/312 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'nin 26.05.2012 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, TCK.nın 64 ve CMK.nın 223. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1448, Karar No: 2024/959, Tarih: 08.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/1448 E.  ,  2024/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 303 ada 1 parsel ve 307 ada 15 parsel sayılı taşınmazların davacı adına tespit ve tescil edildiğini, 303 ada 1 parsel sayılı taşınmazın güneyinde kalan bölümün dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılmış olmasına karşın davacının davasız ve aralıksız olarak 40-45 yıldır malik sıfatı ile imar-ihya ederek, ağaç dikerek tarım arazisi olarak kullandığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya kamunun yararlandığı veya özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olmadığını ileri sürerek davacı adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Beydağ Kadastro Mahkemesinin 28.04.2011 tarihli ve 2009/28 E, 2011/5 K. sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen 3806,62 m2 miktarlı dere olarak bırakılan bölümün 25-30 yaşlarında çok sayıda ağaç dikilerek imar-ihya edildiği, dere yatağı olmadığı gerekçesiyle davacı ... adına tesciline, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.06.2012 tarihli ve 2012/2164 Esas, 2012/5746 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz ile ilgili tutanak düzenlenmediği, Kadastro Mahkemesinin görevli olmadığı, davaya bakmakla görevli mahkemenin genel hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuş, Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.01.2013 tarihli ve 2012/669 Esas, 2013/33 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın davacının mirasbırakan babasının zilyetliğinde iken ölümüyle davacıya kaldığı, terekenin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, davacı dışındaki mirasçıların dahili davalı olarak katılımı yahut muvafakatlarının alınmasının davanın görülmesi için yeterli olmayacağı gerekçesiyle ehliyet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuş; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2013 tarihli ve 2013/4222 Esas, 2013/4275 Karar sayılı kararıyla; “...mahallinde yeniden yapılacak keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre mirasbırakanından gelen taşınmazın mirasçıları arasında ve tüm mirasçıların katılımıyla paylaşılıp paylaşılmadığının, satış, bağış yoluyla davacıya geçip geçmediğinin araştırılması, şayet mirasbırakanın terekesi mirasçıları arasında ve tüm mirasçıların katılımıyla paylaşıma tabi tutulmamış, paylaşım, satış veya bağış yoluyla taşınmaz davacıya intikal etmemiş ise davacının terekeye dahil taşınmaz için tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve ehliyeti bulunmadığından ve tek başına kendi adına tescil isteğinde bulunduğundan TMK'nın 702 nci maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi; taşınmaz paylaşım, satış veya bağış yoluyla davacıya intikal etmiş ise davada yasal hasım olan taşınmazın bulunduğu idari birim davaya dahil edilerek TMK'nın 713 üncü maddesinde düzenlenen yasal ilanların yapılması..."gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 303 ada 1 numaralı parsele bitişik kadastro tespiti sırasında dere olarak tescil harici bırakılan ve 09.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda kırmızı ile boyalı (C) harfi ile gösterilen 3.806,62 metrekarelik kısmın 302 adanın son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.06

.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda kırmızı ile boyalı (C) harfi ile gösterilen 3.806,62 metrekarelik kısmın 302 adanın son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.06.2017 tarihli ve 2015/10167 Esas, 2017/4943 Karar sayılı kararıyla;15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı hususları ve de komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı özellikle belirtilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazın mirasçılar arasında yapılan paylaşım sonucu davacıya kaldığı, taşınmazın Jeoleji Mühendisi bilirkişi raporuna göre dere yatağı olmadığı, üç kişilik Ziraat Mühendisi bilirkişi kurul raporuna göre IV. sınıf tarım arazisi vasfında üzerinde 30-40 yaşlarında 75 adet incir, 17 adet zeytin ağacı bulunduğu, Jeodezi Fotogrametri bilirkişi raporuna göre dava tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesinde imar-ihyanın tamamlanmış olduğu, sınırların mevcut, belirgin olduğu kazandırıcı zamanaşımıyla mülkiyeti kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişilerin 16.03.2020 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 2.995,24 m2'lik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma sonucu hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, ağaç dikilmiş olmasının imar-ihya kapsamında değerlendirilemeyeceğini, mahalli bilirkişi beyanları ve davacı tanık beyanlarından taşınmazın mirasçılar arasında paylaşıldığı sonucuna ulaşılamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Dahili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, taşınmazın dere yatağında olduğunu, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilerek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 86,05 TL bakiye onama harcının dahili davalı ... Başkanlığından alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 86,05 TL bakiye onama harcının dahili davalı ... Başkanlığından alınmasına,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

08.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

...

- KARŞI OY -

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetliğe dayalı tescil davasıdır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Karar ve İlam harcına ilişkin hüküm taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın Çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının kısmen kabul edilen dava yönünden davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Anayasa’nın 35. maddesinin birinci fıkrasında mülkiyet ve miras hakları güvence altına alınmış, ikinci fıkrasında ise “Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir.” denilmek suretiyle mülkiyet hakkının ancak kanunla sınırlanabileceğine vurgu yapılmıştır.

Anayasa’nın 36. maddesinde de “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmek suretiyle hak arama özgürlüğünün temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı anayasal koruma altına alınmıştır.

Anayasa’nın 13. maddesinin birinci cümlesinde ise “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir.” denilmiştir.

Buna göre diğer şartlar bulunsa bile temel hak ve hürriyetlere ancak kanunla sınırlama getirilebilir. Bir başka ifadeyle kanun dışındaki bir norm veya yargı içtihadıyla temel hak ve özgürlüklere sınırlama getirilmesi mümkün değildir.

Anayasa’nın 13. maddesinin birinci cümlesinde ise “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir.” denilmiştir.

Buna göre diğer şartlar bulunsa bile temel hak ve hürriyetlere ancak kanunla sınırlama getirilebilir. Bir başka ifadeyle kanun dışındaki bir norm veya yargı içtihadıyla temel hak ve özgürlüklere sınırlama getirilmesi mümkün değildir.

Öte yandan yargı harçları 492 sayılı Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş ve kamu düzeninden olması nedeniyle harca ilişkin hükümlerin resen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle harca ilişkin hususların resen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan kimin sorumlu olacağı hususu ise -yargılama giderleri, yargılama usulüne ilişkin bir konu olduğundan- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda kapsamlı bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan Kanun’un 323. maddesinde harçlar yargılama giderlerinden sayılırken, 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında açıkça “Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” denilmek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağı tereddüde yer vermeyecek şekilde hüküm altına alınmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise şöyledir:

"Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hâkim, örf ve âdet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hâkim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.”

Buna göre Kanun’da hâkimin hukukun kaynaklarını belirlerken hangi sıralamayı izleyeceği açıkça kurala bağlanmış olup Kanun’un sözüyle ve özüyle değindiği herhangi bir konuda Kanun’un emrettiği hüküm dışında bir uygulama yapılması mümkün değildir. Hâkim ancak Kanun’da uygulanabilir bir hüküm yoksa anılan maddede belirtilen diğer kaynaklara başvurabilir.

Somut olay anılan anayasal ve yasal kurallar çerçevesinde ele alındığında, zilyetliğe dayalı tescil davasında, davacı birey, davalı Hazine ve dahili davalılar ise Belediyeler ve Yukarı ... Köy Tüzel Kişiliğidir. Davalının Hazine veya kamu kurumu olması, kanunda açık bir hüküm bulunmadıkça yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınması kuralına istisna teşkil etmeyecektir.

Bilindiği üzere Hazine, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi ile yargı harçlarından muaf tutulmuştur. Dahili Davalılar Belediyeler ve Köy Tüzel Kişiliği ise harçlardan muaf değildir. Böyle bir durumda, yani davalının harçtan muaf olması ve davanın da davacı lehine sonuçlanması halinde karar ve ilam harcının mutlak bir şekilde alınması gerekip gerekmeyeceği ve alınacaksa kimden alınacağı sorularının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.