muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2566, Karar No: 2011/3324, Tarih: 24.10.2011

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.G.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.G.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.  Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı  yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerleme yapılırken kesinti ve işveren katkı paylarından oluşan anapara da değerlemeye katılmış ayrıca değerleme dava tarihine kadar yapılmıştır. Anılan kanunun 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin anaparanın da ilave edilerek ve ayrıca  2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir.

Ayrıca dosya içerisinde bulunan 07.07.2010 ve 09.07.2010 tarihli davalı iç yazışmalarından C.....  Belediyesi ile yapılan uzlaşmanın  tasarrufu teşvik kesintisi ve nema borçlarını kapsayıp kapsamadığının uzlaşma komisyonu ve SSK dan sorulması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davaya konu alacağın uzlaşma kapsamında olup olmadığı belediye ve ilgili kuruluşlardan sorulmamıştır.

Ayrıca dosya içerisinde bulunan 07.07.2010 ve 09.07.2010 tarihli davalı iç yazışmalarından C.....  Belediyesi ile yapılan uzlaşmanın  tasarrufu teşvik kesintisi ve nema borçlarını kapsayıp kapsamadığının uzlaşma komisyonu ve SSK dan sorulması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davaya konu alacağın uzlaşma kapsamında olup olmadığı belediye ve ilgili kuruluşlardan sorulmamıştır.

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle dairece benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için davalı işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Bu ilkeler ışığı altında dosya kesintilerinin tahsil edilip edilmediği SGK dan sorulmalı, gerçekten uzlaşma kapsamında kesintilerin ve nemaların tahsil edilmesi durumunda sorumluluğun hazineye geçtiği kabul edilerek, davalı hakkında dava, anapara katılmaksızın Haziran 2006 tarihindeki değerleme belirlenerek kabul edilmelidir. Eğer davaya konu alacak uzlaşma kapsamına alınmamışsa davalı hazine yönünden husumetten ret kararı verilmelidir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna itibarla  karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14408, Karar No: 2023/2436, Tarih: 14.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14408 E.  ,  2023/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1713 E., 2022/1929 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/187 E., 2020/30 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı kooperatife ait ...Mahallesinde bulunan depo nitelikli işyerinde 25.08.2006- 30.10.2015 tarihleri arasında hizmet akdiyle asgari ücret üzerinden kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının yaptığı işin mevsimlik olduğunu, dolayısıyla da mevsimlik çalışmanın söz konusu olduğunu, SGK kayıtlarında da görüleceği üzere davacının 2008 yılında başka işyerlerinde çalışmasının bulunduğunu, fiilen ara vermeksizin çalıştığı iddialarının asılsız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

01.06.2011 ila 30.06.2011 tarihleri arasında 2 gün,

01.05.2011 ila 30.07.2011 tarihleri arasında 2 gün,

01.08.2011 ila 17.08.2011 tarihleri arasında 1 gün,

01.05.2012 ila 30.05.2012 tarihleri arasında2 gün,

01.06.2012 ila 30.06.2012 tarihleri arasında 2 gün,

01.07.2012 ila 30.07.2012 tarihleri arasında 2 gün,

01.06.2013 ila 30.06.2013 tarihleri arasında 2 gün,

01.07.2013 ila 31.07.2013 tarihleri arasında 2 gün,

01.08.2013 ila 20.08.2013 tarihleri arasında 2 gün,

01.04.2014 ila 30.04.2014 tarihleri arasında 2 gün,

01.05.2014 ila 31.05.2014 tarihleri arasında 2 gün,

01.06.2014 ila 30.06.2014 tarihleri arasında 2 gün,

01.07.2017 ila 31.07.2014 tarihleri arasında 2 gün,

01.08.2014 ila 20.08.2014 tarihleri arasında 2 gün,

01.04.2015 ila 30.04.2015 tarihleri arasında 2 gün,

01.05.2015 ila 31.05.2015 tarihleri arasında 2 gün,

01.06.2015 ila 30.06.2015 tarihleri arasında 2 gün,

01.07.2015 ila 31.07.2015 tarihleri arasında 2 gün,

01.08.2015 ila 18.08.2015 tarihleri arasında 1 gün, süre ile çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının davalı işyerindeki çalışmasının kesintisiz ve sürekli olduğunu, ...mahallesinde bulunan ayçiçek alım yeri ve deposu, kantar, mamul ve tarımsal materyal satış deposu olarak kullanılan iş yerinin anahtarlarının davacıda olduğunu, davacının depoya getirilen malların indirilmesi, satış bedellerinin ve senetlerin merkeze iletilmesi, irsaliye düzenlenmesini yapmaya devam ettiğini, başka bir iş yerinde çalışmasının olmadığını belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; zaman aşımı ve hak düşürücü süre itirazlarının dikkate alınmadığını, Yargıtay kararlarına göre birden fazla işe giriş, çıkış bildirimi olması halinde her dönem için ayrı ayrı hak düşürücü sürenin hesaplanması gerektiğini, davalı iş yerinin ayçıçeği sezonuna bağlı faaliyet gösterdiğini, mevsimlik çalışma olduğunu, kesintisiz çalışma iddiasının yerinde olmadığını, dosyaya ibraz edilen 3 ay sürekli mevsimlik ferdi iş sözleşmelerinde davacının imzasının bulunduğunu, davacının başka iş yerlerinden bildirimlerinin olduğunu, Tekirdağ İş Mahkemesinin 2016/157 Esas sayılı dosya içerisinde bulunan Tekirdağ İş Kurumu Müdürlüğünden gelen cevabi yazıda; davacının 2011/5,6,7,8 2012/5,6,7, 2014/4,5,6,7,8 ve 2015/4,5, aylarında işsizlik ödeneği aldığı, bu itibarla kesintisiz çalıştığı iddiasınında yerinde olmadığını, diğer tüm belgelerin Tekirdağ İş Mahkemesinin 2016/157 Esas sayılı dosyası içinde olduğunu, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın yerinde olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/32624, Karar No: 2013/21025, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32624 E.  ,  2013/21025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK’nun 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/(2)-4, 53/6, 63 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, alt sınırdan uzaklaşılmasına, katılanlar vekilinin takdiri indirime, paraya çevirmeye, taksit miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. ve bir gün karşılığı adli para cezası miktarının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın sabıkasız oluşu, kişiliği, suçun işleniş şekli gözönüne alınarak sanığa verilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4-1(a) maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11143, Karar No: 2025/1234, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11143 E.  ,  2025/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/914 Esas, 2024/1444 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2024 Tarihli ve 2023/2172 Esas, 2023/1395 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ...... Mahallesi .....Caddesi No....ç Kapı No:2 ......./ Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.09.2024 Tarihli ve 2024/914 Esas, 2024/1444 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasında ve kısıtlı adayının beyanları doğrultusunda adresinin Denizli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık ,4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin Nilüfer /Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 10.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11755, Karar No: 2015/18328, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11755 E.  ,  2015/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örnek ... Bankası ... Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta ... Bankası .../Şube şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 3. paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

c) 7 ve 8. paragrafından (750-TL) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (1500-TL maktu) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27530, Karar No: 2013/12296, Tarih: 09.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27530 E.  ,  2013/12296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/193353

MAHKEMESİ : Orhangazi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2009

NUMARASI : 2008/467 (E) ve 2009/107 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Dosya kapsamına göre; olayın tek görgü tanığı olan okul müdür yardımcısı C.. Ş.. gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, sanığın katılana iddianamede belirtilen hakaret içeren sözleri söylediğini duymadığını belirtmiş olmasına karşın, tanık K.. G..'ın duyuma dayanan ve iddia edilen hakaret içeren sözleri kesin olarak ortaya koymayan anlatımına itibar edilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-) Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3-) Sanık ve tanık olarak dinlenen C.. Ş..’in beyanlarında katılanın aşağılayıcı ve azarlayıcı beyanlarda bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 129. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5173, Karar No: 2021/974, Tarih: 08.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/5173 E.  ,  2021/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma (sanıklar ... ve Y...hak.), gerçeğe aykırı bilirkişilik yapma (diğer sanıklar hakkında)

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... ve ... hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Hazineye ve Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığına davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve ayrıca tebliğnamede görüş bulunmayan katılan vekilinin sanıklardan..., ... ve ...hakkında gerçeğe aykırı bilirkişilik yapma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi hakkında da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17293, Karar No: 2014/29276, Tarih: 09.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17293 E.  ,  2014/29276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/383-2013/423

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan A.. O.. vd., Z.. K.., A.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan A.. O.. vd., Z.. K.., A.. K.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmaz dava konusu taşınmazdan çok daha büyük yüzölçümlü olduğu gibi, taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara taşınmazın bulunduğu yerde, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışları emsal olarak bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Tespit edilen kamulaştırma bedeline 22.09.2012 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerekirken, daha önceki bir tarihe kadar faiz yürütülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı idare ile davalılardan A.. O.. vd., Z. K., A.. K.. vd.den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.