muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4035, Karar No: 2015/4726, Tarih: 18.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4035 E.  ,  2015/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 E., 1985/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Dava, davalıların ayrı ayrı iflasları istemine ilişkin olup, davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayan davalılar yönünden verilen hüküm, bağımsız bir hüküm niteliğinde olup, temyiz edilmesi durumunda ayrı temyiz başvuru ve temyiz karar harcına tabi olacaktır. Hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de; aleyhine hüküm temyiz edilen her bir davalı yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz karar harcı alınması gerekirken, tek temyiz başvuru ve maktu temyiz karar harcı yatırıldığı anlaşılmıştır. Anılan harçların ayrı ayrı yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamış ise; yatan harcın hangi davalı yönünden olduğuna dair beyanın alınması ve diğer davalı yönünden anılan harçların yatırılması için davalılar vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10274, Karar No: 2010/12914, Tarih: 05.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/10274 E.  ,  2010/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 18.08.1999-23.07.2000 ve 12.01.2001-24.04.2001 arası dönemlerde dava dışı iş veren .....sıfatıyla görev yaptığı gerekçesiyle, 20.05.2004 tarihinde tebliğ edilen 12.05.2004 tarihi 44157 sayılı ödeme yazısı ile 506 sayılı yasanın 80.maddesi kapsamında talep edilen ve anılan dönemlere ilişkin prim borcu ile gecikme zammından oluşan 40.648.000.000 TL tutarındaki tahakkuktan dolayı sorumlu olmadığını belirtilerek söz konusu bildirimin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davanın reddine ve alacağın 6183 sayılı yasanın 58. maddesi uyarınca %10 zamlı olarak tahsiline ilişkin olarak tesis edilen önceki karar, hükmüne uyulan Dairemizin 17.04.2007 gün 2007/5783-6139 sayılı ilamıyla;”Spor Kulübünün prim borcundan dolayı davacı aleyhine 6183 sayılı Yasanın 55. maddesine göre düzenlenip anılan yasanın 58. maddesine göre tebliğ edilmiş bir ödeme emrinin mevcut olmaması karşısında, dava hukuki nitelikçe ödeme emrinin iptali davası olmayıp, işverenin prim borcundan dolayı 506 Sayılı Kanunun 80. maddesi kapsamında sorumlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Söz konusu maddede; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen süre içinde tahakkuk ve tediye etmeyen Kamu Kurum ve Kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli Kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliğe haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkilileri Kuruma karşı işverenler ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu kılınmışlardır. Ancak, bu sorumluluk görevde bulunulan süre içinde doğan prim borcu ile sınırlı olup, ayrıca; söz konusu sorumluluk şartlarının doğması için, davacının ilgili kulübün yönetim kurulu üyesi olması ve yönetim kurulu kararına göre tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunması ve prim borcunun haklı bir sebep olmaksızın ödenmemiş olması gerekir.Somut olayda, davacının tahakkuka konu dönemlerde kulübün ..... sıfatıyla işvereni temsil ve ilzam yetkisinin olup olmadığı yöntemince araştırılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Diğer taraftan, davanın yasal dayanağı 6183 Sayılı Yasanın 58. maddesi olmadığına göre, davacı aleyhine %10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi de yerinde görülmemiştir.” Biçimindeki gerekçe ile bozulmuştur.Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, ......cevabı yazısında; davacının, 17.08.1999-23.07.2001 arası dönemde .... 23.07.2000-16.01.2001 arası dönemde yönetim kurulu yedek üyesi, 16.01.2001-24.04.2001 arası As Başkan olarak görev aldığı, temsil ve ilzam yetkisine ilişkin bir belgenin intikal etmediği bildirilmiştir. Dava dışı spor Kulubü ile yapılan yazışma neticesi düzenlendiği açıklanan Kaymakamlık cevabı yazısında ise; davacının 12.10.1999 tarihli yönetim kurulu kararıyla..... olarak bankalara para yatırmaya ve çekmeye yetkili kılındığı, ancak 01.07.2000 tarihli genel kurul kararı ile görevinin son bulduğu, 09.01.2001 tarihinde yönetime yeniden seçilmişsede 27.03.2001 tarihli olağan üstü genel kurul kararıyla görevinin sona erdiği ve bu dönemde imza yetkisinin bulunmadığı belirtilmiştir.İptali istenen tahakkukların 1999/12. ila 2001/12. aylara ait prim, işsizlik primi, eğitime katkı payı ve bunların gecikme zammına ilişin olduğu anlaşılmaktadır.Mahkeme, toplanan bu delillere göre düzenlenen bilir kişi raporunu esas alarak, davacının 1999/12, 2000/1,2,3’üncü aylara ilişkin prim ve gecikme zammı borcundan dolayı kısmen sorumluluğuna karar vermiş, ayrıca 6183 sayılı yasanın 58

.İptali istenen tahakkukların 1999/12. ila 2001/12. aylara ait prim, işsizlik primi, eğitime katkı payı ve bunların gecikme zammına ilişin olduğu anlaşılmaktadır.Mahkeme, toplanan bu delillere göre düzenlenen bilir kişi raporunu esas alarak, davacının 1999/12, 2000/1,2,3’üncü aylara ilişkin prim ve gecikme zammı borcundan dolayı kısmen sorumluluğuna karar vermiş, ayrıca 6183 sayılı yasanın 58. maddesine göre %10 tazminata hükmetmiştir.

Bozmaya uyulduğuna göre, mahkemece, bozma gerekçelerine uygun olarak yargılama yapılıp hüküm tesis edilmesi zorunluluğu doğar. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma bozma gerekçelerini karşılayacak nitelikte olmadığı gibi hüküm vermeye de elverişli değildir.Öncelikle, davacının dava dışı spor kulubünde hangi sıfatla ve hangi dönemlerde görev yaptığı açık ve net bir şekilde belirlenmeli, öte yandan As Başkanlık görevinin hukuki niteliği, görev ve yetki sınırları, bu görevin kulup adına prim borçlarının yatırılmasını gerektiren mali ve hukuki bir sorumluluğu içerip içermediği hususu bu konuda yetkili spor kuruluşlarından görüş alınarak belirlenmeli, yine davacının yönetim kurulunda görev aldığı süreler tam olarak saptanıp bu dönemlerde 506 sayılı yasanın 80. maddesinde belirtilen üst düzey yöneticilik sıfatı ile tüzel kişiliği temsil ve ilzam yetkisinin varlığı ve haklı bir sebep olmaksızın prim borcunun ödenmemiş olmasına ilişkin sorumluluk koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine dair bilir kişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.Diğer taraftan, bozma ilamında davanın yasal dayanağının 6183 sayılı

Yasanın 58. maddesi olmaması nedeniyle davacı aleyhine %10 haksız çıkma tazminatı hükmedilemeyeceği belirtilmesine rağmen yazılı biçimde tazminata hükmedilmesi, kabule göre de sorumluk süreleri hatalı belirlenerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20515, Karar No: 2017/723, Tarih: 02.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20515 E.  ,  2017/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 12/11/2014 tarih 2014/10797 Esas 2014/16116 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 02/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2712, Karar No: 2025/1248, Tarih: 04.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2712 E.  ,  2025/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2706 E., 2024/758 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/150 E., 2023/336 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemiyle temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; 19.04.2021 ve devamında davalıya yapılan pay devrine ilişkin işlemlerle müvekkilinin ön alım hakkının doğduğunu, 19.04.2021 tarihli ilk devir işleminin trampa gösterilmesinin muvazaalı olduğunu, ön alım hakkının engellenmeye çalışıldığını ileri sürerek trampa da dahil olmak üzere tüm devir işlemlerinin tamamı için müvekkilinin paydaş olduğu 716 ada 180 parseldeki ön alım hakkından kaynaklanan payın iptali ile müvekkili adına tescili istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; 19.04.2021 tarihli trampanın muvazaalı olmadığını, trampa nedeniyle ön alım hakkının kullanılamayacağını ayrıca dava konusu taşınmazda fiili taksim olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 19.04.2021 tarihli devir işleminin trampa olduğu, trampanın muvazaalı olduğu iddiasının kanıtlanamadığı, trampada ön alım hakkının kullanılamayacağı ancak diğer devirlerin satış olduğu ve ön alım isteminin kabulü için gerekli diğer koşulların da oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; 19.04.2021 tarihli trampa ile payını devreden dava dışı ...'nın daha sonra 02.06.2021 tarihli satış işleminde bedel karşılığı hissesinin bir kısmını davalıya satmasının 19.04.2021 tarihli trampanın muvazaalı olduğunu kanıtladığını, ayrıca Kayseri'de yaşamayan ...'nın dava konusu değerli taşınmaz karşılığında değersiz, paylı ve şehir dışında bir yer almasını gerektirecek hiçbir makul gerekçesinin olmadığını, para almak yerine trampa yapmasının mantıksız olduğunu, takas edilen taşınmazların denk olmadığını, değerleri arasında çok fark olduğunu, davalının trampadan sonra taşınmazdan başka paylar da satın alarak ortaklığın giderilmesi davası açmasının ve paydaşların dahil olduğu Whatsapp grup yazışmalarının, trampanın muvazaalı olduğunu kanıtladığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili özetle; ilk devrin trampa olması ve trampanın muvazaalı olduğunun kanıtlanamaması nedenleriyle ilk trampa ile paydaş olan davalı aleyhine sonraki satışlar gerekçe gösterilerek ön alım hakkının öne sürülemeyeceğini, dolayısıyla davanın tümden reddi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk devir işleminin trampa olduğu, trampada muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı, yapılan ilk trampa işlemi ile artık paydaş olan davalıya karşı sonraki satışlar nedeniyle ön alım hakkının kullanılamayacağı, kaldı ki davacı tanığının fiili taksimi doğrular nitelikte beyanlarda bulunduğu, bu nedenlerle davanın tümden reddinin gerektiği belirtilerek davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusundaki gerekçelerin yanı sıra davalının dahi davacının taşınmazı tek başına kullandığını kabul etmesi karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin fiili taksime ilişkin değerlendirmelerinin kabul edilemez olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190, 369, 370 ve 371. maddeleri, ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6, 732 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190, 369, 370 ve 371. maddeleri, ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6, 732 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 28.000,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4895, Karar No: 2022/7209, Tarih: 03.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4895 E.  ,  2022/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : SİVAS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesince verilen ek karar ile, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi üzerine, davalı vekili tarafından asıl ve ek karar temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı Üniversite ile ... Meslek Yüksek Okulu bünyesinde bulunan ve yerleşim planında misafirhane, ekonoma ve müdür evi olarak tanımlı binalarda yemekli öğrenci yurdu ve kantin hizmetleri verilmek üzere 30/03/2006 tarihinde başlayıp 30/03/2009 tarihinde bitecek şekilde kira sözleşmesi imzaladığını, kira sözleşmesinin imzalanmasının üzerinden bir kaç ay geçtikten sonra davalının usul ve kanuna aykırı bir şekilde kira sözleşmesini haksız bir şekilde feshettiğini, Kasım 2006 tarihinde ise mahkeme kararı olmaksızın davalı tarafından tahliye edildiğini, tarafınca açılan kiracılık sıfatının tespiti davasının kabul edildiğini, kararın Yargıtay tarafından onanması nedeniyle kira sözleşmesinin haksız ve hukuka aykırı bir şekilde feshedildiğinin ortaya çıktığını ileri sürerek; şimdilik 900.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın sözleşmenin usul ve yasaya aykırı bir şekilde fesih edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 554.836,60 TL maddi tazminatın fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın davala tarafından temyizi üzerine ve 29/04/2022 tarihli ek kararla davalının temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş; asıl ve ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın davala tarafından temyizi üzerine ve 29/04/2022 tarihli ek kararla davalının temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş; asıl ve ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bu karara yönelik temyiz itirazının incelenmesindeki 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebligatın Yapılması" başlıklı 1. maddesi; "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." hükmünü haizdir.

Aynı Kanun'un "Elektronik Tebligat" başlıklı 7/a maddesi ile bu madde uyarınca hazırlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin "Tebligatın Elektronik Yolla Yapılmasının Zorunlu Olanlar" Başlıklı 5. maddesinde 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ile idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim de sayılmaktadır.

Anılan Yönetmeliğin, "Elektronik Tebligatın Yapılması" başlıklı Üçüncü Bölümünün "Elektronik Tebligatın Hazırlanması ve Muhataba Ulaştırılması" başlıklı 9. maddesinin beşinci fıkrasında; “Elektronik yolla tebligat, idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılır. Temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunması bu kuralın uygulanmasına engel olmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Her ne kadar, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; HMK'nın 345 ve 346 maddeleri uyarınca temyiz talebinin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiş ise de, bölge adliye mahkemesinin 15/12/2021 tarihli ve 2020/513 E. - 2021/2661 K. sayılı kararının yukarıda bahsolunan elektronik tebligata ilişkin hükümler çerçevesinde davalı idareyi temsile yetkili vekilin bağlı bulunduğu birime tebliğ edilmesi gerekirken, bölge adliye mahkemesince doğrudan davalı vekilinin elektronik tebligat adresine 18/01/2022 tarihinde tebliğ edildiği, bu itibarla ilgili tebligatın usulsüz, davalı vekili tarafından 17/03/2022 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde bulunduğu anlaşıldığından bölge adliye mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin, 29/04/2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına, davalının temyiz talebinin esastan incelenmesine karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Bilindiği üzere harç kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 56. maddesinin (b) bendi hükmüne göre; üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar. Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere; davalı üniversite, yargı harçlarından muaf olup, ilk derece mahkemesince açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına ve davacı tarafından karşılanan başvuru harcı ile peşin harcın davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi karanının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.