muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/922, Karar No: 2021/1572, Tarih: 16.02.2021

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) yargılama giderlerinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9200, Karar No: 2019/18904, Tarih: 17.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9200 E.  ,  2019/18904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Müşteki ... hakkında düzenlenen Kemalpaşa Devlet Hastanesinin 13.08.2015 tarihli raporunda; "...sol kaş üstünde 3 cm derin kesi'' şeklindeki tespite göre, mevcut yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda en yakın Adli Tıp Kurumundan raporunun alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun, sanığa hakaret etmesinden ibaret olması karşısında, TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek cezadan TCK'nin 29. maddesine gereğince asgari oranda (1/4) indirime gidilmesi yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kemalpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli 2014/149 Esas - 2014/257 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sanığın tekerrüre esas başkaca mahkumiyetinin bulunup bulunmadığı da araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi lüzumu,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1811, Karar No: 2020/7254, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1811 E.  ,  2020/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/11/2013

tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde sahte fatura kullanıldığı kabul edilip, hüküm fıkralarında sanığın, “sahtecilik nedeniyle” mahkumiyetine hükmolunması suretiyle iddianame dışına çıkılarak, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında "2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını suç tarihlerinde cezaevinde olduğunu savunmasına rağmen UYAP kayıtlarının incelenmesinde 22.09.2008 tarihinde tahliye olduğunun anlaşılması ve suça konu belgeler üzerinde imza incelemesinin yapılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde;

2- Sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2- Sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3777, Karar No: 2017/11682, Tarih: 16.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3777 E.  ,  2017/11682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARARI : Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇLAR : Hırsızlık

Hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda; sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 493/1-son, 62, 522, 523. maddeleri gereğince 7 ay 3 gün hapis ile cezalandırılmasına ilişkin Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarih, 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı kararının sanık ... müdafiinin temyizi üzerine;

Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 31/05/2016 tarih, 2015/13094 Esas ve 2016/9238 Karar sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

"Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA," karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 28.09.2017 tarih ve 2017/40254 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 21/01/2004 tarihinde müşteki ...'a yönelik olarak işledikleri "muhkem eşyayı kırarak hırsızlığa tam teşebbüs" suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarih ve 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı ilâmı ile adı geçen sanıkların 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 62, 522, 523, 36, 40. maddeleri gereğince 7 ay 3 gün hapis ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiş, Başsavcılığımızca 25/10/2010 tarih ve 2008/121830 sayılı tebliğname düzenlenmiş, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 31/05/2016 gün, 2015/13094 Esas ve 2016/9238 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, anılan kararın sanık ... tarafından itiraz edilmesi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığımıza gelmesi üzerine,

Yapılan inceleme sonucu dosya içeriğinde iddiayı doğrulayan somut delil bulunmayan ve tüm aşamalarda suçlamaları reddeden sanık ...'ın atılı suçu işlediğini gösteren, mahkûmiyetine yeterli, kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanığın atılı suçu işleyip işlemediğine dair mevcut şüphenin ortadan kalkmadığı gözetilmeksizin, sadece diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın atfı cürüm mahiyetindeki ifadelerine dayanılarak, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verildiği anlaşıldığından, aşağıda arz ve izah edilen sebeplerle ilâma itiraz edilmesi gerekmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

İtirazımız sanık ...'a atılı suçun subutu noktasındadır. Sanık ...'ın itirazında, aynı gece aynı sanıklarla aynı yerde başka bir müştekinin işyerinden gerçekleştirdiği iddia edilen hırsızlık suçundan Yargıtay bozma ilâmı üzerine beraat ettiğini belirtmesi üzerine, itirazında sözünü ettiği Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/872 Esas sayılı dosyası getirtilip incelendiğinde;

İTİRAZ NEDENLERİ:

İtirazımız sanık ...'a atılı suçun subutu noktasındadır. Sanık ...'ın itirazında, aynı gece aynı sanıklarla aynı yerde başka bir müştekinin işyerinden gerçekleştirdiği iddia edilen hırsızlık suçundan Yargıtay bozma ilâmı üzerine beraat ettiğini belirtmesi üzerine, itirazında sözünü ettiği Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/872 Esas sayılı dosyası getirtilip incelendiğinde;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 21/01/2004 tarihinde, müşteki ...'a ait işyerinden gece vakti murç ile kasayı delerek içinden çek, senet ve 900,00 YTL parayı almak suretiyle işlenen hırsızlık suçu nedeniyle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığı, bu dava sonunda sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 ve 40. maddelerine göre 4 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verildiğini, temyiz edilen bu kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 29/09/2015 tarih, 2015/10290 Esas ve 2015/6332 Karar sayılı ilâmı ile tüm sanıklar yönünden bozulduğu, ancak ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün "Sanık ...'ın atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun bu sanık tarafından işlendiğine dair, diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, "gerekçesiyle bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/03/2017 tarih, 2015/872 Esas ve 2017/89 Karar sayısı ile; "Sanık ...'ın üzerine atılı kasa delmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi gereğince açılmış olan kamu davasında, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıkların atfı cürum mahiyetindeki beyanlarından başka hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın BERAATİNE," karar verildiği, bu beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklar yönünden bozmaya uyularak verilen mahkûmiyet kararlarının temyiz edildiği görülmüştür.

İtiraza konu Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarih, 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı dosyasında mahkeme, sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararının gerekçesini ve subut delillerini;

İtiraza konu Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarih, 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı dosyasında mahkeme, sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararının gerekçesini ve subut delillerini;

"Dosyanın incelenmesinde; yapılan yargılama sonunda delillerin bir arada değerlendirilmesinde, sanıkların suç işleme iradesi altında gece vakti müştekiye ait işyerine gelerek yanlarında bulunan ve emanete alınan eşyalarla işyerindeki kasayı murç ile delerek kasayı açtıkları içerisinde bir şey çıkmadığı sanıkların kısmi ikrarı, yer gösterme tutanağı, müşteki beyanı, ve tüm dosya kapsamına göre sabit olup sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı sanıkların eyleminin 765 sayılı Yasa'nın 493/1-son, 62, 522, 40, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143, 35, 151, 116/2, 4, 119/1-c, 53 maddelerine uyduğu 5252 sayılı yasanın 9 ve 5237 sayılı Yasa'nın 7. maddesine göre 5237 sayılı Yasa'nın sanıklar aleyhine olduğu anlaşılmakla sanıkların 765 sayılı Yasa'nın 493/1-son, 62, 522, (eylemin niteliği dikkate alınarak 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesinin uygulaması) 40. maddelerine göre cezalandırılmasına, emanetin 2004/52 sırasında kayıtlı eşyaların 765 sayılı Yasa'nın 36. maddesine göre müsaderesine karar vermek gerekmiştir." şeklinde açıklamıştır. Mahkemenin kabulü doğrultusunda sübut delilleri değerlendirildiğinde;

Müştekiler ... ve ...'a ait işyerlerinde hırsızlık olaylarının meydana geldiği 21/01/2004 gecesi suç yeri yakınlarında şüpheli şekilde park halinde bulunan ... plaka sayılı otonun, aynı bölgede gece bekçiliği yapan ... tarafından fark edilerek polise bildirildiği, ancak herhangi bir arama kaydı bulunmayan aracın aynı gece saat 05.00 sıralarında olay yerini terk etmesi üzerine söz konusu işyerlerinde meydana gelen hırsızlık olaylarına ilişkin soruşturma kapsamında polis kayıtlarına alındığı, olay sonrası 24/01/2004 tarihinde ... ve ...'nın bu araçta yakalandıkları, polis sorgularında ayrıntılı olarak gerçekleştirdikleri hırsızlık olaylarını anlattıkları ve yer göstermesinde bulundukları, her iki işyerindeki hırsızlığı diğer sanık ... ve ...'in arkadaşı ... adındaki kişi ile birlikte gerçekleştirdiklerini belirtmeleri üzerine, sanık ...'ın 25/01/2004 tarihinde yakalandığı, ...'ın olay gecesi yanındaki kişinin...'nun oğlu... olduğunu söylemesi üzerine polis kayıtlarında tanınan... ve ... oğlu...'in yakalandığı, ...'in 27/01/2004 tarihli polis ifadesinde kendisinin diğer sanıklar ile atılı suçları işlemediğini, sanık ...'in ... ile gezdiğini belirttiği, aynı gün ...'in diğer sanıklar ..., ... ve ... ile yüzleştirmesi yapıldığında her üç sanığın da olay gecesi yanlarında olan ... adındaki kişinin ... olmadığını ifade ettikleri, ...'ın Cumhuriyet savcılığında verdiği ifadesinde eylemleri ikrar ettiği, olay gecesi ..., ... ve... olarak bildiği üç sanıkla birlikte olduğunu belirttiği, yakalanan sanıklar ..., ... ve ...'ın 27/01/2004 tarihinde Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesi'nde yapılan sorguları sonunda tutuklanmalarına karar verildiği, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/01/2004 tarih ve 2004/184 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'a yönelik eylemleri nedeniyle "kasa delmek suretiyle hırsızlığa tam teşebbüs" suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan davanın Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/54 Esas sayısına kayden, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/01/2004 tarih ve 2004/183 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'a yönelik eylemleri nedeniyle "kasa delmek suretiyle hırsızlık" suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan davanın Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/54 Esas sayısına kayden görüldüğü,

İtiraza konu Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/54 Esas sayısına kayden görülen davada tutuklu sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkemede yaptıkları savunmalarında suçlamaları reddettikleri, savunmasının tespiti amacıyla CMUK'nın 223. maddesi uyarınca gıyabi tutuklu olarak yargılanan sanık ...'ın savunmalarının Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi ve Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde alındığı, suçlamaları reddeden sanık ...'ın eşgal bilgilerini veren diğer sanıklar tarafından fotoğraf teşhisi ve yüzleştirmesinin yaptırılmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkındaki iddiayı doğrulayan, diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte hareket ettiğini gösteren telefon kaydı, görüntü kaydı, tarafsız tanık anlatımı, fotoğraf, parmak izi, yüzleştirme tutanağı ve benzeri somut herhangi bir delil bulunmadığı, diğer sanıkların doğrulanmayan anlatımlarının atfı cürüm düzeyinde kaldığının kabulü gerektiğinden, tüm aşamalarda suçlamaları reddeden sanık ...'ın atılı suçu işleyip işlemediğine dair mevcut şüphenin ortadan kalkmadığı nedenle “şüpheden sanık yararlanır“ ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı görülerek,

Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarihli ve 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı kararına ilişkin 22. Ceza Dairesi'nin 31/05/2016 gün, 2015/13094 Esas, 2016/9238 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine dair hükmünün bozulması istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;

"1)İtirazın KABULÜ ile,

2)22. Ceza Dairesi'nin 31/05/2016 gün, 2015/13094 Esas ve 2016/9238 Karar sayılı ONAMA hükmünün KALDIRILMASINA,

3)Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2008 tarihli ve 2004/54 Esas ve 2008/169 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık ... yönünden BOZULMASINA

Karar verilmesi,

4) İtirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın değerlendirilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Sanık ...'ın müştekiye yönelik gerçekleşen eylemi işlediği konusunda şüphe olduğu ve beraat etmesi gerektiği belirtilerek Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin onama kararının kaldırılması talep edilmiştir.

KARAR;

Dosya kapsamına göre, sanık ... hakkındaki iddiayı doğrulayan, diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte hareket ettiğini gösteren telefon kaydı, görüntü kaydı, tarafsız tanık anlatımı, fotoğraf, parmak izi, yüzleştirme tutanağı ve benzeri somut herhangi bir delil bulunmadığı, diğer sanıkların doğrulanmayan anlatımlarının atfı cürüm düzeyinde kaldığının kabulü gerektiğinden, tüm aşamalarda suçlamaları reddeden sanık ...'ın atılı suçu işleyip işlemediğine dair mevcut şüphenin ortadan kalkmaması nedeniyle “şüpheden sanık yararlanır“ ilkesi gereğince ve aynı sanıklar hakkında aynı tarih ve saatlerde gerçekleşen müşteki ...'a yönelik olay için sanık ... hakkında Dairemizin 29.09.2015 tarih, 2015/10290 Esas ve 2015/6332 Karar sayılı kararı da gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.09.2017 tarih ve 2017/40254 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 22. Ceza Dairesi”nin 31/05/2016 gün ve 2015/13094 Esas ve 2016/9238 Karar sayılı ilamındaki sanık ...'ın hırsızlık suçundan kurulan onama kararının KALDIRILMASINA,

Sanık ...'ın atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; sanık ...'ın hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18371, Karar No: 2007/13755, Tarih: 18.07.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/18371 E.  ,  2007/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çorum İş Mahkemesi

Tarih               : 21.9.2006

Davacı  ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı  olduğunun tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk Prim  kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa  21.09.2006 günlü oturumda tefhim edilen  kısa kararda sigortalılık başlangıcının 01.06.1998 olmasına karşın gerekçeli kararda 01.05.1995 olarak gösterilmesi ve dışlanan SSK’lı sürelerin farklı olması nedeniyle  kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır.Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 18.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.