muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/35, Karar No: 2012/4295, Tarih: 19.03.2012

denetiminde ve zemine müdahale edilmeden yapılmasına, yapılanma isteminin ise 5.11.1999 tarih ve 658 sayılı ilke kararının 3/ç maddesi doğrultusunda taşınmazın sondaj kazılarının yapılarak sonuçlarının kurula iletilmesinden sonra değerlendirileceğine karar verildiği, anlaşılmaktadır. Anıtlar yüksek kurulu kararları belediyeleri olduğu kadar gerçek ve tüzel kişileri de bağlar. Bu görüş doğrultusunda dava konusu taşınmazın imar durumu çıkartılmış ve Avan projenin onaylanması için avan projesi de eklenerek ... Belediye Başkanlığına 15.11.2011 tarihinde müracaat edilmesi üzerine ilgili belediyece 15.11.2011 tarih ve ...,... sayılı cevabı yazı ile ... pafta ... ada ... parsel için KTVKK’ndan gerekli izin aldıktan sonra ekte sunulan yeniden inşaat müracaatına ilişkin evrak listesindeki belgelerin eksiksiz ibrazı durumunda talebin değerlendirileceği bildirilmiştir. Ayrıca ... Belediyesinin 18.11.2011 tarihli yazısı ile binanın ilgili müze denetimi koşulunda ve imar yönetmeliğinin 73/a maddesine göre yıkılmasında sakınca olmadığı bildirilerek yıkımına izin verilmiştir.

Bu durumda, tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, mevcut bina yıkılmadan inşaat ruhsatı verilemeyeceğinden, onaylı mimarı projenin hazırlanması için ön şartların yerine getirilmesi ve koruma kurulunca yapılaşma izni verilmesine ve öncelikle de dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın yıkılması için eşya ve canlıdan arınması gerektiğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, deliller toplanmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2696, Karar No: 2010/5201, Tarih: 22.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2696 E.  ,  2010/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 08.08.2008 gün ve 2008/469 Esas, 2008/603 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20073, Karar No: 2014/22120, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20073 E.  ,  2014/22120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/770-2014/328

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2976, Karar No: 2014/8095, Tarih: 31.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2976 E.  ,  2014/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Hükmolunan sonuç adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin sınırlanması,

3- Hükmolunan sonuç adli para cezasının TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para

cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 2000 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi, hükümden “hükmün kesinleş- mesinden itibaren” ibaresinin çıkarılması ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkradaki "2" ibaresinin "4" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11630, Karar No: 2024/7287, Tarih: 06.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11630 E.  ,  2024/7287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2021/491 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, sanığın savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadığı, usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen karara karşı sanık müdafinin 06.12.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, bu nedenle temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 13.12.2021 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiği anlaşılması karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223/8. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

06.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1106, Karar No: 2023/6567, Tarih: 25.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/1106 E.  ,  2023/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3311 E., 2021/1855 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/3311 Esas, 2021/1855 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, dava dosyasında mevcut Bursa 10. Noterliğince tanzim olunan 17.10.2019 tarihli ve 045447 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 19.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden

vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.07.2023 tarihinde karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/11796, Karar No: 2015/5162, Tarih: 01.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11796 E.  ,  2015/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11882, Karar No: 2018/8664, Tarih: 25.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11882 E.  ,  2018/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine

dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP sisteminde bulunan sayman mutemedi alındısı suretine göre, 24.03.2016 tarihinde harçlandırılan ve dosya arasına ne şekilde girdiği anlaşılamayan vekaletnameye istinaden Av. ...'ın sanık müdafii olarak, yargılama sırasında müdafii bulunmayan sanığın yokluğunda verilen ve 24.03.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, süresinde temyiz etmediği, Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2016 tarihli ek kararı ile talebinin reddedildiği, ek kararın sanık müdafiine 26.09.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak ek kararı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13.10.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15042, Karar No: 2025/1608, Tarih: 12.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15042 E.  ,  2025/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2280 E., 2022/2768 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2280 Esas, 2022/2768 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14155, Karar No: 2012/2743, Tarih: 23.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14155 E.  ,  2012/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeye göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedellerinin dağıtılmasına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi Için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan un değirmenlerinin aidiyeti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde muhtesat değeri ile arzın değerinin ayrı ayrı belirlenip, oran kurulması ve bu oran dahilinde satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısımda kalan değirmen ve makinelerin satış bedelinin davacıya, (B) harfi ile gösterilen kısımda kalan değirmen ve makinelerin satış bedelinin ise davalıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10924, Karar No: 2024/8778, Tarih: 27.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10924 E.  ,  2024/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2021/247 E., 2021/485 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, terör amaçlı kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı nitelikli kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu azmettirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren duruşmasız yapılan inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/218 Esas, 2020/268 sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle bir kişiyi öldürme suçundan üçer kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 38 inci maddesinin birinci fıkrası atfı gereğince 82 inci maddesinin birinci fıkrasının g bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca neticeten üçer kez 25 yıl hapis cezası ve hak yoksunlukları ile mahkûmiyet ve silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca neticeten 10 yıl hapis cezası ve hak yoksunlukları ile mahkûmiyet kararı verilmiştir.