muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3154, Karar No: 2013/2582, Tarih: 01.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3154 E.  ,  2013/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davada; kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar – ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda ... mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AG.
Yargıtay — Esas No: 2024/189, Karar No: 2024/668, Tarih: 11.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/189 E.  ,  2024/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/50 E., 2022/46 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece ek karar ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 20.000.000 TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını ve yeterli inceleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş öncelikle bu talebi değerlendirilmiştir. HMK’nın 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama... giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” denilmiş; 336/2. maddesinde ise “Talepte bulunan kişi iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda, davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına ilişkin toplanan bilgi ve belgeler ile HMK’nun 334. maddesinde gösterilen şekilde talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması nedeniyle yasal koşulları taşımayan adli yardım talebi reddedilmiş ve dava dilekçesi ile birlikte yatırması gereken başvuru ve peşin nisbi harcını yatırması hususunda 05.04.2022 tarihli oturumda kendisine 2 hafta kesin süre verilmiş ve aksi halde Harçlar Kanunu 27/3 ve 32. Maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtarında bulunulmuştur.

Davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına itirazı Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 18/04/2022 tarihli kararı ile kesin olarak reddedilmiş ve bu rağmen davacı peşin ve nispi harcı yatırmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27/1-3; 28/1-a ve 32 maddeleri ile HMK’nın 120/1 maddesi uyarınca davanın açılması sırasında başvuru harcının ve peşin nisbi harcının yatırılması zorunludur. Harcın yatırılmaması davanın açılmamış sayılmasını intaç eder.

Davacı kendisine verilen kesin süre içerisinde başvuru harcı ile peşin harcı yatırmamıştır. Hal böyle olunca, davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcı ikmal edilmemiş olduğundan davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-Alınması gerekli 80,70-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL maddi tazminat, 7.425,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 14.850,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 9 adet tebligat gideri olan 209,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL maddi tazminat, 7.425,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 14.850,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 9 adet tebligat gideri olan 209,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu Kararı

8. Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2023/4-125 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile; davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin kararların HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında ise davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine ve davacıya temyiz başvuru harcı ile maktu temyiz harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmesi, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde ise HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla 344 üncü maddesi gereğince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi için dosya Özel Daireye geri çevrilmiştir.

9. Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı sonrasında Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için bir haftalık kesin süreli muhtıra 02.11.2023 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı yasal süre içerisinde temyiz harçlarını yatırmamıştır.

Özel Daire Kararı

9. Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı sonrasında Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için bir haftalık kesin süreli muhtıra 02.11.2023 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacı yasal süre içerisinde temyiz harçlarını yatırmamıştır.

Özel Daire Kararı

10. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı ek kararı ile; “…Davacı tarafından hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının 12/10/2022 tarihinde verdiği dilekçe ile adli yardımlı olarak kararı temyiz ettiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12/04/2023 tarih 2023/4-125 esas 2023/316 sayılı kararında; yatırması gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varıldığı ve adli yardım talebinin reddine karar verildiği, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılması, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK'nın 366'ncı maddesi yollamasıyla HMK'nın 344'üncü maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek dosyanın geri çevrildiği, Mahkememizce çıkarılan 18/05/2023 tarihli muhtıranın, davacıya 02/11/2023 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz harçlarının ödenmediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; HMK’nın 366 maddesi yollamasıyla 344/1 maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

11. Özel Dairenin yukarıda belirtilen 28.11.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

12. Davacının adli yardım talebi Hukuk Genel Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2023/4-125 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Özel Dairece, temyiz harçlarının yatırılması için davacıya bir haftalık kesin süreli muhtıra gönderilmiş ve muhtıra 02.11.2023 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz harçları yatırılmamıştır. Bunun üzerine Özel Dairenin 28.11.2023 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı ek kararı ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

13. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı ek kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 28.11.2023 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2922, Karar No: 2015/10935, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2922 E.  ,  2015/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/458-2013/149

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 gün ve 2011/458-2013/149 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 09/12/2014 gün ve 2014/645-2014/19361 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce S. A.Ş./ K. Şubesi'ne 23/11/1999 tarihinde 110.000 DEM parasını vadeli olarak yatırdığını, müvekkilinin yatırmış olduğu parasının vadesi gelmeden 21/12/1999 tarihinde S. yönetimine BDDK tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetiminin TMSF'ye devredildiğini, bu bankanın daha sonra davalı O. A.Ş. ile birleştirilerek, O.A.Ş. ise satılarak ING Bank A.Ş olduğunu, bankaya yatırılan paranın S. A.Ş. yönetimi tarafından KKTC kurulan dava dışı E. O. S. LTD. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını ileri sürerek, şimdilik 110.000 DEM mevduat alacağının davalı bankadan tahsiline, DEM Para birimi yürürlükten kalkmış ve yerine EURO para birimi gelmiş olmakla 56.242,10 EURO alacaklarının davalıdan hükmen tahsiline, alacaklarına paranın bankaya yattığı tarih olan 23/11/1999 tarihinden vade sonu olan 29/12/1999 tarihine kadar % 23 akdi faiz, 29/12/1999 tarihinden itibaren ise 3095 sayılı kanunun 2.maddesi son fıkrası gereğince % 23 akdi faizden az olmak üzere temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve fer'i müdahil TMSF vekili, davanın husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Diğer fer’i müdahil vekili ile ihbar olunan vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı banka vekili ile fer’i müdahiller vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı banka vekili ve TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı banka vekili ile fer’i müdahiller vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı banka vekili ve TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, fer'i müdahillerden TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19848, Karar No: 2015/2261, Tarih: 03.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/19848 E.  ,  2015/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

TEMYİZ EDEN : Sanık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan elde edilen, suça konu kelebek bıçak tabir edilen bıçakla ilgili olarak ...Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 26.12.2011 tarihli rapor- da; iki parçadan oluşan metal saplı, 10.5 cm uzunluğunda tek ağızlı, sivri uçlu, iki parçadan oluşan metal sapları ters istikametlere doğru açılarak arkada birleştirilerek namlusu sapa sabit hale gelebilen bıçağın, taşımakta olduğu nitelikler bakımından 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi ve İçişleri Bakanlığının 02.08.1995 gün, 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK.nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de göz- önüne alınarak atılı suçun oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10669, Karar No: 2018/2869, Tarih: 16.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10669 E.  ,  2018/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7273, Karar No: 2013/23232, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7273 E.  ,  2013/23232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.02.2012 tarih ve 2011/304-2012/21 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.12.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'in sahibi ve yöneticisi olduğu şirketle yaptıkları anlaşma gereğince, 2002 yılı şirket bilançoları, RTÜK payları evrakının davalılar tarafından tasdik edildiğini, Maliye Bakanlığı kontrolörü tarafından yapılan incelemede, RTÜK payının eksik tespit edildiğini, matrah farkı nedeniyle gecikme bedeli ve vergi ziyaı cezası ödemek zorunda kaldığını, RTÜK payının eksik bildirilmesi nedeniyle toplam 105.410,87 TL. ödemede bulunduğunu, bunun 26.490 TL'lik kısmının ana para borcu olduğunu, bu kısım çıkarıldığında gecikme bedeli ve vergi ziyaı cezası olarak ödenen 78.920,87 TL'lik kısımdan davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik anılan meblağın, her bir taksit miktarının ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerin tasdik raporunu düzenlerken gerekli özeni gösterdiğini, mali müşavirlerin verilen bilgi ve belgelere göre rapor hazırladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerin tasdik raporunu düzenlerken gerekli özeni gösterdiğini, mali müşavirlerin verilen bilgi ve belgelere göre rapor hazırladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 13.12.2010 tarihli ilama dayanılarak, taraflar arasında 01.08.2002 tarih ve 096817 sayı ile 2002 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin tasdikine yönelik tam tasdik sözleşmesinin düzenlendiği, dava konusu kamu alacaklarının davacı şirketin reklam gelirleri sebebiyle ödemekle yükümlü bulunduğu RTÜK payı, eğitime katkı payı ve özel işlem vergisinden oluştuğu, söz konusu vergilerin asıllarının 3. kişilerin kusurlu hareketleri sebebiyle değil ilgili kanunlarında öngörülen olayların vergi yükümlüsü bakımından gerçekleşmiş olması sebebiyle doğduğundan, davacının vergi asılları için davalılara rücu talebinin yerinde bulunmadığı, yeminli mali müşavirlerin kendilerine verilen yetki çerçevesinde mesleki sorumluluğunu gereği gibi yerine getirmek zorunda oldukları, davalı yeminli mali müşavir ...'in tasdik ettiği "Reklam Gelirleri Raporlarının", vergi yükümlüsü davacının ödemesi gereken RTÜK katkı payı, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı gibi kamu alacaklarının eksik tahakkukuna sebebiyet verdiği, bu suretle davacının vergi aslına ilaveten vergi cezası ve gecikme faizi ödemek zorunda kaldığı, yanlar arasında düzenlenen tam tasdik sözleşmesi uyarınca her iki davalının zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacının ödeme tarihi itibarıyla temerrüt faizi talebinde bulunmuş ise de son oturumda dava tarihi itibariyle faiz yürütülmesini istediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 78.920,87 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Somut uyuşmazlıkta davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı da yatırılmamıştır. Bu durum karşısında davacı vekilinin usulüne uygun bir temyiz isteminde bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve somut uyuşmazlıkta davacının ödediği vergi cezası ve gecikme faizinin, 2002 yılına ait barter reklam gelirleri faturalarının, davacı tarafından davalı şirkete teslim edildiği halde, aylar itibariyle verilen reklam gelirleri RTÜK payı beyannamelerine dahil edilmemesinden kaynaklanmasına, bu durumda 3568 SK'nun 12/4. maddesi uyarınca, davalı yeminli mali müşavir ...'in de oluşan vergi kaybından, vergi mükellefi davacı ile birlikte müteselsilen sorumlu bulunmasına, aynı sorumluluğun vergi dairesine karşı da Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinde düzenlenmiş olmasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.