muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5138, Karar No: 2008/1362, Tarih: 20.03.2008

2- Bozma sebeb ve şekline göre, temyiz eden davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11469, Karar No: 2020/356, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11469 E.  ,  2020/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19/06/2019 gün ve 2019/1532 Esas - 2019/11810 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 19.06.2019 gün ve 2019/1532 esas-2019/11810 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Ceviz bahçesi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 133 ada 164 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 21.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendinde (10.832,48 TL kamulaştırma bedelinin)ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar kesinleştikten sonra ) ibaresinin eklenmesine

b-2 nolu bendinin 2. paragrafında (son karar tarihine) ibaresinin çıkarılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına

c-7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/85, Karar No: 2025/188, Tarih: 26.03.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/85 E.  ,  2025/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (Kapatılan)Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

(İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2019/2 E., 2019/7 K.

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı şirket arasında dayanışma amacıyla çek takası yapıldığını, dava dışı şirketin müvekkilinden aldığı çeki tahsil ettiğini ancak kendi verdikleri çekin ödeme gününe dört gün kala Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesine çekin iptali ve ödeme yasağı talepli dava açtığını, mahkemece 22.07.2014 tarihli ön incelemeye hazırlık tutanağında %20 teminat karşılığında ödeme yasağı konulmasına ve icra takibinin durdurulmasına karar verildiğini, anılan davaya karşı verilen cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunduklarını, çekin dayanışma amacı ile verildiğini belirterek çek bedelinin bir hesaba bloke edilmesini, ödeme yasağının kaldırılmasını ve dosyaya teminat olarak yatırılan 10.000,00 TL'nin de davacının zararlarına karşılık davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ettiklerini, yetkiye ilişkin itirazlarının kabul edilerek dosyanın Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderildiğini, burada yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiğini ancak kararın temyizi üzerine Yargıtay tarafından bozulduğunu, yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiğini, kararın kesinleşmesiyle müvekkilinin haklı olduğunun anlaşıldığını, karar sonrasında söz konusu çek ile ilgili olarak başlatılan icra takibinde dava dışı borçlu şirkete uzun süre tebligat yapılamadığını, üzerinde hacizler bulunan üç araç haricinde şirketin mal varlığına rastlanılmadığını, bu nedenle alacaklarının tahsil edilemediğini, icra dosyasındaki alacağın 75.618,00 TL'ye ulaştığını, Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 46/1-c maddesinde düzenlenen farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı hareket ederek taraflar arasında bir sözleşme olmadığı hâlde çeke ödeme yasağı verdiğini ileri sürerek 75.618,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanağının bulunmadığını, 6100 sayılı Kanun’un 46. maddesindeki şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 10.09.2019 tarihli ve 2019/2 Esas, 2019/7 Karar sayılı kararı ile;

Davalı Cevabı

5. Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanağının bulunmadığını, 6100 sayılı Kanun’un 46. maddesindeki şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 10.09.2019 tarihli ve 2019/2 Esas, 2019/7 Karar sayılı kararı ile;

“…HMK'nun 46/1. maddesinin a, b, c, ç, d ve e bentlerinde belirtilen ve tahdidi olarak sayılan durumlarda hakimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Davacı vekili, her ne kadar ilgili hakimin vermiş olduğu tedbir kararı nedeniyle alacaklarına kavuşamadıklarını, bu nedenle zararlarının oluştuğunu ileri sürmekte ise de açılan menfi tespit davasında hakim tarafından teminat karşılığında verilen bu karar nedeniyle hakimin sorumluluğuna ilişkin koşullarının oluşmadığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Zira ihtiyati tedbir verilmesi yargılama sürecinin bir parçası olup bu tedbirlerden zarar gören taraf zararını ancak ihtiyati tedbiri koyduran taraftan talep edebilir. Bu nedenle HMK'nun 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığı ve dolayısıyla hakimin iddia edilen eyleminin Devletin tazminat sorumluluğunu doğuracak nitelikte olmadığı kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle HMK'nun 46. maddesinde belirtilen şartların somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın esastan reddine, davacının HMK'nun 49. maddesi gereğince takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

H Ü K Ü M:

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine,

HMK'nun 49. maddesi gereğince takdiren 1.000,00 TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiliyle hazineye gelir kaydedilmesine,

Bu karar nedeniyle alınması gereken 44.40 TL ret harcının 1.291,37 TL peşin harçtan indirilerek geriye kalan 1.246,97 TL harç bedelinin karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,

Davacının yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

Davalının başkaca yargılama gideri olmadığından sadece ...Ü.T.'nin 13. maddesine göre 8.668,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Kanun’un 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda 6100 sayılı Kanun’un 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6308, Karar No: 2014/19637, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6308 E.  ,  2014/19637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13098, Karar No: 2010/1071, Tarih: 16.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13098 E.  ,  2010/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2008 gün ve 2008/144 E. 2008/438 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2014/8889, Karar No: 2015/2931, Tarih: 18.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8889 E.  ,  2015/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 43/1, 62, 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunun, kültür ve tabiat varlığı olarak tescilli olan ya da 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde sayılmaları nedeniyle tescil şartı aranmaksızın koruma altında bulunan yerlerde veya sit alanı içerisinde işlenmesi halinde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-1. cümlesinin uygulanacağı, kazı mahallinin belirtilen özelliği taşımaması halinde ise 74/1-1. cümleye göre belirlenecek temel cezadan, 74/1-2. cümle uyarınca indirim yapılacağı, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/2. maddesindeki “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için, 2863 sayılı Kanun kapsamında tescilli veya 6. madde uyarınca tescile gerek olmadan korunması gerekli yerlerde icra edilmek kaydıyla araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen yüzeysel araştırma faaliyetlerinde bulunulması gerektiği, bu nedenle define aramak için sit alanı olmayan ancak bilirkişi raporuna göre korunması gerekli olan yerde izinsiz olarak kazı yaptığı anlaşılan sanığın eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi kapsamında bulunmasına rağmen, yazılı şekilde hüküm kurulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni sayılmamış ve tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan, izinsiz kazı yapılarak define arandığına dair ihbar üzerine, olay yeri olan ... ilçesi, ... köyü, Su Deposu mevkiine giden kolluk görevlilerince, sanık ... ile mahkumiyetlerine karar verilip haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararları temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in izinsiz kazı yaptıkları esnada, kazma, kürek, murç ve keski gibi suç aletleriyle yakalandıkları, sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıklar verdikleri ifadelerde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yapmaya karar verdiklerini, ilk olarak 1 hafta önce kazı yaptıklarını, olay günü de aynı yerde kazıya devam ettikleri esnada kolluk görevlilerince yakalandıklarını beyan ettikleri, sanık beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanık ...'nın, hakkında verilen kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptığı, sanığın atılı suçu müteselsilen işlediği ve üzerine atılı eylemlerin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14726, Karar No: 2024/16487, Tarih: 04.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/14726 E.  ,  2024/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1,TCK'nın 62/1, 53/1,3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan

istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4946, Karar No: 2014/6105, Tarih: 25.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/4946 E.  ,  2014/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Muğla Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1999/220 Esas 2000/21 Karar sayılı ilamı nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin tatbikine karar verilmiş ise de, anılan ilamın 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden ele alınarak anılan yasanın lehe bulunmasıyla sanık hakkında iki kez 2 yıl 6 ay, bir kez 10 yıl hapis cezasına hükmedildiği, buna göre; yeniden değerlendirme sonrası daha az ceza içeren ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanığın Muğla Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/411 Esas 2007/47 Karar sayılı birden çok suçtan verilen cezaların toplamından oluşan ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından;

5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamla yağma suçundan tayin edilen 10 yıl hapis cezasının esas alınarak hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.