muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5026, Karar No: 2024/4806, Tarih: 02.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, verilen kararın hatalı olduğunu beyanla davanın kabulü ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının iptali, 5434 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tescili ve keseneklerin tahsiline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 ve 5434 sayılı Kanun'un atıf yapılan ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/1593, Karar No: 2020/7848, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1593 E.  ,  2020/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 105 ada 26 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Bozma öncesi tespit edilen bedelin karar tarihi itibariyle kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesine hükmedildiği ve bu hususta bankaya müzekkere yazıldığı anlaşıldığından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde kıymet taktir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgıın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4652, Karar No: 2023/5918, Tarih: 03.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4652 E.  ,  2023/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesiyle Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesiyle Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan yetki ihtilafının Dairemizin 23.01.2023 tarihli ve 2022/10892 Esas, 2023/397 Karar sayılı ilamı ile Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının kaldırılması suretiyle çözüldüğü, dosyanın dairemize uyuşmazlığın çözümü için yeniden sehven geldiği anlaşılmakla, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9782, Karar No: 2011/72, Tarih: 18.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9782 E.  ,  2011/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet alma, görevi kötüye kullanma, görevi kötüye kullanmaya tüşebbüs ve yalan tanıklık suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden 28.04.2010 gün ve 2009/41 Esas, 2010/51 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... müdafiileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, rüşvet almak suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemet Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesinden ve bu temyizlerle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7748, Karar No: 2013/23107, Tarih: 09.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7748 E.  ,  2013/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanıkların arabasında, dedektör, kazma, kürek, murç ve çekiç ele geçirilmiş ise de, 2863 sayılı Kanunun 74/2 maddesinde düzenlenen izinsiz araştırma yapma suçunun, tespit ve tescil edilmiş sit alanlarında ya da aynı Kanunun 6. maddesinde belirtilen kültür ve tabiat varlıklarında, bunların koruma alanlarında, araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen toprak üstünde veya su altında kültür ve tabiat varlıklarının araştırılmasına yönelik eylemlerin yaptırım altına alındığı, söz konusu suça hazırlık hareketlerinin suç teşkil etmeyeceği, araştırma suçunun niteliği gereği teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, suçun cihazın kullanılmasıyla oluşacağı, tüm dosya kapsamına göre cihazın kullanıldığına ya da yüzeye müdahale ederek kazı yapıldığına dair delil bulunmaması karşısında, atılı suçtan sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların suçu işlediklerine dair kesin delil elde edilemediği gerekçesi gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25732, Karar No: 2022/143, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25732 E.  ,  2022/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek ve müştekinin suça konu motorsikleti gece saat 01:00’de evinin balkonuna bıraktığını, ertesi gün sabah saat 11:00 gibi motorsikletinin yerinde olmadığını fark ettiğini beyan etmesi, dosyada suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğini gösteren başkaca bir delil veya ifade bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirme yapılıp suçun gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03/04/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20465, Karar No: 2015/169, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20465 E.  ,  2015/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ... sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden davacı idarenin harçtan muaf tutulması doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3.bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Alınması gerekli 24,30 TL maktu karar ve ilam harcının davacı idareden alınarak hazineye irat kaydına," ibaresinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19356, Karar No: 2013/18928, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19356 E.  ,  2013/18928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı .... Deri Mamülleri Ltd. Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2007 yılının Eylül ayında davalı işyerinde çalışmaya başladığı halde davalı işveren tarafından ... kaydının 11.03.2008 tarihinde yapıldığını ve sigortasının asgari ücret üzerinden yatırıldığını, çalıştığı ve ... kaydının yapılmadığı günlerin sigorta primlerinin yatırılmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe giriş tarihinin 11.03.2008 olduğunu, çalıştığı döneme ilişkin tüm bordrolarının imzalı olduğunu, ihbar tazminatını alması için ihtar gönderildiğini, davacıya tebliğ edildiği halde ihbar tazminatını gelip almadığını, kıdem tazminatı hakkının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş aktinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı işveren tarafından ispat edilememesi gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma süresi taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı işyerinde Eylül 2007'de çalışmaya başlamasına karşın kuruma 11.03.2008 tarihli bildirim yapıldığını ileri sürmekte, davalı işveren ise davacının işe 11.03.2008 tarihinde girdiğini ve bunun işe başlangıç tarihi olduğunu iddia etmektedir.

Yerel mahkemece iddiaya değer verilerek sonuca gidilmiş ise de dosyada davacının imzasını taşıyan 29.12.2010 tarihli dilekçede, davacının 11.03.2008 tarihinde işe girdiğini açıkladığı görülmektedir. Mahkemece bu dilekçe içeriği davacıya açıklattırılarak bir değerlendirmeye tabi tutularak işe giriş tarihinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12412, Karar No: 2018/15610, Tarih: 27.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12412 E.  ,  2018/15610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/09/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi, 4582 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan, eski tarihli taşınmaz satışı emsal alınarak bedel tespit edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan, eski tarihli taşınmaz satışı emsal alınarak bedel tespit edilmiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava tarihi 15.09.2015, tespit edilen bedele işletilecek yasal faizin başlangıç tarihi ise 16.01.2016 olduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına dava tarihi 15.09.2014, faizin başlangıç tarihi ise 16.01.2015 yazılmak suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan ...'ın hissesi üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçların istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16185, Karar No: 2017/6337, Tarih: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/16185 E.  ,  2017/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 19/09/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların yöneticisi olduğu ... isimli internet sitesinde müvekkili aleyhine 19/08/2014 tarihinde yalan haber yapıldığını, davalıların genel yayın yönetmeni ve sorumlu müdür olarak görev yaptıkları internet sitesi aracılığı ile tahkir edici ve asılsız haberler yaparak, müvekkilini kamuoyu önünde itibarsızlaştırdıkları gibi açıkça iftira atarak suç işlediklerini, yazıda kullanılan dil ve üslubun tamamen kişilik haklarına saldırı amaçlı olup küçük düşürücü ve aşağılayıcı olduğunu belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, haksız ve mesnetsiz davanın ve dava konusu tazminat talebinin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, manevi tazminata hükmetme şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Dava konusu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte olan 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi Ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde “(1) İçerik sağlayıcı, internet ortamında kullanıma sunduğu her türlü içerikten sorumludur. ” şeklindeki düzenleme ile internet yayın yönetmeni ve internet sorumlu müdürü sorumlular arasında sayılmamıştır. Şu halde, davalı ... internet yayın yönetmeni, diğer davalı ... ise internet sorumlu müdürü olup, 5651 sayılı Kanunu'nun 4. maddesine göre sorumlulukları bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen davalılar hakkında davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.