muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16782, Karar No: 2015/12451, Tarih: 01.06.2015

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıklardan ...'un davalılara ait işyerine yakın yerde...Caddesinde .. iki işyerinin bulunduğunu ve davacının 4-5 yıl çalıştığını beyan etmesine karşılık bu tanığın işyeri kayıtlarının getirtilmediği, belirttiği adreslerde geçmişte işyerinin olup olmadığının zabıta marifeti ile araştırılmadığı, yine davacı tanıklarından ... ve ...'nın davacının çalıştığı atölyenin yakınında oturduklarını ve tanık ...'ın, davacının 7 yıldır bu işyerinde çalıştığını, tanık ...'nın da davacının 5-6 yıl bu işyerinde çalıştığını beyan etmesine karşılık bu tanıkların adres kayıt bilgilerinin getirtilmediği, yada işyerine yakın adreslerde oturup oturmadıklarının zabıta marifeti ile araştırılmadığı, 17.4.2012 tarihli zabıta tutanağında ismi geçen ve davacının çalışması hakkında bilgisi olduğu anlaşılan komşu işyeri sahibi tanık Yusuf Bayır'ın beyanın alınmadığı, davalıların vergi kayıtlarının getirtilerek bağlı oldukları Sosyal Güvenlik Merkezinden işyeri kayıtlarının sorulmadığı dolayısıyla yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davalıların vergi kayıtları ile bağlı oldukları Sosyal Güvenlik Merkezinden işyeri kayıtlarını getirtmek, davalı işyerine komşu olduğu zabıta marifetiyle tespit edilen diğer işyerlerinde çalışan kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının bu kayıtları celbedilerek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık ...'un davalılara ait işyerine yakın yerde...Caddesinde..iki işyerinin bulunduğunu ve davacının 4-5 yıl çalıştığını beyan etmesi nedeniyle bu tanığın işyeri kayıtlarını getirtmek, belirttiği adreslerde geçmişte işyerinin olup olmadığı zabıta marifeti ile araştırılarak kayıtları var ise davacının çalışması ile ilgili beyanına itibar etmek, yine davacı tanıklarından ... ve ...'nın davacının çalıştığı atölyenin yakınında oturduklarını ve tanık ...'ın, davacının 7 yıldır bu işyerinde çalıştığını, tanık ...'nın da davacının 5-6 yıl bu işyerinde çalıştığını beyan etmesi nedeniyle bu tanıkların adres kayıt bilgilerini getirtmek, yada işyerine yakın adreslerde oturup oturmadıklarını zabıta marifeti ile tespit etmek, işyerine yakın mesafede oturduklarının anlaşılması halinde beyanlarına itibar etmek, 17.4.2012 tarihli zabıta tutanağında ismi geçen ve davacının çalışması hakkında bilgisi olduğu anlaşılan komşu işyeri sahibi tanık Yusuf Bayır'ın beyanını almak, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa çelişkiyi gidermek, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4224, Karar No: 2014/22506, Tarih: 29.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4224 E.  ,  2014/22506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/73309

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2010

NUMARASI : 2009/377 (E) ve 2010/314 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır. İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının belirlendiği, bir başka ifade ile tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır

. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının belirlendiği, bir başka ifade ile tahakkuk ettirilmesi gereken KDV ve buna bağlı vergi ziyaının eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında vergi borcunu ödemediğinden bahisle yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde hükmedilen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine" şeklinde infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/180, Karar No: 2021/410, Tarih: 21.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/180 E.  ,  2021/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 45-94

Mağdur sanıklar : 1- ..., 2- ...

Temyiz Edenler : Mağdur sanık ... müdafisi ve Cumhuriyet savcısı

Mağdur sanık ... hakkında olası kasıtla öldürme suçuna teşebbüs, mağdur sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda, mağdur sanık ...'ın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu kabul edilerek mağdur sanığın, TCK'nın 81/1, 35/2, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; mağdur sanık ... hakkında her iki suçtan TCK'nın 25/1. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve mağdur sanığın beraatine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.01.2011 tarihli ve 148-20 sayılı hükümlerin mağdur sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 26.12.2013 tarih ve 5663-8174 sayı ile;

"Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar... ile ...'un aynı köyde ikamet ettikleri ve aileleri arasında arazi sınır uyuşmazlığının bulunduğu, olay günü...'ın idaresinde bulunan traktör ile seyir hâlinde iken durakta beklemekte olan ...'la karşılaştığı, her ikisinin de üzerinde bulunan tabancaları çıkardıkları ve ateş etmeye başladıkları, ...’ın silahından çıkan kurşunlardan iki tanesinin ...'un sağ ve sol uyluk bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, ...’un silahından çıkan kurşunlardan bir tanesinin ise...’ın traktörünün sağ ön motor bölümüne isabet ederek zarar görmesine neden olduğu olayda;

a) Sanıkların karşılıklı olarak olayda tabanca kullanmış olmaları, ...'a isabet eden kurşunların yeri ve atış mesafesi birlikte gözetilerek, ...'ın, olayda ...'un hayati bölgelerini hedef aldığını ve öldürme kastıyla hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

b) Olayı gören tanık bulunmaması, olayda her iki tarafın da ilk ateş edenin karşı taraf olduğunu beyan etmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği olayda, sanık ...'un mağdur ...’a yönelik eyleminin silahla kasten yaralama suçuna teşebbüs olduğu ve her iki sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi uyarınca azami oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık ... hakkında ...'a yönelik eyleminde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve sanık ... hakkında...'a yönelik tehdit ve mala zarar verme suçları yönünden meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi,

" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 13.03.2014 tarih ve 45-94 sayı ile;

"...Olay günü müşteki sanık ...'un evinden çıkarak kardeşi Mehmet'i beklemek üzere durağa gittiği, o sırada müşteki sanık ...'ın da traktörü ile bağda ilaçlama yaptıktan sonra tankere su almak için traktörle köy yoluna girdiği sırada durağın önünden geçtiği, her iki müşteki sanığın önceye dayalı sebeplerle birbirlerine husumet besledikleri, müşteki sanık ...'ın traktörü ile durakta bekleyen ...'u geçtikten sonra ateş etmeye başladığı, duraktaki ...'un da bu ateşlere karşılık verdiği, bu atışlar esnasında sanık ...'ın tabancasından 8 adet merminin atıldığı, sanık ...'un tabancasından ise 3 adet merminin atıldığı, sanık ...'un atışları sonucu...'ın yaralanmadığı ancak bir merminin traktöre isabet ettiği, sanık ...'ın atışları sonucu ise sanık ...'un bacağına iki merminin isabet ettiği, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı anlaşılmıştır.

Savunma ve tanık beyanlarından taraflar arasında muhtarlık seçimlerinden dolayı bir husumet oluştuğu anlaşılmaktadır. Son muhtarlık seçiminde müşteki sanık ... tarafından muhtar seçilmiş olup köylerde klasik olduğu şekilde her muhtarlık değişiminde diğer tarafın köy merasına veya hazine arazisine yaptığı tasarrufların şikâyet konusu olduğu bilinmektedir. Müşteki sanık ...'ın 'muhtarlık onlara geçtiği için üzerimize gelmeye başladılar' sözünün anlamı bu olabilir ve böyle bir şikâyetin de zaten muhtarın görevi olması hasebiyle haksız tahrik ettiğinden bahsedilemez. Sonuçta... kendilerine haksız davranışta bulunulduğuna dair somut bir iddia ileri sürememiştir. İkinci bir anlaşmazlık sebebi olarak taraflar birtakım tarla anlaşmazlığından bahsetmişlerdir. Sanık ..., ...'ın ailesinin satın almak istediği bir tarlayı satmadığından dolayı öldürülmek istendiğini belirtmekte ise de bu iddia abartılı bulunmuş ve ispatlanamamıştır. Tarla konusunda herhangi bir tarafın somut bir şekilde bir diğerine haksız davranışta bulunduğuna dair bir bilgi, iddia söz konusu değildir. Jandarmanın 05.05.2010 tarihli fezlekesinde 'Olayın taraflar arasında arazi anlaşmazlığı ve seçimden gelen çekişme nedeniyle husumet bulunduğu ve 05.05.2010 günü köy yol ayrımında birbirlerine yalnız denk gelmeleri üzerine silah çekerek ateş ettikleri' görüşü yer almıştır. Bu açıklamalardan anlaşılan odur ki taraflar arasında birini haksız çıkaracak ölçülerde olmayan muhtarlık ve arazi anlaşmazlığı söz konusudur. ...'un ailesinin muhtarlık seçimlerini kazandığı dikkate alındığında...'ın bunu içine sindiremeyip husumet beslemesi daha mantıklıdır. ... olay yerinde durakta beklemektedir. ...'ın traktörü ile oradan geçebileceğini düşünmesi ve planlaması mümkün değildir. ... ise olay yerinden traktör ile geçerken durakta beklemekte olan ...'u görmüştür. Hareket hâlindeki daha muhafazalı yerde bulunan...'ın 8 el ateş ettiği de dikkate alındığında ...'u uzaktan görür görmez ateş etme saiki ile yaklaştığı ve ilk atışın...'tan geldiğinin kabulü gerekir. Kroki incelendiğinde ilk dört kovanın durağı geçtikten kısa bir mesafe sonra atıldığı, sonraki dört kovanın ise durağın karşısındaki kısımda atıldığı görülmektedir. Bu kroki sanık ...'un, ...'ın traktör ile önce kendisini geçtiğini, sonra u dönüşü yapıp döndüğünü söylediği savunması ile örtüşmektedir. Zaten aksi olsa ...'un karşıdan...'ı gördüğü anda mevzi alması, ...'ın da bunu fark edip daha ...'u geçmeden ateş etmeye başlaması gerekmektedir. Burada 4+4 şeklinde 8 mermi iki ayrı noktada ateş edilmiştir. Eğer ilk atış ...'dan gelmiş olsa...'ın bulunduğu noktada cevap verdikten sonra yön değiştirmeksizin devam etmesi gerekir ve tekrar ayrı bir noktada atış yapması için de bir sebep yoktur. 3 adet atışa karşılık olmak üzere savunma amaçlı 8 adet atış yapıldığı ve ilk atışa maruz kalanın değil, savunma amaçlı olarak atış yapan kişinin yaraladığını kabul etmek de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu sebeplerle ilk atışın sanık ..

. Burada 4+4 şeklinde 8 mermi iki ayrı noktada ateş edilmiştir. Eğer ilk atış ...'dan gelmiş olsa...'ın bulunduğu noktada cevap verdikten sonra yön değiştirmeksizin devam etmesi gerekir ve tekrar ayrı bir noktada atış yapması için de bir sebep yoktur. 3 adet atışa karşılık olmak üzere savunma amaçlı 8 adet atış yapıldığı ve ilk atışa maruz kalanın değil, savunma amaçlı olarak atış yapan kişinin yaraladığını kabul etmek de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu sebeplerle ilk atışın sanık ...'tan geldiği kabul edilmiştir.

Bu gerekçeler ışığında bozma ilamında belirtildiği şekilde ilk ateş edenin belli olmadığı ve her iki sanığa haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik bozma gerekçesine uyulmamıştır.

Sanık ..., müşteki sanık ...'a toplam 8 el ateş etmiştir. Bunlardan ikisi isabet almıştır. Yaralar öldürücü bölgeye isabet etmemiş ve hayati tehlike doğurmamış ise de hareket hâlindeki sanık ...'ın heyecan içerisinde yaptığı atışların istediği noktaya isabet etmemesi olağandır. Neticede ikisi müşteki ...'u yaralayan toplam 8 merminin müştekiyi öldürmesi de son derece ihtimal dâhilinde iken hareket hâlinde iken atılması ve profesyonel bir atıcı olmamasından kaynaklanan sebeplerle bu sonucun doğmadığı kabul edilmelidir. Öldürmeye elverişli silah ile hedefine ısrarla ateş eden...'ın öldürme kastı taşıdığını kabul etmek gerekir. Bozma ilamında sanıkların karşılıklı olarak tabanca kullandıkları, ...'a isabet eden kurşunların yeri ve atış mesafesi birlikte gözetilerek...'ın ...'un hayati bölgelerini hedef almadığı ve öldürme kastı altında hareket etmediğinin kabulü gerektiğinden bahsedilmektedir. Her şeyden önce karşı tarafın da tabanca ile cevap vermesinin, bir tarafın öldürme kastı ile hareket etmediğine gerekçe olarak alınması hukuki olmaktan uzaktır. Bunun dışında ...'a isabet eden kurşunların yeri ve atış mesafelerinden bahsedilmektedir. Müşteki sanık ... önce 30-35 metre mesafeden ateş edilmeye başlandığını, sonra 15-20 metreye kadar yaklaşıp ateş edilmeye devam edildiğini beyan etmektedir. Olay yerinde boş kovanların işaretlendiği kroki tetkik edildiğinde aradaki mesafenin fazla olmadığı belirlenmektedir. Bu mesafeler tabanca yönünden öldürmeye elverişli mesafelerdir. ..., ...'a toplamda 8 el ateş etmiştir. Mermiler ...'un sağ bacağına kasık bölgesine yakın bir yere isabet etmiştir. Bu bölgenin bir karış yukarısı karın mesafesidir. ...'ın traktör üzerinde hareketli olduğu, ...'un da ilk atıştan sonra kendini sipere aldığı ve belki de çömelmek suretiyle mevzilendiği, bu durumda profesyonel atıcı olmayan...'ın, ...'un kalbine nişan almış olsa dahi o bölgeden vurma ihtimalinin çok düşük olduğu, kurşunların öldürücü nahiyelere gelmediği düşüncesi ile öldürme kastı yoktur denilemeyeceği, nitekim hareket hâlindeki yine hareketli bir hedefe 8 el ateş edip bunlardan ikisini karın bölgesinin bir karış altına isabet ettirdiği olayda başka nasıl bir kasıtla hareket ettiğinin anlaşılamadığı, sanık ...'ın sonucu almaya elverişli tüm eylemleri gerçekleştirildiği, buna rağmen sonucun gerçekleşmemesinin profesyonel atıcı olmaması, belki ...'un şansı yahut Allah'ın takdiri olarak görülebileceği, kesin olan şeyin ölüm sonucunun yahut merminin hayati bölgeye isabet edip daha ağır nitelikte yaralama sonucunun gerçekleşmemesinin sanığın bu yönde kastı olmadığı ile açıklanamayacağı dikkate alınmalıdır.

Mahkememizde görülen bir dosyada sanığın içkili mekânda tartıştığı mekân sahibini öldürüp oradan kaçarken, peşinden gelen gazino çalışanlarına 'Hepinizi yakarım' diyerek havaya ateş ettiği, daha sonra da kendisini yere atan müşteki ...'ya ateş edip sırt bölgesinden hayati tehlike geçirmeksizin ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı olayda; mahkememiz yaralamadan hüküm kurmuş, Yargıtay 1. Ceza Dairesi ise eylemin 'Kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve mağdurun kaçarak kurtulması gibi' kriterleri dikkate alarak eylemin öldürmeye teşebbüs olduğunu, 04.12.2013 tarih, 2013/3534 esas ve 2013/7379 karar sayılı ilamı ile zikretmiştir.

Olayımızda da silahın elverişli olduğunda şüphe yoktur. Taraflar birbirlerine bu kadar kurşun attığına göre gerekirse öldürmeyi de göze alacak şekilde husumetli oldukları da sabittir. ... etkili mesafeden atışlarına başlamış, üstelik atışlarına devam ederken daha da yaklaşmıştır. ... kendisine ateş ederken dimdik ayakta durması beklenmeyen ...'un eğilerek mevzilenmesi kuvvetle muhtemeldir. Ayakta duruyor olsa dahi karın bölgesinin bir karış altında kasık bölgesinden iki mermi ile yaralanması...'ın ...'un karın ve göğüs kısmından oluşan üst bölgeyi hedef aldığını gösterir. Yani 20-30 metre mesafeden hareket hâlinde ve hareketli hedefe kasık bölgesinden isabet ettirilmesi onun karın bölgesine değil de ayaklarına hedef aldığı ile açıklanamaz. Hatta sıradan bir atıcının bu mesafeden 8 atışın hiçbirini isabet ettirememesi bile mümkündür. Sonuç olarak bir insan bu şekilde karşıdaki insanı rahatlıkla öldürebilecek şekilde 8 el ateş etmiş olması da öldürme kastı ile hareket ettiğini göstermektedir. Bu itibarla mahkememiz önceki kararda direnmiş, sanık ...'ın ilk ateş eden kişi olarak ...'a 8 el ateş etmek ve kasık bölgesinden iki mermi isabet ettirmek suretiyle adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği, hakkında tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı kabul edilmiş, sanık ...'un ise bu atışlara maruz kalmasını müteakip tabanca ile ateş ettiği ve nefsi müdafaada olduğu kabul edilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek mağdur sanık ...'nin önceki hüküm gibi kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına ve hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına, mağdur sanık ... hakkında ise tehdit suçundan ceza tertibine yer olmadığına, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının ise şikâyetten vazgeçme nedeniyle TCK'nın 151/1, 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar vermiştir.