muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10832, Karar No: 2018/24019, Tarih: 10.12.2018

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının yaş ve cinslerine göre 2014 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin Tarım ve ... Bakanlığı İl ve İlçe Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

3) Tespit edilen kamulaştırma bedeline 19.04.2015 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13264, Karar No: 2014/2874, Tarih: 17.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13264 E.  ,  2014/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.02.2013

NUMARASI :Esas no:2011/64 Karar no:2013/68

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kişisel ilişki yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuklar Barış ve Selin ile davalı baba arasında her hafta sonu cumartesi günü saat 20.00'den Pazar günü saat 20.00'ye kadar kurulan kişisel ilişki, annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı gibi anneyi eve bağımlı hale getirecek niteliktedir. Velayet verilmeyen baba ile küçükler arasında ayın belli hafta sonlarında uygun süre ile kişisel ilişki kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.02.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/673, Karar No: 2015/1399, Tarih: 11.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/673 E.  ,  2015/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın çalışmakta olduğu işyerine gidip gelmekte olan sanığın, katılanın ehliyet almak istediğini öğrenmesi üzerine kendisinin sürücü kurslarında arkadaşlarının olduğundan bahisle katılanı sürücü kursuna kaydettirebileceği hususunda muhatabında itimat temin ederek katılandan kimlik fotokopisi, fotoğraf ve 285 TL para aldıktan sonra ortalıktan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi

uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8438, Karar No: 2021/8690, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8438 E.  ,  2021/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13664, Karar No: 2014/18861, Tarih: 29.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/13664 E.  ,  2014/18861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 179/2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince 25 gün süre ile alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması tedbirine çevrilmesine dair Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 tarihli ve 2012/699 esas, 2013/786 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya çevrilebilir" hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 25 gün süre ile alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması tedbirine çevrilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.06.2014 gün ve 11239/38195 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 gün ve 2014/218820 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/1-d maddesindeki “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama” seçenek tedbirinin içeriğinin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde, “belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” şeklinde açıklandığı nazara alınarak, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek tedbire çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, infazı olanaklı ve denetime elverişli bir seçenek tedbire hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, içeriği anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamına aykırı seçenek tedbire karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 tarihli ve 2012/699 esas, 2013/786 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, A harfiyle belirtilen hükmün 4. bendindeki, “Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezasının, sanığın belirlenen kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özelliklere göre, takdiren TCK.nun 50/1-d maddesi gereğince, 25 GÜN süreyle, alkollü içki tüketimi yapılan (restoran, bar vb.) yerlere gitmekten, umumi mahallerde alkollü içki almaktan ve alkollü vaziyette umumi mahallerde dolaşmaktan yasaklanması TEDBİRİNE ÇEVRİLMESİNE,” ibarelerinin, mahkemenin takdirine göre, “Sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/1-d maddesi gereğince, '25 gün süreyle alkollü içki satışı ya da servisi yapılan eğlence yerlerine gitmekten yasaklanması' seçenek tedbirine çevrilmesine,” şeklinde DÜZELTİLMESİNE, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29311, Karar No: 2014/3706, Tarih: 27.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29311 E.  ,  2014/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/164720

MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2012/91 (E) ve 2012/370 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Aralarında kiralayan-kiracı ilişkisinden kaynaklanan ve uzun süredir devam eden uyuşmazlıklar bulunan taraflardan katılanın kiracı olarak işlettiği Ö.. K.. isimli cadde üzerindeki işyerinin üst katında ikamet eden mal sahibi-sanığın; zeminden yüksekliği 3 metreyi bulan noktada binanın dış cephe duvarına monteli alüminyum doğrama, açılır- kapanır tenteyi( gölgeliği) oturduğu dairenin iş yeri üstündeki balkon veya penceresinden kancalı bir alet kullanmak suretiyle yukarı(kendisine) doğru çekip, kanırtarak mekanizmanın perçin-vidalarının yerinden çıkmasına, 3x35 cm ebadındaki alüminyum parçanın yamulmasına neden olması eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya neden bırakmayacak biçimde, belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; 03.02.2012 tarihinde polis memurları F..Ö..ve M..O.. tarafından düzenlenen ve M.. Bilgisayar adlı işyerinin sahibi M..B..'in imzasını havi tutanakta; söz konusu işyeri kamera kayıtları incelendiğinde 29.01.2012 günü saat 12:00'ye kadar tentenin düz bir durumda olduğunun görüldüğü ancak 29.01.2012 saat 12:00 ilâ 30.01.2012 günü saat 12:00 arasında kamera yönü başka yere dönük olduğundan" tentenin bulunduğu noktanın görülemediği ve fakat 30.01.2012 saat 12:00'den sonra kameranın yine o noktayı görüntülediği ve tente ucunun eğik vaziyette olduğunun göründüğü tespit olunmakla; işyeri sahibi M..B..ve tutanak düzenleyicilerinin iddia ve savunmalar doğrultusunda usulünce tanık sıfatıyla dinlenmeleri, tespit olunan saatler arasıda kamera yönünün neden tentenin bulunduğu noktayı görüntelemediğinin, kameranın yönünün kim tarafından çevrilmiş olabileceğinin araştırılması, katılan vekilinin 27.02.2012 havale tarihli dilekçesinde belirttiği Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2007 tarih ve 2006/304 Esas 2007/160 Karar sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmesi toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybilriğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9679, Karar No: 2017/12359, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9679 E.  ,  2017/12359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki Yeşilyurt mahallesi 517 ada 22 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2018/14224, Tarih: 06.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/556 E.  ,  2018/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/01/2017 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve geri çevirme üzerine dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemce davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğinde taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü taşınmaz emsal alındığı ve değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığından istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulduğu gibi davacı idare tarafından ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/510 esas sayılı dosyasında açılan bedel tespiti ve tescil dosyasında aynı dğerlendirme tarihi itibariyle bilirkişi kurullarınca 3200-TLm² ve 4000-TL/m² değer biçildiği ve dosyanın yargılamasının devam ettiği anlaşıldığından, bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari ücret tarifesi gereğince 1.350,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine, 06/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7588, Karar No: 2015/11446, Tarih: 24.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7588 E.  ,  2015/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep bulunmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

./..

-2-

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.