muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/839, Karar No: 2019/2361, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/839 E.  ,  2019/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19/02/2014 tarih ve 2008/751-2014/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı hastanede ayakta veya yataklı tedavi ve sair sağlık mal ve hizmet alan yabancı uyruklu hastalara ait seyahat sağlık sigortaları kapsamındaki ödemelerinin davalı tarafından yapıldığını ve garanti edildiğini, buna rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek taahhüt edilen ve fakat bugüne kadar ödenmeyen toplam 37.037,92 YTL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlıkta ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında yazılı veya sözlü bir anlaşmanın bulunmadığını, başka şahıslar adına düzenlenmiş faturalara dayanılarak alacak talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin yabancı uyruklu hastalar için toplam 42.184,79TL tedavi harcaması gerçekleştirdiğini, söz konusu harcamalar için dava dışı Cortis firması ile seyahat sağlık sigorta poliçesi düzenlendiği, davalı şirketin davacı şirket ile dava dışı Cortis firması arasında aracılık hizmeti yapan (iletişim hizmeti gerçekleştiren) bir kuruluş olduğu, davalının söz konusu bedelden sorumlu olmadığı, davalı şirketin acenta olduğu varsayımında dahi talep edilen bedelden sigortacı şirket sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 19,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10331, Karar No: 2012/8850, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10331 E.  ,  2012/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2007 gün ve 2005/376 Esas, 2007/812 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 236/3. maddesi gereği mağdur çocuklar dinlenirken yanında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulması gerekmekte ise de, mağdure inceleme tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmuş olup telafisi mümkün olmadığından; mağdureye ait nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi ise, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7258, Karar No: 2018/2894, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7258 E.  ,  2018/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28267, Karar No: 2016/3697, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/28267 E.  ,  2016/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, çalıştırılan sigortalılara yapılan yol yardımlarının kurumca prime esas kazanç matrahına dahil edildiği gerekçesi ile 506 sayılı Yasanın 84'üncü maddesi kapsamında yersiz ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı ihtilaf konusu prim kesintilerinin yapıldığı dönem itibariyle 506 sayılı Kanunun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. Maddeleridir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı ihtilaf konusu prim kesintilerinin yapıldığı dönem itibariyle 506 sayılı Kanunun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. Maddeleridir.

Davacı tarafından 08.08.2005-01.10.2008 tarihleri arasında nakden ödendiği anlaşılan yol yardımlarının tahakkuk dönemleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın da yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 77. maddesinin birinci fıkrasında, prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilirken, ikinci fıkrada “ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kaza tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarı yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamlarının, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının belirlenmesinde dikkate alınmayacağı, bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemelerin prime tabi tutulacağı” belirtilmiş olup fıkrada bahsedilen “ayni yardımlardan” amacın, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım olduğu, yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir öneminin bulunmadığı gözetildiğinde, anılan dönemde yapılan “yol yardımı” ödemelerinin ayni yardım niteliğinde olması nedeniyle prime esas kazanca dahil edilemeyeceğine yönelik mahkeme hükmü isabetli ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 80. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendinin “Ayni yardımlar ve ölüm, doğum ve evlenme yardımları, görev yollukları, seyyar görev tazminatı, kıdem tazminatı, iş sonu tazminatı veya kıdem tazminatı mahiyetindeki toplu ödeme, keşif ücreti, ihbar ve kasa tazminatları ile Kurumca tutarları yıllar itibarıyla belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, işverenler tarafından sigortalılar için özel sağlık sigortalarına ve bireysel emeklilik sistemine ödenen ve aylık toplamı asgari ücretin % 30'unu geçmeyen özel sağlık sigortası primi ve bireysel emeklilik katkı payları tutarları, prime esas kazanca tabi tutulmaz.” hükmü ile prime esas kazanca dahil edilmeyecek ödemeler belirtildikten sonra (c) bendinde “(b) bendinde belirtilen istisnalar dışında her ne adla yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ile ayni yardım yerine geçmek üzere yapılan nakdi ödemeler prime esas kazanca tabi tutulur. …” hükmüne yer verilerek, (b) bendinde belirtilen istisnalar dışında yapılan tüm ödemelerin prime esas kazanca dahil olduğu hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olunca, dava konusu olan 01.10.2008-28.02.2009 tarihleri arasında davacı tarafından yapılan yol yardımı ödemelerinin anılan istisnalar kapsamında bulunmadığı ve prime esas kazanca dahil olduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve ysaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca, dava konusu olan 01.10.2008-28.02.2009 tarihleri arasında davacı tarafından yapılan yol yardımı ödemelerinin anılan istisnalar kapsamında bulunmadığı ve prime esas kazanca dahil olduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve ysaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50183, Karar No: 2010/940, Tarih: 22.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/50183 E.  ,  2010/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 22.1.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25317, Karar No: 2015/29289, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25317 E.  ,  2015/29289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/247452

Kasten yaralama suçundan sanık D.. B..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/1-2-3. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası, kasten yaralamaya teşebbüs suçundan sanık S.. B..'ın, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/2, 62 ve 52/1-2-3. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Sivas (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2010 tarihli ve 2007/918 esas, 2010/887 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 29.06.2015 tarih ve 2014/13321-42928 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.07.2015 tarih ve 2015/247452 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre suç tarihlerinin 23/10/2006-07/11/2006 olması ve cezaların alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61. maddesine eklenen “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki hükmün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesinde yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama suçlarına ilişkin adlî para cezasının alt sınırının 5 gün olarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayininde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Sivas (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2010 tarihli ve 2007/918 esas, 2010/887 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Sivas (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/07/2010 tarihli ve 2007/918 esas, 2010/887 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA,

sanık Servet hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince hükmedilen 5 gün adli para cezasının, aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezası yarı oranında artırılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından 5237 sayılı Kanunun 35/2.maddesi gereğince sanığın cezasından ½ oranında indirim yapılarak takdiren 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 62.maddesi gereğince hükmedilen ceza 1/6 oranında indirilerek 2 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 40 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık Deniz hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince hükmedilen 5 gün adli para cezasının, aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince sanığın cezası yarı oranında artırılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 62.maddesi gereğince hükmedilen ceza 1/6 oranında indirilerek 5 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde hükmün düzeltilmesine; infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23509, Karar No: 2013/15932, Tarih: 04.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23509 E.  ,  2013/15932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Ruhsatsız olduğundan dolayı mühürlenen iş yerinin mühürlerinin bozularak faaliyetine devam ettiği iddia olunan, sanığın işyerinin mühürlenmesinden sonra belediyeye verdiği dilekçe üzerine yetkili tarafından kendisine bir ay süre verildiğini ve bunun üzerine mührün görevlilerce kaldırıldığını ve faaliyetine devam ettiğini ancak mührü bozmadığını savunması, 04.10.2007 tarihli belediyeye hitaben yazmış olduğu dilekçe üzerine “1 ay ertelenmiştir” şerhinin altında imzası bulunan belediye görevlisi tanık ...'in beyanında, ertelemenin iş yerinin yıkımı ile ilgili olduğu mührün kaldırılmasına yönelik bir yazı olmadığı bu konuda verilmiş bir talimatın olmadığını belirtmesi, Belediye Başkanlığı'nın 16.03.2010 gün ve 281 sayılı yazısında iş yeriyle ilgili mührün belediye tarafından kaldırılmadığının belirtilmesi, tutanak düzenleyicilerinin mühürleme işlemini doğrulaması karşısında; sanığın atılı mühür bozma suçunu işlediği sabit olduğundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4608, Karar No: 2008/7732, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4608 E.  ,  2008/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde satış yoluyla ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili ile yine bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, taşınmazın satış bedeli üzerinden temyiz edenlerin payına düşen paranın binde 9 orarında hesaplanacak onama harcından peşin alınan harcın mahsubu ile artanının alınmasına, 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6057, Karar No: 2010/5723, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6057 E.  ,  2010/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden Devlete intikal etmesi nedenine dayanarak dava açmıştır. Hazine’nin dayanağı olan tapu kaydı ve haritası ile komisyonca meydana getirilen belirtmelik tutanak ve ekleri, şayet taşınmazın bulunduğu bölgede ... Topraklandırma Kanunu’na göre dağıtım yapılmış ise dağıtım cetveli ve ekleri, bu konuda yapılmış idari işlemlerle ilgili belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, yargılama sırasında toplanan delillerin belirtmelik tutanağında yazılı bilgilere aykırı düşmesi halinde belirtmelik tutanağında ismi yazılı tüm ilgili kişiler tanık sıfatı ile dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi davalı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edildiği halde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesindeki sınırlama ile ilgili olarak Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlükleri nezdinde araştırma yapılmamış olmasının” isabetsiz olduğuna değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli taşınmazların Muharrem Şimşek mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13563, Karar No: 2018/5342, Tarih: 05.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13563 E.  ,  2018/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işyerinde çalışan ... ve ...'ın hizmetlerinin iptaline dair kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ve dahili davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı ...' un tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı ... vekili yönünden ise;

Dava, davacının işyerinde çalışan ... ve ...' ın hizmetlerinin iptaline dair kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... yönünden açılan davanın kabulüne, ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davalı ...' ın dosyadaki hizmet cetvelinden uzun yıllar Tarım Bağkur sigortalısı olduğu anlaşılmakla uzun yıllar Tarım Bağkur sigortalısı olan bir kişinin yıllar sonra tekstil işinde ayak işlerinde çalışmak üzere tarım bağkurluluğunu sonlandırmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ayrıca müfettiş tutanağının aksinin eşdeğer kuvvette delillerle ispatlanmadığı, dinlenen tanıklar çalışması bulunmayan davalı ...' un da çalıştığını beyan ettiklerinden soyut olan bu tanık beyanlarına itibar etmenin mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının dahili davalı ...'a yükletilmesine

05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22725, Karar No: 2015/2936, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22725 E.  ,  2015/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.