muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6279, Karar No: 2024/6553, Tarih: 02.12.2024

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı ve davalı ... vekillerinin istinaf isteğinin HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; her iki davalı yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davalı ... yönünden husumetten ret kararı verilmesinin doğru olmadığını, davalı ...'ın, murisin oğlu olan davalı ...’ın kayınbiraderi olup mal kaçırma hususunu bilen ve bilebilecek durumda olan yakın bir akraba olduğunu, davalıların devirlerde iyi niyetli olmadıklarını, mal kaçırma saiki ile muvazaalı olarak devir yaptıklarını, davalılar arasındaki yakın tarihli devirlerin bu hususu ispatladığını, davalı ...'ın ara malik olduğunu, ara malik yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi ve davalı vekili lehine hükmedilen vekalet ücretinin de kaldırılması gerektiğini belirtip kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; devir işlemlerinin muvazaalı olmayıp gerçek satış olduğunu, ileri sürülen muvazaa iddiasının resmi senet karşısında aynı hukuki güçte ve geçerlilikte resmi belge ya da aynı hukuki güçte resmi kayıtla kanıtlanması gerektiğini, dinlenilen tanıkların davalı ... ile husumeti olan kişiler olduğunu, tanıklar hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan Merzifon Cumhuriyet Başsavclığına suç duyurusunda bulunulduğunu, bu dosya getirilmeden karar vermesinin hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, mahalli bilirkişi tespit edilip dinlenmediğini, davalının diğer davalı ...'dan bedelini ödemek sureti ile dava konusu bir kısım taşınmazı satın aldığını, davalının Merzifon dolmuş duraklarında kendine ait hattı olup uzun yıllardır tarım işi ile de uğraştığını, aynı zaman 2004 yılında ölen kayınvalidesinden eşine miras kalan taşınmazlarının da olduğunu, bu taşınmazların dava konusu ...'a ait olan taşınmazlar ile takas edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...’ın 04.02.2020 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ...., davalı oğlu .... ile dava dışı oğlu .....’ın mirasçı olarak kaldıkları, murisin 541 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payının tamamı ile maliki olduğu 150 ve 151 parsel sayılı taşınmazlarını 25.05.2007 tarihinde davalı ...’ın kayınbiraderi olan davalı ...’e, davalı ...’in de 09.10.2009 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği; murisin 399 parsel sayılı taşınmazı 05.03.2008 tarihinde, 636 ve 629 parsel sayılı taşınmazlarını 13.12.2005 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 541, 636 ve 639 parsel sayılı taşınmazların daha sonra yapılan toplulaştırma işlemi ile 154 ada 4 parsele gittiği anlaşılmıştır.

2. Hemen belirtmek gerekir ki, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere tapu iptali ve tescil davaları kural olarak tapu sicilinde adına tescil işlemi gerçekleştirilmiş kişi ya da kişiler aleyhine karşı açılır. Bu durum tapunun iptaline karar verilmesi durumunda kararın infazının gerçekleştirilebilmesi bakımından zorunlu olup hasım hususunun belirlenebilmesi için her somut olayın özelinde inceleme yapılmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2023 tarihli ve 2022/1-946 Esas, 2023/1154 Karar sayılı kararı)

Muris muvazaasına dayalı davalarda davacının iddiasını ispat edebilmesi açısından tazminat talebi olmasa dahi davayı kayıt maliki yanında ara malike de yöneltmesi mümkündür. Bu durum talebin özünden doğan şeklî, biçimsel bir zorunluluktan kaynaklanmaktadır. Çünkü davada ispat edilmesi gereken husus mirasbırakanın temlik yapmaktaki amacının mirasçıdan mal kaçırma olup olmadığıdır. Bu noktada temlikin muvazaalı olup olmadığının, davalılar arasındaki el ve iş birliğinin belirlenmesi, davalı kayıt maliki ile ara malik arasındaki ilişkinin gerçek mahiyetinin açıklığa kavuşturulması açısından ara malike de husumet yöneltilebilmesi olayın daha iyi aydınlatılması ve ispatı bakımından hukuken olanak dahilindedir.

Somut olayda, davalı ...’in ara malik konumunda olduğu, bir başka ifade ile davalı ... ile arasında el ve iş birliği bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca, davalı ...’in muvazaalı eylemi diğer davalı kayıt maliki Haydar ile birlikte gerçekleştirdiği ve eylemin haksız fiil niteliğinde bulunduğu gözetilerek davanın ara malik konumunda olan davalı ... yönünden de kabulüne karar verilmesi ve yargılama gideri ile harç gibi hükmün ferilerinden diğer davalı ile birlikte müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davalı ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Kabule göre ise, HMK’nın 297 ve 298/2. maddeleri uyarınca mahkeme kararları, gerekçesi ve hüküm fıkrası ile bir bütün olup gerekçe ile hüküm sonucu arasında açık bir çelişkinin bulunmaması asıldır. Gerekçede gösterilen nedenlerle hüküm kısmının birbirine uymamasının çelişki yaratacağı ve kararların farklı ve çelişkili olmasının mahkemelere olan güven ilkesini zedeleyeceği kuşkusuz olup İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçe kısmında davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında davalı ... yönünden davanın reddine karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi de doğru olmadığı gibi, HMK'nın 297. maddesinin ikinci fıkrasına uygun olarak ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde veraset ilamına atıf yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek hüküm tesis edilmesi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15993, Karar No: 2023/22965, Tarih: 23.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15993 E.  ,  2023/22965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/447 E., 2016/128 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği suçun sübut bulmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, boşanma aşamasında olduğu katılana yönelik "İhanet ettin aldattın ne istiyorsun benden yüzsüzce aldattın aldatmasaydın asla boşanmazdım git kimin koynuna girdiysen onunla mutlu ol isteme benden hiç bir şey ahlaksız" demek suretiyle hakaret ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunduğundan hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11244, Karar No: 2015/6571, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11244 E.  ,  2015/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/08/1968 olduğunun ve 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava,davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.08.1968 olduğunun ve 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; sigortalılık başlangıç tarihinin 01.08.1968 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 108.maddesinin 1.fıkrasında; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında nazara alınacak sigortalılık süresinin başlangıcı, sigortalının, yürürlükten kaldırılmış 5417 ve 6900 sayılı kanunlara veya bu kanuna tabi olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihtir." hükmü düzenlenmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 18.04.1952 doğumlu olduğu, davacının ... nin 09.02.1972 günlü kararı ile doğum tarihinin düzeltildiği, 01.08.1968 tarihinde ...(... ... Fab.İnşaatı) unvanlı 44500 sicil numaralı iş yerinde işe alındığına dair işe giriş bildirgesinin 23.08.1968 tarihinde kuruma intikal ettiği, davacının tespitini talep ettiği ,1968 yılı 2 ve 3. dönemine ait bordroların dosyada bulunduğu, bordro tanıklarının dinlenmediği, komşu işyeri araştırılmadığı, davalı Kurumdan sigortalı sicili ve işveren sicilinin Kurumun hangi ünitesince verildiği ve hangi yılın ve ayın serilerinden olduğunun sorulmadığı, eylemli çalışma olgusu yeterli ve gerekli bir araştırmayla sağlıklı bir biçimde belirlenmeden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, dönem bordro tanıklarının kimlik ve adres bilgilerini tespit ederek, re'sen tanık sıfatı ile beyanlarına başvurmak; bordro tanıklarına ulaşılamadığı taktirde,ilgili ... İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta marifetiyle işyerine işe giriş tarihi itibari ile komşu olan diğer işyerlerinin ve bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahiplerinin hem ilgili Kurumlar nezdindeki kayıtları üzerinden hem de mahallinde titizlikle araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davalı Kurumdan davacı hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin aslı ile davacının mukayeseye uygun imza örnekleri temin edilip, mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri de alınarak bildirge üzerinde bulunan imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacı ile bilirkişi incelemesi yaptırmak , sigortalı sicil numarasının hangi yılın ve ayın serilerinden olduğunu sormak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16545, Karar No: 2016/1137, Tarih: 01.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16545 E.  ,  2016/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, 374 ada 71 parsel, 321 ada 21 parsel, 198 ada 1005 parsel sayılı taşınmazlar ve 374 ada 51 parselde bulunan 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümler ile 374 ada 47 parselde bulunan 8 nolu bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, 374 ada 71 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma işlemi yapıldığından ortaklığın giderilmesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 321 ada 21 parselin taraflarla ilgisi bulunmadığından bu parsel için açılan davanın reddine, 374 ada 51 parselde bulunan 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümler hakkında vasiyet gereği tescil kararı bulunduğundan bu taşınmazlar için ortaklığın giderilmesine yönelik talebin reddine, 198 ada 1005 parsel sayılı taşınmaz ve 374 ada 47 parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölümde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin 374 ada 71 parsel, 321 ada 21 parsel sayılı taşınmazlar ve 374 ada 51 parselde bulunan 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümler yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- UYAP sisteminden yapılan araştırma sonucunda son mülkiyet durumunu gösteren tapu kayıtlarına göre;

a)198 ada 1005 parsel sayılı taşınmazın 7/40 hissesinin ...'a, 7/40 hissesinin ...'a, 21/40 hissesinin ...'a dava devam ederken devredildiği anlaşılmıştır. HMK'nın 125. maddesi uyarınca; Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. HMK'nın 125. Maddesine göre yukarıda ismi geçen paydaşlar davaya dahil edilmeden hüküm kurulması,

b) Ayrıca dava konusu 374 ada 47 parsel sayılı taşınmazda bulunan 8 numaralı bağımsız bölümde davacının payı kalmadığı gibi bu taşınmazın tamamına ...'in müstakilen malik olduğu anlaşıldığından bu taşınmazla ilgili olarak ortaklığın giderilmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

b) Ayrıca dava konusu 374 ada 47 parsel sayılı taşınmazda bulunan 8 numaralı bağımsız bölümde davacının payı kalmadığı gibi bu taşınmazın tamamına ...'in müstakilen malik olduğu anlaşıldığından bu taşınmazla ilgili olarak ortaklığın giderilmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle göre bir kısım davalılar vekilinin 374 ada 71 parsel, 321 ada 21 parsel sayılı taşınmazlar ve 374 ada 51 parselde bulunan 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, hükmün bu parsellere ilişkin olan kısmının ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 198 ada 1005 parsel sayılı taşınmaz ve 374 ada 47 parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölüm yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14840, Karar No: 2012/3559, Tarih: 12.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14840 E.  ,  2012/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro müdürlüğünün 14.06.2010 tarihli cevabi yazısında ... köyünde genel arazi kadastrosunun 27.07.1971 tarihinde kesinleştiği bildirildiği halde ayni gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2010/457-2011/390 sayılı dava dosyası içinde bulanan 4893 ada 13-15 parsellere ait kadastro tespit tutanak örneklerinden yörede 2000 yılında yapılan ve 15.03.2001 -13.04.2001 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

Kadastro müdürlüğüne bu çelişkiden de bahsedilerek yazılacak müzekkere ile ... köyünde genel arazi kadastrosunun hangi tarihte yapıldığı ve ne zaman ilan edilerek kesinleştiği sorularak alınacak cevabi yazının dosya içine konulması gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13783, Karar No: 2014/18239, Tarih: 22.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13783 E.  ,  2014/18239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/292

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline, borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava,ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; şirketin % 60 hissedarı olan davacının Ö.. Isıl İşlem ve Metal San. Tic. Ltd. Şti.'ndeki hisselerinin tümünü Manisa 1. Noterliği'nin 08/11/2007 tarih ve 32244 yevmiye nolu hisse devir sözleşmesiyle E.. O..ve O..O..'a devrettiği, , 06.07.2006 tarihli noter sözleşmesi ile mevcut hissesini devrederek ortaklıktan ayrıldığı, hisse devir hususunun 07/11/2007 tarihili ortaklar kurul kararıyla da sabit olduğu; hisse devir sözleşmesinin Ticaret Sicil Gazetesi'nde 22/02/2001 tarihinde ilan edildiği, davacının şirketi temsil ve ilzama yetkili kişi olmadığı, dava konusu 2013/27922 takip nolu borcun 2008/10 – 2009/7 dönemlerine ilişkin Prim borcundan oluştuğu, 2013/27922 takip dosyasından takip edilen Kurum alacağı ile ilgili davacıya gönderilen ödeme emrinin 31/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 06/01/2014 tarihinde süresinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Ticaret Sicil kayıtlarına göre davacının 20/09/2007 tarihinde tescil edilen hisse devir sözleşmesi ile Ö..Isıl İşlem ve Metal Sanayi ve Ticaret Ltd Şti ortağı olduğu, 08/11/2007 tarihi itibariyle hisse devir sözleşmesi yapılıp şirket ortaklığından ayrıldığı, fakat hisse devir sözleşmesinin 16/02/2011 tarihinde ticaret sicil kayıtlarına tescil edilip 22/02/2011 tarihli ticaret sicil gazetesinde bu durumun ilan edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 36.maddesinde 3. kişiler yönünden tescilin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği tarih itibariyle tescilin hukuki sonuç doğurduğu, 3. Kişi durumunda olan SGK yönünden şirketten ayrılışa ilişkin tescil işleminin 22/02/2011 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayın tarihi itibariyle hüküm doğurduğu ve takibe konu ödeme emrinde ticaret sicil gazetesinde davacının şirket ortaklığından ayrıldığı dönemden önceki döneme ilişkin prim borçları yönünden davalı SGK tarafından takip yapıldığından ve takibe konu dönem borcundan bu nedenle davacının sorumlu olduğu, bu yöndeki itirazında yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, hisse devrinin ticaret sicil gazetesinde ilan edilmemesi halinde, dava dışı limited şirketin prim vs borçlarından hissesini devreden ortağın sorumluluğu bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.