muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18746, Karar No: 2016/14298, Tarih: 08.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3639, Karar No: 2014/8683, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3639 E.  ,  2014/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6986, Karar No: 2017/13320, Tarih: 05.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6986 E.  ,  2017/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, davalıdan karar harcı alınması, ayrıca peşin alınan harcın yargılama giderleri içinde davalıya yükletilmesi hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının; "Peşin ve ıslah harcın mahsubu ile kalan 457,50 TL harcın davalıdan alınmasına,

Kabül ve red edilen miktarlar itibariyle karşılıklı mahsup yapıldığında davacı tarafından yapılan 418,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" şeklindeki 6 ve 7. benlerinin çıkartılmasına,

6. bent yerine; "Davalı 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına"

7. bent yerine; "Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 67,50 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan harç hariç 354,00 TL yargılama gideninin, 350,00 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bakiye kalan kısmın davacı üzerinde bırkılmasına" cümlelerinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3985, Karar No: 2021/5786, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3985 E.  ,  2021/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun, katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmesi karşısında, CMK'nin 260/1. maddesi kapsamında hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hükümler kurulmak suretiyle, CMK'nin 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2)Gerekçeli karar içeriğinde sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verildiği belirtilmesine rağmen kısa kararda ve hüküm fıkrasında "sanıkların üzerine atılı suçun 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu" belirtilerek bu suçtan beraat kararı verilmesi suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

Kabule göre;

1) Sanık ...'nın savunmasında şirkette bir yetkisi olmadığını, şirkette işçi konumunda bulunduğunu ifade etmesi, sanık ...'un da ifadesinde suçlamayı kabul etmeyerek sözleşmede isim olarak kendisinin ismi yazılmış ise de sözleşmedeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunması, sözleşmedeki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığına dair bilirkişi raporunun alınmadığının anlaşılması karşısında;

İlgili kurumdan sanıkların 07/08/2011 tarihi itibariyle sözleşmenin düzenlendiği bayi olan Aydın Aras Elektronik Sanayi Ticaret Limited Şirketinde çalışıp çalışmadıklarının, çalışıyorlar ise yetki veya görev tanımlarının ve kapsamlarının ne olduğunun, sanıkların işyerinin yetkili temsilcisi veya bayi yetkilisi olup olmadıklarının, ayrıca sözleşmeye ilişkin hattın fiilen bağlandığı adresin tam olarak neresi olduğunun sorularak, sanıkların 5809 sayılı Kanun kapsamında "...işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi..." sıfatı taşıyıp taşımadıkları ile internet kullanıcısının kim olduğu hususlarının tespit edilmesi;

İnternet kurulumunun gerçekleştirilmesi için düzenlenen 09/08/2011 tarihli hizmet formunda belirtilen 0 507 474 29 76 numaralı telefon hattının adına kayıtlı olduğu kişinin tespit edilerek bu şahsın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla ifadesinin alınması;

İnternet kurulumunun gerçekleştirilmesi için düzenlenen 09/08/2011 tarihli hizmet formunda belirtilen 0 507 474 29 76 numaralı telefon hattının adına kayıtlı olduğu kişinin tespit edilerek bu şahsın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla ifadesinin alınması;

Sanıkların suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte abonelik sözleşmesi üzerindeki yazıların ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, müteakiben elde edilen delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının taktir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Eylemlerin sübutu halinde, hükümden önce 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; sanıkların eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve kendilerine yapılan ön ödeme önerisine uymadıkları da gözetilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin suça konu abonelik sözleşmesinin düzenlendiği tarih olan "07/08/2011" şeklinde gösterilmesi yerine “29/02/2012” şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekili ile katılan ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36395, Karar No: 2013/20463, Tarih: 10.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36395 E.  ,  2013/20463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavvüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın, köylünün kullanımındaki köy boşluğuna tecavüz etmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/751, Karar No: 2022/12866, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/751 E.  ,  2022/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Haksız fiil nedeniyle doğan maddi zararın tazmini davasının kabulüne dair verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, 374 parsel sayılı taşınmazda davacının armut yetiştiriciliği yaptığını, 28.05.2015 tarihinde meydana gelen yağmur yağışı sonrası davalı tarafların sorumluluğunda, gözetiminde ve denetiminde bulunan kimyasal atık su ve kanalizasyon tahliye kanalları yetersiz kaldığından taşkın meydana geldiğini, kimyasal atıkların taşınmazın yüzeyinde göllendiğini, 10-15 yaşları arasında verimli dönemdeki Santa Maria cinsi armut ağaçlarının taşkın nedeni ile kuruduğunu, verim alınamaz hale geldiğini, iddia ederek ekim dikim mevsimi gelmiş olduğundan davacının zararının tespiti için ilkbahar vejetasyon dönemini beklemesi halinde sezonu boş geçirmek zorunda kalması sebebiyle doğacak zararın, taşınmazlarda zarar gören ağaçların sayısının ve değerinin, ürün kaybının ve değerinin, ağaçların sökülerek taşınmazların yeniden ihyası amacı ile yapılacak giderlerin yeniden oluşturulan bahçeden ürün alınamayacak ilk yıllara ilişkin kazanç kaybı zararının tespitine ve tespit edilen zarar ve masrafların fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 3.000 TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulüne, 162.548,49 TL maddi tazminatın davalılardan müşterek müteselsil tahsiline dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; tarafların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı BUSKİ Genel Müdürlüğü vekili ve davalı SS.Yeşil Çevre Arıtma Tesisi

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı BUSKİ Genel Müdürlüğü vekili ve davalı SS.Yeşil Çevre Arıtma Tesisi

İşletme Kooperatifi vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.552,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1199, Karar No: 2016/5085, Tarih: 15.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/1199 E.  ,  2016/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan ...'in olaydan hemen sonra soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ve 03.12.2010 tarihli tutanak içeriğine göre olaya müdahale eden emniyet güçlerine olayı anlatımında “evine gittiği sırada sanık tarafından durdurulduğunu, sanığın "kaç para kazandın" diyerek kendisinden para istediğini, boğazına sarıldığını, parasının olmadığını söylemesi üzerine "senin ananı avradını sinkaf ederim, seni burada öldürürüm" diyerek cebindeki bıçağı çıkartıp kendisini yaraladığını ve 20-TL parasını aldığını, polislerin gelerek müdahale ettiğini” söylediği;

08.12.2010 tarihli dilekçesinde ve mahkemede ise sanığın savunmasına uygun olarak “suç tarihinde alkollü olmaları nedeniyle aralarında tartışma çıktığını, sanığın kendisini bıçakla yaraladığını, ancak kendisinden zorla 20,00.-TL para almadığını" söyleyerek bir ölçüde savunma ile uyumlu açıklama ve anlatımlarda bulunduğu,

Sanığın tüm aşamalarda “suçlamayı kabul etmediğini, yakınanın aile dostu olduğunu, suç tarihinde yakınan ile birlikte hastane civarında oturdukları sırada yanlarına eşi ... ...'nun geldiğini, kendisine yakınan ... ile birlikte oturup alkol almasını istemediğini söylediğini, bunun üzerine yakınanın eşine sinkaflı sözler söylediğini, kendisinin de yakınanı uyardığını, ancak yakınanın, kafasında bira şişesi kırdığını, bunun üzerine kendisininde üzerinde bulunan meyve bıçağı ile yakınanı yaraladığını, parasını almadığını” ileri sürdüğü,

Alınan adli muayene raporlarında, sanığın vücudunda darp-cebir izine rastlanılmadığı, 0,81 promil alkollü olduğu, yakınanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının tespit edildiği,

03.12.2010 tarihli tutanak içeriğine göre olayı görüp gelen emniyet güçlerinin mağdurun iddiası doğrultusunda sanığın üzerinde yaptıkları aramada 20-TL para ve ayakkabısının içerisinde kanlı bir bıçağın ele geçirildiği,

Sanığın eşi ... ...'nun olay sırasında yanlarında olduğuna ilişkin sanık savunması dışında herhangi bir delilin dosyaya yansımadığı gibi mağdur tarafından da benimsenmediği anlaşılmakla, dava bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

Sanığın, mağduru darp edip bıçak zoruyla 20.-TL parasını yağmaladığının kabulü yerine, sanığın sonradan değişen ancak savunma ve dosyaya yansıyan deliller ile bire bir örtüşmeyen, sanığı bir şekilde suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan beyanına itibar edilerek suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın, mağduru darp edip bıçak zoruyla 20.-TL parasını yağmaladığının kabulü yerine, sanığın sonradan değişen ancak savunma ve dosyaya yansıyan deliller ile bire bir örtüşmeyen, sanığı bir şekilde suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan beyanına itibar edilerek suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

3-) Kabule göre de;

Yakınanın, sanığın eşine sinkaflı sözler söylediğine ve sanığın kafasına bira şişesiyle vurduğuna ilişkin dosya içerisinde sanığın savunması dışında başkaca delil olmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nın 29. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 15/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2210, Karar No: 2017/4407, Tarih: 23.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2210 E.  ,  2017/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... Ağaç San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 28.11.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. ve 87. maddeleridir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen