muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8445, Karar No: 2021/8457, Tarih: 16.06.2021

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b)Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç)Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d)Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

Eldeki davada, alınan kusur raporunda, işveren %70, kazalı işç....'nun ise %30 oranında kusurlu kabul edildikleri rapor edilmiş ve bu kusur oranlarına göre de mahkemece hüküm tesis edilmiştir. Ancak yapılan incelemede, meydana gelen kaza nedeniyle sanıklar işgüvenliği uzmanı ..., şirket ortağı ve yetkilisi ...hakkında Büyükçekmece 10 Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/189 E sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada alınan kusur raporunda, ... ve müteveffa ...'nun asli kusurlu oldukları, ...'ın tali kusurlu olduğunun rapor edildiği, mahkemece de bu kusur raporu esas alındığı, sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği ve verilen bu kararın da 19/09/2018 tarihinde istinaf incelemesi sonucu kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; kesinleşen Büyükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/189 E sayılı dosyasında alınan kusur raporu ile mahkeme dosyasından aldırılan kusur raporu arasındaki kusur oranlarında çelişki bulunduğu gözetilip, ceza davasında tespit edilen kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, mahkemece, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olanlara da bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli, kurum talebinin %100 ve dolayısıyla teselsüle dayalı işveren sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/1, 21/4 kapsamında belirlenmeli yukarıdaki açıklamalar ışığında işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman başka bir bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, oluşması halinde çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7851, Karar No: 2014/23404, Tarih: 21.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7851 E.  ,  2014/23404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davalarının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve emsal kira sözleşmesi esas alınarak ecrimisil bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların davalı idarece dere ıslah çalışması yapılmak suretiyle el atılan bölümlerindeki davacıya ait tapu kaydının iptali ile tescil ve terkine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1/a bendinde yer alan (... ve davacının 20/1080 hissesine isabet eden 11.07 m2'lik kısmın..) ve (... ve davacının 20/1080 hissesine isabet eden 52,34 m2'lik alanın) kelime ve rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (597,68 m2'lik bölümdeki) ve (2.826,36 m2'lik bölümdeki) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

b) 1/b bendinde yer alan (... ve davacının 68/576 hissesine isabet eden 217,34 m2'lik kısmın...) ve (ve davacının 68/576 hissesine isabet eden 647,96 m2'lik alanın) kelime ve rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (1.404,89 ve 436,10 m2'lik bölümlerdeki) ile (5.488,61 m2'lik bölümdeki) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/896, Karar No: 2016/1052, Tarih: 08.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/896 E.  ,  2016/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-e, 35, 29, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’un mağdur çocuk...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi, yaş küçüklüğü ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kasta, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki suça sürüklenen çocuğa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 1380.TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının "300,60.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17482, Karar No: 2017/7559, Tarih: 11.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17482 E.  ,  2017/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin, hükmü sadece katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “dilekçe yazım ücreti olan 300,00 TL'nin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ilişkin bölümün çıkartılmasına, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/514, Karar No: 2022/7, Tarih: 18.01.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/514 E.  ,  2022/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapanan)13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı; davalının sahip olduğu taşınmaz hissesini 23.07.2009 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle kendisine satmayı vadettiğini, sözleşme gereği satış bedelinin bir kısmının peşin, bir kısmının devir öncesinde peyderpey, bir kısmının da tapuda ferağ ile birlikte ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu doğrultuda gerek davalı gerekse diğer hissedar olan dava dışı...’a ödeme yapmaya devam ettiğini ancak davalı ve diğer malikin sözleşmede kararlaştırılan sürede tapuda devir işlemlerini yapmaya yanaşmadıkları gibi bedel tamamen ödenmeden taşınmazı vermeyeceklerini söylediklerini, başka bir anlatımla davalıların bir ay içinde gerçekleşecek devirden sonra ödemelerin yapılacağı yönündeki anlaşmaya uymadıklarını, bunun üzerine ödemelere devam edip bakiye borcu tapu devrinde tamamlayarak 08.03.2010 tarihinde taşınmazı resmî senetle devraldığını, söz konusu belgede bedelin tamamının alındığı yazılı olduğundan davalı ve diğer malikten aldığı ödemeye ilişkin adi yazılı kâğıtları saklamadığını, 23.07.2009 tarihli ilk sözleşmenin tapudaki resmi senetle geçersiz hâle geldiğini, devrin üstünden iki yıl geçmesine rağmen davalının satış vaadi sözleşmesindeki bedeli almadığından bahisle aleyhine icra takibi başlattığını, borcu ödemiş olması nedeniyle takibe itiraz ettiğini ancak icra hukuk mahkemesince ödemeler nazara alınmaksızın itirazın kaldırıldığını, kararın henüz kesinleşmediğini, ayrıca takipte usulsüz şekilde işlemiş faiz talep edildiğini ileri sürerek takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve asıl alacak üzerinden hesaplanacak tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; aynı takiple ilgili olarak Safranbolu İcra Mahkemesince verilen itirazın kaldırılması kararının temyiz incelemesinde olduğunu, söz konusu davanın eldeki dava yönünden derdestlik oluşturduğunu, aksi düşünülecek olursa dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, haciz sırasında davacının ödeme taahhüdünde bulunarak borcu kabul ettiğini ancak yine de borcu ödemediğini ve icra ceza mahkemesince cezalandırıldığını, davacının diğer hissedara 1.250TL peşinat, devirde ödenecek 7.500TL ile devirden sonra ödenecek 10.750TL bedeli ödediğini, müvekkiline ise yalnızca peşinat olarak 1.250TL, borcuna mahsuben farklı tarihlerde (2.000TL değerinde bilgisayar vererek, 270TL, 660TL, 800TL, 170TL olmak üzere) toplam 3.900TL ödediğini, borca mahsuben yapılan ödemeler toplamı peşinatla birlikte 5.150TL iken 19.500TL ödeme yapması gereken davacının 14.350TL tutarındaki borcu henüz ödemediğini, bu nedenle takip başlattıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.06.2014 tarihli, 2012/572 E., 2014/432 K. sayılı kararı ile; taşınmaz satış vaadi sözleşmesinden bakiye borcunun bulunduğu iddiasıyla davacı hakkında takip başlatılmış ise de, aynı takipte itirazın kaldırılması talebi üzerine yapılan yargılamada icra hukuk mahkemesince talebin reddine karar verildiği, bu dosyada da belirtildiği üzere davalının resmî satış sözleşmesinde satış bedeli olan 13.000TL'yi peşinen aldığını belirttiği, bu satış sebebiyle davacının herhangi bir borcunun kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının söz konusu takipte borçlu olmadığının tespitine ve asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (kapanan) 13. Hukuk Dairesinin 12.05.2016tarihli ve 2014/45899 E., 2016/12976 K. sayılı kararı ile; “…1-Davalının hissedar olduğu 161 ada 13 parsel sayılı taşınmazın Safranbolu Noterliği'nin 23/07/2009 tarih ve 5593 yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satıldığı, bu sözleşmede 2.500TL nin peşinat olarak alındığının kalan 36.500TL nin 15.000TL sinin tapu devri gerçekleştiğinde alıcılara ödeneceğinin, geriye kalan 21.500TL nin ise tapu devrini takip eden 30 gün içinde ödeneceğinin kararlaştırıldığı, tarafların bu sözleşmeye bir itirazlarının bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan ve imzası inkar edilmeyen 24/07/2009 tarihli adi yazılı belgede davacının davalıya 19.000TL ödeme yapacağının taahhüt edildiği, 08/03/2010 tarihli resmi senet ile taşınmazın tapudan davacıya satışının yapıldığı, resmi senette davalının ½ hissesine düşen 13.000TL nin davalıya ödendiğinin yazılı olduğu, anlaşılmaktadır. Davalı, 14.350TL bakiye satış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek davacı aleyhine icra takibi başlatmış, davacı ise satış bedelinin tamamının ödendiğini savunmuştur. Gerek noterden düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde gerekse 24/07/2009 tarihli adi yazılı belgede bakiye satış bedelinin tapu devrinden sonra ödeneceği taahhüt edilmiş olup, artık tapu devrinden sonra ödeme yaptığını ispat yükü davacı (alıcı) taraftadır. Tüm dosya kapsamından davacının satış bedelinin tamamını ödediğini yasal delillerle ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 11.09.2018 tarihli ve 2018/246 E., 2018/398 K. sayılı kararı ile; bozma kararında devirden sonra ödeme yapıldığını ispat yükünün davacı üzerinde olduğu belirtilmiş ise de takip talebinde yer alan takip öncesi ödemelere ilişkin açıklama, 24.07.2009 tarihli adi yazılı sözleşmedeki ödeme ve bakiye borca ilişkin taraflarca inkâr edilmemiş kayıtlar göz önünde bulundurulduğunda tarafların taşınmaz satış vaadi sözleşmesindeki ödeme koşullarını değiştirdiklerinin anlaşılacağı, bu durumda devirden sonra yapılması gereken bir ödeme kalıp kalmadığının tespit edilmesi gerektiği, yapılan ödemeler dikkate alındığında 19.000TL borçtan bahsedilemeyeceği, 8.050TL borcunun kaldığının anlaşıldığı, bu borcun ödenip ödenmediği yönünden ispat yükünün davacı borçluya ait olduğu, aynı takiple ilgili itirazın kaldırılması talebinin icra hukuk mahkemesince reddedilerek kesinleştiği, somut olayda davacının karşı tarafın paranın tamamını almadan tapuyu vermeyeceklerini bildirmeleri nedeniyle sözleşmede kararlaştırılandan farklı şekilde ödeme yaptığı ve davalının da bir kısım ödemelerin varlığını kabul ettiği, bu koşullarla birlikte tapu devrinin bedelin tamamının alındığı belirtilerek yapıldığı gözetildiğinde davalının eksik kaldığını iddia ettiği bedelin ödenmediğini resmî devir senedi ile aynı kuvvette yazılı belgeyle ispatlayamadığı, bu nedenle davanın kabulü yönündeki kararın yerinde olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi, 24.07.2009 tarihli adi yazılı sözleşme ve tapuda düzenlenen resmî satış senedi dikkate alındığında, satış bedelinin tamamının ödenip ödenmediğine ilişkin ispat yükünün taraflardan hangisine ait olduğu noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile HMK’ya eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi).

IV. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile HMK’ya eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi).

14. Başka bir deyişle mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

15. Somut olayda; mahkemece ilk kararda, eldeki menfi tespit davasına konu icra takibi nedeniyle yapılan itirazın kaldırılması istemi üzerine icra mahkemesince verilen ret kararı esas alınarak ve sadece bu yön gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir. Kararın temyizi üzerine Özel Daire taraflar arasındaki 24.07.2009 tarihli adi yazılı sözleşmenin aslını temin için dosyayı mahalline geri çevirmiş ise de belge aslı dosyaya sunulamadığından dosya kapsamı itibariyle bozma kararı tesis edilmiştir. Ancak bozma kararından sonra belge aslı dosyaya sunulmuş, yerel mahkem tarafından da hem bu belgeye hem de taraflar arasındaki ihtilâfın oluşuna ilişkin yeni bir değerlendirmeye dayanılarak yukarıda belirtilen gerekçeyle direnme adı altındaki kararı tesis edilmiştir. Bu hâlde kararın Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni bir belge ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu açıktır.

16. Hâl böyle olunca; kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle, davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” hükmü atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.01.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.