muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/177, Karar No: 2017/1576, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/177 E.  ,  2017/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 96 yılından 31.12.2004 yılına kadar (97 yılında başka işyerinde olan 4 aylık çalışma ve askerlik dönemi dışında) davalı ... işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk kararda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizin 20.01.2014 tarih 2013/18267 E., 2014/745 K. sayılı kararı ile “somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. İncelenen dava dosyasında, davacının 16.04.2001 tarihli usta öğretici belgesine istinaden ... çıraklık eğitim merkezi müdürlüğüne usta öğretici iş pedogojisi kursu başvurusunda davalı işverenin imzasının bulunması da dikkate alınarak kursun hangi tarihler arasında gerçekleştiğinin ve davacının çalıştığı işyeri olarak nereyi gösterdiğinin ve bu işyerince davacı için form doldurulup doldurulmadığının, kursun işverenle yazışma yapıp yapmadığı ile davacının çalışmasına ilişkin işyerinde bir denetim yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı, çalışma hakkında bilgisi olabilecek yeterince bordrolu tanık ve komşu işyeri tanığı dinlenilmediği anlaşılmakla, mahkemece belirtilen hususlar yönünden araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.” şeklinde gerekçe ile bozulmuştur.

Bozma sonrası verilen kararda; davacının, 01.11.1996-28.02.1997, 20.07.1998-21.02.1999, 15.09.2000-31.12.2004 tarihleri arasında davalı ... işyerinde çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamada, mahkemece, bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bozma sonrası verilen kararda; davacının, 01.11.1996-28.02.1997, 20.07.1998-21.02.1999, 15.09.2000-31.12.2004 tarihleri arasında davalı ... işyerinde çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamada, mahkemece, bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamada; davacının çalışması hakkında bilgi sahibi komşu işyeri sahipleri ve çalışanları, kolluğa birden fazla müzekkere yazılmasına rağmen tespit edilememiştir. Davalı işyeri, birden fazla işyerinin bulunduğu oto sanayi bölgesidir. Davalı işyerine komşu işyerinin tespit edilememesi olağan değildir. Kolluğa gerekli hassasiyetin gösterilmesi hususunda ihtarlı müzekkere yazılarak, uyuşmazlık konusu dönemlerde, mevcut durumda bu kişilerin faaliyeti olmasa bile, davalı işyerine komşu faaliyet gösteren işyerleri sahipleri ve çalışanlarının tespiti sağlanmalı ve davalı işyeri sicil numarası ve adresi belirtilerek uyuşmazlık konusu dönemde kanun kapsamında olan komşu işyerleri Kurumdan sorulmalı ve bu işyerlerinden uyuşmazlık konusu dönemde verilen dönem bodroları istenilmeli ve yeterli sayıda komşu işyeri tanığı dinlenilmelidir.

15.09.2000-30.04.2001 tarihleri arası, davacının davalı işyerinde çalıştığı tespiti yerindedir.

Diğer dönemler yönünden, yukarıda belirtildiği şekilde araştırma yapılmalı, 506 sayılı Yasanın 60-G maddesi de gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum vekili ve ...'un temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/418, Karar No: 2010/6962, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/418 E.  ,  2010/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/26138, Karar No: 2013/7250, Tarih: 08.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26138 E.  ,  2013/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/178586

MAHKEMESİ : Datça Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2008

NUMARASI : 2008/9 (E) ve 2008/88 (K)

SUÇ : Görevlilere Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, yasada hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, seçenekli yaptırımlardan neden hapis veya adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13172, Karar No: 2012/15879, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13172 E.  ,  2012/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ... plakalı araca bağlı taksi plakasının kiralanması ve aracın satışına ilişkin 2 adet sözleşme yapıldığını, taksi plaka kirası için aylık 1.200 TL kira bedeli belirlendiği, kiranın süreceği inancıyla plakanın bağlı bulunduğu aracın gerçek bedelin birkaç misli olan 33.000 TL'ye satışının yapıldığını, müvekkilinin satış bedelinin 13.000 TL'lik kısmını davalının aynı aracı daha önce satmış olduğu önceki kiracısı dava dışı ...'a ödediğini, kalan tutarın ise yapılan taksitlendirme gereği aylık 910 TL taksitler halinde ödenerek toplamda 25.000 TL ödeme yapıldığını, davalının (1) yıllık sözleşme süresinin bitiminde kira bedelini 2.000 TL'ye çıkardığını, müvekkilinin bu bedeli ödemeyi kabul etmesine rağmen davalının sözleşme yapılmaktan imtina ederek araca el koyduğunu belirterek müvekkilince davalıya ödenen 25.000 TL'nin kanuni faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, taraflar arasında 14.10.2006 ile 14.10.2007 tarihleri arasını kapsayan araç ve plaka kiralama sözleşmesi imzalandığını, araç satışına ilişkin olarak ise şifahen 22 taksitte ödenmek üzere aylık 910 TL'den toplam 20.020 TL'ye satıldığını ve başkaca bir bedel alınmadığını, 33.000 TL'ye satış yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, C. Savcılığına müracaatı üzerine aracın 27.12.2007 gününde kendisine teslim edildiğini, aracı devir ve teslim alması için davacıya çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, davacının 20.020 TL satım bedelinden 10.320 TL'sini aracın çalışmasından elde ettiği kazançla ödediğini, davacının kendisine 400 TL muhasebeci ücreti, 2.420 TL araç satış taksit borcu ve sözleşmenin sona ermesinden sonra teslim tarihine kadar 4.560 TL kira borcunu ödemeyerek müvekkilini zarara uğrattığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında geçerli bir oto satış sözleşmesinin mevcut olmadığı, yapılan sözleşmenin geçersizliği nedeniyle tarafların aldıklarını birbirine iade ile yükümlü olduğu, aracın kolluk marifetiyle davalıya teslim edildiği, davacının 10.320 TL ödediğini kanıtladığı, bu miktarı aşan kısmın ödendiğinin yazılı delille kanıtlayamadığı, davalının araç kira sözleşmesine dayalı usulüne uygun açtığı dava veya takas def'inin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.320 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekili 11.11.2008 havale tarihli dilekçesinde davacıdan kira alacağı bulunduğunu bildirerek takas mahsup talebinde bulunmuş, daha sonra ise bilirkişi raporuna beyan ve ıslah konulu dilekçesi ile de harcını yatırmak suretiyle 400 TL muhasebeci ücreti alacağı 4.560 TL kira alacağı ile piyasa raişlerine göre hesap edilecek kullanımdan kaynaklanan ecri misilin takas ve mahsubunu istemiştir.

Yukarıda yapılan bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere davalı yan harcını yatırarak takas talebinde bulunmuştur. Davalı kira alacağıyla ilgili talepte bulunabilirse de istediği diğer kalemler ile ilgili talepte bulunamaz.

Hal böyle olunca davalı tarafın takas talebinin usulüne uygun olduğu gözetilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken davalının araç kira sözleşmesine dayalı usule uygun açılan davası veya takas def'i olmadığı gerekçeleriyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin tam, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hüküm davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1766, Karar No: 2007/5152, Tarih: 04.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1766 E.  ,  2007/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.9.2006 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 5.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yeni bir belgenin ele geçirilmiş olması nedeniyle yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucu istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü yargılamanın iadesi talebinde bulunan Zabit ... ve arkadaşları vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın iadesi sebepleri H.U.M.K.nun 445.maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır. Davacı, yasanın 445/1.maddesine dayanmaktadır.

Hiç kuşkusuz yargılamanın iadesi talebi yeni bir davadır. Bu dava hükmü veren mahkemeye açılır ve yasanın 448.maddesi hükmünce o mahkeme de inceleme konusu yapılır. Yargılamanın iadesi davası diğer davalarda olduğu gibi taraf sayısından bir fazla verilecek dilekçe ile açılır. Yeni bir dava olması nedeniyle mahkemenin kapattığı önceki esas numarası üzerinden yürütülemez. Ayrı bir esasa kaydedilmesi gerekir. Yine bir dava olması özelliğinden ötürü yargılamanın iadesi isteminin mutlaka duruşma yapılarak incelenmesi yapılacak duruşmada gerekli bulunursa tarafların isticvap edilmesi gerekir.

Mahkemece, duruşma yapılmış ise de, yukarıdan beri sayılan usul yöntemi bir yana bırakılarak harcı da verilerek usulüne uygun şekilde açılmış

bir dava bulunmadığı halde, mahkemenin kapattığı önceki esas ve karar numaraları üzerinden yürütülerek yasaya aykırı biçimde davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 4.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1098, Karar No: 2014/7222, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1098 E.  ,  2014/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2012 (EK KARAR: 25.11.2013)

NUMARASI : 2012/609-2012/625

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.