muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8725, Karar No: 2014/10582, Tarih: 30.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8725 E.  ,  2014/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/1141-2014/73

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece kısa kararda itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince, karar tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeleri, vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bundan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüpheye yer bırakmayacak ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir. Diğer yandan aynı yasanın 298 / 2 maddesi hükmü gereği gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Dava konusu olayda; kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatının tahsili için açılan davada, davanın dayanağı icra takibinde ve davada davacı alacaklının tahliye talebi bulunmamasına karşın, mahkemece yapılan yargılama sonucu, tefhim edilen kısa kararda, itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda sadece itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilerek kısa kararla, gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus anılan yasa hükmüne aykırı olduğu gibi, 10.04.1992 gün ve 1991 / 7- 1992 / 3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince de kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/30472, Karar No: 2019/1636, Tarih: 21.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30472 E.  ,  2019/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, iş akdinin haksız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki ihtilaf davalı işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığına ilişkindir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; kimyasal hazırlama bölümünde çalışan davacı hakkında kimyasal eritme kazanını dikkatsizlikle taşırması ve 1 tam gün işe gelmemesi nedeniyle 21.02.2014 ve 04.06.2014 günlerinde disiplin cezaları uygulandığı, davacının 2014 yılının henüz ilk yarısında 7 gün izin ve 29 gün rapor kullandığı, feshe esas olayda ise davacının 28.05.2014-04.06.2014 arası 8 gün rapor alarak işe gelmediği, hemen 1 gün sonra telefonla eşini hastaneye götürmek için izin talep ettiği, kendisine izin verilmeyince bu sefer mazeretini de aşarak 06.06.2014-08.06.2014 arası 3 gün rapor aldığı, işyerindeki amirleriyle de “o zaman beni işten atın” şeklinde konuştuğu, davacının işverene verdiği savunmalarında bütün bunları kabul ettiği, davalı işverenin ise 12.06.2014 günü davacının iş akdini haklı nedene dayanarak feshettiği anlaşılmaktadır.

Bu deliller ve tespitlerden doğruluk ve bağlılık kurallarına aykırı hareket ettiği açık olan davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9658, Karar No: 2017/3889, Tarih: 13.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9658 E.  ,  2017/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6036, Karar No: 2024/3137, Tarih: 09.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6036 E.  ,  2024/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/452 E., 2022/1567 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/403 E., 2020/176 K.

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasında yapılan yargılama sonunda Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup bu kez davalı ... İdaresi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 2018 yılında verdikleri dava dilekçesi ile; tapuda adlarına kayıtlı olan Çerkezköy ilçesi İstasyon Mahallesi 1416 ada 11 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içine alındığını, ancak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına ve tapu kaydındaki şerhin terkinine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi İstasyon Mahallesi 1416 Ada 11 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınmasına yönelik 59 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının iptaline, taşınmazın tapu kaydında bulunan ''kısmen orman sınırları içerisinde kalmaktadır'' şerhinin silinmesine ve taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına, karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/403 Esas ve 2020/176 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... idaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... idaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2500, Karar No: 2008/2234, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2500 E.  ,  2008/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davalıların dayandığı tapu kaydı 13785 metrekare olup batı hududunu çem okuduğu, vergi kaydının da batı hududunu çem okuyup miktarının 10 hektar yazılı olduğu, ancak rakam üzeride oynandığından bu miktarın Özel İdare Müdürlüğünden sorularak tespiti gerektiği, yerel bilirkişiler çemin mera anlamına geldiğini beyan etmişler ise de batıda ... ... bulunduğu, çemin dere anlamını, diğer bir deyimle ... Özü ifade edip etmediğinin bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, batıda eylemli durumda 32 numaralı mera parseli bulunduğuna göre vergi kaydının çem dediği hududun ... ... olmayıp mera anlamına geldiğinin belirlenmesi halinde ise miktar kadar yerin davalılara verilmesi, miktar fazlasının ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi,” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 100.000 metrekarelik bölümünün 35 parsel numarası altında da davalılar mirasçıları ve müdahil ... Kozaklı adına ayrı ayrı payları da gösterilmek suretiyle ile tesciline, (A) harfi ile gösterilen 44.000 metrekarelik bölümün ise köye ait son parsel numaralı verilmek suretiyle Hanobası Köyü Tüzel Kişiliği adına sınırlandırılmasına ve mera özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil ... ... ile Hazine vekilinin yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; çekişmeli 34 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 44.000 metrekarelik bölümünün mera olduğu belirlendiğine göre sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken mahkemece bu yönde dava olmadığı halde meranın aidiyeti hakkında da hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirir ise de bu husus düzeltilebilir olup yeniden yargılamayı da gerektirmediğinden bozma nedeni sayılmamış, hükmün 7. bendinin 2. ve 3. satırında bulunan “Hanobası Köyü Tüzel kişiliği adına sınırlandırılmasına ve mera özel siciline kaydına” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına” sözcükleri eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/773, Karar No: 2024/8434, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/773 E.  ,  2024/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/288 E., 2023/2741 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1471 E., 2021/1699 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkeğin davasının reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarını kabul etmediklerini kadının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, aksi halde ortak velâyet hükümlerinin uygulanmasına, erkek yararına 150.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; tarafların evlendikten sonra İstanbul'da yaşamaya başladıkları, kadının tatil, abisinin nişanı, corona vakıaları sebebi ile ailesinin yanında Konya 'da kaldığı dönemde ikinci hamileliğini öğrendiği, hamile olduğunu eşinin yanına gidince yüz yüze söylemek istediği, ancak bu hususu davalının ve ailesinin telefonda duyduğu ve duyduktan sonra davalının kadına önceden söylememesi sebebiyle soğuk davrandığı ve terslediği, sonrasında çocuk ve kadını arayıp sormadığı, davacının ikinci çocuğuna doğuma tek başına Konya'da girdiği ve davalının arayıp sormadığı doğum için kadının yanına gelmediği, davalının sürekli annesiyle vakit geçirmek istediği, evlenmeden önce emlakçı dükkanı olduğunu söylemesine rağmen evlendikten sonra kapattığı ve çalışmadığı, tarafların evlerini davalının annesinin yönettiği ve davalının sessiz kaldığı, davacı kadının ise davalıya hakaret ettiği, "bir işe yaramıyorsun, adam değilsin" dediği, evlenmeden önce İstanbul'da yaşayacağını bilmesine rağmen Konya ya taşınmak istediği, sürekli ailesinin yanına gittiği, evlilik birliğinin temelinden çöktüğü, birliğin temelinden çökmesinde davalı erkeğin kadına göre daha ağır kusurlu olduğu, birliğin devamında ısrar etmekte taraflar açısından ve kamu düzeni yönünden bir yarar kalmadığı kanaatine varılmakla tarafların boşanmalarına karar verildiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; asıl ve karşı davanın kabulü tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 250,00TL tedbir ve 350,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 500,00 TL yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, davalı erkeğin maddî ve manevî tazminat ile ortak velâyet talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusuru tespiti, erkeğin davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen tazminat miktarı, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarını, çocuklar ile baba arasında kusurla kişisel ilişki kararı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusuru tespiti, erkeğin davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen tazminat miktarı, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarını, çocuklar ile baba arasında kusurla kişisel ilişki kararı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, kadın ve çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarı, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve miktarı, erkeğin reddedilen tazminat talepleri, çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki kararı, erkeğin kendi davasında verilen boşanma hükmü dışında kalan ve kadının davasında verilen boşanma kararı da dahil olmak üzere hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden erkeğe yüklenen kusurlardan erkeğin ikinci çocuğun doğumuna katılmaması kusurunun hatalı olduğu, dava ve karşı dava tarihlerinden önce gerçekleşen olayların ancak kusur değerlendirilmesinde nazara alınabileceği, ortak çocuk ...'ın şubat 2021 de doğduğu erkeğe yüklenen erkeğin 2. çocuğun doğumuna katılmaması kusurunun ancak yeni bir davanın konusu olabileceği, izah edilen nedenlerle erkeğe yüklenen erkeğin ikinci çocuğun doğumuna katılmama kusurunun erkekten çıkarılmasının gerektiği, erkeğin ek kusurunun ispat edilemediği, kadına yüklenen kusurların gerçekleştiği, kadının gerçekleşen kusurlarının yanında birlik görevlerini tam olarak yerine getirmeme kusurunu da işlediği, gerçekleşen olaylarda kadının hafif erkeğin ağır kusurlu olduğu değerlendirildiği, ortada evlilik birliğini temelinden sarsan birliğin devamına imkan vermeyen bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına dair verilen kararının isabetli olduğu anlaşılmakla, tarafların davaların kabullerine, kadının kusura yönelen istinaflarının reddine, erkeğin kusur belirlenmesine yönelen istinafının kısmen kabulüne karar vermek gerektiği, ortak çocuk ... dava tarihinden sonra dünyaya geldiğinden doğum tarihi olan 17.02.2021 tarihinden itibaren lehine nafakaya hükmedilmesi gerekmekle, erkeğin tedbir nafakasına yönelen istinafının izah edilen nedenle kısmen kabulüne karar vermek gerektiği, kadın lehine yoksulluk nafakası taktiri yerinde ise de miktarının düşük olduğu, kadın lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, velâyeti anneye verilen çocuklarla baba arasında kişiselilişki kurulması doğru olduğu, ancak ortak çocuk ... ile baba arasında yatılı kişiselilişki kurulması çocuğun yaşı nazara alındığında çocuğun üstün menfaatine uygun olmadığından kadının kişiselilişkiye yönelik istinafının kısmen kabulü ile ortak çocuk ... ile baba arasında yatılı olmayacak şekilde kişiselilişki tesisine karar verildiği, çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası miktarının düşük olduğu, kadın lehine maddî ve manevî tazminat takdirinin doğru olduğu fakat tarafların evlilikte geçen süreleri, tespit edilen kusurları ile ekonomik sosyal durumlarına göre tazminat miktarlarının düşük olduğu gerekçesi ile kadının bu yönlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne karar vermek gerektiği, bu nedenle ortak çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî 30.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri