muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29317, Karar No: 2015/30950, Tarih: 16.11.2015

Daha önce doktrinde ve kısmen yargı kararlarında zikredilen somutlaştırma yükü, 6100 sayılı Kanun ile birlikte açık bir kanunî düzenlemeye kavuşmuştur. Ancak, bu noktada iddia yükü ile somutlaştırma yükünü birbirinden ayırdetmek de gerekir. Dilekçede hiçbir vakıaya veya hukukî nitelikte vakıa sayılacak iddialara yer verilmemişse, o zaman "iddia yükünün" yerine getirilmemesinden; belirli vakıa iddiaları mevcut olmakla birlikte, bunların somut ve açık şekilde gösterilmemesi (ve delillerle bağlantı kurulmaması) halinde ise, somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilir (O. Atalay, Menfi Vakıaların İspatı, İzmir 2001, s. 22 vd.; H.Pekcanıtez/O.Atalay/M. Özekes, Medenî Usûl Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 664 vd.). Bu her iki yük de usûlî yükler olmakla birlikte, sonuçları ayrı değerlendirilmelidir. İddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, gerçek anlamda bir vakıa iddiası mevcut değildir ve 6100 sayılı Kanun'un madde 25 gereğince hâkimin mevcut olmayan bir vakıaya dayanması, hatta bunu hatırlatması mümkün olmayacaktır. İddia edilmeyen bir şeyin ispatına yönelik faaliyetten de söz edilemez. Kısaca, iddia yoksa, ispat da yoktur (Atalay, s. 27-29; B. Umar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, 2. Baskı, Ankara 2014, s. 139, 144). Bu sebeple, iddia yükünün yerine getirilmemesi halinde, dilekçeler teatisi aşamasında bu eksiklik tamamlanmamışsa (ki iş yargılamasında basit yargılama usûlü uygulandığından dilekçeler teatisi olarak ancak birer defa dilekçe vermek mümkündür), bu aşamadan sonra başkaca bir inceleme yapmadan, işin esasına girmeden, davanın "iddia yükü yerine getirilmediğinden usûlden reddi" gerekir (Umar, s. 139). Çünkü, esasa girip ne ön inceleme ne tahkikat konusu yapılacak bir vakıa mevcuttur.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur. Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten 6100 sayılı Kanun'un madde 297 gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır. Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilebilir (Atalay, s. 31 vd.; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, s. 665). Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtay'ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır. Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.

Somutlaştırma yükü de iddia yükü gibi usûlî bir yük olmakla birlikte, sonucu iddia yükünden farklıdır. İddia yükünde ortada bir vakıa yokken, somutlaştırma yükünde bir vakıa mevcut, ancak kanunun aradığı şekilde açık ve somut değildir. Bu durumda, özellikle hâkimin davayı aydınlatma ödevi ile ön inceleme hükümleri dikkate alınmalıdır. Çünkü, "maddi ve hukuk açıdan belirsiz yahut çelişkili" hususlarda hâkim davayı aydınlatmak durumundadır (V. Karaaslan, Medenî Usûl Hukukunda Hâkimin Davayı Aydınlatma Ödevi, Ankara 2013). Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi gerekir. Bu belirsizlik dilekçelerin verildiği aşamada giderilebileceği gibi, özellikle gerek 6100 sayılı Kanun'un madde 320 gerekse madde 137 ve 140 hükümleri gereğince, hâkim tarafından bu konuda çaba gösterilmesi gerekir. Çünkü, ön ncelemede tarafların iddia ve savunmalarının tespit edilmesi, anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktaların tek tek belirlenmesi gerekli ve zorunlu olup bu aynı zamanda hâkimin ödevidir. Bu çerçevede hâkimin ön incelemede mutlaka somutlaştırmayı sağlaması gerekir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bu, mahkemenin yargılamayı yürütmesi bakımından sağlıklı olmayacağı ve Kanuna aykırı olacağı gibi, Yargıtay denetimine elverişli bir durum da oluşturmayacaktır. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddia, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin üzerine yıkarak, bilirkişinin bu tespitleri yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre de dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Eğer somutlaştırma yükü, hâkimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevine rağmen, davacı tarafından yerine getirilmemişse, o zaman bu yüke bağlanan yaptırım ortaya çıkacaktır. Somutlaştırma yükünün yerine getirmemenin yaptırımı, ispat yükünü yerine getirmemektir. Bu ise, aslında vakıanın ispata elverişli kabul edilememesi ve bunun sonucu olarak da belirsizlik rizikosuna katlanma şeklinde gerçekleşecektir. Böyle bir durumda, somutlaştırma yükü ve dolayısıyla ispat yükü yerine getirmediğinden, ispat edilemeyen davanın reddi sonucu doğacaktır ki, bu da davanın esastan reddi olup işin esası bakımından kesin hüküm oluşturacaktır. (Atalay, s. 36; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, s. 666; Umar, s. 144).

Sonuç olarak dava dilekçesinde, gerek 6100 sayılı Kanun'un madde 119/1-e gerekse madde 194 gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hâkim davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemdeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davacıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmeli, bu eksiklik tamamlanmaz, somutlaştırma gerçekleşmezse, ispatsız kalan davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 90. maddesi "Süreler, kanunda belirtilir veya hâkim tarafından tespit edilir. Kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında, hâkim kanundaki süreleri artıramaz veya eksiltemez. Hâkim, kendisinin tespit ettiği süreleri, haklı sebeplerle artırabilir veya eksiltebilir; gerekli gördüğü takdirde, bu konudaki kararından önce tarafları da dinler." 94. maddesi ise; "Kanunun belirlediği süreler kesindir. Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi hâlde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar. " düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece, tensip ara kararı ile davacıya, davalı ...... bünyesinde çalıştığı süreleri açıklaması için iki haftalık süre verilmiştir. Davacı vekili, belirtilen süre içerisinde bu konuda bir açıklama dilekçesi sunmamış ve mahkemece bu sebeple dava usulden reddedilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 194. maddesi gereğince somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmesi için anılan Kanun'un 90 ve 94. maddeleri kapsamında hakim tarafından ilk defa verilen ve kesin olduğu ara kararda belirtilmeyen bu süre kesin sürenin sonuçlarını doğurmaz. Bu durumda mahkemece, kesin sürenin sonuçları da hatırlatılarak davacının, davalı ...... bünyesindeki çalışma süresi ve hangi tarihler arası talep konusu alacakların hesaplanmasını istediğini açıklanması istenilmeli, oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır. Yazılı gerekçe ile davanın usulden reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasındaki diğer sorun maddi bir hatadan kaynaklanan ya da dürüstlük kuralına aykırı olmayan, hakim tarafından da kabul edilen taraf değişikliği talebinin yeni bir dava dilekçesi verilmesini gerektirip gerektirmeyeceği konusundadır.

6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi; "Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.

Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır.

Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir.

6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi; "Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.

Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır.

Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir.

Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder." düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde davalı şirket ismi ve unvanı .... olarak bildirilmiştir. Dava dilekçesinin anılan şirkete tebliği için dilekçede bildirilen adreste çıkartılan tebligat, bir başka adrese sevk edilmiş ve ............. isim ve ünvanı ile tebliğ edilmiştir. Şirket vekilinin tebliğ edilen dava dilekçesinde şirket unvanı ve isminin yazmadığı yönündeki itirazı üzerine, mahkemece, davacı tarafa, dava dilekçesini ikinci sıradaki davalı ismi yönünden düzelterek yeniden sunması için iki haftalık kesin süre verilmiştir. Davacı vekili 17.12.2014 tarihli düzeltme dilekçesini sunmuştur. Mahkemece verilen kesin süre içerisinde ara kararda belirtildiği şekilde yeni bir dava dilekçesi verilmediği gerekçesi ile dava usulden reddedilmiştir.

Dava dilekçesinde tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Mahkemece, davalı şirketin isim ve unvanında kabul edilebilir yanılgı sebebi ile taraf değişikliği talebinin kabul edilmiş olması isabetlidir. Ancak bu işlem yeni bir dava dilekçesi verilmesini gerektirmeyip düzeltme dilekçesinin verilmesi ve dava dilekçesi ile birlikte anılan dilekçenin taraflara tebliği yeterli olup, davalı şirketin isim ve unvanındaki değişikliği içeren yeni bir dava dilekçesinin verilmemesinden dolayı davanın usulden reddedilmesi hatalıdır.

Ayrıca, mahkeme gerekçesinde, dava dilekçesinde ... olarak bildirilen davalının ünvanının davanın açılmasından önce ..... olarak değiştiği, anılan davalının bu unvan ile cevap dilekçesi ve vekaletname sunduğu, bu yanılgının maddi hataya dayandığı belirtilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 124/3. maddesi gereğince taraf değişikliğinin UYAP üzerinden mahkemece re'sen gerçekleştirildiği açıklandıktan sonra, kanuna uygun olarak yapılan bu işlemin, davanın usulden reddi için gerekçe yapılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2015 günü oybirliğinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/720, Karar No: 2023/1137, Tarih: 22.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/720 E.  ,  2023/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1074 E., 2021/1365 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2019/4679

Esas, 2021/3052 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki asıl davada tapu iptali ve tescil birleşen davada alacak isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Belçika'da eski eşinden boşandıktan sonra Türkiye'de bulunan ve çocukluk yıllarından tanıdığı davalı ile iletişim araçları üzerinden görüşmeye başladığını, görüşmelerin devamında tarafların 2016 yılında evlenme konusunda anlaştıklarını, davalının talebi üzerine müvekkilinin tapuda adına kayıtlı olan ... ili, ... Mahallesi, 2109 ada 6 numaralı parselde bulunan 4 nolu bağımsız bölümü davalıya satış göstermek sureti ile 22.05.2017 tarihinde devrettiğini, müvekkilinin davalının evlenme vaadine güvenerek taşınmazı devrettiğini, ancak bu devirden sonra davalının sürekli tartışmalar çıkardığını ve müvekkilinden giderek uzaklaşıp ayrıldığını, devraldığı evi iade edeceğini söylemesine rağmen geri vermediğini, davalının hile ile taşınmazı elde ettiğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, tarafların hala-dayı çocukları olduğunu, 2015 yılı Ekim ayı sonlarında kuzen olarak konuşup görüşmeye başladıklarını, daha sonra müvekkilinin eşinden boşanmaya karar verdiğini, 2015 yılı Aralık ayında müvekkilinin eşine karşı boşanma davası açtığını ve 2016 Aralık ayında boşandığını, bu arada davacı ile müvekkilinin arkadaşlığının ilerlemesi üzerine 2016 yılının Mart ayında tarafların beraber yaşamaya karar verdiklerini, müvekkilinin eski eşi ile arasındaki boşanma davasının devam ettiği süreçte davacı ile birlikte yaşamaya başlaması nedeniyle davacıya evlenme vaadinde bulunduğundan söz edilmeyeceğini, zaten o dönemde müvekkilinin boşanma davası devam ettiğinden nüfusta hâlâ evli göründüğünü, dava konusu işlemin muvazaalı olduğunu iddia eden davacının yazılı delil ibraz etmesi gerektiğini, davacının tamamen kendi isteğiyle müvekkiliyle birlikte yaşamak için bu devirleri yaptığını, davacının birliktelik döneminde yapılan mal devirlerinden sonra davranışlarının katlanılamaz boyuta ulaştığını, bu durumun taraflar arasında sorun olarak büyümeye devam ettiğini, davacının müvekkiline aşırı şekilde güvensizlik ve kıskançlık duyduğunu, müvekkilinin daha fazla dayanamayarak ayrılma kararı aldığını, hukuka veya ahlâka aykırı bir sonucun gerçekleşmesi amacı ile verilen şeyin geri istenemeyeceğini, davacının bu devirleri, tarafların birlikte yaşamasını temin etmek, ahlâka aykırı bir amacın gerçekleşmesini sağlamak için yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

II. BİRLEŞEN DAVA

1.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde, asıl davadaki maddi vakıaları aynen tekrar ederek müvekkilinin kendi adına kayıtlı olan ... plakalı aracını davalının talebi üzerine 22.05.2017 tarihinde davalıya noterde devrettiğini, daha sonra davalının aracı dava dışı üçüncü kişiye sattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 58.000,00 TL'nin 22.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 24.06.2019 tarihli duruşmada talebini ıslah ederek 60.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

2. Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde, asıl dava dilekçesinde yer alan beyanlarının yanında, araç değerinin dava dilekçesinde yüksek gösterildiğini, aracın hasar kaydının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.06.2019 tarihli ve 2017/470 Esas, 2019/422 Karar sayılı kararı ile; asıl dava konusu bağımsız bölümün davacı tarafından davalıya 22.05.2017 tarihli resmî senetle 74.500,00 TL bedelle devredildiği, birleşen dava konusu ... plakalı aracın da yine davacı tarafından davalıya 22.05.2017 tarihli araç satış sözleşmesiyle 60.000,00 TL satış bedeli ile devredildiği ve bu hususların çekişmesiz olduğu, taraf tanıklarının beyanları ile taraflar arasındaki cep telefonu mesajlarının içerikleri birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında evlenme vaadini de içeren duygusal bir ilişkinin olduğu kanaatine varıldığı, davalı tanıklarından taraflar arasındaki fiili birliktelik sürecindeki olaylara tanık olan davalının kızı ...'in görgüye dayalı beyanında, asıl ve birleşen dava konusu ev ve arabanın davacı tarafından davalıya evlenmek niyetiyle bedelsiz olarak devredildiğini ifade ettiği, taraf tanıklarının beyanları bütün olarak değerlendirildiğinde; asıl ve birleşen davada davacının evlenmek niyetiyle dava konusu ev ve arabayı davalıya hediye etmesinden sonra tarafların evlenme iradesini içeren fiili birlikteliklerinin son bulduğu, her ne kadar davalı vekili ev ve arabanın davacı tarafından davalıya gayrı meşru birlikteliğin temini amacıyla devredildiğini savunmuş ise de davalı tanığının beyanı ve mesaj içerikleri karşısında söz konusu savunmaya itibar edilmediği, asıl ve birleşen davanın konusu taşınmaz ile arabanın davalının eski eşi ile evliliğinin sona erdiği tarihten sonra 22.05.2017 tarihinde devredildiği, davalı ile davacı arasında söz konusu devir ve temliklerden sonra anlaşmazlıkların ortaya çıkması üzerine tarafların anlaşamayarak ayrıldıkları, asıl ve birleşen dava konusu temliklerin hukuken ve ahlâken gayrı meşru olarak bir ilişkinin kurulmasını ve devamını temin amacıyla yapılmadığı, diğer taraftan hile olgusu her türlü delil ile kanıtlanabileceği gibi hile nedeni ile iptal hakkının kullanılmasının da hiçbir şekle bağlı olmadığı, toplanan delillere göre; davacının maliki olduğu ev ve arabayı davalının yakın bir gelecekte kendisi ile evleneceği düşüncesi ve inancı ile davalıya devrettiği, ancak davalının söz konusu temliklerin üzerinden çok kısa bir zaman geçtikten sonra davacıdan ayrıldığı ve dava konusu ev ile arabanın bedelinin ödendiğine dair herhangi bir savunma ileri sürmediği gibi buna ilişkin ödeme belgesi de sunmadığı dikkate alındığında asıl ve birleşen dava konusu temliklerin resmî evlilik birlikteliğini sağlamak amacıyla hile ile aldatma sonucunda gerçekleştirildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile asıl davada dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, birleşen davada ise davalıya devredilen araca ilişkin satış senedindeki bedel olan 60.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/804 Esas, 2019/803 Karar sayılı kararı ile;

Davacı ile davalının 2015 yılında davalının eşi ile arasında problem olduğu dönemde henüz davalı boşanmadan önce görüşmeye başladıkları, sonrasında ise arkadaşlıklarının ilerlediği, davalının boşanma davasının devam ettiği 2016 yılında tarafların davalının kızı ile birlikte aynı evde bir yıla yakın evliymiş gibi birlikte yaşadıkları, öncesinde davalının kızı ile birlikte kirada kalarak yaşadığı, sonrasında ise asıl dava konusu olan mesken vasıflı taşınmaza taşındıkları, davacının davalı ile olan birlikteliğinin uzun süre devam etmesi nedeniyle davalının derdest boşanma davasının sonlanacağı ve resmî olarak davalının evlenme ehliyeti doğduğunda kendisiyle evleneceğine dair ... ve ... ile asıl dava konusu bağımsız bölümü ve birleşen davaya konu aracı 22.05.2017 tarihinde davalıya satış sureti ile devrettiği, satışların gerçek bir satış olmadığının tarafların kabulünde olduğu, davacının bu malları davalı ile olan birlikteliğinden dolayı hediye ettiği, yapılan bu devirlerin üzerinden yaklaşık bir ay geçtikten sonra tarafların arasının anlaşmazlık nedeniyle açıldığı, sonrasında ise tarafların ayrıldığı ve görüşmedikleri, davalının eşinden 14.02.2017 tarihinde boşanması, uyuşmazlığa konu mal devirlerinin 22.05.2017 tarihinde yapılması, davalının resmî olarak evlenmesine engel hâl ortadan kalktıktan sonra davacı tarafından davalıya taşınmaz ve araç devrinin sağlanması göz önüne alındığında, davacının birlikte yaşama ve yakın zamanda evlenmek amacıyla davalıya bu devirleri yaptığının anlaşıldığı, davacının hile iddiasını kanıtlayamadığı, davalı ile birlikte olduğu dönemde iradi olarak adına kayıtlı taşınmazı ve aracı davalıya temlik ettiği ve bunu hediye şeklinde yaptığı sabit olduğundan mahkemece delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarihli ve 2019/4679 Esas, 2021/3052 Karar sayılı kararı ile,

"...Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’nin asıl davada dava konusu 2109 ada 6 parseldeki 4 no’lu bağımsız bölümün tamamını ve birleştirilen davada dava konusu olan ... plaka sayılı aracını 22.05.2017 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.