muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25866, Karar No: 2015/37852, Tarih: 16.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25866 E.  ,  2015/37852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/277000

MAHKEMESİ : Viranşehir(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2010/21 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece, sanık Ş.. U..’nun, 09.10.2009-10.10.2009 tarihleri arasında ve sanık S.. G..’ün, 06.11.2009, 08.11.2009, 10.11.2009 ve 23.09.2009 tarihlerinde mağduru arayarak ölümle tehdit ettikleri kabul edilmiş ise de; yapılan arama içeriklerini duyan ya da bilgi sahibi olan herhangi bir tanığın bulunmaması, taraflar arasındaki husumet ve mağdurun soyut beyanından başkaca delil elde edilememesi karşısında, alacaklı konumunda bulunan sanıkların, borçlarını tahsil edebilmek amacıyla, suç tarihlerinde mağduru birden çok kez aramış olabilecekleri hususu göz önünde bulundurulmadan, mağdurun beyanının hangi nedenlerle sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu açıklanmadan ve aşamalarda üzerlerine atılı tehdit suçlarını inkar eden sanıkların beyanlarına hangi nedenle itibar edilmediği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)İddianamede, sanıkların, mağduru birçok kez tehdit ettiklerinin anlatılması ve sanıklar hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık S.. G.. hakkında, TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Ş.. U.. ve S.. G.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1972, Karar No: 2021/3546, Tarih: 20.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/1972 E.  ,  2021/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarına göre sanığın hüküm tarihinde cezaevinde olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından devam edilen yargılama sırasında usulüne uygun şekilde duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen davaya iştirak ederek katılan sıfatını almayan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1519, Karar No: 2016/392, Tarih: 14.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1519 E.  ,  2016/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/01/2014 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1969, Karar No: 2021/2969, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1969 E.  ,  2021/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Karabük Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2018 tarihli ve 2018/60 soruşturma, 2018/18 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler Ahmet Arslan ve ... haklarında suç yeri bakımından dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Karabük Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/09/2020 tarihli ve 2018/658 soruşturma, 2020/368 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/95 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/12/2020 gün ve 94660652-105-67-17164-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2021 gün ve 2021-1255 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından gönderilen paranın Garanti Bankası'nın .../Tekirdağ adresinde bulunan Carrefoursa ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2020 tarihli ve 2020/95 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14879, Karar No: 2011/1778, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14879 E.  ,  2011/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1112, Karar No: 2011/22850, Tarih: 27.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/1112 E.  ,  2011/22850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2006 gün ve 2004/214 Esas, 2006/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin ve ... Derneğinin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hazineye ve ... Derneğine hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın hazineye ve ... Derneğine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3340, Karar No: 2007/17114, Tarih: 10.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3340 E.  ,  2007/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* akıl hastalığı nedeniyle ortak hayatın çekilmez hale geldiğinin kanıtlanamamış bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2006/12352, Karar No: 2007/1000, Tarih: 05.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12352 E.  ,  2007/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki olduğu parsel sayılı çaplı taşınmazına davalı tarafından dere yatağının ıslah edilmemesi sonucu toprak kaybına sebebiyet verildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, derenin ıslah edilmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmaza herhangi bir müdahale olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının bayındırlık hizmeti sonucu zarar verici davranışlarından doğan talepler idare hukuku alanını ilgilendirmekte ve bu hususta idarenin sorumlu olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinden idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Davacı, Türk Medeni Kanununun 683.maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına dayanmak suretiyle bu davayı açmış, davalı idarenin (Belediye) tutumundan kaynaklanan nedenlerle kendisine zarar verildiğini ileri sürmüştür. Davalı savunmasında dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahalesinin olmadığını bildirmiştir.

Bilindiği gibi mülkiyet hakkının içeriğini düzenleyen Medeni Kanunun 683.maddesine göre; bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hak ve yetkisine sahiptir. Taşınmaz maliki, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir. Somut olayda ileri sürülen iddia davalı idarenin eyleminin hizmet kusuru değil, davacının çaplı taşınmazından gereği şekilde yararlanmasını önleyecek biçimde muaraza yarattığı şeklindedir.

Öyleyse iddianın  ileri sürülüş ve  içeriği  itibariyle  mülkiyet hakkına  dayalı olduğu ve çekişmenin adli yargıda çözümlenmesi gerekeceği gözetilerek iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, ondan sonra işin  esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere yasal olmayan gerekçelerle hüküm kurulması isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4985, Karar No: 2022/14540, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4985 E.  ,  2022/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/381 Esas, 2021/481 K. sayılı ilamı incelendiğinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada 1 parsel (3 nolu bağımsız bölüm) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı olmayıp temyiz edenin sıfatı nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamış ise de yasadaki yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmaz emsal alınarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak denetime elverişli rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/381 Esas, 2021/481 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15495, Karar No: 2015/18789, Tarih: 21.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15495 E.  ,  2015/18789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/21255

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/745 (E) ve 2012/912 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 165/1. maddesinde hapis ve adli para cezaları birlikte öngörülmüş olup, anılan madde uyarınca hapis cezası alt sınırdan belirlenerek hüküm kurulduğu halde, aynı Kanun'un 52/1 maddesi uyarınca alt sınırı beş gün olan adli para cezası yönünden, farklı gerekçe de gösterilmediği halde alt sınırdan uzaklaşılarak 10 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

2- TCK'nın 52/4. maddesine aykırı olarak ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

3- Kısa kararda yargılama gideri tutarı ve dökümü gösterilmemiş ise de, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme uyarınca 16.00 TL'den ibaret yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20.00 TL. kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80.00 TL. olarak belirlenmesine, yargılama gideri ile ilgili bölüm hüküm fıkrasından çıkartılarak, 16.00 TL. tutarındaki yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14564, Karar No: 2017/7721, Tarih: 13.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14564 E.  ,  2017/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 19.09.2017 tarih ve 2017/7817 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.10.2017 tarih ve KYB-2017/53814 sayılı ihbarname ile;

Bedelsiz senedi kullanma suçundan şüpheliler ................. ve .... (....) haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/03/2015 tarihli ve 2015/42337 soruşturma, 2015/30339 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2015 tarihli ve 2015/1298 değişik iş sayılı kararını müteakip atılı suçtan adı geçen şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/07/2016 tarihli ve 2015/71975 soruşturma, 2016/49076 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/08/2016 tarihli ve 2016/3926 değişik iş sayılı kararının,

"1-Usul açısından, İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2015 tarihli ve 2015/1298 değişik iş sayılı kararı ile eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile bazı eksikliklerin giderilmesi için soruşturma dosyasının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4.maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi halinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,