muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/426, Karar No: 2023/3308, Tarih: 15.06.2023

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; tarafların 2011 yılında evlendiğini, bu evlilikten ortak çocukları olmadığını, erkeğin birlik görevlerini ihmal ettiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına ve kadın yararına aylık 300,00 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, erkeğin önceki evliliğinden olan çocuklarını istemediğini, ortak konutun eşyalarını aldığını, taraflar arasındaki evlilik birliğinin fiilen sona erdiğini iddia ederek tarafların boşanmalarına, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları hükümleri gereği; boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusuru bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun ispat edilmesinin zorunlu olduğu, dava kapsamında toplanan deliller ve dinlenen taraf tanık anlatımlarına göre davalı erkeğe atfedilebilecek herhangi bir kusurun ispat edilemediği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine ve kadın yararına aylık 150,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından delillerin toplanmadığı, eksik araştırma ile karar verildiği, kararın gerekçesiz olduğu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek; reddedilen boşanma davası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından delillerin takdirinde bir yanlışlık yapılmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirtilerek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle boşanma davasının reddi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirtilerek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle boşanma davasının reddi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 323 üncü ve devam maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6072, Karar No: 2013/1131, Tarih: 24.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6072 E.  ,  2013/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örneği denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması,

Sanığın Zara adlı mağazaya giderek üstündeki alarmlardan birini çıkardığı deri montu üzerine giyip mağazadan çıktığı sırada diğer alarmın uyarı vermesi nedeniyle tanık güvenlik görevlisi tarafından yakalanması olayında, sanığın hırsızlığa kalkışma eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen basit hırsızlık olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasa'nın TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14343, Karar No: 2017/13756, Tarih: 11.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14343 E.  ,  2017/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 6.274,67 TL bedelin ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu kayıp kaçak bedelini faturalara yansıtan ve bu bedelleri işletmelerden tahsil edenin dağıtım şirketi olan..... olduğunu, husumetin ....Ş'ye yöneltilmesi gerektiğini, dağıtım şirketine karşı kendilerinin açtığı davanın da derdest olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; faturalardaki ücretlendirmelerin ve tarife unsurlarının belirlenmesi yetkisinin ...'ya ait olduğu, davalının kayıp kaçak bedellerine ilişkin tarifeyi uygulamasının yasal bir zorunluluk olduğu, ...'nın kayıp kaçak bedellerine ilişkin düzenleyici işlemi iptal ettirilmeksizin davalıdan talepte bulunma olanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay....Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9827, Karar No: 2013/13419, Tarih: 25.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9827 E.  ,  2013/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleşen dava davalıları tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl ve birleşen dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;dava dışı Hasan'ın,kardeşi olan davacıdan aldığı 9.8.2004 tarihli vekaletname ile davacının 1/12 hisse oranında paydaş bulunduğu 121 ada 281 parsel ile 1/6 hisse oranında paydaş bulunduğu 112 ada 735 parsel sayılı taşınmazlardaki hisselerini kardeşi olan davalı M...'ya 31.12.2010 tarihinde ;onun da 735 parsel sayılı taşınmazdaki payını diğer davalı S...'ye 15.06.2011 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden vekalet görevinin kötüye kullanıldığı ve davalı S...'nin diğer davalı M...'nın yaptığı işlemlerdeki hukuka aykırılığı bildiği ve Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı belirlenmek suretiyle asıl ve birleşen dava dosyalarında tapu iptal ve tescile karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Asıl davada davalı M... ve birleşen davada davalı S... vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Asıl davanın davalısı M... vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince; Dava konusu 121 ada 281 parsel sayılı taşınmazda, davalı M... ile mirasbırakan H...'ın ½ şer payının bulunduğu ve mirasbırakan H...'ın yasal mirasçılarından olan davacının 1/6 miras payı olduğu gözetilerek intikal neticesinde davacının kayden 1/12 hisse oranındaki payının vekil H... tarafından davalı M...'ya satılmış olmasına rağmen mahkemece Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2012 tarih ve 2012/225-262 E.K. sayılı veraset ilamı gözetilerek davacıya fazla pay verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Birleşen davada davalı S... vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince; Dava konusu 112 ada 735 parsel bakımından dava değerinin, çekişmeli taşınmazda davacının 1/6 miras payına karşılık gelen değer olduğu gözetilerek harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, taşınmazın tamamının değeri üzerinden hesaplama yapılması isabetsizdir.

Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14998, Karar No: 2012/19852, Tarih: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14998 E.  ,  2012/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/07/2010 gün ve 2005/547-2010/283 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/05/2012 gün ve 2010/16334-2012/7359 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin milli piyangodan çıkan ikramiyesini davalı Banka'nın Denizli Şubesi'ndeki hesaba yatırdığını, dönem faizini almak üzere 18.03.2005 tarihinde davalı Banka'ya müracaat ettiğinde hesaptaki tüm paranın 28.02.2005 tarihinde vadesi bozularak Av. Dündar Akergül isimli şahıs tarafından çekildiğini öğrendiğini, müvekkilinin söz konusu avukatı tanımadığı gibi ona vekaletname de vermediğini, olayın meydana gelmesinde davalıların kusurunun bulunduğunu belirterek 122.504,30 TL'nın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin görevini ifa ederken gerekli ihtimam ve özeni gösterdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Banka'nın hesabın açılması sırasında alınan nüfus cüzdanı fotokopisi ile vekaletname arkasındaki nüfus cüzdanı örneğini ve vekaletnamedeki imza ile davacının hesap kartonundaki imzasını karşılaştırmaması, ayrıca hesap üzerinde bloke kaydı bulunmasına rağmen paranın çekilmesinden evvel hesap sahibinin haberdar edilmemesi suretiyle paranın ödenmesi kapsamında oluşan zarardan sorumlu olduğu, davalı noterin vekalet verirken gerekli çabayı gösterdiği, bankanın ağır kusur teşkil eden davranışları sebebiyle davalı noterin vekalet tanzimi şeklindeki fiili ile zarar arasındaki illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davalı noter aleyhine açılan davanın reddine, davalı Banka aleyhine açılan davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı Banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 43,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Banka'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7178, Karar No: 2014/10868, Tarih: 02.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7178 E.  ,  2014/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 14 adet taşınmaz yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 16 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece satışın ne şekilde yapılacağının gösterilmemesi doğru olmadığı gibi satışına karar verilen taşınmazların satış bedelinin taraflara tapudaki payları ile ölü oldukları anlaşılan paydaşlar Emine

Altay ile Süleyman Altay’ın veraset ilamları nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, Emine Altay ile tapuda hissesi bulunmayan kök muris Mustafa Altay’ın veraset ilamlarındaki hisseleri oranında dağıtılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şeklinde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Altay ile Süleyman Altay’ın veraset ilamları nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, Emine Altay ile tapuda hissesi bulunmayan kök muris Mustafa Altay’ın veraset ilamlarındaki hisseleri oranında dağıtılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şeklinde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun ikinci bendinin dördüncü satırında yer alan "taşınmazların” kelimesinden sonra “genel açık artırma yolu ile” kelimelerinin eklenmesine, yine hüküm sonucunun üçüncü bendinde yer alan “Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2012 tarih ve 2012/942-1115 Esas-karar sayılı Mustafa Altay’ın veraset ilamında” kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine, “Ulubey Sulh Hukuk Mahkemesinin Süleyman Altay’ın mirasçılarını gösteren 2011/145-159 E/K sayılı veraset ilamında “ kelimelerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.