muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27491, Karar No: 2013/27018, Tarih: 04.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/27491 E.  ,  2013/27018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkeminin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Polikliniğinden Lazer Epilasyon hizmeti satın aldığını, davalı ...'ın polikliniğin sahibi, ...'nun ise mesul müdür olduğunu, beş seans epilasyon işlemi yapıldığını, 26/06/2012 tarihinde yapılan uygulama sırasında yüzünün yandığını, davalıların kusurlu davranışları nedeniyle yaralandığını belirterek şimdilik kaydıyla 1.000,00-TL maddi ve 50.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların çalıştırdığı ve çalıştığı yerin özel hizmet kuruluşu olduğu, böylece ticari faaliyet gösterdiği, davalıların da işbu işyerinde çalışan ve görevli olduğu, açılan davanın mahiyeti dikkate alınarak hizmet veren davalıların çalıştığı ... Polikliniği tüzel kişi olup tacir olduğu,davacı ile davalı arasındaki ilişkinin alınan hizmete karşılık bulunması nedeniyle taraflar arasındaki ilişki ticari faaliyetten kaynaklandığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, tarafların başvurması halinde dosyanın görevli ... nöbetçi ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, epilasyon hizmeti verilmesine ilişkin sözleşmeden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkin olup,uyuşmazlığın 4077 Sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1331, Karar No: 2020/7340, Tarih: 16.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1331 E.  ,  2020/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19/11/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22/05/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, .... Köyü'nde bulunan 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlarda müvekkili ile davalıların murisleri Ahmet Müslüm Tunçel, Bilal Marufoğlu ve Mehmet Niyazi Marufoğlu'nun hissedar olduklarını, tapu malikleri öldüğünden taşınmazların mirasçılara kaldığını belirterek dava konusu taşınmazların aynen taksimini, mümkün olmaması halinde satış sureti ile ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 13. maddesinde;

"Uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren, kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar, gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceği; bu arazilerin ipotek ve satış vaadine konu olamayacağı, ancak, bu kısıtlama süresinin beş yılı aşamayacağı; sulama alanlarında toplulaştırma çalışmaları kısıtlama süresi içerisinde sonuçlandırılamadığı takdirde, toplulaştırma çalışmalarının sonuçlandırılması amacıyla kısıtlama süresinin en fazla beş yıla kadar daha uzatılabileceği,

Mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği; mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği"

Hükmü yer almakta iken, Anayasa Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli kararıyla bu düzenlemenin "mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği"ne ilişkin kısmı iptal edilmiş; 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 9. maddesiyle de "Bu taşınmazlar hakkında mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği"ne ilişkin cümlesi ilga edilmiştir.

Hükmü yer almakta iken, Anayasa Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli kararıyla bu düzenlemenin "mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği"ne ilişkin kısmı iptal edilmiş; 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 9. maddesiyle de "Bu taşınmazlar hakkında mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği"ne ilişkin cümlesi ilga edilmiştir.

Somut olaya gelince; bu kanunun 13. maddesi kapsamındaki uygulama alanlarında kalan ve işlemleri henüz tamamlanamayan arazilerin miras yoluyla intikali ve ortaklığının satış suretiyle giderilmesine ilişkin olarak herhangi bir yasaklama bulunmadığından mahkemece işin esasına girilerek tarafların göstermiş olduğu deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın iadesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11975, Karar No: 2010/14968, Tarih: 05.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/11975 E.  ,  2010/14968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-e, 52/2. maddeleri uyarınca 140,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ve sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlediği anlaşıldığından, Gerede Sulh Ceza Mahkemesinin 30/04/2002 tarihli ve 2001/60 esas, 2002/93 sayılı kararı ile verilen 711.828.000 Türk lirası ağır para cezasına ilişkin tecilli ilamın aynen infazına dair aynı mahkemenin 03/04/2009 tarihli ve 2008/324 esas, 2009/168 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.03.2010 gün ve 2010/2643-16778 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2010 gün ve 2010/75175 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın evvelce ertelenmiş olan adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmiş ise de, anılan Kanun'da hapis cezalarının ertelenmesine ilişkin düzenlemenin yer aldığı, maddede para cezalarının ertelenmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanığın önceden işlemiş olduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezasının aleyhe olacak şekilde aynen infazına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasada, erteli para cezalarının aynen infazına ilişkin düzenleme bulunmadığı halde sanık hakkında Gerede Sulh Ceza Mahkemesince verilen erteli ağır para cezasının aynen infazına karar verilmesi karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (GEREDE) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03.04.2009 gün ve 2008/324, 2009/168 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan, aynı mahkemenin, 30.04.2002 tarih, 2001/60, 2002/93 sayılı 711,828,000 TL. ağır para cezasına ilişkin tecilli ilamının aynen infazına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, tecilli mahkumiyetin infazına yer olmadığına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 05.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4049, Karar No: 2016/3643, Tarih: 12.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4049 E.  ,  2016/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20052, Karar No: 2022/2820, Tarih: 23.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20052 E.  ,  2022/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.09.2020 gün ve 2020/184 Esas, 2020/200 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile bunu destekleyen doktor raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince, suç tarihinden önce reşit mağdure ile bir süre arkadaşlık yapan sanığın olay gecesi geç saatte alkollü vaziyette evine geldiği mağdurenin zorla kıyafetlerini çıkartarak boynu ile göğüslerinden öpüp, bıçak göstermek suretiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söyledikten sonra çıkan arbede esnasında ayak bileğini burktuğu mağdurenin ağladığını görünce onun aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel başkaca harici sebep olmaksızın bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 102/1-c.1, 102/3-d. maddelerinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ve sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.01.2021 gün ve 2020/1592 Esas, 2021/107 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2403, Karar No: 2018/8130, Tarih: 12.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2403 E.  ,  2018/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi:

Dava, davacının, Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihinin 10.06.1985 tarihi olduğunun ve bahsi geçen dönemi borçlanmaya hakkı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının süresi içinde Kuruma başvurusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince "...davacının 02/01/1987 tarih ve 3 sayı numarası ile resen tescilinin yapıldığı fakat vergi dairesi kaydının 10/06/1985 tarihinde başlayıp aynı gün bitmesi ve aynı dönemde herhangi bir oda kaydının bulunmaması nedeniyle 04 kodu ile bildirge iptal işlemi yapıldığı anlaşılmıştır. Davacının 1/06/1985 tarihinde oda kaydının bulunmaması nedeniyle fiili olarak çalıştığının belgelenemediği, 4956 sayılı kanunla 1479 savılı kanuna eklenen 18. madde ile; kuruma başvurusu olmadığı, yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihinden evvel kurum kayıtlarına intikal eden bildirge, prim ödemesi ve sigortalılık talepleri bulunanlar bakımından 1479 sayılı yasanın 24 ve 25. Maddeleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme ile 04/10/2000 tarihinden önceki döneme dair sigortalılık nitelikleri belirlenirken, tescilin belirtilen tarihten sonra yapılması durumunda yasada tanınan süre içinde borçlanma hakkını kullananların borçlanma koşullarına göre 04/10/2000 tarihinden öncesinde sigortalı sayılacağı, ancak borçlanma hakkının süresinde kullanmayanların geriye dönük biçimde 04/10/2000 tarihi öncesine dair herhangi bir sigortalılık tespiti ve borçlanmasının sözkonusu olamayacağı, bu nedenle vergi kaydına istinaden davacının talep ettiği dönemdeki hizmetlerinin verilemediği..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vergi kaydının ve sigorta girişinin mevcut olduğunu beyanla davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İstinaf Başvurusu;

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vergi kaydının ve sigorta girişinin mevcut olduğunu beyanla davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince "... davacının 10.06.1985 tarihli vergi dairesine kayıt tarihi baz alınarak 1479 Sayılı Yasa kapsamında resen Bağ-Kur sigortalılığının tescil edildiği, davacının ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün kayıtlarına göre 10.06.1985 tarihinde seyyar manav olarak işe başlayıp yine aynı tarih itibarıyla işi bıraktığı, Dairemizce istenilen ve dava dosyası içerisinde bulunan kayıtlara göre; davacının işe başlama ve işi terk tarihlerinin aynı olması sebebiyle gerekçesi sorulmuş,, ancak kayıtların aşırı yağışlar sonucu oluşan sel taşkınlarında zarar gördüğü ve zayi olduğu gerekçesi ile ulaşılamadığı, davacının vergi kaydının oluşturulmasında yasaya herhangi bir aykırılık tesbit edilmediği, hukuken de geçerli olduğu, davacının vergi kaydının bulunduğu dönem yönünden kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının tanık anlatımları ile de sabit olduğu, davacının resen tescilinin vergi dairesi kaydının 10.06.1985 tarihinde başlayıp aynı gün bitmesi ve aynı dönemde herhangi bir Oda kaydının bulunmaması nedeniyle 04 kodu bildirge iptal işlemi yapıldığı, ancak davacının 10.06.1985 tarihinde vergi kaydının bulunduğunu belgelediği, bu nedenle davacının vergi kaydı olduğu tarih olan 10.06.1985 tarihinde 1479 Sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu... "gerekçesiyle

"Davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ...3. İŞ MAHKEMESİNİN 20.12.2016 2015/441 ESAS, 2016/256 KARAR sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince KALDIRILMASINA,

Davanın KISMEN KABULÜNE,

1-Davacının vergi kaydının bulunduğu 10.06.1985 tarihinde bir gün süre ile 1479 Sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun TESBİTİNE, fazlaya ilişkin talebin reddine " karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının Kuruma başvurusu olmadığını, vergi kaydına istinaden 04.10.2000 tarihinden önceki hizmetlerinin verilemediğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın KISMEN KABULÜNE,

1-Davacının vergi kaydının bulunduğu 10.06.1985 tarihinde bir gün süre ile 1479 Sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun TESBİTİNE, fazlaya ilişkin talebin reddine " karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının Kuruma başvurusu olmadığını, vergi kaydına istinaden 04.10.2000 tarihinden önceki hizmetlerinin verilemediğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olunması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesinde Bağ-Kur sigortalılığının başlangıcı düzenlenmiş, söz konusu hüküm her ne kadar yıllar içinde değişikliğe uğramış ise de Yasa'nın sigortalılık için aradığı şart her zaman "kendi nam ve hesabına ticari faaliyette bulunmak" olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının vergi mükellefiyetinin 10.06.1985 tarihinde başladığı ve aynı gün terkin edildiği, esnaf ve sanatkarlar odasında ve sicilinde kaydının olmadığı, 02.02.1994-05.12.1997 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 02.01.1987 tarihinde davalı Kuruma intikal eden giriş bildirgesi ile vergi mükellefiyetinin başladığı 10.06.1985 tarihinde tescil edilmişse de vergi mükellefiyetinin başladığı gün terkin edildiğinin ve esnaf odası kaydının da bulunmadığının davalı Kurumca anlaşılması üzerine giriş bildirgesinin iptal edildiği ikinci kez 17.08.1995 tarihinde davalı Kuruma intikal eden giriş bildirgesi ile 02.02.1994 tarihinde başlayan vergi mükellefiyet tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının vergi mükellefiyetinin başladığı gün terkin edilmiş olması ve esnaf sanatkarlar odasında ya da esnaf ve sanatkarlar sicilinde başkaca kaydının bulunmaması, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olmak için aranan kendi nam ve hesabına ticari faaliyette bulunma şartının gerçekleşmediğinin göstergesidir. Dolayısıyla davacının tespitine karar verilen tarihte Bağ-Kur sigortalısı olduğundan söz edilemez.

Somut olayda, davacının vergi mükellefiyetinin başladığı gün terkin edilmiş olması ve esnaf sanatkarlar odasında ya da esnaf ve sanatkarlar sicilinde başkaca kaydının bulunmaması, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olmak için aranan kendi nam ve hesabına ticari faaliyette bulunma şartının gerçekleşmediğinin göstergesidir. Dolayısıyla davacının tespitine karar verilen tarihte Bağ-Kur sigortalısı olduğundan söz edilemez.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6628, Karar No: 2021/6894, Tarih: 06.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/6628 E.  ,  2021/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.11.2017 tarih ve 2016/1417 E- 2017/1335 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.04.2019 tarih ve 2018/476 E- 2019/852 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından, İzmir 24. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7524 Esas sayılı dosyasıyla genel kredi sözleşmesine dayalı olarak davacı aleyhine icra takibi yapıldığını, icra dosyasından gönderilen tebligatın davacıya ulaşmadığını, takibe konu genel kredi sözleşmesinde davacının imzasının bulunmadığını, davacının, takip borçlusu Lineteks Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin % 2,5 hissesine sahip ortağı ise de, şirketi temsile yetkisi olmadığını ileri sürerek, İzmir 24. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7524 Esas sayılı dosyası ve dayanağı genel kredi sözleşmesinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, icra tehditi altında davacıdan tahsil edilen paranın yasal faizi ile davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davaya konu icra takibine dayanak yapılan genel kredi sözleşmesinde dava dışı Lineteks ... Ltd. Şti.’nin asıl borçlu, yine dava dışı, .....in de müştereken ve müteselsilen kefil oldukları, davacının genel kredi sözleşmesinde asıl borçlu veya kefil sıfatıyla herhangi bir imzasının bulunmadığı, davacının asıl borçlu şirketin % 2,5 hissedarlı ortağı olduğu, limited şirket ortaklarının, şirket borçlarından şahsen sorumlu olmadıkları, sadece şirkete taahhüt ettikleri sermaye paylarını ödemekle yükümlü oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının İzmir 24. İcra Müdürlüğü’nün 2013/7524 Esas sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının kötüniyet tazminatına ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.