muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/28566, Karar No: 2023/209, Tarih: 23.01.2023

d) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/761 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5008, Karar No: 2023/2795, Tarih: 18.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5008 E.  ,  2023/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1154 E., 2022/924 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret-Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/41 E., 2022/591 K.

Taraflar arasındaki iflas sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili ve şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu yönünden esastan reddine, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1192 yılından beri Almanya'da ikamet etmekte olduğu, müvekkili alacak kayıt başvurusunda Almanya adresini bildirdiğini, müvekkili Almanya'da usulüne uygun tebligat yapılamadığı, iflas müdürlüğünce müvekkili alacak talebinin 293.582,48 TL olarak esas olmak suretiyle bunun 164.167,31 TL'lik kısmının reddine, 129.415,17 TL'sinin kabul ile masada 3/3. sıraya kaydına karar verildiği, 05.11.2020 tarihli ek sıra cetvelinin ilamı ile bu hususunun ilan ve tebliğ edildiğini, müvekkili Türkiye'ye gelir gelmez durumu öğrendiği, iflas idaresi tarafından kabul olunan 129.415,17 TL'nin masada 3/3 sıra kaydının değiştirilerek birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, şikayetçinin usulüne uygun olarak iflas müdürlüğüne bildirmiş olduğu adrese tebligat çıkartılması için gerekli masrafı yatırmadığı, bu durumda şikayet süresinin sıra cetveli kararının gazetede ilan tarihi olan 13.11.2020 tarihinden itibaren 7 gün olduğu, iş bu şikayetin ise 7 günlük süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan iflas idaresi yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Şikayet olunan iflas idaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bu yön nazara alınarak mahkemece verilen kararın kaldırılması talep edilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan iflas idaresi yetkilisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Şikayet olunan iflas idaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bu yön nazara alınarak mahkemece verilen kararın kaldırılması talep edilmiştir.

2-Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya iflas idaresi tarafından masraf yatırılması gerektiğine ilişkin bir bilgilendirme yapılmadığı kayıtlara göre ilanların Türkiye'de yayımlanan gazetelerde yapıldığı, gazete ilanlarının yayın tarihinde şikayetçinin Almanya'da ikamet ettiği ve bunun yurda giriş çıkış kayıtları ile beri olduğu bu haliyle Türkiye'de yayınlanan bir ilanı ile durumdan haberdar olmasının mümkün bulunmadığı, kanunu bilmemenin mazeret olarak kabul edilmeyeceği ilkesi bulunmakta ise de mahkemeye erişme hakkının kısıtlanması da temel hak ve özgürlüklerin ihlali olup kendisine bu yönde bilgi verilmeyen şikayetçiden iflas dosyasına masraf yatırmasını beklemenin makul bulunmadığı belirtilerek mahkemece verilen kararın kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müflis hakkında verilen iflas kararının 27.01.2020 tarihinde kesinleştiği, sıra cetvelinin 08.11.2020 tarihinde yayınlandığı ve şikayetçinin müdürlük sırasında alacak kaydı talebinde bulunduğu, 4176 sırasında alacak kaydının yapıldığı, kararın tebliği için masraf avansı yatırılmadığı, kabul edilen kısmın 3/3 sırasına itiraza yönelik iş bu davanın açıldığı, sıra cetvelinin 13.11.2020 tarihinde Türkiye Ticaret Gazetesi'nde, 08.11.2020 tarihinde ulusal çapta yayın yapan gazetede ilan edildiği, alacaklı şikayetçinin sıra cetveli tebliğ gideri vermediği, bu itibarla dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı nazara alındığında hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı, ancak davanın reddine karar verildiğinden vekili bulunan şikayet olunan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırlarak davanın reddine, şikayet olunan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde istinaf temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlara ek olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetvelinde sıraya itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde istinaf temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü hususlara ek olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetvelinde sıraya itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 148.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16153, Karar No: 2016/7552, Tarih: 13.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16153 E.  ,  2016/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, nafakalar, velayet, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle boşanma davasının eki niteliğinde olan ve boşanma davası içinde talep edilen Türk Medeni Kanununun 174. maddesi kapsamındaki tazminat taleplerinin kısmen reddi veya kabulü halinde ayrıca vekalet ücretine takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığının ve mahkemece bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerde yeniden hüküm kurulmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında; mahkemece verilen ilk hüküm davalı erkek tarafından tüm yönleriyle temyiz edilmiş, hüküm uzman görüşü alınmadan velayetin anneye bırakılması ve dava boyunca baba yanında kalan çocuk için tedbir nafakası tayin edilmesinin doğru olmadığından bahisle bozulmuş, sair temyiz itirazları reddedilerek onanmış ve onanan kısımlar yönünden de karar düzeltme yoluna da başvurulmayarak bu bölümler kesinleşmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı kadının kabul edilen boşanma davası nedeni ile yararına yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni sayılmamış, hükmün düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/7) karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 9 numaralı bendin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu kısmının düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bente gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/13502, Karar No: 2009/4241, Tarih: 23.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/13502 E.  ,  2009/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı  kanuni gerektirici nedenlere   göre  davalı E. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2006/226 Esas, 2007/133 Karar sayılı davacının maddi tazminat istemine ilişkin kesinleşen davada hükmedilen kısım indirildikten sonra  bakiye kısım olan 5.988,15-YTL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Yapılan incelemede davacının fazlaya dair hakkını saklı tutarak açtığı  2006/226,  2007/133 Karar sayılı davada birikişice SSK’ca bağlanan gelirler indirildikten sonra gerçek zararın  6.998,15-YTL olduğu mahkemece talep gibi 1000,00-YTL maddi tazminata hükmedildiği bu kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesince 14.2.2008 tarihinde onandığı bu açılan davanın ise bakiye alacağa hükmedilmesi istemli kısmi dava olduğu görülmüştür.

Bu ek davada saklı tutulan alacak bölümü için, davacının alacağını istemek mümkündür. Dava nitelikçe  Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanmayan zararında  giderilmesine ilişkin olduğundan mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için 4447 sayılı Yasa’nın Ek 38. maddesi gereğince hesaplanan ve sigortalıya bağlanan  gelirdeki artışların hüküm tarihine en yakın tarihteki Kurumca bildirilen en son peşin sermaye değerinin tamamının tazminattan düşülmesi gerekir.

Yapılacak iş, 4447 sayılı Yasa’nın 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değerini Kurumdan sormak, bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler (ücretler) nazara alınarak hesaplanacak tazminattan indirmek  ve kısmi davada hüküm altına alınan miktarı tenzil ederek 2006/226 Esas nolu dosyada kalan bakiye alacak miktarını  geçmemek üzere bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı tarafın bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya  iadesine,    23.3.2009  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14145, Karar No: 2016/543, Tarih: 09.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14145 E.  ,  2016/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/80009

Mahkeme : BAKIRKÖY 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 30/12/2008- 2007/311 esas ve 2008/452 karar

Suç : Zehir Katma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıkta ele geçen, dava konusu içki numuneleri üzerinde ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılarak içkilerin, insan hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürecek nitelikte olup olmadığına, kimyasal olarak zehir kategorisinde değerlendirilecek materyaller bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4765, Karar No: 2012/26428, Tarih: 06.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4765 E.  ,  2012/26428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 53/6, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanık ile katılanın, yanlarında başka bir arkadaşları da olduğu halde, kaza mahalli olan dere kenarına giderek, gece geç saatlere kadar alkol aldıkları, daha sonra sürücü belgesi olmayan sanığın, kazadan sonra yapılan ölçüme göre 0,85 promil alkollü olduğu halde ve trafiğe çıkamayacak derecede hasarlı olduğu tespit edilen Anadol marka kamyoneti ile geri geri manevra yaptığı sırada, yerde uzanmış vaziyette yatmakta olan katılanın bacağının üzerinden geçerek hayat fonkiyonlarına etkisi ağır (6.) derece olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanıp cezası, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerekirken, bilinçli taksirin koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan, sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 58/4. maddesinde, kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı belirtildiği halde, sanığın sabıkasında yer alan ve kasıtlı suçtan aldığı cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

2- Dosya içeriğine göre, sanığın geçerli bir sürücü belgesi bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesine göre geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin (5.) bendi ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (7.) ve (8.) bentlerinin hükümden çıkarılmak, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21264, Karar No: 2022/4946, Tarih: 14.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/21264 E.  ,  2022/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Karar Tarihi - Numarası : 17/09/2020 - 2020/1412 esas ve 2020/1116 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2020 tarihli 2019/487 Esas ve 2020/143 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2-İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ilk derece mahkemesinin hükmünden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9881, Karar No: 2020/1801, Tarih: 06.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9881 E.  ,  2020/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Yukarıçobanisa Köyü 2103 parsel sayılı taşınmazın net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

Üçer aylık vadeli hesaba depo ettirilen 140.537,06 TL'ye karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (son karar tarihi olan 07/05/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (karar kesinleşinceye kadar) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11009, Karar No: 2013/6582, Tarih: 17.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11009 E.  ,  2013/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.