muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2124, Karar No: 2012/2099, Tarih: 19.03.2012

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.Kooperatif anasözleşmesinin 14/2 maddesine göre, parasal yükümlülüklerini 30 gün geciktiren ortaklara ihtarname gönderilmesi gerektiği öngörülmüş olup, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 20.11.2008 tarihli birinci ihtarnamede, diğer yıllara ait alacaklarla birlikte 2008 Temmuz

ayından başlamak üzere aylık 300,00 TL'den 1.200,00 TL. borç bildiriminde bulunulduğu, buna göre ihtarnamede talep edilen miktara 2008 yılı Ekim ayı borcunun da dahil edildiği anlaşılmaktadır. Genel kurulda aidat borcunun ödenmesi gereken gün kararlaştırılmamış ise her ayın son gününün ödeme günü olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda, genel kurulda kararlaştırılan ödeme günü belirlenerek, Ekim ayı aidatının talep edildiği 20.11.2008 tarihli ilk ihtar tarihine göre 30 gün gecikmenin gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulması, ihtarnameye henüz muaccel hale gelmemiş 2008 Ekim ayı aidat borcunun dahil edilmiş olması halinde anılan ilk ihtarnameye dayanılarak verilen ihraç kararı usulsüz olacağından, mahkemece iptaline karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alının harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5878, Karar No: 2017/16486, Tarih: 27.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5878 E.  ,  2017/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, müteveffa ...'ün yasal mirasçıları olduklarını, murisin 10.05.2000 tarihli el yazılı vasiyetname düzenlediğini ancak bu vasiyetnamenin murisin özgür iradesini yansıtmadığı, murisin ikinci eşinin ve lehine vasiyet edilenlerin baskı ve zorlamaları ile bu vasiyetnameyi düzenlediğini murisin vasiyetnamede, aslında kızı olmayan ...'den kızı olarak bahsettiğini bu yönü ile murisin iradesinin sahih olamayabileceğini, yine vasiyetnamedeki bir kısım yazıların genel yazı karakterinden farklılık gösterdiğinin çıplak gözle dahi fark edilebildiğini, özellikle vasiyetnamedeki yazı ve tarih kısmındaki yazı karakterlerinin uyuşmadığını ayrıca murisin bu vasiyetname ile mirasçılardan ... 'ün ıskat etmesine yönelik tasarrufunun da geçersiz olduğunu ileri sürerek, dava konusu vasiyetnamenin iptaline, bu talebin kabul edilmemesi halinde davacı mirasçılardan ...'ün ıskatına yönelik tasarrufun yasal şartları taşımaması nedeniyle geçerli olmadığının tespiti ile iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olduğu, vasiyetnameyi düzenleyen kişinin akıl sağlığı ve ehliyeti noktasında bir iddianın bulunmadığı, ayrıca murisin vasiyetname içeriğinde davacıların TMK'nun 512. Maddesi anlamında mirastan ıskat kapsamında yönelik bir değerlendirmesinin bulunmadığı, aksine murisin mirasını taksim ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Ancak bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde; düzenlenmiş olup, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu ifade edilmiştir. Bu hüküm, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Anılan madde uyarınca mahkemece, taleplerin hepsi hakkında karar verilmesi gerekir. Mahkemenin taleplerden biri hakkında olumlu veya olumsuz hiçbir karar vermemiş olması halinde hakkında karar verilmemiş olan talep, zımnen reddedilmiş sayılamaz. Çünkü, bu talep hakkında ortada olumlu veya olumsuz bir mahkeme kararı yoktur.

Anılan madde uyarınca mahkemece, taleplerin hepsi hakkında karar verilmesi gerekir. Mahkemenin taleplerden biri hakkında olumlu veya olumsuz hiçbir karar vermemiş olması halinde hakkında karar verilmemiş olan talep, zımnen reddedilmiş sayılamaz. Çünkü, bu talep hakkında ortada olumlu veya olumsuz bir mahkeme kararı yoktur.

Somut olayda davacı taraf vasiyetnamenin iptaline ilişkin istemini, şekil şartı eksikliği yanında, murisin davalılarca baskı altına alındığı, eş söyleyiş ile murisin iradesinin sakatlanmış olduğu iddiasına da dayandırmaktadır. Buna karşın mahkemece davacının bu iddiasına ilişkin olarak inceleme ve araştırma yapılmamış, gerekçeli kararda bu hususa değinilmemiştir.

O halde mahkemece, irade fesadı yönünden dosyadaki deliller değerlendirilip, hangisine üstünlük tanındığı belirtilerek gerekçelendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7630, Karar No: 2016/8886, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7630 E.  ,  2016/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan her üç sanık hakkında TCK'nın 204/1, 62, 53, CMK'nın 231/5 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl 8'er ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan her üç sanık hakkında TCK'nın 158/1-e, 62, 52/2, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 2.260'şar TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, sanık Mürşide ile resmi nikahlı olarak evli olduğu, diğer sanık ... ile resmi nikahsız olarak birlikte yaşadığı ve her ikisinden dörder çocuğu bulunduğu, sanık ...'nin, diğer sanıkların bilgisi dahilinde ve onlarla birlikte hareket ederek, üzerinde sanık Mürşide'nin kimlik bilgileri olan ancak kendi fotoğrafının bulunduğu nüfus cüzdanı talep belgesi ile müracaat ederek sahte nüfus cüzdanı aldığı ve daha sonra bu sahte nüfus cüzdanını ve sanık Mürşide'nin yeşil kartını kullanarak Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesinin sezeryan servisinde doğum yaptığı, böylelikle sanıkların 1.369.77 TL kurum zararına neden oldukları ve resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

1-)Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıkların haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-)Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır”

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, sanık ...'nin, sanık Mürşide'nin yeşilkartını kullanarak 23/06/2008 tarihinde “kadın doğum acil” bölümünden hastaneye giriş yaptığı, hemen sonrasında sezeryan servisine yatışının yapıldığı ve aynı gün doğum yaptığı anlaşılmış olup; sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11969, Karar No: 2012/8943, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11969 E.  ,  2012/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı murisinin 05.09.1963 tarihinden itibaren 120 gün süre ile davalı işyerinde geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile,davacının murisinin davalıya ait işyerinde 1963 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında 120 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacı murisinin çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacı murisinin, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda, davacı murisinin Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacı murisine ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiği hususu araştırılmadan, dinlenen tanıkların işveren kuruluşun kayıtlarına geçmiş kişiler olup olmadığı tespit edilmeden, davacı tanıklarının beyanları ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacı murisinin talep edilen dönemdeki çalışmalarını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, ücretinin kim tarafından ödendiğini tespit etmek, giderek işveren kuruluşun davacı murisinin çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek ve çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edip sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7542, Karar No: 2014/10667, Tarih: 17.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7542 E.  ,  2014/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 103 ada 11 parsel sayılı 2886,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazda davalının zilyetliğinin oluşmadığını, taşınmazın çalılık ve fundalıktan açma olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile 103 ada 11 sayılı parselin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1543,64 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, (C) harfi ile gösterilen yerin dere yatağı olarak bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 1343,14 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde 31/08/1978 tarihinde kesinleşen arazi kadastrosu ve 1986 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün 1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığı gibi, eski hava fotoğrafı ve memleket haritasında orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise 1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakılmışsa da, bu bölümün hava fotoğrafı ve memleket haritasına göre orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

17/12/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14404, Karar No: 2015/22229, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14404 E.  ,  2015/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/241-2013/256

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu 116 parsel sayılı taşınmazda davacılar paydaş olduğu halde, davacı olmayan paydaşın payını kapsar şekilde tescil hükmü kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7179, Karar No: 2009/6985, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7179 E.  ,  2009/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili için başlatılan icra takibinin davalı iş sahibi şirket vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece işlemiş faiz istemi dışında kalan istemlerin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahibi şirket vekili, davacı yüklenici tarafından işin eksik bırakıldığını ve ayıplı yapıldığını savunmuştur. Dosyada bulunan 10.03.2008 tarihli bilirkişi raporu içeriğinden de, işin eksik ve ayıplı yapıldığı, davalı vekilinin bu konudaki savunmasının yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece de işin eksik ve ayıplı yapıldığı kabul edilmekle birlikte süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 359. maddesi uyarınca açık ayıpların iş sahibi tarafından işlerin mutad cereyanına göre imkan bulur bulmaz muayene sonucu belirlenmesi ve yükleniciye bildirilmesi gerekir. Gizli ayıplar yönünden ise BK’nın 362/son maddesi uyarınca iş sahibinin ayıba vakıf olur olmaz durumu yükleniciye bildirme zorunluluğu olduğu kabul edilmiştir. Eksik bırakılan işlerin giderilme bedelleri konusunda ise iş sahibinin yükleniciye ihbarda bulunmasına gerek olmayıp, zaman aşımı süresi içerisinde eksik işlerin giderilme bedellerinin tahsilini yükleniciden isteyebilir. Yapılan açıklamaların doğal sonucu olarak yüklenici eksik bıraktığı işlerin ve ayıplı yaptığı işlerin giderilme bedelleri kadar ücrete hak kazanamaz.

Davalı iş sahibi şirket vekili tarafından Kartal 1. İcra Müdürlüğüne verilen 07.03.2007 tarihli itiraz dilekçesinde ayıp ihbarında bulunulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi için bilirkişiler tarafından açık ve gizli ayıp ayırımının yapılması, iş sahibi şirket tarafından yukarıda açıklanan kurallara göre ayıbın açık ve gizli olmasına göre süresinde ihbar yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi, ayrıca eksik bırakılan işler yönünden de ihbar yapılmasına gerek olmadığının düşünülmesi, buna göre rapor hazırlanması gerekir. Bilirkişiler tarafından düzenlenen raporun sonuç kısmında işlerin ayıplı yapıldığı açıklanmakla birlikte yukarıda değinildiği şekilde bir değerlendirme yapılmadığından bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli nitelikte kabul edilemez. Mahkemece bu durum dikkate alınmak suretiyle bilirkişilerden ek rapor alınmadan yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, bilirkişilerden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınarak, yüklenici tarafından eksik iş bırakılmışsa bunların ayrılmasından ve giderilme bedelinin belirlenmesinden, ayıplı yapılan işler yönünden gizli ve açık ayıp ayrımının yapılmasından, iş sahibi vekili tarafından yapılan ayıp ihbarının ayıbın niteliğine göre süresinde olup olmadığının değerlendirilmesinden, bunun sonucuna göre davacı yüklenicinin hakettiği ve ödenmeyen iş bedeli kalırsa bunun miktarının hesaplattırılıp sonucuna göre hüküm kurulmasından, sonuca bilirkişi raporuyla varılması dikkate alınarak, davacı tarafın şartları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.