muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9864, Karar No: 2024/11986, Tarih: 28.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla "davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin 1998-1999 yılları arasında Erbaa ... ... Uslu İlköğretim Okulunda ücretli öğretmenlik yapmış olduğunun müzekkere ile dosya arasına alınmış olmasına; İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün müzekkere cevabında, davacı müvekkilimin 1998-1999 eğitim öğretim döneminde, okul bünyesinde Ticaret, İş Eğitimi, Ev Ekonomisi ve El Sanatları derslerini okutmuş olduğuna dair cevap müzekkeresi ve 24 sahifeden müteşekkil not cetvellerini mahkemeye sunmuş olmasına karşın hak düşürücü süre sebebiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı müvekkilinin ücret karşılığında ücretli öğretmenlik yapmış olup aldığı ücretin genel bütçeden karşılandığı, Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde çalışan kişinin bütçeden pay alması için SGK'ya bildirim yapılmış olmasının; bildirim olmaksızın bütçeden ücret ödenemeyeceğinin sabit olmasına karşın, ilk derece mahkemesince eksik inceleme sonucunda sigorta bildirimi bulunmaması gerekçesi ile hak düşürücü süre sebebiyle davanın reddine ilişkin kararın hatalı olduğunu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin kaldırma kararında işaret edilen gerekli araştırmalar yapılmadan karar verildiğini, eksik inceleme sonucunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Dosya kapsamında gerek ilk karadan önce gerekse Dairemizin bu yöndeki kaldırma kararı sonrasında ilk derece mahkemesince yazılan müzekkerelere Tokat il Milli Eğitim Müdürlüğü, Erbaa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve ... ... Uslu Ortaokulu Müdürlüğü tarafından verilen cevabi yazılardan, davacının 1998-1999 eğitim öğretim yılında ücretli öğretmen olarak çalıştığı anlaşılmakta ise de ilgili bakanlık birimlerinden gelen yazı cevaplarına göre davacıya yapılan ücret ödemelerine ilişkin her hangi bir bordro bulunmadığı gibi ücret ödemelerinde prim kesintisi yapıldığı hususu da kanıtlanamadığı, bu haliyle davada hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan ve yukarıda izah edilen yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan ve yukarıda izah edilen yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9261, Karar No: 2016/13543, Tarih: 25.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9261 E.  ,  2016/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı.. tarafından kendisine ve davalıya karşı İş Mahkemesinde açılan dava sonucunda verilen karar nedeni ile .. kendisine karşı 6. İcra Müdürlüğü’nün 2010/5995 sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, icra dosyasına ödeme yaptığını, davalının sözleşme gereğince bu borçtan kendisinin sorumlu olduğunu ileri sürerek , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; daha sonra ıslah dilekçesiyle talebini arttırmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 15.407,00 TL.'nin 5.000,00 TL.'sine 16/05/2011 tarihinden, 5.000,00 TL.'sine 24/05/2011 tarihinden, 5.000,00 TL.'sine 31/05/2011 tarihinden, 407,00 TL.'sine 06/06/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili eldeki dava ile dava dışı işçiye işçi alacaklarından dolayı mahkeme ilamına istinaden icra yoluyla ödeme yapıldığından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek rücuen alacak talebinde bulunmuş, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak, 15.407,00 -TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; son işveren olması nedeniyle yıllık ücretli izin alacağının tamamından davalının sorumlu olduğu şeklinde görüş bildirmiştir. İşçinin çalışmış olduğu her bir alt işveren dönemine isabet eden işçilik alacaklarından, ilgili olan alt işveren sorumlu olacağından, davalı alt işvereninin sorumluluğu da sadece kendi dönemiyle sınırlı olmalıdır. Davalının “son işveren“ olması da bu sonucu değiştirmez. Başka bir ifadeyle davalı, davacı üst işverene karşı dava dışı işçiye ödemiş olduğu yıllık ücretli izin alacağından ancak işçinin çalışmış olduğu kendi dönemleriyle sınırlı olmak üzere sorumludur. O halde mahkemece, son işveren olan davalının, yıllık ücretli izin alacağından kendi dönemine isabet eden miktar üzerinden sorumlu olduğu dikkate alınarak bilirkişiden bu doğrultuda, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 263,11 TL harcın davalıya, 233,91 TL harcın davacıya iadesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2499, Karar No: 2012/3271, Tarih: 16.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2499 E.  ,  2012/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Düşme

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında verilen düşme kararına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ile 3167 sayılı Kanun'da öngörülen suç tarihinden sonra 20/12/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5941 sayılı Kanun'un 5, 3/8 ve geçici 1. maddeleri uyarınca, çekin, üzerinde yazılı keşide tarihinden önce ibraz edilmesi durumunda, ibraz işlemi geçersiz olup; üzerinde yazılı keşide tarihine göre yasal ibraz süresi içinde yeniden ibraz edilmemiş ve ibraz süresi de geçmiş olan çekler yönünden 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen suçun unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu durumun hamilin şikâyet hakkını ortadan kaldırmadığı gözetilmeksizin; 23/12/2008 keşide tarihli olup, bu tarihten önce 24/11/2008 tarihinde bankaya ibraz edilen ve üzerinde yazılı keşide tarihinden sonra ve yasal süresi içinde yeniden ibraz edilmeyen davaya konu çek yönünden, sanığın beraati yerine, hamilin şikâyet hakkının bulunmadığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının(1).paragrafından, "hamilin şikâyet hakkı bulunmadığından açılan kamu davasının 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi atfıyla CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın düşürülmesine" ibaresinin çıkarılarak, yerine, "5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5941 sayılı Kanun'un 5. maddelerine göre, suç unsurlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2. maddesi uyarınca sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16945, Karar No: 2022/7889, Tarih: 10.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16945 E.  ,  2022/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

1- 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik;

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2014 tarihli, 2014/3668 Esas ve 2014/2732 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin olduğu, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat hükmü verilmesi,

2- 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik;

Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak sahte fatura düzenlenmediğini 2011 yılında şirketi devrettiği beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) 2011 yılına ait temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

3- 2010-2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik;

3- 2010-2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17672, Karar No: 2016/5827, Tarih: 22.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17672 E.  ,  2016/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2013/319-2015/111

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 4280 m², somut emsal olarak alınan taşınmaz ise 423,56 m² olup aralarındaki büyüklük farkı dikkate alındığında değerlendirmede yanıltıcı sonuçlara ulaşılacağı gibi somut emsalin farklı bir mahallede bulunduğu da göz önünde bulundurulduğunda, rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12856, Karar No: 2013/26880, Tarih: 19.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12856 E.  ,  2013/26880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2010/17534, Karar No: 2011/4121, Tarih: 09.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17534 E.  ,  2011/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10047, Karar No: 2022/2568, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10047 E.  ,  2022/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Talep 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemi ile açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2018/1620 E - 2019/2819 K sayılı kararının Dairemizce düzeltilerek onanmasına ilişkin karardaki maddi hatanın düzeltilmesi isteminin Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemi ile açılan davada, ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükme ilişkin taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesince davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karara karşı yapılan temyiz istemi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/1620 - 2019/2819 kararının Dairemizce düzeltilerek onanmasına ilişkin karardaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; duruşma için belirlenen 03/06/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin duruşmaya katıldığı, lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, Dairemizin 03.06.2021 tarih 2020/4710 Esas ve 2021/8274 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamında maddi hata bulunmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin REDDİNE, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11840, Karar No: 2017/10913, Tarih: 05.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11840 E.  ,  2017/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Sanık hakkında ceza tayin edilirken kanunun belirtilen maddesindeki alt sınırdan hüküm kurulurken, hükümdeki ''teşdiden'' ibaresinin çelişkiye neden olması,

2- Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği “11.12.2012” iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında “05.10.2012” olarak yazılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

4- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili ve doğrudan verilen gün para cezalarının paraya çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesi hükmüne aykırı karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.12.2012" olarak düzeltilmesi ve hükümden ''teşdiden'' kelimesinin çıkartılması, TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrasının uygulandığı bölümün çıkartılarak yerine "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-a, 52/2 maddesi uyarınca ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL den hesaplanarak sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan gün adli para cezasına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL den hesaplanarak 80 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına", yine TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümde yer alan "3080 TL adli para cezasının" ibaresinin çıkartılarak yerine "3000 TL ve 80 TL adli para cezalarının" yazılması, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.