muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13178, Karar No: 2022/9723, Tarih: 21.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13178 E.  ,  2022/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarih ve 2017/46 - 2018/66 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, TCK'nın 220/7, TMK'nın 5, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme talebinin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılaması yapılan, silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafi görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek; talimat öncesi başka bankalarda katılım hesaplarının bulunduğu, Bank ...'da kâr oranının yüksek olması nedeniyle işlem yapmaya başladığını, talimat sonrası da bankacılık işlemlerine devam ettiğini beyan eden sanığın; savunmasının denetlenmesi ve örgüte yardım kastıyla hareket edip etmediğinin belirlenmesi bakımından, sanığın savunmasında geçen bankalarda yaptığı bankacılık işlemleri ve Bank ... nezdindeki hesap açılış tarihlerinden itibaren talimat sonrası dönemi de kapsayacak şekilde tüm hesap hareketleri yeniden temin edilip ve bu konuda alanında uzman bilirkişi raporu da alınmak suretiyle örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden, mezkur bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesiyle yetinilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4891, Karar No: 2012/19790, Tarih: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4891 E.  ,  2012/19790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2009/148-2010/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “YAPAĞI” markası ile triko imalatı ve satışı ticareti ile uğraştığını, anılan markayı da sektöründe tanınmış hale getirdiğini, davalının “BY YAPAĞI” markasını 25. sınıfta “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler-çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri” ürünlerinde kullanmak üzere adına tescil ettirdiğini, bu şekilde müvekkilinin şöhretinden yararlanacağını, marka üzerinde öncelik, üstün hakkın müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2008 19782 numaralı “BY YAPAĞI” markasının iptalini, hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, marka üzerinde davacının tek başına kazanılmış bir hakkının, yoğun bir faaliyetinin, markasal kullanımının olmadığını, meşhur ve maruf hale getirdiğini ortaya koyacak kayıt sunamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının “Yapağı Triko-...” ticaret unvanını 11.12.1972 yılında ticaret siciline tescil ettirdiği, dava tarihine kadar da “Yapağı Triko” unvanını ticari hayatında ve tekstil, triko ürünlerinde markasal olarak kullandığı, uzun yıllara dayalı kullanım neticesi sektörde bilinen marka haline getirdiği, davalı markası bütünsel olarak ele alındığında davacının kullandığı marka ile karıştırılabileceği, davalı ürünün davacının unvanı ve markalı ürünü arasında idari, ekonomik birliktelik bulunduğu aynı kaynaktan geldiği düşüncesini verecek nitelikte olduğu gerekçesiyle, davalı adına tescilli 2008/19782 nolu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6337, Karar No: 2013/12257, Tarih: 12.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6337 E.  ,  2013/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2011 tarih ve 2007/1314-2011/1170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin İtalya'dan ithal ettiği emtianın ...'ye davalı tarafından taşındığını, ancak davalının kararlaştırılandan daha fazla navlun için icra takibi yaptığını, süresinde itiraz edilemediğinden takibin kesinleştiğini, oysa takipte istenen tutarın davalının teklifine ve varılan mutabakata aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olduğu tutarın tespitine, takibe konulan fazla kısım kadar davalının inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin matbu teklifinde kütle ve hacim olmak üzere iki farklı esasa göre fiyatlandırma yapıldığını, dava konusu taşımada gönderici tarfından yükün üst üste istiflenemeyeceğinin belirtildiğini, istiflenemeyen yükün araçta daha fazla yer kapladığını, bu nedenle navlunun hacim esasına göre hesaplandığını, öte yandan fiyat teklifi Fob teslime göre verildiği halde taşımanın Ex Works olarak gerçekleştirildiğini, bundan doğan fazla maliyetin ücrete yansıtıldığını savunarak, davanın reddi ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, uygun güvenlik önlemleri alınması koşuluyla paletlerin üst üste istiflenmesinin mümkün olduğu, yükün istifleme yapılmak suretiyle taşınması ve taşıma ücretini de kütle esasına göre hesaplanması gerektiği, kütle esasına göre navlunun 758,03 Euro olacağı, 150 Euro gümrükleme ücreti ilavesi ile davalının alacağının 908,03 Euro karşılığı 1.688,93 TL olduğu, ancak davalının takipten önce 3.356 TL olarak faturalandırdığı alacağını 2.859,06 TL olarak takibe koyduğu, bu durumda alacağın 496,94 TL'sinin takipten önce ödendiğinin davalı tarafından kabul edildiği, 496,94 TL'nin mahsubu ile davalının takipte isteyebileceği alacağın 1.191,99 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibinde davalıya 1.191,99 TL asıl alacak tutarında borçlu olduğunun tespitine, bu miktar ve fer'ileri üzerinden takibin devamına, fazla kısım için takibin iptaline, fazlaya ilişkin istem ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. ... Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, 14.07.2011 hüküm tarihi itibariyle bu miktar 1.540,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili 3.535,18 TL harca esas değer üzerinden ikame ettiği davasında, kabul ettikleri borç tutarını belirtmeksizin, icra takibine konu edilen kadar davalıya borçlu olmadıklarını ileri sürerek, gerçek borç tutarın tespitini istemiş, mahkemece davacının borcunun takibe konulan 2.859,06 TL'nin 1.191,99 TL'si kadar olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.191,99 TL yönünden takibin devamına, aşan kısım yönünden takibin kısmen iptaline karar verilmiştir. Bu durumda, istemin reddedilen, başka bir ifade ile takibinin devamına karar verilen kısım yukarıda anılan kanun maddesi gereğince temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 46,50 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6782, Karar No: 2014/2348, Tarih: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6782 E.  ,  2014/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğuna girmesi ile müştekiye karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği anlaşıldığından sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3249, Karar No: 2018/1913, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3249 E.  ,  2018/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/30713, Karar No: 2014/30114, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30713 E.  ,  2014/30114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/1359-2014/451

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar Hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı S.. L.. H.. S.. Turizm İktisadi İşletmesine tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın anılan vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı S.. L.. H.. S.. Turizm İktisadi İşletmesine tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın anılan vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-S.. L.. H..S.. Turizm İktisadi İşletmesinin hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28217, Karar No: 2014/4401, Tarih: 19.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28217 E.  ,  2014/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2013

NUMARASI : 2013/130-2013/40

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ithal etmiş olduğu Mr. M... marka lavabo açıcıyı dava dışı marketten satın aldığını, kullanma talimatına uyarak ürünün kutusundaki tuza benzer kimyasal maddeyi lavaboya döküp sıcak suyu da üzerine döktüğünde kimyasal maddenin yüzüne doğru patlayarak yüzünün tamamının saçlarının büyük bir kımının yanması nedeniyle büyük acılar çektiğini, manevi çöküntüye uğrayıp psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek 100.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, üründe herhangi bir ayıp olmadığını, davacının kullanma talimatına uymayarak kendi kusuru ile olaya sebebiyet verdiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta temel ilişki, kanunda yazılı tüketici tanımına uyan davacı tarafından evinde kullanılmak üzere satın alınan ürünün kullanılması sırasında ortaya çıkan patlama neticesi davacının yaralanması ile sonuçlanan olaydan duyulan manevi ızdırabın tazmini istemine yönelik olup, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte gösterilen nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18758, Karar No: 2016/14304, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18758 E.  ,  2016/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.