muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5146, Karar No: 2024/10595, Tarih: 25.12.2024

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Dava konusu taşınmazın arta kalan alanında değer azalışı uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

5.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9837, Karar No: 2013/12953, Tarih: 19.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9837 E.  ,  2013/12953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; davacı ... adına kayıtlı .... İli, .... İlçesi,... ...Mahallesi, .. Mevkii, 509 ada, ...-...-...-... parsel sayılı tahıl pazarı niteliğindeki taşınmazların Encümen Kararı ve .... gereğince 509 ada ... parselde tevhiden .......... Belediyesi adına tescil işlemleri esnasında 509 ada ... parsel sayılı taşınmazda "vakıf şerhi" çıktığını, 26.936,00 TL taviz bedeli ödediklerini, Vakıflar Müdürlüğü tarafından taşınmaz üzerine konulan vakıf şerhinin yolsuz olduğunu, vaki yolsuz vakıf şerhi tescili nedeniyle haksız ödenen 26.936,00 TL'nin ödeme tarihi olan ....01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdatı talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın vakıf yeri olduğunu, tapu kayıtlarına göre arsa vasfında olduğunu, taşınmazın kayıtlarında ve tedavüllerinde bulunan vakıf şerhinin sahih olduğunu ve taviz bedeline tabi olduğunu, geldi kayıtlarında yer alan ve tedavüller sırasında intikal ettirilmeyen şerhin yeniden konulmasında hata olmağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, incelenen belgelerden taşınmazların vakıf kaydının dayanağının ispatlanamadığını, taşınmazların vakfiye kapsamına girdiği hususunda açıklık bulunmadığı, Hersekzade Vakfı arasında bir ilişki bulunmadığı, tapu kaydı örneğinden de dava konusu taşınmazların tarla vasfında olduğu, tarla vasıflı olanların öşürlü olması nedeniyle taviz bedeline tabi olmadığının anlaşıldığı belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun ....maddesi hükmünce; tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın ....maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının, vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan keşif ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanması gerekmektedir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

O nedenle, taşınmaza ait kök tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, dosyada bulunan ferman ve ilmuhaberde ilgili taşınmazın yer alıp almadığı araştırılmalı, bu konuda uzman üniversite öğretim üyeleri arasından bilirkişi kurulu oluşturularak keşif de yapılmak suretiyle yukarıda sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmaksızın, eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14975, Karar No: 2014/10035, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/14975 E.  ,  2014/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2012

NUMARASI : 2011/389-2012/129

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigorta şirketi olduğu aracın, 25.06.2005 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkilinin oğlu H. G.'in yaralandığını, tedavisinin sürdüğünü belirterek, tedavi masrafları için 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulü ile 900,00 TL tazminata karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ile müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava ihbar olunan G. İnşaat Ticaret ve San Tic Ltd Şti, davanın tarafı olmadığı gibi aleyhine hüküm de kurulmadığından, kararı temyizde hukuki menfaati yoktur. Bu nedenle, ihbar olunan G. İnşaat Ticaret ve San Tic Ltd Şti vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince: Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle tedavi gideri istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294 - 297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 04.06.2012 tarihli kısa kararda "fazlaya ilişkin istemlerin reddine" denildiği halde, gerekçeli kararda bu yönde bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum HMK'nin 294/3.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle, ihbar olunan G. İnşaat Ticaret ve San.Tic.Ltd.Şti vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve müdahil G. İnşaat Ticaret ve San.Tic.Ltd.Şti.'ne geri verilmesine 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16663, Karar No: 2016/8992, Tarih: 28.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16663 E.  ,  2016/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret, yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1- Hakaret suçunun işlendiği müdür yardımcısı odasının aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

2- TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, tehdit suçundan, hüküm kurulurken sonuç cezanın "5 ay hapis" yerine, "150 gün hapis"; yaralama suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın "3 ay 22 " gün hapis yerine "112 gün hapis" olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz itirazı bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye kısmen uygun olarak, “hakaret suçuna ilişkin hüküm fıkrasından aleniyet uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve uygulamaya göre sonuç cezanın 10 ay hapis "; “tehdit suçuna ilişkin cezanın 5 ay hapis"; "yaralama suçuna ilişkin cezanın 3 ay 22 gün hapis" cezası olarak belirlenmesi"; biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2877, Karar No: 2017/5399, Tarih: 17.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2877 E.  ,  2017/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/03/2014 gün ve 2013/135 - 2014/59 sayılı kararı bozan Daire'nin 11/11/2015 gün ve 2015/4650 - 2015/11885 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 05.03.1870 yılından beri ticaret siciline kaydının bulunduğunu, ''Merckens'' ibaresinin ailesinin soyadı olduğunu, davalının kötü niyetli olarak tescil edilen "merckens cmj şekil" markasının müvekkilinin tanınmış ''MERCKENS'' markası ve bu marka yanında kullandığı ''CMJ +şekil'' ibaresi ile birebir aynı olduğunu ve iltibas yarattığını, müvekkilinin "MERCKENS" markası üzerinde öncelikli ve asıl hak sahipliğinin bulunduğunu ileri sürerek davalı markanın hükümsüzlüğünü, sicilden terkinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 11.11.2015 tarihli ilamında belirtilen gerekçelerle davacı yararına yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu takdirde hükümsüzlüğü istenen 18. sınıftaki deri emtiası bakımından davacı markasının kapsadığı ürünler ile benzer tür emtia niteliği yönünden değerlendirme yapılmasının tabi bulunmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442.maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/859, Karar No: 2022/1682, Tarih: 23.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/859 E.  ,  2022/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-karşı davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-karşı davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Taraflara evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen “babasının ve kardeşinin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, erkeğin buna sessiz kaldığı” kusurunun ise ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 23.02.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/19714, Karar No: 2011/8694, Tarih: 18.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19714 E.  ,  2011/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.6.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/17421, Karar No: 2017/8855, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17421 E.  ,  2017/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 75.683,13 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacıdan tahsil edilen toplam kayıp kaçak bedeli 37.022,84 TL, iletim bedeli 16.979,40 TL, Perakende Satış Hizmet Bedeli 9.328,12 TL, Sayaç Okuma Bedeli 180,37 TL, Kayıp Kaçak Bedeli üzerinden tahsil edilen %2 TRT Payı Bedeli 740,46 TL, Kayıp Kaçak Bedeli, İletim Bedeli, PSH Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli ve Dağıtım Bedeli toplamı üzerinden tahsil edilen %18 KDV bedeli 11.431,94 TL olmak üzere toplam 75.683,13 TLnin davacının dava dilekesindeki talep ettiği (toplam kayıp kaçak bedeli 250,00 TL, iletim bedeli 250,00 TL, perakende satış hizmet bedeli 250,00 TL, sayaç okuma bedeli 50,00 TL, kayıp kaçak bedeli üzerinden tahsil edilen %2 TRT payı bedeli 50,00 TL, kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, PSH bedeli, sayaç okuma bedeli ve dağıtım Bedeli toplamı üzerinden tahsil edilen %18 KDV bedeli 200,00 TL olmak üzere toplam 1.050,00 TL'lik ) kısım için dava tarihinden, ıslah ile arttırdığı (toplam kayıp kaçak bedeli 36.772,84 TL, iletim bedeli 16.729,40 TL, Perakende Satış Hizmet Bedeli 9.078,12 TL, Sayaç Okuma Bedeli 130,37 TL, Kayıp Kaçak Bedeli üzerinden tahsil edilen %2 TRT Payı Bedeli 690,46 TL,

Kayıp Kaçak Bedeli, İletim Bedeli, PSH Bedeli, ... ve Dağıtım Bedeli toplamı üzerinden tahsil edilen %18 KDV bedeli 11.231,94 TL olmak üzere toplam 74.633,13 TL'lik) kısım için ise ıslah tarihi olan 22/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.