muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10272, Karar No: 2015/11184, Tarih: 12.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10272 E.  ,  2015/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/697-2015/263

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Serhat tarafından, davalı H.. E.. ve diğerleri aleyhine 01/10/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan H.. E.., Ö.. M.., S.. Y.. ve A.. Ö.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan A.. Ö..’ın temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan A.. Ö..’ın diğer temyizine gelince;

a-Dava, 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan H.. E.., A.. Ö.., S.. Y.., Ö.. M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların eylemi nedeniyle yaralanan polis memuruna 2330 sayılı Kanun kapsamında ödenen tazminatın rücuen ödetilmesi ile olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların eylemlerinin sabit olduğu, eylem neticesinde yaralanan polis memuruna ödenen tazminatın davalılardan tahsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu tazminat miktarının belirlendiği İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu’nun 29/09/2010 tarihli kararında, karar tarihindeki en yüksek devlet memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz maaş tutarının iş gücüne engel bulunan her gün için %1 oranında hesaplanarak ödeme yapıldığı görülmektedir. Oysa zarar haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiştir. Davalının sorumluluğu da bu tarihte başladığından, tazminatın haksız eylem tarihindeki miktar esas alınarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece, karar tarihindeki kıstaslara göre belirlenen tazminatın rücuen tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b- Dosya içeriğinden, kabul edilen miktar üzerinden olay tarihi itibariyle faize karar verildiği anlaşılmaktadır. Davanın rücuen tazminat davası olması dikkate alınarak ödeme tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken olay tarihinden itibaren yasal faize karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalılardan S.. Y.., Ö.. M.., Hami temyiz itirazları yönünden,

b- Dosya içeriğinden, kabul edilen miktar üzerinden olay tarihi itibariyle faize karar verildiği anlaşılmaktadır. Davanın rücuen tazminat davası olması dikkate alınarak ödeme tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken olay tarihinden itibaren yasal faize karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalılardan S.. Y.., Ö.. M.., Hami temyiz itirazları yönünden,

Dosya ve ceza dosyası kapsamından yaralama eyleminin davalılardan A.. Ö.. tarafından gerçekleştirildiği, anılan davalıların yaralama eyleminin faili olmadıkları, tehdit ve hakaret eyleminde bulundukları anlaşılmaktadır. Bu nedenle bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile tazminata mahkûm edilmeleri doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı A.. Ö.. yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenle temyiz eden davalılar S.. Y.., Ö.. M.., Hami yararına BOZULMASINA; davalı A.. Ö..’ın diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davalılar S.. Y.., Ö.. M.., H.. E..’nun diğer temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18112, Karar No: 2019/3168, Tarih: 08.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18112 E.  ,  2019/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, davacının ortağı olduğu dava dışı Asya Sağlık Medikal Danışmanlık Hizmetleri Bilişim Turizm San. Tic. Ltd. Şti.’nin 2014/10. ve 2015/4. ayları ve arasına ilişkin döneme ait prim, damga vergisi, işsizlik sigortası prim borçlarından ve fer'ilerinden sorumlu tutulmak suretiyle aleyhine yapılan takip sonucu tarafına gönderilen ödeme emrindeki borç muhteviyatından öncelikle şirket tüzel kişiliğinin sorumlu olduğu, şirketteki hissesinin %33 oranında olduğu ve her bir ortağın hissesi nispetinde sorumlu tutulabileceğini belirterek,öncelikle takibin iptalini, bu talebin reddi halinde şirket payı oranı dışında kalan miktar bakımından takibin iptalini, iptali istenen miktarın %20’sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ettiği davada, Mahkemece, davacının 2014 yılında, dava dışı Limited şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu ve şirketin Kuruma olan borcundan, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesine göre, müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada yer alan kayıt ve belgelere göre; davacının 23 Ocak 2014 tarihli Ticaret Sicili Gazetesine göre, 33 pay karşılığı 6.600,00 TL sermaye ile şirketin yönetim kurulu üyesi ve ortağı konumunda olduğu, dava dışı şirkete ait 27.08.2015 tarihli Yönetim Kurulu Kararı, Siirt Noterliğinin 20.07.2015 tarih ve 12476 sayılı devir sözleşmesi ile şirket ortaklarından davacı ...’in şirketteki 33 adet hissesine tekabül eden, 6.600,00 TL kıymetinde olan hisselerinin tamamını şirket ortaklarından Mehmet Asım Hanaz’a devrettiği anlaşılmakla, davacının Kanuni temsilciliğinin sona erme tarihi belirlenerek, davacının sorumluluğunun açıklığa kavuşturulması için, gerek ortaklık gerek temsilcilik sıfatları irdelenmeli, ayrıca yargılama esnasında davacı asil tarafından, 26.05.2016 tarihli duruşma celsesinde, hisse payına düşen borcun ödendiği yönündeki iddiası da usulünce araştırılmak suretiyle, toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1384, Karar No: 2014/11189, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1384 E.  ,  2014/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8609, Karar No: 2008/2056, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8609 E.  ,  2008/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı hacizlerinin düştüğü iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davalı yanca yasal süresi içinde satış istendiği ve yeterli miktarda avans yatırıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2981, Karar No: 2012/3039, Tarih: 02.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2981 E.  ,  2012/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanmak suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2008 gün ve 2011/337 E. 2008/661 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4484, Karar No: 2024/16429, Tarih: 10.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/4484 E.  ,  2024/16429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 29.05.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9397, Karar No: 2024/21, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9397 E.  ,  2024/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/399 Esas, 2022/585 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 defa 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 15.11.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.10.2023 tarihli ve 2023/4484 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/115651 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/115651 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hesaplama hatası yapılarak hükümlü hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen 90 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre (3/4) oranında indirim yapılırken 22 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 45 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 18 gün adlî para cezası yerine 150 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 360,00 TL adlî para cezası yerine 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenlenme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2021/399 Esas, 2022/585 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 2 defa 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini eşine ve kızına yönelik işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 2 defa 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 2 defa 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün derecesine göre sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği (3/4) oranında indirim uygulanarak 2 defa 22 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 2 defa 18 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2 defa 360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7233, Karar No: 2022/14084, Tarih: 30.11.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/7233 E.  ,  2022/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar ve Yargıtay'dan geçen dosyalarda ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz kanun yoluna tabi olduğu, bu itibarla inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu halde ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/01/2017 tarihli istinaf talebinin reddine dair ek kararında kanun yolunun istinaf olarak gösterilmesi üzerine dosyanın gönderildiği ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 16/02/2017 tarihli, 2017/157 Esas ve 2017/111 Karar sayılı sanık ... müdafin istinaf başvurusunun reddine dair kesin nitelikte karar verildiği ve bu hükmün temyiz edilmediği anlaşılmakla; bahse konu ek karar ve hükmün temyiz incelemesi dışında bırakılması gerektiği nazara alınarak tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 06/06/2017 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen suçtan zarar görenler vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA 30/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3344, Karar No: 2011/11014, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3344 E.  ,  2011/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonucunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere şimdilik üçer aylık hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/422, Karar No: 2014/6860, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/422 E.  ,  2014/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2013 (EK KARAR: 26.11.2013)

NUMARASI : 2013/339-2013/535

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.