muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3582, Karar No: 2009/4199, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3582 E.  ,  2009/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde elatmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının, kat mülkiyetli ve otel olarak kullanılan anataşınmazın altında market çalıştırdığını, bu işyerini tanıtma amacı ile otel binasına tecavüz edecek şekilde tabela astığını, otel binasının giriş kapısının saçağının altına soğutucu motorları monte ettiklerini ileri sürerek ortak alanlara yapılan bu müdahalenin önlenmesini, tabelanın, soğutma motorlarının ve bunların tehlike arzeden elektrik kablolarının söktürülmek suretiyle kaldırılmasını, otelin giriş kapısının saçağının altına boş kova ve diğer atıkların konulmasının önlenmesini istemiş, mahkemece tabela asılması ile ilgili davanın kabulüne, diğer istemler hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesinin birinci fıkrasına göre; kat malikleri gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlüdürler. Taşınmazın herhangi bir bağımsız bölümünde kira akdine veya diğer bir sebebe dayanılarak oturan ticari faaliyette bulunan kimselerin kullanım hakkından dolayı meydana gelen olumsuzluklardan etkilenmesi halinde tıpkı kat malikleri gibi bu durumu dava etmek hak ve yetkisine sahiptir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacı ve davalı tarafın anataşınmazda

kat maliki olmadıkları, kiracılık ilişkisi ile bu yerde faaaliyet gösterdikleri, davalının yukarıda açıklanan ve iddia edilen eylemlerinden davacı otel işleticisinin estetik, görüntü ve ses kirliliği nedeniyle zarar gördüğünün iddia edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece davalının işyerine asmış olduğu tanıtıcı tabela ve pano dışında kalan diğer istemleri ile ilgili olarak işyerinde yeniden keşif yapılarak davacı tarafa verdiği (kullanımı engeller nitelikte) bir rahatsızlık veya görüntü kirliliğine neden olma durumu bulunup bulunmadığı saptanarak bunun sonucuna göre istem hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15709, Karar No: 2017/13937, Tarih: 24.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15709 E.  ,  2017/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Hanikaharzem ..... Köyü 148 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yöntem itibariyle isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 215756 m²'lik dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken 899 m²'lik küçük taşınmazın emsal alınması nedeniyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan özel amaçlı olmayan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin onbinde sekizini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla artırılması,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut irtifak hakkının taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilerek zemin bedelinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bitiş tarihinin gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7495, Karar No: 2015/2718, Tarih: 20.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7495 E.  ,  2015/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; ...rlüğü'nün 2006/13088 esas ve... İcra Müdürlüğü'nün 2007/571 esas sayılı dosyalarının asıllarını ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış suretleri ile dosya kapsamında rastlanmayan şikayetçiye sıra cetvelinin tebliğine dair mazbatanın eklenerek, gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 tarihinde oybiliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1374, Karar No: 2025/364, Tarih: 09.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1374 E.  ,  2025/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1982 E., 2022/3000 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılanın karar tarihinden sonra 19.10.2024 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243. maddesi uyarınca ölüm nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve kararı temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2092, Karar No: 2023/11852, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2092 E.  ,  2023/11852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1329 Esas, 2022/1814 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/203 Esas, 2021/127 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.11.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü taraf vekilleri duruşmaya katılmadıklarından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Süleymaniye ilçesi, ... Mahallesi 1118 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; teklif edilen bedelin düşük olduğunu, teklif edilen bedeli kabul etmediklerini, Mahkeme kanalıyla kamulaştırma bedelinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın tarla vasfında olduğunu, arsa vasfını kazanmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki emsal uygulamasının ve davanın kabulüne rağmen idare yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda belirtilen bedelin rayiçlere göre düşük olduğunu, bu raporda belirtilen emsal uygulamasının hatalı bulunduğunu, kamulaştırmayla taşınmazda fiilen değer kaybı olacağından arta kalan için bu değer kaybının hesap edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda belirtilen bedelin rayiçlere göre düşük olduğunu, bu raporda belirtilen emsal uygulamasının hatalı bulunduğunu, kamulaştırmayla taşınmazda fiilen değer kaybı olacağından arta kalan için bu değer kaybının hesap edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, davanın niteliğine ve 2942 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi hükmüne göre davacı idare lehine vekâlet ücretine ve arta kalan alanın yüzölçümü ile geomerik durumuna göre arta kalan için de değer kaybına hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılmak suretiyle değer biçilerek adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlikgörülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4259, Karar No: 2009/4664, Tarih: 26.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4259 E.  ,  2009/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bursa 4. Asliye Hukuk ve Bursa Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa sahibi davacı ile yüklenici davalı arasında yapılan inşaat sözleşmesine aykırılık iddiasıyla uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın Tüketici Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasanın 3/d maddesinde hizmet, bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak, 3/e maddesinde de, tüketici, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Borçlar Yasasının 355. maddesinde ise, istisna akdi bir tarafın iş sahibi, diğer tarafın yüklenici konumunda olduğu ve bedel karşılığında bir şeyin imalinin yapılmasının sağlandığı sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Hizmet sözleşmesi ve eser sözleşmesi birbirine çok yakın kavramlar olup; hizmette, ücret-bağımlılık ve devamlılık, eser sözleşmesinde ise, bir şeyin ücret karşılığı imali söz konusu olmaktadır.

Davacının, davalı ile ücret karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalayarak bodrum ve zemin kattan oluşan iki katlı bina yapımı konusunda anlaştıkları ve davalının inşaatı süresinde bitirmemesi ve projesinin hatalı olduğu iddiasıyla tazminat istendiği somut olayda, hizmetten ziyade eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de genel hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, 4077 Sayılı Kanunun 3/d maddesinde düzenlenen hizmet kavramı kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın genel mahkemelerde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7530, Karar No: 2007/8861, Tarih: 24.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/7530 E.  ,  2007/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 14 parsel sayılı taşınmazdaki 18 nolu daireyi, haksız olarak davalının kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli daireyi dava dışı yükleniciden haricen satın aldığını, yüklenici tarafından davacıya teminat olarak dairenin devredildiğini, taşınmaza faydalı ve zaruri masraflar yaptığını, davacının alacağından mahsup edilmesi gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,  taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 27395 ada, 14 parsel sayılı taşınmazdaki kat irtifaklı binanın 3.kat 180/2858 arsa paylı çatı arası mesken niteliğindeki 18 nolu bağımsız bölümünü 12.8.1999 tarihinde davacının satın almak suretiyle edindiği kayden sabittir. Öte yandan, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ancak, 10.8.2000 tarihinden itibaren taşınmazı tasarruf ettiği mahkemece belirlenmek suretiyle, davacının çaptan kaynaklanan mülkiyet hakkına değer  verilerek, elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne ilişkin davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer  taraftan, davalının kayden davacıya ait çekişme konusu bağımsız bölüme bilirkişi raporunda gösterildiği şekilde bir kısım zorunlu ve faydalı masraflar yaptığı tartışmasızdır. Türk Medeni Kanununun 994. ve 995. (eski M.K. 907, 908 Md.) maddelerinde öngörülen yasal düzenlemeler gereğince davalının kendisine karşı açılan bir davada ayrı bir davaya konu etmeksizin yaptığını bildirdiği masrafları aynı dava içinde savunma yoluyla istemesi olanaklıdır.

O halde, yasal bu düzenlemeler gözetilmek suretiyle mahkemece davalının taşınmaza yapmış olduğu masrafların hüküm kapsamına alınması da kural olarak doğrudur.

Ancak, karar altına alınması gereken masrafların aynı yasal düzenlemeler gereğince ,masrafı yapan davalının iyiniyetli olup olmadığına göre değişeceği ve belirlenmesinin gerekeceği kuşkusuzdur. Oysa, mahkemece davalının durumu üzerinde durulmadığı gibi bu konuda bir araştırma ve inceleme de yapılmış değildir.

O halde, yasal bu düzenlemeler gözetilmek suretiyle mahkemece davalının taşınmaza yapmış olduğu masrafların hüküm kapsamına alınması da kural olarak doğrudur.

Ancak, karar altına alınması gereken masrafların aynı yasal düzenlemeler gereğince ,masrafı yapan davalının iyiniyetli olup olmadığına göre değişeceği ve belirlenmesinin gerekeceği kuşkusuzdur. Oysa, mahkemece davalının durumu üzerinde durulmadığı gibi bu konuda bir araştırma ve inceleme de yapılmış değildir.

Kaldı ki;  somut olayda davalının dosyaya sunduğu " Daire Satış Sözleşme Protokolü" başlığını taşıyan 28.7.1999 tarihli belgede; dava konusu taşınmazın dava dışı yüklenici tarafından davacıya teminat olarak devredildiği ve sicil kaydının davacıya intikal ettirilmesine karşın taşınmazın kiraya verilmesi, satılması gibi yetkilerde dahil taşınmaz üzerinde tüm tasarruf işlemlerinde yetkinin davacının bayiine bırakıldığının, davacının imzasını taşıyan bu belge ile kararlaştırıldığı görülmektedir. Esasen, davalı da bu belgeyi imza altına alan  davacının bayii olduğu bildirilen kişiden taşınmazın zilyetliğini edinerek kullandığını savunmuştur.

Gerçekten de; anılan belgenin sıhhati yönünden hukuken bir sakınca bulunmuyor ise davalının taşınmazda fuzuli şagil olduğu söylenemez. Başka bir ifade ile taşınmazı kullanması sonucu, kötü niyetli zilyedin mülkiyet sahibine ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisilden davalının sorumlu tutulamayacağı kuşkusuz olduğu gibi, davalının iyiniyetli olup olmadığının tespitinin ve buna bağlı olarak taşınmaza yapılan masrafların niteliğinin tespitinin de bu belgenin sıhhatine bağlı olduğu tartışmasızdır.

Oysa, davacı anılan belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını, sahte olduğunu ileri sürmüştür.

Ne varki, mahkemece değinilen hususlar bakımından hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın eksik soruşturmayla yetinilerek neticeye gidilmiştir.

Öyleyse, eksik tahkikatla yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.9.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.