muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6874, Karar No: 2017/6074, Tarih: 30.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6874 E.  ,  2017/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22800, Karar No: 2014/20813, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22800 E.  ,  2014/20813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/333-2014/151

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34996, Karar No: 2024/8462, Tarih: 10.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34996 E.  ,  2024/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2423 E., 2019/1835 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yasaya aykırı olduğuna ve tahrik hükümlerinin dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığın bulunduğu odadan zil butonuna basması üzerine şikâyetçi ... L.'nin sanığın odasına giderek ne istediğini sorduğu, sanığın "birader başmemuru çağır" dediği, şikâyetçi ... L.'nin "sıkıntın nedir ben yardımcı olayım" dediği, sanığın "başmemuru çağır lan" sözleriyle ısrarcı olduğu, şikâyetçilerin sanığı üslubu konusunda uyarmaları üzerine sanığın "gidin görevinizi yapın şerefsizler" demek suretiyle hakarette bulunduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2015 tarihli ve 2015/903 Esas 2015/828 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu ve bu ilamının en ağır ilam olarak tekerrüre esas alınması gerekirken daha az ceza miktarı içeren ilamın tekerrüre esas alınmış olduğu anlaşılmış ise de; bu hususun sanığın lehine sonuç doğurduğu ve aleyhe istinaf talebi bulunmadığı anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede; sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri ile 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden

1. Bölge Adliye Mahkemesi'nin gerekçeli kararında sanığın Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2015 tarihli ve 2015/903 Esas 2015/828 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği yönünde eleştiride bulunulmuş ise de; anılan kararda tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğu, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrirliğine hükmedilemeyeceği belirlendiğinden Bölge Adliye Mahkemesi'nin eleştirisi yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın olay sırasında hazır bulunan infaz koruma memurları olan şikâyetçilere yönelik davaya konu sözlerle hakaret ettiğinin kabul edilmesi ve şikâyetçi ... L. ile ... Ü.'nün sanığın kendilerine hakaret ettiğini belirtmeleri karşısında; ... Ü.'nün duruşmada hazır edilerek dinlenilmesi ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanığın, şikâyetçi ... L.'ye hakaret etmesi üzerine şikâyetçilerin de kendisine hakaretle karşılık verdiğine yönelik savunması ve şikâyetçi ... L.'nin de bu savunmayı doğrulaması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

3. Sanığın, şikâyetçi ... L.'ye hakaret etmesi üzerine şikâyetçilerin de kendisine hakaretle karşılık verdiğine yönelik savunması ve şikâyetçi ... L.'nin de bu savunmayı doğrulaması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

4. Adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması karşısında, bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1386, Karar No: 2016/9037, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1386 E.  ,  2016/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/913-2014/314

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde, getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve belirlenen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda, hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4516, Karar No: 2012/10837, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4516 E.  ,  2012/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ... ve tehdit suçundan sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine, sanık ...’in atılı suçtan beraatine dair, Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2008 gün ve 2007/46 Esas, 2008/68 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Hükmü temyiz eden katılan vekilinin 12.05.2008 havale tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkında verilen hükümleri temyiz ettiği, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünü temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa isnat olunan tehdit suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK.nın 106/1 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariye aynı Kanunun 66/1(e) ve 66/2. maddelerine göre, sanığın 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle 4 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanık ...’ın sorgu tarihi olan 15.05.2007’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,

incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığına ilişkin olarak Çukurova Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 30.01.2007 tarihli raporda "travma sonrası stres bozukluğu'' belirtileri sergilediğinin belirtilmiş olmasına rağmen, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulun tarafından düzenlenen, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin raporun çocuk psikiyatrisi uzmanı tarafından verilmemiş olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Sanığın mağdura karşı gerçekleştirdiği sabit olan cinsel istismar eylemini, değişik zamanlarda bir suç işleme kararı ile gerçekleştirilmesine rağmen, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1 maddesi uyarınca cezanın artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16267, Karar No: 2012/17047, Tarih: 10.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/16267 E.  ,  2012/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan şüpheliler ... ve Eser Haşimoğlu Danişman haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/11/2010 tarihli ve 2010/33156-30382 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii BEYOĞLU 3. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 21/03/2011 tarihli ve 2011/44 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03/06/2011 gün ve 2011/7314 - 32003 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2011 gün ve KYB/2011/225024 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 18/07/2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, şüphelilerden ...'nun, 14/02/2010 tarihinde, kız kardeşinin eşi olan müştekinin iş yerine gelerek, işyeri çalışanlarına "Mürsel nerede, çık lan dışarı" diye bağırdığı, daha sonra müştekinin geldiği ve şüphelinin, elindeki evrakları kastederek "Bunları imzalayacaksın, bunları imzalamadan asla gitmeyeceğim. Çok kötü şeyler olacak, sen beni tanımıyorsun, sana daha neler yapabileceğimi bilmiyorsun" dediği ve müştekinin de içeride bulunan müşterilerin rahatsız olması ve şüphelinin iş yerini terk etmesini sağlamak gayesiyle incelemeden boş bir senet ve "taahhütname" başlıklı bir metni imzaladığı, şüphelinin 100.000 Türk lirası bedelli söz konusu senede istinaden 18/02/2010 tarihinde icra takibi başlattığı şeklindeki iddia ile ilgili olarak, adı geçen şüpheli hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, zorla senet imzalatma iddiası ile ilgili olarak ise ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, dosyada mevcut tanık beyanları, olay tarihi ile icra takibi arasındaki süre, ödeme emrinin müştekinin ayrı yaşadığı eşine tebliğ edilerek takibin kesinleştirilmesi ve benzeri delillerin yargılamayı yapacak olan mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden, kabulü ile Beyoğlu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2011 gün ve 2011/44 değişik iş karar sayılı “ek kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazın reddine”ilişkin kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın iddianame ile dava açılmak üzere İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12507, Karar No: 2018/6239, Tarih: 24.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12507 E.  ,  2018/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.