muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15452, Karar No: 2015/11288, Tarih: 17.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15452 E.  ,  2015/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/640-2014/233

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabule yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; A... defterdarlığı muhasebe denetmeninin 2011 yılı çalışma programı kapsamında 21/06/2011-08/07/2011 tarihleri arasında H... Mal müdürlüğünde yaptığı denetimde, H... kaymakamlığı ilçe yazı işleri müdürlüğünde münhal bulunan yazı işleri müdürlüğüne vekalet eden ilçe nüfus müdürlüğü personeli davalı M.. C..'na 20.167,33 TL ek tazminat ve özel hizmet tazminatının fazla ve yersiz ödemede bulunulduğu tespit edildiğini, yapılan tebligata rağmen zararın süresi içinde rızaen ödenmediğini belirterek, 20.167,33 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkilin 2006 yılından bu yana yazı işleri müdürlüğüne vekalet ettiğini, defterdarlık muhasebe denetmeninin raporu sonrasında müvekkiline ödenen ek tazminat ve özel hizmet tazminat farklarının iadesine ilişkin idare kararın ve açılan davanın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğunu, dava konusu yapılan ödemede müvekkilinin herhangi bir kusur ve hilesi olmadığını, idarenin dava açma süresi olan 60 günlük süreyi geçirdiğini belirterek davanın reddine ve idari yargıda açtıkları Erzurum 2. İdare Mahkemesinin 2011/1621 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasın karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; "Somut olayda işin özü; asilde aranan şartları taşımayan bir kişinin vekil olarak atanması mümkün olmadığı gibi, kendisine bu sebeple vekalet zammı ve tazminatının ödenemeyeceğidir. Yüksek öğrenim mezunu olmadığı için zam ve tazminatları alamayacaktır. Ancak fiilen yürüttüğü görev karşısında bazı maddi haklara hak kazanabilir.(Danıştay, 11. Dairesi, 2001/481 E-2003/5610 K sayılı içitahadı). Davalının Yazı İşleri Müdürlüğü için aranan şartları taşımadığı halde vekaleten bu göreve getirildiği ve kendisine bundan ötürü H... Mal Müdürlüğünün 29/11/2013 havale tarihli yazısı ile bildirildiği üzere 20.167,33 TL zam ve tazminat farkı ödendiği sabit ve çekişmesizdir.

Davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gereken miktar belirlenirken iyiniyet ve kötüniyet belirleyici olmaktadır. Davalının uzun yıllardır sürdürdüğü bu görevinden ötürü bir anda, bir ödeme ile toptan olarak büyük bir meblağ zam ve tazminat aldığını anlaşılmaktadır. Yıllardır alınmayan bir zammı ve tazminatı biranda alan davalının bu durum karşısında bilgisiz ve habersiz olması, hatta vekaleten baktığı görevin gereği olan yüksek öğrenim mezunu olmadığını bile bile bu ödemeyi alması hayatın olağan akışına ters bir durumdur. Davalının iyiniyetli olmadığı vicdani kanaatine varılmakla eline geçen tüm parayı tüketmiş olsa bile yasanın emredici hükmü gereği tümünü iade ile yükümlüdür. Tüm bu açıklamalar ve deliller ışığında davalının iyiniyetli olmadığı vicdani kanaatine varılmakla, 657 sayılı devlet memurları kanunun 86,174-175 maddeleri ile 631 sayılı KHK'ye aykırı olarak zam ve tazminat adı altında davalıya ödenen 20.167,33 TL tutarındaki ödemenin, 30/03/2011 ödeme tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine'' gerekçesiyle davanın kabulüne karar vreilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalardan biri hakkında verilecek kararın, diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.

Somut olayda, davalı tarafından davacı aleyhine açılan Erzurum 2. İdare Mahkemesinin 2011/1621 E. sayılı dosyasında, davalının vekaleten yürüttüğü H... Kaymakamlığı Yazı İşleri Müdürlüğü sebebiyle almış olduğu ve dava konusu olan özel hizmet ve ek tazminat farklarının iadesine ilişkin olarak tesis edilen 19.09.2011 tarih ve 175 sayılı idari işlemin hukuka aykırı olduğu iddiası ile iptalinin istenildiği, bu davada verilen 31.01.2012 tarih ve 2012/140 K. sayılı kararın davalı tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Buna göre; mahkemece, dava konusu ödemeye ilişkin olarak açılmış bulunan ve eldeki davayı etkileyecek nitelikteki Erzurum 2. İdare Mahkemesinin 2011/1621 Esas sayılı idari işlemin iptaline ilişkin dava dosyasının sonuçlanmasının bekletici mesele yapılarak, orada verilip kesinleşecek olan karar doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile idare mahkemesindeki dava sonucu beklenilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7950, Karar No: 2014/11495, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7950 E.  ,  2014/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2010/693-2013/412

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı işverenin kusur bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İş kazası nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; 20.03.2001 tarihli zararlandırıcı olayan SGK Teftiş Kurulu Başkanlığınca iş kazası kabul edildiği, dava dilekçesinde davacının sürekli iş göremezlik oranının % 11.1 olarak tespit edildiğinin ve bu oran üzerinden davacıya ödeme yapıldığının belirtildiği, ancak Mahkemece davacının sürekli iş göremezlik oranının araştırılmadığı anlaşıldığından, Kurumca davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilip edilmediğinin ve davacıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılarak, sürekli iş göremezlik oranı tespit edilmemiş ise, yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda tespit ettirilerek, çıkacak sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak, bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

2-İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak, bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Oysa, dosyada bulunan gerek 29.11.2011 tarihli gerek ise 07.11.2012 havale tarihli kusur raporularında bilirkişiler, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5330, Karar No: 2018/1259, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5330 E.  ,  2018/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında sanık savunmanının adının gösterilmemesi yerinde eklenmesi mümkün olarak kabul edilip; yağmaya eyleminin, silahla ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (d) bendinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla

ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10283, Karar No: 2016/13762, Tarih: 01.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10283 E.  ,  2016/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 24.04.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 5485,06 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne , karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre ; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre ; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4253, Karar No: 2018/10074, Tarih: 18.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4253 E.  ,  2018/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu takip dayanağı ilamda hükmedilen alacakların yasal kesintiler yapılmadan takibe konulduğunu ileri sürerek, bilirkişi vasıtasıyla net miktarların ve net miktara işleyecek faizlerin belirlenmesiyle fazla talep edilen miktarlar yönünden takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, brüt alacak üzerinden yapılacak yasal kesintilerin infaz sırasında icra müdürlüğünce yapılacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren, vergi sorumlusu, alacaklı, işçi de vergi mükellefidir. Takip konusu olan alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır(... 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı).

... 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Mahkemece yapılacak iş; taraflara süre verilerek, bildirdikleri bankalardan, hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda alacaklara brüt miktar üzerinden hükmedildiği ve yine bu brüt miktarlar üzerinden takip yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, taraflara banka ismi bildirmeleri için süre verilmesi, her iki tarafın da bildirdiği bankalardan faiz oranları getirtilerek, ilamdaki alacak miktarlarından yasal kesintiler düşülerek, nete dönüştürüldükten sonra, bulunacak net alacak miktarı üzerinden istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılarak, oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.