muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13863, Karar No: 2015/39853, Tarih: 22.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13863 E.  ,  2015/39853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hakkında ayırma kararı verilen sanık... savunmanının temyiz isteminin incelemesinde;

Dosyayı sonlandırıcı nitelikte olmayan ayırma kararları temyize tabi olmadığından, sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

II- Sanık... ve savunmanının temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6691, Karar No: 2012/17201, Tarih: 21.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6691 E.  ,  2012/17201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanığın aleyhine olacak biçimde doğrudan 500 TL temel adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle ve ayrıca hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1108, Karar No: 2023/2581, Tarih: 15.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1108 E.  ,  2023/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 30/01/2016 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat eden muris ...'ın mirasına ilişkin Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/554 Esas, 2016/901 Karar sayılı ve 23.09.2016 tarihli mirasçılık belgesinin müvekkillerine miras payı verilmemiş olması nedeniyle hatalı olduğunu belirterek iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili duruşmalardaki beyanlarında özetle; nüfus kayıtları ile ispat edilmiş mirasçılık belgesinin mevcut olduğunu, nüfus kayıtlarının aksine olan tanık beyanlarını kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

2. Dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olmasına karşın diğer davalılar herhangi bir savunma ileri sürmemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi, davacıların murisi ...'ın baba adının "...." anne adının "....." olduğu, nüfus kayıtlarına göre ... ve ... ile kardeş olduklarının doğrulanamadığı, muris ... ile aralarında mirasçılık ilişkisi kurulamadığı gerekçesiyle karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2. İlk Derece Mahkemesi, davacıların murisi ...'ın baba adının "...." anne adının "....." olduğu, nüfus kayıtlarına göre ... ve ... ile kardeş olduklarının doğrulanamadığı, muris ... ile aralarında mirasçılık ilişkisi kurulamadığı gerekçesiyle karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, iptali talep edilen Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/554 E., 2016/901 K. sayılı veraset ilamının tanık ifadelerine dayanılarak çıkarıldığını, murisin 4. derece yakınlarına kanuna aykırı olarak mirasçılık sıfatı verildiğini, açtıkları işbu davada da tanık dinlendiğini ve davacıların murisi ...'ın, ... ve ... ile kardeş olduğunun ispat edildiğini, ayrıcı bu hususun ispatı için fethi kabir taleplerinin de olduğunu ve mahkemece dikkate alınmadığını, iptali istenen veraset ilamında muris ...'ın babası ...'ın baba adının hiçbir kayıtta geçmediğini yine ...'ın da baba adının hiçbir kayıtta geçmediğini, taraf beyanlarına dayanılarak her ikisinin de ortak baba ismine sahip oldukları düşüncesi ile Cafer isminde babalarının olduğu savına varıldığını, hiçbir kayıtta Cafer ve Emine'den olma durumunun mevcut olmadığını eksik incelemeyle karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların iddialarını ispat edemediği ve ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesindeki gerekçelerin yanısıra bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu belirterek temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Açıklanan nedenlerle temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Açıklanan nedenlerle temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2318, Karar No: 2018/1407, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2318 E.  ,  2018/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

: (İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen gerekçeli kararda mahkeme başkanı üye hakim ....ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı saptanmakla, söz konusu imza eksiklikliklerinin giderilmesinin ardından katılanlar Nuran ile Şeref'in adreslerinde bulunmadıkları sırada yokluklarında verilen kararın aynı konutta oturan ondört yaşındaki kızları mağdure Aliye'ye Tebligat Kanununun 22. maddesinde belirtilen usule aykırı olacak şekilde tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatların geçersiz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli hükmün adları geçen katılanlara usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32927, Karar No: 2017/5160, Tarih: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32927 E.  ,  2017/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-13.12.2012 tarihinde müştekiye ait ahırdan 4 adet büyükbaş hayvanın çalındığının kolluk birimlerine ihbar edilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, olayla ilgili müşteki beyanında sabah saat 05:30 sıralarında kız kardeşi olan ...'ın kendisine danaların olduğu ahırın kapısının açık olduğunu söylediğini bunun üzerine hemen ahıra gittiklerini ahırda yaptıkları sayımda biri erkek, üçü dişi 4 adet danasının yerinde olmadığını tespit ettiklerini, hırsızlık olayı sonrası hayvan ayak izlerini takip ettiğinde ahırdan 2 km kadar uzağına kadar bu izlerin devam ettiğini gördüğünü, bu mesafeden sonra yerde araç izlerinin bulunduğunu, araç izlerinden aracın çok büyük bir araç olmadığının anlaşıldığını, olayın olduğu gün sabah erken saatlerde Diyarbakır'a hayvan götüren tüccarlardan birkaç tanesinin müştekiye ait evin 1-2 km mesafesinde beyaz renkli Doblo ya da Connect tarzı ... plaka sayılı aracı gördüklerini kendisine söylediklerini beyan ettiği, tanık ... alınan beyanında olay günü sabah saat 04:00 sıralarında Diyarbakır'a hayvan götürmek üzere yola çıktığında ... petrolü geçtiğinde yolun sağ tarafında... plakalı aracı park halinde gördüğünü aracın içinde Eğilli olmayan 35-40 yaşlarında bir erkek şahıs gördüğünü araçtan şüphelendiğini ve aracın içindekinin Eğil’li olmadığını anladığı için aracın plakasını aldığını, Diyarbakır'da hayvan pazarında müşteki ile karşılaştığını ve hayvanlarının çalındığını öğrendiğini ve sabah şüphelendiği bu durumu kendisine anlattığını söylediği,aracın temyiz dışı sanık ... tarafından kiralanarak sanık ...’a kullanması için verildiği,sanığın savunmasında olay günü ... Petrolde durup benzin aldığını,suçlamayı kabul etmediğini belirttiği olayda sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Müştekinin suça konu hayvanlarını barındırdığı yerin etrafı bahçe duvarı ile çevrili konutunun avlusu içerisinde olduğu ve bu haliyle konut eklentisi niteliğinde olup, hayvanların muhafaza edildiği ayrı bir barınak özelliği taşımadığı ve buradan hayvanları çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-g maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8517, Karar No: 2018/4433, Tarih: 19.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/8517 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2839, Karar No: 2013/23618, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2839 E.  ,  2013/23618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2007/288-2012/758

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Dava, davacının 506 sayılı kanunun 26/1. maddesine dayalı olarak sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan yardım ve masrafların 54.856,18 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalıların % 75 kusur karşılığı olan 47.158,03 TL peşin sermaye değerli gelir, 2.013,93 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 5.683,77 TL tedavi masrafı olmak üzere toplam 54.856,18 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Ancak, hüküm fıkrasının 1. bendi incelendiğinde, mahkemenin kabulü 54.856,18 TL olmasına rağmen, kabul edilen tutarın ayrıntıları incelendiğinde toplam tutarın 49.627,10 TL olduğu, hüküm fıkrasında 5.229,08 TL tedavi masrafının sehven belirtilemediği anlaşılmaktadır. Hükmün infazda tereddüt oluşturacak şekilde kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır

S O N U Ç : Hükmün vekalet ücretine ilişkin 1. bendinin “454,69'sine 15/07/2003 sarf tarihinden “ ibaresinden sonra yer almak üzere “ 5.229,08'sine sarf tarihinden” ibaresinin eklenmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2336, Karar No: 2023/7682, Tarih: 11.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2336 E.  ,  2023/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, yardım eden sıfatıyla kasten öldürme, tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2014/211 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında açılan kamu davalarının ana dosyadan tefrikine karar verilerek Mahkemenin 2015/317 esasına kaydedildiği, diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin ise

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2018/13 Esas, 2019/1784 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine dava dosyasının temyiz incelemesine konu esasa kaydının yapıldığı, sanık ... hakkında tefrik edilen kamu davaları ile ilgili dosya hakkında 29.05.2019 tarihinde temyiz incelemesine konu dava dosyası ile birleştirildiği ve sanık ... hakkında maktuller Kadir ve Yüksel'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ... ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, sanık ... hakkında yukarıda belirtilen suçlar yönünden ilk defa kurulan hükümlerinin 27.01.2022 tarihinde tefhim edildiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrası maddesi gözetilerek sanık ... müdafiinin kurulan hükümlerle ilgili isteminin istinaf olarak kabulüyle, İlk Derece Mahkemesince gönderilmek ve yetkili/görevli Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmek üzere temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Sanık ...'in katılan sıfatının bulunmaması, sanıklar ... ve ...'ın katılan sıfatıyla kendine yönelik eylemler nedeniyle bir kısım sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilmeksizin bozma ilamı öncesi kesinleşmiş olması nedeniyle, müdafilerinin katılan sıfatıyla temyiz istemleri inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ...'in katılan sıfatının bulunmaması, sanıklar ... ve ...'ın katılan sıfatıyla kendine yönelik eylemler nedeniyle bir kısım sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilmeksizin bozma ilamı öncesi kesinleşmiş olması nedeniyle, müdafilerinin katılan sıfatıyla temyiz istemleri inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanıklar Sevcan, Nuri ve Şeyhmus hakkında maktul Metin'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul Metin'e yönelik kasten öldürme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanık Şeyhmuş hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar ..., ..., Zabıt ve ...hakkında maktuller Yüksel ve Kadir'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme, maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddi karar verilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2014/211 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararının sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2018/13 Esas, 2019/1784 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2019/529 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında maktul Metin'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ;

a. Maktul Metin'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,