muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8088, Karar No: 2024/704, Tarih: 22.01.2024

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.10.11.2016 tarihli ve 6758 sayılı Kanun ile 3152 sayılı Kanun'un 28/A maddesinde yapılan düzenleme ile Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığının valiliğe bağlı olarak tüzel kişiliği haiz ve özel bütçeli olduğuna dair yasal hüküm getirildiğinden, davacı idare harca tabi olduğu hâlde, yazılı şekilde harçtan muaf olduğuna hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine “Alınması gereken 80,70 TL karar harcının davacı idareden alınarak Hazineye irat kaydına," cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14010, Karar No: 2016/4497, Tarih: 18.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14010 E.  ,  2016/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/06/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Olay tarihi olan 24.08.2006 günü, devriye görevi ifa etmekte olan Kazımkarabekir İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince, Karaman ili, Kazımkarabekir ilçesi, Karalgazi köyü yolu üzeri, Sığırcı Çiftliği mevkiinde sanık ... ile haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ..., ..., Kadir Hekimoğlu, ... ve ...'in kazma, kürek, murç ve keser gibi suç aletleriyle izinsiz kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede 1,5 metre genişliğinde ve 2 metre derinliğinde kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği, olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişisinden alınan raporda belirtildiği üzere, olay yeri henüz sit alanı kabul edilmiş bir bölge olmasa da, olay yerinin antik bir yerleşim yeri olduğu ve civarda çok sayıda antik kalıntıların bulunduğunun, bu nedenle suç yerinin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir bölge olduğunun tespit edildiği, sanığın verdiği ifadelerinde olay yerinde gömü olduğunu duyduklarını ve kazı yapmaya karar verdiklerini, kazı esnasında da yakalandıklarını ikrar ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın kültür varlığı bulabilmek amacıyla, kararları temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde izinsiz kazı yapmak suçunu gerçekleştirdiği ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

./.

Olay yerinde yapılan inceleme esnasında bulunan ve 2863 Kanun kapsamında kaldıkları belirlenen seramik parçalarının 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimi yerine, sahibine iadesine karar verilmesi,

./.

Olay yerinde yapılan inceleme esnasında bulunan ve 2863 Kanun kapsamında kaldıkları belirlenen seramik parçalarının 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimi yerine, sahibine iadesine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 7. bendinde yer alan “çanak parçalarının karar kesinleştiğinde sahibine iadesine” ifadesinin çıkartılarak yerine “çanak parçalarının en yakın müzeye teslimine” ifadesinin eklenmesi suretiyle, (eleştirilen husus dışında) sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1151, Karar No: 2011/2372, Tarih: 03.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1151 E.  ,  2011/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 44 ada 6 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını, payını kullanmasına izin verilmediğini ileri sürerek elatmalarının önlenmesi ile ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya karşı beyanda bulunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların taşınmazı haksız olarak kullandıkları gerekçesiyle ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkeme, zorunlu nedenlerle kararını gerekçesi ile birlikte yazmadan, yalnız hüküm sonucunu tefhim etmekle yetinebilir.Bu halde de tefhim edilen hüküm sonucunun açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde duruşma tutanağına geçirilmesi ve okunması gerekir.(HUMK.318/2,388 maddesi son fıkra) Bu şekilde, tefhim edilen hüküm sonucuna kısa karar denir. Kısa karar hüküm fıkrası niteliğinde olduğu için, kısa kararın tefhimi ile hüküm hukuki varlık kazanır. Diğer yandan mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı HUMK.’nun 388.maddesinde de belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında birer birer duraksamaya yer bırakmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Aynı kural HUMK.’nun 389.maddesinde de benimsenmiştir.Keza HUMK.’nun 381.maddesinde ( kararın tefhimi en az 388.maddesi hükmünde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.) düzenlenmesine yer verilmiştir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği olup, aksi halin yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratacağında kuşku yoktur.Bir başka ifadeyle kamu düzeni ve barışın tehlikeye düşeceği açıktır.(Prof.Dr.Baki Kuru, HM. Usulü adlı eseri, 2001 baskılı sh.2952, 2953 )

Öyleyse, somut olay yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mahkemece ittihaz olunan kısa kararın usul ve yasaya uygun düştüğü söylenemez.

O halde, tarafların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.’ nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4399, Karar No: 2024/6133, Tarih: 09.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4399 E.  ,  2024/6133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/633 Esas, 2023/509 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 Esas, 2020/367 Karar

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1992 yılından beri Türkiye’de faaliyet gösteren Total İstasyonları'nın, 500’ü aşkın istasyon ağı ile akaryakıt sektöründe Türkiye’nin büyük akaryakıt şirketlerinden birisi olarak hizmet vermeye devam ettiğini, 27.11.2019 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde Total Oil Türkiye Anonim Şirketi'nin ticaret unvanının, ... olarak değiştiğini, huzurdaki uyuşmazlık konusu "TÜRKPETROL" markasının da aralarında yer aldığı söz konusu markaların, Türkiye'de 1931 yılından bu yana kullanılmakta olduğunu, akaryakıt ve enerji sektöründe ayırt edici ve yüksek itibara sahip bulunduğunu, davalının müvekkili şirkete ait "TÜRKPETROL" marka başvurusunun SMK m.5/1-b ile m.5/1-c hükümleri uyarınca ve ilgili ibarenin ayırt edici nitelikten yoksun ve tanımlayıcı olduğu gerekçesiyle, kısmen reddinin yerinde olmadığını, müvekkilinin "TÜRKPETROL" ibareli marka başvurusunun "Sınıf 04: Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları." bakımından kısmî olarak reddedilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek müvekkili şirkete ait 2019/75686 sayılı "TÜRKPETROL" marka başvurusunun reddi yönündeki 2020-M-4824 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya konu markada yer alan “TÜRKPETROL” ibaresinin “Türk menşeili petrol ve/veya bunlardan mamul ürünleri” anlamlarına geldiğini, başvuru kapsamından çıkartılan ürünler açısından ayırt etme işlevi bulunmadığını, dava konusu “TÜRKPETROL” ibaresinin başvuru kapsamından çıkartılan “Sınıf 04: Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları." malları için, cins, çeşit, vasıf, karakteristik özellik belirten bir özelliğe sahip olduğunu ve anılan mallar yönünden ayırt ediciliği sağlamaktan uzak olduğunu, YİDK tarafından verilmiş olan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu marka başvurusunun "TÜRK" ve "PETROL" kelimelerinin bitişik halde bir araya getirilen türetme marka niteliğinde olduğu, mavi zemin üzerine beyaz harflerle marka başvurusunun bir bütün olarak bileşik görünümde yazıldığı, bir markayı oluşturan ve bir bütünlük arz eden kelimelerin ayrı ayrı bağımsız olarak dava konusu markanın kullanılacağı emtia için cins belirten ibarelerden olmasının, bunlardan türetilen kelimelerin de doğrudan cins belirten tanımlayıcı ibare olarak kabulü sonucunu doğurmayacağı, somut olayda "TÜRK" ve "PETROL" ibarelerinin tek başına kimsenin tekeline verilemeyecek, ticari piyasada somut ayırt ediciliği bulunmayan ibareler oldukları düşünülse bile, bu iki kelimenin yan yana getirilmesi ile türetilen "TÜRKPETROL" kelimesinin davaya konu “Sınıf 04: Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları." emtiaları bakımından gerek somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, gerekse tescile konu bu emtia bakımından doğrudan tanımlayıcı olmadığı, türetme markalar bakımından somut ayırt ediciliğin bulunduğunun belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile, 2020-M-4824 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; “Türkpetrol” ibaresinin, Türk menşeili petrol ve/veya bunlardan mamul ürünler anlamlarına geldiğini, bir bütün olarak da ayırt ediciliğinin bulunmadığını, kaldı ki çekişme konusu 4. sınıfta yer alan “sıvı ve gaz yakıtlar, benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları” malları açısından da ayırt etme işlevinin bulunmadığını, bu ibarenin bir kişinin tekeline bırakılmaması gerektiğini, “TÜRK PETROL” ibaresinin başvuru kapsamından çıkartılan “Sınıf 04: Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları." malları için, cins, çeşit, vasıf, karakteristik özellik belirten bir özelliğe sahip olduğunu ve anılan mallar yönünden ayırt ediciliği sağlamaktan uzak olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının davaya konusu edilen marka başvurusunun "TÜRK" ve "PETROL" kelimelerinin bitişik halde bir araya getirilmesi suretiyle oluşturulduğu, bu iki kelimenin yan yana getirilmesi suretiyle oluşturulan dava konusu "TÜRKPETROL" kelimesinin, kapsamından çıkarılan “Sınıf 04: Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları." yönünden somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, ayrıca tanımlayıcı olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık, davacının 2019/75686 sayılı ve 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 16, 18, 20, 41 ve 43 üncü sınıflarda “TÜRKPETROL” ibareli marka tescil başvurusunun 4 nolu sınıf yönünden 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında reddinin mümkün olup olmadığı, bu minvalde YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık, davacının 2019/75686 sayılı ve 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 16, 18, 20, 41 ve 43 üncü sınıflarda “TÜRKPETROL” ibareli marka tescil başvurusunun 4 nolu sınıf yönünden 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri kapsamında reddinin mümkün olup olmadığı, bu minvalde YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2.Dava, davacının 2019/75686 sayılı ve 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 16, 18, 20, 41 ve 43 üncü sınıflarda “TÜRKPETROL” ibareli marka tescil başvurusunun 4 nolu sınıf yönünden 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri gerekçesiyle reddine karşı yapmış olduğu itirazın TÜRKPATENT YİDK tarafından nihai olarak reddine dair 31.05.2020 tarih ve 2020-M-4824 sayılı kararın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7915, Karar No: 2010/8866, Tarih: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7915 E.  ,  2010/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme neden olma suçundan sanık ...'in yargılanması sırasında; Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 22.07.2008 gün ve 2007/302 E. 2008/534 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16421, Karar No: 2014/458, Tarih: 16.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16421 E.  ,  2014/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANKIRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/121-2013/101

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı aleyhine Çankırı 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/948 sayılı takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, davalının taraflar arasında yapılan sözleşme altındaki imzaya itiraz etmediğini, sözleşme gereğince ödemek zorunda olduğu miktarı ödemediğini belirterek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan 01.06.2011 tarihli sözleşme gereğince davacının toplam 225.000 TL alacağı olduğu, davalı tarafından yapılan ve kesin delille sabit olan ödemenin 20.170 TL olduğu, bu ödeme mahsup edildiğinde dahi davacının dava dilekçesi ile itirazın iptali istenen miktardan fazla olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak davalının Çankırı İcra Müdürlüğü'nün 2012/948 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin dava konusu edilen 179.880,00 TL üzerinden devamına, dava konusu edilen 179.880.00 TL'nın % 20'si olan 35.976 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 01.06.2011 tarihli sözleşmenin incelenmesinde, sözleşmenin H.. A.. ile E.. Ekonomi dünyası arasında yapıldığı, E.. Ekonomi Dünyası ile H.. A..'ın Atatürk Bulvarında bulunan yerde % 50 kar ortağı olarak bulunduğu, ana ortak E.. S..'ın kar ortaklığının sona erdiğinin bildirilmesi ve kar ortağı olarak bulunan H.. A..'ın bugüne kadar vermiş olduğu 211.000 TL ana para ve 14.000 TL kar payı olmak üzere toplam 225.000 TL parayı yazılı şartlarla ödemeyi kabul ettiği, bu şartların sıralandığı, buna göre iş yerine ait kira ve diğer giderlerin E.. S.. tarafından ödeneceği, H.. A..'a ait çeşitli bankalardaki kredi kartlarının Temmuz ayında bir aracın satılmasından sonra tamamen kapatılacağı, borçların E.. S..'a ait olduğu, İbr.SYR. tarafından Vakıflar bankasından çekilen kredinin Eylül ayı içinde E.. S.. tarafından kapatılacağı, H.. A..'ın Vakıfbanktan çektiği kredinin 31.122 TL'sının E.. S..'a ve 10.000 TL'sinin H.. A..'a ait olduğu, kredinin Temmuz ayı içinde araç satışından sonra kapatılacağı, tamamı kapatılamaz ise, kalan kısmın Eylül ayı içinde tamamen kapatılacağı, H.. A..'a ait cezaevi civarında bulunan iki parsel arsanın borç bitiminde E.. S..'a tapusunun verileceği, 225.000 TL borcun bitiminde, Çankırı İcra Müdürlüğü'nde bulunan 50.000 TL lik senetlerin ve araca ait hakların E.. S..'a verileceği, ödemeler için her ay ayrı ayrı senet verileceği, şartlarının olduğu, ödeme takviminin de belirtildiği görülmüştür.

0 4.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (HUMK.nun madde 76, HMK madde 33).

Davacı tarafından sunulan sözleşme adi ortaklığa ilişkindir.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.)

Adi ortaklık sözleşmesi geçerlik şekli olarak herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nun 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.