muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6785, Karar No: 2014/3782, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6785 E.  ,  2014/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (4 kez), müstehcenlik

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suçundan mahkûmiyet (4 kez), müstehcenlik suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılan mağdurlar ..., ... ve...'a yönelik eylemleriyle ilgili çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan mağdur ...'a yönelik eylemiyle ilgili çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan mağdur ... 12.10.2010 tarihli savcılık beyanında “Oturduğum esnada sanık bacaklarımı ellemeye başladı. Bende hemen ordan ayağa kalkarak oradan ayrıldım” şeklinde, 28.12.2010 tarihli duruşma beyanında ise “ilçe tarım müdürlüğünün kamelyasında sanık ile otururken kamelyanın kapısı örtülü halde idi sanık elini bacağıma koymak istedi ancak ben daha önceden duyduklarımın korkusu ile beni okşamasın diye izin vermedim ve oradan kaçıp

gittim”, şeklinde beyanda bulunması karşısında mağdurun beyanlarındaki bedensel temasın bulunup bulunmadığına dair çelişkinin mağdurdan sorulmaması,

Sanık hakkında müstehcenlik suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;

Bursa Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şubesi Adli Bilişim Büro Amirliği'nin 04.11.2010 tarihli raporunda; sanığın kullandığı bilgisayar kasasına ait harddiskte yapılan incelemede 548 adet çocuk pornosu görüntüsünün “Belgelerim/Alınan Dosyalarım” klasörüne kaydedildiği ve sonrasında bu görüntülerin silindiğinin belirtildiği, harddisk içeriğinde bulunan ve üretiminde çocukların kullanıldığı görüntü adeti nazara alındığında, sanığın internet üzerinden görüntülere bakıp hemen sildiği yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gözetilmeden sübuta eren müstehcenlik suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

S.A
Yargıtay — Esas No: 2019/1317, Karar No: 2019/7338, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1317 E.  ,  2019/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1,62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sürücü belgesinin fazla süre ile geri alındığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin, sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1060 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15915, Karar No: 2024/1861, Tarih: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/15915 E.  ,  2024/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/254 E., 2016/99 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atalarından kalma bahçesini sulamak için kullandığı su hortumunun ormanda tahribat bırakmadığına, zararın oluşmadığına, beraati gerektiğine, cezanın haksız ve yersiz olduğuna, katılana vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, sanık tarafından dere içinden çıkan kaynak suyunun boru döşenerek orman toprağının kazılıp su isale hattının yapıldığı görülmesi üzerine, hakkında işgal ve faydalanma suçundan tutanak düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, 3 yıl önce evine su götürmek için yaptığını, sonrasında kaldırdığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlarda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9123, Karar No: 2015/1723, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9123 E.  ,  2015/1723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2012/201-2012/353

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri toplamı olan 19,82 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda; Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5403, Karar No: 2020/131, Tarih: 15.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5403 E.  ,  2020/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 3. İcra dairesinin 2013/10769 esas sayılı takip dosyasında 19.06.2015 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 1. sırada olan davalının rehninin muvazaalı olduğunu, rehin şerhlerinin aracın ruhsat kaydına sonra konulmasına rağmen eski tarihli olarak gösterildiğini, tüm rehin şerhlerinin ... numaralı evrak üzerinden konulmasına rağmen farklı tarihlerde tescil kaydına işlendiğini, bankanın geçmiş tarihli olarak rehin koymasının başlı başına sakat olduğunu, rehin tesisinin 2918 Sayılı KTK'nın 20/d maddesi uyarınca noterlerce düzenlenmesi gerektiğini, davalı rehninin şekil şartına uygun olmadığını, davalının alacaklı olduğunu kanıtlaması gerektiğini ileri sürerek cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ispat yükünün davacı tarafta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ispat yükü davalı alacaklı da olduğu, 20/03/2013 tarihli rehin sözleşmesi ile alacağın kanıtlandığı, araç kaydına resmi kanallardan da rehin şerhinin işlendiği, davalının alacağının banka kayıtlarıyla isbatlandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20975, Karar No: 2011/5011, Tarih: 22.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20975 E.  ,  2011/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7803, Karar No: 2015/5489, Tarih: 28.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/7803 E.  ,  2015/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza

Suç : Zehirli madde katma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kontrol Genel Müdürlüğü 13.09.2010 tarih 5488 sayılı yazısı ve ... içi denetim muayene ve analiz raporunda ortaya konulan sonuçlar değerlendirilip dava konusu sebze üzerinde tespit edilen kimyasal maddenin kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye düşürüp düşürmeyeceği hususunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumumun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/909, Karar No: 2022/11811, Tarih: 16.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/909 E.  ,  2022/11811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 25/02/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturma sonucunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2017 tarihli ve 2017/24103 soruşturma, 2017/4976 esas, 2017/3914 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında 15/05/2016 tarihinde işlediği aynı nev’i suçtan 15/08/2016 tarihinde Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi gereğince yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 16/01/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

3- İnceleme konusu suçun işlenmesinden önce,

a-) Şüphelinin 13/01/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda; Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2015/528 soruşturma, 2015/27 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

b-) Şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2016 tarihli ve 2015/528 soruşturma, 2016/1157 esas, 2016/1124 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

b-) Şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2016 tarihli ve 2015/528 soruşturma, 2016/1157 esas, 2016/1124 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2016/261 esas, 2018/412 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye tebliğ edilmediği gerekçesiyle kamu davasının

durmasına, kararın usulüne uygun şekilde tebliği ve infazı için Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, durma kararının 29/03/2019 tarihinde kesinleştiği,

d-) Durma kararından sonra, Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2019 tarihli ve 2019/3439 soruşturma, 2019/166 sayılı kararı ile, beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, karar verildiği, kararın 24/10/2019 tarihinde şüpheliye edilerek tedbirin infazı için 12/11/2019 tarihinde Mardin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

e-) Sanığın 12/01/2021 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2021 tarihli ve 2019/3439 soruşturma, 2021/552 esas, 2021/531 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/1007 esas, 2020/85 karar sayılı ilamında "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde hükmün nelerden ibaret olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında 16/06/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi karşısında, sanık hakkında verilen anılan kararın yargılamanın yenilenmesine konu olamayacağı..." şeklinde belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında yargılamanın yenilenmesinin mümkün olamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Diğer yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 13/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2015/528 soruşturma, 2015/27 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2016/261 esas, 2018/412 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediğinden bahisle kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği,

İncelemeye konu 25/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla aynı sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 06/04/2017 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2017

tarihli ve 2017/205 esas, 2017/1054 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,