muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1262, Karar No: 2023/3039, Tarih: 01.11.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ... ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/338 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının KH, katılanın ... Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğü, sanığın ..., suçun ... Kanunu'na muhalefet olup, yapılan yargılama sonunda 2016/4 sayılı 12.01.2016 tarihli kararla sanık hakkında neticeten ... kararı verildiği, kararın 29.04.2016 tarihinde kesinleştiğinin görüldüğü, ... 1. Vergi Mahkemesinin 2015/1383 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının ... Petrol İnşaat...Ltd. Şti., davalının ... Vergi Dairesi Müdürlüğü, davanın davacı tarafından 2011 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle tanzim edilen inceleme raporuna istinaden 2011/01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10, 11, 12 dönemleri için tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kdv'nin iptali talebine ilişkin olduğu, yargılama sonucunda 2016/1062 sayılı ve 19.04.2016 tarihli karar ile davanın reddine karar verildiği, kararın Danıştay incelemesinden geçerek 15.03.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, ... 1. Vergi Mahkemesinin 2015/1382 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının ... Petrol İnşaat...Ltd. Şti., davalının ... Vergi Dairesi Müdürlüğü, davanın davacı tarafından 2012 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle tanzim edilen inceleme raporuna istinaden 2012/01, 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 10, 11, 12 dönemleri için tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kdv'nin iptali talebine ilişkin olduğu, yargılama sonunda 2016/1063 sayılı ve 19.04.2016 tarihli karar ile davanın reddine karar verildiği, kararın Danıştay incelemesinden geçerek 15.03.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, Mali Müşavir bilirkişi ...'in 22.10

.04.2016 tarihli karar ile davanın reddine karar verildiği, kararın Danıştay incelemesinden geçerek 15.03.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, Mali Müşavir bilirkişi ...'in 22.10.2019 tarihli raporu ile; meslek mensuplarının mali açıdan sorumluluğunun kapsamının, imzaladıkları beyannamelerde veya düzenledikleri tasdik raporlarında yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağı teşkil eden belgelere uygun olmamasından dolayı ortaya çıkan vergi ziyaına bağlı olarak salınacak vergi, ceza, gecikme faizleri ile sınırlı olduğu, söz konusu vergi inceleme cezasının buna bağlı bir ceza ile ilişkili olmadığı, cezasının temel dayanağının defterlerin ibraz edilmemiş olması olup, defterleri saklama zorunluluğunun VUK'un 256 ncı maddesine göre vergi mükelleflerinde olduğu yani bu olayda davacı mükellefin sorumlu olduğunun açıkça belirtildiği, dolayısıyla vergi incelemesine de ibraz zorunluluğunun vergi mükellefi olan davacı tarafta olduğu, vergi incelemesi için yasal süre içerisinde defterlerin ibraz edilememesinden dolayı söz konusu cezalara muhatap olunduğu iddia edilmiş olup, burada defterler üzerinde yapılacak bir inceleme ile defterlerin süresinde yazdırılıp yazdırılmadığının tespitinin ancak konusunda uzman bir bilişim uzmanı tarafından yapılabileceği, 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin yevmiye, kebir ve envanter defterlerinin bilgisayar programından hangi tarihlerde yazdırıldığının tespit edilmesinin mümkün olabileceği, eğer defterler yasal süreler içerisinde yazdırılmamış ve bu sebeple zamanında ibraz edilmemişse bu durumda söz konusu cezalarda davalıların sorumlu olacağının bildirildiği, ... ... Fizik İhtisas Dairesinin 2020/6649 sayılı 09.07.2020 tarihli raporları ile, inceleme konusu yevmiye ve envanter defterlerinde kullanılan kalem mürekkeplerinde yazı yaşı tayinine yarayan ve halen kullanılagelen bilimsel herhangi bir yöntem bulunmadığından, söz konusu defterlerde yer alan yazıların yaşı hakkında zaman birimleri açısından bir tespite gidilemediğinin bildirildiği, toplanan deliller ve maddi olaya ilişkin olarak dinlenilen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davalı mali müşavirlerin davacı şirketin, ticari defter, kayıt ve belgelerini düzenlemekle, ticari faaliyetleri defterlere yazmakla yükümlü olup, vergi denetiminin yapıldığı dönemde bu defterlerin ..

... aykırılık teşkil edecek derecede düzenlenmedikleri ve bu nedenle vergi müfettişine ibraz edilemediği, bilahare yardım alınarak sonradan doldurulduğunun kabulünün gerektiği kanaatine varıldığı, uyuşmazlığa ilişkin 2011 ve 2012 yılına ait ticari defterlerin ancak ceza kovuşturması sırasında sunulabildiği, 5 yıl süre ile saklanması zorunlu olan bu defterlerin ibraz edilmemesinin gizleme niteliğinde olduğu ve bu nedenle cezalandırıldığı, ayrıca 2011 ve 2012 yılı defterlerinin ibraz edilmemesi nedeniyle tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezalı kdv'nin iptali için açılan davaların reddedildiği ve Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği hususları da değerlendirilerek, usulüne uygun bir şekilde ticari defterleri düzenlemeyen, ticari faaliyeti deftere işlemeyen davalıların bu nedenle sorumluluklarına gidilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak davanın kabulüne, 10.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili; müvekkillerinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, ...'ya husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunda, meslek mensuplarının mali açıdan sorumluluğunun kapsamının imzaladıkları beyannamelerde veya düzenledikleri tasdik raporlarında yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygun olmamasından dolayı ortaya çıkan vergi ziyaına bağlı olarak salınacak vergi, ceza, gecikme faizleri ile sınırlı olduğu, söz konusu vergi inceleme cezasının buna bağlı bir ceza ile ilişkili olmadığı, cezanın temel dayanağının defterlerin ibraz edilmemiş olması olup, defterleri saklama zorunluluğunun VUK'un 256 ncı maddesine vergi mükelleflerinde olduğu yani bu olayda davacı mükellefin sorumlu olduğunun açıkça belirtildiği, dolayısıyla vergi incelemesine de ibraz zorunluluğunun vergi mükellefi olan davacı tarafta olduğunun ifade edildiği, dosya kapsamından vergi dairesince 2011 ve 2012 yılı defterlerinin inceleme için sunulmasının davacıdan 2013 yılında istendiği, süresinde incelemeye sunulmadığı için davacı hakkında cezai işlem uygulandığı, 2011 ve 2012 yılı defterlerinin tutulmuş olduğu ve muhasebe mevzuatı açısından davalıların herhangi bir kusurunun bulunduğunun tespit edilmediği, davacı her ne kadar defterlerin sonradan yazıldığını ileri sürmüşse de bu iddianın ceza dosyası, davalı muhasebeci hakkında konuyla ilişkin disiplin dosyası ve konuya ilişkin vergi dava dosyaları kapsamı ile uyumlu olmadığı, davacı yanın cezai sonuca kendi kusuru ile sebebiyet verdiği, dosya kapsamından davalıların sorumluluğunu gerektirecek kusurun sabit olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ... ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2017/154 E., 2020/322 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-b/2 inci maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, yeniden hüküm oluşturularak; davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; her ne kadar şirket defterlerinin ibraz yükümlülüğü vergi mükellefi olan müvekkili şirkete ait olsa da defterlerin doldurulması ve gerekli beyanların yapılması yükümlülüğünün davalı olan muhasebeciye ait olduğunu, müvekkili şirketin defterlerini ibraz edememesinde ve buna bağlı olarak vergi ziyaı cezası almasındaki asıl nedenin davalı muhasebecilerin görevlerinin gerekliliklerini yerine getirmemesi olduğunu, davalıların muhasebeci olmalarından kaynaklanan borçlarını gereği gibi ifa etmemeleri bir yana, müvekkili şirketi kandırarak ...'un aslında faal bir muhasebeci olduğunu söyleyerek yalan beyanda bulunduklarını, hiçbir defterin davalılar tarafından doldurulmadığının tespiti üzerine davalı tarafın 2015 yılında doldurulmamış olan geçmişe dönük tüm defterleri elle doldurmaya başladığını, her ne kadar davalı yan tarafından yargılama aşamasında bu husus inkar edilmişse de, Yerel Mahkeme tarafından yapılan yargılamada bu hususun tanık ifadeleri ile ispatlandığını, davalı ...'un muhasebeci olarak vergi kaydı bulunmayan birisi olduğunu, müvekkil şirkete kendisini muhasebeci olarak tanıtıp, akaryakıt istasyonu gibi işleri tecrübe ve dikkat isteyen bir işte insanların güvenini kötüye kullanarak muhasebe işlerini yapmaya kalkışıp, yerine getirememesi nedeniyle müvekkilinin bu denli yüksek meblağlı cezalara çarptırılmasının baş sorumlusu olduğunu, eşinin muhasebeci sıfatına dayanarak eksik ve kusurlu işler yapıp bunlardan doğan sorumluluğunu yerine getirmeyen davalı ...'un ayrıca bu sorumluluğu resmi sıfatı bulunmadığı gerekçesine dayanarak reddetmesinin kötü niyetini gözler önüne serdiğini, ... Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, davalı yan tarafından ödemek zorunda kalınan cezanın defterlerin ibraz edilmemesinden kaynaklandığı belirtilmişse de söz konusu defterlerin ibraz edilmemesindeki asıl sebebin karar kapsamında vurgulanmadığını, müvekkili şirketin ticari defterlerini davalılar yüzünden süresi içerisinde ibraz edemediğini, dolayısıyla da müvekkil şirketin uğramış olduğu maddi zararla davalıların eylemleri arasında kuvvetli bir illiyet bağının mevcut olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; taraflar arasındaki serbest muhasebeci mali müşavirlik sözleşmesinin kötü ifası nedeniyle doğan zararın davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

213 sayılı ... Kanunu'nun "Defter ve belgelerle diğer kayıtların ibraz mecburiyeti" başlıklı 256 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; taraflar arasındaki serbest muhasebeci mali müşavirlik sözleşmesinin kötü ifası nedeniyle doğan zararın davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

213 sayılı ... Kanunu'nun "Defter ve belgelerle diğer kayıtların ibraz mecburiyeti" başlıklı 256 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere ve özellikle defterleri saklama zorunluluğunun VUK'un 256 ncı maddesine vergi mükelleflerinde olmasına, davacı yanın cezai sonuca kendi kusuru ile sebebiyet vermesine, dosya kapsamından davalıların sorumluluğunu gerektirecek kusurun sabit olmamasına, yukarıda yer verilen mevzuat hükmünü değerlendiren Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelerin yerinde olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8409, Karar No: 2022/11553, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8409 E.  ,  2022/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahla tehdit ..kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...’in nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahla tehdit eylemi bütün halinde silahla tehdit kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine, sanıklar ....ve....’ın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ile silahla tehdit eylemleri bütün halinde silahla tehdit kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetlerine, sanıklar ......l ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatlerine dair Oltu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2017 gün ve 2016/48 Esas, 2017/33 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar....ve suça sürüklenen çocuk haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanıklar .... ve suça sürüklenen çocuk haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk haklarında silahla tehdit ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ... haklarında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar....ve suça sürüklenen çocuk haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanıklar .... ve suça sürüklenen çocuk haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk haklarında silahla tehdit ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ... haklarında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilinin temyiz dilekçelerinde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik herhangi bir temyiz sebebi göstermedikleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit ve tehdit suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçlardan kurulan beraat hükümlerine dair ise ilk derece mahkemesince verilen kararlarla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kurulan hükümler temyiz edilmiş ise de, müsnet suçları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 170/1 ve 106/2.a maddelerinde yer alan hapis cezalarının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırlarının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümler kesin olup, temyiz edilemediği gibi silahla tehdit suçundan mahkumiyetlere ilişkin kararlardaki hükmedilen cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının da temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan ... vekilinin söz konusu hükümlere yönelik vaki temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanıklar Asim, Şahin ve Sezer haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanıklar Asim, Şahin ve Sezer haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesince hükmün tefhimine geçilmesi öncesinde kanundaki sıralamaya da aykırı olacak şekilde hazır bulunan sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri, katılanlar vekilleri ile Cumhuriyet Savcısına söz verildikten sonra hazır bulanan sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerine söz hakkı tanınmayarak hüküm kurulup 5271 sayılı CMK’nın 216. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında 125333 sicil nolu Başkan’ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafisi, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.02.2021 gün ve 2017/2388 Esas, 2021/265 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15702, Karar No: 2010/850, Tarih: 21.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15702 E.  ,  2010/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7290, Karar No: 2013/12317, Tarih: 03.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7290 E.  ,  2013/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, icra takibine itirazın iptali ile inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.822.00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, reddedilen alacak tutarı, 148.07 TL olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1521, Karar No: 2020/11166, Tarih: 01.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1521 E.  ,  2020/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ...Cumhuriyet Başsavcılığının 27/06/2018 tarihli ve 2018/22638 soruşturma, 2018/2137 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2019 tarihli ve 2018/353 soruşturma, 2019/11 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu defa evrakın suç yeri bakımından...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair... Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2019/41737 soruşturma ve 2019/3539 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına ilişkin... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2019 tarihli ve 2019/311 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak...Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla,... 15. Ağır Ceza Mahkemesince, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/02/2020 gün ve 94660652-105-28-21418-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü: