muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1505, Karar No: 2015/2924, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1505 E.  ,  2015/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5323, Karar No: 2019/5294, Tarih: 19.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5323 E.  ,  2019/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

A)Davacı İstemi:

Dava, 2734502 sigorta sicil numaralı Hüseyin Kırag’a ait çalışmaların, davacı yönünden aidiyetinin belirlenmesi, 2734502 sicil dosyasının ve kaydının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı ... vekili özetle; davacının iddia ettiği çalışmanın Hüseyin Kırag isimli şahsa ait olduğunu, iddia edilen çalışmaların davacıya ait olup olmadığının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve davaya sebebiyet vermeyen davalı aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine karar verilmemesi gerektiğini belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince ; “ Dava niteliği itibariyle, davalı kurumdaki 2734502 sicil dosyasının davacıya ait olduğunun tespit istemidir. Mahkememizce 2734502 sicil nolu sigorta dosyasında bulunan işe giriş bildirgesi aslı getirtilmiş, Diyarbakır Polis Kriminal Laboratvuarından alınan 28/02/2017 tarihli rapora göre, sigortalı işe giriş beyannamesi üzerindeki "hüseyin" içerikli el yazılarından oluşan imza ile ...'in mukayese imzaları, Belge İnceleme Laboratuvarında doküman inceleme cihazı ve diğer optik aletler yardımıyla karşılıklı olarak incelenmiş ve ortak harflerin tersimleri, el yazıları içerisindeki el hareketlerinin yapılışı ve itiyadi hususiyetler yönünden aralarında uygunluklar bulunduğu görülmüş olup, bahse konu imzanın davacı ... eli ürünü olduğu'nun tespit edildiği, nüfus kaydı, kolluk araştırması ve dinlenen tanık anlatımına göre de davacı dışında 01/08/1959 tarihli işe giriş bildirgesinde adı geçen Hüseyin Kırag isimli bir kişinin tanınmadığı, bu adda bir kişiye ait nüfus kaydının tespit edilemediğinin anlalşıldığından, 2734502 Sigorta Sicil Numaralı dosyanın ve dosyadaki hizmetlerin Hüseyin KIRAG a ait olmadığının, 01/01/1949 Doğumlu.... ve... oglu ... T.C kimlik nolu Davacı ...'e ait olduğu..... ” gerekçesiyle

“ Davanın KABULÜ ile, 2734502 Sigorta Sicil Numaralı dosyanın ve dosyadaki hizmetlerin Hüseyin KIRAG a ait olmadığının, 01/01/1949 Doğumlu ... ve... oglu ... T.C kimlik nolu Davacı ... e ait Olduğunun TESPİTİNE ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Kurum vekili; sigortalı işe giriş beyannamesindeki fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı hususundaki belirsizliğin giderilemediğini, sigortalı işe giriş beyannamesindeki bilgilerden birçoğunun davacıya ait bilgiler ile uyuşmamasının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kabul edilebilir olmadığını ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2011/55802-2011/6942 sayılı kararında belirtildiği üzere dava açılmasına sebebiyet vermeyen davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüştür.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince “Yukarıda belirtilen açıklamalar çerçevesinde yapılan inceleme ve değerlendirme sonucu; davacının nüfus kayıtlarındaki bilgilere ilişkin belgeler ile tanıkların anlatımları, gerek nüfus kayıtlarına ve gerekse sair araştırmalara rağmen Hüseyin Kırag ad ve soyadına sahip herhangi bir kimsenin varlığına ulaşılamadığı, Sigortalı İşe Giriş Beyannamesi başlıklı belgedeki imzanın davacı eli ürünü olduğuna dair grafoloji raporu ile fotoğrafın davacıya ait olduğuna yönelik tanıkların anlatımları, davacı ile tanıkların; birbiri ile çelişmeyen, somut ve net beyanları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile 340000002734502 sigorta sicil numaralı Hüseyin Kırag’a ait 0013263.034 sicil numaralı işyerinde 01.08.1959-30.07.1962 tarihleri arası geçen 693 günlük hizmet akdine tabi çalışmaların davacıya ait olduğu belirgindir. ” gerekçesiyle

“ Davalı vekilinin, Malatya 2. İş Mahkemesinin 07.04.2017 tarih ve 2014/202-2017/238 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca ESASTAN REDDİNE, ” karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili “ Yöntemince araştırma yapılmamıştır. Bilirkişi raporu denetime elverişsizdir. Davacının birden fazla soyadı, baba adı ve doğum tarihinin yanlış yazılmış olması mümkün değildir. ” gerekçeleriyle temyiz yoluna başvurmuştur

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan aidiyet davaları da kamu düzeni ile ilgili olduğundan çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delilerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ...’in ... ve... oğlu-01/01/1949 -Gerger doğumlu olduğu, 15.07.2015 tarihinde kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiş ... Asliye Hukuk Mahkemesine ait 07.05.2015 tarih ve 2014/1764-2015/478 sayılı ilam ile (25 yaşından sonra yaş tespitinin tıbben mümkün olmadığı gerekçesi ile) yaş düzeltme talebinin reddine ve davacının; ...olan baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verildiği, 01.08.1959 tarihinde işe alındığını gösterir sigortalı işe giriş bildirgesinin 13263 sicil numaralı ... unvanlı işyerinden verildiği, 2734502 sigorta sicil numaralı ...-... oğlu-1943- Gerger doğumlu kişiye ait olduğu, davacının hizmet cetvelinde; 4401201107085 sigorta sicil numarası ile 16.08.2011 tarihinden itibaren 4/a çalışmasının başladığı, 916 gün hizmeti bulunduğu, davacı ile aynı kimlik bilgilerini taşıyan 15.01.1993 doğumlu ... dışında nüfusa kayıtlı herhangi bir başka kimsenin olmadığının bildirildiği, Battalgazi İlçe Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazısı ile; davacının soyadında herhangi bir düzeltme olmadığı , 1990 yılında Adıyaman ili Gerger ilçesinden nakil geldiği ve ...oğlu 1943 doğumlu ... bilgilerine sahip herhangi bir kimse olmadığının bildirildiği, “Sigortalı İşe Giriş Beyannamesi” başlıklı belgede yazılı 13263 sicil numaralı ...i unvanlı işyerinin 31.07.1957-30.05.1980 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, aynı sicil numarasında kayıtlı Türk Plastik unvanlı işyerinin de bulunduğu ve davacının 05.08.2014 günlü oturumdaki beyanına göre farklı unvanlardaki bu işyerlerinin, tek işyeri olduğunun belirtildiği, 34000002734502 sigorta sicil numaralı Hüseyin KIRAG’a ait belgelere göre 13263 sicil numaralı işyerinde 01.08.1959-30.07.1962 tarihleri arası 693 gün süre ile çalıştığı, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünde görevli bilirkişi tarafından düzenlenmiş rapor ile sigortalı işe giriş beyannamesindeki imzanın, davacının eli ürünü olduğunun kanaatine varıldığı ancak kurumlarında fotoğraf karşılaştırması yapılamadığının belirtildiği, Mahkeme tarafından iki tanık dinlendiği, tanıkların komşu köy sakinlerinden olduğu ve iddiayı doğruladıkları, birisinin İstanbul’da bildirgedeki işyerinde birlikte çalıştıklarını söylediği ancak işyerinin 1959-1962 yılları arasındaki bordrolarında tanığın isminin bulunmadığı, işyerine ait aylık bildirgelerde 20 kadar sigortalı bildirildiği ancak hiçbirinin dinlenmediği, davacının; “babasının ölmesi ve anne ve babasının nikahlarının olmaması nedeniyle amcasının nüfusuna kaydedildiğini, 17 yaşında muhtar beyanıyla nüfusunun çıkarıldığını” ileri sürdüğü, ancak hem yengesi hem de annesinin isminin Zeynep olup olmadığı hususuyla ilgili dosyada veri bulunmadığı, davacının kimlik bilgilerinde dava yoluyla değişiklikler bulunmasına rağmen, Gerger doğumlu olmaları dışında Hüseyin Kırag’ın kimlik bilgileriyle benzerlik taşımadığı, toplanan delillerin kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde iddiayı doğrulamadığı, mahkemece eksik araştırmayla hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği işe giriş bildirgesindeki imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor almak, Adıyaman Nüfus Müdürlüğünden Hüseyin Kırag isminde bir şahıs olup olmadığını araştırmak, yine Adıyaman Gerger ilçesinde kolluk marifetiyle araştırma yaptırılarak Hüseyin Kırag isminde bir şahıs olup olmadığı hususunu sorgulamak, eğer bu isimde bir şahıs bulunursa davaya dahil etmek, davacının nüfusuna yazıldığını ileri sürdüğü amcasının vukuatlı nüfus kayıt belgelerini ilgili Nüfus müdürlüğünden getirtmek, tüm deliller eksiksiz toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14283, Karar No: 2016/15163, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14283 E.  ,  2016/15163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Sayaç Okuma, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli , iletim , dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 8.346,15 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin ikametgahının ... olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan EPDK'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 esas, 2015/1260 karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin EPDK tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki EPDK tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7722, Karar No: 2013/10727, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7722 E.  ,  2013/10727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 nci ve 51 nci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 ncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre gerekli tebligat yapılıp davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve tütünün 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38729, Karar No: 2018/1107, Tarih: 23.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/38729 E.  ,  2018/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı Belediyeye ait işyerinde alt işveren işşisi olarak çalıştığını, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.