muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19544, Karar No: 2014/17092, Tarih: 11.09.2014

Somut olayda, 2007/10-11-12. aylara ait dönem bordroları getirtilip dava konusu dönemin tamamında çalıştığı tespit edilen bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmadan davacı tanıklarının beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davalı işyerine ait 2007/10-11-12. ayları kapsayan dönem bordrolarını getirtip dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16320, Karar No: 2016/5608, Tarih: 22.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16320 E.  ,  2016/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise katılma yolu ile erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.03.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, d

avalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı-karşı davacı ilk defa tahkikat aşamasında 16.12.2014 tarihli celsede yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. Davalı-karşı davacının, ilk defa tahkikat duruşmasında ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi artık incelenemez. Açıklanan nedenlerle, mahkemece yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/5119, Karar No: 2011/3225, Tarih: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5119 E.  ,  2011/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, varılan sonuç da yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak 1.3.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenleyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararında, dağıtım sistemine veya ölçü sistemine ya da tesisata tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle yapılan müdahalelerin tespiti halinde, doğrudan EK-1’de yer alan kaçak tespit tutanağının düzenleneceği açıklanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı kurum görevlilerinin 24.03.2006 tarihinde davalının abonesiz ve davalı idareye kaydı olmayan sayaç takarak kaçak elektrik kullanıldığını belirlemeleri üzerine kaçak elektrik tutanağı düzenledikleri, bilirkişi tarafından EPDK’nun 622 sayılı kararında 01.01.2006 tarihinden itibaren tutanaklarda tanık imzası zorunluluğu getirildiği, dava konusu tutanakta tanık imzası bulunmadığından geçerli bir tutanak olmadığı belirtilerek kaçak elektrik bedelinin hesaplanmadığı, mahkemece de benimsenen rapora göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Tutanak tarihinde yürürlükte bulunan ve yukarıda açıklanan yönetmelik hükümlerinde, tanık imzası bulunmasına ilişkin açık bir düzenleme bulunmamaktadır. 622 sayılı kararda vurgulanan, EK-1’de yer alan kaçak tespit tutanağında tanık imzasının alınmasına ilişkin düzenleme şekle ilişkin idari bir düzenleme olup, tanık imzasının alınmamış olmasının tutanağın geçersizliği sonucunu doğurmayacağı kuşkusuzdur. Uzman bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle dosyanın yeniden bilirkişiye verilmesi, davacı kurumun davalıdan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan usul ve esaslarda açıklanan yönteme göre hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4631, Karar No: 2016/582, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4631 E.  ,  2016/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 sayılı TCK 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası kararının temyiz talebinin reddine dair 15/07/2013 tarihli ek karar)

Ek karar : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğ edilememesi üzerine, 26.04.2013 tarihinde adres kayıt sistemindeki adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 08.07.2013 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 15.07.2013 gün ve 2011/389 E. 2013/104 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9315, Karar No: 2021/15860, Tarih: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9315 E.  ,  2021/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar ve 23.09.2020 tarihli ek karar davalı ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelenmede davalılardan ..., ... adına çıkartılan tebligatların kendilerine, davalı ... adına çıkartılan tebligatın oğluna, diğer davalılar adına çıkartılan tebligatların ise aynı çatı altında yakına teslim edildiğine dair tebliğ mazbatasına şerh düşüldüğü bu hali ile tebligatların usulüne uygun olduğu, temyiz talebinde bulunan davalılar vekilinin dosyaya adı geçen davalıların vekaletnamesi ile temyiz dilekçesinin 05/02/2020 tarihinde sunduğu anlaşılmış olup, HUMK'un 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'un 433/2. maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür.

Bu itibarla; davalı ... vd.vekilinin mahkemenin 20/02/2015 gün 2014/69-2015/20 E/K sayılı kararını temyiz istemi ile sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde verilmediğinden, temyiz süreleri geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 23.09.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vd. vekilinin asıl hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Kuruköy mahallesi 398 ada 35 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

1)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) (6)numaralı bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde payları oranında ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesaba depo edilmesine,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte derhal davalılara payları oranında ödenmesine) sayısının yazılmasına,

b-) Faize ilişkin (7) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 24.09.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 23/12/2021) ibaresinin eklenmesine,

c-) Vekalet ücretine ilişkin (11) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının
Yargıtay — Esas No: 2014/9681, Karar No: 2015/4615, Tarih: 16.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9681 E.  ,  2015/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.06.2014 gün ve 974 Esas, 4702 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, 27.12.2012 tarihinde ilan olunan sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının 4. sıraya kaydedildiğini, oysa müvekkilinin alacağının rüçhanlı ve şarta bağlı alacak olarak kayıt ve kabulünün gerektiğini, zira müvekkili bankanın...Şubesi ile müflis şirket arasında akdedilmiş genel kredi sözleşmesi uyarınca kredi hesapları kapsamında alacaklarının bulunduğunu, 17 adet karşılıksız olmak üzere 27 adet çek yaprağı sebebi ile müvekkilinin çek garanti bedelinden kaynaklanan toplam 21.700,00 TL gayrinakdi alacağı bulunduğunu, borçlu şirket adına kayıtlı bulunan ...plakalı araç üzerinde banka lehine rehin tesis edildiğini, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedilen alacaklarının rüçhanlı ve şarta bağlı alacak olarak sıra cetveline alınmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan İflas Müdürlüğü, cevap vermemiştir.

Mahkemece, müflis .... A.Ş.'nin 01.12.2012 günü iflasına karar verildiği, davacının 27 adet çek yaprağı garanti bedelinden kaynaklanan 27.700,00 TL gayrinakdi alacağının teminatını teşkil etmek üzere ...plakalı araç üzerinde müvekkili lehine rehin tesis edilmiş olduğundan alacaklarının rüçhanlı ve şarta bağlı olarak kayıt ve kabulünü istediği, İflas Müdürlüğü'nün 18.12.2012 tarihli kararında alacağın 4. sıraya alınmasına karar verildiği, müflis ile davacı banka arasında muhtelif tarihlerde imzalanmış 7 adet kredi sözleşmesinin bulunduğu, müflise ait araç üzerine bu sözleşmelere ve 21.700,00 TL gayrinakdi alacağa istinaden kurulmuş bir rehne rastlanamadığı, şikayetçi vekilinin rehin sözleşmesini sunamayacağını belirttiği,... plaka sayılı araç üzerinde ... ...şubesinin rehninin bulunduğu, kayıt kabul talebine konu edilen alacağın bu şubenin alacağı olup olmadığının belli olmadığı ve rehin kapsamında olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.06.2014 tarih ve 974 E., 4702 K. sayılı ilamıyla, özellikle 19.11.2013 tarihli süre tutum dilekçesinde temyiz sebeplerinin açıklanmamış olmasına, 31.12.2013 tarihli temyiz dilekçesinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 10 günlük yasal süresinde verilmemiş olması gözönünde bulundurularak onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 57,60 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5334, Karar No: 2025/2433, Tarih: 25.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5334 E.  ,  2025/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/33 E., 2024/215 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2022/12918 Esas, 2023/7642 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/33 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararı ile Dairemiz bozma ilâmına 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesine karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesinin son uygulamasının, ilk hükümden farklı olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.10.2017 tarihli ve 2017/1-290 Esas, 2017/443 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, inceleme konusu kararın direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli direnme (uyma) ve dolayısıyla "yeni hüküm" niteliğinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/101 Esas, 2022/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/1742 Esas, 2022/1133 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden düşme kararı verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine,

3. Bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2022/12918 Esas, 2023/7642 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığın eyleminin maktulun direncini kırmak suretiyle oğlu olan suça sürüklenen çocuğun eyleminin icrasını kolaylaştırmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c. maddesi kapsamında kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde olduğunun gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

4. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/33 Esas, 2024/215 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;sanığın eyleminin maktulun direncini kırmak suretiyle oğlu olan suça sürüklenen çocuğun eyleminin icrasını kolaylaştırmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c. maddesi kapsamında kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde değerlendirilmesi gerektiğine,

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.