muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18694, Karar No: 2014/21206, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19428, Karar No: 2017/5699, Tarih: 19.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19428 E.  ,  2017/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... Belediyesi Encümen kararı ile davaya konu taşınmazın dava dışı .....'a 2 yıl süreile kiraya verilmesinin kararlaştırıldığını, bir süre sonra kiraların ödenmediği gerekçesi ile davacı şirket hakkında icra takibine girişildiğini, bahsi geçen icra takibine elde olmayan nedenlerle herhangi bir itiraz yapılamadığından takibin kesinleştiğini, cebri icra tehdidi altında ödeme yapıldığını, dava dışı ..... ile davacı şirket arasında hukuken taraf sıfatı farklılığı bulunduğu, kendisinin kiracılık sıfatı olmadığını belirterek kendisinden cebri icra yolu ile tahsil edilen 9.284,64 TL'nin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; borçluyu zorlayan, sıkıştıran bir işlem yapılmadığını, borçlunun bir kısım borcunu sildirerek haricen ödeme yaptığını, dava dışı .....'ın hem kendi hem de şirketi adına olan borçlarını herhangi bir zorlama olmadan ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının takibi, encümen kararı gereği ilgili taşınmazı kiralayan gerçek kişi .....'a değil herhangi bir kiracılık sıfatı bulunmayan ve ayrı bir tüzel bir kişiliğe sahip olan ..... Gıda Dış. San. Ltd. Şti.'ye yönelttiği, asıl borçlu olmayan ..... Gıda Dış. San. Ltd. Şti. tarafından da ilgili borcun icra tehdidi altında ödendiği, icra takibinin asıl borçlu ..... isimli gerçek kişiye yöneltilmesinin gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, davaya konu edilen 9.284,64 TL'nin dava tarihi olan 07.04.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; borçlu olmadığı bir parayı cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kaldığı iddiası ile açılan istirdat istemine ilişkindir.

İcra İflas Kanunu'nun 72/6. maddesinde; ''Takibe itiraz etmemiş veya itirazının kaldırılmış olması yüzünden borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek mecburiyetinde kalan şahıs, ödediği tarihten itibaren bir sene içinde, umumi hükümler dairesinde mahkemeye başvurarak paranın geriye alınmasını isteyebilir.'' hükmü düzenlenmiştir. Buna göre istirdat davası açabilmek için borçlunun gerçekte olmadığı bir borcu, icra takibi nedeniyle, icra takibi sırasında ve cebri icra tehdidi altında ödemiş olması gerekmektedir.

Somut olayda davalı ... tarafından, davacı şirket aleyhine; ''Ödenmemiş bulunan 2007 yılı Temmuz ile 2010 yılı Mart ayı arası tarlalar kirası'' açıklaması ile 16.03.2010 tarihinde ilamsız icra takibi başlatılmış, davalı/alacaklı vekilinin 10.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile takibe konu alacağın haricen tahsil edildiği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, icra dosyası 11.07.2013 tarihinde işlemden kaldırılmıştır.

Her ne kadar davacı şirket tarafından takibe konu paranın cebri icra tehdidi altında ödendiği iddia edilmiş ise de; takip dosyasının incelenmesinde; davacının bu parayı davalı tarafa haricen ödediği, paranın icra veznesine girmediği ve davacının ödemeyi yaparken ihtirazı kayıt ileri sürdüğüne dair herhangi bir bilgi ve belge olmadığı bu durumda davacı şirket tarafından takibe konu borcun cebri icra tehdidi altında ödenmediği, rızaen ödendiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davacı tarafça takibe konu borcun, cebri icra tehdidi altında ödenmediği, böylece İcra İflas Kanunu'nun 72/6. maddesi anlamında istirdat koşullarının oluşmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/593, Karar No: 2015/3844, Tarih: 01.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/593 E.  ,  2015/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Hopa Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :09.10.2014

Numarası :2014/228-416

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Ç...-K... Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı A.. D..-Hopa Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 6183 sayılı Yasanın 79. maddesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın Vergi Dairesi yönünden kabulüne, diğer davalı açısından usulden reddine dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Çe-Ka Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı A.. D.. Hopa Vergi Dairesinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Vergi Dairesi harçtan muaf olup, hüküm kısmı 3. bendinde bu husus belirtilmesine rağmen, 4. bendinde davacı tarafından yatırılan başvuru ve peşin nispi harcın yargılama giderlerine dahil edilerek, davalı Vergi Dairesinden alınıp davacıya ödenmesine karar verilmesi Vergi Dairesinin harçtan sorumlu tutulması sonucunu doğuracak nitelikte olduğundan doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı Vergi Dairesi, cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında, davacının haciz ihbarnamesine itiraz etmemesi nedeniyle davacı aleyhine haciz işlemi yapıldığı, davacı şirketçe Vergi Dairesine süresinden sonra yapılan dilekçe ile itiraz edildiğinden Dairece yapılacak işlem bulunmadığını, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. Mahkemece de bozmadan önce yapılan ilk yargılamada yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, verilen ilk karar davacı tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmemiştir.

Davacı 6183 sayılı Kanunun 79. maddesi uyarınca kendisine tebliğ edilen haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmemekle aleyhine haciz konulmasına sebebiyet vermiş, daha sonra eldeki bu menfi tespit davasını açmıştır. Davalı, hâl ve vaziyetiyle bu davanın açılmasına sebebiyet vermediği gibi davaya karşı da çıkmamıştır. Bunun yanında verilen ilk kararda yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, bu husus davacı tarafça temyize getirilmemek suretiyle davalılar yararına usulü kazanılmış hak oluşturmuştur.

Bu halde, davalı Vergi Dairesinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretiyle sorumlu tutulmamamasına karar verilmesi gerekirken yargılama gideri ve davacı yararına takdir edilen vekâlet ücretinin davalı Vergi Dairesinden tahsiline hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bu halde, davalı Vergi Dairesinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretiyle sorumlu tutulmamamasına karar verilmesi gerekirken yargılama gideri ve davacı yararına takdir edilen vekâlet ücretinin davalı Vergi Dairesinden tahsiline hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkeme kararının bu yönlerden bozulması gerekmekte ise de; yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Ç...-K....Nakliyat İnş. Ltd. Şti.'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı A.. D.. Hopa Vergi Dairesi Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 3, 4 ve 5. bentlerinin tamamının karar metninden çıkartılarak, 3. bent olarak "Davalı Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karar kesinleştikten sonra davacı tarafça peşin olarak yatırılan harcın istek halinde davacıya iadesine", 4. bent olarak " Davalı Vergi Dairesi davanın açılmasına neden olmadığından yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına", 5. bent olarak da "Davalı Vergi Dairesi hâl ve vaziyeti ile davanın açılmasına neden olmadığından aleyhine vekâlet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına" cümlelerinin yazılmasına ve kararın değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Çe-Ka Nak. İnş. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9176, Karar No: 2015/10199, Tarih: 12.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9176 E.  ,  2015/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/26333

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2010/250 (E) ve 2012/539 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Telekom İletişim Başkanlığı'nın 12/02/2009 tarihli ve 41807 sayılı yazısıyla Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen, sanıkların cep telefon hatlarıyla yaptıkları iletişime ait kayıtları içeren CD'nin, kolluk görevlisine teslim edildiği, ancak, söz konusu CD'nin ve varsa inceleme tutanağının dosya içine alınmadığı, bu haliyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşıldığından, sözkonusu CD'nin ve varsa bu CD'nin incelemesine dair tutanağının, mahkemesince dosya içine konulmasından sonra incelenmek üzere dosyanın dairemize iade edilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/636, Karar No: 2018/12157, Tarih: 31.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/636 E.  ,  2018/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İştirak ve Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar tarafından iştirak nafakası ile yardım nafakasının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve alınması gerekli 143.50 TL. temyiz başvuru harcının 79.70 TL. eksik yatırıldığından kalan 63.80 TL. temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/26568, Karar No: 2014/22364, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/26568 E.  ,  2014/22364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/28100

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2010/48 (E) ve 2010/1219 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2-) Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 49/2 ve 50/3. maddeleri gereğince, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunması,

3-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile

Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Y.. savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31068, Karar No: 2014/39888, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/31068 E.  ,  2014/39888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/07/2014

NUMARASI : 2013/526-2014/511

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, bakiye maaş, yıllık izin ücreti, bayram izni ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı G.. Elektrik ve İnş. Taah. Maden Gıda San. Ve Tic. AŞ avukatı, davacının diğer davalının işçisi olduğunu, diğer davalı ile aralarında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı T.. Uydu Haberleşme Kablo TV İşletme A.Ş. avukatı ise, kendilerinin ihale makamı olduğunu, davacının diğer davalının çalışanı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan T.. Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme A.Ş. avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının bir kısım ücret, genel tatil ve fazla çalışma ücretleri hüküm altına alınmışsa da; temyiz ekinde gönderilen bir kısım imzalı ücret bordrolarında bu alacakların bir kısmının ödeme kaydının bulunduğu, ödeme savunmasının yargılamanın her aşamasında yapılabileceği dikkate alınarak bu belgeler davacıya gösterilmeli, imza ve içeriği hakkında beyanı alınıp, ödemenin varlığının tespiti halinde mahsubunun değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26592, Karar No: 2015/2170, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26592 E.  ,  2015/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12447, Karar No: 2015/13252, Tarih: 25.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12447 E.  ,  2015/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/196822

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2013/99 (E) ve 2013/258 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar A.. T.. ve A.. T.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıkların hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemelerine rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık A.. T.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte katılana ait markete, açık olduğu sırada saat 18:36 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7186, Karar No: 2006/15215, Tarih: 12.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7186 E.  ,  2006/15215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 1.  İş Mahkemesi

Tarih               : 14.3.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş görmezlik oranında %9.14 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece T.C. Sağlık Bakanlığı Ankara Meslek Hastalıkları Hastahanesinin 12.12.2001 tarihli raporuna göre dava kabul edilmiş ise de 27.02.2006 tarihli SSK.yazısından davacının SSK.aynı hastane tarafından önce 19.01.2007 tarihinde daha sonra da Nisan 2007 tarihinde kontrol muayenesine tabi tutulduğu anlaşılmaktadır.Dosyada 19.01.2007 tarihli kontrol muayenesine ilişkin bir rapor yer almamaktadır.

Davalı yanca kontrol muayenesi sonucunun beklenilmesi  yönünde raporlara itiraz edilmiştir.Sigortalıda oluşan sürekli iş görmezlik oranı sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkiler.Davacının önce 19.01.2007 daha sonra da Nisan 2007 tarihinde kontrol kaydı bulunduğuna göre bu kontrol kayıtlarının sonucunun beklenmesi gerektiği açıktır.

O halde,davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.