muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16523, Karar No: 2016/3232, Tarih: 26.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16523 E.  ,  2016/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı 1- ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04/06/2014 gün ve 2009/55 E. - 2014/402 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemiz 16.06.2015 tarihli geri çevirme kararında; davalılar vekili Av. ... tarafından verilen 06.01.2015 tarihli dilekçe ile adli yardım talebinde bulunulmuş olup mahkemece davalılar vekillerinin adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harçlarının bu kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde mahkeme veznesine yatırılmaması halinde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağına dair 20.04.2015 tarihli ek karara karşı adı geçen davalılar vekilince 05.05.2015 tarihli itirazın HMK'nın 6459 sy. Yasa ile değişik 337/2. maddesi uyarınca incelenmesi için merciine gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemesine Geri Çevrilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin yukarıda değinilen geri çevirme kararı üzerine... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından dava dosyasının gönderildiği ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.08.2015 tarihli kararı ile; davalılar vekili Av. ...'ün adli müzaheret taleplerinin reddine ilişkin itirazın reddine, dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilerek dosya Dairemize gönderilmiştir.

Bu durumda ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davalılar vekilinin adli yardım talebi reddedilip kesinleşmiş olmakla Mahkemece nisbi temyiz harcının yatırılması için davalılar vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6844, Karar No: 2024/7695, Tarih: 22.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6844 E.  ,  2024/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1004 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Dolandırıcılık suçundan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında Covid izninde bulunduğu esnada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10 ve 105/A maddeleri uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar kalan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6 maddesi gereğince açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/8054 Esas, 2023/7875 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli ve 2023/1004 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-23-6193-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98188 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98188 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98188 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında;

Hükümlü hakkında Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, dolandırıcılım suçundan almış olduğu 3 yıl 9 ay hapis cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 06.08.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Dosya, 2023/6071 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen

karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.10.2023 tarihli ve 2023/1004 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2621, Karar No: 2018/2052, Tarih: 21.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2621 E.  ,  2018/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, dava konusu anataşınmazın zemin katında yer alan iş yerlerinden birinin, davalı tarafından "....." adı altında işletildiğini, bu iş yerini genişletmek amacı ile iş yerinden bahçeye doğru bir çıkıntı yapıldığını, apartmanın bahçesinde bir kısmı açık, bir kısmı ise kapalı alan oluşturulduğunu, karşı tarafın defalarca uyarılmasına rağmen ortak kullanım alanına yapılan ilavenin kaldırılmadığını ve ecrimisil bedeli de ödemediğini beyan ederek; davalının apartmanın ortak kullanım alanı olan bahçesine müdahalesinin önlenmesine, bahçeye yaptığı çıkıntıların ve eklentilerin kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/3 Değişik iş sayılı tespit istemli dosyası üzerinden, tespit keşfi sonucu hazırlanan gerekçeli raporun doğru ve yerinde görüldüğü, bu nedenle ikinci bir keşfe gerek görülmediği, davacı tarafın dava ve talebinin doğru ve yerinde olduğu gerekçesiyle; dosyada mevcut 18/03/2015 havale tarihli tespit dosyasındaki bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davacı tarafın dava ve talebinin kabulüne, bu cümleden olarak, ..... cadde, .... adresindeki taşınmaza yapılan, eklentiler olarak tabir edilen yerlere yönelik haksız müdahalenin men'ine, bu eklentilerin kaldırılmasına, eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

1- Dava; projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kabulü, müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmuş ise de; kararın içeriğinden hangi ada, hangi parsel üzerinde ve tam olarak hangi adreste bulunan taşınmaza ilişkin hüküm verildiği anlaşılamamaktadır. HMK'nın 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, hüküm fıkrasının tarafların taleplerini karşılayacak şekilde açık ve maddeler halinde infazda tereddüt yaratmayacak şekilde oluşturulması gerekirken, anılan kanun hükmüne aykırı olacak, infazda tereddüt yaratacak şekilde, hüküm oluşturulurken bilirkişi raporuna atıf yapmakla yetinilmesi, hüküm fıkrasının açık, şeffaf, uygulanabilir ve gerekçe ile uyumlu olma, talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması;

- 2 -

2017/2621 - 2018/2052

2- Mahkemece; yönetim planı da celbedildikten sonra, mahallinde keşif yapılıp, mimari proje, yönetim planı ve tapu kaydı yerinde uygulanarak, tarafların iddia ve delilleri doğrultusunda araştırma yapılıp konusunda uzman bilirkişilerden, davalının tam olarak ana taşınmazın neresine, ne şekilde bir müdahelede bulunduğuna dair gerekçeli rapor alındıktan sonra sonucuna göre, varsa mimari projeye ve yönetim planına aykırı imalatlara yönelik müdahalenin men'i ve eski hale iade yönünde hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik ve yetersiz inceleme ile karar verilmiş olması;

3- Ayrıca kabule göre de; Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereği, mahkemece eski hale getirme yönünde hüküm kurulmasına rağmen, davalıya, aykırı eylemlerine son vermesi yönündeki uyarıyla birlikte makul süre takdir edilmemiş olması, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/03/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3365, Karar No: 2025/6094, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3365 E.  ,  2025/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/976 Esas, 2024/1092 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.01.2024 tarihli ve 2023/1531 Esas, 2024/40 Karar Sayılı Kararı

Kolluk araştırması neticesinde, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... .... Caddesi No:28 .../Tekirdağ adresinde faaliyet gösteren ... Bakım Merkezi olarak belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2024 Tarihli ve 2024/636 Esas, 2024/1085 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... . Evleri 2. Etap Sitesi B1 Blok No:391 İç Kapı No:28 ... /İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C.Küçükçekmece 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.12.2024 Tarihli ve 2024/976 Esas, 2024/1092 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... . Caddesi No:28 Çerkezköy/... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Silivri/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Silivri Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/555, Karar No: 2020/4927, Tarih: 08.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/555 E.  ,  2020/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 tarihli ve 2018/2855 soruşturma, ... sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2019 tarihli ve 2018/30745 soruşturma, 2019/926 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, suç yeri bakımından dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2019 tarihli ve 2019/52300 soruşturma, 2019/25176 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii ...13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2019 tarihli ve 2019/1094 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/12/2019 gün ve 94660652-105-50-18080-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/12/2019 gün ve 2019/133541 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesinin 7. fıkrasında yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." hükmü karşısında,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2019 tarihli yetkisizlik kararı sonrasında dosyanın yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının belirlenmesi maksadıyla Sakarya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, ...3. Ağır Ceza Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa...Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii ...13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin; bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği bu yüzden ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığı'a gönderilmesi ve buradan da tekrar verilen (3. kez) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiği nazara alındığında; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ...13. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2019 tarihli ve 2019/1094 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.