muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18401, Karar No: 2016/10285, Tarih: 20.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18401 E.  ,  2016/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının fazlaya ilişkin tüm haklarının saklı kalmak kaydıyla davalı işyerinde geçen ve Kurum'a eksik olarak bildirilen hizmet sürelerinin tespiti ile en son 1.950TL ücreti üzerinden çalıştığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 01/01/1998, 03/11/1998, 07/05/2003, 19/08/2003, 17/07/2012, 25/12/2012 tarihli davalı işyerince davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgelerinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacı adına 01.07.2003-01.03.2006 tarihleri arasında davalı işyerince, 01/01/1998-17/09/2013 tarihleri arasında Kurum'a kesintili olarak ve 30 günün altında hizmet bildiriminde bulunulduğu, davacının 01/10/2008-31/07/2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılık kaydının olup sigortalılık prim borcunun bulunmadığı, 17/07/1992 tarihinden itibaren davalı ... Pazaralama Ltd.Şti.nin Kanun kapsamına alınmış olduğu, ilgili davalı işyerine ait uyuşmazlık konusu dönem bordrolarının getirtildiği, davacıya ait işyeri şahsî dosyasında davacının imzasını havi ibranamenin, işyerinden ayrılış dilekçelerinin, yine bir kısmında davacının imzasının yer aldığı ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, sezonluk çalışma nedeni ile davalı işyerinde faaliyetlere ara vermeye dair kararın yer aldığı, yargılama esnasında emsal ücret araştırmasının yapıldığı, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, duruşmalarda bir kısmı davalı işyerinin bordrolu çalışanı olan davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dosya içeriğinde yer alan davacının imzasını içeren ibraname, işyerinden ayrılış dilekçeleri, bir kısmı imzalı ücret bordroları, puantaj kayıtlarının bulunmasına ve imzasına inkar edilmemesine rağmen, Mahkemece bu hususları irdelemeyen yetersiz ve denetime elverişsiz bilirkişi raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kurum'a kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar, puantaj kayıtları davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından bir kısım imzalı ücret bordroları, puantaj kayıtları, işyerinden ayrılış dilekçeleri ibraz edilmiştir. Bu bordroların, puantaj kayıtlarının, işyerinden ayrılış dilekçelerinin, ibranamelerin imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından yazılı belge olarak ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylardaki bildirilmeyen süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Bununla birlikte, davacıya ait 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılık kaydının bulunduğu dönemde davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarına ara verip vermediği hususunun da araştırılarak fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılarak bir sonuca gidilmesi gerekir.

Yapılacak iş, öncelikle davacının çalışmalarına ara verip vermediği hususunu araştırmaya yönelik olarak davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık tescil dosyasını Kurum'dan istemek, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında imzalı ücret bordrosu, puantaj kaydı, ibraname ve işyerinden ayrılış dilekçeleri gözönünde bulundurularak imzalı ücret bordroları, puantaj kayıtlarında belirtilen süreler kadar, imzalı ücret bordrosu, puantaj kaydı olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alıp çalışmanın niteliğini ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum ve davalı ... San ve Paz Ltd Şti vekillerini bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden iadesine

20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2023/10795, Karar No: 2023/9696, Tarih: 30.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/10795 E.  ,  2023/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahla Tehdit

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın beraatine

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2013/62 Esas,2017/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 29, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2013/62 Esas,2017/562 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/239 Esas, 2019/2115 Karar sayılı kararı ile, "..sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi gereğince kaldırılarak, atılı suçtan CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi

Olay günü yaşanan tartışma sonrası katılanı silahla tehdit ederek olay yerinden ayrılmak isteyen sanığın peşinden giden katılanı yaraladığı ve silahla tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi

Olay günü yaşanan tartışma sonrası katılanı silahla tehdit ederek olay yerinden ayrılmak isteyen sanığın peşinden giden katılanı yaraladığı ve silahla tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Tarafların köylü ve uzaktan akraba oldukları, olayın meydana geldiği tarihten yaklaşık üç ay kadar önce tespit edilemeyen bir nedenle sanığın oğlu Muhammet'in tehdit edilmesinden dolayı katılanın oğlu olan ... ...'un sanık tarafından darp edildiği ancak bu olayın adli tahkikata konu olmadığı, olay günü gündüz saatlerinde ...'in kahvehanesi isimli dükkanın önünden geçip gitmekte olan sanık ...'i gören katılanın, sanık ...'in arkasından giderek ...'in ensesine tokat attığı, buna rağmen sanık ...'in yürüyerek yoluna devam ettiği halde katılanın söylenerek ...'in arkasından yürümeye devam ettiği, bu olayın tarafları tanımayan ancak sanık ...'i duruşmada teşhis eden tamamen tarafsız olan tanık Ö.B.'nin beyanlarından sabit olduğu, tarafların daha önce meydana gelen olayları konuşmak için ...'in kahvehanesine gittikleri, burada önceki olayı konuştukları esnada katılanın akrabası olan tanık M.P.'nin de tarafların yanına geldiği, tarafların daha önceki olayda kimin kabahatli olduğunu konuştukları esnada sanık ...'in, ...'un hatalı olduğunu belirtip gıyabında sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve masadan kalkıp gitmeye çalıştığı, katılan ...'ın, ...'in üzerine yürüyerek ...'in arkasından gittiği, bunun üzerine sanık ...'in katılana "üzerime gelme, seni vururum" diyerek katılanı tehdit ettiği ve sanık ...'in ceketinin düğmesini açarak katılanı tehdit kastıyla silahını katılana gösterdiği, sanık ...'in burada da katılana "Seni vururum ama bak seni affettim, vurmayacağım" dediği, tabancasını çekerek katılana doğrulttuğu, geri geri yürümeye başladığı, katılanın halen üzerine gelmeye devam etmesi nedeniyle katılanı tabancayla ateş ederek yaraladığının, kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan 28.03.2012 tarihli kolluk ifadesinde; olaydan 5 ay kadar önce sanığın oğluna lokantada odunla vurduğunu konunun büyümemesi için şikayetçi olmadıklarını, olay günü karşılaştığı sanıkla bu konuyu konuştukları sırada sanığın elini sert bir şekilde masaya vurup oğlunun hatalı olduğunu söyleyip küfür ederek ayağa kalkması üzerine kendisinin de ayağa kalktığını sanığın yaklaşık 1 metre masadan uzaklaşıp tabancayı çıkardığını ve "seni öldüreceğim" demesi üzerine ateş etmesini engellemek için elini tuttuğunu ancak ateş etmesini engelleyemediğini hastanede kendine geldiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise, daha önce polise verdiği tam olarak orada ne söylediğimi hatırlamadığını, ifadesinde ki aleyhe beyanları kabul etmediğini, sanığın kendi oğluna ağza alınmayacak küfürler ettiğini daha sonra masadan kalkıp giderken bir anda döndüğünü ve ateş etmeye kalkıştığını, göğsüne doğrulttuğu silahı tuttuğunu ve silahın ayağına doğru patladığını, sanıkla karşılaştığı anda yumrukla veya tokat vurmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, daha önce oğlunun tehdit edilmesi nedeni ile katılanın oğlu ...'a odunla vurduğunu, olay günü yürüdüğü sırada arkadan gelen katılanın elleriyle kendisine çok kuvvetli olmayacak şekilde vurduğunu, katılana konuşalım dediğini birlikte kahvehanede konuşurken katılanın torunu tanık M.P.'nin geldiğini bundan cesaret alan katılanın bağırması üzerine oğlunun hatalı olduğunu söyleyip katılanın oğlu hakkında sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini bunun üzerine katılanın ellerini de yukarıya doğru kaldırıp "sen kimsin, sen ne oluyorsun, kim oluyorsun" şeklinde rencide edici sözler söylediği, kahvehaneden ayrılmak istediğinde katılanın kendisine yol vermek istememesi üzerine " üzerime gelme seni vururum" diyerek ikaz ederek ceketinin düğmesini açıp silahımı gösterdiğini ve "Seni vururum ama bak seni affettim, vurmayacağım" dediğini katılanın"kafamdan vur o zaman" dediğini ve üzerime daha fazla gelmemesi için silah ile tam olarak hatırlamamakla beraber yaklaşık dört beş el yere doğru ateş ettiğini; kovuşturma aşamasında ise, katılanı sakinleştirmeye çalıştığını katılanın kendisine "it vs." sözlerle hakaretler ettiğini, gitmek istemesine rağmen peşini bırakmadığını silahın gösterdiği halde peşinden geldiğini sonrasında silahını çıkarıp yere doğru ateş ettiğini amacının peşinden gelmesini engellemek olduğunu, beyan etmiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen 28.03.2012 tarihli "Görüntü İnceleme", "Olay Yeri İnceleme" ve "Yakalama" tutanakları ile suçta kullanılan silahlara ilişkin 11.04.2012 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2.İhtisas Kurulu’nun 03.04.2017 tarihli raporunda, "Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını Ağır (6) derecede etkilediği" belirtildiği görülmüştür.

5. Katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2.İhtisas Kurulu’nun 03.04.2017 tarihli raporunda, "Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını Ağır (6) derecede etkilediği" belirtildiği görülmüştür.

6. Tanıklar Ö.B.,M.Ö. G.D., H.K., B.A.S., M.K., M.T., Ö.Ç. ve M.P. 'nin ifadeleri dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmekle, "sanığın silahını çıkararak tehdit cümlesi kullandıktan kısa bir süre sonra katılana ateş ederek yaralanmasına sebebiyet verdiği ve bu haliyle tehdit suçunun oluşmadığı" gerekçesiyle "Hukuki Süreç" başlığının (3) nolu paragrafında belirtildiği şekilde, silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılması ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında Silahla Tehdit Suçundan Mahkûmiyet Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamında katılan ve sanığın aşamalardaki ifadeleri ve kolluk görüntü izleme tutanağı dikkate alındığında, sanık ile katılan arasında yaşanan tartışma esnasında sanığın kalkıp gitmek istediği sırada katılanın üzerine yürümesi üzerine, sanığın katılana "üzerime gelme, seni vururum" diyerek tabancasını gösterdiği ve akabinde de katılanın üzerine gelmesi sebebiyle bacaklarına ateş etmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda; tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten silahla nitelikli yaralama suçunun oluşturduğu anlaşılmakla, temyiz sebebine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/239 Esas, 2019/2115 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9689, Karar No: 2015/7062, Tarih: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9689 E.  ,  2015/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/155406

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2012/129 (E) ve 2012/206 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması gerekirken ilk hükümde 5237 sayılı TCK nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanmadığı halde, hüküm açıklanırken anılan maddelerin tatbiki sureti ile fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk H.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple istem gibi BOZULMASINA, 11/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uygulamada aleyhe bozma yasağı olarak adlandırılan ve 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinde düzenlenen "cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi" hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmesi halinde hükümde yer alan cezanın türü ve miktarı ile sonucun sanık aleyhine değiştirilmemesi ve düzeltilmemesini ifade eder. Bu kuralın uygulanabilmesi için hukuki sonuçlarını doğurmaya başlamış bir mahkumiyet hükmünün varlığı gereklidir.

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu uygulama koşulları ve doğurduğu sonuçlar itibarı ile karma bir yapıya sahiptir. Hem usul hukukunu hem de maddi ceza hukukunu ilgilendiren yönleri vardır. CGK'nun istikrarlı kararlarında koşullu bir düşme nedeni kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, CMK'nın 223. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almamaktadır. Henüz hukuki sonuçlarını doğurmaya başlamadığından teknik anlamda bir mahkumiyet hükmü olarak nitelendirilemeyecek ve aleyhe bozma yasağına dayanak alınamayacaktır. Bir başka anlatımla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirtilen sonuç ceza 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin uygulanması yönünden yapılacak değerlendirmede dikkate alınmayacaktır.

Belirtilen nedenlerle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmündeki sonuç cezanın CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan karardaki cezayı aşamayacağı yolundaki hükmün bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6133, Karar No: 2014/22235, Tarih: 23.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6133 E.  ,  2014/22235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 08.02.2010 gün ve 2009/603 Esas, 2010/82 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı gibi, temyiz de edilmediği anlaşıldığından sanığın 08.02.2010 tarihli ilk hükme yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10277, Karar No: 2014/20865, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10277 E.  ,  2014/20865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/300-2014/47

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.