muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20699, Karar No: 2021/17335, Tarih: 15.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20699 E.  ,  2021/17335 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12. maddesine aykırılıktan kabahatli ... İnş. ve Kon. İşl. hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/03/2008 tarihli ve 2321 sayılı kararı ile uygulanan 276.496,00 Türk lirası idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ...Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2013 tarihli ve 2008/65 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 01/06/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-74381 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 Esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiğine ilişkin raporun 2007 yılına ait olduğu ve Sulh Ceza Mahkemesi'nin itiraz üzerine verdiği 12/03/2013 karar tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de;

10/06/2010 tarihli 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Kanunun 12/5. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (beş katı yerine) üç katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, kanun yararına bozma talebine konu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

2-Kabule göre de;

10/06/2010 tarihli 5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 3213 sayılı Kanunun 12/5. maddesinde değişiklik yapıldığı ve idari para cezasının Devlet hakkının (beş katı yerine) üç katı üzerinden uygulanacağının hükme bağlandığı ve lehe hüküm getiren anılan Kanun'un, kanun yararına bozma talebine konu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2013 tarihli ve 2013/69 değişik iş sayılı kararı verildiği tarihte yürürlükte olduğu,

5995 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3213 sayılı Kanunun 12. maddesinin beşinci fıkrası “Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır. …” şeklinde iken, yine aynı maddeye eklenen altıncı fıkrada “Hammadde üretim izni olmadan üretim yapıldığının ve hammaddenin kamuya ait projelerde kullanıldığının tespit edilmesi halinde faaliyetler durdurulur. Bu alanda üretilen hammadde için faaliyeti gerçekleştirene ocak başı satış bedeli kadar idari para cezası uygulanır. Hammadde üretim izin alanından üretilen hammaddenin projede belirtilen amaç dışında kullanıldığının tespit edilmesi halinde, faaliyeti gerçekleştirene amaç dışı kullanılan hammaddenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası verilir. Yapılan üretimin projede belirtilen amaç dışında kullanımının ikinci kez tespiti halinde hammaddenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanarak izin iptal edilir.” düzenlemesinin getirildiği, somut olayda, idari para cezasına konusunu oluşturan üretimlerin, Karayolları 5. Bölge Müdürlüğü faaliyetleri kapsamında yol yapım işinde kullanılmak üzere anılan bölge müdürlüğüne verilen hammadde üretim izin belgesi kapsamında ve fakat izin verilen alanın dışına taşılarak üretildiği sabit olmakla birlikte, dosya kapsamındaki evrak ve hammadde üretim izni verilen Karayolları Genel Müdürlüğü'nün beyanlarına göre bu malzemelerin imal edilen yolda dolgu maddesi olarak ve köylere hizmet götürme birliği tarafından köy yollarının yapımında kullanıldığının anlaşılması karşısında, kabahatliye 3213 sayılı Kanunun 12/6. maddesi kapsamında idari para cezası uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 12/5. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle idari para cezası uygulanması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede;
Yargıtay — Esas No: 2016/13286, Karar No: 2017/8872, Tarih: 30.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13286 E.  ,  2017/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21111, Karar No: 2024/19387, Tarih: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21111 E.  ,  2024/19387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.03.2023

SAYISI : 2023/408 E., 2023/461 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/408 Esas, 2023/461 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/408 Esas, 2023/461 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6070, Karar No: 2013/6844, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6070 E.  ,  2013/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanıklar ... ve ... 'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan makûmiyetlerine dair Çaykara Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.01.2011 gün ve 2010/71 Esas, 2011/4 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların hükümden sonra 30.09.2011 tarihinde resmen evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikah yapıldığında kamu davası ve hükmedilen ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/85, Karar No: 2017/5298, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/85 E.  ,  2017/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 154 ada 50 parsel sayılı 811,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kargir bina ve arsası vasfıyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... vekili, 28.01.2015 tarihli dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında 5602 sayılı Kanun uyarınca tapulama çalışmaları yapılmıştır. 2011 yılında ise 6831 sayılı Kanun uyarınca ... kadastrosu ve 2/B çalışmalarına başlanmış ve çalışmalar 18/07/2013 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. 2014 yılında ise 3402 sayılı Kanun uyarınca arazi kadastrosu yapılmış olup 31/12/2014 - 29/01/2015 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından ... kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... harç alınmasına yer olmadığına 13/06/2017

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9510, Karar No: 2015/9283, Tarih: 20.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9510 E.  ,  2015/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2010/207-2013/347

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.06.2010 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava ile ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 19.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar- davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar- davacılar vekili Av. Z.. E.. ile karşı taraftan davacı- davalı vekili Av. Y.. G.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılar- davacılardan alınarak davacı- davalı H.. D..'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8530, Karar No: 2022/7823, Tarih: 10.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8530 E.  ,  2022/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hakkında korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay`a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Hakkında korunma kararı kaldırılan ...`un adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, hakkında korunma kararı kaldırılan ...`un adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nın 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İstanbul`da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

b) Kabule göre;

b) Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi ... ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ...`un adli yardım talebinin KABULÜNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 10.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1939, Karar No: 2018/2917, Tarih: 19.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1939 E.  ,  2018/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Hüküm fıkrasının düzeltilmesi ile esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 23.01.2017 gün ve 2017/91E-2017/126K sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının, katılan vekili tarafından haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelik sebeple temyiz edildiği görülmekle, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik sebebinin varlığı ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinden önce, sanığın maktule ait işyerinin camını kırarak bıçak çaldığı, bu sebeple ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklı olduğu, sanığın bu olayda meydana gelen zararı gidermek üzere maktulün iş yerine geldiği, sanıktan kaynaklanan ilk haksız hareketin etkisi altında maktul tarafından sanığın darp edilmesi üzerine sanığın maktulü bıçakladığı olayda; ilk haksız hareketin sanıktan sadır olması ile maktul tarafından sanığa yönelik verilen orantısız tepki ile gerçekleştirilen eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında, maktulün sanığı el ve ayaklarını kullanarak dövmesine karşılık, sanığın maktule 21 kez bıçakla vurduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi uygulanması sırasında makul bir indirim yerine yazılı biçimde azami indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20502, Karar No: 2017/706, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20502 E.  ,  2017/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 28/05/2014 tarih 2014/5715 Esas 2014/9901 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.