muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13066, Karar No: 2014/31592, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13066 E.  ,  2014/31592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/286929

MAHKEMESİ : Keles Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2012/4 (E) ve 2012/30 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa verilen ceza miktarı itibari ile şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nin 299/1. madde ve fıkrası uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme talebinin reddine;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, komşu olan sanıkla mağdur arasında, evlerinin arasında bulunan alanın, mağdur tarafından kepçe ile düzelttirilmek istenmesi üzerine tarafların ağız münakaşası yapıp, karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları oluşa uygun olarak kabul edilmekle; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının anlaşılamaması karşısında haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanması gerekirken, yazılı gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6210, Karar No: 2019/7071, Tarih: 08.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6210 E.  ,  2019/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenlemekten kamu davası açılan sanığın, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise;

a) Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hüküm fıkrasında 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi yazılması yerine sadece “b-2” maddesi yazılması,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5219, Karar No: 2010/5918, Tarih: 07.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/5219 E.  ,  2010/5918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dairenin 25.5.2010 tarih 2010/1506 Esas ve 2010/ 2747 Karar sayılı geri çevirme yazısında belirlenen diğer eksiklikler yanında;

1-Teknik bilirkişi ...tarafından düzenlenen rapor ve krokinin fotokopisi eklenerek davacı tarafından dava konusu yapılan yerin hangi tarihte ve ne nitelikle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden;

2- Davacı tarafın dayandığı 28.8.1965 tarih 273 tahrir nolu vergi kaydının tapulama çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza ya da parsele revizyon görüp görmediğinin Kadastro Müdürlüğünden;

3- Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan 470 parsele ait tapulama tutanağı ve ekleri ile tespitler sırasında bu taşınmaza uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının bulunduğu yerlerden;

2- Davacı tarafın dayandığı 28.8.1965 tarih 273 tahrir nolu vergi kaydının tapulama çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza ya da parsele revizyon görüp görmediğinin Kadastro Müdürlüğünden;

3- Dava konusu taşınmazın sınırında bulunan 470 parsele ait tapulama tutanağı ve ekleri ile tespitler sırasında bu taşınmaza uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının bulunduğu yerlerden;

4- Davacı tarafın dayandığı 273 tahrir nolu vergi kaydı ile ilgili olarak Muş İl Özel İdare Müdürlüğünden getirtilen kayıt altındaki bilgide; “İş bu bir parça tahrir kayıt örneği defter üzerinde Tadilat Komisyonunun 28.8.1965 gün ve 43 sayılı kararına uygun olduğu” açıklamasına yer verildiğinden Tadilat Komisyonunun anılan tarih ve sayılı karar ve eklerinin İl Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması ve alınacak cevapların dosya ile birleştirilmesi istenilmiş ve gönderme kararı gereği olarak ilgili yerlere yazı yazılmış ise de; Kadastro Müdürlüğünce yukarıda 1 ve 2 olarak gösterilen bentlerde yazılı hususlara cevap verilmediği, 3. bentte yazılı hususla ilgili olarak gönderilen 470 parsele ait tutanak ve eklerindeki bilgiye göre bu taşınmazın tespitinde 220 tahrir nolu vergi kaydının kullanıldığının anlaşılmasına rağmen sözü edilen vergi kaydının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulmadığı, davacı tarafın dayanağını oluşturan 273 tahrir nolu vergi kaydına ait az yukarıda tarih ve sayısı yazılı Tadilat Komisyonu karar ve eklerinin Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünün 1.9.2010 günlü karşılık yazısındaki “Bilek (Pazu) Köyü Arazi Tahrir Cetveli 1-263 arası kayıtları ihtiva ettiğinden 273 numaralı tahrir kaydına rastlanılmamıştır.” açıklaması nedeniyle dosya içinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Oysa dosya içerisinde davacının 20.10.2003 günlü vergi kayıt örneği fotokopisine göre; dayanağı olan 273 tahrir nolu vergi kaydı Muş İli Merkez İlçe Çengilli Köyüne aittir. İl Özel İdare Müdürlüğünden 25.8.2003 günlü yazı cevabı ile getirtilen 273 tahrir nolu vergi kaydı ise, Muş İli Merkez İlçe Bilek Köyüne aittir. Her iki kaydın köy hariç diğer unsurları aynı bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece; Bilek Köyüne ait 273 tahrir nolu vergi kaydının bulunmadığına ilişkin Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne ait cevap dikkate alınarak, İl özel İdaresinden gelen kayıtta köy adının yanlış yazılmış olabileceği düşünülmeli ve dairenin gönderme yazısında belirtilen Tadilat Komisyonu karar ve eklerinin bir de davacının delil listesine eklediği vergi kaydı fotokopisindeki bilgilere göre bulunduğu yerden getirtilmeye çalışılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece yeniden Dairemizin gönderme yazılarında belirtilen eksikliklerin titizlikle yerine getirilmesi, gelen yazı cevaplarının dosyaya ve isteğe uygun olup olmadığının yeniden yazışmaya ve gecikmeye neden olunmaksızın mahkeme hakimi tarafından bizzat takip ve kontrol edilerek dosyasına konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30501, Karar No: 2014/10822, Tarih: 09.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30501 E.  ,  2014/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/454-2013/823

Taraflar arasındaki misli ile değişim davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten satın aldığı araçta arıza çıktığını, parça değişikliği yapılmasına rağmen sorunun devam ettiğini ileri sürerek ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir,

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle otur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gcreğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Ksasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararım değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun

yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken 500,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; ancak gerekçe kısmında aracın değerinde 500,00 TL'nin araç değerinde azalma olduğundan davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmekle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Mahkemece kısa karar ve gerekçeli karar uyumsuzluğu yaratılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz İtirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle bozma sebebine göre davalının diğer temyiz İtirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16103, Karar No: 2014/5597, Tarih: 21.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/16103 E.  ,  2014/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 40. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/73-2012/167

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/06/2012 tarih ve 2011/73-2012/167 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/03/2014 günü hazır bulunan davacı asil H.. T.., davacı vekili Av. F.. K.. ile davalı vekili Av. A.. Z... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bayburt Şubesi'nde hesabının bulunduğunu, banka müdürünün yakın ilgisinden dolayı müvekkilinin işlemlerini müdür aracılığı ile yürüttüğünü, bankanın teftiş gördüğü bir sırada banka müdürünün müvekkiline, müfettişlerin banka hesaplarını incelediklerini ve eksik imzalarının bulunduğunu söyleyerek bir takım belgeler imzalattığını, daha sonra banka müdürünün bankadaki hesap sahiplerinin yüklü miktarda parasını zimmetine geçirdiğinin ortaya çıktığını, bankadaki hesaplarını inceleyen müvekkilinin bu hesaplardan çeşitli tarihlerde yüklü miktarda para çekildiğini, ayrıca hesabına aktarılması için banka müdürüne tevdi ettiği 50.000 TL bedelli çekin hesabına aktarılmadığını tespit ettiğini, bu durumu bankaya bildirmesine rağmen davalı bankanın müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.04.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 55.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının Bayburt Şubesi'nde çok sayıda kredi hesabının bulunduğunu, davacının usulsüz olduğunu iddia ettiği işlemlerden sonra hesabında çok sayıda işlem yaptığını, daha sonra da İ.. K.. isimli akrabasına kullandırılan kredi ile hesabın kapatıldığını, davacının bankaya verdiği dilekçede İ..K..'in kredilerini aslında kendisinin kullandığını belirttiğini, dolayısıyla davalının 40.500 TL tutarındaki ödemeden haberdar olmadığını ileri sürmesinin hayatın olağan akışına ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, yine usulsüz olduğu iddia olunan bir takım ödemelrin ise bizzat davacının imzasını taşıyan dekontlarla yapıldığını, 50.000 TL bedelli çekin bankaya tevdi edildiği iddiasının da dayanaksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankanın Bayburt Şubesi'nde hesaplarının bulunduğu, bu hesaplardan 40.500 TL ve 14.500 TL olmak üzere toplam 55.000 TL para çekilkdiği, söz konusu işlemlere ilişkin tediye makbuzlarında davacının imzasının bulunmadığı, her ne kadar ilk bilirkişi raporunda 40.500 TL'lik işlem yönünden davalının sorumluluğunun bulunmayacağı belirtilmiş ise de basiretli

bir tacir gibi davranmak zorunda olan davalı bankanın yapmış olduğu ödemeler ile ilgili davacının yazılı talimatını alması veya yaptığı ödeme ile ilgili tediye makbuzuna davacının imzasını attırmasının gerektiği, ancak somut olayda bu zorunluluğun yerine getirilmediği, bu durumda davacının hesaplarından yapılan ödemelerin kime yapıldığının davacı tarafça kanıtlamadığı, bir güven kurumu olan davalı bankanın hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının, davalı banka nezdindeki hesabından üçüncü kişilere usulsüz ödeme yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dava konusu edilen işlemlerin de içinde bulunduğu birçok işlemde usulsüzlük yapıldığı iddiası ile dava dışı banka şube müdürü hakkında kamu davası açılmış olup açılan ceza davsında, davacı da müşteki olarak yer almaktadır. Bilindiği üzere somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK'nın 53. maddesi uyarınca, ceza mahkemesi tarafından tespit edilen maddi vakıalar, hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcı niteliktedir. Bu itibarla, mahkemece, davalı bankanın şube müdürü hakkında açılan ceza davasının akıbetinin araştırılması ve gerekirse bekletici mesele yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4180, Karar No: 2020/6367, Tarih: 11.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4180 E.  ,  2020/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendilerine bağlı Tıp Fakültesinin ihtiyacı nedeniyle açtıkları ihale sonucu davalıdan kimyasal ve sarf malzemeleri ile cihaz satın aldıklarını, bu kapsamda toplam 246.670TL ödeme yaptıklarını, ancak davalının bir kısım cihaz parçalarını teslim etmediğini, kimyasal ve sarf malzemelerini ise eksik teslim ettiğini, eksik teslim edilen veya teslim edilmeyen malzeme bedelinin 91.803,78 TL olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 91.803,78TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, satılan tüm malzemelerin değişik tarihli irsaliyeli faturalar ile davacı yetkilisine imzası karşılığında teslim edildiğini, teslim almaları nedeniyle bedellerinin de davacı tarafından ödendiğini, teslim edilmeyen bir cihaz ya da malzeme bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, mal teslimine ilişkin irsaliyeli faturalarda Tıp Fakültesi yetkili görevlilerinin fatura içeriği malları tam ve sağlam teslim aldıklarına dair ibarenin yer aldığı ve taraflarınca imzalandığı, eksik teslim yapıldığına dair bir çekincenin de belirtilmediği, mal teslimi yapıldıktan ve fatura düzenlendikten sonra mal bedellerinin tam olarak ödendiği, ödeme yapılırken de itirazi kayıt konulmadığı, bu durumun taraflar arasındaki sözleşme konusu malların tam olarak teslim edildiğini gösterdiği, HMK 200. madde gereğince taraflar arasındaki hukuki işlemin parasal değeri nazara alındığında malların teslim edilmediği, yine teslim edilmeyen malların neler olduğu ve parasal değerinin yazılı kesin delille ispatının gerektiği, kurum içinde düzenlenen tutanak ve tarafların e-mail yazışmalarının bu sonucu etkileme niteliği de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; dosya kapsamı ve istinaf sebepleri gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu ve mahkeme kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu

gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun, HMK’nın 353/1/b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; dosya kapsamı ve istinaf sebepleri gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu ve mahkeme kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu

gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun, HMK’nın 353/1/b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı, eldeki dava ile davalıdan satın aldıkları cihaz ve kimyasalların eksik teslim edildiği iddiası ile eksik teslim edilen malzeme bedeli 91.803,78 TL’nin faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, satım konusu malların eksiksiz teslim edildiğinin değişik tarihli ve davacının yetkilisinin imzasını içeren irsaliyeli faturalar ile kanıtlandığını savunarak davanın reddini dilemiş; Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, davada davalı ile aralarındaki e-posta yazışmalarına dayanmış ve davalının iddiasının aksine teslimin irsaliyeli fatura tarihlerinde yapılmadığını ve fatura tarihlerinden sonra da devam ederek 17.03.2015 tarihine kadar sürdüğünü, bu tarihe kadar eksik kimyasal ve malzemelerin tesliminin e-posta yazışmaları ile davalıdan talep edildiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, söz konusu e-posta yazışmalarının sonucu etkileme niteliği bulunmadığı kabul edilmiş ise de; taraflar arasındaki e-posta yazışmalarının irsaliyeli fatura tarihlerinden sonra da devam ettiği anlaşılmaktadır. HMK’nun 199. maddesi uyarınca, uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir. Buna göre mahkemece söz konusu e-posta yazışmalarının sıhhati araştırılarak içeriğinin tartışılması gerekir. O halde Mahkemece, davacıdan teslim edilmediğini ileri sürdüğü malzemeler ile miktarının sorulması, buna ilişkin delillerini sunmak üzere kesin süre verilerek sunulacak delillerin ve taraflar arasındaki e-posta yazışmalarının sıhhati araştırılarak ve içeriği tartışılmak suretiyle tarafların iddia ve savunmaları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu nedenle, HMK'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu nedenle, HMK'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13663, Karar No: 2015/2521, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13663 E.  ,  2015/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.