muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26227, Karar No: 2013/19275, Tarih: 19.09.2013

Karar, davalı Yapı Bemaş Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ücret alacağının miktarı uyuşmazlık konusudur. Davacı, 2010 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Yargılama sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda, davalı tarafından ödemeye dair belge sunulmadığından toplam 8.635,00 TL ücret alacağı bulunduğu belirlenmiştir. Davalılar vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, 2010 yılı muavin defter kayıtları incelendiğinde, davacının 2010 yılı çalışmaları karşılığı alacağının toplam 10.796,30 TL olduğunu, ödeme belgeleri olan tediye makbuzları ve banka ekstrelerinde yer alan miktarların toplamı olan 6.850,00 TL mahsup edildiğinde davalı şirketten 3.946,30 TL ücret alacağı kaldığını bildirmiş, dilekçe ekinde ilgili belgeleri sunmuştur. Mahkemece aldırılan ek bilirkişi raporunda, davalılar vekilinin kök rapora itiraz dilekçesi ekindeki tediye fişi ve banka kayıtları değerlendirerek, davacıya uyuşmazlık konusu 2010 Haziran-Eylül arası dönem için yapılan ödemeler toplamının 5.500,00 TL ve davacının ücret alacağının 3.135,00 TL olduğu, ancak davalılar vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde 3.946,30 TL ücret borcu bulunduğunu bildirdiği, ücret alacağının davalılar vekili tarafından kabul edilen miktar olarak hüküm altına alınması gerektiği görüşü bildirilmiştir. Davalılar vekili bu rapora beyan dilekçesinde, şirket muhasebe hesaplarında inceleme hatası yapıldığını, ücret alacağının 3.135,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiğini ifade etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının ödeme belgeleri ile ispatlanan kısım düşüldüğünde 3.135,00 TL ücret alacağı olduğu sabittir. Davalılar vekilinin ilk rapora itirazında kullandığı ifade, dilekçesi ekinde ödeme belgelerini ibraz etmiş olması karşısında dikkate alınamaz. Aynı şekilde bilirkişinin ek raporundaki tespiti de bir hukuki görüş bildirimi niteliğinde olup, mahkemece ücret alacağının ödendiği kanıtlanan miktarın düşümü ile 3.135,00 TL olarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hatalı gerekçeyle 3.946,30 TL olarak karara bağlanması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4854, Karar No: 2014/259, Tarih: 27.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4854 E.  ,  2014/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürme, bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ...: Çocuk yaştaki maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK.nun 82/1-e, TC.nun 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ..., Sanık ...: Çocuk yaştaki maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan TCK.nun 82/1-e, 39/1, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanıkların ayrı ayrı 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten çocuğu öldürme, sanıklar ... ve ...'ın kasten çocuğu öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, sanık Feti müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, sanık Bilal müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına,

delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye, sanık Mustafa müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 27/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2030, Karar No: 2020/4171, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/2030 E.  ,  2020/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 8. İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan dosyasından borçlunun maaş ve ücretlerinin ¼’nün haczedildiğini borçlunun işyerinden ayrılıp başka iş yerine geçmesi üzerine ayrıldığı iş yerinden 42.150,67 TL alacağın şikayet olunan dosyasına gönderildiğini, icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinde tüm paranın şikayet olunan dosyasına ödendiğini, şikayet olunan dosyasına ödenmesi gereken miktar paranın ¼’ü olup kalan paranın müvekkilin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 31.613,10 TL’nin müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, ilk haczin müvekkiline ait olduğunu, borçlunun muvafakati nedeniyle tüm paranın müvekkili dosyasına ödenmesi gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan dosyasından borçlunun maaş ve diğer alacaklarının ¼’ü üzerine haciz konulduğu, borçlunun iş akdinin sona ermesi nedeniyle hak kazanılan 42.150,67 TL'nin icra dosyasına gönderildiği, bu halde icra müdürünce bu alacağın ¼’lük kısmı hakkında sıra cetveli yapılarak fazla kısmının iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince ve şikayet olunan vekilince katılma yolu ile istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince İİK'nın 83/2. maddesi gereği haciz tarihi önde olan şikayet olunan vekilinin alacağı ödenmeden diğer alacakların ödenmesine geçilemeyeceğinden sonucu itibarıyla doğru ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi usul ve yasaya aykırı olduğundan ve bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, açıklanan gerekçe ile şikayet olunan vekilinin şikayetinin kabulü ile şikayete konu sıra cetvelinin iptaline, şikayetçi vekilinin de katılma yolu ile istinaf başvuru sebeplerinin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve miktar ve değeri 2018 yılı için 41.530,00 TL'yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalıdır.

Somut olayda şikayetçi vekilinin talebinin 31.613,10 TL olduğu, bu miktar karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından şikayetçi vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21022, Karar No: 2012/27750, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21022 E.  ,  2012/27750 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Hastamesi A.Ş vekili Avukat ... ile SGK Başkanlığı vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.3.2012 tarih ve 5-95 sayılı hükmün Dairenin 27.6.2012 tarih ve 9993-16821 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında imzalanan ... hizmeti satın alma sözleşmesine istinaden 2009 yılı Şubat ayında hastanede ayakta ve yatarak tedavi gören hastaların tedavi bedelleri için davalı Kuruma kesilen fatura miktarından haksız olarak 50.856.96.TL kesinti yapıldığını ileri sürerek şimdilik 10.000.00.TL' nın, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile toplam 50.856.96.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki 2. bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Mahkemece, davalının harçtan muaf olduğu kabul edilmesine rağmen yapılan yargılama giderlerinden 18.40.TL başvuru harcının da davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Nevarki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir. Kararın bu nedenlerle düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 27.06.2012 tarih ve 2012/5078 Esas 2012/9783 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenle düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 27.06.2012 tarih ve 2012/5078 Esas 2012/9783 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının hüküm bölümünün 4. bendindeki “1.171.30.TL” rakamının çıkarılarak yerine aynen “1.152.90” rakamının yazılmasına, ve 4. bendin sonuna “Davacı tarafından yatırılan 18.40.TL başvuru harcının talep halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 5.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2258, Karar No: 2015/6795, Tarih: 22.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2258 E.  ,  2015/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2014

NUMARASI : 2014/59-2014/106

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan tarafından Çatalca İcra Müdürlüğü'nün 2012/72441 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatılarak, ......plakalı araç üzerine haciz konulduğunu, müvekkili tarafından Bilecik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/24 D.İş sayılı kararına binaen Bilecik İcra Müdürlüğü'nün 2013/6594 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını ve aynı araç üzerine ihtiyati haciz konulduğunu ve yediemine teslim edildiğini, Bilecik İcra Müdürlüğü tarafından konulan haczin Çatalca İcra Müdürlüğü tarafından konulan hacizden önce olduğunu, ancak şikayetçinin birinci sırada gösterilmesi nedeniyle sıra cetvelinin hatalı olduğunu, ayrıca şikayet olunanın süresinde satış istemediğinden haczinin düştüğünü gerekçe göstererek sıra cetvelinde 1. sıranın Bilecik İcra Müdürlüğü'nün 2013/6594 Esas sayılı dosyası kayıt edilerek düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, ödeme emrinin borçlu tarafından 10.07.2012 tarihinde tebliğ alındığını, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girme tarihine göre olaya uygulanamayacağını, icra dosyasında bir yıllık sürenin geçerli olduğunu, yapılan işlemlerin süresinde olduğunu, şikayetin haksız olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın şikayete konu olan haczi yasa değişikliğinden önce koydurması nedeniyle satış istemek için gerekli olan satış isteme süresinin bir yıl olduğu şikayetçinin ihtiyati haczinin kesinleşme tarihinin de şikayet olunanın haczinden sonra olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçinin 6 aylık süre içinde satış talebinde bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9005, Karar No: 2006/17111, Tarih: 07.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9005 E.  ,  2006/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.12.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

10-O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

10-O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3122, Karar No: 2014/13336, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3122 E.  ,  2014/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/25865

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.10.2011

NUMARASI : 2010/215 Esas, 2011/332 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan beyanı, sanık savunmaları, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların eş oldukları, sanıklar evlenmeden önce sanık Mustafa ile katılanın gönül ilişkisinin bulunduğu, sanık Mustafa ile Deniz evlenip sanığın tayini çıktıktan sonra katılanın Mustafa ile internet vasıtasıyla mesajlaşmaya devam ettikleri, sanık Deniz’in mesajlaşmaları görmesi ve sanık Mustafa’nın inkarı nedeniyle katılanla yüzleşmek istediği, olay günü sanık Mustafa’nın katılanı sözleştikleri gibi yemeğe götürmek üzere araç ile evinden aldığı, sanık Deniz’in ise onları arkadan bindiği ticari taksi ile takip ettiği, sanık Mustafa’nın kullandığı araç ile poligon alanına geldikleri, araçta bulundukları esnada onları ticari taksi ile takip eden sanık Deniz’in taksiden inip yanlarına geldiği, katılanın oturduğu kapıyı açtığı, katılanın sanık Deniz’i görünce ona saldırmaya başladığı, sanık Deniz’in de katılana karşılık verdiği, sanık Deniz ve katılanın bu şekilde adli muayene raporlarında belirlenen şekilde yaralandıkları, sanık Mustafa’nın da kavgaya dahil olup boynundan yaralandığı, sanıkların yanlarında bulunan silahlarla havaya ateş ettikleri ve kendi amaçlarının dışında katılanın başkaca vahim bir olayla karşılaşmaması için arabaya bindirip katılanın talebi üzerine önce bir lokantada elini yüzünü yıkaması için durdukları daha sonra da eve bıraktıklarının anlaşıldığı olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları yönüyle oluşmadığı, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama ve silahla, birden fazla kişi ile tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Katılan tarafından sanık Mustafa'ya yönelik haksızlık içeren herhangi bir eylem bulunmadığı halde, sanık Mustafa hakkında kurulan hükümde TCK.nın 29. maddesi gereğince indirim uygulanması, sanıklar hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinen yoksun kılma eylemlerinden dolayı TCK.nın 109/2. maddesi gereğince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 109/3-a.b maddesi gereğince 1 kat artırım yapılarak 4 yıl 12 ay yerine, 5 yıl hapis, aynı Kanunun 29. maddesi gereğince 1/4 indirim yapılarak 3 yıl 9 ay yerine, 3 yıl 8 ay hapis, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 3 yıl 20 gün hapis cezası olarak belirlenerek eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15144, Karar No: 2010/670, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15144 E.  ,  2010/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2007 tarih ve 2006/2227-2007/2165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi ... Pektoker tarafından keşide edilen çeki ciro yolu ile ... Karlıtepe’den aldığını, bankaya ibraz edildiğinde karşılığının bulunmadığının bildirildiğini, ... ve ... hakkında başlattıkları takibin ... bakımından semersiz kaldığını, ...’nin açtığı menfi tespit davasında çekte imza ile çek karnesi alındı makbuzundaki imzanın onun eli ürünü olmadığının teknik olarak belirlendiğini ve menfi tespit davasının müvekkili aleyhine sonuçlandığını, davalı bankanın kusurlu işleminden dolayı müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 3.600,00 YTL olan çek bedelinin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın çek karnesini hesap sahibi dışında birine teslim etmesi ile davacının zararına neden olduğu, davalı bankanın % 70 oranında kusurlu bulunduğu, davacının ticari ilişki sonucu çeki teslim alırken gerekli özeni göstermediği bu nedenle % 30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince; HUMK'nun 5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile değişik 427/2 ncü madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.170.000.0 YTL.’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin 2007 yılı içinde verilen kararlar kesindir. Davalı tarafça, kesinlik sınırı üzerinde kalan miktara yönelik temyiz yoluna başvurulması halinde, davacı tarafın, katılma yolu ile temyiz hakkı saklıdır. Somut olayda, dava dilekçesinde, 3.600.00 YTL’nın tahsili istenilmiş, mahkemece, 2.520.00 YTL.’nın tahsiline karar verilmiş olup, reddedilen miktar yönünden davacı vekilince temyiz edilmiştir.İstemin reddedilen kısmı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı gibi, davacı temyizin katılma yolu ile temyiz de olmamasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4 ncü maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 115.18 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 17.35 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.