muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8351, Karar No: 2020/5837, Tarih: 14.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8351 E.  ,  2020/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğinden mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuğun başka suçtan dolayı cezaevinde olduğunun belirlenip, duruşmadan bağışık tutulmasına dair talebi bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun karar celsesine getirtilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10588, Karar No: 2016/11948, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10588 E.  ,  2016/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16882, Karar No: 2013/15324, Tarih: 21.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16882 E.  ,  2013/15324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait otelde aşçı olarak çalıştığını, otelin kış döneminde kapalı olması nedeniyle yıl boyu çalışmaların Nisan ve Kasım ayları arasında yapıldığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkil şirkete ait otelde çalıştığını, müvekkil işverenliğe ait otelde sene içerisindeki çalışmaların Mayıs-Kasım ayları arasında olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve tüm haklarının kendisine ödendiğini, bu hususta davacının müvekkil işverenliği ibraname ile İbra ettiğini, davacının fiili çalışmasının 1 yılın altnda olduğunu ve taraflar arasında akdedilen iş sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle davacının ihbar tazminatı talebinin hukuka aykırı olduğunu savunarak; reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kısa kararda kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne; fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

Ancak gerekçeli kararda fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yanı sıra kötüniyet tazminatının da reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 19.10.2010 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda " kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne" karar verildiği açıklanmış,

Ancak gerekçeli kararda kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne; kötüniyet tazminatının ise reddine karar verilmiş olup, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre usule aykırılıktır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre usule aykırılıktır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22644, Karar No: 2015/2992, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22644 E.  ,  2015/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4147, Karar No: 2010/13763, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4147 E.  ,  2010/13763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 24.12.2009

No : 453-770

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin arasında imzalanan sözleşme gereğince davalının davacının ürettiği traktörlere motor yağı temin ettiği, ancak temin ettiği dönem içerisinde kanun gereği indirim yapılması gereken ÖTV ve KDV tutarını indiremediği, böylece davacının fazla ödemede bulunduğunu belirterek bu miktarın ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ilgili kanun gereğince indirimden faydalanması için gerekli belgelerle başvurması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirket tarafından tedarik edilen yağların ilgili kanun gereğince terkin kapsamında olan mallardan olduğu, davacı şirketin bu olanaktan yararlanması için sanayi sicil belgesi ve talep yazısını davalıya vermesi gerektiği, davacının basiretli bir tacir gibi davranarak bunu yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20342, Karar No: 2015/23263, Tarih: 06.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20342 E.  ,  2015/23263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Şikayetçi borçlu icra mahkemesine yaptığı başvuruda; sair şikayet nedenleri ile birlikte satış ilanının eline geçmediğini, satıştan haberdar olamadığını ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.Somut olayda, satış dosyasında, borçlu ...'e çıkarılan satış ilanı tebliğ evrakı incelendiğinde, ilk satış ilanının 23.09.2014 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, satış gününe az bir süre kalması nedeniyle icra müdürlüğünce alınan karar doğrultusunda tebligatın adreste bizzat memur vasıtası ile yapılmasına karar verildiği, ...'in mernis adresine gidildiği adresin kapalı olması ve site yönetimi beyanına göre borçlunun ayda bir kere adrese geldiğinin beyan edilmesi üzerine, borçlu adına düzenlenen ve elden tebliğine karar verilen satış ilanı tebliğ evrakının mahalle muhtarına teslim edildiğine ilişkin 24.10.2014 tarihli haciz zabıt tutanağı başlıklı tutanak düzenlendiği, aynı tarihli tebligat parçasında ise sadece mahalle muhtarı ile icra müdür yardımcısının imzalarının bulunduğu, tebligatın nasıl yapıldığına dair tebligat parçası aslı üzerinde şerh bulunmadığı görülmektedir. Yapılan bu tebliğ işlemi, bu hali ile Tebligat Kanunu'nun 1., 21/1., 21/2. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliği'nin 4/1., 5/2., 30/1. maddelerine göre usulsüzdür.İİK'nun 127. maddesi gereğince, satış ilanının borçluya tebliği zorunlu olup, borçluya satış ilanının tebliğ edilmemesi veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/935, Karar No: 2024/2953, Tarih: 25.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/935 E.  ,  2024/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1008 E., 2024/36 K.

ŞİKAYETÇİ : ... Başkanlığı vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : 1...Demirsan ve Tic.A.Ş. vekili Avukat ... 2- ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 14.02.2017

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/228 E., 2020/122 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetvelindeki sıraya itirazda; şikayet eden kurumun alacağının kamu alacağı olup, 6183 sayılı Yasa'nın 21/1 maddesine göre 3. şahıslar tarafından haczedilen mallar üzerine paraya çevrilmeden önce kamu alacağı için haciz konulduğunda bu alacağın da hacze iştirak edeceği ve şikayetçi kurumun da garameten paylaşıma dahil olması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunanlar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından; istinaf aşamasında şikayet eden kurumun alacağının tahsil edildiği anlaşıldığından, alacağı kalmayan şikayetçiye ödeme yapılmayıp, oluşan yeni duruma göre yeni bir sıra cetveli düzenlenmesi de gerekmeyeceğinden artık şikayetçinin, sıra cetveline yönelik şikayetinde bir hukuki yararı kalmadığı, şikayet tarihi itibariyle 6183 sayılı Yasa'ya uygun bir haciz işlemi bulunmadığından şirket ortağı taşınmaz maliki adına kayıtlı taşınmaz üzerine konulan haczin usulsüz olduğu, şikayetçi kurum, şikeyet tarihi itibariyle talebinde haksız olup, şikayetçi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılması ve şikayet olunanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayet olunanlar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile hukuki yarar yokluğundan HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden şikayetin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.a- Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.a- Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.b- Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçinin alacağının yargılama aşamasında tahsil edildiğinin bildirilmesi nedeniyle meydana gelen yeni duruma göre şikayetçinin sıra cetveline yönelik şikayetinde hukuki yarar kalmadığından hukuki yarar yokluğundan HMK 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş ise de: Şikayetçinin sıra cetveline konu alacağı yargılama sırasında ödenmiş olmakla şikayet konusuz kalmıştır. Bu durumda konusu kalmayan şikayette esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/4 maddesi uyarınca kararın gerekçesi kısmen değiştirilerek ve HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda 3.a numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet eden vekilinin diğer temyiz istemlerinin REDDİNE,

2. Yukarıda 3.b numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının hüküm fıkrasının 2-a bendindeki "Davanın hukuki yarar yokluğundan HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine" hükmünün çıkarılarak yerine "Konusu kalmayan şikayette esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9334, Karar No: 2017/2656, Tarih: 16.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9334 E.  ,  2017/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10567, Karar No: 2016/11927, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/10567 E.  ,  2016/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Bilirkişi tarafından da incelendiği ve davalı ... tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan görevlendirme yazıları, nöbet listeleri, devir teslim ve rapor defterlerinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgelerin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3191, Karar No: 2019/5437, Tarih: 10.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3191 E.  ,  2019/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında; katılan sanık ...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, TCK'nin 25 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraat,

2-Katılan sanık ... hakkında; katılan sanık ...'i kasten yaralama suçundan, CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

3-Katılan sanık ... hakkında;

A)...'ı kasten öldürme suçundan, TCK'nin 81/1, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

B)Katılan sanık ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası,

C)Katılan sanık ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına ilişkin, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarih, 2017/3 esas ve 2017/147 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan sanıklar ... ile ... hakkında sanık ...’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamından herhangi bir temyiz istemi olmadığı anlaşılmakla, bu karar tebliğnameden farklı olarak inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de, 5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar" ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile "uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir" şeklinde değiştirildiğinden, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçu ve mağdur katılanlar ... ile ...’a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.11.2018 gün, 2018/1239 E. ve 2018/2324 K. sayılı esastan red kararına ilişkin; sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde yapmış olduğu temyiz istemi üzerine yapılan incelemede,

Sanık ... müdafiinin; öldürme kastı olmadığına ve bu sebeple suçların vasıflandırılımasında hata yapıldığına, meşru müdafaa olduğuna yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... müdafiinin; öldürme kastı olmadığına ve bu sebeple suçların vasıflandırılımasında hata yapıldığına, meşru müdafaa olduğuna yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ve maktul ... ile mağdur katılanlar ... ve ... arasında olay tarihinden önce pazar çadırı demirinin ödünç alınması ve kesin olarak tespit edilememiş olsa da sanığın iddiasına göre borç meselesine dair bir takım anlaşmazlıklar olduğu, olay tarihinden önce sanık ...’in annesi ...’nin pazar yerinde satış yaparken kendilerine emanet verilen çadır direğinin maktul ... ile mağdur katılan ... tarafından istenildiği, tanık ...’nin pazar demiri meselesi nedeniyle kendisine ... ve ... tarafından hakaret edildiğini ve oğlunun bunu öğrendiğini beyan ettiği, bunun üzerine sanık ... ile maktul ... arasında sanık ...’in arkadaşı olan tanık ...’nın da beyanları ile desteklendiği üzere telefonda karşılıklı küfürleşme olduğu ve olay tarihinde pazar yerinde buluşmak üzere anlaştıkları, olay tarihinde buluşulduğunda her iki taraf arasında tartışma yaşandığı ve olay yerine çağrılması üzerine daha sonra gelen mağdur katılan ...’ın sanık ...’e yumruk attığı, ... ile ...’ın da ...’i darp ettikleri, ilk derece mahkemesince, sanığın olaydan dört gün sonra teslim olması üzerine alınan adli

muayene raporunda herhangi bir darp cebir izi olmadığının belirtilmesi nedeniyle sanığın darp edildiği iddiasının desteklenmediğinin belirtildiği fakat dosya kapsamında dinlenen tanıklar ... ile ...’nın olay sırasında sanığın darp edildiğini belirttikleri, olayı görmeyen fakat olay sonrasında sanığı gören tanık İsa’nın da sanığın darp edilmiş bir görünümü olduğunu ve ne olduğunu sorması üzerine, “kavga sırasında birisini öldürdüm” dediğini belirttiği, belirtilen ifadelerin sıcağı sıcağına alındığı, dosya kapsamında olayı gören bağımsız başkaca bir tanığın da olmadığı, ayrıca olay yerinde kırılmış şekilde bulunan ve kime ait olduğu tespit edilemeyen bir adet bıçak olduğu, mağdur katılanlar ... ile ...’ın sanık ...’in olay sırasında bıçak kullandığına dair herhangi bir iddialarının olmadığı gibi mağdur katılan ...’ın söz konusu bıçağı olay sırasından yerde görerek sanık ...’e doğru attığını söylediği, sanık ...’in ise olay sırasında maktul ...’ın elinde bıçak olduğunu söylediği ve tanık ...’nın olay sırasında ...’ın bıçak ile ...’e hamle yaptığını beyan etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde olay sırasında her iki taraf arasında karşılıklı bir kavga olayının olduğu, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin ise net olarak belirlenemediği ve bu durumda sanık lehine değerlendirme yapılmasının gerekeceği anlaşılmakla, sanık ... hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik uyarınca asgari oranda indirim yapılarak cezaların tayin edilmesi gerekirken, haksız tahrik indirimi uygulanmamak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.