muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5990, Karar No: 2018/1410, Tarih: 19.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5990 E.  ,  2018/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR

A)Davacı İstemi :

Davacı, borçlanarak ödemiş olduğu 3245 günlük sürenin, Türkiye'deki fiili hizmetinin bittiği 01/05/1980 tarihinden sonra yurtdışı hizmet süresinin başladığı 11/11/1980 tarihinden itibaren olacak şekilde düzeltilmesi ve bu ödemenin 11/11/1980-16/11/1989 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğinin, düzeltilen bu borçlanma tarih aralıklarına göre borçlandığı gün sayısı dikkate alınarak bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

B)Davalı Cevabı :

Kurum vekili; kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Mahkemece; 3201 sayılı Kanun'un 5' inci maddesinin 1' inci fıkrasına göre Kurumca borçlanma tahakkuk cetveli düzenlendiği, Kurumca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye (açıkca 25.10.1997-30.10.2006 tarihleri arasındaki 3245 gün için borçlanma imkanı tanınmıştır) ait borçlanma bedelinin de herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi nedeniyle Kurum'ca aylık hesabı yapılırken borçlanmaya konu süreyi 25.10.1997-30.10.2006 tarihleri arasına mal etmesinde hata olmadığı anlaşılmakla aylığın yeniden değerlendirilmesini gerektirir değişiklik olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davacı ,Mahkemece 3201 sayılı Kanunun 5/2. maddesinin göz önünde bulundurulmadığı, Kurumun bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirmediği, gerekçeleriyle istinaf yoluna başvurmuştur.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince ; davacının, borçlanma talep dilekçesinde borçlanmak istediği süreyi 11/11/1980 – 31/10/2006 tarihleri arasında geçen çalışma sürelerinden 3245 günlük kısmı şeklinde açıkça belirttiği ,buna göre, 3201 sayılı Yasanın 5. maddesinin 1. fıkrası ile Yurt dışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması Ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 12. maddesi uyarınca; davacının yurt dışı borçlanmasının talebine göre, 11/11/1980 – 16/11/1989 tarihleri arasında olacak şekilde mal edilmesi gerektiği halde Kurumca 25/10/1997 – 30/10/2006 tarihleri arasına mal edilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulü ile davacının, 01/10/2006 tarihli yurtdışı hizmet borçlanma bedelini ödediği 3245 günlük sürenin, davacının talebine göre 11/11/1980 – 16/11/1989 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğinin ve düzeltilen bu borçlanma tarih aralıklarına göre aylık bağlamaya esas yıllık kazanç dönemlerinin yeniden tespitiyle bağlanan yaşlılık aylığının bağlandığı tarihten itibaren intibakının yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

F)Temyiz :

F)Temyiz :

Davalı vekili, Kurumca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödendiği gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 Sayılı Yasa'nın 5. maddesinde;

“Yurt dışındaki sigortalılık sürelerinin tespitinde, bunu belirten ve istek sahibinin ibraz edeceği ispatlayıcı belgelerde kayıtlı bulunan tarihler arasındaki son tarihten geriye doğru olmak üzere gün sayıları esas alınır.’’ hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Kurum'a 31.10.2006 tarihinde intikal eden borçlanma talep dilekçesi ile yurt dışında geçen 11.11.1980-31.10.2006 tarihleri arasındaki çalışma sürelerinden 3245 günlük kısmı borçlanmak istediği, Kurum'ca düzenlenen tahakkuk cetvelinde 26.10.1997-30.10.2006 tarihleri arasındaki 3245 gün için borçlanma imkanı tanındığı, davacı tarafın tahakkuk cetvelindeki borçlanma bedelinin ihtirazi kayıt konulmadan 01.12.2006 tarihinde ödendiği ve Kurum'ca aylık hesabı yapılırken borçlanmaya konu süreyi 1997-2006 tarihleri arasına mal ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda 3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 1. fıkrasına göre, Kurum'ca yapılan borçlanma tahakkuk işlemi yerinde olduğu gibi Kurum'ca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi karşısında eldeki davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmadan, yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

H) Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5393, Karar No: 2018/9218, Tarih: 19.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5393 E.  ,  2018/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2559, Karar No: 2018/4571, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2559 E.  ,  2018/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ve ... .... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydında baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin ve görevin aile mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... .... Aile Mahkemesince, davacının talebinin gerçek babasının ... olduğu, ancak nüfusta babasının ... olarak göründüğü, talebinin ise bu yanlışlığın düzeltilmesi olduğu, dolayısı ile davacının talebinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin gerçek babasının ... olduğunu fakat nüfus kayıtlarında babası 20410806214 vatandaşlık numaralı ... olarak görünmekte olduğunu ve müvekkilinin gerçek babası olan ... hanesi yerine...'ın nüfus hanesinde görünmekte olduğu iddiasıyla müvekkilinin baba kaydının ... olarak değiştirilmesini ve babası ...'ün hanesine taşınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Aile Mahkemeleri TMK'nın 282. ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK'nın 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davanın kabul edilmesi halinde davacıların nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun .... maddesinde gösterilen davalardan olup TMK'nın 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... .... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2695, Karar No: 2015/21210, Tarih: 09.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2695 E.  ,  2015/21210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/107354

MAHKEMESİ : Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/99 (E) ve 2013/189 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede adı yazılı sanık A.. G.. hakkındaki hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığından, diğer sanıklarla sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- Sanık H.. G.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan ince- lemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık M.. Ü.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince;

a-) Dere yatağı olduğu belirtilen suç konusu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp gerektiğinde hazine de davadan haberdar edilip, 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13434, Karar No: 2014/2135, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13434 E.  ,  2014/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2013

No : 2012/242-2013/170

Asıl dava, Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması ve birleşen dava itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne, itirazın iptaline takibin devamına karar verilmiştir.

Hükmün davalı-karşı davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. Maddenin (4) fıkrasındaki “Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Öte yandan, 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da değinildiği gibi, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tefhim edilen kısa kararda “Birleşen 2011/119 Esas sayılı dosyada kurum talebinin Reddi ile Gaziosmanpaşa 2. İcra Müdürlüğünün 2010/11778 Sayılı takibin devamına” şeklinde hüküm kurulmuştur. Sonradan yazılan gerekçeli kararda ise, “Birleşen 2011/119 Esas sayılı dosyada kurum talebinin Reddi ile Gaziosmanpaşa 2. İcra Müdürlüğünün 2010/11778 Sayılı takibin durdurulmasına.” şeklinde hüküm kurularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14001, Karar No: 2019/19524, Tarih: 24.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14001 E.  ,  2019/19524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 11.07.2019 tarih 2019/7193 Esas - 2019/15211 Karar sayılı Onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19.09.2019 tarih ve KD-2016/49193 sayılı itiraznamesi ile;

"Yüksek Dairenizce hakkındaki 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin karar onanan ..., Erzurum'da çalışan bir polis memurudur. Olay günü mağdur ... yanında diğer mağdur ... olduğu halde sanığın (hükümlünün) ikametgahının önünde oynayan 3 yaşındaki çocuğunu mağdur ... korkutucu maske ile korkutur. Bunun üzerine sanık evinden çıkarak ...'yi ikaz eder ve tokatlar. Mağdur çocuklar ve yanlarındaki üçüncü çocuk "sen kimsin lan, polissen polisliğini bil, biz burada hergün polis sikiyoruz" diyerek sanığa saldırırlar ve vururlar. Bu arbede üzerine ...'nin abisi olan diğer sanık ... kavgaya müdahil olur, kavganın sonunda tüm taraflar basit şekilde yaralanırlar. Nitekim mağdurlar hakkında Çocuk Mahkemesine, ... ile ... hakkında Sulh (sonradan Asliye Ceza) Ceza Mahkemesine davalar açılır. Yargılamalar devam ederken mağdur ...'in gözünün altındaki yarasının çehrede sabit iz niteliğinde olduğu anlaşılır ve 30/06/2015 tarihli oturumdaki teşhis tutanağına dayanılarak ... hakkında yukarıda belirtilen ceza verilir. Mağdur çocuklar da yaralama, hakaret ve silahlı tehdit suçlarından cezalandırılırlar. ...'nin 3 yaşındaki çocuğun babası olduğu, korkutma olayına ilk müdahale eden kişi olduğu ve elinde bıçak olmadığı, sanık savunmaları, mağdur ifadeleri ve tanık beyanları ile sabittir. Sonradan olaya müdahil olan ...'nin de elinde bıçak olduğuna dair bir iddia yoktur. Esasen ilk Adli Tabip raporları beyana dayalı olarak bıçakla yaralama şeklinde düzenlenmiş olup, Adli Tıp Kurumunun raporunda ise bıçaktan bahsedilmemiştir. Usulünce yapılmayan teşhis tutanağına göre bıçakla saldıranın sanık ... olduğu kabul edilmiştir. Çocuklarla büyüklerin ayrı ayrı yargılanması, bu çelişkide en önemli etkendir. ...'nin olayda bıçak kullandığına ilişkin hiçbir delil yoktur. Polis memuru olduğu için bıçağa ihtiyacı da yoktur. Olayda ilk haksız hareket mağdurlardan gelmiş olup, sanıkların kendi bedenleri yanında aynı zamanda 3 ve 6 yaşındaki çocuklarını da korumak mecburiyeti vardır.

Yukarıda açıklamaya çalıştığımız üzere;

Dosyaların birleştirilmemesi delil değerlendirmesi bakımından isabetli olmamıştır. Olayda sanığın ...'i bıçakla yaralama eylemi kanıtlanamamıştır.

Kabule göre ise; Sanığın teşdiden cezalandırılması ve tahrikin en az orandan uygulanması nedeniyle yerel mahkeme kararının BOZULMASI” talebiyle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabule göre ise; Sanığın teşdiden cezalandırılması ve tahrikin en az orandan uygulanması nedeniyle yerel mahkeme kararının BOZULMASI” talebiyle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İtirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 11.07.2019 tarih 2019/7193 Esas - 2019/15211 Karar sayılı sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılan ... 'un olaydan sonra alınan savcılıktaki beyanında; “arkadaşım ... maskeyi takınca küçük bir çocuk maskeden korktu, ağlamaya başladı, bunu gören bir şahıs çocuğun babası olacak herhalde arkadaşıma vurdu, bende ayırmak istedim, ayırdığım sırada tanımadığım başka birisi de bıçakla gözümün altına vurdu, beni yaraladı” şeklinde beyanda bulunduğu, katılan ... 'un, Erzurum Çocuk Mahkemesinde silahla tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yargılandığı davanın duruşmasında yaptığı savunmasında ise; “bahçede oynayan çocuk arkadaşımın yüzündeki maskeyi gürünce ağlamaya başladı, aynı binada oturan polis olduğunu sonradan öğrendiğim kişi geldi, arkadaşıma tokat attı, ben ayırmaya çalışırken sonradan polis olan müştekinin kardeşi olduğunu öğrendiğim başka bir şahıs geldi, elindeki bıçak ile yüzüme doğru vurunca sağ gözümün altı çizildi” şeklinde beyanda bulunduğu, 30/06/2015 tarihli duruşmada katılana renkli fotoğraf örnekleri üzerinden yaptırılan teşhiste ise; katılanın bıçak sallayarak kendisini yüzünden yaralayan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiğinin görüldüğü, bu suretle katılanın teşhisi ile aşamalarda alınan beyanlarının kendi içinde çelişkiler içermesi karşısında; katılan ile sanıkların yüzleştirilerek usulüne uygun teşhis işlemi yaptırıldıktan ve mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,