muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5344, Karar No: 2016/15021, Tarih: 24.05.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava dilekçesinde, davanın kısmi dava türünde mi, yoksa belirsiz alacak davası türünde mi açıldığı hususunda açıklama bulunmamakta ise de, davacı vekili, 17.10.2014 tarihli dilekçesinde, davasının belirsiz alacak davası türünde açılmış olduğunu beyan etmiştir. Bu halde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Davacı taraf, işverence, geçici işçi statüsünde geçen çalışma süresinin kıdem açısından nazara alınmadığını, bu suretle toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca derece ve kademesi ile ücretinin eksik belirlendiğini iddia ederek, fark ücret, yıpranma primi, akdi ikramiye, ilave tediye alacakları ile ücretinin dört katı tutarında eşitlik ilkesine aykırılık tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davacı, sendikaya üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlanabileceği tarihi, çalışma süresini, en son ödenen ücreti, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını, ödenmesi gereken ücret farkı, yıpranma primi farkı, ilave tediye ve akdi ikramiye farkı tutarlarını, işyerinde yürürlükteki toplu iş sözleşmesi hükümlerini de nazara alarak belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu alacaklar belirsiz alacak değildir. Anılan sebeple, dava konusu edilen alacakların gerçekte belirlenebilir olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalıdır.

Diğer taraftan, eldeki davada talep edilen alacaklar arasında yıllık izin ücreti alacağı talebi bulunmamasına rağmen, mahkemece, hükümde yıllık izin ücreti alacağına yönelik ifadeye yer verilmiş olması hatalıdır.

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi, kabule göre bir diğer hatalı yöndür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7472, Karar No: 2006/8631, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7472 E.  ,  2006/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesi gereken davalıya karar tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, davalıya tebligat yapılmış ise tebligat parçasının, yapılmamış ise tebliğ edilerek evrakın dosya içine konularak incelenmek üzere Daireye gönderilmesinin temini için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11958, Karar No: 2022/7070, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11958 E.  ,  2022/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16/12/2020 tarihli dilekçe ile ... Sigorta A.Ş. yönünden davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, ..., Sigorta A.Ş. açısından davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı ...Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10727, Karar No: 2014/8788, Tarih: 07.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/10727 E.  ,  2014/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/18-2013/93

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen dava ile karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vek. Av. I.. A.. ile davalı-karşı davacı vek. Av. K. P.'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; davalının 35 adet faturaya dayalı bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen dosyada ise; davalının 35 adet faturadan kaynaklanan bakiye alacağı ödememesi üzerine vade farkı faturası düzenlendiğini ve alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı vekili; asıl ve birleşen davanın reddini istemiş, karşı davada ise; karşı davalının müvekkiline önerdiği ve sattığı kimyasal nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek şimdilik 188.123,78 TL'nin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacının davalıya sattığı kimyasallara ilişkin faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının fatura bedellerini ödediğine dair bir belge sunmadığı, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden davacının sattığı kimyasallarla birlikte kullanım prosedürlerini de verdiği, davalının sisteminde meydana gelen arızaya korozyon önleyici kimyasalların yol açmadığı, sisteme eksik yetersiz kimyasal dozajlanmasının yol açabileceği ve sistemde kimyasalların kullanılmadan önceki oluşmuş korozif aşınmaların da göz önünde bulundurulması gerektiği, vade farkına ilişkin taraflar arasında yazılı bir sözleşme ya da buna ilişkin ticari bir teamül bulunmadığı gerekçesiyle birleşen dava ile karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek teknik bilirkişilerden rapor alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek teknik bilirkişilerden rapor alınmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Alınan 08.10. 2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; davacının davalının ark ocağında kullandığı iki kimyasal ürünün korozyon hızının düşmesini sağlamadığı, bu nedenle soğutma kulelerindeki oluşan tıkanmanın giderilmesi için kullanılan kimyasal ürünün su kulesinde delinmeye neden olduğunun tespit raporu ile belirlendiği, bu olgunun davacının davalının bu nedenle uğadığı zarardan sorumlu olduğunu gösterdiği, davalının toplam 121.095 TL. zararının tazminini talep edebileceği, davacının ise davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı,

19.06.2009 tarihli bilirkişi kurulu 1. ek raporunda, davalının su kulelerinin korozyon nedeniyle çeşitli yerlerinden delindiğini, davacının davalıya toplam 179.218,78 TL. tazminat ödemesi gerektiği,

17.05.2010 tarihli bilirkişi kurulu 2. ek raporunda, davacının verdiği kimyasal koruma programı teklifinde davacı personelinin yürütme ve uygulamadan sorumlu olduğunun belirtildiği, bu sorumluluğun kimyasalların olması gerektiği şekilde dozlanması, gerekli analizlerin yapılması, kimyasalların tanklara doldurulmasından ibaret olduğu, 17.11.2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; davacının sattığı ürünlerin gerektiği miktarın altında uygulanması halinde korozyon koruyucu özellik göstermeyeceği, satılan kimyasallarla birlikte kullanım prosedürlerinin de verildiği göz önüne alındığında davalının sisteminde meydana gelen arızaya korozyon önleyici kimyasalların yol açmadığı, sisteme eksik kimyasal dozajlanmasının yol açabileceği ve sistemde kimyasallar kullanılmadan önceki oluşmuş korozif aşınmaların da göz önünde bulundurulması gerektiği, asıl davada davacının davalıdan satış bedeli olan 156.280,39 TL. alacaklı olduğu, karşı davada ise karşı davacının bir alacağının bulunmadığı,

08.10.2012 tarihli mali müşavir bilirkişi raporunda; davacı defterlerine göre davalıdan 169.088,70 TL. alacaklı olduğu, vade farkı faturası dışında taraf defterlerinin birbiri ile örtüştüğü,

11.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu kimyasalların kullanım amacını gerçekleştirmediği, bunun sonucu olarak davalının toplam 179.218,78 TL. zarar gördüğü belirtilmiştir.

08.10.2012 tarihli mali müşavir bilirkişi raporunda; davacı defterlerine göre davalıdan 169.088,70 TL. alacaklı olduğu, vade farkı faturası dışında taraf defterlerinin birbiri ile örtüştüğü,

11.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu kimyasalların kullanım amacını gerçekleştirmediği, bunun sonucu olarak davalının toplam 179.218,78 TL. zarar gördüğü belirtilmiştir.

Bağcılar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/246 D.İş sayılı tespit dosyasında alınan 15.01.2007 tarihli bilirkişi tespit raporunda; tespit konusu tesisisin soğutma suyu devresine ait borularda yüksek korozyon hızı nedeniyle su kulelerinin çeşitli yerlerinden delindiği, karşı taraf Nalco şirketinin soğutma suyu şartlandırılması için tespit isteyen İçdaş şirketine gerekli yöntem ve kimyasalları önerdiği ve uygulmasını yaptığı, problemin soğutma sistemi borularında oluşan korozyon temelli olduğu, soğutma devresinden geçen suyun şartlandırılmasında kullanılan kimyasalların yetersiz kalarak beklenen amacı gerçekleştirmediği belirtilmiş, 25.01.2007 tarihli bilirkişi kurulu tespit raporunda da; aynı görüş tekrar edilerek kusurun tamamının karşı tarafça önerilen ve üretilen kimyasallardan kaynaklandığı belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere 15.01.2007 ve 25.01.2007 tarihli tespit bilirkişi raporları ile 08.10.2008, 11.02.2013 tarihli kök raporlar, 09.06.2009, 17.05.2010 tarihli ek raporlar davalıyı, 17.11.2011 tarihli rapor ise davacıyı haklı bulmuştur. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi raporlarına itirazlar da gözetilip raporlar arası çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir bilrkişi kurulundan rapor alınması gerekirken kabul edilmeyip sonradan rapor alınmasına rağmen 2. rapora dönülerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı- karşı davacı yararına takdir edilen 1.100 TL. duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9631, Karar No: 2016/11528, Tarih: 23.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9631 E.  ,  2016/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 22/01/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine, adli yardım talebinin kabulü ile mahkemece yapılan yargılama sonunda; tensiple ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin 13/05/2016 günlü karara itiraz edilmesi üzerine verilen itirazın reddine dair 18/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3471, Karar No: 2015/12276, Tarih: 19.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3471 E.  ,  2015/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2011/158-2012/250

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2012 gün ve 2011/158-2012/250 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 21/11/2014 gün ve 2014/1768-2014/18154 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Y. A.Ş. nezdinde hesabının bulunduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile parasını off-shore hesabına yatırdığını, müvekkilinin parasının hiçbir zaman off-shore hesabına gitmediğini, Y. A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, mudilerin banka personelinin prim usulü hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını ileri sürerek, 35.646 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılar BDDK, A.A.B. F.. B.., Ü. Taahhüt Tic. San. ve Yatırım Konsorsiyum A.Ş, S.. E.., E.. A.., B.. E.., M.. Y.., Ö.. Y.. aleyhinde açılan davanın, HMK'nın 150/5 md. gereğince açılmamış sayılmasına, davalılar B. Turizm İnş. A.Ş, A. İnş. San ve Tic. A.Ş, As Yapı İnş. A.Ş, B.Holding A.Ş. aleyhinde açılan dava geri alındığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı Z. İ. vefat ettiğinden aleyhine açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, 35.000,65 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte borcu üstlenen TMSF'den tahsiline dair verilen karar davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili ile davalı BDDK vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21/11/2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı bankaya iadesine, TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5277, Karar No: 2018/8394, Tarih: 23.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5277 E.  ,  2018/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Mahkemesi : ... 37. İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle, davacının eşi üzerinden ölüm aylığı aldığı ve bu kapsamda davacı hakkında 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün infazda gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.