muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12664, Karar No: 2025/263, Tarih: 08.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12664 E.  ,  2025/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2012/378 E., 2024/683 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 871053761 Bağ-Kur numaralı 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalılığı tescil edilen müvekkilinin, istanbul defterdarlığı kağıthane vergi dairesindeki ... vergi numarası ile olan vergi kaydının, davalı Kurumca şüpheli ve sahte olması gerekçesi ile iptal işleminin yerinde olmadığından, fiilen, kayda dayalı ve de kendi adına, serbest esnaf faaliyetini icra etmesi sebebi ile 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihi arasındaki Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum Baş Müfettişliğinin, 29.07.2008 tarih 1 sayılı raporu ve Teftiş Kurulu Başkanlığının, 14.10.2008 tarih, 333075 sayılı oluru doğrultusunda Mecidiyeköy Vergi Dairesindeki 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydının sahte olduğunun tespit edildiği aynı hususta Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/19737 hazırlık nolu soruşturmasının bulunduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2010 tarihli kararı ile davanın kabulu ile, davalı Kurumun, davacıya ait Esnaf Bağ-Kur iptal işleminin geçersizliği ile davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.05.2010 tarihli kararı ile davanın kabulu ile, davalı Kurumun, davacıya ait Esnaf Bağ-Kur iptal işleminin geçersizliği ile davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 22.03.2012 tarihli kararında; "...Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Terme Vergi Dairesindeki kaydından dolayı 19.08.1999 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescilinin yapıldığı,bu tescil işleminin 25.09.1999 tarihinde Kurum sistemine yüklendiği,vergi kaydının sona erdiği 31.12.2000 tarihi itibariyle terkinin yapıldığı, ancak daha sonra Mecidiyeköy Vergi Dairesinde bulunan ... vergi numarasında 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydına ait sigortalılık belgesinin 12.01.2005 tarihinde Kuruma intikal ettirilmesi üzerine Kurumun bu kaydı araştırdığı ve kaydın davadışı kişiye ait olduğunun vergi dairesince bildirildiği,buna rağmen davacının Kuruma tabi 01.03.1983-30.06.1985 ve 01.09.1999-31.12.2000 tarihleri arasındaki hizmetinin SSK'ya aktarıldığı ve buradan emekli olduğu,dosyasının tamamının arşivde bulunmadığı, Kurum müfettişinin 29.07.2008 tarih ve 1 sayılı raporu üzerine açılan soruşturma sonucunda, davacının Mecidiyeköy Vergi Dairesi adına ... vergi numarasında 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kaydına ait sigortalılık belgesini sahte olarak Kuruma intikal ettirdiği ve Kurumdan yersiz hizmet süresi kazanmasıyla ilgili Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/80 Esas sayılı dosyasındaki ceza davasının henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 01.03.1983-30.06.1985 tarihleri arasında usulüne uygun (geçerli) bir vergi kaydının bulunmaması nedeniyle bu dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığının kabulü gerekir. Ancak davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması sigortalıya yaşlılık aylığı bağlayıp aylık konusunda umut verdikten sonra davacının sigortalılığını ve yaşlılık aylığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz vergi kaydının davacının da katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz vergi kaydının davacının da katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Davacının 1479 sayılı Kanun'a tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalılığını sağlayan Vergi Dairesi Müdürlüğü kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulduğu iddiasıyla, ceza davası açılması, vergi kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulup oluşturulmadığının, oluşturulmuş ise bu dava sonucu verilecek karar ile saptanmasının mümkün olması karşısında, vergi kaydının sahtecilik yoluyla oluşturulduğunun anlaşılması halinde vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği bu durumda somut olaya MK 2 nci maddesi uygulanamayacağından ceza yargılamasının sonucu beklenilerek tüm delillerin bir arada değerlendirilmesi ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davalı Kurumun, davacıya ait esnaf Bağ-Kur iptal işleminin geçersizliği ile davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacı tarafından Samsun (devredilen Bağ-Kur) İl Müdürlüğü kayıtlarına Mecidiyeköy Vergi Dairesi adına, ... vergi sicil numarasında 01.03.1983 - 30.06.1985 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarının sahte olarak sonradan intikal ettirildiğini, bu şekilde düzenlenen sahte sigortalılık belgesi ile Kurumdan 01.03.1983 - 30.06.1985 tarihleri arasında 2 yıl 3 ay 29 gün hizmeti haksız ve yersiz kazandığını, bu hizmetleri değerlendirilerek kendisine aylık bağlandığını, bu kapsamda Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 01.03.1983 ile 30.06.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14063, Karar No: 2017/16099, Tarih: 04.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/14063 E.  ,  2017/16099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 735,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.204,45 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2128, Karar No: 2012/13287, Tarih: 19.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/2128 E.  ,  2012/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İletişimin tespitine ilişkin ... Sulh Ceza Mahkemesinin 27/11/2007 gün ve 2007/1025 D.İş, 03/12/2007 gün ve 2007/1138 D.İş sayılı Kararları ile varsa aynı soruşturmayla ilgili diğer iletişim tespiti kararlarına ilişkin dosyaların celbedilmesinden ve soruşturma konusu suçların iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararına konu olabilecek nitelikte CMK'nın 135. maddesinde düzenlenen katalog suçlardan olup olmadığının, iletişim tespiti kararlarının usul ve yasaya uygun olarak verilip verilmediğinin tespit edilmesinden sonra tapelerde adı geçen ve atılı suçla ilgili konuşmalar yaptıkları anlaşılan Kazım Cintosun, Murat Barut, Turan Turan isimli kişilerin beyanlarının alınması, tanık ...'un C.Başsavcılığında şüpheli sıfatıyla alınan 14/01/2008 tarihli ifadesinde olaya ilişkin olarak "Filiz isimli kişinin 2007 yılı Aralık ayında Sümeray A.Ş'ye ait senetler icraya konulurken senetlerin arkasının cirosuz olduğunu ancak cirantalar adına takibe konulduğunu, icra müdür yardımcısının bunu gördüğünü, para istediğini kendisine söylediği, eşi ...'un da bu şahsın 500 TL para istediğini, senedi vermediğini söylediği, Av....'ın parayı icra görevlisine verip senedi alıp düzelteceği, daha sonra bu konunun para verilerek halledildiği" şeklindeki beyanları ile duruşmada alınan beyanı arasındaki çelişkinin giderilmesi, tahsil cirosu eksik olarak işleme konulduğu iddia olunan senede ilişkin icra dosyasının 12/12/2007 ve 13/12/2007 olan tape tarihleri de gözetilerek araştırılıp bulunması halinde getirtilerek senet üzerindeki imza ve kaşenin sonradan ikmal edilip edilmediği konusunda rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafıin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6693, Karar No: 2013/10679, Tarih: 25.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6693 E.  ,  2013/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ...Beldesi, Başdeğirmen mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış, genel arazi kadastrosu ise 1956 yılında yapılmış, davalı taşınmaz fundalık olarak tespit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmaz, yüksek eğimli taşlık ve çalılık niteliğinde olup, funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamı dışında aynı Kanunun 1/1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı, Orman Yönetiminin ise, usûlüne uygun olarak harcını yatırmak suretiyle davaya bir katılımının bulunmadığı, Medenî Kanunun 713/6. maddesi gereğince Hazine dışında kalan davalıların ancak harcını yatırmak suretiyle tescil talep edebilecekleri gözönünde bulundurularak yazılı biçimde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 25/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15613, Karar No: 2021/18472, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15613 E.  ,  2021/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, 21/06/2015 günü saat 21.00 ila 22/06/2015 günü arasında bilinmeyen bir zamanda, katılanın ikametinden yaklaşık 300.000,00 TL değerindeki eski para kolleksiyonu ve pul koleksiyonu ile 10.000,00 TL değerindeki çeşitli antika takılar, antika gümüş çatal bıçak takımı, antika saat, IPAD tablet bilgisayar ve notebook bilgisayarın çalındığı, sanık ... tarafından 22/06/2015 günü saat 15.30 sıralarında katılana ait para koleksiyonu ve pul koleksiyonunun satılması amacıyla hakkında atılı suçtan beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...’e verildiğinin dosya kapsamından sabit olduğu, sanık ...’ın savunmasında, 22/06/2015 günü saat 15.30-16.30 sıralarında kendisini önceden tanımadığı, kimlik, adres ve telefon bilgilerini bilmediği bir kişiden bahse konu para ve pul koleksiyonlarını, işyerinin önünde satışı hususunda araştırma yapmak için aldığını beyan ettiği, sanığın iddiasının doğruluğunun araştırılması amacıyla kolluk görevlilerince sanığın işyerinin bulunduğu vakıf iş hanının kamera görüntülerinin sanık ... ile birlikte incelendiği ancak sanığın eşgalini bildirdiği kişiye ilişkin herhangi bir görüntünün elde edilmediğinin anlaşıldığı olayda; sanık ...’ın olaydan çok kısa süre sonra yaklaşık 300.000,00 TL değerindeki para ve pul kolleksiyonlarını elinde bulundurması, bu kadar değerli eşyayı kendisine bırakan kişinin herhangi bir kimlik, adres ve telefon bilgisini dahi bildirmemesi, sanığın işyerinin bulunduğu iş hanının kamera görüntülerinden sanığın bahsettiği kişinin tespit edilmemesi hususları bir arada nazara alınarak; soruşturma aşamasında tefrikine karar verilen hırsızlık suçuna ilişkin soruşturma dosyasının getirtilip incelenmesi ile; 23/06/2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda olay yerinden parmak izi kartlarına alındığı belirtilen parmak izleri ve 25/06/2015 tarihli uzmanlık raporunda “PEPE LD” ibareli naylon üzerinden geliştirilen parmak izlerinin sanık ...’ın parmak izleri ile karşılaştırılması, yapılacak tüm araştırma sonucuna göre sanığın eyleminin hırsızlık suçu veya suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde hırsızlık suçundan iddianame düzenlenmesi de sağlanarak sanık ...’ın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-) 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/06/2015 yerine 18/06/2015 olarak yanlış yazılması,

b-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/06/2015 yerine 18/06/2015 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8491, Karar No: 2018/13809, Tarih: 21.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8491 E.  ,  2018/13809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanık ...’ın 02.03.2016 havale tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunduğu, mahkemece 14.03.2016 tarihli 2015/86 E. -2016/429 K. sayılı ek karar ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden verilen kararın kesin olduğundan talebin reddine karar verildiği; ek kararın 06.04.2016 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra katılan sanığın 08.04.2016 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, katılan sanık ...’ın hakkındaki kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair 14.03.2016 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından katılan sanık ...’ın ek karara yönelik temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA;

II) Katılan sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20847, Karar No: 2013/5257, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20847 E.  ,  2013/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında “dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan ...'in 2006 Eylül ayı içerisinde Derinkuyu İlçesindeki üreticilerden yaklaşık 4-5 yıldır patates alan ve bu nedenle de vatandaşlarda güven uyandırmış olan sanığa bu güvenin etkisiyle yaklaşık 96 ton patates sattığı ve patatesleri teslim ettiği, sanığın katılan ...'e 4.000 TL. peşin para verip bakiyesi için de sözde ... tarafından keşideli Koçbank A.Ş. ... şubesine ait 10.228 TL. bedelli; sözde ... tarafından keşideli Ziraat Bankası Küçükesat Şubesine ait 10.316 TL. bedelli çekleri verdiği, katılanın söz konusu çeklere kendi ismini yazıp imzalamak suretiyle ciroladıktan sonra Koçbank A.Ş.'ne ait çeki Kayseri'de Yapı Kredi Bankasına ibraz ettiğinde ödemeden men talimatı nedeniyle ödemenin yapılmadan çekin katılana

teslim edildiği, Ziraat Bankası'na ait çeki Derinkuyu'da Ziraat Bankası'na ibraz ettiğinde çekin çalıntı olduğu gerekçesiyle bankaca çeke el konduğu,

Katılan ...'ın ise yine 2006 yılı Eylül ayı içerisinde Derinkuyu ilçesindeki üreticilerden yaklaşık dört-beş yıldır patates alan ve bu nedenle de vatandaşlarda güven uyandırmış olan sanığa bu güvenin etkisiyle sattığı ve teslim ettiği patateslerin karşılığı olmak üzere sanığın katılan ...'a 1.100 TL. elden para teslim ettiği, söde keşidecisi ... Ltd. Şti. olan Ziraat Bankası ... Şubesine ait 11.900 TL. Bedelli çeki verdiği, katılanın söz konusu çeki ciroladıktan sonra Derinkuyu'da Ziraat Bankası'na teslim ettiğinde çekin çalıntı olduğu gerekçesiyle bankaca çeke el konduğu olayda “bankayı aracı kılarak dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.