muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1347, Karar No: 2017/1955, Tarih: 28.03.2017

Hal böyle olunca, öncelikle dava konusu taşınmazları kapsayan ve kadastro tespitinden önce yapılan imar planı olup olmadığı var ise imar planının onay tarihi teredütte yer vermeyecek şekilde sorulup saptanmalı; dava konusu taşınmazları kapsayacak şekilde tespit ve dava tarihi olan 2013 yılından geriye doğru ...-...-... yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra mahallinde fen bilirkişi, ... kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeoloji mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı ile üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ve tutanak bilirkişileri katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanılageldiği, imar-ihyaya, tutanaklarda yazılı olduğu gibi 1996 tarihinde mi yoksa daha önce mi başlandığı ve tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; fen bilirkişiden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi istenmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, toprak yapısı, bitki örtüsü ve niteliği hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor düzenlemesi, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmesi istenmeli ve jeodezi ve fotogrametri mühendisince, o tarihlerdeki niteliklerinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, taşınmazların kısmen veya tamamen ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine yönelik rapor alınmalı, keşifteki tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri, bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, tespite aykırı sonuca varılması halinde tutanak bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenmeli ve 3402 sayılı Yasa'nın .... maddesi hükümleri uyarınca kadastro hakiminin açık ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurması gerektiği de dikkate alınmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken sehven düzeltilerek onanması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile Dairemizin ........2016 tarih ve 2016/4648 Esas, 2016/7711 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün açıklanan bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6242, Karar No: 2013/9853, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6242 E.  ,  2013/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstirdat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, fazladan ödenen 21.688 TL kira parasının 277.17 TL işlemiş faizi ile birlikte toplam 21.965.17 TL olarak istirdadına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2002 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 7. maddesinde, akit süresi içinde kiracının ekonomik durumunun bozulması, ödeme güçlüğü içine düşmesi halinde iki ay önceden kiraya verene haber vermek kaydıyla kiralananı tahliye edebileceği düzenlenmiştir. Taraflar arasında görülen kira tespit davası sonucu aylık kira parası 01.04.2007 tarihinden itibaren aylık 5.000 TL olarak belirlenmiş, davalı da kararın 28.04.2009 tarihinde kesinleşmesini takiben Şişli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009 / 19302 sayılı dosyasında 04.06.2009 tarihinde davacı hakkında başlattığı icra takibi ile 01.04.2007- 01.08.2008 arası aylar kira farkları ile aylık net 4.000 TL'den Eylül – Ekim 2008 ayları kirası ve işlemiş faizi toplamı 41.500 TL'nin tahsilini istemiştir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davacı, taşınmazın tahliye edildiğinin bildirildiği 19.8.2008 tarihine kadar 31.681 TL borcunun bulunduğunu, bakiye alacak miktarına itiraz ettiğini belirtmiştir. İtiraz üzerine davalı tarafından açılan davada Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1065 esas 2009/1203 karar sayılı kararı ile itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı da takibin itiraz ettiği kısmını 03.02.2010 tarihinde istirdat ve diğer dava haklarını saklı tutup 21.690 TL olarak icra dosyasına yatırarak işbu istirdat davasını açmıştır. Kiracılık süresince kiralanan taşınmazın çatı katı ile ilgili olarak kat malikleri tarafından asma katın kaçak olduğundan söz edilerek açılan davada, mahkemenin eski hale getirme kararı vermesi ve davalının da bu nedenle sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiğinden bahisle tahliye davası açması üzerine davacı, yıkım işinin kolaylaştırılmasını teminen davalıya 15.08.2008 tarihinde keşide ve 19.8.2008 tarihinde tebliğ ettiği ihtarname ile kiralananı 11.08.2008 tarihinde tahliye ettiğini bildirmiştir. Ancak davalının kiralanan anahtarlarını teslim almaması üzerine, tevdi mahalli olarak tayin ettirdiği mahkeme yazı işleri müdürlüğüne 26.09.2008 tarihinde teslim etmiştir. Bu konudaki mahkeme kararının davalıya 14.10.2008 tarihinde tebliğ edilmesinden bir gün önce de,13.10.2008 tarihinde davalı kiralanan anahtarlarını teslim almıştır. Kiralanan anahtarları 13.10.2008 tarihinde teslim alındığına göre, kiralananın bu tarihe kadar davacının kullanımında olduğunun ve kiracılık ilişkisinin bu tarihe kadar devam ettiğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla davacı bu tarihe kadar kira ödemelerinden sorumludur. Davalı ise, yapmış olduğu icra takibi ile Ekim 2008 ayı kirasını da talep ettiğinden, mahkemece, tahliye tarihi olan 13.10.2008 tarihinden 31.10

.10.2008 tarihinde davalı kiralanan anahtarlarını teslim almıştır. Kiralanan anahtarları 13.10.2008 tarihinde teslim alındığına göre, kiralananın bu tarihe kadar davacının kullanımında olduğunun ve kiracılık ilişkisinin bu tarihe kadar devam ettiğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla davacı bu tarihe kadar kira ödemelerinden sorumludur. Davalı ise, yapmış olduğu icra takibi ile Ekim 2008 ayı kirasını da talep ettiğinden, mahkemece, tahliye tarihi olan 13.10.2008 tarihinden 31.10.2008 tarihine kadar olan sürede davacının fazla kira ödemesinde bulunması nedeniyle bu süreye karşılık gelen kira parası yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturmayan icra mahkemesi kararına yollamada bulunularak istemin tümden ret edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6315, Karar No: 2012/7885, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6315 E.  ,  2012/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, şirket hissesi devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek ....Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5441, Karar No: 2016/1144, Tarih: 09.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5441 E.  ,  2016/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktül . yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdide, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın sevk ve idaresindeki araçla hızlı bir şekilde kavşağa girip yolun sağ tarafında dönmek istediği sırada yaya geçidinden geçmekte olan maktüle çarpıp kaçtığı olayda; TCK.nun 83/2-c hükmü de nazara alınarak dava dosyasının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, otopsi raporundaki bulgular ve maktulün ölüm nedenine göre, sanığın çarptığı . olaydan sonra en yakın sağlık kuruluşuna götürülerek tedavisinin yapılması veya sanık tarafından sağlık görevlilerine haber verilmesi durumunda da ölüm sonucunun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin tespiti ile sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıtan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39280, Karar No: 2017/20667, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39280 E.  ,  2017/20667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hafta tatili ve fazla mesai çalışmasının bulunup bulunmadığı noktalarındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının bulunduğu anlaşılmaktadır.Buna göre dava dosyasındaki davacı tanıkları yeniden dinlenerek çalışma şeklinin yaz-kış farklı olup olmadığı konusunda beyanları alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle haftalık çalışma süresi belirlenmelidir

3-Hükme esas alınan bilirkişi raprunda davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesaplanmıştır.Emsal dava dosyasındaki(Dairemizin 2015/16629 esas)davacı tanık beyanları dikkate alındığında davacının ayda bir hafta tatilinde çalıştığı anlaşılmakla,mahkemece yazılı gerekçe ile verilen karar hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5756, Karar No: 2017/9340, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5756 E.  ,  2017/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2013 yılında yapılan kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyünde bulunan 1817 parsel sayılı taşınmaz 621,10 m2 yüzölçümü çalılık vasfı ile senetsizden, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı, 17/01/2014 tarihli dava dilekçesiyle, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 1817 parsel sayılı taşınmazın asıl sahibinin kendisi olduğunu iddiasıyla parselin adına kaydedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemesince, dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevki 1817 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davacının tescil talebinin reddine, dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevki 1817 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin nitelik bakımından iptaline, tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitleri aynı kalmak suretiyle zeytinlik vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı gerçek kişi ve davalı Hazine vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1978 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ve 1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemenin 24/02/2016 tarihli kısa kararında, [3-3402 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca taşınmaz üzerindeki zeytinlerin davacı 27634351506 TC kimlik nolu ... adına ait olduğunu tutanağın beyanlar hanesine şerh verilmesine,] denilerek karar verilerek hüküm kuruluduğu, ancak, gerekçeli kararda ise taşınmaz üzerindeki zeytinlerin davacı ... adına ait olduğunu tutanağın beyanlar hanesine şerh verilmesi hakkında bir hüküm kurulmamış olduğu ve bu şekilde, kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.

Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK. madde 298/2). Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hâkim tefhim ettiği kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemek olanaklı değildir. İçtihadı birleştirme kararında; çelişkinin varlığı tesbit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Bu sebeple, mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9166, Karar No: 2012/11324, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9166 E.  ,  2012/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 06.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4274, Karar No: 2020/4450, Tarih: 07.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4274 E.  ,  2020/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dışı sigortalısı ...'a ait işyerini ekonomik paket sigorta poliçesi ile sigortaladığını, 23.05.2013 tarihinde davalı binaya ait atık pis su borusunun patlaması sonucunda sigortalı işyerinin hasar gördüğünü ve poliçe kapsamında sigortalısına 3.120,50 TL ödediğini, bu olaydan sorumluluğu bulunan davalı bina yönetimine karşı rücuen icra takibi başlattığını, davalının Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2013/9771 sayılı dosyasından gönderilen ödeme emrine 29/11/2013 tarihli dilekçe ile itiraz ettiğini, itiraz üzerine borçlu açısından takibin durdurulduğunu belirterek davalının haksız ve yersiz itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davada müvekkili apartman yönetiminin bir husumeti olmadığını, zira binadan kaynaklanan bir hasar olmayıp tamamen hasara uğranılan dükkanın üst katındaki bina sakininin evindeki klozet bozukluğundan dolayı dükkana su sızdığını, asla ana boru patlamasının söz konusu olmadığını, bina ile alakası olmadığı halde yönetimden bu bedelin istenmesinin yasal olarak imkansız olduğunu, bu nedenle yapılan takibe itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile; Kayseri 3. İcra Müdürlüğünün 2013/9771 sayılı dosyasında 3.018,50 TL yönünden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, davalı binaya ait atık pis su borusunun patlaması sonucunda sigortalı işyerinin hasar gördüğü iddiasına dayanmaktadır. Mahkeme tarafından, zarar gören işyerinin bulunduğu tapu kayıtları getirtilmiş 2008 yılında binada kat mülkiyetine geçildiği anlaşılmıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde, "kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği" düzenlemesine yer verilmiştir. Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; kat mülkiyeti kanunu hükümlerine göre davada Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; kat mülkiyeti kanunu hükümlerine göre davada Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18997, Karar No: 2015/34820, Tarih: 07.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/18997 E.  ,  2015/34820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/230401

MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

NUMARASI : 2010/367 (E) ve 2011/160 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-)Sanık C.. Y..'ya yükletilen tehdit eylemlerine suçlara yönelik katılanlar S.. D.. ve G.. U.. vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-)Katılan sanıklar Ş.. Ö.., S.. D.. ile sanıklar C.. Y.. ve Ç.. Y.. hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit ve hakaret suçlarından dolayı ancak manevi zararın oluşabilecek olması, yaralama suçundan dolayı da dosyaya yansıyan maddi bir zararın bulunmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, "zararın giderilmediği" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanık C.. Y.. hakkında yaralama suçlarından, TCK'nın 35. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 90 gün adli para cezası yerine, 30 gün adli para cezası olarak eksik tayini,

Kanuna aykırı ve sanıklar C.. Y.., Ç.. Y.. müdafileri, katılan sanıklar Ş.. Ö.., S.. D.. müdafileri ile katılan G.. U.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.