muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/16123, Karar No: 2021/2263, Tarih: 15.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/16123 E.  ,  2021/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira Bedelinin Tespiti, Ecrimisil Bedelinin Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı ile davacı arasında kira sözleşmesinin bulunduğunu, 1989 yılından bu yana davalının kira sözleşmesine konu taşınmazda bulunduğunu ancak 2010 yılı Haziran ayından beri sadece bankaya 50 TL kira bedeli ödediğini, emsal taşınmazlar ile kıyaslandığında kira bedelinin çok düşük olduğunu, ekonomik koşullar, rayiç kiralar dikkate alındığında, dava konusu ...Caddesi No: 3 'de bulunan taşınmazın kira bedelinin dava tarihinden itibaren aylık 350,00 TL olarak tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın süresinde açılmadığını, ihtarın veya dava dilekçesinin yeni başlayan kira döneminden en az 15 gün önce kiracının elinde olacak şekilde tebliğinin gerektiğini taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 31.12.1987 olduğu, yeni döneme 1 yıl varken açılan tespit davasında ise bir yıl sonraki ekonomik göstergelerin, hak ve nesafet kurallarının uygulanmasında güçlük bulunduğu davada hukuki yarar da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 24.12.2013 tarihli ve 2011/2018 Esas, 2013/2147 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile taşınmazın kira bedelinin taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren aylık 350 TL olarak tayin ve tespitine dair kararın süresinde davalı tarafça temyizi neticesinde Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 26.05.2014 tarihli ve 2014/4921 Esas, 2014/6784 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle;”kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından söz edilemez. Ortada devam ettiğinden söz edilebilecek bir kira akdi bulunmadığına göre musakkaf olmayan kiralananlara yönelik açılan kira tespit davasında görev genel kurala göre belirlenir. Yapılan keşif sonucu Mahkemece taşınmazın konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olmadığı belirlendiği halde Hukuk Genel Kurulunun ilgili kararında da belirtildiği üzere ecrimisil saptanması gerektiği gözetilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. “denilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/475 Esas, 2014/1046 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş ve yargılamaya görevli Nazilli 1 Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/475 Esas, 2014/1046 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiş ve yargılamaya görevli Nazilli 1 Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu ... adresindeki taşınmazın 2010 Haziran - Aralık ayları için aylık ecrimisil miktarının 280.00 TL, 2011 Ocak - Aralık ayları için aylık ecrimisil bedelinin 300.00 TL olarak tespitine dair karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinin 1.fıkrasında, hakimin; tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu talepten fazlasına veya başkasına karar veremeyeceği hükme bağlanmıştır. Açılan bir davada hakim istenilenden fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez.

Somut olayımızda; davacı tarafından taşınmazın kira bedelinin dava tarihinden itibaren aylık 350,00 TL olarak tespit edilmesini talep ve dava edilmesine karşın, Mahkemece kendiliğinden, HMK’nin 26. madde hükmüne aykırı olarak talep aşılarak, talep tarihinden önceki dönemi de kapsayacak şekilde “taşınmazın 2010 Haziran - Aralık ayları için aylık ecrimisil miktarının 280.00 TL , 2011 Ocak - Aralık ayları için aylık ecrimisil bedelinin 300.00 TL olarak tespitine “ karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16808, Karar No: 2014/8758, Tarih: 18.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16808 E.  ,  2014/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13500, Karar No: 2017/4617, Tarih: 16.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13500 E.  ,  2017/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

26.04.2013 tarihli tutanağa göre, sanığın üst aramasında suça konu montun ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 561,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5767, Karar No: 2017/7353, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5767 E.  ,  2017/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26970, Karar No: 2013/7057, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26970 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/106501

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2008

NUMARASI : 2007/671 (E) ve 2008/554 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık İ.. A..'ın, katılanın konuk olarak bulunduğu Star TV'nin 27/11/2006 tarihli anahaber bültenine telefonla bağlanarak ifade ettiği “Şirketlerimde 7 sene çalışıp ekmeğimi yemiş ve ekmeğini çocuklarına yedirmiş birinin zimmetine para geçirerek, hırsızlık yaptığını gördüğümüzde kendisi istifaen görevden ayrılmak zorunda kalmıştır” biçimindeki sözlerinin Anayasa'nın 38. maddesinde belirtilen suçsuzluk karinesini ihlal edici, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın beraatına karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık Ahmet Beşer müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12939, Karar No: 2006/1190, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2005/12939 E.  ,  2006/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tesbite itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kabulüne ilişkin Konya/Ereğli Kadastro Mahkemesinden verilen 31.5.2005 gün ve 1/3 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 21.2.2006 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davalılar ... ve ... ve müşterekleri vekili avukat ... ..., avukat ... geldi, karşı tarafdan davacılar ... ve müşterekleri vekili avukat ...'un hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Davalı ... ve arkadaşlarının dayandıkları tapu kaydına, güneydeki yoldan başlayıp ada harkıyla bağlantı kurularak haritasındaki kenar uzunluklarına göre kapsam tayin edilip, tapu kapsamında kalan yerin payları nispetinde ... ve arkadaşları, 216, 218 ve 219 nolu parsellerin geri kalan bölümleri ile 217 ve 220 nolu parsellerin tümünün, adına kayıtlı tapu kaydı uyarınca ... mirasçıları adına tesciline, yapılacak araştırma sonunda 187, 188, 189, 192, 208, 209, 210, 211, 212, 213 nolu parsellerin tesbitlerinin kesinleşmemiş olmaları halinde asliye mahkemesindeki davaya konu olmadıkları dikkate alınarak genel hükümler uyarınca kadastrolarının tamamlanması için tutanak asıl ve eklerinin kadastro müdürlüğüne, kesinleşmiş iseler kesinleşen tespitleri uyarınca işlem yapılmak üzere tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin açıklanan kısa kararının 3 nolu bendinde 216 nolu parselin kalan kısmı sadece 101 metrekare olarak gösterilmiş, 4 nolu bendinde ise 218 nolu parselin krokide (A) harfiyle gösterilen 16100 metrekarelik kısmının davalılara ait olduğundan bahisle davacıların taleplerinin reddi ile bu bölümün "davacı ... mirasçıları" adına tesciline karar verilirken taşınmazın kalan kısmı hakkında bir karar verilmemiştir. Buna karşılık gerekçeli kararın 3 nolu bendinde 216 nolu parselin kalan kısmı 101000 metrekare olarak yazılmış, 4 nolu bendinde de 218 nolu parselin krokide (a) harfiyle gösterildiği yazılan 16100 metrekarelik kısmı hakkında yine aynı nedenle davacı taleplerinin reddi ile yetinilmiş ve bu bölüm hakkında karar verilmeyerek taşınmazın kalan kısmı olarak krokide (b) harfiyle gösterildiği belirtilen 54950 metrekarelik bölümün "davacı ... mirasçıları" adına tesciline karar verilmiştir. Ayrıca kısa kararın 2 ve 5 nolu bentlerinde 216 ve 219 nolu parsellerin değinilen bölümleri hakkında "davalılar ... mirasçıları", gerekçeli kararın aynı numaralı bentlerinde ise söz konusu bölümler hakkında "davalılar ... ve arkadaşları adlarına" tescil kararları mevcuttur.

Şu hale göre mahkemenin açıklanan kısa kararı ile gerekçeli karar birbirine aykırıdır. 1086 sayılı HUMY'nın 381 ve takibeden maddelerine göre gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu olgu kamu düzeni, duruşmaların açıklığı ve mahkeme kararlarına karşı duyulan güven ilkesinin kaçınılmaz sonucudur. Aksi halde söz konusu ilkenin zedeleneceği kuşkusuzdur. O halde mahkemece 10.9.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekir.

Kabule göre de; düzenli sicil oluşturmakla görevli kadastro hakiminin dava konusu taşınmazların paylarıda belirtilmek suretiyle kim yada kimler adına tesciline karar verildiğini hüküm yerinde göstermesi gerekirken, paydaşların kimler olduğu ve açıkça pay durumu belirtilmeden soyut olarak "davacı ... mirasçıları ile davalı ... ve arkadaşları adlarına hisseleri oranında" denmek suretiyle infazda duraksama yaratacak şekilde tescile karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi 213 nolu parsel hakkında da bozma ilamında belirtildiği gibi işlem yapılmamış olmasıda doğru değildir.

Davalı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve Yargıtay duruşması için takdir edilen 450.00YTL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekil ile temsil edilen davalılar Tahir Öztürk ve müştereklerine verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 21.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4780, Karar No: 2025/1785, Tarih: 12.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4780 E.  ,  2025/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2081 Esas, 2024/357 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/399 Esas, 2022/247 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ............. ilçesi, ........ Mahallesi 103 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek tespit edildiğini, arsa olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, değer düşüklüğü oranının ve objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini, ürünlerin net gelirlerinin yüksek alındığını, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, yatırım amaçlı talep gördüğünü, değerinin çok daha fazla olması gerektiğini, hesaplama yapılırken karar tarihinin esas alınması gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, yatırım amaçlı talep gördüğünü, değerinin çok daha fazla olması gerektiğini, hesaplama yapılırken karar tarihinin esas alınması gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın bir kısmı arazi bir kısmı arsa niteliğinde olduğu, arazi kısmı için olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak arsa kısmı için emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, münavebeye alınan verilerin resmî verilerle uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı bedelinin tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kısmen arazi, kısmen arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentleri uyarınca değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

2.Kısmen arazi, kısmen arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (g) bentleri uyarınca değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1152, Karar No: 2013/1672, Tarih: 30.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1152 E.  ,  2013/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1) ... vek. Av. ... 2) ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.12.2011 gün ve 61-285 sayılı hükmün davalılardan ... Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

4603 Sayılı Kanunda ..., ..., Tasfiye Hâlinde ... aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. Maddesinin 2. Fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, ...nın sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.