muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/44431, Karar No: 2019/176, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/44431 E.  ,  2019/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı nezdinde 1977 yılından çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin 23/05/2012 işverence haksız nedenle feshedildiği iddiası ile kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kesinleşen ceza hükmü nedeniyle iş sözleşmesinin 23.05.2012 tarihi itibariyle hiçbir işleme kalmaksızın Toplu İş Sözleşmesi'nin 14/4-2 paragrafına göre kendiliğinden fesholduğunu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 25. maddesine göre; Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz derken, yine aynı Kanunun 26. maddesi talep aşımını yasaklamıştır.

Davacı dava dilekçesinde kesinleşen cezası nedeniyle tutuklandığı 23.05.2012 tarihine kadar kesintisiz şekilde çalıştığını ifade etmiştir. Davacının beyanı doğrultusunda, iş akdinin 23.05.2012 tarihinde sona erdiği kabul edilerek alacağın hesaplanması gerekir iken, karara dayanak alınan raporda hizmet süresinin 17.07.2012 tarihinde sona erdiğinin kabulü ile belirlenen tazminata esas çalışma süresi ve kıdem tazminatı tavanı üzerinden dava konusu alacağın hesaplanması talep aşımı mahiyetinde olup, karar bu yönde hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10228, Karar No: 2022/1348, Tarih: 10.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10228 E.  ,  2022/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2018 tarih ve 2018/197 – 2018/248 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 09.04.2018 tarih ve 2018/125 Esas 2018/1049 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen “silahlı terör örgütüne yardım etme" suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3950, Karar No: 2017/8248, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3950 E.  ,  2017/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların ... ili, ... ilçesi, ... ... mahallesi 1/7 pafta 1 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kayıtlı ... Evleri isimli sitede kat malikleri oldukları, davaya konu sitenin kat karşılığı inşaat sözleşmesi esasına göre inşaat edilmesi nedeni ile site maliklerinin yarısından fazlasının arsa sahipleri ve akrabalarından oluştuğu, bu nedenle 28/04/2012 tarihinde yönetici olarak seçilen davalı ... ... tarafından ısınma giderleri fazla tahsil edildiği, ek bütçe adı altında toplanan paraların gider kalemleri döküman ile bildirilmediği, sitede bulunan cafe ve kuaförün kat maliklerinin oybirliği alınmadan kiraya verildiği, aidat bedeli yönetim planına ve kanuna aykırı olarak tespit edildiğinden ve işletme bütçesi bir önceki yıllara ait kayıtlarla uyuşmadığından geçersiz olması gerektiği ayrıca aidatını ödemeyenlerin çoğunun icraya verilmemesi nedeni ile davalıların zarara uğradığı, ancak buna rağmen kat malikleri bir araya getirilemediği için genel kurul toplanamadığından yönetici değişikliğine ya da yapılan usulsüzlüklerin düzeltilmesi yönünde karar alınmasına olanak sağlanamadığı belirtilerek, fazla hakları saklı kalmak kaydı ile fazla tahsil edilen 2.000 TL'nin davalıdan alınarak davacılara verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacıların iddialarını doğrulayacak herhangi bir somut delile rastlanmadığı, davacıların davalarını ispatlayamadıkları anlaşılmakla; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 23/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4732, Karar No: 2015/23071, Tarih: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4732 E.  ,  2015/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 02.10.2014 tarih ve 2012/549-2014/96 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20905, Karar No: 2024/815, Tarih: 17.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20905 E.  ,  2024/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/281 D. İş

ŞİKÂYETÇİ : Torunlar Demir Saç Profil Ticaret Ve Sanayi Limited Şirketi

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61320 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki şirket borçlusu ... Demir Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi ile Ümit Global Çelik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2019/12000 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, 21/11/2019 tarihinde ... Mahallesi Astım Caddesi NO.33 Karatay Konya adresine hacze gidildiği, haciz mahallinde bulunan 1 adet 500 tonluk İkbal Pres marka doğrultma presi ile 1 adet Baykal marka kesim tezgahının haczedilerek şüpheliye yediemin olarak bırakıldığı, borcun ödenmemesi üzerine 03/12/2020 tarihinde yapılan açık artırmada taşınırların belirtilen adreste bulunmaması nedeniyle satışın düşmesine karar verildiği, kendisine yediemin olarak teslim edilen mahcuzları satış mahallinde bulundurmayarak satışın düşmesine neden olan şüphelinin muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, kiraların yüksek olması nedeniyle iş yerini taşıdığı, mahcuz malların adresini hatırlayamadığı bir yerde olduğu savunmasında bulunan şüphelinin mazeretinin kabul edilebilir olduğu ve müştekinin hiçbir araştırma yapmaksızın şikayetçi olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; asıl araştırma görevinin savcılık makamında olduğu gibi, mahcuz malların yerini söyleyemeyen şüpheli hakkında kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli şüphe bulunduğu ve delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

2. Dosya kapsamına göre, şikâyetçi şirket borçlusu ... Demir Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi ile Ümit Global Çelik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2019/12000 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, 21.11.2019 tarihinde ... Mahallesi Astım Caddesi No.33 Karatay Konya adresine hacze gidildiği, haciz mahallinde bulunan 1 adet 500 tonluk İkbal Pres marka doğrultma presi ile 1 adet Baykal marka kesim tezgahının haczedilerek şüpheliye yediemin olarak bırakıldığı, borcun ödenmemesi üzerine 03.12.2020 tarihinde yapılan açık artırmada taşınırların belirtilen adreste bulunmaması nedeniyle satışın düşmesine karar verildiği, kendisine yediemin olarak teslim edilen mahcuzları satış mahallinde bulundurmayarak satışın düşmesine neden olan şüphelinin muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edilmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, kiraların yüksek olması nedeniyle iş yerini taşıdığı, mahcuz malların adresini hatırlayamadığı bir yerde olduğu savunmasında bulunan şüphelinin mazeretinin kabul edilebilir olduğu ve şikâyetçinin hiçbir araştırma yapmaksızın şikâyetçi olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; asıl araştırma görevinin savcılık makamında olduğu gibi, mahcuz malların yerini söyleyemeyen şüpheli hakkında kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli şüphe bulunduğu ve delillerin Mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Konya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/281 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20446, Karar No: 2017/641, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20446 E.  ,  2017/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

KARAR

Dairemizin 25/02/2013 tarih 2012/13167 Esas 2013/3548 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2277, Karar No: 2018/1991, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2277 E.  ,  2018/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “geçici elektrik aboneliği tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.11.2014 tarihli ve 2013/722 E., 2014/3154 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27.06.2016 tarihli ve 2016/8767 E., 2016/10150 K. sayılı kararı ile:

“...Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının konutuna elektrik aboneliği sağlanması için davalı kuruma başvurduğunu, kurumun başvuruyu kabul etmediğini, elektriğin temel ihtiyaç olduğunu ileri sürerek geçici abonelik kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası kanunu ve Bazı Kanunlar da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu'na eklenen Ek Geçici 11.madde, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, yapı ruhsatı mayıs 2007 tarihlidir , konutun doğal gaz aboneliği vardır ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, yapı ruhsatı mayıs 2007 tarihlidir , konutun doğal gaz aboneliği vardır ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Mahkemece; 3194 sayılı yasanın geçici 11. maddesi gereğince dava konusu binaya yol, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün tespiti halinde, öncelikle taşınmazın inşasında ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilip getirilmediğine dair uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak bilirkişi raporu hazırlatılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunda, davaya konu binanın iskân raporu bulunmadığı gerekçesiyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek geçici elektrik aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektrik aboneliğine ilişkin 3194 sayılı İmar Kanunu’nda belirtilen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece, Kanunda belirtilen tüm şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Bozma kararına karşı yerel mahkemece ilk karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mevcut delillere göre davalı idarenin geçici abonelik sözleşmesi yapmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin mevzuatın açıklanmasında yarar vardır.

Bozma kararına karşı yerel mahkemece ilk karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mevcut delillere göre davalı idarenin geçici abonelik sözleşmesi yapmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin mevzuatın açıklanmasında yarar vardır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30’uncu maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir.” hükmünü içermektedir. Yine aynı kanunun “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31’inci maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan Yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hâl böyle iken, yasa koyucu ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşaat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25’inci maddesi ile 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde ile bir istisna getirmiştir. Geçici 11’inci madde;

“Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir. Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz” hükmünü içermektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde hükmü uyarınca yine aynı yasanın 31’inci maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.