muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1495, Karar No: 2021/4950, Tarih: 21.04.2021

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın,karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2017/856 esas, 2018/545 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1230, Karar No: 2013/5633, Tarih: 01.04.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1230 E.  ,  2013/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili; taraflar arasında acentelik sözleşmesi imzalandığını,bu sözleşme içeriğinde iki adet motorlu aracın satış ve devri için anlaşma yapıldığını, araç bedellerinin ödendiğini, ancak devir işleminin ek protokolde belirtilen sürede yapılmadığını, davalı-karşı davacının bu araçların maliki değil kiracısı olduğunun öğrenildiğini, davalı-karşı davacıya araç bedellerini iade etmesi için ihtarname gönderildiğini, ayrıca araç satışının KTK'da belirtildiği gibi resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olduğunu, tarafların aldıklarını haksız iktisap hükümleri uyarınca iade etmekle yükümlü olduklarını, araç bedellerinin tahsili için davalı-karşı davacı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalı-karşı davacının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; davacı-karşı davalı acenteliğinde yapılan denetimde 2.108,54 TL tutarındaki faturanın müvekkil şirket adına tahsil edilmiş olmasına rağmen tahsil edilmemiş gibi gösterilerek davacı-karşı davalı lehine alındığının görüldüğünü, davacı-karşı davalının sözleşmenin 20.maddesine aykırı bu eylemi nedeniyle davacı-karşı davalıya ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, bunun yanında sözleşme ek protokolünde sözleşmenin acente veya haklı nedene dayalı olarak ... Kargo tarafından feshedilmesi halinde, acentenin ödediği peşinat ve aylık ödemelerin araç kira bedeli olarak kabul edileceği ve iade edilmeyeceğinin, ayrıca ... Kargonun mülkiyet devir yükümlülüğünün sona ereceğinin kararlaştırıldığını, dolayısıyla davacı-karşı davalının müvekkil şirketten bedel iadesi talep edemeyeceğini, buna karşılık davacı-karşı davalının alıkoyduğu 2.108,54 TL'yi ödemesinin gerektiğini belirterek asıl davanın reddini ve fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; akdi ilişki süresince yapılan denetimde davacı-karşı davalının 2.108,54 TL fatura bedelini elinde tuttuğunun tespit edildiği, sonrasında davalı-karşı davacının sözleşmeyi feshettiğini ihtarname ile davacı-karşı davalıya bildirdiği, acentelik sözleşmesinin 20.maddesine göre vadede yatırılmayan paranın haklı nedenle fesih sebebi olarak öngörüldüğü, müeyyidesinin ise ek protokolde düzenlendiği, buna göre davacı-karşı davalının yaptığı ödemelerin araç kira bedeli olarak kabul edileceği ve iade edilmeyeceği, ayrıca davalı-karşı davacının mülkiyet devir yükümlülüğünün sona ereceği, taraflar arasında acente ilişkisi bulunduğuna göre uyuşmazlığın ilgili TTK hükümleri gereğince çözümlenmesi gerektiği, davacı-karşı davalının olayı harici satış olarak nitelemesine itibar edilmeyerek yapılan inceleme sonunda emredici hukuk kurallarına aykırı olmadıkça sözleşme hükümlerinin tacirler bakımından öncelikle uygulanması gerektiği, sözleşme ve protokol hükümlerine göre davacı-karşı davalının iddiasını kanıtlayamadığı, bunun yanında karşı davanın yasal sürede açılmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki acentelik sözleşmesine ek olarak düzenlenen ve 2 adet tescilli aracın devrini öngören protokolden kaynaklanmaktadır. Anılan protokol noter dışında yapılmıştır. 2918 sayılı KTK'nın 20/d maddesi uyarınca tescilli araçların noter dışı satış ve devirleri geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde herkes aldığını aynen iade ile yükümlüdür. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin geçersiz sözleşmenin hükümlerine dayanılarak somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16410, Karar No: 2015/13873, Tarih: 03.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16410 E.  ,  2015/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı T.. Ş..vek.Av.K...ile davalılar 1-K. 2-R.. K.. 3-T.. K.. 4-K.. K.. vek.Av.Deniz Sezen aralarındaki alacak davası hakkında Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28/05/2014 gün ve 2012/594-2014/315 E.K.sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalılar vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek.Av.Neriman Anıl Eğilmez gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Taraflar arasında düzenlenmiş olan 03.10.2007 tarihli 8484 yevmiye numaralı resmi senet ile 15 yıl müddetle davacı taraf lehine konulan intifa hakkının tapuda terkin edilip edilmediğinin tespiti için Tapu Sicil Müdürlüğü’ne yazı yazılarak, yazı cevabı alındıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2690, Karar No: 2016/705, Tarih: 26.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2690 E.  ,  2016/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacı ile davalı arasında imzalanan 23.07.1991 tarihli harici satış sözleşmesine göre, davacının davalıdan 2.000 Alman Markı bedel ile taşınmaz satın aldığını ancak bu taşınmazın 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na istinaden devir sınırlamasına tabi olduğunu, taraflar arasındaki anlaşmaya göre taşınmazın devrinin bu yasal sınırlama kalktıktan sonra yapılacağının kararlaştırıldığını fakat bu sınırlama kalkmasına karşın davalının taşınmazı müvekkiline devretmediğini ve 13.11.2013 tarihinde bu taşınmazı tapuda yapılan resmi işlem ile dava dışı üçüncü kişiye sattığını, bunun üzerine müvekkilinin ödediği bedelin iadesi için davalıya karşı icra takibi yaptığını ancak davalının itirazı üzerine bu takibin de durdurulduğunu belirterek, davalının Karaman 1.İcra Müdürlüğü'nün 2013/5924 esas sayılı doyasına vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve takip konusu alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, ayrıca kendisinin davacıdan defalarca kez taşınmazı devralmasını istemesine karşın davacının bunu yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 818 sayılı kanunun 125.maddesi hükmüne göre kanunda başka suretle hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava 10 senelik müruru zamana tabi olduğu, somut olayda zamanaşımı süresinin 19/01/2008 tarihinde sona erdiği, takip ve dava tarihi itibari ile zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında haricen düzenlenen 23.07.1991 tarihli taşınmaz satış sözleşmesi nedeni ile davacı tarafından davalıya 2000 Alman Markı ödendiği, ancak tapuda resmi satışın yapılmadığı anlaşılmakta olup, satış tarihi itibariyle tapulu olan taşınmazın satışına ilişkin sözleşmeler, 743 sayılı TKM. md 634 (TMK. md 706), 818 sayılı BK. md. 213 (TBK. md 237), Tapu Kanunu md. 26 uyarınca resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir. Bu durumda, taraflar sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre karşılıklı olarak verdiklerini geri isteyebilirler.

07.06.1939 tarih 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında; “Taşınmazın haricen satışına ve satışı vaadine ilişkin muameleler kanunen geçerli bulunmamış ise de, satıcının bu işte görevli memur önünde ferağın icrasını ve aksi takdirde almış olduğu bedelin geri verileceğini taahhüt etmiş ve alıcıyla aralarında kararlaştırılmış bulunan bedeli bu şartla satıcıya vereceğini üstlenmiş ise; bu gibi uyuşmazlıklar, Borçlar Kanununun 125.maddesine göre on yıllık zamanaşımına bağlıdır. Zamanaşımı süresinin başlangıcı, ferağdan dönme ve vazgeçme tarihidir” denilmektedir. Şu halde, satıcı geçerli bir sözleşme yapmadığı takdirde aldığı satış bedelini geri vermeye mecburdur. Bu nedenle alıcı, satıcının ferağ vermesini bekler. Ferağ verme yönündeki ümidi kesildiği takdirde, verdiği parayı isteme hakkı doğar. İşte satış parasının geri verilmesi davalarında zamanaşımının başlangıcı bu ümidin kesildiği veya satışın yapılmasının imkan dahilinden çıktığı ya da tapuda devir yapma olanağının ortadan kalktığı tarih olmaktadır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın 13.11.2013 tarihinde dava dışı bir üçüncü kişiye satılmış ve devredilmiş olduğu belirtilmiş olmakla, davacının tapuda devir yapma olanağının ortadan kalktığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, zamanaşımı süresinin, dava konusu taşınmazın üçüncü kişiye devir tarihinden itibaren başladığı ve bu itibarla zamanaşımı süresinin dolmadığı göz önüne alınarak işin esasına girilip; tarafların delilleri toplandıktan sonra, oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1295, Karar No: 2005/1566, Tarih: 22.02.2005

20. Hukuk Dairesi 2005/1295 E., 2005/1566 K.

**20. Hukuk Dairesi 2005/1295 E., 2005/1566 K.**

**- AYNI TAŞINMAZA İLİŞKİN VERİLEN KARARIN İNCELENMEMESİ

- KESİNLEŞEN ORMAN KADASTROSU

- ORMAN TAHDİT HARİTASI VE TAPULAMA PAFTASI ÖLÇEKLERİNİN EŞİTLENMESİ

- TALEBİ AŞAN KARAR

- TAPU KAYDI KAPSAMININ ARAŞTIRILMASI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Melek Hacıkasımoğlu vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı Melek Hacıkasımoğlu vekilinin duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Orman Yönetimi, 03.05.2000 tarihli dilekçesinde Güzeloba Köyü 7094 ada 23 parselin 1946 yılında kesinleşen orman sınırı içinde kaldığını; ayrıca, bu yere ilişkin kadastro mahkemesinin 1958/748-1994/2352 sayılı kesinleşen karar bulunduğunu belirtip tapunun iptalini, orman niteliği ile Hazine adına tescilini, davalının elatmasının önlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 23 parselin 21.05.2001 tarihli raporda A=670 m2'lik kısmının Hazine adına, B=43 m2'lik kısmının orman olarak Hazine adına tesciline, davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi ve davalı Melek Hacıkasımoğlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1946 yılında yapılan ilk orman kadastrosu ile 1992 yılında yapılarak kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; iptali istenilen 7094 ada 23 parselin imar uygulamasından oluştuğu ve 848 parselden geldiği anlaşılmasına rağmen, bu tapunun ilk oluşumundan itibaren kayıtları getirtilip üzerinde durulmamış, davadan önce kesinleştiği anlaşılan orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve krokiler eksiksiz olarak getirtilip denetlenmiş; ayrıca, kadastro mahkemesinin bu yerle ilgili olduğu ileri sürülen 1958/748-1994/2352 sayılı ilamı ve dosya getirtilip mahallinde keşfe tam uygulanmayıp kapsamı ve kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı üzerinde durulmamış ve bu konuları eksiksiz olarak içeren açıklamalı uzman orman mühendisi ve fen bilirkişiden yeterli rapor alınmamıştır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli; kadastro mahkemesinin 1958/748-1994/2352 sayılı dosyası uygulanıp kapsamı belirlenmeli, dava konusu taşınmazla ilgili olup olmadığı üzerinde durulmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, hem kesinleşen orman kadastrosu dışında hem de kesinleşen mahkeme kararı dışında olduğu kabul edilen taşınmazın A=670 m2'lik kısmının herhangi bir talep dahi olmadan niteliği de belirtilmeden iptal edilip, Hazine adına tescil edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Melek Hacıkasımoğlu'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 22.02.2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11375, Karar No: 2016/10712, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11375 E.  ,  2016/10712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ve ... 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının davalı ...'a yönelik davası evlilik birliği devam ederken sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığından bahisle manevi tazminata ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 4. Aile Mahkemesi ise davanın BK'nın 41. maddesindeki haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası niteliğinde olduğu, bu nedenle aile mahkemesinin görevi içinde bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkili ile davalının ... 1. Aile Mahkemesinin 23/10/2014 tarih ve 2014/932 E. - 2014/1121 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma gerçekleştikten 1,5 ay sonra müvekkilinin davalı ...'in evlendiğini öğrendiğini, yine davalı ...'in de 6 aylık hamile olduğunu öğrendiğini, müvekkilinin yaşadığı tüm bu sarsıcı ve travmatik olaylar nedeniyle depresyona girdiğini beyanla fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davalıların haksız eylemleri nedeniyle manevi varlığı ve aile bütünlüğü saldırıya uğrayan müvekkilin uğramış olduğu ruhsal çöküntü ve derin sarsıntının tazmini amacıyla 40.000,00.-TL manevi tazminat talep etmektedir. Dosya kapsamında davalının gizlediği eylemi Borçlar Kanununun 41. maddesi gereğince haksız eylem niteliğindedir. Aralarındaki evlilik bağı kalkmış olsa bile, evliliğin hukuksal olarak sürdüğü aşamada davalının gizlediği, ancak sonradan öğrenilen davranışıyla davacının kişilik haklarının saldırıya uğramış olduğunun; istemin bu niteliğiyle boşanmaya neden olan olaylar nedeniyle değil, Borçlar Kanunu 49. maddede yaptırıma bağlanan haksız eyleme dayalı olduğunun kabulü gerekir. Davacının istemi açıklandığı gibi Borçlar Kanununun 41 ve 49. maddeye dayalı olduğu ve miktarına göre, genel görevli mahkeme olarak davaya asliye hukuk mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12679, Karar No: 2025/5333, Tarih: 19.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12679 E.  ,  2025/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3151 E. 2021/2103 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak yerine; sanığın müsnet suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hakaret suçundan kurulan hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, dosya kapsamıyla sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın ikrar içeren savunmaları ile dosyaya sunulan ekran görüntüsü içeriğinde yer alan "Çünkü ben senin gibi kimseyi taciz etmedim, çünkü ben gerçek dışı evrak tanzim etmedim, çünkü ben BSRM çocuklarına yanlış yapmadım, çünkü ben asla sen olmadım" ve "siz nasıl bir çiftsiniz? Tacizci baba Prof. Dr. ... , ihmal annesi Prof. Dr. ..., Bu ensest ailesinden çıkmış olamaz!" şeklindeki sözlerin zincirleme surette kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2317, Karar No: 2015/2781, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2317 E.  ,  2015/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21123, Karar No: 2015/41321, Tarih: 10.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/21123 E.  ,  2015/41321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/396223

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2011

NUMARASI : 2011/285 (E) ve 2011/213 (K)

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. O.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp yerine, "Yargılama sırasında yapılan toplam 81.80 TL giderin sanıktan tahsili ile Hazine'ye gelir olarak kaydına," tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.