muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21782, Karar No: 2017/4381, Tarih: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21782 E.  ,  2017/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Şikayet eden 3. kişi ... vekili, şikayete konu ... 2. İcra Dairesi’nin 2008/5568 Esas sayılı takip dosyası ile satışı yapılan taşınmazlar üzerinde müvekkili lehine haciz bulunduğunu, İcra Müdürlüğü'nün 08.05.2013 tarihli sıra cetvelinde 3. sırada yer aldığını, ancak alacaklının sıra cetveline itiraz davası açması üzerine ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 09.07.2015 tarih 2013/370 Esas 2015/418 Karar sayılı ilamı ile 08.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verildiğini, bu kararı temyiz ettiklerini, söz konusu karar henüz kesinleşmemesine rağmen İcra Müdürlüğü'nce, 03.07.2015 tarihinde alacaklı vekilinin satışı yapılan taşınmazların satış bedellerinin bloke edilmesi koşuluyla alacaklı adına tescil edilmesi talebinin kabul edildiğini, İcra Müdürlüğü'nün 03.07.2015 tarihli kararının taraflarınca şikayet edilmesi üzerine, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 23.07.2015 tarih 2015/489 Esas 2015/319 Karar sayılı ilamı ile şikayete konu kararın kaldırıldığını, bu karara rağmen, İcra Müdürlüğü'nce iptal kararının verildiği 23.07.2015 günü tescil işlemlerinin yapılmasında herhangi bir sakınca olmadığı gerekçesiyle bu konuda ilgili yerlere müzekkere yazılması yönünde yeniden karar verildiğini 23.07.2015 tarihli İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 23/07/2015 tarihli işlem ve kararının iptaline karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

... 2. İcra Mahkemesi'nin 23/07/2015 tarih 2015/489 Esas 2015/319 Karar tarihli İcra Müdürlüğü işleminin iptaline dair kararının Dairemiz’in 27.10.2016 tarih 2015/16127 Esas 2016/14555 Karar sayılı ilamı ile 3. kişi ...’nın haczinin düştüğü gerekçesi ile İİK'nun 100. maddesine ilişkin bilgilerin iptal edildiği, ayrıca alacak teminat altına alındıktan sonra tescil yazısının yazılması nedeniyle şikayette hukuki menfaati bulunmadığı

gerekçesiyle bozulmuştur. İhale bedeli dosyaya yatırılmak koşuluyla tescil yazısı yazılmasıyla ilgili olarak, sıra cetvelinde daha önce adı geçip bilahare hakkında 10.05.2016 tarihli kararla 100. maddeye ilişkin bilgileri iptal edilen şikayetçi ...’nın işlemin iptalini istemekte hukuki menfaati bulunmamaktadır. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir.

gerekçesiyle bozulmuştur. İhale bedeli dosyaya yatırılmak koşuluyla tescil yazısı yazılmasıyla ilgili olarak, sıra cetvelinde daha önce adı geçip bilahare hakkında 10.05.2016 tarihli kararla 100. maddeye ilişkin bilgileri iptal edilen şikayetçi ...’nın işlemin iptalini istemekte hukuki menfaati bulunmamaktadır. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir.

SONUÇ:Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/336, Karar No: 2024/2493, Tarih: 15.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/336 E.  ,  2024/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/614 E., 2023/2030 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/253 E., 2022/584 K.

Taraflar arasındaki zilyetliğin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (Çatalca 2. Asliye Hukuk) Mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili Çatalca ilçesi ... Köyü 168 ada 2 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, taşınmazın uzun zamandır müvekkili olan davacı tarafından kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın davacının zilyetliğinde bulunduğunun tespitinin yapılmasını ve bu hususun tapuya şerh edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevabında; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " dava konusu taşınmazın orman vasfında olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamındaki yerlerden de olmadığı, kullanım kadastrosu çalışması yapılmayan yere ilişkin zilyetliğin tespiti davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı " gerekçesiyle, davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22931, Karar No: 2014/7413, Tarih: 16.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22931 E.  ,  2014/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/82296

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

NUMARASI : 2010/84 (E) ve 2010/307 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşıldığı cihetle; sanık hakkında, işlenen suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden kamu zararının giderilmediğinden bahisle maddede belirtilen objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10933, Karar No: 2020/5078, Tarih: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10933 E.  ,  2020/5078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22/05/2019 gün ve 2018/12315 Esas - 2019/10348 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

a-)Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verildiği,

b-)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalı vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/05/2019 tarih ve 2018/12315 Esas – 2019/10348 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-)... Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve... Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 10/07/2018 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4949, Karar No: 2015/5203, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4949 E.  ,  2015/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa sahiplerine 8 adet daire verilmesinin kararlaştırıldığını, bu dairelerden bir tanesinin yarısının davacının eşi ...'e, diğer yarısının ise davacıya verilmesinin kararlaştırıldığını, davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan ...'nın mirasçılarına yarım daire bedeli ödediğini, geriye kalan meblağın ise davalı yükleniciye ödendiğini, bu duruma rağmen, davalı yüklenicinin yapılan binadaki 12 numaralı bağımsız bölümün yarısının tapusunu dava dışı ... üzerine yaptığını, oysa davacının bu yarım daire bedelini sözleşmenin tarafı olan ... mirasçılarına ödediğini ileri sürerek, yarım daire bedeli olan 45.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının sunduğu tüm belgelerin adi yazılı olduğu, taşınmaz mülkiyetinin resmi şekilde el değiştirebileceği, davacının alım satım ilişkisini kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10639, Karar No: 2016/9782, Tarih: 22.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10639 E.  ,  2016/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53. ve 204/1, 43, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

Sanığın müşteki ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin, sanığın katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan verilen beraatine ilişkin hükümler, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığında .... Mermer yetkilisi ... yazılması gerekirken... Mermer diye yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK' nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanığın katılan ...'e yönelik gerçekleştirdiği nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Katılan ...'e karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ... Mermer Şirketinin kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyiz etme yetkisinin bulunmadığı dikkate alınarak, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında katılan ...'a karşı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın, katılandan almış olduğu mermerlere ilişkin dava konusu sahte çekleri kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda,

Sanığın savunmasında dava konusu çekleri kaybettiğini, katılan ile aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını, çekleri kaybettiğine dair herhangi bir yere suç duyurusunda bulunmadığını belirttiği, katılan ... ... Limited Şirket sahibinin beyanında ise sanığa mermer sattığını, karşılığında 3 adet 13000 dolar çek ve 3 adet 20000 TL değerinde çek aldığını bu çeklerden dava konusu olmayan 13000 Dolar değerindeki çeklerden bir tanesini sanığın hesabından tahsil ettiğini, diğer çeklerin karşılığının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımında, katılanın sanığa satmış olduğunu iddia ettiği mermerlere ilişkin fatura, sevk irsaliyesi vb. bulunup bulunmadığının sorulması, ayrıca katılanın tahsil ettiğini söylediği 13000 Dolar'lık çekin getirtilerek keşideci imzalarının sanığın eli ürünü olup olmadığının ve suça konu diğer çeklerdeki imza ve yazılar ile aynı elin ürünü olup olmadığının tespiti için rapor aldırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4757, Karar No: 2024/9183, Tarih: 18.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4757 E.  ,  2024/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/404 Esas, 2022/523 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen davada mahkemece verilen kararı bozan Dairenin kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup görüşüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını, müvekkilinin davalı ile dava dışı kiracı ... arasında düzenlenen finansal kiralama sözleşmesi için davalı lehine taşınmazı üzerinde ipotek tesis ettiğini, kiracının 13.11.2009 tarihine kadar kira bedellerini düzenli olarak ödediğini, 13.11.2009 tarihinde ise finansal kiralama konusu aracın yandığını, olayda araç sürücüsünün kusurlu olmadığının anlaşıldığını, aracın kiralayan tarafından sigortalattırıldığını ve sigorta şirketi tarafından tam zayi hali kabul edilerek 57.500,00 TL'nin davalı şirkete ödendiğini, ayrıca aracın satışından elde edilen 40.000,00 TL'nin de davalı şirkete ödenerek müvekkilinin ödemesi gereken kira bedellinin üstünde araç için ödeme yapıldığını, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun (3226 sayılı Kanun)14 üncü maddesinin kiracının sorumluluğunun sigortanın ödeme yapmadığı kısımla sınırlandırıldığını, ortada ödenmemiş borç kalmadığı halde davalının takip yaptığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespitine ve davalının %40 oranında tazminatla sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı kiracının kira borçlarını ödemeyerek temerrüde düştüğünü, sözleşmenin müvekkilince haklı nedenle feshedildiğini, daha sonra davacıya ihbarname gönderildiğini, borç ödenmeyince de ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattıklarını, sigorta tazminatının ve araç satışından gelen paranın borca mahsup edildiğini, sigorta tazminatının karşılamadığı kısımdan kiracının sorumlu olduğunu, kiracının 2009 Temmuz ayından bu yana hiç ödeme yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak kanunen tutulması zorunlu olan defterlerle kanunen tutulması zorunlu olmayan muavin defterlerinin varlığı karşısında, davalının ticari defter kayıtlarına ait 29.04.2010 tarihli muhasebe fişine ve 2010 yılı defter-i kebir kayıtlarına göre dava dışı ... hesaplarının sıfır olduğu görüldüğü, bu doğrultuda taşınmazını, dava dışı ...'ın davalıya karşı finansal kiralama sözleşmesinden doğan borçları için ipotek veren davacının da davalıya bir borcunun bulunmadığı, davalının takibinde haksız olmakla birlikte, kötü niyetli olduğunun kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, dairemizin 15.02.2024 tarihli, 2022/6922E. ve 2024/1138 K. sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, dairemiz ilamına karşı davacı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

IV. KARAR DÜZELTME İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

V. SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.