muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21712, Karar No: 2014/22474, Tarih: 16.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/21712 E.  ,  2014/22474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin dayanak kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin kısmına “TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası”, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne “TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası” gereğince ibarelerinin yazılması, sanık hakkında TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 600 birim gün sayısının 5 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 500 günün 4 güne ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca tayin olunan 10.000 lira adli para cezasının ise 80 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11346, Karar No: 2018/5247, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11346 E.  ,  2018/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait tavukçuluk işletmesinde canlı asım bölümünde çalıştığını, tozlu, asitli ve kokulu ortamda sürekli çalışması nedeni ile akciğer rahatsızlığına yakalandığını ve tedavi gördüğünü, devamsızlık tutanakları düzenlenerek sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi 09.07.2014 (çarşamba) - 03.08.2014 (pazar) ve 07.08.2014 (perşembe) tarihlerinde mazeretsiz olarak işe devam etmediği gerekçesi ile devamsızlık tutanakları tutularak feshedilmiştir. Tutanak tarihleri sağlık raporu bitiminde işe başlanması gereken günlere denk gelmektedir. Davacı rapor bitimlerinde devamsızlık yaptığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve tutanakların davalı tarafından herzaman düzenlenebileceği savunmuştur.

09.07.2014 tarihli devamsızlık tutanağının içeriği davacı savunmasında doğrulanmıştır. 07.08.2014 tarihli tutanağı imzalayan çalışanlardan ... tanık olarak dinlenmiştir. 03.08.2014(pazar) tarihli devamsızlık tutanağında imzası bulunan çalışanlar ise tanık olarak bildirilmemiştir. Bu durumda 09.07.2014 ve 07.08.2014 tarihli tutanak içeriklerinin ispatlandığı kabul edilse dahi 03.08.2014 tarihli tutanak doğrulanmamıştır.

Davacının ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü devamsızlık yaptığı kanıtlanamadığından, davalının, iş sözleşmesini devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshetme imkanı doğduğundan söz edilemez. Kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2017/2557, Karar No: 2020/2015, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2557 E.  ,  2020/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ingilizce eğitim kursuna kayıt olduğunu, 12 adet toplam 3.750,00 TL tutarında senet düzenlendiğini, ancak hizmetin ayıplı olması nedeniyle kurstan ayrıldığını, sözleşmeden dönme bildiriminin 17/01/2014 tarihinde davalıya gönderildiğini ileri sürerek; cayma hakkını kullandığından sözleşmenin feshedildiğinin tespitine, imzalanan sözleşme gereğince davalıya verdiği senetlerin iptaline, ödediği ilk senet bedeli olan 318,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında düzenlenen 27/10/2013 tarihli kursiyer eğitim sözleşmesinin iptaline, dava konusu 30/11/2013 başlangıç 30/09/2014 bitiş tarihli ve aylar itibari ile birbirini takip eden her biri 312,00 TL bedelli, toplam 3.432,00 TL'lik 11 adet senedin iptaline, davalıya ödenen 318,00 TL'lik bedelin iadesine yönelik talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece, hüküm kurulurken kısa kararda “Dava konusu 30/11/2013 başlangıç, 30/09/2014 bitiş tarihli ve aylar itibari ile birbirini takip eden her biri 312,00 TL bedelli, toplam 2.432,00 TL'lik 11 adet senedin İPTALİNE,” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak ve fazi başlangıcı değiştirilecek şekilde "Dava konusu 30/11/2013 başlangıç, 30/09/2014 bitiş tarihli ve aylar itibari ile birbirini takip eden her biri 312,00 TL bedelli, toplam 3.432,00 TL'lik 11 adet senedin İPTALİNE," denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/356, Karar No: 2020/4573, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/356 E.  ,  2020/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31.01.2017 tarih ve 2014/186 E-2017/12 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.11.2019 tarih ve 2017/3362 E- 2019/2595 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin "Hair World İstanbul + Şekil" ibaresini saç ekimi alanında bilinen ve tanınan bir marka haline getirdiğini, www.hairworldistanbul.com ve www.hairworldistanbul.nl ibareli domain 2012 yılından bu yana müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının da İstanbul Hair Center adlı iş yerini işlettiğini, www.istanbulhaircenter.com.tr adlı internet sitesi üzerinde tanıtım ve pazarlama faaliyetleri yürüttüğünü, davalının müvekkili ile ortak hareket ettiğini, müvekkili şirketin bir kısım müşterilerine hizmet verdiğini, müvekkili ile ticari ilişkisi olmasına ve markasını bilmesine rağmen "hair world istanbul" ibaresini ve logosunu 44. sınıfta kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğunu, tüketicilerin ibareleri karıştırma ihtimali bulunduğunu iddia ederek, davalıya ait 2013/42099 no'lu "hair world istanbul şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğünü, haksız rekabetin ve müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunun tespitini, müvekkili lehine maddi tazminat talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını 2013/42099 numarası ile tescil ettirdiğini, davacıların "Hair World İstanbul" ibaresiyle herhangi bir faaliyetlerinin bulunmadığını ve bu markanın tescili için TPMK nezdinde başvuruda bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını 2013/42099 numarası ile tescil ettirdiğini, davacıların "Hair World İstanbul" ibaresiyle herhangi bir faaliyetlerinin bulunmadığını ve bu markanın tescili için TPMK nezdinde başvuruda bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamaya iddia, savunma, bilirkişi raporuna, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının “Hair World İstanbul” ibaresini markasal olarak davalının bu ibarenin esas unsur olarak alındığı davaya konu markanın tescil tarihinden önce markasal kullanıp kullanmadığının ve bu durumun davalı tarafından bilinip bilinmediğinin, dolayısıyla davalının tescil başvurusunun davacı tarafa ait markasal ibarenin kötü niyetli olarak başvuruya esas alınıp alınmadığının değerlendirilmesinde davacı asil konumunda ve davacı şirketin ortağı konumunda olan ... tarafından 28/02/2013 tarihinde düzenlenen faturada, düzenleyen olarak “Saç Dünyası İstanbul Hair World İstanbul” firmasının görüldüğü, faturanın baş kısmında markasal olarak

“Hair World İstanbul + Lale” şeklinin kullanıldığı, hükümsüzlüğüne karar verilmesi talep edilen davalı adına tescilli markanın ibaresi ile bu ibarenin birebir örtüştüğü gibi, markadaki lale şekli logosal olarak da birebir aynen kullanılmış olduğu, yine sunulan fuar ve organizasyon görselleri ile ilgili fotoğraflarda da davacı yanın Hair World İstanbul ibaresini aynı lale logosu ile kullandığı, dolayısıyla davacının tescilsiz marka kullanımı ile hükümsüzlüğü istenilen davalı markasının birebir aynı olduğu, “İstanbul” yazısındaki "u" harfi üzerine konulan ters virgül şeklindeki görsel ve “İstanbul” ibaresinin başındaki İ harfi yerine kullanılan “lale” logosunun da birebir aynı olduğu, davacının aynı sektörde davalı markasını daha önceki tarihlerde tescilsiz olarak kullandığı ve marka üzerinde bu markayı ihdas eden ve istimal eden ve hatta fuarlarda kullanarak bilinir hale getiren kişi olarak gerçek hak sahibi olduğu, davalının ise marka üzerindeki hakkının önce tescil sebebiyle kurucu etkiye sahip olduğu, ancak her iki yanın da saç ekimi işi ile uğraşması sebebiyle ve davalının bizzat davacıya saç ekimi ile ilgili kişileri yönlendirmesi sebebiyle de markayı bildiği, başkasına ait olduğunu bildiği markayı kendi adına tescil ettirmek amacıyla yaptığı başvurunun ise kötü niyetli olarak kabul edileceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile, 556 sayılı KHK'nın 8/3, 35 ve 42. maddeleri kapsamında davalı markasının hükümsüzlüğüne, haksız rekabetin ve davacıların gerçek hak sahibi olduğunun tespiti ile manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının davalı adına tescilli marka ile ilgili olarak daha eskiye dayalı kullanım hakkının bulunduğu gerek resmi gerekse kamuya yansımış belgelerle ortaya konulmuş olduğu, bilirkişi raporunda da bu hususta denetime elverişli ve duraksamaya neden olmayacak şekilde ayrınıtılı değerlendirme yapıldığı ve davalı markasının hükümsüzlüğünün tüm yasal koşulları oluştuğundan istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3018, Karar No: 2018/1227, Tarih: 07.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/3018 E.  ,  2018/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Son mesajın gönderildiği tarih olan 15.04.2014 yerine gerekçeli karar başlığında suç tarihi yanlış gösterilmiş ise de, bu hatanın yerinde düzeltilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamları bulunmasına karşın, kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmüş ise de, bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/197-317 E/K sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK’nın 342/1. maddesi gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/657-2012/608 E/K sayılı ilamındaki hakaret suçundan verilen 1740 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8968, Karar No: 2017/2153, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/8968 E.  ,  2017/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3352, Karar No: 2016/3666, Tarih: 29.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3352 E.  ,  2016/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, diğer sanık ...'yı kendi işyerinde çalışmadığı halde 18/06/2009 - 30/04/2010 tarihleri arasında sigortalı olarak gösterip sağlık masraflarını katılan kuruma karşılatmak suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...'e ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, sanık ...'nın primlerinin yatırılmış olması nedenleriyle sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.