muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/696, Karar No: 2014/6215, Tarih: 31.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/696 E.  ,  2014/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 25. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :26.06.2013

Numarası :2011/425-2013/162

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit talebinden ibarettir. Davacılar iş sahibi, davalı ise; yüklenicidir. Davacılar vekili; müvekkillerden S... A..'ın, diğer müvekkili F.. Ç..ye yardıma muhtaç çocukların eğitim için verdiği gönüllü hizmetlere destek olunması amacıyla TEB Maslak Şubesi'ne ait 10.500,00 TL miktarlı çeki teslim ettiğini, davacı F.. Ç..'nin kiracı olarak bulunduğu meskenin üstünü tenteyle kapattırmak istediği ve davalı ile bu konuda anlaştığı, işin bedeli olarak dava konusu bu çeki herhangi bir ciro yapmadan davalıya teslim ettiğini, davalının yaptığı tentenin motorunun düzgün çalışmayıp ayıplı olduğunun İstanbul 25. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/174 D. iş sayılı dosyasındaki rapor ile belirlendiğini, öncesinde davalıya işin ayıplı olduğu hususunda bildirimde bulunduğunu, müvekkili S.. A...'ın söz konusu işlerle hiçbir ilgisinin olmayıp sadece çekin keşidecisinin olduğunu, kendisine tebliğ edilen faturayı 29.09.2011 tarihli ihtar ile iade ettiğini, davalının yaptığı iş karşılığı fatura düzenlendiğini ve dava konusu çeki İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/16513 Esas sayılı dosyasında takibe koyduğunu, müvekkilleri aleyhine icra takibi yaptığını belirterek takip konusu çekten dolayı davacıların, davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takip konusu bedelinin %40 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı vekili, davacılardan F.. Ç..'nin aktif husumetinin bulunmadığını, zira çekte cirosunun ve imzasının bulunmadığını, taraflar arasında borç doğuran herhangi bir işlemin yapılmadığının dolayısıyla bu davayı açmasında hukuki yararınında bulunmadığını belirterek bu davacının açtığı davanın öncelikle bu nedenle reddini savunmuş, dava konusu çekin müvekkiline diğer davacı S.. A.. tarafından teslim edildiğini, davacı Sinan ile müvekkili arasında tente yapımı konusunda anlaşmanın yapıldığı, işin yapılacağı adresin bildirildiğini ve imalâtın yapılıp teslim edildiğini, karşılığında çekin müvekkiline verildiğini, edimin ayıplı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, değişik iş dosyasını kabul etmediğini, bu dosya ile ilgili bildirimin yapılmadığını, ayıp ihbarının süresinde dahi bulunmadığını, ve ayrıca takip konusu çekle

Okundu

Okundu

ilgili olarak İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/397 Esas sayılı dosyasında çeklere olaylarla hiç ilgisi olmayan Samed El adına bir kişi tarafından zayii davası açıldığını belirtilerek haksız olan davanın reddine ve davacının %40 oranındaki kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı F.. Ç..'nin temyiz itirazlarının tümüyle reddi gerekmiştir.

2-Davacı S.. A..'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacılar ile davalı yüklenici şirket arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı S.. A.. ile davalı yüklenici şirketin tente yapımı konusunda anlaştıkları dosya kapsamına göre sabit olup, taraflar arasında oluştuğu anlaşılan bu sözleşme, sözleşmenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Davacı taraf eserin ayıplı olduğu iddiası ile eserin bedeline karşılık verdiği çekten dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmektedir.

Ayıp, yasa ya da sözleşme hükümleri gereğince, bir eser veya malda bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Yüklenici, iş sahibine olan borçlarına aykırı olarak, imâlini yüklendiği eserin ayıplı olması durumunda; açık ayıplarda mülga Borçlar Kanunu'nun 359'ncu, gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde, aynı Kanunun 360. maddesinde tanınan haklardan yararlanabilir. Ancak Borçlar Kanunu'nun 360. maddesi gereğince, eser; eser sahibinin kullanamayacağı veya nısfet kurallarına göre kabule zorlanamayacağı ölçüde kusurlu veya sözleşmeye önemli ölçüde aykırı olursa, eser sahibi, bu eseri kabulden kaçınabilir. Ne var ki, eserdeki kusur veya sözleşmeye aykırılık yukarıda belirtilen ölçüde önemli değilse, eser sahibi, eserin değerindeki eksiklik oranında, bedeli indirebilir; eğer kusurların giderilmesi büyük harcamalar gerektirmiyorsa yükleniciyi onarıma zorlayabilir. Ancak, Borçlar Kanunu'nun 360. maddesinde eser sahibine tanınan haklardan hangisini kullanabileceği, mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla eser üzerinde yaptıracağı inceleme sonucu ayıbın derecesi belirlenmek suretiyle takdir olunur. Somut olayda; mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Dinlenen tanık anlatımları ile derhal ayıp ihbarında bulunulduğu anlaşılmakla yukarıda açıklandığı üzere, sözleşme konusu işin tümünün seçilecek uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu aracılığıyla incelenmesi; varsa, ayıbın derecesi ile Borçlar Kanunu'nun 360. maddesi hükmünde eser sahibine tanınan haklardan hangisinin kullanılması gerektiğinin mahkemece belirlenmesi zorunludur.

O halde mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı madde hükümlerine uygun seçilecek uzman bilirkişi yada bilirkişiler kurulu aracılığıyla yerinde keşif yapılmak suretiyle, ayıplı olduğu savunulan imalâtlar üzerinde inceleme yapılmak, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişle rapor almak, bu çerçevede sözleşme kapsamını ve imalâtların ayıp derecesini belirlemek ve buna göre Borçlar Kanunu'nun 360. maddesinde öngörülen haklardan hangisinin kullanılması gerektiğinin mahkemece takdir edilmesi ve tüm bu değerlendirmeler ışığında karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Okundu

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı F.. Ç..'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı S.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı S... A...yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacı F.. Ç..'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/160, Karar No: 2012/1492, Tarih: 28.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/160 E.  ,  2012/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, birinci derecede ipotek ve temlik alacaklısı şikayet olunanın ihale konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğinin 15.000.00 TL bedelli üst sınır ipoteği olduğunu, bu tür ipotekte ipotekle teminat altına alınan borç miktarının rıza ile tespit edilen miktarı aşmasının mümkün olmadığını, üst sınır ipoteğine istinaden ödeme yapılması gerekirken borçluya ait taşınmazın satışından elde edilen bedelin 25.311,65 TL'sinin şikayet olunan şirkete verilmesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde şikayet olunan ve müvekkiline ödeme kararının iptali ile şikayet olunan şirketin ipotek alacağının 15.000,00 TL ile sınırlı olarak kabulü ile, 15.000,00 TL'nin 1. derecede ipotek sahibi şikayet olunana, 17.674,21 TL'nin müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, satışı gerçekleşen taşınmaz üzerinde üst sınır ipoteği değil karz ipoteği bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ipoteğin karz ipoteği olup üst sınır ipoteği ile bir ilgisinin bulunmadığı, düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5537, Karar No: 2019/1757, Tarih: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5537 E.  ,  2019/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/2, 62/1, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’in mahkumiyetine, sanık ...’nun ise beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’nun beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 24.01.2019 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen beraat hükmünün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, yol işaretlemelerini eksik yapan şirket yetkililerinin kusurlu olduğuna, katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9107, Karar No: 2015/1716, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9107 E.  ,  2015/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2012

NUMARASI : 2012/196-2012/370

Taraflar arasındaki Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri toplamı 23,71 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3297, Karar No: 2012/5372, Tarih: 18.06.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3297 E.  ,  2012/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in İİK'nun 337/a maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda borçlu şirket ticaret sicili memurluğunda kayıtlı olup, zabıta marifetiyle kayıtlı olduğu adresinde yapılan araştırmada tanıyan ve bilene rastlanmadığının saptanması karşısında, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin yapılama sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa tebliğ edilen duruşma davetiyesinde İİK'nun 349. maddesinin beşinci fıkrasına uygun açıklama yerine, suçun yalnız veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirdiği durumlarda uygulanabilen CMK'nun 195. maddesindeki açıklamanın yapılması sonucunda sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Ticareti terk suçu, aynı işyeri ile ilgili olarak aynı sanık tarafından ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve atılı suçtan dolayı ... 5. İcra Mahkemesinin 2009/170 ve 173 esas sayılı dosyasından da şikayette bulunulduğunun anlaşılması nedeniyle, anılan dosyaların iş bu dava dosyası ile birleştirilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3637, Karar No: 2019/1495, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3637 E.  ,  2019/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması; Konya Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 17.01.2012 tarih ve 180 sayılı yazısının, komisyon mütalası olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili kurumdan sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalası alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1342, Karar No: 2019/1214, Tarih: 26.11.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1342 E.  ,  2019/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15.05.2014 tarihli ve 2013/306 E., 2014/250 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2015 tarihli ve 2014/22903 E., 2015/29230 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçiye ilave tediye ödenmesi gerekirken işverence ödeme yapılmadığını, işyerinde yılda dört aylık ücret tutarında ikramiye ödenirken bu uygulamanın 26.09.2007 tarihinde hukuka aykırı şekilde kaldırıldığını ve ikramiye alacaklarının ödenmediğini, ayrıca müvekkili işçinin ödenmemiş aylık ücret, yemek ve yol ücreti alacaklarının bulunduğunu, ilave tediye ve ikramiye alacakları yönünden davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığını beyanla, müvekkili işçinin ilave tediye, ikramiye, aylık ücret, yemek ve yol ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, ilave tediye ve ikramiye alacakları yönünden davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.