muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19197, Karar No: 2014/18311, Tarih: 15.12.2014

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece yeniden uygun emsal tespit edilerek bu emsalin değerlendirmeye esas alınan satışını gösteren tapu kaydı ile satışa esas alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden, emsalin ve dava konusu taşınmazın 2012 yılında bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının, ayrıca dava konusu taşınmazın dava tarihi ve emsalin satış tarihi itibarıyla imar uygulaması sonucu meydana gelmiş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye başkanlıklarından ve tapu müdürlüğünden sorularak Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) ve (d) bendindeki esaslara uygun değerlendirme yapılmak üzere ayrıntılı bilirkişi raporu alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/364, Karar No: 2014/11341, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/364 E.  ,  2014/11341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13811, Karar No: 2015/28504, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13811 E.  ,  2015/28504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ...'un katılanın askerlik arkadaşı olduğu, yanında diğer sanık ... ve kendisini ... olarak tanıtan, kim olduğu tespit edilmeyen bir şahısla birlikte katılanın Adana'daki evine misafir oldukları, bir kaç gün sonra ise katılanı telefon ile arayarak yanlarında bir emanetlerinin olduğunu, bunu almak için Misis'e gelmesini istedikleri, katılanın sanıklardan aldığı çantayı evine getirip, kontrol ettiğinde içerisinde bir küp ve üç adet heykelin olduğunu gördüğü, bir gün sonra kendisini ... olarak tanıtan fakat, üzerine kayıtlı telefon numarasına ait abone sözleşmesindeki imza ve yazısı kendisine ait olmadığı tespit edilip, katılanın fotoğrafına bakarak evine gelen kişinin bu şahıs olmadığını söylediği gerçek ... dışındaki kim olduğu tespit edilmeyen şahsın katılana güvenip çok değerli eşyalar verdiklerini, kendisinin de onlara güvenmesi gerektiğini söyleyip borç para istediği, bunun üzerine katılanın iki ayrı tarihte 11.750,00 TL parayı sanık ...'ın İş Bankası Demetevler Şubesi'ndeki hesabına havale ettiği, sanıkların daha sonra tekrar arayıp

Almanya'dan geldiklerini, katılanın adına araba getirdiklerini söyleyip gümrük vergisi için yeniden para istemeleri üzerine katılanın dolandırıldığını anladığı, bu sırada kendisinin avukat olarak tanıtan sanık ...'un katılanı arayıp, parayı göndermezse kendisini de yakalattıracağını söyleyerek tehdit ettiğinin iddia edildiği somut olayda;

Almanya'dan geldiklerini, katılanın adına araba getirdiklerini söyleyip gümrük vergisi için yeniden para istemeleri üzerine katılanın dolandırıldığını anladığı, bu sırada kendisinin avukat olarak tanıtan sanık ...'un katılanı arayıp, parayı göndermezse kendisini de yakalattıracağını söyleyerek tehdit ettiğinin iddia edildiği somut olayda;

1- Gerek katılanın dosyaya sunduğu dekontlardan gerekse hesap ekstrelerinden katılanın havale yaptığı hesabın sanıklardan ...'a ait olduğunun tespit edilmesine karşın, sanığın 2002 yılında kimliğini kaybettiğini ve bahsi geçen hesabı kendisinin açtırmadığının savunmasına karşın, ilgili bankadan hesap açma belgeleri ile para çekimlerine ait dekontlar ile hesap sahibine ait belgelerin temin edilip imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sanığın kimliğini kaybettiğini gösterir herhangi bir müracaatının olup olmadığının araştırılması ile katılanın evine gelen şahıslardan bir tanesinin isminin Hayri olduğunu beyan ettiği de gözetilerek teşhis işleminin yaptırılması,

2- Katılanın kendisini avukat olarak tanıtıp ...'ın hesabına para yatırması gerektiğini söyleyip kendisini tehdit ettiğini söylediği telefon numarasının sanıklardan ...'a ait olduğunun iddia edilmesine rağmen, sanığın savunmasında 1996-1997 yılları arasında askerlik görevini yaparken kimliğini kaybettiğini söyleyip, bahsi geçen telefon numarasının kendisine ait olmadığını savunması karşısında, suça konu abonelik sözleşmesinin getirtilip, üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, suç tarihindeki iletişimin tespiti kayıtları getirtilerek söz konusu hattın fiilen kim tarafından kullanıldığının tespit edilmesi ve diğer sanıklar ile telefon görüşmeleri olup olmadığının araştırılması,

3- Katılanın, oğlunun askerlik arkadaşı olduğunu söylediği için sanık ...'u evine kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, evine gelen şahsın sanık olup olmadığının yapılacak teşhis işlemi ile belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanıkların savunmalarının aksini kanıtlayacak şekilde delil elde edilemediği belirtilip, eksik incelemeye dayanan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17867, Karar No: 2018/2032, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17867 E.  ,  2018/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2227 ada 6 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7224, Karar No: 2011/460, Tarih: 27.01.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/7224 E.  ,  2011/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 205/1, 205/1-c-2, 53/1-2-3, 53/5 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası

765 sayılı TCK’nın 348 ve 5237 sayılı TCK’nın 205. maddesinde düzenlenen suçun maddi unsuru;bir gerçek belgenin haksız olarak bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesidir. Resmi bir belgeyi yok etmek suçu, belgenin maddi varlığına son vermek olup tasarruf sahiplerine kullanma olanağı tanımamaktır.Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak veya bozmakla elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasına engellemekten ibarettir ki belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuçta gerçekleşecektir.Belgeyi sahte olarak düzenlemek veya gerçek bir belgeyi değiştirmek biçimsel suç olduğu halde, gerçek bir belgenin bozulması yok edilmesi gizlenmesi maddi suçtur.Genel kastla işlenebilen bu suç tipinde fail bilerek,isteyerek resmi belgeyi bozmalı, yok etmeli veya gizlemelidir.Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde;suç tarihinde Hayrabolu Asliye Hukuk Hakimi olarak görev yapan sanığın, tanık olarak dinlenen Av. M. ... ve Av. ..... tarafından müvekkilleri adına bir kısım şirket ve gerçek kişiler aleyhine açtıkları haksız eylemlerin önlenmesi ve muarazanın giderilmesi davasında, 17.01.2003 tarih ve 2003/15 Esas 2003/15-1 müt sayılı “ihtiyati tedbir” kararı verip davacı vekillerine verdikten 15-20 dakika sonra, kararın yanlış olduğu, bir kısım yerlerin eksik bulunduğunun belirtilmesi üzerine talep doğrultusunda yeniden aynı sayı ve numara ile bir ihtiyati tedbir kararı verip önceden yazılan ihtiyati tedbir kararını imha ettiğinden bahisle resmi belgeyi yok etmek suçundan açılan davada:HUMK’nun 101 ve devamı maddelerinde düzenlenen “İhtiyati tedbir” kararlarının, yargılama sırasında alınan geçici tedbirler olup, ihtiyati tedbir sebeplerinin sınırlı olmadığı,olayın niteliğine göre uygun bir ihtiyati tedbire karar verilebileceği, durum ve şartların değişmesi halinde her zaman mahkemenin ihtiyati tedbir kararı vermek veya bu kararda değişiklik yapmak yetkisine sahip olduğu gözetildiğinde;İster sanığın ve dinlenen bir kısım tanıkların beyanlarında geçtiği şekilde sadece isim yanlışlıklarının,maddi hataların düzeltildiği isterse mahkemenin gerekçesinde belirttiği gibi önceki kararda olmayan bir kısım ilavelerin yapıldığı kabul edilsin, mahkemece önceki kararda unutulan hususlarda karara dokunmadan da yeni tedbir kararı verebileceği düşünüldüğünde sanığın haksız olarak resmi belgeyi yok etme ve hak sahibinin belgeyi kullanma imkanını ortadan kaldırma amacının

bulunduğundan söz edilemeyeceği ancak sanığın savunmada geçtiği şekilde bir kısım maddi yanlışları veya müphem veya açık olmayan hususlarda HUMK’nun 455 ve devamı maddelerinde düzenlenen “hükümlerin tavzihi” müessesi yada eksik olan hususlarda anılan Yasanın 101 ve devamı maddelerine göre yeni bir ihtiyati tedbir kararı vermekle yetinmek yerine daha önce yazdığı ve davacı tarafa tebliğ ettiği ve mahkeme kartonuna koyduğu bir kararı kanuna aykırı biçimde yok etmek eyleminin görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı,O Yer C. Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11320, Karar No: 2015/19490, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11320 E.  ,  2015/19490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BORÇKA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/271-2014/471

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı H.. Y.. tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; 08 AS 783 plaka sayılı Renault marka aracı, 2009 yılında davalı H.. Y..'ten 5.250,00 TL bedelle harici olarak satın aldığını, aracı muayene için Artvin trafik muayene istasyonuna götürdüğünde aracın şase numarasının sahte olduğu gerekçesi ile 16.06.2011 tarihinde, araca el konulduğunu, olay nedeniyle Hopa Asliye Ceza Mahkemesi 2012/177 E.- 2013/36 K. sayılı ilamı ile şasede değişiklik yapan kişinin davalı H.. S.. olduğunun tespiti ile mahkumiyetine karar verildiği, davalı H.. Y.. hakkında beraat kararı verilmişse de aracı satın aldığı kişinin davalı H.. Y.. olduğunu ileri sürerek araç bedeli olarak ödediği 5.250,00 TL'nin 2009 yılından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı H.. Y.. cevap dilekçesinde; aracı 5.250 TL bedelle davacıya harici olarak sattığını, aracın, halen, kayınpederi Hasret Hacıoğlu adına kayıtlı olduğunu, aracın davacıya satışından 5 gün önce muayenesini yaptırarak davacıya teslim ettiğini, muayenede sorun çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. S.. cevap dilekçesinde; davacı ve diğer davalıyı tanımadığını, aracı davadışı galerici Cevdet isimli şahıstan satın aldığını, borcu ödeyemeyince iade ettiğini, aracın 3-4 kez el değiştirdiğini, 2-3 kez muayene gördüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın, davalı H.. S.. yönünden reddine, davalı H.. Y.. yönünden kabulü ile, 5.250 TL' nin 16.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı H.. Y.. vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; davanın, davalı H.. S.. yönünden reddine, davalı H.. Y.. yönünden kabulü ile, 5.250 TL' nin 16.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı H.. Y.. vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, BK.'nun 101/1.maddeleri gereğince; muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının sebepsiz zenginleşmeye konu olan ve tarafından ödendiği sabit olan 5.250 TL'nin, ödenmesi için davalıya ihtar gönderilerek temerrüde düşürülmediğinden, araç teslim tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru değildir. Bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2.bendinde yeralan "...5.250,00 TL'nin 16/06/2011 tarihinden itibaren..." ibaresinin çıkarılarak yerine "... 5.250,00 TL'nin dava tarihinden itibaren..." ifadesinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5618, Karar No: 2019/11790, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5618 E.  ,  2019/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, yapılan yol kontrolünde sanığın 2,32 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7095, Karar No: 2019/19412, Tarih: 07.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7095 E.  ,  2019/19412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, ihalelerle taşeronlara iş veren ... nezdinde çalışan davacının işçilik alacaklarından, ...’ın kapanması nedeni ile davalının sorumlu olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı T.C.Antalya ... vekili, ...’ın tüm borçlarının müvekkiline devredilmediğini, sadece bir kısmının devredildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, işçilik alacaklarından kapanan ... kapsamında diğer davalının sorumlu olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, “Davanın dayanağını 4857 Sayılı İş Yasası ile bu yasanın 120.Maddesi delaletiyle yürürlükteki 1475 Sayılı Yasanın 14.maddesi hükümleri oluşturmaktadır.Rapora esas çalışma ilişkisi taraflar arasında ihtilafsız olduğu gibi dosya kapsamı ile de sabittir.Davacı, ... Turizmi Geliştirme ve Alt Yapı İşletme Birliğinin (...) asıl işveren, davalılardan şirketin de alt işveren olduğu işte çalışmıştır.

4857 sayılı kanunun 2/6.maddesi gereği asıl işveren ve son alt işveren işçilik hak ve alacaklarından birlikte sorumludurlar. Ne var ki; bir mahalli idare birliği olan ...'ın tüzel kişiliği 6360 sayılı kanunun geçici 1.maddesinin 26.fıkrası gereği kaldırılmış, tüzüğünde tasfiyeye ilişkin bir hüküm olmaması sebebi ile bu kanun hükümlerine göre Antalya ili devir tasfiye ve paylaştırma komisyonunun 04.04.2014 tarih ve 2014/42 sayılı kararı ile tasfiye edilmiştir. Kararın eki devir tutanakları incelendiğinde somut olarak kimi taşınır, taşınmaz ve geçmiş dönem alacak ve borçları ile ilgili olduğu dava konusu işçi alacaklarıyla ilgili bir devir kararının bulunmadığı görülmektedir. Ancak, söz konusu kararın 3.maddesinde "devir tutanaklarında yer almayan ...'ın doğmuş ve doğacak hak, alacak ve borçları, devam eden davaları ile her türlü personel, taşınır mallar, tahsisli ve kiralık taşınmazlar, iş makinaları ve diğer taşıtlar ile abone türlerine göre aktif/kapalı abonelerin Büyükşehir Belediyesi'nin görev alanına girenlerin Büyükşehir Belediyesi'ne, Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı kuruluş ASAT Genel Müdürlüğü'nün görev alanına girenlerin ASAT Genel Müdürlüğü'ne, çöp toplamaya ilişkin olanların Kemer Belediyesi'ne devredilmiş kabul edilmesine..." karar verildiği görülmektedir. Anılan komisyon daha sonra yeniden toplanmış 17.10.2014 tarih ve 2014/108 karar sayılı kararı almıştır. Anılan kararda da dava konusu alacak ile ilgili somut devir yapılmadığı gibi mahkememizin bu konudaki müzekkeresine alt işveren personellerinin birlik personeli olmadığı şirket elemanı olarak çalıştırıldığı için herhangi bir kuruma devir işleminin yapılmadığı bildirilmiştir. İşbu 17.10.2014 tarih ve 2014/108 karar sayılı kararda 04.04.2014 tarih ve 2014/42 sayılı kararın geçerli olmasına ancak;"...Kemer ilçe belediyesi'nin Büyükşehir Belediyesi'nin ve ASAT Genel Müdürlüğü'nün görev alanına giren hizmetleri ile ilgili devir tutanaklarında yer almayan doğmuş ve doğacak hak, alacak ve borçları ve devam eden davaları ile her türlü personel, taşınır mallar, iş makinaları ve diğer taşıtlarının Büyükşehir Belediyesi'nin görev alanına girenlerin Büyükşehir Belediyesi'ne, ASAT Genel Müdürlüğü'nün görev alanına girenlerin ASAT Genel Müdürlüğü'ne diğerlerinin ise T.C.Kemer İlçe Belediyesi'ne devredilmiş kabul edilmesine..." karar verildiği görülmüştür. Görüldüğü gibi 04.04.2014 tarih ve 2014/42 sayılı kararın 3.maddesi değiştirilerek önceki düzenlemede çöp toplamaya ilişkin işlerin Kemer İlçe Belediyesi'ne devredilmesine karar verilmişken son kararda Büyükşehir Belediyesi'nin görev alanına giren işlerin Büyükşehir Belediyesi'ne, ASAT'ın görev alanına girenlerin ASAT'a diğerlerinin ise Kemer İlçe Belediyesi'ne devredilmiş kabul edilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin 23.10.2015 tarihli dilekçesinde sözünü ettiği 477, 516, 574, 612 sıra nolu devredilen borçların dava konusu alacak/borçla ilgisi yoktur