muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14806, Karar No: 2011/15893, Tarih: 22.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14806 E.  ,  2011/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, ... oğlu ... 'ye ait anne, baba, kardeş ve çocuklarını gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4896, Karar No: 2022/8805, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4896 E.  ,  2022/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.05.2017 tarih ve 2015/288 E. - 2017/152 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi’nce verilen 08.04.2021 tarih ve 2020/294 E. - 2021/397 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ile müvekkili banka arasında genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi, taşıt rehin sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeler kapsamında borçluya krediler kullandırıldığını, ödemelerin aksaması üzerine, müvekkili bankanın hesabı kat ettiğini ve borçluya ihtarname göndererek borcun ödenmesini talep ettiğini, buna rağmen borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için borçlu hakkında icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun kötü niyetle bu takibe itiraz ettiğini, belirterek itirazının iptalini, takibin devamını, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının kullandığı borçlu cari hesap ve taksitli ticari kredi borcu nedeniyle davacı bankanın faize ilişkin uygulamalarına ve buna göre belirlenen faiz oranlarına göre, talep edebileceği miktarın toplam 268.233.06 TL olarak hesapladığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve temlikin infazda nazara alınacak olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve temlikin infazda nazara alınacak olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13.732,64 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/925, Karar No: 2022/18317, Tarih: 02.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/925 E.  ,  2022/18317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafisi, katılan vekili

Katılan vekilinin temyizinin beraat hükümlerine, sanık müdafinin temyizinin mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında “2008,2009,2012,2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden;

Sanık hakkında “2008,2009,2012,2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, iddianamede bahsi geçen yıllara ilişkin olarak sahte fatura düzenlemek suretiyle mal ve hizmet alımında bulunmadığını, 2013 yılında fatura düzenlemediğini beyan etmesi, vergi raporlarına göre 01.01.2008 tarihinden itibaren düzenlenen tüm faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayanmadığı, ba-bs formlarında uyumsuzlukların bulunduğu, kayıtlı herhangi bir makinesinin, aracının ya da taşıtının olmadığı, işçi çalıştırmadığının belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1) Fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

2)Sanık hakkında sübutu halinde 2008,2009,2012,2013 ile "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/550, Karar No: 2008/545, Tarih: 17.09.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/9-550 E., 2008/545 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/9-550 E., 2008/545 K.**

**- İŞÇİ ALACAĞI

- İŞE BAŞLATMA SÜRESİ

- TEBLİGAT**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 21 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 392 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "işçi alacağı ve tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Adana Üçüncü İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2007 gün ve 2006/416 E. 2007/60 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 16.07.2007 gün ve 2007/19558 E. 23778 K. sayılı ilamı ile; ("...Dosya içeriğine göre davacının işe iade davasının kabulüne dair yerel mahkeme kararı Yargıtay'ca 05.12.2005 tarihinde onanmıştır.

Davacı 23.02.2006'da icra takibinde bulunmuştur. İşe iade istemi için 24.07.2006 tarihinde başvuruda bulunmuştur. Yasanın aradığı 10 günlük süre geçmiş bulunmaktadır. İsteklerin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda di reni I m iştir.

Temyiz Eden: Davalı vekili

Hukuk Genel Kurufu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçi alacağı farkı ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı işverene ait iş yerinde işe başlatılmasına ilişkin olarak lehine karar verildiğini, süresinde işe başlatılması için davalı işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmayarak, iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, işçi alacağı farkı ile tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshedildiğini ve alacağının kalmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin "davacının süresinde işe İadesi için davalı işverene başvurduğu, işe başlatılmayarak iş akdinin feshedildiği, ek alacak ve tazminat isteminin haklı olduğu" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar, yukarıda açıklanan nedenlerle Özel Daire'ce bozulmuştur.

İş Kanunu'nun 21/5. maddesi "....İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. İşçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukuki sonuçları ile sorumlu olur..." hükmünü içermektedir. Maddenin içeriğinde açıkça görüldüğü üzere, işe başlatma süresi yönünden, işe başlatmaya ilişkin olarak alınan mahkeme kararının tebliğ zorunluluğu bulunmaktadır.

İlamların tebliğinin ne şekilde yapılacağı Tebligat Yasası'nda düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra hükümlerin kalemde tebliğini yasaklayan bir düzenleme de yoktur. Aksine, Yazı İşleri Yönetmeligi'nin; ilamların tebliği ve tevdii hakkındaki 52. maddesinde "...Kalem Şefi veya Muavini İlamları taraflara tebliğ eder. İlam, vekille temsil edilen davalarda taraflardan birinin vekilinin müracaatı üzerine vekile, aksi takdirde asile, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 392. maddesindeki esaslara uygun şekilde makbuz mukabili verilir. Bu makbuzun tarih ve sayısı da esas defterinin mahsus sütununa kaydolunur..." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı, Adana Birinci İş Mahkemesi'nce 13.09.2005 tarih 1222 T-991 sayılı ilam ile işe iade kararı almış, bu karar 05.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Anılan ilam davacıya kalemde 21.07.2006 günü tebliğ edilmiş

olup, davacı işe iadesi için davalı İşverene 26.07.2006 günü tebliğ edilen ihtarname ile süresinde başvurmuş, ancak işe başlatılmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlere göre, yerel mahkemenin bu nedenle direnmesi uygundur.

Ne var ki, esasa İlişkin temyiz itirazları Özel Daire'ce incelenmediğinden bu konuda inceleme yapılmak üzere Özel Daire'ye gönderilmelidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan, dosyanın işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Dokuzuncu Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 17.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17351, Karar No: 2006/20453, Tarih: 06.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17351 E.  ,  2006/20453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip borçluları hakkında iki adet bonoya dayanılarak kambiyo takibi başlatılmıştır, Muteriz borçlu şirket tarafından; bonolardaki  imzanın şirket  yetkililerine ait olmadığından bahisle imza itirazında bulunulmuştur.

Takibe dayanak bonoların tanzim tarihleri 10.1.2005 tarihi olup, dosyada mevcut Beşiktaş 9.Noterliğinin 24.8.2000 T. ..... nolu imza sirkülerine göre, " şirket müdürleri B.A. ile C.N.A.'ın şirket ünvanı altına vaz edecekleri münferit imzaları ile şirketi her hususta temsil ve ilzam edecekleri, taahhüt altına sokacakları" düzenlenmiştir.

Mahkemece imza sirkülerinde adı geçen münferit yetkililerinden C.N. hakkında imza örnekleri toplanmak suretiyle bilirkişi raporu alınmış, bu rapora göre senetlerdeki imzanın C.N.'a ait olmadığı anlaşılmakla borçlunun imza itirazı kabul edilmiştir.Ancak, mahkemece imza sirkülerinde münferit yetkililerden olduğu anlaşılan B.A. hakkında herhangi bir inceleme yapılmamıştır. İmza itirazı nedeniyle borçlu şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerin tümü yönünden imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, şirket yetkililerinden sadece biri yönünden inceleme yapılarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12745, Karar No: 2005/13378, Tarih: 15.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12745 E.  ,  2005/13378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden idareye ait bulunan 284 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne yol ve kaldırım yapmak suretiyle müdahale ettiğini,ayrıca taşınmazdaki 20 adet ağacı kesinleştiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava taşınmazın aynı ile ilgili (elatmanın önlenmesi...) isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Tarafların temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,15.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2178, Karar No: 2015/42664, Tarih: 10.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2178 E.  ,  2015/42664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/97921

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2010/146 (E) ve 2010/259 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar hakkında hakaret ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, katılan vekili ile sanıklar Ö.. U.., M.. U.., F.. S.. ve S.. K.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar Ö.. U.., M.. U.., F.. S.. ve S.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11978, Karar No: 2020/10195, Tarih: 07.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11978 E.  ,  2020/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/02/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/05/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun şikayetçiye ait iş yerinde hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2. mddelerinde suçu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 05/05/2010 gününden mahkûmiyet hükmünün verildiği tarihe kadar gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.