muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22792, Karar No: 2014/6308, Tarih: 10.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22792 E.  ,  2014/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/414-2013/379

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/386, Karar No: 2006/2277, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/386 E.  ,  2006/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Lapseki İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulmasından sonra İcra Mahkemesince davanın kabulüne ve paylaşımın garameten yapılmasına karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 9.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20389, Karar No: 2010/5471, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20389 E.  ,  2010/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/9393, Karar No: 2018/3729, Tarih: 25.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9393 E.  ,  2018/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın... ve.... adına kayıtlı olduğunu, her iki şahsında vefat ettiklerini, davalılardan ... ile murisler arasında 31.08.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre, imar mevzuatına, plan proje ve sözleşme şartlarına uygun, iskanı alınmış bina inşa edileceğini, ve anahtar teslim olarak sözleşmede yazılı şekilde paylaştırılacağını, murislerin sözleşmede kararlaştırılan oranda arsa payını "avans" olarak yükleniciye devrettiğini, yüklenicinin kaçak bir yapı meydana getirdiğini, sözleşmeye uymadığını, yüklenicinin diğer davalılara avans olarak verilen arsa payını devrettiğini, ileri sürerek, davalı ... ile müvekkillerin murisleri arasında yapılmış olan sözleşmenin feshi, dava konusu taşınmazda davalı ... adına kayıtlı .../400, davalı ... adına kayıtlı 40/400 ve davalı ... adına kayıtlı .../400 hisselerin ayrı ayrı iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, 6502 sayılı Yasa’daki tanımlara göre davanın tüketici işlemini kapsadığı, aynı kanunun 73/.... maddesine göre tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, HMK’nun 114/...-c ve 115/...,... maddelerine göre dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, mahkememizin görevsizliğine, görevli mahkemenin Bakırköy Tüketici Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın .../l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın .../k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa ise kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, tarafların tacir olmadığı, buna göre davanın nispi ticari dava olmadığı, 6102 sayılı TTK'nın .../.... maddesinde TBK'nın 470 vd. maddelerine atıf yapılmadığından davanın mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20358, Karar No: 2007/9089, Tarih: 30.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20358 E.  ,  2007/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Karadeniz Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :13.07.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/14997, Karar No: 2013/4440, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14997 E.  ,  2013/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı kesilen yaşlılık aylığının tekrar bağlanmasını, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline, davalı-karşı davacı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla yersiz ödenen maaşın faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

01.11.2004 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının bildirilen vergi kaydının sona erdiği tarihin 25.06.1984 olmayıp 31.12.1980 olduğunun tespiti sonucu yaşlılık aylığının Kurumca iptal edilerek ödenen 35.057,00 TL.yaşlılık aylıklarının geri istenmesine dair Kurum işleminin iptali ile en azından ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılıktan sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Birleştirilen 2011/311 esas 2011/729 karar sayılı dava dosyasında, davacısı Kurum olmak üzere ... hizmeti iptal edilen davalı ...'a 01.11.2004-17.06.2010 tarih aralığında yersiz olarak ödenen 35.057,82 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenmektedir.

Mahkemece ana davanın kabulü ile,6673225095 ... sicil nolu davacıya davalı SGK'ca 01.11.2004 tarihi itibari ile bağlanan yaşlılık aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesine devam edilmesi gerektiğinin tespitine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 27.01.1977-14.03.2001 tarihleri arasında bakkal olarak meslek kuruluş kaydının olduğu, 19.03.1999 tarihli Hazar Vergi Dairesinin sigortalılık onay belgesinden davacının 26.01.1977-25.06.1984 tarihleri arasında vergiye kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, davacının Kuruma müracaat tarihi olan 22.03.1999 tarihli ... işe giriş bildirgesiyle 20.04.1982 de tescil olunarak vergi terk tarihi olan 25.06.1984 tarihine kadar ... sigortalısı olduğu, 14.08.1989 daki Kuruma isteğe bağlı ... sigortalılığı için müracaatıyla 14.08.1989 tarihinde tescil olunarak 30.04.1993 tarihine kadar isteğe bağlı ... sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır.

02.07.2009 tarihli Hazar Vergi Dairesinin cevabından davacının 26.01.1977-31.12.1980 tarihleri arasında vergiye kayıtlı olduğunun bildirilmesiyle vergi kayıtları arasında çelişki yaratılmıştır.Kurum da 01.11.2004 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının Vergi Dairesince bildirilen verginin sona erme tarihi olarak 25.06.1984 iken 31.12.1980 olarak değişmesi sonucu davacıya bağlanan yaşlılık aylığını iptal ederek, ödenen 35.057,00 TL.yaşlılık aylığını geri istemiştir.

02.07.2009 tarihli Hazar Vergi Dairesinin cevabından davacının 26.01.1977-31.12.1980 tarihleri arasında vergiye kayıtlı olduğunun bildirilmesiyle vergi kayıtları arasında çelişki yaratılmıştır.Kurum da 01.11.2004 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının Vergi Dairesince bildirilen verginin sona erme tarihi olarak 25.06.1984 iken 31.12.1980 olarak değişmesi sonucu davacıya bağlanan yaşlılık aylığını iptal ederek, ödenen 35.057,00 TL.yaşlılık aylığını geri istemiştir.

Yapılacak iş; davacının vergiye kayıtlı olduğu dönemler için yaratılan çelişkinin giderilerek davacının hangi tarih aralığında vergiye kayıtlı olduğunu kesin olarak saptamak, Vergi Dairesinden gelecek cevabın 26.01.1977-31.12.1980 tarih aralığı olması halinde 20.04.1982-25.06.1984 tarihleri arası sigortalılık şartlarının oluşmadığı ve sonradan yapılacak prim ödemeleriyle de sigortalı olunamayacağı gözönünde bulundurularak yaşlılık aylığı koşullarını yeniden değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/564, Karar No: 2024/1134, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/564 E.  ,  2024/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/740 E., 2020/557 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemizin önceki geri çevirme kararı ile toprak tevzinin 31 nolu parseline ait okunaklı belirtme tutanağı istenildiği halde, bahsi geçen evrakların okunamaz ve silik olarak gönderildiği anlaşıldığından ;

Tapu ve Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılarak “İstenilen evraklarda dava konusu taşınmazın işgalcisi olarak gösterilen isimlerin açıkça yazılması ve belirtmelik tutanağında 31 nolu parselin karşılığında ne yazdığı, hangi sebeple Hazine adına yazıldığının açık açık yazılıp tutanak altına alınmasının istenilmesi” ondan sonra gelen tutanağın dosya içerisine konulması ve geri çevirme gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin ilgili hâkim tarafından kontrol edilerek yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi, aksi taktirde ilgililer hakkında hukuki sorumluluk doğacağının hatırda tutulması, eksikliğin gecikmeksizin tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesi olan Yüksekova 1.Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6148, Karar No: 2016/2737, Tarih: 10.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6148 E.  ,  2016/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52, 51 maddelerinin uygulanarak sanığın erteli 10 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait işyerinde işçi olan sanığın, katılana ait muhtelif malzemeleri alarak geri getirmediği anlaşıldığından sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 GÜN", "150 GÜN" ve "3.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4576, Karar No: 2015/13806, Tarih: 23.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4576 E.  ,  2015/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.F

TARİHİ : 08/04/2014

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. F verilen 08/04/2014 gün ve 2012/170-2014/74 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/11/2014 gün ve 2014/10708-2014/18205 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işletmenin, M S tarafından 1920 yılında faaliyete geçirildiğini, o tarihten beri “S. M. Halk Köftecisi” ve onun kısaltması olan “S. K.” markalarını ve ticaret unvanını kullandığını, “1920 S. M. H. Köftecisi” markasının 2000-09030 tescil numarası ile 2000 yılında tescil ettirildiğini, markanın daha sonra M.S. T. tarafından davacı şirkete devredildiğini, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu, davalının ise, İstanbul Sultanahmet semtinde, müvekkiline ait işyerine çok yakın bir mesafede “S. H. Köftecisi+Şekil” biçiminde bir tabela kullanmaya başladığını, tabelanın müvekkiline ait tabela gibi kahverengi ve ahşap görünümlü olduğunu, ayrıca davalı tarafın işyeri binasının üst kısmındaki tabelada "nesilden nesile halkın tercihi" ibaresinin ve "tarihi" ibaresinin kullanıldığını, işyerinin duvarlarında müvekkiline ait işyeri duvarlarındaki gibi ünlü kişilerin teşekkür yazılarının asıldığını, bu yazıların bazılarının müvekkilinin işletmesindeki yazılarla aynı olduğunu, bunların internet sayfasında dahi yer aldığını, davalının tüm bu eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitini, marka hakkına tecavüzün durdurulmasını ve önlenmesini, 10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahlisini, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan her türlü tabela, bilboard, reklam vasıtası ve her türlü tanıtım malzemesinin toplatılarak el konulmasının, işyerindeki tabela ve tanıtım vasıtalarının kaldırılmasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabülüne, davalının dava konusu kullanımının, davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu tecavüzün durdurulmasına ve giderilmesine, tekrarının önlenmesine, 10.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davalı vekili temyiz itirazlarının duruşmalı olarak incelenmesini talep etmişse de davada talep edilen tazminat taleplerinin 19.292,00 TL nin altında olduğu ve davadaki diğer talepler HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi hükmü gereğince, miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğu gibi anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş olmasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 29,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4018, Karar No: 2011/4921, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4018 E.  ,  2011/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 28.09.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 05.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 965 ada 6 ve 8 sayılı parsellerin maliki olduğunu, davalıların ise komşu 965 ada 9 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, davalıların ağaç dikmek suretiyle taşınmazlarına müdahale ettiklerini belirterek haksız elatmalarının önlenmesine ve ağaçların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ağaçların kendilerine ait olduğunu ancak davacı ile birlikte yararlandıklarını, zarar verme kasıtları olmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıya ait 6 parsel sayılı taşınmazın dosya arasındaki 08.03.2010 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 31.36 m2'lik kısmına davalıların müdahalelerinin men'i ile bu kısım üzerinde olduğu saptanan iki adet erik ağacının kal'ine, davacıya ait 965 ada 8 parsel sayılı taşınmaza davalıların herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığı gerekçesiyle bu parsel yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ile davalı ... vekili temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, maliki olduğu 8 parsel sayılı taşınmazın sınırına yakın kısımlara 9 parsel sayılı taşınmazı kullanan davalıların dikmiş oldukları ağaçların kök ve dalları ile kendi parseline zarar veren kısımları bakımından da müdahalenin men'i ve kal isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, fen bilirkişi raporunda; 8 sayılı parsele müdahale olmadığının saptandığı gerekçesiyle bu parsele yönelik müdahalenin men'i ve kal talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya arasındaki ziraat bilirkişisi ...'ın 16.03.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda "...erik ağaçlarının sınıra yakın dikilmiş olmalarından dolayı toprak altından kökleri vasıtasıyla davacının maliki olduğu 8 parsel sayılı taşınmazda bulunan fındık ocaklarının besin maddesine ortak olmak suretiyle zarar verdiği, kiraz ağacının ise sınıra yakın dikim olduğundan ve fındık ocaklarından yüksek boylu olmaları nedeniyle gölge yaparak zarar verdiği" belirtilmektedir.