muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19487, Karar No: 2015/9083, Tarih: 11.05.2015

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup;kurumca davacının 02.05.2006 tarihli tahsis talebinin yurtdışı çalışmaları nedeniyle reddi hukuka uygun bir işlem olmakla birlikte, davacının 2008 yılı sonuna kadar işten ayrılma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 2008 yılı ile 2010 yılları arasında davacının, davalı kurumdan yazılı tahsis talebinde bulunup bulunmadığı araştırılmalı, aylık bağlanabilmesi için yazılı talep şartı da dikkate alınarak kesin dönüşün varlığı ile birlikte ilk tahsis talebinin kurumca reddinden sonra yeni bir tahsis talebinin varlığı araştırılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1166, Karar No: 2017/5995, Tarih: 16.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/1166 E.  ,  2017/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevi idari yargı merciine ait olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın “dere mutlak koruma alanında” kaldığı ve taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verildiği dikkate alınarak, idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5. bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15520, Karar No: 2010/118, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15520 E.  ,  2010/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8302, Karar No: 2023/10243, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8302 E.  ,  2023/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1182 E., 2023/973 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/89 E., 2022/619 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının müteveffa babasından aldığı yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın haksız ve yersiz açılmış bir dava olduğunu,

yetki itirazlarının bulunduğunu, yetkili mahkemenin davacı ile ilgili tüm işlemler ...'da yapıldığı için ... İş Mahkemesi olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesini, ayrıca Kurumun ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Denetmenince düzenlenen 03.01.2017 tarih ve 2017/AS/1 sayılı rapor ile; davacının eski eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğini, Kurum işleminin Kanun'a ve mevzuata uygun olup iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı Kurumun işleminin Kanun'a ve hukuka aykırı olup iptali gerektiğini, davacının muvazaalı boşanma gibi bir iradesinin hiç olmadığını, zira sürekli şehir değiştirerek eski eşinden kaçtığını ve kendi ayakları üzerinde durmaya çalıştığını, toplamda 3 kez şehir değiştirse de eski eşinin rahat vermeyip her seferinde peşinden geldiğini, muvazaa ve fiili birliktelik iddialarının tam tersine davacının eski eşinden korktuğu için ve onun tarafından sürekli rahatsız edildiği için düzenli bir hayat kuramadığını ve farklı şehirlere yerleşerek yaşamaya devam ettiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespiti üzerine yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56/2 nci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3446, Karar No: 2020/2642, Tarih: 24.02.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/3446 E.  ,  2020/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 28/05/2012 tarihli açık arttırmalı dikili ağaç satışına ilişkin ihaleyi aldıktan sonra ihale şartlarını yerine getirmediğini, bölgenin; kinci kez ihaleye çıktığını ve iki ihale arasındaki fark kadar Kurumun zarara uğradığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; davalının icra takibine vaki itirazının iptaline, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece "davalı borçlunun ... İcra Müdürlüğünün 2013/3098 esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen kabulü ile asıl alacak üzerinden 44.861,93 TL'lik kısmına ilişkin takibin devamına, 1.914,24 TL'lik kısmına ilişkin takibin kaldırılmasına..." karar vermiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK m.297 hükmü gereği hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, davaya konu takip talebinde 46.776,17 TL asıl alacak 5.110,30 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 51.886,47 TL'nin takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş, davalı borçlu tarafından süresinde borca itiraz edilmiştir.

Mahkemece asıl alacağın 44.861,93 TL'lik kısmı için itirazın iptaline kalan asıl alacak miktarı olan 1.914,24 TL için takibin kaldırılmasına karar verilmiş, ancak takibe konulan 5.110,30 TL işlemiş faiz miktarı hakkında bir karar verilmemiştir. Mahkemenin kabul kararı verdiği 44.861,93 TL'nin bilirkişi raporuna göre belirlendiği, bilirkişinin bedel farkının 35.260,77 TL, ilk ihale ile ikinci ihale arasında geçen süre için işleyen faiz miktarının 9.601,16 TL olduğu belirtilerek, bu rakama ulaştığının mahkemenin gerekçesinden anlaşılmasına göre, yazılı şekilde verilen hüküm açık ve şüpheden uzak olmayıp infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Bu husus aynı zamanda kamu düzenine ilişkin olduğundan hükmün bu nedenle de bozulması gerekmektedir.

2-Bozma sebebine göre davacının temyiz sebeplerinin incelenmesine şu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3552, Karar No: 2016/4923, Tarih: 11.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/3552 E.  ,  2016/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve davadan haberdar edilmeyen Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından hükmün süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, sanığın UYAP ortamında kendi yetkisiyle reddiyat makbuzunu düzenledikten sonra onaylayarak vezneye gönderdiği, vezne tarafından imza karşılığında reddiyat makbuzlarındaki paraların sanığa teslim edildiği, Adana Adliyesi Hukuk Mahkemelerinde dava sahipleri tarafından avans adı altında her dosya için yatırdıkları paranın daha sonra verilen ara kararlar uyarınca vezneden masraf olarak çekilip kullanması konusunda zabıt katiplerine görev verildiği, .... Aile Mahkemesindeki uygulamanın da bu yönde olduğu, sanığın ve diğer katiplerin bu uygulamaya itiraz etmedikleri ve parayı imza karşılığında vezneden alıp harcadıkları, bu suretle harcama yetkilisi olduğu kabul edilmiş ise de; sanık müdafiin temyiz dilekçesinde ... Adalet Komisyonu Başkanlığının 16/02/2012 tarihli ve 2012/163 sayılı Kararı ile tüm parasal işlemler için yazı işleri müdürlerinin görevlendirildiğini bildirmesi karşısında, zimmet suçunun faile görevi nedeniyle tevdi olunan veya koruma ve gözetim sorumluluğu altında bulunan para, mal ve sair kıymetleri kendisi veya başkası yararına mal edinmesiyle oluşacağı nazara alınarak, savunmada ileri sürülen bu husus ile mahkeme kalemindeki iş bölümünün ne şekilde olduğu, sanığa mahkemeler veznesinden tebligat ve posta gideri alarak sarf etme yetkisi veren komisyon veya iş bölümü kararı bulunup bulunmadığı ve mevcut uygulamanın dayanağı araştırılarak sonucuna göre suç niteliğinin tayin ve takdiri yerine, noksan araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen paranın değerinin azlığı nedeniyle TCK'nın 249. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12718, Karar No: 2024/4928, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12718 E.  ,  2024/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/942 Esas, 2023/1683 Karar

DAVA TARİHİ: 16.02.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 Esas, 2021/461 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.02.2021 tarihi itibarıyla imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan

kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Çatalca Belediye Başkanlığından sorulması gerekir.

2. Değerlendirme tarihi olan 2021 yılına ait münavebe listesi ile verim satış bedeli ve üretim maliyetini gösterir ayrıntılı verilerin İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden istenilerek dosya arasına alınmalıdır.

3. Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/765 D.İş sayılı acele el koyma dava dosyası getirtilmelidir.

4. Davacı idare tarafından düzenlenen kamulaştırma belgeleri ve özellikle kıymet takdir raporu istenilerek dosya arasına alınmalıdır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15695, Karar No: 2015/30133, Tarih: 26.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15695 E.  ,  2015/30133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/5852

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2011

NUMARASI : 2011/190 (E) ve 2011/271 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Suç tarihinde Yozgat İli ...İlçesi ... Beldesi Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın, 1700 parseldeki akaryakıt istasyonunun bulunduğu şehir içindeki yolun aynı yönünde kendisinden önceki en yakın akaryakıt istasyonu ile arasındaki mesafenin 1.000 metre, kendisinden sonraki en yakın akaryakıt istasyonu ile arasındaki mesafenin 1.000 metre olduğuna ilişkin 04.03.2011 tarihli asgari mesafe tespit tutanağını düzenlediği, ancak 1700 parseldeki akaryakıt istasyonu ile aynı yönde ve bu iş yerine 250 metre mesafede bulunan 3659 sayılı parseldeki akaryakıt istasyonunun faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği halde, bu şekilde sanığın gerçeğe aykırı olarak içerik itibariyle sahte belge düzenlediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın aşamalardaki savunmalarında; Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğine göre iki akaryakıt istasyonu arasındaki mesafenin aynı yönde bir km'den az olamayacağı, her iki istasyonun birbirine yakın olduğunun doğru olduğu ancak farklı caddelerde girişlerinin olduğu ve faaliyette bulunduklarını, suç işleme kastının bulunmadığını savunması, dosya içerisinde mevcut krokinin incelenmesinde 1700 parselde bulunan akaryakıt istasyonu girişinin ... Caddesinde olduğu, 3659 parselde bulunan akaryakıt istasyonu girişinin D-200 karayolu üzerinde olduğunun görüldüğü, 05.07.2011 tarihli Jandarma Tutanağında da bu hususun tespit edildiği, EPDK'nun 30.06.2011 ve 26.07.2011 tarihli yazılarında 1700 sayılı parsel üzerindeki akaryakıt istasyonuna 16/03/2011 tarihinde, 3659 sayılı parsel üzerindeki akaryakıt istasyonuna 23/07/2007 tarihinde verilen bayilik lisansının 06/10/2009 tarihinde iptal edildiği 05.04.2011 tarihinde ise bayilik lisansının verildiğinin belirtilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 1700 sayılı parsel üzerinde kurulu akaryakıt istasyonuna bayilik lisansı verildiği tarihte 3659 sayılı parsel üzerindeki akaryakıt istasyonunun bayilik lisansının geçerli olup olmadığının suça konu mesafe tespit tutanaklarında belirtilen ölçümlerin EPDK yetkilileri tarafından denetlenme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle, sanığa yüklenen eylemin "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu mu yoksa görevi ihmal veya görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturacağı da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.