muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17216, Karar No: 2017/2552, Tarih: 30.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17216 E.  ,  2017/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.05.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu 265 parsel sayılı taşınmazın yerine mükerrer olarak 264 parselin yazılması, 772 parsel, 207 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar yönünden 05.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporuyla muhdesat-arz oranlaması yapılmasına rağmen tüm taşınmazlar açısından 05.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna atıf yapılmış olması, satış bedelinin masraflar mahsup edildikten sonra dosyadaki mevcut tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında paylaştırılmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının bir ve iki numaralı bendinin çıkarılarak yerine “ Davanın Kabulüne, 1) ... ili,

... İlçesi, ... Köyü 264, 265, 772, 917, 919, 920, 923, 1032, 1092, 1366, 207 ada 4,7 ve 8 parsel sayılı taşınmazlarda taraflar arasındaki ortaklığın tüm takyidatları ile birlikte açık arttırma yolu ile satış suretiyle giderilmesine, 2-a) 264, 265, 917, 919, 920, 923, 1032, 1092, 1366, 207 ada 7 parsel sayılı taşınmazlardan elde edilecek satış bedelinin taraflara tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında ödenmesine, 2-b) 772 parsel, 207 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlardan elde edilecek satış bedelinin taraflara 05.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporu, tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında ödenmesine, 05.03.2015 tarihli ek bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına", ibaresinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2967, Karar No: 2024/9019, Tarih: 16.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2967 E.  ,  2024/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2260 E., 2024/571 K.

SUÇLAR : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın 07.04.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8 inci maddeleri uyarınca sanık hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin mahallinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 5271 sayılı Yasa'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.09.2024 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16586, Karar No: 2016/13919, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16586 E.  ,  2016/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tıp fakültesinde öğrenci olduğunu, davalı babasının katkısı olmadığını ileri sürerek; 1.000.00.- TL yardım nafakasına ve nafakanın her yıl artması için oran belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, aylık 750.00.- TL yardım nafakası ödenmesine ve nafakanın her yıl TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında" artışına hükmedilmesi gerekirken "tüketici fiyat endeksi" oranında artırılmasına karar verilmesi yerinde değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK.438/7.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. satırbaşında yeralan " TÜFE " ifadesinin çıkarılarak yerine " ÜFE" ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.1.2.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1240, Karar No: 2013/5538, Tarih: 22.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1240 E.  ,  2013/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 9.338,00 TL'nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüyle, 1.415,45 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 1.415,45 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/10209, Karar No: 2017/12110, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10209 E.  ,  2017/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki .... Mahallesi 675 ada 88 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6284, Karar No: 2019/578, Tarih: 05.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/6284 E.  ,  2019/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Dosya kapsamından davalı şirketin 2012 yılında tasfiye aşamasına girdiği ve dosyadaki ticaret sicil bilgilerine göre tasfiye memurunun ... isimli kişi olduğu, adresinin ise ... ... / ... olduğu anlaşılmaktadır. Buna rağmen eksik harç muhtırasının ve temyizin reddine dair ek kararın davalı asile tebliğ edilmesi isabetsiz olmuştur.Davalı şirket vekilinin istifa dilekçesi, eksik harç muhtırası ve 30/10/2017 tarihli temyizin reddine dair ek kararın adı geçen tasfiye memuruna tebliğ edilmesi, tebliğden sonra eksik nispi temyiz harcı tutarı tasfiye memuru tarafından giderilip ek kararın da temyiz edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi, tasfiye memuru tarafından harç eksikliğinin giderilmemesi ve ek kararın da temyiz edilmemesi ihtimalinde ise dosyanın Dairemiz'e tekrar gönderilmesine gerek bulunmadığının gözetilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4395, Karar No: 2007/7920, Tarih: 05.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4395 E.  ,  2007/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki Hakem Kurulunu kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan davanın esası hakkında yer olmadğına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalının su aboneliği sözleşmesi imzalamak için başvurduğunu,ancak binanın iskan ruhsatı bulunmadığı için talebinin reddedildiğini, bunun üzerine davalının Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, heyetçe davalının talebinin kabulüne karar verildiğini, bu kararın haksız olduğunu savunarak iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece konusuz kalan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı yargılama sırasında davalı adına abonelik tesis işlemini gerçekleştirdiğinden konusuz kalan davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmıştır. Oysa davaya davalı sebep olmuş, davacı Bütçe Kanunu 32/m maddesine göre davalıyı abone yapmak zorunda kalmıştır. Bu durumda yargılama giderlerinin davaya sebep olan iskan ruhsatı olmayan binaya ilişkin abonelik tesisini isteyen davalıya yüklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki yukarıda belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2007/4395-7920

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “davacı tarafından sarfedilen posta gideri ve harç toplamı 34,90 YTL nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine”,sözlerinin ilave edilerek hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7154, Karar No: 2017/2579, Tarih: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7154 E.  ,  2017/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yeter delil olmadığı halde mahkumiyet kararı verildiğine bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının tam gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün birinci bendinin üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen hapis cezasının suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3.maddesine göre adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 gün olarak belirlenmesine, ve TCK'nın 52/2.maddesine göre bir günü taktiren 20 TL üzerinden hesaplanarak, sanığın 4.500.-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin yazılması, hükmün birinci bendinin dördüncü paragrafındaki, “tamamının alınmasına” ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin, “tamamının tahsil edileceği” ve “hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9066, Karar No: 2023/768, Tarih: 07.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9066 E.  ,  2023/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/123 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 02.12.2019 tarihinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklardan Yunus'a, 30.01.2020 tarihinde tanıklardan Hasan'a, 22.02.2020 tarihinde tanıklardan Asım'a sentetik kannabinoid maddesi sattığı, olay ve fiziki takip tutanakları, teşhis tutanakları, tape kayıtları, kullanıcı tanıkların soruşturma aşamasında verdikleri beyanları, sanığın evinde yapılan aramada ele geçen takvim ile tanık Hasan'dan ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu takvim kağıdı parçasının uyuşması ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin ayrıntılı bir şekilde tartışıldığı ve değerlendirmenin hukuka uygun olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/179 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7077, Karar No: 2010/7305, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7077 E.  ,  2010/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-Dev-Ka Kimya Mad.Taah.İnş.San.Tic.Ltd.Şti. 2-... arasındaki davadan dolayı Erciş Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.04.2009 gün ve 2008/466-224 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yerel Mahkeme kararının şirket adına temyiz eden Ayhan İşleyen'in şirket yetkilisi olduğunu gösterir yetki belgesi ibraz ettirildikten sonra dosyanın dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11665, Karar No: 2023/9312, Tarih: 15.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/11665 E.  ,  2023/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafılerinin bu suç yönünden temyiz istemlerinin, aynı sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği,

Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve basit cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2019 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, cinsel saldırı suçundan 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları, hırsızlık suçundan 141 nci maddesinin birinci fıkrası ve 143 üncü maddeleri gereğince, sanık ... hakkında 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, hırsızlık suçundan 141 nci maddesinin birinci fıkrası ve 143 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi istemi ile kamu davası açılmıştır.