muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6676, Karar No: 2010/8954, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6676 E.  ,  2010/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2009 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.09.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, taşınmazın murislerinden intikal ettiğini, davacının dayandığı belgedeki imzanın murislerine ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

2010/6676 - 8954

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı yada nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolayı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak yada nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK’nun 292.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HUMK.m.236) yemin (HUMK.m.344) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1-Davacı dava konusu bağımsız bölümü davalılar murisi Kamil aracılığı ile satın aldığını, boşanmak üzere olduğundan tescilin Kamil adına yapıldığını, bu hususun Kamil ve eşinin de imzasını taşıyan 28.03.2005 tarihli mektup ile de sabit olduğunu belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde

2010/6676 - 8954

bulunmuştur. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere aslı ibraz edilmeyip fotokopisi ibraz edilen ve diğer tarafça kabul edilmeyen fotokopi belge üzerinde imza ve yazı incelemesi yapılamayacağı gibi yapılmış olsa bile bu rapora itibar edilemez (Yargıtay HGK’nın 16.03.2005 gün, 2005/13-80 esas ve 2005/149 karar sayılı ilâmı). Yine altındaki imza inkâr olunan fotokopi belge yazılı delil başlangıcı kabul edilerek, bu belgeye dayanılmak suretiyle tanık dahi dinlenemez (Yargıtay HGK’nın 21.04.1993 gün, 15-17/1170 sayılı ilâmı).Belirtilen nedenle davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davaya konu olayda davacının ileri sürdüğü iddialar yukarıda açıklandığı şekilde ne yazılı bir belge ile ne de bir yazılı delil başlangıcı ile kanıtlanamamıştır. Ne var ki davacı 19.11.2009 tarihli delil listesinde diğer deliller yanında “yemin” deliline de dayandığından davacıya yemin teklifi hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak ve kullanmak istediği takdirde sonucuna göre bir karar vermek gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davaya konu olayda davacının ileri sürdüğü iddialar yukarıda açıklandığı şekilde ne yazılı bir belge ile ne de bir yazılı delil başlangıcı ile kanıtlanamamıştır. Ne var ki davacı 19.11.2009 tarihli delil listesinde diğer deliller yanında “yemin” deliline de dayandığından davacıya yemin teklifi hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak ve kullanmak istediği takdirde sonucuna göre bir karar vermek gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle reddine, (2).bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4916, Karar No: 2012/6163, Tarih: 02.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/4916 E.  ,  2012/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.05.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılardan Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar 2341 sayılı parsel kuzey ve güneyde yola cepheli ise de mevcut yollar yetersiz olduğundan bahisle dava kabul edilmiş, davacının 2341 sayılı parseli yararına Hazine’nin 1763 sayılı parseli üzerinde krokide (A) harfi ile gösterilen yerden geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü, davalı Hazine temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olaya gelince;

İncelenen pafta örneğinden 2341 sayılı parselin hem güneyde hem de kuzeyde genel yola cepheli olduğu, başka bir deyişle geçit ihtiyacı içerisinde bulunmadığı görülmektedir.

Davanın belirtilen nedenle reddi yerine hiçbir gerekçe yazılmadan davacının yol ihtiyacı olduğundan söz edilerek istemin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4666, Karar No: 2017/10246, Tarih: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4666 E.  ,  2017/10246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 30/07/2011 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile yaya 1991 doğumlu ...'a çarpması neticesinde ölümlü trafik kazasının meydana geldiğini, her bir davacı için olay tarihi olan 30/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte anne-baba ... ve ... için 15.000,00'er TL, kardeş ... için 10.000,00 TL olmak üzere 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihi olan 30/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ve ihbar olunan vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, anne baba için 10.000 er TL, kardeş için 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihi 30.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ve verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL alan onama harcının davacılardan alınmasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.280,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13929, Karar No: 2012/6499, Tarih: 01.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13929 E.  ,  2012/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirme yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ile hapis cezası yanında, adli para cezasına esas alınan 25 gün üzerinden TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 20 gün ile mahkemenin kabulü gözetilerek günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 400 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/957, Karar No: 2012/12117, Tarih: 06.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/957 E.  ,  2012/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2010 tarih ve 2009/221-2010/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müvekkilinin alış veriş yaptığı dava dışı firmanın Landesbank Baden bankası ile yaptığı akreditif sözleşmesinde lehtar bankası olarak müvekkili ile 26.10.2007 tarih ve 2.420.000 USD miktarlı akreditif sözleşmesi yaptığını, belirlenen miktarın %60'ı olan 1.452.000 USD'nın taşıma belgeleri karşılığında ödeneceğini, ödeme şartlarının akreditif sözleşmesinde çok açık olarak belirtildiğini, ayrıca akreditifin geri dönülmez olarak açıldığı için akreditif şartlarının iki tarafın onayı olmadan asla değiştirilemeyeceğini, akreditif bedelinin 2.215.000 USD'lık bölümünün fiilen ödendiğini, ancak bakiye 205.000. USD'nın bütün şifahi müracaatlarına rağmen davalı bankaca ödenmediğini, bunun 15.800 USD bölümünün talep edilmeyeceğine dair müvekkilinden feragat alındığını, davalı bankanın bir teyit bankası olduğunu ve bu sıfatla akreditif bedelini ödemekle yükümlü bulunduğunu ileri sürerek, 10.000,00 TL alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında teyitli bir akreditif ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu akreditif küşat mektubunun 49. maddesindeki Teyit Talimatları hükmünde, “without” yani “teyitsizdir” ibaresinin bulunduğu, davalı bankaca, davacıya gönderilen 30.10.2007 tarihli mektup ile açıkça akreditife teyidini eklemediğinin bildirildiği, teyit vermeye davet edilmeyen davalı bankanın teyit bankası sıfatını taşımadığı ve ihbar bankası sıfatıyla, davacıya karşı herhangi bir ödeme yükümlüğünü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9944, Karar No: 2010/923, Tarih: 02.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/9944 E.  ,  2010/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALECİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 09/05/2008

Taraflar arasında görülen davada; Davacı belediye, çekişme konusu 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın davalı ... Fidan A.Ş.'ne temlikinin yolsuz olduğunu, ayrıca şartname hükümlerine aykırı davranıldığını, sonradan taşınmazda pay satın alan diğer davalı ...Bağcılık A.Ş.'nin ise iyiniyetli üçünçü kişi durumunda bulunmadığını ileri sürerek, davalılar adına tapu kaydının iptali ile belediye adına tescilini istemiş, müdahil davacı Hazine ise, taşınmazın Kalecik Karası üzümü yetiştirilmek üzere davacı belediyeye tahsis edildiğini, taşınmazın tahsis amacına uygun olarak kullanılmadığını ileri sürerek, davalılar adına tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı belediye vekili ve davalılar vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.2.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden ... Bağcılık Yat.Tic.A.Ş. vekili Avukat... ile yine temyiz eden Kalecik Belediye Başkanlığı vekili Avukat ...., temyiz edilen Hazine vekili Av.... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vekili Av.....gelmedi yokluğunda, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ........ün tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptali-tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek Kısa kararda “ Davanın kabulüne, 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline “ şeklinde hüküm kurulduğu halde, “ Davacı Kalecik Belediye Başkanlığı yönünden açılan davasının subut bulumadığından reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kabulü ile 492 ada 89 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline” denmek suretiyle kısa kararda asıl davacı Belediyenin davası hakkında bir hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda asıl davacı Belediyenin davasının reddine karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacı Belediye ve davalıların temyiz itirazlarının bu yöne ilişkin olarak kabulüyle, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafların vekilleri için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp, birbirlerine verilmesine, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5883, Karar No: 2020/4158, Tarih: 01.07.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5883 E.  ,  2020/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Gıyabi hükmün davalı ... ...San. ve Tic. Ltd. Şti..'ne tebliğinin usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

(Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

(Ek: 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür.

Yukaıda belirtilen yasal düzenleme gereği, davalı şirketin Ticaret Sicili adresi araştırılarak, gıyabi hükmün tebliğ edildiği adresle aynı ise işlemsiz iadesi, başka bir adres olduğunun anlaşılması halinde, bu adrese yöntemince tebliği tebliği sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, adres tespiti yapılamaz ise doğrudan gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 01/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.