muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2979, Karar No: 2018/1227, Tarih: 22.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2979 E.  ,  2018/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan şirket ... Otomotiv A.Ş. 'de sanık ...'in şirket genel satış müdürü, sanık ...'ın ise ikinci el departmanında kısım şefi olarak çalıştıkları, 23/07/2008 tarihinde tanık ...'ün katılan şirketten ikinci el olarak satın aldığı Renault Clio Symbol marka 2005 model ... plakalı araca karşılık 16.500,00 TL nakit para ödediği, buna rağmen sanık ...'ın tanık ...'e yapılan satışta çek alınmamasına rağmen nereden geldiği tespit edilemeyen ve Adli Emanetin 2008/607 sırasına kaydedilen Oyakbank Tekirdağ Şubesine ait çekin arka yüzüne, ...'ün yazıp imzalayarak sahte olarak ciro ettiği, sanık ...'ın bu durumu ikrar ettiği, yine tanık ... 'in katılan şirketten 15/08/2008 tarihinde ikinci el olarak ... marka 2005 model ... plakalı minibüsü satın aldığı, bu aracın pazarlama aşamasında tanık ... ile tanık ...'ın ilgilendiği, araç bedelinin 14,500.00 TL nakit ve 2,000.00 TL bedel biçilen ... plakalı ... marka bir aracın takas edilmesi olarak belirlendiği, ancak satış bedelinin şirkete 18/08/2008 tarihli altında sanık ...'ın imzasının bulunduğu formda görüleceği üzere, 14,500.00 TL olarak gösterildiği, tanık ... 'in satış bedelinin 14,100.00 TL'sini İş Bankası'ndan çektiği kredi ile ödediği, kalan 400,00 TL'lik kısmı da şirket hesaplarına geçmediği, yine 2,000.00 TL'lik aracın şirket üzerine herhangi bir şekilde geçirilmediği, aracın sanıklar tarafından haricen satılarak bedelinin mal edinildiğinin iddia edildiği olayda; tanık ...'a tanık ... 'e satılan minibüs ile ilgi olarak, takas için alınan arabayı neden kendisinin sattığını, aldığı parayı ne yaptığını, bu paranın şirket hesaplarına aktarılıp aktarılmadığının sorulması, aynı hususta sanıkların ayrıntılı savunmalarının alınması, şirketin diğer satışlarında da takas alınan araçların şirketin üzerine kaydedilip edilmediği, müşterilerden alınan araçların satışlarının nasıl yapıldığının araştırılıp gerekirse bu konuda katılan şirkete ait tüm defter ve kayıtlar getirtilerek üzerlerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, tanık ... 'e satılan ... marka araçla ilgili olarak da sanığın savunmasında çeki muhasebeleştirmek için ciro ettiğini beyan etmesi karşısında bedelini nakit aldıkları araç için neden sahte ciro yaparak şirkete çek verdiğinin ve araç bedelinin 16.500,00 TL olmasına rağmen çek ve nakit para toplamının 15.000,00 TL olduğu gözetilerek artan paranın akıbetinin sorulmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16446, Karar No: 2011/21294, Tarih: 15.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16446 E.  ,  2011/21294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8923, Karar No: 2017/7669, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/8923 E.  ,  2017/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden haksız şekilde kayıp kaçak adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek, abonelik tarihinden dava tarihine kadar (geriye dönük on yıl ile sınırlı olmak üzere) kayıp kaçak bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 09.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.564,88 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı,husumetin ...'ya yöneltilmesi gerektiğini, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin kayıp-kaçak bedellerini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22924, Karar No: 2014/7403, Tarih: 03.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22924 E.  ,  2014/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 05/07/2013

Numarası : 2011/15-2013/385

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı vakıfta müdür olarak görev yaptığını, iş aktinin haksız ve bildirimsiz şekilde işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, resmi tatil ve yıllık izin ücretinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini davacının bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iş aktinin 4857 sayılı Kanunun (25/II-e)Maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına göre, davacı davalı işyerinde 01/07/2002 ile 31/12/2010 tarihleri arasında görev yapmıştır. İş akti sona erdiğine artık kullandırılmayan yıllık izinlerin ücretinin hüküm altına alınması gerekir. Feshin haklı nedenle yapılması bu istemin reddine gerektirmez. Kaldı ki yerel mahkemece de gerekçe yazım aşamasında bu yanlışlık farkedilmiş, ancak kısa kararla çelişki yaratmamak bakımından yıllık izin ücreti isteminin de reddine karar verilmiştir. Bu haliyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 03/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5990, Karar No: 2021/7220, Tarih: 24.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5990 E.  ,  2021/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın fiziken ve UYAP üzerinden yapılan incelemesinde; 11/11/2019 tarihli, davacının temyiz talebinin değerlendirilmesine dair ek kararın taraflara tebliğine dair belgeye rastlanmamıştır. Bu itibarla, 11/11/2019 tarihli ek kararın tebliğ belgesinin dosyasına eklenmesi; ek karar taraflara tebliğ edilmemişse, Tebligat Kanununa uygun şekilde ek kararın taraflara tebliği sağlanarak temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1167, Karar No: 2012/1724, Tarih: 19.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1167 E.  ,  2012/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Maliye Hazinesi ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.06.2011 gün ve 2010/625-2011/299 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında imzalanan protokolden kaynaklanan Hazine alacağının tahsili istemine ilişkindir. Dava 3533 sayılı Yasa gereğince hakem sıfatıyla davaya bakmak üzere Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmış, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin verdiği yetkisizlik kararının kesinleşmesi üzerine davaya yine hakem sıfatıyla bakan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce de yetkisizlik kararı verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdaerelere ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilâfların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki Kanun'un 6. maddesinde hakemler tarafından verilecek kararların kat'i olduğu ve tescile tâbi olmadığı, aleyhine hiçbir makam ve merciye müracaat edilemeyeceği belirtildikten sonra aynı maddenin II. fıkrasında “4. maddede yazılı hakem tarafından verilmiş olan karara karşı yeniden tetkiki icap ettirecek haklı sebeplerin mevcudiyeti halinde kararın tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde kararı veren hakeme itiraz olunabilir” hükmü getirilmiş, son fıkrasında da itiraz üzerine verilecek kararların kat'i olacağı belirtilmiştir.

Buna göre hakem sıfatıyla verilen kararın itirazı kabil olup, temyiz yolu kapalı olduğundan temyiz dilekçesinin reddine, ancak verilen temyiz dilekçesi hakem kararına itiraz niteliğinde görüldüğünden itirazı inceleyip gerekli kararı vermek, itirazın reddedilip yetkisizlik kararı kesinleştikten sonra dosyanın merci tayini yapılmak üzere Yargıtay Yüksek 17. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi için dosyanın mecburi hakem sıfatıyla davaya bakan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin reddine, itiraz hakkında karar vermek ve devam eden işlemleri yapmak üzere dosyanın hakem sıfatıyla davaya bakan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7207, Karar No: 2009/6380, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7207 E.  ,  2009/6380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk

(İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Bakırköy 13. İş Mahkemesi ve Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 26.01.2009 günlü dilekçesiyle iş hukukundan kaynaklanan işçilik alacağını talep etmektedir.

Bakırköy 13. İş Mahkemesince, 25.07.2008 tarihinde Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin kurulması üzerine Çatalca İlçesinin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatına katılması ve Bakırköy İş Mahkemelerinin yetkisinin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresiyle sınırlı olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatındaki Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. Maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listeye göre, davacının çalıştığı işyerinin ve davalının ikametgahının bulunduğu Muratbey Beldesi (İlK Kademe Belediyesi) dava açılmadan önce, mahalleleri veya mahalle kısımları ile Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin mülhakatında bulunan Büyükçekmece İlçesine katılmıştır. HSYK.’nun 24.03.2005 gün ve 188 sayılı kararının 12/1. maddesi uyarınca Bakırköy İş Mahkemesinin yetkisi Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile sınırlı olduğundan ve Büyükçekmece İlçesi de Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğundan, uyuşmazlığın Bakırköy 13. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 13. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19866, Karar No: 2022/6436, Tarih: 18.05.2022

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye ve zorunlu müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiğinden, Sivas Çocuk Mahkemesinin 04/06/2018 tarihli ve 2017/137 esas, 2018/96 sayılı kararı ile Sivas Çocuk Mahkemesinin 09/06/2021 tarihli ve 2021/5 esas, 2021/163 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7894, Karar No: 2015/706, Tarih: 20.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7894 E.  ,  2015/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b,e, 89/3-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın saat: 14: 30 sıralarında idaresindeki araç ile çift yönlü, 4.2 m genişliğindeki, yaya kaldırımı bulunmayan konutlar arasındaki sokakta seyretmekte iken tanık beyanlarına göre; trafik nedeniyle durmakta olan aracına sürekli gaz verdiği bir sırada, direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solundaki cepte park halinde bulunan aracın aynasına ve sonra ön ilerisinde yolun sağındaki kaldırıma çıkmak üzere olan yaya katılana çarpıp, katılanı dükkan duvarına sıkıştırması sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak ve sağ ayağının dizin 15. cm altından ampütasyonu nedeniyle duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi derecesinde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi, katılanın ağır şekilde yaralanmış olması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun azami hadde yakın bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesiyle tayin edilecek temel cezanın maddenin 3-b fıkrasıyla artırılması ile yetinilmesi yerine önce TCK'nın 89/2-b,e. maddesi ile bu miktar üzerinden de ayrıca TCK'nın 89/3-b maddesi ile yeniden arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına ve aynı Kanunun 22/3. maddesinin uygulanmamasına rağmen hükmün gerekçesinde “sanık hakkındaki takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına” ve “sanığın üzerine atılı bilinçli taksirle yaralama suçunun sabit olduğuna” dair ibarelere yer verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.