muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6164, Karar No: 2019/17102, Tarih: 24.09.2019

3- Dosya içeriğine göre dava dilekçesinde, hangi alacak kaleminden ne miktarda talepte bulunulduğu açıklanmadan 1.000,00 TL nin davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Bu durumda öncelikle hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı vekiline hangi alacak kaleminden ne miktarda talepte bulunduğu açıklatılmalıdır.Bu kapsamda yargılama sonucunda reddine karar verilecek alacak kalemlerinin miktarı yönünden yargılama giderleri paylaştırılmalı ve davalı vekili lehine vekalet ücreti taktir edilmelidir. Belirtilen yönden değerlendirme yapılmadan karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4- Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve genel tatil çalışması olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kış aylarında haftada 9 saat, yaz aylarında (Mayıs-Ekim) ise, haftanın 6 günü 08.00-20.30 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 21 saat fazla çalışma yapıldığına göre hesaplama yapılmıştır. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanıklarından ...; “...yaz sezonu diyebileceğim mayıs-ekim ayları arasında fazla mesai fazla olurdu, çoğunlukla 20.30-21.00’e kadar fazla mesaimiz olurdu.” şeklinde, diğer davacı tanığı ... ise; “...yaz sezonu diyebileceğim mayıs-ekim ayları arasında fazla mesai fazla olurdu, çoğunlukla 20.30-21.00’e kadar fazla mesaimiz olurdu. Haftada 2-3 gün fazla mesai yapılırdı.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tanıklarının yaz döneminde çoğunlukla ve haftada 2-3 gün fazla çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarına göre; yaz aylarında davacının haftanın 3 günü 08.00-20.30 saatleri arasında, 3 günü ise 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığına göre hesaplama yapılması dosya içeriğine uygun olacaktır.

Diğer yandan, dosya içeriğine göre, davacının bazı dönemlerde fazla çalışma karşılığında izin kullandığı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, dosya içeriğine göre, davacının bazı dönemlerde fazla çalışma karşılığında izin kullandığı anlaşılmaktadır.

Fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma yönetmeliğinin 6. maddesinde, fazla çalışma yapan işçinin isterse işverene yazılı olarak başvurmak koşulu ile bu çalışmalar karşılığında zamlı ücret yerine fazla çalıştığı her saat için bir saat otuz dakikayı serbest zaman olarak kullanabileceği düzenlenmiştir.

Fazla çalışma karşılığı izin kullanılan günlere ilişkin belgeler bu kapsamda denetime açık şekilde değerlendirilerek fazla çalışma alacağına ilişkin yeniden değerlendirme yapılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/239, Karar No: 2021/3170, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/239 E.  ,  2021/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu alacakların hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de;kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2. fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine “Brüt 9.310,28 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 500,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5531, Karar No: 2016/6323, Tarih: 14.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5531 E.  ,  2016/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zor kullanma yetkisine ilişkin sınırı aşılması

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sivil polis memuru olarak görev yapan sanığın, 1 Mayıs İşçi Bayramını kutlamak amacıyla toplanan kalabalığa güvenlik kuvvetlerinin biber gazı sıkarak müdahale ettikleri sırada gazdan etkilenerek kaldırıma oturan katılana tekme vurmak ve saçını çekmek suretiyle yaralayarak zor kullanma yetkisine ilişkin sınırı aşılması suçunu işlediği iddia edilen olayda; mahkemece olay yeri görüntüleri incelendiğinde müştekinin saçından çekilmek ve tekmeyle vurulmak suretiyle darp edildiğinin sabit olmasına rağmen suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verilmişse de, görüntülerle sanığın vesikalık fotoğrafının karşılaştırılması nedeniyle soruşturma aşamasında Emniyet Kriminal Laboratuvarından alınan raporun hüküm kurmak için yeterli olmadığı nazara alındığında, sanığın olay tarihine yakın tam boy önden arkadan ve yandan çekilmiş fotoğraflarının tespiti ve aynı şekilde güncel fotoğrafları da çektirilerek dosyada mevcut görüntü kayıtları ile birlikte Emniyet Kriminal Polis Laboratuvarları dışında bir kurumdan görüntülerde katılanın başına tekme vuran ve/veya saçını çeken kişinin sanık olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26426, Karar No: 2012/25256, Tarih: 26.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/26426 E.  ,  2012/25256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk görevlilerinin istihbari çalışmaları sonucu, sanığın evinde tarihi eser bulundurduğunun öğrenilmesi üzerine yapılan aramada, erken roma dönemine ait 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde bir adet aslan başlı masa ayağı, bir adet 2863 sayılı kanun kapsamında olmayan insan başı heykeli ele geçirildiği, sanığın savunmasında eserleri üç yıl önce babasının bulup kendisinin evine bıraktığını fiyat araştırması için görüştüğü diğer sanık ...'un eserin satışı için ...isimli şahsı eve getirdiğini beyan ettiği dikkate alındığında; sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükme esas alınan tarafsız bilirkişi raporunda sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen bir adet insan başlı heykelin 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığı belirtilmekle, bu eserin sanığa iadesi yerine müzeye teslimine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün emanetteki eşyalara ilişkin düzenlemeyi içeren bölümündeki "bir adet mermer insan başının 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine” ibaresinin “2863 sayılı Kanun kapsamında olmayan bir adet mermer insan başının sanığa iadesine” şeklinde belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9712, Karar No: 2014/15802, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9712 E.  ,  2014/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 06.03.2014 günlü ve 2013/641 - 2014/176 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26900, Karar No: 2015/3043, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26900 E.  ,  2015/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5070, Karar No: 2019/609, Tarih: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5070 E.  ,  2019/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Mahkemece; hükmü süresinde temyiz eden ve maktu harç yatıran davalı ...'a nispi harcın yatırılması için 7 günlük kesin süre verilerek muhtıra gönderilmiş, muhtıra davalıya tebliğ edilmiş, davalı tarafça eksik harç yatırılmamış, mahkemece davalı ...'ın temyiz isteminin kabul veya reddi yönünde bir ek karar verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece HUMK'nun 434/son maddesi gereğince davalı ...'ın temyiz isteği hakkında bir ek karar verilmesi ve ek karar usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, ek kararın temyizi halinde dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/620, Karar No: 2019/2224, Tarih: 03.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/620 E.  ,  2019/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki asıl davada tazminat , birleşen davada itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı ... vekili, davacının davalı ... ’dan sıva malzemesi satın aldığını, kullanılan malzemelerin duvara uygulanması sonrasında çıkan rüzgarda zarar gördüğünü, diğer davalı şirketin, kullanılan Kalibra marka dış cephe sıvasının üreticisi olduğunu, satın alınan ürünlerin ayıplı olması nedeniyle davacının zararının oluştuğunu ileri sürerek davacı zararının faiziyle birlikte tazminini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, davacının davalıya ayıp ihbarında bulunmadığını, davalının dava konusu malların satımından kaynaklanan alacağının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı ... AŞ vekili, ... Yapı Kimyasalları’nın davalı ... ... AŞ bünyesinde bulunan markalardan biri olduğunu, bu ürünlerin ayıplı olmadığını, davacının kullandığı ürünlerin davalı şirketin ürettiği ... Yapı Kimyasalları ürünü olduğunu ispatlaması gerektiğini, ayrıca davacının davalıya ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, davacının davalı ...'e sıva malzemesi sattığını, düzenlenen faturaların bakiye bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Birleşen davada davalı ... vekili, birleşen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, asıl davada davacı ... tarafından, davacıya teslim edilen ürünlerin ayıplı olduğu ve davalılara usulüne uygun ayıp ihbarında bulunulduğu iddiasının ispatlanamadığı; asıl davada davalı birleşen davada davacı ... teslim ettiği ürünlerin bedeli miktarınca alacaklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, icra inkar tazminatının birleşen davada davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı birleşen davada davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı - birleşen davada davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davada davacı - birleşen davada davalı ...'den alınmasına, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18218, Karar No: 2016/12931, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18218 E.  ,  2016/12931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 07.07.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 18.992,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.