muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/29674, Karar No: 2012/5824, Tarih: 12.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/29674 E.  ,  2012/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa, tutanak düzenleyicisinin harici hattın sıva altından yapılmış olup uzman olmayan kişinin bunu bilemeyeceğine dair beyanı ve dosya içeriğine göre mahkemece kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28198, Karar No: 2013/25540, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28198 E.  ,  2013/25540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, resmi bayram ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait Nalbur malzemeleri satan işyerinde 2001 yılı Ocak ayı başından 27.03.2008 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 420 TL asgari ücret üzerinden maaş, ilave olarak 160 TL yol gideri, 200 TL kira yardımı olmak üzere toplam 780TL. maaş aldığını, davalılardan ...’ın 27.03.2008 tarihinde davacıya işe gelmemesini, gerekirse dükkanın kapatılacağını söyleyerek iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini, çalışmalarının sabah 8 akşam 7 arası olduğunu, günde 11 saatlik çalışması bulunduğunu, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, hiç izin kullanmadığını, resmi bayramlarda çalıştığını ücretini alamadığını, son 1 aylık maaşını da alamadığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, resmi bayram, yıllık izin ücreti ve 1 aylık son maaş alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı dönem boyunca sürekli disiplinsiz hal ve tavırlar sergilediğini, işini layıkıyla yerine getirmediğini, huzurdaki davanın da davacının birtakım usulsüzlüklerinin tespiti neticesinde hakkında gerekli yasal işlemlere başlanacağı ve suç duyurusunda bulunulacağının bildirilmesi üzerine gerek davalıyı vaz geçirmek ve gerekse haksız kazanç elde etmek gayesiyle açıldığını, davacının muhasebeci ile anlaşmalı olarak ve müvekkilinin imzasını taklit etmek suretiyle 31.10.2006 tarihinde işten çıkışının yapıldığını, davacının ayrıca müvekkilinin bilgisi dahilinde olmadan ve müvekkilinin imzası taklit edilerek 28.12.2006 tarihinde işe alındığını, bir diğer hususun işçinin çalışmadığı bu sürelerde de kendisine ücretinin ödendiğini, davacının hiçbir hak ve alacağı olmadığını, 27.03.2008 günü hiçbir gerekçe göstermeden işe gelmediğini, bu hususta tutanak tutulduğunu, ayrıca davacıya takip eden günlerde işe gelmesi hususunda defalarca çağrıda bulunulduğunu, davacının bu talebi sürekli olumsuz karşıladığını, bu nedenle 4857 Sayılı Yasanın 25/II-G maddesi gereği iş akdinin feshedildiğini, davacının henüz çıkmadan evvel birlikte çalıştığı ve aynı konulu bir davanın davacısı olan ... ile birlikte bir işyeri açma hazırlığına başladığı, bir işyeri açmış bulunduğunun öğrenildiğini, dolayısıyla iş akdini kendisi haksız yere sona erdiren işçinin kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, bilakis davacının ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunduğunu, son aylık ücretinin

eksiksiz ödendiğini, resmi tatillerde asla çalışmadığını, çalışılan günler varsa ödendiğini, yıllık izinlerini eksiksiz kullandığını, fazla mesaiye dair iddiaların gerçeklerle bağdaşmadığını, Pazartesiden cumaya kadar 08.45-18.00 arası çalışıldığını, günde 1 saat yemek ve 30 dakika çay molası verildiğini, cumartesileri ise 08.45-16.00 arası olduğunu, pazarları çalışılmadığını, yasal mesai üzerinde çalışma olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, resmi bayram ve izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, resmi bayram ve izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141’inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).Mahkemece yargılama aşamasında birden fazla rapor alınmış ve karar gerekçesinde 28.10.2009 tarihli ek rapora itibarla hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de, 3 ayrı rapordan neden bu rapora itibar edildiği açıklanmamıştır. Mahkeme kararı bu açıdan gerekçesiz olup, bu durum Anayasanın 141 ve HMK madde 297’ye aykırıdır.

Hükmün bu nedenle sair yönler incelenmeksizin bozulmasına karar vermek gerekmiştir.F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7551, Karar No: 2016/15276, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7551 E.  ,  2016/15276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek;abonelik tarihi ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden geriye doğru kayıp kaçak bedeli olarak kendisinden tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 12.854,42 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Çdevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16079, Karar No: 2006/16327, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16079 E.  ,  2006/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... köyü 131 parsel sayılı 2920 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1961 yılın da yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... ... adına tespit görmüş olup, halen tapuda aynı şekilde ... ... adına kayıtlıdır. Davacı Hazine, taşınmazın orman tahdit sınırları içinde iken yapılan 2/B uygulaması ile Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarıldığı halde, halen eylemli orman vasfında olduğunu davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk orman tahdidi 1940 yılında 3116 sayılı yasaya göre yapılmıştır. Daha sonra 13.12.1989 yılında ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosyada mevcut bilirkişi raporundan taşınmazın 1940 yılında 3116 sayılı yasaya göre yapılan orman tahdidine göre orman sınırları içinde orman olduğu ve 1989 yılında yapılan ve kesinleşen 2/B uygulaması ile P.XI nolu poligon içinde orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 10-12 yıldır kullanılmadığı; üzerinde ..., yabani ..., kuşburnu, deve dikeni, yer yer fındık ocakları ve otsu bitkilerin bulunduğu anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesine göre “31/12/1981 tarihinden önce bilim ve ... bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden; tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (antep fıstığı, ... fıstığı) gibi çeşitli ... alanları veya otlak, kışlak, yaylak gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanları, orman sınırları dışına çıkartılır.

Orman sınırları dışına çıkartılan bu yerler Devlete ait ise Hazine adına, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ise bu müesseseler adına, hususi orman ise sahipleri adına orman sınırları dışına çıkartılır. Çekişmeli taşınmazın özel orman niteliğinde olmadığı sabit olduğundan, bu madde hükmü gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının kabulü gerekmektedir. Tüm bu olgular doğrultusunda davacı Hazinenin davasının kabulü ile taşınmazın tapusunun iptali ile üzerinde mevcut bitki örtüsü dikkate alınarak orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16642, Karar No: 2007/14739, Tarih: 20.09.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/16642 E.  ,  2007/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih                :  31.5.2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine     karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremez duruma gelen davacı işçinin  maddi ve manevi  zararlarının giderilmesi  istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği söz götürmez. Bu nedenle, işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir.

506 sayılı Yasa'nın 109.maddesi uyarınca, Kurum hastanelerinden alınacak raporlar ile ilgilinin maluliyeti genel olarak belirlendikten sonra bu raporlara itiraz olunması halinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan, Kurul raporuna itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas  Dairesi giderek Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporlar ile maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır. Dairemizin, giderek Yartıgay'ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Somut olayda, TC Sağlık Bakanlığı Z.U.M. Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 17.8.2006 tarihli  raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 31,2 olduğu belirtilmiş, davacının itirazı üzerine alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 03.04.2007 tarihli raporunda, davacının sürekli iş göremezlik oranının %40,2 olduğuna karar verilmiştir. Anılan iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

Yapılacak iş, H.G.K'nun 5.2.2003 gün ve 2003/21-23 esas, 56 Karar sayılı Kararı'nda da açıkça belirtildiği şekilde, TC Sağlık Bakanlığı Z.U.M.G.ve Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 17.8.2006 tarihli  raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 03.04.2007 tarihli raporu arasındaki çelişkinin, davalı tarafın Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun  03.04.2007 tarihli raporuna yaptığı itirazı da dikkate alınarak,    Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ve gerekirse Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,  20.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7522, Karar No: 2010/3114, Tarih: 28.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/7522 E.  ,  2010/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ....’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2007 gün ve 2004/323 Esas, 2007/296 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11870, Karar No: 2014/12838, Tarih: 17.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/11870 E.  ,  2014/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/304470

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2011/89 Esas, 2011/216 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianamede tehdit ve kamu görevlisine hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, iddianame yerine geçen görevsizlik kararında tehdit eyleminin direnme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahsedilerek sevk olarak TCK'nın 265/1, 125/1-3-a, 53/1-2, 58. maddelerinin gösterildiği, dava konusu somut olayda ise yılbaşı gecesi arkadaşları ile eğlenip bir miktar alkol alan sanığın içerisinde bulunduğu aracın sürücüsünün alkollü olması nedeniyle hakkında alkollü araç kullanmaktan dolayı yasal işlem yapmak isteyen şikayetçi polis memuruna “seninle sivilde görüşeceğiz üstündeki üniformanı çıkar öyle gel yarın seninle görüşeceğiz” şeklinde sözler söylediği, sanığın bu sözleri şikayetçinin araç sürücüsü hakkındaki işlem tamamlandıktan sonra söylemesi halinde eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde, işlem sırasında ya da işlemden hemen önce söylemesi halinde ise aynı Yasanın 265/1. maddesinde tanımlanan suçun oluşacağı gözetilip, sanık ve şikayetçi ile tanıkların bu hususta tekrar beyanlarına başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine vasfın bölünemeyeceği de düşünülmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde direnme ve tehdit suçlarından ayrı ayrı beraet kararları verilmesi,

Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, arkadaşı olan tanık Murat tarafından desteklenen aşamalardaki savunmalarında, olay mahallinde alkol kontrolü yapan polis memurlarınca kendileriyle aynı durumdaki bir kaç araç sürücüsü hakkında işlem yapılmadığını ileri sürmesi ve kamu görevlilerinin yetki aşımı veya keyfi davranmasının tek başına suç teşkil etmese de keyfi davranışların TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektireceği gözetilerek anılan maddenin tatbiki gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.