muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17400, Karar No: 2025/4270, Tarih: 14.04.2025

birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi kapsamında ihlâl sebebi sayılmakta, bu ihlâlden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da; 5237 sayılı TCK'nın 191/4-a maddesinde belirtilen "kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi" şartının gerçekleşmesinden yani dava açma şartının gerçekleşmesinden sonra işlenen 5237 sayılı TCK'nın 191/4-b ve 191/4-c maddelerinde belirtilen aynı nitelikteki eylemin de artık 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiğidir. İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen eylemler ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Tüm bu açıklamalar ışığında;

Tüm bu açıklamalar ışığında;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinde açılmış bir kamu davası olduğundan, bu kez inceleme konusu 13.06.2017 tarihli suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılması üzerine, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanığın önceki 12.06.2015 (28.07.2015) tarihli eylemine konu Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/56 Esas, 2022/399 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, durma kararının 18.04.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, dolayısıyla inceleme konusu davada 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen durma kararından sonraki hukuki sürecin araştırılması, hukuken mümkün olması halinde her iki davanın birleştirilmesi, sanığın eylemlerinin tek suç, erteleme kararının ihlâli, zincirleme suç veya bağımsız suç olup olmadığı hususlarının irdelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/859 Esas, 2022/1214 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13176, Karar No: 2016/12528, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13176 E.  ,  2016/12528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5. Asliye Hukuk ve ... 2. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi, taraflar arasında imzalanan sözleşme bir tüketici işlemi olup tüketici işlemleri ile ilgili davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

... 2. Tüketici Mahkemesi ise sözleşmeye göre aynen ifa ve tazminat istendiği anlaşılmış, 4077 sayılı Kanunun 3. maddesi kapsamında kalan bir tüketici ilişkisi bulunmadığı, 6502 sayılı Kanunun 3/k ve 73. maddeleri uyarınca davacının tüketici konumunda olmadığı, bu tür davalara genel mahkemelerde bakılması gerektiği gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkil ile davalı arasında 30/04/2009 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşme gereği .... mah., 20268 ada 1 parselde 369 m2 taşınmaz hissesine inşaat yapımı hususunda anlaşma bulunduğu, davalının sözleşmede ki şartlara uygun davranmadığı, dava konusu inşaatın yüklenici ve yapımcısı olmasına rağmen davalının inşaatı müvekkilin adına yaptığı, davalının davacıdan aldığı vekaletler ile müvekkili tüm kurumlar önünde borçlandırdığı, davalının kötü niyetli olduğu, sözleşme şartını ihlal eden davalıdan 50.000,00.-TL sözleşmeye göre belirlenmiş tazminatın muacceliyet tarihi olan 09/07/2010 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/12/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/401, Karar No: 2010/6941, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/401 E.  ,  2010/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4162, Karar No: 2025/898, Tarih: 10.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4162 E.  ,  2025/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2847 E., 2023/1578 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/601 E., 2020/131 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin dava dilekçesinden özetle; Tekirdağ ili Çorlu ilçesi ... köyü Karaağaç mevkii, 164 ada 1 parsel sayılı 2248 m2 miktarındaki arsada davacı Şirketin malik olarak bulunduğunu, söz konusu parselin 94 no'lu Orman Kadastro komisyonunca yapılan tespit sonucunda orman sınırları içerisinde kaldığına karar verildiğini, orman kadastro komisyonunun kararının hatalı olduğunu, taşınmazın 1968 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda şahıslar adına tarla vasfı ile tescil edildiği, orman olduğu iddia edilen alanda şu anda mevcut 994 adet konut, 358 adet toplam bina ve arsa bulunduğunu, hatalı olan 94 no'lu orman kadastro kararının davacı adına kayıtlı 164 ada 1 parsele ilişkin olarak iptaline, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı vekilinin istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporundaki çelişkiler giderilmeden karar verildiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı vekilinin istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporundaki çelişkiler giderilmeden karar verildiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda, " taşınmazın komşu parselleri hakkında verilmiş kesinleşmiş karar örnekleri ve komşu taşınmazlar hakkında yapılan bilirkişi incelemeleri sonucu elde edilen tespitler de dikkate alınarak davaya konu taşınmazların orman boşluğu ve orman toprağı tanımına uyan yerlerden olmadığı, eskiden beri devlete ait olduğu bilinen ormanlardan olmadığı, halen orman vasfında olmadığı gibi sonradan orman vasfı kazanmadığı tespit edilmiş" gerekçesiyle Tekirdağ ili Çorlu ilçesi Yenice Mahallesi, 164 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 no'lu Orman Kadastro Komisyon Başkanlığı işleminin iptali ile orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiştir. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde eksik araştırma ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiği gerekçesiyle istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, " uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun anlaşılmasına, dava konusu parselin ifrazından oluştuğu kök 1828 parselden ifraz olunan komşu 163 ada 1, 108 ada 1, 107 ada 10,11, ve 2521, 2522, 2529, 2530, 2454 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin aynı nitelikteki davalar sonucu verilen davanın kabul kararlarının 163 ada 1 parsele ilişkin Dairemizin 2020/1917 Esas- 2021/1588 Karar, 108 ada 1 parsele ilişkin Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2015/16318 Esas-2017/4909 Karar, 2454 parsele ilişkin 2017/5874-5194Esas ve Karar, 107 ada 10 parsele ilişkin 2016/14410 Esas-2017/4900 Karar, 107 ada 11 parsele ilişkin 2016/7111 Esas-2017/4908 Karar ve 2521, 2522, 2529 ve 2530 parsellere ilişkin 2018/3036-6556 Esas ve Karar sayılı ilamları ile verilen orman dışına çıkarma kararlarının Onandığı da dikkate alınarak ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından" istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Davalı ... İdaresi vekili istinaf talebindeki aynı gerekçelere dayanarak temyiz talebinde bulunmuştur.

Orman ve Jeodezi Bilirkişi Kurulu tarafında hazırlanan rapor incelendiğinde, 1939-1954-1968-1973-1988 tarihli hava fotoğrafınlarında, tarımsal faaliyet yapılmamış yer olduğu, (A)'nın kısmen açık alan olduğu, kısmen orman bitki örtüsü niteliğinde münferit dağılım gösteren ancak kapalılık arz etmeyen ağaçların bulunduğu, (B)'nin açık alan olduğu, gösterilen sabit sınırların arazi üzerinde mevcut olmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. Dava konu taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafında, memleket haritasında ve amenajman planında orman sayılmayan alanlarda kaldığı, üzerinde fiilen yetişmiş ormanın bulunmadığı, taşınmazın orman sayılmayan alanlardan olduğu anlaşılmıştır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup Davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1287, Karar No: 2022/1667, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1287 E.  ,  2022/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/02/2022 günü temyiz eden davacı idare vekili ve davalı ... vd. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalı vekillerinin ve davalı ... vd.’ nin yokluğunda duruşmaya başlanarak; gelen vekillerin sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması

durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan" idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin, Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 numaralı bendindeki (2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası ...Şubesi'ne müzekkere yazılmasına,) ibaresinin çıkartılarak, yerine (üçer aylık vadeli hesapla işlenmiş tüm nemaları ile birlikte davalılardan ..., ..., ..., ... ile ... ve ...'a derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) ibaresinin yazılmasına,

b) 1 nolu bendinde yazılı (karar tarihi olan 10/09/2019) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 08/02/2022) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare ve ... vd. yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3613, Karar No: 2025/6134, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3613 E.  ,  2025/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/59 Esas, 2025/66 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.03.2024 Tarihli ve 2023/1151 Esas, 2024/362 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... mevkii, ... No:53 .../Burdur olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Burdur 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.11.2024 Tarihli ve 2024/448 Esas, 2024/327 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının en son mernis adresinin Manyas/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Bandırma 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.01.2025 Tarihli ve 2025/77 Esas, 2025/73 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin Manyas/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Manyas Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.02.2025 Tarihli ve 2025/59 Esas, 2025/66 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mevkii, ... No:53 .../Burdur olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık ,4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin Merkez/Burdur olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Burdur 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Burdur 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.