muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5996, Karar No: 2019/5455, Tarih: 20.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5996 E.  ,  2019/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5604 sayılı Malî Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1. maddesinin 1 ve 4. fıkraları ile, her yıl temmuz ayının biri ile yirmisi arasında malî tatil uygulanacağı ve malî tatil süresi içinde inceleme amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenemeyeceğinin hükme bağlanması karşısında; 27.05.2010 tarihli istem yazısının, malî tatil süresi içerisinde, 05.07.2010 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle, yüklenen “defter ve belgeleri gizleme” suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçu ile ilgili olarak düzenlenen 30.04.2011 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, Manisa Vergi Dairesi Başkanlığının 12.05.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne göre, mütalaa tarihi itibarıyla “rapor değerlendirme

komisyonunun” mütalaasının zorunlu olduğu, bu nedenle durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2638, Karar No: 2024/11366, Tarih: 11.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2638 E.  ,  2024/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/5073 D. İş

SUÇ : 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'na muhalefet

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Marka hakkına tecavüz suçundan şüpheli Lacmedi Kozmetik Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 14.12.2021 tarihli ve 2021/2045 Değişik İş sayılı el koyma kararına itiraz üzerine Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 14.12.2021 tarihli ve 2021/2048 Değişik İş sayılı el koyma kararının kaldırılmasına dair karara karşı yapılan itirazın Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/5073 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinden özetle, müşteki şirketin tescil sahibi olduğu tasarımları içeren ürünlerin, izinsiz olarak satışa arz edildiğinin iddia edilmesi üzerine yapılan soruşturmada, Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/12/2021 tarihli kararı ile ele geçen ürünlere el konulduğu, anılan Hâkimliğinin aynı tarihli kararı ile fason üretim sözleşmesinin sunulması nedeniyle el koyma kararının kaldırıldığı, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2021 tarihli yazısı ile el konulan numunelerden 10 adedinin bilirkişi incelemesine esas olmak üzere alınmasına karar verildiği, Ticaret Bakanlığının 10 Ocak 2022 tarihli yazısında söz konusu ürünlerin şüpheli şirkete teslim edildiğinin bildirildiği, sonrasında Cumhuriyet Başsavcılığınca eşyaların sahibine iadesi edilmesi ve bilirkişi incelemesi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 131. maddesinde; "Şüpheliye, sanığa veya üçüncü kişilere ait elkonulmuş eşyanın, soruşturma ve kovuşturma bakımından muhafazasına gerek kalmaması veya müsadereye tabi tutulmayacağının anlaşılması halinde, re'sen veya istem üzerine geri verilmesine Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından karar verilir. İstemin reddi kararlarına itiraz edilebilir." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma aşamasında el konulan eşyaların delil olarak kullanılacak veya müsadereye konu olma ihtimalinin bulunduğu hususu nazara alındığında, tedbir kararı konulan eşyaların taklit eşyalar olabilme ihtimali araştırılmadan el koyma kararının kaldırılmasına karar verilmesinde,

2-5271 sayılı Kanun'un 271/1. maddesi uyarınca "Merciin, itiraz üzerine verdiği kararları kesindir..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/12/2021 tarihli el koyma kararının, itiraz yerinde görülerek merciie gönderilmeksizin anılan Hâkimliğin aynı tarihli kararı ile kaldırılmasını müteakip, yapılan itirazın kararın kesin olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de, Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin 20/12/2021 tarihli kararı ile itiraz edilen kararın, itiraz üzerine verilen bir mercii kararı olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 271/1. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı talep yönünden yapılan değerlendirmede;

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı talep yönünden yapılan değerlendirmede;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin, 20.12.2021 tarihli ve 2021/5073 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı

Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre, kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı istem yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15513, Karar No: 2010/145, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15513 E.  ,  2010/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29666, Karar No: 2018/4277, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29666 E.  ,  2018/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;Arsa niteliğindeki dava konusu ... mahallesi 317 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2,78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1,50-TL olduğu halde, dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak, emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözetildiğinde, dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2902, Karar No: 2023/5447, Tarih: 16.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/2902 E.  ,  2023/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Anadolu 5. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ile davalılardan ... ve Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... ve Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili de davalılar temyizine katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunmuş olmakla yapılan incelemede; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

2. Bu açıklamalar doğrultusunda davalılardan “ ... Elektrik Elektronik San. Tic A.Ş." Ticaret Sicil Gazetesinde 25.03.2021 tarihinde yapılan ilana göre genel kurul tarafından yapılan 27.01.2021 tarihli toplantıda tasfiye aşamasına girmesine ve tasfiye memuru olarak Şengül Alemdar Gürsoy'un atanmasına karar verildiği anlaşılmakla, beraber anılan davalı yönünden tebliğin şirket tüzel kişiliğinden aldığı vekalete dayanılarak avukatına yapıldığı anlaşılmıştır.

3. Bu açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin tasfiye memurundan aldığı vekalet bulunması halinde ibraz etmesi için HMK 77.maddesi gereğince öncelikle vekile muhtıra tebliği vekaletnamenin ibraz edilmemesi halinde ise yetkili tasfiye memuruna ilk derece mahkemesi kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek tebligat parçasının dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Bu açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin tasfiye memurundan aldığı vekalet bulunması halinde ibraz etmesi için HMK 77.maddesi gereğince öncelikle vekile muhtıra tebliği vekaletnamenin ibraz edilmemesi halinde ise yetkili tasfiye memuruna ilk derece mahkemesi kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek tebligat parçasının dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19251, Karar No: 2012/15602, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19251 E.  ,  2012/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :26.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/4656, Karar No: 2019/751, Tarih: 17.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/4656 E.  ,  2019/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, özel belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, düşürülme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3870, Karar No: 2015/8763, Tarih: 01.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3870 E.  ,  2015/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin katılanlar vekilleri ile suça sürüklenen çocuklar ...... müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar... ve... müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 07.10.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 07.10.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Suça sürüklenen çocuk... yönüyle hükmedilen ceza miktarları nazara alınıp, suça sürüklenen çocuk .... yönünden ise kanuni süreden sonra talep edilmekle müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin....ve... yönüyle duruşmasız, M..G... yönünden ise duruşmalı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar .....müdafileri ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuklar ... ve O... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar... ve... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk...hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;