muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8202, Karar No: 2016/15467, Tarih: 19.12.2016

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13482, Karar No: 2015/8985, Tarih: 26.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13482 E.  ,  2015/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk kuvvetlerince ihbar üzerine .... İlçesi, ... Köyü'nde yer alan, ... Yüksek Kurulu'nun 07.03.1986 gün ve 2023 sayılı kararı ile taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli ... Mezarı mevkiine gidildiğinde, sanıklar.... ve ...'ın kazı bölgesinde bulundukları, sanık ...ın'ın ise elinde dürbünle çevreyi gözetlemekte olduğu, yine sanık ...'ın ... plakalı minibüsün içerisinde olay yerine 1,5 km. kadar uzakta... yolunun üzerinde çevreyi gözetlediği, kazı alanında adli emanette kayıtlı bulunan kazı aletlerinin ve patlayıcı maddenin ele geçirildiği, kaya mezarının giriş kısmında üst bölümünde matkap ve hilti ile delinmiş yerlerin ve deliklerin alt kısmında beyaz tozların olduğu, kaya mezarının içerisinde demir murçların çakılı vaziyette bulunduğu ve kaya mezarlarının tahrip edildiği hususlarının tespit edildiği, soruşturma aşamasında müze uzmanı ve kovuşturma aşamasında arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda, kazı yapılan ... Mezarının ...Yüksek Kurulu'nun 07.03.1986 gün ve 2023 sayılı kararı ile taşınmaz kültür varlığı olarak, söz konusu kaya mezarının çevresi ise... Koruma Bölge Kurulu'nun 22.06.2006 gün ve 751 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bulunduğu, kaya mezarının iç duvarları, mezar odası içinde yer alan kline ve mezarın alınlık kısmında yer alan ve bir insan ile bir aslanın mücadelesini konu alan kabartma figür üzerinde delikler açılarak zarar verildiği, mezar odası içindeki klinenin, murç ve hilti kullanılarak tamamen parçalanarak tahrip edildiği hususlarının saptandığı,

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde, sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, tüm sanıkların kaya mezarı içerisinde kazı yaptıklarının farkında olup, eylemleri nedeniyle mağaranın zarar görebileceğini bilecek durumda bulundukları, daha önce keşif yaptıkları tescilli alanda tam donanımlı bir şekilde kazı yapan sanıkların, tabiat varlığına zarar verme kastı ile hareket etmediklerinin kabul olunamayacağı, izinsiz kazı yapmak suretiyle korunması gerekli taşınmaz tabiat varlığına zarar veren sanıkların, tek bir eylem ile kanunun birden çok maddesini ihlal etmiş oldukları, bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 44/1 maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmalarının zorunlu olduğu, 5728 sayılı Kanun değişikliği öncesinde ve sonrasında 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde öngörülen yaptırımın, aynı Kanunun 74/1 maddesinde öngörülen yaptırımdan daha ağır olduğu, bu nedenle sanıklar hakkında sadece 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesine göre hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin sanıklar hakkında uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanıkların sadece kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar haklarında tesis edilen hüküm fıkralarının (6) numaralı bentlerinde yer alan “ c bendinde düzenlenen haklarında da koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18037, Karar No: 2015/2706, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18037 E.  ,  2015/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2911, Karar No: 2013/5985, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2911 E.  ,  2013/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin, taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan, ileride hak sahipliğini ispatlayana ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri ile davalı ...’ın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. ile ...'dan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20538, Karar No: 2011/5161, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20538 E.  ,  2011/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınap, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8236, Karar No: 2013/11359, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8236 E.  ,  2013/11359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4 Sulh Hukuk ve Kırıkkale 2 Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlının en son yerleşim yerinin mernis kaydından "... mah. Zeyniler cad. No 13/2 ..." adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Bursa 4 Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4 Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4405, Karar No: 2013/4922, Tarih: 13.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4405 E.  ,  2013/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.12.2011 tarih ve 2008/314-2011/1030 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...’in dava dışı ... A.Ş.’nden konut kredisi kullandığını, bu amaçla davalı ... tarafından ferdi kaza sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalının şeker hastası olduğunu ve bu durumu davalı tarafa bildirdiği ancak davalı yetkilileri tarafından bunun bir öneminin bulunmadığının belirtildiğini, sigortalı murisin hayatını kaybettiğini, buna karşın davalı tarafça herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 30.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının beyan yükümlülüğüne aykırı olarak şeker ve siroz hastalıkları konusunda bilgi vermediğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içinde mevcut doktor raporlarında sigorta yapılmadan önce sigortalının şeker hastası olduğunu bildirdiği ve insülin de kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28.630 TL’nin 06.03.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...'in dava dışı ... A.Ş.'nden konut kredisi kullandığını, bu amaçla davalı ... tarafından ferdi kaza sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı murisin hayatını kaybettiğini, buna karşın davalı tarafça herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek işbu davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacıların murisi olan sigortalının şeker hastası olup, siroz nedeniyle yaşamını kaybettiği konusunda taraflar arasında çekişme bulunmamaktadır. Ayrıca mahkemece, sigortalının şeker hastası olduğunu davalıya bildirdiği şeklinde bir gerekçe yer verilmişse de dosya içinde bu konuda herhangi bir bilgiye rastlanmamıştır. Bu durumda mahkemece, sigortalının ölümü ile şeker hastalığı arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığının tespiti gerektiğinden, ulaşılabilen tedavi evrakı değerlendirilerek hekim bilirkişi ya da bilirkişilerden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9612, Karar No: 2013/23490, Tarih: 25.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9612 E.  ,  2013/23490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/01/2013 tarih ve 2011/653-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi nezdindeki 846 1000995-282 nolu hesap üzerine keşideli bir kısım çeklerin müvekkili şirket çalışanlarından ...’in aracından camlarının kırılarak çalındığını, çeklerin iptali ve ödeme yasağı kararı verilmesi için Ankara 6. Ticaret Mahkemesi’nin 2011/504 esas sayılı dosyasından dava açıldığını, müvekkilinin hak kaybına uğramaması için davalı bankaya çalıntı çek bildiriminde bulunulduğunu, dava konusu 0007913 seri nolu çekin müvekkili ile hiçbir hukuki veya ticari ilişkisi bulunmayan Başak İnş. Mermer Orm. Ür. Met. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. lehine 20.09.2011 tarih 5.000,00 TL bedelle ve sahte imza ile düzenlendiği ayrıca keşideci kısmına atılan imza ile lehdar "Başak İnş." kaşesi üzerinde mevcut imzaların birbirinin aynı olduğu ve her iki imzanın da müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını buna rağmen davalı bankanın söz konusu çek ile ilgili ödeme yaptığını, bunun üzerine bankaya gönderilen 18/10/2011 tarih ve 28424 yevmiye nolu ihtarnamesiyle ödenen 5000 TL'nin ticari faizi ile birlikte 3 gün içinde ödenmesinin ihtar edildiği; ancak bankanın ödeme talebini reddettiğini, müvekkilinin uğradığı zararın bankaca karşılanması gerektiğini ileri sürerek çalıntı çek için müvekkili hesabından banka tarafından ödenen 5.000,00 TL ödeme tarihi olan 20.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 18/02/2009 tarihine kadar çalıntı veya şüpheli çekler için keşidecisinin talebi ile banka tarafından ödeme yasağı verilebildiğini; ancak bu tarihten sonra 6762 sayılı T.T.K.’nın 711. maddesinin yürürlükten kaldırılması ile artık ödeme yasağı için mahkeme kararı gerektiğini, somut olayda müvekkili ile davacı arasında bulunan bankacılık sözleşmesi gereğince verilen çeklerin boş ve imzasız olarak çalındığını 29/07/2011 tarihinde müvekkiline bildiren davacının, bu çeklere ilişkin ödeme yasağı kararı verildiğine dair bir mahkeme ilamı ibraz etmediğini, davacının ibraz ettiği kararda; çek iptali ve ödeme yasağı kararı verilmesi için açılan davanın reddedildiğini, bu nedenle müvekkilinin kendisine ibraz ed,ilen çekle ilgili olarak ödeme yapmakla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin boş ve imzasız olarak çalındığının davalı bankaya bildirildiği, taraflar arasındaki sözleşmenin 5.5. maddesi gereğince, bankanın, ödemeden men talimatına rağmen çek meblağını ihtilafın halline kadar bloke ederek çeke yazabilmek suretiyle ödemeyi geçici olarak durdurabilme yetkisi olduğu, yine mevduat hesabından yapılacak tediyelerin hak sahibine veya onun yetkili kıldığı kişiye ödenmesinde bankanın asli sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.000 TL’nin temerrüdün oluştuğu 24/10/2001 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak; somut uyuşmazlıkta dava konusu çekin sahte olarak tanzim edilmesi nedeniyle Mülga 6762 sayılı T.T.K.’nın 724. maddesi uyarınca sahte çeki ödemiş olmasından doğan zarar muhataba ait olmasına karşın şayet, keşideciye çek defterini iyi saklamamış olmasından kaynaklanan bir kusur isnadı mümkün olduğu takdirde bu kusur oranında indirim yapılması gerekir. Bu bakımdan mahkemece, 6762 sayılı T.T.K.’nın 724. maddesi tartışılmaksızın çek bedelinin tümünden davalının sorumlu tutulması doğru olmamış bu nedenle kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin (2) nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8510, Karar No: 2016/15480, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8510 E.  ,  2016/15480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 8.702,42 TL kayıp kaçak, dağıtım ve iletim bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedellerini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.