muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2307, Karar No: 2018/312, Tarih: 16.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2307 E.  ,  2018/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2011 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.01.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı ..., talebin zamanaşımına uğradığını, bakım borçlusu ...'un bakım alacaklısı ...'un oğlu olduğunu, sözleşmenin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Diğer bir kısım davalılar da zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 12.06.2014 tarihli 2014/1995 Esas, 2014/7934 Karar sayılı ilamı ile "... mahkemece muvazaa iddiasına ilişkin inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili temyizi üzerine, Dairemizin 05.04.2016 tarih, 2015/17935 Esas, 2016/4111 Karar sayılı ilamıyla "Mahkemenin bozmadan önce verilen 09.05.2013 tarihli, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar sadece davalı mirasçı ... tarafından temyiz edildiğinden ve dava konusu taşınmazlar elbirliği mülkiyetine tabi ise de tarafların mirasçı olmaları da gözönüne alınarak davalı ... dışındaki diğer davalılar yönünden ölünceye kadar bakım sözleşmesi kapsamındaki ve murisin payı bulunan taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. Kabule göre de, vekalet ücretinin dava konusu payın harcı tamamlanan değeri üzerinden hesaplanması gerekirken dava konusu taşınmazların tamamının değeri üzerinden hesaplanması yerinde değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereği yerine getirilmemiştir. Dairemizin 05.04.2016 tarih, 2015/17935 Esas, 2016/4111 Karar sayılı ilamı ile davalı Ferize Tunca dışındaki diğer davalılar yönünden ölünceye kadar bakım sözleşmesi kapsamındaki murisin payı bulunan taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen hükümde davalı ...'nın da hissesinin iptaline karar verilmiştir. Mahkemece yapılması gereken ölünceye kadar bakma sözleşmesi kapsamında bulunan taşınmazların son tapu kayıtları getirtilip değerlendirilerek davalı ... dışındaki diğer davalılara muristen intikal edecek hisselerin bilirkişi tarafından iptal edilecek ve tesciline karar verilecek payların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini sağlayarak sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'ya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1470, Karar No: 2019/3604, Tarih: 09.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1470 E.  ,  2019/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi:

Dava, 4089 prim günü olmasına rağmen yaşlılık aylığı talebinin reddedilmesinin yerinde olmaması nedeni ile davacının 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına müstehak olduğunun tespiti, aylıklarının 01.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi ve aksi yöndeki Kurum işleminin iptali ile sataşmanın önlenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı ... ... Kurumu vekili özetle; davacının ... Orman İşletme Müdürlüğündeki birçok çalışmasının .... sicil numaralı ...’e ait olduğunu ve davacının 31.07.2013 tahsis talep tarihi itibarı ile 15 yıl 55 yaş ve 3600 prim gün şartlarından 3600 prim gün sayısını doldurmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., 06.01.1977 tarihinden itibaren 1990 yılına kadar sürekli ve bu yıldan sonra aralıklı bir şekilde ..., Baklaya ve merkez bölgelerinde çalıştığını, davacıyı hiç görmediğini ve tanımadığını, eski yıllarda kesim, menfez ve dikim işinde sigortasız çalıştırılma olduğunu, davacının kendisinden kaynaklı herhangi bir mağduriyetini bulunmadığını ve davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Davalı ..., yargılamaya iştirak etmemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince ; “1953 doğumlu ...'in de dahili davalı sıfatıyla Mahkememizdeki ifadesinde söz konusu işyerinde çalıştığını ve davacı olan ...'i hiç görmediğini ve tanımadığını, netice olarak da iş bu davanın kendisiyle bir ilgisinin bulunmadığını, kendi kayıtları sebebiyle davacının mağdur olmadığını belirtmiştir.” gerekçesiyle “Davanın REDDİNE ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davacı vekili, bilirkişi raporunun davacı lehine olmasına rağmen anlaşılamayan bir gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince ''Her ne kadar ... ... Kurumu tarafından, davacıya ait olan bir kısım sigortalılık sürelerinin davalılar ... ile ...’e ait olduğu belirtilmiş olup, bu hususta uyuşmazlık çıkarılmış ise de; yargılama sürecinde alınan 03.04.2015 tarihli uzun vade hizmet dökümüne göre söz konusu uyuşmazlığın, davalı SGKB tarafından kabul edilen hizmet süresi ile birlikte ortadan kalktığı, diğer bir anlatım ile davacının 31.07.2013 tahsis talep tarihi itibarı ile 3801 prim gün sayısına sahip olduğunun davalı SGKB tarafından kabul edildiği sonucuna varılmıştır. .........davacının sigortalılık süresi başlangıç tarihine göre mülga 506 sayılı Kanunun 4447 sayılı Kanun ile geçici 81/A maddesinin yürürlüğe girdiği 08.09.1999 tarihi itibarı ile sigortalılık süresinin 23 yıldan fazla olduğu dikkate alınmak sureti ile 31.07.2013 tahsis talep tarihine göre 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığı ortadadır. ” gerekçesiyle

“ Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile .... 1. İş Mahkemesinin 24.11.2016 tarih ve 2014/918-2016/453 sayılı kararının HMK’nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca, düzeltilmek üzere KALDIRILMASINA ve ESAS HAKKINDA YENİDEN KARAR VERİLEREK,

1-)Davanın KABULÜNE,

a-)Davacının 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının TESPİTİNE,

b-)Ödenmeyen yaşlılık aylıklarının 01.11.2013 tarihi başlangıç kabul edilmek sureti ile her bir yaşlılık aylığı için aylığa hak kazanılan tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ile davacıya verilmesine, ” karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili “ Hak düşürücü süre geçmiştir. Yöntemince araştırma yapılmamıştır. Feri müdahil olarak kabul edilmemiz gerekir. ” gerekçeleriyle temyiz yoluna başvurmuştur

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının sigorta başlangıç tarihinin 01/04/1976 olduğu, davacının doğum tarihinin 01.05.1953 iken 08.10.1971 tarihli ilam ile 05.11.1951 olarak düzeltildiği, 31.07.2013 tarihinde 170 günlük askerlik borçlanma bedelini yatırarak yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ancak davacının Kahramanmaraş Orman İşletme Müdürlüğündeki bazı çalışma sürelerinin 11451235 sicil numaralı ...’e ait olmasından dolayı 170 günlük askerlik borçlanma süresi ile birlikte toplam sigortalılık süresinin 1547 gün olduğu ve 3600 prim gün sayısının tamamlanması halinde müracaat edilmesi gerektiği belirtilmek sureti ile bu yöndeki talebinin reddedildiği, 1976-1988 arası OİM de geçen 2515 gün 4/a hizmeti bulunduğu, Kurumun iptal işleminde iptal edilen sürelerin ne kadar olduğu ve neden dahili davalıya ait olduğunun açıklanmadığı, dahili davalının hizmet cetvelinin dosyada bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince 03.04.2015 tarihli hizmet cetveline göre karar verildiği, Kurumun işlemiyle hizmet cetvelinin uyuşmadığı, iptal edilen sürelerin hizmet cetvelinde görülmediği, bordroların okunaklı olmadığı, dosyada tanık dinlenmediği, Kurum işlemiyle, hizmet cetvelinin uyuşmadığı ve dosyanın mevcut durumunun karar vermeye elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, Kuruma, davacının aynı isimde başka bir kişiye ait olduğu iddiasıyla iptal edilen hizmet sürelerinin neden hizmet cetvelinde görüldüğü hususunu sormak, Kurumdan yaptığı işlemi izah etmesini talep etmek, dahili davalının hizmet cetvelini Kurumdan getirtmek, dönem bordrolarının okunaklı suretlerini istemek, gelecek cevaba göre dönem bordro tanığı dinlemek, araştırma genişletilerek tüm deliller toplanıp, davacıya ait olan hizmet süresi hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

G)SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17402, Karar No: 2012/16279, Tarih: 25.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17402 E.  ,  2012/16279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :158-32

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilen 1542,09-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2017/3226, Karar No: 2019/2147, Tarih: 01.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3226 E.  ,  2019/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 06/03/2017 gün ve 2014/970 E. - 2017/287 K. sayılı hükme yönelik süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de duruşma isteminin miktardan reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

Hakkında kanun yoluna başvurulan işbu ilk derece mahkemesi kararı 06.03.2017 tarihinde verilmiştir.

Bu itibarla bu karara karşı başvurulacak kanun yolu istinaf olup bu başvuruyu inceleyecek olan yer Bölge Adliye Mahkemesi’dir.

6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.”

Her ne kadar işbu dosyada Bursa 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’yle Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığını kesin olarak çözen Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 2014/4246 esas ve 2014/8139 karar sayılı ve 22.05.2014 tarihli yargı yeri belirleme kararı var ise de bu kararın verildiği tarih itibariyle kesin olduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi işbu görevsizlik kararı kesinleşinceye kadar hakkında 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümleri uygulanmıştır.

Artık daha sonra verilen ve hakkında kanun yoluna başvurulan 06.03.2017 tarihli karar için HMK’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma imkânı yoktur.

Bu itibarla dava dosyasının istinaf incelemesi yapılması için ilgili Bölge adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi‘ne tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili Bölge adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne TETKİKSİZ İADESİNE, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6690, Karar No: 2019/573, Tarih: 17.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6690 E.  ,  2019/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin vekalet ücreti istemi ile sınırlı temyiz talebi ile sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- Vergi suçu raporu ve.... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı 11.10.2012 tarihli mütalaasının sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, failin bizzat sahte fatura düzenlemesi durumunda, aynı faturayı kullansa bile “sahte fatura düzenleme” suçunun; başkasının sahte olarak düzenlediği faturayı kullanması halinde ise “sahte fatura kullanma” suçunun oluşacağı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek ve kullanmak” suçlarından hükümler kurularak hükmün karıştırılması,

2- Sanıkların, ....,.... isimli şahısların kendilerini sigortalı yapmak vaadiyle kandırıp bir takım evrak imzalattıklarını, sahte belge düzenlemediklerini, bu kişilerin açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediklerini savunmaları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalar ve müstahsil makbuzlarının kanaat oluşturacak sayıdaki aslılları getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalar ve müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile adlarına müstahsil makbuzu düzenlenen kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları veya Ahmet Ünger ve Yalçın Ünger isimli kişileri tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların veya bu kişilerin bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile adlarına müstahsil makbuzu düzenlenen kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları veya Ahmet Ünger ve Yalçın Ünger isimli kişileri tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların veya bu kişilerin bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre;

a) Sanıklar hakkında belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken “3 yıl 1 ay 15 gün“ yerine, “2 yıl 13 ay 15 gün“ hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11528, Karar No: 2016/7764, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11528 E.  ,  2016/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Davanın reddi

Her şirket yönünden, her takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu cihetle; sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/81925 esas sayılı 01.12.2010 tarihli iddianamesi ile yetkili ve ortağı olduğu Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğünün 608 016 11 50 vergi kimlik numaralı mükellefi ...Teks. ...Tic. Ltd. Şirketinin 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığından bahisle dava açıldığı anlaşılmakla; mahkemece, aynı sanık hakkında ...22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/2 esas, 2013/55 karar sayılı dosyanın mükerrer olduğu belirtilmiş ise de, ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/2 esas sayılı dosyasının 29.12.2010 tarih 2010/86652 esas sayılı iddianame ile Dış Ticaret Vergi Dairesi Müdürlüğünün 6222 018, 66 23 vergi kimlik numaralı sanığın yetkilisi olduğu ... ve ...Limited Şirketi hakkında açıldığı, dava konusu şirketlerin farklı vergi numaralı mükellefler olduğu gözetilmeden, davanın mükerrer olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.