muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8573, Karar No: 2015/14081, Tarih: 08.10.2015

Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2012 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekçi bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Davaya konu taşınmazın krokiye bağlanmak suretiyle el atılan alanın tesbiti ile imar planındaki konumlarının gösterilmek suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Arsa niteliğindeki bir taşınmaz için ecrimisil bedeli hesaplanırken taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip, emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle bedel tespit edilmesi gerekir. Dosyaya, taşınmaza yakın konumda kiraya verilen çok sayıda emsal sunulduğu dikkate alınarak bunlardan taşınmazla benzer özellik gösteren uygun bir emsal kira veya ecrimisil sözleşmesi seçilip eksik ve üstün yönleri açıklanıp karşılaştırma yapılmak suretiyle ecrimisil bedeli hesaplanması gerekirken genel ve soyut ifadelerle ortalama rayiç bedel üzerinden ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5044, Karar No: 2016/4997, Tarih: 31.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5044 E.  ,  2016/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahali mahkemece verilen hüküm ... Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalardaki dava dilekçelerinde; tüketicilerden tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tüketiciye iadesine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarının tespit etmekten sorumlu olduğunun belirtilildiği, kayıp kaçak bedeli kurumun kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde belirlediği bedel olup, tarifenin uygulanması şirketler tarafından yasal bir zorunluluk olduğundan satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp kaçak bedelinin tahsil edip etmeme gibi insiyatifleri bulunmadığı, bu nedenle tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp kaçak bedeli faturalar da yer aldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, tarafların temyiz etmemesi üzerine kesinleşmiştir.

...; “Elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağı" belirtilerek, hükmün HUMK.nun 427/6.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir

... 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas-679 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı gibi; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4.maddesinde de açıkça anlaşılacağı üzere... Kurumu'na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu madde de anlatılmak istenen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa ... Düzenleme Kurumu'na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Bununla birlikte, tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Abone sözleşmesinde bu hususlarda bir anlaşma bulunmadığından, davacı satıcının yaptığı bu kesintilerin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle,... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/6. maddesine dayalı Kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/507, Karar No: 2006/520, Tarih: 12.07.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-507 E.  ,  2006/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Taraflar arasındaki "İşçi Alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine  dair verilen 15.12.2005  gün ve 2005/1435-780 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.2.2006  gün ve 240-4329 sayılı ilamı ile;(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı gazetecinin davalıya ait işyerinde çalıştığı sırada haftada altı gün ve her gün üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve %30 oranında takdiri indirime gidilerek istekle ilgili karar verilmiştir. Dosyadaki delil durumu ve tanık beyanlarına göre davacının günlük mesaisinin saat 20.00 da sona erdiği açıktır.Somut olayda 5953 sayılı Yasanın ek madde 1.maddesinde öngörülen günlük sekiz saatlik mesainin ardından 1 saatlik ara dinlenmesi de düşüldüğünde ortalama olarak günde iki saat fazla çalışma yapıldığının kabulü gerekir.Belirtmek gerekir ki, davacı vekili tarafından temyize cevap dilekçesi ekinde emsal olarak sunulan gazeteciler yönünden de ağırlıklı olarak günde iki saat ve haftada on iki saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmış ve takdiri indirime gidilerek isteklerle ilgili hüküm kurulmuştur.Mazerete dayanan ve bu şekilde çalışılamayan günler için takdiri indirimin ardından davacının fazla çalışma ücretinin bu doğrultuda yeniden belirlenmesi gerekir.Anılan alacağın gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazlaya dair istekler yönünden de yeniden hesaplama yapılmalıdır.Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Mahkemece daha önce verilen kararda ikramiye, ulusal bayram ve genel tatillerle bu isteğin günlük yüzde beş fazlasına dair alacaklar hüküm altına alınmış ve Dairemizce bu hususlar bozma dışı bırakılmak suretiyle kesinleşmiştir.Mahkemece anılan istekler yönünden bozma sonrasında yeniden karar verilmesi ve avukatlık ücreti ile harç hesabında bunun dikkate alınması hatalı olmuştur...)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN :Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı, ikramiye alacağı, fazla çalışma ücret alacağı, fazla çalışma ücret alacağı % 5 fazlası, genel tatil, resmi ve dini bayram ücret alacağı, genel tatil, resmi ve dini bayram ücret alacağı % 5 fazlası, hafta tatili ücret alacağı, hafta tatili ücret alacağı % 5 fazlasının ödenmediğini ileri sürerek bu alacak kalemlerinin faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ilk kararda; hafta tatili ücret alacağı ve hafta tatili ücret alacağı % 5 fazlası yönünden davanın reddine, diğer alacak kalemleri yönünden bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine Özel Dairece;sair temyiz  itirazları reddedildikten sonra yalnızca, bayram ve genel tatillerde günlük 8 saatlik mesainin üzerinde çalışıldığının kanıtlanamaması nedeniyle, genel tatil ücret alacağı ve bunların % 5 fazlası yönünden ve hüküm altına alınan diğer alacak kalemlerindeki % 5 fazlaların temerrüt ve faiz başlangıç tarihlerinin belirlenmesi bakımından  bozma sevkedilmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak ek rapor alınmış, bayram ve genel tatillerde 8 saat mesainin üstündeki çalışmaların mahsubu yapılmış, % 5 fazlalıkların faiz başlangıç tarihleri ayrı ayrı hesaplanmış ve bu doğrultuda yeniden hüküm kurulmuştur.

Taraf vekillerinin temyizleri üzerine Özel Dairece;yine sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, daha önce bozma kararı kapsamı dışında kalmakla birlikte fazla mesai alacağı yönünden günlük 2 saat yerine 3 saat, haftalık 12 saat yerine 18 saat fazla çalışma yapıldığının kabul edilmesinin ve ayrıca bozma kapsamı dışında  kalarak kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması, avukatlık ücreti ve harç hesabında bunun dikkate alınmasının hatalı olduğu belirtilerek  hüküm bozulmuştur.

Mahkeme direnme kararında;kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması ile ilgili bozma bendine  uyulmasına karar verilmiştir. Ancak, birinci bozma kararında; fazla çalışma ücret alacağı, fazla çalışma ücret alacağı % 5 fazlası yönünden mahkemenin ilk kararında yer almasına ve temyize konu edilmesine rağmen, bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddedilmiş olması nedeniyle bu hususun davacı yararına usuli kazanılmış hak meydana gelmiş olmasına karşılık, ikinci bozma ilamında bu yönden de bozma sevk edilmesinin hatalı olduğu belirtilerek önceki kararında direnmiştir.

Hemen belirtelim ki, vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay’ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan hukuk mahkemesi, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Mahkeme, bozma kararından dönerek direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz.

Bu müesseseye “usuli müktesep hak” veya “usule ilişkin kazanılmış hak” denir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’muzda anılan müesseseye ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Ne varki,  “Usuli Müktesep Hak”, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay İnançları ile kabul edilmiş, usul hukukunun ana ilkelerindendir ve kamu düzeni ile ilgilidir.

Açıkça bozmaya uyulmasına karar verilmesiyle, taraflardan birisi yararına usule ilişkin kazanılmış hak doğar. Bundan sonra mahkemenin yapacağı iş, bozma kararı uyarınca ve o doğrultuda  işlem yapmak ve gerekli kararı vermekten ibarettir.Bu kurala yerel mahkemece uyulması gerektiği gibi Yargıtay tarafından da uyulması gerekir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.9.2005 gün ve 2005/8-512-535 sayılı ilamı)

Uyulmasına karar verilen ilk bozma kararının bayram ve genel tatil günlerinde fazla çalışma ve bunların % 5 fazlalık alacaklarının reddine karar verilmesi yönünde bulunması karşısında, bozma kararına konu yapılmayan sair yönler davacı yönünden usulü kazanılmış hak oluşturmakta olup, bu yönler ikinci kez bozma kararına konu yapılamazlar.

Bu itibarla, mahkemenin ilk kararında yer alan, temyize konu edilmesine rağmen, sair istemlerin reddi kararı ile bozma kapsamı dışında kalarak davacı lehine usuli kazanılmış hak niteliği alan fazla mesai ücret alacağı ile fazla mesai ücret alacağı % 5 fazlası yönünden Özel Dairece yeniden inceleme yapılarak bozma sevkedilmesi hatalı olmuştur. Açıklanan nedenlerle, bu yöne ilişkin yerel mahkeme kararı isabetli bulunmaktadır.

Ne var ki, bilirkişi tarafından yapılıp, mahkemece de benimsenen hesaplama yöntemi bakımından Özel Dairece davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmediğinden dosyanın bu yönlerin incelenmesi için Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç :  Açıklanan gerekçe ile davalı vekilinin hesaplama yöntemine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.07.206 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30167, Karar No: 2016/20168, Tarih: 15.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/30167 E.  ,  2016/20168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 2014 yılı mart ayı başında ...'de 400,00 TL haftalık ve hemen ...'sının başlatılmak üzere işe başladığını, 2 haftanın haricinde haftalıklarını alamadığını, ...'sının yatırılmadığını, 23/06/2014 tarihinde işten çıkarıldığını ileri sürerek, 3.600,00 TL maaş alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; tarafların davalının ...'de bulunan mağazasında tanıştıklarını, davacının davalının müşterisi olduğunu, davalının ...'de bir mağaza açtığını, davacının bu mağazaya sık sık gidip geldiğinden aralarında bir dostluk doğduğunu, ziyaretleri sırasında davacının müvekkiline yardım ettiğini, ancak asla İş Kanunu'nun tanımladığı şekilde bir işçi olarak değil bir dost olarak yardım ettiğini, aralarında hiçbir zaman sözlü veya yazılı bir iş sözleşmesi yapılmadığını, davacının hiçbir karşılık almadığını ve istemediğini, en fazla yemek ısmarlandığını, bu yemeğin de iş ilişkisi nedeniyle değil dostluk gereği ısmarladığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde çalıştığına ilişkin ... kaydı bulunmadığı ve davacının davalı iş yerinde çalıştığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasında iş ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Çalışma olgusu ve iş ilişkisi her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu ve iş ilişkisi her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı tanıklarının davalı işyerinin bulunduğu pasajda moda evi ve büfe işlettikleri, ifadelerinde davacıyı tanıdıklarını ve ara sıra dükkanda davalıya yardımcı olduğunu beyan ettikleri, savunma da gözönünde bulundurulduğunda bir kimsenin bu şekilde karşılıksız yardım etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki davacı tanığının çalışma olgusunu doğruladığı ve davacının davalı işverene ait mağazanın tadilat ve servis fişinde isminin ve imzasının bulunduğunun anlaşılması karşısında davacının davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında iş ilişkisi bulunduğu kabul edilmeli, davacının talep ettiği alacağa yönelik çalışma süresi somut olarak belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3121, Karar No: 2015/2225, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3121 E.  ,  2015/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1888, Karar No: 2014/4105, Tarih: 07.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1888 E.  ,  2014/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/49

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacıların, tapu kaydına dayanarak yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2006 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında Ç... İlçesi, Y...Köyünde bulunan ...ada 1 sayılı parselin orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğu, bu yere ait sınırlamanın iptali istemiyle ayrı ayrı açtıkları davalar birleştirilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu ... ada 1 sayılı parselde davacılara ait 3, 4, 15, 16, 17, 23, 24, 25, 28, 29 ve 32 nolu bağımsız bölümlerin orman tahdit sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, dava kabul edilerek davalı taşınmazda davacıların sahibi oldukları bağımsız bölümlerin orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir. Davalı taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurularak 35 adet bağımsız bölüm oluşturulmuştur. Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince, kat irtifakı kurulan taşınmazlarda bağımsız bölümler kat irtifakı maliklerine ait olup ortak alanlarda ise bütün kat irtifakı maliklerinin payları bulunmaktadır. Başka bir anlatımla taşınmazdaki ortak bölümler müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir. Bu nedenle, taşınmazdaki bazı bağımsız bölümlerin tahdit dışına çıkartılmış olması davacıların taleplerini tam olarak karşılamadığı gibi, esasen verilen kararın infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır. Zira, aynı taşınmazın hisseli olarak hem kişiler adına, hem de orman olarak Hazine adına kayıtlı olması sonucunu doğuracağından karar bu hali ile infaza elverişli olmadığı gibi tapu sicil tekniğine de uyun değildir.

Müşterek mülkiyete tabi taşınmazlar için müşterek menfaatlerin korunmasına yönelik davaların müşterek maliklerden biri tarafından açılabileceği, 21.06.1944 gün ve 13/30-24 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile kabul edilmiştir. Belirtilen nedenlerle, davalı taşınmazın tamamının tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmesi gerekirken, davacılara ait bağımsız bölümlerin çıkartılması şeklinde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.