muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18158, Karar No: 2015/2711, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/18158 E.  ,  2015/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6231, Karar No: 2006/10060, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6231 E.  ,  2006/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 119 ada 217 parsel sayılı 10.001,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, dava dışı 119 ada 179, 180 ve 181 parsellere uygulanan 1936 gün ve 375, 376, 377 ve 378 yazım nolu vergi kayıtlarının miktar fazlası olarak tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; incelenen dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın, 1936 tarih 375, 376, 377 ve 378 yazım numaralı değişir sınırlı vergi kayıtlarının miktar fazlası olduğu, kadastro sırasında dava dışı 119 ada 179, 180 ve 181 parsel sayılı taşınmazlara miktarlarıyla uygulandıkları, çekişmeli taşınmazın ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin sınırlarında kesinleşmiş orman parseli bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; 1936 tarih 375, 376, 377 ve 378 yazım numaralı vergi kayıtlarının 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamları belirlenmelidir. Vergi kayıtları dava dışı 119 ada 179, 180 ve 181 parsel sayılı taşınmazlara uygulanarak gerçek kişiler adlarına tesbit edildiklerinden, miktar fazlasının sınırda bulunan orman parselinden açma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilerek çekişmeli 119 ada 217 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan ilkeler gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 04/07/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7067, Karar No: 2011/36376, Tarih: 12.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/7067 E.  ,  2011/36376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/172573

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

NUMARASI : 2009/5

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak tespit tutanağında sayacın bakanlık mühürlerinden bir tanesinin kopuk, akım geçmesine rağmen arada durarak çalıştığı, kullanıcının sanık olduğu ve evde kiracı olup sayaçtan haberinin olmadığını beyan ettiği, sayaç ayar raporunda; sayacın açılarak diske müdahale edilmiş olduğunun belirtildiği, sanığın savunmasında; evde diğer öğrenci arkadaşları ile birlikte kaldığını, kendisinin geçici olarak ikamet ettiğini savunmasına göre, öncelikle sanığın savunması araştırılarak abonelik kaydı üzerine olan ev sahibi dinlenildikten sonra, tespit tarihinden geriye ve ileriye doğru birer yıllık dönemlere ait tüketim miktarlarını gösteren föyler yakınan kurumdan getirtilip, kaçak kullanımda bulunulduğu iddia edilen dönemdeki tüketimin kurulu güç ile orantılı olup olmadığı karşılaştırılarak ve suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1128, Karar No: 2019/403, Tarih: 12.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/1128 E.  ,  2019/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne. yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; dava dışı borçlunun müvekkiline olan borçlarını ödememesi sebebiyle takibe geçilerek borçlu adına kayıtlı 3 adet araca haciz konulduğunu, araçların satışı yapılarak ... Müdürlüğü 2012/21 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvellerinde müvekkili kurumun birinci sırada şikayet olunanın ise ikinci sırada yer alarak satış bedelinin garameten paylaştırıldığını, halbuki müvekkili kurum alacağının imtiyazlı alacak olduğunu ve satış bedelinin tamamını öncelikle müvekkili kuruma ödemesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvellerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar Dairemizin 06.07.2015 tarihli, 2015/610 Esas, 2015/5271 Karar sayılı ilamıyla vekalet ücreti yönünden bozulmuştur. Mahkemece şikayet olunan tarafa tebligat yapılmamış olması ve şikayet olunanın davayı kabul etme gibi bir şansının olmaması, bu nedenle şikayet olunan tarafın yargılama giderleriyle sorumlu tutulması hakkaniyet ilkesiyle bağdaşmayacağı gerekçesiyle bozma kararına direnme kararı verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca taraflardan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14613, Karar No: 2014/13023, Tarih: 13.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14613 E.  ,  2014/13023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/158-2013/262

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalının, müvekkilinin babası olduğunu, müvekkilinin yaklaşık 7 yıl önce eşinden boşandığını, bir çocuğu ile birlikte .... Köyünde yaşamaya başladığını, davalının kızına bakmayı ve yardımda bulunmayı reddettiği için müvekkilinin, aynı köyde bulunan ablasının evine sığınmak zorunda kaldığını, müvekkilinin yaklaşık 14 yıldır kronik astım hastası olduğunu, diğer sağlık sorunlarınında olduğunu bu nedenle fiziksel ve ekonomik olarak güçsüz düştüğünü, çalışamadığını belirterek, dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap layihasında, davacının öz kızı olduğunu, boşandığını ve l çocuk sahibi olduğunu, bildiği kadarı ile çocuğu ve kendisi için nafaka aldığını, davacının bir süre kendisinin yanında kaldığını, evinin eski ve yıkık dökük olması nedeni ile beğenmediğini ve ablasının yanına gittiğini, kendisinin emekli olduğunu, yaşlı olduğunu, karnını zor doyurduğunu, tarlasının bahçesinin olmadığını, davacının genç olduğunu çalışma gücünün bulunduğunu, bu nedenle kendisinden nafaka isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, dava tarihi olan 26.02.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı lehine aylık 200,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden; davacının ev hanımı olduğu, çocuğu ile birlikte kızkardeşinin yanında yaşadığı gündelik işlere gittiğini, boşanma davasında müşterek çocuğu için 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, malvarlığının olmadığı tespit edilmiş; davalının ise, davacının babası olduğu 1.000 TL'ye yakın maaş aldığı eşi ile birlikte yaşadığı tespit edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, nafaka yükümlüsü babanın tespit edilen gelir durumu, nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davalı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25282, Karar No: 2017/12848, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/25282 E.  ,  2017/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın Muratlı Belediye Başkanlığı'nın 27/07/2015 gün 1061 sayılı yazısında 2011 yıllında belediye mücavir alan sınırları dahilinde ve imar planı içinde kalmakta olduğu ve altyapı su ve kanalizasyon hizmetlerden yararlandığı anlaşılmakla taşınmaz belirtilen bu özelliklerine göre arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30209, Karar No: 2016/29458, Tarih: 28.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30209 E.  ,  2016/29458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, ikramiye, ilave tediye, ek tazminat, vardiya zammı ile yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan ... yer altı sahasında, kömür üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının ... Kömür İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise ... Kömür İşletmeleri Kurumu’ndan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiş ise de, aşağıda açıklanan nedenlerle, usulden ret kararı yerinde değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.