muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4988, Karar No: 2020/2951, Tarih: 15.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/4988 E.  ,  2020/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUK. DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen çekişmenin giderilmesi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, konutu için 2012 tarihinde doğalgaz aboneliği aldığını, davalının gaz girişini engellediğini, elektrik ve su aboneliği olduğunu, çocukları ile soğukta kaldığını ileri sürerek gazın tedbiren açılmasını ve sözleşme yapılmasını talep etmiştir.

Davalı, EPDK kurallarına göre garaj tapulu dairelerin bireysel doğalgaz abonesi olamayacağını, yeniden doğalgaz verilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, doğalgaz arzı sağlanması talep edilen, garaj tapulu olmakla birlikte fiilen konut olarak kullanılan taşınmazın, 3194 sayılı İmar Kanununa ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanuna göre niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ,davacı istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Yasası'na, geçici 16. maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde “Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedilir.

Yapının bulunduğu arsanın 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedeli başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılır. 6306 sayılı Kanun kapsamında kullanılmak üzere kaydedilen gelirler karşılığı Bakanlık bütçesine ödenek eklemeye Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödenek, dönüşüm projeleri özel hesabına aktarılarak kullanılır. Kayıt bedeline ilişkin oranı iki katına kadar artırmaya, yarısına kadar azaltmaya, yapının niteliğine ve bölgelere göre kademelendirmeye, ayrıca başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir.” denilmektedir.

01.07.2019 tarih ve 30818 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1267 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile, ödeme süresi 31.12.2019 tarihine kadar uzatılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 07.02.2018 tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe girip geçmişe etkili sonuçlar doğuran ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturan 3194 sayılı İmar Yasası’na, geçici 16.maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı yasanın 16. maddesinde düzenlenen İmar Barışı Yasası uyarınca eldeki davada inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Davacı, temyiz aşamasında dava konusu konuta ait 20/12/2018 tarihli yapı kayıt belgesini dosyaya sunmuştur .

Bu kapsamda, davacının sunduğu yapı kayıt belgesi değerlendirilerek sonucuna uygun hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5946, Karar No: 2019/12074, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5946 E.  ,  2019/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Irza geçme suçu yönünden uyarlama talebinin kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu lehe olduğundan hükmün iptaliyle

çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, nitelikli hırsızlık suçu yönünden uyarlama talebinin reddiyle mevcut

hükmün aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümlünün karardan sonra 30.12.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ek kararın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10502, Karar No: 2013/8521, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10502 E.  ,  2013/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2012 tarih ve 2011/653-2012/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... Beton isimli firmanın bayisi olduğunu, bu firmadan aldığı hazır betonun satışını yaptığını, 2010 yılı içerisinde ... Korkut Ata Üniversitesi'nin bazı müteahhitlik işlerini davalılar Dağsan İnş, EM-AS Mekanik Tesisat, ... ... İnş ve ...'nün üstlendiğini, ....2010 tarihli yazı ile Metaş Tesisat ve Yapı Malzemeleri İnş Taahhüt Petrol Madencilik İthalat İhracat İmalat San. Tic. Ltd. Şti., müvekkili davacı şirketten fiyat istediğini, yapılan görüşmeler neticesinde 30...2010 tarihinde yapılan protokollerle bu inşaatlarda kullanılacak hazır betonu müvekkili firmadan satın almayı kabul ve taahhüt ettiklerini, davalı şirketlerin birbirleri ve mal alımını üstlenen Metaş Tesisat ve Yapı Malzemeleri İnş Taahhüt Petrol Madecilik İthalat İhracat İmalat San. Tic. Ltd. Şti. ile aralarında ortaklar ve yönetici birliği gibi organik bir bağ olduğunu, vergi mevzuatı ve şirketler arasındaki işbölümü gibi gerekçelerle alınacak hazır betonun Metaş Tesisat ve Yapı Malzemeleri İnş Taahhüt Petrol Madencilik İthalat İhracat İmalat San. Tic. Ltd. Şti. aracılığı ile satın alınması, ihaleleri alan ve işleri yapan davalı firmaların ise bu mal alımından kaynaklanabilecek ödenmeyen borçlar konusunda tam sorumlu oldukları ve garantör olarak satılan tüm malın parasını ödemeyi kabul ettikleri sözleşmelerin dilekçe ekinde olduğunu, bu sözleşmeye istinaden davacı şirketin istenen malzemeyi istenen tarihte ve istenen niteliklerde teslim ettiğini, ancak bu teslimat karşılığında Metaş Tesisat ve Yapı Malzemeleri İnş Taahhüt Petrol Madencilik İthalat İhracat İmalat San. Tic. Ltd. Şti.

tarafından verilen toplam değeri 641.158,83 TL değerindeki çeklerin karşılıksız çıktığını, ... ... Müdürlüğünün 2011/5752 esas sayılı dosyası ile 300.158,83 TL ve ... ... Müdürlüğünün 2011/6687 esas sayılı dosyası ile 30.000,00 TL olmak üzere toplam 330.158,83 TL ... takibi başlatıldığını, kesinleşen ... takibi sonrası yapılan hacizlerde bu şirketin içinin tamamen boşaltılıp, adeta paravan şirket olarak kullanılması nedeni ile hiç tahsilatın yapılamadığını, ... takiplerinin sonuçsuz kalması üzerine davalı şirketler ve yetkilileri ile şifahi görüşmeler yapıldığını, ihtarname gönderildiğini, ancak verdikleri cevapta hiçbir ödeme yapmayacaklarını beyan ettiklerini, bu beyanları karşısında ödemeden ve takiplerden kurtulmak isteyen davalı şirketlerin daha en başında planlı hareket ederek, malzemeyi adeta paravan olarak nitelendirilecek şirketleri üzerinden satın alıp, ihalelerde iş alan ve istihkak elde eden diğer şirketlerine aktardıkları ve bu şekilde inşaat malzemelerinin ve davacı şirketin temin ettikleri hazır betonun ödemesini yapmaktan kurtulmaya çalıştıkları, davalılar imzaladıkları sözleşme ile ...'nin ödemediği tüm çeklerden sorumlu olduklarını açıkça kabul ettiklerini, çek keşidecisi olan ... hakkında yapılan ... takiplerinin kesinleştiğini, alacağın tahsil edilemediğini, bu nedenle şirketin borçlu olduğunun hukuken kesinlik kazandığını, davalılardan hiçbir malvarlığı olmayan adeta paravan olan ...'nin malzeme alımı için kullanılmış ve alınan malların yüklenici sıfatı taşıyan diğer davalılara aktarılarak davacı müvekkilinin tahsilde güçlük çekmesine neden olunduğunu, oysaki diğer davalılar davacı müvekkilden aldıkları malzeme ile yaptıkları inşaatlardan istihkak elde edip paralarını idareden aldıklarını ileri sürerek, öncelikle dava dilekçesi ekinde bulunan ... takip evraklarından anlaşılacağı üzere, şirketlerin içi boşaltıldığından ve tüm yargılamanın boşa gitmesi ve alınacak kararın infazının imkansız hale gelme ihtimali bulunduğundan davalı şirketlerin davacı şirketten aldıkları malzemelerle hak ediş sağladıkları ... Korkut Ata Üniversitesi'nde yaptıkları iş karşılığı oluşan hak ve alacaklarının dava süresince ödenmemesi veya bankalardaki hesaplarının blokesi için gerekirse davacı şirketten teminat alınarak tedbir konulmasına, davalı ... şahsen kefil ve garantör olduğundan şahsi malvarlığına ve banka hesapları ile hissedarı olduğu şirketlerdeki alacaklarına alacak miktarında tedbir konulmasına, açılan davanın kabulü ile davalılardan şimdilik 200.000,00 TL nin 01.07.2011 tarihli borç bildirim ihtarnamesinin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi, vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Em-As Mekanik Tesisat İnş Taahhüt Makine Müh. İmalat San Tic Ltd Şti ve ... vekili, davacı şirketin açtığı bu davanın ... ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/412 esas sayısı ile devam ettiğini, bu dava ile ... ....Asliye Ticaret Mahkemesi'ndeki davanın aynı olduğunu, derdestlik itirazında bulunduklarını, bu nedenle ikinci açılan davanın reddedilmesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise, haksız davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar adlarına usulüne uygun çıkartılan ve tebliğ edilen davetiyeye rağmen davayı takip etmemişlerdir.

Mahkemece, ... ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/412 E. sayılı dosyası ile eldeki dosyada; davacı ve davalıların aynı olduğu, davaların birbirine benzer sebeplerden doğduğu, her iki dosya arasında bağlantının ve hukuki ve fiili irtibatın bulunduğu gerekçesiyle, HMK 166/... maddesi gereğince dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1271, Karar No: 2018/399, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1271 E.  ,  2018/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 24.12.2014 gün ve 2014/64 E., 2014/544 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 16.06.2015 gün ve 2015/8624 E., 2015/20782 K. sayılı kararı ile;

“...Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin 22.04.1985 tarihinden 17.01.2011 tarihine kadar davalıya ait iş yerinde kesintisiz çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği 01.12.2007 tarihinde müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, 10.12.2007 tarihinde ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin iş yerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü ileri sürerek, fark kıdem tazminatı, fark aylık ücret, fark ikramiye, fark fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını, davaya konu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, dava konusu fark kıdem tazminatı, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarına yönelik talepler bakımından davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarının taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlenmesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde ispatı (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.