muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34012, Karar No: 2019/4203, Tarih: 25.04.2019

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık; sanıklar ... ve ...'nin beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihi ve öncesinde, katılan ....'nin Bursa Şube Müdürlüğünde çalıştıkları, sanık ...'ın şube müdürü, sanık ...'un satış müdürü, sanık ...'ın muhasebe müdürü, sanık ...'in satış sorumlusu, sanıklar ... ve...'nun ise planlama dağıtım sorumlusu olarak görev yaptıkları, çalıştıkları şirket adına yapılan sıfır kilometre araç satışları ile ilgili olarak 2012 yılı şubat ile ekim ayları arasında 11 adet faturası düzenlenen ve 1 adet de faturası düzenlenmeyen satış işlemlerine ait toplam 469.299,00 TL'nin şirket hesaplarına yatırılması gerekirken yatırılmadığının tespit edildiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği, sanıklar... ve...'nin atılı suçlamayı kabul etmekleri, sanık ...'in ise suçlamayı kabul ettiği olayda; suç unsurlarının, vasfının ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suçlamaya konu 12 aracın satış işlemlerine ilişkin tüm evrakların getirtilmesi, ardından araçları alan kişilerin kimlik bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla işlemlere ve ödemelere ilişkin beyanlarının alınması, varsa ellerindeki belgeleri dosyaya sunmalarının istenmesi; sanıkların görev tanımlarının ve tahsilat yetkilerinin tespiti açısından iş sözleşmelerinin ve varsa kendilerine verilen vekalet örneklerinin ayrıca sanıklarla katılanların taraf olduğu dosya kapsamından tespit edilen Bursa 5. İş Mahkemesi'nin 2012/391 Esas, Bursa 3. İş Mahkemesi'nin 2012/395 Esas, Bursa 8. İş Mahkemesi'nin 2012/930 Esas, Bursa 6. İş Mahkemesi'nin 2012/268 Esas, Bursa 9. İş Mahkemesi'nin 2013/436 Esas, Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/596 Esas sayılı (ve varsa diğer) dosyaların getirtilip incelenmesi, esasa etkili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, sanık ...'nun atılı suç tarihinde doğum izninde olup olmadığının araştırılmasından sonra, şirket kayıtları ve dosyaya getirtilen evraklar üzerinde; satış, devir ve tahsilat konusunda kimlerin yetkili olduğu, işlemlerin kimler tarafından gerçekleştirildiği (itiraz halinde imza-yazı incelemesi de yaptırılarak), teslim edilen bedellerin ne şekilde, kime teslim edildiği ve ne kadar olduğu, edilmiş ise katılan şirkete girişinin yapılıp yapılmadığı, satış sonrası tahsil edilen miktar ile şirkete teslim edilen para miktarında farklılık bulunup bulunmadığı, sanıkların, katılan şirkete ödemesi gerekip de uhdesinde tuttuğu para olup olmadığı, var ise miktarı, sanık ... tarafından zarar giderimi amacıyla yapılan ödeme miktarı hususlarında ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi heyet raporu alınmasından ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra, sanıkların hukuki durumlarının ve eylemlerin vasfının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 25/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11959, Karar No: 2008/16415, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11959 E.  ,  2008/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D.DAVALI : ...

Taraflar arasındaki orman sınırlamasına ve kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırılması yapıldığını ve 590 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığını, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu tespitin iptali ile orman sınırları içine alınması talebi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında yörede genel arazi kadastrosu yapılmış ve Belkuyu Köyü 590 parsel sayılı niteliği ve maliki belirlenmeksizin 9361,26 m2 yüzölçümü ile Kadastro mahkemesinin 2006/166 sayılı dosyası ile davalı olduğu bildirilerek sınırlandırılmış ve zilyet olarak bildirilen ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile (A) ile gösterilen 4537,87 m2 lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 4823,39 m2’lik kısmın tarla vasfı ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlandırılmasına ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada kısmen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29508, Karar No: 2015/38562, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29508 E.  ,  2015/38562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık suçunu mağdurun işyerinde, geceleyin, bıçakla işlediği halde kararda TCK'nın 149/1-(a) ve (h) bentleri tartışılmasına rağmen hükmün (d) bendinin tartışılmamış olması temel cezanın teşdiden belirlenmesi karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esasalarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün (4) numaralı bendindeki "388,69.-TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5,00-TL" posta giderinden ibaret" ibaresi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5650, Karar No: 2022/14323, Tarih: 08.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5650 E.  ,  2022/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/02/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/06/2015 günü yeniden işlemeye başladığı ve bu itibarla zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14571, Karar No: 2013/16185, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14571 E.  ,  2013/16185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan takibe kısmi itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 11.200,00 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılardan kiracı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere itiraz edilmeyen Kasım,Aralık 2011 aylarına ait kira bedellerinin ödeme emrinde tanınan yasal otuzgünlük süreden sonra ödenmiş olmasına göre temyiz eden davalı borçlunun tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 01/06/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin 19. maddesinde “bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder”muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında 16/12/2011 tarihinde başlatılan icra takibi ile ödenmeyen 2011 yılı Temmuz, Ağustos, Kasım ve Aralık ayları kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca 2012 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları kirasının da tahsili istenildiğine,davalı kısmi itirazında 2011 yılı Kasım ve Aralık ayına ait kira borcunu kabul ettiğine,davacı alacaklı da 2011 yılı Temmuz ve Ağustos ayına ait kira alacağından feragat ettiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken takip ile talep edilen 14.400,00 TL alacaktan, feragat edilen 3.200,00 TL alacağın mahsubu ile 11.200,00 TL alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, davalı borçlunun temyiz itirazlarını kabulü ile yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12443, Karar No: 2022/7825, Tarih: 25.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12443 E.  ,  2022/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-e, 143, 31/3. maddelerine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu, cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

Dosya içinde yer alan 26/03/2013, 24/06/2013, 11/11/2013, 20/02/2014, 27/05/2014 tarihli oturumda suça sürüklenen çocukların 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Yargılama sırasında suça sürüklenen çocukların 03/03/2015, 03/11/2015, 28/01/2016, 30/05/2016 tarihli duruşma ve karar tarihi olan 19/07/2016 günü 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12941, Karar No: 2010/11288, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12941 E.  ,  2010/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-BİRLEŞEN DAVA : Antalya Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/13 - 2008/1

2-BİRLEŞEN DAVA : Antalya Asliye 7.Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2005/148 - 119

Taraflar arasında görülen davada Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2008 tarih ve 2005/70 - 2008/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'in işleteni,...'ın sürücüsü olduğu araçla yolculuk yaptığı sırada, asıl davada davalılardan ...'nın işleteni, ...'un sürücüsü, birleşen davada ise aracı noter senedi ile satın alan davalı ...'nin işleteni olduğu aracın çarpışması sonucunda yaralandığını, tedavi giderinin olduğunu, işgörmezlik durumunun doğduğunu ve olay tarihi itibariyle evlenmeyen davacının büyük acı çektiğini ileri sürerek, asıl ve davalı ... aleyhine açılan birleşen davada 2.886,78 TL tedavi gideri ile 4.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, birleşen davada ise 30.302,55 TL işgörmezlik tazminatının davalı ... dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkilinin kusurunun olmadığını, ...vekili ise, müvekkilinin olay tarihinden önce aracı noter senedi aracı devrettiğini savunarak, davanın reddini istemişler, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asıl davada davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyetinin olmadığından reddine, diğer davalılar aleyhine açılan asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve HUMK’nun 376 ncı maddesi göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada yasanın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve HUMK’nun 376 ncı maddesi göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada yasanın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK’nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesi ile HUMK’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 8.297,33 TL'lık kısmının davalı ... ve ...'dan 24.891,99 TL'lık kısmının ise davalı ... ve birleşen dosyada davalı ...'tan ....tahsiline karar verilmişken, gerekçeli kararda tedavi gideri olarak toplam 2.886,29 TL ile davacı zararı olarak 30.303,04 TL'nın tahsili yönünde hüküm tesis edilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, kısa kararın bu bölümü ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Öte yandan, asıl ve iki adet birleşen dava olmak üzere üç dava olduğuna göre, mahkemece her dava için ayrı hüküm kurulması gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru olmamıştır.

3-Bozma neden ve şekline göre, asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/968, Karar No: 2013/3661, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/968 E.  ,  2013/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Konut veya işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılacak tahliye davalarında kiralayanın dava hakkı mutlak olup bunun dışında malik ve yeni malikin de dava açma hakkı bulunmaktadır. Yeni malikin dava açma hakkı 6570 sayılı yasanın 7/d maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre bir taşınmazı Medeni Kanun hükümlerine göre iktisap eden kişinin de dava hakkı bulunmaktadır. Kural olarak taşınmaz mülkiyetinin kazanılması kanunda öngörülen istisnalar dışında ancak tescille mümkündür. 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi taşınmazın Medeni Kanun hükümlerine göre iktisap edilmesi halini düzenlemiştir.

Somut olayda, davacı dava konusu taşınmazı kiralayanın ... Toplu Konut Projesindeki üyelik hakkını satın almak suretiyle devraldığını beyan etmiştir.Üyelik devir sözleşmesi Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre iktisap sebeplerinden biri olmadığından davacının konut ihtiyacı hukuksal nedenine dayanarak dava açma hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece üyelik devir sözleşmesine değer verilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.