muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17051, Karar No: 2022/8217, Tarih: 22.06.2022

İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2017 tarihli kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/05/2019 tarihli ve 2018/1247 esas, 2019/3494 karar sayılı ilamı ile “…7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerekir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Buna göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin; sanığın 11.06.2010 tarihli celsede belirttiği ve aynı zamanda bilinen en son adresi olan “... Mah. 1180 Sok. No:21 .../... ” adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın sanığın belirtilen adresten taşındığı gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine aynı zamanda mernis adresi olan bu adrese Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, kararın aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 12.10.2010 günü tebliği usulüne uygun olmadığından usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeni ile sanığın davete uymadığının kabulü mümkün olmadığından, hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması …” gerekçesiyle bozulması karşısında,

7201 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yer alan, '' (1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenlemeler uyarınca öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılması, önceki adresine tebliğ yapılamaz ise bu defa sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması, mernis adresinin tespiti halinde 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması, mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra, kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği,

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin, sanığın 11/06/2010 tarihli celsede belirttiği ve aynı zamanda bilinen en son adresi olan “Kuruçay Mah. 1180 Sok. No:21 Merkez/İzmir” adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın sanığın belirtilen adresten taşındığı gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine aynı zamanda mernis adresi olan bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, kararın aynı adrese anılan Kanun’un 35. maddesine göre 12/10/2010 tarihinde tebliğinin usulüne uygun olmadığı, usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeni ile sanığın davete uymadığının kabulü mümkün olmadığından, hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2019 tarihli ve 2019/555 esas, 2019/738 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ...’ın, 18/12/2008 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2017 tarihli ve 2016/922 esas, 2017/364 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Dairemizin 28/05/2019 tarihli ve 2018/1247 esas, 2019/3494 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yapılan yargılama sonucunda, İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2019 tarihli ve 2019/555 esas, 2019/738 sayılı kararı ile; Mahkemenin 10/05/2017 tarihli kararında direnilmesine ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2017 tarihli kararının, Dairemizin 28/05/2019 tarihli ve 2018/1247 esas, 2019/3494 karar sayılı ilamı ile “…7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerekir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Buna göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin; sanığın 11.06.2010 tarihli celsede belirttiği ve aynı zamanda bilinen en son adresi olan “Kuruçay Mah. 1180 Sok. No:21 Merkez/İzmir” adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın sanığın belirtilen adresten taşındığı gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine aynı zamanda mernis adresi olan bu adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, kararın aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 12.10.2010 günü tebliği usulüne uygun olmadığından usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeni ile sanığın davete uymadığının kabulü mümkün olmadığından, hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması …” gerekçesiyle bozulduğu,

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinde yer alan, '' (1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra:

11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenlemeler uyarınca öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılması, önceki adresine tebliğ yapılamaz ise bu defa sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması, MERNİS adresinin tespiti halinde 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin olmadığının tespiti hâlinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra, kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği,

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin, sanığın 11/06/2010 tarihli celsede belirttiği ve aynı zamanda bilinen en son adresi olan “Kuruçay Mah. 1180 Sok. No:21 Merkez/İzmir” adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın sanığın belirtilen adresten taşındığı gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine, (her ne kadar alınan nüfus kayıt örneğinde yerleşim yeri adresi bulunmadığı belirtilmiş ise de) dosya arasında bulunan UYAP kaydına göre aynı zamanda MERNİS adresi olan bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, kararın aynı adrese anılan Kanun’un 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olmadığı, usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeni ile sanığın tedbire uymadığının kabulü mümkün olmadığından, mahkemece kamu davasının durmasına ve hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheli hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına” karar verilerek infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan; İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2019 tarihli ve 2019/555 esas, 2019/738 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

22/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4739, Karar No: 2022/2315, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4739 E.  ,  2022/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz isteminin katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik olup bu taleple sınırlı olarak, sanığın temyiz isteminin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

A) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesi:

En son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle suç tarihinin 31.12.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2009 yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesi:

B) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesi:

1-Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, " ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. 6-7 sene kadar önce komşumuz olan...bana işsiz olduğumu da bildiği için sana iş bulayım çalış dedi. Ben de kabul ettim. Benim sigortam olmadığını da söyledim. Sigorta yaparız dedi. Beni resmi daireye götürdü. Buranın noter olduğunu öğrendim. Seni sigortalı yapacağız diyerek bana birçok belge imzalattılar. Bana 100 TL para verdi ayrıca haftada 200 TL para vereceğim dedi. Daha sonra Topkapı' da temizlik malzemeleri satan bir yere götürdüler. Bu iş yerini sabah açıyor akşam kapatıyordum. Bana arada sırada gelen var mı diye telefon açıyorlardı. Ben iş yerinin sahibinin kim olduğunu bilmiyordum. Benim haftalığımı bu büroya gelip giden iki kişi veriyordu. Ancak onların isimlerini de bilmiyorum. Daha sonra ben imzaladığım belgeleri incelediğimde şirketin müdürü olduğumu öğrendim ancak yapacak birşey yoktu. Benim kesilen faturalardan haberim yoktur. Ben zaten burada üç ay çalıştım. Son ay haftalığımı da vermemeye başlamışlardı ben de ayrıldım " şeklinde beyanda bulunması; dosya arasına alınan karşıt inceleme raporlarında sanığın faturalarını kullanan şirket temsilcilerinin vergi müfettişlerine fatura muhteviyatı ürünleri gerçekten de satın aldıklarını, ödemeleri banka havalesi ile gerçekleştirdiklerini, faturaların sahte olduğunu bilmediklerini beyan etmeleri, vergi raporları ekinde bulunan 28.07.2009 tarihli yoklama tutanağının sanık tarafından imzalandığı, tutanak içeriğine göre muhasebe işlemlerinin ... isimli kişi tarafından yürütüldüğünün anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Dosyada bulunan faturaların ve 28.07.2009 tarihli yoklama tutanağının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...'ün de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

bb)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Sanığın muhasebecisi olduğu anlaşılan ... isimli kişinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanığı tanıyıp tanımadığının, suça konu faturaların kim tarafından kendisine getirildiğinin, fiilen iş yerinin kim tarafından idare edildiğinin sorulması,

e) Suça konu faturalar üzerinde yakalanan ve haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporu düzenlenildiği belirtilen ... ve ... isimli kişiler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)En son ağustos ayına ait faturaların ele geçirilmesi nedeniyle, en aleyhe yorumla "31.08.2010" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "26.01.2010" şeklinde yanlış gösterilmesi,

b)Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9447, Karar No: 2018/3757, Tarih: 26.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9447 E.  ,  2018/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; ... .... Noterliği'nin ....05.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı inşaat Sözleşmesi ile davacılara ait ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 763 ada ... parsel nolu taşınmaz ile ....kişilere ait 763 ada ... parsel ve 772 ada ... parsel nolu taşınmazlarda kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 763 Ada, ... parselde kayıtlı C Blok .... Kat ... nolu dairenin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını,davacının, ilk yüklenici .... Mobilya Hafriyat İnşaat Nakliye Dayanıklı Tüketim Malları ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin talebi üzerine onun belirlediği kişiler olan ....'e,....'e ve ....e yüklenici müteahhide düşecek olan taşınmazların devir işlemlerinde kullanılmak üzere vekaletname verdiğini, ... .... Noterliğinin ........2012 tarihli ve .... yevmiyeli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı inşaat Sözleşmesi Devri ve Temliki Sözleşmesi ile yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki tüm hak ve yükümlülüklerini ... Kamera ve Güvenlik Sistemleri Bilgisayar Elektrik Eloktronik Otomotiv Hediyelik Eşya İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret A.Ş.ye devir ve temlik ettiğini, yapılan sözleşmeye göre inşaat seviyesi belli bir aşamaya geldiğinde yükleniciye hakettiği dairelerin devir yetkisinin tanınmış olduğunu, yüklenici inşaatı belli bir düzeye getirmeden.... ün aldığı vekaletnameye istinaden dava konusu daire tapusunu ....07.2012 tarihinde davalıya devrettiğini, tapunun devredildiği tarih itibariyle, sözleşme gereğince henüz yüklenicinin tasarruf edebileceği, devredebileceği herhangi bir hakkının olmadığını, bu nedenle yükleniciden temlik alan .... kişilere yapılan temliğin davacılar açısından, devir tarihi itibariyle bir sonuç doğurmasının mümkün olmadığını ve davalının kötüniyetli olduğunu beyan ederek ... İli, .... İlçesi, .... Köyünde Kain 763 Ada ... Parsel de kayıtlı C Blok .... kat ... nolu taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; devralan müteahhidin işe devam ettiğini, davacı davanın açıldığı tarih itibariyle inşaat aşamasının farklı olduğunu ileri sürse de bugün itibariyle her üç blokta da .... kat seviyesinin aşıldığını, böylelikle sözleşmenin .... maddesine göre müteahhide ait ilk ... dairenin serbest kaldığını ve dava konusu dairenin de bu daireler arasında olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere bir an inşaatın dava tarihinde .... . tabliyesinin yapılmadığı kabul

Davalı vekili; devralan müteahhidin işe devam ettiğini, davacı davanın açıldığı tarih itibariyle inşaat aşamasının farklı olduğunu ileri sürse de bugün itibariyle her üç blokta da .... kat seviyesinin aşıldığını, böylelikle sözleşmenin .... maddesine göre müteahhide ait ilk ... dairenin serbest kaldığını ve dava konusu dairenin de bu daireler arasında olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere bir an inşaatın dava tarihinde .... . tabliyesinin yapılmadığı kabul

edilse bile bugün itibariyle her üç blokta .... kat seviyesinin aşıldığını, sözleşme şartının gerçekleşmiş olduğunu, davanın da konusuz kaldığını, somut olayda yolsuz tescilin, vekaletin kötüye kullanılmasının, .... kişinin kötü niyetli olması şartlarının gerçekleşmediğini, sözleşme yürürlükte iken tapu iptali talebinde bulunan davacıların hukuki menfaatinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan tüm sözleşmelerin ve vekaletnamelerin geçerli olduğu bunların hiç birinin iptal veya tadil edilmediği, keşif sonrası alınan bilirkişi rapor ve ek raporları incelendiğinde; yargılama sürecinde yüklenicinin iyi niyetli olarak edimlerini tamamen yerine getirdiği, görevini kötüye kullanma ve savsaklama gibi bir amaç gütmediği, dava konusu taşınmazı satın alan .... kişinin taraflara tamamen yabancı ve iyi niyetli olarak satın aldığı, dava açıldığı sırada davalıya yapılan tescil usulsüz sayılacak olsa dahi, usulsüzlük ve eksiklik yargılama sırasında giderilmekle tapunun iptali talebinin yerinde olmadığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.