muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26677, Karar No: 2019/24179, Tarih: 24.12.2019

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacaklar belirsizdir. Mahkemece, bu alacak taleplerinin esastan değerlendirilerek ispat edilemeyen fazla çalışma ve hafta tatili alacağının esastan reddi ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetlidir.

Yıllık izin ücreti alacağında; davacı, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, çalışma süresini, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu yıllık izin ücreti alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği açıktır. Anılan sebeple, yıllık izin ücreti alacağına yönelik talebin belirsiz alacak davasının konusunu oluşturmayacağından, söz konusu talep yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi de isabetlidir.

Kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bakımından ise; dava dilekçesinde, işyerinde davacı işçiye ayni olarak öğle yemeği verildiği ve servis hizmeti sağlandığı iddia edilmiş, deliller arasında tanık deliline dayanmıştır. Yemek ve servis yönünden tanıkların beyanın alınmadığı anlaşılmıştır. Kıdem ve ihbar tazminatı giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanacağından, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması esas alınmalıdır. Ayni menfaatlerin parasal değeri ise, işverene olan maliyetine göre belirlenmelidir. Bu maliyetin belirlenmesinde, sunulması halinde öncelikle işyeri kayıtları dikkate alınacaktır. Gerek dava dilekçesindeki anlatım gerekse de toplanılması talep edilen deliller arasında tanık beyanı ve işyeri kayıtlarının da bulunduğu gözetildiğinde, işçiye sağlanan ayni menfaatlerin işverene olan maliyetinin ve dolayısıyla giydirilmiş ücret miktarı ile kıdem tazminatının, tam ve kesin olarak belirlenebilmesi öncelikle karşı tarafın vereceği bilgilere bağlıdır. Bu itibarla, somut olayda dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacağı belirsizdir. Tanıklardan yemek ve servisin kim tarafından sağlandığı, ayni olarak işveren yemekhanesinden yemek yenilip yenilmediği, işverence temin edilen servisle işe gidip gelinme durumu sorularak Mahkemece, bu alacak talebinin esastan değerlendirilerek hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13389, Karar No: 2017/6478, Tarih: 17.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13389 E.  ,  2017/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 17/04/2013 tarihli raporuna göre; şizofreni tanısı konularak, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamayacağı, 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında olduğunun, hakkında yeterli tıbbi kanaat edinildiğinden müşahadesine gerek olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA; 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/913, Karar No: 2015/3130, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/913 E.  ,  2015/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4473, Karar No: 2011/11065, Tarih: 20.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4473 E.  ,  2011/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10790, Karar No: 2015/22659, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10790 E.  ,  2015/22659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/111-2015/27

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16462, Karar No: 2013/25394, Tarih: 04.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16462 E.  ,  2013/25394 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16462

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bono ya dayalı olarak 24.000,00 TL üzerinden kambiyo senederine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

TTK.'nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588/1. maddesi gereğince bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur. Ancak bu kuralın uygulanabilmesi borçlunun tahrifat iddiasında bulunmaması halinde mümkündür.

Borçlunun bononun rakamla değer gösteren bölümünde tahrifat yapıldığını ileri sürmediği görülmüştür. O halde senet bedelinin yazıyla gösterildiği kısımdaki miktarına itibar edilmesi gerekir.

13.03.1996 tarihinde "yirmidörtbin" TL bedel üzerinden düzenlenen senedin, para biriminde yapılan değişiklik nedeniyle aynı bedel üzerinden takibe konulması mümkün değildir. Zira 31.01.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5083 Sayılı Kanun'la, 01.01.2005 tarihinden geçerli olmak üzere Türk Lirasından altı sıfır atılmış bulunmaktadır.

Somut olayda takibe konu senedin tanzim tarihi, anılan yasanın yürürlüğünden önce olup, senede dayanılarak takip tarihi itibariyle talep edilebilecek miktar, senet bedeli olan "yirmidörtbin" TL'den altı sıfır atılmak suretiyle bulunan "0.24" TL olmaktadır. Bir başka ifadeyle alacaklının senetten dolayı isteyebileceği alacak miktarı "0.24" TL 'dir.

O halde mahkemece, İİK'nun 169/a-5. maddesi gereğince "0,24" TL'nin üzerinde kalan alacakla ilgili takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, ödeme emrinin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7907, Karar No: 2014/2686, Tarih: 08.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7907 E.  ,  2014/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/195-2013/55

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti ve tescili davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.06.2013 gün ve 3535 Esas, 4142 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı Z.. L..'nın 27 no'lu daireye isabet eden kooperatif ortaklığını 08.01.2008 tarihinde müvekkiline devrettiğini, bu devir işlemi sonrasında davalı Zeki'nin devrin iptali konusunda yaptığı başvuru üzerine hissesinin kayıtlardan silindiğini ileri sürerek, kooperatif işleminin iptal edilmesine, davalı kooperatifin 27 no'lu dairesine isabet eden hissesinin 1/2'sinin müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif ve davalı Z.. L.. vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ve davalı Z.. L..'nın Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/87 Esas, 2010/355 Karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verildiği, boşanma davasından önce davalı Zeki'nin 08.01.2008 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile kooperatif hissesinin yarısını davacıya devrettiğine ilişkin, davacının da aynı tarihli dilekçe ile devraldığına ilişkin bildirimde bulundukları, davalı Zeki'nin 04.05.2009 tarihli davalı kooperatife vermiş olduğu dilekçesi ile hisse devrine ilişkin dilekçesinin iptal edilerek, hissesinin tekrar tarafına iadesini talep ettiği, boşanma kararının 30.04.2012 tarihinde kesinleştiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 19/1. maddesine göre kooperatif ortaklığının en az bir pay içerdiği, mirasçılığa ilişkin hükümler saklı kalmak kaydı ile Yasa'nın bu hükmü uyarınca birden fazla kişinin aynı pay için ortak olması veya bir payın yarısının başka birisine devrinin mümkün olmadığı, davacı tarafın davasını tamamen 08.01.2008 tarihli sözleşmeye dayanarak açtığı, bunun dışında herhangi bir tespite ilişkin gerekçe ileri sürülmediği, davacının üyeliğine ilişkin kooperatif tarafından alınmış bir yönetim kurulu kararının da bulunmadığı, davalı Zeki'nin herhangi bir bedel almadan davacıya devir ve bağış yaptığına göre bu devir ve bağış isteminden sonradan vazgeçmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.06.2013 tarih, 3535 E., 4142 K. sayılı ilamıyla, davalı Z.. L.. yönünden istemin tespit istemini de içerdiğinin, adı geçen eşler arasında açılacak bir tespit davasının konusu olabileceğinin kabulünün gerektiği, davalı Zeki'nin BK'nın 246. maddesindeki bir yıllık süre içerisinde bağıştan rücu etmiş bulunduğu belirtilerek onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15889, Karar No: 2008/19426, Tarih: 06.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15889 E.  ,  2008/19426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Kambiyo senetleriyle ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki TTK'nun 598 ve 702.maddelerinde senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirodan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı belirtilmiştir. Takip konusu çekin 15.02.2008 tarihinde ibraz eden şahsın, ibraz için attığı imza dışında takip alacaklısı Ziraat Bankası'na hakkı devrettiğini gösterir bir ciro yoktur. HGK'nun 24.04.1996 tarih, 1996/12-136 E, 1996/288 K. sayılı kararında da açıklandığı gibi hamile yazılı bir çekin bankaya ibrazından sonra ciro edilmeksizin başkasına elden devri olanaksızdır. ibrazdan sonra alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için TTK'nun 705.maddesi uyarınca adına alacağın temliki sonucunu doğuran bir cironun bulunması gerekir. Bu durumda temlik yolu ile çeki iktisap eden alacaklının TTK'nun 599/son maddesine göre kambiyo yolu ile takip yapmasına engel yoktur. Somut olayda, takip alacaklısına, alacağın temlik edildiği çek metninden anlaşılamadığından alacaklı yetkili hamil değildir. Bu durumda takibin iptali gerekirken yazılı şekilde itirazın reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19825, Karar No: 2015/1962, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19825 E.  ,  2015/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2012/404-2014/281

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10279, Karar No: 2021/11420, Tarih: 15.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10279 E.  ,  2021/11420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18/12/2014 tarihli araştırma tutanağına göre sanığın Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünün tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda rapor aldırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen tüm hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3771, Karar No: 2016/10574, Tarih: 12.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/3771 E.  ,  2016/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, aylık ücret, performans prim aylıkları, fazla mesai ile cezai şart ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.04.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, asıl davada, davalıya ait işyerinde genel müdür olarak görev yapmış müvekkili işçinin, 16.11.2007 ila 16.09.2008 tarihleri arasında aylık 3.000 ...üzerinden toplam on ay için 30.000 ...prim alacağının ödenmediğini, aylık ücret alacaklarının ise eksik ödendiğini, ayrıca fazla çalışma ücreti alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek, prim, aylık ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş; birleşen davada ise, müvekkilinin iş sözleşmesinin, sözleşmede belirlenen yirmidört aylık süreden önce haklı sebep olmadan feshedildiğini, bu sebeple de müvekkilinin sözleşmenin 6/3. maddesinde düzenlenen cezai şart alacağına hak kazandığı ileri sürerek, cezai şart alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.