muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9883, Karar No: 2013/11207, Tarih: 23.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9883 E.  ,  2013/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 2002 – 2003 yılları ile 2007 – 2008 yılı eğitim yılı sonuna kadar davacının ... ilçesi ... Köyü İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığının ve malulen emekli olmaya hak kazandığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, tefhim olunan kısa kararda "davanın kabulü ile davacının 15449692 sigorta sicil numarası ile davalı ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı ... İlköğretim Okulu işyerinde 01.11.2002–30.04.2003 tarihleri arasında 180 gün, 01.11.2003–15.05.2004 tarihleri arasında 195 gün, 30.09.2005–19.06.2006 tarihleri arasında 260 gün, 15.10.2006–15.06.2007 tarihleri arasında 241 gün, 15.10.2007–15.06.2008 tarihleri arasında 241 gün olmak üzere toplam 1117 gün ( 3 yıl 1 ay 7 gün ) hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının ve bu sürelerin 506 sayılı Kanunun 79. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi gereğince sigortalı çalışma olarak tespitine, bilirkişi raporunun karara eklenmesine" karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, davacının hizmet tespiti talebinin yanında kısa kararda yer almayan "malulen emekli olmaya hak kazandığı tespiti isteminin usulden reddine" ilişkin hüküm kurmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak

şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve ... Esas, 1992/4 Kararı gereğince salt bu husus bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan SGK Başkanlığı ile ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7160, Karar No: 2017/2578, Tarih: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7160 E.  ,  2017/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 20/10/2015

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün haksız ve yersiz olduğuna, suç işleme kastının bulunmadığına müvekkilinin olayda hiçbir kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK' nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine, TCK' nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri dikkate alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL.den paraya çevrilmek suretiyle, sanığın 1.500.00 TL. ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin yazılması, hüküm fıkrasının 4. bendinin devamına "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5623, Karar No: 2012/12420, Tarih: 06.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5623 E.  ,  2012/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 144 ada 2 parsel sayılı taşınmazla ilgili dava dışı yüklenici ... ... ile 13.01.1998 tarihinde kat karşılığı inşaat sözlemesi düzenlediklerini ve bu sözleşme gereğince yükleniciye isabet eden bağımsız bölümleri yüklenicinin talimat ile davalılara temlik ettiğini, ancak ruhsata aykırılık nedeniyle Belediye Encümeni tarafından yıkım kararı verildiğini ve inşaatın büyük kısmının yıkıldığını, yüklenicinin açtığı tazminat davasının da reddedilip kararın kesinleştiğini, edimini yerine getirmeyen yükleniciden pay satın alanların da aynı hak kazanamayacaklarını ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı bağımsız bölümler bakımından tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlar; aşamada davalılardan ... hakkındaki davayı atiye terketmişlerdir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiş; diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Davacılar ile yüklenici arasındaki sözleşmenin halen ayakta olduğundan bahisle davanın reddine ilişkin mahkeme kararı Dariece, ayın isteme hakkı bulunmayan yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalıların da edinimlerinin korunamayacağı gerekçesiyle ... dışındaki davalılar yönünden davanın kabulü gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle ... dışındaki davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.11.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ve davalı ... gelmediler, temyiz edilenler vekili Avukat ... ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1.429.90.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27136, Karar No: 2015/44769, Tarih: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27136 E.  ,  2015/44769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/151952

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2012/35 (E) ve 2012/131 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargılama giderlerinden sayılan ve S.S.Çocuğun yapılmasına neden olduğu soruşturma aşamasında 1 adet zorunlu müdafilik ücreti 172,00 TL ve kovuşturma aşamasında 1 adet zorunlu müdafilik ücreti 533,00 TL toplamı olan 705,00 TL'nin yargılama giderinin CMK 325/12. maddesi gereğince S.S.Çocuk M.. T..'tan alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesi çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23960, Karar No: 2012/23355, Tarih: 10.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/23960 E.  ,  2012/23355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık malını bilerek alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında kurulan 26.05.2005 günlü (2002/757- 2005/500) sayılı önceki mahkumiyet kararının hükümlü açısından temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... Deve hakkındaki hükmün ise adı geçen sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Yasanın 8/2.maddesinin verdiği yetki çerçevesinde 25.10.2005 günlü ve 2005/176847 sayılı yazı ile iadesi üzerine hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...’nin tekrar yargılama sürecine dahil edilerek yapılan yargılama sonucu, 28.11.2006 günlü hükmün kurulduğunun anlaşılması karşısında;

5252 sayılı Yasanın 9.maddesinde yasa koyucu sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca yapılacak uyarlama yargılaması ve sonuçlarını özel olarak düzenlemiş bulunduğundan, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 tarih 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı üzere hükümlü ... hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olacağı ve uyarlama yargısı ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren diğer sanık ... Deve hakkındaki davanın farklı hükümlere bağlı olup birlikte yürütülemeyeceği gözetilerek adı geçen hükümlü hakkında kurulan ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle hükümlü ... hakkında verilen 28.11.2006 günlü karara yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nın 317.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6599, Karar No: 2016/14446, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6599 E.  ,  2016/14446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan, kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ....Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri

çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/10931, Karar No: 2013/13382, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10931 E.  ,  2013/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 140,69 TL’nin tahsiline yönelik takibe yapılan itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; 21.03.2013 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, takibin tamamının yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu gözetildiğinde, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/3854, Karar No: 2011/19772, Tarih: 24.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3854 E.  ,  2011/19772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beşiri İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Beşiri Belediyesi aleyhine yapılan icra takibinde, borçlu belediyenin Ziraat Bankası Beşeri Şubesinde bulunan 3 ayrı banka hesabı üzerine 12.07.2010 tarihli müzekkereler ile konulan haczin kaldırılması isteği ile icra mahkemesine başvurmuştur.

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan belediyeye ait taşınır ve taşınmaz mallar haczolunamaz. Ayrıca 277 Sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununca ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Mahkemece, Ziraat Bankası Beşiri Şubelerindeki haczedilen banka hesapları ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstreleri bankadan getirtilmeli, bu hesaplara yatan paraların nitelikleri incelenmeli, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılarak vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği düşünülmeli, bu şekilde yapılacak inceleme sonucu oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.