muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15346, Karar No: 2009/320, Tarih: 19.01.2009

-2-

2008/15346-2009/320

Yukarıda değinilen yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın ... olmadığı saptandığı takdirde, Hazineye karşı gerçek kişinin zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının varlığını kanıtlaması gerekir. Bu sebeple, yeniden yapılacak keşifte, davacının varsa zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenip, zilyetliğin nasıl ve ne zaman başladığı; kaç yıl süre ile ne şekilde devam ettiği sorulup, yeterli ve kesin yanıtlar alınmalıdır.

Ayrıca, bu taşınmaz tapulama dışı bırakıldığına göre, tapulama paftası ile komşu parsellerin tümünün tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, ne sebeple tapulama dışı kaldığı araştırılıp, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri ve zilyetlik yolu ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı belirlenmelidir.

... bilgisine sahip ... uzman bilirkişi görevlendirilip, taşınmazdan muhtelif ... numuneleri alınıp, ilgili kurumda incelettirilip, ... toprağı olup olmadığı ve ... toprağı ise, kaç yıldır, ne şekilde kullanıldığı saptanıp; bu yolda, bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmelidir.

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar nedeniyle davacının zilyetlik yolu ile kazandığı ... bulunup bulunmadığı; varsa, cinsi ve miktarı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, başka tescil davası olup olmadığı da Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulmalı, anılan maddede vurgulanan miktarların aşılıp aşılmadığı saptanmalıdır.

4-Kabule göre ise; Fenni bilirkişiler Asım .... ve ... ... tarafından düzenlenen 24.7.2008 tarihli rapora ekli krokide dava konusu taşınmazın (B) ile gösterilen kısmının yüzölçümü 4527,81 m2 olarak hesaplandığı halde mahkemece (B) ile gösterilen 11361,43 m2 lik kısmının davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş olması doğru değildir .

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç : 1-Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddine (A) kısmına yönelik hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine,

2- 2.bentte açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine, 3 ve 4 bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 19.01.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1301, Karar No: 2019/2440, Tarih: 21.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1301 E.  ,  2019/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun adres değiştirilmesinin bildirilmesi mecburiyetini düzenleyen 35. maddesinin 1. fıkrasına göre; ''Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.''

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57.maddelerine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir.

Somut olayda; gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği için davalı ...'na çıkarılan tebligatın, davalı adres bırakmadan taşındığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre aynı adreste tebliğ edildiği anlaşılmakla davalıya yapılan tebligat usulsüzdür.

Şöyle ki; yukarıda açıklandığı üzere, TK'nun 35. Maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması, muhattabın bu adresini değiştirmesi halinde ise yenisini bildirmemiş ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilememiş olması gerekmektedir. Davalıya bu adreste daha önce usulüne uygun tebligat yapılmamıştır.

Açıklanan nedenlerle gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ...'na usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20583, Karar No: 2019/2597, Tarih: 20.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/20583 E.  ,  2019/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Mahkemenin gerekçeli kararı ile bir kısım davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 11.07.2016 günü davacı idareye tebliğ edildiği, davacı idare vekili tarafından 26.12.2016 tarihinde temyiz harcı yatırılarak hüküm temyiz edildiğinden temyiz süresi geçirilmiş olup, temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE, karar verildikten sonra;

Bir kısım davalı vekilinin temyizine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu ...... Mahallesi 414 parsel sayılı taşınmazda 216/20160 pay sahibi olan davalı ...’ın payının ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/211 esas sayılı dosyasında verilen karar ile iptal edildiği ve dava dışı ...... Günay’ın veraset ilamında belirtilen hisseler oranında murisleri adına tesciline karar verildiği ve söz konusu kararın 27.12.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 14. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "İdare tarafından, bu Kanun hükümlerine göre tespit olunan malike ve zilyede karşı açılan davaların görülmesi sırasında, taşınmaz malın gerçek malikinin başka bir şahıs olduğu anlaşıldığı takdirde, davaya bu gerçek malik, tapu malikinin daha önce öldüğü sabit olursa mirasçıları da dahil edilmek suretiyle devam olunur," hükmü uyarınca dava konusu taşınmazda hak sahibi oldukları anlaşılan dava dışı ...... Günay’ın mirasçıları davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısımda davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının ...ye irad kaydedilmesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8704, Karar No: 2012/13087, Tarih: 02.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8704 E.  ,  2012/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :126-142

Dava, yersiz ödenen sağlık giderinin tahsili için toplam 1.080,90 TL üzerinden yürütülen takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen alacak miktarı 1.080,90 TL tutarında olup, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı avukatının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2012/5709, Karar No: 2012/10847, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5709 E.  ,  2012/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15377, Karar No: 2017/5605, Tarih: 09.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/15377 E.  ,  2017/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/04/2014 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Emniyet Müdürlüğü kadrosunda iken, 22/08/2011 tarihinde davalılar tarafından yaralanan dava dışı polis memuru ...'ya 2330 sayılı Kanun gereğince nakdi tazminat ödendiğini, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/422 esas 2013/169 karar sayılı ilamıyla davalıların cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, ödenen 5.106,57 TL’nin rücuen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı polis memuru ...’nın Ağır Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadesinde sürüklenerek götürülmek istendiği sırada, şahıslardan bir tanesinin ayağına dolanarak kendisini düşürdüğünü, dengesiz düştüğünden dolayı sağ elinin işaret parmağının kırıldığını beyan ettiğinden, söz konusu davalıların hangisinin polis memuru ...'yı yaraladığı sübut bulmadığından davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılar hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/422 esas ve 2013/169 karar sayılı ilamıyla memura karşı koyma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 18.Ceza Dairesi’ne gönderildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi ) uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, ceza davasının sonucunun beklenmesi ve ulaşılacak neticeye uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15227, Karar No: 2008/18534, Tarih: 27.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15227 E.  ,  2008/18534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye vekili şikayetinde; Ziraat Bankası İhsaniye Şubesindeki ....nolu hesapları üzerine haciz konulduğunu bu hesaba resim, harç ile vergilerin yatırıldığı ve kamu hizmetine tahsisli  olduğundan, haczin fekki talep edilmiştir.

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde, "... belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine 277 Sayılı Kanun'un 1. maddesine göre, "5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanun'un ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 sayılı kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinde belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği vurgulanacağına ve kanun gereğince belediye'ye  bırakılan payların vergi ve resmi hükmünde sayılacağından, mahkemece bu ilkeler ışığında bir araştırma yapılmalıdır. Dosyaya celp edilen hesap ekstresinde vergi, harç dışında hukuki ve hükmi şahıslarla yapılan ödemelerinde bulunduğu anlaşılmakla birlikte, belediyece ilgili hesaba vergi,harç, su hasılatı, kira  gelirleri otobüs hasılatı, peşin satış bedelleri... yatırıldığı da bildirilmiştir.

Mahkemece yukarıda ilkelere ışığında gerektiğinde bilirkişiye'de başvurmak suretiyle hesaptaki paraların vergi, resim, harç niteliğinde olanlar belirlenmeli, şahıslarca yatırılan  paraların 5393 Sayılı Belediye Kanunun'un 15/son maddesi gereğince fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususlarda yöntemince inçeleme yapılmadan hesapların tümü üzerinden hacizlerin kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18049, Karar No: 2016/4605, Tarih: 08.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18049 E.  ,  2016/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2016 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmaz çok küçük yüzölçümlü olduğu gibi, bilirkişilerce emsalin tapudaki satışının düşük harç ödemek gayesiyle gerçek değerinin altında gösterildiği belirtilmesine rağmen söz konusu satış değer biçmede esas aldığından rapor inandırıcı değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif

yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.350,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.350,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 08/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3457, Karar No: 2014/6900, Tarih: 08.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3457 E.  ,  2014/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 gün ve 2010/500-2012/195 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.12.2013 gün ve 2012/17959-2013/22962 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalının açtığı ihaleyi alarak akdettiği 2008/04 sayılı ve 23/06/2008 tarihli sözleşme gereğince iki yıl süre ile 2008 Temmuz ayından başlayarak Edirne ve Keşan İşletme Müdürlükleri bölgesinde, alçak gerilimden beslenen müşterilere ait 2. ihbarname dağıtımı, borçtan dolayı enerji kesme-açma, sayaçlarının ve mühürlerinin kontrolü, kaçak ve usulsüz elektrik kullananların tespiti işlerini yaptığını, davacı kurum tarafından ihaleye teklif verilirken davalı idarenin buyurduğu gibi düzenlenen bordrolarda işveren payı ayrıca dahil edilerek hesaplama yapıldığı için, SGK'ya ödenen işçi ve işveren sigorta payı, damga vergisi, kaynakta kesinti yolu ile vergi dairesine ödenen vergi ve işçi ücretinde işçiye ödenen net maaş tutarı fazla hesaplanmak ve ödenmek sureti ile davacı kurumun zarara uğratıldığını, davacının Edirne ve Keşan İşletme Bölgesi'nde yanlış uygulama sebebiyle toplam 107.506,88 TL fazla SGK kesintisi, vergi kesintisi, damga vergisi ve işçi ücreti ödemek zorunda kaldığını, dolayısı ile davalı idarenin haksız eylemi sebebi ile sözleşme konusu işinden bu miktarda zarar ettiğini, ayrıca bu uygulamanın brüt ücrette yarattığı fark sebebiyle işçilerin kıdem tazminatında artış olduğunu ve işin bitiminde davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar

düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.