muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/523, Karar No: 2009/9174, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/523 E.  ,  2009/9174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın karıştığı kazada hasarlandığını, davalı şirkete müracaat edilmesine rağmen hasar bedelini sürücünün alkolün etkisinde kaza yaptığından bahisle ödemediğini, kaza tesbit tunağında sürücünün 0.87.promil alkollü olduğu belirtilmiş ise de, itiraz üzerine aynı gün Şirinevler Devlet Hastanesinden verilen raporda alkolsüz olduğunun tesbit edildiğini, sürücü hakkında akollü araç kullanması nedeniyle verilen para cezasınında Karabük Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/37 D.İş sayılı dosyasında iptaline karar verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.778.66.YTL hasar bedelinin fatura tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün olaydan 69 dakika sonra yapılan aklol muayenesinde 0.87.promil alkollü olduğunu, bunun olaydan 1.promile denk geldiğini, trafik cezasının iptalinin kişinin alkolsüz olduğunu göstermediğini, kazadan 3 saat 45 dakika sonra muayenede 0.69 promil alkollü olması gereken sürücünün alkolsüz çıkmasının şaşırtıcı olduğunu raporu veren doktor ve sürücü hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, olayda ölen yaya ...'e kusur verilmesinin mesnetsiz olduğunu, olayın alkolün etkisi ile meydana glediğini en çok 2.758.66 YTL hasar talep edilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sürücünün kaza esnasında alkollü olduğu, alkollü halin doğrudan doğruya sonucu etkilediği, hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48.maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde " alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50.promik üzerinde olanların araç kullanamayacakları açıklanamıştır.

O halde, hasar teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran ) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir antalımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmaını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281 maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından mahkemece nöroloji uzmanı hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan, bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Somut olayda; davacı aracının sürücüsü...'nin olay saatinden 69 dakika sonra yapılan alkol kontrolüde 0.87. Promil alkollü olduğu aynı tarihte olay saatinden 3 saat 45 dakika sonra Karabük Devlet Hastanesinde yapılan alkol kontrolünde alkolsüz olduğu tesbit edilmiştir.

Sürücü Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/34-187 sayılı dosyasında yaptığı savunmasında, olay günü yarım şişe bira içtiğini söylemiştir. Olayla ilgili düzenlenen kaza tutanağında, sürücünün yanısıra olayda ölen yaya ...'ünde yola birden bire çıkmak kuralanı ihlalden kusurlu olduğu belirtilmiş; yukarıda numarası bildirilen Karabük Ağır Ceza Mahkemesi dosyasında trafik polis memurundan ve Adli Tıp Kurumundan alınan raporlarda dahi olayda ölen yayaya araçların geçişini beklememesi aydınlatma olmayan yerde gece saatinde koyu renk giysi ile yola aniden çıkması, görünürlüğünü artırıcı önlem almaması vs. nedeniyle kusur izafe edildiği görülmüştür. Yine eldeki dosyada nöroloji uzmanı ile trafik kusur uzmanı bilirkişilerden alınan raporda bu olayda yaya ...'ünde kusurlu bulunmasına bağlı olarak olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği belirtilmiştir.

Tüm bu deliller ve açıklamalar karşısında olayın mühhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğinin kabulü ile işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yangılgıya düşülmek suretiyle yazılı olduğu biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine 29.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3000, Karar No: 2007/16802, Tarih: 03.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3000 E.  ,  2007/16802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/7162, Karar No: 2014/733, Tarih: 16.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7162 E.  ,  2014/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/23759

Mahkemesi : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/10/2011

Numarası : 2008/71 - 2011/809

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık T.. T.. müdafii tarafından 17.07.2008 tarihli dilekçe ekinde dosyaya sunulan S. Sanayi İmalat İnş. Müt. Hırd. Ticaret Ltd. Şirketi adına şantiye şefi Kenan Türkyılmaz tarafından 16.04.2007 tarihinde Ç.Çimento Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine hitaben yazılan yazıdan, iş güvenliğini sağlamaya şantiye mühendisi E.. Ö..'ın vekil tayin edildiği belirtilmesine karşın, S. Sanayi İmalat İnş. Müt. Hırd. Ticaret Ltd. Şirketince gönderilen 17.01.2011 havale tarihli yazıda, sanık T.. T..'in Mersin 2. Noterliğince 02.11.2006 tarihinde düzenlenen 23386 nolu genel vekaletname ile iş güvenliğini sağlama göreviyle şantiye şefi olarak tayin edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece S. Sanayi İmalat İnş. Müt. Hırd. Ticaret Ltd. Şirketi ile sanıklar arasındaki sözleşme ve eki belgeler ile Ç. Çimento Sanayi ve Anonim Şirketi arasındaki sözleşmenin dosya arasına getirtilerek, öncelikle sanıkların konumlarının belirlenmesi ve buna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının miktarının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9125, Karar No: 2016/11578, Tarih: 24.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/9125 E.  ,  2016/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların ellerinde sallama tabir edilen döner bıçağı ile kendisine saldırdıklarını, saldırı sonucu sağ el serçe parmağının koptuğunu, sol işaret parmağının da yaralandığını, bu yaralanmaları nedeniyle işine devam edemediğini, tedavi süreci ve evine ve ailesine bakamaması nedeniyle derin bir üzüntü duyduğunu, hadisenin ailesi ve çevresinde duyulması sonucu psikolojik çöküntü ve moral bozukluğu yaşadığını belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararların tazminini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davalıdan ayrı ayrı 100,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmesine rağmen, temyiz eden davalı aleyhine talep miktarı aşılarak 944,75 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. HMK’nın 26. maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkemece, talebi aşar şekilde karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan gerekçe ile kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9282, Karar No: 2013/748, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9282 E.  ,  2013/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Kapatılan Sarıyer 1. As. Huk. Mah)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Mahallesi, 948 ada 30 parsel sayılı 93,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında Nisan 1955 tarih 2 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak üzerinde odası olan dükkan niteliği ile 1/4 payı ... ..., 1/4 payı ... ..., 2/4 payı da Hazine adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine; çekişmeli taşınmazın öncesinin orman olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla ... ... mirasçıları ve ... ...’u taraf göstererek dava açmıştır. ... ...’un dava tarihinden önce öldüğünün tespit edilmesi üzerine, Hazinenin ... ...’un mirasçıları aleyhine açtığı dava bu dava ile birleştirildikten sonra, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda (A) harfi ile işaretlenen 21,07 m2 yüzölçümlü bölümünün ... ... ve ... ... adına olan 1/4’er payların tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davacı Hazine ve davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2006/8583-11747 sayılı bozma kararında özetle; “mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, yörede 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşmiş tahdit haritası ve 1744, 2896 ve 3302 sayılı yasaya göre yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın ilk tahdit haritası ile aplikasyon ve 2/B madde haritasındaki konumları duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmalı; yapılan inceleme ve uygulama sonucu çekişmeli taşınmazın 3116 tahdit haritası içinde iken, 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile orman rejimi dışına çıkarıldığının ve davalı yere kadastro sırasında uygulanan tapu kaydının çekişmeli yeri miktarı ve sınırları itibariyle kapsadığının, tapu kaydının orman kadastrosunun yapıldığı tarihten daha önceki tarihli olduğunun ve ilk tahdidin itirazsız kesinleştiğinin belirlenmesi halinde, orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin mülkiyetinin tapu sahiplerine döneceği, çıkarma işleminin 2896 ve 3302 sayılı yasaların uygulaması sonucu yapılmışsa Hazine adına çıkartıldığı düşünülmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman ve 2/B madde uygulaması nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve araştırmaya göre taşınmazın kesinleşmiş tahdit sınırları ve 2/B sahasının dışında kaldığı belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.02.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5910, Karar No: 2021/1482, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5910 E.  ,  2021/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 16/06/2020 gün ve 2020/1990 Esas - 2020/5393 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 29.814,73 TL bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması suretiyle kararın düzeltilmesi gerekirken, bedele ilişkin olarak maddi hata yapıldığı gibi kararın kesinleşmesinden sonra ödenmesine karar verilen bedele de yasal faiz işletilmediği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından,

Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 16.06.2020 günlü 2020/1990 Esas 2020/5393 Karar sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1)Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 29.814,73 TL bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

1)Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen 29.814,73 TL bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4 nolu bendin sonuna (ve 29.814,73 TL bedele 11.06.2016 tarihinden kararın kesinleşmesi tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin eklenmesine,

b) 5 nolu bendinin çıkartılmasına yerine (Alınması gereken 44,40 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL'nin davacı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına) cümlesinin yazılmasına,

c) 9 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize bavşurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8284, Karar No: 2016/14498, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8284 E.  ,  2016/14498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; kayıp kaçak bedelinin iptali ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 23.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 1.040,97 TL'ye, 15.01.2016 tarihli dilekçesinde ise 9.989,90 TL'ye yükseltimiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile 9.989,90 TL kayıp kaçak bedelinin 1.000,00TL'sinin dava tarihinden itibaren, 8.989,90 TL'sinin ıslah tarihi olan 15/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.