muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6460, Karar No: 2020/5033, Tarih: 07.10.2020

İsabet görülmemiştir.” denilerek Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2018 tarihli 2018/922 esas, 2018/549 sayılı kararı ile Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli 2019/107 esas, 2019/390 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/09/2014 tarihli ve 2014/17096 soruşturma, 2014/127 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı takiben , sanığın 11/11/2017 tarihinde aynı neviden suç işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/09/2018 tarihli ve 2018/20425 soruşturma, 2018/6118 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/922 esas, 2018/549 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, bu kez 12/11/2018 tarihinde aynı neviden suçu tekrar işlemesi nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2019/107 esas, 2019/390 sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda ise; Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2014 tarihli, 2014/17096 soruşturma, 2014/127 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye ve müdafiine tebliğ edilip edilmediğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeksizin infazı için 01/10/2014 tarihinde Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüpheli 11/11/2017 ve 12/11/2018 tarihlerinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanmış ise de; kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli ve müdafiine tebliğ edilip edilmediği,dolayısıyla kararın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamadığından, öncelikle 11/11/2017 ve 12/11/2018 tarihli suçların beş yıllık erteleme süresi içerisinde işlenip işlenmediğinin belirlenmesi gerektiği, bu nedenle mahkemece,

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2014 tarihli ve 2014/17096 soruşturma, 2014/127 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli ve müdafiine tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise kararın hangi tarihte kesinleştiği, erteleme süresinin hangi tarihte işlemeye başladığı, bu bağlamda 11/11/2017 ve 12/11/2018 tarihli suçların beş yıllık erteleme süresi içerisinde işlenip işlenmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/922 esas, 2018/549 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2019/107 esas, 2019/390 sayılı kararı ile de davanın düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre;

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre;

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2014 tarihli ve 2014/17096 soruşturma, 2014/127 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli ve müdafiine tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise kararın hangi tarihte kesinleştiği, erteleme süresinin hangi tarihte işlemeye başladığı, bu bağlamda 11/11/2017 ve 12/11/2018 tarihli suçların beş yıllık erteleme süresi içerisinde işlenip işlenmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden;

1-Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/922 esas, 2018/549 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince değişik gerekçe ile kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için,

2-Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarihli ve 2019/107 esas, 2019/390 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince değişik gerekçe ile kanun yararına BOZULMASINA, aynı kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için,

dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11326, Karar No: 2015/3319, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11326 E.  ,  2015/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10695, Karar No: 2017/3293, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10695 E.  ,  2017/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; davacı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine de maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1634, Karar No: 2024/7556, Tarih: 09.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1634 E.  ,  2024/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi(2. Heyet)

SAYISI : 2022/3652 E., 2023/651 K.

SUÇ : Bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde

bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçundan 5.000,00

TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine kararın kaldırılmasına ve sanık hakkında zincirleme şekilde bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi;

Sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı halde sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. Dava konusu olay; sanığın mali müşaviri olduğu ... firmasında çalışmadığı halde 22 kişiyi e-bildirge yoluyla çalışmış gibi göstererek Sosyal Güvenlik Kurumunun bilişim sistemine gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği, bu suretle bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

B. Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 29.01.2019 tarihli durum tespit raporunda; sanığın mali müşaviri olduğu işyerinde sigorta bildirimi yapılan ... isimli şahısların iş yerinde fiilen çalışmadıkları halde sigorta kayıtlarının yapıldığı tespit edilmiştir.

C. Tanık Ş.Y., sanığı ve müştekiyi tanımadığını, iddianameye konu olayın gerçekleştiği işyerinin Antalya Çallı mevkii civarında bulunduğu ofiste çalışmak için bilgilerini babası ... aracılığıyla şirket yetkililerine ilettiğini, yetkililer ile doğrudan muhattap olmadığını, söz konusu işyerinde fiilen hiç çalışmadığını, bahse konu işyerinde sigortasının yaptırıldığını sonradan öğrendiğini beyan etmiştir.

C. Tanık Ş.Y., sanığı ve müştekiyi tanımadığını, iddianameye konu olayın gerçekleştiği işyerinin Antalya Çallı mevkii civarında bulunduğu ofiste çalışmak için bilgilerini babası ... aracılığıyla şirket yetkililerine ilettiğini, yetkililer ile doğrudan muhattap olmadığını, söz konusu işyerinde fiilen hiç çalışmadığını, bahse konu işyerinde sigortasının yaptırıldığını sonradan öğrendiğini beyan etmiştir.

D. Tanık M.Y., sanığın arkadaşı olduğunu, bir gün ofiste sanık ile otururken kendisine tadilat dekorasyon üzerine bir şirketin olduğunu ve Antalya'da güvenilir biriyle çalışmak istediklerini söylediğini, bu şekilde kendisine bir iş teklifinde bulunduğunu, teklifi kabul ettiğini, sanığın iş takipçiliğini yaptığını, müşteki ile söz konusu ofiste bir kez karşılaştığını, sanığın iddianameye konu olayı gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunu bilmediğini beyan etmiştir.

E. Tanık Y.C., ... Elektirik şirketinin sahibi olduğunu, sanığın dışarıdan şirketinin muhasebe işlemlerini yürüten muhasebecisi olduğunu, bilgisi dışında 22 kişiye şirketinde çalışır gösterip, sigortalattığını, araştırdığı kadarı ile bu kişilerin kendi ailesi ve yakın çevresi olduğunu, hatta sigortalattıkları kişilere makbuz daha kestiğini, her ay pirim ücreti karşılığı para aldığını, bu hususta avukat aracılığı ile suç duyurusunda bulunduğunu ancak kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, kesinlikle bu şahısların firmasında çalışmadıklarını, kesinlikle bilgisi olmadığını beyan etmiştir.

F. Sanık, gerçekleştirilen tüm işlemlerden tanık Y.C.'nin bilgisi olduğunu, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde gerçek olmayan verileri Sosyal Güvenlik Kurumunun bilişim sistemine yerleştirmek suretiyle zincirleme şekilde bilişim sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İş yerinin muhasebecisi olan sanığın kurumun verdiği şifreyle sisteme hukuka uygun şekilde girerek, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri yerleştirmesi sonucu kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir veriyi iletmekten ibaret eyleminin, kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından; öncelikle bilişim sistemine veri yerleştirme, değiştirme, verileri bozma ve yok etme suçlarını düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesi ve resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi üzerinde durularak yapılan değerlendirmede;

A. "Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme " suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde;

"(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile

cezalandırılır.

A. "Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme " suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde;

"(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile

cezalandırılır.

(2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Bu fiillerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesi suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması hâlinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiştir. Sisteme doğru verilerin yerleştirilmesi maddeye uyan suçu oluşturmaktadır.

Maddenin birinci fıkrasında, bir bilişim sisteminin işleyişini engelleme, bozma, ikinci fıkrasında, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka yere gönderme fiilleri suç olarak düzenlenirken,

Üçüncü fıkrada, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eylemlerin bir banka veya kredi kurumuna ya da bir kamu kurum veya kuruluşuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirilmesi halinde, verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ile bilişim alanında suçlar bölümünde yer alan 243 üncü maddede olduğu gibi bilişim sistemi ve sistemin işleyişine yönelik saldırıların önlenmesi amaçlanmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; verileri bozma, yok etme, değiştirme veya erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme, var olan verileri başka bir yere gönderme şeklinde birden seçimlik harekete yer verilmiş ancak sisteme hukuka uygun veya hukuka aykırı girilmesi şeklinde bir ayrıma gidilmemiştir. Maddenin üçüncü fıkrasında ise birinci ve ikinci fıkralarda yer alan seçimlik hareketlerden biri veya birkaçının kamu kurumuna ait sistem üzerinde işlenmesi halinde cezanın arttırılacağını düzenleyen nitelikli hale yer verilmiştir.

Seçimlik hareketlerden sisteme veri yerleştirme suçunun oluşması için; çeşitli veri sağlayıcısı tarafından sistemin maliki ya da ilgilisinin rızası alınmaksızın sisteme gerçeğe aykırı şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerekir.

B. Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinde;

Seçimlik hareketlerden sisteme veri yerleştirme suçunun oluşması için; çeşitli veri sağlayıcısı tarafından sistemin maliki ya da ilgilisinin rızası alınmaksızın sisteme gerçeğe aykırı şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerekir.

B. Resmî belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Resmi belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için; resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması gerekir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unda; sahtecilik suçunun maddi konusu olan "belge" ya da "elektronik belge" kavramı tanımlanmamış, bu konuda bir sınırlama getirilmemiş, belgenin tanımlanması uygulamaya bırakılmıştır.

Uygulamada ve Yargıtay'ın yerleşik kararlarında ise; hukuki değer taşıyan içeriğe sahip, hukuki hüküm ifade eden, bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan, taşınabilen bir şey üzerine yazılan ve düzenleyeni belli olan yazılar ''belge'' olarak tanımlanmıştır.

Belgenin düzenlenme şekli, imzalı olması gerekip gerekmediği, belli bir işaret, amblem, hologram, etiket, mühür vb taşımasının zorunlu olup olmadığı belgenin niteliğine ve düzenlendiği mevzuata göre tespit edilmelidir.

Yukarıda da belirtildiği üzere; her ne kadar belgeden söz edilen durumlarda yazılı bir kağıdın varlığı gerekli ise de; bazı durumlarda belgenin varlığını kabul için, yazının kağıt üzerinde bulunması gerekmez. Özellikle belge ile ilgili başkaca yasal düzenlemelerin gerçekleşmesi, gelişen toplumsal yaşam ile özel ve kamudaki yazışmaların elektronik ortamda yapılıyor olması nedeniyle “belge” kavramının tanımı yapılmamıştır.

Bu aşamada elektronik ortamda yapılan işlemlerin belge niteliği ve elektronik ortamda yapılan veri girişleri ve değişiklikleri ile ilgili eylemin nitelendirilebilmesi için ilgili mevzuattaki düzenlemelere bakmak gerekmektedir.

Konu ile ilgili olması nedeniyle aşağıda belirtilen mevzuat hükümlerine irdelendiğinde;

- 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri

yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir.

Bu aşamada elektronik ortamda yapılan işlemlerin belge niteliği ve elektronik ortamda yapılan veri girişleri ve değişiklikleri ile ilgili eylemin nitelendirilebilmesi için ilgili mevzuattaki düzenlemelere bakmak gerekmektedir.

Konu ile ilgili olması nedeniyle aşağıda belirtilen mevzuat hükümlerine irdelendiğinde;

- 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 3/a maddesinde veri; “elektronik, optik veya benzeri

yollarla üretilen, taşınan veya saklanan kayıtlardır” denilmiştir.

-5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un 2/1-k maddesinde ise veri, “bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer” olarak tanımlanmıştır.

-5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu’nun 5 inci maddesindeki ''Güvenli elektronik imza, elle atılan imza ile aynı hukukî sonucu doğurur. Kanunların resmî şekle veya özel bir merasime tabi tuttuğu hukukî işlemler ile banka teminat mektupları dışındaki teminat sözleşmeleri, güvenli elektronik imza ile gerçekleştirilemez'' hükmü uyarınca, istisnalar dışında güvenli elektronik imza ile ıslak imzanın aynı hukuki değere sahip oldukları belirtilmiştir.

Elektronik imza ve buna ilişkin düzenlemelerin dışında da kanun koyucu elektronik verilerin ''belge'' olarak kabul edildiği bazı özel düzenlemeler yapmıştır. Nitekim 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan "Bilgi ve Belge İsteme ..., Bilgi ve Belgelerin Kuruma Verilme Usûlü" başlıklı 100 üncü maddesine değinmek gerekmektedir.

-5510 sayılı Kanun’un suç tarihinde yürürlükte bulunan 100. maddesi;

"5411 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamındaki kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler doğrudan, münferit olarak bilgi ve belge istenmesi hariç olmak üzere kamu idareleri ile kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar ise Kurumla yapılacak protokoller çerçevesinde, Devletin güvenliği ve ... dış yararlarına karşı ağır sonuçlar doğuracak hâller ile özel hayat ve aile hayatının gizliliği ve savunma hakkına ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla özel kanunlardaki yasaklayıcı ve sınırlayıcı hükümler dikkate alınmaksızın gizli dahi olsa Kurum tarafından kişilerin sosyal güvenliğinin sağlanması, 6183 sayılı Kanuna göre Kurum alacaklarının takip ve tahsili ile bu Kanun kapsamında verilen diğer görevler ile sınırlı olmak üzere istenecek her türlü bilgi ve belgeyi sürekli ve/veya belli aralıklarla vermeye, bilgilerin elektronik ortamda görüntülenmesini sağlamaya, görüntülenen bu bilgilerin güvenliğini sağlamaya, muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü belge ile vermek zorunda oldukları bilgilere ilişkin mikrofiş, mikrofilm, manyetik teyp, disket ve benzeri ortamlardaki kayıtlarını ve bu kayıtlara erişim veya kayıtları okunabilir hale getirmek için gerekli tüm sistem ve şifreleri incelemek için ibraz etmeye mecburdurlar.