muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2578, Karar No: 2023/2987, Tarih: 22.03.2023

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun “İndirim hadleri” başlıklı 31 inci maddesinde, çalışma gücünün asgari %80 ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabının 1 inci derecede sakat, asgari %60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının 2 nci derece sakat, asgari %40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının ise 3 üncü derece sakat sayılacağı ve belirtilen sakatlık indiriminden faydalanacağı açıklanmış, 01.01.2004 günü yürürlüğe giren 4842 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesiyle, anılan madde başlığı “Sakatlık indirimi” olarak değiştirilip derecelendirmeye ilişkin düzenleme korunmuştur.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 25.02.2021 tarih 2021/136 Karar sayılı raporunda davacının %48 oranında maluliyetinin başlangıç tarihinin 06.09.2017 tarihinde başladığı bildirildiği halde hatalı değerlendirmeyle sonuca gidilmiştir. Davacının 01.10.2017 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığı anlaşıldığından, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

O halde davacının istinaf talebi kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyada mevcut deliller hüküm kurmak için yeterli olduğundan, delil toplanmasına ve duruşma açılmasına gerek olmaksızın davanın kısmen kabulüne dair yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle,

"1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.3 üncü maddesi gereğince KABULÜNE, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2020/162E., 2021/401 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2-Davanın KISMEN KABUL, KISMEN REDDİ ile,

A) Davacıya 01/10/2017 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; raporlar arasında bu kadar çelişki varken ve bu çelişkiler giderilmeden yerel mahkemece hüküm verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının maluliyetinin 2014 tarihinde %44 oranında belirlenmişken, hastalığın iyileştiğine dair hiçbir somut olgu bulunmamasına rağmen, hastalık başlangıç tarihinin 06.09.2017 olarak belirlenmiş olması yeterli inceleme yapılmadığının göstergesi olduğunu, davanın kabulü gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanun'u 31 inci ve ilgili maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanun'u 31 inci ve ilgili maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre,taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İncelemeye konu somut olayda vergi indiriminden yararlanarak aylık alan davacının aylığını iptal ederek borç çıkaran Kurum işleminin iptali, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olması ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 25.02.2021 tarih 2021/136 Karar sayılı raporunda davacının %48 oranında engelli sayılacağı ve 06.09.2017 tarihinden başladığına dair karar verilmesi karşısında mahkemece davaya konu talebin gerçekte 506 sayılı Kanun'un geçici 87 nci maddesi kapsamında yaşlılık aylığına ilişkin olmasına karşın, aynı kanunun 25 inci maddesinde tanımlanan malul sayılma haline ilişkinmiş gibi yazılıp bu doğrultuda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararı düzeltilerek onanmalıdır.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı yapılan taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2-a bendinin tamamen silinerek yerine;

"2-a) Davacıya 01.10.2017 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un geçici 87 nci maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine," ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2013/12569, Karar No: 2013/10176, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12569 E.  ,  2013/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62, 50/1-a ve 52. (iki defa) maddeleri uyarınca 5.000,00 Türk lirası ve 6.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Honaz Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2011 tarihli ve 2010/274 esas, 2011/194 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/04/2013 gün ve 2012/5304/22264 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2013 gün ve 2013/131908 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde, "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.", aynı Kanun'un 52/1. maddesinde ise, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenerek çelişkili uygulama yapılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-1/1/8 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi yasa koyucunun hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece “suçun niteliğine ve işleniş biçimine göre takdiren ve para cezasına teşdiden” denilerek hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen ayrıca gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmek, suretiyle çelişkiye düşülmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılması karşısında, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Honaz Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2011 gün ve 2010/274 esas, 2011/194 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanık hakkında dolandırıcılıktan TCK'nın 157/1, 62, ve 52/2 maddelerine göre kurulan hükümde adli para cezasınına ilişkin uygulamaların çıkartılarak, yerine, sırasıyla 5 gün, 4 gün ve 80. TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6232, Karar No: 2024/1963, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6232 E.  ,  2024/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/390 Esas, 2021/672 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/87 E., 2017/802 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında her sene akdedilen tedarikçi sözleşmesi kapsamında müvekkili tarafından davalıya talep ettiği ürünlerin temin edildiğini bu hususta son sözleşmenin 22.03.2012 tarihinde imzalandığını, davalı tarafından tanzim edilip müvekkile gönderilen beş adet faturaya konu hizmet ve malın müvekkili tarafından alınmamış olması nedeniyle iade edildiğini, müvekkili tarafından kabul edilmeyen beş adet fatura davalı tarafından müvekili ile aralarındaki cari hesaba müvekkilinin borcu olarak kaydedildiğini ve müvekkilinin alacağından fatura bedellerinin düşüldüğünü ileri sürerek toplam tutarı 130.075,50 TL beş adet fatura nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine ve bu miktarda alacaklı olduğunu tespitine karar verilmesinin talep etmiş, 09.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile 130.075,50 TL'nin dava tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili arasındaki sözleşme çerçevesindeki ticari faaliyete ilişkin hesapların muavin kayıtları ile sabit olduğunu, ticari kayıtlar ve sözleşme gereği davacının müvekkili şirkete söz konusu faturalar nedeniyle borçlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili arasındaki sözleşme çerçevesindeki ticari faaliyete ilişkin hesapların muavin kayıtları ile sabit olduğunu, ticari kayıtlar ve sözleşme gereği davacının müvekkili şirkete söz konusu faturalar nedeniyle borçlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında davacının tedarikçi davalının ise parekendeci olarak süregelen alışverişlerinin bulunduğu, davalı tarafından davacıya prim uygulaması adı altında 130.075,50 TL fatura kesildiği ve bu performans priminin davacının alacağından mahsup edildiği, ihtilafın kesilen performans prim uygulaması faturasında taraflar arasındaki sözleşme gereğince faturanın net alım cirosu ya da kasa çıkış cirosu üzerinden mi kesileceği noktasında oluştuğu, taraflar arasındaki sözleşme kaydı ve alışverişteki hakkaniyet ilkesi gereğince kasa çıkış kaydına itibar edilerek hesaplama yapılması gerektiği ve bilirkişilerin 2. başlık altındaki hesaplamasına itibar edilmesi gerektiği ve davacının davalıdan cari hesaptan kaynaklanan 103.351,90 TL alacaklı olduğu bu miktara ıslah tarihi olan 09.03.2015 tarihinden itibaren taraflar tacir olmakla avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 103.351,90 TL 'nin ıslah tarihi olan 09.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararı yasal dayanaktan yoksun olup davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, dosya kapsamında alınan 28.09.2015 tarihli kök raporda ve 18.01.2016 tarihli ek raporda müvekkili şirketin sözleşme hükümlerine uygun olarak fatura düzenlediği ve ödemelerini yaptığının tespit edildiğini, davacı itirazları doğrultusunda bilirkişi heyetinden 22.03.2017 tarihli rapor alındığını, bu rapora taraflarınca itiraz edilmesine ve diğer iki raporla çelişmesine rağmen bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, davacı firma ile müvekkil şirket arasındaki sözleşme çerçevesinde yürütülen ticari faaliyete ilişkin hesapların muavin kayıtları ile sabit olduğunu, taraflar arasında 02.02.2012 tarihinde cari hesap mutabakatının da yapıldığını, bunlara ilişkin belgelerin de sunulduğunu, müvekkili şirketin sözleşmeye uygun olarak ciro primine ilişkin fatura tanzim ettiğini, bu nedenle davacının müvekkili şirketten herhangi bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 2107 no.lu, 2012 tarihli ''Tedarikçi Sözleşmesi'' başlıklı sözleşmede, baz cironun 2.400.000,00 TL olarak tespit edildiği, yanına el yazısıyla ile ''kasa çıkışı'' notu girildiği, aynı zamanda sözleşmede, ''performans primi Migros A.Ş nin verdiği siparişler baz alınarak hesaplanır'' kaydı da bulunduğu, sözleşmede yer alan bu iki madde, yani ''kasa çıkışı'' kaydı ile, ''performans primi Migros A.Ş nin verdiği siparişler baz alınarak hesaplanır'' kaydının birbiri ile çelişik olduğu, ancak gerek denetime elverişli 22.03.2017 tarihli bilirkişi raporuna, gerek taraflar arasında yapılan bir önceki yıla ait sözleşme içeriğine, gerekse mevcut sözleşmenin bütününe göre, 2012 yılı sözleşmesinde yer alan ''performans primi Migros A.Ş nin verdiği siparişler baz alınarak hesaplanır'' kaydı karşısında, sözleşmeye el yazısı ile yazılan ''kasa çıkışı'' kaydının, kaydın girildiği baz cironun hesabında dikkate alınması gerektiği, bu halde ''kasa çıkışı'' kaydının 2.400.000,00 TL'nin hesabında dikkate alınması gerektiği, ancak her halde performans priminin, davacının davalı ...'a yaptığı net satış rakamları üzerinden hesaplanması gerektiği, davalı ...'un performans primini hesaplarken kendi kasa çıkışı rakamını dikkate almasının hem taraflar arasındaki sözleşmeye, hem teamüle, hem de hakkaniyete aykırı olduğu, varılan bu sonuca göre bilirkişi tarafından kademeli olarak yapılan hesaplamada davalı ...'un hak kazanacağı prim tutarının 12.120,00 TL olduğu, bu tutarın toplam talep edilen alacaktan mahsubu ile bakiye 117.955,50 TL yönünden davacı alacağının haksız yere davalı hesabından mahsup edildiği, mahsup edilen 117.955,50 TL tutarında davacının davalıdan alacaklı olduğu anlaşılmış ise de, istinaf yoluna yalnızca davalı tarafça başvurulmuş olması ve daha önce verilen hükmün miktar itibariyle davalının lehine olması sebebiyle davalı lehine usûlü müktesep hak ilkesi gözetilerek Mahkemece verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf sebeplerinin ve dosya kapsamındaki tüm beyan ve itirazlarının yeteri kadar değerlendirilmediğini, kararın gerekçesinin çelişkili olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunun hatalı ve denetime elverişsiz olduğunu, Yerel Mahkeme 22.03.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda yapılan hesaplamalardan E.3 üncü maddesindeki hesaplamayı dikkate alarak bu yönde hüküm tesis etmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi ise kararında bilirkişi heyet raporundaki E.2 nci maddesini esas aldığını, denetime elverişsiz raporun hükme esas alındığı Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının da birbiri ile çelişkili olup kararın temyiz incelemesi ile bozulması gerektiğini, davacının müvekkil şirketten alacağı bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19245, Karar No: 2013/19551, Tarih: 09.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19245 E.  ,  2013/19551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.07.2013 günü temyiz eden davalı Akın Acar vekili Av. ... ile karşı taraf davacı ... Acar vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin ...'dan alınıp...e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.07.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3652, Karar No: 2012/5430, Tarih: 09.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3652 E.  ,  2012/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Lapseki Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 06.07.2011 gün ve 2011/26 esas 2011/118 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 8.12.2011 gün ve 10797-12472 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36095, Karar No: 2024/11153, Tarih: 25.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36095 E.  ,  2024/11153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2293 E., 2017/2660 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi12. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair şikayetçi infaz koruma memurlarının soyut beyanları dışında delil bulunmadığı, buna dayanarak mahkumiyet kararı verilemeyeceği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, şikayetçiler ve katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile kamu görevlisi olan ve sanığı daha önceden tanımadıkları anlaşılan şikayetçiler ve katılanın sanığa iftira atmalarını haklı gösterecek herhangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde, şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR