muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30811, Karar No: 2014/29310, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30811 E.  ,  2014/29310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2014/548-2014/2156

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi sırasında kendisinden haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek 2.000,00TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava tüketicinin açtığı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece kısa karar ile 2400,00TL alacağın davalıdan tahsiline denilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın kabulü ile 2.000,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verildiği belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nın 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nın 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nın yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir. Somut olayda kısa karar ile gerekçe arasında açık çelişki yaratılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bu durum hükmün bozulmasını gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4611, Karar No: 2013/5055, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4611 E.  ,  2013/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bulanık Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.01.2011 gün ve 2010/250 Esas, 2011/12 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların hükümden sonra 04.10.2011 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince medeni nikah yapıldığında kamu davası ve hükmedilen ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9990, Karar No: 2016/10910, Tarih: 07.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9990 E.  ,  2016/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Nasuh Temeloğlu vasisi ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/09/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebinin kabulü ile mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6976, Karar No: 2006/16886, Tarih: 28.11.2006

4. Ceza Dairesi 2005/6976 E., 2006/16886 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/6976 E., 2006/16886 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- ÇALIŞMA ÖZGÜRLÜĞÜNÜ ENGELLEME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 117 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 201 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Çalışma özgürlüğünü engelleme eylemine yönelik 5237 sayılı TCK'nın 117. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenlemede seçimlik ceza öngörülmüş bulunması karşısında, adli para cezasının tercih edilmesi durumunda, anılan yasanın sanık lehine olacağı gözetilerek bu husus tartışılıp gerekçelen-dirilmeden 765 sayılı TCK'nın hükümleri uyarınca karar verilmesi,

2-Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarını düzenleyen 2. fıkrasında gösterilen hususların hükümde takdiri indirim, paraya çevirme ve cezanın ertelenmesine dayanak yapılmış olmasına karşın, anılan maddenin "oluş dikkate alınarak" biçimindeki yetersiz gerekçe ile uygulanmaması,

3-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 122. maddesi ile 647 sayılı Yasa'nın yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasa'nın "para cezalarının ödenmesi" başlıklı 106. maddesinde süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre, gecikme zammı uygulanması olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık Mustafa müdafiinin temyiz nedenleri ile teb-liğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6453, Karar No: 2013/7811, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6453 E.  ,  2013/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz, 1954 yılında yapılan kadastro sırasında devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden “bayır” olarak tespit harici bırakılmıştır. Davacı, tescil harici bırakılma sonrası harici satış ve eklemeli olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğe dayalı tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, Ankara İli ..... İlçesi Topaklı Mahallesinde bulunan Fen bilirkişileri ..... ve.......tarafından düzenlenen 06.06.2012 tarihli krokili raporda (A) harfi ve sarı renk ile gösterilen 2.154,14 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, bulunduğu adanın son parsel numarası verilerek, davacı ... Oğlu 1956 Doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, tapulama harici “bayır” olarak bırakılan yere ilişkin tescil istemine ilişkindir. Mahkemece; “davacı yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 ve 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri gereğince dava konusu taşınmaz üzerinde kazandırıcı zamanaşımı yolu ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği” gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Askı ilanı (Türk Medeni Yasasının 713/4. maddesinde öngörülen ilanlar) yapılmamıştır. Civar parsel dayanağı kayıtlar tesisinden itibaren getirtilerek bilirkişi ve tanık beyanları denetlenmemiştir. İmar-ihyanın ne zaman başlayıp ne zaman bittiği ve çekişmeli taşınmazın hangi süreyle kullanıldığı, zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır. Davacı eklemeli zilyetliğe dayandığı halde, kendisi hakkında belgesiz araştırması tam olarak yapılmadığı gibi, bayiileri hakkında ise hiç araştırma yapılmamıştır. Çekişmeli taşınmazın ilk defa hangi tarihte hangi belediyenin imar planı kapsamına alındığı kesin olarak belirlenmemiştir. Stereoskopik inceleme için model oluşturacak ardışık ve bindirmeli iki hava fotoğrafı üzerinde inceleme yapılmadığı gibi, dava konusu yere ilişkin kadastral pafta örneği, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar), 1/5000 ölçekli Standart Topoğrafik Fotogrametrik harita celbedilmemiş ve imar-ihya öncesi ve sonrası evreleri kapsayacak şekilde beşer yıllık üç ayrı evreye ait hava fotoğraflarıyla varsa en eski uydu fotoğrafları temin edilerek ve üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılarak jeodozi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınmamış, taşınmazın uydu ve hava fotoğrafları ile kadastro paftası harita çizim programı vasıtasıyla çakıştırılmamıştır. Yine, imar-ihya tarihi ve zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüşü bakımından Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim Üyelerinden seçilecek üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmamıştır. Taşınmazın öncesinin bayır olup olmadığı, bayırın ne zaman imar-ihya edildiği kesin olarak saptanmamıştır

. Yine, imar-ihya tarihi ve zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüşü bakımından Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim Üyelerinden seçilecek üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmamıştır. Taşınmazın öncesinin bayır olup olmadığı, bayırın ne zaman imar-ihya edildiği kesin olarak saptanmamıştır. O halde doğru sonuca varılabilmesi için; civar parsellerin tesisinden itibaren kayıtları ve dayanak belgeleri getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın ilk defa hangi tarihte hangi belediyenin imar planı kapsamına alındığı açıklığa kavuşturulmalı, dava konusu yere ilişkin kadastral pafta örneği, memleket haritası (1/25000 ve 1/5000 ölçekli haritalar), 1/5000 ölçekli Standart Topoğrafik Fotogrametrik harita ile imar-ihya öncesi ve sonrası evreleri kapsayacak şekilde beşer yıllık üç ayrı evreye ait hava fotoğraflarıyla stereoskopik inceleme için model oluşturacak ardışık ve bindirmeli iki hava fotoğrafı ve varsa en eski uydu fotoğrafları temin edilmeli, mahallinde yeniden keşif yapılarak, üç kişilik jeodozi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü Öğretim Üyelerinden seçilecek üç kişilik bilirkişi kurulundan yukarıda değinildiği biçimde inceleme yapılarak çekişmeli taşınmazın imar-ihya öncesi niteliği ile imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp, hangi tarihte tamamlandığı, zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, gerek davacı gerekse bayileri bakımından belgesiz araştırması ile Türk Medeni Yasası'nın 713/4. maddesinde öngörülen ilanlar yapılmalı, toplanan ve toplanacak olan deliller çerçevesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilmek suretiyle ve noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9400, Karar No: 2019/4492, Tarih: 18.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9400 E.  ,  2019/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, delillerle iddia ve savunma yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20240, Karar No: 2014/22136, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20240 E.  ,  2014/22136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/257-2014/378

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31729, Karar No: 2013/16700, Tarih: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31729 E.  ,  2013/16700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücübelgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve kusur durumuna ; katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin, eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 14:00 sıralarında yerleşim yerinde,15 m. genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, hafif eğimli, düz, kuru, asfalt kaplama yolda, sanık sürücü ..., yönetimindeki ticari otomobil ile Kazım Karabekir Caddesi üzerinde Ulaştırma Kavşağı yönünden Tandoğan yönüne seyrederek Tandoğan Köprüsü alt geçit girişine geldiğinde, aracının sağ arka teker aksının kırılması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybedip savrulması ve köprü beton ayağına sağ yan kısmı ile çarpması sonucu, araçtaki yolculardan birinin ölmesi, katılan yolculardan ikisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte, birinin ise hayati tehlike geçirecek, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, 2.(orta) derecede kemik kırığı oluşturacak ve Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nin 17/9/2009 tarihli sağlık kurul raporuna göre olay nedeniyle organik ruhsal bozukluğa neden olacak ve bu problemler nedeniyle vesayet altına alınmasını gerektirecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda ağırlıklı tali kusurlu ise de, TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tayini suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.