muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5108, Karar No: 2018/5074, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5108 E.  ,  2018/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2015/1865, Karar No: 2018/2509, Tarih: 11.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1865 E.  ,  2018/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve .... hakkında beraat

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) TCK'nın 158/1-f-h, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından; sanıklar ... ve ...'ün beraatlarına ilişkin hükümler ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın sahibi ve yetkilisi olduğu... Ltd. Şti. ile katılan...'nin ithal ... kömürü alımı konusunda sözleşme imzaladıkları, kömür alıcısının katılan şirket olduğu, ton olarak USD cinsinden fiyatı belirlenen kömürle ilgili 5.000 tonluk partiler halinde sipariş verileceği konusunda anlaşmaya varıldığı, SGS raporunun olumlu çıkması halinde kömür karşılığı verilen çekin paraya çevrileceği, yine anlaşma gereğince... Ltd. Şti'nin 580.000 USD tutarında teminat çeki vereceği hususunun belirlendiği, sözleşme gereğince, katılan şirket tarafından 5.000 ton kömür siparişi karşılığında 580.000 Dolarlık çekin... Ltd. Şti'ye verildiği ve aynı meblağlık çekin firma tarafından katılan KİAŞ'a teslim edildiği; ancak, satıcı şirketin taahhütlerini yerine getirmemesi üzerine çeklerin değiştirilmesi konusunda anlaşmaya varıldığı, katılan KİAŞ tarafından sanık ...'e ait firmaya başka bir çek verildiği, sanık ... tarafından da KİAŞ'a, keşidecisi ....Tic. Ltd. Şti olarak görünen, 31/11/2009 tarih ve 841.000 TL bedelli çekin verildiği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine keşidecisi hakkında icra takibi başlatıldığı, keşidecisi görünen ..... Gıda İth. Mat. İnş. Mob. Tic. Ltd. Şti yetkilisi sanık ...'ün çekteki imzaya itirazı üzerine yapılan incelemede takibin durdurulduğu ve çekin sahte olarak tanzim edildiğinin belirlendiği, suça konu çekin sanıklar ... ve ... tarafından içerik itibariyle gerçeğe aykırı olarak düzenletildiği ve diğer sanık ...'nın içerik itibariyle sahte olduğunu bilerek söz konusu çeki katılan şirkete verip karşılığında haksız menfaat elde ettiği iddia edilen olayda;

Sanık ...'nın, katılan şirkete sahte çek vermek suretiyle haksız menfaat temin ettiği, diğer sanıklar ... ve ...'ün aşamalarda değişmeyen savunmalarının, katılan şirket muhasebecisi tanık ...'ın ifadesi ile doğrulandığı ve çekteki keşideci imzasının sanıklar... ve ....'ye ait olmadığının adli tıp raporuyla tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'nın mahkumiyetine; sanıklar ... ve ...'ün ise beraatına ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'nın, katılan şirkete sahte çek vermek suretiyle haksız menfaat temin ettiği, diğer sanıklar ... ve ...'ün aşamalarda değişmeyen savunmalarının, katılan şirket muhasebecisi tanık ...'ın ifadesi ile doğrulandığı ve çekteki keşideci imzasının sanıklar... ve ....'ye ait olmadığının adli tıp raporuyla tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'nın mahkumiyetine; sanıklar ... ve ...'ün ise beraatına ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, beraat eden sanıkların da atılı suçlara iştirak ettiklerine ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin ise, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3692, Karar No: 2018/8727, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3692 E.  ,  2018/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Yüksek 21. Ceza Dairesi‘nin 03.12.2015 tarih ve 2015/4493 Esas-2015/5846 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda tanık olarak dinlenen Avukat ...'nin beyanları ve katılanların soruşturmaya esas şikayet tarihi nazara alındığında; sanıklara atılı suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu cihetle, katılanların 5237 sayılı TCK‘nin 73. maddesinde öngörülen yasal sürede şikayet haklarını kullandıkları hususunun net olarak tespit edilemediği ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki genel ilkede gözetildiğinde, sanıklar hakkındaki kamu davasının şikayetin yasal süresinde yapılmaması sebebiyle 5237 sayılı TCK‘nin 209/1 ve 73 ile 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine aynı gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasındaki "her iki sanığın, CMK 223/2-e. maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine" ibarelerinin çıkartılarak yerine "sanıklar hakkındaki şikayetin yasal sürede yapılmaması nedeniyle, kamu davasının 5237 sayılı TCK‘nin 209/1 ve 73 ile 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi" ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde Üye ...‘un karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Keşideci ... tarafından imzalanarak teminat amaçlı verilen boş belgeyi, herhangi bir alacak borç ilişkisi doğmadan, keşidecinin ölümünü müteakip doldurup bono haline getirerek ciro eden sanık... ve ciro yoluyla senedi alarak ölenin mirasçıları aleyhine icra takibine koyan sanık ...’nin eyleminin, keşidecinin ölümü üzerine sanık... ile keşideci arasındaki vekalet ve hukuki ilişkinin sona ermesi nedeniyle, taraflar arasında karşılıklı bir güvenin ve buna dayalı bir açığa atılı imzalı belgenin teslimine ilişkin iradenin devamından bahsedilemeyeceğinden şikayete bağlı TCK’nin 209/1. maddesinde düzenlenen açığı atılı imzanın kötüye kullanılması suçunu değil resen soruşturmaya tabi TCK’nin 204/1. maddesindeki iştirak halinde resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğu düşüncesiyle, mahkemenin kararının BOZULMASI kanaatinde olduğumdan, Dairemiz sayın çoğunluğunun DÜZELTEREK ONAMA yönündeki görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2024/2356, Karar No: 2024/6713, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2356 E.  ,  2024/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 62/1 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. fıkrasındaki haklardan yoksun bırakılmasına dair Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2018/1142 esas, 2020/279 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 13.02.2024 gün ve 94660652- 105-06-30738- 2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2024 gün ve 2024/20681 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın anılan Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2-5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 150 gün adli para cezasının, anılan Kanun'un 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 Türk lirası ile çarpılması neticesinde 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, 300 gün üzerinden hesaplama yapılarak 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği; yine, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 150 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 TL ile çarpılması sonucunda 3.000 TL adli para cezasına hükmolunması yerine hesap hatası sonucu 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile tehdit suçundan sanık ... hakkında Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2018/1142 esas, 2020/279 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince, sanık ... hakkında tehdit suçu ile ilgili hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkarılmasına; 50/1-a. ve 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarında yer alan “300 gün” ve “6.000 TL” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “150 gün” ve “3.000 TL” ibarelerinin yazılması ve sanık ... hakkında tehdit suçundan sonuç cezanın 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13843, Karar No: 2013/18016, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/13843 E.  ,  2013/18016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

20.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda, transmikserlerin yıkanması gibi işlemler sonucu çıkan atık sulardaki askıda katı madde (AKM) konsantrasyonu ve bulanıklığın oldukça yüksek olduğunun, beton atıklarının bileşiminde bulunan kimyasal atıklar vb. maddeler nedeniyle bırakıldığı yerdeki doğal yapıyı etkilemekte ve yaşam alanlarını yok etmekte olduğunun belirtilmesi karşısında, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/1370, Karar No: 2007/1440, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1370 E.  ,  2007/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında tetkikine gerek görülen;

1- Dava konusu taşınmazın tespit tutanağında bahsi geçen toprak tevzi çalışmalarına ilişkin belirtmelik tutanağı, tevzi krokisi, tablendikatif tablosu ve diğer tüm belgelerin,

2- Çekişmeli parselin batısında bulunan 3, 4 ve 5 nolu parsel tutanağı ile dayanakları olan belgelerin,

3- Taşınmazın batısında bulunan boşluğun tespit harici bırakılan yer olup olmadığı, değilse bu parsele ilişkin tutanağının,

4- 103 ada 3 nolu parsel tutanağının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak, kesinleşmemiş ise ilgili dava dosyasının, bu dosya içine getirtilerek bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/502, Karar No: 2014/362, Tarih: 16.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/502 E.  ,  2014/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.11.2013

No : 2013/231-2013/183

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı S.. D.. yönünden istem aynen hüküm altına alınıp diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı ile davalı S.. D.. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun hükümleri gereğince ölüm aylığı almakta olan hak sahibinin 29.11.2001 tarihinde yaşamını yitirmesine karşın aylıkların banka hesabından çekilmeye devam edildiğini saptayan davacı Kurumca 29.11.2001 – 25.03.2006 dönemine ilişkin borç tahakkuk ettirerek yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte geri alınması için hak sahibinin mirasçılarına karşı işbu davanın açıldığı belirgindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

Diğer taraftan 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği açıklanmış, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava irdelendiğinde, taraflar arasındaki hukuki ilişki ile çekişmenin niteliği ve dayandığı hukuki sebep dikkate alındığında, uyuşmazlığın çözümünde 1479 veya 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri olmadığından sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemelerinin görevi bulunmamakta, bu tür davalar, genel görevli mahkemelerde Borçlar Kanunu ve konuya ilişkin diğer yasal mevzuat kapsamında çözüme kavuşturulmaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava irdelendiğinde, taraflar arasındaki hukuki ilişki ile çekişmenin niteliği ve dayandığı hukuki sebep dikkate alındığında, uyuşmazlığın çözümünde 1479 veya 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri olmadığından sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemelerinin görevi bulunmamakta, bu tür davalar, genel görevli mahkemelerde Borçlar Kanunu ve konuya ilişkin diğer yasal mevzuat kapsamında çözüme kavuşturulmaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz yoluna başvuran taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı S.. D..’a geri verilmesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.