muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14864, Karar No: 2017/5411, Tarih: 21.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/14864 E.  ,  2017/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen 14.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, paydaşı olduğu 212 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesine, 21/05/2015 havale tarihli ek bilirkişi raporundaki 212 parsele ilişkin A harfi ile gösterilen 3/4 hissenin (900 metrekare) ... adına, B harfi ile gösterilen 1/4 hissenin (300 metrekare) Mustafa Akbaş adına tesciline, karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazın aynen taksiminin mümkün olduğundan söz edilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması, taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğrayıp uğramayacağının değerlendirilmesi gerekir.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Ayrıca aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl Özel İdaresinden İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulmalıdır. Onay makamınca aynen taksimin mümkün olduğunun belirtilmesi halinde, taşınmazın aynen taksimine karar verilebilir. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Mahkemece, davanın kabulü ile, ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Mahkemece keşif yapılarak teknik bilrkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilmiş ancak, bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden, Belediye dışında ise İl Özel İdaresinden İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığının sorularak onay alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, dava konusu 212 parsel sayılı taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl Özel İdaresinden İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulmalı, onay makamınca aynen taksimin mümkün olduğunun belirtilmesi halinde, taşınmazın aynen taksimine karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22191, Karar No: 2014/20926, Tarih: 17.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/22191 E.  ,  2014/20926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasın gerçek reddi

... ve müşterekleri ile asli müdahil ... tarafından açılan mirasın gerçek reddi davasının kabulüne dair ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.09.2013 gün ve 844/1181 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi müdahale talebinde bulunan ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava TMK'nun 605/1. maddesi gereğince hasımsız olarak açılan mirasın gerçek reddi istemini ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar asli müdahil olan alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, miras bırakan ...’ın 05.08.2011 tarihinde vefat ettiğini, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1317 Esas, 2011/1289 Karar sayılı veraset belgesine göre mirasçısı olarak sadece kızı ...’ın kaldığını, murisin mirasçısı olan 10.02.2002 doğumlu kızı ...’ın annesi ...’ın velayeten ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde 26.09.2011 tarihinde açtığı 13.04.2012 tarih ve 2011/1496 Esas, 2012/510 Karar sayılı mirasın reddi davası ile mirası reddettiğini, murisin tek mirasçısı olan kızı ...'ın mirası reddettiğini ve mirasçılığın murisin annesi sıfatıyla ... ile kardeşleri sıfatıyla ... ve ... olarak kendi taraflarına geçtiğini öğrendiklerini, bu nedenle yasal süresi içerisinde her biri ayrı ayrı Mümin ve Kıymet oğlu 01.03.1962 doğumlu miras bırakan ...’a ait mirası kayıtsız ve şartsız olarak reddettiklerinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Asli müdahil, mirasçıların murisin ölüm tarihinden itibaren 3 aylık süreyi geçirerek dava açtıklarını, ayrıca murisin sağlığında evini ... isimli kişiye muvazaalı olarak devrettiğini, mirasçıların kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın tek mirasçısı olan kızı ...'ın yasal süresinde mirası reddetmesi ile mirasçı konumuna geçen murisin annesi ve kardeşleri olan davacıların mirasçılığı öğrendikleri bu tarihten itibaren 3 ay içerisinde mirasın reddi davası açtıklarından mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddine ve reddin mahkemece tesciline karar verilmiştir. Hüküm Asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, miras bırakanın tek mirasçısı olan kızı ...'ın yasal süresinde mirası reddetmesi ile mirasçı konumuna geçen murisin annesi ve kardeşleri olan davacıların mirasçılığı öğrendikleri bu tarihten itibaren 3 ay içerisinde mirasın reddi davası açtıklarından mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddine ve reddin mahkemece tesciline karar verilmiştir. Hüküm Asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesi'nce iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK. 612/1. madde). Bu durumda; alacaklının, mirasın gerçek reddini tespit ve tescil eden Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurmak suretiyle, Mahkemeyi harekete geçirerek iflas hükümlerine göre (İİK.180, 208 vd. madde) tasfiye işlemlerine geçilmesini sağlaması varsa, alacağını iflas masasına kaydettirmek üzere başvurması, gerektiğinde bu konuda iflas memurluğunu hasım göstermek suretiyle dava açması mümkündür. Mirasçılar, mirası reddederken kendilerinden sonra gelen mirasçılardan mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını tasfiyeden önce isteyebilirler. Bu taktirde ret, Sulh Hakimi tarafından, sonra gelen mirasçılara bildirilir, bunlar bir ay içinde mirası kabul etmezlerse reddetmiş sayılırlar. Bunun üzerine miras, yine iflas hükümlerine göre tasfiye edilir ve tasfiye sonunda arta kalan değerler, önce gelen mirasçılara verilir (TMK. 614. madde) En yakın yasal mirasçıların reddi, kendilerinden sonra gelen mirasçılar yararına olmadıkça ve bunlar Yasa'nın 614. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde mirası açıkça kabul etmedikçe miras, sonra gelen mirasçılara geçmez. Bunlar, mirasbırakanın borçlarından sorumlu da tutulamaz. Davacılar, mirasbırakanın annesi ve kardeşleridir. Miras bırakan ...'ın mirası en yakın mirasçısı olan küçük kızı 2002 doğumlu ... adına velayeten annesi tarafından reddedilmiş olup; davacılar mirasçı olmadıklarından mirasla ilgili hak ve borçları yoktur. Miras, mirasbırakanın en yakın yasal mirasçısı tarafından, sonra gelen mirasçılar yararına olmaksızın reddedilmiş, tereke iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiştir. Bu durumda, davacıların mirasçılık sıfatı bulunmadığından ret beyanları da sonuç doğurmaz. Miras kendisine kanunen geçmemiş olan şahsın, gerekmediği halde mirasın gerçek reddi yoluna başvurması, mahkemenin de hataen, bu reddi tespit ve tescile karar vermiş olması hukuki sonuç doğurmadığından mirasın kabul anlamı da taşımaz. Sonuç doğurmayan bir mirası red işlemine karşı tereke alacaklısının bu kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar yoktur. Tereke alacaklısı iflas hükümlerine göre tasfiye haline gelmiş bulunan terekenin tasfiyesi için ilgili Sulh Mahkemesini harekete geçirebileceği gibi koşulları varsa en yakın yasal mirasçının mirası reddinin iptalini de talep etme hakkına sahiptir (TMK.md. 610, 612, İİK. md.180).

Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil vekilinin hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden müdahil Semih'e iadesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11609, Karar No: 2013/12824, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11609 E.  ,  2013/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve karara esas alınan 1.8.2003 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 18.12.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2012 yılı kasım ve aralık ayı ile kira sözleşmesinin özel şartlar 4. maddesine göre muaccel hale gelen 2013 yılı Ocak, Şubat, Mart Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları için aylık 650 TL'den 5.850 TL kira parasının ödenmesini istemiştir. Davalı borçlu, süresinde yapmış olduğu itirazında, dayanak sözleşmenin varlığına karşı çıkmamış, mecura kiraya verenin isteği ile faydalı masraf yaptığını ve kira paralarını masraftan düştüğünü belirtmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin özel şartlar 4. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya içeriğinden kiracının TTK kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden itirazın kaldırılması isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1495, Karar No: 2017/21767, Tarih: 30.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1495 E.  ,  2017/21767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Ev Gereçleri Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan sanığın satmış olduğu mal karşılığında katılan ...'dan Türkiye ...bankası Kütahya şubesine ait 31/08/2005 tarihli ...nolu çeki 1.000 TL bedelli olarak aldığı bu çeke 1 rakamı ilave edilerek 11.000 TL yapılıp rakamlarında üzerinden gidilerek yazı ile yazılan miktar karalanarak yeniden “Onbirbin” yazılıp hem rakam hemde yazının paraf imza ile imzalandığı ve borcuna karşılık olmak üzere ...'ın yetkilisi olduğu katılan ...Ev ve Mutfak Eşyaları San. Tic. A.Ş.'ye verdiği, çekin bankaya ibrazında ödemeden men talimatı verilmesi nedeniyle çek bedelinin tahsil edilemediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın katılan ...’la olan ticari ilişkisi nedeniyle aldığı çek bedelinin eksik düzenlendiğini fark ettiğinde çeki iade ettiği ve katılan ...’ında kargo ile söz konusu çek miktarını satmış olduğu mal bedeli gibi düzelterek kendisine gönderildiğini belirtir savunması, katılan ... Ev ve Mutfak ... San ve Tic A.Ş firma yetkilisi ...’ın sanık ile aralarındaki cari hesaba ilişkin olarak önceden ... borcuna istinaden verildiğine ilişkin beyanı, sanığın yetkilisi olduğu ... Ev Gereçleri Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti tarafından, katılan ... adına tanzim edilmiş 29.05.2005 tarih ve 11.001,14 bedelli 59359 nolu sevk irsaliyeli fatura, çekte gerçekleştirilen değişiklik ibarelerinin, yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığına ilişkin 09 Temmuz 2010 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6509, Karar No: 2019/564, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6509 E.  ,  2019/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasındaki uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesi ile adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 25 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/2126, Karar No: 2021/4429, Tarih: 26.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2126 E.  ,  2021/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.07.2017 tarih ve 2014/840 E. - 2017/809 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-esastan kabulüne dair ...Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.12.2019 tarih ve 2017/1016 E. - 2019/1604 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı Bank Mellat Merkezi ...Şubesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı ATB Limited Şirketinin ortakları olduklarını, davalılardan ...'nın şirketin müdürü olduğunu, müvekkillerinin ortağı olduğu şirket lehine 759.000,00 TL tutarlı akreditifin davalılardan ... tarafından vadesinden önce davalı Bank Mellat ...Şubesi'nden tahsil edilmesi nedeniyle banka tarafından iskonto yapıldığını, yapılan iskonto bedelinin şirketin zararı olduğunu, davalı ... Arıca’nın çift imza ile bu işlemi yapabileceğini, bu nedenle davalı Bank Mellat’ın çalışanlarının gerekli özeni göstermemesi nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu, diğer davalı bankanın da aynı nedenlerle zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 94.665,00 TL tutarındaki bedelin dava dışı ATB Şirketine ödenmesine, davalı ... Arıca'nın temsil yetkisinin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bank Mellat vekili, ihracatın gerçekleştirilmesi ve vadeden önce tahsilatın yapılması nedeniyle iskontolu ödemenin yapıldığını, müvekkili bankaya verilen imza sirkülerine göre de davalı müdürün işlemleri yapmaya tek başına yetkili olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

-/-

Davalı ... Arıca vekili, yapılan ihracat bedelinin diğer ortakların sözlü talimatı ile çekildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddia edilen zarar ile müvekkili banka arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

-/-

Davalı ... Arıca vekili, yapılan ihracat bedelinin diğer ortakların sözlü talimatı ile çekildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddia edilen zarar ile müvekkili banka arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirket müdürün tek imza ile dava dışı şirketi temsil ve ilzam ettiği, 27.04.2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürünün belirli konulardaki işlemleri için diğer ortakların imzasının da gerekli olduğuna sınırlama getirildiği, bu sınırlamalar ticaret sicilinde tescil edilmiş olsa dahi e TTK 371 maddesi uyarınca üçüncü kişilere karşı ileri sürülemeyeceği, bu hususun ileri sürülebilmesi için üçüncü kişi tarafından bu husususun bilindiğinin ispat edilmesi gerektiği, dosya kapsamında davalı bankaların bu sınırlamayı bildiğine dair bilgi belgenin bulunmadığı, şirketin sermaye yapısının güçlü olmaması nedeniyle vadeden önce akreditifin bozdurulmasında şirket müdürünün kusurlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, alınan mali rapora göre şirketin mali bakımdan akreditifin vadesinden önce bozdurulmasına ihtiyacı olmadığı,, İlk Derece Mahkemesince alınan raporda aksine tespit yapılmış ise de raporlar arasındaki farkın dava dışı şirketin ortaklara borçlarından kaynaklandığı, ortaklara olan borcun erken bozdurmayı haklı kılmayacağı zira ortakların alacakları en tüm borçların ifasından sonra istenebilir olacağı, erken bozdurma nedeniyle oluşan şirket zarardan müdürün sorumlu olacağı, erken bozdurma tarihinden evvel alınan müdürün yetkisini sınırlayan ortaklar kurulu kararının 05.05.2011 tarihinde ticaret sicilinde tescil ve ilan edildiği, e TTK’nin 38. ve 39. maddeleri uyarınca ilan edilen hususların üçüncü kişilere karşı hüküm doğuracağı, yine çift imza ile sınırlama getirildiğine göre sınırlamanın da geçerli olacağı, bu durumda davalı Bank Mellat’ın sınırlamayı gözetmesi gerektiği, gözetmemesi nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğu, diğer davalı bankanın erken bozdurma işleminde bir dahlinin olmaması nedeniyle bir sorumluluğunun bulunmadığı, şirket müdürünün çift imza ile sınırlamayı bilmesine rağmen tek imza ile şirketin zarara uğratması karşısında yetkisini kötüye kullandığının kabulü gerektiği, bu halde müdürlükten azline karar vermek gerektiği gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalılar Bank Mellat ve ...'ya yönelik davanın kabulüne, 94.665,00 TL'nin davalılar Bank Mellat ve ...'dan tahsiline ve dava dışı ATB Şirketi'ne verilmesine, davalı ... Arıca'nın müdürlük görevinden azline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Bank Mellat vekili ve davalı ... Arıca vekili temyiz etmiştir.