muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7378, Karar No: 2024/408, Tarih: 15.01.2024

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazdan daha değerli olduğu halde daha düşük bedel belirlendiğinden, takdir edilen bedelin faizle ödenecek tutarın dahi çok altında kaldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kaldırma kararı öncesi hükmedilen bedelin kendi lehine usuli müktesep hak oluşturduğu hususunun gözetilmediğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, Fevzi-paşa Mahallesi 163 ada 128 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilk kararında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın metrekare birim bedelinin 450.00 TL olarak belirlendiği, bu kararın yalnızca davacı idare vekilince istinaf edildiği hâlde 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ve aleyhe hüküm verme yasağı ilkesi nazara alınmadan, bu m² birim bedeli aşılmak suretiyle taşınmazın bedelinin 535.00 TL/m² olarak kabulü ile hüküm kurulması hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1007, Karar No: 2018/2029, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1007 E.  ,  2018/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.01.2015 tarihli ve 2014/77 E., 2015/19 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/11057 E., 2015/19544 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Dava, harici araç satımından kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmün yukarıda başlık bölümünde esas ve numarası belirtilen karar ile bozulması üzerine, mahkemece önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “…Mahkememizin 20/01/2015 tarih 2014/77 esas 2015/19 sayılı kararı yerinde olduğundan Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03/12/2015 tarih 2015/11057 esas 2015/19544 karar sayılı bozma kararına karşı DİRENİLMESİNE,

Davanın REDDİNE,…” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda;

“…Mahkememizin 20/01/2015 tarih 2014/77 esas 2015/19 sayılı kararı yerinde olduğundan Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03/12/2015 tarih 2015/11057 esas 2015/19544 karar sayılı bozma kararına karşı DİRENİLMESİNE,…” şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294/3. maddesi uyarınca kararın tefhimi her halde HMK’nın 297/2. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi yapılması ise, 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ: Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11048, Karar No: 2015/12428, Tarih: 03.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11048 E.  ,  2015/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 gün ve 2013/834 Esas, 2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 3. madde uyarınca mahalli Cumhuriyet savcılarının, duruşmalarına iştirak etmedikleri Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin 3. fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle, tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı, 11/03/2012 tarihinde verilen hükme karşı 11/05/2012 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Olay günü saat 14:00 sıralarında kaçak kazı yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetlerinin kazı mahalline gittiklerinde, sanıklara 200 metre kadar yaklaşarak hareketlerini izledikleri, sanıkların bulunduğu yerden çekiç ve balyoz seslerinin geldiğinin, kolluk görevlilerini farketmeleri üzerine ellerindeki çekiç ve murçları bıraktıklarının, sanık Hayati'nin kaçmaya çalıştığının görüldüğü, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlığı olduğu belirlenen ve üzerinde haç işaretleri bulunan kayanın 30x30 cm'lik kısmının kırıldığının, toprak zemin üzerinde herhangi bir kazının bulunmadığının tespit edildiği, hazırlık aşamasında beyanı alınan tanık . ..'ın, sanıkları kayayı kırdıkları sırada gördüğünü ve jandarmayı arayarak haber verdiğini beyan ettiği, sanıklar ... ve ...'ın da hazırlık beyanlarında kayanın üzerinde resim gördüklerini ve kırmaya çalıştıklarını ifade ettikleri anlaşılmakla, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9930, Karar No: 2013/17683, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9930 E.  ,  2013/17683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın Antalya ilinde bulunan dairesini satmak için internet üzerinden ilan verdiği, Kamerun'lu olduğunu söyleyen erkek şahsın katılanı telefon ile arayarak görüştüğü, şahsın görüşme sırasında bir arkadaşının Antalya'ya geleceğini ve bu arkadaşı ile görüşmesini katılandan istediği, katılanın 06/03/2011 tarihinde, Kamerun'lu olduğunu söyleyen şahısla Antalya'da görüştüğü, Antalya iline gelen iki şahsa ev kiralaması konusunda yardımcı olduğu ve kiraladığı evde şahısların katılana çelik kasa içerisinde bulunan siyah kağıtları göstererek, bu kağıtların gerçek euro olduğunu, üzerine yağ döküldüğünü, bu yağları bir takım kimyasal maddeler kullanarak temizlediklerini, bu paraları temizlemek için gerçek eurolara ihtiyaç olduğunu, evi alabilmek için bu paraları temizlemelerinin gerektiğini söyledikleri ve bir adet gerçek 500 euroyu çıkarıp iki adet siyah kağıt arasına koyarak üzerine kimyasal maddeler döktükten sonra siyah kağıtların 500 euroya dönüştüğünü gören katılanın, şahıslara inanarak temin ettiği 98.000

Euro parayı 26/03/2011 tarihinde bu iki şahsa verdiği, şahısların iki siyah kağıt arasına bir gerçek para koyarak üzerine kimyasal maddeler döktükten sonra katılana ait paraları çelik kasa içerisine koyduklarını söyleyerek kasayı kapattıktan sonra katılana teslim ettikleri, kasada bulunan paraları, 36 saat geçtikten sonra alabileceğini söyleyerek olay yerinden ayrıldıkları; 36 saat geçmesine rağmen şahısların gelmemesi üzerine dolandırıldığını anlayan katılanın, güvenlik güçlerince başvurduğu, katılanın talebi üzerine şahısların teslim ettiği çelik kasanın çilingir vasıtası ile açıldığı, içerisinde euro ebatında kesilmiş desteler halinde siyah kağıt parçalarının olduğunun görüldüğü, 30/03/2011 tarihinde katılanın daha önce 5392935742 numaralı hattan kendisine ulaşan şahsa telefon ile ulaşarak, 135.000 euro daha parasının olduğunu, bu paraları da aynı yöntemle değerlendirmek istediğini söylediği, bu görüşmeden sonra 31/03/2011 günü Antalya havalimanına ... ... isimli sanığın geldiği, katılanın sanığı karşılayarak bir otele yerleştirdiği, emniyetçe temin edilen X03286816022 seri numaralı 500 euro banknot ile görevlendirilen polis memuru tanık ...'ın sivil olarak katılanla birlikte sanığın yerleştiği otele gittikleri, katılanın görevli polis memurunu müteahhit olarak tanıttığı, sanığın görüşme sırasında Kamerun uyruklu olduğunu, ülkelerinin dışına para çıkarmalarının yasak olduğunu, bunun nedenle kendilerinin de birikimlerini daha az yer kaplaması için 500 euroluk banknotlar haline dönüştürüp x-ray cihazından ve görevlilerin gözle yapılan kontrollerde dikkat çekmemesi için ayrıca yağlı kağıt haline dönüştürüp gümrük kapılarından çıkararak ülkelerine soktuklarını, kendisinde bu şekilde yağlı kağıda dönüştürülmüş 1.000.000 euro kadar para olduğunu, eğer istenmesi halinde onların da gerçek 500 euroluk banknotlara dönüştürülerek büyük kazançlar elde edebileceklerini belirterek, seri numarası önceden alınmış parayı katılan ve polis memurundan alarak sözde para çoğaltma işlemini gerçekleştirmeye başladığı, soruşturma aşamasında el konulan bazı kimyasal malzemeleri de kullanarak bir kaç işlemden sonra elinde bulunan kağıdı sözde 500 euro ya dönüştürdüğü, olaydan sonra emniyet ekipleri tarafından yakalanan sanığın, katılana yönelik gerçekleştirilen bir önceki dolandırıcılık olayını diğer şahıslarla birlikte gerçekleştirdiğinin iddia edildiği olayda; katılan tarafından kiralanan evde yapılan olay yeri incelemesi sırasında temin edilen parmak iziyle, dosya kapsamında yargılanan sanık ...'in parmak izinin uyuştuğuna dair ekspertiz raporunun düzenlendiği, katılanın, 26/03/2011 tarihinde 98.000 eurosunu kendisini hileli yollarla kandırıp alan iki şahıstan biri olarak sanık ...'i kesin olarak teşhis ettiği; ancak sanık ... ...'nin, 26/03/2011 tarihindeki ilk olaydan sonra katılanın parasını geri alabilmek amacıyla telefonla daha önceden irtibat kurduğu kişiyi arayarak, 135

...'in parmak izinin uyuştuğuna dair ekspertiz raporunun düzenlendiği, katılanın, 26/03/2011 tarihinde 98.000 eurosunu kendisini hileli yollarla kandırıp alan iki şahıstan biri olarak sanık ...'i kesin olarak teşhis ettiği; ancak sanık ... ...'nin, 26/03/2011 tarihindeki ilk olaydan sonra katılanın parasını geri alabilmek amacıyla telefonla daha önceden irtibat kurduğu kişiyi arayarak, 135.000 euro daha parası olduğunu söylemesi üzerine ortaya çıkan ve Antalya 'ya gelen kişi olduğu, sanık ... ...'nin, kaldığı otel odasında katılan

Ve tanık ...'ın huzurunda bir adet 500 euroyu iki adet kağıt arasına koymak suretiyle üç adet 500 euroya dönüştürmesinden sonra bu işlemde kullandığı kimyasal malzemelerle birlikte yakalandığı, sanığın, 26/03/2011 tarihindeki eyleme katıldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı, katılanın ifadesinde, sanığın 26/03/2011 tarihindeki parayı verdiği iki şahıstan biri olmadığını beyan etmesi, olay yerinde sanığa ait parmak izinin bulunmaması, 26/03/2011 tarihindeki eylemi gerçekleştiren iki şahıstan biri olduğu tespit edilerek yakalanan ... ile herhagi bir ilişkisinin tespit edilememesi karşısında; sanık ... ...'nin, 26/03/2011 tarihindeki eylemi bildiği ve bu eyleme katıldığının kabulünün mevcut delil durumu karşısında mümkün olmadığı dikkate alınarak sanık ... ...'nin, 31/03/2011 tarihinde gerçekleşen eylemiyle sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle eyleminin tek olduğu ve dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 Sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda sanıkların; sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde yargılama giderinin “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından “müteselsilen” ibaresinin çıkarılıp yerine “eşit olarak” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5571, Karar No: 2022/14507, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5571 E.  ,  2022/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

BİRLEŞTİRİLEN GAZİOSMANPAŞA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 2018/85 ESAS SAYILI DOSYASINDA,

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve asıl davada davalı ... vd. vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın derdestlik dava şartı nedeniyle usûlden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/175 Esas, 2019/626 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Baklalı Mahallesi 119 ada 62 parsel parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Baklalı Mahallesi 119 ada 62 parsel parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/175 Esas, 2019/626 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a-) 1-(c) bendinde yer alan (karar kesinleşinceye kadar davalılar adına açılacak 3 er ay vadeli hesaplarda nemalandırılmasına, karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (takyidatlar bedele yansıtılmak suretiyle) ibaresinden sonra gelmek üzere (derhal ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

b-) 1-(ç) bendininin hükümden çıkartılarak yerine (Ödenmesine karar verilen 435.693,75 TL’ye 29.06.2018 tarihinden itibaren ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 03.10.2019 tarihine; üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 824.042,12 TL kamulaştırma fark bedeline ise 29.06.2018 tarihinden Dairemiz karar tarihi olan 24.10.2022 tarihine kadar faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14387, Karar No: 2015/2641, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14387 E.  ,  2015/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.