muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/19992, Karar No: 2021/2295, Tarih: 16.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19992 E.  ,  2021/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüzden açılan davada, CGK.nun 18.02.2014 tarih, 2013/8-130 E. 2014/71 K. sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise katılan Belediye vekili temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17459, Karar No: 2024/10060, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/17459 E.  ,  2024/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/739 E., 2016/399 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşma açılarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/62, Karar No: 2018/893, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/62 E.  ,  2018/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili ...'ın 05.06.2014 tarihinden iş akdinin davalı işverenlikçe haksız, bildirimsiz ve geçersiz olarak sona erdirildiği 31.07.2015 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde aralıksız fasılasız şehiriçi-yurtiçi konteyner tır şoförü olarak istihdam edildiğini, müvekkilinin davalı işverenlik bünyesinde "garanti ücret (1320,00 TL net) + konteyner başma prim (40-50 TL)" sistemi ile istihdam edildiğini ve aylık ortalama 23-25 konteyner taşıması işi gerçekleştirdiğini müvekkiline aylık ortalama 1.000 TL konteyner primi verildiğini, davalı tarafından müvekkilinin İş akdinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini iddia ederek davacının iş akdinin feshinin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine,davacının davalı işyerinde bir ay içinde işe başlatılmasına ve başlatılmaması halinde davalıdan 8 aylık ücreti tutarında tazminat alınmasına ve boşta geçen süre için davalıdan 4 aylık ücreti ile diğer tüm hakların ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının "Davranışlarından kaynaklanan sebeplerle, iş sözleşmesine aykırı davranarak ve yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmeyi ihlal ettiğini, kusurlu olarak ana edim ve yan edim yükümlülüklerini ihlal ettiğini, verim düşüklüğünün yeterliliğinden değil, davranışlarından kaynaklandığını, iş ilişkisinin de olumsuz etkilendiğini, nitekim 18. madde gerekçesinde davacının davranışlarından kaynaklanan sebeplerin örnekseme yoluyla sayıldığını, İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen ve derhal fesih için ön görülen sebepler niteliğinde olmamakla birlikte işçinin iş sözleşmesine aykırı davranışları olabildiğini, İşçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli sebeplerin işçinin akde aykırı davranışları olduğunu, akde aykırı davranışlar iş görme borcu gibi iş sözleşmesinden doğan diğer borçlar ve yan borçlar ile de ilgili olabildiğini, ancak bu davranışların İş Kanunu madde 25'de belirlenen "haklı sebep" şartlarını taşımaması ve onlar kadar ağır bir durumu oluşturmaması gerektiği, İş Kanunu (madde 25) şartlarına uygun ve işverene derhal fesih yetkisi veren işçi davranışının işverence, bu tür fesih için değil de İş Kanunu madde 18’e göre geçerli bir sebep olarak dayanak alınmasının mümkün olduğunu, somut olayda, davacı tarafın, müvekkilinin 31.07.2015 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden bildirimde bulunmadan haksız olarak iş sözleşmesini feshettiğini iddia ettiğini, davacı tarafın bu iddiaları gerçeği yansıtmadığını, 31.07.2015 tarihinde davacı tarafın müvekkil işveren bünyesinde çalışan Uğur…. Mesaj atarak “ben bir daha asla bu işe gelmiyorum” şeklinde beyanda bulunduğunu, bunun üzerine müvekkili işveren tarafından davacının savunmasının alınmak istendiğini, ancak davacı tarafın savunma yapmaktan imtina ettiğini, savunma yazısı ve fesih ihbarnamesinin kendisine tebliğ edilmek istendiğini ancak tebliğ almaktan kaçınması üzerine tutanak düzenlenerek davacının iş akdinin İş Kanununun 18. maddesi gereği geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya savunma yazısı ve fesih ihbarnamesi aynı gün birlikte tebliğ edilmek istenmekle işverenin davacıya savunma hakkı vermek gibi bir niyetinin olmadığı, feshin son çare olması ilkesinin gözardı edildiği hususunda kanaat oluştuğu, davalı işverenin fesih sebebi ile bağlı olup savunmasında bunun dışına çıkamayacağı, fesih ihbarnamesinde belirtilen fesih sebebininde davacı ile arkadaşı arasındaki bir özel telefon mesajına dayandığı, işveren veya işyeri yetkililerine yöneltilmiş bir fesih iradesi olmadığı, savunma talebi yazısı ile fesih ihbarnamesinin aynı tarihte düzenlenip davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve savunması alınmadan haksız ve geçersiz olarak feshin son çare olması ilkesi gözardı edilerek iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işine iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece 12/02/2016 tarihli duruşmada bir sonraki duruşmanın 08/04/2016 günü saat 15:00’e bırakılmasına karar verilmesine rağmen duruşmanın saat 12:35’te davalı vekilinin yokluğunda yapıldığı ve davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla duruşma zaptında belirtilen saatten önce davalı tarafın yokluğunda duruşma açılarak karar verilmesi, davalı tarafın adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/6213, Karar No: 2013/10072, Tarih: 29.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6213 E.  ,  2013/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç eşyasını kabul etmek, örgüte yardım etmek, örgüte üye olmak, sahte kredi kartı üreterek menfaat sağlamak ve başkalarına ait kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme

HÜKÜM : - Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olmak ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/2 ve 165/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'nun TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte yardım etmek ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 220/2, 165/1 ve 136/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... 'in TCK.nun 136/1 maddesi uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in TCK.nun 220/1, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 245/2, 245/3 ve 220/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'in TCK.nun 220/7, 220/2, 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... nin TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'nun TCK.nun 136/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... 'nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ... 'nın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 136/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'in örgüte yardım ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

- Sanık ...'ın örgüte yardım suçundan beraat

- Sanık ...'ın TCK.nun 245/2 ve 245/3 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma suçundan beraat,

- Sanık ...'ın TCK.nun 165/1 madde ve fıkrası uyarınca hükümlülük; örgüte üye olma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün 7/56; 07.04.2009 gün, 16/50; 16.06.2009 gün, 27/168; 17.11.2009 gün, 2012/269; 24.11.2009 gün, 164/275; 12.07.2010 gün, 155/172 sayılı kararlarında belirtildiği üzere suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhimin, karar tarihinde 18 yaşını doldurmuş ve kendisine müdafii atandığından haberdar edilmeyen suça sürüklenen çocuk ... ile dosyada vekaletnameye rastlanılmadığından varsa ... ile ... 'ye ait vekaletnamelerin dosyaya konulması, aksi halde kendisine müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim ve sanık ... müdafiine de gerekçeli karar tebliğinin adı geçen sanıklar açısından temyiz süresini başlatmayacağından, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ...'na müdafiilerinin temyiz dilekçeleri ile haklarındaki hükümlere ilişkin başvurabilecekleri yasa yolu, mercii ve süresi tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmek suretiyle gerekçeli kararın yöntemine uygun olarak tebliği ile tebellüğ belgesi ve temyiz ettikleri takdirde dilekçeleri eklenip ve buna göre tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4605, Karar No: 2018/5040, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/4605 E.  ,  2018/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2006/2438, Karar No: 2006/9265, Tarih: 12.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2438 E.  ,  2006/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.06.2006 pzt.

KARŞI OY

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre velâyetin kaldırılması davası açıldığı ve dava konusu çocuğun bir temsil kayyımı tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin kaldırılması davasında dava konusu çocuk “usulüne uygun biçimde” temsil edilmediği halde işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmüne göre açılan velâyetin kaldırılması davasıdır.

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyetin kaldırılması gibi “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir davada çocuğun üstelik velâyetin kendisinden “kaldırılması istenilen” bir davalı tarafından temsil edilmesi; velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten bu sebeple velâyetin kaldırılması davası açılmıştır.

O halde velâyetin kaldırılması davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Velâyetin kaldırılması davasında bu yön gözetilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. (Y2HD, 25.11.2002, 11983-12963, İçtihat metni için: Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1585).

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.

Üye Ömer Uğur GENÇCAN