muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8926, Karar No: 2024/6873, Tarih: 03.10.2024

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kadın tanığı olan tarafların ortak çocuğu ...'in tanıklık celsesinden önce duruşmada olup kadına tercümanlık yaptığı belirtilmiş olup bu hususta tanıklığına itiraz edilmiş ise de, dosyada tercümanlık yaptığına dair bir kayıt olmadığı gibi tanıklığa engel durumu da bulunmadığı, akrabalık nedeniyle çekilme hakkını kullanmayan tanığın yeminli olarak beyanının alınmasının usul hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle erkeğin davalı tanığı ...'in tanıklığına yönelik istinaf talebinin reddine, davalı kadının ispatlanan kusuru bulunmadığı, davalı kadının davaya yasal cevap süresi içerisinde cevap vermediği, kadının dilekçesindeki iddialar kapsamında delilleri toplanıp, tanıkları dinlenerek erkeğe kusur verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davacı erkeğin kusura yönelik istinaf talebinin kabulüne, tarafların her ikisinin de kusursuz sayılmalarına, Mahkemece davalı kadının kusuru ispatlanamadığı halde boşanma kararı verilmesi doğru değil ise de, boşanma kararı taraflarca istinaf edilmediğinden hataya değinilmekle yetinilmesine, davalı kadın davaya yasal süre içerisinde cevap vermediğinden yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri konusunda karar verilmesine yer olmadığına, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle sınırlı inceleme yapılmadığını, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebepleri ile sınırlı inceleme yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebepleri ile sınırlı inceleme yapılıp yapılmadığı, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un “İncelemenin kapsamı” başlıklı 355 inci maddesi “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, bölge adliye mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir” şeklinde düzenleme altına alınmıştır. O halde, bölge adliye mahkemesince, istinaf sebeplerinin “kamu düzenine aykırılık” ve “taraflarca ileri sürülen” nedenler olmak üzere iki ayrımda incelenmesi gerekmektedir. Kamu düzenine aykırılık mutlak istinaf sebebidir ve bölge adliye mahkemesince kendiliğinden gözetilir. Bu nedenle kamu düzenine aykırı bir sebebin istinaf dilekçesinde ileri sürülüp sürülmemesinin de bir önemi bulunmamaktadır. Ne var ki kamu düzenine aykırı olmayan istinaf sebeplerinin istinaf dilekçesinde mutlaka gösterilmesi gerekmektedir. Kamu düzenine aykırı olmayan bir istinaf sebebi istinaf dilekçesinde gösterilmemiş ise Bölge Adliye Mahkemesince kendiliğinden dikkate alınamaz. Çünkü istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.

2.Somut olay ve dosya kapsamına göre; yargılama boyunca, davacı erkek tarafından davalı kadının cevap dilekçesinin süresinde olmadığına ilişkin bir itirazın olmadığı, İlk Derece Mahkemesince ön inceleme duruşmasında verilen sürede kadının tanıklarını bildirdiği ve tanıklarının dinlendiği, tanıkların dinlenmesine davacı erkeğin itirazı olmadığı gibi davacı erkeğin istinaf dilekçesi incelendiğinde, istinaf sebebi olarak davalı kadının cevap dilekçesinin süresinde olmadığına, bildirdiği delillerin toplanıp tanıklarının dinlenmesine itirazda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde öngörüldüğü üzere, davalı kadının cevap dilekçesindeki deliller esas alınmak suretiyle erkeğe kusur olarak yüklenen vakıaya, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak dayanılmamasında kamu düzenine aykırılık da söz konusu olmadığına göre Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılması gerekirken ve davacı erkek tarafından kadının cevap dilekçesinin süresinde olmadığı açıkça istinaf sebebi olarak ileri sürülmediği halde somut olayda olduğu gibi bu sınırın aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve boşanma hükmünün kesinleştiği de gözetilerek istinaf sebepleriyle bağlı olarak dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek istinaf incelemesi yapılması ve sonucu uyarınca karar verilmesi yönünde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19938, Karar No: 2012/129, Tarih: 10.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/19938 E.  ,  2012/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 s.Y.VUK'nun 359/a-2,51.mad.ge.6 ay erteli hapis cezasına ilişkin.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’ nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK' nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK' nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanığın halen vergi borcunu ödememesi nedeniyle koşulları bulunmadığından bahisle maddede öngörülen diğer koşullar da değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’ nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6625, Karar No: 2015/9003, Tarih: 21.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6625 E.  ,  2015/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın tespiti

Hüküm ve temyiz dilekçesi davalılar........, ....... ve....'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmamıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 3220 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle değişik 21/1. maddesi "kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar ve ihtiyar heyeti azasından birine veya zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm eden adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber , adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir..." , 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 21/2. maddesi " gösterilen adres muhattabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhattap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır..." hükümlerini ihtiva etmektedir.

Hükmün davalı .....'a tebliğine ilişkin tebligat parçasına, "Muhattap dağıtım saatlerinde adreste bulunmadığından evrak mahalle muhtarına bırakılarak, 2 nolu form haneye yapıştırıldı, keyfiyeti kendisine duyurulması için en yakın komşusuna haber verildi " açıklaması yazılarak tebliğ yapıldığı, ancak en yakın komşunun ismi belirtilmediği gibi imzası da bulunmadığı, davalı.....'a tebliğine ilişkin tebligat parçasında "adres kapalı olduğundan mahalle muhtarına teslim edildiği, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı" açıkaması yapılarak tebliğ yapıldığı, davalıya ait adresin adres kayıt sisterminde yer alan adresi olup olmadığının belirtilmediği, davalı .....'a tebliğe ilişkin tebligat parçası ise muhtara tebliğ edilmiş olup hiçbir açıklama yapılmamıştır.Bu nedenle davalılara yapılan tebliğ usulsüzdür.

Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün ve temyiz dilekçesinin davalılar ...., .... ve .....'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8493, Karar No: 2016/10064, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8493 E.  ,  2016/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Hukuk ve ... 8. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 8. Tüketici Mahkemesi ise, davacının taşınmazı satmak veya kiraya vermek amacı taşıdığından ticari veya mesleki amaçlarla hareket ettiği gibi davalı ...'in müteahhit, diğer davalı ...'nın arsa sahibi olduğu ve ticari veya mesleki amaçlarla hareket ettikleri, bu nedenle davanın Tüketici Kanununun kapsamında görülemeyeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan, 4822 sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde, Mal: Alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları; Hizmet: Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti, ifade eder. Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

6098 sayılı Borçlar Kanununun 470. maddesinde, eser sözleşmesi; yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, işsahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlanmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 6098 sayılı Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmenin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/e maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 6098 sayılı Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmenin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/e maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 4077 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 4077 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda, davacı vekili, davalılardan ...'a ait arsa üzerine 'Düzenleme Şeklinde Arsa Karşılığı İnşaat Mukavelesi gereğince apartman inşaatını yüklenen diğer davalı müteahhit ...'ten ilgili belediyece onanmış projesine göre iki adet meskeni satın aldığını ve bedeli ödediğini, sözleşmeye uygun olarak taşınmazı devretmeyen davalıların bu davranışları nedeni ile müvekkilin maddi kayıpları uğradığını, bu nedenle davalı müteahhidin gayrımenkulleri zamanında teslim etmemesi ve eksik imalat yapması nedeni ile müvekkilin uğradığı zararların, kendisini yapmış olduğu imalat bedellerinin, müvekkilinin kira alamaması nedeniyle uğradığı maddi kayıpların, bitirilip müvekkiline teslim edilmeyen taşınmazdaki eksik imalat bedellerinin davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 4077 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3584, Karar No: 2021/1506, Tarih: 22.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/3584 E.  ,  2021/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 1-Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs

etme (Sanıklar ..., ...

hakkında)

2-Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 62, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun

5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik

istinaf başvurusunun esastan reddi (Sanıklar ...

......

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; suçun niteliği itibariyle doğrudan zarar görmediğinden ve bu suça yönelik davalar yönünden katılma hakkı bulunmadığından, ... vekilinin bu dava yönünden hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 296/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ...'ın 25.03.2020, ...'in 25.03.2020 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettikleri, mahkemesince bu sanıklar açısından kesinleştirmelerin yapıldığı ayrıca sanık ... ve müdafinin 22.04.2020, ... ve müdafiinin 22.04.2020 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettikleri anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

Temyizin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mersin 8. Ağır Ceza Mahmesinin 30.01.2018 tarihli 2017/385 esas 2018/28 karar sayılı birleştirme kararı uyarınca, ilgili dosya sanığı Orkun Doğan hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; dosyanın tefrik edilerek ayrı bir esas üzerinden yargılamasının devamı ile sanık hakkında bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üyelik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik; sanıklar ... ve ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu yönünden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhurbaşkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu yönünden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhurbaşkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üyelik suçu yönünden,

Sanık ...'ın dosya kapsamına yansıyan örgüt faaliyetleri ve konumu nazara alındığında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından sayılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ayrıntılı ByLock tespit değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi, sanıklar ..., ... ..., ... yönünden ise sanıkların kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya temyiz aşamasında gelmesi, tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçların sübutu için yeterli olduğu görülmekle bu hususlar sonuca etkili bulunmamıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ...'ın ...'daki rutin hesap hareketlerinin, sanıklar ... ve ...'nun FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı okul ve dersanelerine gitmelerinin, sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ...'in çocuklarını FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı okul ve dersanelere göndermelerinin, ...'nın ise Kimse Yok Mu Derneğine yardımda bulunmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği, ayrıca sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince kabule esas oluşturan tanık ... beyanlarının soruşturma aşamasında bilgi sahibi sıfatı ile kollukça alındığı ve tanığın duruşma sırasında da dinlenmediği anlaşılmakla bu hususlar değerlendirme dışı bırakılmıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin ve bir kısım sanıkların temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,