muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/391, Karar No: 2014/6852, Tarih: 05.05.2014

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4599, Karar No: 2012/5287, Tarih: 11.04.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/4599 E.  ,  2012/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacının murisi ...'inin anne, baba ve kardeşlerini gösteren aile nüfus kayıt örneğinin merciinden celbi ile evrak arasına konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21365, Karar No: 2016/11444, Tarih: 22.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21365 E.  ,  2016/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, malullük aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının Kurum'dan yaşlılık aylığı almakta iken vefat eden annesi ... üzerinden maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; yaşlılık almakta iken vefat eden annesi ... üzerinden maluliyet aylığı almak için davacının 03/06/2011 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, 09/09/2011 tarih ve 5977 sayılı Bölge Sağlık Kurulu kararı ile “davacının çalışma gücünün %60 'ını kaybetmemiş olduğundan malül sayılamayacağının” belirtildiği, Kurum'a ait 07/10/2011 tarihli cevabî yazı ile davacının bu talebinin reddolunduğu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 20/11/2013 tarih, 12582 karar sayılı ve 15/05/2015 tarih, 8330 karar sayılı raporları ile davacı ...'ın mevcut hastalık ve arıza sebebiyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliğine göre çalışma gücünün en az %60' ını kaybetmemiş olduğu ve malül sayılmayacağının” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Konunun yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 25. maddesinde “malul sayılma” başlığı altında; “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesinde "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulu'nca inceleneceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının maluliyetinin tespitine ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin” yargılama sırasında güncellendiği ve güncel halinin 03.08.2013 tarih, 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığı ve 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, buna rağmen dosyadaki mevcut raporların 11.10.2008 tarih, 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre hazırlandığı görülmüştür.

Davacının meslekte kazanma gücünü kayıp oranının 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği yerine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yaparak düzenlenen raporlara göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre davacının maluliyetinin oranının tespitine yönelik öncelikle Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor almak, Kurum tarafından davacının malul kabul edilmemesi halinde aynı Yönetmelik çerçevesinde Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'ndan rapor almak, bu raporun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile aynı olması halinde şimdiki gibi karar vermek, eğer raporlar arasında çelişki oluşur ise Adli Tıp Genel Kurulu'ndan 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre rapor alarak raporlar arasındaki çelişkiyi gidermek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30361, Karar No: 2013/24465, Tarih: 09.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/30361 E.  ,  2013/24465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek için teşekkül oluşturmak, resmi evrakta sahtecilik, banka vasıtası kılınmak suretiyle dolandırıcılığa tam teşebbüs

HÜKÜM : Suç işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanıklar ... ve ...'ın resmi evrakta sahtecilik suçundan beraatlerine, diğer sanıkların hükümlülüklerine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türk Ticaret Bankası A.Ş. ... Şubesinde hesabı bulunan müdahil ... adına, sahte düzenlendiği belirlenen, 15.07.2001 tarihli senet kullanılıp Fatih 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ihtiyati tedbir kararına dayanılarak, Fatih İcra Müdürlüğünün, 14.12.2001 günlü yazısına istinaden, anılan bankanın müdür yardımcısı olan sanık ... tarafından, mudi ...'ın banka şubesindeki hesaplarının, 19.12.2001 günü bloke edildiği ve banka çalışanlarının, hesabın bloke olmasında kullanılan senetteki imza ile, mudi ...'ın banka şubesindeki imzalarının tamamen farklı olduğunu belirleyip, bloke işlemine dayanak olan belgelerin şaibeli olduğu sonucuna ulaşarak, konuyu, hemen banka teftiş kuruluna bildirdikleri, banka müfettişinin evrakı inceleyip, senedin sahte olduğu kanısına ulaşması üzerine de, banka müşterisi ... ile telefonla görüşülüp, sahte senede dayanılarak alınan, Fatih 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş ihtiyati tedbir kararını, iptal ettirmesinin, banka görevlilerince tavsiye ettiği ve hesap sahibi olan ...'ın da mahkemeye başvurarak, sahte senede dayanılarak verilen ihtiyati tedbir kararını, 15 04. 2002 tarihinde iptal ettirip, hesaplarındaki bloke işlemini de bu şekilde kaldırdığı, mudinin parasının banka şubesinden alınmadığı cihetle, eylemin,bankaya karşı gerçekleştirilmeyip, tamamen müdahil ...'a karşı gerçekleştirildiği ve olayda bankalar kanununa muhalefet suçunun unsurlarının gerçekleşmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Bankalar kanununa muhalefet suçunun oluşumu için banka personelinin kendisine veya bir başkasına menfaat sağlaması gerektiği gibi bu suçun takibi içinde anılan yasada öngörülen kurumların şikayeti gerekmektedir. Nitekim, hüküm tarihinde yürürlükte olan, 5411 Sayılı Yasanın Kovuşturma Usulü başlıklı 162. maddesinde, " Bu Kanunda belirtilen suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Kurulu tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı başvuruda bulunulmasına bağlıdır. Bu başvuru muhakeme şartı niteliğindedir. Ancak, 160 ıncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturmalar Kurumun veya Fonun yazılı bildirimi üzerine veya gecikilmesinde sakınca görülen hallerde re'sen Cumhuriyet savcılarınca yapılır ve Kurum ve Fon haberdar edilir" hükümlerini içermekte olup, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 Sayılı Yasanın 24. maddesinde de aynı düzenlemeler yer almaktadır.

Olayda, müdahil banka vekili, bankada hesabı bulunan müdahil ... adına, sahte düzenlendiği belirlenen senet kullanarak, Fatih 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ihtiyati tedbir kararına dayanılarak, Fatih İcra Müdürlüğünün, 14.12. 2001 günlü yazısına istinaden, müdahil ...'ın banka şubesindeki hesaplarının bloke edildiği ve olaya karışanlar hakkında, suç örgütü oluşturmak, nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçları yönüyle şikayetçi olduğu ve vaki şikayet üzerine, sanıklar hakkında, belirtilen bu suçlardan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı ve bu dava ile ilgili İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında, anılan yasada öngörülen dava şartı da gerçekleşmeden mahkemece "Türk Ticaret Bankası ... Şubesi Müdür yardımcısı olan sanık ... ile ...'ın diğer sanıklarla işbirliği yaparak, sahte senet düzenleyip müştekinin imzasını taklit ederek, Fatih İcra Müdürlüğü'nde sahte senedi icraya koydukları, söz konusu senette borçlu olarak gösterilen müşteki ...'ın adresini de bilerek yanlış gösterip, bu adreste tebligatı yaptırdıkları; gerçekte ise, müştekinin bu durumdan haberinin olmadığı; sonuçta icra takibinin kesinleştirildiği ve bankadaki paranın icra yolu ile takip dosyasına yatırıldığı; Olayın yukarıda anlatılan biçimde gerçekleşmesi durumunun; iddia edildiği gibi sahte senetle bankayı ve icra dairesini vasıta kılarak dolandırıcılıktan ibaret olmadığı ve daha ağır cezayı düzenleyen 4389 sayılı yasanın 22/3 maddesinde belirtilen zimmet suçunu oluşturduğu; 5020 sayılı yasa ile 4389 sayılı yasada yapılan değişikliğe göre ise, 4389 sayılı yasanın 22/3 maddesinde giren eylemlerin yargılamasını, ilgili bankanın olayın gerçekleştirildiği yerdeki şubesinin bulunduğu il ağır ceza mahkemesinin yapması gerektiği için mahkememizin görevsiz olduğu ve görevli ve yetkili mahkemenin ... Ağır Ceza Mahkemesi bulunduğu", gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de, mudinin parasının banka şubesinden alınmadığı, eylemin, bankaya karşı gerçekleştirilmeyip, tamamen müdahil ...'a karşı işlendiği ve olayda bankalar kanununa muhalefet suçunun unsurlarının gerçekleşmediği gibi, müdahil banka vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde de, banka çalışanı olan sanık ...'un resmi evrakta sahtecilik suçundan cezalandırılmasının istendiği ve sanıklar yönünden eylemlerinin bankalar kanununa muhalefet suçunu oluşturduğu yönünde bir temyizin de bulunmadığı anlaşılmakla;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, aynı konuda Yargıtay yüksek 11. Ceza Dairesinin 31.10.2012 gün, 2012/15277 Esas-2012/17878 Karar sayılı ilamı ile karşı görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5069, Karar No: 2019/8173, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5069 E.  ,  2019/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/04/2018 tarih ve 2014/1209-2018/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar ... ve ... vekili, asli müdahiller vekili ve feri müdahiller tarafından duruşmalı olarak istenilmiş ise de davalılar vekili tarafından verilen duruşmadan vazgeçme dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen (Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1461 Esas sayılı dosyası) davalarda, müvekkillerinin davalı şirketin senede bağlanmamış hisselerinin %50’sine tekabül eden kısmını davalılardan ..., Hülya ve Şeref’ten devralarak davalı şirkete ortak olduklarını ancak pay devrinin şirket pay defterine işlenmediğini ileri sürerek, müvekkillerine yapılan hisse devirlerinin şirket pay defterine kayıt edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, birleşen davada ( Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/402 Esas sayılı dosyası), davalı şirketin 02/04/2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının şirketin %50 oranında ortağı olan müvekkillerine hiçbir çağrı yapılmadan, gündem ve toplantı tarihi müvekkillerine tebliğ edilmeksizin yapıldığını ileri sürerek, davalı şirketin 02/04/2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, ... ve ... tarafından imzalanan 01.04.2011 tarihli sözleşmenin 1. maddesiyle, sözleşmenin geçerliliğinin resmi şekle tabi tutulduğunu, bu şart yerine getirilmediği için sözleşmenin geçersiz olduğunu, kaldı ki davacı ...’nun sözleşme gereği olan edimlerini yerine getirmediğini, davalı şirket hisselerin senede bağlanmamış olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını zira şirket yönetim kurulu tarafından alınan 03.07.2002 tarihli kararla, nama yazılı olan şirket hisseleri için nama yazılı ilmühaber çıkarılmasına karar verildiğini ve nama yazılı ilmühabarlerin de çıkarıldığını, nama yazılı ilmühabalerin ancak ciro teslim ile devredilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ve fer’i müdahiller davanın reddini istemiştir.

Asli müdahiller ... ve ... vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduğunu, davacıların usulüne uygun şekilde şirket hissesi devralmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılanma ve bilirkişi raporları doğrultusunda, limited şirket olan davalı şirketin 04.07.2002 tarihinde tür değiştirerek anonim şirkete dönüştüğü, ilan edilen ana sözleşmenin 6. maddesiyle, şirketin hisselerinin hamiline yazılı olacağının düzenlendiği, akabinde, 23.08.2002 tarihinde yapılan genel kurulda alınan kararla, şirket hisselerinin nama yazılı hale dönüştürülmesine karar verildiği, payların mülkiyetinin geçişi bakımından yönetim kurulu kararıyla çıkarılan nama yazılı ilmühabarlerin geçerli olup olmadığının bir önemi bulunmadığı zira, anonim şirketler tarafından çıkarılan kıymetli evrak niteliğini haiz hisse senetleri ve ilmühaberlerin devrinde kıymetli evrak hukukuna ilişkin kuralların uygulama alanı bulacağı, buna göre, ciro ve zilyetliğin devrinin emre yazılı senetlerin devri yollarından sadece birisi olduğu, mülga TTK döneminde geçerli olan bölünme teorisi gereğince payın mülkiyetinin, alacağın temlikiyle, ciroyla ve zilyetliğin devri ile gerçekleşeceği, ancak ortak sıfatının kazanılmasının pay defterine kayıt ile söz konusu olacağı, pay defterine kaydın mülkiyetin geçişi ile bir ilgisi bulunmadığı, dolayısıyla ilmühaberlerin geçerli olduğu varsayımından hareket edilse dahi bunların devrinin sadece ciro ve zilyetliğin devri ile mümkün olabileceği iddiasının yerinde olmadığı, nitekim, dosyaya sunulan ve geçerliliği tartışmalı olan ilmühaberlerde de payların yazılı bir alacağın temliki sözleşmesiyle devredildiğinin görüldüğü, payların mülkiyetinin davalılara geçip geçmediği hususunda ise incelenmesi gereken 2 belge bulunduğu, bunlardan ilkinin ... ve ... tarafından yapılmış 01.04.2011 tarihli ortaklık sözleşmesi olduğu, anılan sözleşmenin davalı şirketin pay sahipliği ve yönetimine ilişkin karşılıklı edim ve taahhütleri içeren bir çerçeve sözleşmesi niteliğinde olup, hisse devri sözleşmesi niteliğinde olmadığı, davalılarca, anılan sözleşmeyle noter tasdikinin geçerlilik şekli olarak öngörüldüğü, noter tasdiki olmadığı için sözleşmenin geçersiz olduğu savunulmuşsa da, anılan sözleşmenin bir hisse devri sözleşmesi değil, yapılması planlanan hisse devir sözleşmelerinin nasıl yapılacağı konusunda bir çerçeve sözleşme niteliğinde olduğu ve tarafların, sözleşmenin kendisini değil sözleşme neticesinde yapılacak pay devirlerinin geçerliliğini resmi şekle tabi tuttukları, bu nedenle anılan sözleşmenin geçersiz olduğundan söz edilemeyeceği gibi bu sözleşmeye dayalı olarak davacıların payları devraldığından söz edilemeyeceği zira sözleşmenin sadece ... ve ... tarafından imzalandığı, somut olayda payları devralan ve devreden kişiler sadece bu iki kişi olmadığı, incelenmesi gereken 2. belgenin ise, davalı şirket paylarının devri başlığını taşıyan 04.11