muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1541, Karar No: 2015/2167, Tarih: 18.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1541 E.  ,  2015/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, katılan tarafından kendisine verilen 6000 YTL değerindeki senedin meblağ kısmına “5 ve elli” ibarelerini eklemek suretiyle 56.000 YTL haline getirdikten sonra icra takibine konu ettiği iddia edilen olayda; sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve senedin katılan tarafından kendisine 56.000 YTL olarak düzenlenip verildiğini belirtmesi, katılanın sanıktan almış olduğu 14.000 YTL değerindeki canlı hayvan bedeli karşılığında ... plaka sayılı aracını verdiğini geri kalan miktar için 15.02.2005 tanzim ve 15.01.2006 vade tarihli 6000 YTL'lik senedi tanıklar ... ve ... huzurunda verdiğini ileri sürmesi ve kriminal raporlarda senedin önyüzündeki yazı, rakam ve imzaların farklı 3 kalemle yazıldığının belirtilmesine karşın bu yazı, rakam ve imzaların sanık veya katılanın eli ürünü olup olmadığına ilişkin bir tespitin yapılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, senette kefil olarak görünen ... ve katılanın tanık olarak belirttiği ... ve ...'ın tespit edilerek söz konusu senedin ne miktarda düzenlendiğinin sorulması,suça konu senedin önyüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanık, katılan ve kefil ...'ın eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu alınması, katılanın sanığa verdiğini iddia ettiği ... plakalı aracın kollukça araştırılması yaptırılarak kimin adına kayıtlı olduğu ve kim tarafından hangi tarihler arasında kullanıldığının tespit edilmesi ile sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu senet aslı getirtilerek duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısıdan koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/653, Karar No: 2020/2217, Tarih: 05.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/653 E.  ,  2020/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, dava konusu taşınmazda davacıların kullanımında bulunan taşınmaz bölümleri yönünden TMK’nin 713/2. maddesinde yazılı ölüm sebebine dayanarak ifrazen olmadığı takdirde hisseli şekilde tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, aslı ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm, davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nin 713/1. fıkrasındaki kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 2. fıkrasında yer alan, “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebeplerine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.2.2010 tarihli ve 2010/8-58 Esas, 2010/78 Karar sayılı kararına göre TMK'nin 713/2. fıkrasına dayalı olarak açılan davalarda, davanın kabul edilmesi halinde dahi kayıt maliki ile mirasçılarına yargılama giderleri yükletilemez, harç ve vekalet ücretiyle sorumlu tutulamazlar.

Az yukarıda açıklanan nedenle, Mahkemece, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün 3., 4., 5. ve 6. bentlerinin düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Az yukarıda açıklanan nedenle, Mahkemece, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün 3., 4., 5. ve 6. bentlerinin düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 3., 4., 5. ve 6. bentlerinin hükümden çıkartılmalarına, yerlerine sırasıyla 3. bent olarak “dava konusu taşınmazın iptal ve tescile konu edilen kısımlarının değeri gözetilerek alınması gereken 6.453 TL karar ve ilam harcından başlangıçta peşin yatırılan 222 TL ve 1.970 TL tamamlama harcı toplamı olan 2.192 TL harcın mahsubu sonunda kalan 4.261 TL bakiye harcın, iptal ve tescile konu taşınmazın değeri ve davacıların payları gözetilerek, 508 TL’nin davacı ...’dan. 1.440 TL’nin davacı ...’den. 1.080 TL’nin davacı ...’den, 683 TL’nin davacı ...’ten ve 550 TL’nin davacı ...’den tahsili ile Hazineye gelir kaydına”, 4. bent olarak “Davanın niteliği gereği davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına,”, 5. Bent olarak “Davanın niteliği gereği davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” ibarelerinin yazılmasına, devam eden madde numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine, Yerel Mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davacılar vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5606, Karar No: 2011/6953, Tarih: 01.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5606 E.  ,  2011/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddine ilişkin davada Bakırköy 3.Sulh Hukuk ve Bursa 3.Sulh Hukuk Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

İstek, mirasın gerçek Reddine (TMK 605/1 md.) ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince; murisin ölmeden önceki yerleşim yerine göre yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi de; mirasın reddine ilişkin davalarda kesin yetki kuralı olmadığını, mirasçıların bu davayı her yerde açabileceklerini belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Mirasın reddi istemi mirasın açıldığı yerin Sulh Hukuk Mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla bulunulabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki Sulh Hukuk Mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir. ( TMK 609. md – Y.2.HD 2009/129191 E, 2009/17413 K) Miras bırakan ...'nın son yerleşim yeri dosya kapsamına göre mirasçıları ... ile ...'nın yerleşim yeri olan ... Mahallesi, Yaşar Sokak, No :25/1, , ... adresidir. Bu durumda uyuşmazlığın Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4768, Karar No: 2010/5197, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4768 E.  ,  2010/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu trafik kazası sonucu desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak Davacı baba ... ve anne Türkiye için 15.000’er TL maddi, 15.000’er TL manevi, ..., ..., ... ve ... için 5.000’er TL maddi, 10.000’er TL manevi, ... için kardeşlerinin ölümü nedeniyle 10.000 TL manevi ve 6.000 T.L defin tazminatının davalı ...Ş. için yalnızca maddi tazminatla sorumlu olmak ve bu davalı için dava tarihinden itibaren diğer davalılar için ise olay tarihi olan 2.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu ,manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Davalı Sürat Basın Yayıncılık ve Eğitim Araçları San. Tic. A.Ş.‘ye usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davacı baba ... için 10.729,00 TL , davacı anne Türkiye için 12,517,70 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan (Davalı ... şirketi açısında poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ve dava tarihinden itibaren yasal faiziyle) alınarak davacılara verilmesine, davacılar ... ve Türkiye'nin fazlaya ilişkin maddi tazminat talepleri ile davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın maddi tazminat taleplerinin reddine,davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile,davacı baba ... ve anne Türkiye için 10,000,00’er TL, diğer davacılar için ise 5.000,00’er TL olmak üzere toplam 50.000,00 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, defin gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili dava dilekçesi ile 6.000 TL defin masrafı talep etmiş bulunmasına rağmen davacıların bu talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı ... şirketinden sadece maddi tazminat istenmiş olunmasına rağmen , red edilen manevi tazminat gereği takdir edilen avukatlık ücretinin sigorta şirketinin de için de olduğu tüm davalılar lehine hükmedilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 7.6 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4060, Karar No: 2018/6956, Tarih: 22.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4060 E.  ,  2018/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43, 168/2, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, mağdura ait pastanede müdür olarak çalıştığı sırada, kendisine verilen yetki kapsamında verdiği malzeme karşılığında fatura düzenleyip bunları tahsil ettiği, ancak, 05.03.2011, 31.03.2011, 05.04.2011, 21.03.2011, 23.03.2011, 05.04.2011 tarihli faturaları sahte olarak düzenledikten sonra müşterilere vererek bedellerini tahsil etmesine rağmen, aldığı paraları mağdura vermeyerek uhdesine geçirdiği anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK’nın 168/2. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında hapis cezasına ilişkin “7 ay” ibaresinin yazılmayarak unutulmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olması ve hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle ceza tayin edilmesinin sonuç ceza miktarını değiştirmemesi nedeniyle belirtilen hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesi sırasında taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamalara neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "cezanın takdiren 20 eşit taksit halinde tahsiline" ibaresinin çıkarılarak yerine "adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksit halinde tahsiline" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4714, Karar No: 2010/6375, Tarih: 24.08.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4714 E.  ,  2010/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle; adli ara verme nedeniyle CMK.nun 331. maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi ceza heyetince incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, aynı ağır ceza mahkemesi yargı çevresinde bulunan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi ile Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yerinin CMK.nun 17. maddesi uyarınca müşterek görevli ağır ceza mahkemesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/08/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3916, Karar No: 2022/2554, Tarih: 29.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3916 E.  ,  2022/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince istinafı üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.03.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen diğer davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan çekişmeli taşınmazın daha sonra dava konusu 374 ada 39 parsel olarak ihdas suretiyle davalı Hazine adına tescil edildiğini, oysa dava konusu taşınmazı harici satış sözleşmesi ile satın aldığını ve yaklaşık 50-60 yıldır imar-ihya ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğundan devir ve zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyeceğini, davacı adına iktisap için yasanın aradığı şartların gerçekleşmediğini, 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddelerindeki tescil şartlarının mevcut olmadığını, dava konusu taşınmazın 08/04/2014 tarihinde Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazın tamamının veya bir kısmının davacı adına tescili için gerekli olan zilyetlik süresinin de dolmadığını ve taşınmazın imar ve ihya edilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi, belediye sınırları içerisinde kalan dava konusu taşınmazda imar ihya nedeniyle taşınmaz ediniminin olanaksız olduğunu, dava konusu taşınmazın Kargı çayı ve taşkın etki alanı ile yolda kalan kısımlarının, niteliği gereği edinime elverişli olmadığını, davacı yanca imar ve ihyanın hangi tarihlerde ne şekilde yapıldığı, nasıl bir emek ve para harcandığının da açıklanmadığını, taşınmaz sürmek ve ağaç dikmenin imar-ihya niteliğinde olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Belediyesi yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle, diğer davalı Hazine yönünden imar ihya ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Belediyesi yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle, diğer davalı Hazine yönünden imar ihya ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili; dava konusu taşınmaz üzerindeki imar-ihyanın 1987 yılında tamamlandığını ve ihdasen tescil tarihine kadar edinmeye yeterli sürenin geçtiğini, Mahkemenin mevcut delillere aykırı karar verdiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/288 E., 2019/827 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kullanım şekli ile üzerinde bulunan zirai muhdesatlar ve yapıların yaşları gözetildiğinde, idari yoldan tescil tarihine kadar davacı adına edinme koşullarının oluşmadığı, davanın reddine ilişkin verilen İlk Derece Mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili; dava devam ederken dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 6360 sayılı Yasa ile Büyükşehir kurulmuş olup, Muğla Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilmeden davaya devam edilmesinin usuli eksiklik olduğunu, tanık ve mahalli bilirkişilerin ortak beyanları ile dava konusu taşınmazın 1947 yılından itibaren susam ve dari ekilerek ... ... tarafından kullanıldığının, derenin ıslah edilmemesi nedeni ile ekilen ürünün zaman zaman taşkın alanında kaldığının, taşınmazın 1960'lı yıllarda ... ...'ten ... ...'in kullanımına geçtiğinin, ondan ... ...'a adı geçenden de 2006 yılında ...'a ve en son 2013 yılında da davacının kullanımında olduğunun sabit olduğunu, 1976 yılında taşınmaza ağaç dikildiğini, bu olmayınca susam ve darı ekerek kullandıklarını, 1980 yılındaki dere ıslahından sonra ise taşınmazı doldurarak kullandıklarını, Mahkemece binanın yapıldığı yıl itibarıyla zilyeliğin ıslahtan itibaren 29 yıl geçtiğini gözden kaçırarak sanki 1980 yılında bina yapılmış gibi davanın reddedildiğini, fen raporunda taşınmazın 1975 yılında dere yatağında olduğu, 1987 yılında ... tarafından yol geçtiği ve dere ile taşınmaz arasında kot farkı olduğu içerisinde dikilen küçük ağaçların bulunduğu, taşınmazın 374 ada 18 parsel ile bütünlük arzettiği, 1992 yılında davaya konu taşınmaz ile ... arasında yol bulunduğu ve kot farkı olduğu, 374 ada 18 parsel ile bütünlük arzettiği ve 1995 yılında benzer olduğu, 2009 yılında binaların yapıldığının belirtildiğini, dava konusu taşınmaz ile kenarından geçen ... arasında 7-8 metrelik kot farkının bulunduğunu, bu kot farkının davacının öncesindeki zilyetler tarafından doldurulduğunu, taşınmaz içerisinde 1987 yılından bu yana ağaç bulunduğunu, 1987 yılı itibarıyla imar ihyanın tamamlandığını, ihdas parselinin oluştuğu 2014 yılına kadar 27 yıl geçtiğini, dava konusu taşınmazın tarım alanı olarak kullanılmaya başlandığını, ziraat raporunda taşınmazın bahçe ve restoran işletmesi olarak kullanıldığı tespitinin hükme esas alınmasının doğru olmadığını, ziraat raporunda toprağın derinliği ve tarımsal açıdan değerlendirme yapılmadığını, iddianın ispatlandığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”