muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9229, Karar No: 2022/1501, Tarih: 17.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9229 E.  ,  2022/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m.166/1) açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince, davalı erkeğin cevap dilekçesinde eşini çok sevdiğini ve boşanmak istemediğini belirttiği, bu sebeple davalı erkeğin davacı kadını affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı gerekçesiyle eşine şiddet uygulayan davalı erkek tamamen kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına, velâyete, iştirak nafakalarına ve kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davalının cevap dilekçesindeki beyanlarının af niteliğinde olmadığı, davacı kadının da eşine şiddet uyguladığı, bu sebeple tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davacı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, verilen bu karar davacı tarafından yukarıda gösterilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin cevap dilekçesinde eşini çok sevdiğini asla boşanmak istemediğini yine ikinci cevap dilekçesinde de eşini çok sevdiğini ve boşanmak istemediğini, son celse davalı vekilinin duruşmada davalı erkeğin evliliğin devamı yönünde beyanının bulunduğunu belirterek davanın reddini istediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davalı erkeğin davacı kadına kusur olarak yüklenen önceki olayları affetmiş veya en azından hoşgörü ile karşılamış olduğunun kabulü gerekir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan davranışlar kusur olarak yüklenemez. Hal böyle iken eşine şiddet uygulayan davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, bölge adliye mahkemesince bu husus gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının kusurlu olmadığı, bu olayların kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 14.09.2021 tarih 2020/556 Esas - 2021/1349 Karar sayılı kararının kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.17.02.2022(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/6541, Karar No: 2022/5848, Tarih: 11.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6541 E.  ,  2022/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın mesul müdür olduğu işletmede müşterilerden toplanan paranın kaybolması nedeniyle sanık ve mağdur arasında çıkan tartışma sırasında, mağdurun adli emanetin 2014/276 sırasında kayıtlı ekmek bıçağı ile sanığı yaralaması üzerine, sanığın da bıçakla mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklanması nedeniyle sanık hakkında TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2)Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise,

Tüm dosya kapsamı, olay ve yakalama tutanak içeriği, mağdurlar ... ve ...'in mahkeme huzurundaki beyanları dikkate alındığında, sanık ... 'in işyerinde kaybolan paranın nerde olduğunu sorması üzerine, mağdurların parayı almadıklarını ispat edebilmek amacıyla kendiliklerinden giysilerini çıkardıkları ve dışarıda bekledikleri, mağdur ...'nın sinirlenerek otobüsten aldığı bıçak ile sanığı yaraladığı, bunun üzerine sanığın da mağduru yaraladığı, olay yerine polislerin gelmesi ile tartışmanın son bulduğu olayda, sanığın mağdurları işyerinde

./..

S/2

alıkoyduğuna dair her türlü şüpheden uzak , kesin ve inandırı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında TCK.nın 109/1 ve 3. fıkraları uygulandıktan sonra, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması yerine,TCK'nın 109/1. maddesi üzerinden belirlenen cezadan sonra artırım uygulanmak suretiyle TCK.nın 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12261, Karar No: 2011/12355, Tarih: 18.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/12261 E.  ,  2011/12355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :19.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar, 19.05.2002 tarihinde evlenmişlerdir. Türk Medeni Kanunu, kadının bir iş veya sanatla iştigalini, kocanın açık veya örtülü rızasına bağlı tutmamıştır. Kanuna göre eşlerden her biri, meslek ve iş seçiminde diğerinin iznini almak zorunda değildir. Ancak meslek ve iş seçiminde ve bunların yürütülmesinde evlilik birliğinin huzuru ve yararı göz önünde tutulur (TMK.md.192). Davacı, evlilik birliği içinde çalışmasına ve evlilik öncesindeki öğretmenlik mesleğini yürütmesine davalının engel olduğunu ispatlayamamıştır. Dosyadaki belgelere göre de, davacının evlenmeden önce kendi isteğiyle işini bıraktığı anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliği içinde çalışmaması suretiyle yoksun kaldığı kazanç kaybını talep etmesi mümkün değildir. İsteğin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.18.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2006/12166, Karar No: 2006/13922, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12166 E.  ,  2006/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, muris annesi ... ... (...) un dava konusu taşınmazların tapu kaydında Hacı ... yazılı baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu tür davalarda, mülkiyet nakline yol açmamak için tapuda malik gözüken kişi ile ismi düzeltilecek kişinin aynı şahıs olduğu şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Bu durumda, kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip, ... ilçesi, ... mahallesi, cilt no: 101, hane no 6, BSN:8 de nüfusa kayıtlı Hacı ... kızı 1901 doğumlu ... ... bulunduğundan, bu kişinin kardeşlerini gösterir aile kaydının, davacının murisi ... ...'un torunu olduğunu gösterir nüfus kayıtlarının, ayrıca muris ... ...'un evlenerek geldiği ... ilçesi, ... köyü, cilt no:10, hane no: 46 dan kardeşlerini gösterir aile kaydının ilgili yerden celp edilerek davacı ile murisi arasında bağlantı tesbit edilmelidir.

Ayrıca, dava konusu 133 ve 318 parsellerin kadastro tutanaklarının tasarruf sebebi kısmında taşınmazların "Hacı ... oğlu, ... ...'nın 1947 yılında vefatı nedeniyle eşi ... ... ve çocukları ..., ..., ... ..., ... ve saime'ya kaldığı ve bu tesbitin Kozan Asliye Hukuk Mahkemesinin 3.11.1953 tarih 1953/519 E. 1953/449 sayılı veraset ilamına göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Adı geçen veraset ilamına ilişkin dosya ile hükmen mahkeme ilamı ile tescil edilen dava konusu 200 ve 354 parsellere ait dosyalarda getirtilerek, yukarıdaki ilkelerde gözetilerek celp edilecek tüm belgeler ve deliller birlikte değerlendirilip tapuda baba adı düzeltilmesi istenen kişi ile davacı murisinin aynı kişi olup olmadığı saptanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4579, Karar No: 2016/3896, Tarih: 15.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4579 E.  ,  2016/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit-itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine-birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı-birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-birleşen davalı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili davacının 11700005 abone numarası ile davalı kurumun tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı kurumun önce 2012/8. dönem faturasında 16.07.2012 ile 15.08.2012 tarihlerini kapsayacak şekilde 112.920,70 TL olağan tüketim faturası düzenlendiğini, daha sonra 10.08.2012 tarihinde davalı kurumun müvekkili hakkında kaçak tutanağı tutarak sayacın 1/3 eksik tüketim yaptığını gerekçesi ile bu kez ilk düzenlediği faturayı iptal edip, bu faturadaki miktara bazı eklemeler yaparak müvekkili hakkında 129.073,01 TL'lik fatura düzenlediğini, müvekkilinin bu faturayı elektrik kesilmemesi için zorunlu olarak ödediğini, bunun hemen ardından ise davalı kurumun bu kez 2012/9. dönemi için 16.07.2012 ile 18.09.2012 tarihleri için 161.808,20 TL'lik bir fatura daha çıkardığını ve bu faturanın ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını, böylece aynı tarihleri kapsayacak şekilde mükerrer fatura düzenlenmiş olduğunu, müvekkilinin kaçak kullanım iddiasını kesinlikle kabul etmediğini, davalı kurum kaçak olduğunu belirlediği akım trafolarının da içinde bulunduğu ve binlerce watt akım geçen KÖK (kesici ölçü kabini) binası içerisine kurumun uzman görevlilerinden başka kimsenin giremeyeceğini, anahtarın yalnızca davalı kurumda bulunduğunu, müvekkilinin buraya hiçbir şekilde müdahalesinin söz konusu olamayacağını belirterek, müvekkilinin davalıya ... esas sayılı takip dosyasına konu 167.867,15 TL borcu olmadığının tespitine ve %40 kötüniyet tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Davalı-birleşen davacı vekili cevap dilekçesinde; davacı hakkında 10.08.2012 tarihinde kaçak tutanağı tutulduğunu ve bu tutanakta sayacın 1/3 eksik tüketim kaydettiğinin belirlendiğini, davacıya ait sayacın 15.08.2010 tarihinde olağan rutin okumasının yapıldığı ve sehven kaçak tutunağı hesaplamaya dahil edilmeksizin 16.07.2012 ile 15.08.2012 tarihleri arasında endekse göre tüketim faturası çıkarıldığını, ancak kaçak tutanağının fark edilmesi ile birlikte mükerrer tahsilata sebep olmamak için bu faturanın iptal edildiğini ve davacı hakkında kaçak tespit tutanağına istinaden 129.073,01 TL fatura tahakkuk ettirildiğini, bu fatura düzenlenirken sayaç üzerindeki 25 günlük (16.07.2012 ile 15.08.2012 tarihleri arasındaki) endeks değerinin hesaplanan tüm bedelden tenzil edildiğini, diğer bir ifade ile düzenlenen 129.073,01 TL'lik faturanın yalnızca kaçak kullanıma dayalı eksik kaydedilen tüketime ilişkin olduğunu ve sayaç üzerindeki kayıtlı endeksi kapsamadığını, hal böyle olunca bu defa kurum görevlileri tarafından 18.09.2012 tarihinde yeniden olağan rutin okuma yapılarak sayaç üzerindeki endeksin tespit edildiğini ve bu tüketim için ayrı olarak, 16.07.2012 ile 18.09.2012 tarihlerini kapsayacak şekilde kayıtlı endeks üzerinden 161.808,20 TL fatura düzenlendiğini ve davacının ödememesi üzerine bu faturanın takibe konulduğunu, açıklandığı şekilde faturaların mükerrer bir durum içermediğini, davacı tarafın dilekçesinde kaçak kullanıma ilişkin itirazlarını sıralamasına karşın sonuç kısmında kaçak (eksik) tüketim faturasına değil de endeks esaslı olağan tüketim faturasına dair menfi tespit talebinde bulunduğunu, ancak davacının Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6937 esas sayılı takip dosyasına konu faturayı ödemekle yükümlü olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-birleşen davacı, birleşen dava dilekçesinde; davalı borçlunun, müvekkili kurumun tarımsal sulama abonesi olduğunu, ancak elektrik kullanımına dayalı 161.808,20 TL bedelli faturasını ödemediğini, bunun üzerine müvekkili kurum tarafından davalıya karşı icra takibi başlatıldığını ancak davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu belirterek, davalının ... esas sayılı dosyasına vaki itirazının iptaline ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 13/10/2014 tarihli beyan ve ıslah dilekçesinde; davalı tarafça düzenlenen faturalarda, bunun kaçak kullanım ya da normal tüketime ilişkin olduğuna dair hiçbir açıklama bulunmadığını, bu nedenle müvekkilinin hangi faturanın kaçak kullanımına ilişkin olduğunu bilmesinin imkansız olduğunu belirterek, davalarının 129.073,01 TL'lik fatura yönünden kabul edilmesini istediklerini belirtmiştir. Davacı taraf, dava açarken talebini 167.867,15 TL olarak harçlandırmış olduğu için, ilk talebinden daha düşük miktar talepte bulunmuş olması nazara alındığında yeniden harç yatırılmasına gerek bulunmadığı açıktır.

./..

-3-

./..

-3-

Mahkemece, davacının, normal elektrik tüketimi için tahaakkuk ettirilen ve icra takibine konu edilen 161.808,20 TL'lik fatura yönünden borçlu olmadığını ispatlayamadığı, her ne kadar davacı vekili davasını ıslah ederek kaçak kullanıma ilişkin 129.073,01 TL'lik fatura bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiş ise de, bu talebi ayrı bir dava değerini içermesine rağmen ıslah harcını yatırmaması nedeniyle davacının talebinin geçerli bir ıslah kabul edilmeyeceği, keza ıslah talebi geçerli kabul edilse dahi, kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu, davacının kaçak kullanım olduğuna dair tutanağın aksini ispat edemediği ve davacının kaçak kullanım faturasından da sorumlu olduğu gerekçesi ile, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6937 esas sayılı dosyasına davalının yaptığı itirazın, 161.808,20 TL asıl alacak, 5.059,58 TL gecikme zammı ve 910,72 TL gecikme zammı KDV'si yönünden iptaline, bu miktarlar yönünden takibin kaldığı yerden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davalı (birleşen davacı) kurum tarafından davacı (birleşen davalı) sulama birliği hakkında, 10.08.2012 tarihinde kaçak tespit tutanağı düzenlendiği ve tutanak içeriğinde, "2 no.lu akım trafosunun canlı ucunun şönt yaptığı, sayacın 1/3 eksik tüketim kaydettiği" belirtilmiş olup, bu tutanağa göre davacı ... birliği hakkında eksik kaydedilen 1/3 tüketim için, 1,5 kat cezalı olarak 129.073,01 TL fatura tahakkuk ettirildiği, bu faturanın yalnızca eksik kaydedilen 1/3 tüketime ilişkin olduğu, sonrasında ise kurum tarafından sayaç üzerindeki endeks esas alınarak olağan tüketim faturası (161.808,20 TL) düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6927 esas sayılı dosyasında; davalı (birleşen davacı) kurum tarafından, davacı (birleşen davalı) sulama birliği hakkında, 28/09/2012 tarihli elektrik tüketim faturasına dayalı olarak, 161.808,20 TL asıl alacak, 5.134,70 TL gecikme zammı ve 924,25 TL KDV olmak üzere toplam 167.867,15 TL üzerinden icra takibi başlatılmış ve takip borçlusu sulama birliğinin itirazı üzerine icra takibinin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl davada davacı ... birliğinin, hakkında düzenlenen kaçak tespit tutanağına dayalı 129.073,01 TL fatura bedelinden sorumlu olup olmadığı, birleşen davada ise, bu kez davalı sıfatında olan sulama birliğinin endekse dayalı olağan tüketim faturasından sorumlu olup olmadığının tespiti konusunda toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl davada davacı ... birliğinin, hakkında düzenlenen kaçak tespit tutanağına dayalı 129.073,01 TL fatura bedelinden sorumlu olup olmadığı, birleşen davada ise, bu kez davalı sıfatında olan sulama birliğinin endekse dayalı olağan tüketim faturasından sorumlu olup olmadığının tespiti konusunda toplanmaktadır.

Yargılama sırasında alınan 25.06.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; kurum tarafından tutulan kaçak tutanağında 2 no.lu akım trafosunun sekonder ucunun şönt yapılarak elektrik sayacından geçen akımın 1/3 oranında az yazdırılmak sureti ile kaçak elektrik kullanıldığı belirtilmiş olsa da, elektrik sisteminin kurulu olduğu KÖK binaya yalnızca uzman kişilerin girebileceği, bu yapının kapısının mühürlü olduğu ve dosya kapsamında bu mührün bozularak abone sahibinin binaya girdiğine dair bir kanıt bulunmadığı, akım trafosundaki sorunun teknik ya da bağlama sırasında işiçilikten kaynaklı bir sebeple oluşabileceği, bu kapsamda davacı ... birliğinin kaçak elektrik kullanımından bahsedilemeyeceği belirtilmiştir.

./..

-4-

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin, “Sayacın doğru tüketim kaydetmemesi’ başlıklı 20.maddesi hükmünde, sayacın, müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, a) sayacın eksik veya fazla tüketim kaydettiği miktarın elektrik sayaçları tamir ve ayar istasyonlarında teknik olarak tespit edilmesi durumunda söz konusu tespit dikkate alınarak, b) a bendinde düzenlenen tespitin bulunmadığı durumlarda; varsa müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak, yoksa, sayaç doğru çalışır duruma getirildikten sonra müşterinin ödeme bildirimine esas ilk iki tüketim dönemine ait tüketimlerinin ortalaması dikkate alınarak geçmiş dönem tüketimleri hesaplanacağı; tahakkuka esas sürenin doğru bulgu ve belgenin bulunması halinde 12 ayı, bulunmaması halinde ise 90 günü aşamayacağı, perakende satış lisansı sahibi tüzel kişi tarafından yapılan tahakkuk işleminde sayacın tüketim kaydetmediği dönem birim fiyatları kullanılır ve gecikme faizi uygulanmayacağı; ikili anlaşmalar kapsamında elektrik enerjisi tüketen bir müşterinin sayacının doğru tüketim kaydetmemesi durumunda dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından bu madde kapsamında işlem yapılacağı açıklanmıştır.