muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10694, Karar No: 2013/14572, Tarih: 25.11.2013

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.03.1986 tarihli ve 384-3473 sayılı ilamıyla İstanbul .... Heybeli ve ... Adasındaki "adalar arazisinin Şehzade Sultan ... Han Hazretlerinin tahsisat kabilinden olan Arazi-i Mevkutesinden bulunmasına göre tahsisat kabilinden oldukları sahih vakıflardan olmadıkları bu yerler üzerinde vakıflar idaresinin ayni bir hakkı bulunmadığı" tespit edildiği gibi bu husus aynı nitelikteki derecattan geçerek kesinleşen kararlarla da belirlendiğinden dava konusu 86 ada 3 parsel, 86 ada 7 parselin 1/4 hissesi, 98 ada 7 parselin 42/48 hissesi, 98 ada 8 parsel, 102 ada 6 parsel, 102 ada 2 parsel, 111 ada 1 parsel, 116 ada 1 parsel, 120 ada 3 parselin 855/2880 hissesi ve 126 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan "Zemini Şehzade Mehmet Vakfına mukataalı" şerhinin terkini talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu parseller yönünden talebin reddi doğru görülmemiş, ayrıca dava konusu 136 ada 8 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmaması ile 136 ada 6 parsel sayılı taşınmaz hakkında ise açılmış bir dava mevcut olmadığı halde bu parsel hakkında karar verilmesi de doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bent uyarınca davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39081, Karar No: 2025/2071, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/39081 E.  ,  2025/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/835 E., 2021/1299 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/244 E., 2019/450 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaleti ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 04.02.2015 yerine "Eylül 2014" olarak yazılması,

b. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3 maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereği suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiği hususunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13427, Karar No: 2024/22080, Tarih: 10.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/13427 E.  ,  2024/22080 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlere yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan iki kez mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına, 2. Mahkûmiyete yeter delil olmadığına, 3. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/461 Esas, 2020/165 Karar sayılı kararında tekerrür uygulaması bulunmadığının, ikinci kez tekerrür uygulamasına yasal şartlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında; şartları oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin kabulün hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından "(2. kez)" ibaresinin çıkarılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/429, Karar No: 2007/8164, Tarih: 25.12.2007

15. Hukuk Dairesi 2007/429 E., 2007/8164 K.

**15. Hukuk Dairesi 2007/429 E., 2007/8164 K.**

**- HAKEM BİLİRKİŞİ

- ÖLÜM SEBEBİYLE TESCİL VE İPTAL

- TAAHHÜTNAME

- TAHKİM ŞARTI

- ZİLYETLİK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 519 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İcra ve İflas Kanunu’nun 67.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine takip borçlusu davalının vakî itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı tarafından süresinde yapılan tahkim itirazının kabulü ile HUMK’nın 516-536.maddeleri gereğince davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında yapılan ve İzmir 20. Noterliğince doğrudan düzenlenen 25.05.2004 tarih, 13.401 yevmiye numaralı ve “

“Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi”

” başlıklı sözleşmeyi; davacılar arsa sahibi, davalı şirket ise yüklenici sıfatlarıyla imzalamışlardır. Dava ve icra takibine; bu sözleşme ile aynı noterlikçe imza onaylaması yapılan ve davacı yüklenicinin arsa sahiplerinin taşındıkları evin aylık 1000 USD kiralarını, aidatlarını, ayrıca boşaltılan toplam 5 adet daire için 5000 USD’nı aylık kira bedeli olarak davalı tarafından davacılara ödenmesini içeren “

“taahhütname”

” başlıklı belge dayanak alınmış ve kapsamlarının doğruluğu da taraflarca kabul edilmiştir.

Takip ve dava konusu alacak, az yukarıda belirtilen “

“taahhütname”

” ile yüklenici tarafından arsa sahiplerine ödenmesi yüklenilen, Aralık 2005 ve Ocak, Şubat, Mart 2006 aylarına ait kira tazminatlarına ilişkindir. Mahkemece, yanlar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 11.maddesi hükmünün “

“tahkim şartı”

“taahhütname”

” başlıklı belge dayanak alınmış ve kapsamlarının doğruluğu da taraflarca kabul edilmiştir.

Takip ve dava konusu alacak, az yukarıda belirtilen “

“taahhütname”

” ile yüklenici tarafından arsa sahiplerine ödenmesi yüklenilen, Aralık 2005 ve Ocak, Şubat, Mart 2006 aylarına ait kira tazminatlarına ilişkindir. Mahkemece, yanlar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 11.maddesi hükmünün “

“tahkim şartı”

” niteliğinde olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. HUMK’nın 516/I.maddesi hükmü gereğince; iki taraf aralarındaki uyuşmazlığın çözümü için hakem tayin edebilirler. Tahkim, bir sözleşme ile yapılacağı gibi herhangi bir sözleşmeye bundan doğması muhtemel uyuşmazlığın hakemler vasıtasıyla çözümlenmesine yönelik tahkim şartı ile de kararlaştırılabilir. Yalnız iki tarafın arzularına tâbi olmayan hususlarda tahkim sözleşmesi yapılamaz ve asıl sözleşmeye tahkim şartı konulamaz (HUMK.519.maddesi). Davalı taraf, yasal süresi içinde tahkim itirazında bulunmuştur. HUMK’nın 519.maddesi gereğince tahkim itirazıyla karşılaşan mahkemenin öncelikle incelemesi ve değerlendirmesi gereken husus, tahkime temel teşkil edecek geçerli bir tahkim sözleşmesi veya şartının olup olmadığıdır. Somut olayda, yanlar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinde de, belirtilen taahhütnamede de uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümleneceğine yönelik bir düzenleme bulunmamaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 11.maddesi hükmü incelendiğinde; belli konularda “

“hakem bilirkişi”

” incelemesini düzenlediği ve tahkim şartı niteliğinde olmadığı sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki, taraflar arasında kararlaştırılan hakem şartının hiçbir tereddüte yer vermeyecek kadar açık ve kesin olması gerekir. Bu yasal nedenle mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, “

“uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiği”

” gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1067, Karar No: 2015/7272, Tarih: 12.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1067 E.  ,  2015/7272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/100

-KARAR-

Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/17 E., 2014/32 K. sayılı görevsizlik kararı üzerine, şikayetçi tarafından HMK'nın 20. maddesi uyarınca dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi istemini içeren dilekçeye dosyasında rastlanmamıştır.

Şikayetçi vekilinden de sorularak, varsa hakim havalesini taşıyan dilekçe aslının dosya içerisine konulması, yoksa bu hususun tutanakla ile tesbiti için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4798, Karar No: 2011/7977, Tarih: 13.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4798 E.  ,  2011/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Önceki günlü eksik iade kararında belirtilen eksiklikler yerine getirilmemiştir.

Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalılar arasında düzenlenen " kapasitesi küçük olan fiber optik kablolarının daha yüksek kapasitedeki fiber optik kablolarla değiştirilmesi " işine ait sözleşmenin ve davacı ile davalı ...Ş. arasında düzenlenen “ ortak yerleşim ve tesis paylaşımı ile altyapı işletme esasları ” protokolünün, aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması istenilmiş, mahkemece anılan protokol gönderilmesine rağmen sözleşme gönderilmemiştir.

Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalılar arasında düzenlenen "kapasitesi küçük olan fiber optik kablolarının daha yüksek kapasitedeki fiber optik kablolarla değiştirilmesi " işine ait sözleşmenin aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yeniden mahkemesine İADESİNE, 13.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16402, Karar No: 2012/33723, Tarih: 19.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16402 E.  ,  2012/33723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçluya örnek 7 numaralı ödeme emri tebliğ edildiği,  borçlunun ise icra mahkemesine yaptığı başvuruda, ödeme emri tebliğ tarihinde yurt dışında olduğunu ve tebliğ işleminin de usulsüz olduğunu ileri sürerek gecikmiş itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirilmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Mahkemece borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu kabul edildiğine ve borçluda icra mahkemesine başvurusunu gecikmiş itiraz olarak yaptığına göre istemin gecikmiş itiraz olarak vasıflandırılması ve İİK. nun 65.maddesine göre incelenmesi ve sonuçlandırılması gerekir.

O halde mahkemece, borçlunun, İİK. nun 65 maddesine dayalı gecikmiş itiraz başvurusunun incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda hiçbir inceleme yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17102, Karar No: 2017/8851, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17102 E.  ,  2017/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, dava tarihinden itibaren geriye dönük 10 yıllık süreye ilişkin olarak, haksız yere alınmış kesintilerin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 15.614,96 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 2829429 nolu tesisat için 1122,48 TL kayıp kaçak bedeli, 317,84 TL iletim bedeli, 1023,94 TL dağıtım bedeli, 230,31 TL PSH bedeli, 21,80 TL sayaç okuma bedeli, 11,23 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan fon, 22,45 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı, 56,12 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan BTV ve 505,11 TL KDV'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2817240 nolu tesisat için 4121,66 TL kayıp kaçak bedeli, 1065,51 TL iletim bedeli, 4240,05 TL dağıtım bedeli, 609,40 TL PSH bedeli, 127,34 TL sayaç okuma bedeli, 32,86 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan fon, 65,73 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payı, 164,26 TL kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan BTV, 1876,87 TL KDV'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “...

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “...

Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.