muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4319, Karar No: 2024/6544, Tarih: 01.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4319 E.  ,  2024/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/548 E., 2024/605 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve

7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2021/458 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir ve tehdit kullanarak katılan mağdureyle anal yoldan organ sokma suretiyle birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen olayda, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri

Katılan mağdurenin ve intikal sonrası anlatımda bulunan tanıkların ifadelerinden başka delil olmadığını, nitelikli istismar bulgusu tespit edilmediğini, katılan mağdurenin sözlüsü ile sanık arasında intikal tarihi öncesinde husumet bulunduğunu ve ortaya atılan iddianın kurgudan ibaret olabileceğini, katılan mağdurenin beyanlarına neden itibar edildiğine dair gerekçenin yeterli olmadığını, kimseye anlatımda bulunmadığını, sanıkla görüşmeye devam ettiğini ve dört yıl boyunca olayı intikal ettirmediğini, nişanlısına karşı kendisini aklamak amacıyla iftira atmış olabileceğini, ailesinin katılan mağdurede bir farklılık hissetmediklerine dair anlatımda bulunduklarını, sanığın savcılık ifadesini Mahkeme huzurunda kabul etmemesi nedeniyle tevil yollu ikrar kabul edilemeyeceğini, savunmalarına neden itibar edilmediğine dair yeterli gerekçe gösterilmediğini beyanla duruşmalı yapılacak inceleme sonucunda kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan mağdurenin aşamalarda sanığın dört yıl boyunca anal yoldan organ sokma suretiyle cinsel istismarda bulunduğunu iddia ettiği, duruşmada bu istismarlar sırasında kayganlaştırıcı veya benzeri madde kullanmadığına dair beyanda bulunduğu, Dr. ... Şehir Hastanesinin 23.12.2020 tarihli raporunda; "Katılan mağdurenin anal muayenesinde fiili livata ile uyumlu yırtık, ekimoz izlenmedi. Tonusu intakt. Fiili livata ile uyumlu bulguya rastlanmadı." şeklinde görüş bildirildiği, sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanlarında katılan mağdure ile öpüşme şeklinde cinsel yakınlaşma yaşadıklarına dair ikrarda bulunduğu ve tüm dosya kapsamı dikkate

alındığında; sanığın katılan mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;

a) Katılan mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık ifadeleri, adli görüşmeci ve doktor raporları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın eylemini cebir veya tehdit ile gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;

a) Katılan mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, tanık ifadeleri, adli görüşmeci ve doktor raporları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın eylemini cebir veya tehdit ile gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b) Mahkemece atılı suçtan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım oranının belirlenmesine yönelik teşdit gerekçelerinin benzerlerine göre alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı nazara alınarak teşdit derecesinin yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanık müdafileri ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26, Karar No: 2011/7696, Tarih: 27.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/26 E.  ,  2011/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.10.2009 tarih ve 2009/102-2009/1536 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin çoğunluk hissesine sahip oldukları limited şirketin 3/40 hissesine sahip davalıların çağrıya rağmen ortaklar kurulu toplantısına katılmadıklarını bu nedenle de şirkete müdür atanamadığını ileri sürerek, genel kurulun toplantıya çağrılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, çoğunluk hisse sahiplerinin işbu davayı açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, limited şirket ortaklar genel kurulunun toplantıya çağrısı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilerek vekalet ücretinin davalıdan tahsil olunarak davacıya verilmesine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 4 nolu bendinde yer alan “…davalıdan alınarak davacıya verilmesine” kelimelerinin karar metninden çıkartılarak yerine “davacılardan alınarak davalılara verilmesine” kelimelerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4862, Karar No: 2022/14091, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4862 E.  ,  2022/14091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/409 Esas, 2021/387 Karar sayılı ilamının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 358 (1 nolu bağımsız bölüm) parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile emsal taşınmazı dava konusu taşınmaza göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/409 E - 2021/387 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7226, Karar No: 2024/3373, Tarih: 30.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7226 E.  ,  2024/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1417 Esas, 2022/1061 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/181 E., 2020/129 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan verimi ve üretim miktarını arttırmaya yönelik kimyasal solüsyonların imalatı ve satışı ile iştigal ettiğini, Türkiye'de de 19 yılı aşkın süredir tescilli "..." ibareli markasının bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markasını oluşturan "..." ibaresine "..." ibaresini eklemek suretiyle "..." olarak tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkiline ait markanın serisi zannedildiğini, bu tescil neticesinde müvekkilinin itibarının zedelendiğini, "..." ibaresinin cins ve vasıf bildirmesi nedeniyle marka olma niteliği taşımadığını, müvekkili markasından haberdar olan davalı şirketin kötü niyetli olarak bu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek davalı adına tescilli "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "...." ibaresinin potasyum tiyo sülfatın kimyasal sembolü olduğunu, kullanımının kimsenin tekelinde olmadığını, davacının yıllarca müvekkilinin markasının kullanımına sessiz kaldığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "...." ibaresinin potasyum tiyo sülfatın kimyasal sembolü olduğunu, kullanımının kimsenin tekelinde olmadığını, davacının yıllarca müvekkilinin markasının kullanımına sessiz kaldığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasının 23.01.2014 tarihinde tescil edildiği, 18.05.2018 tarihinde açılan davanın süresinde olduğu, dava konusu taraf markalarının benzer olduğu, davalı markasının kapsadığı “01. sınıf: Gübreler ve topraklar ile tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtiası bakımından emtia listelerinin aynı/aynı tür ve benzer/ilişkili olduğu ve markalar arasında işbu mallar bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas ihtimali ve 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümsüzlük nedeni bulunduğu, kötüniyetin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2012/97882 sayılı "..." ibareli markanın tescilli olduğu "01. sınıfta tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar gübreler ve topraklar" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kötü niyetle 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davacının yıllarca davalıya ait markaya sessiz kaldığını, markalarında yer alan "..." ibaresinin ürünün içeriğinde bulunan potasyom tiyo sülfatın kimyasal sembolü olduğunu, bu nedenle kimsenin tekeline verilemeyeceğini, tarafların ürünlerinin özellikleri ve renklerinin farklı olduğunu ve üretici çiftçiler tarafından bu özelliklere göre tercih yapıldığını, müvekkilinin kötü niyetle davacının markasını kullanma gayreti bulunmadığını, davanın Türk Patent ve Marka Kurumuna (TÜRKPATENT) ihbar edilmesi talepleri hakkında da bir karar verilmediğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibaresinin kimyevi bir ürünün kısaltması olmadığı, Yargıtay denetiminden geçen başka dava dosyalarında da söz konusu ibarenin tanımlayıcı olmadığının kabul edildiği, davalının bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradı ileri sürülmüş ise de 6769 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen koşulların oluşmadığı, davalı vekilince yargılama aşamasında davanın TÜRKPATENT'e ihbarını talep etmiş olup marka hükümsüzlüğü talebiyle açılan bu dava yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 61 inci maddesinde düzenlenen davanın ihbarı şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 61 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/240, Karar No: 2023/7816, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/240 E.  ,  2023/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/713 Esas, 2022/1762 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/369 Esas, 2021/99 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde okul yapılmak suretiyle fiilen kullanıldığını, bu nedenle taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçelesinde özetle; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli Çatalca ... ve Yakın Çevresi Uygulama İmar Planında İlköğretim Alanında kaldığını, taşınmazın bir kısmında 75. Yıl Cumhuriyet İlkokulu bulunduğunu, 11.08.1989 onay tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planında bulunan ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 ... madde uygulaması sonucu oluşan sözkonusu parselin meri imar planlarında terki bulunmadığını 03.12.2013 tarihinde yapılan değişiklikte düzenleme ortaklık payı oranın %40'a çıkarıldığını, düzenleme ortaklık payı kesintisinin kullanılacağı yerlere Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilk ve ortaöğretim kurumlarının eklenmesi ile kamulaştırma külfetinin azaltılması, ihtiyacın karşılanmasının amaçlandığını, ayrıca imar planında Ortaöğretim/ilköğretim tesis alına olarak gözüken kısmın kamulaştırma yükümlülüğünün Çatalca Belediyesinde olduğunu, idarenin hasım mevkiinden çıkartılarak Çatalca Belediyesinin hasım mevkiisine alınmasını, Çatalca Belediyesine karşı idari Yargı yoluna başvurulması gerektiğini, davanın görev yönünden reddine karar verilmesini, öncelikle usulden her durumda esastan reddine karar verilmesini, davanın Çatalca Belediyesine ihbarda bulunulmasını, davanın kabulü halinde taşınmazın mülkiyetinin takdiyatlardan arındırılmış şekilde Hazine adına tecili ile tapu kaydında bulunan haciz, ipotek vs. tüm takdiyatların ve şerhlerin kamulaştırmasız el atma bedeline yansıtılmasına karar verilmesini, Yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yüklenilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI