muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/31535, Karar No: 2009/38112, Tarih: 13.10.2009

2. Ceza Dairesi 2008/31535 E., 2009/38112 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/31535 E., 2009/38112 K.**

**- DENETİM SÜRESİ

- HAPİS CEZASININ ERTELENMESİ

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- VEKALET ÜCRETİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 324 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-

Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hük

münün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-

Sanık hakkında elektrik hırsızlığı suçundan kurulan mahkumiyet

hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenme

sinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin a bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açık-lanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan İnce-lemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-

Müşteki kurum vekilinin usulüne uygun tebligata rağmen duruş

malara gelmediği ve davaya katılmadığı, katılma kararı da verilmediği halde,

sanık aleyhine vekalet ücretine hükmolunması,

2-

TCK'nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen hükümlü hakkında

öngörülen denetim süresinin karar tarihinde başlayacağına dair TCK'nın 51.

maddesinde bir hüküm bulunmadığı gibi, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince

hükümlü aleyhine bazı kısıtlamalara karar verildiğinde bunların yerine geti

rilmesinin ancak kararın kesinleşmesiyle mümkün olacağı ve aynı maddenin 8.

fıkrası gereğince denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak

geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının düzenlendiği, bu ne

denle ertelemenin bir infaz rejimi olduğu ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik

Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi gereğince de hükmün

infazı için kesinleşmesi gerektiğine dair düzenlemeler birlikte değerlendi

rildiğinde; cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince

öngörülen denetim süresinin kararın kesinleşme tarihinde başlayacağı göze

tilmeden, karar tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

rildiğinde; cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince

öngörülen denetim süresinin kararın kesinleşme tarihinde başlayacağı göze

tilmeden, karar tarihinden itibaren başlayacağının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasından "katılan lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bölüm" ile hükmolunun hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısımdan "karar tarihinden itibaren" cümlesinin çıkarılmasına, karar verilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN-MASINA), 13.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4065, Karar No: 2006/10214, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4065 E.  ,  2006/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında davalıların ürettiği sakızların Türkmenistan’da pazarlanması hususunda tek satıcılık sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinin bu amaçla Türkmenistan’dan gerekli altyapı ve pazar oluşturma faaliyetlerine başladığını ve Türkmen şirketlerle anlaşıp davalılardan mal siparişinde bulunduğunu, ancak davalıların siparişleri zamanında karşılamadığını, son kullanma tarihleri yakın olan ürünleri teslim ettiğini, müvekkillerinin davalılardan koli başına ücreti düşürmelerini talep ettiğini, bu durumun sözleşmeye uygun olduğunu, ancak davalıların bu hususu fırsat bilip sözleşmeyi tek taraflı olarak fesh ettiğini, müvekkillerinin fiyat indirimi talebinden vazgeçmelerine rağmen davalıların mal göndermediğini, bu nedenle müvekkillerinin Türkmen firmalarına cezai şart ödemek zorunda kaldığını, müvekkillerinin davalılardan; cezai şart, iskonto primi, pazar oluşturmak için yapılan masraflar ve ticari itibarının zarar görmesi nedeni ile alacaklı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000.-USD reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların sözleşmenin imza tarihinden sonra fiyat indirimi ve ödeme şeklinin değiştirilmesi hususunda tekliflerde bulunduklarını, ancak bunun müvekkilleri tarafından kabul edilmediğini, müvekkillerinin davacıların ödedikleri bedelin karşılığı olan tüm malları zamanında teslim ettiğini, davacıların protokol kapsamında mal alamayacakları anlaşıldığından protokolün haklı nedenle fesh edildiğini, taraflar arasında girişimler devam ederken bu davanın açıldığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında akdedilen 23.03.2004 tarihli tek satıcılık sözleşmesi uyarınca, davalı tarafın sözleşme ile yüklendikleri tüm edimleri yerine getirdiği, davacıların protokolde belirlenen ödeme biçimi dışına çıkarak çekle mal alımı yapmak istediği ve sözleşmenin ayakta kalmasını engelleyecek tavır ve hareketlerde bulunduğu, bu nedenle davalıların haklı nedenle sözleşmeyi fesh ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2494, Karar No: 2015/5584, Tarih: 20.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2494 E.  ,  2015/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2010 gününde verilen dilekçe ile verasetin iptali ve yenisinin verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 29.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yasal mirasçısı olduğu ... 'in ... yılında vefat ettiğini, Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/1037 Esas, 1987/1906 Karar sayılı mirasçılık belgesiyle mirasçılarının belirlendiğini, ancak, mirasçı olmayan kişilerin mirasçı olarak gösterildiklerini ileri sürerek mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ve vekilleri davanın reddine savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Davalı ... vekiline karar 22.7.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, yasal temyiz süresi geçtikten sonra, 08.09.2014 tarihinde temyiz edilmiş olduğundan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Diğer davalılar vekillerinin temyizine gelince;

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni bir mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

TMK'nın 30. maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat edileceği nüfus kütüğünde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır.

Somut olayda; davacı iptalini istediği Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/1037 Esas, 1906 Karar sayılı mirasçılık belgesinin muhtarlıktan alınan ilmuhabere göre düzenlendiğini, doğru olmadığını ileri sürmüş ise de aksini ispatlayacak delil ileri sürememiştir.

Kaldı ki; davacının mirasçı olmadığını ileri sürdüğü mirasçı Şevkiye'nin mahkeme kararıyla Hasibe olan anne adının ... olduğunun tespitine karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Ayrıca muris ... 'in kızları ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın nüfus kayıtlarının Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/1037 Esas, 1987/1906 Karar sayılı dosyadaki ilmuhaberi doğruladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mirasçılık belgesinin iptali isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mirasçılık belgesinin iptali isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin süresinde olmayan temyiz dilekçesinin reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15527, Karar No: 2023/3901, Tarih: 22.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15527 E.  ,  2023/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/40 E., 2016/732 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa gerekçeli kararın 24.06.2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesi uyarınca tebliğ edildiği, isim vermeyen komşu tarafından, muhatabın şehir dışına gittiğinin bildirilmesi üzerine, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip, kapısına (2) no’lu haber kağıdının yapıştırıldığı, ancak tebligattan haberdar edilen kişinin sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olduğu, isim vermekten imtina edemeyeceği , sanığın geçici olarak adreste bulunmadığına dair bilgisine başvurulan kişinin denetime elverişli şekilde adı ve soyadının tespit edilmediği anlaşılmakla; bu şekilde yapılan tebligatın geçersiz olup, sanık ...'ın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2016 tarihli ve 2015/186 Esas No'lu iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında olay günü, gündüz saat 08.00 sıralarında, şikâyetçiye ait evin kapısını sökerek çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/40 Esas, 2016/732 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, ek savunma verilmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4,119/1-c ve 62.maddeleri uyarınca tayin olunan 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/40 Esas, 2016/732 Karar sayılı kararının, diğer sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/2565 Esas, 2022/12496 Karar sayılı kararı ile incelenerek , konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dosyanın iadesine, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise onanmasına karar verilmiştir.

3.Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/40 Esas, 2016/732 Karar sayılı kararının, diğer sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/2565 Esas, 2022/12496 Karar sayılı kararı ile incelenerek , konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dosyanın iadesine, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise onanmasına karar verilmiştir.

4.Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 11.07.2016 tarihinde kesinleşmiş, Erzurum 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2018/195 Esas, 2019/680 Karar sayılı ilamı ile denetim süresi içinde (08.11.2017) işlediği kasıtlı suçtan dolayı (1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a maddesinde düzenlenen firar suçu) hükmolunan 10 ay hapis cezasının 28.05.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine, Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/40 Esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmuştur.

5.İhbar üzerine Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/662 Esas, 2019/1222 Karar sayılı kararı ile, Mahkemenin 25.05.2016 tarih ve 2015/40 Esas, 2016/732 Karar sayılı hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiş, kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/15855 Esas, 2021/18202 Karar sayılı ilamı ile hükmün, karar tarihi itibariyle istinaf kanun yoluna tabi olduğundan bahisle dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için incelenmeksizin iadesine karar verilmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/2738 Esas,2021/3360 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri gereğince bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/916 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiş, mahkemenin 25.05.2016 tarihli ilk kararının kesinleştirilmesi için usulüne uygun tebliğ işlemleri yerine getirilerek sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 17.06.2022 tarihinde itirazen incelenerek kesinleşmiştir.

6.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde; Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/916 Esas, 2022/154 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiş, mahkemenin 25.05.2016 tarihli ilk kararının kesinleştirilmesi için usulüne uygun tebliğ işlemleri yerine getirilerek sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 17.06.2022 tarihinde itirazen incelenerek kesinleşmiştir.

7. Sanık ...'ın 09.05.2022 tarihli temyiz dilekçesi üzerine 03.10.2022 tarihli temyiz formu hazırlanarak dosya Yargıtay'a gönderilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2022 tarih ve 2022/12828 sayılı kararı ile sehven sanık ...'ın 09.05.2022 tarihli dilekçe ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.06.2022 gün ve 2021/2565 Esas, 2022/12496 Karar sayılı ilamına yönelik olarak karar düzeltme (itiraz) isteminde bulunduğu kabul edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan incelemede, dilekçede bildirilen konuların değerlendirildiği, hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığından 5271 Sayılı Yasa'nın 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığından itiraz yoluna gidilmediğinin belirtilmesi üzerine Tarsus 3.Asliye Ceza Mahkemesince, sanık ... yönünden karar verilmek üzere dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; 600,00 TL'lik zararı giderdiğini, dekontu dosyaya ibraz ettiğini, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, diğer sanık ... ile birlikte, şikâyetçinin bahçe içinde bulunan evinin kapısını, çekiç ve murç ile sökerek çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrâr etmiş, şikâyetçi ve tanık Y.U.aşamalarda dinlenmiştir. 18.11.2014 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit ve Araştırma Tutanağı, 05.02.2016 tarihli değer tespitine ilişkin tutanak ile 18.03.2016 tarihli PTT makbuzu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Değer tespitine ilişkin tutanakta suça konu kapının değerinin 600,00 TL olduğu, 18.03.2016 tarihli PTT makbuzuna göre şikâyetçinin hesabına 581,00 TL para yatırıldığı ancak şikâyetçinin kısmî ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olmadığını bildirmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 168.maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/40 Esas, 2016/732 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10914, Karar No: 2015/19771, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10914 E.  ,  2015/19771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/71-2013/245

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

204,93-TL.O.H

51,25-TL.P.H

153,68-TL.KALAN
Yargıtay — Esas No: 2014/23214, Karar No: 2016/1923, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23214 E.  ,  2016/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 26.06.2011 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücûan tazminini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın karar verildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişiye gerçek zarar tavan hesabı yaptırılarak, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirle karşılaştırılması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarına karar verilmesi gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-5510 sayılı Kanunun 54/c. maddesi; '' (Değişik: 17/4/2008-5754/34 md.) malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.'' düzenlemesini içermektedir.