muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9147, Karar No: 2020/1455, Tarih: 18.02.2020

1-Öncelikle 10/05/2013 tarihli 2013-A-1842/8 sayılı vergi suçu raporunun düzenlenmesine neden olan 10.05.2013 tarihli ve 7 sayılı vergi inceleme raporunun dosya içerisine getirtilerek sahte fatura kullanma suçuna konu edilen faturaların hangi faturalar olduğunun belirlenmesi;

2- Anılan vergi suçu raporu içeriğine göre vergi müfettişi ... tarafından düzenlendiği belirtilen 09/05/2012 tarih ve 10 ve 11 sayılı raporların ve 12.04.2013 tarihli, 2013-A-1842 sayılı KDV raporunun getirtilerek dosya içerisine alınması, ilgili vergi dairesinden söz konusu vergi raporlarına istinaden vergi suçu raporu düzenlenip dava açılıp açılmadığının sorulması,

3-Hükmün gerekçe kısmında belirtilen Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Kahramanmaraş Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 23.09.2013 tarih ve 30492126-663.05(1437)13/3166 sayılı suç duyurusunun ve Vergi Müfettişi Mehmet Çelik tarafından hazırladığı belirtilen 25.12.2013 tarih ve 2013-A-4026/26 sayılı görüş ve öneri raporunun getirtilmesi, dava konusu olup olmadığının değerlendirilmesi,

4-Suça konu faturaları düzenleyen şirket hakkında tanzim edilen vergi raporlarının dosya arasına alınması, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

5- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ödeme belgeleri ve alıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

6- Kabule göre de;

a)Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik tayini,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12629, Karar No: 2008/14233, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12629 E.  ,  2008/14233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına murisi Saime'nin soyadının, baba adının ve doğum tarihinin eklenerek düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-"Mülkiyet hakkının tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince hüküm fıkrasındaki "23.03.1912 doğumlu" sözcük dizisinin çıkarılmasına ve kararın DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 19.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17, Karar No: 2017/2946, Tarih: 10.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/17 E.  ,  2017/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin (6). paragrafından “edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,” ibaresinin çıkarılarak, yerine “edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1517, Karar No: 2014/7242, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1517 E.  ,  2014/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2012 (EK KARAR: 26.11.2013)

NUMARASI : 2012/491-2012/546

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10271, Karar No: 2012/2980, Tarih: 01.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10271 E.  ,  2012/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2010 tarih ve 2003/801-2010/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin Şekerbank T.A.Ş...Şubesinde bulunan 150.000-USD’yi EFT yoluyla davalı bankanın Antakya İstiklal Şubesinde vadeli döviz hesabı açtırdığını, bu hesabın davalı bankanın ... Şubesinde devam ettiğini, faizleri işlenmek suretiyle hesap cüzdanlarının müvekkiline ibraz edilmiş olduğunu, müvekkilinin davalı bankadan mevduatını çekmek istediğini ancak davalı Banka tarafından ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davalıya noter aracılığıyla ihtarname gönderdiklerini ancak davalı bankanın ihtarnameye cevap vermediğini, davalı bankanın müvekkiline ödeme yapmadığının noterde düzenlenen tutanakla tespit edildiğini, müvekkiline mevduatının ödenmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun ileri sürerek 190.500-USD’nin 19/02/2003 tarihinden itibaren devlet bankalarının Amerikan Doları hesaplarına uyguladığı bir yıllık vadeli döviz mevduat faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının davalı-karşı davacıdan tahsilini, karşı davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 173.125-USD’yi ... Şubesine getirmemiş olmasına rağmen, eski müdür...tarafından kendisine hesap cüzdanı verilmesi, eski müdür ile davacı arasındaki izah edemedikleri bir alışverişin teminatı olabileceğini, açılan ve kapanan hesabın fiktif bir hesap olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; karşı davada ise, davacı ile ilgili işlemler incelendiğinde şube müdürü ile davacı arasındaki menfaat birlikteliğinin fiktif hesaplar açılmasıyla sınırlı kalmadığını, şube müdürünün başka müşterilerin hesaplarından müşteri imzaları ve talimatları olmaksızın düzenlenen belgelerle Şekerbank...Şubesindeki davacı hesabına değişik tarihlerde farklı meblağları EFT havalesi yaptığının anlaşıldığını ileri sürerek toplam 124.946.250.000-TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, banka şube müdürünün davacının talimatı olmaksızın davacının hesabındaki paraları çektiği, paranın banka müdürünün zimmetinde bulunduğu, müdürün gerçekte zimmetinde olan parayı hayali hesaplar açıp vade sonlarında kapatarak bu hesaplardaymış gibi gösterdiği, davacı hakkında açılan ceza davasında davacının beraat ettiği, bu kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiği, Bankaların çalıştırdıkları personelin usulsüz işlemlerinden sorumlu oldukları gerekçesiyle davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulü ile 188.829,42-USD’nin davalı-karşı davacıdan tahsiline; davalı-karşı davacının davasının kısmen kabulü ile 4.568,25-TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsili ile davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacının tüm ve davacı-karşı davalının aşağıdaki 2 numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak asıl davada bilirkişi raporunda, davacı-karşı davalıya ait hesap cüzdanı bilgilerine göre, hesap vade sonunun 19/02/2003 tarihi olduğu, bu tarih itibariyle davacının parasının faiziyle birlikte 188.829,42-USD’ye ulaştığı ve bu tutarın 19/02/2003 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davacı-karşı davalıya ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece bilirkişilerin hesapladığı ve ana paraya eklenmesi gereken faiz hariç bırakılmak suretiyle 187.600-USD’ye temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmek suretiyle tahsile karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davalı-karşı davacı Banka'nın açtığı karşı davada, bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan raporda davacı-karşı davalının 120.000-TL yatırdığı, buna mukabil banka müdürü tarafından dava dışı şahısların hesabından davacı-karşı davalıya 124.568,25-TL EFT yapıldığı, tutarlar arasındaki farkın davacı-karşı davalıya ait paranın neması olduğu belirtilmiş ancak mahkemece 4.568,25-TL için bu yönde herhangi bir inceleme yapılmadan kısmi kabul kararı verilmiştir. Davacı-karşı davalı, 120.000-TL yatırıp neması ile birlikte 124.568,25-TL aldığını savunduğuna göre, mahkemece davacı-karşı davalının yatırdığı belirlenen bu paranın davalı-karşı davacı bankada ne şekilde değerlendirildiği, davacı-karşı davalı adına açılan hesabın türü de belirlenerek davacı-karşı davalıya paranın iade edildiği tarih itibariyle paranın bu miktar nema getirip getirmeyeceği belirlenerek karar verilmesi gerekirken bu konuda inceleme yapılmadan karşı davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı-karşı davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin sair, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.029,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacı ...A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13844, Karar No: 2015/3324, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13844 E.  ,  2015/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.