muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10007, Karar No: 2024/6499, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10007 E.  ,  2024/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1936 E., 2023/1675 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/829 E., 2021/105 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evliliğin ilk zamanlarından itibaren evin ve evlilik birliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmemeye başladığı, evini ve eşini ihmal ettiği, en ufak tartışmada erkeğe kötü sözler söylediği, küfürler ettiği, erkeği hiç bir şekilde tek başına dışarı çıkartmadığı, kadının evde yemek yapmadığı, sadakatsiz davranışlarının olduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, aylık 1.000,00 'er TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın iştirak nafakası olarak devamına, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini, 250.000.00 TL maddî tazminat ile 250.000.00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 28.04.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafça süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunun kabulüne elverişli olmayan beyanlar olduğu, bir kısmının ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu, tarafların uzun süredir Hollandada yaşamakta olduğu, dinlenen tanıkların tarafların ilişkilerini, aile yaşantılarını, aralarında yaşanan problemleri tam olarak bilmemesi, görgüye dayalı bilgilerinin olmaması nedeniyle samimi bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı erkek vekilİ istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının, boşanmaya karar verilmesini gerektirir kusur durumunun ispat edilemediği, İlk Derece Mahkemesince açılan boşanma davasının reddine ilişkin karar ve karar gerekçesinin toplanan tüm delillere usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; hükmün tamamı talepleri bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, bulunması halinde geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci, 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1900, Karar No: 2013/9809, Tarih: 09.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1900 E.  ,  2013/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödendiği ileri sürülen geçici iş göremezlik ödenekleri ve yasal faiz toplamı olan 289,82 TL.nin geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

27.12.2012 tarihli kararın, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması 1086 sayılı Kanunun 427. maddesi gereğidir.

İnceleme konusu davada uyuşmazlık konusu yapılan tutar, değinilen kesinlik sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibarıyla olanaksız olmakla, Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41888, Karar No: 2013/7661, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/41888 E.  ,  2013/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde cezalandırmada hesap hatası olmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde:

Sanık hakkında kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca cezada arttırım yapılırken hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının ;

-Sanığın eylemi sonucunda katılanın ayağında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığından hükmolunan cezanın TCK'nin 87/3. maddesi gereğince yaranın derecesi de göz önünde bulundurularak taktiren 1/3 oranında arttırım yapılarak 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığın eylemini aksi kanıtlanamayan savunmasına göre karşı tarafın kendisine küfür edip darp etmesi nedeniyle kendisinde oluşan haksız tahrikin etkisiyle gerçekleştirdiğinden hükmolunan cezasında TCK'nin 29. madde gereğince ½ oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığın mahkemeye karşı saygılı tutumu lehine taktiri indirim nedeni kabul edilerek hükmolunan cezasında TCK'nin 62. madde gereği taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

-Sanığın kişiliğine sosyal ve ekonomik durumuna suçun işlenmesindeki özelliklere göre hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezasının TCK'nin 50/1-a madde gereğince günlüğü taktiren 20 TL den 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, şeklinde değiştirilerek sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2384, Karar No: 2009/4384, Tarih: 14.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2384 E.  ,  2009/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davalı Kooperatif adının yanlış yazılması maddi hataya dayalı olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 10.03.1998 tarihli sözleşme ile, davacı yüklenici davalı kooperatife ait inşaatın sıhhi ve kalorifer tesisatı, kapı, çerçeve, ortak alanlar, boya, badana gibi inşaat işlerinin yapımını üstlenmiş, davalı iş sahibi de yapılacak işler karşılığında davacıya kura ile belirlenecek normal bir daireyi vermeyi taahhüt etmiştir. Bu sözleşme uyarınca davacının üstlendiği işlerin büyük bir kısmını yaptığı, davalı iş sahibinin de akdin ifası zımnında davacıya kooperatif üyeliği tahsis ettiği, bunun dışında herhangi bir iş bedeli ödemediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı yüklenici yaptığı işler karşılığı kendisine daire verileceği inancıyla beklemiş ve yaptığı imalât bedelinin tahsili için herhangi bir talepte bulunmamış, davalı iş sahibinin Tekirdağ 1. Noterliğinden, keşide edilen 11.03.2003 gün 2753 yevmiye nolu ihtarname üzerine ihraç kararı kesinleştiğinde iş bedeli olarak taahhüt edilen daireyi alamayacağını öğrenmiştir. Yanlar arasındaki sözleşme tapuda pay devrini gerektirmekte olup, resmi şekilde yapılmadığından davacının sözkonusu sözleşmeye dayalı olarak tescil isteminde bulunabilmesi mümkün değildir. Ancak, geçersiz

ÖÇ

./..

s.2

15.H.D.

2009/2384

2009/4384

olsa dahi yapılan sözleşme gereğince kendi edimini ifa ederek, karşı tarafın ediminin ifasını beklediğinden denkleştirici adalet ilkeleri uyarınca yaptığı iş bedelini akdin ifasının imkânsız hale geldiği tarih itibariyle isteyebilir. Bu tarih de ihraç kararının kesinleştiği gündür.

ÖÇ

./..

s.2

15.H.D.

2009/2384

2009/4384

olsa dahi yapılan sözleşme gereğince kendi edimini ifa ederek, karşı tarafın ediminin ifasını beklediğinden denkleştirici adalet ilkeleri uyarınca yaptığı iş bedelini akdin ifasının imkânsız hale geldiği tarih itibariyle isteyebilir. Bu tarih de ihraç kararının kesinleştiği gündür.

Bu durumda mahkemece davacı yüklenicinin kooperatif üyeliğinden ihracına ilişkin ihtarnamenin tebliğ tarihi araştırılmak ve açılmış ise ihraç kararının iptâl davası sonucu da gözönünde tutularak, ihraç kararının kesinleştiği tarihin belirlenmesi, belirlenecek bu tarih itibariyle davacının yaptığı imalâtların bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedeli saptanarak hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme sonucu ve dava tarihine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4944, Karar No: 2019/634, Tarih: 21.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/4944 E.  ,  2019/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/207 Esas, 2013/111 Karar sayılı dosyasındaki katılanın bu dosyadaki katılan ... olduğu, dosya içerisinde yer alan 27/12/2017 hakim havale tarihli uzlaştırma raporu incelendiğinde, katılan ...'ün uzlaştırmacıya, sanık ...'ü affetmesinin mümkün olmadığını, sanık yüzünden başının derde girdiğini, kardeşine yönelik davranışlarının affedilmez olduğunu beyan etmesi karşısında, Vize Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/207 Esas, 2013/111 Karar sayılı dosyasında uyarlama yargılaması yapılmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Daire'mizin 22/02/2016 Tarih ve 2016/3034 Karar sayılı ilamında; Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2013 Tarih ve 2011/207 Esas, 2013/111 Karar'ındaki sanık hakkında kesinleşen ceza üzerinden TCK’nın 43/1 maddesinde belirlenen oran kadar artırım yapılarak, sadece artırım miktarı kadar cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 5 ay hapis cezası temel alınarak, bu ceza miktarı üzerinden arttırım yapılıp, adli para cezasına çevrilmek suretiyle bulunan ceza, 2013/111 Karar sayılı ilamda belirtilen sonuç cezadan çıkartılması sonucu sanık hakkında eksik ceza tayin edilmişse de, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı,

.2.

Eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5591, Karar No: 2021/2943, Tarih: 11.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5591 E.  ,  2021/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/09/2004 tarihinde verilen dilekçeyle tereke temsilcisi atanması talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28/10/2004 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin usulden reddine dair verilen kararın bir kısım mirasçılar ve tereke temsilcisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, terekeye temsilci atanması istemine ilişkindir.

Bir kısım mirasçılardan ..., ..., ..., ... ve ..., terekeye temsilci olarak davayı başından beri takip eden mirasçılardan ...'nin terekeye temsilci olarak atanmasını, 11.11.2014 ile 17.07.2020 tarihleri arasında terekede taşınmaz kalmadığını ve tereke temsilcisi ...'nin hiçbir iş yapmadığından elde ettiği haksız kazançların terekeye iade edilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bir kısım mirasçılar ve tereke temsilcisi ... tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım mirasçılar ve tereke temsilcisi ... temyiz etmiştir.

Somut olayda, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen karar, "4’üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar'' düzenlemesini içeren 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu maddede de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz edilemez.

Kesin karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla 346. maddesi gereğince REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın yatıranlara iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 11.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13413, Karar No: 2007/692, Tarih: 30.01.2007

10. Ceza Dairesi 2006/13413 E., 2007/692 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/13413 E., 2007/692 K.**

**- DENETİMLİ SERBESTLİK VE MÜKERRİRLERİ ÖZGÜ TEDBİRLER

- SUÇTA TEKERRÜR VE ÖZEL TEHLİKELİ SUÇLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık S...Kılıç hakkında K.... Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 30.05.2006 tarih ve 2006/83 esas, 2006/111 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükmün sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 15.11.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargılama sürecinin kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesinde, mahkûmiyet kararında, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin (4), (5) ve (6) fıkralarında ise "Hâkim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hâkim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir" denmiştir. Ancak, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir.

Buna göre sanık S... ile ilgili verilen mahkûmiyet hükmünde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar vermek ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gösterilmesi,