muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13385, Karar No: 2012/2872, Tarih: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13385 E.  ,  2012/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanığın önceden başkanlığını yaptığı Kooperatife ait suça konu çek ve senetleri yetkisi olmadığı halde sahte olarak düzenlediğinin iddia edilmesi, sanığın ise yeni yönetim değişikliğinden sonra da Kooperatifin işlerini kendisinin takip ettiğini, bu konuda kendisine yetki verildiğini savunup buna ilişkin belge sunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için, sanığın yönetimde bulunmadığı 15.10.1999 tarihinde düzenlendiği anlaşılan senetlerin sanığın eline ne şekilde geçtiği ve hangi hukuki ilişkiye dayalı olarak verildiklerinin senet borçluları ile senetleri takibe koyan Uysal İnşaat Ltd. Şti. yetkilisi tanık olarak dinlenilerek tespit edilip, suça konu çeki sanıkla birlikte keşide eden diğer imza sahibinin kimliği ve keşide tarihinde kooperatifi temsile yetkili olup olmadığı, çekin kooperatifin borcuna karşılık düzenlenip düzenlenmediği ile sanığa kooperatifin işlerini yürütmesi konusunda yetki verilmesine ilişkin kooperatif yönetimi tarafından alınmış bir karar bulunup bulunmadığı da araştırılarak, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19505, Karar No: 2016/979, Tarih: 25.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19505 E.  ,  2016/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2013/1007-2014/727

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek, mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/417, Karar No: 2014/9966, Tarih: 30.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/417 E.  ,  2014/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/152343

Mahkemesi : Ayaş Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08.02.2012

Numarası : 2010/80 - 2012/40

Suç : Tehdit, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının "infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma" yerine "görevi kötüye kullanma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın söylediği iddia ve kabul edilen "benimle uğraşma, ayağını denk al, yakarım seni" şeklindeki söz ve davranışının TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden anılan fıkranın 1. cümlesi ile hüküm kurulması,

2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığa yüklenen infaz kurumunda veya tutukevine yasak eşya sokma suçunun TCK'nın 297/2. maddesinde düzenlendiği, ancak anılan maddenin Anayasa Mahkemesinin 07.07.2011 tarih ve 2010/69 esas, 2011/116 sayılı kararı ile iptaline karar verildiği ve yasal düzenlemede bir boşluk doğmaması bakımından iptal hükmünün kararın yayımından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesinin kararlaştırıldığı, söz konusu kararın 21.10.2011 tarih ve 28091 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmasına karşın yürürlüğe girdiği 21.04.2012 tarihine kadar yeni bir yasal düzenleme gerçekleştirilmemesi karşısında, sanığa yüklenen eylemin suç olmaktan çıktığı gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Her iki suç yönünden kabule ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması sırasında Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2007 tarih, 2007/629-953 sayılı kararının elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 82, 83 ve geçici 2. maddeleri ile değiştirilmesi nedeniyle bu mahkûmiyetin tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7930, Karar No: 2018/4792, Tarih: 04.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/7930 E.  ,  2018/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükme esas alınan Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesin 25/11/2008 tarih ve 4408 numaralı raporuna göre sanığın uyuşturucu madde kullanma alışkanlığının bulunduğunun belirtilmesine rağmen rapora esas alınan laboratuvar tahlil sonuçlarının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; söz konusu laboratuvar sonuçlarının getirtilerek bu dosya içine konması ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1064, Karar No: 2021/3779, Tarih: 10.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1064 E.  ,  2021/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : a) ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nin 81, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca; 11 yıl 8 ay hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

b) ...'i tehditten CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca Beraat,

c) ...'e yönelik hakaretten açılan davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK'nin 73/4 ve CMK'nin 223/8 maddeleri uyarınca Düşürülmesi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında verilen beraat ve düşme kararını, temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafisinin gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfı yönünden sanık hakkında kasten yaralama yerine öldürmeye teşebbüsten mahkumiyetinin hatalı olduğuna, haksız tahrik nedeniyle cezasından azami indirim gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...’in daha önce birlikte yaşadığı sonrasında ise ayrıldığı ve birleşme teklifini reddeden...’yi olayın meydana geldiği parkta gördüğü ve hakaret ettiği, bu esnada olay yerinde bulunan mağdur ...’in olaya müdahale etmek istediği, sanığın buna sinirlenerek bıçakla başta ve sol kulak arkasında kesi vasfında birer adet, göğüs solda göğüs boşluğuna girerek pnömotoraksa ve kot kırığına, batın boşluğuna girerek omentum lezyonuna neden olacak ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru dört bıçak darbesi ile yaralandığı olayda;

Sanığın mağduru dört bıçak darbesi ile yaraladığı sabit olup, yaralardan ikisinin kesi vasfında olduğu, göğüs ve batına nafiz olan diğer iki yaranın hayati tehlikeye neden olduğu anlaşılmakla;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2029, Karar No: 2019/6243, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2029 E.  ,  2019/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilinden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.03.2016 tarihli ilamıyla karar araştırmaya yönelik bozulmuş bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasa'da değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasa'nın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29154, Karar No: 2015/45938, Tarih: 14.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/29154 E.  ,  2015/45938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

2- Sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması ve “Sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin payları oranında sanıklardan ayrı ayrı tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2918, Karar No: 2018/14932, Tarih: 20.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2918 E.  ,  2018/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesince 2016/324-2017/557 sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dosyada mevcut 16.03.2017 tarihli belediye yazı cevabında dava konusu ..., mahallesi, 1081 ada 5 parsel (eski 851 ada 5 parsel) sayılı taşınmazın 2016 yılı arsa m2 rayiç değerinin 48,59-TL olduğu, 22.05.2017 tarihli Belediye yazı cevabında ise dava konusu taşınmazın 2012 yılı arsa m2 rayiç değerinin 68,70-TL, emsalin 34,36-TL olduğu bildirildiği halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın 2016 yılı arsa m2 rayiç değerinin 86,38-TL, emsalin ise 43,19-TL olduğu açıklanarak dava konusu taşınmazın emsalden 2,5 kat daha değerli olduğu belirtildiğinden, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2016 yılı için Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden sorularak belediye yazı cevapları ile bilirkişi kurulu raporu arasındaki çelişki giderildikten,

2)Dava konusu taşınmaz ile aynı bölgeden intikal ederek Dairemizin 2016/9055E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/37E.-2016/32K. sayılı dosyasında dava konusu edilen Yeni mahalle mahallesi 1096 ada 48 parsel sayılı taşınmazın ve emsal kabul edilen Yeni Sanayi Mahallesi 878 ada 385 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları şehir hali hazır haritası üzerinde fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.