muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8628, Karar No: 2015/6626, Tarih: 04.11.2015

Bu itibarla delillerin hukuka uygun elde edilip edilmediği ve aramanın yukarıda belirtilen mevzut çerçevesinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesi yönünden, sanık hakkında hangi suç nedeniyle soruşturmaya başlandığının, en başından beri vergi suçundan soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti ve arama kararı ile bu kararın icrasına ilişkin arama ve el koyma tutanaklarının aslı veya onaylı örneklerinin getirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken atılı her iki suç nedeniyle eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Sanığın, 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturaları düzenleyen S... Petrol şirketi ile Güler Otomotiv isimli işletme hakkında anılan yıla ilişkin vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise; vergi inceleme raporları ve eklerinin aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen bu firmalar hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilmesi aksi halde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen her iki firma ile sanığa ait şirketin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ''2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçu yönünden yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

3- 213 sayılı Kanun'da 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 359. maddedeki suçlar yönünden genel olarak vergi ziyaı (kaybı) suçun unsuru olmaktan çıkarılmış, ancak anılan Kanun maddesinde (359/a-1) düzenlenen “Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçu yönünden eylemin “vergi matrahının azalması sonucunu doğurması” şartı muhafaza edilmiştir. Suçun oluşması için, tutulması gereken yasal defter ve belgelerin varlığının, noter tasdik kayıtları veya başka şekilde sabit olması ile birlikte, hesap ve işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka ortamlarda da tutulması gerekir.

İdarece yapılan vergi incelemesi sonucu düzenlenen 11.10.2008 tarihli vergi suçu ile ekli raporlarda, yasal defterlere kaydı gereken bazı hasılatların vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortamlarda tutulduğu, yasal defterlere kayıtlarının yapılmadığı, bu şekilde beyan dışı bırakılarak vergi ziyaına neden olunduğu belirtilmiş ise de; başkaca somut delillerle desteklenmeyen, sadece vergi suçlarına müdahil olan idarenin tespitleri ile mahkumiyet kararı verilemeyeceği cihetle;

2007 takvim yılına ait defter tasdikine dair bir bilgiye rastlanmadığından öncelikle bu hususun araştırılması, ardından tutulan yasal defter ve kayıtlar ile suça konu ''tasdiksiz özel günlük kasa tahsil defterinin'', konusunda uzman bilirkişi heyetine incelettirilerek 2007 takvim yılına ilişkin olarak vergi matrahının azaltılmasına sebebiyet verilip verilmediğinin

tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde “Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçu yönünden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan idare temsilcisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9850, Karar No: 2021/9085, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9850 E.  ,  2021/9085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 52/4 maddeleri gereği mahkumiyet (Her iki sanık hakkında da)

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kahramanmaraş İl Özel İdaresinden işi ihaleyle alan sanık ...'ün yetkilisi ve sahibi olduğu Seçke İnşaat Limited Şirketinin yüklenici konumunda bulunduğu taşeronluk sözleşmesi gereği, sözleşme konusu işi alt taşeron olarak temyiz dışı sanık ...'ya devrettiği, olay günü çatı onarım işi yürütülmekteyken, 12 metre yükseklikteki köy hizmetleri lojmanının çatısında alt işverenin işçisi diğer sanık ...'in aşağı düşürdüğü içi harç dolu 20 kilogram ağırlığındaki kovanın, lojmanın bahçesinde bulunan Hatice'ye isabet etmesiyle ölümüyle sonuçlanan olayda; sanıklardan Kemal'in asli kusuruyla, diğer sanık ...'in tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdikleri anlaşılmıştır.

(I)Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın genel yasa ve usule aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde temel ceza olarak TCK'nın 85/1 ve 62 maddeleri gereği tayin edilen hapis cezasının 1 yıl 8 ay yerine, 20 ay hapis cezası, sonuç cezanın da 12100 TL yerine, 12000 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından temyiz nedeni sayılmamıştır.

1-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-c maddesinin 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 20 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 600 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II)Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarına dair, mahalli Cumhuriyet savcısının ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, hak ve nesafet kuralları gözetildiğinde ölçülü şekilde alt sınırdan uzaklaştığı anlaşılmakla, mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde görüldüğünden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1-)Sanık hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 3 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hapis cezasının 1 YIL 10 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI olarak tayini yerine 22 AY 15 GÜN olarak eksik ceza tayin edilmesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-b maddesinin 2.fıkrasındaki ''22 ay 15 gün'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ''1 yıl 10 ay 15 gün'' ibaresinin getirilmek, 1-b. maddesinin 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 680 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 34000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18560, Karar No: 2024/8832, Tarih: 01.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18560 E.  ,  2024/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/159 Esas, 2015/168 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/159 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararının, katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.12.2016 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle son bulunduğundan mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1352, Karar No: 2015/14040, Tarih: 04.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1352 E.  ,  2015/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili tarafından ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka bünyesinde devren birleştirilen... ile davalı arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi gereğince davalıya kullandırılan teminat mektubu komisyonlarını ödememesi nedeniyle davalıya ihtarname gönderildiğini, borcun ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının itirazları ile takibin durduğunu öne sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin... ve devralan davacıya borcu olmadığını, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin bu kadar uzun süre ödeme belgesini saklama yükümlülüğünün bulunmadığını, olayda 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini, Bankacılık Yasasının 141. maddesinin iptali için ... Mahkemesine müracaat edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı ile ... arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi gereğince davalıya verilen 25.07.1997 tarihli 480,00 TL bedelli teminat mektubunun 11.05.2009 tarihinde bankaya iade edildiği, bankanın icra takip talebine ekli hesap tablosunda yazılı 31.01.2003 ile 30.04.2009 tarihleri arasında tahakkuk eden üçer aylık komisyon bedellerini talep edebileceği, davacı tarafından üçer aylık her devre için 30 ar TL komisyon ücreti talep edildiği, oysa bilirkişi raporunda belirtildiği üzere bankaların genel uygulamasının her devre için en fazla % 1 komisyon oranı üzerinden ücret talep edilmesi yönünde olduğu, davalıya her devre için 30 TL komisyon uygulanacağına ilişkin bildirim yapılmadığı, bilirkişi raporunda ilk sözleşmeye uygun olarak hesaplanan komisyon oranı üzerinden tahakkuk ettirilen ücretlere itibar edilmesi gerektiği, bu suretle hesap kat tarihi itibariyle davacı alacağının 285,45 TL olarak hesaplandığı, davalıya gönderilen ihtarnamede tebliğ şerhinin bulunmaması ve dosyaya tebligat tarihine ilişkin bir belgenin sunulamaması nedeniyle davalının icra takip tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, takip tarihine kadar işlemiş faiz ile birlikte davacı alacağının 294,23 TL olarak hesaplandığı, ayrıca masraf tutarı olan 76,73 TL nin de davalıdan tahsilinin talep edilebileceği gerekçeleri ile toplam 370,96 TL için olmak üzere davalının itirazının kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince ve katılma yolu ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Taraflar tacir olup, aralarındaki hukuki ilişkiden dolayı ...8. maddesi gereğince sözleşme faiz oranları nazara alınması gerekirken uygulama yeri bulunmayan ... 88 ve 120 maddelerine istinaden sınırlamaya gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının tüm, davacının ise 2 nolu bent dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2778, Karar No: 2018/6988, Tarih: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2778 E.  ,  2018/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/1-2.cümle, 43/2, 62, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cep telefonunda kimliği tespit edilemeyen mağdurlara ait etek altı görüntüler nedeniyle şikayete tabi bir suç olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ihbarda bulunulmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre; sanığın, çantasına yerleştirdiği kamera fonksiyonu çalışır haldeki cep telefonu ile otobüste ayakta yan yana yolculuk yapan katılanların etek altı görüntüsünü video kaydına aldığı ve daha sonra otobüsten inen katılanları takip ederek yine etek altı görüntülerini kaydetmeye devam eden sanığın sübut bulan eyleminin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında bir fiil ile birden fazla katılana karşı aynı suçu işlemesi nedeniyle zincirleme şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanun'un 3/1. maddesi gereğince işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2 Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20509, Karar No: 2017/699, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20509 E.  ,  2017/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 13.10.2014 tarih 2013/18263 Esas 2014/14982 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18863, Karar No: 2024/16184, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18863 E.  ,  2024/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/299 E., 2022/1724 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama,başkalarına ait kimlik veya bilgilerini kullanma

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.11.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/1724 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8294, Karar No: 2013/1639, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8294 E.  ,  2013/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2008 gün ve 2007/1172 Esas, 2008/588 Karar sayılı hüküm ve 16.10.2008 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen 17.06.2008 günlü hükümde ise kanun yoluna başvuru merciinin açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, katılan vekilinin 06.10.2008 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile Yerel Mahkemenin 16.10.2008 günlü temyiz talebinin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edilmeden hüküm kurulmuş ise de, bu kaydın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınarak dosyasına konulması sebebiyle, oluş ve kabule göre de, sanığın suçu cinsel amaçla işlediği halde cezasından TCK.nın 109/5. maddesi ile artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.