muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20131, Karar No: 2016/744, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20131 E.  ,  2016/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/890-2014/415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25362, Karar No: 2013/23988, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/25362 E.  ,  2013/23988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.05.2013 gün ve 2013/5473 Esas - 2013/11350 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemli davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazların imar planında ... ... ... Yönetmeliği uyarınca dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış olduğu ancak; taşınmazlara davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, .../.../1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.05.2013 gün ve 2013/5473 - 11350 sayılı onama ilamının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27169, Karar No: 2015/3053, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27169 E.  ,  2015/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17005, Karar No: 2015/20705, Tarih: 21.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/17005 E.  ,  2015/20705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 11.05.2015 günlü ve 2015/7152 E.-8193 K.sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinde duruşma istenmesi nedeniyle duruşma posta gideri olarak 18 TL'lik posta pulu verildiği, ancak feri müdahiller için posta pulu verilmediği belirlenmiş ve feri müdahiller için 81 TL tutarında posta pulunun hükmü duruşma istemli temyiz eden davalı taraftan alınarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş ise de; dairemize gönderilen dava dosyasında önceden gönderilen 18 TL posta pulu dışında 61 TL olmak üzere toplam 79 TL posta pulunun bulunduğu, dolayısıyla geri çevirme kararının gereğinin eksik yerine getirildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, duruşma posta giderleri geri çevirme kararından sonra, PTT tarafından taraf başına 10 TL olarak belirlenmiştir.

Bu itibarla, duruşma tebligatı için 110 TL'lik posta pulu gerektiğinden, 31 TL'lik posta pulu eksik bulunmaktadır. Sözü geçen pulların, hükmü duruşma istemli temyiz eden davalı taraftan alınarak dosyasına konulması ve ondan sonra duruşma günü tayin edilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10658, Karar No: 2012/2607, Tarih: 23.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10658 E.  ,  2012/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2010 tarih ve 2006/239-2010/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 1/2 oranında Marangozlar Kollektif Şirketinin ortağı olduğunu, şirketin mali durumunun bozulduğunu, şirketin bankalarla olan borçlarının davacı tarafından ödendiğini, davalının kendi payına düşen borcunu ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, icra takibine davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının ödendiğini beyan ettiği şirket borçlarının şirket ortak malvarlığı olan kamyonların satışından ve diğer malların satılmasından elde edilen para ile ödendiğini, bu nedenle borçlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının dosyaya ve icra dosyasına ibraz ettiği banka yazısına ve dekontlara göre talep edilen ödemeyi yaptığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının 23,679,07 TL için takibe yaptığı itirazının iptaline, icra takibinin bu miktar üzerinden devamına, 23,679,07 TL üzerinden %40 oranında hesaplanacak icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dosyaya ve icra dosyasına ibraz ettiği banka yazısına ve dekontlara göre talep edilen ödemeyi yaptığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının 23,679,07 TL için takibe yaptığı itirazının iptaline, icra takibinin bu miktar üzerinden devamına, 23,679,07 TL üzerinden %40 oranında hesaplanacak icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kolektif şirket ortağı olan davacının ortak olan diğer davalıya karşı rücuan alacak istemine dair yaptığı icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı dava dilekçesinde; şirketin bankalara olan borçlarını değişik tarihlerde kendisinin ödediğini, takip tarihine kadar yaptığı ödemelerden davalının sorumlu olduğu miktarın 7.073,07 TL olup, ödeme tarihinden takip tarihine kadar işlemiş yasal faizin de 16.606,00 TL olması nedeniyle talep tarihi itibariyle alacağının 23.679,00 TL olduğunu iddia etmiş, icra takip talebi ekinde ödeme tarihleri ve ödenen miktarları belirten liste ve dekontlar sunmuş, davalı cevap dilekçesinde öncelikle zamanaşımı def'inde bulunmuş, esasdan da davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalının zamanaşımı def'i konusunda Yargıtay denetimine elverişli şekilde, gerekçesi açıklanarak bir karar verilmeden işin esasına girilerek inceleme yapılmış ve kollektif şirketin borçları için yapılan ödemelerin toplam 66.866,07 TL olduğunu belirten bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece davalının zamanaşımı def'i konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmesi ve bu kararın sonucuna göre de gerektiğinde uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, zamanaşımı def'i konusunda karar verilmemesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma şekline göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

13/03/2012- S.C
Yargıtay — Esas No: 2014/6824, Karar No: 2014/10379, Tarih: 02.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6824 E.  ,  2014/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/278-2014/20

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalıdan sipariş ettiği ürünler için davalıya her biri 5.000-TL bedelli iki çek verdiğini, ancak davalının teslim ettiği ürünlerin ayıplı çıkması nedeniyle davalıya iade edilmesine rağmen davalının ürünler karşılığında aldığı çekleri müvekkiline iade etmediğini belirterek, müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının işlerini tasfiye edecek olması nedeniyle elinde kalan malları iade etmek istediğini belirtmesi üzerine müvekkilinin iadeyi kabul ettiğini ve taraflar arasındaki anlaşma uyarınca davacının bir kısım malları iade ettiğini, anlaşma uyarınca davacının bakiye 3.013,30-TL'yi müvekkiline ödemesi halinde de müvekkilinin dava konusu çekleri iade etmeye hazır olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalının cevap dilekçesinde davacıya satıp teslim ettiği bir kısım malın kendisine iade edildiğini kabul ettiği, davalının bu kısmi kabulü nedeniyle davaya konu çeklerden dolayı davacının sadece teslim edilmeyen bir kısım mal bedeli ile KDV tutarı olan 3.013,30-TL'yi ödeme zorunluluğu bulunduğu, bu kısım yönünden davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatıldığı, davacının yemin teklif etme hakkını kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının dava konusu çek bedelleri toplamının 6.986,70-TL'lik kısmı yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında alım satım sözleşmesinin bulunduğu ve davaya konu çeklerin de satım sözleşmesi nedeniyle verildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık satım sözleşmesine konu malların tamamının davalıya iade edilip edilmediği hususunda toplanmaktadır. Mahkemece satım sözleşmesine konu malların ne kadarının davalıya iade edildiği hususunda taraf delilleri toplanıp, tarafların ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak alınacak rapor doğrultusunda varılacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalının malların kısmen iade edildiği yönündeki beyanı esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3471, Karar No: 2023/4722, Tarih: 02.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/3471 E.  ,  2023/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/168 E. 2015/705 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/705 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.06.2021 tarihli ve 2020/118177 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Müşteki vekilinin temyiz isteği;

1.Müşteki kuruma davanın ihbar edilmediğine, duruşma gününün bildirilmediğine, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine,

2.Davaya katılmalarına karar verilmesi gerektiğine,

3.Müşteki kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

4.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

B. Sanık ... Bilgin'in temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Savunma hakkının kısıtlandığına,

3. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

2.Davaya katılmalarına karar verilmesi gerektiğine,

3.Müşteki kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

4.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

B. Sanık ... Bilgin'in temyiz isteği;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Savunma hakkının kısıtlandığına,

3. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

3.Diğer temyiz sebeplerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller, müştekinin iddiası, sanığın savunması, hazırlık beyanları, hazırlık aşamasında mahkemeden alınan arama kararı, sanıkların hazırlık beyanları, ele geçirilen eşyalar, yapılan keşif aldırılan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların duruşmadaki savunmalarının samimi bulunmadığı, olay günü kazı yapmak maksadıyla ele geçirilen kazı yapmak maksadıyla bulundurulan telsiz, kürek kazma, çekic, murç, ip vesair eşyalarla sit alanı bölgesinde yakalandıkları, keşifteki mahkeme gözleminden de tespit edildiği üzere burada çeşitli kazı yapılmış yerlerde bulunduğu hususu dikkate alınarak tüm sanıkların öncelikle üzerlerine atılı 2863 sayılı Kanun'un 74/1 maddesi gereğince sanık ... olmak üzere hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiş, sanık ... 'in geçmiş benzer suç kaydı sebebiyle hakkında TCK 51 ve CMK 231/5 ve devamı maddeleri uygulanmış cezasının aynen infazına karar verilmiş, diğer tüm sanıklar hakkında sanık ...'da dahil olmak üzere CMK 231/5 maddesinin koşullarının oluşması sebebiyle haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, kararın 6 maddesinde her ne kadar sehven unutulduğundan sanık ...'un da yapılan maddi hata sebebiyle gerekçeli kararda ismi 6 maddeye eklenmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

IV. GEREKÇE

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A. Katılan Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Temyiz İsteği Açısından;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin ve Sanık ...'in, Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstekleri Açısından;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Temyiz İsteği Açısından;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Vekilinin ve Sanık ...'in, Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstekleri Açısından;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kocaeli Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/705 Karar sayılı hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.