muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6447, Karar No: 2021/6005, Tarih: 21.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6447 E.  ,  2021/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki İstanbul İli, Büyükçekmece İlçesi, ... Mahallesi 237 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile harca ve tescile ilişkin hüküm düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4347, Karar No: 2011/11653, Tarih: 27.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4347 E.  ,  2011/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8725, Karar No: 2023/2271, Tarih: 09.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2020/8725 E.  ,  2023/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1031 E., 2020/843 K.

...

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/226 E., 2019/25 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Sincan Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu Davacının, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Sincan Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğündeki işyerinde 31.08.2007 tarihine kadar çalıştığını, bu çalışmalar sonucunda emekli olduğunu, ancak kurumun yoğun isteği üzerine 05.09.2007 tarihinden itibaren yine işçi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının bilfiil ve aralıksız olarak on yıldan fazla olmak üzere 2017 yılı Eylül ayına kadar sürdüğünü, davalı kurum tarafından 05.09.2017 – 06.09.2017 tarihleri arasında yersiz ödeme yapıldığı iddia edilerek zamanaşımı dikkate alınarak 18.12.2011 – 17.05.2018 tarihleri arasında 89.616,47 TL ödeme yapıldığı iddiasıyla söz konusu bedel talep edilmekle birlikte 19.09.2017 – 17.05.2018 dönemi arası da borç çıkarılarak davacıdan tahsili için ödeme emri gönderildiğini, zamanaşımı itirazı ve definde bulunduğunu belirterek, dava konusu 89.616,47 TL yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine, buna ilişkin ödeme emrinin iptaline, SGK tarafından bu borçla ilgili olarak herhangi bir tahsilat yapıldığı takdirde, ödeme yapıldığı tarih itibariyle faizi ile birlikte ödeme miktarının davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; kurum işleminin doğru olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince “Davanın kabulü ile davacıya 18.12.2011 – 17.05.2018 tarihlerinde ödenen aylıkların yersiz aylık ödemesi kabul edilerek 20180615004876 sayı ile tahakkuk ettirilen 89.616,47 TL'lik borcun iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; kurum işleminin doğru olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesince “Davanın kabulü ile davacıya 18.12.2011 – 17.05.2018 tarihlerinde ödenen aylıkların yersiz aylık ödemesi kabul edilerek 20180615004876 sayı ile tahakkuk ettirilen 89.616,47 TL'lik borcun iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumca tesis edilen işlemin kanun ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, 31.08.2007 tarihli talebi üzerine yaşlılık aylığı bağlanan davacının 05.09.2017 - 06.09.2017 tarihleri arasında M.E.B Sporbank Sincan Öğretmenevi'nde işçi olarak çalışmaya devam ettiği, işveren kurumla yapılan yazışmalar neticesinde 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında işyeri olduğu ve davacının yaşlılık aylığı bağlandıktan sonraki dönemde yapılan maaş ödemelerinin borç olarak tahakkuk ettirildiği, gerekçeleriyle mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.İhbar olunan ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Husumet itirazlarının yerel mahkeme tarafından dikkate alınmadığı, Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okullarının 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlar arasında yer almadığı, Milli Eğitim Bakanlığının, davalı ...’nın yanında herhangi bir ödeme yapmakla yükümlü kılınmasının hukuken imkansız olduğu,

Gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle yerel mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 1- İhbar olunan ... vekilinin istinaf dilekçesinin reddine, 2-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.3 üncü maddesi gereğince kabulüne, ... 33. İş Mahkemesinin 2018/226 E., 2019/25 K. sayılı kararının kaldırılmasına, 3-Davanın kısmen kabulü ile, a-Davacının, davalı kuruma 83.853,42 TL borçlu olduğu anlaşılmakla, borcun tebliğinden itibaren yirmidört ay içinde ödenmesi halinde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte tahsili gerektiğinin tespitine, b-Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı vekili özetle; ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi Başkanlığının 09.06.2020 T., 2019/1031 E., 2020/843 K. sayılı ilamının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 15.09.2007 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken 08.09.2007 tarihinden itibaren M.E.G. Sincan Öğretmenevi Müdürlüğünde çalışması nedeniyle davacıya 18.12.2011 – 17.05.2018 tarihleri arasında ödenen aylıkları 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi uyarınca borç çıkaran Kurum işleminin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti, bu borca ilişkin ödeme emrinin iptali, SGK tarafından bu borçla ilgili olarak herhangi bir tahsilat yapıldığı takdirde, ödeme yapıldığı tarih itibariyle faizi ile birlikte ödeme miktarının davacıya iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

5335 sayılı Kanun'un 30/2 nci maddesine göre "Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar." Bu düzenlemeye göre, eldeki dava dosyası incelendiğinde, 01.08.1977 – 31.08.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan 25.02.1959 doğumlu olan davacıya, 31.08.2007 tarihli tahsis talebine istinaden 01.09.2007 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, yaşlılık aylığı alan davacı adına 08.09.2007 – 06.09.2017 tarihleri arasında davadışı M.E.B. Sincan Öğretmenevi Müdürlüğüne ait ... sicil numaralı işyerinden, 02.04.2018 – 21.06.2019 tarihleri arasında da davadışı ... ve Gıda A.Ş.’ye ait ... sicil numaralı işyerinden 2 koduyla sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışmaların Kuruma bildirildiği, ancak kurum tarafından 17.08.2017 tarih, 9656520 sayılı yazı ile davacının 05.09.2007 tarihinde çalışmaya başladığı Sincan Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğü isimli iş yerinin 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında olduğundan yaşlılık aylığı kesilerek, 89.616,47 TL yersiz aylıkların iadesi için tahakkuk düzenlenmiş ve ödenmesi talep edilmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı iş yerinin kamu kurumu olmadığı, genel bütçe kapsamı dışında ve tüm giderlerini kendi işletme geliri ile karşılayan, döner sermaye kapsamında olmayan, kurumlar vergisi mükellefi işletme niteliğinde olduğu ve 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında sayılan iş yerlerinden olmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/8255, Karar No: 2021/8003, Tarih: 07.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8255 E.  ,  2021/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 07/09/2021 tarihinde davacı vekili Av....ile davalı vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı borçlunun 17.10.2006 tarihinde 60 ay vadeli 100.000,00 TL tutarlı tüketici kredisi kullandığını, kredi taksitlerinden 4 adedini ödediğini ancak diğerlerini ödemediğini, 96.187,59 TL alacak ile, sözleşme gereğince kredi mevduat hesabı tanımlanarak eksi bakiyeye düşen hesaba ödeme yapılmaması üzerine takip hesaplarına intikal ettiğini, dava tarihi itibariyle davalının 376,94 TL artı para kredisi ana para borcu bulunduğunu ileri sürerek; tüketici kredisinden kaynaklanan 96.187,59 TL alacağın kredi taksitlerine vade tarihlerinden itibaren % 27,30 oranında hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte tahsiline, artı para kredisinden kaynaklanan 376,94 TL alacağın dava tarihinden hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 96.187,59 TL'nin vade tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin 376,94 TL istemin reddine, karr verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Bilindiği üzere, mahkemece verilen kısa karar (hüküm), bir davayı esastan çözümleyen ve uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardandır. Bu kararla, mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş; gerekçeli kararı, kısa karar doğrultusunda ve yasal gerekçeleriyle birlikte hakimin yazmasından ibarettir. Eş söyleyişle, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Esasen, ilamın tefhim edilen kısa karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması, kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala yasa koyucu HMK'nın 297 nci maddesiyle varlık kazandırmıştır.

Yine Anayasamızın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, gerekçe, hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Yine Anayasamızın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, gerekçe, hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece, davalının ödeme tablosuna göre 5.taksit tarihinde kalan ana para tutarı 96.187,59 TL’nin gerekçeli kararda gösterilen ödeme planındaki vade tarihlerinden itibaren her bir taksitin %17,55 oranında temerrüt faizi ile birlikte tahsili gerektiği yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen, hüküm kısmında 96.187,59 TL'nin vade tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11382, Karar No: 2012/16583, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11382 E.  ,  2012/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/09/2010 gün ve 2009/999-2010/776 sayılı kararı bozan Daire’nin 10/05/2012 gün ve 2011/437-2012/7529 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olup anasözleşme ile ilk 5 yıl için müdür olarak atandığını, 15.05.2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müdürlükten azledildiğini, kararın TTK’nun 161. ve 162. maddelerine aykırı olduğunu ileri sürerek, 15.05.2008 tarihli kararın iptalini, yeni atanan müdürlerin azlini ve şirkete kayyum atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müdürlükten azlinin haklı nedenlere dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 15.05.2008 tarihli ortaklar kurulu kararına karşı 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 10.05.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuş, bozma sebep ve şekline göre de davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34660, Karar No: 2019/5518, Tarih: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/34660 E.  ,  2019/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)İncelenen dosya kapsamından dava konusu taşımazın yakın konumda bulunan 3627 parsel sayılı taşınmazın davacı idare tarafından kamulaştırıldığı, kamulaştırmaya ilişkin olarak ...... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.03.2015 gün 2015/170 Esas sayılı dosyasında 01.04.2014 tarihi itibariyle metrekare birim fiyatının 671,50-TL belirlendiği; kararın Dairemiz denetiminden geçerek onandığı gözetildiğinde, aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaza 06.02.2014 tarihi itibariyle daha fazla değer belirleyen ve hükme esas alınan raporu tanzim etmiş olan bilirkişi kurulundan sözü edilen dosyada belirlenen bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.