muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5342, Karar No: 2013/4459, Tarih: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5342 E.  ,  2013/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/11/2011 tarih ve 2009/150-2011/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...'a ait kamyonun makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalandığını, kamyonu vidanjör bakımının 11/03/2008 tarihinde davalı tarafından yapıldığını, bakım sırasında yağ tıpasının iyi sıkılmaması ve gerekli ihtimamın gösterilmeme neticesinde pompaya yağ kafasından su girdiğini ve krank yatağının sardığını, bakım yapan davalı şirketin bu konuda kusurlu olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen 12.921,00TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin olayda kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Karter tapasının gevşek bırakılması halinde karter yağının dışarı kaçarak pompanın bir süre sonra yağsız kalması mümkün olup, yağa su karışmasının tapanın açık kalan yerinden içeri sızmasının teknik olarak mümkün olmayışından yine tapanın hiç kapatılmaması ihtimalinin olayda mümkün olmamasından yani karterdeki yağın dışarı akmasından dolayı bu durumun hemen fark edilebileceği alınan tüm raporlarla sabit olduğundan pompaya su girmesinde davalı şirket tarafından yapılan periyodik bakım hizmetlerinin etkili olmadığı, davalı tarafın hizmeti ile hasar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığı, davalının olayda kusurlu olmadığı bu nedenle de ... 1301 kapsamında davacının davalıya rücu edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12251, Karar No: 2021/10001, Tarih: 21.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12251 E.  ,  2021/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1. bendinin 4.paragrafında yer alan (karar tarihi olan 06.10.2020 tarihine kadar ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 21.09.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına ,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1. bendinin 4.paragrafında yer alan (karar tarihi olan 06.10.2020 tarihine kadar ) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 21.09.2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına ,

b) 1. bendinin 4.paragrafında yer alan, (3'er aylık vadeli banka hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde neması ile birlikte davacılara hisseleri oranında ÖDENMESİNE, kararın kesinleşmesine mütakip talep halinde bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

c) 4. bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11005, Karar No: 2015/3112, Tarih: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11005 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2011/250-2014/88

Taraflar arasındaki (asıl dava) menfi tespit davası, (birleşen dava) itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili (birleşen dava davacısı) tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A RI

Davacı-birleşen davada davalı vekili dava dilekçesinde; davalı yetkilileri tarafından yapılan denetimler neticesinde kaçak elektrik tüketimi olduğundan bahisle, kaçak elektrik ve ek tüketim bedeli olarak toplam 166.566,404 TL fatura tahakkuk edildiğini, bu faturaların yüksek olduğunu belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-birleşen davada davacı vekili cevap dilekçesinde; asıl davada haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini; birleşen itirazın iptali davasında, davalının toplam 87.643.335.496 TL alacağa vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm, davalı-birleşen dava davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-birleşen dava davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece birleşen itirazın iptali davasında, davacı-birleşen dava davalısının, vaki "itirazının iptaline" karar verilmesi gerekirken, hükmün 2.bendi ile "...davalının 30.601,21 TL'ye itirazının reddine" şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; temyiz olunan hükmün kanuna uymayan bölümü hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde HUMK. 438/7. maddesi gereğince, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan "...davalının 30.601,21 TL'ye itirazının reddine..." ifadesi çıkartılarak yerine “...davacının-birleşen dava davalısının 30.601,21 TL'ye itirazının iptaline...” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 908.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/465, Karar No: 2018/11143, Tarih: 07.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/465 E.  ,  2018/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile boşandıklarını, davalının şahsi eşyalarını ve ziynet eşyalarını teslim etmediğini, dilekçede dökümü yazılı bulunan eşyaların mümkün ise aynen teslimine karar verilmesini, aynen teslimlerinin mümkün olmaması halinde yeniden yapılacak bilirkişi incelemesi ve değer tespiti ile belirlenecek bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davacının talebine konu eşyaların birçoğunun cins ve vasıflarını açıklamadığını, iadesi istenen ... yemek takımı seti ve aynı marka tencere takımının halen müşterek konutta olduğunu, yine iki adet battaniye ve üç adet yorgan, iki adet fiskos masası, elektrikli süpürgenin (evlilik birliğinin devamı süresinde bozulduğunu, bozuk halde mevcut olduğunu) halen müşterek konutta muhafaza altında olduklarını, bu güne kadar davacıya yapılan bütün çağrılara rağmen bu eşyaların alınmadığını, temerrüde düşmediğini, ziynetlerin ise iddia edildiği gibi 25 değil sadece 15 adet çeyrek altın ve ... burması ve 30 gr 'dan toplamda 360 gr. değil sadece 7 adet ince bilezikten ibaret olup, davacının Ereğli'ye giderken yanında götürdüğünü, bir daha müşterek konuta dönmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; sarraf bilirkişi...'nin 06/10/2015 havale tarihli raporunda belirttiği 14 ayar takı seti (tutarı: 3.000,00 TL) ve 25 adet cumhuriyet çeyrekten oluşan (tutarı 4.225,00 TL) ziynet eşyalarının davalıdan alınarak, davacıya aynen iadesine; ziynet eşyalarının aynen iadesinin mümkün olmaması halinde değerleri toplamı 7.225,00 TL' nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, hukukçu bilirkişi ...'ın

tencere takımı, ... yemek takımı, ... çatal, bıçak, kaşıt takımı, istikbal yatak örtüsü takımı, aksoy yatak odası halısı, 2 parça yorgan, 2 adet battaniye ,oturma odası halısı, elektrik süpürgesi ,tost makinası, kettle, 2 tane fiskos masası , 1 tane savan, 3 tane yün yastık, 10 tane yazma, 3 tane masa örtüsü, 12 parça vitrin içi dantel, 7 parça yatak odası danteli, 3 parça küçük tencere takımından oluşan ev eşyalarının davacıya aynen iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet ve diğer kişisel eşyaların aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin davalıdan tahsili istemlerine ilişkindir.

Dava; ziynet ve diğer kişisel eşyaların aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin davalıdan tahsili istemlerine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının, davacının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının çeyiz (ev) eşyalarına ilişkin temyiz itirazları yönünden; HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Aynı yasanın 281.maddesinde ise, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; konusunda uzman olmayan hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen ve davacı tarafından talep olunan ve davalının da kabulünde olduğu adet ve nitelikleri liste halinde yazılı eşyaların tespitinin yapıldığı, ancak eşyaların dava tarihi itibari ile bedellerinin belirlenemeyeceğine dair görüş içerir rapor doğrultusunda belirtilen eşyaların aynen iadesine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar; tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, davalının halen müşterek konutta bulunan ve aynen kabule hazır olduklarını bildirdikleri eşyalar ile ilgili sunduğu 23.06.2015 tarihli dilekçesi nazara alınarak hüküm kurulmasında bir sakınca yok ise de; adet ve nitelikleri belirtilen eşyaların değerine ilişkin delil ibraz edilmediği ve dava tarihi itibariyle değerlerinin belirlenemeyeceğinden aynen teslimlerinin uygun olacağına dair bilirkişi görüşüne itibar edilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde; mahkemece eşya bedellerinin tespitine yönelik olarak; yıpranma payı da dikkate alınarak dava tarihi itibariyle değerlerinin hesaplanması için alanında uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yönünden;

O halde; mahkemece eşya bedellerinin tespitine yönelik olarak; yıpranma payı da dikkate alınarak dava tarihi itibariyle değerlerinin hesaplanması için alanında uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 21 Aralık 2015 günlü Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin birinci fıkrasına göre “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.”

Somut uyuşmazlıkta; davacının davasını 12.000,00 TL üzerinden açtığı, ziynetler yönünden bedel tespiti yapılmış ise de ; çeyiz ( ev ) eşyalarına yönelik bedel tespitinde bulunulmadığı buna rağmen mahkemece davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verildiği ve reddedilen kısım nedeniyle davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Bu haliyle; mahkemece davanın kabul miktarı hesaplanırken, kabulüne karar verilen eşya bedellerinin hesaba katılmayarak, davanın kısmen reddedildiği belirtilerek davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlere hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4333, Karar No: 2014/2720, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4333 E.  ,  2014/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/278448

MAHKEMESİ : Isparta Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.07.2010

NUMARASI : 2009/127 Esas, 2010/218 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK.nın 260/1. maddesine göre, suçtan zarar görmüş ve katılma istemi karara bağlanmamış bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdure Arife 27.07.2010 tarihli celsede, sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan ettiği halde, bu istemi hakkında bir karar verilmediği, mağdurenin zorunlu vekilinin mahkemece verilen hükmü temyiz ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören A. T..'ün davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. H.. Ö..'in katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay yerinde bulunan tanık İ.. Y..'ın soruşturma aşamasındaki 13.01.2009 tarihli ifadesinde, kendi odasından mutfağa gitmek için çıktığında, diğer odada bulunan sanığın, mağdurenin üzerinde olduğunu ve pantolonunun çıkarmaya çalıştığını, kızın da sanığa direndiğini, mağdurenin görünüş itibarıyla ayakta duramayacak kadar alkollü olduğunu gördüğünü, kendi odasına döndükten bir süre sonra bulundukları yere gelen sanığın ''Ben işimi hallettim'' dediğini beyan etmesi karşısında; adı geçen tanık dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7330, Karar No: 2018/2501, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7330 E.  ,  2018/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.