muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2885, Karar No: 2020/8218, Tarih: 08.12.2020

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığının anlaşıldığı, davalı ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, bu karar da davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı Yasa’ya dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilikindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu davaların görülebilmesi için diğer genel dava koşullarının yanında davacı alacaklının, davalı borçlu hakkında kesinleşmiş bir takibin bulunması dava koşuludur ve mahkemece resen araştırılması gereken bir husustur.

Somut olayda, dosya içerisinde mevcut belgelerden, davalı borçlu ... hakkında 9 adet takip yapıldığı, bu takiplere ilişkin ödeme emirlerinin bir kısmının tebliğ edilerek kesinleştiği bir kısmında ödeme emrinin tebliğ edilmediği belirtilmiştir.Öte yandan dava konusu tasarrufun, tasarruf tarihi olan 17.08.2015 tarihinde vergi borcunun asıl ve ferilerinin ulaştığı miktar ile sınırlı olarak iptaline karar verilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş, davalı kamu borçlusu ... hakkında 17.08.2015 tarihi itibari ile kesinleşen vergi borcunun ferileri ile birlikte ulaştığı miktarın bilirkişi aracılığı ile tesbit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, tasarruf tarihinden sonraki dönemide kapsayacak şekilde(114 nolu takip) karar verilmesi usul ve yasaya aykarıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile temyize konu yerel mahkeme kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/605, Karar No: 2016/14536, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/605 E.  ,  2016/14536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 04.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 28.442,55 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1948, Karar No: 2011/1256, Tarih: 16.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/1948 E.  ,  2011/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerinde ele geçen ve Kriminal polis laboratuarından alınan raporda sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikteki namlusunun bir yüzeyinde U:S:A: ibaresi ile kabzanın sırt kısmında, feneri bulunduğu belirtilen bıçağın, susta tertibatı bulu- nup bulunmadığı ve kelebek bıçak vasfında olup olmadığı konusunda bir düşünceye yer verilmeden, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak "sustalı çakı" olduğu açıklanmakta ise de; suça konu bıçak hakkında yeminli bilir- kişiye inceleme yaptırılarak, basıldığında ikinci elin yardımı olmaksızın kendiliğinden namlunun açılmasını sağlayan susta tertibatı bulunup bulunmadığı ve kelebek bıçak niteliğinde olup olmadığı saptanarak kelebek bıçak olup da 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde İçişleri Bakanlığının 2.8.1995 gün 177533 sayılı yazılarında belirtilen kelebek bıçakların 6136 sayılı Kanun kapsamına girmeyen 2521 sayılı Kanunun 3. maddesine göre ithal ve imaline izin verilen av bıçağı niteliğinde bıçaklardan olduğu yolundaki açıklamaları ile bu bıçakların serbestçe alınıp satılmaları ve 5237 sayılı TCK. nun 21. maddesindeki "suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır" hükmü de gözönüne alınarak müsnet suçun oluşup oluşmadığının ve suç niteliği- nin buna göre tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA),

16.2.2011 gününde oybırlığıyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22711, Karar No: 2011/22239, Tarih: 15.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22711 E.  ,  2011/22239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.10.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın yararına davacı-davalı kocanın boşanma davasında takdir olunan tedbir nafakasının, dava tarihi olan 5.3.2008 tarihi yerine yenileme tarihi olan 4.6.2008'de başlatılması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadın 2.5.2008 tarihli dilekçesi ile tedbir nafakası isteği ile dava açmış bu dava davacı -davalı kocanın açtığı boşanma davası ile birleştirilmiştir. Yargılama sonucunda kısa kararda "davanın REDDİNE, tedbir nafakası konusunda 09.04.2009 tarihli ara kararıyla karar verildiğinden ayrıca karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulmuş birleşen tedbir nafakası davası hakkında hüküm ise kurulmamıştır. Gerekçeli kararda ise bunlara ilaveten " ... birleşen 8. Aile Mahkemesinin 2008/357 esas, 2008/785 karar sayılı dosya için 200,00 TL. tedbir nafakası takdirine, davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aynı aylarda ödenen nafaka bulunması halinde ödenen aylardan mahsubuna" denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunması hangisinin geçerli olacağını belirsiz hale getireceğinden kabul edilemez (HMK. md. 294/1, 2, 3; HUMK. md. 381) Mahkemece yapılacak iş; boşanma davası açılınca bir önlem olarak kararlaştırılabilen tedbir nafakası (TMK. md. 169) ile davalı kadının birleştirilen Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı bağımsız tedbir nafaksı davasından verilebilecek tedbir nafakasını karıştırmadan; birleşen nafaka davası hakkında tarafların hak ve yükümlülüklerini gösterecek şekilde yeniden hüküm kurmaktan ibarettir. Açıklanan nedenlerle hükmün kadının birleşen tedbir nafakası davasına yönelik olarak bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.12.2011 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karara aykırı gerekçeli karar yazımı tek başına boşanma sebebi oluşturur. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/14832, Karar No: 2017/7925, Tarih: 16.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14832 E.  ,  2017/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı, uydu fotoğrafı ve ortofoto (uygulama kadastrosunun yapıldığı tarihe yakın tarihli) getirtilip uygulanmadığı, uygulama kadastrosu sırasında değişen sınırın hangi hatadan kaynaklandığının denetime elverişli şekilde araştırılmadığı, ölçü krokisi getirtilerek tesis kadastrosu paftası çizilirken tersimat hatası yapılıp yapılmadığının denetlenmediği, soyut içerikli ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğu belirtildikten sonra taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmak suretiyle uzman bilirkişiden denetime elverişli, gerekçeli ve ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 9 ve 4 parsel sayılı taşınmazların uygulama tutanağı gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

16.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25234, Karar No: 2014/9764, Tarih: 07.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25234 E.  ,  2014/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/323-2013/247

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama devam ederken 6487 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında dere mutlak koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13031, Karar No: 2009/11366, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13031 E.  ,  2009/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101.maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL'yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102.maddesiyle eklenen Ek l.madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) l0.00 YTL'yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00 YTL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.600,00 YTL'sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri l.l90,00 YTL'dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK'nun 363, 365/3 Eki l.maddeleri uyarınca 29.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14882, Karar No: 2023/22315, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14882 E.  ,  2023/22315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/561 E., 2016/151 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, davaya konu olayın değerlendirilmesinin hatalı olduğu, asıl katılan tarafından kendisinin rahatsız edildiği, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu bu nedenle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılanın eski eşi olduğu katılanın cep telefonuna gönderdiği mesajlarla "Sen tam bir kekosun kafayı yemişsin daldan dala atla koca bulmak için yırtın dur. ...'a evlenecek erkek aramaya git..... Azgın abaza ben senin gibi azıp koca aramıyorum. Sözde herkez seni seviyorum der. ... başka bunu tekme yiye yine anlayacaksın ikinciye koca buldun ya kendine,... ... seninle asla işim olmaz.", ''Ah ulan ... kendini de benide elegüne güldürdün ya milletsanki bana bakıp arkamdan gülüyor gibi geliyor, senin kullanacağın ...'un te a.... koyım." şeklinde mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla hakkında hakaret suçundan açılan davada sanığın kabulü ile mesaj tespit tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. 25.07.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. 25.07.2015 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanığın ikrarı ile 25.07.2015 tarihli mesaj tespit tutanağına göre sanığın atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde ve haksız tahrik koşulları oluşmadığından uygulanmaması yönünde, sabıkasında tekerrüre esas engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında suç işleme eğilimi dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.