muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10278, Karar No: 2023/13255, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10278 E.  ,  2023/13255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/338 Esas, 2023/342 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2023 Tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/417 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Yeşilyayla Mah. Çamlıca Çıkmazı Sok. No:11/2 .../ Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yenişehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.04.2023 Tarihli ve 2023/338 Esas, 2023/342 Karar ... Kararı

Hükümlünün salıverilmeden önceki adresinin Yeni Mah. Vatan Cad No.133/19 Tepebaşı/Eskişehir

olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Yeşilyayla Mah. Çamlıca Çıkmazı Sok. No:11/2 .../ Bursa olarak beyan ettiği ve dosyanın Bursa Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerektiği tespit edildiğinden her ne kadar Bursa Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Eskişehir 2. Sulh Hukuk ve Yenişehir Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Bursa Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bursa Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11332, Karar No: 2015/3320, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11332 E.  ,  2015/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9630, Karar No: 2011/13962, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9630 E.  ,  2011/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2075, Karar No: 2021/12384, Tarih: 02.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2075 E.  ,  2021/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 1682 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- ... Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin ...’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesi,

2-... İnsan Haklari Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve ... Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-... İnsan Haklari Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve ... Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinden (Davalı adına depo edilen 7.473,00 TL'nin tahmini bedel göz önüne alındığında 3'er aylık vadeli hesaba alınarak karar kesinleştiğinde getirileri ile birlikte davalıya ödenmesine, karar tarihinden kesinleşme tarihine kadar 7.473,00 TL'ye yasal faiz işletilmesine) ibaresinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden, ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan 7.473,00 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b)6 numaralı bendinde yer alan (bu karar tarihi olan 18/11/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (... 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 2.11.2021) kelimelerinin yazılmasına,

c)10 numaralı bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, kalan bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2693, Karar No: 2022/5086, Tarih: 01.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2693 E.  ,  2022/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl davanın reddine, birleşen 2013/332 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 201/331 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm davacı-birleşen davada davalılar ... ve diğerleri vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar ... ve diğerleri vekili ... ... ile asıl davada davalı- birleşen davada davacı ... Yapı İnş. Tur. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, arsa sahipleri tarafından açılan asıl dava; sözleşmenin feshi ile uğranılan zararların giderilmesi, birleşen İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/332 Esas sayılı dosyasındaki dava; yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine açılan sözleşmenin geçerliliğinin tespiti ile muarazanın men'i, birleşen İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/331 Esas sayılı dosyasındaki dava, kat malikleri tarafından asıl davanın davacıları diğer kat malikleri aleyhine açılan muarazanın önlenmesi ve sözleşmenin geçerliliğinin tespiti ve tazminat istemine ilişkindir.

Asıl davada davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında Kadıköy 4. Noterliğinin 18/08/2011 ve 11/10/2011 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığını, taşınmaz üzerindeki kurulu kat mülkiyetine göre 13 bağımsız bölüm bulunduğunu, davalı yüklenici şirketin ise 11 kat maliki ile sözleşme imzaladığını ve 2 kat malikinin sözleşme imzalamaya yanaşmadıklarını, davalı şirketin diğer hissedarlar ile de sözleşme imzalayacağını gerek sözleşmede gerekse de sözlü olarak beyan etmesine karşın bu edimini yerine getirmediğini, inşaata başlamadığını, davalının hem sözleşme edimlerini yerine getirmediğini hem de müvekkillerinin güvenini kaybettiğini, davalı şirket tarafından sunulan projenin imar planına aykırı olduğunu, belediyeye sunulacak proje ile tasarlanan uygulama projesinin farklı olduğunu, diğer hissedarlarla da sözleşme imzalanması için ihtarname çekilmesine karşın imzaların tamamlanmadığını belirterek taraflar arasındaki sözleşmelerin feshi ile uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Birleşen 2013/332 Esas sayılı dava dosyasında birleşen davacı yüklenici; asıl davanın davacısı olan kat maliklerine karşı açtığı davada, 13 hak sahibinden 11’i ile sözleşme imzalandığını ve kalan 2 hissedarın iknası için diğer hissedarların da uğraştığını, bu yönde İstanbul Teknik Üniversitesi’den rapor alındığını, daha sonra 6306 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiğini ve binanın riskli yapı olduğunu, bu yönde işlemlere başlandığını, taşınmaz hakkında yıkım kararı alındığını, davalıların 2/3 çoğunluğu bozmak amacı ile İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, davacının tüm edimlerini sözleşme uyarınca yerine getirdiğini, yıkım kararı kesinleştiğinden dolayı binanın boşaltıldığını, davalılar dışındaki kat maliklerine kira bedelleri ödeme işlemine başlandığını iddia ederek Kadıköy 4. Noterliğinin 18/08/2011 ve 11/10/2011 tarihli sözleşmelerin geçerliliğinin tespitini, muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2014/331 Esas sayılı dosyada birleşen dava davacıları; asıl davadaki davacı kat maliklerinin dışında kalan kat malikleri olup açtıkları davada, asıl davadaki davacıların da aralarında bulunduğu toplam 11 kat maliki olarak asıl davada davalı şirket ile sözleşme imzaladıklarını, imza tarihinde de asıl dava davacıları tarafından 2 hissedarın sözleşme imzalamaya yanaşmadıklarının bilindiğini, hatta imzaya yanaşmayan 2 hissedarın diğer kat maliklerince ihtar ve yazılarla sözleşme imzalamaya davet edildiğini, daha sonra 6306 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile yüklenicinin işlemlere devam ettiğini, bağımsız bölümü boşaltanlara kira yardımı yapıldığını, bir aldatma ya da hilenin söz konusu olmadığını, davacılar olarak iradelerinin sözleşmenin geçerliliğinin korunması yönünde olduğunu belirterek asıl davacı birleşen davalılar tarafından ileri sürülen sözleşmenin geçersizliğine ilişkin muarazanın giderilmesi ile zararlarının tazminini talep etmişlerdir.

Yerel mahkemece dosya kapsamında verilen ilk karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2020/1081 Esas, 2020/778 Karar sayılı ve 25/02/2020 tarihli kararı ile bir kısım dava tarafının vefat etmesi nedeni ile mirasçılarına tebligat çıkarılması ve davaya dahil edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Yerel mahkemece dosya kapsamında verilen ilk karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2020/1081 Esas, 2020/778 Karar sayılı ve 25/02/2020 tarihli kararı ile bir kısım dava tarafının vefat etmesi nedeni ile mirasçılarına tebligat çıkarılması ve davaya dahil edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyan yerel mahkemece, kural olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm hissedarlar ile imzalanması gerektiği, ancak dava konusu binanın daha sonra yürürlüğe giren 6306 sayılı Kanuna göre riskli yapı olduğunun tespit edildiği ve bu kanuna göre gerekli 2/3 çoğunluğun sözleşme imzalayan 11 kat maliki ile sağlandığının ve asıl davadaki davacıların sözleşmedeki ifa olunacak edimlere karşı her zaman dava hakkının bulunduğunun anlaşılmasına göre sözleşmelerin geçerli olduğunun tespiti ile, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine, asıl davadaki maddi ve manevi tazminat istemleri bakımından sözleşmenin geçerliliğinin tespitine karar verildiğinden taleplerin reddine, birleşen 2014/331 Esas sayılı davada sözleşmenin geçerliliğine itiraz eden ve sözleşmenin yerine getirilmesine engel olan davalı kat malikleri aleyhine talep edilen maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin bozmaya uyarak verdiği ikinci karar, asıl dava davacıları ve birleşen dava davalılarından ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilince temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 692. maddesi gereğince, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Paylı mülkiyete tabi taşınmazlarla ilgili olarak yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olabilmesi için TMK'nın 692. maddesi hükmü uyarınca sözleşmenin tüm paydaşlarla yüklenici arasında yapılmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, yüklenici ile kat maliki hissedarlar arasında Kadıköy 4. Noterliğinin 18/08/2011 ve 11/10/2011 tarihli ve Ankara 17. Noterliği 31/10/2011 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığı, sözleşme tarihlerinde 13 kat maliki hissedardan, toplamda 11 kat maliki hissedar ile sözleşme imzalandığı anlaşılmıştır. Paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olabilmesi için tüm paydaşlarla yüklenicinin sözleşme yapmış olması gerekmekte olup, sözleşme tarihinde tüm paydaşlarla sözleşme imzalanmadığı görüldüğünden imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçersiz olduğu anlaşılmıştır. Geçersiz sözleşmelerin feshi istenemez ise de, çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesinden hareket edilerek fesih talebinin geçersizliğinin tespiti olarak kabulü mümkündür.

İmza tarihlerinde geçersiz olduğu anlaşılan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin, sözleşme tarihlerinden sonra 16/05/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun ile getirilen düzenlemeler ile geçerli hale gelmesi mümkün değildir. Sözleşmelerin imza tarihinde yapının riskli yapı olduğuna ilişkin bir tespitin bulunmadığı, İstanbul Teknik Üniversitesinden kat maliki hissedarların başvurusu ile alınan 12/12/2011 tarihli raporun ise, dosya kapsamındaki Çevre Şehircilik İl Müdürlüğünün 16/08/2012 tarihli yazısı ile ilgili yönetmelik uyarınca deprem performans analizine uygun olmadığı, yapının riskli olduğuna dair şerhin tapuya 14/11/2012 tarihinde tescil edildiği, kaldı ki, 6306 sayılı Kanun ile riskli yapıların dönüştürülmesi için gerekli görülen 2/3 çoğunluk bakımından ise kanunun yürürlük tarihinden sonra 2/3 oranında paydaşın bir araya gelerek 6306 sayılı Kanuna uygun ortak bir karar almadığı anlaşılmıştır. Bu hali ile 6306 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce sözleşmeyi tüm kat maliklerinin imzalaması ve uygun irade göstermesi gerekirken, kanun yürürlüğe girdikten sonra gelen düzenlemenin taraf iradeleri yerine geçemeyeceği, kanunun yürürlüğü sonrasında öngörülen 2/3 çoğunluğun ise bir araya gelerek ortak bir irade göstermediği ve sözleşmede imzalamadığı göz önüne alındığında yerel mahkemece, asıl ve birleşen davalar bakımından verilen karar usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş; asıl davada davacıların sözleşmenin feshi talebinin sözleşmelerin geçersizliğinin tespiti talebi olarak kabul edilerek sözleşmelerin geçersizliğinin tespiti ile tazminat talepleri bakımından şartların oluşup oluşmadığını incelemek ve sonucuna göre karar vermek, birleşen davaların ise reddine karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dava davacıları birleşen dava davalıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl dava davalısı birleşen 2013/332 Esas sayılı dava davacısı ... Yapı İnşaat Turizm ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve birleşen 2014/331 Esas sayılı dosya davacılarından alınarak Yargıtay duruşmasında vekil ile temsil olunan asıl dava davacıları-birleşen dava davalıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar-birleşen davada davalılar ... ve diğer davalılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 01.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2619, Karar No: 2018/2182, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/2619 E.  ,  2018/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2186, Karar No: 2023/4292, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2186 E.  ,  2023/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/833 E., 2022/1063 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ve 2021/324 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli ve 2022/833 Esas, 2022/1063 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleri