muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13161, Karar No: 2014/20965, Tarih: 28.10.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4876, Karar No: 2006/11327, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4876 E.  ,  2006/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı derneğin müvekkili bankada mevduat hesabı olduğu ... Valiliği Defterdarlık gelir müdürlüğünün müvekkili bankaya hitaben yazdığı 1.8.2003 tarihli yazı uyarınca dernek ve vakıflara ait mevduatların faiz gelirlerinin ilgili idareye bildirilmesi üzerine Kocatepe Vergi Dairesi tarafından VUK. 29.maddesi uyarınca vergi tarh edilip müvekkili bankaya ceza ihbarnamelerinin gönderildiğini, müvekkilinin vergi uzlaşma komisyonuna başvurarak davalıya ait cezanın ilgili vergi dairesine ödendiğini davalının ödenen vergi cezasının bir kısmını müvekkiline iade etmesine rağmen bakiye bölümü ödemediğini bu nedenle girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı banka nezdinde bulunan müvekkiline ait mevduat hesaplarından elde edilecek faiz gelirinin kaynakta stopaj yöntemi ile kesilip ilgili vergi dairesine yatırılması sorumluluğunun davacı bankaya ait olduğunu davacının yükümlülüğünü zamanında yerine getirmemesi nedeni ile ortaya çıkan gecikme cezasından davacının sorumlu olduğunu ayrıca taraflar arasında yapılan anlaşma uyarınca verginin aslı ve gecikme zammının bir kısmının müvekkili tarafından ödendiğini bakiye bölümün davacı üzerinde bırakılmasının kararlaştırıldığını ve müvekkilinin üzerine düşen yükümlülüğünü zamanında yerine getirdiğini öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davalı derneğin davacı bankada mevduat hesabı olup bu hesaptan elde edilen faiz gelirinden gelir vergisi kesintisi yapılmadığının vergi dairesince tesbit edilip davacı bankaya bildirildiği ve uzlaşma sonucunda vergi ve cezanın davacı bankaca, ilgili daireye yatırıldığı, davalı derneğin stopaj vergisi ve fon payı ile gecikme faizinin miktarının bir kısmını bankaya ödediği ancak gecikme faizinin geri kalan kısmını ödememesi üzerine davacı bankanın takibe geçtiğini davalı derneğin zamanında ödenmeyen vergi miktarı nedeni ile faiz geliri elde ettiği bu gelirin gecikme faizinden tenkis edilmesi gerektiği bakiye miktarın sorumluluğunun her iki tarafa ait olduğu zira davacı bankanın stopaj vergisi ile fon payını zamanında vergi dairesine ödemek zorunda olduğu, verginin sorumlusunun davacı banka olmasına rağmen yükümlüsünün de davalı dernek olduğu davalının hesabını kontrol edip, kesinti yapılmamış ise davacı bankayı uyarması gerektiği nedeni ile davanın kısmen kabulüyle davacı yararına %40 tazminata karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14942, Karar No: 2015/15721, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14942 E.  ,  2015/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.04.2015

No : 2015/65-2015/311

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1283, Karar No: 2022/1668, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1283 E.  ,  2022/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/02/2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan" idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendindeki (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda Ziraat Bankası Kocaali Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılarak, yerine (üçer aylık vadeli hesapla işlenmiş tüm nemaları ile birlikte davalılara derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) ibaresinin yazılmasına,

b) 3 nolu bendinde yazılı (karar tarihi olan 08/09/2020) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 08/02/2022) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1565, Karar No: 2010/15483, Tarih: 27.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/1565 E.  ,  2010/15483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmiş olan katılan idare vekili 6.7.2006 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinin vazgeçtiğinden, sanık ... müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın yer aldığı 24.05.2006 tarihli duruşma tutanakları ile kısa kararın devamı mahiyetindeki gerekçeli kararın katip tarafından imzalanmayarak 5271 sayılı CMK.nun 219. ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 27.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16632, Karar No: 2014/196, Tarih: 13.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16632 E.  ,  2014/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/227-2013/248

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan N.. K.. vd. vekilleirnce verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılarda S.. Ç.. kısıtlı olduğundan adına çıkarılan tebligatlar geçersizdir. S.. Ç.. vasisi N.. K..'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Adı geçene mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18203, Karar No: 2017/8437, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18203 E.  ,  2017/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2009/3 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/7 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında hemşire olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasa'nın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9. maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/5268, Karar No: 2021/10025, Tarih: 05.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5268 E.  ,  2021/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ Kadastro Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2016/55 Esas, 2019/1 Karar sayılı ilamı ile, davacı Hazinenin davasının reddine, müdahillerin davasının kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacı Hazine ve davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, asli müdahiller vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ek kararıyla, temyiz istemine konu kararın kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacı Hazinenin davasının reddine, asli müdahillerin davasının kabulüne karar verilmesi üzerine davacı Hazine ve davalılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, HMK’nin 353/(1)-a.6 bendi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 02.07.2020 tarihli ek kararla, temyize konu karar kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, asli müdahiller vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve işbu ek karar yine asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nin 353/(1)-a.6 maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, asli müdahiller vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 05.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32301, Karar No: 2012/38257, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/32301 E.  ,  2012/38257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... nezdinde çalışmakta iken, 6111 sayılı kanunun 166. Maddesi kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğüne tayin edildiğini, davacının ataması yapılırken bir kısım yıllık izin hakkının kullandırılmadığını ve yıllık izin alacağının ödenmediğini, davacının atandıktan sonra emekli olduğunu, ancak atandığı kurumda da yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin mevcut olduğunu, yıllık izin ücretlerinden davalı belediyenin sorumlu olduğunu belirterek, yıllık ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, devir nedeni ile davalının izinden sorumlu olmadığını, fazla mesai ve tatil çalışmaları olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, alınan hesap raporuna itibar edilerek, yıllık izin alacağında günlük ücret işçinin en son aldığı çıplak aylık üzerinden hesaplanması gerektiği, yıllık izin kullandırıldığına yıllık izinlerin muntazam kullandırıldığını kullanılmamış ise ücretinin ödendiğinden işveren izin defteri ve bordrosu ile ispatlamak zorunda olduğu, yıllık izin ücretine faiz başlangıcı temerrüt tarihi olup temerrüt yoksa dava tarihi itibari ile istenebileceği, yıllık izin iş akdinin sona ermesi ile muaccel olan bir alacak kalemi olduğu, İş Kanunu'nun 53/son hükmü gereği yıllık izin süreleri ile iş sözleşmesi ile de arttırılabileceği, davalı ... tarafından gelen yazıda davacının tüm süreye göre kullanmadığı izinleri bulunduğu, fazla mesai yaptığı, ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından fazla mesai ücretinin davalı kurum yazısına göre eksik hesaplanması ve indirim yapılması, nöbet günlerine gelen tatil günleri için tatil ücreti hesaplanmaması, fazla mesai ücretine en yüksek mevduat faizi yerine yasal faiz uygulanması nedeni ile davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.