muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20078, Karar No: 2014/22123, Tarih: 04.11.2014

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6840, Karar No: 2015/7778, Tarih: 10.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/6840 E.  ,  2015/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uzun süredir kiralayarak kullandığı ayçiçeği ekili arazide oluşturulan boşluk içinde, sıralı bir şekilde ekilip bakımı yapılmış, sulanmış 29 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği, sanığın ise kullandığı tarlaya yakın bir yerde görev yapan ve esrar kullanmaktan hakkında işlem yapıldığını belirttiği ...'ın ekmiş olabileceğini savunması karşısında, anılan kişinin duruşmaya getirtilerek tanık olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14524, Karar No: 2018/1242, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14524 E.  ,  2018/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16093, Karar No: 2018/4748, Tarih: 09.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16093 E.  ,  2018/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar tek tek sayılmıştır. 119. maddenin (1.) fıkrasının e bendinde "davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin", f bendinde ise, "iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin" belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Tarafların dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırmaları gerekir. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur. (HMK m.194). Somut olayda davacı kadın dava dilekçesinde delil olarak sadece nüfus kaydını göstermiş, iddialarını ispata yarayacak hiçbir delil bildirmediği gibi, tanık deliline de dayanmamıştır. Bu sebeple davacı kadının tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulamaz. Açıklanan sebeplerle davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/7942, Karar No: 2025/2466, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7942 E.  ,  2025/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4246 Esas, 2024/1169 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/603 Esas, 2021/529 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili Bergama ilçesi ........ Mahallesi ........Bulvarı Koza Apt. No:........... adresinde bulunan tapuda 228 ada 30 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın 3, 4, 8, 11, 12, 14 ve 15 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, davalı ...'nin 16 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalılar ... ve ...in bu taşınmazın intifa hakkı sahibi olduklarını, davalı ...Köylü Taşımacılık Turizm Şirketinin de buranın kiracısı olduğunu, 16 numaralı bağımsız bölümde bulunan dükkanın apartmanın ortak alanı olan önde ve yandaki bahçeyi de içine alacak şekilde camla çevrelemek ve üzeri kapatılmak suretiyle büyütüldüğünü, yapılan müdahalenin önlenmesini, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kiracının 2012 yılında davaya konu ve ...'ın maliki olduğu 15 numaralı bağımsız bölümü kiraladığında davacının kat malikleri kurulu başkanı ve yönetici olduğunu, tüm maliklerin kabul ve muvafakati ile ortak alanlardaki seramikleri değiştirip duvarları yenilemek şartı ile bir kısım ortak alanı dükkanın kullanım alanına dahil ettiğini, tarafları ve konusu aynı olan Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/352 Esas sayılı dosyası ile bu dava dosyasının birleştirilmesini, ayrıca plana, projeye aykırı olmakla birlikte tüm maliklerin rıza ve muvafakati ile ortak kullanım alanının bir kısmının 2012 yılında kiracı davalının ana binaya yaptığı katkılar sebebi ile gerçekleştiğinden eski haline getirilmesine herhangi bir itirazlarının olmadığını, davalıların bu taşınmaza malik ...'ın vefatından sonra sahip olduklarından öncesinde yapılan işlerden sorumlu tutulamayacaklarını, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) uyarınca yönetici olan davacının yönetim planında taşınmazın kullanım amacını ve şeklini düzenleyen bir karar almadan rıza ve muvafakata dayanan değişikliklerden davalıların sorumlu olamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle;davacının 2012 yılında yönetici olduğunu, davalı kiracının 16 numaralı bağımsız bölümü de davacıdan kiraladığını, bahçe duvarlarının, bahçe seramik ve fayansların yapılması şartıyla davacının davalı kiracıya yan bölüme açılır kapanır tente yapmasına izin verdiğini, 15 ve 16 numaralı bağımsız bölümler arasındaki kira farkını öğrenince bu davayı açtığını, ruhsata tabi olmayan alanın kalinin hukuka aykırı olduğunu, tentenin zaten projede gösterilemeyeceğini, tentenin davacının talebi ve muvafakati ile yapıldığını, mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve Hidayet Günsel vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz

dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27811, Karar No: 2012/28271, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27811 E.  ,  2012/28271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 51, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın saat 18:30 sıralarında aracı ile seyir halinde bulunduğu sırada yolun sağından yola girip karşıdan karşıya geçmeye çalışan ...’e çarparak yolun ortasına doğru savurmasına müteakip plakası tespit edilemeyen başka bir aracın da ölene çarparak olay yerinden uzaklaştığının kabul edildiği olayda; mahkemece yayanın ölümüne sanığın mı yoksa meçhul araç sürücüsünün mü neden olduğunun kesin tespit edilemediği gerekçesiyle sanığın taksirle yaralama suçundan sorumlu olduğuna hükmedilmiş ise de, yayanın ölümüne sonradan çarpan ve plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün neden olduğu kabul edilse bile, sanığın ölene çarpması ve öleni yolun ortasına savurarak gelen araçlardan korunma imkanını yok etmesi eylemi ile yayanın ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, bu itibarla sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan mahkumiyeti cihetine gidilmesi gerektiği, kaldı ki; 1933 doğumlu yayaya kendi beyanına göre 80-90 km hızla çarparak 5 m. kadar savurmuş bulunan sanığın duruşmadaki beyanında, meçhul sürücünün hızla gelerek ölenin ayaklarının üzerinden geçtiğini bildirmesi ve otopsi raporundaki “ölenin kafatası, boyun, sağ kol ve bileğinin, sağ ve sol bacağının, göğüs kafesinin ve omurgasının kırık olduğu” şeklindeki bulgular nazara alındığında sanığın eyleminin tek başına ölüm sonucunu meydana getirebilir olduğunda şüphe bulunmadığı nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7789, Karar No: 2019/2524, Tarih: 06.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7789 E.  ,  2019/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2017 tarihli ve 2017/161 esas, 2017/166 sayılı kararına karşı itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/08/2017 tarihli ve 2017/503 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 60. maddesinde yer alan “59. maddede yazılı mahkemelerin tutuklama veya salıverilmeye yahut son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı veya sanık tarafından genel hükümler uyarınca itiraz olunabilir. Bu itiraz, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesi hariç olmak üzere, itiraz edilen kararı veren mahkemeye en yakın ağır ceza mahkemesinde incelenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda suç yerinin Silifke Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesinin bulunduğu Mersin ili olduğu ve son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararın ise Silifke Ağır Ceza Mahkemesince verildiği anlaşılmakla, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karara yönelik itirazı incelemeye yetkili mahkemenin suçun işlendiği yer Mersin Ağır Ceza Mahkemesi hariç olmak üzere, Silifke Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın esastan incelenmesinde,

2- Mersin Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, Mersin İdman Yurdu Spor Kulübü vekili sıfatıyla, müvekkili tarafından azledilmesinin ardından 09/09/2015 tarihinde telefonla görüştüğü sırada, adı geçen kulübün yönetim kurulu üyesi müştekiye hitaben "ekmeğimle oynadın, gününü göreceksin, sana bunun bedelini ödeteceğim, terbiyesiz" şeklinde sözler söyleyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin kapsamı ile tebliğname tarihine göre, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu’nun hazırlamış olduğu işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesi’nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10228, Karar No: 2023/12041, Tarih: 29.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10228 E.  ,  2023/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/131 E., 2022/121 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı Kurum, davalılardan ... Çelik Kons. İml. İnş. San. Ltd. Şti.,... Tesisleri İmalat ve Montaj A.Ş. , ... Yapı ve ... İmalat ve Montaj A.Ş., Tekfen İnşaat ve Tesisat A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; 4.4003.01.1001466.02 sicil sayısı dosyasında işlem gören ... Adi Ortaklığı İnşaat iş yeri taşeronu ... Çelik konstrüksiyon İm. İnş. Tic. Ltd. Şti. işyeri sigortalılarından ...'ın 20.07.2002 tarihinde geçirdiği ve ölümü ile sonuçlanın iş kazası nedeniyle hak sahiplerine peşin değer gelir bağlandığını beyanla, şimdilik %75 kusura tekabül eden 25.392,53 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli ve 2013/411 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulü ile,

1- 20.314,03 TL peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihi olan 29.12.2003' den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Çelik Konst. Ltd. Şti., ..., ..., ... ve ... mirasçılarından (davalı ... ve ...) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma verilmesine,

2-Davalı ... A.Ş - ... A.Ş - Tekfen A.Ş. Adi Ortaklığı aleyhinde açılan davanın reddine karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum ve davalılardan ... Çelik Kons. İml. İnş. San. Lt.d. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.