muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13957, Karar No: 2006/16232, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13957 E.  ,  2006/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü, ... mevkiinde bulunan toplam 2 parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Davanın devamı sırasında Hazine, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın kadastro dışı bırakılma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık sürenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 10.03.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; Kadastro Müdürlüğü 26.04.2005 havale tarihli yazı cevabında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu, ... Köyünde arazi kadastrosunun 10.03.1998 tarihinde kesinleştiğini açıklamıştır. Mahkemece de bu yazı cevabı hükme dayanak yapılarak davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine Kadastro Müdürlüğünden alınan 13.09.2006 havale tarihli yazı cevabında ... Köyünde arazi kadastrosunun 1985 yılında yapıldığı ve 8.2.1985 tarihinde askıya çıkarılarak 10.03.1985 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir. Geri çevirme kararı ile getirtilen çekişmeli taşınmaza komşu olan parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde genel arazi kadastrosunun 08.02.1985 - 09.03.1985 tarihleri arasında askıya çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; arazi kadastrosunun kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre dolmuş olduğundan, mahkemece işin esası hakkında gerekli inceleme, uygulama ve araştırma yapılması gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5360, Karar No: 2019/1812, Tarih: 05.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5360 E.  ,  2019/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/10/2017 tarih ve 2015/1023-2017/812 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesine istinaden davalının Pal Yapı Malz. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'deki %49 hissesini davacıya ya da davacının belirleyeceği 3.bir kişiye devretmeyi kabul ettiğini, işbu hisse devir protokolünün 5. maddesinde şirketin hisse devrinden önce, taşeronluk faaliyetlerini yürütmekte olduğu “Elit Yaşam Konakları Projesi” ne ilişkin olarak ortaya çıkabilecek kesinti v.s. yükümlülüklerin de iş bitiminde ortaklar arasında paylaşılacağının hükme bağlandığını, işveren Delmar Yapı İnşaat Mühendislik Dış Ticaret ve Bilg. Ltd. Şti.’den olan alacaklardan işin gecikmesi nedeniyle toplam 87.989,53 TL kesinti yapıldığını, davalının sorumlu olduğu 43.994,77 TL'nin ödenmesi için ihtarname gönderilmişse de davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek 43.994,77 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hisse devriyle birlikte davalının eskiye dönük hiçbir borcunun kalmadığını, Delmar Yapı... Ltd. Şti.nin kayıtlarında sözkonusu ödemelerin yer almadığını, alacak vaki olsa bile, protokole göre çıkacak rakamın ortaklara hisseleri oranında paylaşılıp ödeneceğini, davalının hissesinin %49 olduğundan hesaplamanın da bu orana göre yapılması gerektiğini, davalıya temerrüt ihtarı keşide edilmediğinden davadan önce temerrüdün gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 07/05/2009 tarihli limited şirket hisse devir sözleşmesinin 5. maddesinde yer alan düzenlemenin tam üçüncü kişi yararına sözleşme olduğu, hükmün Pal Yapı Malz. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. yararına edim yükümlülüğü içerdiği, gerek eksik gerekse tam üçüncü kişi yararına sözleşmelerde borcun ancak üçüncü kişiye ifası istenebileceği halde davacının söz konusu sözleşme gereğince, davalının ödemesi gerektiğini beyan ettiği miktarın kendi adına tahsilini talep etmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Dairemiz bozmasından sonra mahkemece açılan duruşmada davacının paranın bizzat kendisine ödenmesini istediğini beyan etmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3397, Karar No: 2018/4678, Tarih: 11.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3397 E.  ,  2018/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen dava yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili yetkisiz ... Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dilekçesinde, davalı ...'nın... Konut Yapı Kooperatifindeki ortaklık payını müvekkiline devrettiğini, kooperatifin ......2003 tarihli kararı ile devir işleminin kabulüne ve müvekkilinin üyeliğine karar verildiğini, davacının tapu işlemlerinin kendisi adına yürütüldüğü düşüncesinde iken, tapu kaydının davalı ... adına yapıldığını öğrendiğini ileri sürerek, ... adına yapılan tapu kaydının iptali ile taşınmazın .../... hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ..., davacı ile aralarındaki evlilik dışı birlikte yaşama kararıyla ilgili olarak iade edilmek şartı ile geçici olarak devir işlemi yaptığını, davacının evi terki sonrasında haksız olarak bu davayı açtığını, üyelik için kooperatife başvurusunun olmadığını, kooperatifle ilgili tüm işlemleri kendisinin yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı kooperatif tasfiye memurları, davanın reddini istemişlerdir.

Yetkisiz ... Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin ......2011 tarih, 2011/1167-2133 E.-K. sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma neticesinde yetkisiz ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen karar ile dosya önüne gelen mahkemece, davalı ...'nın davacı ile kooperatifteki hissesine ilişkin noterde hisse devir sözleşmesi yaptığı, ancak davacının üye olma talebi ile ilgili davalı kooperatifin yetkili temsilcisi olan yönetim kurulunun kooperatif defterlerinde kararı tespit edilmediği, davacının delil olarak dayandığı imzasız başvuru dilekçesi ve ......2003 tarih bila no'lu kooperatif yönetim kurulunun kararı gibi görünen ...'nın yönetim kurulu üyeliğinin düşmesine karar verilen fotokopi niteliğindeki belgenin kooperatif .

defterlerinde aslının görülmediği, ayrıca ...'nın son 2005 tarihli tasfiye kurulunda da yönetim kurulu üyesi olduğu, bu belgenin maddi delillerle doğrulanmadığı, davacının kooperatife üyelik iddiası ile ilgili herhangi bir ödemesinin de ispat edilemediği, bu suretle kooperatifler yasası ..., ... ve .... maddelerinde belirtilen yasal prosedür gereğinin yerine getirilmediği, davalı kooperatifin davacı ile yazışma, genel kurula çağırma, ödeme kabul etme, konut tahsis etme gibi zımnen üyelik kabulü anlamına gelecek bir işleminin de tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ......2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19907, Karar No: 2015/9921, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19907 E.  ,  2015/9921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AZDAVAY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2008/140-2014/48

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ü. Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 111 ada 2 parsel sayılı 3.509,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının edinme bölümünde ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu ve kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilmek suretiyle ham toprak vasfıyla Hazine adına, 110 ada 2, 114 ada 24, 111 ada 15 ve 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ayrı ayrı davalılar S.. B.. ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı S.. Ü.., 111 ada 2 ve 111 ada 15 parsel sayılı taşınmazlara yönelik kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların kendi adına tescili istemiyle, 110 ada 2, 121 ada 5 ve 114 ada 24 parsel sayılı taşınmazlara yönelik ise çekişmeli taşınmazların mera olduklarını ileri sürerek, Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda temyize konu 110 ada 2, 114 ada 2, 111 ada 2, 111 ada 15, 121 ada 5 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı S.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 08.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8066, Karar No: 2013/903, Tarih: 31.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/8066 E.  ,  2013/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Taşova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2008 gün ve 2008/11 Esas, 2008/109 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri uygulanmasına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11139, Karar No: 2018/10499, Tarih: 13.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11139 E.  ,  2018/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar ...,... ve ... San. ve Tic. A.Ş vekilince temyiz edilmiş, davalı ... vekilincede duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.11.2018 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... ... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu davalı ... ve .... San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında takip başlatıldığını, borçluların alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile taşınmazlarını diğer davalılar devrettiğinden, bu devirlere ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., borçlarını ödeyemediği için davacının yasal yollara başvurma endişesi ile taşınmazlarını güvendiği şahıslara kağıt üzerinde devir yaptığını belirtmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazlarını yapılan sözleşme gereği borçlu ...'e devredildiğini bedelini ödeyemeyince geri alındığını belirtmiştir.

Davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş. vekili, borçlu şirketin müvekkillerine çok yüksek miktarda borçlu olduğunu taşınmazları borca mahsuben aldıklarını belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı .... San. ve Tic. Ltd. Şti., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davalıların tamamı aynı sektörde çalışan aynı sitede işyerileri olan ve birbirleriyle ticari alışverişleri

olan kişiler olduğu, davalı ...'ın bu borçların doğumundan sonra çok sayıda yaptığı tasarrufların, mahkemeye ait 2007/424 Esas, 2007/426 Esas, 2007/427 Esas, 2007/429 Esas, 2007/430 Esas sayılı dosyalarıyla iptal edildiği, tüm olgular birlikte değerlendirildiğinde davalıların birlikte hareketle davacının alacağının tahsilini engellemek amacıyla devir işlemlerini yaptıkları sonucununa varıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve borçlular ile üçüncü kişilerin birbirlerini tanıdıklarının sabit bulunmasına nedeni ile İİK'nun 280.maddesi gereğince, borcu mahsuben alımın İİK'nun 279/2 maddesine göre mutad ödeme aracı olmaması nedeni le tasarrufların iptalinde isabetsizlik bulunmamasına, diğer dosyalardaki iptali edilen tasarruflar ile birlikte davacının alacağını tahsilde tekerrür olmayacak şekilde alması gerekmesine ve borçlu tarafından açılan menfi tesbit davasının feragat ile, alacaklı hakkındaki soruşturmanın ise takipsizlikle sonuçlanmış bulunmasına göre davalılar ..., ... ve ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA,1.630,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 38.396,68 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ..., ... ve ... San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2735, Karar No: 2015/17254, Tarih: 09.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2735 E.  ,  2015/17254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''dava tarihi'' yerine, ''suç tarihi ve saati'' ile ''suç yeri'' ibarelerine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve davanın tamamen reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine yararına vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 esas-2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı, adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama bulunmamakla birlikte, hiçbir hakkın sonsuza dek dava konusu yapılamayacağı, özel hukuk kapsamında değerlendirilmesi gereken bu talebin de makul bir süre içinde dava konusu edilmesi gerektiği ve dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.05.2014 tarih, 2014/141 esas, 2014/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren ise, 3 ay içinde tazminat davalarının açılması gerektiği ve dava süresi bakımından en lehe olan Borçlar Kanununun 60. maddesindeki sürenin kabulü ile her koşulda davanın 10 yıllık süre içinde açılması gerektiği kabul edilmekle, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında 07.05.1991 tarihinde verilip, 21.04.1992 tarihinde kesinleşen beraat hükmü ile tazminat davasının açılmış olduğu 25.02.2013 tarihine kadar 20 yıldan fazla süre geçtiği, davacının bu uzun süre içerisinde hakkındaki beraat hükmünden haberdar olmadığından söz etmenin yaşamın olağan akışına uymayacağının anlaşılması ve mahkeme tarafından aynı yönde yapılan değerlendirme sonucu, davanın 10 yıllık süreden sonra açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28849, Karar No: 2018/7946, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/28849 E.  ,  2018/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kesinleşen işe iade kararına rağmen işe başlatılmadığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.