muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16042, Karar No: 2019/4261, Tarih: 14.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16042 E.  ,  2019/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2007/7 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/7 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında hemşire olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi "ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9. maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8210, Karar No: 2022/17746, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8210 E.  ,  2022/17746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin harç hükmü yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Afyonkarahisar İli, Merkez İlçesi, Susuz-Selçuklu Mahallesi 161 ada 106 parsel (ifrazen 174 parsel) sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeninden olan harç hükmü yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Acele el koyma bedeli olarak tespit edilen 108.608,85 TL‘nin, idarece düzenlenen kıymet takdir raporu ile tespit edilen 55.289,26 TL’lik kısmının acele el koyma dosyasında kararla birlikte ödenmesine, bakiye 53.319,59TL’nin ise kamulaştırma kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadelide nemalandırılmasına karar verildiği ve bu bakiye bedelin 29.09.2021 tarihli ilk derece mahkemesi kararı ile ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından, 53.319,59 TL’ye 04.04.2020 tarihinden 29.09.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2021/2440 Esas, 2022/486 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının; 5. paragrafının sonuna (acele el koyma dosyasında kamulaştırma kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadelide nemalandırılmasına karar verilen 53.319,59 TL’ye 04.04.2020 tarihinden 29.09.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2021/2440 Esas, 2022/486 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının; 5. paragrafının sonuna (acele el koyma dosyasında kamulaştırma kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadelide nemalandırılmasına karar verilen 53.319,59 TL’ye 04.04.2020 tarihinden 29.09.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3102, Karar No: 2015/5499, Tarih: 16.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3102 E.  ,  2015/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine mahkemece ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği tebliğ edilmesine karşın ek karara yönelik bir temyiz başvurusu olmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 05/12/1993 olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun 23/01/2012 oturum tarihinden önce 05/12/2011 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmaların, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece 23/01/2012 ve sonraki tarihli duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2625, Karar No: 2022/3213, Tarih: 27.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2625 E.  ,  2022/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, zilyetliğe dayalı tescil harici (köy boşluğunun) tescili istemine ilişkin olup, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesince hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31713, Karar No: 2016/4709, Tarih: 11.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31713 E.  ,  2016/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafi, tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin temyizinin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Katılanın ... Ambalaj Deri Ürünleri San Tic Ltd Şirketi temsilcisi olduğu, sanık tarafından şirket, katılan ve ... aleyhine bir adet senede ilişkin 25/03/2010 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus takip yapıldığı, takibin kesinleşerek 26/04/2010 tarihinde başka bir araç üzerine haciz konularak 10/06/2010 tarihinde ödemede bulunulduğu, bunun sonrasında 27/07/2010 tarihinde katılan tarafından, sanığın ...plakalı kamyonetin belli bir süreliğine alarak iade etmediğinden bahisle şikayetin gündeme getirildiği ancak sanığın sattığı kamyonet aracı, kullanmak ve iade etmek üzere geri aldığı yolunda somut delile rastlanmadığı, sanığın savunmanın aksine cezalandırılmasını gerektirir yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 600 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7600, Karar No: 2011/12683, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7600 E.  ,  2011/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, eşiyle yaşadığı sorunlar nedeniyle maliki olduğu 10 parsel sayılı taşınmazı dava dışı R. K.ya tapuda satış göstermek suretiyle gerçekte bedelsiz olarak temlik ettiğini, bir süre sonra R.'in taşınmaz kaydının üzerinden alınmasını istemesi nedeniyle aynı şekilde davalı S. devredildiğini, S. borçlarını kapatmak için düşük bedelle diğer davalı İ.'e intikal ettirdiğini, S.' gabin halinde işlem yaptığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescili, olmazsa tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı İ., taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuş, davalı S. ise iddianın doğru olduğunu, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı İ.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, taraf muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali olmazsa tazminat isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan Daire bozma karar üzerine açılan tescil davası eldeki dava ile birleştirilerek görülmüştür.

Davalı S., davayı kabul etmiş; davalı İ. ise, iyiniyetli olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, çekişmeli 10 parsel sayılı taşınmazını 13.5.2009 tarihli akitle dava dışı R. koca'ya satış yoluyla temlik ettiği; R. 16.6.2009 tarihinde davalı S.; S.'ın da 29.6.2009 tarihinde davalı İsmail'e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yukarıda değinildiği şekilde dava dışı R.'e yaptığı temlikin, eşi ile aralarında yaşadıkları sorunlar nedeniyle taşınmazının elinden alınmaması için ileride tekrar kendisine devredilmek üzere muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini; R.'in bir süre sonra bu durumdan rahatsızlık duyması ve taşınmazın sicil kaydının üzerinden alınmasını istemesi nedeniyle, kendisinin isteği doğrultusunda kardeşi H.'ın tanıdığı olan davalı S.a taşınmazın aynı şekilde muvazaalı olarak devredildiğini; ancak, S.'ın piyasaya ve bankalara olan borçlarını kapatmak için, gabin halindeyken düşük bedelle ve anlaşmalı olarak davalı İ.'e satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, birleştirilerek görülen eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, muvazaa, kısaca irade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanabilir. Muvazaada taraflar üçüncü kişileri aldatmak amacıyla gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak için anlaşarak bazan aslında bir sözleşme yapma iradesi taşımadıkları halde görünüşte bir sözleşme yapmaktadırlar (mutlak muvazaa). Veya gerçek iradelerine uygun olarak yaptıkları sözleşmeyi iradelerine uymayan görünüşteki birsözleşme ile gizlemektedirler ( nisbi muvazaa) Yanlar, ister salt bir görünüş yaratmak için, ister başka bir sözleşmeyi gizlemek amacıyla, sözleşme yapsınlar görünüşteki sözleşme gerçek iradelerine uymadığından, tabandaki sözleşmede tapulu taşınmazlarda şekil koşullarını taşımadığından geçersizdir.

Her nekadar, muvazaayı düzenleyen B.K.nun l8. maddesinde ve öteki kanun hükümlerinde muvazaalı sözleşmelerin hüküm ve sonuçları hakkında bir açıklık bulunmamakta ise de; taraflar arasında alacak ve borç ilişkisi doğurmayacağı, muvazaanın varlığının hiçbir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği, mahkemece kendiliğinden (resen) göz önünde bulundurulması gerektiği, belirli bir sürenin geçmesi, sebebin ortadan kalkması veya ilgililerin olur (icazet) vermesi ile geçerli hale gelmiyeceği, uygulamada ve bilimsel görüşlerde ortaklaşa kabul edilmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, muvazaa nedeniyle geçersiz sözleşmeye dayanılarak bir taşınmazın tapuda temliki yapılmışsa bu tescil yolsuz bir tescil hükmündedir. Tapuda yapılan temlik ve tesciller illi işlemler olduğundan tapunun dayanağı sözleşme geçersiz ise tapu kaydının da Medeni Kanunun 1025. maddesine göre iptali gerekir. Ayrıca muvazaalı sözleşmeler yapıldığı andan itibaren taraflar arasında hüküm ve sonuç doğurmayacağından açılan dava sonunda verilen karar, yenilik doğurucu (inşai) bir hüküm değil, açıklayıcı (ihdasi) bir hüküm durumundadır.

Öte yandan, muvazaanın varlığını iddia eden taraf veya bunların ardılı (halefi) sıfatı ile hareket eden, başka bir anlatımla sözleşmenin yanlarından birine teb'an dava açan kişi Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince bu iddiasını isbat etmek zorundadır. Senede bağlı bir sözleşmeye karşı muvazaa iddiası, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288 ve 290. maddelerinde belirtildiği üzere ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Sözleşme aynı kanunun 293. maddesinde sözü edilen yakın akrabalar arasında yapılmış olsa dahi muvazaanın yazılı delille isbat edilmesi gerekir.Böyle bir sözleşmenin resmi şekilde yapılması halinde dahi olayın özelliği itibariyle adi yazılı delilin yeterli olacağı öğretide ve kararlılık kazanmış içtihatlarda ortaklaşa kabul edilmiştir. İşte bu görüşten hareketle 5.2.l947 tarih 20/6 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında taraf muvazaası ve takma ad ( namı-müstear) davalarında iddianın ancak yazılı delille kanıtlanabileceği kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince; bilindiği gibi iptal ve tescil davalarının taşınmazın kayıt maliki aleyhine açılması zorunludur. Nitekim, eldeki davada kayıt maliki davalı İsmail ve ondan bir önceki maliki davalı S. aleyhine açılmıştır.

Ancak, somut olayın özelliği itibariyle, taşınmazın son malikleri bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile ilk el durumundaki dava dışı R. arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur.Ne varki, davacının çekişmeli taşınmazı devrettiği ilk el durumundaki R. davada yer almamıştır.

Hal böyle olunca, ilk el durumundaki R.K.'nın davada yer almasının sağlanması, ondan sonra yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca davacı ile R. arasındaki temliki işlemin muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, eğer davacının iddiasını ispat bakımından yazılı belgesi yoksa, dava dilekçesinde sair dellillere dayanıldığından, davacıya yemin teklif etme hakkının varlığının hatırlatılması, davacı tarafından R.'e yapılan temlikin muvazaalı olduğunun saptanması durumunda, davalı S.'ın kabul beyanı gözetilerek, son kayıt maliki davalı İ.'in iyiniyetli olmadığının bir başka ifadeyle TMK'nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yaralanıp yararlanamayacağının değerlendirilmesi, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı İsmail'in, yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, taraf muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davalılara malik S. davayı kabul etmiş, son kayıt maliki İ.ise iyi niyetli olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia kanıtlandığından, tapunun iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Davalı İ.’in temyizi üzerine, yapılan inceleme sonucunda; ‘ somut olayın özelliği itibariyle, taşınmazın son kayıt malikleri bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile ilk el durumundaki dava dışı R. arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur. Ne var ki, davacının çekişmeli taşınmazı devrettiği ilk el durumundaki R. davada yer almamıştır. İlk el durumundaki R.K.’nın davada yer almasının sağlanması, aralarındaki temliki işlemin muvazaalı olup olamadığının açıklığa kavuşturulması muvazaalı olduğunun saptanması durumunda, davalı S. kabul beyanı gözetilerek, son kayıt maliki davalı İsmail’in iyi niyetli olamadığının başka bir ifadeyle TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacağının değerlendirilmesi’ yönünde ki bozma nedenlerine aynen katılıyorum.