muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3024, Karar No: 2017/3975, Tarih: 15.11.2017

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’i kasten öldürme, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...’i kasten öldürmeye yardım ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ...’in mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; yetersiz gerekçeye, usule, eksik incelemeye, tefrikli dosyaların birleştirilmesi gerektiğine, sübuta, suç niteliğine, vesaireye, sanık ... müdafilerinin; yetersiz gerekçeye, usule, sübuta, vesaireye, sanık ... müdafiinin; davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiğine, sübuta, suç niteliğine, vesaireye, sanık ... müdafiilerinin; sübuta, vesaireye, Cumhuriyet savcısının; sanıklar ..., ... ve ... yönünden sübuta, katılan ... vekilinin; sübuta, vesaireye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanık ...’in maktul ...’i kasten öldürme, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları ile sanıklar ..., ... ve ...'ın maktul ...’i kasten öldürmeye yardım ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçları yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’in mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefetten verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı itibariyle sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 15/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 16/11/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6126, Karar No: 2014/4015, Tarih: 07.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6126 E.  ,  2014/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKMAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2010

NUMARASI : 2010/9-2010/98

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında K.Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 11 parsel sayılı 1.266,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle S.. Ö.. adına tespit edilmiştir. Davacı S.. K.., dava konusu taşınmazın kendisine ait 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmış, keşif sırasında ise dava konusu taşınmazın mera olduğunu ileri sürerek, mera olarak sınırlandırılmasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiş; hüküm, davalı S.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadim mera olduğu, meraların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Mera, bir veya birden fazla köy ve kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanmaz ve sınırları daraltılamaz. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Hukuki Durumu” kenar başlıklı 4. maddesinde; mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu açıklanmıştır. Anılan Kanunun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Korunması” kenar başlıklı 19. maddesinde ise; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera yaylak ve kışlakların ve sınır işaretlerinin korunmasından ve ayrıca tahsis amacına göre en iyi şekilde kullanılmasının sağlanmasından sorumlu olduğu belirtildikten sonra maddenin son fıkrasında; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera, yaylak ve kışlaklara tecavüz olduğu takdirde durumu derhal valilik veya kaymakamlığa bildirmekle yükümlü olduğu, bu makamlarca 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanun uyarınca gerekli işlemin yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Açıklanan bu hukuksal durum karşısında; bir yerin mera olduğu iddiasıyla ancak Köy veya Belediye Tüzel Kişiliğinin ya da H.. H..nin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır. Ancak somut olayda, davalı adına tescil edilen dava konusu taşınmazın mera olduğu iddiasıyla köy halkından S.. K.. tarafından dava açılmıştır. Davacının açtığı bu davaya Köy Tüzel Kişiliği ve H.. H.. tarafından da müdahale edilmemiştir. Hal böyle olunca köy halkından olan ve köyü temsil yetkisi bulunmayan davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3656, Karar No: 2014/13253, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/3656 E.  ,  2014/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/13445

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli A.. A... hakkında, aynı Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli ve 55 sayılı İdarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine dair Bakırköy 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/07/2013 tarihli ve 2013/926 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.01.2014 gün ve 1603 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2014 gün ve KYB. 2014-13445 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Hükümde başvuruya konu İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli idari yaptınm kararının sayısının ‘55’ yerine sehven ‘57’ yazılmasının mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Mezkür ihbarnamede;

Hükümde başvuruya konu İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli idari yaptınm kararının sayısının ‘55’ yerine sehven ‘57’ yazılmasının mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun 13. maddesinde “ilk, periyodik ve stok muayenelerinde doğru olduklan anlaşılan ölçü ve ölçü aletleri damgalanmaya elverişli bulundukları takdirde damgalanır. Damgalanmaya elverişli bulunmayan ölçü ve ölçü aletleri için damga yerine geçmek üzere bir belge verilir. Damgalama veya damga yerine belge verme, yer değiştirme halinde damganın geçerliliği ve damgaların iptaline ait usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir”, 15. maddesinde “ (c) Damgası kopmuş, bozulmuş, damga süresi dolmuş ölçü aletini kullanan kişiye, bin Türk Lirası idari para cezası verilir” hükmünün yer aldığı, 24/07/1994 tarihli, 22000 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği'nin 31/12/2009 tarihli ve 27449 sayılı 4. mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliği'nin 3. maddesi ile değişik 6. maddesinde “Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder. Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.” ve 9. maddesinde “Ölçü ve ölçü aletlerinden; Hassas kütle ölçüleri, 5 kg. dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir yaptınlması zorunludur.” Hükmünün yer aldığı, somut olayda 2011 yılında damgalaması yapılmış akaryakıt sayaçlarının periyodik bakımlarının yapılması için 28/02/2014 tarihine kadar başvuru imkânı‘ olan kabahatliye bu süre beklenmeden 25/04/2013 tarihinde uygulanan idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 14.Sulh Ceza Mahkemesinin 31.07.2013 gün ve 2013/926 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8326, Karar No: 2012/10696, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8326 E.  ,  2012/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2008 gün ve 2008/108 Esas, 2008/425 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'ın 31.08.2011 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4748, Karar No: 2016/11890, Tarih: 21.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4748 E.  ,  2016/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi mirasçı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi muris ................’ın, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; istemin 7 günlük süreden sonra olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK. nun 134/2. madde hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. Öte yandan, anılan Kanunun 6.fıkra hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.

Somut olayda, şikayete konu ihalenin 07.05.2014 tarihinde gerçekleştirildiği, şikayetin ise 13.05.2014 tarihinde yapıldığı ve bu hali ile İİK. nun 134/2.maddesinde öngörülen yasal yedi günlük sürede olduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece, ihalenin feshi isteminin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi mirasçı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12844, Karar No: 2021/17459, Tarih: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12844 E.  ,  2021/17459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 12/10/2016

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 12.10.2016 tarihli ve 2015/89 E., 2016/609 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8695, Karar No: 2015/5186, Tarih: 28.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8695 E.  ,  2015/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Recep Bakırcı tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 04/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; ... Başkanı olduğunu, yerel “...” nin 02/10/2010 tarihli nüshasında ve internet sitesinde davalılardan ... tarafından “...“ isimli köşede yazılan köşe yazısındaki beyanlarla kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak, yazının çiğ süt fiyatlarının belirlenme şeklinin eleştirisi niteliğinde olduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

1- Davacının temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, davalı şirket tüzel kişi olup, eylemin cezalandırılacak faili olmadığı, uzamış ceza zamanaşımının şirkete uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı şirket yönünden 818 sayılı Borçlar Kanunu 60/1 maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalı ... aleyhine söz konusu yazı nedeniyle hakaret suçundan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2012/4-319 esas, 2012/619 karar sayılı karanında da belirtildiği gibi tüzel kişilerin organlarının işledikleri haksız fiil aynı zamanda suç teşkil ediyorsa ceza zamanaşımı süresinin tüzel kişi aleyhine açılan tazminat davasında da uygulanması gerekir, zira, organların fiili nedeniyle tüzel kişiler doğrudan doğruya tazmin yükümlüsü olduğundan tüzel kişi hakkında daha kısa olan zamanaşımı süresinin, organ hakkında ise, daha uzun olan ceza zamanaşımı süresinin kabul edilmesi uygulamada hakkaniyete de uygun olmayan sonuçlar doğurur. Davaya esas olayda davalılar dava konusu zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarından davalı şirket de diğer davalı için öngörülen zamanaşımı süresine tabidir. O halde davalı şirket yönünden de ceza zamanaşımı süresinin uygulanarak davanın esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı şirket yönünden zamanaşı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

2- Davalı ...'ın temyiz itirazları incelendiğinde;

Mahkemece, davalı ... yönünden, ceza zamanaşımının dolmadığı, köşe yazısında ; " ... " şeklinde verilen yazı ile gerçekleşen eylemde, davalı tarafından verilen haberde özle biçim dengesinin bozulduğu, yazıda kullanılan cümlelerin incitici ve aşağılayıcı olduğu, manevi tazminat isteminin kabul edilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; her ne kadar davalı ... hakkında söz konusu yazı nedeniyle hakaret suçundan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmişse de bu karar bağlayıcı nitelikte değildir. Dosyadaki tanık beyanından ihale öncesi sanayiciler ve kooperatif temsilcilerinin bir araya gelip yemek yiyip ön görüşme yaptıkları anlaşılmaktadır. Bu beyanlar nazara alındığında yazı içeriğinin görünür gerçeğe uygun olduğu, yazının içeriği itibarıyla çok sayıda süt üreticisini ilgilendiren bir konuda yazılması nedeniyle kamu yararının gerçekleştiği , yazıda kullanılan ifadeler ve yazılış şeklinin de eleştiri sınırlarını aşmadığı, davacının kişilik haklarının ihlal edilmediği anlaşılmaktadır.

O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davalı ...'ın bir miktar manevi tazminatla sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenle davacı (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yönünden BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1286, Karar No: 2015/2242, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1286 E.  ,  2015/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11610, Karar No: 2015/9726, Tarih: 28.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11610 E.  ,  2015/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2011/640-2015/290

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davalı kuruma ait ticaret merkezindeki hava boşluğuna düşerek gerçekleşen yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.