muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3107, Karar No: 2011/2739, Tarih: 21.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/3107 E.  ,  2011/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin İptali-Tenkis

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm vasiyetnamelerin iptali, olmadığında tenkis istemine ilişkin olup, mahkeme bir kısım vasiyetnamelerin iptaline, bir kısım vasiyetnameler için iptal ve tenkis taleplerinin reddine karar vermiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiş olmakla öncelikle inceleme görevi Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararının 2. maddesi gereğince inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.21.02.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/11504, Karar No: 2023/11991, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11504 E.  ,  2023/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/945 E., 2023/1732 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/369 E., 2021/23 K.

Taraflar arasındaki 5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvikten faydalandırılması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Başkanlığının istinaf isteminin esastan kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; aktif ve pasif tüm işyerin dosyalarından 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendi gereği aynı kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı çalıştıran işverenler için öngörülen 5 puanlık prim teşvikinden Ekim / 2008 döneminden bu yana yararlandırılmayı ve bu tarihe kadar davalı Kuruma bu kapsamda yapılmış yersiz ödemelerin iadesini talep ettiğini, bu dilekçeye Kurumun 18.06.2018 tarihli ve 6046499 sayılı yazısı ile cevap verdiğini, yazıda “5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendinde yer alan düzenlemeden özel sektör işverenlerinin yararlanabileceğini, 2009/139 sayılı Genelgede; prim indiriminden yalnızca özel sektör işverenlerinin yararlanmalarının amaçlandığı, sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan işyeri işverenlerinin özel sektör işverenleri kapsamında bulunmadığının belirtildiği, 2011/45 sayılı Genelgede de; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli daireler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler … ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklar çalıştırdıkları sigortalılardan dolayı 5 puanlık prim desteğinden yararlanılmasının mümkün bulunmadığı” belirtildiğini, müvekkili şirketin 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi 1 inci fıkrasının (ı) bendi gereğince 5 puanlık prim teşvikinden yararlanması gerektiğinin tespitine, müvekkili şirket tarafından yersiz ödenen 5 puanlık ödemelerin 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi gereği yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 01.03.2011 tarihinden itibaren 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen gene! bütçeye dahil daireler,katma bütçeli idareler döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel İdareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurutan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumlan,bütçeden yardım atan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurut ve kuruluşları, kamu İktisadı teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ife müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50‘sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıkların 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (t) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasına İmkan bulunmadığı^eklinde talimat verildiğini.gelen talimat doğrultusunda da davacı tarafa 5510 sayılı Kanun'un 81 maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasının mümkün olmadığını, davalı Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğu,davacının mevzuata aykırı talebinin ve davanın reddi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davanın kabulü ile,

Davacı şirketin 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendinde aranan yasal koşullar oluştuğu takdirde 5 puanlık prim teşvikinden yararlanması ve yersiz olarak ödenen 5 puanlık ödemelerin davacının Kuruma teşvik için müracaat ettiği 25.05.2018 tarihi takip eden ay başı olan 01.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı şirkete iadesi gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...dosya kapsamından, ... Büyükşehir Belediyesi, ...A.Ş., ... Metro A.Ş. Aguasystems İntenational, Cominiere Societe Anoany, Seferihisar Belediyesi, Aliağa Belediyesi, Çeşme Belediyesi'nin hissedarı olduğu davacı şirketin, 5335 sayılı Kanun'un 30'uncu maddesi kapsamında Kamu idaresi işyerleri kapsamında olduğu, dolayısıyla 5510 sayılı Kanun'un 81/I maddesi kapsamında teşvikten faydalanma şartının oluşmadığı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kararının isabetsiz olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş ve davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin kabulüyle; ... 9. İş Mahkemesi'nin, 09.02.2021 tarihli, 2018/369 E, 2021/23 K. sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine; dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde kendisinin de özel hukuk tüzel kişiliğinin bulunduğunu, davalı Kurumca 5335 sayılı Kanun kapsamında sermayesinini yarısından fazlası kamuya ait olması nedeniyle anılan teşvikten faydalandırılmamasına dair yaptığı işlemin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvikten faydalandırılması gerekip gerekmediğine ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile birlikte 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile birlikte 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41766, Karar No: 2014/2714, Tarih: 17.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/41766 E.  ,  2014/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/167463

Mahkeme : İZMİR 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 09.12.2009 - 2009/362 esas ve 2009/395 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aramanın yapıldığı üç katlı binada sanığın oturduğu birinci kattaki daire ile zemin kat arasındaki merdiven boşluğunda ele geçirilen 9 paketçik 83,5 gram esrarın kendisine ait olduğunu söyleyerek aleyhinde delil bulunmadığı aşamada ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6801, Karar No: 2014/18012, Tarih: 22.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6801 E.  ,  2014/18012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve davalı-davacı (kadın) lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ihtar kanuni şekle (TMK.md.164) uygun ise de, samimi olmadığının gerçekleşmiş olmasına, ihtar edilen eşin bu sebeple dönmemekte haklı olmasına göre, davacı-davalı kocanın, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, davalı tarafından açılan birleştirilen boşanma davasında, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi şartları gerçekleşmiş olup, kocanın bu hususa ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiş, hüküm sonucunda Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine aynı Yasanın 166/3. maddesinin yazılmasının açık yazım hatası niteliğinde olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün (...md.304/1) bulunduğundan, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/18202, Karar No: 2017/8438, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18202 E.  ,  2017/8438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2007/7 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/8 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında doktor olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi "ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9 maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8349, Karar No: 2020/374, Tarih: 16.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/8349 E.  ,  2020/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Ankara Valiliğinin 11/06/2013 tarihli ve 1487 sayılı onay yazısı ile Keçiören İlçesi Bağlum Molla Fenari Camii ve Kur'an Kursu inşaatının bitirilebilmesi için Türkiye Diyanet Vakfı Keçiören Şubesi hesabına aktarılmak üzere Ankara genelinde para yardımı toplanılması kararına istinaden, Altındağ Müftülüğünün 20/06/2013 tarihli yazıları ile cami görevlilerinin yetkilendirilmesi üzerine, 28/06/2013 tarihinde Altındağ Müftülüğüne bağlı Boyacıali Camiinde bağış ve yardım parası olarak 750 TL toplandığı, toplanan paranın 250 TL'lik kısmının cami imamı olarak görev yapan sanık ... ve kamu görevlisi olmayan ancak caminin tuvalet ve çevre temizliği ile ilgilenen ... tarafından zimmetlerine geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda; 2860 sayılı Yardım Toplama Kanununun 2. maddesi gereğince vakıflara yapılan bağış ve yardımlar bu Kanun kapsamında bulunmadığından anılan Yasanın 28. maddesinin davaya konu somut olayda uygulanma imkanı olmadığı gibi Türkiye Diyanet Vakfı adına toplanan paranın devlet malı da sayılmadığı, vakıf parası niteliğinde bulunduğu ve bu nedenlerle eylemlerin zimmet suçunu değil hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı nazara alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanıkların bağış ve yardım kapsamında toplanan 750 TL'ye ilişkin tutanağı imha etmeleri şeklindeki eylemlerinin zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya

yönelik hileli davranış niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 247/2. maddesinde düzenlenen nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu halde, basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulü ile eksik ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun özgü suçlardan olup ancak kamu görevlisi olan ya da kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerce işlenebileceği, bu suça iştirak eden kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabileceği de gözetilmeden sanık ...'in müşterek fail olarak kabul edilmesi suretiyle hüküm tesisi,

TCK'nın 247/1, 249, 248, 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı doğrultusunda uygulanması lüzumu,

TCK'nın 247/1, 249, 248, 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı doğrultusunda uygulanması lüzumu,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Ankara (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesine ait hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5164, Karar No: 2012/2514, Tarih: 16.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5164 E.  ,  2012/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, asfalt kaplama sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı, işin iddia olunduğu miktarda yapılmadığını, fiilen işten el çektirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesine göre davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında asfalt kaplamanın metrajı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı sevk irsaliyelerine göre 14.421,13 m2 imalât gerçekleştirdiğini iddia ettiği halde, davalı ile iş sahibi ... arasında düzenlenen son hakediş raporuna göre gerçekleşen imalât tutarının 13.354,61 m2 olduğu belirtilmiştir. Hükme dayanak bilirkişi raporunda davacı iddiasına göre hesap yapılmıştır. Metrajda ihtilâf bulunduğuna göre davacı imalât miktarını kanıtlamakla yükümlüdür. Mahallinde keşif yapılmış ise de metraj konusunda ölçümleme yapılmadan davacının bildirdiği sevk irsaliyeleri üzerinden alacak bulunmuştur. Bu haliyle yeterli inceleme yapıldığından sözedilemez.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, mahallinde keşif yapılarak ve İGDAŞ kayıtları da birlikte değerlendirilerek gerçek imalât miktarını saptamak, bu miktardan ödemelerin mahsubuyla varsa kalanı hüküm altına almaktan, davacının icra inkâr tazminatı talebinin de bu sonuca göre değerlendirmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve bilirkişi görüşüyle bağlı kalınarak hükme varılması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.