muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22802, Karar No: 2018/1310, Tarih: 24.01.2018

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut uyuşmazlıkta dava, belirsiz alacak davası şeklinde açılmış ise de, kıdem tazminatı bakımından, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Davacı tarafından kıdem tazminatı talebinin belirsiz alacak davasına konu oluşturabileceği somut olarak da ortaya konulup, argümanlarla desteklenerek ispatlanamadığından dava konusu kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği nazara alınarak, anılan alacağa yönelik talebin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4607, Karar No: 2014/9170, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4607 E.  ,  2014/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 07.06.2011 tarihli rapora göre, akıl hastalığı bulunan mağdureye kardeşi....'un Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 30.12.2011 tarihli kararla vasi olarak tayin edildiği ve gerekçeli kararın da 20.02.2014 tarihinde tebliğ edilmesine karşın kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, zorunlu vekilin katılan sıfatını kazanmasının mümkün olmaması sebebiyle hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2366, Karar No: 2011/4645, Tarih: 25.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/2366 E.  ,  2011/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.04.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin,

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

A) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir. Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez."

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3.maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

''Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu,

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2. maddesinde;

''Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince; Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/9335, Karar No: 2009/13562, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9335 E.  ,  2009/13562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1948, 1995 yıllarında yapıldığı anlaşılan orman tahditleri ile 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapıldığı anlaşılan çalışmaya ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneklerinin (ayrı ayrı üzerlerine hangi çalışmalara ait oldukları da yazılmak suretiyle),

2)Yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak, düzenlenmemişse bunun nedenini açıklar resmi yazının; düzenlenmişse tutanak aslının,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29.09.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1836, Karar No: 2007/4778, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1836 E.  ,  2007/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamasına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) 3402 Sayılı Yasaya göre çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa, paftasının çıkartılarak,

3) Etibank Küre Bakırlı Pirinç İşletmesi Müessesi Müdürlüğünün mahkemeye gönderdiği 11 Nisan 1957 ... ve MUHS.10-4/435-1559 sayılı yazıda Küre Karaman hudutları içinde bulunan hudutları yol-dere ve Cebel ile çevrili 26560 m2'lik alanın 02.06.1965 tarihinde imzalanan 215 sayılı taahütname ile orman sınırı içinde kaldığından Orman İdaresine irtifak hakkı bedeli ödendiği ve halen ödemeye devam edildiği bildirilmiş olduğundan, aslı 919 m2 olan ve Küre Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.06.1974 ... ve 1971/216-1974/45 sayılı ilamı ile yüzölçümü 26560 m2'ye çıkartıldıktan sonra Kasım 1974 tarih 1 numaralı tapuya tescil edilen taşınmazın Etibank tarafından kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve kamulaştırma bedelinin ödenip ödenmediğinin, ödenmişse tapu kaydının idareye geçip geçmediğinin, özelleştirilmişse Küre Bakırlı İşletmesinin aktarıldığı kurumdan, özelleştirilmemişse ilgili kurumdan sorularak alınacak cevabın ve ilgili kamulaştırma evrakının bir örneğinin,

4) Yukarıda üç numaralı bendde yazılı arazinin bulunduğu yerde orman ve arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının Kadastro Müdürlüğü ve ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak istenmesi, kadastro yapılmışsa ilgili evrakın bir örneğinin getirtilip,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13901, Karar No: 2015/21944, Tarih: 17.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13901 E.  ,  2015/21944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını talep etmiştir.

Mahkemece;

1-KISA KARARDA;"HUKUKİ YARAR BULUNMADIĞINDAN DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASINA" ŞEKLİNDE KARAR VERİLMİŞ İKEN,

2-GEREKÇELİ KARARIN HÜKÜM SONUCU KISMINDA;

"1-Davacı tarafın açmış olduğu davada kıdem tazminatı , ihbar tazminatı asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacağı talepleri hususunda hukuki yarar bulunmadığından davanın bu cihetle reddine,

2-Davacı tarafça açılan davanın fazla mesai ve genel tatil alacağı talepleri yönünden tefrik edilerek mahkememiz esas sırasına kaydına" ŞEKLİNDE HÜKÜM KURULMUŞTUR.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı şirket arasında bir kısım şantiyelerin yapım işinde proje bazlı olarak belirli süreli iş akdi imzalandığını, işin bitirilmesi üzerine taraflar arasındaki iş akdinin sona erdirildiğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle;

Duruşmada tefhim edilen kısa kararda, "Açılan davada hukuki yarar bulunmadığından davanın açılmamış sayılmasına" dair, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise;

"1-Davacı tarafın açmış olduğu davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacağı talepleri hususunda hukuki yarar bulunmadığından davanın bu cihetle reddine,

2-Davacı tarafça açılan davanın fazla mesai ve genel tatil alacağı talepleri yönünden tefrik edilerek mahkememiz esas sırasına kaydına" dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişip çelişmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için HMK'nun ilgili maddelerinin incelenmesi gerekmektedir;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi gerekmektedir.

Aynı yasanın 298 inci maddesinin ikinci fıkrasında, gerekçeli kararın, tehfim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Buna göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007 / 14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

10.04.1992 gün ve 1991/7  Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) kısmının çelişmesinin başlı başına bir bozma sebebi olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece;

Duruşmada tefhim edilen kısa kararda, "Açılan davada hukuki yarar bulunmadığından davanın açılmamış sayılmasına" dair, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise;

"1-Davacı tarafın açmış olduğu davada kıdem tazminatı , ihbar tazminatı asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacağı talepleri hususunda hukuki yarar bulunmadığından davanın bu cihetle reddine,

2-Davacı tarafça açılan davanın fazla mesai ve genel tatil alacağı talepleri yönünden tefrik edilerek mahkememiz esas sırasına kaydına" dair karar verilmiştir.

Mahkemece bu şekilde karar verilmekle, duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) arasında çelişki yaratılmıştır. Salt bu aykırılık bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

2-Davacı tarafça açılan davanın fazla mesai ve genel tatil alacağı talepleri yönünden tefrik edilerek mahkememiz esas sırasına kaydına" dair karar verilmiştir.

Mahkemece bu şekilde karar verilmekle, duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) arasında çelişki yaratılmıştır. Salt bu aykırılık bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19185, Karar No: 2015/2788, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19185 E.  ,  2015/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2362, Karar No: 2017/5717, Tarih: 13.12.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2362 E.  ,  2017/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/3, 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 220/7-(son cümle), 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş olmasına ve olay tutanağına, olaya dair görüntü ve fotoğraflar ile tüm dosya kapsamına göre yasa dışı gösteri sırasında kullanılan pankart, döviz ve fotoğrafların sanığın kullanımında olay yerine bırakılan araçtan ele geçirilenler ile aynı mahiyette oldukları göz önünde bulundurulduğunda, mahkemenin suçun tamamlanmış olduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, TCK’nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı sanığın kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik ile sübutu kabul edilen silahlı terör örgütüne yapılan yardımın derecesi ve niteliği de göz önünde bulundurularak; temel cezanın tayini gerektiği ayrıca tayin olunacak cezada TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise;

a)Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması,

b)Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan uygulama yapılırken TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca hükmedilen temel cezadan önce TCK'nın 220/7-(son cümle) maddesi uyarınca indirim yapılması, sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükümlerde uygulanma koşulları oluşmayan TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanması ile sanıklar hakkında bu suçtan tayin edilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.