muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/717, Karar No: 2009/1265, Tarih: 05.02.2009

Köyünde kain olup 10.7.1968 günü vekil ... tarafından ... oğlu ... adına satın alınmıştır. Satışa dayanak yapılan 4.11.1967 tarihli vekaletname incelendiğinde satın alanın 1310 doğumlu ... Islahiye kazası ... Köyünde nüfusa kayıtlı ...'dan doğma ... oğlu ... olduğu belirtilmiştir. Vekaletnamede vekalet verenin resmi de bulunmaktadır. Vekaletnamedeki nüfus bilgileri murisin nüfus bilgileri ile uygunluk göstermektedir. Zabıta tarafından Karahüseyinli Köyünde yapılan araştırmada murisin tanınıp bilinmediği bildirilmiştir. Mahkeme de bu araştırmayı davanın reddine gerekçe yapmıştır. Zabıta araştırması taşınmazın bulunduğu mahalde yapılmıştır. Oysa malik olduğu iddia edilen muris Islahiye ilçesi, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup, satın almada kullanılan vekaletnamede de adresi İskenderun merkezde olduğu bildirilmiştir. Bu durumda taşınmazın bulunduğu yerde yapılan zabıta araştırma sonucunun olumsuz gelmesi olağan olup bunun davanın reddine gerekçe yapılması doğru değildir. Ancak diğer taraftan davacı tanıklarının beyanları da yetersiz olup muris ile taşınmaz arasındaki bağlantıyı kuracak nitelikte değildir. Ayrıca taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenmemiş olmaları da doğru değildir. Bu nedenle taraf tanıkları, bulunabilirse taşınmazın alımına aracılık yapan vekil ve vekaletname tanıkları dinlenmeden ve ayrıca vekaletnamedeki resmin murise ait olup olmadığı incelenmeden ve gerek Islahiye ilçesinde gerekse İskenderun ilçesinde kayıt maliki ... oğlu ... adlı şahsın bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulup araştırılmadan hüküm kurulması doğru görülmemiş ve tüm bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 5.2.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30648, Karar No: 2013/17377, Tarih: 25.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30648 E.  ,  2013/17377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in temyize gelmeyen sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 08.08.2001 tarih ve 7492 sayılı kararı ile taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen Roma dönemine ait köprü ve yolun 10'ar metrelik koruma alanı içerisinde bulunan Safranbolu İlçesi, Konarı Köyü, Dere Değirmen Mevki, 182 ada, 237 parsel sayılı maliye hazinesi adına kayıtlı orman arazisi içerisinde adli emanette kayıtlı suç aletleri ile 3.00x1.60m ebatlarında ve 2.2metre derinliğinde kazı yaptığı sırada jandarma görevlileri tarafından suç üstü yakalandığı, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, üzerine atılı suçu işlediğini tevil yollu ikrar ettiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkında tesis edilen (3) numaralı hüküm fıkrasının sekizinci “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6272, Karar No: 2013/21791, Tarih: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6272 E.  ,  2013/21791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2011/14-2012/468 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Hollanda firmasından aldığı fırınların çift lowbed ile Hollanda/Bursa arası taşınması konusunda davalı ile sözleşme imzalandığını, ancak Bursa'ya emtianın tek lowbed ile getiridiğini, davalıya çift lowbed için ödeme yaptıklarını, tek lowbed parasının iadesi için fatura tanzim ettiklerini, takibe rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın Hollanda'dan çift lowbede yüklendiğini, Türkiye'de gümrük işlemlerinden önce tek lowbedin arazılandığını, bunun üzerine fırınların tek lowbede aktarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının fırınları çift lowbed ile taşıması gerekirken tek lowbed ile taşıdığı, taşıma ücret farkının 4.100 EURO olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.100 EURO üzerinden takibin iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taşımadan kaynaklanan istirdat istemine ilişkin olup, davacı taraf Hollanda/Bursa arası emtianın çift lowbed ile taşınması konusunda davalı ile anlaştıklarını, kendisinden iki lowbed üzerinden navlun ücreti alındığını, ancak Bursa'ya emtianın tek lowbed ile geldiğini ileri sürerek, tek lowbed ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, emtianın Hollanda'dan Marsilya'ya kadar çift lowbed, Halkalı Gümrüğü'nden Bursa'ya tek lowbed ile taşındığı, çift lowbed ile tek lowbed arasındaki ücret farkının 4.100 EURO olduğu gerekçesiyle anılan miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasında, sözleşme hükmü uyarınca taşımanın çift lowbed ile yapılacağı, davacının davalıya çift lowbed üzerinden ödeme yaptığı, emtianın Bursa'ya tek lowbed ile geldiği, Hollanda/Bursa arası tek lowbedin arıza yaptığı hususunda tartışma bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taşımanın hangi aşamasında emtianın çift lowbedden tek lowbede alındığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı taraf cevap dilekçesinde, İstanbul'da gümrük işlemlerinden az önce aracın arızalanarak tek lowbede aktarıldığını, ihbar olunan alt taşıyıcı Erkal Ulus. Nak. Ltd. vekili, Fransa Toulon limanında lowbedin arızalandığını, tek araca emtiayı yüklediklerini, davalı tanığı Hüseyin Göz ifadesinde acente olarak görev yaptığını, Hollanda'dan hareket edip Almanya'ya parkurunu bitirmek üzere iken aracın bir tanesinin arıza yaptığını beyan etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dosya içeriğine göre Hollanda/İtalya arası sözleşme hükmü uyarınca çift lowbed, İtalya/Türkiye arası tek lowbed ile taşındığını, İtalya'dan Türkiye'ye tek lowbed ile çift lowbed arasındaki taşıma ücreti farkının 4.100 EURO olduğu belirtilmiştir. Oysa, bilirkişi raporunda dosya içeriğine göre taşımanın Hollanda/İtalya arası çift lowbed ile taşındığı belirtilmiş olmakla birlikte, denetlemeye açık olacak şekilde bu hususun dosyadaki hangi belge veya beyandan tespit edildiği anlaşılamadığı gibi, taşımanın hangi aşamasında emtianın çift lowbedden tek lowbede alındığı hususunda da çelişkili beyanlar mevcut olduğu halde, mahkemece anılan çelişkiler üzerinde durulmadan hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla mahkemece, sözleşme hükmü uyarınca Hollanda/Bursa arası taşımanın çift lowbed ile yapılacağı kararlaşıtırıldığına göre, taşımanın hangi parkurunda çift lowbedden tek lowbede emtianın alındığı denetlemeye açık olacak şekilde belirlenerek, ispat yükünün emtiayı tek lowbed ile taşıyan davalı tarafta olduğu nazara alınarak, oluşacak sonuç çerçevisinde bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Öte yandan, kabule göre mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesis edildiği belirtildiği, raporda İtalya/Türkiye arası lowbed ücret farkı 4.100 EURO olarak belirlendiği halde, gerekçede buna aykırı olarak Hollanda/Marsilya arası emtianın çift lowbed ile taşındığı, navlun farkının 4.100 EURO olduğunun kabul edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14272, Karar No: 2022/12270, Tarih: 29.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/14272 E.  ,  2022/12270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel istismar, hürriyet tahdit

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.02.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 30.09.2021 gün ve 2021/1308 E., 2021/1332 K. sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20785, Karar No: 2014/5849, Tarih: 10.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20785 E.  ,  2014/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 3.ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/407-2013/607

Taraflar arasında görülen hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin ihtilafın çözümünde görev ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili şirkete abone sözleşmesi ile bağlı olan müşterilerin kullanmış oldukları elektrik bedellerinin belirlenmesinde tek başına ve münhasır yetki ile hareket etmediğini, yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde durum değerlendirilerek 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 1. ve 2.maddeleri gereğince ülkede elektrik enerjisi sarfiyatının değerlendirilmesi ve tüketiciye faturalandırılmasında EPDK kararlarının bağlayıcılık arzettiğini, müvekkili şirketin EPDK kararına uygun olarak tarifelendirdiğini, tüketici faturasına yansıyan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış bedeli, hizmet bedeli ve iletim sistemi kullanma bedelinin tüketiciye sunulan bir hizmet karşılığı olduğundan bunun bedel olarak faturaya yansımasının hukukî olduğunu, ancak iptal konusu yapılan Hakem Heyeti kararında iadesine karar verilen miktarın tamamının kayıp kaçak bedeli olarak algılandığını ve yanlış karar verildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince müvekkili şirket aleyhine verilen 11/03/2013 tarih ve 2013/1230 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahalli mahkemece; taraflar arasındaki uyuşmazlığın kayıp kaçak bedeline ilişkin hakem heyeti tarafından iadesine karar verilen 297,62 TL kayıp kaçak bedelinin iptaline ilişkin açılmış dava olduğunu, hakem heyeti kararı usul ve yasaya uygun olduğu, her ne kadar davacı vekili Yüksek Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 19/04/2013 tarih 2012/29707 Esas, 2013/10245 Karar numaralı ilamını sunarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiş ise de, davalıdan kayıp kaçak bedeli adı altında alınan paranın yasal dayanağı olmadığı

Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin anılan ilamında davacının bu bedeli uygulayıp uygulamama konusunda yetkisinin olmadığını belirtmiş ise de, hakların yarışmasında tüketicinin korunması gerektiği yönünde vicdani kanâat gelmiş olup, yine Mahkemenin benzer nitelikteki 2012/211 Esas, 2012/500 Karar numaralı ilamı da, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 04/03/2013 tarih 2013/2393 Esas, 2013/3477 Karar numaralı ilamı ile onandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin anılan ilamında davacının bu bedeli uygulayıp uygulamama konusunda yetkisinin olmadığını belirtmiş ise de, hakların yarışmasında tüketicinin korunması gerektiği yönünde vicdani kanâat gelmiş olup, yine Mahkemenin benzer nitelikteki 2012/211 Esas, 2012/500 Karar numaralı ilamı da, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 04/03/2013 tarih 2013/2393 Esas, 2013/3477 Karar numaralı ilamı ile onandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen Yakutiye Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 11/03/2013 tarih 2013/1230 nolu kararına bakıldığında; davalı tüketicinin kullandığı elektrik için düzenlenen faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin hukuka aykırı olduğundan bahisle itiraz tarihine kadar alınan bu bedellerin iadesini talep ettiği, kararda ise anayasaya ve hukuka aykırı olarak faturada gösterilen ve tüketiciden haksız yere tahsil edilen toplam 297,62 TL ve bu kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faizi ile birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verildiği görülmektedir.

Yerel Mahkemece verilen kararın kesin olarak verildiği belirtilmiştir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağı, eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması yok hükmünde kabul edilmeli dolaysıyla da temyiz incelemesi yapılmalıdır.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c) Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1. aynı kanunun geçici 9. maddelerine ve EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. Kurulun yaptırım kararlarına karşı, kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. Tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korumaktadırlar. Kanun ve EPDK kurul kararları gereğince alınan kayıp-kaçak bedelinin haksız şart olarak kabulü olanaklı da değildir.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin kayıp-kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp-kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle; davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.