muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6046, Karar No: 2023/6298, Tarih: 10.07.2023

fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,..."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/154 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, "...31.10.2014 tarihli ve 2014/7314 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının durmasına, 31.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebliğine ve gerekli işlemlerin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine..." karar verilmiştir.

E. Sanık hakkında 19.08.2014 tarihli eylemine ilişkin 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, yedinci ve dokuzuncu fıkraları uyarınca, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09.06.2021 tarihli ve 2021/3736 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 12.10.2022 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunu tekrar işlediğinin bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararı kaldırılarak İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 29.11.2022 tarihli ve 2022/4547 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

F.

1. 01.10.2022 tarihli eylemine ilişkin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/837 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararı ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

2. 17.09.2020 ve 29.09.2020 tarihli eylemlerine ilişkin İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/460 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

G. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/801 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında 19.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2014 tarihli ve 2014/7314 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın 23.11.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunu tekrar işlediğinin bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 26.02.2015 tarihli ve 2015/442 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, söz konusu kararın Dairemizin 25.02.2021 tarihli ve 2020/8781 Esas, 2021/2743 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma üzerine İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/154 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile 31.10.2014 tarihli ve 2014/7314 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının durmasına, 31.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak sanığa tebliğine ve gerekli işlemlerin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, söz konusu karar üzerine İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmek yerine 09.06.2021 tarihli ve 2021/3736 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verildiği, erteleme süresi zarfında; 12.10.2022 tarihli kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunu işlediğinin bildirilmesi üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2022 tarihli ve 2022/4547 Esas sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyasına kaydedildiği, 01.10.2022 tarihli eylemine ilişkin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/837 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararı ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına, 17.09.2020 ve 29.09.2020 tarihli eylemlerine ilişkin İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/460 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnegöl 3

. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına, 17.09.2020 ve 29.09.2020 tarihli eylemlerine ilişkin İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/460 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/801 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verildiği, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/801 Esas, 2023/46 Karar sayılı incelemeye konu mükerrer kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı

verildiği, söz konusu kararın Yargıtay incelemesinden geçmediği ancak aynı eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince aynı eylemden dolayı sanık hakkında mükerrer dava açılmış olması nedeniyle, durma kararı verilen dosya ile incelenen dosyanın birleştirilip ihlalin gerçekleşip gerçekleşmediğinin birleşen dosya üzerinden tartışılması, sanığın UYAP sisteminde görülen birden fazla kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan Mahkeme ve Cumhuriyet Başsavcılıkları nezdinde açık ve kapalı dosyalarının bulunduğu gözetilerek, UYAP üzerinden yapılan araştırma kayıtları da denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından da başkaca kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak, dosya ve soruşturma kayıtlarının akıbeti araştırılıp, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenen dosya arasına konulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, 09.06.2021 tarihli iddianame ile açılan incelemeye konu kamu davası yönünden ise mükerrer açılmış olması nedeniyle ayrı hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mükerrer açılan kamu davası üzerinden yargılamaya devam ederek mahkûmiyet kararı verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/801 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliği ile BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/642, Karar No: 2021/7883, Tarih: 01.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/642 E.  ,  2021/7883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından talep edilmiş, davacılar vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 19.10.2021 Salı günü davalı asil Mustafa Karataş ve vekili Av. ... geldi. Davacılar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... Karataş vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Davacılar vekilinin davacılar lehine takdir edilen manevi tazminata yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 58.800,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; davacı eş ... 80.000,00 TL, çocuk ... 50.000,00 TL, çocuk ... 50.000,00 TL, anne ... 40.000,00 TL, baba ... 40.000,00 TL, kız kardeş ... 40.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, İlk Derece Mahkemesince davacı eş ... lehine 60.000,00 TL, çocuk ... lehine 40.000,00 TL, çocuk ... lehine 40.000,00 TL; anne ... lehine 35.000,00 TL; baba ... lehine 35.000,00 TL, kız kardeş ... lehine 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş; bu karara karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı yönünden davalıların istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının

kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilerek, davacılardan eş ... için 40.000,00 TL, çocuk ... için 20.000,00 TL, çocuk ... için 20.000,00 TL; anne ... için 15.000,00 TL, baba ... için 15.000,00 TL, kız kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karara karşı da manevi tazminat hükmüne yönelik olarak davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz yoluna başvurmuşlardır.

kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilerek, davacılardan eş ... için 40.000,00 TL, çocuk ... için 20.000,00 TL, çocuk ... için 20.000,00 TL; anne ... için 15.000,00 TL, baba ... için 15.000,00 TL, kız kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karara karşı da manevi tazminat hükmüne yönelik olarak davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz yoluna başvurmuşlardır.

Davacılar, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf başvurusunda bulunmayarak, ilk derece mahkemesince hükmedilen miktarlara bir itirazları olmadığını göstermişler ve istemlerini ilk derece mahkemesince hükmedilen miktarlarla sınırlamışlardır. Davalının istinaf başvurusu üzerine ise bölge adliye mahkemesince manevi tazminata yönelik davalının istinaf başvurusunun kabulü ile manevi tazminat miktarlarının yüksek bulunarak düşürülmesi üzerine bölge adliye mahkemesi kararını davacılar temyize getirmiş, davalılar ise katılma yoluyla kararı temyiz etmişlerdir. Ayrıca ihtiyari dava arkadaşı olan davacılar yönünden temyiz sınırı, her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir. Şu halde, temyize konu edilen miktarlar (eş yönünden 20.000,00 TL, iki çocuk yönünden 20.000,00’er TL, anne ve baba yönünden 20.000,00’er TL, kız kardeş yönünden 5.000,00’er TL) her bir davacı için ayrı ayrı yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddi gerekmiştir.

2) Davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesine gelince;

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır ve ona tabidir. Asıl tarafın temyiz ettiği kararın temyizi kabil değilse (HMK m.362), karşı (kendi temyiz süresini geçirmiş olan taraf) taraf cevap dilekçesi (katılma yolu) ile hükmü temyiz edemez. Temyiz yoluna başvuranın temyiz talebi Yargıtay tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın temyiz talebi de reddedilir (HMK. m.366, 348/2).

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğine göre, katılma yolu ile kararı temyiz eden davalılar vekilinin de 6100 sayılı HMK’nun 348. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin ise (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle HMK’nın 348. maddesi gereğince REDDİNE, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılara geri verilmesine, 01/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11268, Karar No: 2014/20892, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11268 E.  ,  2014/20892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/1019-2014/24

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13219, Karar No: 2012/31671, Tarih: 10.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2008/13219 E.  ,  2012/31671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tayin olunan hapis cezasının miktarına göre duruşmalı inceleme isteğinin CMUK'nun 318.maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1- Sanık ... hakkında Adabank Demetevler şubesinde diğer sanığın da görev yaptığı dönemde ...-... hesabından tek bir işlemle gerçekleşen zimmet fiilinden dava açılmış olup, sanık hakkında başkaca suç isnadında bulunulmadığı halde, tayin edilen cezanın teselsül nedeniyle arttırılarak fazla ceza tayini,

2- Sanık ...'in Adabank Keçiören şubesinde görev yaptığı sırada mudi ...'tan elden aldığı parayı banka hesabına yatırmamak suretiyle ...'u dolandırmaktan karar verilmiş ise de; mudinin parayı, sanığa kişisel güvene dayalı olarak değilde banka hesabına yatırmak için teslim etmesi halinde, fiilin zimmet suçunu oluşturacağından bu husus araştırılmadan, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Sanık ...'in mudi ... hesabından gerçekleşen zimmet fiili yönünden, tediye fişinde mudi yerine atılan imzanın hesap sahibi ...'in eli ürünü olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla karar verilmesi,

4- Nispi harcın katılanlar lehine hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilleriyle sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 10.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.