muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17738, Karar No: 2023/5515, Tarih: 13.06.2023

Diğer sanıklar ...ve ...yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince,

a. 07.02.2020 tarihli eylem yönünden; Suç tarihinde haklarında teknik takip kararı bulunan sanık ...'ın diğer sanık ... ile telefon görüşmesi yaptığı, bu görüşme içeriğinden sanık ...'ın ...'dan gelecek olan misafirleri için uyuşturucu temin etmek istediği bunun için sanık ... ile

... ilçesi ... kavşağında buluşacaklarını kararlaştırdıkları, yapılan fiziki takipte sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan araçla buluşma yerine geldiği, kısa süre sonra sürücülüğünü sanık ...'un yapmış olduğu içerisinde tanık sıfatıyla beyanları alınmış olan ..., ..., ... ve ...'ın da bulunduğu... plakalı aracın da geldiği, sanık ...'ın sanık ...'ın bulunduğu aracın yanına gidip şoför kısmındaki camdan kendisiyle kısa süreli görüşme yaptığı ve sonrasında araçların oradan ayrıldıkları, kolluk tarafından saat: 21:30 civarında sürücülüğünü ...'un yapmış olduğu... plakalı araç durdurulduğunda sağ ön koltukta oturmakta olan ...'ın üst aramasında elinde bir adet tütünle karışık esrarlı sigara ile sol elinde şeffaf poşette kağıda sarılı vaziyette elde edilebilecek esrar miktarı net 2,304 gr gelen hint keneviri bitki parçalarının, araçta yapılan aramada ise aracın sağ konsol kısmında sigara paketi içinde bir adet tütünle karışık esrarlı sigara, aracın torpidosunda net: 2,87 gr gelen hint keneviri bitki tohumları ve içerisinde THC bitki kalıntıları olan bir adet şişenin ele geçirildiği, sanıkların savunmalarında atılı suçları kabul etmediklerini beyan ettikleri, tanık Yaşar'ın elinde bulunan şeffaf poşetteki uyuşturucunun sarılı olduğu kağıtta yapılan parmak izi incelemesinde ...'in parmak izinin tespit edilmiş olması ve ... ve Yaşar isimli tanıkların kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında sanık ...'ın kendilerine bir arkadaşı aracılığıyla uyuşturucu temin edebileceğini söylediğine, daha sonra tanımadıkları bir arkadaşından uyuşturucuyu aldığına ve bu uyuşturucudan bir miktarı da kendilerine kalsın diye parasız olarak bıraktığına dair beyanları, fiziki takip tutanakları, tapeler, kriminal raporlar hep birlikte değerlendirildiğinde sanık ... ve sanık ...'un olay 5 kapsamında atılı suçu ayrı ayrı işledikleri ancak fiziki takibin kısa süreli kesintiye uğraması ve sonrasında sanık ...'ın kullandığı aracın durdurulmuş olması dikkate alındığında sanık ...'ın suçun ortaya çıkmasındaki katkısı nedeniyle hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olarak cezasında 5237 sayılı Kanunun 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği,

b. 10.02.2020 tarihli eylem yönünden; Hakkında teknik takip kararı bulunan sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'ın uyuşturucu madde alışverişi yapmak için bir araya geleceklerinin değerlendirilmesi üzerine yapılan fiziki takipte, sanık ve tanığın araçla Kılıçdede Cami'nin bulunduğu ışıklara kadar geldikleri, aracın burada durduğu, sanık ...'ın aracın sağ ön koltuğundan inerek saat 19:37 sıralarında cami avlusunun içinde bulunan diğer sanık ...'nin işletmekte olduğu çay ocağına girdiği, saat:19:50 de oradan ayrılıp kendisini aynı araç içinde beklemekte olan ...'ın yanına gittiği ve araca bindiği oradan ayrıldıkları, birkaç dakika sonra ...'ın kullandığı ve sanık ...'ın da içinde bulunduğu araç durdurulduğunda ...'ın yere attığı iki parça halindeki

maddelerin net: 0,4 gr ve net: 0,56 gr gelen sentetik kannabinoid olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık ... atılı suçu kabul etmediğini, aldıkları uyuşturucuyu 50,00 şer TL katarak birlikte içmek amacıyla aldıklarını beyan etmiş ise de; tape içerikleri ile olayın bu içerikleri destekler mahiyetteki oluşu, maddenin Atilla'dan ele geçirilmiş olması hep birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın bu eylem yönünden de atılı suçu işlediği,

c. 11.02.2020 tarihli eylem yönünden;

Sanık ...'ın iddianamede olay-7 olarak anlatılan eylemi gerçekleştirdiğini ...isimli kullanıcıya uyuşturucu madde verdiğini kabul etmiş olması ve olay 6 da gerçekleştirdiği eylemde ele geçen maddenin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında sentetik kannabinoid olması, cami avlusu ve çıkışında eylemin gerçekleşmiş olması dikkate alındığında sanık ...'in 07-10-11.02.2020 tarihli 5, 6 ve 7 nolu eylemler sanık ...'ın ise 07.02.2020 tarihli 5 nolu eylem nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılarak sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... yönünden 10.02.2020 tarihli eylemde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği dikkate alınarak, aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/913 Esas, 2021/1628 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11108, Karar No: 2012/18433, Tarih: 09.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11108 E.  ,  2012/18433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1051-416

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece davanın reddine karar verilen 430,22-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı kurumun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/15281, Karar No: 2015/30859, Tarih: 12.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15281 E.  ,  2015/30859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/44626

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2011

NUMARASI : 2010/599 (E) ve 2011/325 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Sanık Y.. Ü.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerlerine, "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinden yeralan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık E.. Ü.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Sanık E.. Ü..'ın borcu nedeniyle katılan tarafından yapılan icra takibinin sonlandırılması için sanığın kardeşi olan diğer sanık Y.. Ü.. tarafından katılanın avukatına sahte çek verilmesi, çek üzerindeki yazı ve imzaların bu sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmesi ve sanığın savunmasında, katılana bir miktar para verdiğini, geri kalan kısımını için ise katılanın biz abinle hesaplaşırız dediğini, sahte çek verildiğinden haberi olmadığını savunması karşısında; sanığın, abisi olan diğer sanığın sahte çek verdiğinden haberi olduğuna dair mahkumiyetine yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediği ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14822, Karar No: 2016/441, Tarih: 18.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14822 E.  ,  2016/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/354106

MAHKEMESİ : Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2011/21 (E) ve 2012/106 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2015/14959 esas sayılı dosyası ile birlikte değerlendirilerek;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

I- Banka ya da finans kuruluşları tarafından üretilen, banka veya kredi kartlarının ya da kart bilgilerinin, kartın hamile tesliminden önce ele geçirilerek menfaat temin edilmesi halinde, suçun mağduru ilgili banka olması ve sanık A.. M..'in atılı suçu kabul etmemesi karşısında; sanık A.. M..'e kurye görevlisi olması nedeniyle sahiplerine teslim edilmesi için verilen, dava konusu olmayan kartlarla ilgili olarak Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/105 esas, Kdz. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/1227 soruşturma, Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/289 esas ve İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/984-2012/378 esas-karar sayılı dosyalarının onaylı birer sureti getirtilerek dosya içerisine konulup, sanık A.. M..'in teşhise elverişli imza örnekleri alınarak slipler üzerindeki imzaların sanık A.. M..'e ait olup olmadıkları hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanık A.. M..'in hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

II- Banka ya da finans kuruluşları tarafından üretilen, banka veya kredi kartlarının ya da kart bilgilerinin, kartın hamile tesliminden önce ele geçirilerek menfaat temin edilmesi halinde, suçun mağduru ilgili banka olup; kullanım ve sağlanan çıkar miktarı, kastın yoğunluğu, suçların işleniş biçimleri gözetilerek TCK.nun 3 ve 61. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ve kart sayısı gözetilerek zincirleme şekilde TCK.nun 245/1 ve 43. madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kart sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması,

III- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- İddianame içeriğine göre sanıklar hakkında onbir mağdura karşı işlediği başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan onbir ayrı dava açılmasına karşın, hangi mağdurlara yönelik olduğu da belirtilmeksizin on kez hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 230. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Tekerrüre esas sabıkası olan sanık Ş.. Ö.. hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahke- mesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı olup Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2- Tekerrüre esas sabıkası olan sanık Ş.. Ö.. hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahke- mesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı olup Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanık Ş.. Ö..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15497, Karar No: 2015/3853, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15497 E.  ,  2015/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/02/2012 gün ve 2010/266-2012/53 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/02/2014 gün ve 2012/10125-2014/1920 sayılı kararı aleyhinde bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı muris ... eşi olduğunu, davalı şirketin 15.09.2000 gün ve 46 sayılı yönetim kurulu kararı ile murisin bir kısım hisselerinin diğer ortaklara devrinin kararlaştırıldığını, bir süre sonra murisin vefat ettiğini, anılan yönetim kurulu kararı altındaki murisin imzasının sahte olduğunun mahkeme kararı ile belirlendiğini, buna göre müvekkiline veraset ilamı gereği %5,03 oranında pay daha verilmesi gerektiğini ileri sürerek, payın tesbiti ile pay defterine tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar vekili, asıl davanın reddini talep etmiş, karşı dava olarak, murisin vefatı tarihinde şirket hissedarlarının eşit olarak paydaş olduklarının tesbiti ile 20.10.2001 gün ve 47 sayılı yönetim kurulu kararı ile belirlenen pay durumunun geçerli olduğunun tesbiti ile muarazanın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından 15.09.2000 gün ve 46 sayılı yönetim kurulu kararının iptali için açmış olduğu davadan feragat ettiği ve devamında 20.10.2001 gün ve 47 sayılı yönetim kurulu kararı ile belirlenen pay durumuna göre işlemler yaparak bu durumu benimsediği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı dava yönünden, şirket ortaklarının 20.10.2001 gün 47 sayılı yönetim kurulu kararı ile pay devrini kabul ettikleri gerekçesiyle, karşı davanın kısmen kabulü ile 47 sayılı pay devrine ilişkin kararın geçerli olduğunun tesbitine dair verilen karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/02/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen bir kısım davalılar-karşı davacılardan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15494, Karar No: 2010/127, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15494 E.  ,  2010/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerindeki bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/244, Karar No: 2006/234, Tarih: 14.11.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-244 E., 2006/234 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-244 E., 2006/234 K.**

**- MAHKEMENİN KARAR VERME YETKİSİ

- YOLCULAR TARAFINDAN İŞLENEN SUÇLAR**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın M... Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

M... Gümrük Komisyonu da; sanıkların eylemlerinin 4926 sayılı Yasanın 13/3. maddesine temas ettiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa, M... Gümrük Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, M... Gümrük Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın M... 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 272-837 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

M... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 272-837 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.11.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.