muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4347, Karar No: 2013/6335, Tarih: 18.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4347 E.  ,  2013/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık,

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-Silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 43/2, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

c-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ... hakkında;

a-Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

3-Sanık ... hakkında;

a-Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile

cezalandırılmasına.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

4-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

5-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

6-Sanık ... hakkında;

a-Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

7-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

8-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

9-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

10-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca

8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

9-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

10-Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 39, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca

8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmediği, Cumhuriyet Savcısının temyizinin de bu hükmü kapsamadığı anlaşıldığından,temyiz talebi bulunmadığı halde tebliğnamenin karar başlığında gösterilen ve re'sen de temyize tabi bulunmayan sanık ... hakkındaki 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Sanık ... hakkında kasten insan öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit, sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten insan öldürme, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ..., ..., ... ve ... ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten öldürme suçunda tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’ün sübuta, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta, teşebbüs nedeniyle cezanın alt sınırdan tayini gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen, sanıklar ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanık ... dışındaki diğer sanıklar yönünden haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ...’ın diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek iştirak halinde kasten öldürme suçunu işlediği anlaşıldığından, TCK.nun 37/1. maddesi yollamasıyla TCK.nun 81, 29, 62 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, TCK.nun 38 maddesi yollaması ile cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında 1 no ile başlayan hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan “TCK.nun 38/1. maddesi delaletiyle” ibaresinin "TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle" ibaresi olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında kasten insan öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında kasten insan öldürme, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ..., ..., ... ve ... ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım suçlarından kurulan ve kısmen re'sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Olay tarihinde maktul ...'ın yanında çalışan mağdur ... ile birlikte saat 19:30 sıralarında tekne ile denizden döndükleri, tekneyi balıkçı barınağına bağladıkları sırada sanık ...’ün diğer sanıklar ile birlikte maktul ...'a silah ve tüfek ile ateş etmeye başladıkları, sanık ...'ün elindeki silah ile tekneye çıktığı, silah seslerinden dolayı kendini yere atan mağdur ...’e silahını doğrultup “ayağa kalkma’" diyerek müdahalede bulunmaması için mağduru tehdit ettiği, maktulün tekneden inip kaçması üzerine sanık ...'ün yine elinde silah ile maktulü takibi sırasında balıkçı barınağında birlikte oturan mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un bulunduğu yere elinde silahı ile gelerek küfür edip “siz karışmayın, sizi yakarım" diyerek mağdurları tehdit ettiği olayda;

Sanığın, mağdur ...’e yönelik tehdit eylemini mağdurun teknede bulunduğu sırada, diğer mağdurlara karşı tehdit eylemini ise mağdurların balıkçı barınağında oturdukları sırada ayrı yerlerde ve ayrı zamanlarda gerçekleştirdiği anlaşıldığından, ayrı bir yerde ve ayrı bir fiil ile işlenen tehdit eyleminin iki ayrı suçu oluşturması nedeniyle sanığın mağdur ...’e yönelik eylemi nedeniyle silahla tehdit, diğer mağdurlara yönelik eylemi nedeniyle ise ayrıca zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, mağdurlara yönelik bütün eylemlerin tek tehdit suçunu oluşturduğundan bahis ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'in tahliye istemlerinin reddine, 18/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21447, Karar No: 2016/1876, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21447 E.  ,  2016/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/845-2013/548

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararı sonrasında, davaya bakma görevi idari yargı merciine ait olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın dere mutlak koruma alanında kaldığı ve taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11641, Karar No: 2011/17961, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11641 E.  ,  2011/17961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25544, Karar No: 2013/23554, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25544 E.  ,  2013/23554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacının ... İş Kanunu’na göre kullandırılmayan yıllık ücretli izinleri karşılığı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 01.02.1996 tarihinde başladığı çalışmasına devam etmekte iken 2004 yılında yönetim kurulu kararı ile işe giriş tarihinden itibaren ... İş Kanunu hükümlerine tabii tutulacağının kararlaştırıldığını, emekliliğe hak kazanması nedeni ile iş akdinin sona erdirdiğini, Deniş İş Kanunu'na göre kullandırılması gereken yıllık izinlerinin İş Kanununa göre kullandırılması nedeni ile izinlerinin eksik kullandırıldığını ve iş akdinin feshinde ödenen yıllık ücretli izin parasının eksik ödendiğini belirterek, davacının ... İş Kanunu’na göre kullandırılmayan yıllık ücretli izinleri karşılığı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... İş Kanunu'na tabi olarak çalışmadığını, ... İş Kanunu'na tabi olması için 854 sayılı Yasa'nın 1.maddesi kapsamında çalışması gerektiğini, davacının ise emeklilik talebini içeren ve kendisi tarafından hazırlanıp imzalanan dilekçesinde isminin altına yazılmış ve imzalamış olduğu gibi Teknik İşler Direktörü olarak çalıştığını, BÇM müfettişlerince yapılan incelemede müvekkili şirkette 13.06.1996- 01.12.2000 tarihleri arasında ... İş Kanunu'na tabi olarak çalışan gemi adamlarının 58 kişi olarak tespit edildiğini, davacının aynı tarihlerde işyerinde çalışmasına rağmen BÇM müfettişleri tarafından ... İş Kanunu'na tabi olması gerekenler listesinde adının belirtilmediğini, davacının tüm haklarının eksiksiz olarak ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının fiilen yapmış olduğu görev itibariyle 4857 sayılı Yasa'ya tabi olduğu, ihtilafın 4857 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalışan bir işçiye taraf anlaşması ile 854 sayılı ... İş Kanunu hükümlerinin uygulanacağını serbestçe belirleyip belirlemeyeceği noktasında toplandığı, iş hukukunun işçiyi koruma amacı ve sosyal politika gereği işçinin değil, işverenin sözleşme serbestisinin kısıtlanmış bulunduğu, bunun doğal sonucu olarak İş Kanunu'nun emredici hükümlerinin etkilenmiş olduğu, ancak buyuruculuğun mutlak değil, nisbi olduğu, emredici hükümlerin işçilere bahşettiği haklar ve işverenlere yüklediği borçların bir asgari sınırı gösterdiği için bu sınırın altına hiçbir zaman inilemeyeceği, fakat sınırın aşılarak işçiye daha fazla haklar verilmesine ve işverene daha ileri derecede borçlar yüklenmesine bir engel bulunmadığı, dava konusu olayda talep edilen yıllık izin ücreti yönünden 4857 sayılı Yasa ve 854 sayılı Yasa'nın karşılaştırılmasında 854 sayılı ... İş Kanunun işçiye daha fazla haklar getirdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık gemiadamı olmayan, ancak gemi işletmeciliği faaliyeti yürüten işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışan davacı işçinin Yönetim Kurulu kararı ile ... İş Kanunu kapsamında çalıştığının kabul edilmesinin, 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında çıkartarak ... İş Kanunu kapsamına girip girmeyeceği ve davacının daha lehe hüküm getirmesi nedeni ile ... İş Kanunu’ndaki izin sürelerinden yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Belirtmek gerekir ki iş hukukunda öngörülen normatif hükümler mutlak emredici hüküm değil ise işçi lehine genişletilebilir. Nispi emredicilik kuralı olarak da bilinen bu olgu nedeni ile işçiye yasadan öngörülen haklar arttırılarak verilebilir. Örneğin izin süresi sözleşme ile arttırılabilir. Keza işçiye kapsamında olmadığı yasadaki haklar lehe ise nispi emredicilik kuralı kapsamında açıkça düzenlenmesi koşulu ile verilmesinde kural olarak bir sakınca yoktur. Ancak belirtildiği gibi nispi emredicilik kuralı uyarınca hak lehe genişletilerek verilir. Bir kanun kapsamında çalışan kişiye, tek taraflı olarak başka bir kanunun uygulanacağının kararlaştırılması, o kişinin tabii olduğu kanunu değiştirmez.

Somut uyuşmazlıkta gemiadamı olmayan ve genel müdür yardımcısı olarak çalışan davacı 1996 yılında işe girmiş, yıllık ücretli izinlerini 4857 sayılı İş Kanunu’na göre kullanmış ve emekli olduğunda da kalan izin süresi 4857 sayılı kanun kapsamında belirlenerek ödenmiştir. Davacı 2004 yılında yönetim kurulunun aldığı tek taraflı karar ile kendisinin başlangıçtan itibaren ... İş Kanunu kapsamında çalıştığının kabul edildiğini ve yıllık izinlerinin bu kanuna göre hesaplanması gerektiğini iddia etmiştir. Açıklandığı gibi yönetim kurulunun bu kararı davacının tabii olduğu kanunu değiştirmez. Davacının ... İş Kanunu kapsamında girmediği ve gemiadamı olarak gemi işyerinde çalışmadığı sabittir. Açıkça anılan kararda davacıya ... İş Kanunu’ndaki izin sürelerinin uygulanacağı da öngörülmediğinden, davacının ... İş Kanunu’ndaki izin sürelerinden yararlanması olanağı bulunmamaktadır. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13538, Karar No: 2016/11977, Tarih: 07.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13538 E.  ,  2016/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 463,60 m² olup 18,56 m² lik kısmının kamulaştırıldığı, kamulaştırmadan arta kalan 445,04 m² lik bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle herhangi bir değer kaybına uğramayacağı gözetilmeden; artan bu kesim için %2 oranında değer kaybına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 70 ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 70 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.