muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8714, Karar No: 2015/1691, Tarih: 02.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8714 E.  ,  2015/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 51/1-3, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan ... ili, ... ilçesi,.... beldesi, ... mahallesine giden kolluk görevlilerinin,.....isimli tarihi taş köprünün altından çekiç seslerinin geldiğini duymaları üzerine, köprü altına bakıldığında sanığın görüldüğü, kolluk görevlilerini gören sanık ...'ün olay yerinden kaçmaya başladığı, dur ihtarına rağmen durmaması nedeniyle, kolluk görevlilerinin havaya tabanca ile ateş etmesi üzerine sanığın kolluk görevlilerine teslim olduğu, olay yerinde yapılan incelemede köprünün alt kısmından bir adet taş blokun sökülüp parçalandığının, olay yerinde hilti, murç, çekiç gibi suç aletlerinin görüldüğü, ayrıca olay yerinde sigara izmaritlerinin de bulunduğu ve muhafaza altına alma işlemlerinin yapıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerinde, olay yerinden tesadüfen geçtiğini ve olay ile bir ilgisinin olmadığını beyan etmiş ise de; .... Sulh Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarih ve 2011/43 değişik iş sayılı kararıyla CMK'nın 76. maddesi uyarınca sanıktan kan örneği alınmasına ve CMK'nın 78 ve 79. maddeleri uyarınca da olay yerinden elde edilen DNA örnekleri ile karşılaştırmalarının yapılabilmesi için moleküler genetik incelemelerinin yapılmasına karar verildiği, bu karar üzerine sanıktan alınan kan örnekleri ile olay yerinde bulunan sigara izmaritlerinin kriminal incelemesinin yaptırıldığı, .....Jandarma Genel Komutanlığı'ndan alınan 15.06.2011 tarihli raporda, sigara izmaritlerinden iki adedi üzerinden elde edilen DNA profillerinin, sanığın DNA profilleri ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, yine olay yerinden elde edilen bir adet ayakkabı tabanı kalıbı ile sanığın ayakkabısından alınan kalıbın karşılaştırılmasını yapan 04.01.2013 tarihli kriminal raporunda da, olay yerinden alınan ayakkabı izinin, sanığın ayakkabı izi ile benzer olduğunun tespit edildiği, tüm bu nedenlerle sanığın savunmalarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, tüm dosya kapsamından sanığın, kültür varlığı bulabilmek amacıyla Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14.03.1980 tarih ve 1789 tarihli kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil ettiği tarihi .... Köprüsü altında izinsiz kazı yaptığı ve eyleminin sabit olduğu, yaptığı kazı faaliyeti sonucu da .... Müze Müdürlüğü'nün 04.03

.03.1980 tarih ve 1789 tarihli kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil ettiği tarihi .... Köprüsü altında izinsiz kazı yaptığı ve eyleminin sabit olduğu, yaptığı kazı faaliyeti sonucu da .... Müze Müdürlüğü'nün 04.03.2011 tarihli raporunda belirtildiği üzere, tescilli yapının zarar gördüğü, sanığın eylemleri nedeniyle köprünün zarar görebileceğini bilecek durumda bulunduğu, buna rağmen aletlerle izinsiz kazı yapmak suretiyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar veren sanığın, tek bir eylem ile kanunun birden çok maddesini ihlal etmiş olduğu, bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 44/1 maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmasının zorunlu olduğu, 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesinde öngörülen yaptırımın, aynı Kanunun 74/1 maddesinde öngörülen yaptırımdan daha ağır olduğu, bu nedenle sanık hakkında sadece 2863 sayılı Kanunun 65/a maddesine göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanığın aynı Kanunun 74/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10209, Karar No: 2013/4198, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10209 E.  ,  2013/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2009 gün ve 2007/108 Esas, 2009/5 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla ve Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 15.12.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4635, Karar No: 2014/16830, Tarih: 21.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4635 E.  ,  2014/16830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/123262

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2009/336 (E) ve 2010/400 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Şikayetçi M.. Y..’un V. A.Ş. Gaziosmanpaşa Şubesi'ne ibraz ettiği M .. seri numaralı T. Gıda İnş. Teks. Tar. San. Tic. Ltd. Şirketine ait olan 15.07.2007 keşide tarih ve 12.000 TL bedelli çekin sahte olduğunun belirlendiği, alt bölümlerinin kimyasal işlem sonrası silinip yeniden numara yazıldığının anlaşıldığı, M.. Y..'un ifadesinde söz konusu çeki çalışmış olduğu D. Motorlu Araçlar İç ve Dış. Tic. San. Ltd. Şirketi adına tahsil etmek için Ceyhan'da faaliyet gösteren Ç. Motor isimli firmanın sahibi olan H.. K.. isimli kişinin aracılığı ile bu kişinin ortağı olan Ş.. İ..’nın göndermiş olduğu Adil isimli kişiden aldığını belirttiği, sanık H.. K.. almış olduğu motorlar nedeniyle şikayetçiye borcunun bulunduğunu, on bir adet senet düzenlendiği, bir tanesini ödedikten sonra geri kalanı ödemediğini, kendisinin çek göndermediğini belirttiği, sanık Ş.. İ.. E. Y.'u tanımadığını, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, ancak telefon numarasının kendisine ait olduğunu belirterek suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, çekin keşidecisi olan T. Gıda İnş. Teks. Tar. San. Tic. Ltd. Şirketinin suç tarihindeki yetkili temsilcisinin ve çekte birinci ciranta olarak gözüken H. D.’in araştırılarak ifadelerine başvurulup, çekin ne şekilde ve ne zaman ellerinden çıktığının sorulması, yazı ve imza örnekleri alınarak, çekteki yazı ve imzaların bu kişilere ait olup olmadığının belirlenmesi için çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13011, Karar No: 2011/14255, Tarih: 12.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/13011 E.  ,  2011/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin dava açılmadan önce yapılan ödemelere, icra inkar tazminatı ve yargılama masraflarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 17.4.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl sekiz ay 13 gün süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 10.11.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Ocak-Aralık aylar arası aylık 3.000 TL'den 36.000 TL kira bedeli, 4.372,50 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 40.372,50 TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalıya tebliği üzerine davalı yasal süresinde yaptığı itirazı ile borca ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı tarafından dava açılmadan önce 17.4.2009 tarihinde 10.000 TL, 8.5.2009 tarihinde de 10.000 TL'nin icra dosyasına yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu bedellerin dava açılmadan önce ödendiği davacının da kabulündedir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay HGK 18.4.2007 gün ve 19-159-220 sayılı ilamı gereğince itirazın iptali davası açılmadan önce borcun bir kısmının ödenmesi halinde alacaklının ödenen kısım için dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından ödenen bu kısım düşüldükten sonra bakiye alacak için karar verilmesi gerekir. Ayrıca dava açılmadan önce ödenen kısım için icra inkar tazminatına hükmedilemez. Bu nedenle dava açılmadan önce borcun bir kısmı ödendiğine göre bu kısım düşüldükten sonra bakiye alacak yönünden itirazın iptaline ve karar altına alınan bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, kabule göre de davacı tarafından yapılan toplam 599.- TL yargılama gideri bulunduğu halde kabul ve red oranına göre bu bedelin taraflar arasında paylaştırılması gerekirken davacı tarafından yapılan yargılama giderinden daha fazla bedelin yargılama gideri olarak davalıdan alınması da doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24468, Karar No: 2006/25130, Tarih: 28.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24468 E.  ,  2006/25130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Çatalca 1.İcra Mahkemesi'nin 2003/4 E, 2005/17 K, sayılı 25.03.2005 tarihli kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.12.2005 tarih ve 2005/22031-25881 K, sayılı kararı ile temyiz süresi geçirildiğinden temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddedidiği, bilahare borçlu vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Dairemizce, 29.05.2006 tarih ve 2006/8640-11300 K, ile talebin reddine karar verildiği bu şekilde kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu aşamadan sonra borçlu vekilinin kesinleşmiş bu kararı temyiz etme hakkı olmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13662, Karar No: 2015/2520, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13662 E.  ,  2015/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18669, Karar No: 2010/3704, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18669 E.  ,  2010/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3302, Karar No: 2022/4287, Tarih: 09.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3302 E.  ,  2022/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR:1-..., 2-..., 3-......

4-..., 5-...,

6-..., 7-..., 8-...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile dere yatağından 25.000 m3 kum malzemesi alınmak üzere 25.550 TL bedelle 23/10/2002 tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira borcunun ödememesi sonucunda tek taraflı olarak sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 25.550 TL alacağın kısmi ödemeler düşülerek 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca gecikme zammı ile birlikte tahsilini, talep etmiştir.

Davalı; davaya konu 25.550 TL olan asıl alacağa yönelik borcu kabul ettiğini, 25.550 TL asıl alacaktan kısmi yaptığı 11.702 TL düşüldükten sonra geriye kalan 13.848,00 borcu ödemediğini ve bu ana borçtan sorumlu olduğunu, ancak gecikme zammı ödeyemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda kısmi ödemeler düşüldükten sonra, davanın kısmen kabulü ile 15.341,93 TL kira alacağın davalının temerrüde düştüğü tarih olan dava tarihinden itibaren 6183 Sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca işleyecek gecikme tazminatı ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairemizin 16/05/2019 tarihli ve 2017/8030 E. 2019/4621 K. sayılı kararıyla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerektiği belirtilerek; taraflar arasında düzenlenen 23/10/2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 6. maddesinde; kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edileceği, vadesinde ödenmeyen kira bedellerinin 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesinde belirtilen oranda gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edileceği hükmüne yer verildiği, kira sözleşmenin ilgili maddesinde kira bedelinin üçer aylık dönemlerde peşin olarak ödeneceği hükmü nedeniyle uygulanacak gecikme zammının kademeli olarak belirlenmesi gerekirken,yazılı şekilde dava tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davanın kısmen kabulü ile kira bedeli karşılığı 15.341,95 TL ve gecikme bedeli karşılığı 54.108,03 TL olmak üzere toplam 69.449,98 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyan mahkemece; davanın kısmen kabulü ile kira bedeli karşılığı 15.341,95 TL ve gecikme bedeli karşılığı 54.108,03 TL olmak üzere toplam 69.449,98 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, talep edilmesine rağmen hükmedilen asıl alacağa dava tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca gecikme zammı yürütmesine karar verilmemiş olması, HMK'nın 297. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi çıkartılarak yerine "1-Davanın kısmen kabulü ile kira bedeli karşılığı 15.341,95 TL ve gecikme bedeli karşılığı 54.108,03 TL olmak üzere toplam 69.449,98 TL alacağın, kira alacağı olan 15.341,95 TL'ye dava tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51.maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine," bendinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 4.663,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince tebliğden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.