muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4965, Karar No: 2018/5063, Tarih: 27.02.2018

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2024/7325, Karar No: 2024/9890, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7325 E.  ,  2024/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/207 E., 2023/1365 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TALEP EDEN : Davacı vekili

Taraflar arasında Tekirdağ 1. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.12.2022 tarihli ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince ikinci bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle, Dairemizin 15.01.2024 tarihli ve 2023/20949 Esas, 2024/379 Karar sayılı kararıyla taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; Yargıtayın bozma kararından sonra verilen hükmün miktara bakılmaksızın temyiz edilebileceğine dair yasal düzenleme dikkate alınacak olursa verilen kararın yanılgıya dayalı olduğunun anlaşılacağını belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın temyizen incelenmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu ve 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11210, Karar No: 2012/11442, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11210 E.  ,  2012/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çocuklarının nüfus kaydında ... olan baba isminin "..." olarak, soyisimlerinin ise "..." olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davacının resmi nikahlı eşi olan ...'in nüfusuna kayıtlı olan çocuklarının biyolojik babasının ... olduğunu iddia ederek çocuklarının baba isimlerinin ve soyisimlerinin düzeltilmesi ile nüfusa bu şekilde tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece dava soybağının reddi davası olarak nitelendirilerek davacının dava açma hakkının olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Dava; babalığa ve soybağının reddine ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 5133 sayılı Yasa ile değişik 4/1. maddesi gereğince, Türk Medeni Kanunu'nun üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.m.118-395) kaynaklanan bütün davaların aile mahkemesinde bakılacağı hükme bağlanmıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Şu halde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Bu açıklama karşısında; davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden asliye hukuk mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40299, Karar No: 2024/863, Tarih: 18.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/40299 E.  ,  2024/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/106 E., 2021/1160 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-onama-bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;

Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen 06.07.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden ... vekilinin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/399 Esas, 2020/206 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine; kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçları yönünden o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı ek Kararı ile katılan Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

4.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2022 tarihli ve iade-onama- bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluştuğuna ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında verilen beraat kararları ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

19.12.2019 tarihli duruşma tutanağının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu'nun 5 ve 22 nci maddeleri gereğince güvenli elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, 135445 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmadığı anlaşılmakla, eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

1.Katılan Kurum vekilinin, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama konusu silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden katılan Kurum’un suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı; kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu yönünden ise 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz edilemeyeceğine ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A-) Dosyadaki mevcut tüm deliller itibariyle Polis Koleji/Polis Akademisi öğrencisi olan sanığın, gizli tanık Garson'dan elde edilen dijital verilerin incelenmesi sonucu düzenlenen veri inceleme raporunda ''5 nci derece'' olarak kodlanması, ''5 nci derece'' kodunun mahrem yapı ile üst seviyede ilişkisi olan kişiyi ifade etmesi, veri inceleme raporunda genel müdür yardımcısı olarak kodlanan ''...'', müdür olarak kodlanan "...", müdür yardımcısı olarak kodlanan "...", ve öğretmeni olarak kodlanan ''... 2'' isimli kişilerin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile, haklarında soruşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dosyaların onaylı örneğinin iş bu dosyaya getirtilerek incelenmesi ile adı geçenlerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B) Eylem ve faaliyetlerinin yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik gösterdiğinin her türlü kuşkudan uzak olarak tespiti bakımından UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak, sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığı da araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerin aslı veya onaylı suretlerinin duruşmada CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ... müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerekirse ifade yahut beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Katılan Kurum vekilinin, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talepleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/106 Esas, 2021/1160 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13890, Karar No: 2018/7325, Tarih: 19.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13890 E.  ,  2018/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan, diğer davalı ...'nın sevk ve idaresindeki 46 M 3039 plakalı minibüste, müvekkilinin araçtan inmek istediğini davalı sürücüye söylediğini, minibüsün durması üzerinde davacının yolculuk boyunca açık olan kapıdan inmek için hamle yapıp ayağını kaldırıma atmasını müteakip aracın hareket etmesi sonucu araçtan düşerek ağır suretle yaralandığını belirterek, davacının uğradığı bedensel zararın karşılığı olarak, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17/02/2015 tarihli artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 46.410,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile, 46.410,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline(davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu tutulmasına); davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... şirketine sigortalı aracının ticari otobüs olmasına göre, maddi tazminat miktarına avans faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7.maddesi gereğince düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci ve ikinci bendindeki "yasal faiz" ibaresi çıkartılarak yerine "avans faiz" ibaresinin eklenerek hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27921, Karar No: 2022/2534, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27921 E.  ,  2022/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2020 gün ve 2019/140 Esas, 2020/90 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.06.2021 gün ve 2021/916 Esas, 2021/1082 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13537, Karar No: 2015/28374, Tarih: 14.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13537 E.  ,  2015/28374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/312918

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/79 (E) ve 2013/316 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık M.. Ç.. hakkında müşteki A.. Ç..'i, sanık S.. T.. hakkında müşteki M.. ..'yi yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK 231.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, bu suç yönünden itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE;

2) Sanık M.. Ş.. hakkında müştekiler A.. Ç.. ve S.. T..'yi yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Tayin edilen cezaların tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

3) Sanık M.. Ç.. hakkında müşteki S.. T..'yi yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Mağdur S.. T.. hakkında Afyonkarahisar, ...ve...... Hastanelerinden verilen 21/1/2013 tarihli rapor içeriklerine göre, mağdurun sağ uyluğunda 3x1 cm'lik 4 cm derinliğinde cilt cilt altı kesici delici alet yarası olduğu, genel cerrahi servisinde yatış planlandığı, kendi isteğiyle yatışı reddettiği, hayati tehlikesinin mevcut olduğunun belirtildiği, buna göre mağdurun film, grafi ve tedavi evrakları gönderilerek Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.