muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7743, Karar No: 2017/1787, Tarih: 13.03.2017

Katılanın, vefat eden eşi ...’u 18.01.2010 tarihinde kalp rahatsızlığı olduğunu düşünerek Salihli İlçe Devlet Hastanesine götürdüğü, burada kardiyolog olarak görev yapan sanığa eşinin durumunu anlattığı, çok ciddi rahatsızlıkları olduğu, hastaneye yatırılmasını istediği, ancak sanığın kas sıkışması olduğunu söyleyerek katılanın eşini evine gönderdiği, 19.01.2010 tarihi sabah saatlerinde ise katılanın eşinin vefat ettiği, bunun üzerine sanığın poliklinik defterleri üzerinde müteveffa için koyduğu tanıları değiştirdiği ve üzerine atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın 21.04.2010 tarihli beyanında; “Bu düzeltmeler bu konuda ifade verildikten sonra EKO raporu ile uyumlu olması açısından tarafımdan yapılmıştır. Hastanın ilk geldiği 18/01/2010 tarihinde ben yalnız çalışmakta idim yanımda hemşire yoktu, etiket bir gün sonra boş bir yer bulunarak yapıştırıldı, hatırlanabildiği kadarıyla anterio hipokinezi hafif olarak not edildi. Tarafımdan yapılan EKO raporu görüldükten sonra hastanın böyle bir tanı özellikleri taşımadığı saptanarak gerekli düzeltme ve karalama yapılarak verilen EKO raporundaki sonuç ile miyalji pulmoner emboli şüphesi tanıları ve göğüs polikliniğine müracaat etmesi yolundaki görüşüm yazıldı.” dediği, 19.08.2010 tarihli savcılık ifadesinde; “muayene tarihinde hasta bana ilk geldiğinde yanımda hemşire bulunmadığından çektiğim EKO neticesi aklımda kalan kısmıyla deftere kaydettim. Tanı kısmına imperior hipokinezi, miyalji+ pulmoner emboli şeklinde yazmıştım. Çekilen EKO ve EKG sonuçları da hastaya verilmişti. Soruşturmadan sonra ben hastaya verilen EKO ve EKG sonuçlarına göre tanının yanlış olduğunu düşünerek üzerini çizdim. Bu yazıya herhangi bir ekleme yapmadım” şeklinde beyanda bulunduğu, 25.08.2010 tarihli savcılık beyanında; “Poliklinik defteri başlıklı 132 numarasıyla numaralandırılan ve ...’un 522. sırada muayene olduğunu gösteren poliklinik defterindeki teşhis ve sevk yazısı şu an adını hatırlayamadığım servis hemşiresi tarafından benim söylemem üzerine yazılmıştır. Muayene ile aynı gün bu ifade yazılmıştır. Bu defterin 213 sırasında kayıtlı olan ...’un EKO sonuçları yazılmıştır. Muayene sırasında bu deftere yine servis hemşiresi tarafından poliklinik defterine yazıldığı gibi inferior hipokinez ifadesi yazılmıştı. Hakkımda ön inceleme başladıktan sonra muhakkikte EKO raporunu görmem üzerine bu ifadenin yanlış olduğunu anladım ve doğrusunu oraya yazdım” şeklinde ifade verdiği, 29.09.2011 tarihli savunmasında ise; “ben o dönemde hastaneye yeni atanmıştım hastanede bizle birlikte çalışan hemşirenin kardiyoloji hemşiresi olmaması nedeniyle söylediklerimi yanlış yazmış, sonrasında eko neticesinde çıkan raporu poliklinik defterine yazdım. Üstü çizili olan kısmı ise hemşire hanım yazmıştır.” şeklinde savunmada bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun 30.01

.09.2011 tarihli savunmasında ise; “ben o dönemde hastaneye yeni atanmıştım hastanede bizle birlikte çalışan hemşirenin kardiyoloji hemşiresi olmaması nedeniyle söylediklerimi yanlış yazmış, sonrasında eko neticesinde çıkan raporu poliklinik defterine yazdım. Üstü çizili olan kısmı ise hemşire hanım yazmıştır.” şeklinde savunmada bulunduğu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun 30.01.2013 tarihli raporuna göre “nefes darlığı şikayeti ile gelen ve öncesinde pulmoner emboli öyküsü olan bir hastanın ileri tetkik ve tedavi amacı ile göğüs hastalıklarına sevk edilmesinin uygun olduğu, kişi adına düzenlenmiş 18/01/2010 tarih ve 522 sıra nolu poliklinik defter fotokopisinde kişinin göğüs bölümüne sevk edildiğinin kayıtlı olduğu, ilgili belgenin mahkemeniz tarafından doğruluğunun kabulü halinde kişiyi muayene eden hekime atfı kabil kusur bulunmadığı..” tespitinin yapıldığı, Salihli İlçe Devlet Hastanesinin 24.06.2013 tarihli yazısına göre ... isimli şahsın hastanemiz kayıtlarının incelenmesi neticesinde 18.01.2010 ve sonrası tarihlerde göğüs poliklinik kayıtlarına rastlanılmadığının belirtildiği, sanığın aşamalarda değişen beyanları, önce deftere kayıtların hemşire olmaması nedeniyle kendisi tarafından yapıldığını beyan etmesine rağmen sonraki ifadelerinde kardiyoloji hemşiresi olmayan ve adını hatırlamadığı hemşire tarafından kayıtların yanlış olarak yazıldığını beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu raporunda poliklinik defterinin 522. sırasına kayıtlı olan yazıların sanığın eli ürünü olmadığı tespit edilmiş ise de, sanığın savunmalarında söz konusu değişikliklerinin kendisinin söylemesi üzerine hemşire tarafından yapıldığını beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun sanığın kusur durumuna ilişkin raporu ve tüm diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığa yüklenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ile görevi kötüye kullanma suçlarının sübuta erdiği, ancak sahtecilik suçlarında, suça konu belgenin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının tespiti gerektiğinden ve dosya arasında bulunan fotokopi belgelerden aldatma yeteneğinin bulunup-bulunmadığı anlaşılamadığından, poliklinik defteri aslının duruşmada incelenerek yapılan değişikliklerin ilk bakışta anlaşılıp anlaşılmadığı ve aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı da tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2926, Karar No: 2022/6007, Tarih: 28.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2926 E.  ,  2022/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükmün, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 29/12/2021 gün ve 2021/1904 - 2021/2506 sayılı " istinaf başvuralarının düzeltilerek esastan reddine" ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri ile sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin, 29/12/2021 tarihli ... bu kararı süre tutum dilekçesi ile 31/12/2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, teblignamede temyizin reddi hakkındaki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay tarihinde, saat 06.15 sıralarında gündüz vakti meskun mahal dışında yer alan bölünmüş yolda ticari otobüsün yoldan çıkarak sol yanına yatıp sürüklenerek, yolun sağ kısmında bulunan demir bariyerlere çarpması neticesinde dört kişinin öldüğü, yirmi altı kişinin yaralandığı, yaralananlardan yedi kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda, sanık ...’nın kollukta verdiği beyanında, kazaya karışan ticari otobüste muavinlik yaptığını, ...’dan ...’a gitmek üzere yola çıktıklarını, otobüsü ...’e kadar ikinci şoför olan ...’ın kullandığını, ...’de otobüsü sanık ...’ın devraldığını, sanık ...’ın ...’ye yakın yerde mola verdiğini, moladan sonra ...‘ye gelmeden sanık ...’in kalbinin sıkıştığını, otobüsü kendisinin kullanmasını istediğini söylediği, kendisinin bu teklifi kabul ettiğini, otobüs hareket halinde iken otobüsü devraldığını ve ... çıkışına kadar otobüsü kullandığını, daha sonra otobüsün idaresini sanık ...'e verdiği, otobüs kullanmak için evrak ve belgelerinin tam olmadığını, kazayı sanık ...’in yaptığını beyan ettiği, sanık ...’ın aşamalarda verdiği beyanlarında, 2007 yılından beri çeşitli firmalarda otobüs şöförlüğü yaptığını 20 gündür anılan firmada çalıştığını, otobüste ikinci şoförün bulunduğunu, otobüs kullanmak için gerekli olan belgelere sahip olduğunu ancak sanık ...’in bu hususta bir eğitimi ve yeterlilik belgesinin olmadığını, sabaha karşı kalbinin sıkışması nedeniyle aracın idaresini sanık ...’e verdiğini, kazanın olduğu anda otobüsün sürücüsünün sanık ... olduğunu beyan etmesi ile dosyada mevcut CD çözümleme tutanağının incelenmesinde, ... otoyolu ...ı ilçesi PTS görüntülerinde, otobüsü kullanan kişinin sanık ... olduğunun tespit edildiği, katılan ...’un aşamalardaki beyanlarında, aracı muavinin kullandığını, sürekli uyuduğunu ifade ettiği, katılan ...’in verdiği beyanlarında, ön koltukta oturduğunu, kendisinin koridor tarafında oturduğunu, kaza anını gördüğünü, aracı kullanan kişinin muavin olduğunu, sanık ... ile sanık ...’in otobüs hareket halindeyken sürücü değişikliği yaptıklarını beyan etmesi ile tüm dosya kapsamından asli kusurlu sanıklar hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak kurulan hükümde ve hükmün gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, kusura, katılan ... vekilinin, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan ... vekilinin, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar ..., ..., ... vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine, katılan ... vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 29/12/2021 tarihli ve 2021/1904 - 2021/2506 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 28.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16143, Karar No: 2013/19668, Tarih: 10.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/16143 E.  ,  2013/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 45.000 TL bedelli senede dayalı icra takibi yaptığını, takip tarihinden önce senedin 21.000 TL sinin davalının kardeşi ...'a ve 11.000 TL sinin davalının talimatı ile davalının borcu bulunan ... İnş. Deri Tekstil Gıda San ve Tic. Ltd. Şti. ye ödendiğini, müvekkilinin davalıya 13.000 TL borcu kalmasına rağmen senedin tamamının icra takibine konulduğunu, takipten sonra da bakiye bedelin ödendiğini belirterek borcun 32.000 TL sinin takipten önce ödenmiş olması sebebi ile bu rakam üzerinden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin ve senedin iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ödeme yapılmadığını, müvekkili ile kardeşinin arasının kötü olduğunu, ödeme belgelerinin müvekkiline zarar vermek kastıyla oluşturulmuş sahte belgeler olduğunu belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının takipten önce makbuz karşılığı davalı alacaklının kardeşi ...'a 21.000TL ve ... şirketi adına ...'e 11.000TL ödediği, böylelikle davacı borçlunun takibe konu alacağın 32.000TL.si yönünden borçlu olmadığı, hakkında yapılan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı lehine tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borcun alacaklıya ödenmesi halinde ödenen miktarı kadar borçlu borcundan kurtulur. Alacaklı dışında başka şahsa yapılan ödemenin ifa sayılabilmesi için alacaklının bu konuda talimatı gerekir. Somut olayda davalının kardeşi ve dava dışı şirkete yapılan ödemenin borca mahsuben ödeme olduğunun kabulü için davalı alacaklının yazılı talimatı olduğu kanıtlanamamıştır. Davacının açık muvafakatı bulunmadığından somut olayda tanık da dinlenemeyeceğinden tanık beyanlarına itibar edilemez. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2911, Karar No: 2012/1407, Tarih: 06.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2911 E.  ,  2012/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/6 ve 314/3. maddeleri delaletiyle 314/2, 35, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonundan toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına ve gerekçeli karardaki anlatıma göre sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, hükümde örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme olarak nitelendirilip uygulama maddesinin de " TCK'nın 314/3 ve 226/6. maddeleri yollamasıyla 314/2. maddesi" olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün ilk paragrafındaki "...örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan eylemine uyan fiil ve hareketlerinden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı

TCK'nın 314/2. maddesi" ibaresinin yerine "...örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan eylemine uyan fiil ve hareketlerinden dolayı TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi" ifadesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9116, Karar No: 2010/10473, Tarih: 14.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/9116 E.  ,  2010/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; "......"un baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosunun ilgili merciden celp edilerek evrak arasına konulduktan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17216, Karar No: 2016/10047, Tarih: 14.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/17216 E.  ,  2016/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek KararTarihi : 18/11/2015

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip, 05/11/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 27/11/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 18/11/2015 tarih, 2015/467 - 2015/1243 sayılı ek kararın kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6655, Karar No: 2022/16261, Tarih: 17.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6655 E.  ,  2022/16261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı altında olduğundan ek karar ile reddine karar verilmiş olup; iş bu ek karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kararın miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ise de; 15/04/2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24/02/2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz kanun yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen HMK’nın 362. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 07.02.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Mersin İli, Tarsus İlçesi, Kızılçukur Mahallesi 1498 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınıp üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamındaki dava dosyalarında kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlarda münavebe ürünü olarak birinci yıl buğday ve yeşil soğan, ikinci yıl bakla ürünleri esas alınarak değer biçilmiş olup, dava konusu taşınmaz için bu ekim planından ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

1-Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamındaki dava dosyalarında kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlarda münavebe ürünü olarak birinci yıl buğday ve yeşil soğan, ikinci yıl bakla ürünleri esas alınarak değer biçilmiş olup, dava konusu taşınmaz için bu ekim planından ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Bölge Adliye Mahkemesince, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun’la değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği gerekçesiyle 16.02.2021 tarihli ara karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesine karar verildiğinden, bu bedele ara karar tarihi olan 16.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, hükümde ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 15.10.2018 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8808, Karar No: 2019/10786, Tarih: 18.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/8808 E.  ,  2019/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşürülme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.