muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11590, Karar No: 2023/3327, Tarih: 20.06.2023

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacı kadının sürekli kendisini aşağıladığı kendisini kabullenemediğini, ilgisiz ve sevgiden yoksun davrandığını ama evlilik birliğinin devamı için sabrettiğini ve çaba gösterdiğini, ailesi ve yakın çevresi görüşmediğini, çocukları da bilinçli olarak kendi ailesi ile görüştürmediğini, sıklıkla babasının evine götürdüğünü, baskı altına almaya çalıştığını, psikolojik rahatsızlığının bulunmadığını, eşine ve çocuklarına karşı her zaman ilgili davrandığını, eşini kıskanmadığını, daima desteklediğini iddiaların gerçek olmadığını savunarak, öncelikle boşanma davasının reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin davacı kadına ağza alınmayacak küfürler ettiği, kadının ise erkeğe psikolojik rahatsızlığı olduğu ve doktora gidip tedavi olması konusunda baskı uyguladığı, tarafların sair iddialarının ispat edilemediği, gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu, ortak çocukların annelerinin yanında kalması, ihtiyaçlarının anneleri tarafından karşılaması ile idrak çağındaki küçüklerin görüşlerinin önemi ve dosyaya sunulan uzman raporu da nazara alınarak ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine karar verildiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, gelir ve gider miktarları, günün ekonomik koşulları ve hakkaniyet ilkesi ile nazara alınarak, davacı kadın lehine ve ortak çocuklar lehine tedbir nafakası, yoksulluk ve iştirak nafakasına hükmedildiği, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olması nedeniyle, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için hüküm altına alınan aylık 500,00'er TL tedbir nafakasıın karar tarihi itibari ile 800,00'er TL'ye çıkartılmasına ve karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın yararına, aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 1.250,00 TL'ye çıkartılmasına ve karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, tarafların tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hüküm altına alınan tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakalarının düşük olduğunu, günün ekonomik koşullarına göre yetersiz olduğunu, davalının en son geliri sorularak buna göre nafakaya hükmedilmesinin gerektiğini, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda asıl kusurun davalı erkekte olduğunu, müvekkili yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluştuğunu belirterek, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına ağıza alınmayacak küfürler ettiği, kadının da erkeğe psikolojik rahatsızlığının bulunduğu, tedavi olması konusunda baskı yaptığı, dolayısı ile tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğuna karar verilmiş ise de, kadının tanıklarının beyanı uyarınca, erkeğin, evin kirası ile çocukların okul ihtiyaçlarını karşıladığı ancak kadına harçlık vermediği, birlik görevlerini yerine getirmediğinin de anlaşıldığı, bu durumda, davacı kadının kusur durumuna yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile erkeğin, evin kirası ile çocukların okul ihtiyaçlarını karşıladığı, ancak harçlık vermediği, birlik görevlerini yerine getirmediğine dair kusurunun gerekçeye eklenerek, gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu, davacı kadının ise az kusurlu olduğunun tespitine karar verildiği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası işe iştirak nafakalarının miktarlarının makul olduğu, davacının bu yöne ilişkin istinaf itirazının reddine karar verildiği, boşanmaya neden olan olaylarda, davalı erkeğin ağır kusurlu bulunduğu, boşanma nedeniyle mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davacı kadın için maddî tazminata hükmedilmesi gerektiği, tarafların mevcut sosyal ve ekonomik durumları, hakkaniyet kuralları da gözetilerek davacı kadın yararına maddî tazminata hükmedildiği, yine davalı erkek boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmekle, manevî tazminata dair koşulların da oluştuğundan, kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile davacının kusur belirlemesi ile maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu, davacı kadının hafif kusurlu olduğunun tespitine, davacı kadın yararına 35.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadının sair istinaf talebinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkilinin eşi ve çocukları için hiçbir fedakarlıktan kaçınmadığını, eşine küfür etmediğini, müvekkilinin ağır kusurlu olmadığını, tanıkların yönlendirme ile beyanda bulunduklarını, davacının müvekkiline isnat ettiği hiç bir kusuru ispatlayamadığını, müvekkilinin tazminat ödemesine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi ve müvekkili aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davacı kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15688, Karar No: 2014/73, Tarih: 13.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15688 E.  ,  2014/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/156

Taraflar arasında görülen satıcının hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı elektrik idaresi, Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 28.02.2013 tarih ve 302 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1650, Karar No: 2021/10914, Tarih: 06.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1650 E.  ,  2021/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/410 E. - 2018/360 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/410 Esas – 2018/360 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, ... Mahallesi, 966 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-)3 nolu bendindeki (237.500,00 TL'sinin ilgili bankaya müzekkere yazılarak davalı adına üçer aylık vadeli olarak nemalandırılması ve mahkememizce konulan blokenin ikinci bir yazımıza kadar devam ettirilmesinin istenmesine, kalan kısım olan 87.500,00 TL'sinin derhal davalıya ödenmesine,) ibaresinin çıkarılarak, yerine (idarece taşınmaza takdir edilen 87.500,00 TL bedelin davalıya kararın kesinleşmesi beklenmeksizin, 08.12.2018 tarihinden 01.06.2018 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte derhal ödenmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, davacı idarece depo edilen ve kıymet takdir bedelinden fazla olan bakiye 237.500,00-TL'nin kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, bu bedele 08.12.2018 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar faiz işletilmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, bu bedelin davalıya ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-)Davacı idare lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin 7. bendinin ikinci paragrafının çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/827, Karar No: 2014/5563, Tarih: 21.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/827 E.  ,  2014/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/190529

MAHKEMESİ : Zile Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/80 Esas, 2012/117 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tefecilik suçunun, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/07/1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı Kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir şekilde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlanması, başka bir anlatımla ödünç para verme işinin meslek haline dönüştürülmesi durumunda oluştuğu, suçun yaptırımının ise 2279 sayılı Yasanın 17. maddesinde düzenlendiği,

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde ise tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla;

Şikayetçi D.. B..'ın kazanç karşılığı 18.000 TL ödünç para aldığına dair beyanı, tanıkların anlatımları, Zile İcra Müdürlüğünün 2010/509 Esas sayılı dosyasında takibe konulan senet, tüm dosya kapsamı ve hayatın olağan akışı karşısında sanığın şikayetçiye kazanç karşılığı ödünç para verdiği hususunun sabit olduğu ve yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6250, Karar No: 2013/11226, Tarih: 05.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6250 E.  ,  2013/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılmasında uyulacak esaslara ilişkin yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında dava konusu 191 ada 2 sayılı parsel (eski parsel numarası, 587) 191 ada 3 sayılı parsel (eski parsel numarası 586), 191 ada 5 sayılı parsel (eski parsel numarası 585) 191 ada 6 sayılı parsel (eski parsel numarası 584), 224 ada 19 sayılı parsel (eski parsel numarası 769) 224 ada 27 sayılı parsel (eski parsel numarası 753) tapuda malikleri adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir. Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların orman vasfı ile tesciline karar verilmesi iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.04.2012 tarihli ve 2012/5006 E. - 6313 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Mahkemece davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.04.2012 tarihli ve 2012/5006 E. - 6313 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "Mahkemece çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmaın bilirişi vasıtasıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi halinde bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazların orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma kararında doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu ... Köyü, 191 ada 2, 191 ada 3, 191 ada 5, 191 ada 6, 224 ada 19, 224 ada 27 parsel sayılı

taşınmazların uygulama tutanağı gibi tesciline taşınmazların orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine usulünce talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 05/12/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.