muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2307, Karar No: 2015/2883, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2307 E.  ,  2015/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5437, Karar No: 2014/13712, Tarih: 21.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5437 E.  ,  2014/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketicinin şikâyeti üzerine, ... Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, tüketicinin talebinin kabulüne, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan toplam 15,75 TL'nin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına şeklinde verdiği 27/06/2012 tarih ve 2012/674 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir. Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5592, Karar No: 2015/8226, Tarih: 26.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5592 E.  ,  2015/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin akrabası olan sanığın, olay günü müştekinin oğlu...'yı arayarak evlerine hırsız girdiğini bildirip, iki kişiyi kaçarken gördüğünü arkalarına düştüğünü, yakalayamadığını söylemesine rağmen, polis tarafından tutulan 17.03.2010 tarihli tutanakta, tek kişiye ait gidiş geliş ayak izlerinin olduğunun belirtildiği; polis tarafından sabahtan beri nerede olduğu sorulduğunda, çelişkili cevaplar verdiği; parkta otururken ... isimli arkadaşının motosikletinin tekerleğinin havasının inmiş olduğunu, kendisine halamlarda pompa var, gidip alayım dediğini, ...'dan motosikletini ödünç alarak gittiğini, bu sırada hırsızlık olayının olduğunu, polislerin geldiği bu saate kadar da polislerle birlikte olduğunu beyan etmiş, sanığın eşi ...'dan sanığın nerede olduğu sorulduğunda, yaklaşık bir saat önce eve geldiğini üzerini değiştirip gittiğini söylemesi üzerine, sanığa tekrar sorulduğunda, eve arızalı olan cep telefonunu almaya gittiğini, telefonu çarşı içerisinde tamirciye verdiğini beyan etmiş, tamirciden durum araştırıldığında, sanığın o gün gelmeyip, bir gün önce geldiği belirtilmiş, sanığa neden yalan söylediği sorulduğunda, cevap vermemiş, sonraki beyanlarında eve babasının içtiği sarma sigaralardan almak için gittiğini beyan etmiş ise de, üzerinde yapılan aramada sarma sigaraya rastlanmamış, üzerinde paket sigara bulunduğu belirtilmiş; müşteki ...'in beyanına göre, eve sanık ile birlikte, hırsızlık olayından sonra geldiklerinde, daha içeri girmeden her yerin dağınık olduğunu, kapının kırıldığını söylemesi nedeniyle sanıktan şüphelendiğini, akrabası olan sanığın ara ara evlerine geldiğini, hatta bir keresinde “Hala, neden bu kapıyı kilitli tutuyorsun? Altın mı var” dediğini, tanık olarak dinlenen ...'ın beyanına göre, sanığın motosikleti kendisinden istediğini, halasına gideceğini söylemediğini beyan etmesi karşısında; sanık tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş, kollukta verilen ifadelerin zorla verdirildiğini, polis tarafından darp edildiğini, kendisinin hırsızlık olayına karışmadığını beyan etmiş ise de, bu kaçamaklı beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmasına itibar edilmek suretiyle delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25602, Karar No: 2013/7984, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25602 E.  ,  2013/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte, tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, sahtecilik suçu bakımından suça konu sağlık karnesinin düzenlettirildiği 28.06.2002, dolandırıcılık suçu yönünden ise tedavi giderlerinin en son yapıldığı 24.03.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın eşinin Bağ-Kur sağlık sigortasından yararlanmakta iken tedavi yardım beyannamesini doldurup görev yaptığı kuruma vererek eşi adına emekli sandığına ait sağlık karnesini 28.06.2002 tarihinde düzenlettirmekten ibaret eyleminin "memura yalan beyanda bulunmak" suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte tedavi yardım beyannamesi formu düzenlemek ve dolandırıcılık” suçlarının tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği iddia olunan 28.06.2002 ve 24.03.2005 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4852, Karar No: 2012/8853, Tarih: 15.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/4852 E.  ,  2012/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :563-35

Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava dışı ... Plastik Tüp Ambalaj Sanayi Ticaret A.Ş.'nin 2008/2-12 aylara ait sigorta prim borçlarının tahsili amacıyla başlatılan 2009/10039 esas sayılı takip dosyasında, 506 sayılı Kanunun 80. ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddeleri uyarınca, şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkan yardımcısı olan davacı ...'e ödeme emri tebliğ edilmiş; davacı yasal süresi içerisinde ödeme emrinin iptali istemli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; şirket hakkında iflas kararı verildiği, iflas tasfiyesi sonucunda prim borcunun şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olduğu, şirkete karşı takip yolları tüketilmeden, davacıya başvurulamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosyanın incelenmesinden; Mahkemece davacının hangi tarihler arasında yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu yönünde herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, ancak Kurumdan alınan 24.11.2009 tarihli cevabi yazıdan davacının şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğunun anlaşıldığı; ödeme emrine konu prim borçlarının 2008/1-12 dönemine ilişkin olduğu; şirket hakkında Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2004/75 E. sayılı ilamıyla iflasın 23.02.2005 tarihi itibariyle 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 14.07.2005 tarih ve 2005/4782 Esas sayılı ilamı ile verilen bu kararın bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2005/814 E. sayılı ilamıyla iflasın 09.06.2009 tarihi itibariyle 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10.12.2009 tarih, ve 2009/10282 Esas sayılı ilamı ile bu kararın da bozulması üzerine Düzce 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 09.11.2010 tarih, 2010/355 E. ve 2010/397 K. sayılı ilamıyla bu sefer şirketin iflasına ve konulmuş tüm tedbirlerin kaldırılmasına karar verildiği, şirket hakkında verilen iflas kararının da Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 25.05.2011 tarih, 2011/2752 Esas ve 2011/6937 Karar sayılı ilamı onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Konuya ilişkin yasal mevzuatın incelenmesinde; 01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir Özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Müteselsil borçlulukta borçlular, alacaklıya karşı, mutlak defi olarak adlandırılan, borcun sebebinden veya konusundan doğan def’iler ileri sürebilecekleri gibi (örnek olarak müteselsil borçluluğu doğuran sözleşmenin imkânsızlık, hukuka ve ahlaka aykırılık sebebiyle hükümsüz olduğu; alacaklının fiil ehliyetine sahip bulunmadığı; borcun bütün borçlular bakımından zaman aşımına uğramış olduğu def’iler), her bir borçlu, alacaklı ile arasındaki şahsi ilişkiden kaynaklanan def’ileri de (örneğin alacaklının takibine uğrayan borçlunu ehliyetsizliği; iradesinin fesada uğramış bulunması; borcunun henüz muaccel olması gibi.) ileri sürebilir.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; taraflar arasında, davacının şirketi temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkan yardımcısı olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığından, ödeme emrine konu dava dışı şirkete ait 2008/2-10. aylara ilişkin prim borçlarından, 506 sayılı Kanunun 80/11. ve 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddeleri gereğince sorumlu olduğu gözetilmeksizin, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1516, Karar No: 2023/4300, Tarih: 28.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1516 E.  ,  2023/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2109 E., 2022/1648 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/12 E., 2019/998 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... kadın dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 1988 görücü usulü evlendiklerini, bu evlilikten tarafların ortak ve reşit 2 çocukları bulunduğunu, taraflar arasındaki evlilik birliği davalı eşin ve ailesinin müvekkile karşı hakaretleri, sinkaflı sözleri, aşağılayıcı ve küçük düşürücü söylemleri, şiddete dayalı eylemleri nedeni ile temelinden sarsıldığını, ilgisiz olduğunu, ailesinin müdahalesine izin verdiğini, erkek çocuk doğurmamasını sorun ettiklerini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, yatağını ayırdığını, malları elden çıkarmaya başladığını, annesinin sözü ile hakaret ettiğini, ekonomik şiddet uyguladığını, her fırsatta "sen kimsin, defol git, istemiyorum seni." dediğini beyan ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, hükmedilecek nafakaya her yıl artan TEFE-ÜFE oranında artış uygulanmasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminatın karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.... kadın birleşen davaya cevap dilekçesinde, erkeğin davasının haksız olduğunu, iddiaların yersiz olduğunu, asıl kusurlunun erkek olduğunu beyan ederek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl dava dosyasında dava dilekçesi davalıya 12.01.2017 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, 26.01.2017 cevap süresinin son günü olmasına rağmen 06.02.2017 tarihinde yasal cevap süresi geçirilerek cevap dilekçesi sunulmuş, karşı tarafın muvafakatı bulunmadığından Mahkemece kabul edilmemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl dava dosyasında dava dilekçesi davalıya 12.01.2017 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, 26.01.2017 cevap süresinin son günü olmasına rağmen 06.02.2017 tarihinde yasal cevap süresi geçirilerek cevap dilekçesi sunulmuş, karşı tarafın muvafakatı bulunmadığından Mahkemece kabul edilmemiştir.

2.... erkek birleşen davadaki dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 29 yıldır evli olduklarını, davalının açmış olduğu davasında haksız ve kötü niyetli olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu, davalının müvekkilini hep aşağıladığını, davalının müvekkilini hep aşağıladığını, saygı ve sevgisini asla vermediğini, müvekkiline sürekli "sen adam mısın?, git çalış para bul" diyen, hor gören, yataktan kovan davalının, müvekkiline evlilik birliğinin devam ettiği uzun yıllar boyunca bu şekilde davrandığını, müvekkilini hem maddî hem manevî anlamda büyük zararlara uğrattığını, ekonomik olarak beğenmeyip hep fazlasını istediğini beyan ederek kadının davası ile birleştirilerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, bu evlilik bağının sona ermesinde davalının kusurlu olmasından dolayı, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, toplanan bu deliller doğrultusunda, tarafların evlilikleri başlangıçta yolunda gitmesine rağmen bir süre sonra davalı- birleşen dosya davacı erkeğin son zamanlarda memleketi ... ... ilçesine gittiği ve burada uzun süre kaldığı, en az 6 ay kaldığı, bu sürede de gerek ... eşinin gerekse ortak çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı, bu sürede ... kadının ailesinin yardımları ile geçinebildikleri, bir süre sonra davalı-davalı erkeğin ben nereye gidersem siz de oraya gideceksin diyerek eşine ve ailesine baskı yaptığı, eşini ortak aile konutunu satmakla tehdit ettiği, nihayetinde de bu taşınmazı sattığı, bir boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri için eşlerden beklenmeyecek derecede temelden sarsıldığının sabit olmasının, ayrıca boşanmaya neden olan olaylarda dava açan eşin daha ağır kusurlu olmamasının gerekeceği, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığının kuşkusuz olduğu ve bu sonuca ulaşılması da tamamen birleşen dosya davacı erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, kadına atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmediği, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının ise kusursuz olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile erkek tarafından açılan birleşen davanın reddine, taraflarca usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülen ve dayanılan vakıalar esas alınarak; tanıklar tarafından anlatılan ve Mahkemece de sabit kabul edilen ve yukarıda bahsedilen kusur yüklenilmesi kapsamında sonuç olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesinin birinci fıkrasındaki koşullar oluşmakla asıl dava dosyasında kadının davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeni ile boşanmalarına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir, aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 25.000,00 TL maddî tazminat, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde, boşanma dışındaki kusur tespiti, nafakalar, tazminat, birleşen boşanma davasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç