muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9503, Karar No: 2013/27846, Tarih: 21.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9503 E.  ,  2013/27846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosyada mevcut Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçalarının üzerine veya bu plastikten parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun, metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış, fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahın üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde saçma ve kurşun küre geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise;

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

2- Mükerrir olan sanık hakkında, hükümlerde mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca infazı sınırlar biçimde “1 yıl” denetim süresi belirlenmesine karar verilmesi,

3- Emanette kayıtlı suç eşyasının akıbeti hakkında mahkemesince bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10165, Karar No: 2015/21327, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10165 E.  ,  2015/21327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/927-2014/313

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5398, Karar No: 2018/3929, Tarih: 22.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5398 E.  ,  2018/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/484, Karar No: 2011/4404, Tarih: 19.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/484 E.  ,  2011/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

KARAR

Hüküm, müdahil davacı ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmış, ne var ki anılan maddede belirtilen usullere uygun bir biçimde tebliğ yapılamamıştır. Tebligat Kanununun 21. maddesi hükmünde "... tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir..." denilmektedir. Dosya arasında yer alan hükmün tebliğine ilişkin davetiye parçasında, muhatabın tarlada bulunduğu sebebiyle kapısına 2 nolu haber kağıdının yapıştırıldığı açıklanarak muhtara tebliğ edildiği belirtilmiş, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesinin mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirilmediği görülmüştür. Bu bakımdan müdahil davacı ...'ya hükmün yeniden tebliğe çıkarılarak, anılan maddede belirtilen şekilde yöntemine uygun bir biçimde tebliğ edilmesinin sağlanması, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temşiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 19.9.2011 tahinde oybirligiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28537, Karar No: 2015/9385, Tarih: 28.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28537 E.  ,  2015/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz “dere mutlak koruma” alanında kalıp, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/64, Karar No: 2021/785, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/64 E.  ,  2021/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; 28/04/2006 tarihinde davalının, davacıların oğlu ...'e çarptığını ve yaralanmasına neden olduğunu, 7-8 defa ayağından ameliyat olduğunu ve platin takıldığını, kazanın üzerinden 6 yıl geçmesine rağmen hala ilaç kullandığını, zekasında ve vücudunda gelişme zayıflığı görüldüğünü, bedenen cismani zarara uğradığını, kaza sonucunda davacıların maddi ve manevi anlamda mağdur olduğunu belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi, davacılardan ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için ise 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28/04/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili;davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine, karar verilmiş, hükmün davacılar vekilince temyizi üzerine Dairenin 2014/2120 E.-2015/8037 K. sayılı ilamı ile "...Mahkemece, ceza dosyası, tanık beyanları ve dosya içindeki belgeler dikkate alınarak,...veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak, kusur oranlarının tespiti ile

sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir" şeklinde gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamına göre, ... Asliye Hukuk Mahkemesine yazılan talimat ile alınan bilirkişi Karayolları Fen Heyeti raporunda sürücünün kusursuz olduğu bu açıdan davaya konu kazadan dolayı davalının tazminat sorumluluğunun doğmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 04/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9214, Karar No: 2010/3961, Tarih: 25.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9214 E.  ,  2010/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçuna teşebbüs ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkümiyetine dair, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/10/2005 gün ve 2004/466 Esas, 2005/231 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 28.02.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Lehe olan hükmün tespiti sırasında her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de, temel cezanın alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinden yapılması halinde dahi 5237 sayılı Yasanın açıkça aleyhe sonuç doğurduğu anlaşılmakla anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

.../...

-2-

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/1573, Karar No: 2021/1100, Tarih: 03.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1573 E.  ,  2021/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Ses veya görüntülerin kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 32/1. ve CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında TCK'nın 57/1. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına

Ses veya görüntülerin kayda alınması suçundan sanığa ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13.03.2014 tarihli sağlık kurulu raporu, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek, sanığın, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan bir adli soruşturma kapsamında, Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheli sıfatıyla alınan 26.11.2013 tarihli ifadesi esnasındaki ses ve görüntüleri, sağ koluna monte ettiği gizli kamera ile yetkisiz olarak kayda alması biçiminde sübut bulan eyleminden dolayı TCK'nın 286/1. madde ve fıkrasındaki ses veya görüntülerin kayda alınması suçunu işlediği sırada, “Bipolar afektif bozukluk” denilen akıl hastalığına müptela olup, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu hastalığın etkisi altında bulunması nedeniyle işlediği suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın ve sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8276, Karar No: 2023/7950, Tarih: 11.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8276 E.  ,  2023/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 22.03.2017

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki aidiyetin tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2012 yılına kadar ...T.C. kimlik numarası ile nüfusta kayıtlı göründüğünü, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.04.2012 tarih, 2011/639 Esas 2012/130 Karar sayılı ilamı ile nüfus kaydında düzeltme yapılarak ... T.C. kimlik numarasını aldığını, hizmetlerinin önceki kimlik bilgilerine ait olup, kendisinin yeni kimlik numarası alması üzerine önceki hizmetlerinin yeni kaydına aktarılması için Kuruma yaptığı müracaattan bir netice alınamadığını, müvekkilinin yaklaşık 1990 yılından itibaren çeşitli işverenler nezdinde mevcut olan hizmet sürelerinin müvekkilinin gerçek sigorta kayıtlarına işlenmesi gerektiğini beyanla müvekkilinin davalı ... adına kayıtlı olan önceki hizmet sürelerinin müvekkilinin yeni kayıtlarına işlenmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının incelenmesinde ... T.C. Kimlik numaralı ...’in baba adının İsmet, anne adının Zeliha, 15.01.1968 Bingöl doğumlu olduğu, 3501016812418 sigorta sicil numarası ile 4-a kaydının ve ilk işe giriş tarihinin 11.03.1987 tarihi olduğu, çalışmalarının dilekçeleri ekinde sunulan hizmet cetvelinde görüldüğü gibi olduğunu, 48511937514 T.C. Kimlik numaralı ...’in ise baba adının Abdülvahap anne adının Gülşen, 15.01.1967 Bingöl doğumlu olduğu, 3501201211539 sigorta sicil numarası ile 4-a kaydının ve ilk işe giriş tarihinin 26.03.2012 olduğu çalışmalarının dilekçeleri ekinde sunulu hizmet cetvelinde görüldüğü gibi olduğunun tespit edildiğini, Sosyal Güvenlik Hakkının kişiye sıkı sıkı bağlı devredilmeyen haklardan olduğunu, sigorta kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı yönündeki iddianın aydınlatılabilmesi için öncelikle yanlış yazıldığı belirtilen işe giriş bildirgesini düzenleyen işverenin beyanının alınması, işveren nezdindeki işyeri kayıtları ile ücret ödeme belgelerinin celp edilerek şahsi dosya kapsamındaki kayıtlarda dahil olmak üzere imza ve fotoğraf incelemesi yapılması, hem davacıya ait hem de yanlış yazıldığı belirtilen kayıtlara göre nüfus idaresine yazılarak bu kayıtlara göre başka bir şahıs olup olmadığının araştırılması, aynı kişiler olup olmadığının kesin bir şekilde belirlenmesi, dinlenecek tanıkların kayıtlara geçmiş ve davacı ile aynı sürede çalışmış kişilerden seçilmesi, ayrıca kayıtlarda tashih olup olmadığının araştırılması, özetle davanın hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde kanıtlanması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı tarafından davaya cevap verilmemiş, duruşmadaki beyanlarında 1987 yılında Habaş'da çalıştığını, genelde Karabağlar' da mobilya sektöründe çalıştığını, davacının amcasının oğlu olduğunu, kendisinin daha çok inşaat sektöründe çalıştığını, 1985-1986 yılında ... mobilyada çalıştığını, şu anda kendi işyerinde çalışmakta olduğunu, babasının adının İsmet, annesinin adının Zeliha olduğunu, 1968 doğumlu olduğunu, davacının babasının adının Abdullah, annesinin adının Gülşen olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2020 tarihli ve 2017/131 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararı ile "Davacının davasının kabulüne; davalı Kurum tarafından 01.1111990-30.06.2012 dönemi toplam 3356 prim ödeme günü ile sigorta primine esas kazanç tutarlarının dahili davalı ...'in (T.C. ...) hizmet döküm cetvelinden iptali ile davacı ...'in (T.C. 48511937514) hizmet döküm cetveline aktarılması gerektiğinin ve davacı ...'in (T.C. 48511937514) hizmet döküm cetvelinde ilk işe giriş tarihinin 01.11.1990 tarihi olarak tahsis edilmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç