muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/493, Karar No: 2022/726, Tarih: 24.05.2022

Tashih yoluyla hüküm değiştirilemez ise de bu ilke çok dar bir yorumla uygulanmamalı ve özellikle infaza elverişli olmayan hükümlerin infazını mümkün kılan önemli bir araç olarak hükmün tashihi kurumundan yararlanılmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; açılan menfi tespit davası takipte istenen 568.932,00TL’ye ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ve hükmün 1. maddesinde davacının toplam 568.932,00TL alacağın 8.114,30TL’lik kısmından borçlu olmadığının tespitin, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Bu kabul ve reddedilen miktarlar hükümde dayanak olarak da belirtilen ve hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesiyle birlikte değerlendirildiğinde hükmün 4. maddesinde hükmedilen 1.500TL’nin kabul edilen 8.114,30TL nedeniyle davacı yararına, hükmün 3. maddesinde hükmedilen 35.832,71TL’nin ise reddedilen 560.817,70TL nedeniyle davalı yararına hükmedilmesi gereken miktarlar olduğu çok açık biçimde anlaşılabilmekte ve tereddütsüz biçimde de bu sonuca varılabilmektedir. 8.114,30TL için davayı kabul eden bir mahkemenin bu miktar nedeniyle 35.832,71TL’ye hükmetmiş olabileceğinin düşünülmesini gerektirir hiçbir olgu ve kural bulunmamaktadır.

Mahkemece hükmün 3. ve 4. maddelerinde davacı ve davalı kelimelerinin ters yazıldığı tereddütsüz olarak çok açık biçimde anlaşılabildiğinden hükmün tashihi kurumundan yararlanılarak bu maddi hatanın düzeltilebileceğinin kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebi kabul edilerek direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan karar düzeltme talebinin reddi yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/11384, Karar No: 2017/7788, Tarih: 16.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/11384 E.  ,  2017/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nun davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-... adına Hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Olay günü, sanığın sahibi olduğu ... tekel bayiinin vitrininde dışardan görünür şekilde kaçak sigara ve puroların bulunması üzerine iş yerinde ...'ın bulunduğu sırada yapılan aramada 25 paket sigara, 23 paket puro ve 16 adet tekli puronun ele geçirildiği olayda; olay tutanağının içeriği, tutanak altında sanığın da imzasının bulunması, iş yerinin sanık tarafından işletilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde ortaya çıkarılması için tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenilerek, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9568, Karar No: 2017/1103, Tarih: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9568 E.  ,  2017/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 533.00.-TL'nin sanıktan tahsiline” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18841, Karar No: 2017/9494, Tarih: 11.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/18841 E.  ,  2017/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında kaçak elektrik kullanıldığına dair tutanak tutulması karşısında; sanığın suça konu meskende ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık halen bu adreste oturuyorsa keşif yapılıp kaçak kullanım ve kurulu güç belirlenmek suretiyle, oturmuyorsa tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre kaçak kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

2)Alınan bilirkişi raporu sonucunda; katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, hesaplanan vergili ve cezasız gerçek zararının tamamını sanığın ödemesi hususunda sanığa makul süre verilip ödemesi halinde, 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2/2. maddesi uyarınca hakkında cezaya hükmolunmayacağı hususunun ihtar edilmesi ve sanığın hukuki durumunun sonuca göre, değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9344, Karar No: 2016/16970, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9344 E.  ,  2016/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 34.300,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, davacı taraf 2007 yılı ile 2011 yılı nisan ayı arasındaki döneme ilişkin davasını geri aldığından ve davalı taraf buna açıkça muvafakat ettiğinden, bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kayıp-kaçak bedelinden kaynaklanan 15.269,44 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kayıp-kaçak bedelinden kaynaklanan 13.833,09 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5910, Karar No: 2015/18941, Tarih: 11.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5910 E.  ,  2015/18941 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 15.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 gün, 2014/478 esas, 2014/759 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre; davaya konu kuru sıkı tabancanın gaz ayırıcı fonksiyonunu yerine getirmek maksadıyla yerleştirilen ve ortasında boşluk bulunan “gaz ayırıcı parçasının” ve üzerindeki bu boşluktan herhangi bir çapta özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit edilerek, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın gaz ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4322, Karar No: 2014/4182, Tarih: 24.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4322 E.  ,  2014/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2010/794-2012/505

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı Novalit Elek. A.Ş vekili ve davalı İ.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Sabahattin Taşar'ın sevk ve idaresindeki araçla, davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 17/11/2008 tarihinde karıştığı trafik kazasında murisin vefat ettiğini, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik davacı baba Raif için 15.000,00 TL maddi 25.000,00 TL manevi, anne Leman için 15.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, kardeş Cihan için 7.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, kardeş Canan için 7.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, davacı baba ve annenin destekten yoksun kalma zararları bulunduğu gerekçesiyle davacı baba Raif için 15.000,00 TL, Leman için 15.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacılar Cihan ve Canan'ın maddi tazminat taleplerinin

reddine, baba Raif ve anne Leman için ayrı ayrı 10.000 TL, kardeşler Cihan ve Canan için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın E. Sigorta dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı N. Elek. A.Ş. vekili ve davalı İ.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı N. Elek. A.Ş. vekili ve davalı İ.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı N. Elek. A.Ş. vekili ve davalı İ.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK’nun 45/2 maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda hükmedilmesi gereken maddi tazminat, davacıların daha önce aldıkları ancak murisin ölümü sonucu artık alamayacakları destek miktarıdır. Yoksun kalınan gerçek destek miktarının tespit edilebilmesi için öncelikle desteğin sağlığında elde ettiği net gelirin doğru saptanması icap eder. Davacılar vekili, desteğin ölmeden önce “Aday Denizcilik Nak. Ltd. Şti” adında şirketi olduğunu ve aylık 5.000 TL geliri bulunduğunu iddia etmiştir. Mahkemece alınan 02.07.2012 tarihli ek bilirkişi raporuna göre anılan şirket var ise murislere intikal edeceğinden davacıların şirket ile ilgili gelir zararı bulunmadığı görüşünün benimsenmesi ve bu şirket hakkında araştırma yapılmaması doğru olmamıştır. Bu durumda, mahkemece, davacılara murisin şirketi olup olmadığı ve sürekli geliri konusunda varsa elindeki diğer delillerini ibrazı için ispat imkanı verilmeli, şirketin adı tam olarak belirlenerek, olay tarihi itibariyle ticaret sicilindeki kayıtları getirtilmeli, murisin bu şirketin ortağı veya müdürü olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse şirket kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmalı, limited şirket ortağı olduğunun belirlenmesi halinde murisin, kişisel yetenek ve emeğinin şirket gelirine katkısı belirlenmeli, murisin geliri tespit edilemediği halde aynı nitelikteki bir şirkette aynı nitelikte çalışan kişinin elde edeceği gelir araştırılarak desteğin ölmeden önce şirket ile ilgili geliri tespit edildiği durumda uzman aktüer bilirkişiden yeniden bilirkişi raporu alınmalıdır. Mahkemece, bu yönler gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3) Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. TBK.56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Davacılar murisinin kazada kusurunun olmadığı gibi hususlar dikkate alındığında, tüm davacılar yönünden takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı N.Elek. A.Ş. vekili ve davalı İ.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.757,60 TL kalan harcın temyiz eden davalılar N.Elek. İlt. San. Dan. ve Tic A.Ş'nden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.