muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9645, Karar No: 2013/11927, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9645 E.  ,  2013/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama safhasındaki beyanlarında, özetle; davalının reşit olmayan oğlunun davacılardan ...oğlu... eşi ... babaları olan ... 21.08.2005 tarihinde bıçaklayarak öldürdüğünü, bu şekli ile davacıların maktulün desteğinden yoksun kaldıklarını, ayrıca büyük bir manevi ızdırap içine düştüklerini belirtip maddi ve manevi tazminata dair açtıkları davanın kabulü ile olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılama safhasındaki beyanlarında; öncelikle mahkemenin görevsiz olduğunu, ayrıca yargılama safhasında sanığın reşit olması durumunda davalının sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini belirtmiş, olayın bir gün öncesinde yaşanan haksız eylem sonrası sadece konuşmak amacıyla tarafların bir araya geldiğini, burada çıkan tartışma sonucu tek bıçak darbesiyle ... hayatını kaybettiğini, bu durumda tazminat taleplerinin yersiz olduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Mahkemece kısa kararda,

1-Davanın kısmen KABULÜ ile, davacı ... için 59.302,516 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatı,

2- Ercan için 7.984,00 TL maddi tazminat, 12.000,00 TL manevi tazminat,

3- Celal için 6.114,00 TL maddi tazminat, 12.000,00 TL manevi tazminat,

4- Hasan için 2.572,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak, yasal faizi ile beraber davacıya verilmesine,

5- Fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiş,

Gerekçeli kararda ise,

1-Davacının defin giderlerine dair isteminin feragat nedeni ile reddine,

2-Manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 12.000.00.-TL, Celal için 12.000.00.-TL, Birgül için 10.000.00.-TL, Hasan için 10.000.00.-TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden başlayacak yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacılara verilmesine,

3-Maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 7.984.00.-TL, Birgül için 59.302,516-TL, Celal için 6.114,00-TL, Hasan için 2.572,00-TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiştir.

Mahkemece hazırlanan kısa kararda defin giderlerine ilişkin hüküm bulunmadığı gibi yasal faizin işlemeye başlayacağı tarihin belirtilmediği, gerekçeli kararda ise defin giderlerine ilişkin hüküm oluşturulduğu, manevi tazminata ilişkin faizin haksız eylem tarihinden başlayacağının belirtildiği, maddi tazminata ilişkin faiz hükmü kurulmadığı anlaşılmaktadır .

Mahkemece hazırlanan kısa kararda defin giderlerine ilişkin hüküm bulunmadığı gibi yasal faizin işlemeye başlayacağı tarihin belirtilmediği, gerekçeli kararda ise defin giderlerine ilişkin hüküm oluşturulduğu, manevi tazminata ilişkin faizin haksız eylem tarihinden başlayacağının belirtildiği, maddi tazminata ilişkin faiz hükmü kurulmadığı anlaşılmaktadır .

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3445, Karar No: 2012/10920, Tarih: 06.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/3445 E.  ,  2012/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Vergi Dairesinde müdür yardımcısı olan sanığın mağdura yüksek miktarda ceza alacağını beyan etmek suretiyle korkutarak oluşturduğu baskı ile para talebinde bulunduğu ve mağdurun ödemeyi kabul ettiği, miktarın ödenmeyen kısmı için müteakip defalar aramak suretiyle parayı ödememesi halinde durumu Defterdarlığa bildireceği yönünde beyanlarda bulunarak baskıya devam ettiği ve bu şekilde oluşturduğu mağdurun ruh halinden istifade ederek menfaat temin etmeye çalıştığı, bu süreç içinde mükellefe ait defter ve belgeleri de iade etmediği, sanığın eyleminin cebri irtikap suçunu oluşturduğu tutanaklar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

İrtikap suçuna konu değerin 2.000 TL olduğu ve suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi kapsamında hafif olduğu dikkate alınarak, lehe Yasanın 765 sayılı TCK'nın 209/1, 219/3, 219/son ile 5237 sayılı (6352 sayılı Yasa ile değişik) TCK'nın 250/1, 250/4, 53. maddeleri karşılaştırılarak yapılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kazanılmış hak uygulamasının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesine göre yapılması,Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/381, Karar No: 2025/3800, Tarih: 12.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/381 E.  ,  2025/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/442 E., 2024/77 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asta müessir fiil suçundan, hükmün açıklanması suretiyle (iki kez) 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 117/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin, kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-13-29397-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/9580 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve KYB - 2025/9580 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesinde yer alan "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25358, Karar No: 2014/19197, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25358 E.  ,  2014/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5904, Karar No: 2020/8885, Tarih: 10.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/5904 E.  ,  2020/8885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet (..., ... ve ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31/03/2011, 05/04/2011, 22/04/2011, 26/04/2011, 03/05/2011 ve 05/05/2011” yerine “28/06/2011-03/03/2011” olarak gösterilmesi, mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

A- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

./..

C- Sanıklar ... ve ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

10/12 /2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13168, Karar No: 2018/452, Tarih: 22.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/13168 E.  ,  2018/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın tetkikinde 11.08.2016 tarihli duruşma zaptı ile gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi, gerekçeli hüküm de heyette yer alan üye hakim ...... yerine başka bir hakim tarafından elektronik imza ile imzalanması karşısında, duruşma zaptı ve gerekçeli karardaki hatalı imza ile mevcut imza eksikliğinin usulüne uygun şekilde giderilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219, 232/7. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2146, Karar No: 2014/9469, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2146 E.  ,  2014/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 25/04/2012 tarih 195643 sayılı kararının hukuka uygun olmadığı, Elektrik Piyasası Kanunu'nun “Dava Hakkı" başlıklı 12.maddesinde "İdarî para cezaları dâhil, Kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da görülür” hükmüne amir olduğu, buna göre Kurul kararlarının iptali için açılacak davaların Danıştay'da görülmesi gerektiği, müvekkil şirketin EPDK Karar ve Yönetmeliklerine uygun şekilde hareket etmesi gerektiğinden, bu nedenle şikâyetçinin şikâyetinin husumet yokluğundan reddi gerekirken, Hakem Heyetinin şikâyeti esastan incelediğini ve haksız şekilde kabul ettiğini, tüketicinin faturasında yer alan kayıp-kaçak, per. sat. hiz. bed, psh. bed, ileti. bed., dağıtım. bed. gibi bedellerin EPDK tarafından belirlendiğini ve yasal olduğunu, müvekkili şirketin 4628 sayılı Kanun doğrultusunda Kurulca onaylanan tarifeleri uygulamak ve tüketicilerin de bu tarifeye göre oluşturulan ücreti ödemek zorunda olduğunu, tarifeye aykırı hareket etmenin, lisans iptaline varan yaptırımlara yol açabileceğini, Kanun haricinde hareket etmeleri mümkün olmadığından konunun muhatabının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğunu, bu nedenle Tüketici Hakem Heyeti Kararına husumet yönünden de itiraz ettiklerini, Türkiye genelinde 4628 sayılı Kanun gereğince ulusal tarife uygulanmakta olduğunu, tarifelerin EPDK tarafından belirlendiğini, 01/01/2011 tarihinden itibaren uygulanacak tarifelerin ise 28/10/2010 tarihinde 2999 sayılı

EPDK kararı ile yayımlandığını ve ... adresli internet sitesinde duyurulduğunu, bu tarife kapsamında uygulanmakta olan enerji bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli kalemlerine ilave olarak kayıp-kaçak bedeli ve perakende satış hizmet (sayaç okuma) bedelleri belirlendiğini, söz konusu bu bedellerin 2011/Nisan döneminden başlayarak elektrik faturalarında yer almaya başladığını, yani bu bedeller daha önce de tahsil edilmekte iken, şeffaf bir piyasanın kurulması amacı ile 2011 yılından itibaren kalem kalem bedellerin gösterilmeye başlandığını, tüketicinin aksine bunun yasal dayanağının bulunduğundan bahisle, Gürsu Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11/04/2012 tarih ve 191789 sayılı kararının iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili 05/09/2012 tarihli cevap dilekçesinde; davacının husumet itirazının yetersiz olduğunu, müvekkilinin davalı kurumdan hukuka aykırı olarak tahsil edilen kayıp kaçak bedellerini davacı şirketten talep etmesi her şeyden önce anayasal hakkı olduğu,müvekkiline ait abone faturasına yansıtılan ücretin kayıp kaçak miktarı olduğunu ileri sürüldüğü ancak müvekkiline kaçak elektrik kullandığına ilişkin herhangi bir belgeyi dosyaya sunulmadığı, şirketlerin yapmış oldukları ticarî faaliyetler sonrasında kar veya zarar edebileceklerini, bunun şirketin kendi fâaliyetlerinin sonucu olduğu, şirketin kayıplarının önüne geçmek zorunda olduğu, davalı şirketin mükerrer bir tahsilat yapmakta olduğundan bahisle, davacı eletrik şirketi tarafından açılan haksız ve mesnetsiz davanın reddine, müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edlien bedellerin %18 tutarları ile birlikte müvekkiline iadesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yütletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahalli Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın; elektrik aboneliği sözleşmesi nedeni ile abonelere gönderilen faturalarda yer alan Kayıp-Kaçak Bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli (PSH), Sayaç Okuma Bedeli, İletim Sistemleri Okuma Bedeli ve Dağıtım Bedeli adı altında alınan ücretlerin iadesine ilişkin olan ve TSHH'ce verilen karara itirazdan kaynaklandığını, her ne kadar davacı tarafça Elektrik Piyasası Kanunun "Dava Hakkı" başlıklı 12.maddesi gereğince bu bedellerin Enerji Piyasası Denetleme Kurulu kararlarına dayandığı ve anılan madde gereğince ilk derece mahkemesi olarak Danıştay'da dava açılması gerektiği, hakem heyetlerinin görevsiz olduğu, ayrıca tarife ve yönetmelikleri belirleyen kurulun EPDK olup husumetin EPDK'ya yöneltilmesi gerektiği itirazında bulunulmuş ise de; uyuşmazlığın taraflar arasındaki Elektrik Aboneliği Sözleşmesinden kaynaklandığını, dava konusu hizmet bedellerinin faturalara yansıtarak davacı tüketiciden tahsil edenin davacı UEDAŞ'ın olduğu dolayısıyla gerek hakem heyetlerinin gerekse mahkemenin görevli olduğu ve uyuşmazlıkta abonelik ilişkisi bulunan ve bu giderleri tahsil eden davacı şirketin taraf ehliyetinin bulunduğunu, bu nedenle usule ilişkin itirazların yerinde görülmediğini, kaldı ki

elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK'nın yayınladığı tarife ve aldığı kararlar aleyhine Danıştay'a dava açma hakkının yasal olarak mevcut olduğunu, UEDAŞ'ın 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun verdiği yetkiye dayanarak EPDK tarafından 28/10/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı gereğince enerji KİT'lerinin uygulayacağı maliyet bazlı Fiyatlandırma Mekanizması Usul ve Esasları ile ilgili yapılan güncellemede 2011 Nisan döneminden itibaren enerji bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli kalemlerine ilave olarak kayıp-kaçak bedeli ve perakende satış hizmet (sayaç okuma) bedellerinin faturalara yansıttığını, bu kapsamda davacı ... şirketinin EPDK tarafından belirlenen tarifelere uyma zorunluluğunun bulunması, tüketicilerin Anayasa ve Yasalardan kaynaklanan haklarının bertaraf edecek nitelikte olmadığını, Temel Anayasal haklardan Anayasanın 35.maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin madde Ek.1 ve 1 nolu protokolünde yer almış olup kişilerin ücret ödeme sonucunu doğuracak mal varlığı hakları mülkiyet hakkının bir parçası olup mülkiyet hakları ancak kanunun verdiği yetkiye dayanarak kamu yararı amacıyla sınırlanabileceğini, Elektrik Piyasası Kanununa göre çıkarılan Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 10.maddesinde “Kayıp-Kaçak Enerji miktarı, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketleri tarafından temin edilir.” hükmünün yer aldığını, aynı yönetmeliğin 4/25.maddesinde İletim Sistemleri Kullanım Bedeli, 4/13.maddesinde Dağıtım Sistemleri Kullanım Bedeli, 4/36