muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4043, Karar No: 2023/4431, Tarih: 20.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4043 E.  ,  2023/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/19 E., 2015/14 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2013/19 E, 2015/14 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar haklarında; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2018 tarihli ve 14-2015/79949 sayılı düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuklar... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suç tarihinde altı yaşında olan katılan mağdurun soru cevap şeklinde alınan ifadesi dışında dosyada delil bulunmadığına, tanık ...'in beyanlarında olayın gerçekleşmediğini ve suça sürüklenen çocuklar ...'ın olay yerinde dahi olmadığını belirttiğine, şartları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümlerinin uygulandığına, suça sürüklenen çocukların suçun anlam ve sonuçlarını kavrayamadıklarına, bu hususta alınan raporların yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuklar hakkında Çocuk Koruma Kanunu'nun uygulanmadığına, suça sürüklenen çocukların beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Dosyada her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığına, tanık ...'in beyanlarında olayın gerçekleşmediğini ve suça sürüklenen çocuklar ...'ın olay yerinde dahi olmadığını belirttiğine, katılan mağdurun baskı ve şiddet altında çelişkili ifade verdiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabul etmemekle birlikte suçun sarkıntılık aşamasında kaldığına ilişkindir.

C. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

Suçun organ sokmak suretiyle işlendiği, ayrıca takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

C. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi

Suçun organ sokmak suretiyle işlendiği, ayrıca takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocukların katılan mağdur ile aynı köyde yaşadıkları, 2012 yılı Temmuz ayının başlarında suça sürüklenen çocukların katılan mağduru köyde bulunan okulun tuvaletine götürdükleri, katılan mağdurun pantolonunu ve iç çamaşırını çıkarttıktan sonra kendi pantolonlarını da indirerek sırayla cinsel organlarını katılan mağdurun arka bölgesine sürttükleri, bu suretle üzerilerine atılı suçu işledikleri Mahkemece kabul edilmiş ve İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 15.09.2014 tarihli rapora göre katılan mağdurun ruh sağlığı kalıcı olarak bozulduğundan suça sürüklenen çocukların lehine olan ve suç tarihinden sonra 28.06.2014 günü yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmıştır.

2. Dosya kapsamında suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılan mağdur ile anne ve babası olan katılanların beyanları, tanık anlatımları, doktor raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 15.09.2014 tarihli raporu ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanakları mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların katılan mağdura karşı birbirlerini takiben cinsel istismar eyleminde bulundukları, eylemin birden fazla kişi

tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalarında artırım yapıldığı halde, suça sürüklenen çocukların katılan mağdura karşı farklı bir zamanda başkaca bir cinsel istismar eylemlerinde bulunmadıkları, failin bizzat işlediği suçtan başka, diğer failin suçuna da iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrası gereğince tayin edilen cezaların aynı Kanun'un 43 üncü maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ve Tebliğname'de düzeltilerek onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 15 yıl hapis cezasında aynı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ½ oranında indirim yapıldığında bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı fıkranın son cümlesindeki düzenleme gereğince 7 yıldan fazla olamayacağı ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin de bu miktar üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sonuç cezaların fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2013/19 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1294, Karar No: 2020/6484, Tarih: 26.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1294 E.  ,  2020/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/1, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kuyucak Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2009 tarihli ve 2008/238 esas, 2009/327 karar sayılı kararının 07/01/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18/11/2013 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği ve Nazilli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 12/06/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarihli ve 2019/504 Esas, 2019/495 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Olay günü, kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, temyiz dışı sanık Ahmet Günay'a ait olduğu öğrenilen zeytin bahçesinde, 3,5 metre genişliğinde, 15 metre derinliğinde kazı çukuru ile çukurun girişinde adli emanette kayıtlı bulunan, jeneratör, kazma, kürek, matkap, balyoz, murç vb kazıya yarar aletlerin ele geçirildiği, mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporu ile, dava konusu alanın sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan yerlerden olmadığının tespit edildiği ve sanığın define bulmak amacıyla kazı yaptıklarını ikrar ettiği anlaşılan dosya kapsamında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan vekilinin, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1081, Karar No: 2019/1921, Tarih: 19.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1081 E.  ,  2019/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu ... ilçesi, ... köyünde kain tarla vasıflı 850 parsel sayılı taşınmaz tapuda davalılar adına kayıtlıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyünde yapılan orman kadastro çalışmasında 850 sayılı parselin, tapulama çalışmaları ile tarla vasfıyla davalılar adına tapulandığını ileri sürerek, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, dava konusu parsele elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; Kadastro teknisyenleri ...arafından tanzim edilen 26/05/2015 tarihli rapora ekli krokide de gösterildiği biçimde ... ili, ... ilçesi, ... köyü 850 parselin Orman Mühendisi Bilirkişisi ...'nun 30/05/2015 tarihli raporunda da belirtildiği şekilde parselin 850 parselin kuzeyindeki 667 m²'lik kısım ile güneyindeki 5260 m²'lik kısım olmak üzere parselin 5927 m²'lik kısmının yapılmış orman kadastrosuna göre Devlet ormanı sayılan kısımda kaldığı anlaşılmakla, parselin 5927 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı tarafından her ne kadar dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan müdahalenin men-i talebinde bulunulmuş ise de davalının hali hazırda kendi adlarına kayıtlı taşınmaz üzerinde işlem yapmış oldukları ayrıca yapılan keşifte de uzun yıllardır ekilmediği yani kullanılmadığı anlaşıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacı kurumun men'i müdahale davası açmakta muhtariyetine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil ile müdahalenin önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Yörede 2012 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden tahdit içinde kalan kısımların tapu kayıtlarının iptali ile orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak hali hazırda açılmış bulunan men'i müdahale davası varken bu dava ile ilgili tüm deliller toplanarak esas hakkında karar verilmesi gerekirken, men'i müdahale davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kurumun müdahalenin men'i davası açmakta muhtariyetine şeklinde karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20328, Karar No: 2015/5091, Tarih: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20328 E.  ,  2015/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.06.2014

NUMARASI :Esas no:2013/72 Karar no:2014/511

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı ile davalı vekili Avukat M.Ü.'nün imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "Uyap çıktısı" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a-Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b-Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

c-492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davalı erkek eşten 79.05. TL nispi temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından ve davalı erkek eşin temyiz dilekçesine ilişkin yukarıda (a) ve (b) bentlerinde gösterilen işlemler de yapılarak gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/12532, Karar No: 2020/10567, Tarih: 01.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12532 E.  ,  2020/10567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/171 E. - 2018/633 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/171 Esas - 2018/633 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ..., İli, ... İlçesi, ... Ş. Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalıya ödenmesine karar verilen bedele 28.06.2018 tarihinden 25.10.2018 tarihine kadar, ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan bedele ise 28.06.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin ilk paragrafının tamamen çıkartılmasına, yerine (Mahkememizce davalıya ödenmesine karar verilen 1.687.399,40 TL kamulaştırma bedeline 6459 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9. fıkrası uyarınca, davanın açılma tarihinden dört ay sonraki günden (28/06/2018 tarihinden) itibaren başlamak ve 25/10/2018 karar tarihine kadar geçerli olmak üzere üzere yasal faiz uygulanmasına, üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak karar kesinleştiğinden ödenmesine karar verilen 536.177,30 TL kamulaştırma bedeline ise 28.06.2018 tarihinden kararın kesinleşmesi tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) paragrafının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 9. bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14875, Karar No: 2016/16211, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14875 E.  ,  2016/16211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 02/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 12.078,51 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.