muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10221, Karar No: 2019/8018, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10221 E.  ,  2019/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) beraatine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2018 gün ve 2017/299 Esas, 2018/50 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) kurulan hükümler yönünden esastan reddine, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan hükümler yönünden ise kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (üç kez) mahkûmiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ......'in ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27613, Karar No: 2014/7307, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27613 E.  ,  2014/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/584-2012/262

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı banka ile yaptığı kredi kartı üyelik sözleşmesi ile aldığı kredi kartıyla diğer davalıların işyerinden bilgisi dışında alışveriş yapıldığını, 8.6.2011 tarihinde davalı bankaya faks çektiğini ancak cevap alamadığını bildirerek bu harcama bedelleri için borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu harcama bedellerinin dava açıldıktan sonra davacı hesabına alacak olarak kaydedildiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kredi kartından bilgisi dışında yapılan harcamaları davalı bankaya ihbar ettiği halde iptal edilmemesi nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti için eldeki davayı 16.6.2011 tarihinde açmıştır. Davalı banka, davacıya gönderdikleri 10.6.2011 tarihli yazı ile harcama bedellerinin davacı hesabına alacak kaydedildiğini bildirdiklerini savunmuştur. Hesap ekstrelerinin incelenmesinde; 7.7.2011 hesap kesimli ekstrede davalı banka tarafından harcama bedelleri için iptal kaydı düşülmüştür. Davalı banka tarafından 10.6.2011 tarihli yazı ile davacıya iptal edildiğinin bildirildiği beyan edilmiş ise de bahsedilen yazının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Bu durumda davacının 16.6.2011 tarihinde açtığı davasından önce dava konusu

harcamaların iptal edilerek davacıya bildirildiğine ilişkin dosya kapsamında bir delil ve belge bulunmadığından davacı dava açılmasına sebebiyet vermemiştir. Davacının dava açmakta hukuki yararı vardır. Buna göre, mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilirken, dava açılmasına davalının sebebiyet verdiğinin kabulü ile davacının sorumlu tutulmaması gerekirken yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılarak aleyhe ücreti vekalete hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/8071, Karar No: 2004/6443, Tarih: 14.09.2004

11. Ceza Dairesi 2003/8071 E., 2004/6443 K.

**11. Ceza Dairesi 2003/8071 E., 2004/6443 K.**

**- SAHTE FATURA

- VERGİ KAYBINA NEDEN OLMAK**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 359 ]

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet sucundan sanık Ali'nin yapılan yargılaması sonunda: 213 sayılı Kanunun 359/b-1 ve TCK.nun 59/2. maddeleri gereğince 15 ay ağır hapis cezası ile mahkumiyetine dair (Bursa ikinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2001 gün ve 1999/288 Esas, 2001/519 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 23.4.2003 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

1-Suç tarihi itibariyle sahte olduğu iddia olunan faturaların alanlarca kullanılması halinde müsnet sucun oluşacağı, sanığın düzenlediği sahte faturaları alan A... Tekstil! Sanayi Ticaret ve İhracat Limited Şirketinin suça konu faturaları kullanmadığının 18.10.1999 gün, 1999/41 sayılı Vergi İnceleme Raporu ile anlaşıldığı sanığın adına fatura düzenlediği O... Tekstil! Konfeksiyon Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında ise "Bornova Vergi Dairesi'nin 18.2.2000 gün ve 2923 sayılı yazısından, mükellef hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporu bulunmayıp, incelemeye sevk edildiğinin" bildirilmiş olması karşısında; davaya konu sahte oldu^

^u ileri sürülen faturayı anılan şirketin kayıtlarına intikal ettirerek kullanmak suretiyle vergi ziyaı doğup doğmadığı araştırılıp, düzenlenmiş olması halinde vergi inceleme raporu ve eklerinin onaylı örnekleri getirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.4.2004 gün ve 47/101 Esas-Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere vekalet ücretinin katılan yerine vekili lehine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMAS1NA), 14.9.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17607, Karar No: 2015/403, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17607 E.  ,  2015/403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/813-2014/39

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1899, Karar No: 2016/5004, Tarih: 12.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1899 E.  ,  2016/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/05/2015 tarihli ve 2014/103208 soruşturma, 2015/28292 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin .... Sulh Ceza Hakimliğinin 23/07/2015 tarihli ve 2015/1387 Değişik İş sayılı Kararının;

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 25/2. maddesinde yer alan "... Ticaret sicili müdürü ve yardımcıları ile diğer personeli, görevleriyle ilgili suçlardan dolayı kamu görevlisi olarak cezalandırılır ve bunlara karşı işlenmiş suçlar kamu görevlisine karşı işlenmiş sayılır" şeklindeki hüküm gereğince gerek şüpheliye atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1. maddesinde tanımlanan görevi kötüye kullanma suçu gerekse iddialar kapsamında aynı Kanun'un 258/1. maddesinde tanımlanan göreve ilişkin sırrın açıklanması suçunun göreve ilişkin suç olmalarından dolayı şüpheli hakkındaki soruşturmanın 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun hükümlerine göre merciinden izin alınmak suretiyle yapılması gerektiği, ancak soruşturma izni alınmadığı anlaşıldığından, soruşturma izni alınmadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-35-11602-2015- 25949/81518 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

6102 sayılı TTK uygulamasında Ticaret Sicili müdürü, müdür yardımcısı ve personeli kamu görevlisi sayılacak ise de, bu şahısların 4483 sayılı Kanun kapsamında bulunmadıkları ve soruşturma yönünden genel hükümlere tabi oldukları anlaşılmakla,.... Sulh Ceza Hakimliğinin 23/07/2015 tarihli ve 2015/1387 Değişik İş sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13279, Karar No: 2013/11193, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13279 E.  ,  2013/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... . aleyhine 28/06/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaretten dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemi kabul edilmiş, karar, davalılarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...Gazetesinin 17.06.2011 günlü sayısında, diğer davalı ...'nın Ayna isimli köşesinde yayınlanan ... başlıklı yazı içeriği ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu edilen yazının haber verme ve yayma kapsam ve sınırları içinde yazıldığını, yazı içeriğinde geçen arabada alem yaptığı iddiasının gerçek olup davacının bahsi geçen eyleminden dolayı gözaltına alınmış olduğunu, davacının sabıka kayıtları bulunduğunu, dürüst bir iş adamı olduğu iddiasının gerçek olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yayının güncel olduğu ancak siyasi eleştirinin ötesinde davacının hem arabasında hem de ormanda alem yaptığı yönündeki bölümün yayının gerçekliği ile ilgisi bulunmayıp eleştiri sınırları aşıldığından davanın kabulü ile 10.000TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalıların 25.07.2011 günlü cevap dilekçeleri ile, ... Belediyesi'ne ait ... ihalesinin hangi şirkete verildiği, şirket ortaklarının kimler olduğunun sorulması, davacının sabıka kaydında yer alan suç kaydına göre.... plakalı araç ile genç kızlarla uygunsuz vaziyette yakalanmış olup olmadığı ve bu yüzden ceza alıp almadığının araştırılması isteminde bulundukları anlaşılmıştır.

Şu durumda mahkemece, davalıların cevap dilekçesinde ileri sürdükleri ve yayın içeriğinin gerçekliğini ispata yarayan delillerinin toplanması, araştırılması istenen hususlarda araştırma yapılması gerekirken, eksik inceleme ile dava konusu haberin eleştiri sınırlarını aştığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13289, Karar No: 2013/13055, Tarih: 23.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13289 E.  ,  2013/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Genel Müdürlüğü aralarındaki taviz bedeli davasına dai... 8.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.10.2012 günlü ve 2011/291 E.-2012/407 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 16.04.2013 günlü ve 2013/5241 E.-2013/6420 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Adalar ilçesi Heybeli Ada Mahallesinde kâin 48 ada 6 parsel sayılı taşınmazın müvekkili adına kayıtlı olduğunu, ancak davalı ... Genel Müdürlüğünün tek taraflı olarak dava konusu taşınmazın zemininin “Şehzade Sultan Mehmet Vakfından” geldiği gerekçesiyle tapu kaydına evveliyatında bulunmayan şerhi koydurduğunu ve tapu kayıtlarında görülmeyen bu şerh nedeniyle müvekkilinin 13.693 TL taviz bedeli ödemek zorunda kaldığını beyan ederek; 13.693 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ilk tapu, tesis ve başlangıç tedavül kayıtlarında taşınmazın zemininin “Şehzade Sultan Mehmet Vakfından” mukataalı bulunduğunu, cinsinin arsa iken üzerine ev yapıldığını ve yıllık mukataa bedelinin belirlenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, miri arazi niteliğinde olan taşınmazın vakfa gayri sahih olarak tahsis edildiğini bildiren bilirkişi raporu uygun bulunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.04.2013 günlü ve 2013/5241 Esas 2013/6420 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı taraf, bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.2.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; Mukataalı vakıf, zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için “Şehzade Sultan Mehmet Vakfının” mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanmıştır.

Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılarak; tapu kaydı ve dayanakları (kadastro tutanağı vd.) ile vakfiye örneği uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile mahalline uygulanmalı ve akabinde HMK. nun 266. maddesi uyarınca yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, mahkeme kararının dairemizce zuhulen onandığı anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin zuhulen onamaya ilişkin 16.04.2013 günlü ve 2013/5241 Esas 2013/6420 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.10.2012 günlü ve 2011/291 Esas 2012/407 Karar sayılı ilamının yukarıda anlatılan hususlar yönünden inceleme yapılmak üzere BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4610, Karar No: 2019/10575, Tarih: 26.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4610 E.  ,  2019/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki olduğu 10801 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından hiçbir haklı nedene dayanmadan işgal edildiğini ileri sürerek elatmalarının önlenmesine, davalılara ait yapıların taşınmazına taşan kısımlarının yıkılmasına ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, taşınmaza müdahalelerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...'ya yönelik davanın reddine, diğer davalılar bakımından davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK'nin 186. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin HMK'nin 297. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu aynı maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HMK'nin 294/4. maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK'nin 297. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa kararla daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usül kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve usül kanunlarının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda, " ... 1-... yönünden davanın reddine, 2-Diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, ekli bilirkişi raporu doğrultusunda 28.500,00 TL'nin payları oranında müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine ... " denildikten sonra gerekçeli kararda " ... 1-Davacının davalı ... hakkındaki davasının reddine, 2-Davacının diğer davalılar aleyhine açtığı davasının kısmen kabul kısmen reddi ile; Davalıların ... Mahallesi, 10801 ada, 2 parsel sayılı taşınmazda Harita Mühendisi ... imzalı 01/10/2014 tarihli krokili raporunda T1 ile gösterilen 42,54 m²'lik kısmı, T2 ile gösterilen 2,48 m²'lik, T3 ile gösterilen 16,35 m²'lik, T4 ile gösterilen 18,77 m²'lik kısma yönelik müdahalelerinin menine, 28.500.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin istemin reddine ... " denilmek suretiyle iki karar arasında çelişki yaratıldığı açıktır.

Hal böyle olunca; değinilen ilke ve Yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.