muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27102, Karar No: 2014/5763, Tarih: 13.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27102 E.  ,  2014/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/162-2013/638

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 23.04.2010 tarihinden iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 23.01.2012 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, 3 öğün yemek ve barınmanın işverence sağlandığını, dini ve milli bayramlar dahil haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arası çalıştığını, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 100 TL kıdem, 100 TL ihbar tazminatı, 100 TL fazla mesai, 100 TLhafta tatili,100 TL dini ve milli bayram ücretlerinin, 100 TL yıllık izin ücretinin faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının K... İnş.ta çalışması olmadığından bu davalıya karşı açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirketlerin yol yapım ihaleleri ile iştigal ettiğini ve davacının alınan ihalelere göre müvekkil şirketlerin şantiyelerinde 30.05.2010 tarihinden itibaren dönem dönem şoför olarak çalıştığını,işten kendisinin ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, her iki davalı arasında organik bağ bulunduğu,iş akdinin davalı işverence kıdem tazminatı ödenmeyecek şekilde sonlandırılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Dosyada dinlenen tanık beyanlarından davacının kış mevsiminde fazla mesai yaptığı açık ve kesin olarak kanıtlanamamıştır. Davacının yol yapımı işinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Kış mevsiminde havanın soğukluğu sebebiyle yaz günleri kadar uzun süre çalışılmayacağı bilinen bir gerçektir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışması boyunca aynı sürede haftada 19.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş yaz ve kış mevsimlerindeki çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmemiştir. Bu kabul hayatın olağan akışına aykırıdır. Doğru sonuca ulaşabilmek için tanık beyanları birlikte değerlendirilerek yaz ve kış ayrımı yapılmak suretiyle davacının kış mevsiminde 07.00-17.00, yaz mevsiminde ise 07.00-19.00 saatleri arası çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının kabulü hakkaniyete daha uygundur. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının hizmet süresi de taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacının hizmet döküm cetvelinde davacının hangi işveren yanında çalıştığının tespit edilmediği dönemler bulunmaktadır. Mahkemece davacının çalıştığını iddia ettiği 23.04.2010-23.01.2012 arasındaki dönemlerde hangi işveren yanında çalıştığı, bu işverenin davalılarla aynı olup olmadığı,farklı bir işveren ise davalılarla aralarında organik bağ bulunup bulunmadığının tespit edilerek davacının alacaklarının gerekirse bilirkişiden ek rapor almak suretiyle yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9824, Karar No: 2022/15897, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9824 E.  ,  2022/15897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince bedelin bloke edilmemesi nedeniyle davanın usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kaldırıldıktan sonra Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/984-2021/309 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, ilk derece mahkemesince tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 maddesi uyarınca usulüne uygun olarak verilen yasal süreler içerisinde bedel depo edilmediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyaya sunulan 22.06.2022 tarihli banka dekontuna göre davacı idarenin istinaf karar tarihinden sonra depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek, davalı tarafın da beyanı alınmak suretiyle sonucuna göre işin esasına girilip karar verilmesi gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/984-2021/309 E/K sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18311, Karar No: 2023/1242, Tarih: 06.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/18311 E.  ,  2023/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/287 E., 2015/81 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ile son cümlesi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 26.640,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 tarihli ve 15-2015/201725 sayılı tebliğnamesi ile suça konu çekte herhangi bir kazıntı tahrifatın olmadığı, ticaret kanunundaki unsurları taşıdığı, çekte sanığın eli ürünü herhangi bir yazı ya da imza bulunmadığı hususları dikkate alındığında, çekin ne şekilde sahte olduğunun ortaya konulmasının suçun oluşumu bakımından zorunlu hale geldiği, bu konuda çekte keşideci olarak görülen ve tanık olarak beyanı alınan ...'nın bu çekin çalıntı olduğu yönündeki beyanı ile yetinildiği, 2 nolu celse de ...'nın yazı ve imza örneklerinin alınmasına, bu örneklerin ve çekin grafolog bilirkişiye teslim edilerek rapor alınmasına karar verilmesi ve bu örneklerin de talimat kanalıyla alınmasına rağmen bu kararın gereğinin yerine getirilmeyerek çekin sahte olarak oluşturulduğuna dair herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suça konu çek üzerinde sanığa atfedilebilecek herhangi bir yazı, rakam, ciro bulunmadığına, bu çekin sanık tarafından sahte olduğu bilinerek kullanıldığına dair dosyada delil olmadığına, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına, katılanın her zaman alacak davası açarak zararını tazmin etme imkanı olduğuna, sanığın atılı suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın sanık ...'a 13.320,00 TL bedelli çeltik sattığı, ancak sanığın yaklaşık 9 ay boyunca herhangi bir ödemede bulunmadığı, suç tarihinde borcuna karşılık katılana iletilmek üzere katılanın halası B.P'ye suça konu Türkiye İş Bankası Tekirdağ Şubesine ait keşidecisi ... olan, ... namına keşide edilmiş 23.000,00 TL bedelli ve 27.07.2013 keşide tarihli çeki ciro etmeksizin bıraktığı, çekten şüphelenen katılanın muhatap bankaya sorduğunda çekin çalıntı olduğunu öğrenip şikâyetçi olması üzerine, sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında; katılanı ve çekte isimleri geçen ..., ... ile ...'u tanımadığını, suça konu çeki kendisinin vermediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılan ... 11.06.2013 tarihli şikâyet dilekçesinde ve aşamalarda alınan beyanlarında; 19.10.2012 tarihinde sanığa 11.020 kg çeltik sattığını, sanığın satın aldığı malın bedelini bir hafta sonra ödeyeceğini söylediği halde ödemediğini, 03.06.2013 tarihinde çekle ödeme yapacağını söyleyerek suça konu çeki Edirne'de bulunan halası B.P'ye bıraktığını, çeki sorgulattıklarında çalıntı olduğunu öğrendiklerini beyan ederek sanıktan şikâyetçi olmuş; 03.03.2015 tarihli celsede malı sattığı kişinin sanık ... olduğunu mahkeme huzurunda teşhis etmiştir.

4. Çekte keşideci olarak görünen ... beyanında; suça konu çekin de içerisinde bulunduğu boş çek koçanının 06.03.2013 tarihinde ikametinden çalındığını, bu çeklerden 6 tanesinin kullanıldığını gelen tebligatlardan öğrendiğini, çeklerin iptali için açtığı davanın kabul edildiğini, katılanı ve sanığı tanımadığını beyan etmiş; ... tarafından ibraz edilen Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli ve 2013/115 Esas, 2013/263 Karar sayılı çek iptali kararı dosyaya eklenmiştir.

5. Tanık olarak bilgisine başvurulan B.P., katılanın halası olduğunu, sanığı tanımadığını, katılanın kendisine ... isimli kişinin iş yerine çek bırakacağını haber vermesi üzerine, 1-2 saat sonra sanığın gelerek kendisine suça konu çeki bıraktığını beyan etmiş; 16.04.2014 tarihli teşhis tutanağına göre çeki bırakan kişinin sanık olduğunu teşhis etmiştir.

6. Suça konu çek aslı Adli Emanetin 2014/603 sırasında muhafaza altına alınmış; Mahkemece 31.10.2014 ve 31.03.2015 tarihli celselerde yapılan incelemede, çek üzerinde herhangi bir silinti ve kazıntı olmadığı, çekin Türk Ticaret Kanunu'nun aradığı unsurları taşıdığı belirlenmiştir.

6. Suça konu çek aslı Adli Emanetin 2014/603 sırasında muhafaza altına alınmış; Mahkemece 31.10.2014 ve 31.03.2015 tarihli celselerde yapılan incelemede, çek üzerinde herhangi bir silinti ve kazıntı olmadığı, çekin Türk Ticaret Kanunu'nun aradığı unsurları taşıdığı belirlenmiştir.

7. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.05.2014 tarihli ve BLG-2014/4962 uzmanlık numaralı raporu ile çekte yer alan yazı ve imzalar ile sanığın mukayeseye esas yazı ve imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediği belirtilmiştir.

8. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararı ile sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ile bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Çekte keşideci olarak görünen ...'nın çekin boş olarak çalındığı yönündeki beyanı, dosyada bulunan Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.06.2013 tarihli ve 2013/115 Esas, 2013/263 Karar sayılı kararı ile suça konu çekin suç tarihinden önce iptal edildiğinin anlaşılması, sanığın katılanı tanımadığı ve çeki kendisinin vermediği yönündeki savunmasının aksine tanık B.P.'nin sanığı teşhis etmesi karşısında, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden tebliğnamede yer alan eksik inceleme nedeniyle kararın bozulmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın savunması, katılan ve tanık B.P.'nin beyanları, 16.04.2014 tarihli teşhis tutanağı ve dosya kapsamında elde edilen diğer deliller doğrultusunda; Mahkemenin resmi belgede sahtecilik suçunun sübutuna yönelik kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de kabul edilmemiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın, katılan ile aralarında gerçekleşen çeltik alışverişinden yaklaşık 9 ay sonra, borcuna karşılık katılana sahte çek vermek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 tarih ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması hâlinde, borç hileli davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı nazara alındığında; dosya kapsamına göre, sanığın önceden doğan borç sebebiyle suça konu çeki katılan ...'a verdiğinin anlaşılması karşısında, somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmolunması,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, aynı fıkranın son paragrafı gereğince temel para cezası suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde gün karşılığı olarak tespit edilerek, artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılması ve buna göre sonuç para cezasının saptanması gerekirken, sanık hakkında temel cezanın 1.200 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenip, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 26.640,00 TL adli para cezasına çıkartılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b. Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

c. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerden, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Bilişim Sistemleri, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/287 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19560, Karar No: 2012/46385, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19560 E.  ,  2012/46385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/07/2007 tarihli ve 2005/1045 esas, 2007/819 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 07/11/2012 gün ve 2012/16576/62815 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2012 gün ve 2012/289277 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına dair bir ibare bulunmaması karşısında, suçun işlendiği 09/11/2005 tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği cihetle, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2007 tarih ve 2005/1045 esas, 2007/819 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle 80.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2192, Karar No: 2016/3682, Tarih: 13.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2192 E.  ,  2016/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.