muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6631, Karar No: 2021/8595, Tarih: 18.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/6631 E.  ,  2021/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.12.2012 tarihinden, deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 26.03.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında atılı suça ilişkin olarak Vergi Denetmenleri ... ve ... tarafından düzenlenen 18.01.2010 tarihli 2011/1-2 sayılı “Bilirkişi Raporu“ başlıklı raporlara istinaden, Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2011 tarihli ve 2010/2065 sayılı mütalaa istem yazısı uyarınca, ... Deftardarlık Gelir Müdürlüğünün Deftardar vekili Savaş Yılmaz imzası ile gönderdiği 11.05.2011 tarihli ve B.07.4.DEF.0.51-10/2757 sayılı cevabi yazısı ile “...Makamımızca da görüşümüzün Vergi Denetmenlerinin görüşü doğrultusunda olduğunun“ bildirilmesiyle yetinilmesi ve dosya içerisinde sanık hakkında düzenlenmiş herhangi bir vergi suçu raporu ve VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... yönünden, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçuna ilişkin olarak komisyon mütalaası düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması ve düzenlendiğinin tespiti halinde dosya içerisine getirtilmesi; komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması halinde ise, iddianame konusu yapılan eylemleri yönünden mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesi başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 18.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4557, Karar No: 2022/6673, Tarih: 19.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4557 E.  ,  2022/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 02/02/2015 tarihli sözleşme ile ... İli ... İlçesinde bulunan 3.000 metrekare arsanın devri konusunda davalı ile anlaştıklarını, sözleşmeyi tanıklar huzurunda imzaladıklarını, davacının ecrimisil ödeyerek Hazine adına kayıtlı tarım arazisini satın alma hakkını kazandığını ve taşınmazı devraldıktan sonra kendisine devretmeyi vaadettiğini, devir bedeli olarak sözleşmede belirtilen 140.000 TL'yi davalıya ödediğini, ancak devrin gerçekleşmediğini, ödenen bedelin iadesi için başlatılan takibe davalı tarafça haksız itiraz edildiğini iddia ederek; takibe yapılan itirazın iptali ile lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı; sözleşme hükmünü yerine getirdiğini, araziyi telle çevirerek davalıya teslim ettiğini, arazinin beş yıldır davacının kullanımında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; tapuya kayıtlı taşınmazların devrinin resmi şekilde yapılması gerektiği, satış vaadi sözleşmesinin de adi yazılı şekilde düzenlenemeyeceği, taraflar arasında imzalanan sözleşme geçersiz olduğundan davalının aldığı bedeli iade ile yükümlü olduğu, temerrüt oluşmadığından işlemiş faiz talep edilemeyeceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 140.000 TL asıl alacak yönünden takibin devamına, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; sözleşmenin geçersiz olduğu ve tarafların aldıklarını sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade ile yükümlü olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığa uygulanması gereken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun "Sözleşmelerin yorumu başlıklı 19. maddesine göre; bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır. Sözleşmenin yorumunda amaç, taraflarının birbirine uygun gerçek iradelerini tespit edebilmektir. Sözleşme yorumlanırken öncelikle tarafların kullandıkları ifadeler ve kelimeler dikkate alınmalı ancak bunlar metnin bütünlüğü içinde

yorumlanmalıdır. Sözleşmedeki ifadelerin yeterince açık olmaması yahut metnin muğlak olması halinde tarafların iradelerini ortaya koymaya imkân veren yardımcı olgulara bakılmalıdır. Bu bağlamda; tarafların sözleşme müzakereleri ve sözleşmenin kurulması sırasındaki, ifa hazırlıkları aşamasındaki, sonrasındaki davranışları, menfaat durumları, amaçlarıyla, ilgili âdet ve teamüller dikkate alınmalı ve yorum yapılırken elbette dayanağı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi olan dürüstlük kuralı da gözden kaçırılmamalıdır.

Somut olayda; 02/02/2015 tarihli ve “Arazi Devir Sözleşmesi” başlıklı belgeyi davacı, devralan sıfatıyla; davalı ise, devreden sıfatıyla imzalamış, sözleşme içeriğinde arazinin hazine adına kayıtlı olduğu, ecrimisil bedellerinin devreden tarafından ödendiği, devir sonrası düzenlenecek ecrimisillerin ise davralan tarafından ödeneceği, devralanın elektrik ve su aboneliklerini kullanabileceği belirtilmiş, açıkça davalının araziyi devrettiği, arazi milli emlakta davalı adına görünse de şahitler huzurunda hiçbir hak iddia etmeyeceği ifade edilmiştir. Her ne kadar; davacı, sözleşme ile davalının arazinin tapusunu devretmeyi vaad ettiğini iddia ederek eldeki davayı açmış ise de; sözleşmede bu yönde bir edim borcuna yer verilmemiş, genel itibariyle arazi kullanımına ilişkin hükümler ile devrin gerçekleştiği beyanına yer verilmiştir. Yine sözleşmede arazi devir bedelinin 140.000 TL olduğu, 10.000 TL'sinin nakit, kalan 130.000 TL’sinin ise etrafı tel örgüler ile çevrildikten sonra ödeneceği belirtilmiş ve söz konusu bedeller davacı tarafça ödenmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar da dikkate alınarak sözleşme yorumlandığında; tarafların muradının, arazinin davalı adına tapuya tescilinin ardından davalı tarafça davacıya tapu devri yapılması olmayıp, davalının zilyetliğinde olan arazinin devredilerek davacı tarafça kullanılması olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; taraflar arasındaki sözleşmenin resmi şekle tabi tapu devir sözleşmesi yahut gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi niteliğinde olmadığı, davalının sözleşmede kararlaştırılmış olan zilyetliğin devrine dair edimini yerine getirmiş olduğu dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13508, Karar No: 2018/2505, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13508 E.  ,  2018/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7744, Karar No: 2021/14499, Tarih: 30.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7744 E.  ,  2021/14499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme suçuna yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım.

HÜKÜMLER : 1) ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2020 gün, 2019/163 Esas ve 2020/64 Karar sayılı kararı ile;

A)Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine

b) Maktul ...'e yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 3-b, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine

B)Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine

b) Maktul ...'e yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 3-b, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine

C)Sanık ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine

b) Maktul ...'e yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 3-b, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine

D)Sanıklar ... ve ... hakkında;

a) Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürmeye yardım etme "suçundan; ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 12 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine

b) Maktul ...'e yönelik "kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yardım etme" suçundan; ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 109/2, 3-b, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine

E)Sanıklar ... ve ... hakkında;

Maktul ...'e yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan; ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2e maddesi uyarınca beraatlerine dair kararı

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarih, 2020/845 Esas ve 2020/1306 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ..., Burat Alaftekin ve ...'un, maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve ...'nin bu suçlara yardım etmek suçlarından mahkumiyetlerine ve sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler bakımından; "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarih, 2020/845 Esas ve 2020/1306 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ..., ..., ..., ... ..., ... müdafiileri ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarih, 2020/845 Esas ve 2020/1306 Karar sayılı kararının, sanıklar ... ..., ..., ..., ... ..., ... müdafiileri ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" sanıklar ... ... ve ... hakkında bu suça yardım etme suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereğince sanıklar müdafiilerinin bu suçlar yönünden yaptığı temyiz isteminin REDDİNE,

2)Sanıklar ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ... ..., ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçları yönünden;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2)Sanıklar ... ..., ..., ..., ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ... ..., ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçları yönünden;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesince; sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 53, 58, 63. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 62, 53, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile ve sanık ... hakkında ayrıca TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına, sanıklar ... ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarından ayrı ayrı 5237 sayıl TCK'nin 82/1-b, 39, 62,53,63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği bu hükümlere karşı sanıklar ... ..., ... müdafileri, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine "istinaf başvurularının esastan reddine" ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarih, 2020/845 Esas ve 2020/1306 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçları işlemediğine, sanık ... müdafiinin; kararın gerekçesizliğine, sanık ... müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanık ... müdafiinin; eksik inceleme, hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil olmadığına, sübuta, sanık ... ve müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, katılan ... vekilinin; beraat kararlarına, sanıklar ... ve ... yönünden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ... ve ... ... hakkında verilen ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

A) Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ..., ..., ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ... ..., ... hakkında maktul'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

A) Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ..., ..., ... hakkında maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ... ..., ... hakkında maktul'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; Sanıkların olay günü, cinlerle irtibat kurarak gömülerin yerlerini bulabildiğine inandıkları maktul ile sabah saat 10.00 dan itibaren birada oldukları, öğle saatlerinde keşif amacıyla Mimar Sinan Kent Ormanı'na gittikleri, aynı gün akşam saat 19.30 sıralarında gömülü olduğu söylenilen parayı bulmak amacıyla iki araçla Mimar Sinan Kent Ormanı'na doğru yola çıktıkları, maktulün yolda seyir halinde iken sanık ...'in söylediği iddia edilen ''..bulamazsak seni oraya gömerim...'' şeklindeki sözleri üzerine veya bilinmeyen başka bir nedenle polise ve eşine zorla kaçırıldığına dair mesajlar attığı, bu ihbar üzerine bulundukları yere gelen polisleri gören sanıkların, polislerin gömü aramaları nedeniyle geldiğini düşünerek bu yerden kaçarak, sanık ...'in arkadaşına ait olan ... Feneri'nde bulunan ve bağ evi olarak kullanılan bir barakada bir araya geldikleri, sanık ...'in polislerin gelme nedeninin maktulün yaptığı ihbar olduğunu öğrenmesi üzerine maktulü darp ettiği, bu sırada sanıklar ... ile ...'in de yanında olduğu, sanıklar ... ... ile ...'ın ise ayrılmış oldukları, sanık ...'ın kendisini arayan maktulün eşine maktulün akşam geleceğini söylediği, sanık ...'i polise yaptığı ihbar nedeniyle duyduğu kızgınlıkla maktulü yaklaşık

bir gün süreyle alıkoyarak aralıklarla yumruk ve sopa ile darp ettiği, diğer iki sanık ... ile ...'ün de maktule vurdukları, sanık ...'in, ertesi gün yani 22/02/2018 günü, maktulün polise giderek ihbarın asılsızlığını anlatmasını sağlamak için kıyafet getirip kanlı elbiselerini değiştirerek, aldığı kapatıcı malzeme ile yüzündeki yaraları rötuşladığı, daha sonra birlikte ofise gittiklerinde maktulün durumunun iyi olmadığını görünce tedavisini sağlamak amacıyla sanıklar ... ve ...'a talimat vererek hastaneye gönderdiği ve maktulün saat 21.30 - 22.00 civarında önce özel bir tıp merkezine daha sonra özel Bezmialem Hastanesine ve en son Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne götürüldüğü, bu hastanede tedavisi devam ederken 03/03/2018 tarihinde genel beden travmasına bağlı skafoid, nazal ve maksiller sinüs posterior duvar kırıkları ile birlikte yaygın yumuşak doku travması ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar (Crush sendromu, Akut böbrek yetmezliği) sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

a) Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümler bakımından;

a) Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümler bakımından;

Kullanılan vasıtanın niteliği, Adli Tıp Raporuna göre, maktulün vücudunda çok sayıda ezik, şişlik, yara var ise de nazal fraktür dışında bir kırık bulunmaması, meydana gelen yaralanmaların öldürücü nitelikte bulunmaması, sanıkların eylemlerine ciddi bir engel neden olmadan kendiliğinden son vermiş olmaları, maktulün, hastanede acil bir müdahaleye gerek görülmeyerek ilk iki gün yoğun bakıma alınmaması, durumunun sonradan ağırlaşması hususları nazara alındığında, sanıkların öldürme kastının şüpheli kaldığı, eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4-2. cümlesi uyarınca cezalandırılmaları yerine nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

b-Sanıklar ... ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümler bakımından;

Tüm dosya kapsamına göre; maktulün Sultangazi'deki ormanlık alandan Beykoz İlçesine getirilmesi, daha sonra ... Kavağı'ndaki barakaya götürülüp alıkonulması safhalarında sanıklar ... ..., ... ve ... ile birlikte oldukları, maktulün barakaya sokulduktan sonra darp edilmeye başlandığı, olayın başlangıcında sanıklar ... ... ve ... da orada oldukları, daha sonra oradan ayrıldıkları, maktulün alıkonulduğunu ve darp edildiğini bilmelerine rağmen bunu engellemek için bir çabalarının olmadığı, olayın ertesi günü sanık ...'ın polis tarafından arandığı hâlde maktulün tutulduğu yer ile ilgili herhangi bir bilgi vermediği, sanıklar ... ... ve ...'ın eylemlerinin fiili birlikte işleyen olarak kabul edilemeyeceği ancak TCK'nin 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatı

ile suça iştirak ettikleri anlaşıldığından sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçuna yardım suçundan TCK'nin 87/4-2. cümlesi, 39 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar ..., ... ..., ... ... hakkında tayin olunan ceza miktarları ile temyiz incelemesi dışında tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin reddine,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince "... 11.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.