muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29355, Karar No: 2014/2586, Tarih: 20.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/29355 E.  ,  2014/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/160520

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2011/200 (E) ve 2012/77 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; yakınanların, gece vakti saat 23.30 sıralarında bakkala çekirdek ve kola almak üzere gittikleri sırada, sanıkların kendilerinden iki adet bira almalarını istedikleri, bu esnada sanık Emrah'ın elinde bally poşeti olması sebebiyle kendilerine zarar vermelerinden korkan yakınanların, sanıkların istedikleri iki adet birayı bakkala söyleyerek vermesini istedikleri, sanıkların biraları aldıktan sonra yakınanlara "Bize iki bira daha alacaksınız lan o... çocuğu" şeklinde bağırarak yakınanlara saldırdıkları, sanık Emrah'ın elindeki çakı bıçağını yakınanlara doğru salladığının, anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde tamamlanmış tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. K.. ve İ.. F.. ile savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/370, Karar No: 2013/13002, Tarih: 08.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/370 E.  ,  2013/13002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.8.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/8578, Karar No: 2017/735, Tarih: 09.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8578 E.  ,  2017/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı arsa sahibinin edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşmede belirlenen cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi, davacının kusurlu olduğunu, işlerinin iyi gitmediğini öğrendiğini, karşılıklı feshetmeyi düşündüklerini, yer teslimini bu nedenle yapmadığını, davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı arsa sahibinin sözleşmeden caydığı, sözleşmenin 14. maddesinde dönme cezasının düzenlendiği, BK'nın 161/son maddesi gereğince hakimin fahiş gördüğü cezadan indirim yapabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi ve dava dışı arsa sahipleri arasında imzalanan 02.07.2004 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden, davalı arsa sahibinin haksız yere vazgeçmesi nedeniyle, sözleşmede belirlenen cayma cezasının tahsili istemine ilişkindir. Eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türü olan bu sözleşmelerin feshi, tek taraflı irade beyanı ile değil; mahkeme kararıyla veya sözleşmenin tüm taraflarının iradelerinin birleşmesi ile mümkündür. Eldeki davada, davacı yüklenici, davalı arsa sahibinden, sözleşmede belirlenen cayma cezasını talep ettiğine göre, iradesinin sözleşmenin devamı yönünde bulunmadığı, fesih talebini de içerdiği ve davalının sözleşmeden çıkarılması halinde sözleşmenin ayakta kalamayacağı da anlaşıldığından, öncelikle TMK'nın 692. maddesi uyarınca sözleşmede yer alan diğer hissedarların davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmek suretiyle bir hüküm verilmesi gereklidir.

Açıklanan nedenlerle, taraf teşkili sağlanmadan, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8103, Karar No: 2023/5855, Tarih: 20.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/8103 E.  ,  2023/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/439 E., 2022/575 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/10067 Esas, 2022/1215 ... bozma kararı üzerine;

1.Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/439 Esas, 2022/575 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.02.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 ... Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Oluş, iddia, bilirkişi raporu, sanık savunması, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı ile 31.03.2018 tarihli bilirkişi raporu da gözetildiğinde; sanığın Bank ... nezdinde 22.05.2014 tarihinde açtırdığı hesabını aktif olarak kullandığı, katılım hesabı açma, para yatırma, çekme gibi bankacılık işlemlerinin bulunduğu, Bank Asyanın TMSF'ye yapılan devir işlemi sonrası da para yatırma ve katılım hesapları açma işlemlerinin olduğu, yapılan para yatırma ve hesap açma işlemlerinin, rutin bankacılık işlemleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın silahlı terör örgütü FETÖ/PDY'ye yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise;

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen Yargıtay bozma kararının da sanık lehine olduğu nazara alınmadan bozma sonrası yapılan yargılama giderinin CMK'nın 325/3 üncü maddesine aykırı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/439 Esas, 2022/575 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/888, Karar No: 2014/2537, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/888 E.  ,  2014/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14400, Karar No: 2015/22307, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14400 E.  ,  2015/22307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01/05/2002 tarihinden itibaren genel koordinatör olarak çalışmakta iken 31/01/2008 tarihinde iş akdinin herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin kıdem tazminatı ödenerek sona erdirildiğini, davacının aynı işyerinde aynı görevle 21/02/2008 tarihi itibariyle yeniden çalışmaya başladığını, ancak yine davalı işverence iş akdinin 06/03/2014 tarihinde "görülen lüzum üzerine" yani fesih bildiriminde hiçbir haklı veya geçerli neden belirtilmeksizin 05/03/2014 tarihi itibariyle yazılı olarak feshedildiğini, hak kazandığı tazminat ücret ve yıllık izin ücret alacağı tutarlarının bir kısmı ödenmiş ise de, bu tutarların eksik hesaplandığını, bir kısım işçilik alacaklarının ise hiç ödenmediğini, buna rağmen 06/03/2014 tarihli ibraname imzalatıldığını, TBK 420/2. maddesi gereğince ibranamenin geçersiz olduğunu, iş yasası 18. Maddesine göre iş akdini feshetmek isteyen işverenin madde 19'a göre fesih bildirimini yazılı olarak yapmak, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğunu, işverenin iş yasasının bu düzenlemesini aykırı şekilde fesih sebebini açık ve kesin olarak belirtmediğini, feshin son çare olması ilkesine aykırı hareket etiğini, iş akdi feshedildikten sonra yerine yeni işçi alındığını, davacının tüm hizmet süresince işini ciddiyetle yaptığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren vekili olduğunu, kulübün bütününü sevk ve idare eden kişi olduğunu, bu sebeple dava açma yetkisinin bulunmadığını, Yönetim Kurulu’nun 22/02/2011 tarihli kararı ile, davacının davalı iktisadi işletmeyi müşterek imza ile temsil ve ilzama yetkili kılındığını, yine 20/07/2004 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile davacının kulüp üyeleri hakkında disiplin işlemleri yapılması hususunda imza yetkisine sahip olduğunu, davacının başta belediyeler olmak üzere tüm kamu kurumlarıyla yapılan işlemleri yürüttüğünü, buna dair karar aldığını ve bu kararları uyguladığını, işveren vekili olarak çalışanlara uyarı, maaş kesme ve hatta iş akdini sonlandırma ihtarı gibi işlemler yaptığını, işyerinin bir spor kulübü olduğunu, her ne kadar 30'un üzerinde sigortalısı bulunsa da, bunların işçi olmadığını, çoğunluğunun sezonluk kulüpte bulunan sporcu antrenörleri olduğunu, bu kişilerin iş kanunu kapsamında olmadığını, bu haliyle sigortalı işçi sayısının 30'un altında olduğunu, davacının kulüp ile üçüncü bir şahıs arasında görülen bir davada, davacının tanıklığına işveren vekili olması sebebiyle karşı tarafça yapılan itirazın dikkate alınarak, davanın kulüp aleyhine sonuçlandığını, davacının bu davada kulüp aleyhine tanıklık yaparak davanın kaybedilmesine sebep olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, dosya içine sunulan ... Tüzüğünde, Derneğin adının .... Spor Kulübü olarak belirlendiği, dernek organlarına ilişkin maddelerden 36. maddedesinde kulüp müdürünün görevinin "Başkanın önerisi ve Yönetim Kurulu'nun onayı ile görevlendirilir, Yönetim Kurulu tarafından alınan kararların ve Yönetim Kurulu görev dağılımında yetkilendirilen Yönetim Kurulu üyelerinin sorumluluk alanları çerçevesinde verdiği görevlerin, genel sekreterin koordinasyonu doğrultusunda uygulanmasını sağlar." şeklinde belirlendiği, kulüp tüzüğünde yapılan 12/10/2014 tarihli değişiklik ile derneğin organlarında değişiklik yapılmış ise de davacıya 22/02/2011 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile verilen iktisadi işletmeyi temsil ve ilzam yetkisinin herhangi bir tüzük değişikliği veya Yönetim Kurulu kararı ile kaldırılmadığı, bu haliyle davacıya verilen iktisadi işletmeyi temsil ve ilzam yetkisinin fesih tarihine kadar geçerli olduğu, dinlenen tanık beyanlarından davacının fiilen, kulüp iktisadi işletmesinin müdürü sıfatıyla çalıştığı ve hareket ettiği, davacının ..... İş Mahkemesinin 2008/293 esas sayılı dosyasındaki tanık olarak verdiği beyanda da işyerinin genel müdürü olduğunu kabul ettiği, bu haliyle davacının İş Kanunun 18. Maddesinde ifade edildiği şekliyle "işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili" konumunda olduğundan iş güvencesi kapsamı kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yar­dımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının, davalı işyerinde genel koordinatör olarak çalıştığı ve davacıya 22.02.2011 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile iktisadi işletmeyi temsil ve ilzam yetkisi verildiği sabittir.

Ancak dosyaya mübrez karar defterinin tetkîkinden, karar gerekçesinde değinilen temsil ve imza yetkisinin 28.02.2012 tarihli ve 10 nolu karar ile sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacının, davalı işyerinde genel koordinatör olarak çalıştığı ve davacıya 22.02.2011 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile iktisadi işletmeyi temsil ve ilzam yetkisi verildiği sabittir.

Ancak dosyaya mübrez karar defterinin tetkîkinden, karar gerekçesinde değinilen temsil ve imza yetkisinin 28.02.2012 tarihli ve 10 nolu karar ile sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, davacının iş akdi 06.03.2014 tarihinde feshedilmiş olmakla Mahkemece kararda değinilen Tüzük değişikliğinin 12.10.2014 tarihinde olduğu dikkate alındığında sonuca etkisi bulunmamaktadır. Mahkemece yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davacının işveren vekili kabul edilmesi yerinde değildir. Davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlandırılmalıdır.

Dosyadaki yazılı fesih bildiriminden, fesih sebebinin açık ve kesin bildirilmediği görülmekle 4857 sayılı Kanun’un 19/1. maddesine göre salt bu nedenle fesih geçersiz olup, davanın kabulü gereklidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 253.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 18/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5233, Karar No: 2013/11752, Tarih: 04.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/5233 E.  ,  2013/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz nedenleri ve temyiz edenin sıfatına göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde 05/10/2001-28/03/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 05/10/2001-28/03/2006 tarihleri arasında davalı şirketler nezdinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş, işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ise kesinleşmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davalı ... San Tic A. Ş'ye ait işyerinde 05/10/2001-28/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, dönem ve ücret bordrolarının getirtilmediği, mahkemece beyanları hükme esas alınan tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları olup olmadığı anlaşılamamakta olup bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin dönem ve ücret bordrolarını getirtmek, ücret bordrolarının imzalı olması halinde , imzaların davacıya ait olup olmadığını belirlemek, davacının imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, ücret bordrosu bulunmayan veya imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden de davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu gözönünde tutularak davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıklarını yada komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını yoksa işyeri sahiplerini tespit edip beyanlarına başvurmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.