muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18218, Karar No: 2016/12931, Tarih: 21.11.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3884, Karar No: 2010/4902, Tarih: 29.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3884 E.  ,  2010/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kayıt maliki ... (..)'ye ait aile nüfus kayıt tablosunun (anne-baba-kardeş) temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2010 tarihinde oybrilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11068, Karar No: 2012/14655, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11068 E.  ,  2012/14655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen haksız rekabetin men’i, manevi tazminat ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı davanın kısmen kabulüne dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya Dairemize gönderilmiş ancak. davacılar vekili olduğunu belirten Av. Akın Savaş Ataç’ın 7.6.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği gözlenmiş olup Dairemizin 15.6.2012 tarihli geri çevirme kararındaki eksik vekaletnamelerin dosyaya konulduğu anlaşılmakla dosya re’sen ele alındı, içindeki kağıtlar okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

Feragat, HMK’nun 307. maddesi uyarınca davacının talep sonucundan vazgeçmesidir. Davacılar vekilinin 07.06.2012 tarihli dilekçesi temyiz talebinden vazgeçmesi mahiyetinde ve sonuç doğurucu niteliktedir. Bu itibarla, davacılar vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca davacılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/670, Karar No: 2021/3169, Tarih: 02.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/670 E.  ,  2021/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat veya daha az çalışması gerektiğini, ancak 8,5 saat çalıştırıldığını belirterek fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu alacakların hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağı bakımından bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; kısa çalışma primi yönünden Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2. fıkrasının 2. bendinin tamamen çıkartılarak yerine “Brüt 10.353,63 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 500,00 TL’nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17345, Karar No: 2012/24630, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17345 E.  ,  2012/24630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı kayyım vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı kayyım vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı kayyımın ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Davalıya kayyım atandığından hükmedilen ve bankada bloke edilen bedelin de kayyıma ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde üçer aylık hesapta tutulmasına hükmedilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki (kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelen bölümün tamamen çıkartılmasına, yerine (davalı kayyımına ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyize başvurma harcının davalı kayyımdan alınmasına, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19855, Karar No: 2023/8314, Tarih: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19855 E.  ,  2023/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/25 E., 2017/40 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kesin olarak verilen kararı da temyiz ettiği analaşılmıştır.

Katılan Bakanlık vekilinin İlk Derece Mahkemesinde yargılamalara katılmadığı Bölge Adliye Mahkemesince tevdi üzerine katılma istekli istinaf dilekçesini verdiği ve usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2016 tarihli ve 2016/240 Esas, 2016/595 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 3000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 3000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.01.2017 tarihli ve 2017/25 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.01.2017 tarihli ve 2017/25 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.04.2021 tarihli ve 14-2017/14341 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin soyut beyanı dışında delil olmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte ilişkinin gerçekleştiği kabul edilse bile rıza kapsamında olduğuna yine beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin soyut beyanı dışında delil olmadığına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte ilişkinin gerçekleştiği kabul edilse bile rıza kapsamında olduğuna yine beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olaydan yaklaşık bir yıl kadar önce sanık ile mağdurenin Nusaybin ilçesinde arkadaş olarak görüştükleri, sanığın mağdureye evlenme teklifinde bulunduğu ancak mağdurenin, sanığın teklifini kabul etmediği, bunun üzerine sanığın dosyada bulunan 06.10.2013 tarihli telefon inceleme ve mesaj tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere tehdit içeren mesajlar çektiği, mesaj içeriklerinde "O video benden başka kimsenin eline geçmez asla, sende insan ol, insan ol bir sıkıntı olmaz, görüşeceğiz seninle bundan sonra güzelim, iki dakika içerisinde bu arabaya binersen binersin yoksa olacaklardan sen sorumlusun" şeklinde mesajlar olduğu, sonra mağdurenin olay tarihinde ikametinden çıkıp sokakta giderken sanığın beyaz renkli tanık Nevaf'ın beyanı ile de sabit olan 47 NG 105 plakalı araçla mağdurenin önünde durduğu, mağdureyi zorla araca bindirdiği, mağdurenin beyanına göre mağdurenin karşı koymaya çalıştığı, ancak başarılı olamadığı sanığın mağdureye hitaben "Sadece konuşacağız eğer bağırırsan seni öldürürüm, evini tararım, ailenin hepsini öldürürüm" şeklinde tehdit ettiği, mağdurenin korktuğu için herhangi bir şey söyleyemediği daha sonra sanığın mağdureyi hiç kimsenin olmadığı boş bir araziye götürerek arazide aracı durdurduğu, zorla bütün elbiselerini çıkardığı, zorla cinsel ilişkiye girdiği, sanığın mağdurenin görüntülerini kaydettiği, bu hususun da mesaj tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere sanık tarafından "O video benden başka kimsenin eline geçmez asla, sende insan ol şeklinde" mesaj içeriğinden de videonun var olduğunun anlaşıldığı yani sanığın mağdurenin görüntülerini çektiği, bu kabul doğrultusunda ''Nereye istersem oraya geleceksin'' şeklinde mağdureye şantajda bulunduğu yine mağdurenin beyanına göre sanığın mağdure ile zorla normal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, sanığın bu video'nun bir kısmını da mağdureye izlettiği ve mağdureye kendisine "Bundan sonra her aradığımda geleceksin yoksa bu videoyu internete koyup seni rezil ederim" şeklinde ki sözler kullandığı kabul edilen olaylarda mağdurenin eylemden hemen sonra intikali gerçekleştirdiği anlaşılmakla dosya kapsamında bulunan deliller; mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, sanığın aşamalardaki kısmî ikrar içeren savunmaları, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar ile kriminal rapor tanıkların anlatımları, mesajlaşma tutanakları, arama el koyma tutanaklarından ibarettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, Bakanlık vekilinin katılan olarak kabul edildiği, mağdure istinafının ise şikâyetçi olmadığından bahisle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ile Şantaj Suçlarından Verilen Hükümler Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık Müdafiinin Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, mağdure hakkında aldırılan adlî raporlar, kriminal raporlar, mesajlaşma tespit tutanakları, arama el koyma tutanakları, sanık savunması nazara alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ile Şantaj Suçlarından Verilen Hükümler Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Müdafiinin Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

B. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ile Şantaj Suçlarından Verilen Hükümler Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Müdafiinin Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.01.2017 tarihli ve 2017/25 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.