muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/994, Karar No: 2012/2085, Tarih: 17.02.2012

Çalışma şartlarında işçi aleyhine esaslı değişiklik  olduğu  konusunda ispat yükü işçidedir. Çalışma şartlarının belirlenmesinin ardından, yapılmak istenenin değişiklik olup  olmadığı ve  en sonunda işçi aleyhine olduğu işçi tarafından kanıtlanmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davalı  A.Ş.'nin diğer davalı .... A.Ş'nin bayi ve... müşterilerine gönderilecek olan akaryakıtın nakliyesini üstlendiği, davacının altı aydan fazla süre ile Derince'de bulunan işyerinde davalı ... şirketinin işçisi olarak çalıştığı, dat operatörü olduğu, davalı şirketce işletmesel karar ile davacının yeni görev yerini .... A.Ş.'nin Haramidere'deki işyeri olarak belirlediği ve bu işyerine nakledildiğini davacıya yazılı olarak bildirdiği, davacının bu görevlendirmenin kendisi ve ailesi için maddi ve manevi kayba sebep olacağını, Derincedeki işyerinde çalışmak istediğini, nakil teklifini kabul etmediğini işverene yine yazılı olarak bildirdiği, iş sözleşmesinin davalı ..A.Ş. tarafından 21.01.2011 tarihli fesih bildirimi ile, "aynı görev ve şartlarla çalışma yerinin ....ait İstanbul Avcılarda bulunan Haramidere Terminal Müdürlüğü olarak belirlendiği, ancak davacının haklı bir sebep olmadan yeni yer ile ilgili görevlendirmeyi kabul etmediği, bu durumun iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine aykırı bir davranış olduğu, belirtilerek 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi gereğince feshedildiği, "iş sözleşmesinin (ö) bendinde, işçinin gerektiği takdirde işyeri içinde ünvanı veya niteliği benzer başka işlerde veya muvafakat aranmaksızın geçici veya devamlı olarak görevlendirilebileceği, görülen işin niteliğinde benzerlik olması şartı ile işverene bağlı başka bir işyerine nakledilebileceğinin düzenlendiği, işçilik alacakları davasına dair dosyaya sadece Mahkeme esas numaralarının bildirildiği, davaların ne zaman açıldığı, hangi aşamada olduklarının bu belgelerden anlaşılamamıştır.

Mahkemece, davacının pozisyonunda Derince tesislerinde çalışan kaç işçi tarafından davalı şirketlere karşı alacak davası açıldığı, alacak davası açan işçilerden halen Derincede bulunan işyerinde çalışan bulunup bulunmadığı, dava açan işçilerin tümünün işyerinin değiştirilip değiştirilmediği, alacak davalarının fesih tarihinden önce mi sonra mı açıldıkları, alacak davası açan işçilerden kaçının iş sözleşmesinin feshedildiği belirlenerek, davalı şirketlerin Haramidere  ve  Derincedeki  iş  hacmi  dikkate  alınarak  istihdam  fazlalığı  veya

azlığının oluşup oluşmadığı da araştırılarak, işverenin iş sözleşmesine aykırı davranıp davranmadığı, yönetim hakkını kullanırken kötüniyetli olup olmadığı  tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2309, Karar No: 2012/3216, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2309 E.  ,  2012/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

K A R A R

Dava, davacı İnvest Mobilya Orman Ürünleri İnşaat Yatırım Tur. Tic. San. Ltd. Şti. ile bu şirketin %1 hisse sahibi ortaklarından aynı zamanda ... Emlak İnşaat Bilişim Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. müdürü olarak hareket eden ... arasında TTK’nun 1460. maddesi kapsamında kalan şirketler hukukundan kaynaklanan, davacı şirketin borçlu olmadığının tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı şirket tarafından davalı ...’ın yetkili müdür ve ortak sıfatıyla ... Emlak İnşaat Ltd. Şti. adına arsa sahibi ... ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediği ancak şirketin haklarını davacı şirkete temlik edeceğini vaat ve taahhüt etmesine rağmen bu taahhüdünü yerine getirmediği ileri sürülerek bu kapsamda;

a)Davalı ...’ın diğer davalı ... ile aralarında düzenlemiş oldukları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile TTK’nun 547. maddesi gereğince şirkette rekabet yasağını ihlal ettiğinden ve taahhütlerini yerine getirmediğinden bu sözleşmeden dolayı davalı şirkete ait 14 adet bağımsız bölümün davacı adına tescili, ayrıca gecikmeden dolayı tazminat ödenmesi, mümkün olmadığı takdirde sözleşmenin tek taraflı feshi ile zararlarının karşılanması,

b)Şirkete zarar veren %1 hisse sahibi ...’ın Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince ortaklıktan çıkarılması,

İsteklerine ilişkin olup davaya konu olayda Dairemizin görevine giren yükleniciden haricen satın alınan bağımsız bölüme ilişkin olup 30.09.1988 tarihli 1987/2 E. 1988/2 K. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına dayalı bir tapu iptali ve tescil davası söz konusu olmadığından,

İhtiyati tedbir kararının kaldırılmasına ilişkin temyiz incelemesinin de asıl davanın temyiz incelemesi ile görevli Daire tarafından yapılması gerektiğinden 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.02012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7908, Karar No: 2018/4622, Tarih: 19.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7908 E.  ,  2018/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde olan sanık ... hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından; sanıklar ... ve ... hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanıklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42699, Karar No: 2017/24047, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42699 E.  ,  2017/24047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 26/10/1999-04/03/2010 tarihleri arasında davalı şirketin ... bölgesindeki şantiyelerinde mimar olarak net 3.476 USD ücret ile çalıştığını, 37.531 USD birikmiş ücret alacağının bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve usulsüz olarak feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 02/11/1999 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, müvekkili şirketin ekonomik krizden etkilendiğini, ...'da sürdürdüğü inşaat faaliyetlerinin zaman zaman durma noktasına geldiğini, firmaların işi durdurması ve davacının alacaklarını tahsil edememesi yüzünden karşılıklı olarak işin durdurulduğunu ve bu durumun 03/07/2009 tarihinde çalışanlara bildirildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin 8.maddesinde belirtildiği gibi fazla çalışma için işçinin onayının alınması gerektiğini, davalının böyle bir yazılı onayı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ticaret Sicili Gazetesine göre davalı işveren şirket 17/12/2013 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile tasfiyeye girmiş, tasfiye memuru olarak ... belirlenmiştir.27/03/2015 tarihinde ortaklar kurulu kararı ile davalı işverenliğin alacağı ve borcu olmadığı belirtilerek tasfiye memurunun ibra edilmesine karar verilerek tasfiye sonuçlandırılmıştır. 27/03/2015 tarihli tasfiye sonu beyanı yapılmıştır. Bunlar, 08/04/2015 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanmıştır.Davalı vekili Avukat ...15/04/2015 tarihli dilekçesi ile tasfiye nedeni ile hukuki varlığı sona eren şirketin kendisine verdiği vekalet görevinin de sona erdiğini belirtmiştir. ... 8. Asliye Ticeret Mahkemesinin 30/03/2016 tarih 2015/1536 esas 2016/318 karar sayılı ihya kararında, davacının açtığı mevcut iş davası kesinleşip infazına kadar olmak kaydıyla TTK 547. maddesi uyarınca ek tasfiye işlemleri yapılmak üzere davalı şirketin ihyasına, şirketin sicile yeniden tesciline,bu işlemlerin yapılması için son tasfiye memuru ...'in atanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Karar 03/06/2016 tarihinde kesinleşmiştir.TTK 547.maddesinin ek tasfiyeye ilişkin olduğu ve “(1) Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar, şirketin yeniden tescilini isteyebilirler.(2) Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir.

Davacı taraf Mahkemenin ara kararına istinaden davayı tasfiye memuruna karşı yöneltmiştir. Sonrasında davacı tarafça yine Mahkeme ara kararı ile davanın yeniden davalı şirkete yönetiltiği anlaşılmaktadır. Davalı şirketin ihyasına ilişkin kararda şirketin ek tasfiye işlemleri yapılmak üzere ihya edildiği, yani şirketin kararda belirtilen iş davaları kesinleşip infazına kadar ek tasfiye işlemleri için yeniden tescil edildiği, davalı şirketin tasfiye sürecinin devam edeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece tasfiye süreci devam ettiğinden temsile yetkili tasfiye memuru belirlenerek, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanmasından sonra da davacının talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bunlar yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18322, Karar No: 2014/21187, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18322 E.  ,  2014/21187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/293-2014/479

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9601, Karar No: 2014/11813, Tarih: 03.11.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/9601 E.  ,  2014/11813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, tahliye ve tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına, tahliyeye, asıl alacağın % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı borçlu vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Davalı borçlu vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 10.06.2011 tarihli, yıllık 150.000 TL bedelli ve bir yıl müddetli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 21.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2011-2012 yılı kirası olarak 163.300 TL asıl alacak, 23.689,84 TL işlemiş faiz, 16.300 TL % 10 gecikme cezasının tahsili isteminde bulunmuş, davalı borçlu süresinde yaptığı itirazında borcun tamamının taraflarınca ödendiğini, alacaklıdan, ... 11. İcra Müdürlüğünün 2010/16118 sayılı icra dosyası ile toplam 30.000,00 TL, Milas 2. İcra müdürlüğünün 2011/9623-9624 sayılı iki adet icra dosya ile toplam 30.000,00 TL ve ...2. İcra Müdürlüğünün 2011/4920 sayılı icra takip dosyası ile toplam 225.000,00 TL olmak üzere toplam 300.000,00 TL alacaklı olduklarını, kendi alacaklarına mahsuben kira bedelinin ödenmiş olduğunu belirtmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; Davacı alacaklının takibinde ilk yıl kira bedelini talep etmiş olmasına rağmen mahkeme tarafından ayrıca tespit edilmiş ya da taraflarca yeniden anlaşma yapılarak belirlenmiş bir kira bedeli bulunmadığı halde sözleşme ile belirlenen 150.000 TL yerine, % 8,87 Tüfe farkını da ekleyerek toplam 163.300 TL üzerinden takip başlatması doğru değildir, öte yandan TBK 120. maddesinde '' Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdî faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdî faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faizi oranı hakkında akdî faiz oranı geçerli olur '' düzenlemesi bulunmakta yine

sözleşmenin 20. maddesinde '' Kiracı kontrat tarihinden itibaren en geç beş gün içinde kirayı ödemekle yükümlüdür. Zamanında ödemediği taktirde %10 gecikme cezası ödemeyi kabul ve taahhüt eder '' hükmü bulunmakta olup tarafları bağlar ancak gecikme cezası niteliği itibarıyla temerrüt faizi hükmünde bulunduğundan TBK'nun 120. maddesi de gözetilerek tek kalem halinde işlemiş faiz belirlenmesi gerekirken davacı alacaklının geçmiş gün faizi ve gecikme cezasına ilişkin taleplerinin tümden kabulü doğru değildir. Ayrıca ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9623 ve 2011/9624 esas sayılı takip dosyaları kesinleşmiş olup bu takiplerdeki alacaklar da davalı borçluya temlik edildiğine göre ilgili Hukuk Genel Kurulu kararına yanlış anlam verilip kesinleşen takiplere ilişkin alacağın talepten düşülmemesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2381, Karar No: 2021/2447, Tarih: 09.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2381 E.  ,  2021/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı, davacılar vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/03/2021 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yek diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, 3.301,45 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 779,65 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.