muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7744, Karar No: 2013/11859, Tarih: 26.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7744 E.  ,  2013/11859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Muhafazası için kendisine bırakılan malların sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- Tayin olunan hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığı olan miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 12 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 6 gün karşılığı adli para cezasına ve

TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 5 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 100 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19, Karar No: 2020/1165, Tarih: 09.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/19 E.  ,  2020/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1847, Karar No: 2008/2932, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1847 E.  ,  2008/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 1,90 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 25.10.2007 gün ve 2486 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 23.03.1994 tarihinde % 11,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 13,10 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6938, Karar No: 2016/2052, Tarih: 16.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/6938 E.  ,  2016/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Kiracı tarafından açılan kira sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle peşin ödenen kira parasınınve depozito bedelinin iadesine yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve % 20 tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait taşınmazın 15/04/2013 tarihli sözleşme ile davacı tarafından kiralandığını, bir aylık kira bedeli 3.000 TL ve sözleşmenin 8. maddesi gereğince 3.000 TL depozitonun davalı kiralayana ödendiğini, tapuda mesken olarak kayıtlı olan taşınmazın iş yeri olarak kullanmak üzere kiralandığını ancak sözleşmenin ardından davacının sözleşmeye konu taşınmazın bulunduğu iki bağımsız bölümlü binadaki diğer kat malikinin onayının olmadığını öğrendiğini, kira sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiğini, taşınmaz, kiralama amacına uygun olmadığından kullanmadığını, .... Noterliğinin 25/04/2013 tarih ve 10387 yevmiye nolu ihtarname ile davalıya ödenen 6.000,00 TL nin davacının hesabına ödenmesinin istendiğini, 26/04/2013 tarihinde tebliğ alınan ihtarnameye rağmen davalının ödeme yapmadığını, 6.000 TL 1 aylık kira ve depozito bedelinin tahsili için .... İcra Müdürlüğüne açılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 İcra İnkar Tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı kiraya veren vekili, Kira sözleşmesinde kiralananda ne tür iş yapılacağı ve bunun için gerekli izinlerin alınması konusunda bir hükmün bulunmadığını, diğer kat malikinin de taşınmazını işyeri olarak kullandığını, diğer malikin onayının olmadığını gösterir herhangi bir belge olmadığını, davacının .... Noterliğinin 25/04/2013 tarihli ihtarnamesinde açıkça izahat yapmaksızın sözleşmeyi feshettiğini, haksız fesih neticesinde kiralanan taşınmazın yaklaşık 5 ay boş kaldığını, davalının mağdur olduğunu belirterek haksız açılan davanın reddine ve %20 İcra İnkar Tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 15/04/2013 tarihinde 1 yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmenin 2.maddesinde “Kiracı kiralananı kontrat bitim tarihinden iki ay öncesinden haber vermek koşulu ile ancak kontrat bitim tarihinde tahliye edebilir, kontrat bitiminden önce tahliye etmek istemesi durumunda kontrat bitimine kadar kiralananın kirası aidatı elektrik su vb. ödemelerini yapmakla yükümlüdür.” 8. maddesinde “Kiracı mal sahibine depozito olarak 3.000 TL elden teslim etmiştir.” düzenlemesi yer almaktadır. Davacı kiracı .... Noterliğinin 25/04/2013 tarih ve 10387 yevmiye nolu İhtarnamesiyle taşınmazın işyeri olarak kullanılmasının hukuken imkansız olduğunu belirterek kira akdini feshetmiş, ihtarname davalıya 26/04/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Kira sözleşmesinde kiralananın ne için kullanılacağı karşısında işyeri olarak kullanılacağı yazılı olup yapılacak işin konusu yazılmamıştır. Kiracı yapmak istediği kreş- oyun evi açmak konusunda gerekli araştırmayı yapabilecek durumda iken yapmaması, basiretli davranmaması nedeniyle sözleşmeyi fesihte haksızdır. Nitekim mahkemeninde kabulü bu yöndedir. Kira sözleşmesinde davacı kiracının iddia ettiği şekilde kiralayanın, taşınmazın işyeri olarak kiraya verilmesi için gerekli izinleri almak şeklinde bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece davacının anahtarı teslim tarihinin saptanması ve bu tarihten itibaren ne kadar sürede taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği tespit edilerek sonucuna göre kira bedelinin ve depozitonun iadesi hakkında bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7574, Karar No: 2011/15416, Tarih: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7574 E.  ,  2011/15416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2467, Karar No: 2022/10310, Tarih: 08.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2467 E.  ,  2022/10310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm; bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/190 Esas-2019/313 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi'nin 14/10/2021 tarihli ek kararı ile derhal ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından; dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği,

2) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Faize ilişkin (4) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin 73.812,43 -TL’lik kısmına 23.01.2017 tarihinden karar tarihi olan 26/04/2019 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 177.545,07 -TL’lik kısma ise 23.01.2017 tarihinden Adana Bölge Adliye Mahkemesi'nin 14.10.2021 tarihli ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11581, Karar No: 2015/2452, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11581 E.  ,  2015/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35736, Karar No: 2013/28719, Tarih: 08.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35736 E.  ,  2013/28719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Mahkeme kararını taraflar vekilleri temyiz etmiş. Mahkemece tarafların temyiz talepleri ek karar ile reddedilmiş, ek kararı sadece davacı vekili temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece her ne kadar davalının temyizden feragat ettiği ve davacının temyizinin katılma yolu ile olduğu ve bu nedenle de temyiz etmiş sayılmayacağına ve bu açıdan davacının temyiz talebinin reddine dair 10.06.2011 tarih ve 2010/489 E - 2011/241 K sayılı Ek Karar verilmiş ise de 05.05.2011 tarihli kısa kararda tarafların hak ve yükümlülüklerinin nelerden ibaret olduğunun usulüne uygun olarak tefhim edilmediği ve bu ek kararı sadece davacı vekilinin temyiz ettiği anlaşılmakla davacının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek davacı temyizi üzerine esasdan yapılan inceleme neticesinde;

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1918, Karar No: 2012/19602, Tarih: 04.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1918 E.  ,  2012/19602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adalar Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Taşınmaz hissedarı olan ihale alıcısının, satış yoluyla ortalığının giderilmesine karar verilen taşınmazın 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kalan 2. grup eserlerden olduğunu, adı geçen yasanın 21. maddesi uyarınca satışa konu taşınmazın her türlü resim, vergi ve harçtan muaf olduğunu belirterek KDV ve Damga Vergisi alınmamasına dair taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 113-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefı olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3'üncü maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; ".. resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili

memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde, mahkemece, yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ol up, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2329, Karar No: 2020/772, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2329 E.  ,  2020/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/01/2018 tarih ve 2016/568 E- 2018/66 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/03/2019 tarih ve 2018/1009 E- 2019/270 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ismail Kalem tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada ihale nedeniyle yüklenicinin fiyat farkı talebi nedeniyle Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/881 E. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkili tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini ve İHDS hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 24/07/2006 tarihli İHDS'nin 7. maddesi gereğince sözleşme öncesi dönemle ilgili davalardan doğan mali yükümlülüklerin TEDAŞ'a ait olduğu, davacı tarafından fazladan ödenen 1.233,67 TL faiz miktarı düşüldükten sonra 79.379,83 TL miktarla davacının rücu talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.