muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13368, Karar No: 2010/709, Tarih: 26.01.2010

Kamulaştırma Yasası'nın 12.maddesinin altıncı fıkrası ile yukarda sözü edilen yönetmeliğin 4 ve devamı maddeleri hükmü uyarınca; kamulaştırma işleminin sona erdirildiğinin taşınmazın bulunduğu yerde ilan edilip, ilanın indirilmesinden itibaren 1 yıl içersinde tüm paydaşlarca kamulaştırmayı yapan idareye dilekçeyle baraj kamulaştırmasına mücavir taşınmazın kamulaştırılması için müracaatta bulunulmalıdır. Yapılan bu müracaat karşısında kamulaştırmayı yapan idarece bu taleple ilgili görüşde alındıktan sonra, il dahilinde görev yapmak üzere valinin veya görevlendireceği bir yetkilinin başkanlığında İçişleri, Maliye ve Gümrük, Bayındırlık ve İskan, Tarım, Orman ve Köyişleri, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığına bağlı il temsilcileri ile kamulaştırmayı yapan idarece görevlendirilecek bir yetkilinin başkanlığında "Baraj Mücavir Alanlarının Kamulaştırılmasını İnceleme Komisyonu" adı altında bir komisyon oluşturulmalıdır. Sözü edilen komisyon müracaatların kendisine intikalinden itibaren 10 gün içersinde toplanmalı ve talepleri inceleyerek 30 gün içersinde taşınmazın kamulaştırılmasına gerek olmadığına yada kamulaştırılması gerektiğine karar vermeli, bu kararını da bir tutanakla tespit etmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümlerinde belirtilen prosedürün uygulanıp uygulanmadığı, kamulaştırma işleminin sona erdirildiğinin ilan edilip ilanın indirilmesinden itibaren 1 yıl içinde tüm paydaşlarca kamulaştırmayı yapan idareye başvuru olup olmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle davanın kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2651, Karar No: 2024/3204, Tarih: 07.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2651 E.  ,  2024/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/781 E., 2024/723 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Kabulü ile Davanın Usulden Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/536 E., 2024/67 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davaya konu taşınmazın maliki olduğunu, taraflar arasında 10.03.2017 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici firmanın, sözleşmede yer alan mimari proje ve teknik şartnameye ve belirlenen şartlara aykırı şekilde dava konusu taşınmazın inşasını yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 12.10.2023 tarihli dilekçesiyle tazminat talebini 2.396.100,00 TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, taraflar arasındaki sözleşmenin 25. maddesinde kararlaştırılan tahkim şartına uyulmadan doğrudan dava açıldığını, tahkim ilk itirazlarını sunduklarını, taraflar arasında geçerli olarak kurulmuş sözleşme çerçevesinde müvekkilinin borcunun ifasına başladığını ve devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tahkim iradesi açık ve kesin olmadığından tahkim şartının geçersiz olduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşmede kararlaştırılan parsel üzerinde yapılacak yapının sözleşmeden daha büyük alanlı yapılması durumunda faydanın taraflara eşit olarak sağlanmasının gerektiği, yapılan yeni projede yükleniciye yarar sağlanırken davacı taraf bu yarardan faydalandırılmadığı gibi kot farkı nedeniyle davacı tarafa verilecek dükkanların değeri ve şerefiyesinin düştüğü gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan kabulü ile kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilecek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince sözleşmedeki tahkim şartının kesin, açık ve net olduğu, davanın tahkim şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile usul ve yasaya aykırı görülerek istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmiş ise de,

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince sözleşmedeki tahkim şartının kesin, açık ve net olduğu, davanın tahkim şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile usul ve yasaya aykırı görülerek istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmiş ise de,

Geçerli bir tahkim şartı ya da anlaşmasından söz edebilmek için tarafların tahkim iradeleri, karışıklığa yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirtilmelidir. Sözleşmenin tahkim şartının düzenleyen 25.maddesinde “...Hakem heyetinin ilk toplantı yaptığı tarihten itibaren 15 gün içinde anlaşmazlığı çözüme ulaştıran bir kararın ortaya çıkmaması durumunda İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri yetkili olduğu” kararlaştırılmıştır. Bu ifade tahkim iradesinin açık ve kesin olmadığını gösterir. Uyuşmazlığın belirli sürede çözümlenmemesi halinde mahkemeye başvurulacağına dair sözleşme hükmü tahkimi süre koşuluna bağladığından tahkim şartı geçersizdir. Bölge adliye mahkemesinin esasa yönelik istinaf sebeplerini incelemesi gerekirken, tahkim şartının geçerli olduğu kabul edilerek davanın usulden reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın ilgilisine iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine; 07.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2674, Karar No: 2024/7686, Tarih: 26.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2674 E.  ,  2024/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1198 Esas, 2024/100 Karar

DAVALILAR : 1. ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.12.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/703 Esas, 2022/184 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 399 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek tespit edildiğini, objektif değer artışı uygulanmasını gerektirecek unsur bulunmadığını, münavebeye alınan ürünlerin net gelirlerinin yüksek hesaplandığını, irtifak nedeniyle değer azalışının hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz hazırlandığını, rapora itirazların dikkate alınmadığını, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, kanolanın münavebeye alınması gerektiğini, brüt gelirin düşük hesaplandığını, enerji nakil hattı nedeniyle değer kaybının düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olduğunu, bedelin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz hazırlandığını, rapora itirazların dikkate alınmadığını, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, kanolanın münavebeye alınması gerektiğini, brüt gelirin düşük hesaplandığını, enerji nakil hattı nedeniyle değer kaybının düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ile uyumlu ve yörenin münavebe sistemine uygun bulunduğu, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin yerinde olduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı idare ile davalılar arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesi aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son bendi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesi, dava konusu taşınmaz üzerinde tesis edilen irtifak hakkının davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere,uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Davaya konu taşınmazın bulunduğu Mahalle adı tapu kaydında ... Mahallesi olarak belirtilmesine rağmen kararda hatalı olarak Barbaros Mahallesi yazılması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA

3. İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; 1-a) ve b) bentlerinde yer alan ..." kelimesinin çıkarılarak yerine "..." kelimesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6052, Karar No: 2022/17370, Tarih: 30.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/6052 E.  ,  2022/17370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

24.11.2020 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süresinden sonra 11.01.2021 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme ugyun olarak REDDİNE,

II- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında TCK'nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu 10 ... hapis ve 83 gün adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereği para cezasına çevrilmesi neticesinde 10 ... hapis ve 1660 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 8 ... hapis ve 1660 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Bozma öncesi verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 20.10.2015 tarihli, 2015/27 Esas 2015/333 Karar sayılı hükümde adli para cezasının 15 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmeyerek adli para cezasının 5 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün A-6 bendinde yer alan " 1 yıl 8 ... hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine " 10 ... hapis" "ibaresinin yazılması,

2-Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin A-7 bendinde yer alan "5" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "15" ibaresinin yazılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9796, Karar No: 2014/13919, Tarih: 22.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9796 E.  ,  2014/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; davalı tarafın, olumsuz vergi mükellefi kod uygulaması kapsamında olumsuz vergi mükellefi listesinde bulunması nedeniyle vergi dairesine ödenen KDV ve vergi cezası bedelinin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili; ticari ilişki kapsamında düzenlenen faturalara ilişkin KDV'lerin vergi dairesine ödendiğini, davacının, vergi dairesinin söz konusu uygulamasına karşı gerekli itirazlarda bulunmadığı gibi yasal yollara da başvurmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında gerçek bir ticari ilişki bulunduğu hususunun her iki tarafın kabulünde olduğu, davacının dava konusu yaptığı vergisel külfetle karşılaşmamak için yasanın kendisine tanıdığı her hangi bir itiraz ve dava hakkını kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9718, Karar No: 2014/15804, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9718 E.  ,  2014/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

...ı adına Av. ... ile ...AŞ. Adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 05.11.2013 günlü ve 2011/113 - 2013/660 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.