muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2691, Karar No: 2021/790, Tarih: 03.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2691 E.  ,  2021/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2016 tarih ve 2013/158-2016/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı banka arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, davacının kredi kartı borcunu ödeyememesi üzerine icra takibine geçildiğini, davacının Emekli Sandığından emekli olduğunu, yazılı muvafakat olmamasına karşın maaşına haciz konulduğunu, Kadıköy İcra Mahkemesine başvuruda bulunarak 06.06.2012 tarihinde maaşının üzerindeki haczin kaldırıldığını, haczin İcra Hukuk Mahkemesi kararıyla kaldırılmasına kadar olan dönem olan 01.10.2008- Haziran 2012 tarihleri arasında yapılan haksız kesinti miktarın dava tarihiden itibaren ticari avans faiziyle davalıdan alınarak ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haciz konulan maaşın emekli maaşı olduğunu bilme durumunun olmadığını, haczin 2006 yılında talep ve tatbik olunduğunu, emekli maaşına haciz konulmamasına dair yasal düzenlemenin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girdiğini, davacının İcra Hukuk Mahkemesi'ne müracaat ettiğini, maaşın emekli maaşı olduğu yönünde şikayette bulunduğunu, 06.06.2012 tarihinde merci kararı doğrultusunda maaşındaki haczin kaldırıldığını, davacının istirdat davası açma koşulları bulunmadığını, davacının bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra davayı açtığını, yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki ilişkinin sözleşmeye dayalı bir ilişki olması nedeniyle 10 yıllık süre söz konusu olduğu, temel ilişki nedeniyle davanın süresinde olduğu, yasanın yürürlüğe girdiği tarihten haczin kalktığı Haziran 2012 tarihine kadar davalı tarafça yapılan kesinti miktarının 9.348,56 TL olduğu tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 478,96 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/339, Karar No: 2020/2357, Tarih: 30.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/339 E.  ,  2020/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki haczinin, şikayet olunan ...’nün haczinden önce olduğunu, buna rağmen sıra cetvelinde müvekkiline sonraki sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

İcra mahkemesince, şikayetçinin itirazının, 3. sırada bulunan şikayet olunan ...’nün sırasına yönelik olduğu, bu sıraya ilişkin itirazı haklı olsa bile artan paranın 4. sıraya kalacağı ve şikayetçinin de 4. sıraya yönelik bir itiraz ileri sürmediği, bu durumda şikayetinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, mahkemece şikayetçi haczinin şikayet olunanın haczinden önce olmadığına ilişkin kabulün doğru olmasına, bu gerekçeyle şikayetin reddi kararının isabetli olmasına, fazladan yazılan gerekçenin sonuca etkili bulunmamasına göre şikayetçi ile şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ile şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçiden alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayet olunan SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11176, Karar No: 2014/13171, Tarih: 17.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11176 E.  ,  2014/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYKARA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/109-2013/135

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 343 ada 5 ve 6 parsel sayılı 5.190,10 ve 2.374,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 343 ada 5 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle verasette iştirak halinde S.. P.. mirasçıları F.., M.., A...Y..f ve A.. P.. ile A.. P.. K.. adlarına, 343 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ise; H.. Ş.. A.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, tapu kaydı, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın taraf teşkili sağlanamaması nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği M...P...mirasçılarını verilen kesin süre içerisinde davaya dahil etmediği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Her ne kadar dava dilekçesinde M.. P.. davalı olarak gösterilmiş ise de; adı geçen kişinin çekişmeli taşınmazlarla ilgisinin olmadığı dosya içerisinde bulunan tapu kayıtlarından anlaşıldığı gibi, davacı vekili bu kişi hakkında açtığı davadan feragat ettiğini de bildirmiştir. Davacı vekilinin M...P... hakkındaki davadan feragati karşında mahkemece, bu kişi hakkındaki davayı iş bu dosyadan tefrik ederek diğer davalılar hakkındaki davaya devamla yargılamanın seyri çerçevesinde hüküm kurmak gerekirken, asıl davalıları da etkiler biçimde davanın tümüyle usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı S.. A.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10396, Karar No: 2010/6715, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10396 E.  ,  2010/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 9.8.1985- 9.9.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya göre ... sigortalısı olduğunun ve hizmetleri birleştirilerek 1.7.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı yasaya göre yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı 09.08.1985-09.09.1991 tarihleri arasında 1479 ... sigortalısı olduğunun ve hizmetleri birleştirilerek 01.07.2009 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa uyarınca yaşlılık aylığını hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar vermiştir.

Davacının 09.08.1985-09.09.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkin karar doğrudur. Ancak yaşlılık aylığı yönünden kurulan hüküm doğru görülmemiştir.

Dosya içeriğinden, davacının sigortalılığının 14.04.1974 tarihinde başladığı, 14.04.1974 -15.10.1998 tarihleri arasında aralıklı olarak toplam 1091 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının bulunduğu ancak 01.08.1990-11.12.1990 tarihleri arasındaki 116 günlük sigortalılığın 1479 ... sigortalılığı ile çakışması ve önceden başlayan sigortalılığının ... sigortalılığı olup, asıl sigortalılık olması nedeniyle iptali ile 14.04.1974-15.10.1998 tarihleri arasındaki zorunlu 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının 975 gün olduğu, 01.04.2006-15.08.2007 tarihleri arasında da 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalı olarak 495 gün prim ödemesinde bulunduğu,1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalılığının 09.08.1985-04.08.1994 tarihleri arasında gerçekleşerek 3235 gününün mevcut olduğu, 05.11.1976-05.07.1978 tarihleri arasındaki 1 yıl 8 aylık askerlik süresinin 7 aylık kısmını borçlanarak 15.08.2007 tarihinde ödediği, 15.08.2007 tarihinde Kanundan 506 sayılı Yasa uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması için talepte bulunduğu 08.06.2009 tarihinde de ... prim borcunu yerine getirdiği anlaşılmaktadır.

Davacının yukarıda da belirtildiği üzere ... sigortalılık süresi ile çakışan 01.08.1990-11.12.1990 tarihleri arasındaki 116 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süresinin iptali ile 1974-2007 yılları arasındaki fasılalı zorunlu sigortalılığının 975 gün, isteğe bağlı sigortalılığının da 495 gün olması ile toplam 1470 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının bulunduğu, 09.08.1985-04.08.1994 tarihleri arasındaki 1479 ... sigortalılığının 3235 gün olduğu, 05.11.1976-05.06.1977 tarihleri arasındaki 210 günlük askerlik borçlanması ile toplam 4915 gününün mevcut olduğu, ilk giriş tarihi olan 14.04.1974

tarihinden ... prim borcunun ödendiği dolayısıyla 2829 sayılı Yasa gereğince hizmetlerinin birleştirilmesine hak kazandığı 08.06.2009 tarihine kadar 35 yıl sigortalılığının bulunduğu, 20.03.1956 doğum tarihli davacının 08.06.2009 tarihi itibariyle 53 yaşında olduğu bu duruma göre 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. maddesindeki aylık koşullarının oluşmadığı, 23.05.2002 tarihi itibariyle 28 yıl sigortalılığı bulunan davacı hakkında geçici 81. maddenin A bendinin uygulanması ile 506 sayılı Yasa'nın 60/A bendinin (a) ve (b) alt bentlerindeki 55 yaş koşulunun, (c) alt bendinde de 5000 gün koşulunun oluşmadığı, öte yandan 2829 sayılı Hizmetlerinin Birleştirilmesi Hakkındaki Kanun'un 8. Maddesinin de dikkate alınmadığı, maddede; birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden ilgililere son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan Kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağının öngörüldüğü, fiili hizmet süresinin esas alınması gerektiğinden isteğe bağlı sigortalılık süresinin son yedi yıllık fiili hizmet süresinde nazara alınamayacağı, davacının son yedi yıllık hizmet süresi içinde 01.04.2006-15.08.2007 tarihleri arasında 495 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılık süresinin bulunduğu, bu durumda yukarıda açıklandığı şekilde aylık koşulları oluşmayan davacı hakkında hizmet birleştirilmesi yoluyla, isteğe bağlı sigortalılık süresinin dışlanması ile 506 sayılı Yasa hükümlerince yaşlılık aylığı bağlanmasının da mümkün bulunmadığı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yaşlılık aylığı istemi hakkında kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

,

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın yaşlılık aylığı istemi hakkında kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

,

Karşı olduğum çoğunluk görüşü; 2829 sayılı Yasa’nın 8. maddesinde “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden ilgililere son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı” hükmünden giderek isteğe bağlı sigortalılığın fiili hizmetten sayılmayacağı ve dolayısıyla son yedi yılın hesabında isteğe bağlı sigortalılığın hesaba dahil edilmeyeceği yönündeki bozma gerekçesidir.

Her şeyden önce üzerinde durulması gereken konu, bir Yasanın uygulanmasında sadece bir madde hükmünün göz önüne alınması ile yetinilmeyip Yasanın tüm maddeleri ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği noktasıdır. Üstelik bu yasa kuralı sosyal güvenlik ile ilgili ise, sosyal güvenlik hukukunun yerleşmiş ilke ve kurallarının da göz önünde tutulması gerekir ki, çoğunluk görüşü oluşturulurken 2829 sayılı Yasanın sadece 8. maddesi gerekçe yapıldığından doğru bir yoruma ulaşılamamıştır.

2829 sayılı yasanın Tanımlar başlıklı 3. maddesinin (b) bendinde hizmet süresinin, “Kurumlara emeklilik keseneği veya malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi ödenmiş süreleri” ifade edeceği çok açık bir biçimde açıklanmıştır.Yasanın 8. maddesinde sözü edilen fiili hizmet süresi de bu sürelerdendir.Yasada fiili süreden bahsedilmesi, son yedi yılın tesbitinde takvim yılının değil geriye doğru son yedi yıllık fiili prim ödeme gün sayısının dikkate alınması gerektiğini vurgulama amacını taşımaktadır.

Öteyandan, aynı yasanın 7. maddesine göre;” 4. maddede belirtilen hizmet süreleri toplamına ; itibari hizmet süreleri ile primi ödemenmiş süreler katılmaz” hükmü getirilmiş, başka bir anlatımla, hangi hizmet sürelerinin hizmet süreleri toplamına katılmayacağı kesin olarak sayılmıştır. Anılan bu maddede istisna olarak belirtilmediğinden isteğe bağlı hizmet sürelerinin hizmet süreleri toplamına katılacağı ve dolayısıyla son yedi yılın hesabında da dikkate alınması gerektiği açıktır.Bir hizmetin hizmet birleştirilmesinde dikkate alınmasına karşın son yedi yılın hesabında dikkate alınmaması mümkün değildir.İsteğe bağlı sigortalılık tescil ile başlar ve her ay primleri ödenerek fiili olarak gerçekleşen bir süreci ifade ettiğinden fiili bir hizmet süresidir.

Sosyal güvenlik sistemimize göre, hizmet süreleri ayrımında fiili hizmet süresinin karşılığı fiili olmayan süre olarak, ancak” itibari” hizmet süresi olarak anlaşılır.Fiili hizmet süresinin karşıtı asla isteğe bağlı sigortalılık süresi değildir.İsteğe bağlı sigortalılık süresi zorunlu sigortalılığın karşıtıdır. Fiili hizmeti eylemli olarak bedensel güç kullanılarak yapılan bir çalışma olarak algılamak sosyal güvenlik hukuku ilkelerini dışlayarak “fiili “kelimesinin sadece sözlük karşılığını yoruma esas almak olur ki bu değerlendirme hukuki bir değerlendirme değildir.

HGK.’nun 15.6.1988 gün ve 1988/10-270E,472 K. sayılı kararında; T.C. Emekli Sandığı Kanununa tabi olarak geçen fiili hizmet zammının (gerçekte fiili bir hizmet süresi olmadığı halde) 2829 sayılı yasaya göre hizmet birleştirilmesinde dikkate alınacağı kabul edilmiştir.

Örneğin; 2925 sayılı Yasaya göre tarımda başkası hesabına çalışanların tabi olduğu sigortalılık esas itibarıyla isteğe bağlı bir sigortalılık türüdür. Sözü edilen çoğunluk gerekçesine göre 2925 sayılı yasaya tabi hizmetler asla hizmet birleştirilmede dikkate alınamayacaktır.

Bir diğer örnek ise; 3201 sayılı yasaya tabi sürelerdir. Yurtdışında bulunan ev kadınları da fiilen çalışmadıkları halde bu yasaya göre borçlanabilmekte ve diğer hizmetleri ile birlikte yaşlılık aylığına hak kazanmaktadırlar.

Davalı Kurum, uygulamasında isteğe bağlı sigortalılık süresini son yedi yılın hesabında dikkate almaktadır. Kurum bu güne kadar aynı durumda olan yüzbinlerce kişiye aylık bağlamıştır. Dairemiz çoğunluk görüşü , sosyal güvenlik ve adalet ilkelerine aykırı olduğu gibi Kurumun bu içtihada göre hareket etmesi halinde bu insanların mağduriyetine yol açacaktır.

Yargıtay’ın günümüze kadar süregelen içtihatlarında da çoğunluk görüşü doğrultusunda bir uygulamaya rastlamak mümkün olmadığından doğru olan hükmün onanması düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/13223, Karar No: 2012/20750, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13223 E.  ,  2012/20750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulan, işverence ödendiği bildirilen iş güvencesi tazminatına ilişkin gelir vergisi kesintisi yapılmış ve bu tutar vergi dairesine yatırılmış ise buna ilişkin belge ya da belgelerin eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7665, Karar No: 2018/5247, Tarih: 10.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/7665 E.  ,  2018/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... İcra Müdürlüğü'nde icra müdür yardımcısı olan sanığın, ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 13/07/2006 tarih ve 2006/7506 sayılı talimatı üzerine, 14-15/07/2006 tarihlerinde tanzim edilen 2006/319 talimat sayılı tutanak ile Has-... Ltd. Şti'nden alacağı nedeniyle icra takibine girişen ... Hazır Beton Ltd. Şti. lehine inşaat alanında haciz işlemleri gerçekleştirdiği, ancak Gündoğan Mühendislik şirketine ait tünel kalıplar için istihkak iddiası yöneltilse de yasal istihkak prosedürünü işletmeyip katılan ... Mühendislik şirketinin zararına neden olduğu iddia ve kabul edilen olayda; İİK'nın 96/2. maddesindeki ''İcra dairesi aynı zamanda istihkak iddiasına karşı itirazları olup olmadığını bildirmek üzere alacaklı ve borçluya üç günlük mühlet verir. Sükutları halinde istihkak iddiasını kabul etmiş sayılırlar.'' hükmü gözetilerek ... 17. İcra Müdürlüğü'nün icra dosyasının getirtilip, hak sahiplerinin istihkak iddiasında bulunup bulunmadığının araştırılmasından, talimat icra dairesi olan ... İcra Müdürlüğü'nce borçlu Has-... Ltd. Şti. vekili tarafından gönderilen mal beyanı ve hacze itiraz başlıklı istihkak iddiasını içerir dilekçenin asıl icra dairesi olan ... 17. İcra Müdürlüğü'ne gönderilip gönderilmediğinin araştırılmasından, objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğunun denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tartışılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasının 3. bendinde sanık aleyhine hak yoksunluklarına hükmedildiği halde, 5. bendin son paragrafında uygulanmamasına karar verilerek hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8991, Karar No: 2018/7867, Tarih: 19.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/8991 E.  ,  2018/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Sanıklar Yasin ve Bekir'in tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 86/2 maddesi uyarınca hükmolunan yaralama olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan bu suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.