muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3065, Karar No: 2006/4181, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3065 E.  ,  2006/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.8.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim ve baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Böyle bir davayı tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren yeni Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan herbirinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırkende aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Ayrıca, davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu 162, 163, 166 ve 167 parsel sayılı taşınmazların tapu kadında malik olan... kızı ...’un kayıtlardaki isim ve baba adının “... kızı ... Kuş” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir. Bu tür davalarda mülkiyet nakline yol açmamak için tapuda malik görünen kişi ile ismi düzeltilen kişinin aynı şahıs olduğu şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Dava konusu 162, 163, 166 ve 167 parsel sayılı taşınmazların tesciline dayanak tapulama tutanaklarında taşınmazların... kızı ... adına tespit edildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten ... mahallesi 19 cilt, 52 hanede ... kızı ... adlı bir kişinin kaydının bulunduğu, bu kişinin... kızı ile aynı kişi olduğu ve mükerrer kayıt olduğundan bahisle baba adının ... olarak bırakılıp... kızı olanın kaydının kapatıldığı bildirildiğine göre ve Savcılığın 19.09.2005 tarihli araştırma sonucunda... kızı ... ile ... kızı ...’nin ayrı kişiler olduğu ve her ikisinin de ölü olduğunun tespit edildiğine göre kayıt maliki ile düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olduğunun kabulü mümkün değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş; ... kızı ...’un evlenerek gittiği ... mahallesi 19 cilt ve 53 haneden kaydı istenmeli, aynı yer 52 hanenin tüm kayıtları birlikte celp edilip incelenmeli, araştırmalar yaptırılmalı, taraf tanıkları ve sağ olan tespit bilirkişileri belirlenerek tespit edilerek birlikte taşınmazlar başında dinlenmeli ve sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmediğinden hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 10.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3464, Karar No: 2024/4442, Tarih: 07.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3464 E.  ,  2024/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2489 E., 2023/2822 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/156 E., 2023/193 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4013, Karar No: 2022/383, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4013 E.  ,  2022/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile gerekçeli kararın ödemeye ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile gerekçeli kararın ödemeye ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Durusu Köyü, 394 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı gözetilerek gerekçeli kararın ödemeye ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk derece mahkemesince, İdarenin kıymet takdir raporunda belirlenen 872.562,38-TL'nin ödenmesine karar verildiği, fark bedel 1.069.056,15-TL'nin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bölge adliye mahkemisi kararı ile derhal ödenmesine karar verildiği halde faiz bitiş tarihinin ilk derece mahkeme karar tarihi olarak gösterilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi’nin 20.01.2021 tarih ve 2019/2241-2021/76 E/K. sayılı karar ilamının hüküm fıkrasının;

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi’nin 20.01.2021 tarih ve 2019/2241-2021/76 E/K. sayılı karar ilamının hüküm fıkrasının;

a-) (1) numaralı bendinde yer alan (kamulaştırma bedeline 11/11/2015 tarihinden İlk Derece Mahkemesi karar tarihi olan 26/03/2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) ibaresinin çıkarılmasına,

b-) (2) numaralı bendine ayrı bir parağraf olarak (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk derece mahkemesince derhal ödenmesine karar verilen İdarenin kıymet takdir raporunda belirlenen 872.562,38 TL kısmına 11.11.2015 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 26.03.2019 tarihine kadar, ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan 1.069.056,15 TL'nin bölge adliye mahkemesi karar tarihi olan 20.01.2021 tarihine kadar faiz işletilmesine) bendinin eklenmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2737, Karar No: 2008/3055, Tarih: 05.06.2008

8. Hukuk Dairesi 2008/2737 E., 2008/3055 K.

**8. Hukuk Dairesi 2008/2737 E., 2008/3055 K.**

**- DENKLEŞTİRİCİ ADALET İLKESİ

- HUKUKEN GEÇERSİZ SÖZLEŞMELER

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- TAPUDA KAYITLI BULUNAN TAŞINMAZIN HARİCEN SATIŞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 313 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 316 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 318 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 319 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

N.. K.. ile Z.. U.. aralarındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ardahan 1.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 10.01.2008 gün ve 102/3 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, adına kayıtlı 2 parsele komşu 107 ada 3 parselin 64 m2'lik bölümünü 1998 yılında satın aldığını, bu kısmın ifrazı için teknik bilirkişiye bedel ödeyerek kroki hazırlatıldığını, ancak davalının vazgeçmesi üzerine tapuda devir işlemi yapılamadığını açıklayarak, tapu kaydının kısmen iptali ile adına tescilini; bu talebi kabul edilmediği takdirde satın aldığı taşınmazın dava tarihi itibariyle bedelinin tespiti ve faizi ile birlikte tahsilini, ayrıca satın aldığı taşınmaz bölümünün ifrazı için harcadığı 70.000.000.TL.nin de davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tapu dışı satışın geçersiz olduğunu, ancak 1998 yılında davacıdan aldığı 64.000.000 TL.yi ödemeyi kabul ettiğini, bunun dışındaki taleplerin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kısmen kabulü ile davalının aldığını kabul ettiği 64.000.000 TL.nin (64 YTL.) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz bölümünü kapsayan 750 m2 yüzölçümlü ve arsa vasıflı 107 ada 3 parsel, 27.09.1995 tarihinde davalı Z.. U.. adına hükmen tapuya tescil edilmiştir. Davacı 1998 yılında yapılan satışla davalı adına kayıtlı 3 parselin 64 m2'lik bölümünü satın aldığını açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Harici satışın yapıldığı tarihte dava konusu 107 ada 3 parsel sayılı taşınmaz tapuda kayıtlı bulunan bir yerdir. Tapuda kayıtlı bulunan bir taşınmazın haricen satışı Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26.maddesi hükümleri karşısında geçersizdir. Böyle bir satış haricen satın ve devralan kişiye herhangi bir hak bahşetmez. Bu nedenlerle tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının buna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan iptal ve tescil isteğinin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA,

Geçersiz satış sözleşmesine konu olan bedelin tahsiline yönelik temyiz itirazlarına gelince; az yukarıda da açıklandığı gibi davacı dava konusu taşınmaz bölümünü tapu dışı yolla satın aldığını, satış bedelinin 64.000.000 TL olduğunu, tapuda devri ve ifraz işlemleri için de 70.000.000. TL. harcadığını açıklamıştır. Ekim 1940 tarih ve 10/77 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre harici satışın hüküm ifade etmemesi durumunda taraflar verdiklerini geri alabilirler. Bu nedenle davacının tapuda devir ve ifraz işlemleri için sarfetmiş olduğunu açıkladığı 70.000.000 TL.nin davalıdan alınıp kendisine verilmesine yönelik talebin reddine karar verilmesinde de isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak yukarıda tarihi ve sayısı yazılı İBK.na göre somut olayda, davacının 1998 yılında davalıya dava konusu taşınmazın satış bedeli karşılığı 64.000.000. TL. ödediği hususu davalı tarafından da kabul edilmiş bulunmaktadır. Bilindiği üzere geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri vermek zorunda olduğunu ve eski hale getirtmede mal varlığında artış olan tarafın yükümlülüğünün bulunduğunu ifade eder. Ülkemizde yaşanan ve uzun yıllar boyu yüksek oranlarda seyreden enflasyon nedeni ile belli bir miktar paranın verildiği tarihteki alım gücü ile aynı miktar paranın aradan geçen zamana bağlı olarak iade günündeki alım gücünün farklı ve çok daha az olduğu bir gerçektir. Hukuken geçersiz sözleşmeler tasfiye edilirken, denkleştirici adalet kuralı gözardı edilmemelidir. Mahkemece davacının harici satış nedeniyle ödediğini bildirdiği ve davalının da kabul ettiği 64 .000.000.TL. (64 YTL.) satış bedelinin davalıdan tahsili yönünde hüküm kurulmuştur. Davacının ödediği bedelin ödeme tarihinden itibaren çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle azalan alım gücünün enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, döviz kurları, altın, memur maaşı ve işçi ücretlerindeki artışlar ve benzeri unsurların ortalamaları alınmak suretiyle dava tarihine kadar ulaşacağı alım gücünün denkleştirici adalet ilkeleri gereğince saptanması gerekir. Bu nedenle dosyanın konusunda uzman bir hukukçu, bir mali müşavir veya iktisatçı ve bu işlerde uzmanlığı bilinen bir bankacıdan oluşan bir bilirkişi kuruluna verilmesi, davalıya harici satış nedeniyle ödenen bedelin uyarlama kuralları gereğince hesaplanması bakımından açıklamalı, denetime açık ve gerçek durumu yansıtır rapor alınması, davacının faiz isteği de göz önünde tutularak ondan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalının ödemeyi kabul ettiği bedelin tahsiline karar verilmiş bulunması doğru değildir.

Davacının satış bedeline yönelik temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve sadece satış bedeliyle ilgili kısmının BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 05.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/247, Karar No: 2024/1544, Tarih: 27.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/247 E.  ,  2024/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/143 Esas, 2016/105 Karar

HÜKÜM : Ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı ... vekili

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili adına KTS markasının tescilli olduğunu, KTS markasına ilişkin olarak Türkiye dışında 8 ayrı ülkede tescillerinin bulunduğunu, davalı şirketin 01. sınıfta kullanılmak üzere AGROFOL 420-KTS ibareli markanın tescili için yaptığı müracaatın TÜRKPATENT tarafından kabul edildiğini, başvuruya yaptıkları itiraz üzerine davalı şirketin marka başvurusunun “gübreler ve topraklar” dışında kalan hizmetler için tesciline karar verildiğini, davalı şirket başvurusunun kısmen reddine ilişkin kararın yerinde olduğunu, YİDK kararının “gübreler ve topraklar” dışında kalan emtianın tescili yolundaki kararının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) ve emsal yargı kararlarına aykırı olduğunu, müvekkili adına tescilli KTS esas unsurlu markaların her türlü gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan verimi ve üretim miktarını arttırmaya yönelik kimyasal solüsyonlar emtiasında kullanılmakta olduğunu ve bu nevi ürünleri Türkiye pazarına ilk defa sunan firma olması nedeniyle sektördeki pek çok işletme ve tüketici tarafından bilinen bir kuruluş olması nedeniyle davalı adına işlem gören markanın müvekkilinin markalarının türevi gibi algılanacağını, müvekkilinin markaları ile dava konusu markanın benzer olduğunu, ihtilafın; davacı adına tescilli KTS markasının emtia listesini oluşturan “gübreler, topraklar” malları ile TÜRKPATENT'in davalı şirket adına tesciline karar verdiği emtiadan “tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtiasının benzer mal olup olmadığı olduğunu, müvekkili adına tescilli KTS markasının emtia listesini oluşturan gübrelerin esas itibariyle sıvı gübre solüsyonları olduğunu, bilinen anlamda katı gübre olmadığını, dolayısıyla sıvı gübre solüsyonlarının tarım ve bahçecilikte kullanılan kimyasallardan olduğunu, aynı tüketici kitlesine hitap eden, aynı tür marketlerde satılan, aynı raflarda yer alan, birbirini tamamlayan, benzer ihtiyaçları gidermede kullanılan, dağıtım ve sunum kanalları ortak olan ürünlerin söz konusu olduğunu, açılan ceza davası ile Tektar Tarım’ın müvekkiline ait KTS markasını kullanmasının 556 sayılı KHK’ya aykırı olduğu, bu sebeple Tektar Tarım firması yetkilisinin cezalandırılmasına karar verildiğini, davalı şirketin haklarında açtıkları davadan sonra AGROFOL 420 – KTS markasının tescili için başvuruda bulunmasının kötü niyetli olduğunu, TÜRKPATENT’in usule ve yasaya aykırı kararının iptalinin gerektiğini, huzurdaki davanın açıldığı tarihte davalı şirketin noksan evrak ikmal süresi içinde bulunduğunu, davanın açılmasına sebep veren eylemin davalı şirketin eylemi olduğunu, KTS ibaresinin kimyasal kısaltma olmadığını, marka olma niteliğini taşıyan bir ibare olduğunu iddia ederek davalı ..

...'in 2013-M-387 karar numaralı YİDK kararının davalı şirket markasının “gübreler ve topraklar” dışında kalan emtialar için tescilin devamına dair olan kısmının iptaline, davalı şirket markasının “tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar” emtiası için tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.