muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9501, Karar No: 2021/3176, Tarih: 11.03.2021

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) ve (4) numaralı bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 20.322,63 TL kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, (Yazılacak müzekkerede mahkemenin 02/10/2015 tarihli kararı uyarınca ödeme yapılmış ise, bu hususun göz önünde bulundurulmasının istenmesine)) cümlesinin yazılmasına,

c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşme) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 11/03/2021) ibaresinin eklenmesine,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8112, Karar No: 2015/3313, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8112 E.  ,  2015/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11841, Karar No: 2019/5285, Tarih: 17.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11841 E.  ,  2019/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 1920 parsel sayılı 1762000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kışlak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu ile taşınmazın yüzölçümü hanesi açık bırakılmış, yeni parsel numarası 107 ada 434 parsel olarak belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 107 ada 434 parsel (eski 1920 parsel) sayılı taşınmazın 1.794.147,61 metrekare yüzölçümü ile kışlak vasfı ile sınırlandırılmasına, özel siciline kaydına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/834, Karar No: 2018/12115, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/834 E.  ,  2018/12115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26/09/2017 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... mahallesi 453 ada 7 parsel ve 580 ada 31 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Alınan rapor, zemin bedeli yönünden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.Dairemizin 2015/12550 Esas sayılı dosyasında aynı emsalle aynı mahallede ve yakın mevkiideki 404 ada 14 parsel sayılı taşınmaza aynı ifadelerle yola da cepheli olmasından bahisle emsalden 2,10 kat değerli bulunarak 2014 yılı itibariyle 200 TL m2 değer biçildiği, şimdiki davada ise hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın, emsal alınan taşınmaza göre yola ve il merkezine daha yakın olduğu belirtildiği halde başkaca bir gerekçe gösterilmeden emsal parselden (1,30) kat daha değersiz olduğu belirtildiği ve emlak vergisine esas m² bedelinin de 150 TL olduğu gözetildiğinde rapor inandırıcı görülmemiştir.Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazların, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıkları halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten sonra, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ve taşınmazın bulunduğu mahallede düzenleme ortaklık payı kesintisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428

.Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7793, Karar No: 2010/15096, Tarih: 16.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7793 E.  ,  2010/15096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1003, Karar No: 2011/2011, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1003 E.  ,  2011/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dairenin 11.11.2010 tarihli geri çevirme kararında dava konusu taşınmaz ile ilgili tapu kaydında ad ve baba adı tashihine ilişkin bir dava bulunup bulunmadığı araştırılarak dava açılmış ve sonuçlanmış ise kesinleşmiş karar örneğinin, henüz sonuçlanmamışsa dosyanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulması istenmişse de bu hususta hiç bir araştırma yapılmadan dosyanın iade edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu kez gereken özen gösterilerek dava konusu taşınmazla ilgili olarak yukarıda sözü edildiği şekilde bir dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa kesinleşmiş karar örneği ya da dosyanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulmasından,

2- Davalı ... kızı ...'ın yukarıda 1. bentte sözü edilen araştırma sonucunda tapuda isim ve baba adı değişikliği bulunmadığı ve davaya mirasçıları dahil edilen ... kızı ... ... ile aynı kişi olmadıklarının anlaşılması durumunda, davalı ... kızı ...'a mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3- Davalılardan ... ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya tebliğ edilmişse belgesinin dosya içerisine konulmasından, yoksa gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3185, Karar No: 2014/2626, Tarih: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3185 E.  ,  2014/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/1162-2012/959

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 05.05.2009-19.10.2010 ve diğer tarihli dilekçeleri ile müracat ederek yurt personelinin aylık işe gidip gelme karşılığı olarak toplu taşıma kartı verilmesi için yetki istediğini, davalının bu taleplere cevap vermediğini, müvekkilinin talebi niteliğinden dolayı bu durumun kabul olarak yorumlandığını, talebe konu ulaşım yardımının davalıya bağlı diğer müesseselerde çalışanlara uygulandığını, müvekkillerinin işlemlerinin denetlendiğini, denetimde mevzuata aykırılığın tespit edilmediğini, toplu taşıma yardımının işç mevzuata uygun olarak kabul edildiğinin ispatı olduğunu belirterek davanın kabulüne ile davacılardan alınan bedelin davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan müdür olan çalışanın yurt çalışanlarına ego kartı vermek suretiyle yol yardımı yaptığını, bu durumdan diğer davacılarında haberinin bulunduğunu, 2009-2010 yıllarında bu konuda yetki talebinde bulunduğnu bu talebin yerinde görülmediğini, soruşturma sonucu rapor gereği karar verilmek üzere vakfın idare heyetine sunulduğunu, belirlenen bedelin davacılardan tahsiline karar verildiğini,davacıların bu bedeli ödediklerini, müvekkiline bağlı yurtlarda çalışan personele yol yardımı yapılmadığını, yetki talebinin yerinde görülmediğinin vakfın mütevelli heyetince davacılara sözlü olarak bildirildiğini, müvekkiline ait değişik işletmelerde değişik iş şartlarının uygulandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı vakıfça davacının ilk dilekçesinin cevapsız bırakılarak aradan birbuçuk yıldan fazla süre geçtikten sonra 11.01.2011 tarihli genel müdürlük onayı ile detaylı teftiş konusu yapılmasının hakkaniyetli ve kabul edilebilir bir yönünün bulunmadığı, diğer yandan davalı vakıfça 31.01.2011 tarihli müfettiş raporu aynı gün teftiş kuruluna verildiği

Mahkemece, davalı vakıfça davacının ilk dilekçesinin cevapsız bırakılarak aradan birbuçuk yıldan fazla süre geçtikten sonra 11.01.2011 tarihli genel müdürlük onayı ile detaylı teftiş konusu yapılmasının hakkaniyetli ve kabul edilebilir bir yönünün bulunmadığı, diğer yandan davalı vakıfça 31.01.2011 tarihli müfettiş raporu aynı gün teftiş kuruluna verildiği

halde, aradan dokuz aya yakın bir zaman geçtikten sonra vakıf mütevelli heyetinin incelemesine sunulduğu, her ne kadar davalı vekilince yetki isteminin reddedildiğinin sözlü olarak bildirildiği belirtilmişse de; bu yönü kanıtlayan bir bilgi bulunmadığı gibi, vakıf tüzel kişiliğinin hemen hemen tüm uygulamaları ile iş ve işlemlerinin yazılı olarak gerçekleştirildiği, bu anlamda davacılara sözlü bildirimde bulunulduğu yönündeki savunmanın inandırıcı olmadığıda, Vakıflar Genel Müdürlüğü'nce davalı vakıf işlemlerinin incelenmesi sonucu hazırlanan yazıda, yurt ve sosyal tesislerde çalıştırılan personelin özlük haklarının diğer hizmet birimlerinde çalışanlardan oldukça geride kaldığı, hizmet verimliliği ve kalitesi açısından görevin gerektirdiği sorumluluk ile mütenasip olmayan özlük haklarındaki farklılıkların giderilmesi ve daha dengeli bir ücret politikası izlenmesinin önerildiği, davacıların yaptığı uygulamanın bu yönde ve çalışmayı özendirici nitelikte olduğu,tüm bu yönler birlikte dikkate alındığında davalı vakıfça personele yapılan toplu taşım kart bedellerinin zarar kapsamında davacılardan tahsilinin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflara arasındaki uyuşmazlık davacıların davalı işyerine bağlı yurtta çalışanlara yol yardımı yapıp yapmayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı taraf davalı kuruma 05.05.2009 ve 19.10.2010 tarihli dilekçeler ile müracat ederek yurt personeline toplu taşıma kartı verilmesi için yetki istendiğini, davalı tarafın bu taleplere cevap vermediğini ve bu durumun kabul olarak yorumlandığını ve sözkonusu yol yardımın yapıldığını belirtmiştir. Davalı taraf ise davacılardan müdür olan çalışanın yurt çalışanlarına ego kartı vermek suretiyle yol yardımı yaptığını, davacının yetki talebinin yerinde görülmediğini beyan etmiştir. Davacıların çalıştığı yurtta yapılan müfettiş incelemesi sonucunda davacıların yetkili olmadıkları halde yurt personeline toplu taşıma kartı verdikleri, bu sebeple toplam 14.623,90 TL kayba uğrandığını, bu paranın davacılardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davacılardan yurt müdürü olan çalışan hakkında kınama cezası, diğer davacılar hakkında uyarma cezasının uygulandığı, davacıların müfettiş raporunda belirtilen miktarı ödedikleri anlaşılmaktadır. Davacılardan yurt müdürü olarak çalışanın 05.05.2009 ve 19.10.2010 tarihlerinde davalı işletmeden yurt personeline toplu taşıma kartı verilmesi hususunda yurt müdürlüğüne yetki verilmesi başvurusunda bulunduğu ancak bu başvuruya yazılı olarak cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Bu başvuru üzerine cevap verilmemesinin kabul anlamına gelmeyeceği aşikadır. Bunun yanında gene müfettiş raporuna göre davacılardan yurt müdürünün 2006 Aralık ve 2007 Kasım aylarında da yurt çalışanlarına ulaşım yardımı yaptığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Soruşturma kapsamında davacıların alınan beyanları incelendiğinde davacıların yol yardımı konusunda yetkilerinin bulunmadığını bildikleri anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece davacıların yaptığı uygulamaların çalışmayı özendirici nitelikte olduğu ve zarar kapsamında davacılardan tahsil edilemiyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacıların yetkili olmadıkları bir konuda işlem yaparak davalı işletmeyi zarara uğrattıklarının sabit olması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gereklidir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2158, Karar No: 2024/15299, Tarih: 26.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2158 E.  ,  2024/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 19.02.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9502, Karar No: 2021/3177, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9502 E.  ,  2021/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

a-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

b-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) ve (4) numaralı bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 6.284,88 TL kamulaştırma bedelinin, üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, (Yazılacak müzekkerede mahkemenin 02/10/2015 tarihli kararı uyarınca ödeme yapılmış ise, bu hususun göz önünde bulundurulmasının istenmesine)) cümlesinin yazılmasına,

c-)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşme) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 11/03/2021) ibaresinin eklenmesine,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14998, Karar No: 2010/22141, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14998 E.  ,  2010/22141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.