muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9967, Karar No: 2014/10679, Tarih: 30.04.2014

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de sözkonusudur.

Somut olayda, dava dilekçesinde davanın 6100 sayılı Kanunun 107. maddesine dayanılarak açıldığı belirtilmiştir. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından, 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi uyarınca da, talep miktarı artırımına ilişkin dilekçe sunulmuş ve davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı tekrar vurgulanmıştır. Hal böyleyken, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı yönünde şüphe yoktur. Mahkemece dava kısmi dava türünde kabul edilerek, sonuca gidilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt sözkonusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir. Yine taraflar arasındaki iş ilişkisinin mevsimlik olup olmadığı yönünde uyuşmazlık bulunması da, davanın belirsiz alacak davası olarak kabulüne imkan vermez.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının ayrı ayrı değerlendirilmesine gelince;Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, alacak iddiasının şahit anlatımlarına dayanması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği sözkonusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacaklar belirsizdir.

Kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacakları bakımından ise davacı, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesi ve aylık ücret miktarının iddiası gibi esas alınarak, tazminat alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davacı çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır.

Tazminat alacaklarına hak kazanıp kazanmama noktasında varolan uyuşmazlık da, söz konusu tazminat alacaklarını belirsiz alacak haline getirmez. Bu halde söz konusu alacaklar, belirsiz alacak değildir. Anılan sebeple, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, bu talepler yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yıllık izin ücreti alacağı bakımından da, davacı hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmediği izin sürelerini, kendisine bu alacak için işverence varsa yapılan ödemeleri ve alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumda olduğundan, sözkonusu alacak da belirsiz alacak değildir. Taraflar arasındaki iş ilişkisinin mevsimlik olup olmadığı yönündeki var olan uyuşmazlık da varılan sonucu değiştirmez. Bu halde mahkemece, yıllık izin ücreti alacağının da hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken, talebin esastan reddedilmesi hatalı ise de, bu yön aleyhe bozma yasağı kuralı uyarınca bozma sebebi yapılmamıştır.

3-Gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulaması açısından, ulusal bayram ve genel tatil ücreti prime esas kazançlar içerisinde değerlendirilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan brüt ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından, damga ve gelir vergisi kesintilerinin yapılmasıyla yetinilerek, işçi payına düşen prim kesintilerinin nazara alınmaksızın alacağın net tutarının belirlenmesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9528, Karar No: 2023/3921, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9528 E.  ,  2023/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2009/422 E., 2015/500 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ve mağdur- suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde oldğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2009 tarihli ve 2009/370 numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan iddianame düzenlenip Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/518 Esas sayılı dosyası ile dava açılmış olup bu dava, 15.11.2011 tarihinde asıl dava olan Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/422 Esas sayılı mevcut dosyası ile birleştirilmiştir.

2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2015 tarihli ve 2009/422 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararı ile:

a) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile dört kez cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 103 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.05.2019 tarihli ve 14-2015/373090 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ...'ın temyiz isteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığına, şikayetçiler tarafından yapılmış bir şikayet bulunmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Sanık ... Adran Müdafiinin Temyiz İsteği

Verilen cezayı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanık ...'nin İngiliz asıllı olup Türkiye'de ikamet ettiği, yaşı 13 ile 18 arasında olan küçük erkek çocuklara para verip bir kısım ihtiyaçlarını karşılamak suretiyle kandırıp Çatalca ilçesindeki havuza getirdiği, sonrasında ormanlık alanda ya da araç içerisinde çocukların pantolonunu ve iç çamaşırlarını çıkararak cinsel organlarının fotoğrafını çektiği, bir kısım mağdurları da aracın ön koltuğuna oturtup pantolonlarını indirip cinsel organlarını ağzına aldığı, cep telefonu kayıtlarının incelenmesinde bazı çocukları da kendisine küçük erkek çocuklarını getirmesi konusunda ikna edip bu yardımları için para verdiği, mağdur ...'ın sanık ile plajda tanıştığı, birbirlerinin telefonlarını aldıkları, ilerleyen zamanda sanığın, mağdur ...'la buluşup araçta cinsel organını ağzına aldığı ve resimler çektiği, sonrasında ...'a para verdiği, 06.09.2009 tarihinde sanığın mağdurlar ... ve ... ile buluşup araca aldığı ve yolda iken ...'un cinsel organını çıkartıp oynamaya başladığı, Çatalca'ya gidip yemek yedikten sonra mesire alanına gittikleri ve orada tenha bir yerde mağdur ...'un cinsel organını çıkartıp fotoğrafını çekerken polisler tarafından yakalandığı, diğer mağdur ...'ın fotoğraflarını çekip cinsel organlarını ağzına almak suretiyle istismarda bulunduğu, mağdur- suça sürüklenen çocuk ...'ın şortunu indirip cinsel organı ile oynadığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuk temin etmediğini, taksimde 5-6 defa buluştuklarını, cafeye gittiklerini, ihtiyacı olduğunda para istediğini, bankamatik ile amcasının oğlunun hesabına havale yaptığını, bu paraları kendisinin kullandığını, sanığa çocuk temin etmediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, sanık ...'nin Mahkemede; ..., ... ve ... isimli çocukları isim olarak tanımadığını, coco lakabı ile ...'ı tanıdığını, kendisini ... ile tanıştırdığını, ... ile ne şekilde tanıştığını hatırlamadığını, çocuklara yemek yedirip gezdirdiğini, havuza götürdüğünü, Çatalca ilçesine geldiğinin doğru olduğunu, çocukların cinsel organlarını ağzına alarak istismar etmediğini, sadece ...’ın istemesi üzerine cinsel organını eline alıp masturbasyon yaptığını, ...'un aracını durdurup tuvalet ihtiyacı için indiğinde şortunu indirmiş vaziyette iken fotoğrafını çektiğini, diğerlerinin fotoğraflarını çekmediğini, daha önce başka çocukların çıplak fotoğraflarını da çektiğini, hoşuna gittiği için fotoğraf çektiğini, çocuklara 20-30,00.TL gibi harçlıkları verdiğinin doğru olduğunu, ...’ı daha önce kursa gitmek için para istemesi sebebi ile tanıdığını, plajda tanıştıklarını, cinsel içerikli söz ya da eylem olmadığını, ... da aralarında cinsel içerikli bir olay geçmediğini, ele geçen fotoğrafların bir kısmını kendisinin çektiğini, bir kısmını hatırlamadığını, görüntülerin internetten indirilmiş görüntüler olduğunu, bilgisayarındaki ve cep telefonundaki pornografik ve çocuk istismarına yönelik görüntülerin kanuni olduğunu düşünerek indirdiğini, kendi ülkesinde de almış olduğu cezaların olduğunu, ..

... da aralarında cinsel içerikli bir olay geçmediğini, ele geçen fotoğrafların bir kısmını kendisinin çektiğini, bir kısmını hatırlamadığını, görüntülerin internetten indirilmiş görüntüler olduğunu, bilgisayarındaki ve cep telefonundaki pornografik ve çocuk istismarına yönelik görüntülerin kanuni olduğunu düşünerek indirdiğini, kendi ülkesinde de almış olduğu cezaların olduğunu, ...'a arkadaşlarını getirmesi için herhangi bir şekilde para vermediğini, kendisini gezdirmesi ve ulaşım giderleri için para verdiğini, ...’a yönelik herhangi bir cinsel eylemde bulunmadığını beyan ettiği, sanık ...'e ait cep telefonu mesajlarında: çeşitli şahıslarla buluşma, para konusunda konuşma ve çocuk temin etme konularında mesajların bulunduğu, yine Jeremy'e ait bilgisayarında yapılan incelemede: 13062 adet çocuk pornografisi ve istismarı suçu ile ilgili resimler, 224 adet çocuk pornografisi ve istismarı suçu ile video kayıtlarının tespit edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla hukuki süreç başlığında belirtilen şekilde hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a Yönelik Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli, mağdurların soruşturma aşamasındaki samimi ve birbirlerini doğrulayan beyanları, sanık ...'nin telefon ve bilgisayarında çıkan fotoğraf ve videolar, raporlar, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu, Mahkemece yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamış olup sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında iştirak iradesiyle sanık ...'ye küçük erkek çocuk temin ettiği gerekçesi dava açılmış ise de iddianamede herhangi bir mağdur ismi bulunmadığı gibi suça sürüklenen çocuğun sanığa kimleri temin ettiğinin iddianamede yer almadığı, yine Mahkeme gerekçesinde de sanığa kimlerin temin edildiğinin açıklanmadığı anlaşılmış olup, mağdur beyanları, sanık ...'nin ifadesi, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmuş, anılan nedenle onama talep eden Tebilğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Mağdurlar ..., ..., ... ve ... Yönelik Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2015 tarihli ve 2009/422 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2015 tarihli ve 2009/422 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararırına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5397, Karar No: 2008/7960, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5397 E.  ,  2008/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., müdahiller Hazine, ... , ....... u, davalılar Nesrin ... ve arkadaşları ile davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 90 parsel 765 vergi ile, 9200 m2 miktarında, 85 parsel 694 ila 720 vergi ile 6650 m2 miktarında, 84 parsel 724 vergi ile, 765 m2 miktarında, 83 parsel 691 vergi ile, 21.430 m2 miktarında, 82 parsel 729 vergi ile 20.200 m2 miktarında, 41 parsel 759 vergi ile 3350 m2 miktarında, 38 parsel 24.04.1950 tarih 5 nolu tapu ile 9500 m2 miktarında, 37 parsel 04.02.1957 tarih 14 nolu tapu ve 766 vergi kaydı ile 19.200 miktarında, 36 parsel 04.02.1957 tarih 14 nolu tapu ve 766 vergi ile 22,050 m2 miktarında, 35 parsel 769 vergi ile 10.800 m2 miktarında, 34 parsel 776 vergi ile 11.450 m2 miktarında, 33 parsel 772 vergi ile 9350 m2 miktarında, 32 parsel 787 vergi ile 17.700 m2 miktarında, 31 parsel 773 ve 774 vergiler ile 17.800 m2 miktarında, 30 parsel 786 vergi ile 10.700 m2 miktarında, 29 parsel 786 vergi ile 8200 m2 miktarında, 25 parsel 785 vergi ile 18.900 m2 miktarında, 22 parsel 760 vergi ile 10.400 m2 miktarında, 21 parsel 762 ve 763 vergiler ile 23.150 m2 miktarında, 20 parsel 769 vergi ile 10.050 m2 miktarında, 19 parsel 769 vergi ile 10.700 m2 miktarında, 18 parsel 764 vergi ile 37.400 m2 miktarında, 17 parsel 761 vergi ile 18.900 m2 miktarında davalılar adlarına tesbit edilmiş, 40 parsel 685 vergi ile 6600 m2 miktarında, 39 parsel 692 vergi ile 5700 m2 miktarında, önce gerçek kişiler adlarına daha sonra Orman Yönetiminin bu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu itirazı kadastro komisyonu tarafından kabul edilerek orman olarak tescil harici bırakılmışlardır. Davacı .... , Mart 1966 tarih 140 ve 141 nolu tapu kayıtlarının dava konusu 21, 40, 36, 37, 38 ve 32 parselleri kapsadığı, davacı ... ise Şubat 1969 tarih 68 numaralı tapu kaydının 17 ila 22, 25, 29, 30, 31, 33 ila 41, 82, 83, 84, 85, 90 parselleri kapsadığı iddiasıyla açtıkları davalar birleştirilmiştir. Davacı Hazine, 82 ve 90 sayılı parseller hariç diğer tüm parsellerde kayıt miktar fazlası bulunduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece kurulan ilk hüküm, Dairenin 25.03.2004 gün ve 2003/553 Esas - 2698 Karar sayılı ilamı ile "bir kısım davacı ve davalıların karar başlığında gösterilmemeleri ve kendilerine kararın tebliğ edilmemesi" gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı gerçek kişilerin 17 ila 22, 25, 29, 30, 31, 33 ila 41, 82, 83, 84, 85, 90 sayılı parsellere yönelik davalarının reddine, bu parsellerin tesbit gibi tescillerine, müdahil davacı Hazinenin 18, 29, 30, 31, 34, 38, 83, 85 parsellere yönelik davasının kabulüne, ... bilirkişinin 18.03.2002 tarihli raporunda (A) ile gösterilen bölümlerin bu parsellerden çıkarılarak kalan miktarların aynı parsel numaraları ile tesbit gibi tesciline, (A) harfi ile gösterilen kısımların da Hazine adına tesciline, 33 parselin yüzölçümü hatalı olduğundan yüzölçümünün 3950 m2 olarak tesbiti ile tesciline, 39 sayılı parsel halen

eylemli orman olması nedeniyle orman niteliği ile Hazine adına, eski 40 ... 1436 parsel sayılı taşınmaza yönelik davaların reddine, tapu maliki gerçek kişiler adlarına tesciline, 82 parsel ile ilgili olarak Kadastro Mahkemesinin 1989/43 E. 1990/8 K. sayılı ilamı ile hüküm kurulduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ..., müdahiller Hazine, ... , ... .... , davalılar ... ve arkadaşları ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamış, yargılama sırasında 28.01.1991 tarihinde ilan edilen ve eldeki dava nedeni ile kesinleşmeyen orman kadastro çalışması bulunmaktadır.

Davacı .... ve velayeti altında bulunan.... ve ... ... Ağustos 328 Daimi tarih 327 nolu tapu kaydına dayanarak (.... Köyü .... , .... mevkii 42 dönüm yüzölçümünde, sınırları: ... ..., Bey müfrez tarlası, ... ve .... tarlası olan ve gittisi Mart 1966 tarih 140 ve 141 nolu tapu kayıtlarında davacı gerçek kişiler adına kayıtlı) davacı ... de K.Evvel 1327 tarih 162 nolu tapu kaydına dayanarak (.... üstünde köprü başında mevkii, 42 dönüm 500 ziya yüzölçümünde sınırları: kuzeyi ..., doğusu ... Bey, güney ve batısı ... ... ..., gittisi Şubat 1969 tarih 68 nolu tapu kaydı davacı adına kayıtlı) ve 1937 tarih 778 nolu vergi kaydına (6750 m2 yüzölçümünde, sınırları: kuzeyi yol, doğusu ..., batısı ... ..., güneyi ... ... olan) dayanarak kadastro tespitine itiraz davası açmışlardır. Yargılama sırasında ... Bilgiç ve ... Battaloğlu çekişmeli 29 ve 30 sayılı parsellerin vergi maliklerinden 24.05.1976 - 21.05.1976 tarihli noter satış belgeleri ile satın aldıkları iddiası ile bu taşınmazların eşit paylar oranında adlarına tescili talebi ile davaya katılmışlardır. Müdahil Hazine ise, 82 ve 90 sayılı parseller hariç diğer tüm parsellerin etrafının gayri sabit hudutlar ile çevrili olduğunu belirterek miktar fazlası olan bölümlerin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemi ile davaya katılmıştır. .... , çekişmeli 18 sayılı parselin 764 nolu vergi kaydı ile tesbit gördüğünü ve vergi kaydı maliki olan ... mirasçısı olduğunu belirterek ½ payın kendi adına tesbit edilmesi iddiasıyla davaya katılmışlardar.

1- Davacı ile davalıların çekişmeli 18, 29, 30, 31 parsellere yönelik temyiz itirazları yönünden:

1- Davacı ile davalıların çekişmeli 18, 29, 30, 31 parsellere yönelik temyiz itirazları yönünden:

Çekişmeli 18 parsele 20.000 m2 yüzölçümündeki 764 nolu vergi kaydının revizyon gördüğü, tesbitin ise 37.400 m2 olarak yapıldığı, taşınmazın güney yönden tescil harici bırakılan ormanlık alana bitişik olduğu, halen üzerinde yer yer kızılçam ve meşe ağaçlarının bulunduğu, çekişmeli 29 ve 30 sayılı parsellerin 786 nolu vergi kaydının 31 sayılı parsele 773 ve 774 nolu vergi kayıtlarının revizyon gördüğü, bu kayıtların değişebilir sınırlı oldukları, dayanılan tapu kayıtlarının bu taşınmazları kapsamadığı ve taşınmazlar üzerinde davacıların zilyetliğinin de bulunmadığı, mahkemece bu olgular nazara alınarak vergi kayıtları miktar fazlasının bu parsellerden ayrılarak Hazine adına tapuya tesciline, kalan bölümlerinin ise davalı gerçek kişiler adlarına tapuya tesciline karar verildiği anlaşıldığından bu parsellere yöneltilen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı ...'in dava konusu ettiği tüm taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, davacı gerçek kişinin dayandığı K. Evvel 1327 tarih 162 nolu tapu sicilden gelen Şubat 1969 tarih 68 nolu davacı adına olan tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı, bu taşınmazlara davalı gerçek kişiler ya da mirasbırakanları adına yazılı olan vergi kayıtlarının revizyon gördüğü, davacının ve murislerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde hiç zilyetliklerinin bulunmadığı, halen ve ... yıllardan beri davalı gerçek kişiler tarafından kullanıldığı, çekişmeli 39 parselin tüm yönlerden tescil harici ormanlık alan ile çevrili ve eğiminin yüksek olduğu, üzerinde kızılçam, meşe ve başka orman ağaçlarının bulunduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davacıların, Davalıların ve müdahil Hazinenin çekişmeli 34 ve 38 parsellere yönelik temyiz itirazları yönünden;