muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25045, Karar No: 2016/27059, Tarih: 13.12.2016

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.

Fazla çalışma ücreti alacağı bakımından, alacak iddiasının tanık anlatımlarına dayandırılması sebebiyle, kabul ihtimalinde hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği söz konusu olduğundan ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, söz konusu alacak belirsizdir. Mahkemece, bu alacak yönünden davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi dosya kapsamına göre isabetli görülmüştür.

Kıdem ve ihbar tazminatı alacakları bakımından ise, davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri ve fesihten önce kendisine tanınması gereken ihbar süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu halde, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının gerçekte belirlenebilir alacaklar olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan anılan alacaklara yönelik taleplerin usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8917, Karar No: 2016/3030, Tarih: 10.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/8917 E.  ,  2016/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili için 08/11/2010 tarihinde özel sağlık sigortası yapıldığını ve 08/11/2011 tarihinde yenilendiğini, poliçenin 08/11/2011-08/11/2012 tarihleri arasında geçerli olduğunu, müvekkilinin geçirdiği rahatsızlık nedeniyle tedavi görüp giderlerinin karşılanması için davalı şirkete başvurduğunu ancak rahatsızlığının daha önceden bildirilmediği, beyan edilmemiş olan hastalıkların sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, müvekkilinin 7.408,74 TL'yi hastaneye ödediğini, davalıdan tahsil edilmek üzere aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek davalının haksız olan itirazının iptaline, %40 oranında inkar tazminatına mahkum edilmesine verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının rahatsızlıklarının sigorta başlangıç tarihinden önce de var olduğu ve bu rahatsızlıkların beyan edilmediği, dolayısıyla bu hastalıkların nüks ve komplikasyonları dahil kapsam dışı olduğunu, yine bademcik, geniz eti ve orta kulak hastalıkları ile ilgili 12 ay bekleme süresinin olduğunu, bu süre dolmadığından sorumluluklarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında yapılan sağlık poliçesinin özel ve genel şartlarının 4.3 md.sinde; bademcik, genizeti, kulağa tüp takılması, sinüzüt, kulakzarı cerrahisine ilişkin teminatların, sigorta başlangıç tarihinden itibaren 12 ay süreyle kapsam dışında tutulduğu, davacının 04/01/2012 tarihindeki bademcik ile ilgili ameliyatının sigorta başlangıç tarihinden itibaren 12 aylık bekleme süresi geçmeden yapıldığını, davacı tarafından yapılan ameliyat giderlerinin teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesi kapsamında sigorta bedelinin tazmini talebine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında sağlık sigorta sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin geçirdiği rahatsızlık sonucunda ödediği tedavi giderinin tahsilini talep etmiş, davalı tarafça davacıda oluşan rahatsızlık için 12 aylık bekleme süresinin bulunduğunu ve bu süre dolmadan oluşan rahatsızlık sebebi ile yapılan tedavi giderlerinin ödenmeyeceğini iddia etmiş mahkemece davacıda oluşan rahatsızlığın 12 aylık bekleme süresi dolmadan gerçekleştiği, talebin teminat dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine verilmiştir.

Sağlık Sigortası Sözleşmesinin “İstisnalar” başlıklı 5'inci maddesinin “Standart Bekleme Süreli Durumlar” başlıklı 2. bölümünde bekleme süresi olan durumların sigorta sözleşmesinin yenileme koşullarına göre tekrarlanarak sürdürülmesi ve sigortacı tarafından özel istisna konulmaması halinde sigortalının kayıt tarihinden itibaren 12 ay süre ile teminat kapsamı dışında tutulduğu belirtilmiştir.. Davacı ile davalı arasında 08.11.2011 başlangıç, 08.11.2012 bitiş tarihli sağlık sigorta poliçesi akdedilmiş, davalı nezdinde düzenlenen bu poliçede sigortalı ilk kayıt tarihinin 08.11.2010 tarihi olduğu belirtilmiştir. Poliçe özel şartlarının 14. maddesinde 12 ay bekleme süresi olan durumlar 20 madde halinde sayılmıştır. Davacı, 04.01.2012 tarihinde bademcik ameliyatı olmuştur. Poliçe Özel şartların 14/2. maddesinde bademcik ameliyatının sigortalının kayıt tarihinden itibaren 12 aylık bekleme süresi boyunca teminat dışında kaldığı düzenlenmiştir. Buna göre, bu maddede davacının rahatsızlığının da içerisinde yer aldığı bademcik ameliyatı için 12 aylık bekleme süresi öngörüldüğünden bu süre zarfında oluşacak tüm hastalıklar teminat dışıdır. Ancak, davacı için öngörülen bu bekleme süresinin başlangıç tarihi davalı nezdinde düzenlenen poliçenin başlangıç tarihi olmayıp sigortalılık ilk kayıt tarihidir. Davaya konu poliçede de belirtildiği üzere sigortalı ilk kayıt tarihi 08.11.2010 tarihidir. Bu durumda davacıda oluşan rahatsızlık için 12 aylık bekleme süresi dolmuş olup işin esasına girilerek davacının gerçek zararının tespiti gerekirken Sözleşmesinin 14. maddesine yanlış anlam verilerek, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.3.2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9440, Karar No: 2013/12654, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9440 E.  ,  2013/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak kayıp bedeli hakkında verilen tüketici sorunları hakem heyeti kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekir ki kayıp kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incenlemesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştireme- yeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı idari yargı yerinde iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile tüketici sorunları hakem heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25952, Karar No: 2022/1057, Tarih: 07.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25952 E.  ,  2022/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafiince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 28.06.2021 günlü, başvurunun esastan reddine dair kararına yönelik, sanık müdafiinin tüm suçlar yönünden 17.07.2021 tarihli temyiz istemi üzerine, Dairenin 13.09.2021 tarihli ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz talebinin reddine karar verilip, anılan kararın sanık müdafiine 19.09.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin de 21.09.2021 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmasına karşın, tebliğnamede sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz itirazı ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşılmakla;

Adı geçen sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz istemi ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10208, Karar No: 2014/9245, Tarih: 09.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10208 E.  ,  2014/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu/kardeşi olan muris sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın 10/10/2008 tarihinde çarpışması nedeniyle murisin vefat ettiğini, davalı ...’ın kazada tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, baba çin ayrı ayrı 15.000,00 TL, diğer davacılar 7 kardeş için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücü Hakan’ın kazada %00 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle baba için ayrı ayrı 10.000,00 TL, 7 kardeş için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 55.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekili ve dava vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 490,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1280, Karar No: 2016/2802, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1280 E.  ,  2016/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ...Köyü 206 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu veya kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespitte bulunulmamış, bilirkişi raporunda da taşınmazın sulu ya da kuru olup olmadığı yönünde herhangi bir değerlendirme yapılmadan kapitalizasyon faiz oranı %5 alınmak suretiyle bedel tespit edilmiştir. Taşınmazın öncelikle sulu- kuru ayrımı yapılmalı, sulu olarak tespiti ile yetinilmeyip sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama veya başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmesi, pompalama ile sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerekir.

Ayrıca taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olduğunun tespiti halinde ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğunun ...... ilçe müdürlüğünden sorulup, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderlerine ilişkin veri cetvelinin getirtilerek düzenlenecek rapora göre hüküm kurulması gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile taşınmazın sulama kaynağına ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan kapitalizasyon faiz oranı %7 alınmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11 .maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (09.03.2010 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre davanın açıldığı tarihte belli olan 2010 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken 2011 yılı verilerinin esas alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi,

3-Dosyada mevcut ... ilçe müdürlüğüne ait veri cetvelinde değerlendirmeye alınan kayısının ortalama verimi 1000 kg/dekar olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda veri cetveline aykırı olacak şekilde ve gerekçesi açıklanmadan kayısının veriminin 1400 kg/dekar alınması suretiyle fazla bedel tesbit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan tüm şerhlerle birlikte davalı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ... Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan .... Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek harç alınmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16438, Karar No: 2017/1929, Tarih: 23.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16438 E.  ,  2017/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; 10/11/2011 tarihinde davalı ... tarafından elektriğinin kesildiğini, yaptığı görüşmede şirketin kendisine taraf olmadığını söylediğini, elektrik aboneliğinin açılmasını ve mağduriyetinin giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde;davacı tarafın elektrik aboneliğinin enerji aldığı trafonun, dava dışı ... Umum Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına ait özel trafo olduğunu, 2001 tarihinde Odanın talebi ile ... tarafından özel hat mülkiyetine ilişkin imzalanan sözleşme gereği enerji müsaadesi verildiğini, tesis edilen hattın mülkiyetinin dava dışı ... Umum Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına ait olduğunu, bu tür özel trafolarda müşteri tesislerinin bağlandığı noktadan başlayarak bağlantı kesilmesi de dahil hat mülkiyeti ile işletme ve bakımının özel trafo sahibi müşteriye ait olduğunu ve elektrik şirketinin hiç bir sorumluluğunun bulunmadığını,beyanla davanın müvekkili şirket yönünden husumet yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece; "... kesintinin davalı tarafça değil özel trafo sahibi tarafından yapıldığı, bu nedenlerle davalının taraf sıfatının bulunmadığı , bu nedenlerle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği..."gerekçesiyle kısa kararda pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine , hüküm fıkrasında davanın vazgeçme nedeniyle reddine hükmolunmuş ; sözkonusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde hükmün ihtiva etmesi gereken hususlar ayrıntılı olarak düzenlenmiştir . Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince, yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Mahkeme, karar gerekçesinde , kesintinin davalı tarafça değil özel trafo sahibi tarafından yapıldığı, bu nedenlerle davalının taraf sıfatının bulunmadığı bu nedenlerle davanın husumet nedeniyle reddine karar vermek gerektiğinden bahsetmesine rağmen hüküm fıkrasında , davanın vazgeçme nedeniyle reddine denilmek suretiyle çelişki yaratılmıştır.

Ayrıca ; mahkemece oluşturulan kısa kararda davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

Bu itibarla, hüküm gerekçesi ile hüküm fıkrasının ve kısa kararla , gerekçeli kararın çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.