muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14351, Karar No: 2016/16305, Tarih: 26.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4107, Karar No: 2021/4644, Tarih: 01.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4107 E.  ,  2021/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gördes Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.10.2019 tarih ve 2019/103 E. - 2019/240 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılar aleyhine başlatılan icra takibinin 45.000,00 TL bedelli bonoya dayandırıldığını, söz konusu bononun taraflar arasında araç satışı için teminat senedi olarak imzalandığını, davalının davacı şirket yetkilisine aracı devretme edimini yerine getirmediğini, davacının aracı iade ettiğini, 03.12.2013 tarihinde 31.000,00 TL daha sonra 15.12.2014 tarihinde ise 27.536,74 TL nakit ödeyerek takibe konu tüm bedeli cebri icra altında ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, bononun iptaline, 31.000,00 TL'nin 03.12.2013 tarihinden, 27.536,74 TL'nin 15.12.2014 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bononun araç satımına karşılık verildiğini, ödenen kısmın borç miktarından düşüldüğünü, davacının satın aldığı aracı hurda haline getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu aracın sağlam ve eksiksiz geri verilmesi mümkün olmadığından davalının araç için yaptığı gerekli masrafları ve icra takibiyle elde ettiği menfaatleri, geri vermesi gereken araç bedelinden mahsubuyla miktarın 45.000.- TL olarak değerlendirildiği, hal böyle iken davacının nispeten alacağına, davalının da hali hazırda satmış olduğu aracına kavuşmuş olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, bonodan kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 297/2 madde ve fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü düzenlenmiştir. Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse de yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi, verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır.

Mahkemece "davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine" şeklinde, hüküm kurulmuş; davacı talebinin ne miktarının kabul ve red edildiği açıklanmamıştır. Bu durumda, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterildiği kabul edilemeyeceğinden infaz olanağı bulunmayacak biçimde karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaraları bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1572, Karar No: 2013/23963, Tarih: 01.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1572 E.  ,  2013/23963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında köy sınırlarındaki mera, göl boşluğu ve yola tecavüz suçundan açılan davada hükme dayanak yapılan idari soruşturma raporunda mera olarak nitelendirilen taşınmazların, tapu kaydında ham toprak olarak Hazine adına kayıtlı olması ve şikayetçi köy temsilcisinin suça konu yerin göl boşluğu olmadığını, 2007 yılından sonra mera olarak kullanılmaya başlandığını beyan etmesi karşısında; idari makamlardan suça konu yerlerin suç tarihindeki vasfı ile sonradan vasıflarında değişiklik olup olmadığı sorulup araştırılarak, teknik bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılıp, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı da sorularak kesin biçimde saptandıktan sonra, sonucuna göre 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK.nun 154/1. veya Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, idari soruşturma belgeleri ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a) TCK.nun 154/1. maddesi uyarınca ceza tayin edilmesine karşın, uygu- lama maddesi olarak TCK.nun 154/2. maddesinin yazılması,

b) Sanık hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

c) CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

d) Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Şarkikaraağaç Asli- ye Ceza Mahkemesinin 2006/20 esas, 2007/61 karar sayılı ilamının infaz şerhinde, şartlı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakıldığının belirtilmesi, UYAP’tan alınan sabıka kaydında sanık hakkında infazın kamuya yararlı bir işte çalışma şeklinde yapıldığı anlaşılması karşısında; tekerrüre esas olan hükümde sonradan lehe yasa değerlendirmesi veya başka bir nedenle değişiklik yapılıp yapılmadığı saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11665, Karar No: 2024/4439, Tarih: 19.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11665 E.  ,  2024/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/826 E., 2016/357 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.11.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64/1. fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2015/826 Esas, 2016/357 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3047, Karar No: 2012/5701, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3047 E.  ,  2012/5701 K.**

**"İçtihat Metni"**

"Ruhsatsız tabanca taşımak suçundan sanık ...'un, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, TCK.nun 72. maddesi uyarınca 4.007 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin (AKHİSAR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2007 gün ve 2006/85 esas, 2007/14 sayılı kararının; sanık hakkında 15.03.2005 tarihinde işlenen suç nedeniyle 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının asgari hadden ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığı belirtildiği halde 450 TL yerine yazılı şekilde 489 TL olarak belirlenmesi suretiyle sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,"

Yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması, anılan maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince karar veril- mesi Yargıtay C.Başsavcılığının 18.01.2012 tarih, KYB-2011/392534 sayılı talepnamesi ile istenilmekle dosya incelendi;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2 maddesi gereğince suç tarihi itibarıyle 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görül- düğünden Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 24.01.2007 tarihli ve 2006/85 esas, 2007/14 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uya- rınca (BOZULMASINA), anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca; hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasına ilişkin bölümler çıkarılarak 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında sanığa tayin olunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 59 maddesi uygulanması sonucu belirlenen 407 TL'nin 375 TL adli para cezasına, TCK.nun 72. maddesine göre hapisten çevrilen adli para cezası toplanarak sonuç 4007 lira adli para cezasının 3.975 Türk Lirasına indirilmesine, kararda yer alan diğer hususların aynen muhafazasına ve kararın bu şekilde infazına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15856, Karar No: 2018/4548, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15856 E.  ,  2018/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği ve rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; somut olayda, sanık ...’ın, suça konu çekin hesap sahibi olan ... Orman Ürn. San. Ltd. Şti’ni işleten diğer sanık ... ve babası olan ... ile işyeri komşusu olduklarını, birbirlerinin çeklerini kullandıklarını savunması, sanık ...’un hazırlık aşamasında suça konu çekin rıza dışında ellerinden çıktığını beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında, sanık ... ile çek alış verişi yaptıklarını beyan etmesi, çekin çalındığına ya da rıza dışı elden çıktığına dair bir başvurunun bulunmaması, ... Orman Ürn. San. Ltd. Şti. yetkilisi olan ve yargılama aşamasında öldüğünden hakkında düşme kararı verilen ...’un, suça konu çek nedeniyle yapılan icra takibine itirazda bulunmasına karşın, çek bedelinin sanık ... tarafından müştekiye ödendiğinin, suça konu çekin hatır çeki olarak sanık ...’a verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların başlangıçtan beri suç kastıyla hareket ettiklerinin kabulüne dair yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/591, Karar No: 2012/3432, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/591 E.  ,  2012/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 nci ve 51 nci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 ncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre gerekli tebligat yapılıp davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kapama zeytinin ... ilçesine ait 2010-2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37614, Karar No: 2013/29166, Tarih: 13.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/37614 E.  ,  2013/29166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 1.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dilekçesinde 10.10.2008-17.09.2008 tarihleri arasında ... Üniversitesi Bilgi Merkezi'nde kütüphane yönetici asistanı olarak çalıştığını, genel müdür tarafından iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve İhbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili savunmasında davacının iş akdinin müvekkili firma tarafından 4857 sayılı İş Kanunun m.25/ll-b fıkrası uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, kendi el yazısı ile verdiği savunmasında kabadayı ve aşağılayıcı tavrını sürdürdüğünü, bu nedenle iş akdinin feshedildiğini davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirmediği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının “4” bendinin çıkarılarak yerine “ Harç gideri olan 95,55TL ile yargılama masrafı 197,50TL'nin davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine,” yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15530, Karar No: 2015/764, Tarih: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15530 E.  ,  2015/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 1982-2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emekli olması nedeniyle feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca yürürlükte olan TİS'lere göre yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bu hususta bir ödeme yapılmadığını bildirerek yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı kısımlardan ise emekli olurken feragat ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, mahkemece davalı idarenin harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek

onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “3-” numaralı bendinin silinerek yerine ;

“ 3- Davacı tarafından yapılan 58,50 TL harç, 575,30 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 633,80 TL harcın davalı harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine; 98,00 TL tebligat, 181,00 TL dosya gidiş dönüş ve posta gideri, 350,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 629,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına", rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,

28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6925, Karar No: 2007/7344, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6925 E.  ,  2007/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki temliken tescil, olmadığı takdirde tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 9.3.2007 gün ve 2007/1181-2007/2473 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 729.maddesine dayalı temliken tescil, olmadığı takdirde arazi üzerindeki zeytin ve diğer meyve ağaçları bedelinin tahsili ile 2005 yılı zeytin mahsulü zararının ödetilmesi istemleri ile açılmıştır.

Mahkemece temliken tescil ve mahsul zararı kalemlerine ilişkin davacı istemi reddedilmiş, ağaçların bedeli olarak saptanan 14.680,00 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu hükmü taraflar temyiz etmiş, Dairemizin 9.3.2007 günlü ilamı ile davacının bütün temyiz itirazları reddedilmiş, karar ilamın ikinci bendinde yazılı nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava konusu 498 parsel sayılı taşınmaz 16.5.1991 tarihindeki satış işlemi nedeniyle davalı adına tescil edilmiştir. Dosyada yer alan 16.5.2006 günlü bilirkişi raporunda 498 parsel üzerindeki ağaçların en fazla 15 yaşında olduğu saptanmıştır. Bu duruma göre 498 parsel üzerindeki ağaçların çekişme konusu taşınmaz üzerine en geç 1991 yılında dikildiği ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla davacı şahsi hakkını o tarihte malik olan davalıya veya onun haleflerine karşı kullanabilir. Bu nedenle davacının sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca Türk Medeni Kanununun 723.maddesine dayanarak davalıdan tazminat isteme olanağı vardır. Dairemizce maddi olayın yanılgılı değerlendirildiği bu defa yapılan incelemede görüldüğünden bu yönü amaçlayan karar düzeltme istemi yerindedir. Ancak;

Bilirkişi raporunda 498 parsel üzerindeki ağaçların dava tarihindeki rayiç değeri bulunmuştur. 498 parsel çapa bağlı ve davacı kötüniyetli olduğundan davacının isteyebileceği tazminat “levazımın en az kıymeti”dir. Levazımın en az kıymeti sözünden maksat; üzerindeki ağaçların arsa maliki için arz ettiği “subjektif değerdir”. Bu değer ise asla davalıya ait arsadaki ağaçların davacının arazisinde meydana getireceği objektif değer yani 498 parselin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki fark değildir. Levazımın en az kıymetinin takdirinde ise yasa hakime geniş yetki tanıdığından bilirkişi raporuna bağlı kalınmayarak bu değer Türk Medeni Kanununun 4.maddesi hükmünün hakime tanıdığı takdir yetkisi kullanılarak mahkemece bulunmalıdır. O halde, mahkemece somut olayın ve tarafların özellikleri ile dava konusu taşınmazın bulunduğu mahallin özelliği, ağaçların durumu, ağaçların davacının mal varlığından çıkması, davalının mal varlığına geçmesi halindeki tarafların yarar ve zarar dengeleri dikkate alınarak davacıya ödenecek tazminat ağaçların arsa maliki için arz ettiği “subjektif değer” ölçüsüne uygun takdir edilmeli, bu bedel davacıya tazminat olarak ödenmelidir.

Kabule göre de, temliken tescil davalarında dava konusu olan yapıların veya dikilen ağaçların kapsadığı zemindir. Bilirkişilerce zeminin değeri 3.717.00 YTL olarak saptanmıştır. Bundan ayrı mahsul bedeli zararı olarak da 3.712,00 YTL istendiğinden davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücreti bunların toplamı üzerinden hesaplanacak nisbi avukatlık parasıdır. Mahkemece bu olgunun da gözden kaçırılması suretiyle nisbi yerine maktu avukatlık ücreti takdiri yasaya uygun düşmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile bozmaya ilişkin Dairemizin 9.3.2007 tarih ve 2007/1181-2473 sayılı ilamının KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.