muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14731, Karar No: 2013/16409, Tarih: 05.12.2013

tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Dayanak kira sözleşmesinin 5. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda kiracı ve kefil borçlu hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı ve kefil borçlu yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın davalı ... yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2289, Karar No: 2008/3913, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2289 E.  ,  2008/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davac ılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 7831 parseldeki tapu kayıt maliki ... ...'ın "..." yazılan baba adının "..." olarak düzeltilmesine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece kadastro tespitine dayanak yapılan 24.03.1954 tarih 2626 no.lu tapunun oluşumuna esas satış işleminin yer aldığı akit tablosunda adı geçen ... oğlu ... ...'ın ... ... ilçesi nüfusuna kayıtlı ve sağ olduğu gerekçesiyle iptal edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Davacıların düzeltmeye yönelik istemi, kayıt maliki ... oğlu ... ile ... ... ilçesi ... Mahallesi 297 hanede nüfusa kayıtlı "..." a ait nüfus bilgilerinin tutarlı bir şekilde örtüşmesi nedeniyle, ... nüfusuna kayıtlı davacılar murisi ...'ın tapu kayıt maliki olamayacağı kabul edilmek suretiyle dava reddedilmiştir. Davacının temyiz dilekçesine eklediği mercilerden onaylı nüfus bilgilerine göre, kayıt maliki ...'ın sicil durumuna açıklık getirilmiş olup, karardan önceki nüfus bilgilerinin farklılık nedeni giderilmiş olmakla gelişen bu delil durumuna göre işin esası hakkında gereğinin takdiri ve yeni bir karar verilmesi gerekeceğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30345, Karar No: 2019/13311, Tarih: 23.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30345 E.  ,  2019/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02 Temmuz 2015 tarihli ve Esas 2015/205, Karar 2015/270 sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2398-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işl. Ş.(26.B-101-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2019 gün ve 2018/23530 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin firar suçundan sanık P.Er ... hakkındaki 2015/205 Esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02 Temmuz 2015 tarihli, 2015/205-270 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın 25.04.2015-13.05.2015 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nın 66/1-b, 73'üncü maddeleri ve TCK'nin 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nin 231 ’inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde itiraz edilmeyen bu karar, 22 Temmuz 2015 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3.CMK'nin 231'inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması gerekmektedir. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nin 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" cümlesi uyarınca, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bir hükme ilişkin denetim süresi içerisinde işlenen bir başka kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği hüküm altına alınmakla birlikte, Yargıtay ve Askerî Yargıtay'ın istikrarlı kararları ile maddi ceza hukuku kurumu olarak kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif şartları yönünden olumsuz yeni bir koşul getiren bu düzenlemenin, TCK'nin 7/2'nci maddesi uyarınca, ancak yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlara ilişkin uygulanabileceği, 28.06.2014 tarihinden önce verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının devam eden denetim süresi içinde olmak kaydıyla 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suç/suçlar yönünden, bu suç veya suçlardan önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar/kararlarının, objektif koşul yönünden yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği açıktır.

4.Dosyanın incelenmesinde, sanığın adli sicil kaydına göre, 08.05.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Karşıyaka 8'inci Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2014 tarihli ve 2014/836-31 esas ve karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22.09.2014 tarihinde kesinleştiği, bu durumda suç tarihlerinden önce kasıtlı bir suçtan herhangi bir mahkûmiyetten söz edilemeyeceği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile, CMK'nin 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen cümlenin 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen kasıtlı bir suç nedeniyle uygulanabilecek olduğu ve sanığın müsnet suçu 28.06.2014 tarihinden sonra işlediği dikkate alındığında, CMK'nin 231/8. maddesinde öngörülen denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez hükmüne aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

5. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, Mülga 5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 02 Temmuz 2015 tarihli, 2015/205-276 Esas ve Karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/08/2017 tarihli 30165 Sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36. maddesinde belirtilen “Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar...Yargıtay’a gönderilir” hükmü uyarınca;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar sanığın 08/05/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Karşıyaka 8'inci Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2014/836-31 Esas ve Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22/09/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın kanun yararına bozmaya konu müsnet firar suçunu denetim süresi içerisinde işlediğinden bahisle tekrardan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilemeyeceği gerekçesi ile kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de; gerek dosya içerisinde gerekse sanığa ait güncel adli sicil kaydında Karşıyaka 8'inci Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait bir kaydın bulunmadığı ancak Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesi’ne ait 13/05/2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir kaydının bulunduğu ve söz konusu Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin Esas 2014/43, Karar 2014/194 sayılı ilamı açısından kanun yararına bozmaya gelinip gelinmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Milli Savunma Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12984, Karar No: 2015/377, Tarih: 15.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/12984 E.  ,  2015/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalı ... arasındaki ticari ilişki nedeniyle diğer müvekkili şirket yetkilisi ... tarafından düzenlenen 11.10.2002 keşide tarihli 5.000,00 USD bedelli ve 20.02.2003 keşide tarihli 10.000,00 USD bedelli bonoların teminat amacıyla davalı ...'ye verildiğini, senetlerin aralarında organik bağ bulunan diğer davalı ...'ne ciro edildiği, davalı bankanın vade tarihi de boş olan senetleri araştırma yapmadan kötüniyetli olarak alarak, müvekkilleri aleyhine icra takibi başlattığını belirterek müvekkillerinin senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkilinin senedi davalı ...'nin kullandığı kredi borcu için aldığını, iyiniyetli hamil sıfatıyla senetleri elinde bulundurduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'nin 02.12.2009 tarihinde iflasına karar verilmiş olduğundan iflas idaresi memurlarına tebligat yapılmıştır.

Davalı ...'nin ticaret sicilinde kayıtlı adresine tebligat yapılmış davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davada ispat yükünün davacıda olduğu, davalı banka tarafından diğer davalılardan ciro yolu ile alınan kambiyo senedinin banka tarafından kötüniyetli olarak iktisap edildiği yönündeki iddiaların ancak yazılı delillerle ispatlanabileceği, davacının bu yönde yazılı delil sunmadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı, davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9243, Karar No: 2011/12975, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9243 E.  ,  2011/12975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, tarafından salihli kadastro mahkemesine açılan davada, ... köyünde 5304 sayılı Yasayla değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu uyarınca yapılan kadastro çalışmalarının 11.09.2007 tarihinde ilan edildiği,bu çalışmalar sırasında orman olarak ilan edilmesi gerekirken orman sayılmayan ve dava dilekçesine ekli paftada kırmızı renkli ve 37 olarak gösterilen kısma yönelik çalışmanın iptali ile Hazine adına orman vasfıyla tesciline karar verilmesini istemiştir. Kadastro Mahkemesinin 09.12.2010 tarihli 2010/89 Esas ve 2010/89 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın 172 ada içerisinde (D) harfi ile gösterilen ve kadastro tutanağı düzenlenmeyip dere yatağı olarak bırakılan yer olduğu, Kadastro Kanunu'nun 26/son maddesine göre bu kısımla ilgili mahkemenin görevli olmadığı açıklanarak dosyanın iş bu davadan tefrik edilerek ayrılmasına karar verilmiştir. Salihli Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucu davacının davasının kabulü ile Salihli ilçesi ... köyü 172 ada 12,11 ve 10 parsellerin güneyinde bulunan teknik bilirkişi İlyas Kayacı'nın 15.12.2009 havale tarihli raporunda (D) harfi ile işaretli 600.70 m2'lik alanın orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline raporun karar eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/820, Karar No: 2017/1695, Tarih: 21.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/820 E.  ,  2017/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2015 tarih ve 2014/1504-2015/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %5 oranında ortağı olduğunu, kalan %95 hissenin sahibinin ... olduğunu, müvekkili ile diğer ortağın kuruluş tarihinde evli olduklarını, 28.11.2011 tarihinde ... l. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/431 Esas sayılı dosyasında anlaşmalı boşanmalarına karar verildiğini, 28.11.2011 tarihinde taraflarca imzalanan boşanma protokolü ile imza tarihinden itibaren en geç 1 yıl içerisinde müvekkiline ait %5 şirket hissesinin devir alınmanın taahhüt edildiğini, müvekkilinin şirket borcundan mesul olmayacağı gibi hak ve alacak talep etmeyeceği hususunda ortak karar alındığını, müvekkilinin protokolden sonra şirket toplantılarına katılmadığını kâr ve alacaklara ilişkin hak talebinde bulunmadığını, ancak hisse devri taahhüdünün ... tarafından yerine getirilmediğini, akabinde müvekkilinin şirketin vergi borçları ile muhatap kaldığını, harici sorgulamalarda davalı şirketin 695.540,14 TL vergi borcunun bulunduğunun tespit edildiğini, hisse devrinin gerçekleşmesi maksadıyla ... 5. Noterliği 11.11.2014 tarih 32697 yevmiye numaralı ihtarname keşide edildiğini, verilen yanıtta borcun boşanma öncesine ait olduğu beyanı ile protokolün inkar edildiğini, bu hususta işlem yapılamayacağının beyan edildiğini, ortaklık ilişkisinin devamının mümkün olmadığını, belirtilen gerekçeler ile, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu mad. 638/II uyarınca müvekkilinin haklı nedenle ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket borçlarından sorumlu olduğunu, boşanma protokolünde böyle bir maddenin olamadığını, protokole uyulmadığı iddialarının doğru olmadığını, şirketin iki yıldır faaliyette bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirket borçlarından sorumlu olduğunu, boşanma protokolünde böyle bir maddenin olamadığını, protokole uyulmadığı iddialarının doğru olmadığını, şirketin iki yıldır faaliyette bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı şirkette sahip olduğu % 5 payın, şirketin % 95 payına sahip olan diğer ortağın eşi olması nedeniyle kendisine verildiği ve şirket ortaklarının 28.11.2011 tarihinde boşanmalarından sonra davacının davalı şirket ile herhangi bir fiili ve ekonomik bağının kalmadığı, diğer şirket ortağının boşanma tarihinde yapılan protokol ile davacının payını devralmayı da üstlenmiş olduğu, şirket ortaklarının müşterek iradelerinin de davacının ortaklıktan ayrılması yönünde olduğu, davacı açısından, ortaklık sıfatının kazanılması anında geçerli olan kişisel ve maddi şartların ortadan kalkmış olduğu ve bunun sonucu olarak, davacının % 5 paylı ortak olarak şirkette kalmaya devam etmesinin kendisinden beklenemeyecek hale gelmiş bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22304, Karar No: 2013/28021, Tarih: 26.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22304 E.  ,  2013/28021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokaca şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 1000 TL adli para cezasına hükmedilmiş olmasına karşın, hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmında 600 TL adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5275 sayılı CGTİHK.nun 106/4. maddesinin "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez..." hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında gün para cezasından çevrilerek hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin fıkrasından "ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14109, Karar No: 2022/13092, Tarih: 20.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14109 E.  ,  2022/13092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, davacının davalı banka şubesinde müdür olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının ihmali sonucu bankayı zarara uğrattığı gerekçesiyle ... sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 11.03.2014 tarihli ve 2014/5045 Esas, 2014/5557 Karar sayılı kararı ile; kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece önceki karara karşı direnilmiş, direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2021 tarihli ve 2017/(22)9-2199 Esas, 2021/637 Karar sayılı kararıyla kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi gerekirken önceki hükümde direnilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile direnme karar bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uyularak kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça temyizi üzerine dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiş ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.09.2022 tarihli ve 2022/(22)9-780 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararıyla bozmaya uyularak verilen hükme karşı Hukuk Genel Kurulunca yapılacak bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş olup Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara ve Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.