muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3127, Karar No: 2021/7105, Tarih: 23.06.2021

Buna göre; kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı 09.08.2016 tarihinden itibaren açılan davaların tümünün İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmamaktadır. Kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 28.09.2016 tarihi olması karşısında; suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği de açıktır. Ancak, 5941 sayılı Kanun'un 3/6. maddesine "tereddüte neden olmamak için" konulan " icra mahkemesine şikâyette" ibaresinin düzenlendiği maddenin esas itibariyle, çek hamilinin şikayet dilekçesine çekin fotokopisini de ekleyebileceğinin düzenlenmesi olduğu, bu hükmün sonradan yürürlüğe girmesinin amacının ise karekodlu çeklerin basılması, dağıtılması sürecinin uzayabileceğinin öngörülmesi nedeniyle buna dair düzenlemenin ertelenmesi olduğu değerlendirilmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "itiraz" başlıklı 353. maddesi;

"İcra mahkemesinin verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itiraz edilebilir. Mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesine, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesine gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

İcra mahkemesinin bu Bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği "hükümlerle" ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanır."

5271 sayılı CMK'nin "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesi;

"(1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

...

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez..." hükümlerini amirdir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez..." hükümlerini amirdir.

Buna göre; kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'un 5. maddesinde "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçu nedeniyle yapılacak yargılama ve karara karşı gidilecek kanun yollarını 2004 sayılı İİK'nin 353. maddesini de açıkça belirtmek suretiyle sayması, bu suçtan dolayı verilecek hükümlere karşı tıpkı 2004 sayılı kanundaki suçlar gibi itiraza tabi olanlar için 353/1. maddesi, istinaf veya temyize tabi olanlar için 353/2. maddesindeki kanun yolunu öngördüğü görülmektedir. Aksi halde kanun koyucunun, 5941 sayılı Kanuna aykırılık suçu nedeniyle icra mahkemelerince verilecek tüm kararlara karşı doğrudan istinaf veya temyiz yolunu öngörmesi veya kısaca 5271 sayılı CMK'da öngörülen kanun yollarının açık olduğunu belirtmesi gerektiği değerlendirilmektedir, ki madde metninden böyle bir çıkarıma gidilememektedir. Ceza yargılaması (usul) kurallarında kıyas yapmak kural olarak mümkündür. Ancak, maddi ceza hukukuna dair hüküm ve sonuçlar doğuran, kişi hak ve özgürlüklerini daraltan, kanunun bazı istisnai hallerde emredici nitelikte koyduğu usul kurallarında kıyas yapılamayacağı, somut olayda dosyanın esasına veya sanığın savunma hakkında dair hiçbir işlem yapılamadığından itiraz incelemesinin bir an evvel dosya üzerinden tamamlanarak yargılamaya devam edilmesi gerektiğinden bu hususun da kıyas (yorum) yöntemiyle çözülebileceği değerlendirilmektedir.

2004 sayılı Kanun'da "itiraz" başlığı altında yer alan 353/2. maddesinde; bu baptaki suçlardan dolayı verilen "hüküm"lerle ilgili olarak "5271 sayılı CMK'nin kanun yollarına dair hükümleri" deyiminden maksadın, olağan kanun yolu olarak öngörülen istinaf ve temyiz yolu, olağanüstü kanun yolu olarak ise Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, kanun yararına bozma ve yargılamanın yenilenmesi yolları olduğu değerlendirilmektedir. Keza maddenin başlığı ve amacı "itiraz" olmasına rağmen, 353/1. maddesinde sadece disiplin hapsi ve tazyik hapsine dair kararlara karşı itiraz yolunun düzenlendiği, diğer suçlar yönünden ise sadece hükümlerle ilgili olarak CMK'de öngörülen kanun yollarının düzenlendiği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan mevzuat ve genel değerlendirmeler sonucu somut uyuşmazlığa geri dönülecek olursa;

Kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı açılan davaların 09.08.2016 tarihinden itibaren İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmaması ve kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 28.09.2016 tarihi olması karşısında suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği açıktır.

Kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı açılan davaların 09.08.2016 tarihinden itibaren İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmaması ve kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 28.09.2016 tarihi olması karşısında suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği açıktır.

Yerel mahkemece yargılamaya devamla esas hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, 2004 sayılı İİK, 5271 sayılı CMK'nin veya 6100 sayılı HMK'da hukuksal anlamda açıkça teknik bir tabir olarak düzenlenmeyen "şikayet dilekçesinin reddine" şeklinde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu görülmektedir. Nitekim bu karar CMK'nin 223. maddesinde sayılan bir hüküm olmamasına rağmen, bu karara karşı başvuru yolu da ne 5941 sayılı kanunda, ne de 2004 sayılı Kanun'da açıkça öngörülmemiştir. Ancak yerel mahkemece verilen kararın 2004 sayılı İİK'da belirtilen suçlarla ilgili olarak yargılamayı bitiren mahiyette bir karar olmaması nedeniyle, ... Bölge Adliye Mahkemesince teknik anlamda yargılamayı bitirmeyen, Cumhuriyet savcısının iddianame hazırlaması halinde devam edeceğini öngören "durma" kararı benzeri bir karar olduğu değerlendirilmektedir.

Keza istinaf incelemesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarihinde verilen 2017/469 E. 2017/316 K. sayılı kararında; yerel mahkemece verilen kararın ancak bir "durma" benzeri karar olabileceği ve karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulamayacağının tespiti isabetlidir. Ancak itiraz merciinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğu tespiti hatalıdır. Çünkü gerek 5941 sayılı Kanun'un 5. maddesinde, gerekse 2004 sayılı İİK'nin 353/1. maddesinde açıkça "itiraz" olarak öngörülen başvuru usulü, İİK'nin 353/1. maddesinde yazılı usuldür.

Bu nedenlerle; icra ceza mahkemesinin, Cumhuriyet savcısı tarafından iddianame hazırlanması gerektiğinden bahisle verdiği "şikayet dilekçesinin reddine" kararına karşı kanun mercilerinin "...o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daire, son numaralı daire için birinci daire, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesi, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesi..." olarak düzenlendiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamenin (2) numaralı içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2017 tarihinde verdiği 2017/287 D.İş. sayılı "itirazın reddine" dair kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamenin (1) numaralı içeriği yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54009, Karar No: 2011/33934, Tarih: 19.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/54009 E.  ,  2011/33934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/52443

MAHKEMESİ : Şirvan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

NUMARASI : 2007/48

SUÇLAR : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık E.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından o yer C.Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık E.. A.. hakkında hakaret ve Z.. A.. hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Tanık H.M.Gin “tarafların birbirlerine küfür ettiklerini” beyan etmesine karşın tanık Fatih Mehmet Fehimoğlu'nun “kimsenin küfür ettiğini duymadığını”,tanık Asım Efe'nin “sanıkların küfür edip etmediklerini hatırlamadığını”bildirmesi ve tanıklar M. Z. D.,Z. B.ile A. O.'nun ise sanıkların küfür edip etmediklerine dair herhangi bir beyanlarının bulunmaması karşısında tanıklar M. Z, ve A'nun ayrıntılı beyanları alınıp,tanık beyanları arasındaki çelişki yöntemince giderilmeden ve hangi tanığın beyanına hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı kararda tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık Z'ye atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 73/6.maddesi gereğince şikayetten vazgeçmenin onu kabul etmeyen sanığı etkilemeyeceği gözetilerek,sanık Z'den şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan karar verilmesi,

3-Kararda temyize başvuru şekli ile temyiz süresinin başlama şeklinin tereddüte neden olmayacak şekilde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 34/2. ve 232/6.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9114, Karar No: 2010/7112, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9114 E.  ,  2010/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2799, Karar No: 2016/9256, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2799 E.  ,  2016/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili ve davalı ... Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... Kadastro Mahkemesinin 06/11/1990 tarih 1989/170 – 1990/355 sayılı dosyasının, dosya bulunamadığı takdirde kesinleşme şerhli onaylı örneğinin, dosya arasına konulması,

İade kararı ile ilgili kurumun göndereceği cevabi yazı ve ekindeki belgeler bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11400, Karar No: 2008/13351, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11400 E.  ,  2008/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, mirasbırakanı annesinin malik olduğu 113 parselde ... yazılan adının Feride olarak düzeltilmesini ve yazılmayan soyadının Pak olarak eklenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda;

Dava konusu taşınmazın 1/4 payı 1972 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1331 doğumlu ... kızı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece yapılan araştırma sonucu davacının mirasbırakanı ile

aynı hanede ve 1914 doğumlu ... adında ana baba bir kardeşi bulunduğu görülmüştür. Nüfus kayıtlarında bu şekilde yapılacak düzeltmenin mülkiyet nakline neden olacağı anlaşıldığından tapu iptali ve tescil davası açılması yerine tapuda isim düzeltilmesi yoluyla kayıt malikinin değiştirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26535, Karar No: 2014/852, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26535 E.  ,  2014/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/76362

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/372 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

I- Sanık G.. T.. hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 18.01.2011 gün ve 3376 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- G.. Ş.. ve sanık Ü.. S.. hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Şikayet dilekçesinde borçlu tüzel kişiliğin gösterilmesi nedeniyle İİK'nun 345. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ".. beraate" karar verilmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanık Ü.. S..'e isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24567, Karar No: 2014/14761, Tarih: 16.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/24567 E.  ,  2014/14761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/75825

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2010/153 (E) ve 2011/834 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, kiracısı olan şikayetçi ile konuşmak için şikayetçinin işyerine gittikleri, işyerinde şikayetçinin oğlu olan tanık S.. A..'ın bulunduğu, taraflar arasında tartışma çıktığı, bunun üzerine tanık Serdar'ın işyerini terk ettiği, sanıkların masa, sandalye ve işyerinin camını kırarak 4.000 TL civarında zarar verdikleri, iddiasıyla cezalandırılmaları için kamu davası açılan somut olayda, yapılan yargılamada dinlenen sanıkların atılı suçlamayı kabul etmeyerek, tartışmanın meydana geldiğinin doğru olduğu ancak iddia edildiği gibi iş yerindeki masa, sandalyeleri kırarak zarar vermediklerine dair beyanda bulundukları, olay yerinde polis tarafından düzenlenmiş 07/02/2010 tarihli görgü tespit tutanağına göre işyerinde giriş kapı camının yenilenmiş olduğu, ayakları kırık eğilmiş bir adet sandalyenin bulunduğunun belirtilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için katılan H.. A.. ile olayın tek tanığı olan S.. A.. isimli şahsın adres bilgileri araştırılarak ifadelerinin alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/524, Karar No: 2018/2912, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/524 E.  ,  2018/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.