muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1473, Karar No: 2018/5224, Tarih: 12.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1473 E.  ,  2018/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin ... AŞ’nin üyeleri olduklarını, her bir şirketin davalı ile elektrik enerjisi satış sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşmeye göre .... AŞ. üyesi olan müvekkillerinin daha uygun fiyatlarda elektrik enerjisi temin ettiklerini ve .... AŞ’ye komisyon ödediklerini, ayrıştırılmış tarife uygulandığını ve bu tarifeye kayıp kaçak bedellerinin de dahil olmasına rağmen mükerrer olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini, davalının sözleşmeyi süresinden önce haksız olarak feshettiğini ileri sürerek mükerrer ödenen kayıp kaçak bedelinin ve sözleşmenin haksız olarak feshi nedeni ile uğranılan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektrik tarifesinin EPDK tarafından belirlendiğini, pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını EPDK’ya karşı açılacak davalarda idari yargının görevli olduğunu, davalıların faturanın kendilerine tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde itirazda bulunmadıklarını, kayıp kaçak bedelinin davacı şirketler tarafından ödeneceğinin sözleşmede açıkça yazdığını, mükerrer tahsil olmadığını, sözleşmelerin doğal gaza gelecek fiyat artışının normalin üzerine çıkarak elektrik fiyatı dengesini bozması ve bu durumun mücbir sebep olması nedeni ile feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre kayıp kaçak bedelinin sözleşmeye göre belirlenen birim fiyatları üzerinden faturaya ilave edildiği ve bunun sözleşme hükümleri ile taraf iradelerine uygun olduğu, davalı tarafından tahakkuk ettirilen faturaların miktar ve içeriğine itiraz edilmeden ve itirazi kayıt ileri sürülmeden ödendiği gerekçesi ile kayıp kaçak bedelinin istirdadına ilişkin talebin reddine, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği ve bu nedenle davacıların sözleşme süresince elde etmeyi umdukları kardan yoksun kaldıkları, başka tedarikçilerden 15.06.2012 tarihinden itibaren daha pahalı elektrik kullandıkları gerekçesi ile tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8860, Karar No: 2015/9823, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8860 E.  ,  2015/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/194 - 2015/292

Taraflar arasındaki davada Bursa 2. Asliye Hukuk ile Bursa 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıtlarında düzeltim istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesi; taraflar arasındaki uyuşmazlığın soybağının kurulması ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, davacının talebinin nüfus kayıtlarında Ömer olarak kayıtlı büyük dedesinin aslında Ö.. Ö. olduğunu nüfus kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesi yönünde olduğu, soybağı kurulması ile ilgili bir durumun söz konusu olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı büyük dedesi olan ve Soyadı Kanunundan önce ölen Ömer'in Osmanlı İmparatorluğu döneminde soy isminin “Ömeroğlu” olduğunu nüfus kayıtlarına bu hususun işlenmesini talep etmiştir. Bu haliyle 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili asliye hukuk mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlandığından, anılan madde uyarınca davanın asliye hukuk mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2216, Karar No: 2020/18633, Tarih: 24.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/2216 E.  ,  2020/18633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Atılı suçlardan katılan sıfatını alabilecek şekilde zarar görmüş bulunan ve kamu davasına katılma talebi olan şikayetçi Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin hükümleri temyiz etmesi karşısında, şikayetçi kurumun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek ve sunulan dilekçede de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında şantaj suçunda kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; sanığın ikametinde usulüne uygun olarak gerçekleştirilen arama sonucunda elde edilen ve ... Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliği tarafından düzenlenen 19.08.2013 tarihli inceleme raporunda da “ 5 Nolu Materyal” olarak gösterilen SD hafıza kartının söz konusu inceleme raporuna göre incelendiği, yapılan incelemede 2 adet sırt tarafından çekilmiş yüzü belli olmayan çıplak kadın görüntüsünün ve katılana ait 12 saniyelik 1 adet videonun tespit edildiği, yine aynı inceleme raporunda yüzü belli olmayan çıplak kadın görüntülerinin çekildiği ortam itibariyle video ile yapılan karşılaştırma sonrasında katılana ait olduğunun da tespit edildiği anlaşılmakla, katılanın, sanığın kendisine on saniyelik çıplak görüntülerinin olduğu videoyu izlettiği ve kendisini bunları yayacağım, ailene vereceğim ya benim olursun ya da ölürsün şeklinde tehdit ettiği şeklindeki beyanlarının olayın gelişimi ve inceleme raporuyla yapılan tespite göre de olağan akışa uygun olduğu anlaşılmakla atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

II-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise; oluşa, olayın gelişimine uygun düşmeyen sanığın ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanığın olay tarihinden önce bir müddet nişanlı kaldıkları ancak daha sonra ayrıldıkları, olay günü sanığın, ikameti yakınında bulunan katılanın yanına gelerek zorla aracına bindirdiği ve Menemen ilçesi istikametine doğru aracı sürmeye başladığı ancak yolda katılanın astım krizinin tutması üzerine sanığın da ifadelerinde kabul ettiği üzere katılanı hastaneye götürdüğü, katılanın hastanede sanığın kardeşini araması ve akabinde sanığın kardeşi ile görüşmesi üzerine katılanı bırakmayı kabul ettiği, dönüş yolunda eski meseleler nedeniyle sanığın tekrar sinirlendiği bunun üzerine katılanın araçtan inmek istediği, sanık aracı durdurmayınca dörtlüleri yakarak etraftaki araçların dikkatini çekmeye çalışan katılanın ellerine katılan hakkında aldırılan adli raporla da sabit olduğu üzere zarar verdiği ve daha sonra katılanı, aracına zorla bindirdiği evi civarına bıraktığı anlaşılmakla, o esnada kastı katılana zarar vermek olmayan sanığın, katılanın eline verdiği zararın TCK’nın 110. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği de gözetilmek suretiyle atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ...’ın ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5022, Karar No: 2024/13374, Tarih: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5022 E.  ,  2024/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3025 E., 2024/531 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret(düşme)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2022/3025 Esas, 2024/531 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 28.12.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19021, Karar No: 2014/21227, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19021 E.  ,  2014/21227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2014/239-2014/400

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/454, Karar No: 2015/3112, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/454 E.  ,  2015/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5876, Karar No: 2021/10213, Tarih: 11.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5876 E.  ,  2021/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanıcı Şerhine İtiraz

Taraflar arasında Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Hazinesi vekili, bir kısım davacılar vekilleri, fer'i müdahil S.S. Antalya Esnaflar Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifi vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Bu kez bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 10.03.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; redde ilişkin ek karar yine bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "dava, nizalı taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesine kullanıcı ve muhdesat aidiyeti şerhi verilmesi istemine yönelik olup, malvarlığına ilişkin bir davadır. Somut olayda ise dava dilekçesinde dava konusu taşınmazların dava tarihindeki değerleri, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan keşif sonrasında sunulmuş olan 06.11.2017 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda belirlenmiş olunduğundan, malvarlığı davası niteliğinde bulunan eldeki davada da bu dava değerleri üzerinden eksik nispi harç ödenmedikçe eldeki davaya devam etme olanağı bulunmayıp, davalı taraf harçtan muaf olsa dahi davacının eksik nisbi harcı tamamlaması zorunlu olduğundan, açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkeler gözardı edilerek, davacıların ve müdahillerin, dava ve müdahale konusu yaptıkları taşınmazların değerleri üzerinden eksik nisbi harcı tamamlaması sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş olunması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin istinaf başvurularının bu yönden kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 353/(1)-a.6 maddesi uyarınca kaldırılarak, dava değeri ve varsa eksik harç konusunda HMK'nin 120.maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16, 30 ve 32. maddeleri uyarınca işlem yapılması ve sonucuna göre yeniden hüküm kurulması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiş; bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 10.03.2020 tarihli ek karar ile HMK'nin 353/(1)-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olan 11.12.2019 tarihli ve 2019/441 Esas, 2019/964 Karar sayılı kararın temyiz yasa yolu açık bir karar olmadığından davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 366/1 maddesi yollamasıyla 346/1 maddesi uyarınca reddine karar verilmiş; redde ilişkin ek karar yine bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun 10.03.2020 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11590, Karar No: 2023/3327, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11590 E.  ,  2023/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/387 E., 2022/2666 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/685 E., 2021/1399 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin müvekkilini aşağıladığını, küfürler ederek, ağır hakaretlerde bulunduğunu, değer vermediğini, baskı altına almaya çalıştığını, küstüğünü, günlerce eve gelmediğini, evin ihtiyaçlarıyla evin geçimi ve iaşesiyle ilgilenmediğini, çocukların eğitimleriyle ve yetiştirilmeleriyle ilgilenmediğini, psikolojik rahatsızlıklarının olduğunu, depresyon ilaçlarını kullandığını, ilaç kullanmadığı zaman daha agresif ve geçimsiz bir kişiliğe büründüğünü, psikolojik sorunlar nedeniyle eşine ve çocuklara karşı saldırgan davrandığını, kıskandığını, cinsel birliktelikten kaçındığını, annesinin kötü muamelesine ve küfürlerine sessiz kaldığını, eşinin doktorayı bitirdikten sonra kendisini bırakacağını ve Orhan isimli biriyle yaşayacağı ithamında dahi bulunduğunu, son yaşanan olayda tarafların çocuğu Ahmet Melih alınan akıllı saatin sim kartı yanlış takıldığı için saat çalışmayınca çocuğu terslediğini, göz teması kurarak ve çocuğu tehdit ederek korkuttuğunu iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP