muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5074, Karar No: 2008/1587, Tarih: 05.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/5074 E.  ,  2008/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2006

Davacı, 35.1.2005-32316 sigorta sicil numaralı sigortalılık kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi  1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılar Bağ-Kur ve SSK’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava,davacının  adına düzenlenen 5.8.2005 tarihli işe giriş bildirgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı D.Ltd. Şirketi hakkındaki davanın husumetten reddine, davacının  davalı K.Ltd.Şirketi işyeoku rinde çalışmasının bulunmadığının kabulüyle bu davalı tarafından bildirilen çalışmanın iptaline karar verilmiştir.

Davacıya ait 05.08.2005 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı K.Ltd. şirketi tarafından  Kuruma süresi içerisinde verildiğine dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ve işe giriş bildirgesinin davacıya aidiyetinin yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için Sosyal Sigortalar Kurumunda ve işveren yanında bulunan prim bordroları ile davacının imza ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, ücret tediye bordroları getirtilerek imza ve  fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yaptırılmalı, davacıya yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları gibi işyerleri kayıtlarında yer alan tanıklar dinlenmeli, nüfus kaydı celbedilip giriş bildirgelerindeki nüfus bilgileri ile karşılaştırılmalı, farklılıkların sebepleri araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının N.- G.oğlu, 1951 doğumlu D.- S., Cilt no ..., Aile sıra no ...., Birey Sıra no:.... de nüfusa kayıtlı G.A.K.olduğu 15.8.2005 tarihli işe giriş bildirgesi ile  K.İnş.Turi. İth.ihr.ve Tic.Limited şirketi  işyerinden N. oğlu, 1951  D. doğumlu, A. ili D. ilçesi Hane  no .... Cilt no....., sayfa no.....de kayıtlı G.A.K.ın  işe girişi ve  çalışmalarının bildirildiği anlaşılmaktadır. Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde işe giriş bildirgesinin davacıya aidiyetinin  yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır.  Mahkemece 5.8.2005 tarihli işe giriş bildirgesindeki imza ile yeterli miktarda tatbike medar imzanın teminiyle davacıya aidiyeti denetime elverişli ve karar vermeye yetecek şekilde  karşılaştırılmamıştır. Yine ifadesi hükme dayanak alınan   tanık davacının oğlu olup bu işyerinde çalışan ise de;   kayıtlara geçmiş kişilerden

olmadığı gibi, aynı çevrede benzer işi yapan başka işverenlerin çalıştırdığı ve bordrolara geçmiş kimselerden de  değildir.Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yapılacak iş; 5.8.2005 tarihli bildirgenin verildiği işyerinin kayıtlarını ve davacının şahsi kayıtları ile dönem bordrolarını getirtmek varsa o dönemde davacıyla birlikte  aynı işyerinde çalışan kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurmak,  bu işyerinin dönem bordroları yok ise o  tarihte   zabıta  marifetiyle tespit edilecek işyerine  komşu olan diğer işyerlerinde  çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının bu kayıtları celbedilerek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının nüfusa kayıtlı olduğu müdürlükten   nüfus  kayıt   bilgilerini  getirtmek,  aynı  nüfus  bilgilerine  sahip   G. A. K.

isminde başka birisinin olup olmadığını sormak, davacı tarafından daha önce  imzalanmış olabilecek; seçim müdürlüğü,askerlik şubesi başkanlığı,evlendirme dairesi, adliye, banka, elektrik, su, telefon abonelikleri, noterlik gibi kurumların kayıtlarının celbedilerek  5.8.2005 tarihli  işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda  Adli Tıp Kurumundan rapor almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek  gerçek çalışma olgusunu ve işe giriş bildirgesinin davacıya aidiyetini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Davalı SSK ve Bağ-Kur vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4299, Karar No: 2025/3747, Tarih: 19.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4299 E.  ,  2025/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza tarafından verilen 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2017/334 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

2.Bahse konu hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.02.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; cezaların toplamına göre kararların temyize tabi olduğundan ek kararın hukuki değerden yoksun olduğuna ve eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. Maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 291/2. maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. Maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29902, Karar No: 2014/19567, Tarih: 24.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29902 E.  ,  2014/19567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, okuduğu fakültenin binası içerisinde bulunan ahşap bank üzerine yazı yazması şeklindeki eyleminin, kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24441, Karar No: 2008/13023, Tarih: 15.07.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24441 E.  ,  2008/13023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2007
Yargıtay — Esas No: 2016/20633, Karar No: 2017/663, Tarih: 31.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20633 E.  ,  2017/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 07/12/2015 tarih 2015/6489 Esas 2015/16309 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 31/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14352, Karar No: 2012/32211, Tarih: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14352 E.  ,  2012/32211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8. maddesinde de, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V. fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı kanunun; "..resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir  tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre icra müdürlüğünce, damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7894, Karar No: 2015/9475, Tarih: 26.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7894 E.  ,  2015/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2013/377-2014/459

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.06.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 18.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.09.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. S... U.. Ö.. ile karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. A.. G... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100.00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içersinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5002, Karar No: 2019/4888, Tarih: 25.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5002 E.  ,  2019/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından İzmir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2649 sayılı dosyası üzerinden muvazaalı olarak borçlu aleyhine icra takibine geçildiğini ve bu dosya üzerinden tanzim edilen 13/08/2015 tarihli sıra cetvelinde de davalı alacağının 1. sırada yer aldığını ileri sürerek 13/08/2015 tarihli sıra cetvelinde davalı için ayrılan 19.750,44 TL'nin davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ın kardeşi olan...'tan gerçekten alacaklı olduğu hususunu ispat etmesi gerektiği ancak davalı tarafın sadece alacağın temlik alınmasından önce, alacağını temlik eden kişi tarafından yapılan bir kısım işlemlere dayalı olarak savunmada bulunduğu, başkaca delil getiremediği, salt bu savunmaya dayalı olarak davalı ...'ın dosya borçlusu kardeşi Ercan'dan olan alacağının gerçek bir alacak olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16696, Karar No: 2019/1662, Tarih: 07.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16696 E.  ,  2019/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmazlara arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, ...... Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözleme göre dava konusu taşınmazlar ...... niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının ......lara ilişkin (g) bendi uyarınca ......ların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın tarım arazisi olduğunu kabul ederek değer belirleyen rapora göre karar verilmesi,

2)...... niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın işgalden önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebiliceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için ......'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden genel ifadeler ile hazınlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması;

3)Davalı ...... Genel Müdürlüğünce el atılan taşınmazlar yol durumuna dönüştürüldüğünden TMK 999. maddesi gereği yol olarak terkinine kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden tescil hükmü kurulması ile yetinilmesi,

4)Davalı idareler harçtan muaf olduğu halde, aleyhlerine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ...... Genel Müdürlüğünden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.