muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9222, Karar No: 2019/5808, Tarih: 26.06.2019

Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 2. maddesinde geçmişe etkili olma başlığı altında “Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştirdikleri tarihe bakılmaksızın, bütün fiil ve işlemlere uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53. maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanun'un da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı, sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde ise Mülga BK hükümlerinin uygulanacağı öngörülmektedir.

Aynı kanunun 345. maddesinde "Kira bedelinin belirlenmesine ilişkin dava her zaman açılabilir. Ancak, bu dava, yeni dönemin başlangıcından en geç otuz gün önceki bir tarihte açıldığı ya da kiraya veren tarafından bu süre içinde kira bedelinin artırılacağına ilişkin olarak kiracıya yazılı bildirimde bulunulmuş olması koşuluyla, izleyen yeni kira dönemi sonuna kadar açıldığı takdirde, mahkemece belirlenecek kira bedeli, bu yeni kira döneminin başlangıcından itibaren kiracıyı bağlar. Sözleşmede yeni kira döneminde kira bedelinin artırılacağına ilişkin bir hüküm varsa, yeni kira döneminin sonuna kadar açılacak davada mahkemece belirlenecek kira bedeli de, bu yeni dönemin başlangıcından itibaren geçerli olur.” hükmüne yer verilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, TBK’nun 345. maddesi bu tarihten sonra açılacak kira bedelinin tespiti istemlerinde uygulanır.

Mahkemece, yapılacak araştırma neticesinde kiralananın baskın vasfının çatılı iş yeri olduğunun anlaşılması halinde, kiracı tacir olduğuna göre TBK.'nun 344. maddesi, 6217 Sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince 8 yıl süreyle uygulanamayacağından, mülga BK ve bu kanun dönemindeki Yargıtay’ın istikrar kazanmış içtihatları gereğince kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında imzalanan ilk sözleşmenin 01.05.2011 tarihli olduğu, yenilenen sözleşmesinin ise 05.05.2014 tarihli olduğu, her iki sözleşmede de kira bedeli yıllık brüt 1,50 TL olarak kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığına ve süresinde gönderilmiş ihtarname veya açılmış dava da bulunmadığına göre, davacının talebi gibi dava tarihi olan 29.09.2015 tarihinden itibaren başlayan dönem için kira bedelinin tespitine karar verilemez.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında imzalanan ilk sözleşmenin 01.05.2011 tarihli olduğu, yenilenen sözleşmesinin ise 05.05.2014 tarihli olduğu, her iki sözleşmede de kira bedeli yıllık brüt 1,50 TL olarak kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinde artış şartı bulunmadığına ve süresinde gönderilmiş ihtarname veya açılmış dava da bulunmadığına göre, davacının talebi gibi dava tarihi olan 29.09.2015 tarihinden itibaren başlayan dönem için kira bedelinin tespitine karar verilemez.

Yargılama sırasında yeni dönemin (05.05.2016 ) başladığı da göz önünde bulundurularak, mahkemece bir sonraki dönem için (2016) kira bedelinin tespitini isteyip istemediği hususunun davacıya sorularak, istenmesi halinde bir sonraki dönem için kira bedelinin tespitine karar verilmesi aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Öyle ise Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler ışığında düzenlenecek şekilde rapor aldırarak, taraflar arasındaki kira ilişkisinin 01.05.2011 tarihli kira sözleşmesi ile başladığı ve yenilenerek devam ettiği gözetilerek, 05.05.2014 tarihli kira sözleşmesinde kararlaştırılan yıllık brüt 1,50TL nin rayiç ve emsale uygun, hak ve nesafeti yansıtan bir sözleşme olduğu saptandığında "talebin serbest iradeyle rayiç kira bedeli üzerinden yapılan sözleşme süresini takip eden ilk döneme ilişkin olması" nedeniyle endeks uygulanmak suretiyle kira parası saptanmalıdır. Aksi halde ise; (yani önceki sözleşmenin devamı kabul edilmesi halinde) hak ve nesafet kuralları uyarınca 18.11.1964 gün 2\4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan hususlar gözetilerek hak ve nesafete uygun bir kira parası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11918, Karar No: 2020/2012, Tarih: 11.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11918 E.  ,  2020/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 05/10/2017 gün ve 2016/20986 Esas - 2017/21191 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verildiği,

Bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından; davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 05/10/2017 gün ve 2016/20986 Esas - 2017/21191 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı İdare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Merkez mahallesi, 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki fındıklara kapama fındık net gelirine belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle, tel çite maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde terkin kararı verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4 nolu bendinin (İPTALİ ile) ibaresinden sonra gelen cümlenin çıkartılmasına, yerine (davacı idare adına tapuya TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalılardan ... vd. alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 27/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

11/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20129, Karar No: 2014/390, Tarih: 16.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20129 E.  ,  2014/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/285-2013/314

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyiti Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı elektrik idaresi, Bolu Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 11.7.2012 tarih ve 545 sayılı kararının iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece; hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine dair verilen karar dairemizin 02.05.2013 tarih ve 2013/5486 E.-7166 K.sayılı ilamı ile “taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde “Elektrik dağıtım şirketlerinin dağıtım sistemini daha güvenli hale getirerek kayıp kaçak kullanımını önlemeleri gerektiğini, elektrik dağıtım şirketleri tarafından alınmayan önlemler nedeniyle oluşan kayıp kaçak miktarının tüketicilerden tahsil edilmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırı olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, kayıp kaçak bedeli ve sayaç okuma bedelinin davalı tüketiciden tahsil edilip, edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4 üncü maddesinin 2 nci fıkrasında Kurum’un; “Bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu” belirtilmektedir. Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı, Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar. Bu sebeple, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Öyle ise mahkemece, bu ilke ve esaslar gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16557, Karar No: 2016/345, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16557 E.  ,  2016/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 4. Sulh Hukuk ve Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gaziantep 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. .. Sk. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik verilmiştir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mah ... ... ... Apt No:.. .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sk. ... ... Apartmanı No:... D:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19408, Karar No: 2015/8017, Tarih: 14.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19408 E.  ,  2015/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/405863

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/44 (E) ve 2013/406 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 30/10/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sosyal Güvenlik Kurum Başkanlığı Kontrol memurluğu tarafından, İ.. G..'in sahibi olduğu '' L.. Kuaför'' unvanlı işyerinde yapılan denetim neticesinde; işletmenin muhasebe görevlisi olan sanık tarafından, işletme sahibinin talimatları doğrultusunda 19.02.2005 ile 30.10.2008 yılları arasında, aynı dosya kapsamında yargılanıp mahkum edilen; ancak hakkında verilen hüküm temyize konu edilmeyen sanık S.. Ç..'yı, adı belirtilen iş yerinde fiilen çalışması bulunmamasına rağmen sigortalı olarak çalıştığına dair bildirim belgelerini düzenleyerek katılan kuruma gönderdiği, S.. Ç.. ile ilgili sağlık harcamalarının katılan kurum tarafından karşılanmasına sebebiyet verdiği, bu şekilde sanığın, kamu kurumu zararına haksız menfaat temin etme eylemlerine iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda;

İ.. G..'e ait işyerinin idare ve vergi mevzuatına uygun olarak kurulmuş gerçek bir işyeri olması, S.. B..'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından bahsedilemeyeceği gibi sanığın, her aşamada verdiği ifadelerinde, söz konusu işyerinin mali işlerini takip etmekle görevli mali muşavir olduğunu, işyeri sahibi tarafından bildirilen kişilerin işe giriş işlemlerini yaptığını, bildirilen kişileri tanımadığını ve suç işleme kastının bulunmadığına dair savunmasının aksini gösterecek herhangi bir somut delilin veya tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4032, Karar No: 2021/10293, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4032 E.  ,  2021/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma öncesi tespit edilen kamulaştırma bedelinden, acele kamulaştırma bedeli mahsup edildikten sonra kalan bedele dava tarihinden dört ay sonra başlayıp, ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası oluşan fark bedele ise dava tarihinden dört ay sonra başlayıp, ödeme kararının verildiği tarihe kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiği halde, tespit edilen bedelin tamamına yasal faiz işletilmesine karar verilmesi ve faiz bitiş tarihinin hükümde gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüde yol açılması,

2-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi ilk kararla tespit edilen 57.760,00 TL kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile 22.572,00 TL'ye dava tarihinden dört ay sonrası olan 17.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 01.10.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 184.603,24 TL fark bedele ise dava tarihinden dört ay sonrası olan 17.04.2015 tarihinden hak sahibine derhal ödeme yapılmasına ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 23/09/2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tespit edilen kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 242.363,24 TL kamulaştırma bedeli ile üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken nemasının davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24098, Karar No: 2015/2998, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24098 E.  ,  2015/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12328, Karar No: 2011/415, Tarih: 25.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/12328 E.  ,  2011/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 05.07.2010 tarihli onama ilamının, 13.10.2010 tarihinde tebliğine karar verildiği halde davalı alacaklı vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanmamıştır. Anılan davalıya onama kararının tebliğine ilişkin tebligat parçasının akıbeti araştırılarak, tebligat yapılmış ise tebligat belgesinin eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.