muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5500, Karar No: 2010/6706, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5500 E.  ,  2010/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 203 ada 1 parsel sayılı 7170,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. 200 ada 3 parsel sayılı 1370,80 m2 taşınmaz ise 2/B niteliği ile 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince tapu kütüğüne aktarılmıştır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların kesinleşen orman tahdit hattının içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. ... Köyü, 203 ada 1 sayılı taşınmaz üzerinde köyü ait su deposu bulunduğunu belirterek davaya müdahil olmuştur. Mahkemece, müdahil ... Köyünün davasının reddine, Orman Yönetiminin 203 ada 1 sayılı parsele ilişkin davasının kabulü ile bu parselin kadastro tespitinin iptali ile 198 ada 1 sayılı orman parseli ile birleştirilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 200 ada 3 sayılı parsele ilişkin davanın reddi ile bu parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1942 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. 1977 yılında aplikasyon çalışması ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7925, Karar No: 2023/3451, Tarih: 23.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7925 E.  ,  2023/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2020/272 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararıyla;

a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 ... maddesi ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/1322 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararıyla;

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri suç vasfının töre saikiyle öldürme olduğuna ve sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebebi haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri suç vasfının töre saikiyle öldürme olduğuna ve sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebebi haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın sanık ...'ın ve maktulün babası olduğu, maktulün daha önce evden birden fazla kez kaçtığı, olay tarihinden kısa bir süre önce nişanlanan maktul ...'ın nişandan kısa bir süre sonra altınlarla birlikte tekrar kaçtığı, sanıkların maktulden yaklaşık 20 gün boyunca haber alamadıkları, daha

sonra maktulün sosyal medya üzerinden abisi olan sanık ... ile iletişime geçtiği, kıyafetlerini Esenler Otogarına getirmesini istediği, sanıkların Esenler'e geldiği ancak maktulü bulamadıkları, maktulün yine ...'ı arayarak ...'da olduğunu söylemesi üzerine sanıkların oto kiralama şirketinden bir aracı kiralayarak yola koyuldukları, maktulün abisi ... ile irtibat halinde olduğu, olay tarihinden bir gün önce saat 23:00 sıralarında sanık ...'ın maktul ile görüştüğü, ... ili Yeşilevler mahallesi ... Dondurma isimli yere maktulün gelmesi için çağırıp razı ederek getirdiği, maktule babasının yanında olmadığını sadece kendisi ile görüşmek istediğini belirttiği, maktul ile sanık ...'ın buluştuğu, buluştuktan sonra yanlarına babasının geldiği ve maktulün babası olan sanık ...'ın arabasına binerek o gece Tarsus'ta bulunan babaannelerinin evinde kalıp olay günü sabahı Çerkezköy'e doğru yola çıktıkları, aracı sanık ...'ın kullandığı, ön yolcu koltuğunda sanık ...'ın bulunduğu, arka koltukta da maktul ...'ın oturduğu, Çerkezköy gişelerini geçtikten sonra sanık ...'ın maktul ile tartışmaya başladığı, sanığın ani fren yaparak durduğu ve üzerinde bulunan tabanca ile maktule 3-4 el ateş etmek suretiyle öldürdüğü akabinde olay yerinden araba ile ayrıldıkları, sanık ...'ın arabayla birlikte beraber geldiği oğlu sanık ...'ı arabadan indirdiği, akabinde sanık ...'ın maktulü Çerkezköy Devlet Hastanesine getirdiği, yapılan tüm müdahalelere rağmen maktulün kurtarılamadığı anlaşılmıştır. Sanık ...'ın söz konusu fiil üzerinde babası Okan ile ortak hakimiyet kurarak eylemi birlikte işledikleri hususunda dosya kapsamında sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. 11.11.2019 tarihli ölü muayene raporuna göre maktulün başta sağ yanakta biri üst biri alt çenede olacak şekilde iki kurşun giriş deliği, yine sağ omuzda ve sağ üst kolda olacak şekilde iki kurşun giriş deliğinin mevcut olduğu, maktulde toplamda dört adet kurşun giriş deliğinin bulunduğunun anlaşıldığı, dosyada mevcut 21.11.2019 tarihli Adlî Tıp Kurumu raporuna göre; maktul ...'ın ''ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı yüz kemiği ve servikal omurga kırıkları ile birlikte medulla spinalis yaralanması'' sonucu öldüğünün tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Olay Tutanakları, Olay Yeri İnceleme Raporu, Kriminal Uzmanlık Raporları, Adlî Tıp Kurumu Raporu, HTS Kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanık ...'ın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında ise sanığın suçun müşterek faili olduğuna ilişkin delillerin her türlü kuşkudan uzak bir şekilde hükümlülüğe yeter nitelikte olduğu gözetilmeksizin yerel mahkemece eksik inceleme, hatalı değerlendirme ile sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediği anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak sanık ...'ın kız kardeşine yönelik kasten öldürme suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanık ... müdafiine tefhim edilen 07.03.2022 tarihli hükmün, sanık müdafii tarafından 07.03.2022 tarihli süre tutum dilekçesi verilerek süresinde temyiz edildiği, sanık müdafiine gerekçeli kararın tebliğinin 15.05.2022 tarihinde yapıldığı, sanık müdafiinin 10.05.2022 tarihinde gerekçe içeren temyiz dilekçesi sunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin gerekçe içermeyen temyiz dilekçesi nedeni ile temyiz isteminin reddinin gerektiğine yönelen Tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Bakanlık vekilinin suç vasfının töre saikiyle öldürme olduğuna ve sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine; sanık ... ve müdafiinin haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine; sanık ... müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığına gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

B. Katılan Bakanlık vekilinin suç vasfının töre saikiyle öldürme olduğuna ve sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine; sanık ... ve müdafiinin haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine; sanık ... müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığına gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kendi subjektif değer yargılarına aykırı davrandığı için toplumsal bir istek olmaksızın maktule yönelik olarak kasten öldürme ve bu suça yardım suçunu işleyen sanıklar hakkında haksız tahrik bulunmaksızın nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan ... 21.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2017 tarihli ve 2017/933 Esas, 2019/134 Karar sayılı sayılı ilamıyla kasten yaralama suçundan sanığa 5 ay hapis cezası verildiği, bu ilamda da tekerrüre esas alınan ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2007 tarihli ve 2008/720 Esas, 2011/385 Karar sayılı ilamı ile sanığın basit hırsızlık suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası aldığı, ancak; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı, dolayısıyla 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma koşullarının yeniden değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve ilk kez tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

D. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

D. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Dosya içeriğine göre, maktulün evden kaçtığı, maktulün babası olan sanık ...'ın maktulü bulmak için oğlu olan sanık ...'dan yardım aldığı, bu kapsamda sanık ...'ın kardeşi maktulle iletişime geçerek yerini öğrendiği, sanıkların bir araç kiralayarak Çerkezköy'den ...'ya gittikleri, maktulü buldukları, bir gece Tarsus'ta kalmaları akabinde üçü birlikte kiralık araçlarına binerek Çerkezköy'e doğru yola çıktıkları, maktulle sanık ...'ın yol boyunca tartıştıkları, Çerkezköy'e yaklaştıklarında sanık ...'ın direksiyonda olduğu sırada sanık ...'ın kızı olan maktule ateş ederek öldürdüğü olayda; suçun işlenmesine fonksiyonel bir katkı sağlamayan sanık ...'ın suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında diğer sanık ...'a destek verip yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığından, sanık ...'ın nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürme suçundan asli fail sıfatıyla cezalandırılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (C ve D) paragraflarında açıklanan nedenlerle, katılan vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/1322 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararının, sanık ... yönünden tekerrür sebebiyle, sanık ...' yönünden yardım eden olarak cezalandırılması gerektiği gerekçeleriyle 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar Okan ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1680, Karar No: 2017/6107, Tarih: 12.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1680 E.  ,  2017/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın tazminat yönünden kabulüne dair verilen 10.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı davalı yüklenici ...'dan 04.04.2001 tarihli sözleşme ile 7. Kat 31 numaralı daireyi satın aldığını belirterek tapu iptali ve tescil, ıslah ile tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı... vekili müvekkilinin maddi durumunun elverişli olmadığından gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde de bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ilâ 340.maddelerinde yer almaktadır. Anılan yasanın 336/3. maddesinde getirilen düzenleme ile de adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabileceği belirtilerek, duruşma yapılmaksızın istem hakkında bir karar verileceği HMK’nın 337/1. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla, temyiz edenin adli yardım talepleri hakkında dairece bir karar verilir.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. maddesinde de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK’nın 434. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344.maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Adli yardım talep eden davalı vekili, 23.11.2015 tarihli dilekçesiyle müvekkilinin açılan dava nedeniyle mağdur olduğunu dava konusu taşınmazın davacıya verilmesine karar verildiği gibi halen banka kredi borcunu ödemekle yükümlülüğünün devam ettiğini ekonomik olarak zor duruma düştüğünü ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunmamış olsada TAKBİS sisteminden yapılan araştırmada halen bir kısmı paylı malik olarak adına kayıtlı olup tasarrufunda bulundurduğu 29 farklı taşınmazı mevcut olduğundan;

1-Hükmü temyiz eden davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davalının adli yardım isteminin REDDİNE,

2-Karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15586, Karar No: 2014/15694, Tarih: 06.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15586 E.  ,  2014/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/500-2013/916

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/f maddesine göre arazilerde kamulaştırma bedelinin; taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenlenecek bilirkişi raporunda bütün unsurların cevapları ayrı ayrı belirlenmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme sonucu takdir edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Münavebe planın uygulanmasında bir ürün sonraki yıllarda tekrar plana dahil edilmeden ve bir ürünün (yıllık brüt gelirinden üretim giderinin düşülmesi sonucu oluşacak) net gelirinin tümü esas alınmalıdır.

Dava konusu taşınmazın net gelir hesabında bilirkişi heyeti tarafından 1. yıl buğday, mısır (bir yılda iki ürün), 2. yıl ası mısır ürünleri alınarak 1. yılda araziye ekileceği kabul edilen ürünlerin %25'inin, 2. yıl ekileceği kabul edilen ürünün ise %50'si alınmak suretiyle taşınmazın bedeli tespit edilmiştir. İklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün hasat edildikten sonra toprak yeniden hazırlanıp hemen akabinde ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre bilirkişi kurulundan iki yılda üç ürün ya da üç yılda dört ürün alınabileceği gözetilip yıllık net gelirlerinin tümü üzerinden hesaplama yapılması gerekirken ürünlerin net gelirlerine yüzdelik oranla değer biçilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.