muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1532, Karar No: 2014/7256, Tarih: 12.05.2014

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp/kaçak bedelinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakil sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayılacağı, öte yandan tarife belirlenirken dikkate alınan bedelin ayrıca belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp/kaçak bedelinin, Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı, varılacak sonuca göre de kayıp/kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlatılması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp/kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; “Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.”.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise; “... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur(md. 4/2-son)”. Yine Kurumun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır(md.5/6-c).

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1017, Karar No: 2017/2474, Tarih: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1017 E.  ,  2017/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yağma suçunun, bıçakla işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK.nın 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15445, Karar No: 2012/35293, Tarih: 27.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15445 E.  ,  2012/35293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece imza itirazının kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı olan bono üzerinde ... Kriminal Polis Laboratuarında görevli Grafoloji ve Sahtecilik (Kriminalistik) Uzmanı bilirkişi Dr.... ... Tekiner tarafından verilen 04/03/2012 tarihli bilirkişi raporunda; "inceleme konusu çekin arka yüzündeki "Umut İnşaat Ticaret..." içerikli kaşe izi üzerinde atılı bulunan birinci ciranta imzası ile borçlu ortak girişimin yetkilisi .....un mukayese imzaları arasında yapılan karşılaştırmada: imzaların genel şekli ve tersim tarzı, imzaların başlama ve bitim noktaları, imzalar içerisindeki el hareketlerinin yapılışları, imzaların işleklik dereceleri, diğer kaligrafik özellikler ve ihtiyadi unsurlar yönünden aralarında farklılıklar bulunduğu görülmüş olup, mevcut mukayese imzalarına atfen; söz konusu çekin arka yüzündeki "Umut İnşaat Ticaret..." içerikli kaşe izi üzerinde atılı bulunan birinci ciranta imzasının, ... Bozkurt'un elinden çıkmadığı kanaatine varılmıştır" şeklinde kanaat bildirilmiş olup, incelemeye esas alınan imzanın 2. ciroya ait imza olduğu görülmektedir. Borçlu şirketlerin (ortak girişimin) itirazlarına konu imza ise, ilk ciro olan lehtar cirosundaki ortak girişim kaşesi üzerine atılan imzadır. Bu durumda raporun yanlış imzaya ilişkin inceleme içerdiği, itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda kanaat içermediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece, itiraz edilen imza yönünden usulünce yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13260, Karar No: 2011/19445, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13260 E.  ,  2011/19445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4707, Karar No: 2014/3851, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4707 E.  ,  2014/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5513, Karar No: 2024/8229, Tarih: 07.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5513 E.  ,  2024/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, iş bu karar aleyhine istinaf yoluna başvurulması üzerine ilk derece mahkemesince, 24.01.2024 tarihli ek karar ile istinaf talebinin süreden reddine karar verildiği, bu kez ek karar hakkında istinaf yoluna gidildiği, Bölge Adliye Mahkemesince, hükmün tüm unsurları ile tefhim edilmediğinden bahisle istinaf başvurusunun süresinde olduğu gerekçesi ile ek kararın kaldırıldığı, asıl karar yönünden yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak ihalenin feshi talebinin esastan reddedildiği ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

2004 sayılı Kanun'un 363’üncü maddesinin birinci fıkrasına göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

2004 sayılı Kanun'un 365‘inci maddesinin birinci fıkrasında "İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir” düzenlemesine, son fıkrasında ise “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin asıl karara ilişkin 29.12.2023 tarihli kısa kararında "davacı vekili, davalı banka vekili ile davalı ihale alıcısı vekilinin yüzüne karşı kararın tefhiminden, diğerlerinin yokluğunda kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere" karar verildiği, kararın 29.12.2023 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edildiği, davacı vekili tarafından 24.01.2024 tarihinde kararın yasal süresinden sonra istinaf edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin hükmün davacı vekiline tefhim edildiği kısa kararında istinaf süresinin davacı vekili yönünden tefhimden itibaren başlayacağının açıkça bildirildiği, kısa kararda kanun yoluna başvuru hususunda herhangi bir yanıltma bulunmadığı, tefhim edilen kısa kararın gerekçe dahil tüm unsurları kapsamasının gerekli olmadığı, bu konuda HMK ve İİK'da emredici bir hüküm bulunmayıp aksine zorunlu hallerde mazeret dercedilmek sureti ile gerekçeli kararın bir ay sonra yazılabileceği hususunun açıkça düzenlendiği,mahkemelerce iş yoğunluğu nedeni ile duruşma esnasında kısa karar ile hükmün tüm unsurları ve gerekçesinin yazılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi yerinde görülmemiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile ek karar kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 16.05.2024 tarih ve 2024/869 E. - 1319 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10948, Karar No: 2018/14146, Tarih: 13.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10948 E.  ,  2018/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suçtan zarar görmeyen, katılma talebi bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılması hususunda bir karar verilmediği halde idare lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

3. Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Hüküm fıkrasındaki Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücreti takdirine ilişkin bölümün çıkarılması

3. Hükmün müsadereye ilişkin fıkrasından "ayrıca 5607 sayılı yasanın 16/1 maddesi uyarınca TASFİYESİNE" ifadesinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19717, Karar No: 2014/13028, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19717 E.  ,  2014/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Belediye Başkanlığının, haşerelerle mücadele kapsamında sokakta ilaçlama yapılması işini ihale ile alan özel şirkette ziraat teknikeri takım sorumlusu olarak çalışan sanık ... tarafından hazırlanan ilacın, şirkete ait 14 adet araçta bulunan U.L.V. cihazlarına yerleştirildiği ve olay günü il içerisinde ilaçlama yapıldığı, sanık ...'un idaresindeki aracın, katılanların ikamet ettiği mahalde ilaçlama yaptığı esnada, sokakta 1999 doğumlu ablası katılan ... ile birlikte oyun oynamakta olan 2006 doğumlu katılan ...'nun fenalaştığı, durumun, katılan ... tarafından babaları katılan ...'na bildirilmesi üzerine, katılan ...'ın, her iki çocuğu da .... Devlet Hastanesine götürdüğü, Çocuk hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 13.09.2011 tarih ve 5287-5288 sayılı adli raporlarda, mağdurların, belediyenin sivrisinek mücadelesi için püskürtme şeklinde kullandığı ilaçtan etkileme şikayeti ile hastane çocuk acilinde 3-4 saat gözlem ve tedavi altına alındıklarının ve şikayetlerinin geçerek sağlıklarına kavuştuklarının belirtildiği, ilaçlama yapılırken kullanılan “....” adlı ilacın T.C. Sağlık Bakanlığı'ndan ruhsatlı olduğu ve içeriğinde hedef canlıların “Sivrisinek” olduğunun belirtildiği, ilaçlama yapılan alanın, ilin birçok bölgesini kapsaması ve olay anında mağdur çocuklar dışında, sokakta oyun oynamakta olan diğer çocuklar ile yetişkinlerin, ilaçtan etkilendiklerine dair bir şikayetlerinin bulunmaması, sivrisineklerin imhası için hazırlanan ilaçta, insan sağlığına zararlı maddelerin bulunmasının kaçınılmaz olması ancak katılan ...'ın astım hastalığı bulunan kızı ile ilgili olarak ilaçlama yapan belediye ya da şirkete herhangi bir müracaatta bulunmamış olması ve çocuklarla ilgili bakım gözetim yükümlülüğünü ihlal ederek, ilaçlama anında, sağlık açısından maruz kalabilecekleri tehlikeyi öngöremeyecek mağdurları sokakta kendi inisyatiflerine terk etmesi ve gerekli özeni göstermemesi karşısında, tebliğnamede, ilaçlama malzemesinin uygun bir karışım olup olmadığının insan sağlığına zararlı maddeleri içerip içermediğinin araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “AYRI AYRI BERAATLERİNE” ibaresinden önce gelmek üzere “5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.