muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3047, Karar No: 2015/28641, Tarih: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3047 E.  ,  2015/28641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın araç içerisinde müşteki ... ve tanık ... ile birlikte oturdukları sırada bira şişesiyle müşteki ...'ı basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, devriye görevini ifa etmekte olan müşteki polis memurlarının aracın yanına yaklaştığında, müşteki ...'ın olayı polislere bildirdiği, bunun üzerine sanığın polislerce araç dışına davet edildiği, sanığın ise görevli polislere hitaben; "ne var ulan niye geldiniz, ne kimliği ulan beni bütün herkes tanır, size ne bizim meselemizden siz kendi işinize bakın" dediği, bu sırada şahsın uyarıldığı, ancak uyarılara aldırış etmeyip polis memurlarına elleri ve ayaklarıyla vurmaya çalıştığı, aynı zamanda görevli polislere hitaben; "sizi ve bu karıyı silahımla vururum" dediği, görevli polis memuru müşteki ...'ın diğer müştekilerle birlikte olaya müdahale ettiği sırada sanığın müştekinin beylik tabancasına vurup, tabanca şarjörünün gerder kapağını kırıp, gerdel yayını yerinden çıkardığı, bu sırada müştekilerin tamamına hitaben; "hepinizin anasını avradını belleyeceğim, siz benim kim olduğumu biliyor musunuz, hangi cesaretle beni alırsınız, daha önce nasıl yaptıysam sizi de öyle öldüreceğim" şeklinde sözlerle müştekileri tehdit edip, müştekilere hakaret ettiği, sonrasında sanığın hastaneye götürüldüğü, yolda ve hastanede aynı şekilde benzer sözlerle tehdit ve hakaretlerine devam ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17536, Karar No: 2018/7585, Tarih: 10.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17536 E.  ,  2018/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... şirketi ile davacının murisi ... arasında hayat sigortası sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin murisin intihar sonucu vefat etmesi nedeniyle TTK 1503.maddesine istinaden ... bedelinin tazmin edilmeyeceğini bildirdiğini, ancak bu iddianın gerçeği yansıtmadığını, murisin etil alkol ve uyuşturucu madde intoksikasyonu sonucu öldüğünün tespit edilmiş olup, ölümün intihar nedeniyle gerçekleştiğine dair bir olguya rastlanılmadığını belirterek ... bedelinin tazmini ile ölüm tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı murisin ... takip listesine göre 17/07/2008 tarihinden itibaren sık sık psikiyatri tedavi görmesi ve iç hastalıkları servisinde ve acilde tedavi altına alınmasının alkol ve uyuşturucu tedavisi gördüğü konusunda şüpheler oluşturduğunu, sigortalının sağlık problemi olmadığını ifade etmesinin rahatsızlığın sigortacıdan gizlendiğini ve beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğini gösterdiğini, beyan yükümlülüğünün kast derecesinde olması sebebiyle sigortacının TTK'nın 1439/f.2 maddesi gereğince tazminat veya bedel ödeme borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, toplam 17.500,00-TL'nin 23/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delililerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Dava hayat ... poliçesine dayalı vefat tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

... sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Riziko ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK’nın 1439. maddesinde "(1)Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440. maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun ... ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya ... ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez.

(2) Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, ... ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. ... ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak ... tazminatını veya bedelini öder." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, muris ile davalı ... şirketi arasında 11/01/2013 – 11/01/2018 tarihlerini kapsayan hayat ... sözleşmesi düzenlenmiş, muris 17/07/2013 tarihinde vefat etmiştir. Davalı ... şirketi cevap dilekçesinde sigortalı murisin 17/07/2008 tarihinden itibaren sık sık psikiyatri tedavisi görmesi ve iç hastalıkları servisinde ve acilde tedavi altına alınmasının alkol ve uyuşturucu tedavisi gördüğü konusunda şüpheler oluşturduğunu, sigortalının sağlık

problemi olmadığını ifade etmesinin rahatsızlığın sigortacıdan gizlendiğini ve beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğini gösterdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Dosya içerisinde yer alan sağlık beyan formunda; Bugüne kadar önemli bir hastalık geçirdi mi, ameliyat veya tedavi oldu mu, Şimdi tamamen sıhhatte mi sorularına "hayır" cevabının verildiği, formda sigortalı murisin imzasının yer aldığı görülmüştür.

Dosya kapsamındaki belgeler ve tedavi evraklarından sigortalı murisin depresyon ve alkol tedavisi gördüğü anlaşılmaktadır. Murisin görmüş olduğu ve davalı ... şirketine bildirmediği bu tedaviler TTK 1439/2 ikinci cümleye göre önemli husus olup sigortalının ölümüyle illiyet bağı bulunan bu rahatsızlıklarını poliçe düzenlenirken davalı ... şirketine bildirmemesi beyan yükümlülüğünün ihlalidir. Bu nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 262,95 TL fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5102, Karar No: 2018/5068, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5102 E.  ,  2018/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2014/20101, Karar No: 2017/3424, Tarih: 30.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20101 E.  ,  2017/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ... ...'in sürücülüğünü yaptığı, diğer davalı ... ... adına tescilli ... ... plakalı aracın olay tarihi olan .../02/2009 tarihinde müvekkillerinden küçük ...'ya çarptığını, meydana gelen kaza neticesinde ...'nın ağır şekilde yaralandığını, müvekkillerinden baba ...'ın çocuğunun tedavisi için işinden mahrum kaldığını ve ....000,00 TL zararının söz konusu olduğunu belirterek davalı gerçek kişilerden baba ...için ....000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi, anne .... için ....000,00 TL manevi, küçük ... yönünden ....000,00 TL manevi tazminatın davalı gerçek kişilerden tahsiline, küçük ...'nın yaralanması neticesinde işgücü ve beden gücü kaybı ile tedavi masrafları nedeniyle ....000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş, yargılama aşamasında gerçek kişi davalılar yönünden davalarından feragat etmiştir.

Davalılardan Sürücü... ... vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı ... Anonim Türk ... Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacılar tarafından kendi adlarına asaleten küçük çocukları ...'a velayeten davalılar ... ... ve ... ... hakkında açılan maddi ve manevi tazminat davalarının vaki feragat sebebiyle reddine, davacı ... adına velayeten diğer davacılar tarafından davalı ... Anonim Türk ... Şirketi hakkında açılan maddi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1707, Karar No: 2015/2747, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1707 E.  ,  2015/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12804, Karar No: 2008/1878, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12804 E.  ,  2008/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, müteahit olan davalıdan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince babasına ait taşınmaz üzerine inşa ettiği binadan 12 nolu daireyi sözlü anlaşma ile satın alıp kararlaştırılan bedeli ödediğini, daireye; saten boya, mutfak dolabı, mermer tezgah, şofben vb. masraflar yapıp kiraya verdiğini, arsa sahibi olan babası ile davalı arasında ihtilaf çıkınca davalının daireyi üçüncü şahsa sattığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile daire için ödediği bedel, rayiç bedel ve yapılan masraf karşılığı 2900,00 YTL nın sözleşme tarihinden faizi ile davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında yazılı sözleşme olmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacıya daire satmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan sözlü anlaşma gereğince satın aldığı dairenin üçüncü şahsa satılması nedeniyle ödediği satış bedeli ve yaptığı masraflar nedeniyle alacak talebinde bulunmuştur. Davalı ise akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Bu durumda davacı iddiasını HUMK. 288 maddesi hükmünce yasal delillerle ispat etmek durumundadır. HUMK 289 maddesi hükmü anlamında davalının açık muvafakatı bulunmadığı için olayda miktar itibariyle tanık dinlenilemez ve dinlenen tanıkların beyanlarına itibar edilemez. Davacının dosyaya sunduğu ve mahkemece satışa konu olduğu iddia edilen daireye ilişkin kabul edilen ÇTV ödemesine ilişkin dökümde belirtilen adres ile ihtilaf konusu dairenin dosyada bulunan muhtelif

2007/12804-2008/1878

2007/12804-2008/1878

belgelerdeki adreslerinde mahallelerin farklı olduğu ve ödemenin bu davadan sonra yapılan toplu ödemeye ilişkin olduğu anlaşılmakla davacının vergileri düzenli ödediği kabul edilemez. Ayrıca, davacı tarafından ibraz edilen masraf belgelerinde ve bedel ödemesine ilişkin makbuzlarda davacı adı bulunmadığı gibi kira sözleşmesinde; her ne kadar imza bölümünde davacı adı düzeltilmiş olarak yazılı ise de sözleşmenin ön yüzünde davacı adı kiralayan olarak yazmamakta olup üçüncü bir şahsın adı yazılıdır. Kaldı ki, davalı imzasını taşımayan belgeler davalı aleyhine delil olarak kabul edilemez. Toplanan delillerden davacının iddiasını ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmelidir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan; davacıya satın alma ve taşınmaza masraf yapma iddiası hakkında davalı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu yönlerin göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18499, Karar No: 2015/3172, Tarih: 02.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/18499 E.  ,  2015/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

İşyeri dokunlmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz inclemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka bir hırsızlık suçuna ilişkin yapılan ihbar üzerine, sokakta elinde aynı gece müştekinin işyerinden çaldığı laptop bilgisayar ile yakalanan sanığın emniyete götürüldüğünde çalmış olduğu dizüstü bilgisayarı hangi işyerinden çaldığı konusunda adres veremeyeceğini ancak yakalandığı yerin yakınındaki bir işyerinden çalmış olduğunu ifade etmesi üzerine bu çevrede yapılan araştırmada işyerinin tespit edilerek müştekiye durumun bildirildiğinin analşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK'nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılmasız bırakılması,

2-TC. Anayasa’sının 90. Maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.