muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6705, Karar No: 2011/4326, Tarih: 05.05.2011

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1912, Karar No: 2009/2467, Tarih: 10.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1912 E.  ,  2009/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 174 parsel sayılı 5.376,51metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın alma nedeniyle 1/2'şer oranda davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın taşlık, çalılık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin Fen Bilirkişisi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacı Hazine adına, geriye kalan bölümün tespit gibi 1/2'şer oranda davalılar ... ve Abdülkerim Akın adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1701, Karar No: 2010/9119, Tarih: 25.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1701 E.  ,  2010/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.05.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ... ile davalılar vekili ...’ ın yüzlerine karışı, duruşmaya başlanarak Temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki kâğıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden uzak bir mahallede ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde, özel amacı olmayan, yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle birinci bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışın, emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz 3194 sayılı İmar Kanununun 15. ve 16. maddeleri gereğince yapılan uygulama sonucu oluştuğundan imar parseli niteliği kazanmış olmakla, tespit edilen bedelden % 40 oranında Düzenleme Ortaklık Payı indirilmemesi nedeniyle de rapor hatalıdır.

İkinci bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak alınan taşınmazlardan bir kısmının ihale yoluyla yapılan satışlar olduğu belirtilerek, mahkemece raporun geçersiz kabul edilmesi usul ve yasaya uygun olmayıp, aksine, ihale usulü ile yapılan satışlar resmi makamlarca yapılmış olduğundan satış bedellerinin aksi iddia edilip kanıtlanmadığı sürece gerçeği yansıttığının kabulü gerekir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine, ikinci bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare birim değerleri karşılaştırıldığında; aynı değerde oldukları anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca gerekçesi de açıklanmadan dava konusu taşınmazın önemli oranda emsalden daha değersiz olduğunun kabulü sebebiyle bu rapor da inandırıcı olmaktan uzak hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümü imar planında baraj göl alanı içerisinde kaldığından, bu bölümün yüzölçümü, geometrik durumu ve konumu dikkate alındığında; davalı tarafın bu kısımdan yararlanma ve tasarruf etme olanağı bulunmadığından, bu bölümün de bedelinin tesbiti ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye 750,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25068, Karar No: 2014/1132, Tarih: 23.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25068 E.  ,  2014/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 2700,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüyle 950,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; 09.10.2013 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 950,00 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 23.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2009/17910, Karar No: 2010/2557, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17910 E.  ,  2010/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2612, Karar No: 2022/4172, Tarih: 31.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2612 E.  ,  2022/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜMLER :1) .. 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2018 tarih ve 2018/71 Esas, 2018/682 Karar sayılı kararı ile,

Sanık ... hakkında, maktul ...'na yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan TCK'nin 38, 81, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1517 Esas - 2019/1337 Karar sayılı kararı ile,

"İstinaf başvurularının Esastan reddine" dair karar.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 09/03/2021 tarih ve 2020/3771 Esas - 2021/3610 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/03/2022 tarih KD- 2022/26042 sayılı itiraznamesi ile;

Sanık ... hakkında maktul ...'nu kasten öldürmeye azmettirme suçundan yapılan yargılama sonunda; ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince TCK'nin 38, 81, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair hükmün sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1517 Esas - 2019/1337 Karar

Sanık ... hakkında maktul ...'nu kasten öldürmeye azmettirme suçundan yapılan yargılama sonunda; ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince TCK'nin 38, 81, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair hükmün sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/1517 Esas - 2019/1337 Karar

sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 09/03/2021 gün ve 2020/3771-2021/3610 E-K sayılı ilamıyla temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/03/2022 tarihinde; "... olay günü sanık ...'in sabah saatlerinde 2016 yılı içerisinde kendisine karşı işlenen ve ayrıca yanındaki bir şahsın ölmesi nedeni ile meydana gelen olayla ilgili olarak ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nde devam eden dosyanın duruşmasına müşteki olarak katılmak üzere işyerinden kendisinin kullanımında olan ... plakalı araç ile yanında çalışanı olan ... olduğu halde adliyeye gitmek üzere yola çıktığı, ayrıca sanık ...'in kullandığı aracı, 34 AS 569 plakalı araçla içerisinde yine çalışanları olan sanık ..., ... ve ... ile ..., ... isimli şahısların ve yine sanık ...'in çalışanı olan ... isimli şahsın ... plakalı Peugeot 301 marka araç ile takip ederek sanık ve diğer şahısların hep birlikte ... Adliyesine giderek otoparka girdikleri, sanıkların ve diğer şahısların duruşmanın yapılacağı B blok eksi dört katına çıktıkları, sanık ...'in duruşma saati gelmesini müteakip duruşmaya girdiği, diğer sanıklar ile duruşmaya gelen diğer şahısların B blok eksi dört katının koridorunun çay terasında bulundukları esnada ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nde devam eden davanın sanık tarafının yakınları ve arkadaşları olduğu anlaşılan ve aralarında maktul ... ve müşteki ...'ün bulunduğu grup ile sanık ...'in çalışanları ve yakınları olduğu anlaşılan diğer sanıklar ve şahıslar arasında gerginlik çıktığı, gerginliğin tartışmaya dönüşerek her iki grubun karşılıklı olarak birbirlerine saldırıp olay mahalli olan kafeteryada bulunan sandalyeleri ve masaları dağıtarak zarar verdikleri, olaya adliyede bulunan özel güvenlik görevlileri ile polis memurlarının müdahale ettiği, yapılan müdahale sonrasında her iki grubun ayrıldığı, maktül ... ve müşteki ... ve yanında bulunan diğer şahısların adliye dışarısına çıkartıldıkları, sanık ...'in çalışanları ve yakınları olan diğer şahısların ise güvenlikleri için adliyenin eksi beş katında bulunan otoparka indirildikleri,

Sanık ...'in adliye içerisinde meydana gelen kendi çalışanları ve yakınları ile hasım olduğu şahıslar arasındaki kavgayı öğrenmesini müteakip duruşmadan çıkarak eksi beşte bulunan otoparka çalışanları olan diğer sanıkların yanına indiği, sanık ...'in 2016 yılında ve daha önceki yıllarda saldırıya uğraması nedeni ile adliye dışarısına çıkartılan grup tarafından tekrar çıkışta saldırıya uğrayabileceği düşüncesi ile çalışanları ve çalışanlarının yakını olan diğer sanıklar ..., ...'ın diğer gruba karşı ateş etmeleri hususunda azmettirdiği, sanıkların ... ve ... plakalı araçlarla adliyeden ayrılmak için harekete geçtikleri, sanık ...'in 34 VZ 4764 plakalı BMW marka aracı kullandığı, yanında çalışanları olan ... ile ...'ın bulunduğu, 34 AS 569 plakalı aracın şoförlüğünü sanık ...'in yaptığı, bu aracın ön sağ yolcu kısmında sanık ...'ın ve sağ arka tarafta ise sanık ...'ın oturduğu, adliye kapalı otoparkından önce .... plakalı BMW aracın önde diğer aracın arkada olduğu halde çıktıkları, adliye bahçesinde bir ara tanık ...'ın sanık ...'nin aracından inerek sanık ...'ın kullandığı aracın yanına giderek bu sanıklara talimat verdiği, kendilerinin Kayışdağı'na gideceğini, ... ve yanındakilerin ise işyerine geçmelerini söylediği, tanık ...'ın ...'in sanıklar ... ve ...a olay çıkaran kişilere karşı gruba ateş etmeleri yönünde talimat verdiği kanaatine varıldığı, arabadan inip diğer araca gitmesine gerek bulunmadığı telefonla da söyleyeceklerini iletebileceği ancak telefon görüşmesinin sıkıntı yaratacağını düşünerek bizzat gidip sanıklara Fahri aracılığı ile talimat verildiğinin anlaşıldığı, sonrasında adliye bahçesi içerisinde sanık ...'in diğer araç sürücüsü olan sanık ...'in yönlendirmesi ile ön tarafa geçtiği, adliye bahçesinden sanık ...'in kullandığı aracın çıkarak sol tarafa hareket ederek yavaş yavaş ilerlediği, arkada bulunan sanık ...'in kullandığı aracın ise bir müddet hareketsiz durumda beklediği, sanık ...'in kullandığı aracın adliye çıkışı karşı tarafta bulunan Kristal Kafe isimli işyerinin önünde bulunan gruba doğru hareket ettiği, bir ara şerit değiştirerek yavaşlayıp Kristal Kafe önünde sanık ...'in aracı adliye içerisinde kavga ettikleri ve husumetli oldukları şahısların yanına yaklaştırdığı esnada, olay tanığı ... ...'nın alınan beyanı içeriğine göre, aracın ön sağ kısmında yolcu olarak bulunan sanık ...'ın tabanca ile maktul ...'nun içlerinde bulunduğu gruba doğru ateş etmeye başladığı, bu arada sanık ...'in kullandığı araç ile sağa dönüş yaparak olay yerinden ayrılmaya başladığı, ateş sonrasında olay yerinde panik yaşandığı, araç sürücü olan sanık ...'in panikle olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı esnada bir müddet sonra kaza yaptığı, ancak durmayarak olay yerinden uzaklaşarak bir petrol istasyonuna girdiği, araç içerisinde bulunan her üç sanığın ... plakalı aracı terk ederek kaçtıkları, sanık Mıhca'nın ateşi sonrasında olay mahallinde bulunan maktül ... ile müşteki ..

...'in kullandığı araç ile sağa dönüş yaparak olay yerinden ayrılmaya başladığı, ateş sonrasında olay yerinde panik yaşandığı, araç sürücü olan sanık ...'in panikle olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı esnada bir müddet sonra kaza yaptığı, ancak durmayarak olay yerinden uzaklaşarak bir petrol istasyonuna girdiği, araç içerisinde bulunan her üç sanığın ... plakalı aracı terk ederek kaçtıkları, sanık Mıhca'nın ateşi sonrasında olay mahallinde bulunan maktül ... ile müşteki ...'ün yaralandıkları, her iki yaralının Kartal Koşuyolu Hastanesine sevk edildikleri, maktül ...'nun tedavisi devam etmekte iken aynı gün içerisinde vefat ettiği, bu suretle sanık ... hakkında maktul ...'nu kasten öldürmeye azmettirme suçunu işlediği kabul edilen olayda;

Duruşmadan çıktıktan sonra kavgayı öğrenen sanık ...'nin maktulü tanımadığı ve aralarında husumet bulunmadığı, yaşanan kavga olayı nedeniyle diğer sanıklar ... ve Mihca ile maktul taraf arasında husumet oluştuğu dikkate alındığında; adliye çıkışında sanık ...'nin yanında bulunan tanık ...'in diğer sanıkların aracına giderek bir şeyler söylemesi ve sanık ...'nin aracının adliye çıkışında bekleyerek ateş seslerinin duyulması üzerine hareket etmesinin diğer sanıkları azmettirdiğine yönelik kesin delil olarak kabul edilemeyeceği, Mahkemenin sanığın adliye içerisinde gerçekleşen olayın kendisine bildirilmesi üzerine maktulün de içerisinde bulunduğu gruba ateş edilmesi talimatı verdiği yönündeki kabulünün varsayımdan ibaret olduğu, bu itibarla sanıklar ... ve Mihca'nın sanık ... tarafından azmettirildiğinin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ile kanıtlanamadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanık ...'nin beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi.." gerekçesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. Fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 09/03/2021 tarih, 2020/3771 (E) - 2021/3610 (K) sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 31/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7157, Karar No: 2014/8855, Tarih: 25.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/7157 E.  ,  2014/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2011 tarih ve 12-698 sayılı hükmün Dairenin 21.11.2013 tarih ve 17818-28953 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu eczanede yapılan denetimde kime ait olduğu belirli olmayan kupür tespit edildiğini, davalı tarafından 6 ay süreyle sözleşmenin fesih edilmesine karar verildiğini, cezai işleme konu kupürlerin eczaneyi devir eden eczacı ...'a ait olduğunu, devir protokolünde bu hususun yazılı olduğunu, iş yoğunluğu nedeniyle ilaçların imha edilmesinin unutulduğunu ve sözleşmenin 6 ay feshi işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshi işleminin haksız olduğunun tespiti ile fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2008/12 esas 2011/698 karar sayılı 22.12.2011 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/17818-28983 sayılı 21.11.2013 tarihli kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu defa davacı tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, SGK ile eczaneler arasında imzalanan protokol hükümleri çerçevesinde uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Davacıya ait eczanede yapılan denetimde sözleşmeye aykırı olarak ilaç kupürü tespit edilmiş olup davacı da bu hususu kabul etmekte, ilaç kupürlerinin iş yerini devir aldığı eczacıya ait olduğunu ve iş yoğunluğu nedeniyle imha edemediğini iddia etmektedir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş ve davacının temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda Dairemizce bu karar onanmıştır. Ne var ki; sonradan yürürlüğe giren ve davacının karar düzeltme aşamasında ibraz ettiği

01.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolüyle, davaya konu eylemlerle ilgili maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı, yine 2012 S.G.K protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz“ hükmünün düzenlendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, 01.02.2012 tarihli protokol hükümleri çerçevesinde dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 21.11.2013 tarih ve 2013/17818 esas 2013/28983 karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, kararın yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 21.11.2013 tarih ve 2013/17818 esas 2013/28983 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 25.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.