muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3578, Karar No: 2012/4406, Tarih: 17.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3578 E.  ,  2012/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Hınıs Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.05.2011 gün ve 68/142 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, Karaçoban ilçesi, Kopal köyü sınırlarında bulunan 123 ada 29 parsel sayılı taşınmazın 1957 yılında Toprak Tevzi Komisyonunca babası ... ...’a verildiğini, o tarihten bu yana... ailesinin nizasız, fasılasız olarak kullandığını, Hazinenin taşınmaz üzerinde hiçbir hakkının olmadığını, mirasçılar arasında yapılan rızai taksim sonucu taşınmazın kendi hissesine düştüğünü, kadastro çalışmaları sırasında mahalli bilirkişilerin hatalı beyanları sonucu Hazine adına tespitinin yapıldığını açıklayarak davaya konu taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davacı 15.07.2009 tarihli oturumda, ada numarasını sehven 123 ada olarak bildirdiğini, davaya konu taşınmazın ada numarasının fen bilirkişisi raporunda açıklandığı üzere 183 olduğunu beyan ederek, ada numarasını düzeltmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, yargılama oturumunda davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanununun uygulanması dolayısıyla 9 nolu toprak tevzi komisyonu tarafından çalışmalar sonucu oluşturulan, 10.11.1957 tarihli tapu kaydına göre, dava konusu taşınmazın 103 sıra, cilt 10, sayfa 32 ve 77 sıra no ile 20 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olarak orta kıraç tarla olarak Hazine adına tapuya tescil edildiğini, bu tescilin neticesinde oluşan 23.10.1957 karar tarih ve 182 Karar nolu arazi dağıtım cetveline göre, dava konusu yerin 5 pafta 20 ada 8 parsel sayılı taşınmaz olarak davacının murisi ... ...’a verildiği, arazi dağıtım cetvelinin Valilik tarafından onanarak kesinleştiği, ancak davacının murisi adına tapuya kayıt ve tescil edilmediği, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, tevzi komisyonu kararından itibaren davacının miras bırakanı ... ... ve onun ölümüyle mirasçılarının aralarında yapmış oldukları taksim sonucu davacılar tarafından uzun yıllardır kullanıldığı benimsenerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46. maddesinde ön görülen iki yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46. maddelerine göre açılan mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46. maddelerine göre açılan mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davaya konu 183 ada 29 parsel sayılı taşınmazın 16.4.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında, davaya konu taşınmazla birlikte 183 ada 1 ila 46 parsel sayılı taşınmazların bir bütün halinde 12.11.1957 tarih ve 103 sıra nolu tapu kaydı ile Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, bu tapu kaydının dayanağı olan 4753 sayılı Yasa gereğince Toprak Tevzi Komisyonunun haritası olan 5 nolu paftanın zemine uygulamasının yapıldığı, zemine uyduğu, tevzih paftasında 20 ada 1 parsel olarak gösterildiği, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46. maddesinin 4. bendinde belirtilen iki yıllık hak düşürücü süre içinde işgalciler tarafından dava açılmadığı ve aynı yasanın 18. maddesine istinaden Maliye Hazinesi adına tespit edildiği, tespitin 20.6.2006 tarihinde kesinleşmesi üzerine, aynı tarihte Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt edildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişiler ve tanık beyanları ile temyiz aşamasında geri çevirme yoluyla getirtilip dosyaya eklenen Erzurum İl Özel İdaresi İmar ve İnşaat İşleri Daire Başkanlığının 4.4.2012 tarihli cevabı yazısına göre, davaya konu taşınmazın 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanununun uygulamaları sırasında 9 nolu Toprak Tevzi Komisyonu tarafından yapılan çalışmalar sonucunda oluşturulan 10.11.1957 tarihli tapu kaydına göre, orta kıraç tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edildiği, bu tescilin neticesinde oluşan 23.10.1957 karar tarih, 182 Karar nolu arazi dağıtma cetveline göre, dava konusu yerin pafta no 5, ada no 20 ve parsel no 8 sayılı taşınmaz olarak davacının murisi ... ...’a verildiği, arazi dağıtım cetvelinin 23.10.1957 tarihinde Valilik tarafından onaylanarak kesinleştiği, Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.08.1958 tarih ve 1958/201 Esas, 1958/11 Karar sayılı ihtiyati tedbir kararı nedeniyle dağıtılan arazinin cetvellerinin tapuya sevk edilmediği, bilahare durumun Bakanlığa iletilmesi üzerine 17.2.1975 tarih ve 1747 sayılı emirleriyle dağıtım yoluyla topraklandırılan ve gerekse iskan hakkı bulunanların durumlarının incelenerek dağıtım cetvelinde yapılacak ıslahları takiben eşhas adına tesciline sevkinin istenilmiş bulunduğundan cihetle bir işlem yapılmadığı, taşınmazın geriye alınmasına dair herhangi bir kayda rastlanılmadığı, Tapu Sicil Müdürlüğüne Toprak Tevzi Komisyonunca temlik cetvelleri gönderilmediği için tapuların verilmediği, taşınmazın 1957 yılından bu yana davacının murisi ... ... ve mirasçıları arasında yapılan taksim sonucu davacının nizasız, fasılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/4. maddesindeki iki yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği kabul edilerek süre yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç doğru olmamıştır. Şöyle ki, anılan yasa maddesine göre, “ilgililerin, daha önce kadastrosu yapılan yerlerden bu maddeye dayanan talep ve dava hakkı, bu kanunun yürürlüğe girmesi tarihinden itibaren iki yıl geçmekle düşer”. Dava konusu olayda kadastro tespiti Kadastro Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra 16.04.2006 tarihinde yapılmıştır. Bu nedenle anılan hak düşürücü sürenin dava konusu olayda uygulanma olanağı yoktur. Burada uygulanacak hak düşürücü süre tutanağın kesinleşme tarihi olan 20.6.2006 tarihinden itibaren işlemeye başlayan Kadastro Kanununun 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süredir. Tutanağın kesinleşmesi tarihinden, dava tarihine kadar da bu 10 yıllık hak düşürücü süre dolmamıştır. Kadastro Kanununun 46/2. maddesine göre, Hazine adına tescil edilmiş taşınmaz mallardan iskan suretiyle veya toprak tevzi suretiyle verilen yerler

(işlemleri tamamlanmamış olsa dahi) başka bir şart aranmaksızın, hak sahipleri adına tespit ve tescil olunur. TMK. nun 705/2. maddesine göre, miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleriyle kanunda öngörülen diğer hallerde mülkiyet tescilden önce kazanılır. Dava konusu olayda, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre de, davaya konu taşınmazın Toprak Tevzi Komisyonunca davacının murisi olan ... oğlu ... ...’a verildiği, 23.10.1957 tarihinde Erzurum Valiliği tarafından arazi dağıtım cetvelinin onaylanarak kesinleştiği hususunda duraksama yoktur. Anılan yasanın 46/2. maddesine göre, Hazine adına tescil edilmiş olan davaya konu taşınmazın iskan suretiyle davacının murisi ...’e verildiği, dağıtılan arazi cetvellerinin Erzurum Valiliğince onanarak kesinleştiği, ...’in ölümüyle mirasçıları arasında yapılan rızai taksim sonucunda davacının payına isabet ettiği, TMK. nun 705. maddesine göre, taşınmazın mülkiyetinin tescil harici olarak davacının murisine geçtiği, 1957 yılından bu yana taşınmaza davacı ile murisinin malik sıfatıyla zilyet olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı sonuca varılarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4667, Karar No: 2024/9881, Tarih: 12.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4667 E.  ,  2024/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ...'ın şikâyetçi ...'ın müdür olarak görev yaptığı ...Marketin Şubesine yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2014 tarihli, 2014/2236 iddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/968 Esas, 2015/602 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu karara itiraz edildiği, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.08.2015 tarih ve 2015/692 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve bu şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu defa suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kesinleştikten sonra Denizli Çocuk Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli, 2017/43 Esas ve 2017/380 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetim süresi içerisinde bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması üzerine, Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/671 Esas sayılı dosyasında yeniden görülen davada yapılan yargılama neticesinde 08.06.2018 tarihli ve 2017/671 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararıyla, "Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki şikayetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan 02.07.2015 tarihli ve 2014/968 Esas 2015/602 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 142/2-h, 31/2, 168/2, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, bu karara yönelik olarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.01.2020 tarihli ve 2019/377 Esas ve 2020/299 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine gönderilmesine" karar verildiği, istinaf merciinin bozma ilâmından sonra dosya yeniden esasa alınarak ve Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2020/204 Esas ve 2020/203 Karar sayılı kararı ile Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/91 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilerek yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'ın şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eyleminden 08.12.2020 tarihli ve 2020/91 Esas, 2020/694 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede, tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuğun şikâyetçi ...'ın müdür olarak görev yaptığı marketin şubesine yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükme ilişkin bozma istemine diar görüşe iştirak edilmemiştir.

Hakkında istinaf kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği gibi, daha önceki 02.07.2015 tarihli ve 2014/968 Esas 2015/602 Karar sayılı hükmün açıklanmasına dair kararın istinaf incelemesi sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30.01.2020 tarihli ve 2019/377 Esas ve 2020/299 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2020/204 Esas ve 2020/203 Karar sayılı kararı ile Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/91 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilerek yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'ın şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık eyleminden 08.12.2020 tarihli ve 2020/91 Esas 2020/694 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin temyiz taleplerinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline isteme aykırı olarak İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'ın, şikâyetçi ...'in müdürlüğünü yaptığı ...Marketin Şubesine yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümler ile sanık ...'ın, şikâyetçi ...'ın müdürlüğünü yaptığı ...Marketin Şubesine yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin ve sanık ...'ın, temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ile suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık eylemlerini birlikte, aynı marketin farklı şubelerinden gerçekleştirdiği gibi, suça sürüklenen çocuğun anılan suç tarihinde, hapis cezasının ertelenmesine engel sabıkasının bulunmadığı; suça sürüklenen çocuk hakkında inceleme konusu şikâyetçi ...'in müdürlüğünü yaptığı ...Marketin Şubesine yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükmün, hüküm açıklaması niteliğinde bir karar da olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanık ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiğine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19312, Karar No: 2012/23385, Tarih: 13.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19312 E.  ,  2012/23385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekil dilekçesinde, küçüğün evlilik dışı olup, tanıma yolu ile davalı babanın nüfusuna kaydedildiğini, beyan ederek 1500 TL. iştirak nafakasının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, aylık 700 TL. nafakaya hükmedilmiştir.Tarafların, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine güçleri oranında katkıda bulunmaları gerekir. Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana-baba tarafından müşterek karşılanması da ilke olarak kabul edilmiştir (TMK. 327 md.). Bu nedenledir ki, iştirak nafakasının çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana-babanın mali durumları da gözetilerek takdiri gerekir.Somut olayda müşterek çocuk 2003 doğumlu olup, devlet okuluna gitmektedir. Davacı anne, doktor olup 2750 TL. maaş almakta, davalı baba ise aile hekimi olarak, aylık 4000 TL. almaktadır.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve çocuğun ihtiyaçları nazara alındığında takdir edilen iştirak nafakası yüksektir.O halde, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildİ.
Yargıtay — Esas No: 2017/12223, Karar No: 2018/8799, Tarih: 09.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12223 E.  ,  2018/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmişise de dava değeri 22.400,00-TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Aşağı mahalle mahallesi 245 ada 132 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde somut emsal olarak incelenen ... mahallesi 247 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 05.01.2012 tarihli satışına ilişkin resmi senede göre emsal taşınmazın tamamının satış bedeli 32.000-TL olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda satış bedeli 30.000-TL alınarak hesap yapıldığından ve dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 11,56-TL , dava konusu taşınmazın rayiç değeri 29,42-TL olduğu, emsal taşınmazın vergi değerinin dava konusu taşınmazdan daha düşük olduğu gözetildiğinde, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan 1,2 kat değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9319, Karar No: 2013/20434, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9319 E.  ,  2013/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan eden AS Çalışkan Nakliyat Şirket yetkilisinin, kovuşturma aşamasında da sanığın cezalandırılmasını talep edilmesinin davaya katılma istemi niteliğinde bulunduğu halde, mahkemece katılma konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.05.2013 gün ve 2013/246 sayılı kararında açıkça belirtildiği gibi şikayetçinin tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesi ve şikayetçi vekilinin de yerel mahkeme hükmünü temyiz etmiş olmasının, kanun yolunda davayı takip iradesini eylemli olarak ortaya koyduğu ve bu davranışın yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma talebinin inceleme merciince karara bağlanmasına yönelik bir istemi de içerdiği anlaşıldığından şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesi, aynı zamanda katılma talebi olarak kabul edilip, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın yetkilisi olduğu...Nakliyat Şirketi'nde şoför olarak çalışan sanığın, sevk ve idaresindeki şirkete ait TIR'ı Ankara'da bir benzin istasyonuna bırakarak işinden ayrıldığı ve kendisine görevi nedeniyle teslim edilen 3.700 euro ve 1.593 TL navlun bedelinden masraflar düşüldükten sonra kalan 2.036 euro ve 288 TL'yi uhdesinde tutarak şirkete vermediği ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut

olayda; şirket tarafından tutulan sefer masraflarının da yazılı olduğu "şoför sefer hesabında" sanığa 3.700 euro ve 1.593 TL paranın verildiğinin yazılı olması, sanığın da 1.593 TL parayı aldığını ancak yol masrafı olarak harcadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle şirkete ait muhasebe kayıtları incelenip muhasebe çalışanları dinlenerek sanığa bu miktarda paraların verilip verilmediği tespit edilerek, sanığın TIR'ı teslim etmeden önce taşımacılık yaptığı yerlerin mesafesine göre ne kadar mazot tüketileceği ve ne kadar masraf yapılacağı konusunda bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.