muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21817, Karar No: 2010/3622, Tarih: 18.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21817 E.  ,  2010/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, dayanak çekteki keşideci imzasına itiraz etmiştir. İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3. maddesinde "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir." hükmü düzenlenmiştir. İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Çekteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu ileri süren alacaklıya aittir. Bu konuda borçluya süre verilmek sureti ile sonuca gidilemez.

Somut olayda mahkemece, 14/05/2009 tarihli oturumda borçlu vekiline şirketi temsile yetkili kişilerin hazır etmesi ve imzalarının bulunduğu yerleri bildirmesi için bir sonraki celseye kadar süre verilmiş ve bir sonraki oturumda ise üç günlük kesin süre verilmiştir. Karar oturumunda ise borçlu vekilinin imza sirkülerine hangi dosyaya verdiğini hatırlamadığını beyan etmesi üzerine takibin uzatılmaya çalışıldığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere ispat yükü alacaklıya ait olup, imzanın borçluya ait olduğu kesin olarak kanıtlanamamıştır.

Mahkemece, alacaklıya borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için kesin süre verilmeli, imza örnekleri ilgili yerlerden getirtilmeli, bu mümkün olmadığı takdirde borçlu şirket temsilcisine imza örneklerinin alınması için meşruatlı davetiye çıkartılarak imzaları alındıktan sonra masrafı alacaklı tarafından karşılandığında bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5540, Karar No: 2014/8667, Tarih: 23.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5540 E.  ,  2014/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/29

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan Ü.. S.. ve birleşen dosya davacısı Ş.. G.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanununa 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında B.Köyü. parsel sayılı 8652,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmazın tamamı eylemli orman haline dönüşmüştür.” yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Asıl dosyada Ü.. S.. ve A.. D.., birleşen dosyada ise davacı Ş.. G.. çekişmeli taşınmazın eylemli orman olmadığı taşınmazın kendi kullanımında olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eylemli orman haline dönüşmüş olması, ayrıca, orman niteliğindeki taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Ü.. S.. ile birleşen dosya davacısı Ş.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Asıl ve birleşen dosyada davacılar mülkiyet iddiasında bulunmadan, taşınmazın eylemli orman olmadığı ve kendi kullanımlarında olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece keşif yapılmadan ve taraf tanıkları taşınmaz başında dinlenmeden, kadastro tesbiti doğru olduğu taşınmazın tamamının eylemli ormana dönüştüğü kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacıların iddiası dikkate alındığında, çekişmeli taşınmaz başında keşif yapmadan eylemli olarak ormana dönüşüp dönüşmediğinin ve kullanıcısının tesbiti mümkün değildir.

Bilindiği üzere HMK'nin 27. maddesinde ifadesini bulan hukukî dinlenme hakkı "1)-Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

2)- Bu hak;

a)- Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b)- Açıklama ve ispat hakkını,

c)- Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.".

Bu durumda davacıların iddialarının ispatı için dayandıkları keşif yapılmandan ve tanıkları dinlenmeden karar verilmesi Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde ifadesini bulan adil yargılanma hakkı ile HMK'nin 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenme hakkına aykırı olduğu açıktır.

Bu nedenle; mahkemece tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın eylemli olarak ormana dönüşüp dönüşmediği ve kullanıcısı bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Bu nedenle; mahkemece tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın eylemli olarak ormana dönüşüp dönüşmediği ve kullanıcısı bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; davacı Ü.. S.. ile birleşen dosya davacısı Ş.. G..’in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7317, Karar No: 2011/8222, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7317 E.  ,  2011/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen 01.07.1874 doğumlu Mehmet oğlu Mustafa Deniz'in anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edilerek evrak arasına konulduktan sonra incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE GERİ ÇEVRİİLMESİNE, 22.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5569, Karar No: 2019/483, Tarih: 04.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5569 E.  ,  2019/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04/02/2019 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen tarafların boşanmalarına dair ( TMK m. 166/3) ilk hüküm, davalı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.10.2015 tarihli ilamı ile "... anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir. Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş, tarafların Türk Medeni Kanun'un 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı olan bütün vakıaların açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmalarının dayanağı olarak ileri sürelen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerini vermek üzere süre verilmiş, verilen süre üzerine davacı tarafından beyan dilekçesi sunulmuştur. Ancak mahkemece davacının dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmemiş, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ve ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikata geçilerek hüküm verilmiştir. İlk derece mahkemeleri, temyiz denetimi sonucu Yargıtay tarafından verilen bozma ilamına uyma kararı verdikleri takdirde, bozma ilamının gereğini yerine getirmekle yükümlüdür (HUMK m.429). O halde mahkemece dilekçelerin karşılıklı verilmesi sağlanıp, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde karar yerilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2019(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3752, Karar No: 2024/1570, Tarih: 07.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3752 E.  ,  2024/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 432 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalılar vekilleri tarafından temyize konu edilen toplam miktar 9.966,00 TL olup Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin çiftçilik yaptığını, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatife müracaat ederek davalı kooperatifin de anlaşmalı olduğu Grow fideden 22.000 adet karpuz fidesini 22.000,00 TL bedelle satın aldığını, müvekkilinin bütün tedbirleri ve şartları en iyi şekilde yerine getirerek hemen bu fideleri iki parça tarlaya diktiğini, ancak fidelerin kuruduğunu, diğer çiftçiler ile Bucak Ziraat İlçe Müdürlüğüne müracaat ederek durum hakkında rapor istediklerini, ziraat mühendislerince yapılan inceleme sonucunda 24/05/2011 tarihli raporda, fidelerin tarlaya uygun koşullarda dikildiği, dikim hatasının olmadığı, fidelerin anaç kısmında hastalık olmadığı, ancak kalem kısmında ise kuruma olduğunun gözlemlendiğinin bildirildiğini, bu rapor üzerine Batem’e müracaat edildiğini, Batem'in verdiği 30.05.2011 tarih 184 örnek nolu raporunda fidelerin analizi sonucunda, bakteriyel meyve lekesi hastalığı (acidovorax avenae) tespit edildiğini, müvekkili tarafından Bucak Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/89 Değişik iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, alınan bilirkişi raporu ile davacının zararının 66.453,75 TL olacağı görüşüne varıldığını, tüm bu nedenlerden dolayı fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydı ile müvekkilinin uğradığı zararının tazmini için 40.000,00 TL'nin tespit tarihi olan 26.05.2011 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte müşterek ve müteselsil olarak davalılardan tahsilini ve davalı kooperatif müvekkiline 22.000 adet karpuz fidesi için 22.000 TL bedelli borç için kredi açtığından dava sonuna kadar 22.000,00 TL borcun ödenmemesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Grow Fide Üretim ve Ticaret A.Ş. vekili; davacı tarafından alınan raporların çelişkili olup delil niteliğinde olmadığını, Tarım Kredi Antalya Bölge Birliği ve Bucak Tarım İlçe Müdürlüğünde görevli ziraat mühendislerince hazırlanan raporda fidenin anaç kısmında ve kök bölgesinde hastalık ve zararlı etmen görülmediğinin bildirildiğini, fidelerin fidelikten çıkmadan önce Tarım İl Müdürlüğü uzmanları tarafından muayene edilerek hastalıktan ve zararlılardan ari olduğuna dair taşıma ve satış sertifikası düzenlenerek sevk edildiğini, davacının kusura ilişkin herhangi bir tespit yaptırmadığını, davacının ihbar yükümlülüğünü de yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı 2863 sayılı Karapınar Tarım Kredi Koopretifi vekili; Kooperatifin malı temin eden aracı firma olup hiçbir kusurunun olmadığını, bu nedenle husumet itirazlarının olduğunu, davanın usulden reddine karar verilmesini, esasa ilişkin ise, açılan davayı kabul etmediklerini, diğer davalı Grow Fide'nin Bölge Birliğine karşı bütün sorumluluğu ve her türlü konuda muhatap olmayı kabul ve taahhüt ettiğini, müvekkilinin basiretli bir tacir gibi davranarak yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ürünün vasıf değişikliği, bozukluğu, çeşit farklılığı, ya da ürün kaybı bedelinin aracı kurum durumundaki müvekkilinden talep edilemeyeceğini, sözleşmeye göre sorumluluğun davalı yan firmaya ait olduğunu, davacının da satın almadan sonra muhafaza ve dikim de dahil olmak üzere kusurunun araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) , 15.04.2014 tarihli, 2011/405 Esas, 2014/110 Karar sayılı karar ile; TMK nun 6 ncı maddesinde "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür" hükmü gereği davacının davaya konu fidelerdeki hastalığın davalıların kusurundan kaynaklı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 07.05.2015 tarihli 2014/23455 Esas, 2015/14709 Karar sayılı kararıyla; hükme esas alınan raporlar tespit raporuyla çeliştiği gibi hüküm kurmaya elverişli olmayıp gerekçesiz olduğu, bu raporlara itibar edilerek hüküm kurulamayacağı, hal böyle olunca konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden inceleme ve araştırma yapılması, tespit raporu ile son raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, davalıların tespit raporuna yaptığı itiraz ile davacının son raporlara yaptığı itirazların karşılanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, davalılar vekillerinin karar düzeltme istemleri Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 14.12.2015 tarihli, 2015/32060 Esas, 2015/36603 Karar sayılı kararı ile reddedilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 06.03.2019 tarihli, 2015/494 Esas, 2019/71 Karar

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 06.03.2019 tarihli, 2015/494 Esas, 2019/71 Karar

Sayılı karar ile; tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda düzenlenen 11.12.2017 tarihli kök rapor ile 10.04.2018 tarihli ek rapordaki kusur ve zarar durumuna ilişkin değerlendirmelerin mahkemece hüküm kurmaya elverişli ve temyiz denetimine açık olduğu anlaşılmakla mahkemece hükme esas alındığı ayrıca dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından da davalının kusurlu olduğuna yönelik mahkemede oluşan vicdani kanaat ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 57.903,00 TL zararın, 40.000,00 TL'sine dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinde 17.903,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 27.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 22.09.2021 tarihli, 2020/6166 Esas, 2021/8870 Karar sayılı kararı ile; dava konusu fidelerde görülen hastalığın, aşılamadan kaynaklandığının tespiti amacıyla 26.05.2011 tarihinde yaptırılan delil tespiti dosyasındaki rapora karşı davalı şirket tarafından fidelerde hastalık bulunmadığı, ayrıca sökülen fidelerin yerine yeni fidelerin dikilip dikilmediğinin de araştırılması gerektiği belirtilerek itiraz edildiği, dinlenen tanık beyanlarından sökülen karpuz fideleri yerine yeniden karpuz fidesi dikildiği, kapya biber dikilmediği, buna göre de zarar isteminde bulunamayacağının savunulduğu, bozma kararı doğrultusunda dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan 10.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda; karpuz üretiminin sonlandırılmasıyla davacının zararının 57.903 TL olduğunun hesaplandığı, karpuz üretimi sonlandırıldıktan sonra yerine yeniden karpuz vs. dikildiğine dair dosyaya bilgi sunulmaması nedeniyle bu konuda hesaplama yapılmadığının belirtildiği, Mahkemece uyulan bozma kararında da değinildiği üzere, davalıların tespit raporuna yönelik bu yöndeki itirazı üzerinde durulmadığı; buna göre mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği, hal böyle olunca mahkemece; davacının gerçek zararının tespiti bakımından gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediğine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı vekilinin davalılardan satın almış olduğu karpuz fidelerinin hastalıklı olması sebebiyle uğradığı zararını talep ettiği, dosya kapsamında alınan raporlarla fidelerin hasta olması sebebiyle davacının karpuz fidelerini sökmek zorunda kaldığı, ancak davacının almış olduğu karpuz fidelerinin bedelini davalılara ödediğini ispatlayamadığı, bu durumda davacının zararının yalnızca fide söküm/dikim masrafı olabileceği, kapya bibere yönelik hesaplama yapılması imkanı bulunmadığı anlaşılmakla bozma sonrası Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesinden alınan 23.02.2023 tarihli rapor doğrultusunda davacının fide söküm/dikim masrafının 9.666,00 TL olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 9.966,00 TL zararın dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu 22.000 fide bedelinin 11.11.2013, 26.04.2012 ve 11.08.2011 tarihlerinde kısım kısım ödendiğini, bozma sonrası alınan son rapor olan 23.02.2023 tarihli raporda 2.ürünün net gelirinin hesaplandığını, bu rapora ve bozma ilamına uyulmayarak karar verildiğini, fide zayiatından, ekip dikme masrafından, gelir kaybından davacının mahrum kaldığını, ikame dikim ile dahi bu zararının devam ettiğini ancak son raporla zarar miktarının kademeli olarak belirlendiği belli olup mahkemece keyfi gerekçe ile kısmen kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi heyetinin raporun sonuç ve kanaat kısmının sonunda; alan büyüklüğüne ilişkin tespit edilen yeni değer üzerinden bir hesaplama ile sadece fide maliyetine bağlı zarar hesabının da yapılması yönündeki görüşüne itirazları olduğunu, dosyada birçok bilirkişi incelemesi yapılmış olup, tüm delillerin toplandığını ve bu safhaya kadar hiçbir raporda ekilen alan miktarına göre ve fidan miktarına göre zarar ziyan hesabı yapılmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı, davalı şirketin üreticisi, diğer davalının satıcısı olduğu karpuz fidelerinin kurumasından kaynaklı uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun (5553 sayılı Kanun) “Tazminat” başlığı altındaki 11 inci maddesi.

2.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

3.1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun 19/B-a maddesi.

3. Değerlendirme