muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3675, Karar No: 2020/2436, Tarih: 02.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3675 E.  ,  2020/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde... Şeker Fabrikası'nda fabrika müdür yardımcısı ve mübayene görevlisi olarak görev yapan sanıkların, 01.10.2007 tarihi ve 30.11.2009 tarihleri arasında gerçekleştirdikleri geneli hırdavat, elektrik malzemesi ve boya malzemesi olan malzemeler ile ilgili alımlarda gereği gibi piyasa araştırması yapmayarak, bu hususta gerekli özeni göstermeyerek, görevlerinde ihmal göstermek sureti ile fazla ödeme yapılmasına sebep oldukları ve bu şekilde kurumu zarara uğrattıkları iddia edilen somut olayda,

Mahkemece aldırılan 09.12.2013 tarihli rapor ile soruşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporlarında satın alınan malların özellik ve niteliklerine göre gerçek değer araştırması yapılmadan ve temin edilen malların fabrika işleyişi için zaruret arz edip etmediği, yerlerine ikame malların alınıp alınamayacağı hususları gözetilmeksizin tespite gidilmiş olması, yine hükme esas alınan 09.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda soruşturma raporundaki teklif tutarlarının dosyada mevcut bulunan faturalı tüm malzemeleri kapsayıp kapsamadığının bilinmediğinin belirtilmesi ve bu haliyle raporların iddiaları karşılar nitelikte olmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilerek ayrıntılı rapor alınması ile sanıkların fabrikaya malzeme alımı noktasında görevlerinin ve sorumluluklarının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmasından sonra sanıklara isnat edilen eylemler neticesinde kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının bulunup bulunmadığı, varsa ne şekilde oluştuğunun denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumların takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14860, Karar No: 2007/15979, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14860 E.  ,  2007/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 7.9.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.9.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında malik gözüken kişinin baba adının, soyisminin ve doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili doğum tarihinin düzeltilemeyeceğinden hükmü temyiz etmiştir. Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 1 bendinin (a) fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine "... ili ... ilçesi ... Köyü 699 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın malik hanesindeki ... adının ... oğlu ... olarak düzeltilmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 13.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14711, Karar No: 2018/10077, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14711 E.  ,  2018/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk, hüküm tarihinde 18 yaşını doldurduğu halde, kısa kararın tefhim edildiği 28.04.2015 tarihli duruşmanın açık yapılması ve hükmün açık duruşmada tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nin 182/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri gereği belirlenen temel cezada, arttırım maddeleri olan TCK'nin 87/1-d ve 87/1-son hükümlerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; TCK’nin 87/1-d-son maddesi işaret edilerek cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11482, Karar No: 2012/26521, Tarih: 21.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11482 E.  ,  2012/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Ambalaj San. Tic. A.Ş. adına Av. ... 2-... aralarındaki dava hakkında Çerkezköy 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinden verilen 25.04.2011 günlü ve 21/238 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalılar ... Ambalaj San. Tic. A.Ş. Avukatı ile ... tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

29.12.2010 gün ve 27800 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5281 sayılı kanun ile değiştirilen mükerrer 138.maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapılmıştır. Buna göre 01.01.2011 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından 79.50 YTL. olarak belirlenen başvuru harcı alınacaktır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı “Temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.” hükümlerini içermektedir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı ... tarafından, temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır. Böyle olunca da, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse anılan kararın davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde ise doğrudan iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14757, Karar No: 2014/4036, Tarih: 04.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14757 E.  ,  2014/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mahkemesi’nce verilen 04.04.2013 gün ve 2011/81 - 2013/89 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

4603 Sayılı Kanunda aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, davalı ...’nın sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8272, Karar No: 2020/1538, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8272 E.  ,  2020/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde hacizlerin düşmüş olduğu gerekçesi ile ilk sırada yer verilmediğini, hacizlerin devam ettiğini, yediemin ücretinin ödenmesine ilişkin ve ihale bedelinin ödenmesine ilişkin kararın da hatalı olduğunu ileri sürererek sıra cetvelinin iptalini istemiştir .

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında 27.03.2013 tarihinde bir kısım taşınır mallara haciz konulduğu, istem üzerine 21.03.2013 tarihinde satış kararı verildiği, 27.03.2013 tarihinde satış avansının yattığı ancak 1. artırımda alıcı çıkmadığı, 10.07.2013 tarihinde satış için gerekli masraf yatmadığından satışın düşürüldüğü, 10.06.2014 tarihinde yeniden haciz uygulandığı ancak satış istenmediği, ortada geçerli bir haciz olmadığı, yedieminlik ücretinin makul olduğu, ihale bedelinin ödenmemesine ilişkin istemin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18074, Karar No: 2016/525, Tarih: 18.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/18074 E.  ,  2016/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 03/06/2015 gün ve 2014/20- 2014/474 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13648, Karar No: 2015/6622, Tarih: 01.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/13648 E.  ,  2015/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/150-2014/16

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idaraden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı TMK'nun 999. Maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası ''09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği'' gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 7 nolu bendindeki (1.500-TL) rakamının çıkartılmasına, yerine (19.443,46-TL nispi) rakam ve kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğudan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/565, Karar No: 2007/779, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/565 E.  ,  2007/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirilen belgelerden dava konusu taşınmazlardan 1071 numaralı parselin 28.12.1993 ve 15.9.2006 tarihlerinde onaylanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kaldığı belirtilmiş ise de; bu taşınmazın 29.9.2004 tarihi itibariyle hangi plana alındığı açıkça anlaşılamadığından bu hususun Belediye Başkanlığından sorularak tespiti ile bildirilmesi,

2-Geri çevirme kararında dava konusu taşınmazlardan 1361 sayılı parsele ilişkin açıklama istenilmesine rağmen bu konuda bilgi verilmediği anlaşıldığından sözkonusu parselle ilgili 14.11.2006 tarihli geri çevirme kararında belirtilen bilgilerin Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konulması, gelen yazının 1071 sayılı parsele verilen cevap gibi olması halinde de 1 numaralı bentte belirtilen araştırmanın bu parsel içinde yapılması ve alınacak yazıların dosyaya konulması için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/67, Karar No: 2014/6803, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/67 E.  ,  2014/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2013/187-2013/335

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davalının babası olduğunu, babası ile annesinin boşandığını, boşanma kararında kendisi lehine iştirak nafakasına hükmedildiğini, daha sonra 200,00 TL'ye yükseltildiğini, dava tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmasına rağmen üniversiteye hazırlandığı, öğrenci olduğu, maddi durumunun iyi olmadığı nedeniyle Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/706 Esas -2010/496 Karar sayılı kararı ile aylık 200,00 TLolan iştirak nafakasının aylık 400.00 TL yardım nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, gazi maaşı ile geçindiğini ve davacı dışında üç çocuğuna daha nafaka ödediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık 100,00 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK 364.maddesi, "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür." Aynı yasanın 328.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitimine devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür." hükmünü getirmiştir.

Somut olayda davacı, dava tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmuş, lise mezunu bir işte çalışmaz ve üniversite hazırlık kursuna devam etmektedir.

Ancak; davacının üniversite sınavlarını kazanıp, üniversite eğitimi yapabilmesi için üniversite hazırlık kursuna gitmesi gerektiği gözönüne alındığında bir süre daha ekonomik olarak babasının yardımına ihtiyacı vardır.

O halde mahkemece; ülke şartları gözönüne alınarak üniversite eğitimi yapmak isteyen davacının bu isteği olağan karşılanarak üniversite sınavlarını kazanması için babasının ekonomik desteğine ihtiyacı olduğu gözetilerek iştirak nafakası olarak aldığı miktara yakın bir miktar yardım nafakasına karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı gerekçelerle düşük miktarda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/612, Karar No: 2013/13832, Tarih: 05.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/612 E.  ,  2013/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ve ek kararın,Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava elektrik abonelerinden tahsil edilen kaçak-kayıp bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının itirazen kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, asıl ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hemen belirtmek gerekirki kayıp-kaçak bedelinin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik uygulaması bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, yine Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile, temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA ,

2-Davacı tarafın asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Yani kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrasında kurumun "Bu kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten sorumlu olduğu belirtilmektedir. Buna göre Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun ... amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan kurul kararı kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği haizdir. Tarifelerin uygulanması lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu sebeple, parakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli parekende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır. Bu nedenle, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün değildir.

Açık bir anlatımla az yukarıda belirtilen EPDK kararı iptal edilmedikçe tüm tüketicileri bağlar.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın (itirazın) kabulü ile Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin itiraza konu kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile asıl hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.