muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15855, Karar No: 2013/14892, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15855 E.  ,  2013/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Çatalca 2 Asliye Hukuk ve Çatalca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kaydında ölüm tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın çekişmesiz yargı işlerinden olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 5490 S.Y. 36/1-a maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş ve düzeltme davalarında yetki ve görev yönünden ise düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; davacı babası İsmail Çobanoğlu'nun ölüm tarihinin 12.06.1979 olduğu halde, hatalı olarak 25.01.1989 olarak kaydedildiğini belirterek ölüm tarihinin düzeltilmesini talep etmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının ilgili Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacağı açıkça hükme bağlanmıştır. Bu nedenle anılan madde uyarınca davanın Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Çatalca 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4369, Karar No: 2008/5865, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4369 E.  ,  2008/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davalı vekili tarafından, 10.01.2008 gününde verilen dilekçe ile Giresun Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.06.2006 gün ve 2005/1242-2006/602 sayılı kararının temyizinin istenmesi üzerine yapılan mahkemece temyiz talebinin süreden reddine dair verilen 16.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemiyle Tapu Sicil Müdürlüğü hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır. Tapu Sicil Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup, Hazine vekilinin bu idareleri temsilen yargılamalara katılma hakkı yasayla öngörülmüştür. Eldeki davada da bu yol izlenmek suretiyle Hazine vekilinin idare adına davayı izlediği anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarıncada vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması öngörülmüştür. Usule ilişkin bu kural kamu düzeni ile ilgili olup uyulması zorunlu kuraldır. Dava Hazine vekili tarafından takip edildiğine göre verilen hükmün de Hazine vekiline tebliğ edilmesi gerekirdi. Tapu Sicil Müdürlüğüne yapılan tebligat bu nedenle yasaya aykırı olup, Hazine vekilinin 13.01.2008 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi süresinde verilmiş kabul edilmelidir. Aksi düşünceyle mahkemenin 16.01.2008 tarihinde verdiği temyiz isteminin süreden reddine dair karar yasaya aykırıdır. Sözü edilen bu kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı idarenin, mahkemenin 05.06.2006 günlü hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine geçildi.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 06.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3716, Karar No: 2010/2254, Tarih: 01.03.2010

11. Ceza Dairesi 2007/3716 E., 2010/2254 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/3716 E., 2010/2254 K.**

**- EMNİYETİ SUİSTİMAL

- KAMU DAVALARINDA SÜRE**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 508 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Serbest Muhasebecilerin, 3568 Sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtilen görevleri arasında SSK prim borcu yatırmak olmadığı ayrıca, Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği'nin Mecburi Meslek Kararlarına ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi gazetede yayınlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmüne göre; serbest muhasebeci olan sanığın şikâyetçinin SSK prim borcunu yatırmak üzere aldığı paraları yatırmayarak özel işlerinde kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında eyleminin görevi ile ilgisi bulunmayıp, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY. nun 508. maddesindeki "emniyeti suistimal" suçunu oluşturacağı, bu suç takibi şikayete bağlı olup şikayetçinin aynı yasanın 108. maddesinde öngörülen altı aylık süreden sonra şikayette bulunduğu, yasal süresi içinde şikayette bulunulmaması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK nun 73/1. ve 5271 sayılı kanunun 223/8. (765 Sayılı TCK nun 99. ve 108/1 maddeleri) uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16218, Karar No: 2007/191, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16218 E.  ,  2007/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili ile davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyüne ilişkin keşifte uzman orman bilirkişi tarafından uygulanan 1979 basım tarihli memleket haritasının hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından elde edildiğinin, 1979 basım tarihli memleket haritasından eski basım tarihli memleket haritası bulunup bulunmadığının, bulunuyor ise hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından elde edildiğinin Orman Yönetiminden sorularak, alınacak cevabi yazı ile 1979 basımlı memleket haritasından daha eski tarihli olan memleket haritasının orijinal renkli örneğinin bulunduğu yerden getirtilerek,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünde, Milli ... Genel Müdürlüğü tarafından Orman Genel Müdürlüğüne ağaçlandırma yapılmak üzere 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 13/d maddesi uyarınca yapılan tahsise ilişkin tüm belge, yazılar ve tahsis kararı ile haritasının, tahsis süreli ise uzatılıp uzatılmadığının, buna ilişkin tahsis kararının getirtilerek,

3- Bundan sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen memleket haritası ile dosyaya getirtilecek olan 1979 tarihli memleket haritasından daha eski tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınmalı, keza dava konusu taşınmazın Milli ... Genel Müdürlüğüne ağaçlandırılmak üzere tahsis edilen taşınmaz içinde bulunup bulunmadığının, tahsise ilişkin tüm yazı, belge, karar ve haritası uygulanmak suretiyle, saptanarak açıklamalı ve haritalı ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31820, Karar No: 2013/18138, Tarih: 03.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/31820 E.  ,  2013/18138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nın adli para cezası başlıklı 52.maddesinin 1.fıkrasında "... para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün yasasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan mebleğın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 61/8.maddesinde yer alan " adli para cezası hesaplanırken, bu medde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur" biçimindeki düzenleme uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edildiğine göre temel cezanın doğrudan 5237 Sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca 365 gün karşılığı olarak belirlenmesinden sonra, artırma ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden,

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 125/1.maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezasında hükmolunup, aynı Kanun'un 125/3-a maddesi gereğince cezanın artırılması suretiyle hatalı uygulama yapılmış ve yıl üzerinden yapılan uygulama sonucunda adli para cezası eksik belirlenmiş ise de,

5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nın 326/son. Maddesinde yer alan yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralı karşısında, bu hususların sonuca etkili olmadığı kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7524, Karar No: 2015/5765, Tarih: 16.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7524 E.  ,  2015/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Tehdit kabulüyle mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16592, Karar No: 2016/3927, Tarih: 08.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/16592 E.  ,  2016/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 157 ada 5 parsel sayılı 149,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı gerekçe gösterilerek dava dışı Asim Karakuş adına tespit ve 21.03.1997 tarihinde tescil edilmiş, 10.03.2005 tarihinde satın alma yoluyla davalı ...'a intikal etmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin 25.12.2012 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 6,23 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapusunun iptali ile davacının maliki olduğu 157 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kadastro tespitinden önceki tapu kaydına değer verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamı ile usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz ile bitişiğindeki davacıya ait aynı ada 6 parsel sayılı taşınmaz öncesinde bir bütün olarak tapuda kayıtlı iken ifrazen iki parçaya ayrılmış, kadastro sırasında da bu şekilde tespit görmüş ve kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir. Davacı, kadastro öncesi dönemde yapılan ifrazın eşit şekilde olduğunu ve her iki parselin de 118 metrekare olduğu halde kendi taşınmazında 16 metrekarelik eksiklik bulunduğunu, bu eksikliğin çekişmeli taşınmazdan alınarak kendi taşınmazına eklenmesini istemiş, ayrıca davalının bu yeri satın alırken 118 metrekare olduğunu bildiğini, dolayısıyla iyi niyetli olmadığını iddia etmiştir. Buna karşılık davalı taraf tapuya güven ilkesine dayanmış ve davacı iddialarını kabul etmemiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası alınan fen bilirkişi raporunda dayanak tapu kaydının ifraz krokisinin fenni sıhhate haiz olmadığı belirtilmiş ancak mahkemece yine de bu ifraz krokisine değer verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Bir an için dayanak tapu kaydı nedeniyle dava konusu taşınmaz bölümünün davacıya ait taşınmaz içerisinde kaldığı kabul edilse bile davanın, tespitten sonraki satışın iptaline yönelik olduğu ve bu kapsamda 4721 sayılı TMK'nın 1023. maddesinde açıklanan; “Tapu kütüğündeki tescile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya bir başka ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur.” kuralı gereğince davacı tarafın, davalının taşınmazı devralırken bu durumu bildiğini ve dolayısıyla iyi niyetli olmadığını kanıtlaması gerekirdi. Dosya kapsamı itibariyle davacı taraf, davalının iyi niyetli olmadığı yönündeki iddiasını ispatlayamamıştır. Belirtilen nedenlerle davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına ve anılan yasal düzenlemeye uygun düşmeyecek şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/141, Karar No: 2007/208, Tarih: 16.10.2007

**Ceza Genel Kurulu         2007/6-141 E.  ,  2007/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :KYB.173565

Yargıtay Dairesi  : 6. Ceza Dairesi

Sanık İ.E..’in hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hiçbir şey almadan olay yerinden ayrılması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesinin tatbikiyle takdiren ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin olarak Giresun 2. Asliye Ceza Mahkeme¬sinden verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşmiş bulunan 20.12.2005 gün ve 216-561 sayılı hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozma başvurusunda bulunulması üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 03.04.2007 gün ve 16984-4291 sayı ile;

“1- Hırsızlık suçunun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda unsurlarının aynı olmadığı, iddianamedeki anlatım şekliyle eylemin aynı zamanda işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, bu haliyle de 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanığın lehine bulunduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un lehe olduğundan bahisle uygulama yapılmasında,

2- Kabule göre de,

a) Sanığa isnat olunan suçun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi gereğince adı geçen sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde,

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 145. maddesindeki malın değerinin azlığı” kavramı ile, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerlik bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun’a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma halinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanığın gece saat 03.30 sırasında müştekiye ait işyerinin giriş kapısını tornavida ile kanırtmak suretiyle açarak içeri girdiği ve kilidi olmayan tahta çekmecede bulunan 5-6 milyon Türk lirası bozuk parayı aldığı nazara alındığında, suçun işlenmesindeki özellik gereği olayda 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

c) Sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi gerektiği kanaatinin oluşması durumunda, mahkemenin eylemi tespit ve gerekçesini belirtmek suretiyle, herhangi bir ceza miktarı belirtmeksizin hüküm kısmında sadece “ceza verilmekten vazgeçilmesine” karar vermesi gerekli iken, ceza verilecekmiş gibi temel cezanın üzerinde gerekli artırım ve indirimler yapılarak sonuç cezasının belirlenmesinden sonra “ceza verilmekten vazgeçilmesine” ibaresinin hükmün sonuna eklenmesi suretiyle hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması” Dairemizden istenilmiştir.

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık İ.E.. hakkında Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 20.12.2005 gün ve 2005/216-561 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi gereğince aleyhe etki etmemek üzere bozulmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine” karar vermiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 05.06.2007 gün ve 173565 sayı ile;

“Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmü dışında kalan ve davanın esasını çözer nitelikte olan ceza verilmesine yer olmadığı hükmünün yasa yararına bozulması, 5271 sayılı CMK’nun 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılama yapılmaz. Bozulan karar mahkûmiyet hükmü olmadığından aynı fıkranın (b ve d) bentlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Yüksek Dairece, Yerel Mahkeme hükmünün aleyhe etki etmemek üzere bozulmasını takiben ‘5271 sayılı CMK’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesinin’ kararlaştırılma¬sının yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır.” görüşü ile itiraz etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yüksek Dairece, Yerel Mahkeme hükmünün aleyhe etki etmemek üzere bozulmasını takiben ‘5271 sayılı CMK’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesinin’ kararlaştırılma¬sının yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır.” görüşü ile itiraz etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hırsızlık suçundan dolayı 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hiçbir şey almadan olay yerinden ayrılması nedeniyle hakkında aynı Yasanın 145. maddesinin tatbikiyle ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin 20.12.2005 günlü hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına başvuruda bulunulması üzerine Özel Daire, 765 sayılı TCY’nın sanık bakımından daha lehe sonuç verdiği, kabule göre de; Çocuk Koruma Yasası’nın 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalan bu suç nedeniyle CYY’nın 253. madde hükmü uygulanmadan yargılamaya devamla karar verildiği, olayda 145. maddenin uygulanamayacağı, ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilecek ahvalde ceza verilecekmiş gibi temel ceza ve bunun üzerinden artırım yapılarak sonuç ceza belirlenemeyeceği, böyle bir durumda doğrudan ceza verilmekten vazgeçilmesine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, aleyhe sonuç doğurmamak üzere hükmün yasa yararına bozulmasına, CYY’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine karar vermiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, ceza vermekten vazgeçilmesine ilişkin kararın mahkû¬miyet dışı hükümlerden olduğunu, böyle bir hükmün yasa yararına bozulması halinde yerel mahkemede yeniden yargılama yapılmasına olanak bulunmadığını belirterek itiraz etmiştir.

Çözümü gereken uyuşmazlık, davanın esasını çözen mahkûmiyet dışı bir hüküm yasa yararına bozulduğunda, yerel mahkemede yeniden yargılama yapılmasının mümkün olup olmadığına ilişkindir.

Özel Dairenin yasa yararına bozma kararına dayanak aldığı CYY’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendindeki düzenleme, sadece mahkûmiyet hükümlerini içermektedir. Somut olayda yasa yararına bozulan hüküm ise, sanığa ceza verilmesinden vazgeçilmesine ilişkin olup, davanın esasını çözen, mahkûmiyet dışı bir hükümdür. 4. fıkranın (c) bendindeki emredici düzenleme uyarınca, böyle bir hükmün yasa yararına bozulması halinde yerel mahkemede yeniden yargılama yapılması mümkün değildir; Yargıtay’ca hükmün yasa yararına bozulması ile yetinilmelidir. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı yerinde görülmüştür.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.04.2007 gün ve 16984-4291 sayılı kararından, “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine” ibaresinin çıkartılmasına,

3- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2007 günü oybirliği ile karar verildi.