muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16870, Karar No: 2019/8175, Tarih: 21.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16870 E.  ,  2019/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; 01.01.2008 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 2.500 TL bedelli sözleşme ile kiracı olan davalının ödemekte olduğu son kira bedelinin net 3.300 TL olduğunu, tarafların anlaşması ile Haziran 2015'ten itibaren aylık kira bedelinin net 5.000 TL olarak belirlendiğini ve ödendiğini, Aralık 2015 kirasının eksik ödendiğini, Ocak ve Şubat 2016 kiralarının da hiç ödenmediğini, sözleşmenin 4. maddesine göre aynı dönem içinde kira bedelleri iki defa ödenmediği için dönem sonuna kadar kalan kiraların muaccel hale geldiğini belirterek Ankara 27.İcra Müdürlüğünün 2016/3600 sayılı dosyasında takibe konulan toplam 67.007,60 TL alacağa itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; aylık kiranın net 3.300 TL olduğunu, arttırılarak 5.000 TL'ye çıkarıldığı hususunu davacının ispat etmesi gerektiğini, bu hususta anlaşma ve muvafakatlarının olmadığını, davacının ihtiyacı ve talebi üzerine ileride kiradan mahsup edilir diye Haziran ila Kasım 2015 arasında aylık kiranın 5.000'er TL ödendiğini, daha sonra tekrar Aralık 2015 kirasının 3.300 TL ödendiğini, Haziran ayında gününden önce çift ödeme yapılarak Temmuz 2015 dahil kira ödendiğini, fazladan ödenen kiralar nedeniyle muacceliyetin gerçekleşmediğini ayrıca kira dönemi 2015 sonunda bitip 2016 yılında yeni dönem başladığından 2016 yılı için muacceliyetin oluşmadığını belirterek davanın reddi ile %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; kira sözleşmesinde belirlenen kira bedeli ve sözleşmede öngörülen artış miktarı dikkate alınarak sözleşmenin başlangıcından itibaren kira bedelelri sözleşmedeki artış oranı uygulanmak suretiyle hesaplanarak kira bedelinin 2015 yılında 4.202 TL, 2016 yılında 4.424 TL olduğu belirlenmiş bu kira bedelleri dikkate alınarak, davalının tacir olması dolayısıyla muacceliyet şartının geçerli olacağı gerekçesiyle yapılan ödemeler dikkate alınarak 54.222 Tl asıl alacak bakımından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; kira döneminin 31.12.2015 tarihinde sona ereceği, talep bakımından muacceliyet şartının bu dönem içinde kalan aylar bakımından değerlendirilmesi gerektiği, yeni başlayacak olan 01.01.2016 - 31.12.2016 dönemi için henüz muaccel olan bir alacak söz konusu olmadığı, zira takip talebinde ödenmeyen 2015 Temmuz ay kirası ile Aralık ay kira bakiyesine dayanıldığı ve muacceliyet koşulu nedeniyle diğer ayların kira parasının tahsilinin talep edildiği, bu nedenle muacceliyet koşulu gerçekleşmediğinden bu dönem için müeccel olan kira parasının talep edilmesinin mümkün olmadığı, takipte 01.01.2016 tarihinde başlayan dönem için hangi ayların kira parasının ödenmediğinin ve muacceliyet koşuluna neden olduğunun yazılı olmadığı, 01.01.2016-31.12.2016 dönemi kira parası muaccel olmadığından bu döneme ilişkin istemin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi aylık kira bedeli sözleşmede 3.300-TL olarak yazılı ise de, davalı kiracı şirket tarafından 2015 yılı Haziran ayından itibaren ihtirazı kayıt konulmadan sıralı olarak banka hesabına 5.000-TL her ay bazında kira parası ödemesi yapıldığından aylık kira bedelinin 2015 yılı Haziran ayından itibaren 5.000-TL olduğunun kabulü gerektiği, davacı kiraya veren lehine 2015 yılı Temmuz ayı kirası 5.000 TL ve 2015 yılı Aralık ayı kira parası bakiye 1.700-TL toplamı 6.700-TL kira alacağına karar verilmesi gerektiği belirtilerek taraf vekillerinin istinaf istemlerinin kabulüne ve yerel mahkemenin kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 27.İcra Dairesinin 2016/3600 sayılı dosyasına yönelik itirazının 6.700,00 TL üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, alacak üzerinden hesap edilen % 20 icra inkar tazminatı 1.340-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacağın reddedilen 60.000-TL kısmı üzerinden % 20 icra inkar tazminatı 12.000-TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptali davasıdır. Taraflar arasında 01.01.2008 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ve aylık 2500 TL bedelli kira sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmede kira bedelinin her ayın beşinci gününe kadar ödeneceği, kira bedelinin tefe tüfe ortalaması oranında artırılacağı ve aynı dönemde iki defa kira ödemesi yapılmadığı takdirde dönem sonuna kadar işleyecek kira bedelerinin muacceliyet kazanacağı düzenlenmiş olup taraflar arasında sözleşme ve sözleşme hükümleri bakımından uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, tarafların üzerinde anlaştığı son kira bedelinin ne kadar olduğu, davalı tarafça eksik ödeme yapılıp yapılmadığı ve takibe konu edilen 2016 yılına ait kira bedellerinin muaccel hale gelip gelmediği noktalarındadır.

Davacı tarafça davalı aleyhine aylık 5000 TL kira bedeli esas alınarak 2015 yılı Temmuz ayı bakımından eksik ödeme dolayısıyla ödenmeyen 1700 TL ve Aralık ayına ait ödenmeyen 5000 TL kira bedeli ile sözleşmenin 4. maddesi dolayısıyla muaccel hale geldiği ileri sürülen 2016 yılı 12 aylık kira bedeli olmak üzere toplamda 66.700 TL asıl alacağın tahsili istemiyle 09.02.2016 tarihinde Ankara 27. İcra Müdürlüğü 2016/3006 E numaralı dosyası nezdinde icra takibi başlatılmış olup, davalı ödeme emrinin tebliği üzerine süresi içinde itiraz ederek takibi durdurmuştur.

Kira bedelinin belirlenmesi bakımından; her ne kadar taraflar arasındaki kira sözleşmesine göre kira bedelinin 2500 TL olduğu ve Tefe-Tüfe ortalaması oranında artırılacağı belirlenmiş ise de 2015 yılı Haziran ayına kadar kira bedelinin 3300 TL olarak ödendiği her iki tarafın kabulündedir. 2015 yılı Haziran Ayı itibariyle kira bedeli Temmuz ayı dışında aylık 5000 TL olarak ihtirazi kayıt konulmaksızın davacının banka hesabına yatırılmış, Bölge Adliye Mahkemesince 5000 TL’nin aylık kira bedeli olduğu tespit edilerek hüküm kurulmuş ve davalı tarafça hüküm temyiz edilmemiştir. Bu nedenle aylık kira bedelinin 2015 yılı Haziran ayı itibariyle 5000 TL olduğu kabul edilerek buna göre hesaplama yapılması gerekmektedir.

Muacceliyet koşulu bakımından; 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı öngörülmektedir. Tacir olan davalı kiracı için TBK'nın 346. maddesi uygulanması ertelenmiş olmakla, 01.10.2013 tarihli sözleşmesinin 2. maddesi ile kararlaştırılan muacceliyet koşulu geçerli olup, tarafları bağlar. Takip tarihi 09.02.2016 olup, taraflar arasındaki sözleşmede kira bedelinin her ayın beşinci gününe kadar ödeneceği düzenlenmiştir. Bu durumda 2016 yılı Ocak ve Şubat ayları kira bedelleri takip tarihi itibariyle muaccel hale gelmiş olup, bu aylara dair kira bedellerinin ödendiği hususunda davalı tarafça savunma yapılmamış ve buna dair delil sunulmamıştır. Dolayısıyla sözleşmede yer alan muacceliyet koşulu doğrultusunda davacı kiraya verenin 2016 yılı kira bedelini talep edebileceği gözetilmelidir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, aylık kira bedelinin 2015 yılı Haziran ayı itibariyle 5000 TL olduğu, takip tarihi itibariyle 2016 yılı Ocak ve Şubat aylarına ilişkin kira bedellerinin ödenmemesi dolayısıyla sözleşmenin 4. maddesi uyarınca muacceliyet koşulu gerçekleştiğinden davacı tarafça 2016 yılı kira bedelinin de talep edilebileceği gözetilip buna göre hesaplama yapılarak karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17591, Karar No: 2014/21157, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17591 E.  ,  2014/21157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/348-2014/188

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3403, Karar No: 2018/6657, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3403 E.  ,  2018/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluklarında kurulan hükümleri temyiz etmeyen sanıklar ...'ın işledikleri iddia edilen kasten yaralama suçunun mağduru olan katılan ...'un, gerekçeli kararın tebliğinden önce öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 243/1. maddesine göre mirasçıların katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğu nazara alınarak kanuni mirasçılarına ve suç tarihinden önce on beş yaşını tamamlamayan mağdurenin velayet hakkına sahip babası ...'ın aşamalarda beyanının alınmadığı gözetilip yokluğunda verilen gerekçeli hükmün müşteki ... ile katılan ... mirasçılarına usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2392, Karar No: 2019/4380, Tarih: 10.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2392 E.  ,  2019/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Takı Parası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının ziynet alacağı davasının kabulü ve kesinleşen yönler hakkında mahkemece yeniden hüküm kurulması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece bozma öncesi verilen 29.01.2015 tarihli ilk hükümde, taraflarca karşılıklı açılan her iki boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından "Kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile ziynet alacağı talebi hakkında esastan hüküm kurulmaması ve vekalet ücreti" yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 2015/10180 esas, 2016/1445 karar sayılı ilamıyla, davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiş, kadının usulünce mahkemeye bildirdiği tanıklardan ...'un dinlenmediği ve kadına ziynet alacağı talebine yönelik harç eksikliğini tamamlaması yönünde usulünce süre verilmediği gerekçesiyle hüküm bozulmuş, bozma sebebine göre davalı-karşı davacı kadının "Kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücretine" yönelik temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar ile bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Her iki dava hakkında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi ise bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın her iki boşanma davası hakkında yeniden ayrı ayrı boşanma hükmü kurulması ve davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin yeniden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadın birleşen dava dilekçesinde kendisine düğünde takılan 90 çeyrek altın, 17 bilezik ve 3000,00 TL takı parası alacağı toplamından ibaret 42.636,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte erkekten tahsilini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda birleşen ziynet alacağı davasının kabulü ile taleple bağlı kalınarak 42.636,00 TL'nin birleşen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsili ile kadına ödenmesine karar verilmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan ziynetlerin ayrı ayrı cins, nitelik, miktar ve değerleri gerek kısa kararda gerekse kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçeli karar hüküm fıkrasında gösterilmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin (2). fıkrasında; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında: açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz.

Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ziynet eşyalarının tek tek cins, nitelik, miktar ve değerleri gösterilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, (2.) bentte yer alan bozma sebebine göre davacı-karşı davalı erkeğin birleşen ziynet alacağı davasının esasına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/8462, Karar No: 2020/6282, Tarih: 23.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8462 E.  ,  2020/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1958 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 26 parsel sayılı 8.400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişi adına tesbit ve tescil edilmiş; satışlar yoluyla davalılara intikal etmiş; uygulama kadastrosunda 101 ada 13 parsel sayısı ve 8.721,99 metrekare yüzölçümü ile tespit edilerek tapu kütüğüne aktarılmıştır. Beyanlar hanesinde orman sınırları içinde kaldığına dair şerh vardır. Davacı ... İdaresi vekili 09.08.2012 havale tarihli dava dilekçesiyle, taşınmazın öncesinin orman olduğunu, kesinleşen orman sınırı içinde kaldığını ve eylemli durumunun da orman olduğunu ileri sürerek; tapu kaydının iptaline ve orman vasfı ile Hazine adına tesciline, davalıların müdahalesinin önlenmesine, şerhlerin terkinine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 12.08.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ekindeki hava fotoğrafında (A) harfi ile gösterilen 1.665,95 metrakarelik kısmının tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tesciline, müdahale taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... idaresi ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 02.11.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile, henüz sınırlaması yapılmamış ormanların orman kadastro çalışması vardır.