muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3491, Karar No: 2020/358, Tarih: 05.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3491 E.  ,  2020/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme

HÜKÜM : Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2018 tarih ve 2017/100 esas 2018/105 sayılı kararla;

1-Sanıklar ..., ..., ... haklarında; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

2- Sanık ... hakkında; TCK'nin 82/1-j, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

3- Sanık ... hakkında; TCK'nin 82/1-j, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık ... ve ... müdafiinin istinaf taleplerinin beraat edenler ve sanık ... yönünden esastan reddi, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraatine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, kurulan hükmün kesin nitelikte olup katılanların temyize hak ve yetkilerinin de bulunmadığı anlaşılmakla; katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

Sanık ...’in maktul ...’i kan gütme saiki ile öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılanlar vekili; diğer sanıklar ..., ... ve ...’in ise kan gütme saiki ile öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerin katılanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2018 gün ve 2018/3826 esas, 2018/2689 karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin suç vasfına, töre saikinin oluşmadığına, haksız tahrike; katılanlar vekilinin suç vasfına, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

Ancak;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2018 gün ve 2018/3826 esas, 2018/2689 karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin suç vasfına, töre saikinin oluşmadığına, haksız tahrike; katılanlar vekilinin suç vasfına, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

Ancak;

... ve ... aileleri arasında önceye dayalı husumet nedeniyle 01/07/2013 tarihinde her iki aileye mensup tarafların birbirlerine ateş etmesi neticesinde sanıkların kardeşi olan ...’in isabet eden kurşunlar dolayısıyla hayatını kaybettiği, olay tarihinden itibaren geçen zaman içerinde iki aile arasındaki anlaşmazlığın sürdüğü, tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere tarafların ortak tanıdıklarınca barışma hususunda girişimde bulunulmuş ise de; sanıklar ... ve ... başta olmak üzere ... ailesinin barışma teklifini kabul etmediği, sanıklardan ...’nin Çerkezköy ilçesinde ikamet etmekte iken kardeşi ...’in öldürülmesinden sonra Çerkezköy’den Malazgirt’e taşındığı, olay tarihinde caddede eşi olan katılan ... ile beraber yürümekte olan maktulün önüne çıkarak ateş ettiği, kaçmaya başlayan maktule ateş etmeye devam etmesi üzerine maktulün vücuduna isabet eden 7 adet ateşli silah mermi çekirdeğinin göğüs ve batın organlarında oluşturduğu hasar ve kanama neticesinde hayatını kaybetiği olayda ;

Sanık ...’in 21/09/2016 tarihli Malazgirt Cumhuriyet Başsavcılığı’na verdiği ifadede yer alan ‘... ben ...’nin böyle bir suç işleyebileceğini biliyordum bugüne kadar ...’yi ben frenledim’ şeklindeki beyanından anlaşılacağı üzere ...’in aile içerisinde kendisinden yaşça küçük kardeşi ...’yi suç işlemeye teşvik edebilecek konumda olup diğer sanıklar üzerinde de tahakküm kurduğu, iki aileyi barıştırmak için araya giren kişilerin de ... ile muhatap olmalarının da bu durumu teyit ettiği, nitekim sanık ...’in olaydan evvel barış teklifinde bulunan tanık ...’e hitaben ‘barış yapılmayacağını ve abisinin öcünün alınacağı’ yönündeki beyanı, diğer tanık ...’ün ‘...’in barış yapmaya yanaşmaması nedeniyle ailelerin husumeti sona ermemiştir’ şeklindeki beyanı, olay anında maktulün vurulduğu noktaya 360 metre mesafade bulunan kahvehanede oturan ...’in, tanık ...’in beyanlarına göre olay olduğunu duymasının hemen ardından olayın ayrıntısını henüz öğrenmeden oyunu bırakarak dışarı çıktığı, kamera kayıtlarından tespit edildiği üzere sanık ...’in kahvehaneden çıkarak olay yerine doğru ilerlediği, sanık ...’nin de kahvehanenin bulunduğu noktaya doğru kaçtığı, cadde üzerinde her iki sanığın karşılaşarak görüşmelerinin neticesinde sanık ...’nin bu kez geldiği yönden farklı istikamete doğru kaçtığı, bu suretle sanıkların birbirlerinden önceden haberdar olduklarının anlaşıldığı, sanık ... her ne kadar ifadesinde; karşılaştıklarında ...’nin Mehmet’i öldürmüş olduğunu o anda kendisinin bilmediğini, ...’ye ne olduğunu sorduğunda ona ‘şerefsiz’ şeklinde hitap ettiğini, ...’nin kardeşi olan ... ile kavga etmiş olabileceğini düşündüğünü belirtmiş ise de; sanık ...’nin savunmalarında sanık ...’in bu iddiasını doğrulamadığı, dosyada mevcut deliller kapsamında olay günü ve öncesinde sanıklar arasında herhangi bir anlaşmazlığın da bulunmadığı, sanık ...’in iddia etmiş olduğunun aksine iletişimin tespiti kayıtlarına göre kendilerinden ‘...’ isimli aşiretin mensubu olarak bahseden ve ‘biz’ diyerek ifade eden sanıklardan ...’in aşamalarda ... ailesini kastederek ‘bizi sürekli rahatsız ediyorlardı, taciz ediyorlardı’ şeklindeki savunması, sanık ...’nin gerçekleştireceği kasten öldürme eylemi sonrasında yardım vaadinde bulunulduğunun ...’e ait iletişimin tespiti kayıtlarında geçen ‘ben öcü senin için çıkarmamışım ... için çıkarmışım ... da babasının hayrına değil yardım verecekler bana’ ve ‘Biz demiştik bu iş olursa daha memlekette durmayız.. Hapse sokacak mezara gönderecek kardeşim yok’ şeklindeki beyanlarından anlaşılması, olaydan sonra ... ile birlikte Malazgirt ilçesinde ikametgah eden ...’in de ... gibi ortadan kaybolduğu ve yürütülen soruşturma kapsamında her ikisi hakkında da yakalama emri çıkarıldığı, sanık ...’nin ise üzerinde kullanılan ruhsatsız tabanca ile ilçe dışına çıktığının tespit edilmesi karşısında:

Olaydan evvel sanık ...’yi suça teşvik ederek yardım vaadinde bulunan, suçun işlenmesinden sonra ...’nin kaçış istikametini değiştirerek olaydan evvelki yardım vaadini yerine getirerek kaçmasına yardım eden Sanık ...’in TCK'nin 39/2-a,c maddesi kapsamında sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanık ... hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK'nin 304. maddesinin birinci fıkrası

uyarınca dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Patnos Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17950, Karar No: 2012/4897, Tarih: 14.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/17950 E.  ,  2012/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete ve beraate dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ... ve sanık ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'i "basit yaralama" eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a- Katılan sanık ... hakkında Konya Meram Eğitim ve Araştırma Hastanesinde düzenlenen geçici raporunda; saçlı deri üst kısımda 4 cm.lik yara, sağ ayak bileğinde 1 cm.lik açık yara sol bacak üst kısımda 5x2 cm.lik ekimoz, sağ orbita tavan kırığı lezyonları bildirilmesine, yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğunun belirtilmesine, Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğü'nden alınan raporunda ise yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun bildirilmesi karşısında, katılan sanık ...'e ait film, grafi ve tüm tedavi evrakları İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilerek raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Kabule göre de; sanıklara ceza tayin edilirken TCK'nun 61. maddesine aykırı olarak artırım ve indirimlerin ... üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna aykırılık eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususun mahalli mahkemece değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ... ve sanık ... vekili ile katılan sanık ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9087, Karar No: 2010/7085, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/9087 E.  ,  2010/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31/01/2005 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davalarına / iş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21.Hukuk Dairesine verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 16.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17493, Karar No: 2018/25000, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17493 E.  ,  2018/25000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Çimento Sanayi T.A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... Çimento A.Ş.’ye ait işyerinde diğer davalının işçisi olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik ve İnş. Tic. Ltd. Şti. davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş., davalılar arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davanın paisf husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalılardan ... Çimento Sanayi A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak ve tespit davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, ... 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.