muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/530, Karar No: 2024/5660, Tarih: 21.05.2024

B) İlk Bozma Kararı

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 12.02.2019 tarih ve 2017/6628 Esas 2019/903 Karar sayılı ilamında özetle; sigortalının meslek hastalığına yakalandığı tarihe kadar farklı işyerlerinde çalıştığı, bu şekilde muhtelif işyerlerinde çalıştıktan sonra meslek hastalığının ortaya çıkması halinde, her iş yerinde geçen çalışma süresi ve koşullarının meslek hastalığı nedeniyle oluşan sürekli iş göremezlik oranına ve ölüme etkisi farklı olacağından işverenlerin kusurlarının ayrı ayrı belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle, bu tür sorumlulukta müteselsilen değil, ayrı ayrı her işverenin kendi kusurundan sorumlu olması gerektiği, ayrıca davacılar tarafından açılan meslek hastalığının tespiti davasının kesinleştiği gözetilerek, kuruma müracaat ederek ölüm geliri bağlanması için önel verilmesi, gerektiğinde Kurum aleyhine dava açarak çıkacak sonuca göre kazanılmış hakların da gözetilmesi yönlerinden kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

C) İkinci Mahkeme Kararı

Bozma kararına uyan Mahkemece verilen 14.09.2021 tarih ve 2019/405 E-2021/462 K sayılı ilamında özetle; Asıl davada davalıların %35,46 oranında kusuruna isabet eden eş Nagihan lehine 60.303,52 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 22.413,56 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 28.807,53 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada ise davalı ... davalı olarak gösterilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına, anne lehine 3.000,00 TL ve kardeşler lehine 2.000,00 TL'şer manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) İkinci Bozma Kararı

Kararın asıl dosya davacıları vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.06.2022 tarih ve 2021/13016 E-2022/9523 K sayılı ilamında özetle; usuli kazanılmış hak kapsamında bir önceki kararda davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatların aynen hüküm altına alınması gerekirken, bu miktarların daha azı miktarda manevi tazminatlara hükmedilmesinin hatalı olduğu gibi, ilk kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulmasına karar verildiği, bu yönle önceki karara maddi tazminatların belirlenmesi noktasında esas alınan 27.04.2015 tarihli hesap raporundaki veriler yönünden davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, o halde anılan bu hesap raporuna davalıların tespit edilen %35,46 düzeyindeki kusur oranının uygulanması ve gelirin şimdiki gibi bu rapordan tenzili ile davacıların maddi tazminat alacaklarının belirlenmesi gerekirken; bozmadan sonra alınan 12.02.2021 tarihli hesap raporuna itibar edilerek karar verilmesinin de hatalı olduğu belirtilerek kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

IV. SON BOZMA KARARI ÜZERİNE VERİLEN KARAR

IV. SON BOZMA KARARI ÜZERİNE VERİLEN KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve numarası yazılı kararda özetle; Asıl davada eş Nagihan lehine 14.511,83 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 12.882,64 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 10.920,61 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada ise davalı ... davalı olarak gösterilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada ise; davalı ... davalı olarak gösterilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına, anne lehine 6.000,00 TL ve kardeşler lehine 4.000,00 TL'şer manevi tazminatın sigortalının ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalıların ortak vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilleri arasında asıl- alt işveren ilişkisi olmadığını, sigortalının meslek hastalığına uğramaması için gerekli tedbirlerin alınmış olduğunu, işyeri koşullarının tespiti açısından keşif yapılması gerektiğini ve sigortalıya sigara içmeden ve maske kullanmadan çalışmaması hakkında verilen talimatın özlük dosyası içeriğinde bulunduğu halde müvekkiline verilen kusurun hatalı olduğunu, maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, müteveffanın hesaplamalara esas aylık geliri hususunda bir değerlendinme yapılmadığını, bozma öncesinde alınan 27.04.2015 tarihli aktüerya bilirkişi raporuna atıfta bulunulduğunu, söz konusu raporda müteveffanın en son 2003 yılında çalıştığı, bu tarihten sonra çalışamadığı, çalıştığı son aylık ücretinin asgari ücretin 1.58 katı olduğu kabul edildiğini ve bu katsayı üzerinden hesaplama yapıldığını, 12.02.2021 tarihl bilirkişi raporunda da bu değerlendirmeye bağlı kalındığını, asgari ücretteki değişimin değerlendirilmesini, davacı çocuklara hangi gerekçeyle 25 yaşına kadar destek hesabı yapıldığının anlaşılamadığını, eş için evlenme ihtimali oranının az olduğunu, önceki aktüer rapora itirazların karşılanmadığını, manevi tazminatın belirlenmesinde bir önceki kararın birleşen dosya davacıları tarafından temiz edilmemiş olduğunun gözetilmediğini usuli kazanılmış hak ihlal edildiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığına bağlı olarak vefat eden sigortalının asıl davada eş ve çocuklarının maddi ve manevi, birleşen davada ise annesi ve kardeşlerinin manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığına bağlı olarak vefat eden sigortalının asıl davada eş ve çocuklarının maddi ve manevi, birleşen davada ise annesi ve kardeşlerinin manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesi" açısından 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 nci maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, "Tazminat alacaklarının belirlenmesi ve sorumluluk" açısından zararın gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 332 ve 98 inci maddeleri ile giderek aynı Kanun'un 41,42,43,44,45 ve 47 nci maddeleri, öte yandan 6101 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri gereğince uygulanma imkanı bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 55 ve 420 nci maddesi hükümleri, "Olayın meslek hastalığı olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" açısından iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un 11, 12, 22, 23 ve 26 ncı maddeleri, "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısından işyerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, "Usuli kazanılmış haklar" açısından 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

A) Davalılar vekilinin birleşen dosyada davacı kardeşler ... ve ... lehlerine hükmedilen manevi tazminatla yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3 üncü maddesinde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı açıkça düzenlenmiştir.

2. 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2022 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 5.810,00 TL olarak değiştirmiştir.

3. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

4. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince verilen 10.11.2022 tarihli kararda davacı ... ve ... lehlerine ayrı ayrı 4.000,00 TL'şer manevi tazminata hükmedildiği, dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir davacının her bir tazminat isteminin diğer istemlerden bağımsız ve ayrı olarak temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, anılan hükümlere karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, bu hükümlere yönelik temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B) Davalılar vekilinin asıl davada eş ..., çocuklar ... ve ... lehlerine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, birleşen dosyada ise anne ... lehine hükmedilen manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, uyulan bozma kararları kapsamında oluşan usuli kazanılmış haklara, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. 'Usuli kazanılmış hak' olarak tanımlayacağımız bu olgu; Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, Mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

3.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan Mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

3.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan Mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

4. Somut olayda Mahkemece verilen 14.09.2021 tarihli bir önceki karara karşı asıl dosya davacıları vekili ile asıl ve birleşen davalılar vekillerinin temyiz başvurusunda bulunduğu halde birleşen dosya davacıları vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmadığı anlaşılmakla işbu Mahkeme kararında davacı anne ... lehine hüküm altına alınan 3.000,00 TL'lik manevi tazminat yönünden iş bu dosya davalısı ... Silah Sanayi A.Ş. lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde iş bu davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde davacı anne ... lehine 6.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi öte yandan davacı annenin yargılama sırasında 06.04.2016 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının davacı olarak dava dosyasında temsil edildiği değerlendirilerek, hükmedilen manevi tazminatın mirasçılarına miras payları oranında aidiyetine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

5. O halde, davalı ...Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek hüküm bozulmalıdır. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin birleşen dosyada davacı kardeşler ... ve ... lehlerine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. Davalılar vekilinin temyiz itirazları nedeniyle, davalı ...'in tüm, davalı ...Ş. vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddiyle Düzce 1. İş Mahkemesinin 10.11.2022 tarih ve 2022/254 E.-358 K. sayılı ilamının; Hüküm fıkrasının "B" bendinin "4,5,7,9-b" nolu alt bentlerinin silinerek yerlerine;

"4-Davacı ... için manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın 01.01.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...Ş.'den alınarak iş bu davacının vefat etmiş olması nedeniyle mirasçılarına veraset ilamındaki miras payları oranında aidiyesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,"

"5-Hüküm tarihinde kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 751,41 TL harçtan peşin alınan 59,80-TL harcın mahsubu ile noksan alınan 691,61 TL karar ve ilam harcının davalı ...Ş'den alınarak hazineye gelir kaydına,"

"7-Birleşen dosya davacıları tarafından yapılan toplam 199,00 TL yargılama giderinin kabul/red oranına göre hesaplanan 125,07 TL'sinin davalı ... ... Silah A.Ş.'den alınarak davacılara verilmesine, bakiye miktarın birleşen dosya davacıları üzerinde bırakılmasına,"

"5-Hüküm tarihinde kabul edilen miktar üzerinden alınması gereken 751,41 TL harçtan peşin alınan 59,80-TL harcın mahsubu ile noksan alınan 691,61 TL karar ve ilam harcının davalı ...Ş'den alınarak hazineye gelir kaydına,"

"7-Birleşen dosya davacıları tarafından yapılan toplam 199,00 TL yargılama giderinin kabul/red oranına göre hesaplanan 125,07 TL'sinin davalı ... ... Silah A.Ş.'den alınarak davacılara verilmesine, bakiye miktarın birleşen dosya davacıları üzerinde bırakılmasına,"

"9-b-Davalı ... San. A.Ş. davada kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 10/2 maddesi gereğince manevi tazminat talebi yönünden red edilen miktar üzerinden hesaplanan 6.500,00 TL nisbi avukatlık ücretinin birleşen dosya davacılarından alınarak davalıya ödenmesine" rakam ve sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3. İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalı ...Ş.'ye iadesine,

4. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine,

5. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12159, Karar No: 2013/22961, Tarih: 05.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/12159 E.  ,  2013/22961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1997-28.03.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafın hizmet tespiti talebinin kabulü ile, 02.03.2009 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davacının 01.05.1997 tarihinden 28.03.2006 tarihleri arasında davalı şirketler nezdinde sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine, kuruma bildirilen 2815 güne ilaveten bildirilmesi gereken 393 gün olduğunun tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1997/2. dönem-02/04/2001 tarihleri arasında ... sicil numaralı İda ... A.Ş. ünvanlı işyerinden ve 25/04/2001-28/03/2006 tarihleri arasında ... sicil numaralı ... Tekstil A.Ş. ünvanlı işyerinden bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının bulunmadığı, 1997/1,11, 1998/5, 1999/4, 2000/1,2,3,4,5,6,7,9,10,11,12 2001/1,2,3,4,5,6,8, 2002/12, 2004/1,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12, 2005/8. aylarına ait imzalı ücret bordrolarının sunulduğu, 2004/1-5-6-7-8-9-10-11-12, 2005/1-2-3-4-5,8, 2006/1. aylara ait eksik gün bildirim formlarının bulunduğu, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, mahkemenin gerekçeli kararında; imza incelemesi yapıldığının ve bilirkişinin verdiği raporda da davalı tarafın sunduğu belgelerdeki bu imzaların sahte olduğunun rapor edildiğinin bildirilmiş olmasına rağmen dosya içerisinde bu bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, mahkemenin gerekçeli kararında; imza incelemesi yapıldığının ve bilirkişinin verdiği raporda da davalı tarafın sunduğu belgelerdeki bu imzaların sahte olduğunun rapor edildiğinin bildirilmiş olmasına rağmen dosya içerisinde bu bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından 1997/1,11, 1998/5, 1999/4, 2000/1,2,3,4,5,6,7,9,10,11,12 2001/1,2,3,4,5,6,8, 2002/12, 2004/1,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12, 2005/8. ayları ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların hepsinin imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylardaki bildirilmeyen süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Yapılacak iş, mahkemenin gerekçeli kararında belirtilen ve dosyada bulunmayan imza incelemesine yönelik bilirkişi raporunu getirtmek, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarihi araştırmak, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davalı işyerine komşu işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını alıp çalışmanın niteliğini ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17090, Karar No: 2016/2332, Tarih: 22.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17090 E.  ,  2016/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının müvekkilinin babası olduğunu, müvekkilinin .... Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi Mimarlık Bölüm öğrencisi olduğunu, Tekirdağ Aile Mahkemesi’nin 2007/36 Esas ve 2007/131 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 150 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede davacının okul giderlerinin arttığını, nafakanın yetersiz kaldığını, davalının maddi durumunun iyi olduğu belirtilerek, davacı lehine takdir edilen 150 TL iştirak nafakasının 750 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, maddi durumunun iyi olmadığını,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile .... Aile Mahkemesinin 01/11/2007 gün ve 2007/36 Esas- 2007/131 Karar sayılı kararı ile davacı için takdir edilen aylık 150,00 TL nafakanın, dava tarihi itibarinden itibaren 150 TL daha arttırılarak 300 TL'ye yükseltilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı ...'a ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde, davacı ...'in doğum tarihinin 10.04.1991 olduğu, müşterek çocuğun iş bu davanın açıldığı 08.09.2014 tarihinden önce reşit olduğu ve davanın kendisi adına açıldığı, her ne kadar müşterek çocuk için daha önce iştirak nafakasına hükmedilmiş ise de, müşterek çocuk için bu dava ile talep edilenin yardım nafakası olduğu göz önünde bulundurularak, davacı ... için yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken iştirak nafakasının artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de;belirtilen bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün 1. bendinde yer alan; "Daha önce ..... Aile Mahkemesinin 01/11/2007 gün ve 2007/36 Esas- 2007/131 Karar sayılı kararı ile davacı için ... için belirlenmiş bulunan 150 TL'lik nafakanın dava tarihi itibariyle 150 TL daha arttırılarak 300 TL'ye yükseltilmesine" ifadesinin çıkartılarak, yerine "davacı için dava tarihinden itibaren 300 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.