muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11190, Karar No: 2012/18197, Tarih: 02.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11190 E.  ,  2012/18197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.02.2011

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 22.02.2012 gün ve 7450-3474 sayılı ilamıyla ilgili maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Mahkemece davacı kadının açtığı boşanma davası kabul edilip; tarafların boşanmalarına, 200 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000 TL maddi tazminatın davalı kocadan alınıp, davacı kadına verilmesine, davacının manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu hükmü, davalı koca hükmün kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafakalara yönelik olarak temyiz etmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 22.02.2012 tarihli ilamında; davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminatın orantısız ve çok olduğu belirtilerek bozulmasına, hükmün diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir. Ancak, tazminata ilişkin bozmada sehven, "maddi tazminat" yazılacağı yerde "manevi tazminat" yazıldığı anlaşılmaktadır. Bozma ilamının içeriğinden bozmanın maddi tazminata yönelik olduğu açıktır. Nitekim mahkemenin hükmünde davacı kadının manevi tazminat talebi reddedilmiş, lehine maddi tazminata hükmedilmiş, bozma ilamının ilk paragrafının ikinci satırında hükmün "maddi tazminat" yönünden temyiz edildiği ve temyiz incelemesinin maddi tazminat yönünden yapıldığı da açıklanmıştır.

Maddi yazım hatası içeren bozma ilamının mahkemece taraflara tebliği üzerine; bu kez davacı kadın vekili mahkeme temyiz defterine 30.03.2012 tarihinde kaydedilen dilekçesi ile; Dairemizin bozma ilamında mahkemece maddi tazminata karar verildiği halde, sehven yapılan hata ile hükmün davacıya verilen manevi tazminatın çok olduğundan bahisle bozulmasına karar verildiğini belirterek; bu durumun düzeltilerek hükmün onanmasını istemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 459. maddesi; "tarafların netice-i iddialarına müteallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hatalarının kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur" hükmünü içermektedir. Buna ilişkin Yargıtay İBK'nin 07.06.1944 gün ve 40/22 sayılı kararı da Yargıtay kararlarında da Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 459. maddesinin uygulanacağına hükmedilmiştir.Yargıtay bozma ilamının maddi yazım hatasına dayalı olması ve Yargıtay tarafından maddi yazım hatasının düzeltilmesi durumunda karar düzeltme süresinin, maddi hatanın düzeltilmiş şekliyle Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren başlayacağının kabul edilmesi gerekir. Aksi halde maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle ilgilinin karar düzeltme hakkı elinden alınmış olur. Bu nedenle davacı kadın vekilinin 30.03.2012 tarihli dilekçesi maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesi olarak değerlendirilip; temyiz edilen hükümdeki bozmaya esas tazminatın maddi tazminat olduğu belirtilmek suretiyle hata giderilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple, davacının maddi hatanın düzeltilmesine dayalı isteminin kabulü ile Dairemizin 22.02.2012 günlü 2011/7450 esas, 2012/3474 karar sayılı bozma ilamının gerekçe kısmının 2 nolu bendinin tamamının hükümden çıkarılıp yerine "tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat orantısız ve çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir." sözlerinin yazılması suretiyle MADDİ YAZIM HATASININ DÜZELTİLMESİNE, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/9295, Karar No: 2008/7679, Tarih: 02.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9295 E.  ,  2008/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Açılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasbırakan...1332 doğumlu ...’ün ana,baba ve kardeşleri ile birlikte tüm mirasçılarını gösterir şekilde nüfus kaydının, nüfus müdürlüğünden celbi ile dosyaya eklenerek temyiz incelemesine gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi.02.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2021/5827, Karar No: 2022/225, Tarih: 18.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5827 E.  ,  2022/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Konak İlçesi, İmariye Mahallesi 2707 ada 7 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi;üzerindeki yapılara da resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dosya içerisinde mevcut Konak Belediye Başkanlığı’nın 21.02.2020 tarihli cevabi yazısında; taşınmazların mevcut kadastral konumunu koruduğunu, bölgede seçilmiş düzenleme alanı bulunmadığını, imar planı uygulamalarının yapılması için öncelikle düzenleme sahası seçilmesi gerektiği ve seçili düzenleme sahasına uygulanacak İmar Kanunu 18. maddesine göre kesilecek düzenleme ortaklık paylarının %40'ı geçemeyeceği belirtilmiş olup, aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında %40 düzenleme ortaklık payı kesildiği ve bu dosyaların Dairemiz denetiminden geçerek onandığı da anlaşıldığından, %40 düzenleme ortaklık payı keserek belirlenen bedel üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği halde, davacı adına olan tapusunun iptaline şeklinde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2) Dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği halde, davacı adına olan tapusunun iptaline şeklinde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. Fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedelinin mahkemenin 11.03.2021 tarihli ek kararı ile derhal ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından ve fark bedele ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) (1.) bendinde yer alan (188.704,91 TL) sayısının çıkartılmasına, yerine (176.736,17 TL) sayısının yazılmasına,

b) (3.) bendinde yer alan (16.449,50 TL) sayılarının çıkartılmasına, yerine (5 4.480,76TL ) sayısının yazılmasına,

c) (3.) bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal) cümlesinin yazılmasına,

d) (4.) bendinde yer alan (karar tarihi olan 21/09/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ek karar tarihi olan 11/03/2021) ibaresinin yazılmasına

e) (5.) bendinde yer alan (davacı hissesinin) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı hissesinin) kelimelerinin yazılmasına,

Gerkeçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak;

e) (Davacı idarece fazla depo edilen 11.968,74 TL bedelin, bankadan çekilmesine kadar vadeli hesapta işleyen neması ile birlikte davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30357, Karar No: 2015/1983, Tarih: 27.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30357 E.  ,  2015/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, senetlerdeki imzaların kendisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, imzaya itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı).

Mahkemece yaptırılan ilk bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda bonolardaki imzaların borçluya ait olduğunun tespit edildiği, borçlunun sözkonusu rapora itiraz etmesi üzerine yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilerek imza incelemesi için dosyanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na gönderildiği, anılan kurum tarafından düzenlenen raporda ise, takibe konu senetlerdeki imzaların itiraz eden borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda daha ileri tespite gidilemediğinin belirtildiği, bu rapora da itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nden alınan son raporda da yine imzaların borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda daha ileri bir tespite gidilemediğinin belirtilmesi üzerine mahkemece son rapor doğrultusunda imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda mahkemece aldırılan ikinci ve hükme esas alınan son raporda, senetlerdeki imzaların borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmemiştir. Bir diğer anlatımla bonolardaki imzaların borçluya ait olmadığı yönünde bir belirleme yoktur. Bu nedenle anılan ikinci ve üçüncü rapor, 02.10.2013 tarihli ilk bilirkişi raporunun aksini ispata yeterli olmadığından, alacaklının, imzanın borçluya ait olduğu iddiasını ispatlayamadığı sonucuna varılamaz. Aksine 02.10.2013 tarihli ilk bilirkişi raporu ile alacaklı, bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olduğunu kanıtlamış bulunmaktadır.

O halde mahkemece imzaya itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4487, Karar No: 2016/10772, Tarih: 28.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4487 E.  ,  2016/10772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 08.05.2005 tarihli trafik-iş kazası sonucu % 20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı ...’e bağlanan ilk peşin değerli gelir ile yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi giderinden oluşan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. madde hükümleri uyarınca davalı işveren Şirket ile kusurlu aracın Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Poliçesini tanzim eden davalı ... Şirketinden rücuan tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, alınan kusur raporuyla davalı işveren Şirket %80, işverene ait yolcu otobüsünü kullanan ve aynı kazada vefat eden sürücü sigortalı Ramazan Aktürk %20, otobüste muavin olarak çalışan sigortalı ... ise kusursuz bulunmuş; %100 kusur üzerinden yapılan hesaplamayla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1-Sigorta şirketleri yönünden faiz başlangıcı (temerrüt) tarihinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek açıklıkta belirlenmesi gerekir. İlgililerce gerekli belgeler eklenerek 2918 sayılı Kanunun 98., 99. ve 108. maddeleri ile 03.05.1997 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği'nin 12., 13. ve 14. maddelerinde yazılı şekilde şirkete başvurulduğu halde 8 iş günü içerisinde ödeme yapılmamışsa 8 iş günlük sürenin sonunda temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Hiç başvurulmamış ya da gerekli belgeler eklenmeksizin başvurulmuş ise sigorta şirketinin temerrüdünden söz edilemez. Bu durumda faiz başlangıcının, şirkete karşı girişilen icra takip tarihi, ya da, takibe girişilmeden dava açılmışsa, dava tarihi olarak kabul edilmesi gerekir.Somut olayda, davalı ...’ne usulünce yapılmış başvurunun varlığı araştırılarak yapılacak inceleme sonucuna göre faiz başlangıcı belirlenmelidir.

2-Sigortalı ...’e bağlanan gelir bağlama kararında 01.06.2010 tarihli kontrol kaydının öngörülmüş olması; giderek, sigortalı tarafından açıldığı anlaşılan tazminat dosyasında sürekli iş göremezlik oaranına itirazla Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındığının belirtilmiş olması karşısında; anılan kontrol kaydının sonucu ile tazminat dosyası içeriği irdelenerek %20 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesinin kesinleşip kesinleşmediği usulünce araştırılmalıdır.

3-Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta poliçesinde ölüm, daimi sakatlık ve tedavi giderleri teminat altına alınmış olup; kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan 25.03.2004 tarihli Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartlarına İlişkin Düzenleme'nin A.3,3’üncü maddesindeki “Tedavi giderlerinin başka sigorta sözleşmeleri ile teminat altına alınmış olması durumunda, söz konusu giderler öncelikle bu sigortadan karşılanır” hükmü uyarınca öncelikle koltuk sigortasına gidilmesi ve bu kapsamda Ankara Anonim Türk Sigorta A.Ş.’nin sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11510, Karar No: 2019/1086, Tarih: 30.01.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/11510 E.  ,  2019/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... 'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53.maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında bu hususun gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5607 sayılı Yasanın 13/1. madesi yollamasıya TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün müsadereye ilişkin paragrafından ''54/1 maddesi'' ifadesinin çıkartılması, yerine ''5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 54/4. madde ve fıkrası'' ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ...'in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.03.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.03.2012 olduğu,

Temyizde red kararı ile kesinleşen Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/195 E. - 2013/395 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 05.03.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 16.03.2012 olduğu,

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.03.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 21.03.2012 olduğu,

Temyizde red kararı ile kesinleşen Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/195 E. - 2013/395 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 05.03.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 16.03.2012 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, dosya arasına alınarak, sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün mahsubu da değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18793, Karar No: 2015/7414, Tarih: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18793 E.  ,  2015/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/6986

MAHKEMESİ : Ömerli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/11 (E) ve 2013/112 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 26/01/2013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait petrol istasyonunun camını taş ile kırıp söz konusu suçu işlediği, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyete dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan ve dosya içerisinde bulunan sabıka kaydına göre hapis cezasına mahkum olmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5709, Karar No: 2013/2401, Tarih: 28.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5709 E.  ,  2013/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.