muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28792, Karar No: 2015/3279, Tarih: 05.02.2015

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı, gerçekte belirlenebilir bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan anılan tazminatların ve alacağın usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında işçinin kıdemi uyuşmazlık konusudur....kayıtlarına göre davacının, davalı işyerinde 31.05.2000-28.07.2003 arası çalışması ve sonra 08.01.2005 tarihinde yeniden işe girişi görünmektedir. Davacı 22.11.2003-13.10.2011 arası çalıştığı iddiasında bulunmuş, davacı tanıklarının çalışma süresi ./..

- 6 -

ile ilgili net beyanı olmamıştır. Davalı tanığının ise beyanı net olmadığından çalışma süresinin 22.11.2003-13.10.2011 tarihleri arasında esas alınması hatalı olup, ...kayıtlarında yer aldığı şekilde 08.01.2005 tarihinde başlangıç olmak üzere hizmet süresi tespit edilerek hesaplamaların gerçekleştirilmesi gereklidir.

4-Öte yandan, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasına esas alınması gereken aylık ücretin miktarı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4-Öte yandan, hüküm altına alınan fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasına esas alınması gereken aylık ücretin miktarı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı son aldığı aylık ücretin 1.600,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı taraf, davacının brüt 890,00 TL, 637,15 TL net ücret aldığını, bir öğün yemek ve servis hizmeti sağlandığını savunmuştur. Davalı işveren ile husumeti bulunan davacı tanıkları, davacının iddiasını doğrulamışlar; davalı tanıkları ise, davacının ücretini bilmediklerini beyan etmişlerdir. ... 30.05.2012 tarihli, davacı vekilinin talebi üzerine verdiği yazı cevabında, plastik kablo üretimi içinde makine operatörünün aylık ücretinin net 1.500,00 TL ile 1.600,00 TL aralıklarında olabileceğinin öngörüldüğünü; İstanbul Ticaret Odası 30.10.2012 tarihli yazı cevabında ise, kablo firmasında kılıf makinesi operatörü olarak çalışan davacının aylık ücretinin asgari ücret olacağının anlaşıldığını bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, iki seçenekli hesaplama yapılarak dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Mahkemece, gerekçe gösterilmeden davacının işyeri kayıtlarındaki ücreti esas alınarak hesaplanan alacak miktarlarına hükmedilmiştir. Emsal ücret araştırmaları yetersiz olup, davacının sendikalı olduğu iddia ve ispat da edilmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, emsal ücret araştırması, işçi ve işveren meslek kuruluşlarından da yapılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi ve tespit olunan ücrete göre, davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

5-Fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması sırasında, yıllık izinde geçen sürelerin dikkate alınmaması gerektiği de yapılacak hesaplamada dikkate alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/8282, Karar No: 2014/4315, Tarih: 13.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8282 E.  ,  2014/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2009/626-2012/53

Davacı T.. M.. vekili Avukat M..Ö.. tarafından, davalılar G.. B.. vd aleyhine 05/08/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muhafaza bedelinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı T.. M.., davalı G.. B..'nce kaçak yakıt taşıdığı gerekçesi ile el konularak işletmekte olduğu Haydarpaşa liman rıhtımına çekilen gemilerin muhafaza ücretinin ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, gemilerin gözetim ve denetimi dışında bir sorumlulukları bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 10., 11. ve 16. maddeleri uyarınca muhafaza ücretinin davalı tarafından ödenmesi gerektiği kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Mahkemece, tarafların sıfatına göre aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa'daki düzenleme uyarınca, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2301, Karar No: 2015/7441, Tarih: 01.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2301 E.  ,  2015/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/56-2014/150

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2014 tarih ve 2014/56-2014/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Kervan" esas unsurlu 43. sınıfta kayıtlı 97/008919, 2011/41885 sayılı marka tescillerinin sahibi olduğunu, davalının izinsiz ve tescilsiz bir şekilde markayı “232K. “E.-3 K.” şeklinde kullandığını, 556 sayılı KHK'nın 66/1-b maddesine göre tazminatın tespit edilerek 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat ile tecavüzün men'ine karar verilmesini istemiş; 21.10.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda 54.977,08 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının davacı adına tescilli “K.” markasını, esas unsurunu daha küçük puntolu "E. 3" ibaresi ile birlikte kullandığı, davalının bir kısım menülerinde "B. O." ibaresinin de markasal biçimde yer aldığı, ancak aynı menüde "K." ibaresinin üstte ve daha büyük puntolu olduğu, deve figürünün de en üst ve en altta yer aldığı, davalının kullanımının tescile dayanmadığı, davacının elde ettiği karda “B. O.” ibaresinin de katkısı bulunduğunun hakkaniyet gereği kabulünün gerektiği, bu nedenle Borçlar Kanunu 50 ve 51. maddesi gereğince maddi tazminattan 1/3 oranında indirim yapılmasının uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 36.561,40 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve davalının, iş yerinde "K." ibaresi ve deve figürleri logolarının kullanımının önlenmesine, bunu içeren tüm tabela, ticari evrak, tanıtım gereçleri, menü, araç resimleri, camekan yapıştırmaları ve dekorasyon unsurları gibi gereçlerin kaldırılmasına, tecavüzün giderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.129,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2771, Karar No: 2011/4519, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2771 E.  ,  2011/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen, 318, 63 ve 867 parsellere ait kadastro tutanakları ile ...'nin anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydı temin edildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 07.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30083, Karar No: 2013/5849, Tarih: 21.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/30083 E.  ,  2013/5849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz talebinin yağma suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükmün...incelenmesinde,

Sanığın, eylemine uyan ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi kapsamında kalan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 13.07.2002 tarihinden...inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ... hakkında yağma suçundan kurulan...beraat...hükmünün...incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’nın ... isimli şahıstan 108 bin ABD doları alacağının olduğu, ... isimli şahsın anılan alacağı ödeyemeyip intihar etmesi üzerine, sanık ...’in bu sefer alacağını almak için ...’nın miras işlerini...takip...eden.......isimli...kişiyle...görüştüğü...ancak...parasını alamadığı; bunun üzerine konuyu sanık ...’ya açıp ...’ın işyerini tarif ettiği, sanık ...’nın, diğer sanıklar ..., ... ..., ...’ı ...’ın işyerine yönlendirdiği ancak anılan sanıkların yanlışlıkla ...’ın teyzesinin oğlu olan yakınanın işyerine geldikleri, yakınana önce alacağımızı tahsile geldik yoksa sonu kötü olur deyip ayrıldıkları, daha sonra sanık ...’nın yönlendirmesiyle, olay günü yakınanı ve yanındaki işyeri güvenlik görevlisini ayağından vurarak yaraladıklarının anlaşılması karşısında; sanık ...’in yaşadığı olay ve olguları sanık ...’ya anlatıp, yakınanın işyerini tarif etmesinden öte bir eyleme katılımı olmadığı hal böyle olunca, bu aşamadan sonra gelişen olaylardan sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek; suçunun vasıflandırması yapılması gerektiğinin; oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in eyleminin ise yağmaya...kalkışma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi...BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde...oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17882, Karar No: 2016/13297, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17882 E.  ,  2016/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davaıl vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11202922 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, kayıp kaçak bedelinin iptaline, abone tarihi ile sınırlı olmak üzere, 10 yıl geriye dönük olarak (dava tarihinden itibaren) tahsil edilen bedelin yasal faizi ile davacıya iadesine ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiş, 20.07.2015 tarihli dilekçe ise talebini 10.576,55TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 10.576,55 TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Katip:HH
Yargıtay — Esas No: 2012/9336, Karar No: 2012/13946, Tarih: 28.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9336 E.  ,  2012/13946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen kararın yasal süresinde temyiz edilmediğinden temyiz talebinin reddine dair 09.05.2012 tarihli ek karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dosya içeriğine, ek kararaın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, davalılar vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 09.05.2012 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan 09.05.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.229.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4636, Karar No: 2014/6475, Tarih: 21.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4636 E.  ,  2014/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 3.İş Mahkemesi

Tarihi :29.12.2011

No :2006/1787-2011/769

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ile davalılardan Ç. Maden İnş. San.Tİc. A.Ş. İle D.. Ç.. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 10. ve 26/2. maddesidir.

Davacı Kurum, 506 sayılı Kanunun 10. maddesi kapsamında istemde bulunduğu halde, sigortalının işe girişinin süresinde Kuruma bildirilip bildirilmediği yöntemince araştırılmamıştır.

506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır... Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.