muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5965, Karar No: 2021/1501, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5965 E.  ,  2021/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11/06/2020 gün ve 2019/13503 Esas - 2020/4865 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

İlk karar ile ödenmesine karar verilen fark bedele yasal faiz uygulanması gerekirken, ilk kararda tespit edilmiş olan kamulaştırma bedelinin tamamına yasal faiz uygulanmak suretiyle hükmün düzeltilerek onandığı bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 11.06.2020 gün ve 2019/13503 E.-2020/4865 K. sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dairemiz bozma ilamı öncesi ilk kararla ödenmesi hüküm altına alınmış olan 80.479,96 TL fark bedele 14.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.02.2016 tarihine, bozma sonrası hüküm altına alınarak üçer ay vadeli hesaba yatırılan 74.566,05 TL bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele de 14.04.2014 tarihinden işbu kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; faize ilişkin (3) numaralı bendinin tamamen çıkartılmasına, yerine (İlk kararla ödenmesi hüküm altına alınmış olan 80.479,96 TL fark bedele 14.04.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.02.2016 tarihine, bozma sonrası hüküm altına alınarak üçer ay vadeli hesaba yatırılan 74.566,05 TL bedele ise 14.04.2014 tarihinden işbu kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına ) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan karar düzeltme harcının ve tarafların temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4538, Karar No: 2024/8983, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4538 E.  ,  2024/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/148 Esas, 2024/300 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekilleri ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.12.2024 günü hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... , davacı ... vekili Av. ... ile davalı ...Ş. vekili Av. ..., davalılar ..., ..., ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekilleri dava dilekçelerinde; müvekkilleri ve davalı gerçek kişilerin murisi ...’in kardeş olduğunu, babaları ...’in 03.10.1970 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak eş Galibe, çocuklar ... , ... ve ... ’un kaldığını, ...’in de 22.02.2005 tarihinde vefat ettiğini, muris baba ...’in davalı bankanın kuruluşu sırasında 2 adet kurucu hisse senedi aldığını, ancak müvekkillerinin bu hisse senetlerinden sonradan haberdar olduğunu, dava konusu iki adet kurucu hisse senedinin ... tarafından davalı bankaya ibraz edilen sahte belge ile kendi üzerine geçirildiğini ve gerçek kişi davalılar tarafından davalı bankaya satılarak devredildiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile taleplerini her bir davacı için alacak miktarını 3.247.453,35 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde; kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı gerçek kişiler vekili cevap dilekçesinde; davanın zaman aşımına uğradığını,15.04.1972 tarihli belge altındaki imzaların davacılara ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

2.Davalı gerçek kişiler vekili cevap dilekçesinde; davanın zaman aşımına uğradığını,15.04.1972 tarihli belge altındaki imzaların davacılara ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan Adli Tıp Raporları ve Jandarma Kriminal raporları arasındaki çelişkiyi gideren 09.06.2023 tarihli rapor ve hesap raporu hep birlikte değerlendirildiğinde, davalı ... Bankası A.Ş.'nin, 116 ve 117 nolu 2 adet kurucu pay hisse senedinin (intifa senedinin) davacıların murisi ...'e ait olduğu, ...'in vefatı üzerine dava dışı ... (...'in eşi) ile davacılar ... ve ...'in bankaya verdikleri 15.04.1972 tarihli yazılı beyanla, 116 ve 117 nolu kurucu hisse senetlerindeki haklarından vazgeçtikleri ve hisse senetleri üzerindeki haklarını ...'e devrettiklerini bildirdikleri, bu nedenle 116 ve 117 nolu kurucu payların ...'e devir ve teslim edildiği, ...'in 22.02.2005 tarihinde öldüğü, adı geçenin mirasçılarının ise eşi ... ile çocukları ... ve ... olduğu, intifa senetlerinin davalılar ..., ... ve ... adına kaydedilerek, bankanın pay defterine işlendiği, 116 ve 117 nolu kurucu payların sahibi olan davalılara, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin olarak toplam 575.541,41 TL kâr payının 12.08.2008 tarihinde ödendiği, davalıların 12.08.2008 tarihinde 116 ve 117 nolu kurucu payları bankaya temlik ederek senet asıllarını bankaya teslim ettikleri, söz konusu devir ve temlik işlemi karşılığında davalılara, beher hisse değeri için 3.876.307,00 TL olmak üzere toplam 7.364.983,30 TL'nin 12.08.2008 tarihinde ödendiği ve 15.04.1972 tarihli belgede ...'in eşi ... ve oğlu ... adına atılı imzaların da mevcut olduğu, belge bir bütün olarak kabul edildiğinden ...'in pay devrinin de geçerli olmadığı, böylelikle 15.04.1972 tarihli devir beyanına ilişkin belgenin tamamen sahte olduğunun kabulü gerektiği, buna göre davalılara yapılan toplam ödeme 7.940.524,71 TL'den davacıların hissesine göre toplam alacak miktarının 5.293.683,14 TL olduğu, bu bedelin dava tarihi itibari ile ulaştığı güncel değerin 6.494.906,70 TL olduğu, ıslah dilekçesi doğrultusunda bu bedelin davalı ... dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesi gerektiği, davalı ... Bankasının belgedeki imzaların sahteliğini araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesiyle davalı banka yönünden davanın reddine, davalılar ..., ... (...) ve ... yönünden davanın kabulü ile toplam 6.494.906,70 TL alacağın, 3.247.453,35 TL'sinin 5.000,00 TL'sine dava tarihi olan 12.08.2008 tarihinden itibaren, 3.242.453,35 TL'sine ıslah tarihi olan 14.02.2024 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı ...'a, 3.247.453,35 TL'sinin 5.000,00 TL'sine dava tarihi olan 12.08.2008 tarihinden itibaren, 3.242.453,35TL'sine ıslah tarihi olan 13.02.2024 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı ...'e verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili, davacı ... vekili, davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı bankaya ait kurucu hisse senedi bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4071 sayılı Türk Medeni Kanunu 641 inci madde.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilleri ile davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacılar vekillerinin temyiz itirazları yönünden; Mahkemece davalı bankanın 15.04.1972 tarihli belgedeki imzaların sahteliğini araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesi ile davalı banka yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; davaya konu belgede yer alan imzaların huzurda atılıp atılmadığının bilinmesi mümkün değil ise de sahteliği ispat edilmiş olan adi yazılı belgeye istinaden işlem yapan davalı bankanın sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

3.Yine 4071 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 641 nci maddesi gereğince mirasçılar tereke borçlarından müteselsil sorumlu olup buna göre Mahkemece davalıların müştereken müteselsilen sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

4.Davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davaya konu 15.04.1972 tarihli belgede davacılar dışında ...'in de imzası bulunmakta olup müteveffa ... tarafından imzanın sahteliği ileri sürülmediği gibi, davacılar tarafından da ...'in imzasının sahte olduğu yönünde bir iddiada bulunulmamış, nitekim Mahkemece de inceleme davacıların imzaları üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu durumda müteveffa ...'in kurucu hisse senetleri üzerindeki hakkından davalıların murisi ... lehine feragat ettiği, bir başka deyişle hakkını ...'e devrettiği nazara alınarak bir hesap yapılması gerekirken, belgenin bir bütün olarak kabul edildiği gerekçesi ile ...'in pay devrinin de geçerli olmadığı sonucuna varılması ve buna göre hesaplama yapılması doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) yararına bozulması gerekmiştir.

V.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilleri ile davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentler uyarınca Mahkeme kararının davacılar, (4) nolu bent uyarınca ise davalı gerçek kişiler (..., ..., ...) yararına BOZULMASINA, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri hâlinde ilgililere iadesine, 12.12.2024

tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24760, Karar No: 2015/3145, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24760 E.  ,  2015/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10016, Karar No: 2023/2954, Tarih: 02.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10016 E.  ,  2023/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yetkiye,borca ve takibin kesinleşmesinden öncesine ilişkin zamanşımı itirazı nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın itiraz eden borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince borçlu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı itiraz eden borçlu vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İtiraz eden borçlu, Bakırköy İcra Müdürlüğünün yetkisiz olduğunu, yetkili icra müdürlüklerinin borçlunun ikametgahı bakımından Çatalca İcra Müdürlükleri ve bononun düzenleme yeri bakımından İstanbul İcra Müdürülükleri olduğunun açık olduğunu beyanla yetki itirazının kabulü ile İstanbul Çatalca İcra Müdürülüklerinin yetkili olduğuna karar verilmesini talep etmiştir, ayrıca senetlerdeki Türk Lirasının üzeri çizilerek Euro yazıldığını, dayanak senetlerin TL olarak düzenlendiğini senetlerin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu, takibin 12.10.2020 tarihinde başlatılmış olduğunu takibe konulan senetlerden 30.09.2017 vade tarihli senet bakımından 3 yıllık zaman aşımı süresinin geçtiğini beyanla, takibin iptali ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itiraza konu takibe dayanak yapılan bonolarda düzenleme yerinin Büyükçekmece İstanbul, itiraz eden borçlunun faaliyet adresinin Çatalca olduğunun görüldüğü, alacaklının takibini Büyükçekmece ve Çatalca İcra Müdürlüğünde başlatması gerektiği iddia edilmiş ise de birden fazla yetkili icra müdürlüğünün olduğu takiplerde HMK 19/2'ye göre davacı borçlunun yetkili icra müdürlüğünü açıkça göstermesi gerektiği bu suretle yetki itirazında birden fazla yetkili icra dairesi bildirilerek usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesi ile davacının yetki itirazının reddine ile takibe konu edilen bonoların yasal unsurlarının bulunduğu, açık bono düzenlenmesinin mümkün olduğu, doldurulan kısmın anlaşmaya aykırı doldurulduğunun yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği, bu konuda belge sunulmadığı, itirazın dar yetkili icra mahkemesinde dinlenilemeyeceği gerekçesi ile davacının borca itirazının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu istinaf dilekçesinde; mahkemece birden fazla yeri yetkili yer göstermiş olmaları nedeniyle yetki itirazının reddine karar verilmiş ise de, dava dilekçelerinde yetkili icra müdürlüklerinin borçlunun ikametgahı bakımında Çatalca, bononun düzenleme yeri bakımından İstanbul İcra Müdürlükleri olduğu belirtilip, yetki itirazının kabulü ile İstanbul, Çatalca İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğuna karar verilmesinin talep edildiğini, yetkili icra dairesi olarak Çatalca İcra Müdürlüklerinin seçildiğini, Çatalca'nın İstanbul'un ilçesi olması sebebiyle yetkili yerin İstanbul Çatalca şeklinde belirtildiğini beyanla ve dava dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dilekçesinde şirketin adresinin Çatalca/İstanbul, Büyükçekmece/İstanbul bonoların keşide yerinin de İstanbul olduğunu, ne müvekkilin ne de alacaklının hiçbir zaman Bakırköy'de bir adresinin olmadığını beyanla, yetkili icra müdürlüklerinin borçlunun ikametgahı bakımından Çatalca İcra Müdürlükleri ve bononun düzenleme yeri bakımından da İstanbul İcra Müdürlükleri olduğunu belirterek, yetki itirazının kabulü ile İstanbul, Çatalca İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu talep etmiş olup, seçtiği icra dairesini göstermediği, HMK 19/2 maddesi gözetildiğinde mahkemece yetki itirazının reddine yönelik olarak verilen kararda bir isabetsizlik olmadığı, takip dayanağı senetler Euro olarak düzenlenmiş olup, TL olarak düzenlenip sonradan Euro'ya çevrildiğine dair bir ibarenin de takibe konu senetlerde bulunmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu, istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte yetkiye ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 50/1 maddesi, HMK'nın 19/2 . maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 50/1 maddesi, HMK'nın 19/2 . maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21645, Karar No: 2010/3045, Tarih: 25.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21645 E.  ,  2010/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.543,64 lira için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından mahkemece, ilam harcı yatırılmadan karar sureti verilemeyeceğine ilişkin ek kararının A.İ.H.M.'nin kararlarına ve A.Y'nın 90.maddesi yollaması ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine aykırı olduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesine göre karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilamın verilmesi mümkün değildir. Mahkemece bu maddeye dayanılarak davacı idarenin istemi rededilmiştir. Anılan maddedeki yukarıda belirtilen cümle Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş, ancak karar henüz Resmi Gazetede yayınlanmamıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi çeşitli kararlarında Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesindeki karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez cümlesinin kişilerin karara erişimini engellediği gerekçesiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesine aykırı bulmuştur. Anayasanın 90.maddesi uyarınca Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümleri kanun hükmünde kabul edilmektedir.

Bu durumda kararın ilgilisine verilmesi için karar ve ilam harcının ödenmesi gerektiğine ilişkin düzenlemenin yasal dayanığı kalmamaktadır.

HUMK'nun 427/I.maddesi uyarınca mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Davacı idare tarafından temyiz konusu yapılan Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2009 tarih 2009/21-2009/243 sayılı ek kararı nihai karar niteliğinde olmadığından, kararın temyizi ... değildir. Bu nedenle davacı İdare vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesinin 08.09.2009 ... 2005/497 Esas-2008/208 Karar sayılı ek kararı nihai karar niteliğinde olmadığından ve bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması mümkün olmadığından, davacı İdare vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.