muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/455, Karar No: 2022/319, Tarih: 10.05.2022

Savcılıkta; “Olay ile ilgili Jandarmada ifade vermiştim.Önceki ifadem doğrudur aynen tekrar ederim. Suçlamaların hiçbirini kabul etmiyorum. Jandarmadaki ifademden başka beyan etmek istediğim başka bir husus yoktur. Toplanmasını istediğim herhangi bir belge veya delil yoktur. Kız kardeşim ... nin adli muay...indeki darp cebir bulgularının kim tarafından meydana getirildiğini bilmiyorum. Ancak ben kız kardeşimi darbetmedim.”,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; “Ben olay günü ... ve annem hayvanların yanındaydık. ... ben ve annemin yanından ayrıldı. Ayrıldıktan 10-15 dakika sonra ben eve gittim. Ben üstümü değiştirmek için evin merdivenlerinden çıkarak doğrudan ikinci kata gittim. Binanın giriş kapısı açıktı, salonun kapısını açtığımda emniyet ve savcılıkta anlattığım şekilde ... ve ...'i gördüm. Kardeşim ...'nin eteği kaldırılmış bir şekilde yerde uzanıyordu. Sonra sözlü olarak ... ile tartışmaya başladık, arkaya geçtik, tartışırken üç dört dakika sonra ... geldi ve ilaç içtiğini söyledi ve kendini banyoya kilitledi. Banyo kapısını aç dedim, açtı, ne olduğunu sordum, bana ilaç içtiğini söyledi. Daha sonra kardeşimi hastaneye ... ve yengem Gülten götürdü. Ben raporda bildirildiği şekilde ne şekilde darbedildiğini bilmiyorum. Ben kesinlikle darbetmedim. Ayrıca kesinlikle ben kardeşime ilaç verip içmesini söylemiş değilim. Neden bu şekilde ifade verdiğini bilmiyorum. Daha önce aramızda herhangi bir sorun da yoktu. Neden böyle bir ifade vermiş anlamış değilim. Zannedersem kardeşimi bu şekilde ifade vermeye ... telkinde bulunmuş. Kesinlikle üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Belki ilacın etkisinden dolayı bu şekilde ifade vermiş olabilir.”,

Mahkemede; “Bu hususta verdiğim önceki ifadelerimi tekrar ederim. Olay günü yılda ancak 1 ay gelebildiğim evime kardeşimin askerden dönmesi sebebi ile gelmiştim. Hatta babam hastaneye gitmeseydi evde de kalmayacaktım. Halamın eşi olan ...’in kız kardeşim maktul ...’yi zorla öptüğünü gördüm. Kendisini evden çıkarmaya çalıştım. Kız kardeşim de bu esnada bana bir suçu olmadığını anlatıyordu. ... bana ‘Konuşalım’ diyerek diğer odaya doğru beni ittirdi. Bunun üzerine ... salondan çıkarak alt kata gitti. Bir süre sonra ... yanımıza gelerek ‘Tartışmanıza gerek yok ben ilaç içtim’ dedi ve kendisini banyoya kilitledi. Ben ve olay yerine daha sonra gelen yengen ... ile ..., ...’yi evden dışarı çıkardık. ... ambulans aradı. Ben de üzerimi değiştirmek üzere eve çıktım. Bu esnada ambulans kardeşimi alıp hastaneye götürdü. Ben ambulansa yetişemedim. Daha sonra araç olmadığından gidemedim, babam beni aradı. Babama telaşlanmaması için hayvanları ilaçlarken ...’nin etkilendiğini söyledim. Ben kesinlikle kız kardeşim olan maktulü dövmedim ve ilaç içmesini söylemedim. Söz konusu alt kata da kesinlikle inmedim. Kız kardeşimin hastanede şuuru bulanık şekilde vermiş olduğu ifadesini kabul etmiyorum. Bu nedenlerle beraatime karar verilmesini talep ederim.”,

Şeklinde savunma yapmıştır.

Şeklinde savunma yapmıştır.

TCK’nın “Nitelikli haller” başlığı altında düzenlenen 82. maddesinin 1. fıkrasının suç tarihinde yürürlükte bulunan d ve e bentleri;

“ 1) Kasten öldürme suçunun;

...

d) Üstsoy veya altsoydan birine ya da eş veya kardeşe karşı,

e) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır." hükmünü içermektedir.

5237 sayılı TCK’nın, yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinde “intihar” başlığı altında düzenlenip 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle madde başlığı “İntihara yönlendirme” şeklinde değiştirilen 84. maddesi ise;

“(1) Başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) İntiharın gerçekleşmesi durumunda, kişi dört yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Başkalarını intihara alenen teşvik eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(4) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan veya ortadan kaldırılan kişileri intihara sevk edenlerle cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur edenler, kasten öldürme suçundan sorumlu tutulurlar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın 84. maddesinin gerekçesi ise “Maddenin birinci fıkrasında bir başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme fiilleri, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmaktadır.

Canlı türü olarak insan, hayatını sürdürme konusunda bir içgüdüye sahiptir. Ancak, algılama yeteneğinin olmaması nedeniyle veya yakalandığı hastalıktan kaynaklanan acı ve ızdırabın etkisiyle kişide hayatını sona erdirmeye yönelik bir eğilim ortaya çıkabilir ve bunu bir irade açıklamasıyla ortaya koyabilir. Belirtmek gerekir ki, kişinin bu şartlar altında hayatını sona erdirme yönündeki iradesinin hukukî geçerliliği söz konusu değildir. Başka bir deyişle, belirtilen durumlarda hukuken muteber bir iradeden söz etmek mümkün değildir.

Ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır. Buna karşılık, bir başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişinin bu fiilleri cezalandırılabilir niteliktedir.

...

Ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır. Buna karşılık, bir başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişinin bu fiilleri cezalandırılabilir niteliktedir.

...

Maddenin ikinci fıkrasında, intihara teşvik veya yardım suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâli düzenlenmiştir. İntihara teşvik veya yardımın cezalandırılabilmesi için, kişinin intihar etmesi şart değildir. Teşvik veya yardım sonucunda intiharın gerçekleşmesi durumunda, söz konusu fıkraya göre cezanın artırılması gerekmektedir...” biçiminde ifadelere yer verilmiştir.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

İntiharın bizatihi suç olarak kabul edilmemesi nedeniyle bir başkasını intihara sevk eden veya yardımda bulunan kişileri iştirak hükümlerine göre cezalandırmak da mümkün bulunmamaktadır. TCK’nın 40. maddesinde düzenlenen “bağlılık kuralı” gereğince suça iştirak için fail tarafından işlenen fiilin, tipik ve hukuka aykırı olması gerekir. Hâlbuki intihar veya intihara teşebbüs, ceza kanunlarında suç olarak tanımlanan bir fiil değildir. Böyle olunca iştirak kuralarını uygulamak suretiyle bir başkasının intiharına şerik (azmettiren ve yardım eden) olarak katılanları cezalandırmak mümkün değildir. Bu nedenle yasa koyucular, kişinin yaşama hakkını daha etkin bir şekilde korumak ve dolayısıyla kişinin kendi eliyle yaşamını sona erdirmesine bir başkasının müdahalesini önlemek için intihara yönlendirme fiilini bağımsız bir suç olarak düzenlemişlerdir. TCK’nın 84. maddesinde de intihara yönlendirme bağımsız bir suç olarak düzenlenmiştir. İntihara yönlendirme suçunu oluşturan davranışlar, TCK’nın “faillik” ve “şeriklik” olarak ikiye ayırdığı iştirak şekillerinden sadece “şeriklik” statüsünü oluşturan “azmettirme” ve “yardım etme” fiillerini kapsamaktadır. Bu itibarla bir başkasının intihar fiili veya intihar edenin iradesi üzerinde hâkimiyet kuran kişilerin, artık intihara yönlendirme suçundan değil, kasten öldürme suçunun doğrudan veya dolaylı faili olarak cezalandırılmaları gerekmektedir. Başka bir deyişle, intihar fiiline faillik türlerinden birisiyle iştirak edilmesi hâlinde, fiil artık intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu oluşturacaktır. Örneğin; evinin tavanına astığı iple intihar etmek isteyen kişi, arkadaşından altındaki sandalyeye tekme atmasını rica etse ve arkadaşı da intihar edenin o isteğini yerine getirse, bu durumda kasten öldürme suçundan söz edilmelidir. Çünkü, bu olayda intihar etmek isteyen kişi, kendi hareketiyle kendisini öldürmemekte, bir başkasının hareketiyle öldürülmüş olmaktadır.

İntihara yönlendirme suçu, “başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ve başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme” şeklindeki hareketlerden oluşan seçimlik hareketli bir suçtur. Bu hareketlerden yalnızca birisinin yapılması suçun oluşması için yeterlidir. Suçu oluşturan seçimlik hareketlerden azmettirmek, teşvik etmek ve kararı kuvvetlendirmek, mağduru intihara yönlendirici manevi nitelikteki hareketlerdir. Nitekim bu hareketler TCK'nın 38. maddesinin 1. fıkrasında ve 39. maddesinin 2. fıkrasında suça iştirakin manevi şekilleri olarak düzenlenmiştir. Diğer seçimlik hareket olan "herhangi bir şekilde yardım etmek" ise daha çok maddi nitelikteki yardımları kapsamaktadır.

İntihar fiilini gerçekleştiren kişi bizatihi mağdurun kendisi olmalıdır. Failin intihara katkısı, maddede seçimlik olarak sayılan hareketlerle sınırlı olmalı, mağdurun kendi yaşamına son vermesi, kendi iradesiyle aldığı karara istinaden bizzat kendisi tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet fail, azmettirme, teşvik etme, kararı kuvvetlendirme veya yardım etme şeklindeki hareketlerin yanında veya tek başına ölümü meydana getiren icra hareketini kendisi gerçekleştirmişse, intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu işlemiş olur.

Suç teşkil eden seçimlik hareketlerden “intihara azmettirme”, aklında hiç intihar düşüncesi olmayan kimsede intihar düşüncesi uyandırmak, intihar etmesi yönünde karar verdirmek ve böylece intiharın ilk ve etkili sebebi olmak anlamına gelmektedir. “İntihara teşvik” ise, intihar etmeyi düşünen ve fakat henüz bu konuda kararını tam olarak vermemiş olan kişiyi intihar kararı verdirmeye yöneltmektir. Teşvikte, mevcut olan ancak ortaya çıkmamış bulunan intihar düşüncesi uyandırılmakta ve kişi intihara özendirilmektedir. Azmettirmede intihar kararını müntehirin iradesi üzerinde yoğun etkide bulunan azmettiren verdiği hâlde, teşvikte intihar kararını müntehir daha serbest vermektedir. “İntihar kararını kuvvetlendirme”, intihar kararını vermiş olan kişinin bu kararını güçlendirmek, almış olduğu intihar kararını icra safhasına koyması için motive etmektir. İntihara yönlendirme suçunun diğer bir seçimlik hareketi olan “intihara herhangi bir şekilde yardım etme” ise, intihara karar vermiş olan bir kimsenin intiharını fiilen ve etkili bir şekilde kolaylaştırmaya yönelik her türlü hareket olarak sayılmaktadır. Bu yardım intihardan önce olabileceği gibi intihar sırasında da yapılabilir. Yine bu yardım, maddi olabileceği gibi manevi de olabilir. Örneğin; bir kimseye intihar etmesi için silah, zehir, ip verme veya yüksekten atlayacağı yere götürme gibi hareketler maddi anlamda intihara yardım etme olarak sayılabilir. Müntehire, intiharı ne şekilde gerçekleştireceği konusunda yol gösterme, intihar sonrasında geride kalan çocuklarına bakacağını söyleme gibi hareketler manevi nitelikte yardımı teşkil etmektedir.

Başkasının intiharına yardım eden failin hareketleri bunlarla sınırlı kalmalı, intihar fiili müntehir tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet yardım eden kimse, kendini asanın ayağından çekmek, ipi boğazında sıkmak gibi kişinin ölümü sonucunu doğuran icrai hareketi de bizzat kendisi yapmışsa, bu takdirde intihara yönlendirme suçu değil, kasten öldürme suçu söz konusu olacaktır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Baskı, Seçkin Yayınevi, ..., 2020, .... 155-165.).

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

01.04.1995 doğum tarihli olan maktul ...’nin ...ili,...ilçesi, Çığır köyünde ailesiyle birlikte yaşadığı, 20.02.2013 tarihinde maktulün evde tek başına bulunduğu sırada halasının eşi olan tanık ...’in eve geldiği, tanık ...’in maktul ...’nin elinden tutarak boynundan öpmeye çalıştığı, bu sırada eve gelen sanık ...’nin, tanık ...’i kız kardeşi maktul ...’yi öperken görmesi üzerine bağırdığı ve tanık ...’le tartışmaya başladığı, ardından kız kardeşi maktul ...’yi dövdüğü ve maktule “Korthion M” isimli tarım ilacını vererek “Bu ilacı iç, öl” dediği, bunun üzerine maktul ...’nin, 3 yaşındaki kız kardeşi ...i ile evin alt katına indiği ve sanıktan aldığı tarım ilacından içtiği, kısa bir süre sonra midesi bulanmaya başlayan maktul ...’nin kustuğu ve baygınlık geçirdiği, tanık ...’in 112’yi arayarak durumu bildirdiği, eve gelen ambulansla tanıklar ... ve ... eşliğinde maktul ...’nin ...Devlet Hastanesine götürüldüğü, hastane polisi tarafından maktul ...’nin vekili eşliğinde ifadesinin alındığı, bir süre sonra durumu kötüleşen maktul ...’nin ... Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırıldığı, yoğum bakımda tedavi altına alınan maktul ...’nin 25.02.2013 tarihinde insektisit zehirlenmesi sonucu öldüğü olayda; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunması, tanık anlatımları, maktulün vücudunda meydana gelen yaralanmalarının hafif nitelikte oluşu, sanığın maktulü ilaç içmesi için tehdit ettiğine dair herhangi bir iddianın bulunmaması, maktulün, sanığın olmadığı bir ortamda kendi iradesiyle tarım ilacı içtiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın maktulü intihara zorlamak amacıyla onu darbettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 84/1-2. maddesi kapsamında intihara azmettirme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin TCK'nın 84/1-2. maddesi kapsamında intihara azmettirme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin TCK'nın 84/1-2. maddesi kapsamında intihara azmettirme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Maktul ...’nin olaydan hemen sonra hastane polisine verdiği ifadesinde, ağabeyi sanık ... tarafından dövüldüğünü ve sanığın kendisine tarım ilacı vererek 'Bu ilacı iç, öl' dediğini beyan etmesi ve doktor raporlarına göre maktulün vücudunda sol kol dışta 2 adet 1 cm’lik ve sağ ön kol dışta 2 adet 2 cm çapında ekimoz ve sağ diz ön dışta 2 cm’lik yara olduğunun anlaşılması karşısında, maktulün sanık tarafından darbedildiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Ceza Genel Kurulu çoğunluğunca maktulün vücudundaki hafif yaralanmaların, maktulü intihara zorlayıcı bir etki seviyesine ulaştığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı belirtilmiş ise de, maktulün hastane polisine verdiği ifadesinde 'Konu ile ilgili olarak beni aileme teslim ederseniz yine ailemin bana zarar vereceğini düşünüyorum. Ben devlet korumasına alınmak istiyorum.' şeklindeki beyanı göz önüne alındığında, eniştesinin kendisini zorla öptüğü sırada, bu olayı gören ağabeyi sanık tarafından darbedilen ve 'Bu ilacı iç, öl' denilerek kendisine tarım ilacı verilen maktul ...’nin, tarım ilacını içmemesi hâlinde tekrar cebir, şiddet ve tehdite maruz kalacağından korkması, maktulün vücudundaki yaralanmaların hafif olmasından ziyade, bu yaraların maktul üzerinde bıraktığı endişe ve korkunun, ne ölçüde olduğunun daha önemli olması, zira tekrar ailesine teslim edilmesi hâlinde kendisine zarar verileceğini açıkça dile getiren maktulün, darbedilmek suretiyle intihar etmeye mecbur bırakıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 84/4. maddesinin son cümlesi delaletiyle nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay tarihinde tarım ilacı içerek zehirlenip ölen maktule ...’nin ölmesi nedeniyle kendisine zorla ilaç içirdiği iddia edilen, ağabeyi olan Sanık ... hakkında açılan zorla tarım ilacı içirerek nitelikli kasten adam öldürme suçundan TCK 84/4 maddesi atfı ile 82/1-k, 82/1-d maddeleri gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

Yerel Mahkeme yapılan yargılama sonucunda, sanığın eylemine uyan TCK 84/4 maddesi atfı ile 82/1-d,e TCK 62 maddeleri gereğince cezalandırılması kararı vermiştir. Verilen karar Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanığa isnat edilen eylemin TCK 84/1-2 maddesinde düzenlenen intihara yönlendirme suçu kapsamına girdiğine dair itirazda bulunmuştur. Yargıtay Ceza Genel Kurulunda oy çokluğu ile itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme yapılan yargılama sonucunda, sanığın eylemine uyan TCK 84/4 maddesi atfı ile 82/1-d,e TCK 62 maddeleri gereğince cezalandırılması kararı vermiştir. Verilen karar Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanığa isnat edilen eylemin TCK 84/1-2 maddesinde düzenlenen intihara yönlendirme suçu kapsamına girdiğine dair itirazda bulunmuştur. Yargıtay Ceza Genel Kurulunda oy çokluğu ile itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde tarım ilacı içerek zehirlenen maktule ... kaldırıldığı hastanede kollukça alınan beyanında özetle; olay günü halasının eşi olan ...'in kendisini bulundukları evde zorla öptüğünü, olayı gören ağabeyi olan sanık ...'ın ...'e saldırdığını, bir süre kavga ettikten sonra ...'in evden ayrıldığını, sanık ...'ın kendisini dövüp böcek ilacı vererek 'al bunu iç, öl' dediğini, bunu sanık ... ile kardeşi İlayda'nın da gördüğünü, evin alt katına inerek böcek ilacını içtiğini, sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.

Olay nedeniyle ölen maktulenin başka beyanı alınamamıştır. Olay ...ili ...ilçesin Çığır köyünde meydana gelmiştir. Maktule kollukça alınan beyanında, ailesinin bu olay nedeniyle kendisine zarar vereceğini öldüreceğini bildiği için bu olaydan sonra iyileşmesi halinde ailesine teslim edilmemesini istemiştir. Maktulenin ifade verirken sonuçta şikayetçi olmadığını beyan ettiği ağabeyi olan sanığa iftira etme veya haksız isnatta bulunma ihtimali hayatın olağan akışına aykırıdır.

Doğu ve Güneydoğuda olan bu bölgelerde genç kız ve bayanların intihar oranı çok yüksektir. Bu intihar olaylarının bir çoğunda, töre saikiyle veya aile meclisi kararı ile işlenen genç kız ve kadın cinayetlerine intihar görüntüsü verilmesi yaygın bir durumdur.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; maktulenin samimi beyanına göre sanığın eylemi TCK 84/4 maddesi atfı ile 82/1-d,e maddelerinde düzenlenen nitelikli kasten öldürme suçu kapsamına girdiği, sanığın TCK 84/4 maddesi atfı ile 82/1-d,e 62 maddeleri gereğince nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması kararı ve onama kararının isabetli olduğu itirazın reddi gerektiği kanaatinde olduğumdan,

Sanığa isnat edilen eylemin TCK 84/1-2 maddesi kapsamında intihara yönlendirme olduğuna dair itirazın kabulüne kara veren Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Cebir, Türk Dil Kurumu Sözlüğünde 'zora başvurma, zor kullanma, zorlayış' anlamlarında gösterilmiştir. Yani cebir, baskı, şiddet ve zorlama manasına gelirken, karşı tarafın rızası ve isteği olmadan, zor kullanarak bir duruma mecbur bırakma demektir. Bu kelime, günlük hayatta da sıklıkla kullanılmakta ve kalıp olarak da ifade edilmektedir.

Cebrin etkisi, zor kullananın gücü ve etkisi yanında cebre maruz kalanın da içinde bulunduğu ruh ve sosyokültürel durumuna göre varlık bulmaktadır.

Cebrin etkisi, zor kullananın gücü ve etkisi yanında cebre maruz kalanın da içinde bulunduğu ruh ve sosyokültürel durumuna göre varlık bulmaktadır.

Toplumumuzda ailelerin, özellikle yaşanılan yerin özelliğine göre derecesi değişse de baba/ağabey gibi aile büyüğü erkeklerin, kız çocuklarının hayatı üzerindeki etkisi inkâr edilemez.

Dosyadaki somut olayda Bitlis’in...ilçesinin bir köyünde yaşayan 17 yaşındaki maktule ... ölmeden önce verdiği ifadesinde, halasının eşi olan eniştesi tarafından birkaç kez basit cinsel istismara uğradığını, olay günü de yine eniştesinin evde kimse yokken kendisini yakalayarak zorla, öptüğü sırada, ağabeyi sanık ...’ın içeri girerek kendilerini gördüğünü, eniştesine saldırıp kavga ettiklerini, onun evden kaçıp gitmesinden sonra sanığın kendisini dövdüğünü ve kendisine 'KORTHIONM' insektisit böcek ilacını vererek 'al bu ilaçları, iç, öl' dediğini, kendisinin de bu ilaçları alıp yanında küçük kardeşiyle beraber alt kata inerek içtiğini, dışarı çıktığında başının döndüğünü, durumunu gören annesinin 112 Acil’i aradığını ve ...Devlet Hastanesine kaldırıldığını, iyileşmesi halinde ailesine teslim edilirse ailesinin kendisine zarar vereceğini, bu nedenle devlet korumasına alınmak istediğini, kendisini ilaç içmeye zorlayan ağabeyi sanıktan şikâyetçi olmadığını, beyan etmiştir.

Dosya kapsamına göre maddi delillerle ispatlanan bu anlatım karşısında töre saiki boyutuna ulaşmamış olsa da ailenin namusunu koruma ve şerefini kurtarma bahanesiyle maktuleyi döverek cebir ve şiddet uygulayarak, içinde bulunduğu sosyokültürel yapı gereği iradesini ortadan kaldıracak şekilde tehdit ve zorlama ile intihara mecbur ettiği ve bu suretle meydana gelen ölüm neticesinden TCK 84/4 maddesi yollamasıyla sorumlu tutularak TCK’nun 82/1-d, e maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararının ve bu kararı inceleyen özel Dairenin aynı doğrultudaki onama kararının isabetli olduğu düşüncesinde olduğumdan, aksi yöndeki itirazın reddine karar verilmesi gerektiği yolundaki görüşüm nedeniyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu de; sanığın eyleminin TCK'nın 84/4. maddesi delaletiyle nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğu,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.01.2019 tarihli ve 4330-220 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli ve 181-19 sayılı sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün sanığın eyleminin TCK'nın 84/1-2. maddesi kapsamında intihara azmettirme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.05.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.