muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25914, Karar No: 2012/25331, Tarih: 14.11.2012

Yetki tespitinin yapıldığı 03/09/2010 tarihi itibariyle tüm işçilerin ve sendika üyeliklerinin dikkate alınması halinde; işyerinde çalışan toplam işçi sayısının 4.232, yetki için gerekli sendika üye sayısının 2.117, ... üye sayısının 2.808 ... üye sayısının 1.381 olacağı ve bu durumda ...’nın çoğunluğu sağladığı,

Haziran 2010 tarihinden, yetki başvurusunun yapıldığı 03/09/2010 tarihine kadar olan süreçte yeni işe alınan ve yetki tespiti tarihinde işyerinde çalışmakta olan işçilerin işyeri çoğunluk tespitinde dikkate alınmaması halinde; İşyerinde çalışan toplam işçi sayısının 4.232–1.172 = 3.060, yetki için gerekli sendika üye sayısının 1.531, ... üye sayısının 1.648, ... üye sayısının 1.380, Birleşik Metal Sendikası’nın üye sayısının 1 olacağı ve bu ihtimale göre ...-İş Sendikasının gerekli çoğunluğu sağladığı,

Haziran 2010 tarihinden, yetki başvurusunun yapıldığı 03/09/2010 tarihine kadar olan süreçte yeni işe alınan ve yetki tespiti tarihinde işyerinde çalışmakta olan işçiler ile dosyaya kapsam dışı olarak sunulan çalışan sayısına dahil 397 işçiden sendika üyesi olan 364’ünün üyeliklerinin işyeri çoğunluk tespitinde dikkate alınmaması halinde; işyerinde çalışan toplam işçi sayısının 4.232–1.172=3.060, yetki için gerekli sendika üye sayısının 1.531, ... üye sayısının 1.648–364=1.284, ... üye sayısının 1.380, Birleşik Metal Sendikası üye sayısının 1 olacağı, bu ihtimale göre TİS bağıtlamak üzere gerekli çoğunluğu hiçbir sendika sağlayamadığı,

Haziran 2010 tarihinden, yetki başvurusunun yapıldığı 03/09/2010 tarihine kadar olan süreçte yeni işe alınan ve yetki tespiti tarihinde işyerinde çalışmakta olan işçiler ile dosyaya kapsam dışı olarak sunulan çalışan sayısına dahil 397 işçiden daha önceki TİS’lere göre kapsam dışı olan 175 işçinin sendika üyesi olan 149’unun işyeri çoğunluk tespitinde dikkate alınmaması halinde; İşyerinde çalışan toplam işçi sayısının 4.232–1.172 = 3.060, yetki için gerekli sendika üye sayısının 1.531, ... üye sayısının 1.648–149 = 1.499, ... üye sayısının 1.380, Birleşik Metal Sendikasının üye sayısının 1 olacağı ve bu ihtimale göre TİS bağıtlamak üzere gerekli çoğunluğu hiçbir sendika sağlayamadığı görüşünde oldukları” şeklindedir.

III-Değerlendirme:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı işverenin yetki başvurusundan önce işçi alımı yapmasının kanuna karşı hile, muvazaa ya da hakkın kötüye kullanımı teşkil edip etmediği, bu işçiler ile kapsam dışı işçilerin toplam sayının belirlenmesinde dikkate alınıp alınamayacağı ve bu bağlamda davacı/davalı sendikaların davalı ... işyerinde çoğunluğu sağlayıp sağlayamadığı noktasındadır.

Uyuşmazlığın çözümü esas itibariyle aşağıda ayrıntılı şekilde değerlendirilen iki hukuki problemin açıklığa kavuşturulmasına bağlıdır. Buna göre;

A)Yetki sürecinde başvuru tarihine kadar işe alınan işçilerin toplam işçi sayısında dikkate alınıp alınamayacağı hususu:

Uyuşmazlığın çözümü esas itibariyle aşağıda ayrıntılı şekilde değerlendirilen iki hukuki problemin açıklığa kavuşturulmasına bağlıdır. Buna göre;

A)Yetki sürecinde başvuru tarihine kadar işe alınan işçilerin toplam işçi sayısında dikkate alınıp alınamayacağı hususu:

Öncelikle davalı işverenin 2010 yılı Temmuz-Eylül ayları arasındaki dönemde bin yüz yetmiş iki (1172) yeni işçi aldığı, bu işçilerden önemli bir kısmını yetki başvuru tarihine yakın işe aldığı, yine bu işçilerden bin yüz altmış (1160) tanesinin davalı ... üyesi oldukları görülmektedir.

Dosya içeriğine göre, her iki bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davalı işverenin yeni yatırımlar yaparak şirketin üretim kapasitesini artırdığı ve yeni iş gücüne ihtiyaç duyduğu anlaşılmaktadır. Şirket içi yazışmalardan ilgili birimlerin şirket yönetimine toplam bin doksan iki (1092) tane işçiye ihtiyaç olduğunu bildirdikleri belirlenmektedir. Ayrıca yeni alınan işçilerin esas itibariyle 2011 yılında verimliğe etkide bulundukları ve verimliliği % 24 oranında arttırdıkları tespit edilmiştir. Şu halde davalı işveren açısından belirtilen dönemde iş gücüne ihtiyaç mevcut olup bu ihtiyaç gerçek bir ihtiyaçtır. Diğer taraftan 2010 yılı Temmuz-Eylül ayları arasındaki dönemde işe alınan işçilerin neredeyse tamamının yetki sürecinden sonra ve halen de çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, yetki başvurusundan önce işe alınan işçiler bakımından gerçek duruma aykırı, ilgililerini yanıltmaya yönelik görüntü oluşturan diğer bir deyişle muvazaa teşkil eden bir durum söz konusu değildir.

Toplu iş hukukumuzda yetki sürecinde belirleyici olan toplu iş sözleşmesinin uygulanacağı işyeri ya da işyerlerinde çalışan işçilerdir. Bu işçilerin çoğunluğunun seçtiği ve ortak menfaatlerini temsil etmelerini istediği işçi sendikası toplu iş sözleşmesinin tarafı olabilmektedir. Somut olayda yetki başvurusundan önce işe alınan işçilerin iradelerinin sakatlandığı iddia edilmiş değildir. Bu nedenle söz konusu işçilerin iradelerinin yok sayılması ve işyerinde hiç çalışmıyormuş gibi kabul edilebilmesi ancak işveren ile davalı ... arasında menfaat birliği ve birlikte hareket etme olgularının ... bir şekilde ortaya konulmasına bağlıdır. Dosya kapsamında davalı işverenin sendikal özgürlüklere aykırı davrandığı konusunda şüphe oluşturacak durumlar mevcut olmakla beraber davalı işveren ile davalı sendika arasında menfaat birliği ve birlikte hareket etme olguları ispatlanamamıştır. Gerçekten, davalı işverenin yaklaşık 300 işçi alarak da aynı sonucu elde edebileceği bir durumda bunun yaklaşık 4 katı kadar işçi almış olduğu dikkate alındığında sırf yetki sürecine denk gelmesinden hareketle işçi alma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Öte yandan var oluş amacı kar elde etmek olan ve bütün organizasyonunu bu doğrultuda oluşturan halka açık bir anonim şirketin sırf işyerinde yetkili sendikayı değiştirmek amacıyla mevcut işçilerin yaklaşık %25’ini oluşturan 1172 işçiyi işe aldığının kabulü de iş hayatının olağan akışına uygun düşmemektedir.

Sonuç olarak, mahkemece yetki başvurusundan önce işe alınan işçilerin toplam işçi sayısının hesabında dikkate alınmaması hatalıdır.

B)Kapsam dışı personelin toplam işçi sayısında ve/veya davalı sendikanın üye sayısında dikkate alınıp alınamayacağı hususu:

Sendikalar Kanunu ve Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu uyarınca işveren sayılıp işveren sendikasına üye olabilen işveren vekilleri dışındaki kapsam dışı personelin işçi sendikasına üye olamayacağına dair kısıtlayıcı bir düzenleme iş mevzuatında bulunmadığı gibi, sendikal özgürlükler bağlamında kapsam dışı personelin sendika üyesi olabileceği ve toplu iş sözleşmesi için yetki tespitinde çoğunluk nisabının tespitinde dikkate alınması gerektiği gerek doktrinde ve gerekse Yargıtay’ın 2005 yılından itibaren yerleşmiş ve kökleşmiş içtihatları ile kabul edilmektedir. Gerçekten, iş sözleşmesi ile çalıştığı tartışmasız olan kapsam dışı personelin sendika üyeliğinin geçersiz sayılarak çoğunluk nisabına dahil edilmemesi kabul edilemez. Bu sonuç aynı zamanda kapsam dışı personelin sendikal özgürlüğünün kısıtlanmaması ilkesinin de gereğidir. Kapsam dışı personelin temel haklar kapsamındaki sendikal özgürlükleri toplu iş sözleşmesi taraflarının kapsam dışı personeli belirleme haklarından üstün tutulmalıdır.

Dosya içeriğine göre, işyerinde yetki tespit başvurusu tarihinde üçü işveren vekili olmak üzere dört yüz (400) kapsam dışı personel bulunduğu, toplu iş sözleşmelerinde kapsam dışı olarak belirlenen genel müdür, genel müdür yardımcısı, müşavir, müdür, şef, başmühendis, mühendis ve tercümanların oluşturduğu kapsam dışı işçi sayısının yüz yetmiş sekiz (178) olduğu, diğer iki yüz yirmi iki (222) işçinin ise memur, sekreter, uzman gibi standart kadrodışı olarak görevleri belirlenen kişilerden oluştuğu anlaşılmaktadır. TİS’ de kapsam dışı olarak tanımlanan gerçek kapsam dışı işçilerden üçünü işveren vekili olan genel müdür ve yardımcıları oluşturmaktadır. Bunlar haricinde kalan yüz yetmiş beş (175) gerçek kapsam dışı işçiden dördünün davacı sendika üyesi olduğu, yirmi beşinin ise sendika üyesi olmadığı, yüz kırk altı (146) işçinin ise davalı sendika üyesi olduğu görülmektedir.

Diğer taraftan davalılar tarafından davacı sendika üyesi olduğu iddia edilen kırk beş (45) işçinden de kırk ikisinin başvuru tarihinde davacı sendika üyesi oldukları, dördünün sonradan ... üyesi oldukları, bu kırk iki (42) işçiden dördünün yukarıda belirtilen gerçek kapsam dışı işçi olarak nitelenebileceği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davalılar tarafından davacı sendika üyesi olduğu iddia edilen kırk beş (45) işçinden de kırk ikisinin başvuru tarihinde davacı sendika üyesi oldukları, dördünün sonradan ... üyesi oldukları, bu kırk iki (42) işçiden dördünün yukarıda belirtilen gerçek kapsam dışı işçi olarak nitelenebileceği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, toplu iş sözleşmeleri ile kapsam dışı personel olarak tanımlanmamış ancak kapsam dışı personel olarak gösterilen işçilerin gerek toplam işçi sayısının tespitinde gerekse sendikaların üye sayılarının tespitinde dikkate alınması gerektiği açıktır. Bununla beraber gerçek kapsam dışı personel oldukları anlaşılan işçilerin ise yetki başvurusundan hemen önce işe alınan işçilerden olmadıkları, yıllardır işyerinde çalıştıkları belirlendiğinden toplam işçi sayısının tespitinde dikkate alınmaları gereklidir. Bu noktada çözülmesi gerekli problem gerçek kapsam dışı personel olan işçilerin sendika üyeliklerinin yetki tespitinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasındadır. Gerçek kapsam dışı personelin blok halinde davalı sendika üyesi olmadıkları, az da olsa davacı sendikaya üye işçilerin de bulunduğu, ayrıca bu grupta sendika üyesi olmayan işçilerin de yer aldığı, gerçek kapsam dışı işçilere davalı sendikaya üye olmaları konusunda davalı işveren tarafından baskı yapıldığının da somut ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığı ve sendika üyeliğine ilişkin iradelerinin sakatlandığına yönelik bir iddiada bulunulmadığı dikkate alındığında gerçek kapsam dışı işçilerin de sendika üyeliklerinin göz önünde bulundurulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Böylece gerçek kapsamı dışı ve kapsam dışılığı gerçek olmayan personelden toplam 330’unun davalı sendika üyesi olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç olarak mahkemece kapsam dışı işçilerin toplam işçi sayısının hesabında dikkate alınması doğru olmakla beraber bu işçilerin sendika üyeliklerinin göz önünde bulundurulmaması isabetsizdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay “a” ve “b” bentleri birlikte değerlendirildiğinde davalı ... Sendikasının işyerinde çalışan 4.232 işçiden 2.808’inin üyeliğine sahip olması nedeniyle davalı işverenin işyerinde çoğunluğu sağladığı, kaldı ki sadece “a” ya da sadece “b” bentleri dikkate alınsa dahi davalı ... Sendikasının yine davalı işverenin işyerinde çoğunluğu sağladığı anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda olay iki ihtimal üzerinde değerlendirilerek aynı sendikanın yetkili olduğu belirtilmiş, ikinci bilirkişi raporunda ise yine iki ihtimalde davalı ... Sendikasının yetkili olduğu belirtildikten sonra kapsam dışı personel ayrıştırılarak bir kısmının üyeliğinin işyeri çoğunluk tespitinde dikkate alınmaması ihtimali üzerinde yapılan değerlendirmede hiçbir sendikanın çoğunluğu sağlamadığı sonucuna varılmıştır. Ancak yukarıda belirtildiği gibi kapsam dışı personel gerçek ve gerçek olmayan şekilde ayrıştırılsa bile her iki grubun çoğunluk tespitinde dikkate alınmamasını gerektiren olgular mevcut değildir.

Mahkemece açıklanan esaslar doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi ve belirtilen şekilde yetki tespiti yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda belirtilen sebeplerle 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 15. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Zonguldak 3. İş Mahkemesi’nin 18.09.2012 tarih, 2010/637 Esas, 2012/459 Karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-...’nın 15.10.2010 tarihli olumlu ve olumsuz yetki tespit işlemlerinin sonuç itibariyle doğru olması nedeniyle davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

5-Davacının yaptığı 33.338,00 TL yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptıkları 55,00 TL yargılama giderlerinin ise davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine 14.11.2012 tarihinde gerekçesi ve sonucu itibariyle oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. KARŞI OY

Dava, davalı Bakanlık tarafından toplu iş sözleşmesi yapmak için başvuran davacı sendikanın gerekli çoğunluğa sahip olmadığına ilişkin tespit ile davalı sendikanın gerekli çoğunluğa sahip olduğuna yönelik tespitin iptaline ve davacı sendikanın yetkili olduğunun tespitine karar verilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece dosya iki ayrı bilirkişi kuruluna incelettirilerek iki ayrı rapor alınmış ve ikinci raporun sonuç ve kanaat bölümünün 3. bendinde yer alan tespitler değerlendirilerek taraf sendikaların hiçbirisinin toplu iş sözleşmesi yapmak için gerekli çoğunluğa sahip olmadıklarına karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalı ... Sendikasının yetki için başvuruda bulunduğu 03.09.2010 tarihine yakın tarihlerde işçi alımlarında davacı sendikanın çoğunluk sağlamasını engellemek amacı bulunup bulunmadığı ve sendika üyesi kapsam dışı personelin çoğunluk tespitinde dikkate alınmasının gerekip gerekmediği ve kapsam dışı personelin üyeliğinde de kötüniyet olgusunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalı ... Sendikasının yetki için başvuruda bulunduğu 03.09.2010 tarihine yakın tarihlerde işçi alımlarında davacı sendikanın çoğunluk sağlamasını engellemek amacı bulunup bulunmadığı ve sendika üyesi kapsam dışı personelin çoğunluk tespitinde dikkate alınmasının gerekip gerekmediği ve kapsam dışı personelin üyeliğinde de kötüniyet olgusunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre davalı sendika ile işveren arasında ekonomik ve çıkar birliği bulunup bulunmadığı, aralarında anlaşma olup olmadığı, varsa anlaşma doğrultusunda yetki sürecini davalı sendika lehine değiştirmek için birlikte hareket edilip edilmediğinin tespiti gerekmektedir. Davalı işverenin 1172 işçi alımındaki zamanlaması ve bu işçilerin hemen hemen tamamının davalı sendikaya üye olması bu konuda kuvvetli bir şüphenin varlığını ortaya koymaktadır. Bu nedenle sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için başvuru tarihine yakın tarihlerde işe alındığı anlaşılan 1172 işçinin bu amaçla işe alınıp alınmadıklarının, işyerinde bu sayıdaki işçiye gerçekten ihtiyaç olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Her ne kadar iki bilirkişi raporunda şirketteki iç yazışmalarda ilgili birimlerce 1192 işçi alımına ihtiyaç duyulduğunun belirtildiği ifade edilmiş ise de, bu tespitin sadece işveren kayıtlarına dayalı ve tek taraflı olduğu açıktır. Mahkemece bu yön ayrıca araştırılmadığından objektif bir değerlendirme yapma olanağı dosya içeriği itibariyle mümkün değildir. İşverenin işçi alma hakkını ve bu bağlamda teşebbüs özgürlüğünü kötüye kullanıp kullanmadığını belirlemek için o tarihte gerçek işgücü ihtiyacının ne kadar olduğu bilirkişi marifetiyle işletme bünyesinde yapılacak inceleme ile tespit edilmeli ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır. İşçi alma hakkının kötüye kullanılması söz konusu ise ihtiyacı aşan sayıdaki işçinin nisaba esas işçi ve üye sayısının belirlenmesinde dikkate alınmaması gerekir. Ayrıca kötüniyet olgusunun kesin bir şekilde tespiti halinde bu durumun kapsam dışı personelin sendika üyeliklerine de yansıyıp yansımadığı, başka bir anlatımla kapsam dışı personelin üyeliklerinde de kötüniyetin etkili olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra bir karar verilmelidir.

Mahkemece oluşturulan hükmün yukarıda açıklanan hususlar yönünden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiği gerekçesi ile bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun vardığı sonuca katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1743, Karar No: 2021/13368, Tarih: 21.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1743 E.  ,  2021/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 21/12/2021 tarihinde davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 14.625,70 TL bakiye temyiz harcının davalıdan mahallinde alınmasına, 3.656,45 TL bakiye temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3523, Karar No: 2018/5928, Tarih: 04.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3523 E.  ,  2018/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17696, Karar No: 2022/13676, Tarih: 02.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17696 E.  ,  2022/13676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 19/03/2021 2021/İHK-7740 sayılı kararın süresi içinde davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra temyiz aşamasında 03/01/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6239, Karar No: 2017/4186, Tarih: 06.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6239 E.  ,  2017/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234. ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 533,00'er TL zorunlu savunman ücretlerine dair yargılama giderinin sanıklardan tahsiline ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.