muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1099, Karar No: 2014/7223, Tarih: 12.05.2014

Davaya konu olan kayıp/kaçak bedeli, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “Ulusal Tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01.04.2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK’nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır.

Diğer bir anlatımla, lisans sahibi şirketlerin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp/kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp/kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı, EPDK’nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Öte yandan, 6352 sayılı Kanunun 64. Maddesi ile değiştirilen 4628 sayılı Kanunun 12. Maddesinde; kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp/kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife, kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Bundan ayrı, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için, herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa yukarıdaki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp/kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1 ve aynı kanunun geçici 9. maddeleri ile EPDK'nun 28.12.2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesinin kayıp/kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp/kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1862, Karar No: 2018/6397, Tarih: 28.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1862 E.  ,  2018/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6905, Karar No: 2007/11551, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6905 E.  ,  2007/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava Anonim Şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanmakta olup karraın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5319, Karar No: 2007/8133, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5319 E.  ,  2007/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyü 624, 623, 690, 691 ve 693 parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanakları ile varsa tesbitlerine esas alınan kayıt ve belgelerle kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının,

2) 101 ada 918 nolu orman parseline ilişkin kadastro çalışmalarında ne gibi işlem yapıldığı, 3402 Sayılı Yasa gereğince yapılan çalışmalarda ada ile parsel numarası belirtilerek askı ilanının yapılıp yapılmadığının ilgili Kadastro Müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise buna ilişkin askı ilan cetveli ile alınacak cevabı yazı ve belgelerin,

3) 101 ada 918 parselin davalı olup olmadığı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak davalı ise dava dosyasının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27759, Karar No: 2015/9834, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27759 E.  ,  2015/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/37-2014/532

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı geçirilen taşınmazda uğranılan zarar ile kesilen ağaç tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazda uğranılan zarar ile kesilen ağaç tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, uğranılan zarar ile kesilen ağaç bedellerinin tespit edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1413, Karar No: 2014/1925, Tarih: 17.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1413 E.  ,  2014/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigortalı davalı sigortalıya ait 34 AS 5419 plakalı tankerin 15.12.2011 tarihinde karıştığı kazada hasarlanan 34 BJ 9804 plakalı araç hasarının ödendiğini, ancak sigortalı araç sürücüsünün kazada asli kusurlu olup, aracın istiap haddinin üzerinde yüklenmesi nedeniyle yola dökülen nebati yağın kazaya sebebiyet verdiğini, zorunlu mali mesuliyet sigortası genel şartlarının B.4 maddesi “a” ve “e” fıkraları gereğince işletene rücu haklarının bulunduğunu, davalı hakkında 9.090,00 TL. asıl alacağın faiziyle birlikte tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araca istiap haddinden fazla yükleme yapılmadığını, davacının rücu hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini ve %40 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, aracın tolerans değerleri içinde %2 oranında aşırı yüklendiği, kaza ile istiap haddinin aşılması arasında nedensellik bağı olmadığı, kazada tam kusurlu olan davalının ağır kusuru ya da kasti eylemi de bulunmadığı, davacının işletene rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, asıl alacak üzerinden %20 oranında kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, trafik sigortacısının ödediği tazminatın kendi sigortalısından rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Alacaklı davacının kötü niyetli olduğu ispatlanmadığı halde kötü niyet tazminatıyla sorumluğuna karar verilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı "Davanın Reddine, asıl alacak üzerinden %20 oranında kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesi çıkartılarak, yerine "Davanın reddine, şartları oluşmadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine" cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1470, Karar No: 2020/6951, Tarih: 02.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1470 E.  ,  2020/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenliğin Bilecik fabrika müdürlüğünde 10.09.1990 - 28.04.2004 tarihleri arasında fabrika müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız ve kötüniyetli olduğunu, davacının işveren temsilcisi konumunda çalıştığını, ayrıca görev yönünden itirazlarının bulunduğunu taraflar arasındaki ihtilafta özel nitelikli iş mahkemelerinin değil genel mahkemelerin görevli olduğunu, zamanaşımı itirazlarının da olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme’nin ilk kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2015/11490 Esas sayılı ilamı ile; "...Somut uyuşmazlıkta davacı genel müdür sıfatı ile çalıştığını, davalı şirket ise davacıya sadece vekaletnamelerle temsil yetkisi verildiğini, yönetici pozisyonunda olmadığını savunmuştur. Davacı hukuki ve kişisel olarak işverene bağımlı çalışıyor ise arada iş ilişkisinin, bağımsız çalışıyor ise vekalet ilişkisinin olduğu, yönetim kurulu murahhas üyesi veya ortak ise kişi organ sıfatı ile ortaklık ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekir. Mahkemece bu hususlar araştırılmadan, eksik inceleme ile salt genel müdür olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.." gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, davacıya ait SGK hizmet dökümü, dosyada mevcut ihtarname örneği, yazılı ifade, davacı tanığının beyanı ve gazete ilanı dikkate alınarak davacının 10.09.1990-28.08.2004 tarihleri arasında 14 yıl 11 ay 19 gün süreyle davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, davacının sigorta hizmet cetvelinde gözüken SGK işe giriş ve çıkış işlemlerini yapan firmaların aynı adresi SGK’ya bildirdiği, davacı tarafça dosyaya sunulan ... tarafından imzalanan ve Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı’na sunulduğu belirtilen yazılı ifadenin 5 , 6 ve devamı sayfalarında davacının SGK işlemlerini yapan şirketler arasında bağlantı olduğunun ifade edildiği, böylece davacının sigorta işlemlerini yapan şirketler arasında organik bağ bulunduğu anlaşılmakla davalı şirketin davacının yukarıda belirtilen tüm hizmet dönemine ilişkin işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının iddiası, tanık beyanı ve emsal ücret araştırma sonuçları göz önünde bulundurularak davacının son ücretinin net 7.500,00 TL olarak tespit edildiği, davacının iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak davalı işverence feshedildiğini iddia ettiği, davalı tarafın ise davacının 12.02.2004 tarihine kadar emekli olarak çalışmaya devam ettiğini, daha sonra davacının kendi rızası ile çalışmayı bıraktığını, davacının 05.01.2004 tarihinde emekliliği sebebi ile işten ayrıldığını ve bu tarihte davalı şirketi ibra ederek emekliliğe başvurmuş olduğunu, davalı şirketin 01.02.2002- 05.01.2004 tarihlerine ilişkin hiçbir sorumluluğu olmadığını savunduğu, davalı taraf her ne kadar SGK’ya davacının 02.08.2004 tarihinde işten ayrıldığını bildirilmiş ise de dosyada mevcut davalı tarafından keşide edilen ihtarnamede davacının 28.08.2004 tarihinden itibaren işe gelmediğini beyan etmiş olması karşısında davacının davalı işyerinde SGK’dan çıkış işlemi yapılmasına rağmen çalışmaya devam ettiği izlenimi uyandırdığı, davacının işten çıkış bildiriminin 02.08.2004 tarihinde SGK’ya davalı işverence bildirilmesinden sonra gazetede ilan vererek davacının 28.08.2004 tarihi itibari ile işyeri ile ilişkisinin kalmadığını ilan etmesinin de bunu desteklediği, ihtarname içeriğine göre davacının 28.08

.08.2004 tarihinden itibaren işe gelmediğini beyan etmiş olması karşısında davacının davalı işyerinde SGK’dan çıkış işlemi yapılmasına rağmen çalışmaya devam ettiği izlenimi uyandırdığı, davacının işten çıkış bildiriminin 02.08.2004 tarihinde SGK’ya davalı işverence bildirilmesinden sonra gazetede ilan vererek davacının 28.08.2004 tarihi itibari ile işyeri ile ilişkisinin kalmadığını ilan etmesinin de bunu desteklediği, ihtarname içeriğine göre davacının 28.08.2004 tarihi itibari ile işe gelmediği belirtilmesine rağmen bu tarihten sonra davacının devamsızlık yaptığına veya iş akdinin haklı nedenle işverence feshedildiğine dair herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı, davacının istifa ettiğine dair istifa dilekçesinin de dosyaya sunulmadığı, sözleşmenin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiği yönündeki ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin ise bunu ispatlayamadığı, böylece davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği, davacının kıdem tazminatının ve ihbar tazminatının ödenmiş olduğunun davalı tarafça ispat edilemediği, hesap bilirkişisi raporu ve ek raporunda davacının 23.392,93 TL kıdem tazminatı, 16.223,24 TL ihbar tazminatı alacağı bulunduğunun hesaplandığı, dava konusu alacaklar açısından zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, dava tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan herhangi bir alacağın da mevcut olmadığı, anlaşıldığından taleple bağlılık ilkesinin de gözetildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hizmet süresi bakımından; hükme esas bilirkişi raporunda davacının 10/09/1990-28/08/2004 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Bu tarih aralığındaki süre 13 yıl 11 ay 18 gün olmasına rağmen hesaba esas hizmet süresinin 14 yıl 11 ay 19 gün olarak, yani 1 yıl fazla süre üzerinden kıdem tazminatı hesaplanması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18112, Karar No: 2016/13355, Tarih: 24.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/18112 E.  ,  2016/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı ... vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı .. isimli şahsın 10.4.2004 tarihinde mide bulantısı, kusma ve ateş belirtileri ile anne ve babası ile birlikte en yakın hastaneye götürüldükten sonra tam teşekküllü bir hastaneye sevkinin sağlanması gerektiğinden hastanelerine getirildiğini, davalı doktorun ise acil serviste görevli olduğunu, hastanın yatışını yapmayarak hastayı gönderdiğini, bunun üzerine hastanın önce.. sonrasında .. .. götürüldüğünü ve 11.4.2004 tarihinde vefat ettiğini, hasta yakınlarınca kurum aleyhine açılan tazminat davası sonucunda ödemiş oldukları 100.095,84TL'nin 19.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 98.442,13TL’nin “19.3.2009 tarihinden” itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile, 98.442,13 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak "davanın kısmen kabulü ile, 98.442,13 TL'nin 19.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, gününde oybirliğiyle karar verildi.