muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20964, Karar No: 2014/5909, Tarih: 01.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20964 E.  ,  2014/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2013

NUMARASI : 2012/136-2013/24

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.M.. T.. ile davacı vekili Av.E.. S.. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Havran Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nce bozmadan önce dosyaya gönderilen 12.08.2011 günlü veri cetvelinde, zeytin üretim gideri 2009 yılı için 669 TL, 23.12.2009 günlü veri cetvelinde ise yine 2009 yılı itibariyle 699 TL olup, veri cetvellerinin farklı ve çelişkili olması nedeniyle ve Dairenin bir önceki bozma ilamının 3. bendi ile son paragrafında da açıklandığı üzere zeytin veriminin en çok 500 kg olarak değerlendirileceği de gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu Havran Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden sulu şartlarda zeytinin 2009 yılı itibariyle asgari-azami üretim giderlerini (yukarıda belirtilen üretim gideriyle ilgili cetveller gönderilip mevcut çelişkinin nedeni sorulup bu çelişkinin giderilmesinin istenmesi suretiyle) gösteren veri cetveli ile alınacak cevap yazılarının dosyaya getirtilmesi ve raporun buna göre denetlenmesi gerekirken, zeytinin 700 kg/da verimine göre saptanmış olan üretim gideri cetvellerini esas alan rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken salt fazla yatırılan bedelin davacıya iadesine karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazda kamulaştırma işleminin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapıldığı gözetilerek karar başlığında davacı olarak Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yazılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Davalılar yargılamada vekil ile temsil edildikleri halde davalılar yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak;

3-Dava konusu taşınmazda kamulaştırma işleminin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapıldığı gözetilerek karar başlığında davacı olarak Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yazılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Davalılar yargılamada vekil ile temsil edildikleri halde davalılar yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak;

5-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten ilk karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden bu yönden de mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7935, Karar No: 2024/10032, Tarih: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7935 E.  ,  2024/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/450 E., 2024/577 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/631 E., 2023/596 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ataşehir Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde sürekli işçi konumunda yardımcı klinik elemanı olarak görev yaptığını, 08.02.2022 tarihinde eşinin ve çocuğunun ikametgahının Kastamonu ili Araç ilçesinde olduğunu ve eşinin engellilik durumu sebebiyle bakıma muhtaç olduğunu gerekçe göstererek Kastamonu Araç Devlet Hastanesine atanması talebinde bulunduğunu, müvekkilinin bu talebinin ... Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 16.03.2022 tarihli 1031 sayılı değerlendirmesinde "İliniz Ataşehir Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi'nde sürekli işçi 696 Kadrosunda yardımcı klinik eleman olarak görev yapmakta olan ...'in Kastamonu iline görevlendirme talebi hakkında ilgili yazınız ve ekleri incelenmiştir. 08/90/2021 tarihinde imzalanarak yürürlüğe giren yeni Toplu İş Sözleşmesi'nin işyeri değişikliğine ilişkin usul ve esaslar başlıklı 19. Maddesinin 21. Fıkrasında "istihdam şekline bakılmasızın, işverenin merkez ve taşra teşkilatı bünyesinde görev yapan işçilerin talepleri halinde; eşleri, mevzuat uyarınca yer değiştirmeye tabi olarak mülki idare amirliği, milli istihbarat, emniyet hizmetleri sınıflarından birinde görev yapanlar ile hakim, savcı veya Türk Silahlı Kuvvetleri'nde subay, astsubay, uzman jandarma , uzman erbaş veya uzman er olarak görev yapan işçinin, eşinin görev yaptığı yere eşinin görev süresiyle sınırlı olmak üzere geçici görevlendirmeleri yapılabilir. " hükmü uyarınca adı geçenin mezkur hüküm çerçevesinde talebi doğrultusunda işlem tesisi cihetine gidilemeyeceği" gerekçesiyle haksız ve hukuka aykırı şekilde reddedildiğini, müvekkilinin eşi M.G'nin 19.09.2019 tarihli erişkinler için engellilik sağlık kurulu raporunda %84 engelli olduğunun saptandığını, eşinin bakıma muhtaç olması nedeniyle 6645 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişikliklik Yapılamasına Dair Kanun'un (6645 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinden yararlanmak suretiyle atama talebinin kabul edilmesi gerekirken toplu iş sözleşmesinin işyeri değişikliğine ilişkin 19 uncu maddesi gerekçe gösterilerek atamanın reddine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunu, 6645 sayılı Kanun'da şart koşulan engelli durumunu haiz eşinin olduğunu, rahatsızlık sebebiyle günlük yaşam aktivitelerin bir çoğu için yönlendirme gerektirecek derecede %84 oranında ağır engellilik durumu olup maddi koşullardan dolayı bakıcı tutamayacak durumda olduğunu, eşine bakacak başka birinin bulunmadığını beyanla müvekkilinin atama talebinin reddine ilişkin kararın iptali ile atamanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında görev yapan sürekli işçi personelin iller arası atama işlemlerinin, işçi ve işveren sendikaları arasında imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 tarihleri arası geçerli toplu iş sözleşmesinin "İş ve İşyeri Değişikliği" başlıklı 19 uncu maddesi uyarınca haziran ayında kadro durumu ve ihtiyaçlar çerçevesinde ... Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünce yapılmakta olduğunu, davacının fiilî durumunun toplu iş sözleşmesinin 19 uncu maddesindeki düzenlemeye uygun olmadığını, davacının ayrılmak ve atanmak istediği Kastamonu ilindeki kadro ve personel ihtiyaçları ile toplu iş sözleşmesinin "İş ve İşyeri Değişikliği" başlıklı 19 uncu maddesi uyarınca kadro ve ihtiyaçlar çerçevesinde değerlendirilerek Covid 19 salgını nedeniyle pandemi sürecinde İstanbul ilinin personel ihtiyacı diğer illere göre daha fazla olduğundan ve davacının hizmetine ihtiyaç duyduğu anlaşıldığından ret kararı verildiğini, ret kararında kamu yararı ve hizmeti gereklerine aykırı bir husus olmayıp idare ilgili mevzuat çerçevesinde hukuken geçerli ve kabul edilebilir bir sebebe dayanmış olduğunu, adil ve dengeli personel dağılımının gözetildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının eşi M.G'nin çalışmadığı, Erişkinler İçin Engellilik Sağlık Kurulu raporunda nörolojik olarak %70, ruh sağlığı ve hastalıkları olarak %40, iç hastalıkları olarak %10 oranında ayrı ayrı engelinin bulunduğu, davacının eşi M.G'nin engel oranının %84 olduğu ve tam bağımlı olarak değerlendirildiği süresiz raporunun bulunduğu, eşinin bakıma muhtaç olduğu ve ikametgahının Kastamonu ili Araç ilçesinde bulunduğu, 2010 doğumlu bir çocuğunun olduğu ve eğitim öğretim hayatına devam ettiği, çocuğunun ikametgahının Kastamonu ili Araç ilçesinde bulunduğu, anayasal hak olan aile bütünlüğünün temini açısından meydana gelen mağduriyetin giderilmesi elzem kabul edilmekle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; aile birliğinin sağlanması için yapılan başvuruların kadro ve ihtiyaç çerçevesinde karşılandığını, bu konuda İdarenin tasarruf hakkı bulunduğunu, İdare adına işlem tesis edilemeyeceğini, davanın reddinin gerektiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; aile birliğinin sağlanması için yapılan başvuruların kadro ve ihtiyaç çerçevesinde karşılandığını, bu konuda İdarenin tasarruf hakkı bulunduğunu, İdare adına işlem tesis edilemeyeceğini, davanın reddinin gerektiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş hukukunda işvereni düzenleyici işlemlerde bulunmaya zorlayıcı ve yönetim hakkını kısıtlayıcı nitelikte karar verilmesi olanağının bulunmadığı ancak yapılan işlemin hukuka aykırılığının tespitine karar verilebileceği ve kişinin meşru bir hakkına ulaşmak için mahkemeden hakkında yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunun tespitini talep etmekte hukuki yararının olduğu, davacının nakil talebinin reddine karar verilmesinin davalının yönetim hakkı kapsamında bir işlem olduğu (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 2022/14757 Esas 2022/17173 Karar), işçinin işyeri değişikliği talebi hakkında işvereni bu konuda değişiklik yapmaya zorlayacak, yönetim hakkına müdahalede bulunulmasını gerektirecek bir düzenleme olmadığı (İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi 2023/549 Esas, 2023/1010 Karar), bu kapsamda davalı vekilinin istinaf itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 16 ncı maddesinin üçüncü bendinde "aile toplumun temel birimidir, toplum ve devlet tarafından korunur" şeklinde düzenleme mevcut olup Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8 inci maddesinde ve 3709 sayılı T.C. Anayasası'nın 41 inci maddesinde gerekli düzenlemelerin yapıldığını, işverenin kanuni ve hukuki düzenlemelere uyması gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararında olduğu gibi davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosunda görev yapan davacının, eşinin sağlık mazereti nedeniyle başka yere nakline karar verilmesi talebinin reddinin hukuka uygun olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6645 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddenin ilgili bölümü şu şekildedir:

"...

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6645 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddenin ilgili bölümü şu şekildedir:

"...

Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. (Mülga cümle:1/3/2023-7438/2 md.) Özel güvenlik görevlilerinden bu madde kapsamında geçiş işlemleri yapılanlar, 5188 sayılı Kanun hükümlerine de tabi olmaya devam eder.

..."

4. Dairemizin 18.03.2024 tarihli ve 2024/745Esas, 2024/5052 Karar sayılı; 20.03.2023 tarihli ve 2022/18455 Esas, 2023/4061 Karar sayılı kararları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki düzenleme karşısında usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6582, Karar No: 2012/7802, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6582 E.  ,  2012/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ..., ..., ..., ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ...Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının göz önüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce yapılan inceleme sonunda;

1-Sanıklar ..., ... ve ...'a yönelik yapılan itirazın incelemesinde,

Dairemizce yapılan inceleme sonunda;

1-Sanıklar ..., ... ve ...'a yönelik yapılan itirazın incelemesinde,

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ilke olarak benimsenmiş olmakla birlikte, somut olayda dosya içerisinde mevcut ticaret sicili memurluğunun cevabi yazısına göre sanıklardan sadece ... şirket yetkilisi olup diğer sanıkların şirket yetkilisi olmamaları nedeniyle atılı suçun oluşmadığı gerekçesiyle adı geçen sanık dışındaki sanıkların beraatine dair verilen ve sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının bu gerekçe ile onanmasının gerekmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçe ile yerinde görülmemiştir.

2-Sanık ...'e yönelik yapılan itirazın incelemesinde,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Dairemizin ...'e yönelik ... tarih ve ...sayılı kararının kaldırılmasına, karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yapılması için yazılan yazı cevabının sonucu beklenilmeden ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarihli yazısına göre borçlu şirketin en son ... tarihinde ödeme yaptığının bildirilmesi karşısında kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğüne yeniden yazı yazılarak mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA,

Yargıtay C. Başsavcılığının yerinde görülmeyen itirazı yönünden 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.