muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6164, Karar No: 2018/3158, Tarih: 05.04.2018

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 - 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ..... 1. İş Mahkemesinin 2015/693 E. - 2016/148 K. sayılı dosyası ve ...... 1. İş Mahkemesinin 2015/691 E. - 2016/146 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/543, Karar No: 2015/3120, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/543 E.  ,  2015/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6098, Karar No: 2017/12945, Tarih: 20.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/6098 E.  ,  2017/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocuğun Mutad Meskene İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369/2 maddesinde; Uluslararası Çocuk Kaçırma iade kararına ilişkin verilen kararların Yargıtay'da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığı gibi 5717 sayılı Kanunun m.9/2 hükmüne göre bu kanunun uygulanmasından doğan davaların "öncelikli ve acele görülmesi" gerekmesine ve Kanunda ivedi olduğu bildirilen dava ve işlere ait Yargıtay incelemesinin "öncelikli" yapılmasının zorunlu olduğundan (HMK m.369/7) duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutad meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi'nce "küçük...nin davalı anne tarafından babanın bilgisi ve rızası dışında Türkiye'ye getirilmesinin üzerinden bir yıldan fazla sürenin geçtiği, çocuğun yaşadığı ortama ve koşullara uyum sağladığı, yaşı itibarıyla anne bakım ve şefkatine ihtiyacı olduğu, çocuğun mutad meskenine iade edilmesi durumunda fiziksel ve ruhsal gelişimi açısından zarara uğrayacağı" gerekçesiyle iade talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı anne, Cumhuriyet Savcısı ve baba tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce " iade isteğinin reddini gerektirecek vahim bir tehlikenin varlığı veya geri dönmesinin çocuğun fiziksel ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı ya da başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceğine dair ciddi bir riskin (Söz. m. 13/b) ve sözleşmede kabul edilen diğer iadeden kaçınma sebeplerinin varlığının kanıtlanmadığı, çocuğun yaşadığı ortama alışmış olması halinin iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilebilmesi için, çocuğun yer değiştirme veya alıkonulmasından itibaren bir yıl geçtikten sonra iade başvurusunda bulunulmuş olmasının gerektiği, iade talep eden baba tarafından 1 yıl geçmeden iade başvurusunda bulunulduğu" gerekçesiyle davalı annenin gerekçeye yönelik istinaf talebinin reddine, iade talebinde bulunan baba ve Cumhuriyet Savcısının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve çocuğun mutad meskenine iadesine karar verilmiş, hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

"Bir çocuğun, 3. maddede belirtildiği şekilde, kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş veya çocuk alıkonulmuş ve çocuğun bulunduğu Taraf Devletin adli veya idari makamına müracaat anında, yer değiştirme veya alıkonulmadan itibaren bir yıldan az zaman geçmişse, müracaatta bulunulan makam, çocuğun derhal geri dönmesini emreder.

"Bir çocuğun, 3. maddede belirtildiği şekilde, kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş veya çocuk alıkonulmuş ve çocuğun bulunduğu Taraf Devletin adli veya idari makamına müracaat anında, yer değiştirme veya alıkonulmadan itibaren bir yıldan az zaman geçmişse, müracaatta bulunulan makam, çocuğun derhal geri dönmesini emreder.

Yukarıdaki fıkrada öngörülen bir yıllık sürenin sona ermesinden sonra bile müracaatta bulunulursa, adli veya idari makamın, keza çocuğun geri dönmesini emretmesi gerekir, yeter ki, çocuğun yeni çevresine intibak ettiği tespit edilmesin (Söz. m.12).” Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların ortak çocuğu 19.07.2011 doğum tarihli...'in mutad meskeni olan ... ülkesinden 2014 yılının Ağustos ayında annesi tarafından Türkiye'ye getirildiği, iade talebinde bulunan babanın ise yer değişikliğinin üzerinden henüz bir yıl geçmeden 20.04.2015 tarihinde iade başvurusunda bulunduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin iade talebinin reddine dair sözleşmenin 12. maddesine dayalı gerekçesi yerinde değildir.

"Geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde, müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk olduğunu tesbit ederse, çocuğun geri dönmesini emretmek zorunda değildir (Söz. m. 13/b)."

Davalı anne tarafından sunulan tarafların ...’da yaşadıkları döneme ilişkin doktor ve ebe kayıtlarının incelenmesinde ise; annenin ortak çocukla ilgili olduğu, babanın ise çocuğa karşı ilgisiz olduğu belirtilmiştir. Türkiye' de alınan sosyal inceleme raporundan ve tanık beyanlarından ise; çocuğun Türkiye’ye geldiği ilk dönemlerde aile kavramında baba olgusuna yer vermediği, uzmanlara ve öğretmenlerine babanın kendisine yönelik fiziksel şiddetini ve kötü muamelesini anlattığı, çocuğun babasından korktuğu, babasının kendisini tuvalete kilitlemesi sebebiyle tuvalete gitmek istemediği, karşısında bir yetişkin gördüğünde korktuğu, servis şoförünü babasına benzettiği için okul servisine binmek istemediği, bu sebeplerle olumsuz davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Tüm bu olaylar birlikte değerlendirildiğinde; babanın ortak çocuğa ilgisiz olduğu, çocuğa karşı fiziksel şiddete yönelik davranışlarda bulunduğu, bu sebeple ortak çocuğun cismani olarak zarar gördüğü gibi psikolojik gelişiminin de tehlikeye girdiği, çocuğun mutad meskenine iadesi halinde fiziki ve psikolojik bir tehlikeye maruz kalacağına dair ciddi bir riskin varlığının kabulü gerekir. Bu itibarla, çocuğun mutad meskene iadesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2014/60, Karar No: 2014/26055, Tarih: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/60 E.  ,  2014/26055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/63581

Mahkemesi : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2012

Numarası : 2012/670 - 2012/844

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık E.. C..'un, duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın 14.600,00 TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'nın 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının bir gün karşılığının 20,00 TL den adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi karşısında bu hususta tebliğnamede bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ölenin bekçiliğini yaptığı inşaatı henüz bitmiş olup iskan ruhsatı bulunmayan binanın kottan 4 kat aşağı ile zemin arasında çalışan araç asansörüne en alt kattan binerek yukarıya çıktığı sırada kapı ile kabin arasındaki 25+4 santimetrelik eşik boşluğuna kafasını uzatması ile boşluğun 4 santimetreye düşmesi üzerine boynu ve sol omzunun duvar ile kabin arasına sıkışarak öldüğü, asansörün montajının sanık İ.. Y.. tarafından yapıldığı, E.. C..'un ise 29.07.2008 tarihinde asansör uygunluk beyanını düzenlediği, ancak sanıkların aşamalardaki beyanlarında sanık E.. C..'un asansör projesini hazırlamadığı, ölüm olayından sonra ruhsat verilmesi için Kayhan Balyemez isimli şahsın aracılığıyla uygunluk beyanında bulunduğunu ifade etmelerine karşın Kayhan Balyemez dinlenmeden eksik inceleme ile sanık E.. C..'un asansör projesini hazırladığından bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında tayin edilen cezanın miktarı, sanık E.. C..'un sabıkasız oluşu, sanık İ.. Y..'nın adli sicil kaydındaki sabıkalarının silinme koşullarının oluştuğu, katılanın 07.05.2010 tarihli beyanında mağduriyetinin giderildiğini belirttiği nazara alınarak CMK'nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1909, Karar No: 2021/218, Tarih: 26.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/1909 E.  ,  2021/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı sıfatına haiz olduğu ilamlı takibi nedeniyle dosya borçlusunun taşınmazlarına haciz koyulduğunu, sıra cetvelinde kendi alacaklarına 33.sırada şikayet olunanın ise 1.sırada yer aldığını, ancak kendi alacağının doğum tarihinin önce olduğundan bahisle şikayet olunanın haczine iştirak etmesi gerektiğini öne sürerek, sıra cetveline itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu nazara alınarak şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, ilk haczin şikayet edilenin alacaklısı olduğu takip dosyasından konulduğu, şikayetçi tarafın alacaklı olduğu takip dosyasının dayanağı olan ilamına ait davanın ise daha önce açıldığı, bu nedenle hacze iştirak koşulunun oluştuğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar şikayet edilen vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19020, Karar No: 2015/20318, Tarih: 19.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19020 E.  ,  2015/20318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/199861

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/270 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresinden sonra temyiz etmiş bulunan O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 05.05.2011 yerine 04.05.2011 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Hüküm fıkrasının 5. bendinde gün karşılığı adli para cezası paraya çevrilirken TCK'nun 52. maddesiyle beraber, uygulama yeri olmayan 50/1-a maddesinden de bahsedilmesi,

2- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilirken adli emanet memurluğu numarasının “2010/179” yerine “2010/79” olarak yazılması,

3- Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükmün gün para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinden "50/1-a ve" ibaresinin çıkartılması ve müsadereye ilişkin hükmün 8.bendinde yer alan “...Adli Emanetinin 2010/79 sırasına kayıtlı...” ibaresinin çıkartılarak yerine, "... Adli Emanetinin 2010/179 sırasına kayıtlı..."ibaresinin eklenmesi ile Gümrük İdaresi lehine hükmolunan dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle diğer kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6165, Karar No: 2018/3159, Tarih: 05.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6165 E.  ,  2018/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ..... İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. Maddesinin IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri

./..

yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, işyerinde keşfe esas faaliyet bulunmaması sebebiyle keşif yapılmaması isabetli ise de davacının davalı işyerinde çalıştığı birim/ birimler ve davacının yaptığı iş yönünden anılan madde şartlarının oluşup oluşmadığı, konusunda davacı yönünden somutlaştırmadan irdeleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen .... 1. İş Mahkemesinin 2015/693E – 2016/148 K. Sayılı dosyası ve ...... 1. İş Mahkemesinin 2015/691E-2016/146K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....