muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1913, Karar No: 2025/2769, Tarih: 13.05.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; bilirkişi raporlarının eksik delil ile somut olayı aydınlatmaktan uzak şekilde hazırlandığını, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan uyuşmazlık tarifinin dahi hatalı olduğunu, Tabip Odası İnceleme Raporunda ortaya koyulan kusur hakkında diğer raporlarda değerlendirme yapılmadığını, çelişkinin giderilmediğini, İstanbul Tabip Odasının 02.03.2021 tarihli raporunda dava dışı doktor tarafından yapılan tetkik sonrası kanda çok yüksek çıkan protein miktarının ödemi açıklayıcı bulgu olduğunun, bu tablonun ve US görüntülemede saptanan kan odağının erken başlangıçlı preeklampsinin ön belirtileri olduğunun, bu durumun hospitalizasyon indikasyonunu doğurduğunu, yani hastaneye yatış gerektirdiğinin belirtildiğini, hekimlerin tıbbi uygulamalarının çok büyük seviyede olmasa da kusurlu olduğunun ifade edildiğini ve davalı doktoralara disiplin cezası verildiğini, dava dosyası kapsamındaki raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, müvekkili ...'in hamileliğinin 4. ayından sonra görülmeye başlayan anormal şişliklerinin sebebinin davalı doktor tarafından araştırılmadığını, Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında bu durumun değerlendirilmediğini, dava dışı hastanede yapılan muayenede bebekte gelişim geriliği ve plasentada kanama odağının görüldüğünü, bu hususun davalı doktor ... tarafından müvekkiline söylenmediğini, bilirkişi raporlarında bu konuda da inceleme yapılmadığını, yine raporlarda müvekkil annenin böbrek kaybının ve yaşanan ağır sonuçların, erken müdahale ile engellenip engellenemeyeceği hususunun da değerlendirmediğini, davalı doktor ...'un gebelikte oluşan el-ayak şişmelerinin hangi rahatsızlıkların belirtisi olabileceğine ilişkin aileyi aydınlatmamış olması ve doğum öncesi anormal idrar tahlili sonuçları ile bu sonuçların hangi rahatsızlığın semptomları olduğuna ilişkin aydınlatma yapmaması hususunun hekimin aydınlatma ve bilgi verme yükümlülüğü bakımından değerlendirilmediğini, doğum sonrası eş ... tarafından defalarca hastanın idrar çıkışı olmadığını söylemesine rağmen hastaya serum verilmeye devam edildiğini, servise gelen davalı doktor ...'nun, kan değerleri ve böbrek fonksiyonlarını takibe almış olmasına rağmen kötü gidişat ile ilgili hastasını nefroloji birimine veya diyalize yönlendirmediğini, hiçbir raporda davalı doktor ... yönünden kusur değerlendirmesi yapılmadığını, davalı hastanede yaşanan süreçte teşhis ve tedavide geç kalınması ve kaybedilen zaman sebebiyle müvekkilinin böbreklerinin kurtarılamadığını, olayda hastanenin organizasyon kusurunun bulunduğunu, dava konusu zarar komplikasyon olarak kabul edilse dahi komplikasyon yönteminin kusurlu olduğunu, davalı yanın kusurlu tıbbi uygulamaları ve davranışları ile müvekkilinin kalıcı zarara uğramasına sebebiyet verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı hastanede davalı doktorlar tarafından yapılan gebelik takibi, doğum ve sonrasında meydana gelen organ kaybı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yolun seçilmesi gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekalet görevini gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşu için de geçerlidir.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Dosya kapsamından, mahkemece dosyaya kazandırılan 06/10/2021 tarihli ATK raporunda; kişinin Özel ... Hastanesinde yapılan muayene ve kontrollerinin güncel kabul görmüş gebe takip uygulamalarından olduğu, son adet tarihine göre ölçülen gebelik haftası ve USG tetkiki ile ölçülen gebelik haftaları arasında fark olduğu ancak gelişim geriliği düşündürecek kadar fark olmadığı, yaklaşık gebeliğin 22. Haftasından itibaren kişinin kontrol aralıklarının 7-10 gün olduğu, sezaryen öncesi kontrol aralığının daraltıldığı, 26/11/2015 tarihinde son adet tarihine göre 27 hafta 6 günlük gebe olduğu, USG ölçümlerine göre 27 hafta ile uyumlu olduğu, dekolman plesenta öngörülemez, önlenemez bir tablo olduğu, tespit edildiği durumlarda acil sezaryen endikasyonu olduğu, kişinin 30/11/2015 tarihinde yapılan sezaryen ameliyatı endikasyonu ve uygulama şeklinin tıbben uygun olduğu, ameliyat sonrası yapılan konsültasyonlar ve tetkikler sonucu akut böbrek yetmezliği tanısı ile sevk edilmesinin komplikasyon yönetimi açısından tıbben uygun olduğu, kişinin Özel ... Hastanesinde yapılan idrar tetkiklerinde protein kaybı görülmediği, ameliyat sonrası ortaya çıkan akut böbrek yetmezliğinin dekolman plesenta ve trombotik mikroanjiopati hastalıklarının ayrı ayrı veya ortak etkileşimi sonucu her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebilecek bir komplikasyon olarak değerlendirildiği dolayısıyla Dr. ...’un eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hizmeti sağlık çalışanları aracılığı ile yürüten idarenin dosya içerisindeki mevcut belgelere göre görünür bir hatasının saptanmadığı belirtilmiştir. Yine dosyada bulunan 26.07

. ...’un eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hizmeti sağlık çalışanları aracılığı ile yürüten idarenin dosya içerisindeki mevcut belgelere göre görünür bir hatasının saptanmadığı belirtilmiştir. Yine dosyada bulunan 26.07.2022 tarihli üniversiteden alınan raporda; gebelik takibinin uygun protokoller ve kılavuzlar eşliğinde yapıldığı, takip sırasında tespit edilen 24 saatlik idrarda protein seviyesinin tek başına gebeliğin sonlandırılması için endikasyonunun olmadığı, preterm doğum kararının plasentada tespit edilen dekolmana ve annedeki uç organ hasarının tespiti üzerine verilmesi güncel ve doğru yaklaşım olduğu, doğum sonrası gelişen mikroanjiopatik hemolitik anemi tablosu çoğunlukla doğum sonrası görüldüğü, hastada tespit edilen doğum sonrası tıbbi durumun bu üç farklı hastalık açısından uygun yönetildiği, mikroanjiopatik hemolitik anemi tablolarında mortalitenin yüksek olduğu, uygulanan tedavinin güncel rehberler ve protokollere uygun olduğu, hastada tespit edilen mikroanjiopatik hemolitik anemi tablosunun gebelik sırasında öngörülmesinin gebede yapılan testler ışığında mümkün olmadığı, preterm doğumun gerçekleştiği günden daha öncesinde planlanması ve yapılmasının gelişen böbrek hasarını önleyebileceğinin güncel literatür eşliğinde tahmin edilmesinin mümkün olmadığı, hasta dosyasındaki veriler ve kaynak bilgileri ışığında ilgili sağlık çalışanlarının eylemlerinin tıbbın güncel yaklaşımına uygun olduğu bildirildiği anlaşılmakta ise de davacıların az yukarıda açıklanan temyiz itirazlarında da öne sürdüğü raporlara karşı itirazlarının karşılanmadığı anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte davacılar vekili tarafından dosyaya sunulan İstanbul Tabip Odası'nın 21.03.2021 tarihli raporunda; davalı doktor ... yönünden "..idrardaki 13,5 gr'lık proteinüri bu generalize ödemi açıklayıcı bir bulgu olarak belirgindir. Bu tablo ve US de saptanan bilateral uterin arterlerdekiçentik (notch) erken başlangıçlı preeklampsinin ön belirtileri kabul edilerek hospitalizasyon indikasyonunu doğurmaktadır. Buradaki amaç gebeyi sık aralıklı biyokimyasal, hematolojik ve idrar tetikleri ile yakın izlemek ve gerekli görüldüğü takdirde tablonun kötüleşmesi durumunda bebek için gerekli önlemler alınarak doğumun gerçekleştirilmesi tedavi modeli olmalıydı...Bu nedenle gebenin erken hospitalizasyonunun yapılmaması ve bu kanamalı tabloda transfüzyon yapılması eksikliği dışında majör bir hekim hatası olduğu kanısında değilim." diğer davalı doktor ... yönünden yapılan değerlendirmede ise "Bu hastada postpartum dönemde akut böbrek hastalığı geliştikten sonra, renel replasman tedavisi (RRT) endikasyonu konmasında gecikme olmadığı ancak hiperkalemi yönteminde eksiklikler olduğunu söyleyebiliriz" tespitlerine yer verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece tam teşeküllü üniversite hastanelerinde görev yapan alanında uzman doktorlardan oluşturulacak yeni bilirkişi heyetinden somut olaya uygun şekilde, davalıların özen yükümlülüklerine aykırılık niteliğinde ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığı, davalı hastane işletmesinin hastaya gebelik takibinde, doğum sırasında ve sonrasında davalı hekimlerce uygulanan tedavilerin tıp kurallarına uygun olup olmadığı hususlarında davacı tarafın tüm itirazlarını karşılar ve raporlar arası çelişkiyi giderecek nitelikte, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, İlk Derece Mahkemesinin kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2813, Karar No: 2011/4056, Tarih: 07.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2813 E.  ,  2011/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 14 parsel sayılı taşınmazdaki binanın zemin ve birinci katının davalılarca haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "davalı Ş,'in temyiz yoluna başvurmamış sayıldığını, dahili davalılar yönünden miras bırakanları Z,'nin mirasını reddetmeleri nedeniyle ecrimisil ve yargılama masraflarından sorumlu tutulamayacakları" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davalı Ş,yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, dahili davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Ş,İşgen tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi , raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak davalı Ş,yönünden elatmanın önlenmesi ve ecrimile karar verilmesi olgusu yönünden kararın kesinleştiği gözetilerek bu yönde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı Ş,n sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Ancak, davalı Ş,elattığı bölüm ve bu bölümle ilgili olarak belirlenen ecrimisilden sorumlu olup harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin takdirinde bu hususların gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Nevarki, mahkemece bozma ilamında belirtildiği üzere davalı Z,e’nin ölmesi üzerine mirasçılarının mirası reddetmeleri nedeniyle bu davalı yönünden davanın reddedilmesi gerektiği belirtilmiş ve bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de   anılan davalıdan alınması gerekli ecrimisil miktarı ile bu davalının elattığı yerden ve hükmedilmesi gereken ecrimisil üzerinden takdiri gereken yargılama gideri ve avukatlık parasının davacı üzerinde bırakılması gerekirken aleyhine hüküm kurulan davalı Ş,’ten tahsili yönüne gidilmiş olması ve harcında tümü üzerinden takdiri doğru değildir.

Davalı Ş,’in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.04.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2015/13908, Karar No: 2015/15920, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13908 E.  ,  2015/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2015

NUMARASI : 2015/247-2015/461

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Belediye vekili şikayetinde; Vakıflar Bankası .. Şubesi nezdinde bulunan otopark ve akar niteliğindeki kira hesaplarına haciz konulduğunu, bu durumun 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son, 5779 sayılı Kanun ve İİK 82/1. maddelerine aykırı olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, yasal düzenlemeler gereğince şikayete konu hesaplar üzerine haciz konulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği Milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan Yasa'da; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve Devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkânını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Bu durumda, borçlu Belediye'ce haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, haciz konulan otopark ve kira hesaplarına ilişkin dökümlü hesap ekstrelerinin getirtilip anılan hesapların otopark geliri ve kira geliri niteliğinde olup olmadığı belirlenmeden sonuca gidilmiştir. Mahkemece anılan hesapların haciz tarihinden en az altı (6) ay öncesini kapsayacak şekilde ekstreleri celp edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Somut olayda, haciz konulan otopark ve kira hesaplarına ilişkin dökümlü hesap ekstrelerinin getirtilip anılan hesapların otopark geliri ve kira geliri niteliğinde olup olmadığı belirlenmeden sonuca gidilmiştir. Mahkemece anılan hesapların haciz tarihinden en az altı (6) ay öncesini kapsayacak şekilde ekstreleri celp edilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7694, Karar No: 2014/31467, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7694 E.  ,  2014/31467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu demirlerin, adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılan, etrafı açık olan inşaat alanından çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, 500-600 kg civarındaki inşaat demirini demir kesme makası ile keserek beraberindeki araca yükledikten sonra olay mahalline gelen güvenlik güçlerince yakalandığının anlaşılması karşısında; teşebbüsün ulaştığı derece, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilmek suretiyle olaya uygun olarak yapılacak indirimde, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, verilen cezadan en üst oranda indirim yapılması ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9507, Karar No: 2014/24533, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9507 E.  ,  2014/24533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.