muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/653, Karar No: 2019/6692, Tarih: 02.12.2019

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2018 tarih, 2017/473 esas, 2018/7 karar sayılı kararıyla; yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken durma kararı verilmesi neticesinde itiraz üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2018 tarihli ve 2018/459 değişik iş sayılı kararı ile ret kararı vermesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi değişik gerekçeyle yerinde görüldüğünden kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29646, Karar No: 2011/10981, Tarih: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29646 E.  ,  2011/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ...... Tic. Ltd. Şti.vekili, 27.8.2009 kayıt tarihli dilekçe ile, müvekkili şirketin Şişli 3.İcra Müdürlüğünün 2006/3690 esas sayılı dosyasından  borçlu S... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.aleyhine 8.2.2006 tarihinde başlattığı takip nedeniyle, borçlunun bir kısım mallarının 27.8.2007 tarihinde haczedildiğini, bu malların satılarak ihale bedelinin Şişli 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5200 esas sayılı dosyasına gönderildiğini, bu dosyadan yapılan derece kararı ile ihale bedelinin tamamının anılan dosya alacaklısına ödenmesine karar verildiğini, bu nedenle derece kararına itiraz ettiklerini, her iki takip borçlusunun adreslerinin aynı olması nedeniyle, her iki şirket için hacze gidildiğinde aynı mallar haczedildiğinden ve dolayısıyla alacaklı oldukları 2006/3690 esas sayılı dosyadaki hacizler daha önce olduğundan, ihale bedelinin öncelikle kendi dosyalarına gönderilmesi gerektiğini belirterek, 2008/5200 esas sayılı dosyadan yapılan sıra cetveli ve derece kararının iptali ile 2006/3690 esas sayılı dosya alacağının birinci sıraya yükseltilerek yeniden sıra cetveli yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçi şirketin borçlu S... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin borcu nedeniyle Şişli 3.İcra Müdürlüğünün 2006/3690 esas sayılı dosyayasından yaptığı takip nedeniyle, Çatalca İcra Müdürlüğünün 2007/310 Talimat sayılı dosyasından 20.8.2007 tarihinde haczedilen malların, 1 adet D...marka 120 tonluk pres, 1 adet 120 tonluk B... pres, 1 adet B...makas ve 4 adet bilgisayar takımı olduğu, Şişli 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5200 esas sayılı dosyasından borçlu A....Endüstriyel Tesisler A.Ş.nin borcu nedeniyle haczedilip ihaleyle satılan (Çatalca 1.İcra Müdürlüğünün 2008/317 Talimat sayılı dosyasından haczedilen) caka tabir edilen saç kıvırma makinesi ile pres makinesinin yukarıda sayılan mallar ile  aynı mallar olmadığı dosyadaki 19.2.2009 tarihli bilirkişi raporunun 10.sayfasında hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklandığı, buna göre 2008/5200 esas ile 2006/3690 esas sayılı takiplerin borçlularının ve haczedilen malların farklı olduğu yolundaki icra müdürlüğü tespiti ve 14.8.2009 tarihli kararının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetçi 3.kişi vekilinin sıra cetveline itiraz talepli başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili, yapılan sıra cetveli ve derece kararının iptalini istemişse de, 2008/5200 esas sayılı dosyada herhangi bir sıra cetvelinin yapılmadığı, ihale bedelinin tamamının anılan dosya alacaklısına ödenmesine karar verildiği görülmüştür.

Şikayetçi vekili, yapılan sıra cetveli ve derece kararının iptalini istemişse de, 2008/5200 esas sayılı dosyada herhangi bir sıra cetvelinin yapılmadığı, ihale bedelinin tamamının anılan dosya alacaklısına ödenmesine karar verildiği görülmüştür.

Her ne kadar mahkemece, 2008/5200 esas ile 2006/3690 esas sayılı takiplerin borçlularının ve haczedilen malların farklı olduğu belirtilmiş ise de, 2006/5200 esas sayılı dosyaya paranın gönderildiği, 2008/3815 esas sayılı dosya borçlusunun (S...Makine .. Ltd. Şti.'nin), şikayetçinin alacaklı olduğu Şişli 3.İcra Müdürlüğünün 2006/3690 esas sayılı  takip dosyasındaki borçlu ile aynı olduğu ve anılan dosyadaki 27.8.2007 tarihli haciz tutanağı ile paranın gönderildiği Şişli 4.İcra Müdürlüğünün 2008/5200 esas sayılı dosyasında bulunan  17.6.2008 tarihli haciz tutanağındaki bir kısım eşyanın benzer seri numaralarını taşıdığı ve hükme esas alınan 19.2.2009 tarihli bilirkişi raporunun, bizzat mahcuzların üzerinde inceleme yapılmaksızın ehil olmayan hukukçu bilirkişi tarafından hazırlandığı görülmektedir.

Mahkemece mahallinde, ehil olan bir  makine mühendisi eşliğinde keşif yapılmak suretiyle yukarıda anılan haciz tutanaklarındaki menkul malların aynı mallar olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı  şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3488, Karar No: 2021/3338, Tarih: 30.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3488 E.  ,  2021/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/09/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 12/10/2020 tarihli hükmün Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalılardan ... ... vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine, kamu düzenine ilişkin husus nedeniyle (yargılama harcı yönünden) yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne dair verilen kararın davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalılardan ... vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 20/01/2021 tarihli karar ile, davalılardan ... vekilinin istinaf başvurusunun esas itibariyle reddine, harcın kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.2 maddesi hükmü gereğince kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar vermiştir.

Hükmü, davalılardan Reha ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 353/b-2 maddesinde, “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir”. 359/2 maddesinde, “Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında, açık, şüphe ve terddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”. hükümlerine yer verilmiştir.

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK. m. 353/b-1).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararındaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak (HMK. m. 360, m. 183) aynı kararı verir; yani istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir (Karş: İYUK m. 45/3, c.2).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

b) İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi ve davanın esası hakkında karar verilmesi (Prof. Dr. Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ekim 2016 s. 698).

Öte yandan, HMK’nun “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasasını hüküm altına aldığı kararları içinde bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlenmesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu kararda Bölge Adliye Mahkemesi davalılardan ... vekilinin istinaf talebini değerlendirerek esas itibariyle reddine, karar ve ilam harcının 22.770,00 TL yerine 34.155,00 TL olarak hesaplandığını gerekçe yaparak, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek yeniden hüküm kurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi gibi işin esası ile ilgili hüküm oluşturarak davacının davası kabul edilmiş ve harç düzeltilmiştir. Hükmün “B.” fıkrasında ise, davalılardan ...’nın istinaf talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle sanki ilk derece mahkemesi kararı doğru ve geçerliymiş gibi, başka bir ifadeyle ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmiş gibi hükmün “A” bendindeki karar ve ilam harcı miktarı kadar, mükerrer olacak bir şekilde istinaf harcının bu davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi kararını Yargıtay gibi düzelterek onayamadığından, düzeltme işlemini ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp geçersiz hale getirdikten sonra ve yeniden hüküm tesisi suretiyle gerçekleştirdiğinden, ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmediği için istinaf harcına hükmedilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ve yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esası ile ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 370/2 maddesinde, “Temyiz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay, kararı düzelterek onayabilir. Esas yönünden kanuna uygun olmayan kararlar ile hâkimin takdir yetkisi kapsamında karara bağladığı edalar hakkında bu fıkra hükmü uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalılardan Reha ...’dan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru olmadığından, mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın bu yönde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20/01/2021 tarih, 2020/1098 Esas, 2021/138 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının “Davalılardan Reha ...'nın istinaf talebi reddedildiğinden alınması gereken 13.662,00 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 8.538,00 TL istinaf harcının mahsubu ile eksik alınan 5.124,00 TL harcın ilk derece mahkemesi kararını istinaf eden işbu davalıdan alınarak maliye hazinesine gelir KAYDINA,” şeklindeki “B)” maddesinin hükümden çıkartılmasına, HMK’nın 370/2 maddesi gereğince Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi hükmünün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14304, Karar No: 2018/4545, Tarih: 28.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14304 E.  ,  2018/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 18/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

35,90 TL. OH.
Yargıtay — Esas No: 2015/9684, Karar No: 2016/6446, Tarih: 10.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/9684 E.  ,  2016/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı...Deri San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Kimya Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 11/10/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat ve 20/09/2000 gününde verilen birleşen dava dilekçesi ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 29/01/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise, davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/05/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-karşı davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı-karşı davalı şirket vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı-karşı davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacıların tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı - karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi, birleşen dava ise alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın bir kısım alacak yönünden takas-mahsup nedeniyle, bir kısım alacak yönünden ise feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacılar ve davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ... ... davacı şirkette kimyasal maddelerin alımı ve sarfı konusunda yetkili olarak çalıştığını, davacı şirketin kimyasal madde-boya ihtiyacını temin ettiği ... Kimya Ltd. Şti'nin ortağı ve yetkilisi olan davalı ... ile işbirliği yaparak kendisine menfaat temin ettiğini, davalı ... ... 1993 yılı Mart ayından suistimalin ortaya çıktığı 2000 Ağustos ayı başına kadar ... Kimya Ltd. Şti'nden davacı şirketin ihtiyacından fazla kimyasal madde satın aldığını, kimyasalların bir kısmını da su ile karıştırılmış olarak satın aldığını, fazla kimyasalların da davalı ... tarafından sulandırılarak kanallara döküldüğünü, bu suretle davacının zarara uğratıldığını belirterek oluşan zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, ticari ilişki içerisinde fazla mal satma eyleminin haksız bir fiil olmayacağını, malların alım ve sarfında tam yetkili olan şahsın davacı şirket personeli olduğunu, bu şahsın kendi şirketine verdiği zarardan o malı satan kişilerin mesul tutulamayacağını, kimyasal maddelerin tamamının davalı şirket tarafından davacı şirkete tam ve noksansız teslim edildiği konusunda ihtilafın olmadığını, taraflar arasındaki ticari alışverişin en son 07/08/2000 tarihine kadar devam ettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı ...... ... Bankası Güzelyalı Şubesinde bulunan mevduat hesabına davalı-karşı davacı ... tarafından 05/03/1993 tarihinden itibaren düzenli olarak para yatırılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, davacı şirketin 1993- 1994-1995-1996 yıllarına ait defterlerine kaydı yapılan evrakların zamanaşımı nedeniyle firma tarafından imha edilmiş olduğundan defterlerin incelenemediği belirtilerek 1997 -1998- 1999 ve 2000 yıllarına ait defterler incelenerek bu yıllara ilişkin hesaplama yapılmıştır.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. (6098 sayılı TBK’nın 50.) maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

Bu durumda, Mahkemece davacının 1993- 1996 yılları arasındaki zarar miktarı hesaplattırılmalı, söz konusu zarar miktarının tam olarak tespitinin mümkün olmaması halinde, hakim 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi hükmü gereğince 1993-1996 yılları arasındaki zarar miktarını hakkaniyete uygun olarak takdir etmelidir. Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenleme dikkate alınmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalı-karşı davacıların tüm, davacı-karşı davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı-karşı davalı yararına takdir olunan, 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı-karşı davacılara yükletilmesine, davacı-karşı davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4157, Karar No: 2021/77, Tarih: 18.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4157 E.  ,  2021/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hakem kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hükmü temyiz eden davacı vekili Av....’ın 24/11/2020 tarihli dilekçeyle davadan,istinaf ve temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan ve temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11337, Karar No: 2015/2440, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11337 E.  ,  2015/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.