muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1018, Karar No: 2018/2616, Tarih: 26.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1018 E.  ,  2018/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

1)Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mühür bozma ve karşılıksız yararlanma suçlarından 09.09.2014 tarihinde beraat hükümleri verildiği, katılan vekilinin yalnızca mühür bozma suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiği, Dairemizin 2015/6809 Esas-2016/6208 Karar sayılı ilamı ile de mühür bozma suçu yönünden temyiz incelemesi yapılarak kararın bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında mahkemece karşılıksız yararlanma suçundan yeniden verilen beraat kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup temyizi kabil olmadığı cihetle; katılan vekilinin, bu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında, sahibi olduğu ... ... isimli otele ait elektrik sayacının borcundan dolayı 02.08.2011 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 09.08.2011 tarihinde yapılan denetimde mührün bozularak elektrik kullanımına devam edildiği, böylece sanığın mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, söz konusu oteli ... isimli kişiye kiraladığını söylemesine rağmen bu kişinin, 02.08.2011 tarihli mühürleme tutanağı altında müşteri temsilcisi sıfatıyla imzası bulunan...’in ve 09.08.2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağının verildiği belirtilen teknik müdürün beyanlarının alınmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından ...,... ve teknik müdür olarak görev yapan kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile CMK'nın 48. maddesi de dikkate alınıp tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10715, Karar No: 2021/9317, Tarih: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10715 E.  ,  2021/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/02/2019 tarih ve 2017/893 Esas, 2019/80 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arsa niteliğindeki ... İli,... İlçesi, ... Mahallesi, 792 ada 78, 79 ve 80 parsel sayılı taşınmazlara dava tarihlerindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca, emsal taşınmazın satış tarihindeki metrekare birim değerinin dava tarihi olan Ekim 2017 tarihine endekslenerek hesaplanan bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2110, Karar No: 2018/11716, Tarih: 04.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2110 E.  ,  2018/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; inşaatlarda boyacı olarak çalışan müvekkilinin işinden çıkıp evine giderken davalının sevk ve idaresindeki aracın kendisine çarpması sonucu yaralandığını, davacının 2 defa ameliyat geçirerek ayağına platin takıldığını halen yürüyemez ve çalışamaz olduğunu, sosyal güvencesi olmadığı için tedavi masraflarını kendisinin karşıladığını belirterek 400,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin... E. sayılı dosyadan alınan hesap bilirkişi raporuna göre müvekkili için hesaplanan tazminat miktarından 3.284,10 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; Kaza tespit tutanağına göre kendisine 2/8 oranında kusur yüklendiğini, yola kum döken firmanın ise 6/8 oranında kusur olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL tedavi masrafı ve 4.000,00 TL manevi

tazminat olmak üzere toplam 4.100,00 TL tazminatın olay tarihi olan 24/04/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... Esas sayılı davanın kabulü ile geçici ve sürekli iş göremezlik zararı karşılığı olarak 3.284,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm asıl ve birleşen davada davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 475,20 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına 04/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6292, Karar No: 2009/7100, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6292 E.  ,  2009/7100 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR :1) ..., 2) ... , 3)..., 4) ...

5) ...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 3.11.2009 Salı günü davacı ... Tekstil San ve Tic.AŞ vekili Avukat ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...’un müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında icra takibi yaptıklarını; ancak, borçlunun alacaklılardan mal kaçırma amacı ile annesinden kendisine kalan mirası reddettiğini öne sürerek, mirasın reddine ilişkin tasarrufun iptali ile kendilerine cebri icra yetkisi tanınmasını talep etmiştir.

Davalılardan ...,...,... ve ... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalılardan ...’dan olan alacağı için hakkında icra takibi başlattıklarını, alacağın bir kısmını tahsil ettiklerini, alacaklarının büyük bir kısmını ise tahsil edemediklerini, borçlu davalının aciz halde olduğunu; ancak, borçlunun annesinden kalan mirası, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile reddettiğini öne sürerek İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/831-891 sayılı dosyası üzerinden yapılan mirasın reddine dair tasarrufun iptalini ve kendilerine cebri icra yapma yetkisi verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iptale tabi bir tasarrufun bulunmaması; ayrıca, mirasın reddinin iptaline dair bir davanın da açılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesi içeriğinden davacının talebinin ne olduğu ve hangi yasa maddesi uyarınca iptal iste-

../...

- 2 -

2009/6292

2009/7100

../...

- 2 -

2009/6292

2009/7100

diği yeterince açık olmadığı görülmektedir. Talep sonucu açık değilse, HUMK.nun 75/2 maddesi uyarınca mahkemenin davacı tarafa talep sonucunu açıklattırması gerekir. Bu madde hükmünde, hakim ‘müphem ve mütenakız gördüğü iddia ve sebepler hakkında izahat isteyebilir’ denilmekte ise de bunu sadece hakime tanınan bir yetki şeklinde değil, aynı zamanda hakime verilen bir görev olarak anlamak gerekir. Somut olayda mahkemece davacının isteğinin ne olduğunun açık ve net bir şekilde belirlenmesi için açıklama yapılmasına izin verilmeden davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece davacı tarafa HUMK.nun 75/2 maddesi uyarınca davacı tarafın isteğinin ne olduğu, davayı İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali davası mı yoksa Medeni Kanunun 617. maddesine dayalı mirasın reddinin iptali davası olarak mı açtıklarının açık ve net bir şekilde açıklattırılması, ondan sonra taraf delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmadığı gibi kabule göre de Medeni Yasanın öngördüğü koşullar oluşmadan mirasın reddine dair işlemin terekenin açılmasıyla borçlunun aktifine geçecek olan mal, para vs. değerlerin karşılıksız olarak diğer mirasçılara geçişini sağlayacak oluşundan, koşullarının varlığı halinde İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca iptale konu olabilecek tasarruflardan olduğu halde mirasın reddi işleminin iptale tabi bir tasarruf olarak kabul edilmemesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün yukarda açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, 625.00.-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/559, Karar No: 2020/15572, Tarih: 15.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/559 E.  ,  2020/15572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

1-Dosyada bulunan Ankara Polis Kriminal Laboratuarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan 11.11.2013 tarihli rapora göre, davaya konu tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, ayrıca bit tornavida ile tahdit parçasının çıkartılabildiği, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ve mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve özellikle ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b-Evdeki tabancaların birini oğlunun aldığını, diğerini ise kendisinin işyerinin tuvaletinde bularak eve getirdiği beyan eden sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrası kapsamında olduğu gözetilmeden anılan Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25924, Karar No: 2013/22567, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25924 E.  ,  2013/22567 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/25924

KARAR NO : 2013/22567

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/06/2013

Numarası : 2013/93-2013/908

Davacı : Hasan Kekeç vekili Av....

Davalı : İskenderun Belediye Başkanlığı vekili Av....

İhbar Olunan : 1-...ak. Gıda İnş.San.Tic.Ltd.Şti.

vekili Av....

2-Kittaş(Kahramanmaraş İnş.Tem.Tur.A.Ş.)

3... İnş.Tem.Ltd.Şti.

4-Sys Yapı İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/157, Karar No: 2015/3605, Tarih: 24.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/157 E.  ,  2015/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/54913

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/407 (E) ve 2014/5 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanması için 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak ve oluşan yeni durum karşısında, duruşma açıldığından ve yargılamaya devam olunduğundan sanık ile varsa katılan haberdar edilip, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ya da denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yasal ve geçerli bir mazereti bulunmadığı halde yerine getirmediğinin yapılan duruşma sonunda tespiti halinde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 11.fıkrası gereğince hüküm ilk şekliyle açıklanır. Bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki koşuldan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile CMK’nın 231. maddesine eklenen 7. fıkra gereğince uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacaktır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar ise temyiz ya da kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’ca yapılacak inceleme sonucunda giderilebilecektir.

Ancak; hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği halde yalnızca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirememiş olabilir. Bu durumda ise mahkeme; hükmün açıklanması amacıyla yapılan duruşma sonucunda denetimli serbestlik tedbirine

ilişkin yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın, söz konusu yükümlülüğü yerine getirememe nedeniyle ilgili durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine, ya da koşulların varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir. Ancak hiçbir durumda mahkemece, sübut ve nitelendirmeye ilişkin önceki uygulamadan farklı bir uygulama yapılması olanaklı değildir.

Yapılan açıklamalar gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde; denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK’nın 231. maddesinin 11. fıkrası hükmüne aykırı olarak, yasal bir zorunluluk da bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında nitelendirilen hırsızlık eyleminin bu kez aynı Kanun’un 141/1 maddesi kapsamında nitelendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23535, Karar No: 2015/2497, Tarih: 05.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23535 E.  ,  2015/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6000 TL ve 100 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinil- mesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden " 3-Mahkememizce 25.09.2012 tarihinde verilen hükmün sanık lehine yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, CMK.nun 307/2 maddesi uyarınca verilecek olan ceza önceki cezadan daha ağır olamayacağından sanığın 10 ay hapis ve 50 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 4- TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca sanığa verilen 10 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak (10X30)=300 gün adli para cezasına çevirilmesine,5- Sanığa verilen 50 ve 300 gün adlî para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince sanığın

ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın (50X20) 1.000 TL, (300x20)= 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın neticeten 6.000 TL ve 1.000 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına," ibarelerinin çıkarılarak yerine "3- Sanık hakkında belirlenen 50 birim günün 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi gereğince ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak bir gün karşılığı takdiren 20,00 TL den paraya çevrilerek sanığın (50X20) 1.000 TL, adlî para cezası ile cezalandırılmasına,” ve 4- “CMUK.nun 326/son maddesi gereğince infazın 6.000 TL VE 1.000 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibarelerinin yazılması devam eden fıkraların buna göre sıralanması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20304, Karar No: 2015/42193, Tarih: 01.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/20304 E.  ,  2015/42193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2011

NUMARASI : 2009/233 (E) ve 2011/262 (K)

SUÇ : Yağma

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. Ö.. ve M.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 69.00.-TL tebligat gideri 7,90.- TL posta gideri olmak üzere toplam 76,90.- TL Mahkeme masrafının sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.