muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3629, Karar No: 2024/7503, Tarih: 30.04.2024

"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile bireysel iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen iş sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan iş sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir.

..."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından herhangi bir hüküm kurulmamış ise de İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı paragrafında yer verilen 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca; arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde, ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği de dikkate alındığında, Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk masrafı hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmına yeni bir bent eklenerek "7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince arabuluculuk gideri olarak Hazine tarafından sarf edildiği anlaşılan 680,00 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8073, Karar No: 2013/8600, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8073 E.  ,  2013/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak, kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır(cin) ürünlerine ait 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu 740 parsel sayılı taşınmaza acele el konulmasına dair acele el koyma dosyasının mahkemesinden temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2171, Karar No: 2021/587, Tarih: 20.05.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2171 E.  ,  2021/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin 02.07.2013 tarihli ve 2013/423 E., 2013/317 K. sayılı kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.02.2015 tarihli ve 2013/10566 E., 2015/7987 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, verilen direnme kararını temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz harç ve masraflarının eksik yatırıldığı, noksan harcın tamamlattırılması için yazılan dosya eksiklik yazımız üzerine mahkemece davalı tarafa muhtıra çıkarıldığı ancak davalı vekili tarafından bir haftalık kesin süre içerisinde eksik tamamlanmadığından 20.02.2021 tarihli ve 2015/225 E.-2016/62 K. sayılı kararı ile davalının temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin mahkemesince ek karar verildiği, ek kararın taraflara tebliğ edildiği ve yine ek karara yönelik olarak temyiz başvurusunda bulunulup bulunulmadığı hususunda mahalline yazılan yazımız üzerine verilen cevapta ek karara ilişkin temyiz başvurusunun bulunulmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda direnme kararını temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemesince ek karar verildiği ve ek kararın da temyiz edilmediği anlaşıldığından Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır.

O hâlde; dosyanın mahalline iadesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu aşamada Hukuk Genel Kurulunca yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 20.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/354, Karar No: 2011/2265, Tarih: 22.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/354 E.  ,  2011/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda hakaret suçundan sanık hakkında beraat verilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu hususa yer verilmeyerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3568, Karar No: 2018/8509, Tarih: 04.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3568 E.  ,  2018/8509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait bilgisayar tamiri, alım satımı yapılan iş yerine, açık halde iken gündüz saat 13.48 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16582, Karar No: 2012/19651, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16582 E.  ,  2012/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/09/2012 tarih ve 2011/51 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen ihtiyati tedbir talebine ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mahkemece verilen 09/04/2012 tarihli ihtiyati tedbir kararının icra müdürlüğü tarafından uygulanmaması nedeniyle halen geçerli olduğunun tespitini, bu yönde bir ara karar verilmeyecek olması halinde ise, mevcut teminat tutarı da dikkate alınarak aynı şartlarda yeniden ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir kararlarının çok uzun süre uygulanmadan ayakta kalması durumunda amacına aykırı düşeceği, HMK'nun 393/1. maddesine göre ihtiyati tedbirin mahkemece verildiği tarihten itibaren bir hafta içerisinde uygulanacağı, aksi halde ihtiyati tedbir kararının kendiliğinden kalkacağının belirtilmesine rağmen davacı vekilinin yüzüne karşı verilen mahkeme kararını öğrendiği tarihten itibaren yasada öngörülen süre içerisinde teminatı yatırarak uygulanması için başvuruda bulunmadığından, ihtiyati tedbir kararının kendiliğinden kalktığı, ayrıca ihtiyati tedbir kararının amacına uygun yerine getirilmemiş olması gerekçesiyle de yerinde görülmeyen yeniden ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir talep eden davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7186, Karar No: 2022/7715, Tarih: 06.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7186 E.  ,  2022/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2017 tarih ve 2017/107 Esas, 2017/275 sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında:

a)Maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla,

b)Maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

2)Bu hükümlerin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/02/2018 gün ve 2018/316 Esas, 2018/309 sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

3) Bu kararların temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 06/05/2019 tarih 2018/5657 Esas ve 2019/2541 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak, dava dosyasının Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

4) Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2020 tarih ve 2019/330 Esas, 2020/41 sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında:

a)Maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla,

b)Maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

5)Bu hükümlerin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 04/10/2021 tarih 2020/3407 Esas ve 2021/13016 sayılı kararı kararın bozularak, dava dosyasının Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

6)Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/02/2022 tarih ve 2021/437 Esas, 2022/53 sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında:

a)Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

b)Maktul ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde ;

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın CMK’nin 291. maddesinde belirtilen yasal sürede, 21/02/2022 tarihli dilekçesiyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin CMK’nin 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın CMK’nin 291. maddesinde belirtilen yasal sürede, 21/02/2022 tarihli dilekçesiyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından bozma üzerine kurulan hükümlerin CMK’nin 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktuller Mevlüt ve ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından TCK’nin 81/1, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, bozma üzerine kurulan Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/02/2022 tarih ve 2021/437 Esas, 2022/53 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekilinin sanığın yardım eden olarak değil fail olarak cezalandırılması gerektiğine, sanık ve müdafinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarları ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine,Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8478, Karar No: 2011/12202, Tarih: 29.11.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/8478 E., 2011/12202 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/8478 E., 2011/12202 K.**

**- AD DEĞİŞİKLİĞİNDE EŞİN MUVAFAKATI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 336 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 342 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, dava dilekçesinde velayeti annesinde olan kızının nüfus kaydında "E…

…. Z…

….." olan adının "A…

…. Z…

….." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek küçüğün adı "N…

… Z…

….." olarak düzeltilmiş, hüküm davalı H…

…. A…

….. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı baba evlilik birliği devam ederken açtığı bu dava ile kızının "E…

….. Z…

….." olan adının "A…

….. Z…

….." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek küçüğün adı "Naz Zübeyde" olarak düzeltilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 336. maddesinde (eşlerden herhangi birisine öncelik veya üstünlük tanınmadan) evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın, velayeti birlikte kullanacağı öngörülmüş ve 342. maddesinde de ana ve babanın velayetleri çerçevesinde çocuklarını temsil edecekleri ilkesi yine ayırım yapılmadan getirilmiştir. Emredici nitelikteki bu yasa kuralı evlilik birliği içinde velayetin kullanılması kapsamında ana ve baba tarafından çocuk adına açılacak tüm davalar yönünden de geçerlidir. Buna göre, eşlerden biri tarafından açılan davaya diğer eşin muvafakatının olmadığı dikkate alınarak davanın reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/707, Karar No: 2022/147, Tarih: 17.02.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/707 E.  ,  2022/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “İş müfettişi raporunun iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Gebze 1. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişleri tarafından müvekkiline ait işyerinde programlı teftiş kapsamında 07.06.2012 tarihinde inceleme başlatıldığını, noksanlık ve mevzuata aykırılıklara ilişkin 10.09.2012 tarihli tespit tutanağı düzenlendiğini, müvekkilinin söz konusu eksiklikleri yerine getirmesine rağmen 31.12.2012 tarihinde rapor düzenlendiğini, müfettiş raporuyla vergi istisnasının işçiler lehine olduğuna dair yapılan tespitin yerinde olmadığını ileri sürerek 31.12.2012 tarihli ve 5609/G/48-6040/G/36 sayılı müfettiş raporunun iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; serbest bölge işverenleri için getirilen pek çok teşvik amaçlı vergi istisnasına ek olarak bu bölgede iş gücü istihdamını sağlamak için çalışanlara yönelik istisnalar da getirildiğini, bu istisnaların işverenin kendine yönelik değerlendirilmesi ve uygulamada işçi aleyhine olacak işlemler yapılmasının hatalı olduğunu, bu kapsamda davaya konu rapora yapılan itirazların yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Gebze 1. İş Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2013/786 E., 2015/714 K. sayılı kararı ile; dava ve cevap dilekçeleri ile kurum kayıtları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında yıllık izinlerin yasal düzenlemeye aykırı olarak bölünerek veya eksik kullandırılamayacağından yıllık izine ilişkin taleplerin reddedildiği ve davacıya vergi istisnası tanındığından davacı aleyhine hazırlanan raporun VI. bölümünün 4 numaralı bendinin 4.2, 4.5-3, 5., 6. ve 7. maddelerinin iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Gebze 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.01.2019 tarihli ve 2016/26888 E., 2019/437 K. sayılı kararı ile; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra “…2-Uyuşmazlık serbest bölgelerde istihdam edilen işçilerin ücretlerine yönelik muafiyetin kapsamındaki vergilerin işçinin ücretine mi yansıtılması yoksa işveren uhdesinde bırakılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.