muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10817, Karar No: 2012/216, Tarih: 11.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10817 E.  ,  2012/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

I-Müştekiler vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde:

Hukuki yararlarının bulunmadığının kabulü ile müdahale talebinin reddi nedeniyle katılan sıfatını kazanmayan şikayetçilerin temyize yetkisi bulunmadığı cihetle vekillerinin vaki temyiz isteminin reddine dair aynı mahkemenin 26.03.2009 gün ve 2008/351 esas, 2009/70 sayılı ek “red kararında” bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan kararın ONANMASINA,

II- Sanığın temyiz itirazlarına gelince;

1-) Alacaklı ... tarafından icra takibine konu yapılan, borçlusu (katılan) ... olarak görünen senette yer alan borçlu imzasının borçluya ait olmadığı, senedin sanık tarafından sahte olarak tanzim edildiği iddiasıyla açılan davada, sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi ve senet alacaklısı gözüken ölü ...'in senet borçlusu katılandan alacaklı olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından öncelikle, senette adı bulunmayan sanığın suçla ilgisinin tespit edilmesi amacıyla, alacaklı konumundaki (ölen) ...'a, dolayısıyla mirasçılarına senedi veren kişi yada kişilerin araştırılması, sanığın yazılı beyanında isimleri geçen ... ve ...'ın tanık olarak duruşmaya celbedilerek bilgi ve görgülerinin tespiti, sanığın soruşturma sırasında alınan ekspertiz raporlarını kabul etmemesine ve itirazda bulunmasına göre de yazı ve imza örnekleri ile önceden resmi veya özel kurumlar nezdinde atılmış yazı ve imza örnekleri de toplanarak senetteki borçlu imzası ile senedin ön yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığı yönünde Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak, ...'ın katılandan alacaklı olup olmadığı da araştırıldıktan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik incelemeyle hüküm tesisi,

2-) Kabule göre de;

Suça konu senedin icra takibine konulmak suretiyle eylemin temadi ettiği, buna göre suç tarihinin senedin takibe konulduğu 27.03.2006 olduğu gözetilerek, o tarihte yürürlükte bulunan 5237 sayılı yasaya göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinin yanlış belirlenerek lehe olduğundan bahisle 765 sayılı yasaya göre ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6970, Karar No: 2013/5679, Tarih: 27.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6970 E.  ,  2013/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Çatalca Sulh Ceza Mahkemesiyle ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi ve ... 8. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/10/2012 gün ve 2012/1585 E, 2012/2399 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9064, Karar No: 2015/21313, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9064 E.  ,  2015/21313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2014

NUMARASI : 2014/71-2014/1247

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğru olmadığından hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14643, Karar No: 2013/18017, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14643 E.  ,  2013/18017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda zeytin veriminin genelde ortalama 400-550 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmekte olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 700 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 550 kg verime göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olan bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün 21.03.2012 tarihli yazısında 2011 yılı zeytin fiyatının ortalama 1,55 TL olmasına rağmen bilirkişi kurulunca gerekçe gösterilmeksizin 2,00 TL olarak alınması,

3-Dava konusu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın; deniz kıyısına yakınlığı, kaz dağları eteklerindeki düzlükte ve astım hastalarının yararlandığı oksijeni bol olan bölgede olması, ayrıca termal su kaynaklı konaklama tesislerine çok yakın mesafede yer alması, kara ulaşımı güzergahında bulunması gibi hususların değerinde en fazla %25 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, bu oranı %30 olarak uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/20149, Karar No: 2003/431, Tarih: 26.02.2003

5. Hukuk Dairesi 2003/20149 E., 2003/431 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/20149 E., 2003/431 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN ARTIRILMASI

- KAMULAŞTIRMADA DEĞER TESBİTİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 7 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yer bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; kamulaştırmasız el atılan yer bedelinin tahsili istemi ile açılmış, mahkemece kamulaştırma belgelerinin getirtilmesinden sonra bedel artırma davası olarak görülmüştür.

4650 sayılı Kanunun geçici 1. maddesine göre bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce kamulaştırma kararı alınmış henüz tebligata çıkarılmamış kamulaştırmalarda bu Kanun hükümleri, diğer kamulaştırmalarda önceki hükümler uygulanır.

4650 sayılı Kanunun yürürlük tarihi 5.5.2001'dir. Kamulaştırma bedeli 19.12.1997 tarihinde bankaya bloke edilmiş, parselin tapu kaydı üzerine 2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre şerh konulmuştur. Taşınmazın diğer paydaşları 5.5.2001 tarihinden önce tapuda ferağlarını vermişler ve kamulaştırılan bölüm ifraz edilerek yeni tapu oluşturulmuş ve davalı idare 1144/2520 payı devralmıştır.

Kamulaştırma kararı 5.5.2001 tarihinden önce alınıp bu tarihten önce de bir kısım paydaşları tarafından tapuda ferağlarının da verildiği anlaşıldığından 4650 sayılı Kanunun yürürlüğünden önceki hükümlere göre davaya bakılması doğrudur.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır, alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması -halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve buna göre kamulaştırma bedelinin artırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA) ve onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.1.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13135, Karar No: 2007/2430, Tarih: 08.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/13135 E.  ,  2007/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine vekili, Suriye vatandaşı H....D...ait taşınmazların davalılar tarafından sonradan iptal edilen usulsüz veraset ilamı ile sahiplenilerek kamulaştırma bedellerinin alındığını, Hatice'nin gerçek mirasçılarının da Suriye vatandaşı olduğunu, bu ülke vatandaşlarının Türkiye'deki malları üzerindeki yetkilerinin dondurulduğunu ileri sürerek, tapu iptal tescil, kamulaştırma bedellerinin iadesi, ve tespit isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan H..D..ve mirasçılarının Suriye vatandaşı olduklarının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimun  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı Hazine tarafından davalılar aleyhine açılan tapu iptal,tescil,tespit,tazminat davasının kabulüne dair verilen karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

-KARAR-

Davacı Hazine tarafından davalılar aleyhine açılan tapu iptal,tescil,tespit,tazminat davasının kabulüne dair verilen karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Suriye uyruklu Hatice’nin ölümünden sonra davalılar tarafından mirasçı olduklarına dair çıkartılan veraset ilamına göre H..taşınmazları üzerinde davalılar hak sahibi olmuşlardır.Ancak daha sonra Şanlıurfa Sulh hukuk Yargıçlığında hasımlı açılan verasetin iptali davası kabul edilmiş ve mahkemenin Yargıtay onayından da geçerek kesinleşen 2000/207 E. 2003/184 K. Sayılı ilamı ile davalıların Suriye uyruklu H..mirasçısı olmadıklarına karar verilmiştir.Bu nedenle kamulaştırma bedelinin artırılması davasına konu olan taşınmazların öncesinin davalılara ait olmayıp,hasımlı alınan veraset ilamındaki Suriye uyruklu kişilere ait olduğunun tespitine, davalıların idareden aldıkları kamulaştırma bedellerinin tahsiline, ve bu paranın yabancı uyruklu kişilere ait olması nedeni ile tedbir ve muhafazasının Maliye Bakanlığına verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Keza Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin  1998/861-862-869-871-872 E. Sayılı dosyalarında davalılar tarafından açılan kamulaştırma bedelinin artırılması davasına konu olan taşınmazların artırım davası açan bu davanın davalılarına ait olmayıp Suriye uyruklu kişiye ait olduğu iptal edilen veraset ilamı ile belirlenmesi karşısında, o davalarda davacıların (bu davanın davalısı ) sıfatı kalmayacaksa da bu husus bedel artırım davalarında ileri sürülmemiş ve davalılar lehine bedel artırımına  hükmedilip kesinleştiği taktirde bu paranın da gerçek hak sahibi Suriye uyruklu mirasçılara ait olması nedeni ile Hazinenin tedbir ve muhafazasına verilmesinde de bir usulsüzlük bulunmadığından bu yönlere ilişkin bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,Ancak; iptal edilen veraset ilamına göre usulsüz olarak davalılara intikalen geçtiği belirtilen  taşınmazlardaki paylara Hazinece el konulmasına, muhafaza ve idaresinin Maliye Bakanlığının sorumluluğuna verilmesine karar verilmiştir. Bu konuda karar verilebilmesi için öncelikle taşınmazların tapu kaydının geçerli veraset ilamına göre yabancı uyruklu mirasçılar adına geçirilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur. Bunun ise veraset ilamında yer alan mirasçılara yöneltilecek dava yoluyla gerçekleştirileceği tartışmasızdır. Oysa, açılan bu davada gerçek mirasçılar taraf olarak bulunmamaktadırlar. Hal böyle olunca, halen davalılar adına kayıtlı olup Hazinenin tedbir ve muhafazasına verilen taşınmazlarla ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde görülmediğinden bir kısım davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının bu hususa hasren HUMK.’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   08.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3228, Karar No: 2015/4750, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/3228 E.  ,  2015/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3005, Karar No: 2021/5854, Tarih: 24.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3005 E.  ,  2021/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.nın 207/1, 62/1, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.nın 157/1, 62/1, 52/2 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan 145 çuval toz şeker satın alarak, karşılığında 15.000 TL miktarlı hesap sahibi müşteki ...’ın sahte imzasını içeren çeki verdiği, çekin tahsili için bankaya ibrazında üzerinde Samsun Ticaret Mahkemesi'nin 2012/385 esas sayılı dosyası ile ödeme yasağı olması nedeni ile tahsilin gerçekleştirilemediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereği "banka araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" ve onunla birlikte işlenen “özel belgede sahtecilik” suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 24/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16858, Karar No: 2013/1512, Tarih: 13.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16858 E.  ,  2013/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’nın içerisinde yolcu olarak bulunduğu araca davalı ...'in sürücüsü, davalı ...'in işleteni olduğu ve davalı ... Sigortaya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın çarpması nedeniyle meydana gelen kazada murisin vefat ettiğini belirterek, anne ve baba için ayrı ayrı 15.000'er TL maddi, 40.000'er TL manevi tazminat ile 2 kardeş için ayrı ayrı 15.000'er TL manevi tazminatın sigorta sadece maddi tazminatlardan sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ...,... vekili ise, davalı sürücünün kazada kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile anne ... için 10.546,38 TL, baba ... için 7.789,60 TL maddi tazminatın sigorta şirketi dava, diğer davalılar olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; anne ve baba için ayrı ayrı 15.000'er TL, kardeşler ...,... için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan

müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken vefat eden murisleri için dava açmış olup, murisin kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı sabittir. Dava dilekçesinde davalı sürücünün tam kusuruna dayanarak dava açılmış ve müştereken müteselsilen tahsil istenmiştir. Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağında sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride geçtiği ve kazada asli kusurlu olduğu belirlenmiş ise de, kusura yönelik savunmalar rücu davasında nazara alınacak olup, davalılar kusur oranına bakılmaksızın tazminatın tamamından sorumlu olacaktır. O halde mahkemece kusur oranı düşülmeksizin talep sonucu da nazara alınarak belirlenen tazminata hükmedilmemesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 238,00 TL kalan harcın temyiz eden davalı ... AŞ'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2525, Karar No: 2018/9008, Tarih: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2525 E.  ,  2018/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmedilen cezanın fazla olduğuna ve taksit sayısının artırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.