muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4617, Karar No: 2024/369, Tarih: 17.01.2024

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/183 Esas, 2022/339 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Suça iştiraki için öncelikle faillerin bir suçu işlemek konusunda iştirak iradelerini ortaya koymaları ve anlaşmaları gerekir. İştirak iradesi suç işlenmeden önce veya en geç suçun işlenmesi sırasında ortaya çıkmış olmalıdır. İştirak iradesinin mevcudiyeti için, her şerikin diğer faillerle birlikte belirli bir suçun işlenmesine katıldığını bilmesi gerekir. İştirakin kabulü için failde, suça iştirak iradesi olmalıdır.

Yani suça katılanlar önceden, belli bir suçu işleme konusunda aralarında anlaşmalı, irade birliğine varmalıdırlar. Kararlaştırılan bir suç işlenirken, faillerden birisinin diğerlerinden habersiz bir başka suçu daha işlemesi halinde ise önceden anlaşma olmadığı için, ikinci failin icrasına yardım etmeyen diğer

failler, bu suçtan sorumlu tutulmazlar. Herhalde failin başkasının fiiline katıldığını bilmesi ve bunu istemiş olması lazımdır. İstenmemiş olan neticenin husulünde her failin sadece tesadüfî olarak fiillerinin birleşmiş olması iştirake yeterli değildir. Bir suça iştirak ettiğini bilmeyen kimsenin bu cehaleti kastı ortadan kaldırır. İştirak halinde suç işlenmesi halinde, iştirakin nevini saptamak için faillerin karar verme ve icra safhalarındaki tüm hareketlerinin nazara alınması ve topluca değerlendirme yapılması gerekmektedir. Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Suç işleme kararının aynı suç konusunda alınması gerekir.Yeni ceza yasası kusur teorisini benimsediğini ileri sürmesine rağmen, iştirak konusunda irade teorisini esas almış gözükmektedir. Zira kusur teorisi nedensellik bağından sarfı nazar edemez. İştirak anlaşmasına konu hareket işlenirken kastı aşan bir netice meydana gelmişse, bundan tüm ortaklar kusurları derecesinde sorumlu olurlar.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulduğunda;

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulduğunda;

Sanıklar ... ve ... olay yerine ...'ya cinsel tacizde bulunduğu iddiasıyla darp edildikten sonra parasının yağması ve hürriyetinden zorla yoksun bırakılması söz konusu olan sanık ...'i kurtarmak için gelmişlerdir. Olay yerine gelirken herhangi bir silah kullanmamışlardır ve üzerlerinde herhangi bir silah bulunduğuna dair delil de bulunmamaktadır. Sanıklar maktul ... diğer mağdurlar ile daha önce tanışmamaktadırlar. Dolayısıyla onları öldürme veya ağır bir şekilde yaralamaları için bir sebepleri de bulunmamaktadır. Olay gece vakti gerçekleşmiş olup olay yeri karanlık durumdadır. sanıklar ... ve ...'nın geldikleri beyaz renkli araç sanık ...'in bulunduğu araçtan 5-10 metre uzakta park edilmiş durumdadır. Sanıklar ... ve ... araçtan indikten sonra ...'a bu sanıklardan birisinin "ben polisim Metin'i bırak " dediği, ...'ın da "polis ve jandarmayı çağırdık gelecekler dediği" bu şahsın " ben polisim" dediği ve sanıkların ...'ın yanına giderek kollarından yakalayarak geldikleri aracın yanına çektikleri, bu sırada ...'in bulunduğu araçtan indikten sonra ne şekilde ele geçirdiği belirlenemeyen bıçakla mağdur ...'in üzerine gidip onun bıçakladığı anlaşılmaktadır. Bu sanıklar aracında tutulmakta olan ...ile herhangi bir telefon görüşmesi yapmadan fikir ve eylem birliği oluşturmaları mümkün değildir. Sanıklar ...'i kurtarmak amacıyla değil, başka bir amaçla gelmiş olsalardı olay yerine silahla gelmeleri, gelir gelmez ...'i tutanlara ateşli silah veya kesici delici herhangi bir aletle saldırmaları gerekirken böyle yapmamaları göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanıklar ...'a ...'i bırakmasını söyleyip bırakmaması üzerine ...'ı kollarından tuttukları sırada araçta bulunan ...'in sanıkların farkında olamayacakları bir şekilde bulunduğu araçtan inip önce ...'e saldırıp onu yaralaması kendisinin ani bir kararıyla gerçekleşmiştir. Sanıkların ...'ı tutarlarken ...'in araçtan inerek ...'i bıçaklayacağını bilmeleri mümkün olmadığı gibi engellemeleri de mümkün değildir. ...'in fırsattan istifade bu eylemi gerçekleştirmesinden dolayı sanıkların bu eylemden sorumlu tutulmaları TCK'nın 37 veya 39 maddesi kapsamında değerlendirilmesi uygun değildir.

Ayrıca bu sanıkların mağdur ...'e yönelik eylemini kolaylaştıracak davranışta bulunmalarının da gerekeceği, hangi eylemle sanık ...'i suç işlemeye teşvik ettikleri, hangi eylemle suç işleme kararını kuvvetlendirdikleri veya hangi eylemle fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacaklarını vaat ettikleri ya da hangi eylemle suçun nasıl işleneceği hususunda yol gösterdikleri, hangi eylemle fiilin işlenmesinde kullanılan bıçağı sağladıkları (bıçağı ...'in nasıl edindiği belirlenememiştir) ve yine hangi eylemle suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında( ...'ı kollarından tutmalarının nedeni ...'i bırakmasına yönelik olup, ...'in bulunduğu araçtan indikten sonra ne şekilde ele geçirdiği belirlenemeyen bıçakla önce ...'e sonra ...'ya saldırılarında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığı dosya kapsamından belli olmadığı,

Bu itibarla sanıkların üzerine atılı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli derecede her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı somut deliller elde edilemediğinden sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması sebebiyle CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

K A R Ş I O Y

Sanık ....'ın katılan ...'a karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararını diğer iki sanık ... ve ...'ın da Türk Ceza Kanunu 37. maddesi kapsamında asli fail olarak katıldıkları kabul edilerek haklarında verilen mahkûmiyet kararı Dairemizin çoğunluğu tarafından onanmış olup asli fail ...'in katılan ...’i bıçakla vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda diğer iki sanık ... ve ...'nın Türk Ceza Kanunu’nun 39. maddesi kapsamında bu suça yardım eden olarak katıldıklarının kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden Dairemizin bu iki sanığında müsnet suçun asli faili olduklarına dair şeklindeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Sanık ...katılan ... tarafından olay gecesi telefonla aranarak kendisine cinsel ilişkiye girebileceği imasında bulunarak olay mahaline çağrılmış ve eşi ... ile yakınları ..., ... ve ... tarafından tuzağa düşürülen ...ve yanındaki ... araçları ile olay yerine geldiklerinde maktul ... yanındakiler sanık ...'i yakalayarak onu darp etmeye başlamış bunu gören ... karanlıktan istifade ederek kaçıp kurtulmuş ve olayı ...'in yeğeni ...'a telefonla arayarak haber vermiş, bu sırada maktul ... ve yanındakiler sanık ...'in ...'ya cinsel tacizde bulunduğu mizanseni içerisinde ele geçirdikleri ...’i darp ederek paralarını yağmalamaya çalışmış nitelikli şekilde darbedilen ...'in yakınlarının polise haber verebileceğinden endişe duymaları üzerine darp ettikleri ...’i kendisine ait aracın arka koltuğunda oturtarak ...'nın kolluğu araması sağlanmış ve birkaç kişinin kendisine tacizde bulunduğunu kolluğa bildirerek suç ihbarında bulunmuş, bu sırada ...'in yeğeni ...’la ona haber veren ... da birlikte beyaz bir jipe binerek olay yerine gelmiş ve olay mahalline geldiklerinde kendilerini polis olarak tanıtıp araçta oturan ...’i bırakmalarını maktule söylemiş, maktulün siz polis değilsiniz ve ben gerçek polisleri çağırdım onlar gelecek bekliyorum demesine rağmen sanıklar ... ve ... maktul ...'ı kollarından tutarak olay yerinde duran bir arabanın arkasına doğru uzaklaştırmış, maktul ...'ın yanında bulunan yakınları polis geldi zannederek ve korkarak buna müdahale edememiş, bu sırada kendi aracın içerisinde dövülmüş vaziyette zorla tutulan sanık yeni gelişen durum karşısında fırsat bularak aracın içerisinden çıkıp ne şekilde ele geçirdiği belirlenemeyen bıçakla önce orada bulunan ...’e, sonra ...'ya saldırarak bıçaklamış, daha sonra da ... ve ... tarafından kollarından tutulmakta olan ...'a saldırarak bıçaklamak suretiyle ...'ı öldürmüştür.

Olayın kronolojik açıdan bu sıralamayla gerçekleştiği dosyada ifadesine başvurulan ... ... ve ...'nın beyanları ile sabittir, olay mahallinde bulunan katılan ... kolluk aşamasındaki ifadesinde ... ... ve ...'in ne zaman bıçaklandığını görmediğini söylemiş, sanıklar da müsnet suçu işlediklerini kabul etmeyerek inkara yönelik savunmada bulunmuşlardır.

Katılan ...’in kendisinin bıçaklanma anı ile ilgili kollukta verdiği ilk ifade olayın ne şekilde gerçekleştirdiğini belirten en net beyandır, ...’in kolluk beyanına göre olay mahalline beyaz renkli Jeep geldiğinde bu jipten iki kişinin indiğini ve bir tanesinin kendisinin polis olduğunu söyleyerek bu iki kişinin ...'ın kollarından tutup oradan uzaklaştırdıklarını, bu sırada aracın arka koltuğunda oturmakta olan ...'i araçtan inerek kendisini bıçakladığını söylemiştir.

Katılan ...’in kendisinin bıçaklanma anı ile ilgili kollukta verdiği ilk ifade olayın ne şekilde gerçekleştirdiğini belirten en net beyandır, ...’in kolluk beyanına göre olay mahalline beyaz renkli Jeep geldiğinde bu jipten iki kişinin indiğini ve bir tanesinin kendisinin polis olduğunu söyleyerek bu iki kişinin ...'ın kollarından tutup oradan uzaklaştırdıklarını, bu sırada aracın arka koltuğunda oturmakta olan ...'i araçtan inerek kendisini bıçakladığını söylemiştir.

Katılanlar ..., ... ... ve ...'nın genel hatlarıyla birbiriyle örtüşen anlatımları doğrultusunda sanık ...bir şekilde kandırılarak olay yerine getirip dövülerek kendisine ait aracın arka koltuğunda zorla tutulduğu sırada ...’in yakınları ... ve ... olay yerine gelip kendilerini polis olarak tanıtıp ... kurtarabilmek amacıyla ve ...’in zorla tutulduğu aracın yanında beklemekte olan ...'ın kollarına girerek oradan uzaklaştırmış bunu fırsat bilen ...de araçtan inerek ... ile ...'in ayrı ayrı yanındaki bıçakla yaralamış ve daha sonra ... ve ... kollarından tuttuğu ...'a giderek bıçaklamak suretiyle ...'ı öldürmüştür, sanık ...'in ...’i bıçakla vurduğu o sırada ...'ı kollarından tutup oradan uzaklaştıran ... ve ...'nın fiil üzerinde herhangi bir katkıları bulunmamaktadır. Sanıklar ... ve ...'ın ...’in ...tarafından bıçaklanması eyleminde olay anında ...’ın kollarından tutulup aracın başından uzaklaştırarak onun cesaretini artırıp böylece manevi destek verme anlamında ...’e manevi katkıları vardır ve bu durum Türk Ceza Kanunu’nun 39. maddesi anlamında yardım eden olarak düzenlenmiştir ancak sanıklar ... ve ...'nın ...’in yaralanması olayı sırasında maktul ...'ın

kollarından tutar vaziyette olay mahalinden bir miktar uzakta onunla mücadele ettikleri esnada sanık ...’in ...’i yaralanması olayında asli fail olarak sorumlu tutulmalarını gerektirecek herhangi bir durum söz konusu olmadığından bu iki sanığın ...’in yaralanmasından asli fail olarak sorumlu tutulmasına yönelik yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan ... bu kararı onayan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/27729, Karar No: 2012/27483, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27729 E.  ,  2012/27483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkil banka arasında 27.12.1999 tarihinde ihtiyaç kredisi sözleşmesi imzalandığını, davalının kullandığı kredinin geri ödemelerini yapmaması üzerine ilamsız icra yolu ile takibe geçildiğini, davalının itirazı sonucu takibin durduğunu, yenileme talebine de itiraz edilmesi üzerine fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 5.600.00 TL kredi alacağının işlemiş faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı 09.04.2007 tarihli duruşmada; banka ile kredi sözleşmesi imzaladığının doğru olduğunu, taşıt kredisi almak için galerici tarafından bankaya götürüldüğünü, krediye konu parayı asla almadığını, bankanın krediyi galericiye ödediğini, galerici tarafından dolandırıldığını, olayla ilgili olarak ... C.Başsavcılığına şikayette bulunduğunu beyan ederek haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasında kredi sözleşmesi akdedildiğini, kredi sözleşmesine istinaden bankanını davalıya kredi kullandırdığının hesap özetleri, sözleşme aslı banka defter ve kayıtları ve bilirkişi incelemesi neticesinde sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen 2012/27729-27483

amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında tüketici kredisi sözleşmesi bulunmakta olup, uyuşmazlık 4077 sayılı yasa kapsamında kalmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ticaret mahkemesi sıfatıyla davanın görülüp, kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ:Davacı tarafından temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9650, Karar No: 2022/7081, Tarih: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/9650 E.  ,  2022/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2019 gün ve 2019/530 Esas, 2019/591 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 02.08.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07.04.2021 gün ve 2021/168 Esas, 2021/411 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6045, Karar No: 2014/6361, Tarih: 07.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/6045 E.  ,  2014/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ...; davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden taksitli krediler yapılandırma ve dosya masrafı adı altında toplam 3.539,13 TL fazla para tahsil ettiğini belirterek yapılan bu kesintinin kesinti tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 3.539,13 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkeme davayı kısmen kabul ederek 3.029,13 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacı, davalıyı 14.03.2013 tarihinde haksız yere kesilen tüm ücretlerin ödenmesi hususunda yazı yazmış olup bu yazı 26.03.2013 tarihinde davalıya ulaşmıştır. Davalı banka 2014/6045-6361

26.03.2013 tarihinde temerrüde düşmüştür. Mahkemece tahsil tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, Mahkemece hükmedilen meblağa temerrüd tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken önceki dönem faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünün Birinci fıkrasının tümden hükümden çıkartılarak yerine " 3.029,13 TL nin temerrüt tarihi olan 24.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” rakam ve cümlelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8756, Karar No: 2010/8915, Tarih: 29.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8756 E.  ,  2010/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına yapılan itiraz ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında; Çatalca Sulh Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesinde teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.07.2009 gün ve 2009/2103 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.