muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15655, Karar No: 2014/4654, Tarih: 12.03.2014

Savcılıktaki beyanında da; Sezgin’in Cem ile birlikte okula girdiğini söylediğini, Cem’e sorduğunda onun da okula nasıl girdiklerini ayrıntılı olarak anlattığını,

Mahkemedeki beyanında ise; Bu konuda bir bilgisinin olmadığını Sezgin ve Cem’ e kızdığı için o şekilde ifade verdiğini,

Tanık V.. A..; müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, okullarında 01.03.2009 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiğini. 17.04.2009 tarihinde masasında “Okulu Cem ve Sezgin soymuş, Sezgin de okulun anahtarları, atölyenin anahtarı var” yazılı bir kağıt bulduğunu, o gün odasına A.. A.. isimli öğrencisinin girdiğini öğrenmesi üzerine onu odasına çağırdığını, Akın’ın önce Sezgin ve Cem hakkında bir bilgisi olmadığını iddia ederek inkar ettiğini, kendisinin de; not kağıdının ona ait olduğunu bildiğini söylemesi üzerine A.. A..’in kimse duymasın diye kapıyı kapatarak her şeyi kendisine anlattığını, öğrendiği bu bilgilerden sonra; çocuklar üzerinde bulunan anahtarları toplayarak kapılarda denediklerinde S.. K.. isimli öğrencinin üzerinden çıkan anahtarın atölyenin kapısını açtığını, Sezgin’in, kendisine “evde de okulun anahtarları var” demesi üzerine; ondan anahtarları getirmesini isteyerek okul müdürünü bilgilendirdiğini, Sezgin’in de evindeki anahtarları getirip okul müdürüne teslim ettiğini,

Aynı okulda öğrenci olan tanık M.. İ.. sanık sıfatı ile savcılıkta verdiği savunmasında; bir gün okulda Sezgin ile karşılaştığını, kendisine beklemesini söyleyip müdürün odasına gittiğini, dönüşte elinde anahtarların olduğunu, ona o anahtarları yerine koymasını söylediği halde o gün anahtarları geri vermediğini; fakat sonra ne yaptığını da bilmediğini, iki üç hafta kadar önce Sezgin ile konuştuğunda kendisinin “sende anahtar var sen mi girdin” diye ısrar ettiğinde kendisine itiraf ederek Cem ile birlikte okula girdiklerini kabul ettiğini,

Tanık sıfatı ile mahkemede verdiği ifadede ise; suça sürüklenen çocuklar ile aynı sınıfta olduğunu, sınıftaki bütün arkadaşların anahtarın Sezgin de olduğunu bilgini, sadece atölyedeki öğretmenler odasının anahtarları olduğunu bildiklerini, Sezgin’in “anahtarı kullanarak sınav sorularını alırız” dediğini, olay ortaya çıktıktan sonra Sezgin ile konuştuğunda kendisine “okula girmediğini” söylediğini, çelişki sebebi sorulunca da korktuğu için savcılıkta öyle ifade verdiğini, Şikayetçi M.. Y..; okul müdürü olarak görev yaptığını, olay günü odasının kapısının kırılarak içeriyi girilmiş olduğunu, içeride bulunan monitörün ve hoparlörün yere indirilmiş; ama sağlam olarak durduğunu, içerisinin karıştırılmış olduğunu, okulun arkasında bulunan kilitli ve asma kilit ile zincirli olan acil çıkış kapınsın açılmış ve zincirin olmadığını gördüğünü, Sezgin’in üzerinde bulunan anahtarın kapılarda unutulan anahtarlar değil odasındaki dolaplardan alınmış olduğunu,

Şikayetçi Y.. Ç..; okul kantinini işlettiğini, 02.03.2009 günü işyerine geldiğinde pencere camının kırılmış ve içeride bulunan 10-15 adet çikolata ile 10 Lira madeni bozuk paranın alındığını görerek okul müdürüne bilgi verdiğini,

Suça sürüklenen çocuklardan H.. K.. ve S.. K..; suçlamaları kabul etmeklerini,

Suça sürüklenen çocuk A.. S.. savcılıktaki savunmasında; daha önce verdiği ifadenin doğru olmadığını, arkadaşı Sezgin’i kurtarmak isterken öyle ifade verdiğini, vicdanının buna el vermediğini hırsızlığın olduğu gece Sezgin ve Cem ile birlikte olduğu sırada Sezgin’in; “Müdüre çok kızıyorum. Gideceğim odasına bir şeyler yapacağım.” dediğini, Sezgin’in, Cem ile kendisinin okula girmek için zorladığını, kendisinin yanlarından kaçtığını, ertesi gün Sezgin’in kendisine; “Cem ile birlikte okula girdiklerini” söylediğini, ilk ifadesinde arkadaşını korumak amacıyla o şekilde ifade verdiğini, hırsızlık olayından sonra yanında Cem, Akın ve A..R.. olduğu halde parkta oturmakta iken Cem’in kendisine; “polisler okulda hırsızlığı araştırıyorlar. Bu konuda bir şey söylersen seni de yakarız.”diyerek tehdit ettiğini, Akın ile A.. R..’nın bu sözlerini duyduğunu,

Mahkemedeki savunmasında ise; kendisinin Sezgin ve Cem ile birlikte olduğu sırada Sezgin’in; müdüre kızdığı için odasına gireceğini ve bir şeyler yapacağını söylediğini, Cem ve kendisine birlikte girmeleri konusunda ısrar ettiğini kendisinin kabul etmediğini ve yanlarından ayrıldığını, arkasından Cem’in de gelerek kendisinin de girmeyeceğini söylediğini. Okula polisler gelmeden önce Sezgin’e sorduklarında okula girmediğini söylediğini ancak girip girmediğini bilmediğini,

İfade etmişlerdir.

Okul müdürünün odasının kapısına zarar verilmiş olduğu, okulun kantin kapısında ön satış yerinin camının kırılarak içeri girildiği, Okulun PVC acil çıkış kapısının zincirinin kesilerek buradan içeriye girilmiş olduğu olay yeri inceleme raporu ile tespit edilmiştir.

Tanık A.. A..’in beyanı başta olmak üzere suçun işleniş şekline ilişkin tanık anlatımları olay yeri tespit tutanağı ve müşteki beyanları ile doğrulanmaktadır.

Görüldüğü üzere; suça sürüklenen çocuklar Sezgin ile H.C..m’in isnat edilen suçları işledikleri tanıkların olay yeri tespit tutanağı ile doğrulanan beyanları ile sabit olup, suça sürüklenen çocuk Adil’in ise mahkûmiyetine yeterli delil bulunmamaktadır.

Zaten suça sürüklenen çocuk Sezgin’in okulun anahtarlarını çaldığı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. İddianamede anlatılmış olan sadece bu eylem bile onun hırsızlık suçundan cezalandırılması için yeterlidir.

Açıklanan bu gerekçelerle, suça sürüklenen çocuklardan Sezgin ile H.Cem hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına yönelik çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2013/1760, Karar No: 2013/4473, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1760 E.  ,  2013/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, basit cinsel saldırı suçu ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2012 gün ve 2010/137 Esas, 2012/28 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat ve katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle basit cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.1994 gün ve 1994/185 Esas, 1994/9 Karar sayılı ilamına konu 10 yıl 15 ay hapis cezasının 11.11.2004 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdureye yönelik eylemlerini infaz tarihinden itibaren 5 yıl geçtikten sonra 2009 yılı Kasım ayı sonunda işleyen sanık hakkında TCK.nın 58/2-a maddesi uyarınca tekerrrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.1994 gün ve 1994/185 Esas, 1994/9 Karar sayılı ilamına konu 10 yıl 15 ay hapis cezasının 11.11.2004 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdureye yönelik eylemlerini infaz tarihinden itibaren 5 yıl geçtikten sonra 2009 yılı Kasım ayı sonunda işleyen sanık hakkında TCK.nın 58/2-a maddesi uyarınca tekerrrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1634, Karar No: 2021/9167, Tarih: 11.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1634 E.  ,  2021/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ifadeleri ile bunu destekler nitelikteki müşteki beyanları, ikrar içerikli savunma, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporlarda söz konusu olay nedeniyle ruh sağlığı bozulan mağdurenin mevcut zeka geriliği nedeniyle maruz kaldığı cinsel saldırı olayının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayıp, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı ve zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılmayıp, yakın çevresinde yaşayanlar ile kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceği yönünde bilgi verilmesi, Bartın Devlet Hastanesinin 10.04.2012 günlü jinekolojik muayene ile mağdurenin vücudundaki yara izlerine ilişkin raporları, alınan beyanlardan mağdure ile aynı köyde yakın mesafede oturup, komşusu olan sanığın, mevcut zeka geriliğini bildiğinin anlaşılması ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın belirlenecek lehe kanuna göre müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6499, Karar No: 2018/6294, Tarih: 27.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/6499 E.  ,  2018/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma, icbar suretiyle irtikap, rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet (icrai davranışla görevi kötüye kullanma, icbar suretiyle irtikap ve icbar suretiyle irtikaba teşebbüs suçları hak.)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap ve rüşvet alma suçlarından iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7403, Karar No: 2018/11527, Tarih: 24.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7403 E.  ,  2018/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Kayıtların Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,70 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12881, Karar No: 2020/9057, Tarih: 07.07.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12881 E.  ,  2020/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılanın aşamalarda sanığın kendisini darp ettiğini ve elinde bulunan bıçağı gösterdiğini ileri sürmesi, tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında olay yerinde bulunan masa üzerindeki bıçağı katılanın almak istediğini, bıçak düşünce sanığın bıçağı eline alarak korkutmak amaçlı bıçağı gösterip katılanın dışarıya çıkmasını söylediğini belirtmesi, sanığın da tanık beyanına benzer şekilde katılanın almaya çalıştığı bıçağı alarak kavganın bitmesi için bıçak sağ elinde iken kapıyı göstererek katılandan dışarı çıkmasını istediğini savunması, güvenlik kamerası görüntülerinde katılanın bıçak almaya hamle yaptığına ilişkin sanık savunmasını doğrular bir görüntü bulunmaması ancak sanığın katılanı darp ettikten sonra katılanın arkasına geçerek elini boğazına doladıktan sonra görüntüden çıktıkları, kısa bir süre sonra tekrar görüntüye girdikleri ve sanığın sağ elinde bıçak olduğu ve bıçağı katılana doğru gösterdiği ve katılanın dışarı doğru çıktığının anlaşılması karşısında, katılanın iddiasını doğrular nitelikte kamera görüntülerinin bulunduğu gözetilmeden, "sanığın cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden" biçimindeki yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21064, Karar No: 2015/143, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21064 E.  ,  2015/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALECİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/84-2013/15

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; kesinleşmiş cebri satış ihalesi sonucu çekişmeli taşınmazlarda satın alınan payın, Tapu Müdürlüğünce 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8.maddesi hükmü gerekçe gösterilerek intikal ve tescil işlemlerinin yapılmaması nedeniyle, bu paya ilişkin olarak tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı; Kalecik İcra Müdürlüğünün 2009/58 sayılı dosyasında yaptığı icra takibi üzerine 250 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki F.. Ç..'e ait 91/96 payı açık artırmada alacağına mahsuben satın aldığını, T.. S.. müdürlüğünce 5403 Sayılı Yasanın 8.maddesi gerekçe gösterilerek adına tescil işleminin yapılmadığını ileri sürerek borçlu Fatma'ya ait payın iptali ve adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece; 5403 Sayılı Kanunun 8.maddesinin açık hükmü karşısında T.. S.. müdürlüğünce yapılan işlemin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, davalı F.. Ç..'ten olan alacağı nedeniyle Kalecik İcra Müdürlüğünün 2009/58 sayılı dosyasıyla icra takibi başlattığı, takip sonucunda çekişmeli 250 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki F.. Ç..'in 91/96 payına haciz konulduğu, cebri ihaleyle davacı adına satışın yapıldığı ve ihalenin kesinleştirildiği; davacının, adına tescil işleminin yapılması için davalı Tapu Müdürlüğüne başvurduğu, Tapu Müdürlüğünce, taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduğundan 5578 s. Kanun ile değişik 5403 s. Kanunun 8. maddesi gerekçe gösterilerek tescil talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; cebri icra sonucu davacı adına tescile engel olan 5403 sayılı Kanunun 5578 sayılı Kanunun 2.maddesiyle değişik 8.maddesi 30.04.2014 tarihinde 6537 sayılı Kanunun 4.maddesi ile değiştirilmiş olup '' taşınmazlardaki pay ve paydaş adedi arttırılamaz'' hükmüne yer verilmiş ve bir önceki yasadaki engel durum 6537 sayılı Kanun ile ortadan kaldırılmıştır.

Somut olayda, çekişmeli taşınmaz 91/96 payla davalı F.. Ç.. adına kayıtlı olduğuna ve sadece 91/96 pay cebri satışa konu edildiğine göre pay ve paydaş adedinin arttırıldığından söz edilemez.

Hâl böyle olunca, 5403 sayılı Kanununda 6537 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere karar bozulmalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1052, Karar No: 2023/20623, Tarih: 06.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/1052 E.  ,  2023/20623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/212 E., 2016/641 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ... 'in, karar tarihinden sonra 23.01.2020 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçısının da karar tebliğine rağmen şikayetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7274, Karar No: 2020/2713, Tarih: 11.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/7274 E.  ,  2020/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli Güney Turizm Gıda ve İnşaat Limited Şirketi hakkında 49.476,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Muğla Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 31/05/2016 tarihli ve 1187 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Yatağan Sulh Ceza Hakimliğinin 21/06/2016 tarihli ve 2016/144 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/550 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/10/2018 gün ve 94660652-105-48-266-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2018 gün ve KYB 2018-83783 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25/06/2014 tarihli ve 2014/3654 esas, 2014/13254 sayılı ilamında da belirtildiği üzere,

Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar" kenar başlıklı 6. maddesinde, “Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “ Ölçü ve ölçü aletlerinden; a) Hassas kütle ölçüleri, 5 kg' dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir, ... yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.”