muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23118, Karar No: 2015/5544, Tarih: 23.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23118 E.  ,  2015/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, yasa değişikliği nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22031, Karar No: 2015/2915, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22031 E.  ,  2015/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12205, Karar No: 2017/2629, Tarih: 06.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12205 E.  ,  2017/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirmek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında: beraat Sanık ... hakkında: ceza verilmesine yer olmadığına

Sanıkların birlikte hareket ederek, sanık ...’in, ...’ten olan çocuğu...i, resmi nikahlı eşi sanık ... adına nüfusta kayıt ettirmesi eylemlerinde, sanık ...’in, sanık ... ile gayri resmi yaşadıklarını, birlikteliklerinden doğan çocuğunu sanık ...’in ... adına kaydettirdiğini savunması, sanık ...’in, çocuğu üzerine alabilmek için resmi nikahlı eşi ... adına kaydını yaptırdığını savunması, ...’in, eşi İbrahim’in çocuğu üzerine kaydettirdiğini bilmediğini bu durumu sonradan öğrendiğini savunması, dosya içerisinde bulunan ... adına ait doğum bildiriminde, bildirimde bulunan ... olduğu ve düşünceler bölümünde 70. Yıl Tarsus Dev. Has., 10/08/2008 T. Ve... Prot. N. Doğum raporuna istinaden kayıt ettirildiğinin bildirilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 29.09.2015 tarih, 2015/11-412 E.2015/286 K. sayılı kararı doğrultusunda, kayda esas olan raporun araştırılarak sonucuna göre sanıkların eyleminin, TCK'nun 231. maddesinde yazılı soybağını değiştirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanıklar ... ve ...’in beraatlerine, sanık ... hakkında ise dava konusu olayda uygulanma imkanı bulunmadığı halde işlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı gerekçe gösterilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9586, Karar No: 2012/6981, Tarih: 21.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/9586 E.  ,  2012/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İş Yeri Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Temyiz İsteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

03.08.2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararda, yasa yolu başvuru süresi, şekli ve mercii gösterilmediğinden, sanığın, ek karara yönelik 16.06.2011 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

22.12.2009 tarihli gerekçeli kararın, sonraki adres değişikliğini bildirmeyen sanığın, duruşmada bildirdiği en son adrese, Tebligat Kanununun 35.maddesine göre usulüne uygun tebliğ edilmesi karşısında, tebligatın usulsüz olduğu yönündeki tebliğname düşüncesine katılınmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 03.08.2010 gün ve 2009/782-1707 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7943, Karar No: 2024/17735, Tarih: 18.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/7943 E.  ,  2024/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2447 E., 2022/3179 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.06.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası

uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/15764, Karar No: 2008/5072, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15764 E.  ,  2008/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, şirket çalışanı olan davalıya takılan diz üstü protezi bedeli için satıcı şirket tarafından açılan ve aleyhe sonuçlanıp kesinleşen dava nedeniyle icrada 19 906 890 000 TL ödemek zorunda kaldıklarını, ... Bakanlığı bütçe Uygulama Talimatnamesine göre diz üztü protez bedelinin ancak 869 750 000 TL sini kurumun karşılaması gerektiğini , bakiye bedel için yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, kurum sevki ve ... kurulu raporu ve davacının satıcı şirketle yaptığı icap ve kabul doğrultusunda protezin alındığını, satıcı şirketin her ikisi aleyhine dava açtığını , şirkete karşı birlikte sorumlu iseler de asıl sorumluluğun davacıya ait olduğunun kesinleşen karar ile saptandığını, dava konusu potezin ... Bakanlığı listesinde yer almadığını, kendisi satıcı şirkete ... olsaydı dahi bunu davacıdan rücu hakkının olduğunu savunarak davanın reddine dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 9.953,49 YTL yönünden itirazın iptaline, takip tarihinden avans faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ile davacı arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden ... uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya 4857 ve 552l sayılı 2007/15764-2008/5072

Kanunların 1.maddeleri hükmü gereğince ... mahkemeleri görevlidir. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatiyle verilmiş bulunan karar bozulmalıdır. Bozma nedenine göre davalının öne sürdüğü temyiz nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9950, Karar No: 2019/2923, Tarih: 27.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9950 E.  ,  2019/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bayburt ilinde ağabeyi hakkında tefrik kararı verilen sanık Yusuf Kocatürk ile birlikte esnaflık yapan sanık ...'in, suça konu çekin sahibi ...'ın oğlu olan diğer sanık ...'dan bir vesile ile boş olarak aldığı suça konu 28.11.2007 keşide tarihli 3.650 TL miktarındaki çekin ön yüzünü doldurup, keşideci yerine imza atmak suretiyle tanzim ettikten sonra, hakkında tefrik kararı verilen sanık Yusuf Kocatürk'e verdiği, onun da katılan ...'tan yaptığı alışveriş karşılığında ciro ederek verdiği , suça konu çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığının iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı,bilirkişi raporu ve dosya kapsamından; sanığın savunmasının aksine suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; bu gerekçeyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında; çekin sahibi ...'ı daha önceden de kendisinden çek alış verişi yaptıklarından dolayı tanıdığını, birbirlerinden çek alıp bu çekleri kullanıp daha sonra bu çekleri ödediklerini, daha önce herhangi bir problem yaşamadıklarını, suça konu çeki abisi Yusuf Kocatürk'ün aldığını, bu çekin yanı sıra 4 tane daha çek aldığını, bu çek alınırken ...'ın rızasının olup olmadığını bilmediğini, ancak abisinin kendisine ...'ın çeki rızası ile verdiğini söylediğini, diğer 4 çeki ödediğine ilişkin beyanı karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suça konu çek ile aynı hesaptan, farklı kişilere keşide edilen çeklerin olup olmadığının, varsa bu çeklerin ödenip ödenmediğinin, hangi hukuki ilişkiye istinaden ve kim tarafından kullanıldığının, ödenmişlerse kim tarafından ödendiğinin muhatap bankadan sorulması, sanığın katılan tarafından başlatılan icra takibine itirazı olup olmadığının araştırılması, hakkında tefrik kararı verilen sanık Yusuf Kocatürk hakkındaki davanın akıbetinin araştırılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21585, Karar No: 2022/688, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21585 E.  ,  2022/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Uzlaşmanın sağlanmaması halinde ise,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak sair hususlar incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17082, Karar No: 2021/3225, Tarih: 30.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17082 E.  ,  2021/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanıklara yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nun savunmasında; 2008 yılında şirketi kurduğunu, 2009 yılında rahatsızlığı sebebiyle şirketi Kars’a taşıdığını, satışlarını kurumsal firmalara yaptıklarını, ödemeleri çek karşılığı aldıklarını, beyan etmesi; sanık ... savunmasında; 2008 yılında şirkete dahil olduğunu hiçbir zaman fiili çalışma içine girmediklerini, şirketin bulunduğu yerdeki binanın boş olduğunu beyan etmesi; sanık ... müdafinin, şirketin 2009 yılında faaliyeti olmamasına rağmen, suça konu şirket tarafından düzenlendiği varsayılan bazı şirketler tarafından beyan edilen faturaların sahte olup bu hususta Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunduklarına ilişkin 2014/3965 numaralı soruşturma dosyasının bulunduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-İlgili vergi dairesinden temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/3965 numaralı soruşturma evrakının akıbetinin araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5706, Karar No: 2012/10852, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5706 E.  ,  2012/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11673, Karar No: 2019/1876, Tarih: 12.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/11673 E.  ,  2019/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/06/2008 tarihli ve 2008/19202 sayılı iddianame ve 16/01/2009 tarihli ek iddianame ile 06/11/2007 tarihli, 2007/1213 Esas ve 2007/1316 sayılı Danıştay 1. Dairesinin itirazın kabulüyle İçişleri Bakanının soruşturma izni verilmemesine ilişkin 22/06/2007 günlü kararının kaldırılmasına ilişkin Kararında yer alan; 23/08/2007 tarihli katılanın .... genel müdür yardımcılığı görevinden alınarak Etüt ve Planlama Dairesi Başkanlığında uzman kadrosuna atanması eyleminin, İçişleri Bakanlığının 22/06/2007 tarihli soruşturma izni verilmemesi kararında yer almadığının anlaşılması karşısında; bu eylemle ilgili olarak idarece verilmiş bir soruşturma izni kararının olup olmadığı, herhangi bir soruşturma bulunup bulunmadığı veya dava açılıp açılmadığı, dava açılmış ise akıbeti araştırılarak ve suç tarihi buna göre tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde bu cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Ö/O