muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22949, Karar No: 2015/4444, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22949 E.  ,  2015/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun ll/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2580, Karar No: 2015/3561, Tarih: 02.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2580 E.  ,  2015/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal, tehdit.

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama ve mağdur ...'e karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğü ve haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması

inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ....'e hakaret suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan .... vekilinin bir nedene dayanmayan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin suç vasfına, meşru savunmaya, sübuta, eksik araştırmaya, lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama ve kişilerin huzur ve sükünunu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet ile hakaret suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde ise;

Katılan ....'in eşinden ayrıldığı dönemde suça sürüklenen çocuk .... ile birliktelik yaşadığı, ancak sonrasında eşiyle barışması nedeniyle...'la görüşmek istemeyen katılan ...'in, telefonunu değiştirmesine rağmen suça sürüklenen çocuk ...'ın telefon numarasına ulaşarak birlikteliği sürdürmek için ......'in cep telefonuna eşi .... ile kardeşinin arkadaşı olan ....'i öldüreceğine yönelik tehdit içerikli mesaj gönderdiği; yine ...'in eşinin evde olmadığı bir günde ...'ın ...in evinin ziline bastığı ve kendisinden habersiz olup eşi olacağı düşüncesiyle kapıyı açan ...'in, kabul etmemesine rağmen ayağını kapıya koyarak evin içine girdiği, ardından ....'in eşinin eve gelmesiyle saklanarak geceyi evde geçirmesi biçiminde gerçekleşen olaylarda; TCK'nun 106/1. madde ve fıkrası ile TCK'nun 116/1-4 madde ve fıkraları kapsamında sanığın atılı tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlediği sabit olduğu gözetilmeden, yanılgılı hukuksal değerlendirmeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı (BOZULMASINA), 02/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15162, Karar No: 2007/2176, Tarih: 19.02.2007

10. Hukuk Dairesi 2006/15162 E., 2007/2176 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/15162 E., 2007/2176 K.**

**- SİGORTALILIĞIN TESPİTİ

- TARIM SİGORTALILIĞIN TESPİTİ**- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 6 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 10 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 2 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 36 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 01.06.1995-01.06.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, hukuki nitelikçe, 01.03.1991 tarihinde 2926 sayılı Kanun'a tabi zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescili yapılan, ancak, 01.05.1994-15.05.1995 döneminde 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışması nedeniyle sigortalılığı 30.04.1994 tarihi itibariyle sona erdirilen, daha sonra da, ilk prim ödemesini (18.05.2005 tarihini) takip eden aybaşı olan, 01.06.2005 tarihinde yeniden başlatılan davacının; 01.06.1995 ile 01.06.2005 tarihleri arasındaki tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2926 sayılı Kanun'un 2 ve 3/b maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunan kişiler, zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılmıştır. Ancak, anılan Yasa'nın 5. maddesi de; "Yasada öngörülen 3 aylık süre içinde Kuruma kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin, kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı ve sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği" hükmünü içermektedir.

Yine, aynı Yasa'nın 6/b maddesi hükmüne göre de; bu Kanun'a göre sigortalı sayılanların diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışmaya başlamaları halinde çalışmaya başladıkları tarihten bir gün öncesinden itibaren sigortalılıkları sona erecektir. Bu yönde; diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamındaki çalışmaların, kesintisiz ve sürekli biçimde devam etmiş bulunması halinde, bu dönem sonunda, 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak hak ve mükellefiyetlerin başlaması, ancak, Bağ-Kur'a yeniden kayıt ve tescilin varlığı halinde mümkündür. Şüphesiz, anılan Yasa'nın 36. maddesi hükmüne göre, sigorta primlerinin ürün bedelinden tevkifat suretiyle kesilmesi, ya da doğrudan sigortalının Kuruma prim ödemesinde bulunması halinde de, bu işlemin; tarımda kendi adına ve bağımsız çalışan kişinin Kuruma yeniden kayıt ve tescili konusundaki iradesini ortaya koyduğunun kabulü gerekir.

Dava konusu somut olayda; 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesindeki kuruluşlardan olan K... Ziraat Odası'nda 21.05.1989 tarihinde başlayıp devam eden, K... Tarım Kredi Kooperatifi'nde 28.12.1993 tarihinde başlayıp devam eden kaydı bulunan davacının; 01.03.1991 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak Bağ-Kur'a tescilinden sonra 01.05.1994 ile 15.05.1995 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli biçimde 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdiyle çalıştığının çekişmesiz bulunması karşısında; davacının, bu dönemden sonra, yeniden tarım Bağ-Kur sigortalısı olma konusundaki iradesini yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde Kuruma karşı ortaya koyup koymadığı hususu yöntemince ve gereğince araştırılarak, sonucuna göre, 18.05.2005 günlü prim ödemesine dayanılarak, 01.06.2005 tarihi itibariyle, tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak yeniden tescilinin yapıldığı da dikkate alınmak suretiyle; ürünün, kamu kuruluşlarınca satın alınması halinde, ürün bedelinden prim tevkifatının yapıldığı tarihi takip eden aybaşından, özel kişi ve kuruluşlarca satın alınması halinde ise, ürün bedelinden kesilen prim tutarının Bağ-Kur hesabına intikal ettirildiği tarihi takip eden aybaşından geçerli olmak üzere tarım Bağ-Kur sigortalılığının kayıt ve tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3467, Karar No: 2014/6834, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3467 E.  ,  2014/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2012/118-2012/201

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; şirkete abone sözleşmesi ile bağlı olan müşterilerin kullanmış oldukları elektrik bedellerinin belirlenmesinde tek başına ve münhasır yetki ile hareket etmediğini, yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde durum değerlendirilecek olursa 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 1 ve 2. maddeleri gereğince elektrik enerjisinin sarfiyatının değerlendirilmesi ve tüketiciye faturalandırılmasında EPDK kararlarının bağlayıcılık arzettiğini, davacı şirketin EPDK kararına uygun olarak tarifelendirildiğini, tüketici faturasına yansıyan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış bedeli, hizmet bedeli ve iletim sistemi kullanma bedelinin tüketiciye sunulan bir hizmet karşılığı olduğundan bunun bedel olarak faturaya yansımasının hukukî olduğunu belirterek, davalı tarafın kayıp kaçak bedellerinin iadesi talebine ilişkin olarak Kozan Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 21.03.2012 tarih ve 2012/89 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahalli mahkemece taraf delilleri toplanmış, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kayıp kaçak bedeline ilişkin hakem heyeti tarafından iadesine karar verilen kayıp kaçak bedelinin iptaline ilişkin açılmış dava olduğunu, hakem heyeti kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre kayıp kaçak bedeli alınması uygulamasının mevzuata uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüketici E.. S.. 19.01.2012 tarihli dilekçesi ile 2012/1. dönem faturası ibraz edilerek (toplam fatura tutarı 243,90 TL) “kaçak kullanım bedeli, personel hizmet bedeli, dağıtım bedeli gibi bedellerin iptal edilerek bundan sonra tarafına fatura edilmemesini ve önce tahsil edilen bedellerin tarafına iade edilmesi” için Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’ne başvurmuştur. Kozan Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti 21/03/2012 tarih 2012/89 sayılı kararı ile; kayıp kaçak bedeli adı altında dağıtım şirketi tarafından tüketiciye yansıtılan bedelin tüketici aleyhine haksız olduğu belirtilerek, “talebin kabulüne ve tüketiciden tahsil edilen kaçak kullanım bedeli, iletişim bedeli, dağıtım bedeli adı altında tahsil edilen ücretlerin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine” karar vermiştir.

Davacı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemiyle tüketici mahkemesine iptal davası açmıştır. Yerel mahkemece kayıp-kaçak bedeli adı altında alınan ücretin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının açıkça hakkaniyete aykırı olduğu belirtilerek davacı kurumun davasının reddine karar verilmiş ve kararın kesin olduğu da belirtilmiştir. Davacı kurum iş bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkemece esas kararın kesin olarak verildiğinden bahisle davacının temyiz istemini 26/06/2012 tarihli ek kararla reddetmiştir. Davacı kurum temyiz isteminin reddine ilişkin kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 21/03/2012 tarih ve 2012/89 nolu kararına bakıldığında; davalı tüketicinin, kullandığı elektrik için düzenlenen faturalara yansıtılan kaçak kullanım bedeli, personel hizmet bedeli, dağıtım bedeli gibi bedellerin iptal edilerek bundan sonra tarafına fatura edilmemesini ve önce tahsil edilen bedellerin tarafına iadesini talep ettiği, kararda ise talebin kabulüne ve tüketiciden tahsil edilen kaçak kullanım bedeli, iletişim bedeli, dağıtım bedeli adı altında tahsil edilen ücretlerin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verildiği görülmektedir.

Davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle esas kararın kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yasada öngörülen ücret tespit kurallarına uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

Arz edilen hususlar muvacehesinde kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup

sonuç doğurmayacağından bu nedenle temyiz dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine dair mahkemece verilen 26/06/2012 tarihli ek kararın kaldırılması ve yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin incelemesine geçilmiştir

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından belirlenen ve EPDK tarafından onaylanan kurul kararına göre alınan kayıp-kaçak bedelinin Tüketici Hakem Heyeti veya dava üzerine Tüketici Mahkemesince yasal olmadığı, hakkaniyete aykırı bulunduğu ve haksız şart teşkil ettiği değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı varılacak sonuca göre de kayıp-kaçak bedelinin alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konunun aydınlanması için, davacı tarafından elektrik abonelerinden alınmakta olan kayıp-kaçak bedeline ilişkin ücretin yasal dayanağının açıklanmasında ve incelenmesinde yarar vardır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; “Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, malî açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır”. Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre ; Kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (4/2-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (5/6-c) Davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9. maddesinde “ulusal tarife” adı altında EPDK tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmştir. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. 4628 sayılı Kanunun 6352 sayılı Yasanın 64.m. ile değiştirilen 12. maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurulmalıdır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, dava konusu kayıp-kaçak bedeli; yasa ile belirlenen bir ücrettir. EPDK tarafından yapılan tarife kurul tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girmekte ve uygulanmaktadır.

Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa az önceki açıklamalarda da izah edildiği üzere; kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1, 4/1. aynı kanunun geçici 9. maddelerine ve EPDK'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararına göre belirlenmekte ve alınmaktadır. Tarifelerin uygulanmasında davacının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı EPDK'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır. Kurulun yaptırım kararlarına karşı, kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür. Tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korumaktadırlar. Kanun ve EPDK kurul kararları gereğince alınan kayıp-kaçak bedelinin haksız şart olarak kabulü olanaklı da değildir.

Hal böyle olunca; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti ve dolayısıyla da Tüketici Mahkemesi’nin kayıp-kaçak bedeli konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, kayıp-kaçak bedeli alınması uygulaması haksız şart teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle; davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1486, Karar No: 2017/2388, Tarih: 03.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1486 E.  ,  2017/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.