muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22667, Karar No: 2015/193, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22667 E.  ,  2015/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/79-2014/139

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5874, Karar No: 2022/118, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5874 E.  ,  2022/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile hükmün harca ve vekalet ücretine yönelik bölümleri yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile hükmün harca ve vekalet ücretine yönelik bölümleri yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçeye göre, arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin olarak ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile; hükmün harca ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15589, Karar No: 2018/4569, Tarih: 15.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/15589 E.  ,  2018/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2846 ada 28 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satışın emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi,Dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2015 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürülüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19020, Karar No: 2019/1961, Tarih: 26.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/19020 E.  ,  2019/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, davalı alacaklı tarafından başlatılan takip kapsamında borçlu ... Yem A.Ş'nin tescilli markalarına haciz konulduğunu ancak haciz konulan markaların noterden yapılan marka devri sözleşmesi ile 03.12.2014 tarihinde taraflarınca satın alındığını, davacı üçüncü kişi şirketin borçlu şirkete hammadde tedarik ettiğini, bu nedenle borçlu şirketten her daim alacaklı pozisyonunda olduğunu, üçüncü kişi şirketin satış tarihi itibariyle borçlu şirketten olan alacağı bulunduğunu ancak tahsil edemediğini, bu alacaklara karşılık olmak üzere ve üzerine çek verilmek sureti ile markaların ve ayrıca borçluya ait olan taşınmaz ile üzerindeki fabrika binasının satın alındığını belirterek istihkak iddiasının kabulünü talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, marka devir sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, borçlu şirket ile davacı şirketin aynı iş kolunda faaliyet gösterdiğini, bu sebeple borçlunun ödeme gücünün ve alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik kötüniyetli tasarruflarının farkında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, marka devrinin tescil ve ilan edilmediği ve muvaazalı olduğunun kabulü gerektiği, kaldi ki devir işleminin muvazaadan ari olduğu kabul edilse dahi borçlu ile üçüncü kişi şirket arasındaki ilişkinin ticari işletme devri niteliğinde bulunduğu, takibe konu borcun işletme devrinden önce doğduğu, İİK'nın 44 ve TBK'nin 202. maddelerinin uygulanması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nin 96. v.d maddelerine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasına ilişkindir.

Davalı alacaklı 05.12.2014 tarihinde 18.09.2013 tanzim tarihli bonoya dayanarak takip başlatmış ve borçlu adına tescilli olan markaların kaydına haciz konulmuştur. Davacı üçüncü kişi hacze konu markaları Noterde yapılan marka devir sözleşmesi ile borçludan olan alacağına mahsuben 03.12.2014 tarihinde satın aldığını ve kalan bedeli de çek mukabilinde ödediğini ileri sürmüştür. Bu durumda Mahkemece davacı üçüncü kişinin markaların alacağa mahsuben satın alınıp alınmadığı ve dava dilekçesinde belirtildiği gibi borçlunun üçüncü kişiye borcunun bulunup bulunmadığı, mahsup edilen alacağın üstünde kalan kısmın çekle ödenip ödenmediğine ilişkin ticari defterler ve kayıtlar üzerinde inceleme yapılarak dosyada toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle dayalı hüküm kurulmuş olması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7346, Karar No: 2022/15470, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7346 E.  ,  2022/15470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 18/09/2019 tarihli bozmadan önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 21/11/2018 tarihli kararda; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 11 ay 4 gün hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 11 ay 6 gün hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince 336 gün adli para cezasına çevrildiği, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince de 6.720 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak 6.680 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ilgili hüküm fıkrasından ''...suça sürüklenen çocuğun 6.720 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' ilişkin kısım çıkartılarak hüküm fıkrasına ''...suça sürüklenen çocuğun CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezasının 6.680 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresi eklenmek ve “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10843, Karar No: 2011/2561, Tarih: 01.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/10843 E.  ,  2011/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalının ölümünden sonra banka hesabından yersiz olarak ekilen aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı tahsili istemine ilişkin olup, davaya konu ..... 8. İcra Müdürlüğü’nün 2005/3758 sayılı takip dosyasında 927,80 TL’nin tahsiline talep edilmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildi şekilde davanın reddine karar verilmiş; 08.06.2009 günlü karar davacı .... avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 927,80 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı .... avukatı’nın temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı ... avukatı’nın temyiz dilekçesinin REDDİNE, 01.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2017/2737, Karar No: 2018/1526, Tarih: 05.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2737 E.  ,  2018/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32256, Karar No: 2016/3452, Tarih: 25.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32256 E.  ,  2016/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü geceden sayılan saat 05.00 sıralarında sanık ve kimliği belirlenemeyen arkadaşının hırsızlık yapmak için mağdur ...'un iş yerine geldiği, sanığın içeriye girerek aldığı bilgisayar kasasını dışarıda bekleyen kimliği belirsiz arkadaşına verip yeniden bir şeyler almak üzere iş yerinin içine geri döndüğü, olayı gören tanık Veysi'nin konuyu mağdura bildirmesi ile birlikte olay yerine yöneldiği, kimliği belirsiz şahsın bu durumu görüp bilgisayar kasası ile olay yerinden kaçtığı, dışarıdaki gelişmeleri bilmeyen sanık ...'in elinde bilgisayar yazıcısı ile tam dışarı çıktığı sırada mağdur ve tanık ile karşılaştığı, mağdur tarafından yakalanınca elindeki yazıcıyı çenesine vurduktan sonra ayağına atıp kaçtığı olayda, aldığı yazıcıyı kaçırmak için değil mağdurun elinden kurtulup kaçmak için mağduru yaralayan sanığın eyleminin; tamamlanmış gece vakti iş yerinden hırsızlık ve gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal, silahla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu düşünülmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3- Kabul ve uygulamaya göre ise; sanığın suçunu, mağduru TCK'nın 6. maddesine göre silahtan sayılan bilgisayar yazıcısı ile darp ederek, iş yerinde ve gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 149/1. madesinin “a” ve “d” bentleri ile birlikte “h” bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9842, Karar No: 2010/11216, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9842 E.  ,  2010/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 gün ve 2007/151-2008/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.02.2010 gün ve sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinin bitişiğindeki davalının Selimiye Şubesine birden ziyade hesap açtığını, 112728 numaralı hesabı üç ay vadeli olduğunu, küçük çocukları için açtığından hiç dokunmadığını, vade sonlarında kendiliğinden yenilendiğini, talebine rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 15.044.546 YTL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak davacının müvekkili aleyhine aynı iddialarla açtığı davanın kesinleşmediğini, hesabın TMSF’ye devir edildiğini, husumet düşmeyeceğini, istemin zamanaşımına uğradığını, davacının hesap sahibi olduğunu kanıtlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, uyuşmazlığa konu hesabın davacı adındaki kişi adına açıldığı, hesap bilgilerindeki ...’in davacı olmadığını davalının kanıtlaması gerektiği, esasen anılan şubede bu adla başka birinin bulunmadığı, hesabın sahibinin davacı olduğunun kabulünün gerektiği, davacının önce davalı şubesindeki kayıtlarda tespit yaptırdığı, sonra hesabın aidiyetinin tespiti için dava açtığı, davalının buna rağmen hesabı zamanaşımına uğradığından bahisle 23.06.2004 tarihinde dava dışı TMSF’ye devir ettiği, zamanaşımı def’inde bulunulduğu, ancak zamanaşımının işleyebilmesi için hak sahibine bildirim yapılması gerektiği, davalı tarafından bir bildirimin yapılmadığı, tespit ve davaya rağmen hesabın devir edilmesinin yerinde olmadığı, bu nedenle davalıya husumet düşeceği, alacağın belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 11.000 YTL lik kısım için dava tarihinden, 4.044.55 YTL’lik kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa’nın 2/1 nci maddesi uyarınca hesaplanacak yasal temerrüt faiziyle tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.