muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14134, Karar No: 2012/18015, Tarih: 17.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14134 E.  ,  2012/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesince 2005/523-572 sayılı ilam ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen erteli 1.440 YTL ağır para cezasına ilişkin hükmün karar tarihinin 23.11.2005 olduğu anlaşıldığından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin

bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42092, Karar No: 2017/20577, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42092 E.  ,  2017/20577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... İnşaat San. Tic.A.Ş. ve İhlas Holding AŞ tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17708, Karar No: 2013/16576, Tarih: 25.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17708 E.  ,  2013/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.2012 tarih ve 2010/166-2012/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nca açılan Ankara-Sincan arası hatta ilişkin özel halk otobüsü ihalesine giriş şartı olarak şirketleşme şartının ileri sürülmesi nedeniyle, müvekkilince davalı şirket adına girilen ihalenin kazanıldığını, müvekkilince çekilen krediyle anılan hatta çalışan araçların ve hattın alındığını, asıl araç sahibi müvekkili olmasına rağmen araç tescillerinin ihale şartnamesi gereği davalı şirket adına yapıldığını, müvekkilince kullanılan kredinin davalı şirket hesabına yatırıldığını, davalı tarafça kredi kullanım tarihinden itibaren en geç 90 gün içerisinde araçları asıl sahipleri adına tescil ettireceği taahhüdünde bulunulmasına karşın, bu taahhüdün yerine getirilmediği gibi ay sonlarında aracın aylık çalışma bedellerinin de müvekkiline ödemediğini ileri sürerek, ... plakalı aracın müvekkiline teslimi ile müvekkili adına tescilini, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl borçlu sıfatı ile davacı tarafından çekilen banka kredi sözleşmesinde müvekkilinin kefil sıfatı bulunduğunu, davacının aracın tescilini talep edebilmesi için öncelikle kredi borcunu ödemesi ve müvekkili şirketin kefaletini kaldırmasının gerektiğini, kredi ödemelerinin müvekkili şirketçe yapıldığını, araçların zararına çalıştıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, asıl borçlu sıfatı ile davacı tarafından çekilen banka kredi sözleşmesinde müvekkilinin kefil sıfatı bulunduğunu, davacının aracın tescilini talep edebilmesi için öncelikle kredi borcunu ödemesi ve müvekkili şirketin kefaletini kaldırmasının gerektiğini, kredi ödemelerinin müvekkili şirketçe yapıldığını, araçların zararına çalıştıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, taşıma sözleşmesi, Özel Halk Otobüsü Hatları ve İşletim Hakkı Rehni Sözleşmesi ve kredi sözleşmesine göre, davacının sözleşmelerin tarafı olmayıp, kredi sözleşmesinde kefil konumunda bulunduğu ve kredi borçlusu dava dışı Mehmet Kılıç adına ödemelerde bulunduğu, davacının imzasının bulunmadığı Özel Halk Otobüsü Hatları ve İşletim Hakkı Rehni Sözleşmesi'nin 12. maddesine göre, rehnedenlerin sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren 90 gün içinde kredi kullanan ile aralarındaki hukuki ilişki uyarınca kredi kullanana tahsis edilen hat ve araçları, kredi kullanana devir etmeyi kabul, beyan ve taahhüt ettiği, dava konusu ... sayılı aracın 06.08.2008 tarihli sözleşme uyarınca işleteninin Mehmet Kılıç olduğu, araç üzerinde davacı dışında pay sahipleri bulunduğu, davacının tek başına dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 53,114/1-e ve 115/2 maddelerine göre dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17659, Karar No: 2018/7455, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17659 E.  ,  2018/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali tecili ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen dosya davalıları vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/07/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacılar vekili Av. ...geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 9.912.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3509, Karar No: 2014/7719, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3509 E.  ,  2014/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2012/38-2012/184

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin abone olduğu elektrik faturasında, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli ve kayıp bedellerin tahsil edildiğini belirterek, haksız tahsil edilen 20.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı SEDAŞ vekili cevabında; faturada yer alan kayıp-kaçak dahil tüm kalemlerin keyfi olmadığını, EPDK'nun mevzuat ve talimatı ile tahsil edildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 15.160 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin kararı 31.10.2012 tarihinde tebellüğ etmesi ve hükmü 15.11.2012 (Hakimin havale tarihi) tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 26.05.2011 tarihinde abone olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı şirkete ait gönderilen faturalarda 2009/12.dönem-2011/11.dönem arasında 15.160 TL kayıp-kaçak bedelinin tahsil edildiği açıklanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin kullanıcıdan alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18639, Karar No: 2014/28155, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18639 E.  ,  2014/28155 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... v...i Genel Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında İzmir 8. İş Mahkemesi’nce verilen 19.02.2014 günlü ve 2012/189 Esas ve 2014/63 Karar sayılı hükmün, davacı vekili ile davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre, “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.

Somut olayda, gıyabi hükmün, aleyhine hüküm verilen... Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, dava dilekçesinin, anılan davalıya kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ edilmediği, zira tebliğ adresinin Ticaret Sicilinden belirlenmediği, gıyabi hükmün de yine aynı adrese tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Gıyabî hüküm, anılan davalının tüzel kişiliğinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, tüzel kişiliği var ise, ilgili Ticaret Sicil Memurluğundan adresi araştırılıp tespit edilen adresine, adresi tespit edilemediğinde 7201 sayılı Yasanın 28 ve devamı maddelerinde düzenlenen ilanen tebligat yoluyla tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19402, Karar No: 2014/799, Tarih: 22.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19402 E.  ,  2014/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/04/2013

Numarası : 2012/814-2013/220

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; Davacının davalı işveren işyerinde 22.03.2010 - 30.03.2012 döneminde çalıştığını, haksız biçimde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, mesaisinin 08.30 - 20.00/21.00'e kadar devam ettiğini, en erken ayrıldığı saatin 19.30 olduğunu, davalının hafta tatilinle gelen 7 hafta tatili gününde çalıştığını, karşılıklı ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai, hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının fazla çalışma ücreti dâhil olmak üzere ücretinin ödendiğini, yasal olarak davacının yıllık 270 saati aşan bir çalışmasının olmadığını, hafta tatili olan cumartesi ve pazar günleri çalışmasının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı yargılama safhasında ve temyizinde Emniyet müdürlüğünden çalışma yapılan günlerin sorulması talep ettiği halde, mahkemece İl Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılarak davacının hafta içi mesainin bitiş saatinden sonraki saatlerde ve hafta sonları çalışma yapılıp yapılmadığı sorulup, yapılmış ise yapılan günlere ilişkin bildirim yazıları istenerek gelen cevabi yazıya göre fazla mesai alacağının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3331, Karar No: 2019/1122, Tarih: 20.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3331 E.  ,  2019/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayetçi müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatarak borçlunun üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarına haciz koyulduğunu, ancak kendisinin alacağının ilama dayandığından bahisle şikayet olunanın alacağından önce doğduğu gerekçesiyle şikayet olunana ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu ve İcra Müdürlüğü tarafından yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetçinin alacağı yönünden hacze iştirak şartlarının oluşmadığını öne sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin kıdem tazminatı ve diğer alacakları bakımından 09.04.2013 tarihinde İş Mahkemesi nezdinde dava açtığı, mahkemece 10.03.2015 tarihinde karar verildiği, şikayet olunan alacaklının ise 27.03.2015 tarihinde takibe geçtiği, davacının işçi alacağının bu takipten evvel doğduğu, İİK'nın 100/2. maddesi kapsamında hacze iştirak edebileceği, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir.

Kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10694, Karar No: 2013/14572, Tarih: 25.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10694 E.  ,  2013/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kısmen esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kısmen davanın kabulüne, kısmen davanın reddine dair verilen 13.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, tapu kayıtlarındaki “Zemini Şehzade ... Vakfı’na muakataalı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hüküm sonucunun 1-a fıkrasında belirtilen parseller yönünden vakıf şerhi terkin edildiğinden konusuz kaldığı belirtilerek esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, hüküm sonucunun 1-b fıkrasında belirtilen parseller yönünden taşınmazların orman vasfında olması nedeniyle üzerinde bulunan şerhin taviz bedeli ödenmeksizin terkinine, hüküm sonucunun 1-c fıkrasında belirtilen parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan şerhin terkini talebinin ise taşınmazların icareteynli usulle vakfedilmesi ve sahih vakıf niteliğinde olması nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili ve davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... idaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava tapu kaydındaki vakıf şerhinin terkini isteğine ilişkindir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18. maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar ise tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf da; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.