muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7052, Karar No: 2014/9516, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7052 E.  ,  2014/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 07.07.2010 gün ve 2006/98 esas 2010/657 karar sayılı ilk beraat hükmünün katılan vekili tarafından; “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2012 tarihli yazısı ile sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mahkemece elektrik hırsızlığı suçundan yeniden hüküm kurulduğu, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin mühür bozma suçundan kurulan 07.07.2010 gün ve 2006/98 esas 2010/657 karar sayılı beraat hükmüne yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2087, Karar No: 2015/23627, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2087 E.  ,  2015/23627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun Madde 14 de,Tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri ,aynı yasanın Madde 124 de

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2) Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Madde 55 - Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Katılan ... ile sanıklar ...'in 2006 yılında "... ve Petrol Ürünleri İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti. ni kurdukları ve %50 oranında hisse sahibi oldukları, şirketin kuruluşundan itibaren şirketi temsile ...'ın yetkili olacağına karar alındığı, katılan ile sanık ...'in kurdukları şirketin kat karşılığı inşaata ilişkin anlaşma yaptığı ve şirket adına inşaata başlandığı, sanıklardan ...'in 06.02.2008 tarihinde katılan ...'ın katılmadığı şirket yetkilisinin kendisi olduğuna dair ortaklar kurulu kararı düzenlendiği, bu karara şirketin diğer ortağı katılanın da isminin yazıldığı ve adına sahte imza atılarak kararın Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayınlanmasının sağlandığı, katılan ... ve oğlu diğer sanık ...'in 05.11.2008 tarihinde de sanık ... hisselerinin oğlu diğer sanık ...'e devri ve şirkette hissesi kalmayan ...'in şirketi temsile yetkili olduğuna ilişkin ortaklar kurulu kararı düzenledikleri, bu karara da katılan adına sahte imza atıldığı, sanık ... 28.04.2011 tarihinde şirket merkezinin değiştirilmesi ve 20.06.2011 tarihinde sermaye artırımına ilişkin ortaklık kararlarını düzenlediği, bu kararlara da müştekinin ismi altına sahte imza atılmak suretiyle kararların yayınlanmasının sağlandığı, sanıklar ... ve ... sahte imza ile ...'in şirketi temsile yetkili kılındığı ortaklar kurulu kararından sonra şirketin kat karşılığı yapmış olduğu inşaatta şirkete düşen 3 adet işyerini ... adına tapuda kaydının yapılmasını sağladıkları somut olayda, nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili, sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12377, Karar No: 2007/152, Tarih: 16.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12377 E.  ,  2007/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2006 ve 9/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, maliki bulundukları parsel sayılı taşınmazların, intifa hakkı sahibi Ş..E... tarafından davalıya icara verildiğini, intifa hakkı sahibinin vefat ettiğini, davalının haksız elatan durumuna düştüğünü, taşınmazları teslim etmediğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, kiracılık sıfatının devam ettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile çekişmeliparsel sayılı taşınmazlara, davacının tavzih istemi üzerine, ek kararla da ...parsel sayılı taşınmaza davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Karar ve ek karar taraflarca süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16/1/2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A..Y..K..ile  yine temyiz eden E. C.vs.vekili Avukat  geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteği ile parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak açılmış, mahkemece kurulan kısa kararda davanın kabulüne denilmek suretiyle hüküm kurulmuş, gerekçeli karar yazılırken ..parsel sayılı taşınmaza hükümde yer verilmemiştir.

Davacı vekilinin talebi üzerine söz konusu . parsel hakkında da tavzihen hüküm kurulması yoluna gidilmiştir. HUMK'nun .ve takip eden maddeleri, anlamında karardaki açık olmayan kuşkulu ya da birbirine aykırı hüküm fıkralarının düzeltilmesi olanaklı ise de hükmü değiştirecek ya da hükme yeni bir şey ilave edecek şekilde düzeltme kararı yazılmasına olanak yoktur. Usulün belirtilen hükümleri dikkate alındığında mahkemece verilen tavzih kararın yasaya uygun olduğu söylenemez. Davalının tavzih hükmüne yönelik temyiz itirazları yerindedir.

Öte yandan, HUMK'nun 381, 388 ve 389.maddeleri hükümleri gereğince asıl olan mahkemece kurulan kısa karar olup, gerekçeli kararın da buna uygun olarak yazılmasıdır. Belirtilen anlamda uyum göstermeyen kararların usüle uygun olduğu söylenemez. Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne denmiş olmasına karşın gerekçeli kararda dava konusu edilenlerden .parsel sayılı taşınmazın hüküm dışı tutulması doğru görülemez.

Hal böyle olunca, tavzihe ilişkin mahkemece kurulan 9.10.2006 tarih 1154/149 sayılı kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, kısa karara aykırı olarak yazılan gerekçeli kararın HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  16.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6628, Karar No: 2012/8686, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6628 E.  ,  2012/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan narenciyenin 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimine, üretim giderine (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ve kg başına ortalama satış fiyatına ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından, aksi takdirde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8061, Karar No: 2010/9799, Tarih: 16.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8061 E.  ,  2010/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın yargılanması sırasında; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesiyle, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun geçici 3/3. maddesindeki teşkilatlanma tamamlanıncaya kadar yeni kurulan ilçelerde merkezi idarelere ait her türlü iş ve işlemler ile idari ve adli davalar ve bunlara ilişkin bütün iş ve işlemlerin mevcut bağlılık durumuna göre yürütüleceğinin öngörülmesine, Arnavutköy ilçesinin teşkilatlanma tarihinin 01.01.2009 olmasına ve Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 22.07.2008 gün ve 2007/508 E. 2008/525 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2019/3484, Karar No: 2020/5868, Tarih: 20.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3484 E.  ,  2020/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararı bir kısım davacılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, yasal süresi içerisinde muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair verilen 03/05/2019 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekilince istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 30.06.2012 tarihinde, müvekkillerinin desteği yaya ... , davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak davası olarak 2.500,00 TL maddi tazminat ile davacı eş ... ve çocuk ... için 100.000,00'er TL, baba ... ve anne ... için

75.0000,00'er TL, kardeşleri ... ve ... 50.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına; davalı ...Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı eş ... için 5.000,00 TL, çocuk ... için 5.000,00 TL, baba ... için 4.000,00 TL, anne ... için 4.000,00 TL, kardeşlerden ... için 3.000,00 TL ve ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın 30/06/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacılar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince; davacılar ... ve ... hakkında verilen karara ilişkin olarak yapılan istinaf başvurusunun reddine; davacılar ... ve ... hakkında verilen karara ilişkin İstinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, maddi tazminat davasının açılmamış sayılmasına; davalı ...Ş aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine; davalı ...'ye açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı eş ... için 5.000,00 TL, çocuk ... için 5.000,00 TL, baba ... için 8.000,00 TL, anne ... için 8.000,00 TL, kardeşlerden ... için 3.000,00 TL ve ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın 30/06/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, yasal süresi içerisinde muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine dair verilen 03/05/2019 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili tarafından istenilmiştir.

1-Bölge Adliye Mahkemesince, 03.05.2019 tarihli ek karar ile davalı ... vekilinin nispi harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıra yerine getirilmediğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak, davalı ... vekili ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna

başvurmamış kararı kabul etmiştir. İstinaf yolunda yalnızca davacılardan ... ve ... lehine takdir olunan manevi tazminat miktarları yükseltilerek karar verilmiş olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin yalnızca bu davalılar lehine hükmedilen manevi tazminatlara ilişkin olması karşısında davalı vekilince temyiz talebi sırasında yatırılmış bulunan temyiz harcı doğru olup eksik değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin, temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılarak davalı vekilinin temyiz incelemesine geçilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Davacı anne Meliha ve baba Turan lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları itibariyle temyiz eden davalı ... bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı anne Meliha ve baba Turan lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları itibariyle temyiz eden davalı ... bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 03.05.2019 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine, 20/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9582, Karar No: 2011/1107, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9582 E.  ,  2011/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4, Müşteki ...’e karşı işlenen eylem hariç 119/1-c maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri konut dokunulmazlığını bozmak ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in müştekiler ..., ... ve katılan ...’a yönelik eylemleri nedeniyle haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, sanıklar ..., ... ve ...’ın Müşteki ...’e yönelik eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1 ve 522; ..., ... ve ...’in müşteki ... ve katılan ...’a yönelik eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son ve 522 maddelerine göre sanıklara alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanıklar lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin ve üst C. Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ... ve ...’ın katılan İbrahim ...’na yönelik eylemleri nedeniyle haklarında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin ve üst C. Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar ..., ... ve ...’ın katılan İbrahim ...’na yönelik eylemleri nedeniyle haklarında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; katılanın demir korkuluklu işyeri kapısının asma kilidini boru anahtarı ile kırıp işyerine girip küçük çelik para kasasını arabaya yükleyip köy yoluna götürüp murç ve çekiçle kırıp açarak hırsızlığı gerçekleştirdikleri, buna karşın kasa içinde bulunan işyerindeki büyük kasanın anahtarını alıp tekrar işyerine dönüp büyük kasayı açtıkları hususunda 5271 sayılı CMK.nun 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- 765 sayılı Yasaya göre suç vasfının belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin ve üst C. Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme gibi BOZULMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.