muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9680, Karar No: 2013/11189, Tarih: 27.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9680 E.  ,  2013/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili ile davalı arasında aktedilen abonelik sözleşmesi gereğince müvekkilinin 02.07.1998 tarihinden beri sanayi tarifesi üzerinden elektrik kullandığını, davalı yanın bu tarifeye göre elektrik bedeli tahakkuk ettirmesi gerekirken, 2011 yılı 2. ayından itibaren hiçbir bildirim yapmadan ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirme yaptığını, tek taraflı değişiklik yapma yetkisi bulunmadığını belirterek, haksız şekilde ticarethane tarifesinden ücretlendirilip fazladan tahsil edilen 40.000 TL ile, 2011/2-11. aylarda kaçak kullanılmadığı halde tahsil edilen 12.000 TL olmak üzere toplam 52.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı şirketin sanayi sicil belgesinin vizesinin sona erdiği 08.01.2011 tarihinden sonra vizesi yenilenmiş belgeyi ibraz etmediğini, bu nedenle yapılan tarife değişikliğinin hukuka uygun olduğunu, ayrıca...'nın almış olduğu Kurul kararına istinaden ve yönetmelik gereği tüketicilere kayıp- kaçak bedeli yansıtıldığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının en son ibraz ettiği sanayi sicil belgesinin geçerlik tarihinin 08.01.2011 tarihinde dolmasına rağmen, bu tarihten sonra belgeyi ibraz etmediğinden davalı kurumun tarife değişikliği yapmasının mevzuat uyarınca yerinde olduğu gerekçe gösterilerek, buna yönelik istemin reddine karar verilmiştir.

Kayıp- kaçak bedeline yönelik davacı talebine ilişkin olarak mahkemece elektrik dağıtım şirketlerince kayıp- kaçak bedeli adı altında faturalara yansıtılan ücretlerin, haksız şart niteliğinde olduğu gerekçe gösterilerek, 14.413.07 TL kayıp kaçak bedelinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedirler.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak, kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı... Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, ... Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10328, Karar No: 2012/11927, Tarih: 16.10.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10328 E.  ,  2012/11927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacının murisi ... anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarının nüfus müdürlüğünden getirtilerek evrak arasına eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10117, Karar No: 2012/10203, Tarih: 18.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/10117 E.  ,  2012/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2008 gün ve 2006/614 Esas, 2008/818 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa TCK.nın 226/4. maddesi gereğince gün üzerinden doğrudan tayin edilen adli para cezasından TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca yapılacak indirimin aynı Kanunun 61/8. maddesine göre gün üzerinden yapılması sonucu elde edilecek miktar 80 TL olması gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sanık hakkında doğrudan adli para cezası verilmesiyle ilgili bölümlerin hükümden çıkartılarak, yerlerine "sanık hakkında TCK.nın 226/4. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 52. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek tayin edilen 4 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL den olmak üzere paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/565, Karar No: 2016/8335, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/565 E.  ,  2016/8335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15087, Karar No: 2014/11924, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15087 E.  ,  2014/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık müdafiinin, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a)Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

c)Dava konusu kaçak eşyanın miktarına göre, nakil aracının miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, bu nedenle nakil aracının müsaderesine ilişkin şartların bulunmasına rağmen yazılı şekilde müsadere şartları oluşmadığından iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4074, Karar No: 2013/9571, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/4074 E.  ,  2013/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankacılık zimmeti

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapıla duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24452, Karar No: 2009/4848, Tarih: 09.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24452 E.  ,  2009/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Korkuteli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170-a maddesi, borçlunun kambiyo hukuku bakımından şikayetini düzenlemekte olup, buna göre "Borçlu, alacaklının bu fasıl hükümlerine göre takip hakkı olmadığını 168.maddenin 3.bendine göre şikayet yolu ile ileri sürebilir.

İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.

Her ne suretle olursa olsun, imza inkarı itirazı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz." hükmü getirilmiştir. Anılan madde kapsamında, itirazın veya şikayetin reddi halinde alacaklı aleyhine tazminat verileceğine dair yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu itibarla, tazminata hükmolunması yönünden kararın bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Korkuteli İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08.05.2008 tarih ve 2007/86 Esas ve 2008/49 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının tazminatla ilgili (2) no'lu bendinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 09.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3289, Karar No: 2021/3671, Tarih: 01.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/3289 E.  ,  2021/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.02.2016 tarihinde verilen dilekçeyle inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.04.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; ...l ili, .... ilçesi, 15919 ada, 5 parselde kayıtlı binadaki 11 No'lu bağımsız bölümünün davacıya ait olup, esasen inançlı işlem neticesinde davalıların murisi ve aynı zamanda davacının kardeşi .... adına tescil edildiğini; şöyle ki binanın inşaasına ilk önce .... tarafından başlanıp daha sonra .... Adi Ortaklığı adı altında; Asım, Cemal, Ziya ve ... tarafından devam edilerek binanın bitirildiğini, adi ortaklık olması nedeniyle tescilin ....adına yapıldığını, ....'in 2001 yılında vefat etmesi öncesinde ve halen davacının malik sıfatıyla bu dairede oturduğunu beyan ederek, inançlı işlem nedeniyle ... adına tescil edilmiş olan taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek davacı müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu ile ilgili olarak, davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 17.01.2018 tarihli istinaf kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-İncelenen dosya kapsamına, kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak; dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde; 16/07/2004 tarih, 17043 yevmiye sayılı intikal işlemiyle 11 No'lu bağımsız bölümünün 2/8 payının davalılardan ..., 3/8 payının davalı ..., 3/8 payının da davalı ... adına tescil edildiği ve davalılardan sadece ...'in davada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından, mahkemece taşınmazın tamamı için taktir edilen/dava değeri 450.000,00TL üzerinden davalı ... lehine vekalet ücreti hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece, ...'in temsil ettiği hisse gözardı edilerek taşınmazın tamamının değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazının kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNİN, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13926, Karar No: 2014/495, Tarih: 13.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13926 E.  ,  2014/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/46851

MAHKEMESİ : Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2006/552 (E) ve 2012/406 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 25.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.01.2013 günü temyiz eden sanık C.. S..'nin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (RED- DİNE),

II- Sanıklar S.. Y.., A.. Y.. ve H.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- 04.05.2012 tarihinde mahallinde yapılan keşifte sanıklar S.. Y.. ve A.. Y..'ın suça konu yere tecavüzlerinin devam ettiğinin anlaşılması karşısın- da, temadi eden suçlardan olan hakkı olmayan yere tecavüz suçunun suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 01.06.2006 olduğu gözetilmeden, suç tarihi 02.05.2005 olarak kabul edilerek suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın uygulanması,

2- Sanık H.. K..'nın tecavüz ettiği iddia olunan yerin tapu kaydı getirilip mahallinde teknik bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak suça konu yerin niteliği, sanığın kullanımında olup olmadığı, tecavüzün biçimi ve devam edip etmediği saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri gereğince (BOZUL- MASINA), CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza türü ve miktarı bakımından sanıkla- rın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10398, Karar No: 2006/11483, Tarih: 21.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10398 E.  ,  2006/11483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZEYTİNBURNU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu ..ve ..parsel sayılı taşınmazların davalı S.S.K. tarafından 6183 Sayılı Yasa uyarınca yapılan cebri icra yoluyla davalı şirkete ihale edildiğini, ihale kesinleşmeden davalı tapu idaresininde kusuruyla tapudan intikallerin yapıldığını, ihalenin feshi davası açtığını, tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu iptal, tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davalı şirkete intikalinin dayanağı ihalenin iptal edildiği, tescilin dayanaksız kaldığı gereçesiyle davalılar S.S.K. ve şirket yönünden davanın kabulüne, davalı tapu sicil müdürlüğü yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar S.S.K. ve G..Turizm vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.11.2006 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden S.S.K. Başkanlığı vekili Avukatile temyiz edilen vekili Avukat...geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedeniyle tapu iptal, tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi

asıldır.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedeniyle tapu iptal, tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi

asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "davanın kabulüne" denildiği halde gerekçeli kararda "davalı Tapu Sicil Müdürlüğü yönünden açılan davanın husumetten reddine" denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre şimdilik öteki hususların incelenmesine yer olmadığına; 4.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 450.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 21.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.