muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4620, Karar No: 2014/6304, Tarih: 05.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4620 E.  ,  2014/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :04.07.2013

Numarası :2012/211-2013/474

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alt yüklenicisi olan davacının yüklenici olan davalı iş ortaklığından bakiye iş bedelinin tahsiline yönelik itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı, davanın reddini dilemiş, mahkemece, davanın kabulü ile davalının itirazın iptâli ile takibin devamına ve inkâr tazminatı isteminin reddine dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nın 67. maddesi uyarınca, açılan itirazın iptâli davasının görülebilmesi için, ilâmsız bir takip yapılmış olması ve bu icra takibinin geçerli olması gerekir. Ayrıca, usulüne uygun yapılmış geçerli ve ayakta bulunan bir icra takibinin varlığı şarttır. Ortada geçerli bir icra takibinin bulunmadığı durumlarda itirazın iptâli davasının görülebilmesine olanak yoktur (HGK'nın 20.11.2002, gün ve 19/900-994 sayılı kararı).

Somut uyuşmazlıkta ise, davacı alacaklı tarafından davalılar iş ortakları aleyhine başlatılan Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nün 2012/931 esas sayılı icra dosyası nedeniyle borçlu iş ortakları tarafından Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi'ne şikayet yoluyla takibin iptâli isteminde bulunulmuş, Mahkemece 04.10.2013 gün ve 20313/613 E. ve 2013765 K. sayılı şikayet dosyasıyla yukarıda numarası bildirilen takip dosyasında ödeme emrinin/takibin iptaline karar verilmiş, karar temyiz edilmemek suretiyle kesinleşmiştir. Az yukarıda açıklandığı üzere itirazın iptâli davasının dinlenebilmesi için ortada geçerli bir icra takibinin bulunması gerekir. Oysa takip iptâl edilmiş olup, bu durumda davanın bu sebeple reddi gerekirken, kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3668, Karar No: 2024/6140, Tarih: 01.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3668 E.  ,  2024/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2313 E., 2024/290 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2015/166 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 82/1-a-d-k ve 31/3. maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/1013 Esas, 2022/880 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1. bendinin 1. fıkrasındaki "TCK m.82/1-a-d-k" şeklindeki uygulama madde ve fıkraları içerisinde bulunan tasarlama ve töre saikine ilişkin uygulama fıkraları olan "a ve k" ibarelerinin madde metninden çıkarılmasına, diğer fıkralar ve hususlar aynen hükümde bırakılmak ve teselsül ettirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca verilen yetki uyarınca, 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2023 tarihli ve 2022/11891 Esas, 2023/6747 Karar sayılı kararı ile özetle "hukuka kesin aykırılık halinin varlığı" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2023/2313 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d ve 31/3. maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2023/2313 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d ve 31/3. maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrikin varlığına ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan bir davranışın tespit edilmemesi nedeniyle haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2023/2313 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3529, Karar No: 2016/5561, Tarih: 14.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/3529 E.  ,  2016/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükümlü ...'ın, TCK’nın 165/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına ilişkin ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/06/2015 tarih ve 2014/778 Esas, 2015/633 Karar sayılı ilamı temyiz incelemesinde geçmeksizin kesinleşmiştir.

Bu karara karşı Adalet Bakanlığı'nın 03/12/2015 gün ve 2015/25324/79658 sayılı; Dosya kapsamına göre; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinde "Bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı veya diğer malvarlığı değerini, bu suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, satan, devreden, satın alan veya kabul eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır'' ile 5237 sayılı Kanun’un 52/1- 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde isabet görülmemiştir” gerekçesini içeren kanun yararına bozma istemi Yargıtay Başsavcılığı'nın 23/12/2015 tarih ve 2015/399219 sayılı ihbarnamesi ile Dairemiz Başkanlığına sunulmuştur.

Dairemizin 20/01/2016 tarih ve 2016/31 Esas, 2016/684 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Dairemizin kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.03.2016 tarih ve KYB-2015/399219 İTİRAZ sayılı yazısı ile "İtiraz konusunu oluşturan uyuşmazlık, mahkemenin “takdiren asgari had üzerinden denmek suretiyle "sanık hakkında hapis cezasını alt sınırdan (6 ay olarak) tayin ettiği halde herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulama gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasını alt sınırın üzerinde (12 gün) karşılığı olarak belirlediği takdirde, bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağı hususunun belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 165. maddesinde "Bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı veya diğer mal varlığı değerini, bu suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, satan, devreden, satınalan veya kabul eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlendiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 165. maddesinde "Bir suçun işlenmesiyle elde edilen eşyayı veya diğer mal varlığı değerini, bu suçun işlenmesine iştirak etmeksizin, satan, devreden, satınalan veya kabul eden kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlendiği,

Yine aynı Kanun’un 52/1. maddesinde; adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir." şeklinde düzenlendiği anlaşılmıştır.Sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK’nın 165. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken hapis cezası alt sınırdan (6 ay olarak) tayin edildiği halde, adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak (5 gün yerine 12 gün karşılığı olarak) belirlenmesi suretiyle hükümde açıkça çelişki oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemenin hapis cezasını alt sınırdan hükmetmesine rağmen, adli para cezasına alt sınırın üzerinde hükmetmesi nedeniyle, dosyamızdaki bu hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaştığı, gösterilen sebebin kanun delil takdirine ve mahkemenin takdirine ilişkin bir husus olmaması nedeniyle kanun yararına bozma yoluyla incelemeyi gerektirecek nitelikte olduğunun kabul edilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

Dolayısıyla, yerel mahkemece hapis cezasına alt sınırdan hükmedilmesi nedeniyle, adli para cezasına da alt sınırdan hükmedilmesi gerekirken, çelişki oluşturacak şekilde adli para cezasının alt sınırın üzerinde (12 gün karşılığı) hükmedilerek sanık aleyhine yazılı biçimde fazla ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilmiştir.

Bu nedenle, Dairenizin 20/01/2016 gün, 2016/31 Esas ve 2016/684 Karar sayılı, kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE ilişkin ilamına karşı sanık lehine itiraz yoluna gitmek zorunluluğu doğmuştur." denilerek itirazın kabulü ile Dairemizin 20/01/2016 gün, 2016/31 Esas ve 2016/684 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, kanun yararına bozma talebinin kabulü ile yerel mahkeme hükmünün adli para cezasının alt sınırdan verilmesi gerekirken, alt sınırın üzerinde hüküm verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma talebinin kabul edilerek hükmün CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASI, hukuka aykırılığın CMK’nın 309/4-d maddesi kapsamında olması nedeniyle hükmün Dairenizce kurulması, itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığı'na tevdii yönünde Dairemiz Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması üzerine, 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya, Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamından, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle 04.06.2015 tarihinde açıklanan 19.04.2012 tarihli kararın gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında sebepleri ortaya konularak, sanığın şahsi durumu ve TCK'nın 61. maddesi gözetilerek hapis ve adli para cezasından oluşan temel cezanın takdir hakkı kapsamında tayin edildiği, TCK'nın 49. maddesinde tanımlanan süreli hapis cezası ile 52. maddesinde düzenlenen adli para cezasının suçun özelliği ve failin (maddenin gerekçesinde de vurgulanan şekilde elde ettiği kazanç ile ekonomik konumu dahil) durumu dikkate alınarak uygulanan ve 1. maddesinde gösterilen suçun önlenmesi amacına hizmet eden birbirlerinden farklı yaptırımlar oldukları, bu yüzden her iki yaptırımın tıpatıp aynı şekilde uygulanamayacakları, kaldı ki suçun karşılığı olan 165. maddesinde uygulanabilecek üst sınırın (alt sınır gösterilmeksizin) on bin gün olarak belirlendiği, dolayısıyla mahkemenin temel adli para cezasını (52. maddede beş gün olarak gösterilen alt sınır yerine) on iki gün olarak belirlemesinin anılan maddeler gözetildiğinde bütünüyle takdir hakkı kapsamında kaldığı T.C. Anayasası'nın 138/1. maddesinde aranan şekilde hukuki ve vicdani kanaate göre verilen hükmün çelişki içermediği bu nedenle Dairemizin anılan ilamında, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.03.2016 tarih ve KYB-2015/399219 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİNE, 5271 sayyılı CMK’nın 308/2. ve 3. fıkraları uyarınca Dairemizin 20/01/2016 gün, 2016/31 Esas ve 2016/684 Karar sayılı RED ilamı ile ilgili itirazı incelemek üzere Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/399219 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin reddine dair Dairemizin kararına karşı yapılan itirazın reddi kararına muhalefet şerhim;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz kararında belirtildiği üzere ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.06.2015 tarih ve 2014/778 Esas, 2015/633 Karar sayılı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen ilamında sanık hakkında TCK 165. maddesi uyarınca alt sınırdan 6 ay hapis ve 12 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmiştir. İtiraza konu kararda da muhalif kaldığım üzere Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında TCK'nın 165. maddesinde belirtilen ''.... 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.'' hükmü karşısında ve mahkeme HAGB kararında açıkça ''takdiren ve asgari had üzerinden'' denilmek suretiyle hapis cezasını 6 ay olarak asgari hadden vermesine rağmen herhangi bir gerekçe göstermeksizin adli para cezasını alt sınırdan uzaklaşarak (12 gün olarak) belirleyip belirleyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Sanık hakkında hüküm kurulan TCK'nın 165. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmektedir. Mahkeme bu suçtan hüküm kurarken TCK'nın 61. maddesinde belirtilen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi kuralları ile bağlıdır. Bu madde de ''....suçun işleniş biçimi... suçun konusunun önem ve değerinin...... meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını... failin kastı.... failin güttüğü amaç ve saiki'' göz önünde bulundurularak Yasa'da belirlenen sınırlar arasında bir ceza belirlenir. Sanık hakkında hüküm kurulan TCK'nın 165. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörüldüğünden alt sınırdan uzaklaşılacaksa her iki ceza açısından da uzaklaşılması gerektiği, sanığın suçtan elde ettiği kazanç ve sanığın ekonomik durumu TCK 52. maddesinde sanık hakkında gün olarak belirlenen adli para cezasının sanığın ekonomik durumuna göre 20,00 TL ile 100,00 TL arasında bir miktar üzerinden paraya çevirme imkanı mahkemeye vererek, hapis cezası ile adli para cezasını alt sınırdan belirledikten sonra sanığın ekonomik durumuna göre TCK 52. maddesi uyarınca para miktarını alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirleme (ve bireyselleştirme) imkanı verdiğinden, mahkemenin hapis cezasının alt sınırdan belirleyip farklı bir gerekçe göstermeden aynı Yasa'dan kaynaklı adli para cezasındaki gün sayısında alt sınırdan uzaklaşmasını Yasa'ya aykırı bulduğumdan sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/20466, Karar No: 2017/677, Tarih: 01.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20466 E.  ,  2017/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 06/03/2014 tarih 2013/19060 Esas 2014/4426 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22289, Karar No: 2015/16667, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22289 E.  ,  2015/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 24.11.2008 günü, ...İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan... ve ... tarafından izinsiz kazı faaliyetinde bulunulduğuna dair ihbar üzerine, olay yeri olan ... ilçesi, ... köyüne giden kolluk görevlilerince, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ile görüşüldüğü, sanık ...kolluk görevlilerine kazıyı kendisinin yaptığını beyan ettiği ve köye 200 metre mesafede bulunan tepede yaptığı kazı yerini gösterdiği, kazı yerinde yapılan incelemede 130 cm ile 200 cm derinliğinde iki adet kazının yapılmış olduğunun tespit edildiği ve sanık ... beyanları ile olay yeri tespitleri tutanak altına alındığı, her ne kadar ihbar içeriğinde adları geçmesi nedeniyle sanık ... yanında, sanıklar ... ve ... hakkında da soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıklar.... ve .. verdikleri ifadelerinde, üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini ve kazı olayı ile bir ilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, hakkında verilen karar temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... verdiği ifadelerinde de, daha önce yapılmış kazı yerini gördüğünü ve kendisinin de elleri ile biraz eşelediğini beyan ettiği, sanıklar.... ve ... izinsiz kazı yaparken gören tanık ifadelerinin bulunmadığı, tüm dosya kapsamından davaya konu izinsiz kazı faaliyetine sanıkların da iştiraklerinin olduğuna dair delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.